ಕಥೋಲಿಕ ಸಂತರ ಮತ್ತು ಹಬ್ಬಗಳ ಕಾಲಾನುಕ್ರಮದ ಪಟ್ಟಿ

ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ರೋಮನ್ ಪಂಚಾಂಗದಲ್ಲಿರುವ ಆರಾಧನಾ ವರ್ಷದ ಸಂತರ ಮತ್ತು ಹಬ್ಬಗಳ ಪಟ್ಟಿಯನ್ನು, ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನಗಳ ಪಂಚಾಂಗಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಲಾದ ಆಚರಣೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಕೆಳಗೆ ನೀಡಲಾಗಿದೆ. ಈ ಕಾಲಾನುಕ್ರಮದ ಪಟ್ಟಿಯು ಘಟನೆಯ ದಿನಾಂಕ, ಸಂತರು ನಿಧನರಾದ ದಿನಾಂಕ ಅಥವಾ ಹಬ್ಬವನ್ನು ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ರೋಮನ್ ಪಂಚಾಂಗಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಿದ ದಿನಾಂಕವನ್ನು ಆಧರಿಸಿದೆ. ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಲು ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಸುವಾರ್ತಾ ಧ್ಯೇಯಕಾರ್ಯವು ಹೇಗೆ ವಿಕಸನಗೊಂಡಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸುವವರಿಗೆ ಕಾಲಾನುಕ್ರಮದ ವಿಧಾನವು ಸೂಕ್ತವಾಗಿದೆ.

ಮೊದಲಿಗೆ, ಈ ಅನುಬಂಧದಲ್ಲಿನ ಘಟನೆಗಳಿಗೆ ಕಾಲಾನುಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ದಿನಾಂಕಗಳನ್ನು ನಿಗದಿಪಡಿಸಿರುವುದರ ಕುರಿತು ಒಂದು ಸೂಚನೆ ನೀಡುವುದು ಮುಖ್ಯ. 1582ಕ್ಕೆ ಮೊದಲು ಧರ್ಮಸಭೆಯು ಜೂಲಿಯನ್ ಪಂಚಾಂಗವನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಿತ್ತು. ಅದನ್ನು ಜೂಲಿಯಸ್ ಸೀಸರ್ ಕ್ರಿ.ಪೂ. 46ರಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು. ಪ್ರತಿವರ್ಷ ಪಾಸ್ಕ ಹಬ್ಬದ ದಿನಾಂಕವನ್ನು ನಿಖರವಾಗಿ ನಿಗದಿಪಡಿಸಲು ನೆರವಾಗುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ ಈ ಪಂಚಾಂಗವು ಮುಖ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ವಾಸ್ತವ ಸೌರ ವರ್ಷವು 365.25 ದಿನಗಳಿಗಿಂತ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಡಿಮೆ ಇರುವುದರಿಂದ, ಜೂಲಿಯನ್ ಪಂಚಾಂಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ 128 ವರ್ಷಗಳಿಗೆ ಒಂದು ದಿನದ ದೋಷ ಉಂಟಾಗುತ್ತಿತ್ತು. 1582ರಲ್ಲಿ, ಖಗೋಳಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು ಮತ್ತು ಗಣಿತಜ್ಞರೊಂದಿಗೆ ಕೂಲಂಕಷವಾಗಿ ಸಮಾಲೋಚಿಸಿದ ಬಳಿಕ, ಪೋಪ್ ಗ್ರೆಗೊರಿ XIII ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಪಂಚಾಂಗವನ್ನು ಪರಿಷ್ಕರಿಸಿ ಗ್ರೆಗೋರಿಯನ್ ಪಂಚಾಂಗದ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಘೋಷಿಸಿದರು. ಇಂದು ಈ ಪಂಚಾಂಗವು ವಿಶ್ವದಾದ್ಯಂತ ಅಂಗೀಕೃತವಾಗಿದೆ.

1582ರಲ್ಲಿ ಗ್ರೆಗೋರಿಯನ್ ಪಂಚಾಂಗವನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತಂದಾಗ, ಜೂಲಿಯನ್ ಪಂಚಾಂಗದಿಂದ ಹಿಂದಿನ ಶತಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗಿದ್ದ ದೋಷವನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಲು ಆ ವರ್ಷದ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 4 ಮತ್ತು ಅಕ್ಟೋಬರ್ 15ರ ನಡುವಿನ ಹತ್ತು ದಿನಗಳನ್ನು ಕೈಬಿಡಲಾಯಿತು. ಗ್ರೆಗೋರಿಯನ್ ಪಂಚಾಂಗದ ಕುರಿತು ಎರಡು ಮುಖ್ಯ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಬೇಕು. ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ಗ್ರೆಗೋರಿಯನ್ ಪಂಚಾಂಗವು ಕ್ರಿ.ಶ. 1ರಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅದು ಕ್ರಿಸ್ತರ ಜನನವನ್ನು ಕ್ರಿ.ಶ. 1ಕ್ಕೆ ನಿಗದಿಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಶೂನ್ಯ ವರ್ಷ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ಈ ಪಂಚಾಂಗದ ಪ್ರಕಾರ, ಯೇಸುವಿಗೆ ಎರಡು ವರ್ಷ ತುಂಬಿದಾಗ ಅದು ಕ್ರಿ.ಶ. 3 ಆಗಿತ್ತು. ಎರಡನೆಯದಾಗಿ, ಕ್ರಿಸ್ತರ ಜನನದ ವರ್ಷವನ್ನು ಲೆಕ್ಕಹಾಕಲು ಪೋಪ್ ಗ್ರೆಗೊರಿ ಮತ್ತು ಅವರ ಸಲಹೆಗಾರರು ಆರನೆಯ ಶತಮಾನದ ಸನ್ಯಾಸಿಯಾದ ಡಯೋನಿಸಿಯಸ್ ಎಕ್ಸಿಗುಸ್ ಅವರನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಆ ಕಾಲದ ದಾಖಲೆಗಳು ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿರಲಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ, ಯೇಸುವಿನ ಜನನದ ವರ್ಷವನ್ನು ಡಯೋನಿಸಿಯಸ್ ಎಕ್ಸಿಗುಸ್ ತಪ್ಪಾಗಿ ಲೆಕ್ಕಹಾಕಿದ್ದರೆಂದು ಹೆಚ್ಚಿನ ಆಧುನಿಕ ಇತಿಹಾಸಕಾರರು ನಂಬುತ್ತಾರೆ. ಗ್ರೆಗೋರಿಯನ್ ಪಂಚಾಂಗದ ಪ್ರಕಾರ ಯೇಸುವಿನ ಜನನವು ಬಹುಶಃ ಕ್ರಿ.ಪೂ. 4–6ರ ನಡುವೆ ಸಂಭವಿಸಿರಬಹುದು. ಇದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ತಿಳಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೇನೆಂದರೆ, ಮುಂದೆ ಬರುವ ಕ್ರಿಸ್ತರ ಜೀವನದ ಘಟನೆಗಳ ದಿನಾಂಕಗಳು ವಾಸ್ತವ ವರ್ಷದ ಸಂಖ್ಯಾಕ್ರಮಕ್ಕಿಂತ, ನಾವು “ಸಾಂಕೇತಿಕ” ಎಂದು ಕರೆಯಬಹುದಾದ ವರ್ಷದ ಸಂಖ್ಯಾಕ್ರಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತವೆ. ನಾವು ವಾಸ್ತವ ಸಂಖ್ಯಾಕ್ರಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದರೆ, ಕ್ರಿಸ್ತರ ಜನನಕ್ಕೆ ಕ್ರಿ.ಪೂ. 4–6 ಎಂಬ ದಿನಾಂಕವನ್ನು ನಿಗದಿಪಡಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ; ಅದು ಗೊಂದಲಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು. ಆ ಗೊಂದಲವನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಲು, ಈ ಅನುಬಂಧದ ಕಾಲಾನುಕ್ರಮದ ಸಂಖ್ಯಾಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತರ ಜನನಕ್ಕೆ ಕ್ರಿ.ಶ. 1 ಎಂಬ ಸಾಂಕೇತಿಕ ದಿನಾಂಕವನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಅದರ ಹಿಂದಿನ ಮತ್ತು ಮುಂದಿನ ಎಲ್ಲ ಘಟನೆಗಳೂ ಇದೇ ನಿಯಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತವೆ.

ಪೂಜ್ಯ ಕನ್ಯಾಮರಿಯಮ್ಮನವರ ಅಮಲೋದ್ಭವವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುವ ಮೂಲಕ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಇತಿಹಾಸದ ಕುರಿತ ನಮ್ಮ ಕಾಲಾನುಕ್ರಮದ ಧ್ಯಾನಗಳನ್ನು ಆರಂಭಿಸುತ್ತೇವೆ. ಅವರು ಯೇಸುವಿಗೆ ಜನ್ಮ ನೀಡಿದಾಗ ಅವರಿಗೆ ಸುಮಾರು ಹದಿನೈದು ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಾಗಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ, ಅವರ ಅಮಲೋದ್ಭವವನ್ನು ಸುಮಾರು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 15ಕ್ಕೆ ನಿಗದಿಪಡಿಸುತ್ತೇವೆ. ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಜನನವನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಪೆಂತೆಕೋಸ್ತೆಯಂದು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರ ಸುರಿಸುವಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೂ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಜನನವನ್ನು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಸಿದ ಮೊದಲ ಮತ್ತು ನೇರ ಘಟನೆಯು, ನೂತನ ಹವ್ವೆಯೂ ದೇವಮಾತೆಯೂ ಆಗಲಿದ್ದ ಮರಿಯಮ್ಮನವರ ಅಮಲೋದ್ಭವವಾಗಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸುವುದು ಮುಖ್ಯ.

ಕ್ರಿ.ಪೂ. ಮೊದಲನೆಯ ಶತಮಾನದ ಘಟನೆಗಳು ಮರಿಯಮ್ಮನವರ ಜನನ, ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಅವರ ಸಮರ್ಪಣೆ, ಮಂಗಳವಾರ್ತೆಯ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ದೇವಪುತ್ರರ ನರಾವತಾರ, ಸ್ನಾನಿಕ ಸಂತ ಯೋಹಾನರ ತಾಯಿಯಾದ ಎಲಿಜಬೆತಳನ್ನು ಅವರು ಭೇಟಿಯಾದದ್ದು ಮತ್ತು ಯೋಹಾನರ ಜನನದೊಂದಿಗೆ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತವೆ.

ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿನ ಈ ಪ್ರಮುಖ ಶತಮಾನದ ಕುರಿತು ಇನ್ನಷ್ಟು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು, ಕೆಳಗಿನ ಧ್ಯಾನಗಳನ್ನು ಕಾಲಾನುಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಓದಬಹುದು:

ಡಿಸೆಂಬರ್ 8: ಪೂಜ್ಯ ಕನ್ಯಾಮರಿಯಮ್ಮನವರ ಅಮಲೋದ್ಭವ—ಮಹೋತ್ಸವ (ಸುಮಾರು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 15)

ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 8: ಧನ್ಯ ಕನ್ಯೆ ಮರಿಯಮ್ಮನವರ ಜನನ—ಹಬ್ಬ (ಸುಮಾರು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 15)

ನವೆಂಬರ್ 21: ಧನ್ಯ ಕನ್ಯೆ ಮರಿಯಮ್ಮನವರ ಸಮರ್ಪಣೆ—ಸ್ಮರಣೆ (ಸುಮಾರು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 12)

ಮಾರ್ಚ್ 25: ಪ್ರಭುವಿನ ಮಂಗಳವಾರ್ತೆ—ಮಹೋತ್ಸವ (ಕ್ರಿ.ಪೂ. 1)

ಮೇ 31: ಧನ್ಯ ಕನ್ಯೆ ಮರಿಯಮ್ಮನವರ ಭೇಟಿಯ ಹಬ್ಬ (ಕ್ರಿ.ಪೂ. 1)

ಜೂನ್ 24: ಸಂತ ಸ್ನಾನಿಕ ಯೊವಾನ್ನರ ಜನನ—ಮಹೋತ್ಸವ (ಕ್ರಿ.ಪೂ. 1)

ಮೊದಲನೆಯ ಶತಮಾನವು ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ವಿಶ್ವ ಇತಿಹಾಸದ ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವದ ಶತಮಾನವಾಗಿದೆ. ಆಗಲೇ ಯೇಸು ಜನಿಸಿದರು, ಅವರ ತಾಯಿ ದೇವಮಾತೆಯಾದರು, ಪವಿತ್ರ ಕುಟುಂಬವು ರೂಪುಗೊಂಡಿತು, ಮತ್ತು ಯೇಸು “… ಬಲಗೊಂಡು ಜ್ಞಾನದಿಂದ ತುಂಬಿದರು; ದೇವರ ಅನುಗ್ರಹವು ಅವರ ಮೇಲಿತ್ತು” (ಲೂಕ 2:40). ಮೊದಲನೆಯ ಶತಮಾನದ ಆರಂಭದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ದೇವಪುತ್ರನ ಮಾನವ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಎಲ್ಲ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ನಾವು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತೇವೆ. ಅವರ ಜನನ, ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸೇವೆ, ಯಾತನೆ, ಪುನರುತ್ಥಾನ, ಸ್ವರ್ಗಾರೋಹಣ ಮತ್ತು ಪಂಚಾಶತ್ತಮ ಹಬ್ಬವನ್ನು ನಾವು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತೇವೆ. ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಅವರ ಸಮರ್ಪಣೆ, ಜ್ಞಾನಿಗಳ ಭೇಟಿ, ಸ್ನಾನಿಕ ಯೊವಾನ್ನ ಮತ್ತು ಇತರ ಅನೇಕ ವಿಷಯಗಳಂತೆ, ಯೇಸುವಿನ ಇಹಲೋಕದ ಜೀವನದ ಭಾಗವಾಗಿದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನೂ ಘಟನೆಗಳನ್ನೂ ನಾವು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತೇವೆ.

ನಮ್ಮ ಸಾಂಕೇತಿಕ ಕಾಲಗಣನೆಯ ಪ್ರಕಾರ ಸುಮಾರು 33ರಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಪಂಚಾಶತ್ತಮ ಹಬ್ಬದ ಬಳಿಕ, ಧರ್ಮಸಭೆಯು ಜನ್ಮತಾಳಿತು ಮತ್ತು ಪ್ರೇಷಿತರ ಯುಗವು ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಕೊನೆಯ ಪ್ರೇಷಿತರಾದ ಸಂತ ಸುವಾರ್ತಾಬೋಧಕ ಯೊವಾನ್ನರ ಮರಣದೊಂದಿಗೆ ಸುಮಾರು 101ರಲ್ಲಿ ಅದು ಕೊನೆಗೊಂಡಿತು. ಪ್ರೇಷಿತರ ಯುಗವನ್ನು ಪ್ರೇಷಿತರ ಕಾರ್ಯಕಲಾಪಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಇತರ ವಿವಿಧ ಪ್ರಾಚೀನ ಬರಹಗಳು ಹಾಗೂ ಐತಿಹ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ದಾಖಲಿಸಲಾಗಿದೆ. ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ಆರಂಭಿಕ ಕ್ರೈಸ್ತ ಸಮುದಾಯ, ಯೂದನ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಸಂತ ಮತ್ತೀಯರ ಆಯ್ಕೆ, ಸಂತ ಸ್ತೇಫನರ ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿತ್ವ ಮತ್ತು ಆ ಸಮುದಾಯವು ರೋಮನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದಾದ್ಯಂತ ಹಾಗೂ ಅದರಾಚೆಗೂ ಚದುರಿಹೋದ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರೇಷಿತರ ಕಾರ್ಯಕಲಾಪಗಳು ವಿವರಿಸುತ್ತವೆ. ಸಂತ ಪೌಲರ ಮನಪರಿವರ್ತನೆಯ ಬಳಿಕ, ಸಂತರಾದ ಪೇತ್ರ ಮತ್ತು ಪೌಲರ ಧರ್ಮಪ್ರಚಾರ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಹೊಸ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಇತರ ಪತ್ರಗಳು ಯೆರೂಸಲೇಮ್, ಅಂತಿಯೋಕ್ಯ, ರೋಮ್, ಕೊರಿಂಥ ಮತ್ತು ಎಫೆಸದಲ್ಲಿ ಹೊಸದಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದ ಕ್ರೈಸ್ತ ಸಮುದಾಯಗಳಲ್ಲಿದ್ದ ಸವಾಲುಗಳು ಮತ್ತು ಆಶೀರ್ವಾದಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿತೋರಿಸುತ್ತವೆ. ಇತರ ಅನೇಕ ಪ್ರೇಷಿತರ ಕಾರ್ಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ತಿಳಿದುಬರುವುದು ಐತಿಹ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹತೆ ಪ್ರಶ್ನಾರ್ಹವಾಗಿರುವ, ನಂತರದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲಾದ ಇತರ ಜೀವನಚರಿತ್ರೆಗಳಿಂದಲೇ.

ಈ ಮೊದಲನೆಯ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ, ಧನ್ಯ ಮಾತೆಯ ಸ್ವರ್ಗಾರೋಪಣ ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಅವರ ಕಿರೀಟಧಾರಣೆ ಸೇರಿದಂತೆ ಅವರ ಜೀವನದ ಮಹತ್ವದ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ನಾವು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತೇವೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಯೇಸುವಿಗೆ ಆಪ್ತರಾಗಿದ್ದ ಸಂತರಾದ ಮಗ್ದಲದ ಮರಿಯಳು, ಮಾರ್ತಾ, ಮರಿಯಳು, ಲಾಜರ ಮತ್ತು ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿಯಾದ ಮೊದಲ ಪ್ರೇಷಿತರಾದ ಸಂತ ಯಾಕೋಬರು (ಜೆಬೆದಾಯರ ಪುತ್ರ) ಮೊದಲಾದವರ ಜೀವನ ಮತ್ತು ಮರಣವನ್ನೂ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತೇವೆ.

ಉಳಿದ ಎಲ್ಲ ಪ್ರೇಷಿತರೂ ಈ ಮೊದಲನೆಯ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಪ್ರೇಷಿತ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರು; ಸಂತ ಯೊವಾನ್ನರನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಎಲ್ಲರೂ ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿಗಳಾದರು. 64ರ ವೇಳೆಗೆ, ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪ್ರಥಮ ಪ್ರತಿನಿಧಿಯಾದ ಸಂತ ಪೇತ್ರರು ರೋಮ್‌ನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಆಗ ರೋಮನ್ ಚಕ್ರವರ್ತಿ ನೀರೋ ಕ್ರೈಸ್ತರ ವಿರುದ್ಧ ಮೊದಲ ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಹಿಂಸಾಚಾರವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದನು. ಆ ಹಿಂಸಾಚಾರದಲ್ಲಿ ಸಂತರಾದ ಪೇತ್ರ ಮತ್ತು ಪೌಲರಿಬ್ಬರೂ ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿಗಳಾದರು. ಅವರೊಂದಿಗೆ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕರು ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿಗಳಾದರು; ಅವರನ್ನು ಒಟ್ಟಾಗಿ ರೋಮ್ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಪ್ರಥಮ ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿಗಳು ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಮೊದಲನೆಯ ಶತಮಾನದ ಅಂತ್ಯದ ವೇಳೆಗೆ, ಪ್ರೇಷಿತರು ಮತ್ತು ಇತರ ಶಿಷ್ಯರ ಪ್ರಯತ್ನಗಳಿಂದ ಕ್ರೈಸ್ತ ವಿಶ್ವಾಸವು ದೂರದೂರಕ್ಕೂ ಹರಡಿತು. ಇಂದಿನ ಇಸ್ರಾಯೇಲ್, ಸಿರಿಯಾ, ತುರ್ಕಿ, ಉತ್ತರ ಆಫ್ರಿಕಾ, ಗ್ರೀಸ್, ಅರ್ಮೇನಿಯಾ, ಇರಾಕ್, ಸೈಪ್ರಸ್, ಭಾರತ ಮತ್ತು ಲೆಬನಾನ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವ ವಿವಿಧ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ರೈಸ್ತ ಸಮುದಾಯಗಳು ಸ್ಥಾಪಿತವಾದವು.

ಈ ಮೊದಲನೆಯ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ದೇವತಾಶಾಸ್ತ್ರದ ಕುರಿತ ಚರ್ಚೆಗಳು ನಡೆದವು ಮತ್ತು ಯೆಹೂದಿ ಧರ್ಮಾಚರಣೆಗಳನ್ನು ಕಡ್ಡಾಯಗೊಳಿಸಿದವರು ಹಾಗೂ ಜ್ಞಾನವಾದಿಗಳೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟವರಂತಹವರ ಮೊದಲ ಪಾಷಂಡ ಬೋಧನೆಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಲಾಯಿತು. ಅನ್ಯಜನಾಂಗಗಳಿಂದ ಕ್ರೈಸ್ತರಾದವರನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕ್ರೈಸ್ತರೆಂದು ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕಾದರೆ, ಅವರು ಸುನ್ನತಿಯಂತಹ ಆಚರಣೆಗಳೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಯೆಹೂದಿ ಧರ್ಮನಿಯಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸಲೇಬೇಕೆಂದು ಯೆಹೂದಿ ಧರ್ಮಾಚರಣೆಗಳನ್ನು ಕಡ್ಡಾಯಗೊಳಿಸಿದವರು ಒತ್ತಾಯಿಸಿದರು. ಸಂತ ಪೌಲರು ಗಲಾತ್ಯರಿಗೆ ಮತ್ತು ರೋಮನರಿಗೆ ಬರೆದ ತಮ್ಮ ಪತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಅವರ ತಪ್ಪನ್ನು ತಿದ್ದಿದರು. ಜ್ಞಾನವಾದವು ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ರಹಸ್ಯ ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ (ಗ್ನೋಸಿಸ್) ಒತ್ತುಕೊಟ್ಟ ಆರಂಭಿಕ ಪಾಷಂಡ ಬೋಧನೆಯಾಗಿತ್ತು. ಅದು ಕೆಟ್ಟ ಭೌತಿಕ ಜಗತ್ತು ಮತ್ತು ಒಳ್ಳೆಯ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಲೋಕದ ನಡುವೆ ಭೇದ ಕಲ್ಪಿಸುವ ದ್ವೈತವಾದಿ ವಿಶ್ವದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟಿತು. ಮುಂದಿನ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಲಿದ್ದ ಸಂತ ಇರೇನಿಯಸ್ ಈ ನಂಬಿಕೆಯ ವಿರುದ್ಧ ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಬರೆದರು.

ಮೊದಲನೆಯ ಶತಮಾನದ ಅಂತ್ಯದ ವೇಳೆಗೆ, ಸಾಮಾನ್ಯ ರೋಮನ್ ದಿನದರ್ಶಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆದಿರುವ ಇತರ ಸಂತರು ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿಗಳಾದರು. ಇವರಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳೂ, ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿ ಪ್ರೇಷಿತರ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿಗಳಾಗಿದ್ದ ಕೆಲವರೂ ಸೇರಿದ್ದರು. ಸಂತರಾದ ಅಪೊಲ್ಲಿನಾರಿಸ್, ತಿಮೊಥೇಯ, ತೀತ, ನೆರೆಯುಸ್, ಅಕಿಲ್ಲೆಯುಸ್ ಮತ್ತು ಸಂತ ಪೇತ್ರರ ನಾಲ್ಕನೆಯ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿಯಾದ ಪೋಪ್ ಸಂತ ಕ್ಲೆಮೆಂಟ್ I ಇವರಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ್ದಾರೆ. ಪೋಪ್ ಸಂತ ಕ್ಲೆಮೆಂಟ್ I ಅವರು ಮೂರು ಪ್ರಮುಖ ಪ್ರೇಷಿತ ಪಿತೃಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಾಗಿದ್ದು, ಎರಡು ಮಹತ್ವದ ಪತ್ರಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಹೋಗಿದ್ದಾರೆ.

ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿನ ಈ ಪ್ರಮುಖ ಶತಮಾನದ ಕುರಿತು ಇನ್ನಷ್ಟು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು, ಕೆಳಗಿನ ಧ್ಯಾನಗಳನ್ನು ಕಾಲಾನುಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಓದಬಹುದು:

ಜನವರಿ 1: ದೇವಮಾತೆ ಮರಿಯಮ್ಮನವರ ಮಹೋತ್ಸವ (ಕ್ರಿ.ಶ. 1)

ಡಿಸೆಂಬರ್ 25: ಪ್ರಭುವಿನ ಜನನ—ಮಹೋತ್ಸವ (ಕ್ರಿ.ಶ. 1)

ಮಾರ್ಚ್ 19: ಪೂಜ್ಯ ಕನ್ಯಾಮರಿಯಮ್ಮನವರ ಪತಿಯಾದ ಸಂತ ಜೋಸೆಫರು—ಮಹೋತ್ಸವ

ಯೇಸು, ಮರಿಯಮ್ಮ ಮತ್ತು ಜೋಸೆಫರ ಪವಿತ್ರ ಕುಟುಂಬದ ಹಬ್ಬ (ಕ್ರಿ.ಶ. 1)

ಜನವರಿ 3: ಯೇಸುವಿನ ಅತಿ ಪವಿತ್ರ ನಾಮ, ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (ಕ್ರಿ.ಶ. 1)

ಫೆಬ್ರವರಿ 2: ಪ್ರಭುವಿನ ಸಮರ್ಪಣೆ—ಹಬ್ಬ (ಕ್ರಿ.ಶ. 1)

ಪ್ರಭುವಿನ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರ—ಮಹೋತ್ಸವ (ಕ್ರಿ.ಶ. 1–2)

ಮೇ 1: ಕಾರ್ಮಿಕರಾದ ಸಂತ ಜೋಸೆಫರು—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ

ಡಿಸೆಂಬರ್ 28: ಪವಿತ್ರ ಮುಗ್ಧ ಶಿಶುಗಳು, ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿಗಳು (ಸುಮಾರು ಕ್ರಿ.ಶ. 1)

ಜುಲೈ 26: ಸಂತರಾದ ಜೊವಾಕಿಮ್ ಮತ್ತು ಅನ್ನಮ್ಮ—ಸ್ಮರಣೆ (ಕ್ರಿ.ಪೂ. ಮೊದಲನೆಯ ಶತಮಾನದ ಅಂತ್ಯ–ಕ್ರಿ.ಶ. ಮೊದಲನೆಯ ಶತಮಾನದ ಆರಂಭ)

ಪ್ರಭುವಿನ ಜ್ಞಾನಸ್ನಾನ—ಹಬ್ಬ (ಸುಮಾರು 30)

ಆಗಸ್ಟ್ 29: ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿ ಸಂತ ಸ್ನಾನಿಕ ಯೊವಾನ್ನರ ಯಾತನೆ—ಸ್ಮರಣೆ (ಸುಮಾರು 30 ಅಥವಾ 33)

ಆಗಸ್ಟ್ 6: ಪ್ರಭುವಿನ ರೂಪಾಂತರ—ಹಬ್ಬ (ಸುಮಾರು 32)

ಪ್ರಭುವಿನ ಯಾತನೆಯ ಗರಿಗಳ ಭಾನುವಾರ—ಮಹೋತ್ಸವ (ಸುಮಾರು 33)

ಪವಿತ್ರ ಗುರುವಾರ (ಸುಮಾರು 33)

ಶುಭ ಶುಕ್ರವಾರ (ಸುಮಾರು 33)

ಪವಿತ್ರ ಶನಿವಾರ (ಸುಮಾರು 33)

ಪುನರುತ್ಥಾನ ಭಾನುವಾರ—ಮಹೋತ್ಸವ (ಸುಮಾರು 33)

ದೈವಿಕ ಕರುಣೆಯ ಭಾನುವಾರ—ಮಹೋತ್ಸವ (ಸುಮಾರು 33)

ಪ್ರಭುವಿನ ಸ್ವರ್ಗಾರೋಹಣ—ಮಹೋತ್ಸವ (ಸುಮಾರು 33)

ಪೆಂತೆಕೋಸ್ತ್ ಭಾನುವಾರ—ಮಹೋತ್ಸವ (ಸುಮಾರು 33)

ಸಭೆಯ ಮಾತೆಯಾದ ಪೂಜ್ಯ ಕನ್ಯೆ ಮರಿಯಮ್ಮ—ಸ್ಮರಣೆ (ಕ್ರಿ.ಶ. 33)

ಫೆಬ್ರವರಿ 22: ಪ್ರೇಷಿತ ಸಂತ ಪೇತ್ರರ ಪೀಠ—ಹಬ್ಬ (ಕ್ರಿ.ಶ. 33)

ಡಿಸೆಂಬರ್ 26: ಪ್ರಥಮ ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿ ಸಂತ ಸ್ತೇಫನರು—ಹಬ್ಬ (ಮೊದಲನೆಯ ಶತಮಾನದ ಆರಂಭ–ಸುಮಾರು 35)

ಜನವರಿ 25: ಪ್ರೇಷಿತ ಸಂತ ಪೌಲರ ಮನಪರಿವರ್ತನೆ—ಹಬ್ಬ (ಸುಮಾರು 35)

ಜುಲೈ 22: ಸಂತ ಮಗ್ದಲದ ಮರಿಯಳು—ಹಬ್ಬ (ಮೊದಲನೆಯ ಶತಮಾನ, ಮರಣದ ದಿನಾಂಕ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ)

ಜುಲೈ 29: ಸಂತರಾದ ಮಾರ್ಥಾ, ಮರಿಯ ಮತ್ತು ಲಾಜರರು—ಸ್ಮರಣೆ (ಮೊದಲನೆಯ ಶತಮಾನ, ಮರಣದ ದಿನಾಂಕಗಳು ತಿಳಿದಿಲ್ಲ)

ಆಗಸ್ಟ್ 24: ಪ್ರೇಷಿತ ಸಂತ ಬಾರ್ತೊಲೊಮಾಯರು—ಹಬ್ಬ (ಮೊದಲನೆಯ ಶತಮಾನ, ಮರಣದ ದಿನಾಂಕ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ)

ಅಕ್ಟೋಬರ್ 28: ಪ್ರೇಷಿತರಾದ ಸಂತ ಸಿಮೋನರು ಮತ್ತು ಸಂತ ಯೂದರು—ಹಬ್ಬ (ಮೊದಲನೆಯ ಶತಮಾನ, ಮರಣದ ದಿನಾಂಕ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ)

ಆಗಸ್ಟ್ 15: ಪೂಜ್ಯ ಕನ್ಯೆ ಮರಿಯಮ್ಮನವರ ಸ್ವರ್ಗಾರೋಪಣ—ಮಹೋತ್ಸವ (ಮೊದಲನೆಯ ಶತಮಾನ, ದಿನಾಂಕ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ)

ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 21: ಪ್ರೇಷಿತರೂ ಸುವಾರ್ತಾಬೋಧಕರೂ ಆದ ಸಂತ ಮತ್ತಾಯರು—ಹಬ್ಬ (ಮೊದಲನೆಯ ಶತಮಾನ, ಮರಣದ ದಿನಾಂಕಗಳು ತಿಳಿದಿಲ್ಲ)

ಆಗಸ್ಟ್ 22: ಪೂಜ್ಯ ಕನ್ಯಾಮರಿಯಮ್ಮನವರ ರಾಣಿತ್ವ—ಸ್ಮರಣೆ

ಜುಲೈ 25: ಪ್ರೇಷಿತ ಸಂತ ಯಾಕೋಬರು (ಜೆಬೆದಾಯನ ಮಗ)—ಹಬ್ಬ (ಮೊದಲನೆಯ ಶತಮಾನ–ಸುಮಾರು 44)

ನವೆಂಬರ್ 30: ಪ್ರೇಷಿತ ಸಂತ ಅಂದ್ರೆಯರು—ಹಬ್ಬ (ಸುಮಾರು 5/10–ಸುಮಾರು 60/80)

ಜೂನ್ 11: ಪ್ರೇಷಿತ ಸಂತ ಬಾರ್ನಬರು—ಸ್ಮರಣೆ (ಮೊದಲನೆಯ ಶತಮಾನದ ಆರಂಭ–ಸುಮಾರು 61)

ಮೇ 3: ಪ್ರೇಷಿತ ಸಂತ ಯಾಕೋಬರು (ಅಲ್ಫಾಯನ ಮಗ) (ಮತ್ತು ಫಿಲಿಪ್ಪರು)—ಹಬ್ಬ (ಕ್ರಿ.ಪೂ. ಮೊದಲನೆಯ ಶತಮಾನ–ಸುಮಾರು 62)

ಜೂನ್ 29: ಪ್ರೇಷಿತರಾದ ಸಂತ ಪೇತ್ರರು ಮತ್ತು ಸಂತ ಪೌಲರು—ಮಹೋತ್ಸವ (ಮರಣ: ಸುಮಾರು 1–ಸುಮಾರು 64)

ಜೂನ್ 30: ರೋಮ್ ಸಭೆಯ ಪ್ರಥಮ ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿಗಳು—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (ಮರಣ: ಸುಮಾರು 64)

ಏಪ್ರಿಲ್ 25: ಸುವಾರ್ತಾಬೋಧಕ ಸಂತ ಮಾರ್ಕರು—ಹಬ್ಬ (ಸುಮಾರು 12–ಸುಮಾರು 68)

ಜುಲೈ 3: ಪ್ರೇಷಿತ ಸಂತ ತೋಮರು—ಹಬ್ಬ (ಮರಣ: ಸುಮಾರು 72)

ಜುಲೈ 20: ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷರೂ ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿಯೂ ಆದ ಸಂತ ಅಪೊಲ್ಲಿನಾರಿಸ್—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (ಮೊದಲನೆಯ ಶತಮಾನ–ಸುಮಾರು 79)

ಮೇ 3: ಪ್ರೇಷಿತ ಸಂತ ಫಿಲಿಪ್ಪರು (ಮತ್ತು ಯಾಕೋಬರು)—ಹಬ್ಬ (ಸುಮಾರು 4–ಸುಮಾರು 80)

ಮೇ 14: ಪ್ರೇಷಿತ ಸಂತ ಮತ್ತಿಯರು—ಹಬ್ಬ (ಮೊದಲನೆಯ ಶತಮಾನ)

ಅಕ್ಟೋಬರ್ 18: ಸುವಾರ್ತಾಬೋಧಕ ಸಂತ ಲೂಕರು—ಹಬ್ಬ (ಮೊದಲನೆಯ ಶತಮಾನ, ಸುಮಾರು 84ನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿಧನರಾದರು)

ಜನವರಿ 26: ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷರಾದ ಸಂತ ತಿಮೊಥೇಯರು ಮತ್ತು ಸಂತ ತೀತರು—ಸ್ಮರಣೆ (ಸಂತ ತಿಮೊಥೇಯರು: ಕ್ರಿ.ಶ. 17–97; ಸಂತ ತೀತರು: ಮೊದಲನೆಯ ಶತಮಾನ–ಕ್ರಿ.ಶ. 96)

ಮೇ 12: ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿಗಳಾದ ಸಂತ ನೇರೆಯುಸ್ ಮತ್ತು ಸಂತ ಅಕಿಲೆಯುಸ್—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (ಮರಣ: ಸುಮಾರು 98)

ನವೆಂಬರ್ 23: ಪೋಪ್ ಹಾಗೂ ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿಯಾದ ಸಂತ ಮೊದಲನೆಯ ಕ್ಲೆಮೆಂಟರು—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (ಸುಮಾರು 35–ಸುಮಾರು 99)

ಸುಮಾರು 101ನೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಪ್ರೇಷಿತ ಸಂತ ಯೋಹಾನರು ನಿಧನರಾದಾಗ, ಸಭೆಯು ಪ್ರೇಷಿತ ಪಿತೃಗಳ ಯುಗವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿತು. ಈ ನಾಯಕರು ಪ್ರೇಷಿತರನ್ನು ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಅರಿತವರಾಗಿದ್ದು, ಅವರ ಬೋಧನೆ ಮತ್ತು ಸೇವೆಯಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡವರಾಗಿದ್ದರು. ಅಂತಿಯೋಕ್ಯದ ಸಂತ ಇಗ್ನಾಸಿಯಸ್ ಮತ್ತು ಸಂತ ಪೊಲಿಕಾರ್ಪರು ಸಂತ ಯೋಹಾನರ ಇಬ್ಬರು ಶಿಷ್ಯರಾಗಿದ್ದರು. ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿದ್ದರು. ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷರ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಆದಿಸಭೆಯು ಹೇಗೆ ಬೆಳೆದು ರೂಪುಗೊಂಡಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಮಹತ್ವದ ಪತ್ರಗಳನ್ನು ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಬಿಟ್ಟುಹೋಗಿದ್ದಾರೆ. ಕ್ರೈಸ್ತ ಸಮುದಾಯಗಳಿಗೆ ಬರೆಯಲಾದ ಅವರ ಪತ್ರಗಳು ಪಾಸ್ಟರೀಯ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡಿದವು, ಐಕ್ಯತೆಯನ್ನು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಿದವು, ಸಭೆಯ ಆಡಳಿತದ ಕುರಿತು ಸೂಚನೆಗಳನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿದವು ಮತ್ತು ಆಗ ತಲೆದೋರುತ್ತಿದ್ದ ಪಾಷಂಡ ಬೋಧನೆಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಿದವು.

ಆಗ ತಲೆದೋರುತ್ತಿದ್ದ ಪಾಷಂಡ ಬೋಧನೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮೊಂಟಾನಿಸಂ. ನಿಜವಾದ ಕ್ರೈಸ್ತ ಜೀವನವು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರೊಂದಿಗಿನ ಅತೀಂದ್ರಿಯ ಅನುಭವವನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿದೆ ಎಂದು ಅದು ಬೋಧಿಸಿತು. ಮಾರ್ಸಿಯನಿಸಂ ಎಂಬ ಪಾಷಂಡ ಬೋಧನೆಯು ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿ, ಹೀಬ್ರೂ ಬೈಬಲಿನ ದೇವರನ್ನು ಹೊಸ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ದೇವರಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾದ, ಕೀಳುಮಟ್ಟದ ದೈವವೆಂದು ಚಿತ್ರಿಸಿತು. ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರು ಕೆಲವು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಿಗೆ ನೀಡಿದ ಹೊಸ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಪ್ರಕಟಣೆಗಳು ಸಭೆಯ ಅಧಿಕಾರಶ್ರೇಣಿಯ ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥದ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಮೀರಿವೆ ಎಂದು ಮೊಂಟಾನಿಸಂ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿತು. ಲಿಯೊನ್‌ನ ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷರೂ ಸಂತ ಪೊಲಿಕಾರ್ಪರ ಶಿಷ್ಯರೂ ಆದ ಸಂತ ಇರೆನೇಯಸ್ ಸತ್ಯವಿಶ್ವಾಸದ ವೀರ ರಕ್ಷಕರಾಗಿದ್ದರು. ಅವರು ಬರೆದ ಪಾಷಂಡ ಬೋಧನೆಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಎಂಬ ಕೃತಿಯು ಗ್ನಾಸ್ಟಿಸಿಸಂ ಎಂಬ ಪಾಷಂಡ ಬೋಧನೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸಿತು ಮತ್ತು ಮಾರ್ಸಿಯನಿಸಂ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿತು. 

ಈ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಪ್ರೇಷಿತರ ಬರಹಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಲು, ಓದಲು ಮತ್ತು ಗೌರವಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಲಾಯಿತು. ಈ ಬರಹಗಳೇ ಮುಂದೆ ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥದ ಅಧಿಕೃತ ಪಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರಿದ ಹೊಸ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯಾದವು. ದೇವತಾಶಾಸ್ತ್ರವು ಮತ್ತಷ್ಟು ಬೆಳವಣಿಗೆ ಕಂಡಿತು. ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿ ಸಂತ ಜಸ್ಟಿನ್‌ರಂತಹ ವಿಶ್ವಾಸದ ಸಮರ್ಥಕರು ವಿಶ್ವಾಸದ ಕುರಿತು ಹೆಚ್ಚು ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ತಿಳುವಳಿಕೆಯನ್ನು ನೀಡಿದರು ಮತ್ತು ರೋಮನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಮುಂದೆ ಆ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಿದರು. ದಿವ್ಯಬಲಿಯ ಆಚರಣೆಯ ಕುರಿತು ನಮಗೆ ದೊರೆತಿರುವ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಾಚೀನ ವಿವರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದನ್ನೂ ಅವರು ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ಅಲ್ಲದೆ, ಕ್ರಿಸ್ತರ ಸ್ವಭಾವ ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರ ತ್ರಿತ್ವದಂತಹ ಪ್ರಕಟಿತ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಲು ಗ್ರೀಕ್ ತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಬೌದ್ಧಿಕ ಅಡಿಪಾಯವಾಗಿ ಬಳಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದ ಮೊದಲಿಗರಲ್ಲಿ ಸಂತ ಜಸ್ಟಿನ್ ಒಬ್ಬರಾಗಿದ್ದರು

ಈ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರೇಷಿತ ಕಾರ್ಯ ಮುಂದುವರಿಯಿತು. ಇಂದಿನ ಫ್ರಾನ್ಸ್, ಜರ್ಮನಿ, ಸ್ಪೇನ್, ಬಾಲ್ಕನ್ ಪ್ರದೇಶ, ಬ್ರಿಟನ್, ಸೌದಿ ಅರೇಬಿಯಾ, ಯೆಮೆನ್ ಹಾಗೂ ಇಂದಿನ ಟುನೀಶಿಯಾ, ಅಲ್ಜೀರಿಯಾ, ಮೊರಾಕೊ ಮತ್ತು ಇಥಿಯೋಪಿಯಾದಂತಹ ಉತ್ತರ ಆಫ್ರಿಕಾದ ದೇಶಗಳ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಗೆ ಸುವಾರ್ತೆ ತಲುಪಿತ್ತು ಎಂದು ನಂಬಲಾಗಿದೆ.

ಎರಡನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಟ್ರಾಜನ್, ಹ್ಯಾಡ್ರಿಯನ್ ಮತ್ತು ಆಂಟೋನಿನಸ್ ಪಯಸ್ ಮುಂತಾದ ರೋಮನ್ ಚಕ್ರವರ್ತಿಗಳ ಆಳ್ವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಕ್ರೈಸ್ತರ ವಿರುದ್ಧ ಸ್ಥಳೀಯವಾಗಿ, ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಕಿರುಕುಳಗಳು ನಡೆದವು. ಕ್ರೈಸ್ತರು ರೋಮನ್ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಗೌರವ ಸಲ್ಲಿಸಲು ನಿರಾಕರಿಸದಿರುವವರೆಗೆ ಈ ಚಕ್ರವರ್ತಿಗಳು ಅವರನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಕ್ರೈಸ್ತಧರ್ಮವನ್ನು ಮೂಢನಂಬಿಕೆಯೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿದ್ದ ತತ್ತ್ವಜ್ಞಾನಿ ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಮಾರ್ಕಸ್ ಔರೇಲಿಯಸ್‌ನ ಆಳ್ವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಕಿರುಕುಳಗಳು ತೀವ್ರಗೊಂಡವು. ಈ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಕ್ರೈಸ್ತರ ವಿರುದ್ಧದ ಕಿರುಕುಳಗಳು ಇನ್ನೂ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವ್ಯಾಪಿಯಾದ ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ; ಅಂತಹ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗಳು ಮುಂದಿನ ಎರಡು ಶತಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡವು.

ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿನ ಈ ಪ್ರಮುಖ ಶತಮಾನದ ಕುರಿತು ಇನ್ನಷ್ಟು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು, ಕೆಳಗಿನ ಧ್ಯಾನಗಳನ್ನು ಕಾಲಾನುಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಓದಬಹುದು:

ಡಿಸೆಂಬರ್ 27: ಸಂತ ಯೊವಾನ್ನ, ಪ್ರೇಷಿತ ಮತ್ತು ಸುವಾರ್ತಾಬೋಧಕ—ಹಬ್ಬ (ಮೊದಲನೇ ಶತಮಾನದ ಆರಂಭ–ಸುಮಾರು 101)

ಅಕ್ಟೋಬರ್ 17: ಅಂತಿಯೋಕ್ಯದ ಸಂತ ಇಗ್ನಾಸಿಯಸ್, ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷ ಮತ್ತು ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿ—ಸ್ಮರಣೆ (ಮೊದಲನೇ ಶತಮಾನದ ಆರಂಭದಿಂದ ಮಧ್ಯಭಾಗದವರೆಗೆ–ಸುಮಾರು 107)

ಜೂನ್ 1: ಸಂತ ಜಸ್ಟಿನ್ ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿ—ಸ್ಮರಣೆ (ಸುಮಾರು 100–ಸುಮಾರು 165)

ಫೆಬ್ರವರಿ 23: ಸಂತ ಪಾಲಿಕಾರ್ಪ್, ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷ ಮತ್ತು ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿ—ಸ್ಮರಣೆ (ಸುಮಾರು 65–ಸುಮಾರು 155 ಅಥವಾ 166)

ಮೂರನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಸಭೆಯು ಬಹಳಷ್ಟು ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು, ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳ ವಿಕಾಸವನ್ನು ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚಿದ ಕಿರುಕುಳವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿತು. ಪವಿತ್ರ ತ್ರಿತ್ವ ಮತ್ತು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಸ್ವಭಾವದ ಕುರಿತ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳು ವಿಕಸನಗೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ಇದ್ದವು; ಇವು ನಾಲ್ಕನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಮಹಾಸಭೆಗಳು ನೀಡಿದ ನಿರ್ಣಾಯಕ ಸ್ಪಷ್ಟೀಕರಣಕ್ಕೆ ಅಡಿಪಾಯವಾದವು. ಕಾರ್ತೇಜಿನ ಸಂತ ಸಿಪ್ರಿಯನ್ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಐಕ್ಯತೆಯ ಮಹತ್ವದ ಕುರಿತು ಬರೆದರು. ರೋಮಿನ ಹಿಪ್ಪೊಲಿಟಸ್ ಧರ್ಮವಿರೋಧಿ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳ ವಿರುದ್ಧವೂ, ಆರಾಧನಾ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಂತೆ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ರಚನೆಯ ಕುರಿತೂ ಬರೆದರು. 

ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಆರಾಧನಾ ಪದ್ಧತಿಗಳು ವಿಕಸನಗೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ಇದ್ದವು; ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷರ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಕ್ರೈಸ್ತ ಸಮುದಾಯಗಳ ಸಂಘಟನೆಯೂ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಕ್ರೈಸ್ತ ಕಲೆ ಮತ್ತು ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪ ರೂಪುಗೊಳ್ಳತೊಡಗಿದವು. ಭೂಗತ ಸಮಾಧಿಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ಸಮಾಧಿ ಮಾಡಿದ್ದರಿಂದ ಅವುಗಳ ಮೇಲಿನ ಪೂಜ್ಯಭಾವನೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಾ ಹೋಯಿತು.

ಮೂರನೇ ಶತಮಾನದ ಮೊದಲಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ರೋಮನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಕ್ರೈಸ್ತರ ವಿರುದ್ಧದ ಕಿರುಕುಳ ಮುಂದುವರಿಯಿತು. ಶತಮಾನದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಸೆಪ್ಟಿಮಿಯಸ್ ಸೆವೆರಸ್‌ನಿಂದ ಸಂತ ಐರೇನಿಯಸ್ ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿಯಾದರು. ರೋಮನ್ ಕ್ಯಾನನ್‌ನಲ್ಲಿ (ಪರಮಪ್ರಸಾದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ I) ಉಲ್ಲೇಖವಾಗಿರುವ ಸಂತರಾದ ಪೆರ್ಪೆತುವಾ ಮತ್ತು ಫೆಲಿಸಿಟಿಯವರೂ ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿಯಾದರು. ಉತ್ತರ ಆಫ್ರಿಕಾದ ಕಾರ್ತೇಜ್ ನಗರದಲ್ಲಿ (ಇಂದಿನ ಟ್ಯುನೀಶಿಯಾ) ಅವರು ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿಯಾದರು. ಪೆರ್ಪೆತುವಾ ಕುಲೀನ ವಂಶದ ಮಹಿಳೆಯಾಗಿದ್ದರು; ಫೆಲಿಸಿಟಿ ಅವರ ಸೇವಕಿಯಾಗಿದ್ದರು. ಮತಾಂತರಗಳನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸಿದ್ದ ಚಕ್ರವರ್ತಿಯ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸಿ ಕ್ರೈಸ್ತ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಅವರನ್ನು ಬಂಧಿಸಿ ಕೊಲ್ಲಲಾಯಿತು. ಪೆರ್ಪೆತುವಾ ಮತ್ತು ಫೆಲಿಸಿಟಿಯವರ ಜೊತೆಗೆ, ರೋಮನ್ ಕ್ಯಾನನ್‌ನಲ್ಲಿ ಸೇರಿರುವ ಇಬ್ಬರು ಕನ್ಯೆಯರಾದ ಸಿಸಿಲಿಯಾ ಮತ್ತು ಆಗಥಾ ಕೂಡ ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿಯಾದರು. ಈ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಐವರು ಪೋಪರು ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿಯಾದರು: ಮೊದಲನೇ ಕಲಿಸ್ಟಸ್, ಪೊನ್ಶಿಯನ್, ಫೇಬಿಯನ್, ಕೊರ್ನೇಲಿಯಸ್ ಮತ್ತು ಎರಡನೇ ಸಿಕ್ಸ್ಟಸ್.

250ರಲ್ಲಿ ರೋಮನ್ ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಡೆಸಿಯಸ್, ರೋಮನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಎಲ್ಲರೂ ರೋಮನ್ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಬಲಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕೆಂದು ಆಜ್ಞೆ ಹೊರಡಿಸಿದನು. ನಿರಾಕರಿಸಿದವರು ಆಸ್ತಿ ಮುಟ್ಟುಗೋಲು, ಚಿತ್ರಹಿಂಸೆ ಮತ್ತು ಮರಣದಂಡನೆಗೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ರೋಮನ್ ಚಕ್ರವರ್ತಿಯಾದ ವಲೇರಿಯನ್ ಈ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದನು; ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಧರ್ಮಗುರುಗಳನ್ನೂ ಅವರ ಚರ್ಚಿನ ಆಸ್ತಿಯನ್ನೂ ಗುರಿಯಾಗಿಸಿಕೊಂಡನು. ಮೂರನೇ ಶತಮಾನದ ದ್ವಿತೀಯಾರ್ಧದ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಂತರಾದ ಲಾರೆನ್ಸ್ ಮತ್ತು ಸೆಬಾಸ್ಟಿಯನ್ ಹಾಗೂ ಅವಳಿ ಸಹೋದರರಾದ ಸಂತರಾದ ಕಾಸ್ಮಸ್ ಮತ್ತು ಡೇಮಿಯನ್ ಸೇರಿದ್ದಾರೆ.

ಈ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡ ಮತ್ತೊಂದು ಧರ್ಮವಿರೋಧಿ ಸಿದ್ಧಾಂತವೆಂದರೆ ನೊವೇಶಿಯನ್‌ವಾದ. ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವ್ಯಾಪಿಯಾದ ಕಿರುಕುಳಗಳ ಕಾರಣದಿಂದ ಕೆಲವು ಕ್ರೈಸ್ತರು ತಮ್ಮ ಪ್ರಾಣ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ತಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದರು. ಅವರನ್ನು “ಲಾಪ್ಸಿ” ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ರೋಮಿನ ಯಾಜಕರಾದ ನೊವೇಶಿಯನ್, ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದವರನ್ನು ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಸಹಭಾಗಿತ್ವಕ್ಕೆ ಮತ್ತೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವೆಂದು ವಾದಿಸಿದರು. ಪೋಪ್ ಪೊನ್ಶಿಯನ್ ಇದನ್ನು ಒಪ್ಪಲಿಲ್ಲ. ಪಾಪನಿವೇದನೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತದ ನಂತರ ಅವರನ್ನು ಮತ್ತೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದೆಂದು ಸಂತ ಸಿಪ್ರಿಯನ್ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ವಾದಿಸಿದರು.

ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿನ ಈ ಪ್ರಮುಖ ಶತಮಾನದ ಕುರಿತು ಇನ್ನಷ್ಟು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು, ಕೆಳಗಿನ ಧ್ಯಾನಗಳನ್ನು ಕಾಲಾನುಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಓದಬಹುದು:

ನವೆಂಬರ್ 22: ಸಂತ ಸಿಸಿಲಿಯಾ, ಕನ್ಯೆ ಮತ್ತು ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿ—ಸ್ಮರಣೆ (ಎರಡನೇ ಶತಮಾನದ ಕೊನೆಯ ಭಾಗ ಅಥವಾ ಮೂರನೇ ಶತಮಾನದ ಆರಂಭ)

ಅಕ್ಟೋಬರ್ 9: ಸಂತ ಡೆನಿಸ್, ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷ ಮತ್ತು ಸಂಗಡಿಗರು, ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿಗಳು—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (ಮೂರನೇ ಶತಮಾನ)

ಜೂನ್ 28: ಸಂತ ಐರೇನಿಯಸ್, ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷ ಮತ್ತು ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿ—ಸ್ಮರಣೆ (ಸುಮಾರು 135–ಸುಮಾರು 202)

ಮಾರ್ಚ್ 7: ಸಂತರಾದ ಪೆರ್ಪೆತುವಾ ಮತ್ತು ಫೆಲಿಸಿಟಿ, ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿಗಳು—ಸ್ಮರಣೆ (ಮರಣ 203)

ಅಕ್ಟೋಬರ್ 14: ಸಂತ ಮೊದಲನೇ ಕಲಿಸ್ಟಸ್, ಪೋಪ್ ಮತ್ತು ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (ಎರಡನೇ ಶತಮಾನದ ಕೊನೆಯ ಭಾಗ–ಸುಮಾರು 223)

ಆಗಸ್ಟ್ 13: ಸಂತರಾದ ಪೊನ್ಶಿಯನ್, ಪೋಪ್ ಮತ್ತು ಹಿಪ್ಪೊಲಿಟಸ್, ಯಾಜಕ, ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿಗಳು—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (ಅಜ್ಞಾತ–ಸುಮಾರು 235)

ಜನವರಿ 20: ಸಂತ ಫೇಬಿಯನ್, ಪೋಪ್ ಮತ್ತು ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (ಮರಣ 250)

ಫೆಬ್ರವರಿ 5: ಸಂತ ಆಗಥಾ, ಕನ್ಯೆ ಮತ್ತು ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿ—ಸ್ಮರಣೆ (ಸುಮಾರು 231–ಸುಮಾರು 251)

ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 16: ಸಂತರಾದ ಕೊರ್ನೇಲಿಯಸ್, ಪೋಪ್ ಮತ್ತು ಸಿಪ್ರಿಯನ್, ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷ, ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿಗಳು—ಸ್ಮರಣೆ (ಸಂತ ಕೊರ್ನೇಲಿಯಸ್: ಮರಣ 253; ಸಂತ ಸಿಪ್ರಿಯನ್: ಸುಮಾರು 200–258)

ಆಗಸ್ಟ್ 7: ಸಂತ ಎರಡನೇ ಸಿಕ್ಸ್ಟಸ್, ಪೋಪ್ ಮತ್ತು ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿ, ಹಾಗೂ ಸಂಗಡಿಗರು, ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿಗಳು—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (ಅಜ್ಞಾತ–ಸುಮಾರು 258)

ಆಗಸ್ಟ್ 10: ಸಂತ ಲಾರೆನ್ಸ್, ಧರ್ಮಸೇವಕ ಮತ್ತು ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿ—ಹಬ್ಬ (ಸುಮಾರು 225–ಸುಮಾರು 258)

ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 26: ಸಂತರಾದ ಕಾಸ್ಮಸ್ ಮತ್ತು ಡೇಮಿಯನ್, ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿಗಳು—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (ಸುಮಾರು ಮೂರನೇ ಶತಮಾನದ ಕೊನೆಯ ಭಾಗ–ಸುಮಾರು 287 ಅಥವಾ 303)

ಜನವರಿ 20: ಸಂತ ಸೆಬಾಸ್ಟಿಯನ್, ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (ಸುಮಾರು 255–ಸುಮಾರು 288)

ನಾಲ್ಕನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ, “ಮಹಾ ಕಿರುಕುಳ” ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಕೊನೆಯ ತೀವ್ರ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವ್ಯಾಪಿ ಕಿರುಕುಳದ ನಂತರ, ಧರ್ಮಸಭೆಯು ರೋಮನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನೂ ಗಣನೀಯ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನೂ ಅನುಭವಿಸಿತು. 303ರಲ್ಲಿ ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಡಯೊಕ್ಲೀಷಿಯನ್, ಕ್ರೈಸ್ತರು ತಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ರೋಮನ್ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಬಲಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕೆಂದು ಒತ್ತಾಯಿಸುವ ಸರಣಿ ಆಜ್ಞೆಗಳನ್ನು ಹೊರಡಿಸಿದನು. ಅನೇಕರು ತಮ್ಮ ಪ್ರಾಣ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವನ್ನು ಪಾಲಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಇನ್ನೂ ಅಸಂಖ್ಯಾತರು ತಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸದಲ್ಲಿ ದೃಢವಾಗಿ ನಿಂತು ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿಗಳಾದರು. ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ರೋಮನ್ ಪಂಚಾಂಗದಲ್ಲಿ ಸೇರಿರುವ ಈ ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಂತರಾದ ಜಾರ್ಜ್, ಜನುವಾರಿಯಸ್, ಮಾರ್ಸೆಲಿನಸ್, ಪೇತ್ರ, ಸಿರಕ್ಯೂಸಿನ ಲೂಸಿ, ಪಾಂಕ್ರಾಸ್, ಆಗ್ನೆಸ್, ವಿನ್ಸೆಂಟ್ ಮತ್ತು ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡ್ರಿಯಾದ ಕ್ಯಾಥರಿನ್ ಸೇರಿದ್ದಾರೆ.

ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ರೋಮನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವು ಚತುಷ್ಪ್ರಭುತ್ವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಡಿ ಆಡಳಿತಕ್ಕೆ ಒಳಪಟ್ಟಿತ್ತು; ಅದರಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ಅಗಸ್ಟಸ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ಇಬ್ಬರು ಸೀಸರ್‌ಗಳು ಇದ್ದರು. 305ರಲ್ಲಿ, ಅಗಸ್ಟಸ್‌ಗಳಾಗಿದ್ದ ಡಯೊಕ್ಲೀಶಿಯನ್ ಮತ್ತು ಅವನ ಸಹಚಕ್ರವರ್ತಿ ಮ್ಯಾಕ್ಸಿಮಿಯನ್, ತಮ್ಮ ಸೀಸರ್‌ಗಳು ತಮ್ಮ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿಗಳಾಗಬೇಕೆಂಬ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಸಿಂಹಾಸನಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದರು. ಆಗ ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ ಸೀಸರ್ ಆಗಿದ್ದ ಕಾನ್‌ಸ್ಟಾಂಟಿಯಸ್ ಕ್ಲೋರಸ್ ಅಗಸ್ಟಸ್ ಆದನು. ಆದರೆ 306ರಲ್ಲಿ ಅವನು ಮರಣಹೊಂದಿದಾಗ, ಅವನ ಮಗ ಕಾನ್‌ಸ್ಟಾಂಟೈನ್‌ನನ್ನು ಅವನ ಸೈನಿಕರು ಅಗಸ್ಟಸ್ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದರು; ಈ ಬಿರುದಿಗೆ ಕೂಡಲೇ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದೆಲ್ಲೆಡೆ ಮಾನ್ಯತೆ ದೊರೆಯಲಿಲ್ಲ. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಪಶ್ಚಿಮದ ಮಾಜಿ ಅಗಸ್ಟಸ್ ಮ್ಯಾಕ್ಸಿಮಿಯನ್‌ನ ಮಗ ಮ್ಯಾಕ್ಸೆನ್‌ಷಿಯಸ್, ರೋಮ್‌ನಲ್ಲಿ ತನ್ನನ್ನು ಅಗಸ್ಟಸ್ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿಕೊಂಡನು. ಕಾನ್‌ಸ್ಟಾಂಟೈನ್ ಮತ್ತು ಮ್ಯಾಕ್ಸೆನ್‌ಷಿಯಸ್ ನಡುವೆ ಸಂಘರ್ಷ ಉಂಟಾಯಿತು. ಇದು 312ರಲ್ಲಿ ಮಿಲ್ವಿಯನ್ ಸೇತುವೆಯ ಕದನದಲ್ಲಿ ಕಾನ್‌ಸ್ಟಾಂಟೈನ್‌ನ ವಿಜಯದೊಂದಿಗೆ ಕೊನೆಗೊಂಡಿತು. ಕದನಕ್ಕೆ ಮೊದಲು, ಕಾನ್‌ಸ್ಟಾಂಟೈನ್‌ಗೆ “ಈ ಚಿಹ್ನೆಯಲ್ಲಿ ನೀನು ಜಯಿಸುವೆ” ಎಂಬ ಮಾತುಗಳೊಂದಿಗೆ ಶಿಲುಬೆಯ ದರ್ಶನವಾಯಿತು ಎಂದು ಐತಿಹ್ಯ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಅವನು ತನ್ನ ಸೈನಿಕರ ಗುರಾಣಿಗಳ ಮೇಲೆ ಶಿಲುಬೆಯ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಬಿಡಿಸಲು ಹೇಳಿದನು ಮತ್ತು ಕದನದಲ್ಲಿ ಜಯಗಳಿಸಿ, ಪಶ್ಚಿಮದ ಅಗಸ್ಟಸ್ ಆಗಿ ತನ್ನ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಭದ್ರಪಡಿಸಿಕೊಂಡನು.

313ರಲ್ಲಿ, ತನ್ನ ವಿಜಯವು ಕ್ರೈಸ್ತರ ದೇವರಿಂದ ದೊರೆತುದೆಂದು ನಂಬಿ ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಕೃತಜ್ಞನಾಗಿದ್ದ ಕಾನ್‌ಸ್ಟಾಂಟೈನ್, ಪೂರ್ವದ ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಲಿಸಿನಿಯಸ್‌ನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಮಿಲಾನ್ ರಾಜಾಜ್ಞೆಯನ್ನು ಹೊರಡಿಸಿದನು. ಈ ರಾಜಾಜ್ಞೆಯು ರೋಮನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದೆಲ್ಲೆಡೆ ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಹಿಷ್ಣುತೆಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡಿತು. ಇದು ಕಥೋಲಿಕ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಮಹತ್ವದ ತಿರುವಾಯಿತು.

ಮಿಲಾನ್ ರಾಜಾಜ್ಞೆಯ ನಂತರ, ಕಾನ್‌ಸ್ಟಾಂಟೈನ್ ಧರ್ಮಸಭೆಗೆ ಗಣನೀಯ ಬೆಂಬಲ ನೀಡಿದನು. ರೋಮ್ ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರ ನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ದೇವಾಲಯಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲು ಅವನು ಆಸ್ತಿಪಾಸ್ತಿಗಳನ್ನೂ ಹಣವನ್ನೂ ದಾನಮಾಡಿದನು. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಲ್ಯಾಟರನ್ ಮಹಾದೇವಾಲಯ, ವ್ಯಾಟಿಕನ್ ಬೆಟ್ಟದ ಸಂತ ಪೇತ್ರರ ಮಹಾದೇವಾಲಯ, ಜೆರುಸಲೇಮಿನ ಪವಿತ್ರ ಶಿಲುಬೆಯ ಮಹಾದೇವಾಲಯ ಮತ್ತು ಕೋಟೆಗೋಡೆಗಳ ಹೊರಗಿನ ಸಂತ ಪೌಲರ ಮಹಾದೇವಾಲಯ ಸೇರಿದ್ದವು. ಜೆರುಸಲೇಮಿನಲ್ಲಿ ಅವನ ತಾಯಿಯಾದ ಸಂತ ಹೆಲೆನಾ, ಕಲ್ವಾರಿ ಬೆಟ್ಟ ಮತ್ತು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಸಮಾಧಿಯನ್ನು ಒಳಗೊಳ್ಳುವಂತೆ ಪವಿತ್ರ ಸಮಾಧಿಯ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದರು. ಇಂದಿಗೂ ಈ ದೇವಾಲಯಗಳು ಕ್ರೈಸ್ತರ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರಾ ಮತ್ತು ಆರಾಧನಾ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಸೇರಿವೆ.

ನಾಲ್ಕನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಆರಿಯನಿಸಂ ಎಂಬ ಪಾಷಂಡವಾದವೂ ತಲೆದೋರಿತು. ಉತ್ತರ ಆಫ್ರಿಕಾದ ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡ್ರಿಯಾದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಈ ವಾದವು ಕ್ರಿಸ್ತನ ದೈವತ್ವವನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿ, ಬದಲಾಗಿ ಆತನು ಪಿತನಿಗೆ ಅಧೀನನಾಗಿದ್ದು, ಪಿತನೊಂದಿಗೆ ಅನಾದಿಯಿಂದ ಇರುವವನಲ್ಲ ಎಂದು ಬೋಧಿಸಿತು. ಇದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ದೇವರು ಶ್ರೇಷ್ಠ ದೇವತಾಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿದರು: ಸಂತ ಅಥನಾಸಿಯಸ್, ಮಹಾನ್ ಸಂತ ಬಸಿಲ್, ನಜಿಯಾಂಜಸ್‌ನ ಸಂತ ಗ್ರೆಗೊರಿ, ನಿಸ್ಸಾದ ಸಂತ ಗ್ರೆಗೊರಿ ಮತ್ತು ಮಿಲಾನ್‌ನ ಸಂತ ಅಂಬ್ರೋಸ್. ಒಂದನೇ ಪೋಪ್ ಸಂತ ಸಿಲ್ವೆಸ್ಟರ್ ಅವರ ಬೆಂಬಲದೊಂದಿಗೆ, ದೇವತಾಶಾಸ್ತ್ರದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಇವರು ಒಗ್ಗಟ್ಟಿನಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ನಿಲುವುಗಳು, 325ರಲ್ಲಿ ನೈಸಿಯಾದ ಪ್ರಥಮ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಮಹಾಸಭೆಯನ್ನು ಕರೆಯಲು ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಕಾನ್‌ಸ್ಟಾಂಟೈನ್‌ನನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದವು. ಆ ಮಹಾಸಭೆಯಲ್ಲಿ ನೈಸಿಯಾ ವಿಶ್ವಾಸಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ರಚಿಸಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಆರಿಯನಿಸಂ ಅನ್ನು ಖಂಡಿಸಲಾಯಿತು. ಆದರೆ ಆರಿಯನಿಸಂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕಣ್ಮರೆಯಾಗಲಿಲ್ಲ. 381ರಲ್ಲಿ ಕಾನ್‌ಸ್ಟಾಂಟಿನೋಪಲ್‌ನ ಪ್ರಥಮ ಮಹಾಸಭೆ ನಡೆಯಿತು. ಅದು ಆರಿಯನಿಸಂ ಕುರಿತು ಮತ್ತಷ್ಟು ಚರ್ಚಿಸಿ ಅದನ್ನು ಖಂಡಿಸಿತು ಮತ್ತು ನೈಸಿಯಾ ವಿಶ್ವಾಸಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿತು.

324ರಲ್ಲಿ, ಕಾನ್‌ಸ್ಟಾಂಟೈನ್ ಪೂರ್ವ ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಿಮ ರೋಮನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಗಳ ಏಕೈಕ ಆಡಳಿತಗಾರನಾದನು ಮತ್ತು ಕಾನ್‌ಸ್ಟಾಂಟಿನೋಪಲ್ ಅನ್ನು ಹೊಸ ರಾಜಧಾನಿಯಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು. ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಸಭೆಯು ರೋಮ್‌ನಲ್ಲಿಯೂ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದೆಲ್ಲೆಡೆಯೂ ಗಮನಾರ್ಹ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರತೊಡಗಿತು.

ಈಜಿಪ್ಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಸಂತ ಅಂತೋನಿ ಮಠಜೀವನದ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಅಡಿಪಾಯ ಹಾಕುವ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಿದರು. ಅವರು ತಾಪಸರಾಗಿ ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ, ಏಕಾಂತ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತದ ಜೀವನ ನಡೆಸಿದರು. ತಮ್ಮ ಜೀವನದ ಕೊನೆಯ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ತಮ್ಮನ್ನು ಅನುಸರಿಸಲು ಬಯಸಿದ ಇತರ ತಾಪಸರಿಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡಿದರು. ಅವರ ಪ್ರಭಾವವು ಮುಂದಿನ ಅನೇಕ ಶತಮಾನಗಳವರೆಗೂ ಉಳಿಯಿತು. ವಿಶೇಷವಾಗಿ, ದೇಶಭ್ರಷ್ಟರಾಗಿದ್ದ ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡ್ರಿಯಾದ ಮಹಾನ್ ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷ ಸಂತ ಅಥನಾಸಿಯಸ್ ಅವರು ಸಂತ ಅಂತೋನಿಯವರ ಪರಿಚಯ ಪಡೆದು, ಅವರ ಜೀವನ ಮತ್ತು ದೈವಕರೆಯ ಕುರಿತು ಪುಸ್ತಕ ಬರೆದದ್ದು ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು.

ಅದೇ ಶತಮಾನದ ಕೊನೆಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಹಿಪ್ಪೋದ ಸಂತ ಅಗಸ್ಟಿನ್ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿನ ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದೇವತಾಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದರು. ಮುಂದಿನ ಶತಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಅವರ ಬರಹಗಳು ಕ್ರೈಸ್ತ ದೇವತಾಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಅಡಿಪಾಯವಾದವು ಮತ್ತು ಇಂದಿಗೂ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿಯಾಗಿವೆ.

ಏಕೀಕೃತ ಪೂರ್ವ ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಿಮ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಆಳಿದ ಕೊನೆಯ ಚಕ್ರವರ್ತಿಯಾದ ಒಂದನೇ ಥಿಯೊಡೋಸಿಯಸ್ 395ರಲ್ಲಿ ಮರಣಹೊಂದಿದಾಗ, ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಅವನ ಪುತ್ರರ ನಡುವೆ ವಿಭಜಿಸಲಾಯಿತು. ಥಿಯೊಡೋಸಿಯಸ್‌ನ ಮರಣವು ಒಂದು ಮಹತ್ವದ ಘಟ್ಟವಾಯಿತು. ಇದರಿಂದ ಪೂರ್ವದ (ಬೈಜಾಂಟೈನ್) ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಿಮದ (ಲ್ಯಾಟಿನ್) ಧರ್ಮಸಭೆಗಳು ವಿಭಿನ್ನ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಗತೊಡಗಿದವು.

ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿನ ಈ ಪ್ರಮುಖ ಶತಮಾನದ ಕುರಿತು ಇನ್ನಷ್ಟು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು, ಕೆಳಗಿನ ಧ್ಯಾನಗಳನ್ನು ಕಾಲಾನುಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಓದಬಹುದು:

ನವೆಂಬರ್ 2: ಮೃತರಾದ ಸಕಲ ಆತ್ಮಗಳ ದಿನ—ಸಂಸ್ಮರಣೆ (ಹದಿನಾಲ್ಕನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ರೋಮನ್ ಧಾರ್ಮಿಕ ಪಂಚಾಂಗಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಲಾಯಿತು)

ಏಪ್ರಿಲ್ 23: ಸಂತ ಜಾರ್ಜ್, ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (ಮರಣ ಸುಮಾರು 303)

ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 19: ಸಂತ ಜನುವೇರಿಯಸ್, ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷ ಮತ್ತು ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (ಮರಣ ಸುಮಾರು 304)

ಜೂನ್ 2: ಸಂತರಾದ ಮಾರ್ಸೆಲಿನಸ್ ಮತ್ತು ಪೇತ್ರ, ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿಗಳು—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (ಮೂರನೇ ಶತಮಾನದ ಮಧ್ಯಭಾಗ–ಸುಮಾರು 304)

ಡಿಸೆಂಬರ್ 13: ಸಿರಕ್ಯೂಸ್‌ನ ಸಂತ ಲೂಸಿ, ಕನ್ಯೆ ಮತ್ತು ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿ—ಸ್ಮರಣೆ (ಸುಮಾರು 283–ಸುಮಾರು 304)

ಮೇ 12: ಸಂತ ಪಾಂಕ್ರಾಸ್, ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (ಸುಮಾರು 289–ಸುಮಾರು 304)

ಜನವರಿ 21: ಸಂತ ಅಗ್ನೆಸ್, ಕನ್ಯೆ ಮತ್ತು ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿ—ಸ್ಮರಣೆ (ಸುಮಾರು 291–ಸುಮಾರು 304)

ಜನವರಿ 22: ಸಂತ ವಿನ್ಸೆಂಟ್, ಉಪಯಾಜಕ ಮತ್ತು ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (ಮೂರನೇ ಶತಮಾನದ ಕೊನೆಯ ಭಾಗ–ಸುಮಾರು 304)

ನವೆಂಬರ್ 25: ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡ್ರಿಯಾದ ಸಂತ ಕಾತರೀನಾ, ಕನ್ಯೆ ಮತ್ತು ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (ಸುಮಾರು 287–ಸುಮಾರು 305)

ಫೆಬ್ರವರಿ 3: ಸಂತ ಬ್ಲೇಸ್, ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷ ಮತ್ತು ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (ಮರಣ ಸುಮಾರು 316)

ನವೆಂಬರ್ 9: ಲ್ಯಾಟರನ್ ಮಹಾದೇವಾಲಯದ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪನೆ—ಹಬ್ಬ (324ರಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಲಾಯಿತು)

ನವೆಂಬರ್ 18: ಪ್ರೇಷಿತರಾದ ಸಂತರಾದ ಪೇತ್ರ ಮತ್ತು ಪೌಲರ ಮಹಾದೇವಾಲಯಗಳ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪನೆ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (ಸುಮಾರು 325ರಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಲಾಯಿತು)

ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 14: ಪವಿತ್ರ ಶಿಲುಬೆಯ ಮಹಿಮೋನ್ನತಿ—ಹಬ್ಬ (335)

ಡಿಸೆಂಬರ್ 31: ಒಂದನೇ ಸಂತ ಸಿಲ್ವೆಸ್ಟರ್, ಪೋಪ್ (ಸುಮಾರು ಮೂರನೇ ಶತಮಾನದ ಕೊನೆಯ ಭಾಗ—335)

ಡಿಸೆಂಬರ್ 6: ಸಂತ ನಿಕೋಲಸ್, ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (ಸುಮಾರು 270–ಸುಮಾರು 346)

ಆಗಸ್ಟ್ 5: ಸಂತ ಮೇರಿ ಮೇಜರ್ ಮಹಾದೇವಾಲಯದ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪನೆ (ಹಿಮದ ಮಾತೆ)—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (ಸುಮಾರು 352)

ಜನವರಿ 17: ಈಜಿಪ್ಟ್‌ನ ಸಂತ ಅಂತೋನಿ, ಮಠಾಧಿಪತಿ—ಸ್ಮರಣೆ (251–356)

ಜನವರಿ 13: ಪೊಯ್‌ತಿಯೇಯ ಸಂತ ಹಿಲರಿ, ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಪಂಡಿತ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (ಸುಮಾರು 315–367)

ಮೇ 2: ಸಂತ ಅಥನಾಸಿಯಸ್, ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಪಂಡಿತ—ಸ್ಮರಣೆ (ಸುಮಾರು 296–373)

ಜೂನ್ 9: ಸಂತ ಎಫ್ರೇಮ್, ಧರ್ಮಸೇವಕ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಪಂಡಿತ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (ಸುಮಾರು 306–373)

ಆಗಸ್ಟ್ 2: ವೆರ್ಚೆಲ್ಲಿಯ ಸಂತ ಯುಸೇಬಿಯಸ್, ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (ಸುಮಾರು 283 ಅಥವಾ ನಾಲ್ಕನೇ ಶತಮಾನದ ಆರಂಭ–371)

ಡಿಸೆಂಬರ್ 11: ಸಂತ ಒಂದನೇ ದಮಾಸಸ್, ಪೋಪ್—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (ಸುಮಾರು 305–384)

ಮಾರ್ಚ್ 18: ಜೆರುಸಲೇಮಿನ ಸಂತ ಸಿರಿಲ್, ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಪಂಡಿತ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (ಸುಮಾರು 315–ಸುಮಾರು 387)

ಆಗಸ್ಟ್ 27: ಸಂತ ಮೋನಿಕಾ—ಸ್ಮರಣೆ (ಸುಮಾರು 332–387)

ಜನವರಿ 2: ಮಹಾನ್ ಸಂತ ಬಸಿಲ್ ಮತ್ತು ನಾಜಿಯಾಂಜಸ್‌ನ ಸಂತ ಗ್ರೆಗೊರಿ, ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷರು ಮತ್ತು ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಪಂಡಿತರು—ಸ್ಮರಣೆ (ಸಂತ ಬಸಿಲ್: 329–379; ಸಂತ ಗ್ರೆಗೊರಿ: ಸುಮಾರು 329–389)

ನವೆಂಬರ್ 11: ಟೂರ್ಸ್‌ನ ಸಂತ ಮಾರ್ಟಿನ್, ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷ—ಸ್ಮರಣೆ (316 ಅಥವಾ 336–397)

ಡಿಸೆಂಬರ್ 7: ಸಂತ ಅಂಬ್ರೋಸ್, ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಪಂಡಿತ—ಸ್ಮರಣೆ (ಸುಮಾರು 339–ಸುಮಾರು 397)

ಐದನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಮಹತ್ವದ ದೇವತಾಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಬೆಳವಣಿಗೆ, ಪ್ರೇಷಿತ ಕಾರ್ಯಗಳ ವೃದ್ಧಿ, ಮಠಜೀವನದ ಮತ್ತಷ್ಟು ಬೆಳವಣಿಗೆ, ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ಹಾಗೂ ಪಶ್ಚಿಮ ರೋಮನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಪತನ ಸಂಭವಿಸಿದವು. ನಾಲ್ಕನೇ ಶತಮಾನದ ಕೊನೆಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕ್ರೈಸ್ತ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಮತಾಂತರಗೊಂಡ ಸಂತ ಅಗಸ್ಟಿನ್, ಈ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಮೂಲಭೂತ ಕೃತಿಗಳಾದ ನಿವೇದನೆಗಳು ಮತ್ತು ದೇವರ ನಗರವನ್ನು ರಚಿಸಿ ಮಹತ್ವದ ಕೊಡುಗೆಗಳನ್ನು ನೀಡಿದರು. ಸಂತ ಜಾನ್ ಕ್ರಿಸೊಸ್ತೋಮ್ ಮತ್ತು ಸಂತ ಜೆರೋಮ್ ಸೇರಿದಂತೆ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಇತರ ಹಲವಾರು ಪಂಡಿತರ ದೇವತಾಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಒಳನೋಟಗಳಿಂದಲೂ ಈ ಕಾಲವು ಆಶೀರ್ವದಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಇವರ ಪ್ರಭಾವವು ನಾಲ್ಕನೇ ಶತಮಾನದ ಕೊನೆಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾದರೂ, ಐದನೇ ಶತಮಾನದುದ್ದಕ್ಕೂ ಮುಂದುವರಿಯಿತು. ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡ್ರಿಯಾದ ಸಂತ ಸಿರಿಲ್, ಸಂತ ಪೀಟರ್ ಕ್ರಿಸೊಲೋಗಸ್ ಮತ್ತು ಮಹಾನ್ ಸಂತ ಪೋಪ್ ಲಿಯೋ ಕೂಡ ಐದನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖರಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದರು. ವಿಶೇಷವಾಗಿ, ಕ್ರಿಸ್ತನ ಸ್ವಭಾವ ಮತ್ತು ಅನುಗ್ರಹದ ಕುರಿತಾದ ಅಧಿಕೃತ ಸತ್ಯಬೋಧನೆಯನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವರು ನೆರವಾದರು.

ಈ ದೇವತಾಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು ಆಗ ಉದಯಿಸುತ್ತಿದ್ದ ವಿವಿಧ ಪಾಷಂಡವಾದಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಿದರು. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ, ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಅನುಗ್ರಹದ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದ ಪೆಲಾಜಿಯನಿಸಂ ಮತ್ತು ಕ್ರಿಸ್ತನಲ್ಲಿ ದೈವಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿ ಹಾಗೂ ಮಾನವ ವ್ಯಕ್ತಿ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಿದ್ದಾರೆಂದು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದ ನೆಸ್ಟೋರಿಯನಿಸಂ ಸೇರಿದ್ದವು. ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಈ ಪಂಡಿತರ ನೆರವಿನಿಂದ, ನೆಸ್ಟೋರಿಯನಿಸಂ ಅನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಕರೆಯಲಾದ ಎಫೆಸಸ್ ಮಹಾಸಭೆಯು ಮರಿಯಮ್ಮನವರನ್ನು ದೇವಮಾತೆ (ಥಿಯೋಟೋಕೋಸ್) ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿತು. ಪೆಲಾಜಿಯನಿಸಂ ಅನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಕಾರ್ತೇಜ್‌ನಲ್ಲಿ ಸಭೆಗಳನ್ನು ಕರೆಯಲಾಯಿತು. 451ರಲ್ಲಿ ಚಾಲ್ಸೆಡನ್‌ನ ವಿಶ್ವವ್ಯಾಪಿ ಮಹಾಸಭೆಯು ಮೊನೋಫಿಸಿಟಿಸಂ ಎಂಬ ಪಾಷಂಡವಾದವನ್ನು ಎದುರಿಸಿತು. ಒಬ್ಬನೇ ವ್ಯಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿರುವ ಮಾನವ ಸ್ವಭಾವ ಮತ್ತು ದೈವಿಕ ಸ್ವಭಾವಗಳ ಬದಲಿಗೆ, ಯೇಸುವಿಗೆ ದೈವಿಕ ಸ್ವಭಾವವೊಂದೇ ಇತ್ತೆಂದು ಈ ಪಾಷಂಡವಾದ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿತು.

410ರಲ್ಲಿ ವಿಸಿಗೋಥರು ರೋಮ್ ನಗರವನ್ನು ಕೊಳ್ಳೆಹೊಡೆದರು; 476ರಲ್ಲಿ ಪಶ್ಚಿಮ ರೋಮನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವು ಪತನಗೊಂಡಿತು. ಇದು ಪಶ್ಚಿಮ ಮತ್ತು ಪೂರ್ವದ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಮೇಲೆ ಗಾಢ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಿತು. ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ ಪೋಪ್‌ಪೀಠವು ಸ್ಥಿರತೆಯನ್ನು ತರುವ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ರೂಪುಗೊಂಡಿತು ಮತ್ತು ತನ್ನ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಅಧಿಕಾರದ ಜೊತೆಗೆ ನಾಗರಿಕ ವ್ಯವಹಾರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಲಾರಂಭಿಸಿತು. ಮಠಜೀವನವು ಮತ್ತಷ್ಟು ಬೆಳೆಯಿತು; ಮಠಗಳು ಪವಿತ್ರ ಧರ್ಮಬೋಧನೆಯನ್ನು ಸಂರಕ್ಷಿಸುವ ವಿದ್ಯಾಕೇಂದ್ರಗಳಾದವು. ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಸಭೆ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯ ಇನ್ನಷ್ಟು ನಿಕಟವಾಗಿ ಬೆಸೆದುಕೊಂಡವು. ರೋಮ್ ಮತ್ತು ಪೋಪ್‌ಪೀಠದಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪಮಟ್ಟಿಗೆ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಅವು ಬೆಳೆದವು; ಇದು ಮುಂದೆ ವಿಭಜನೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗಲಿತ್ತು.

ಈ ಯುಗದ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಸಂತರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು ಸಂತ ಪ್ಯಾಟ್ರಿಕ್. ಅವರು ರೋಮನ್ ಆಡಳಿತದ ಬ್ರಿಟನ್‌ನಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದರು. ಹದಿಹರೆಯದವರಾಗಿದ್ದಾಗ ಐರಿಷ್ ಕಡಲ್ಗಳ್ಳರು ಅವರನ್ನು ಸೆರೆಹಿಡಿದು, ಐರ್ಲೆಂಡ್‌ನಲ್ಲಿ ಗುಲಾಮನಾಗಿ ಮಾರಿದರು. ಅಲ್ಲಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡ ಬಳಿಕ, ಪ್ರೇಷಿತರಾಗಿ ಐರ್ಲೆಂಡ್‌ಗೆ ಮರಳುವಂತೆ ದೇವರು ತಮ್ಮನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಪ್ಯಾಟ್ರಿಕ್ ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡರು. ದೇವತಾಶಾಸ್ತ್ರದ ಅಧ್ಯಯನವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದ ನಂತರ ಅವರು ಯಾಜಕರಾಗಿ, ಬಳಿಕ ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿ ಅಭಿಷಿಕ್ತರಾದರು. ಅನಂತರ ಐರ್ಲೆಂಡ್‌ಗೆ ಮರಳಿ, ಆ ನಾಡಿನ ಮಹಾನ್ ಸುವಾರ್ತಾಬೋಧಕರಾದರು.

ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿನ ಈ ಪ್ರಮುಖ ಶತಮಾನದ ಕುರಿತು ಇನ್ನಷ್ಟು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು, ಕೆಳಗಿನ ಧ್ಯಾನಗಳನ್ನು ಕಾಲಾನುಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಓದಬಹುದು:

ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 29: ಸಂತ ಮಿಕಾಯೆಲ್, ಗಬ್ರಿಯೇಲ್ ಮತ್ತು ರಫಾಯೆಲ್, ಪ್ರಧಾನ ದೇವದೂತರು—ಹಬ್ಬ (ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಐದನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಆಚರಿಸಲಾಯಿತು)

ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 13: ಸಂತ ಜಾನ್ ಕ್ರಿಸೊಸ್ತೋಮ್, ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಪಂಡಿತ—ಸ್ಮರಣೆ (ಸುಮಾರು 347–407)

ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 30: ಸಂತ ಜೆರೋಮ್, ಯಾಜಕ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಪಂಡಿತ—ಸ್ಮರಣೆ (ಸುಮಾರು 340ರ ದಶಕ–420)

ಆಗಸ್ಟ್ 28: ಹಿಪ್ಪೋದ ಸಂತ ಅಗಸ್ಟಿನ್, ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಪಂಡಿತ—ಸ್ಮರಣೆ (354–430)

ಜೂನ್ 22: ನೋಲಾದ ಸಂತ ಪೌಲಿನಸ್, ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (ಸುಮಾರು 354–431)

ಜೂನ್ 27: ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡ್ರಿಯಾದ ಸಂತ ಸಿರಿಲ್, ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಪಂಡಿತ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (ಸುಮಾರು 376–444)

ಜುಲೈ 30: ಸಂತ ಪೀಟರ್ ಕ್ರಿಸೊಲೋಗಸ್, ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಪಂಡಿತ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (ಸುಮಾರು 380 ಅಥವಾ 406–ಸುಮಾರು 450)

ನವೆಂಬರ್ 10: ಮಹಾನ್ ಸಂತ ಲಿಯೋ, ಪೋಪ್ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಪಂಡಿತ—ಸ್ಮರಣೆ (ಸುಮಾರು 400–461)

ಮಾರ್ಚ್ 17: ಸಂತ ಪ್ಯಾಟ್ರಿಕ್, ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (ಸುಮಾರು 387–ಸುಮಾರು 460 ಅಥವಾ 493)

ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ರೋಮನ್ ಪಂಚಾಂಗದಲ್ಲಿ ಸೇರಿರುವ ಸಂತರಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಮೂವರು ಮಾತ್ರ ಆರನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ನಿಧನರಾದರೂ, ಆ ಶತಮಾನದ ಕೊನೆಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಮೇಲೆ ಮಹತ್ವದ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿದ ಇತರರು ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದರು. ಆರನೇ ಶತಮಾನದ ಮೊದಲಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು ನುರ್ಸಿಯಾದ ಸಂತ ಬೆನೆಡಿಕ್ಟ್. ಸಂತ ಬೆನೆಡಿಕ್ಟ್ ಮಠಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಮಠವಾಸಿಯಾಗಿದ್ದರು; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಮೊಂತೆ ಕ್ಯಾಸಿನೊ ಮಠವು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ. ತಮ್ಮ ಮಠದ ನಿರ್ವಹಣೆಗಾಗಿ ಅವರು ಸಂತ ಬೆನೆಡಿಕ್ಟರ ನಿಯಮಾವಳಿಯನ್ನು ಬರೆದರು. ಅದು ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಮಠಗಳಿಗೆ ಪ್ರಮಾಣಿತ ನಿಯಮಾವಳಿಯಾಯಿತು. ಮಹಿಳೆಯರ ಸಂತ ಬೆನೆಡಿಕ್ಟ್ ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಂಘದ ಸ್ಥಾಪಕಿಯಾಗಿದ್ದ, ಸಂತ ಬೆನೆಡಿಕ್ಟರ ಸಹೋದರಿ ಸಂತ ಸ್ಕೊಲಾಸ್ಟಿಕಾ ಅವರನ್ನೂ ಈ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಗೌರವಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಪೂರ್ವದ ಬೈಜಾಂಟೈನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಆರಿಯನಿಸಂ ವಿಭಜನೆ ಮತ್ತು ಉದ್ವಿಗ್ನತೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿಯೇ ಮುಂದುವರಿಯಿತು. ಐದನೇ ಶತಮಾನದ ಕೊನೆಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಝೀನೋ ಹೆನೋಟಿಕಾನ್ ಎಂಬ ದಾಖಲೆಯನ್ನು ಹೊರಡಿಸಿದನು. ಚಾಲ್ಸೆಡನ್ ಮಹಾಸಭೆಯು ನಿರೂಪಿಸಿದ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಸ್ವಭಾವದ ಕುರಿತಾದ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಅಧಿಕೃತ ಬೋಧನೆ ಮತ್ತು ಪೂರ್ವದ ಧರ್ಮಸಭೆಯನ್ನು ಇನ್ನೂ ಪೀಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆರಿಯನ್ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದ ನಡುವೆ ಮಧ್ಯಮ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡು ಉದ್ವಿಗ್ನತೆಯನ್ನು ತಗ್ಗಿಸುವುದು ಅದರ ಉದ್ದೇಶವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ, 523ರಲ್ಲಿ ಸತ್ಯಬೋಧನೆಗೆ ನಿಷ್ಠನಾದ ಕತೋಲಿಕನಾಗಿದ್ದ ಬೈಜಾಂಟೈನ್ ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಜಸ್ಟಿನ್, ಆರಿಯನಿಸಂ ಅನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸಿ, ಪೂರ್ವ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದೆಲ್ಲೆಡೆ ಚಾಲ್ಸೆಡನ್ ಮಹಾಸಭೆಯ ಬೋಧನೆಯನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ಕಡ್ಡಾಯಗೊಳಿಸುವ ರಾಜಾಜ್ಞೆಯನ್ನು ಹೊರಡಿಸಿದನು. ಆರಿಯನ್ ಅನುಯಾಯಿಗಳು ತಮ್ಮ ದೇವಾಲಯಗಳನ್ನು ಚಾಲ್ಸೆಡನ್ ಬೋಧನೆಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕತೋಲಿಕರಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಬೇಕಾಯಿತು. 

ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ, ರೋಮ್ ಆರಿಯನ್ ಮತದವನಾಗಿದ್ದ ಆಸ್ಟ್ರೋಗೋಥರ ರಾಜ ಮಹಾ ಥಿಯೋಡೊರಿಕ್‌ನ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿತ್ತು. ಅವನ ಆರಿಯನ್ ನಿಲುವುಗಳು ಅವನಿಗೂ ಪೋಪರಿಗೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಸತ್ಯವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಎಲ್ಲ ಕ್ಯಾಥೊಲಿಕರಿಗೂ ನಡುವೆ ಉದ್ವಿಗ್ನತೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದವು. ಪೂರ್ವ ರೋಮನ್ ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಮೊದಲನೆಯ ಜಸ್ಟಿನ್ 523ರಲ್ಲಿ ಆರಿಯನ್ನರ ವಿರುದ್ಧ ತನ್ನ ರಾಜಾಜ್ಞೆಯನ್ನು ಹೊರಡಿಸಿದಾಗ, ಥಿಯೋಡೊರಿಕ್ ಕೋಪೋದ್ರಿಕ್ತನಾದನು. ಆ ರಾಜಾಜ್ಞೆಯನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ, ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಆರಿಯನ್ನರನ್ನು ನಡೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ರೀತಿಯಲ್ಲೇ ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿರುವ ಖಲ್ಸೆಡೋನ್ ಬೋಧನೆಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವ ಎಲ್ಲ ಕ್ಯಾಥೊಲಿಕರನ್ನೂ ತಾನು ನಡೆಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಾಗಿ ಬೆದರಿಸಿದನು.  ಇದು ಈ ಶತಮಾನದ ಏಕೈಕ ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿಯಾದ ಪೋಪ್ ಸಂತ ಮೊದಲನೆಯ ಜಾನ್ ಅವರ ಮರಣಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು.

ಐರ್ಲೆಂಡ್‌ನಲ್ಲಿ, ಏಳನೆಯ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ನಿಧನರಾದ ಮಹಾನ್ ಧರ್ಮಪ್ರಚಾರಕ ಸನ್ಯಾಸಿ ಸಂತ ಕೊಲಂಬಾನ್ ಅವರು ಯುರೋಪಿನಾದ್ಯಂತ ಮಠಕೇಂದ್ರಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಮಹಾ ಪೋಪ್ ಸಂತ ಗ್ರೆಗೊರಿ ಅವರೂ ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನ ಆಂಗ್ಲೋ-ಸ್ಯಾಕ್ಸನ್ ಜನರಿಗೆ ಸುವಾರ್ತೆ ಸಾರಲು ಕ್ಯಾಂಟರ್ಬರಿಯ ಸಂತ ಅಗಸ್ಟಿನ್ ಅವರನ್ನು ಕಳುಹಿಸುವ ಮೂಲಕ ಧರ್ಮಪ್ರಚಾರ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದರು; ಹೀಗೆ ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನ ಧರ್ಮಸಭೆಗೆ ಅಡಿಪಾಯ ಹಾಕಿದರು.

ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿನ ಈ ಪ್ರಮುಖ ಶತಮಾನದ ಕುರಿತು ಇನ್ನಷ್ಟು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು, ಕೆಳಗಿನ ಧ್ಯಾನಗಳನ್ನು ಕಾಲಾನುಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಓದಬಹುದು:

ಮೇ 18: ಸಂತ ಮೊದಲನೆಯ ಜಾನ್, ಪೋಪ್ ಮತ್ತು ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (ಸುಮಾರು ಐದನೆಯ ಶತಮಾನದ ಕೊನೆಯ ಭಾಗ–526)

ಫೆಬ್ರವರಿ 10: ಸಂತ ಸ್ಕೊಲಾಸ್ಟಿಕಾ, ಕನ್ಯೆ—ಸ್ಮರಣೆ (ಸುಮಾರು 480–543)

ಜುಲೈ 11: ಸಂತ ಬೆನೆಡಿಕ್ಟ್, ಮಠಾಧ್ಯಕ್ಷ—ಸ್ಮರಣೆ (ಸುಮಾರು 480–ಸುಮಾರು 547)

ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನ ಆಂಗ್ಲೋ-ಸ್ಯಾಕ್ಸನ್ ಜನರಿಗೆ ಸುವಾರ್ತೆ ಸಾರುವ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಿದ ಕ್ಯಾಂಟರ್ಬರಿಯ ಸಂತ ಅಗಸ್ಟಿನ್ ಅವರಂತಹ ಮಹಾನ್ ಸಂತರ ನಿರಂತರ ಪ್ರಭಾವದೊಂದಿಗೆ ಏಳನೆಯ ಶತಮಾನ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಆರನೆಯ ಶತಮಾನದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಪೋಪ್ ಸಂತ ಗ್ರೆಗೊರಿ ಅವರು ಆರಂಭಿಸಿದ ಈ ಧರ್ಮಪ್ರಚಾರ ಕಾರ್ಯವು ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನಲ್ಲಿ ಕ್ರೈಸ್ತಧರ್ಮದ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಅಡಿಪಾಯ ಹಾಕಿತು. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಐರ್ಲೆಂಡಿನ ಸನ್ಯಾಸಿ ಸಂತ ಕೊಲಂಬಾನ್ ಅವರು ಯುರೋಪಿನ ಕೆಲವು ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪಶ್ಚಿಮ ರೋಮನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಪತನದ ನಂತರ ಸುಧಾರಣೆಯ ಅಗತ್ಯವಿದ್ದ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ, ಸುವಾರ್ತಾಪ್ರಚಾರ ಮತ್ತು ಸುಧಾರಣೆಗೆ ಮಹತ್ವದ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡಿದರು.

ಪೂರ್ವ ರೋಮನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಬೈಜಾಂಟೈನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಸಭೆಯು ಬಲಿಷ್ಠವಾಗಿದ್ದು, ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಆಡಳಿತದೊಂದಿಗೆ ನಿಕಟ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿತ್ತು; ದೈವಶಾಸ್ತ್ರದ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ನಿರ್ಧಾರಗಳ ಮೇಲೆ ಗಮನಾರ್ಹ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿತು. 527ರಿಂದ 565ರವರೆಗೆ ಮುಂದುವರಿದ ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಮೊದಲನೆಯ ಜಸ್ಟಿನಿಯನ್‌ನ ಆಳ್ವಿಕೆಯು, ಹಿಂದೆ ಪಶ್ಚಿಮ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ್ದ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಯತ್ನಗಳಿಗಾಗಿ ಮತ್ತು ಕಾನ್ಸ್ಟಾಂಟಿನೋಪಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಹಗಿಯಾ ಸೋಫಿಯಾ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿತ್ತು.

ಹಿಂದಿನ ಪಶ್ಚಿಮ ರೋಮನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ಜರ್ಮಾನಿಕ್ ರಾಜ್ಯಗಳು ಆಡಳಿತ ಶಕ್ತಿಗಳಾಗಿ ಉದಯಿಸಿದವು. ಐಬೀರಿಯನ್ ಪರ್ಯಾಯದ್ವೀಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಬಲ್ಯ ಹೊಂದಿದ್ದ ವಿಸಿಗೋಥರು ಆರನೆಯ ಶತಮಾನದ ಅಂತ್ಯದ ವೇಳೆಗೆ ಆರಿಯನ್ ಮತದಿಂದ ಕ್ಯಾಥೊಲಿಕ್ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಮತಾಂತರಗೊಂಡರು. ಇಂದಿನ ಫ್ರಾನ್ಸ್ ಮತ್ತು ಜರ್ಮನಿಯ ಕೆಲವು ಭಾಗಗಳನ್ನು ಆಳುತ್ತಿದ್ದ ಫ್ರಾಂಕರು ಮೆರೊವಿಂಜಿಯನ್ ರಾಜವಂಶದ ಆಳ್ವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಠಾವಂತ ಕ್ಯಾಥೊಲಿಕರಾಗಿದ್ದರು. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಆರಿಯನ್ ಕ್ರೈಸ್ತರಾಗಿದ್ದ ಲೊಂಬಾರ್ಡರು ಆರನೆಯ ಶತಮಾನದ ಕೊನೆಯ ವೇಳೆಗೆ ಇಟಲಿಯ ದೊಡ್ಡ ಭಾಗಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಕ್ರಮೇಣ ಕ್ಯಾಥೊಲಿಕ್ ಧರ್ಮವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು. ಪೋಪರ ಆಡಳಿತ ಮತ್ತು ಬೈಜಾಂಟೈನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವು ದಕ್ಷಿಣ ಇಟಲಿಯ ಕೆಲವು ಭಾಗಗಳ ಮೇಲೆ ನಿಯಂತ್ರಣವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದವು.

ಸುಮಾರು 587ರಲ್ಲಿ ಸೆವಿಲ್ಲಾದ ಸಂತ ಇಸಿದೋರ್ ಪ್ರಮುಖ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದರು. ಆಗ ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷ ಲಿಯಾಂಡರ್ ಮತ್ತು ಅವರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ವಿಸಿಗೋಥರ ರಾಜ ರೆಕ್ಕರೆಡ್‌ಗೆ ಆರಿಯನ್ ಮತವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಕ್ಯಾಥೊಲಿಕ್ ವಿಶ್ವಾಸಕ್ಕೆ ಮರಳುವಂತೆ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟರು. 601ರಲ್ಲಿ ಲಿಯಾಂಡರ್ ಅವರ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿಯಾಗಿ ಇಸಿದೋರ್ ಸೆವಿಲ್ಲಾದ ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷರಾದರು. ತಮ್ಮ ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿ ಬೋಧನೆ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಪಕ ಬರವಣಿಗೆಯ ಮೂಲಕ ಅವರು ಗಾಢವಾದ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿದರು. ವಿಶೇಷವಾಗಿ, ಸಮಸ್ತ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ವಿಶ್ವಕೋಶವಾದ ಅವರ ಎಟಿಮೊಲೊಜಿಯೆ ಮಧ್ಯಯುಗದ ಯುರೋಪಿನಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಬುನಾದಿಯಾಯಿತು.

ಕ್ರಿಸ್ತರಿಗೆ ದೈವಿಕ ಇಚ್ಛೆ ಮಾತ್ರವಿತ್ತು, ಮಾನವ ಇಚ್ಛೆ ಇರಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದ ಮೊನೊಥೆಲೈಟ್ ವಿವಾದ ಎಂಬ ದೈವಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಚರ್ಚೆಯ ಇತ್ಯರ್ಥಕ್ಕೂ ಏಳನೆಯ ಶತಮಾನ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಯಿತು. ಹಿಂದೆ ಬೈಜಾಂಟೈನ್ ಚಕ್ರವರ್ತಿಯ ಬಳಿಗೆ ಪೋಪರ ಪ್ರತಿನಿಧಿಯಾಗಿದ್ದ ಪೋಪ್ ಸಂತ ಮೊದಲನೆಯ ಮಾರ್ಟಿನ್ ಈ ಪಾಷಂಡಮತವನ್ನು ಇತ್ಯರ್ಥಗೊಳಿಸುವಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಿದರು. ಅವರು ಚಕ್ರವರ್ತಿಯ ಒಪ್ಪಿಗೆಯಿಲ್ಲದೆ 649ರಲ್ಲಿ ಲ್ಯಾಟರನ್ ಮಹಾಸಭೆಯನ್ನು ಕರೆದರು. ಬೈಜಾಂಟೈನ್ ಚಕ್ರವರ್ತಿಯು ಮೊನೊಥೆಲೈಟ್ ಮತಕ್ಕೆ ಬಲವಾದ ಬೆಂಬಲ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ, ಇದು ಅವರ ಬಂಧನ, ಸೆರೆವಾಸ ಮತ್ತು ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿ ಮರಣಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು.

ಇದಲ್ಲದೆ, ಏಳನೆಯ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ಖಲೀಫತ್‌ನ ಉದಯವಾಯಿತು. ಇದರಿಂದ ಮಧ್ಯಪ್ರಾಚ್ಯ ಮತ್ತು ಉತ್ತರ ಆಫ್ರಿಕಾದ ಕೆಲವು ಭಾಗಗಳು ಅದರ ವಶವಾದವು; ಇದು ಈ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿನ ಕ್ರೈಸ್ತ ವಿಶ್ವಾಸದ ಮೇಲೆ ಗಾಢವಾದ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಿತು.

ಕೊನೆಯದಾಗಿ, ಸಂತ ಬೆನೆಡಿಕ್ಟ್ ಅವರ ನಿಯಮಾವಳಿಯು ಪಶ್ಚಿಮದ ಮಠಜೀವನವನ್ನು ಪರಿವರ್ತಿಸುವ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿತು. ಮಠಗಳು ಕಲಿಕೆ, ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕತೆ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಸಂರಕ್ಷಣೆಯ ಕೇಂದ್ರಗಳಾಗಿ ಬೆಳೆದು, ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಜೀವನ ಮತ್ತು ಧ್ಯೇಯಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಮಹತ್ವದ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡಿದವು.

ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿನ ಈ ಪ್ರಮುಖ ಶತಮಾನದ ಕುರಿತು ಇನ್ನಷ್ಟು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು, ಕೆಳಗಿನ ಧ್ಯಾನಗಳನ್ನು ಕಾಲಾನುಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಓದಬಹುದು:

ಮೇ 27: ಕ್ಯಾಂಟರ್ಬರಿಯ ಸಂತ ಅಗಸ್ಟಿನ್, ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (ಆರನೆಯ ಶತಮಾನದ ಆರಂಭ–604)

ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 3: ಮಹಾ ಸಂತ ಗ್ರೆಗೊರಿ, ಪೋಪ್ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಪಂಡಿತ—ಸ್ಮರಣೆ (ಸುಮಾರು 540–604)

ನವೆಂಬರ್ 23: ಸಂತ ಕೊಲಂಬಾನ್ (ಕೊಲಂಬಾನಸ್), ಮಠಾಧ್ಯಕ್ಷ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (543–615)

ಏಪ್ರಿಲ್ 4: ಸಂತ ಇಸಿದೋರ್, ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಪಂಡಿತ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (ಸುಮಾರು 560–636)

ಏಪ್ರಿಲ್ 13: ಸಂತ ಮೊದಲನೆಯ ಮಾರ್ಟಿನ್, ಪೋಪ್ ಮತ್ತು ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (ಸುಮಾರು 595–655)

ಎಂಟನೆಯ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ತೀವ್ರ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾದ ವಿವಾದಗಳಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರ ಪ್ರತಿಮೆಗಳ ಧ್ವಂಸಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ವಿವಾದವೂ ಒಂದಾಗಿತ್ತು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಹಿಂದೆ ಬೈಜಾಂಟೈನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿದ್ದ ಮಧ್ಯಪ್ರಾಚ್ಯದ ಕೆಲವು ಭಾಗಗಳನ್ನು ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ಖಲೀಫತ್ ಆಳುತ್ತಿತ್ತು. ಕ್ರೈಸ್ತರು ತಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಆಚರಿಸಲು ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ಖಲೀಫನು ಅನುಮತಿಸಿದ್ದರೂ, ಪವಿತ್ರ ಪ್ರತಿಮೆಗಳಿಗೆ ಗೌರವ ಸಲ್ಲಿಸುವ ಕಥೋಲಿಕ ಪದ್ಧತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಅವನಲ್ಲಿ ಆತಂಕ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಾ ಹೋಯಿತು. 721ರಲ್ಲಿ ಖಲೀಫನು ಪ್ರತಿಮೆಗಳ ಬಳಕೆಯನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸಿ, ಎಲ್ಲ ದೇವಾಲಯಗಳಲ್ಲೂ ಅವುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವಂತೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಅತ್ಯಂತ ಧಾರ್ಮಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದ ಬೈಜಾಂಟೈನ್  ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಮೂರನೆಯ ಲಿಯೋ ಕೂಡ ಪವಿತ್ರ ಪ್ರತಿಮೆಗಳ ಬಳಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಆತಂಕಗೊಂಡು, ಪೂರ್ವ ರೋಮನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವುಗಳನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸಿದನು. ಕಾನ್‌ಸ್ಟಾಂಟಿನೋಪಲ್‌ನ ಪಿತೃಪ್ರಧಾನರು ಚಕ್ರವರ್ತಿಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿದ್ದರಿಂದ, ಲಿಯೋ ಅವರನ್ನು ಪದಚ್ಯುತಗೊಳಿಸಿ, ಪೋಪರ ಅನುಮತಿಯಿಲ್ಲದೆ ಹೊಸ ಪಿತೃಪ್ರಧಾನರನ್ನು ನೇಮಿಸಿದನು. ಪೋಪರೂ ಲಿಯೋ ಮತ್ತು ಖಲೀಫನನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಗಂಭೀರ ಉದ್ವಿಗ್ನತೆಗಳು ಉಂಟಾದವು. ಜೆರುಸಲೇಮಿನಿಂದ ಬಹುದೂರವಿಲ್ಲದ ಮರುಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಸನ್ಯಾಸಿ, ದಮಾಸ್ಕಸದ ಸಂತ ಯೋಹಾನರು, ಪವಿತ್ರ ಪ್ರತಿಮೆಗಳನ್ನು ಖಂಡಿಸುವವರ ವಿರುದ್ಧ ಸಮರ್ಥನಾ ಗ್ರಂಥಗಳು ಎಂಬ ಕೃತಿಯನ್ನು ಬರೆದು ಪವಿತ್ರ ಪ್ರತಿಮೆಗಳ ಬಳಕೆಯ ಸಮರ್ಥನೆಗೆ ಮುಂದಾದರು. ಆ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಸಂತ ಯೋಹಾನರು ಪವಿತ್ರ ಪ್ರತಿಮೆಗಳ ಬಳಕೆಯ ಹಿಂದಿನ ತಾರ್ಕಿಕ ಆಧಾರವನ್ನು ಆಳವಾದ ದೇವತಾಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿದರು.

ಅದೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ, ಆಂಗ್ಲೋ-ಸ್ಯಾಕ್ಸನ್ ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನಲ್ಲಿ ಕಥೋಲಿಕ ವಿಶ್ವಾಸವು ಬೆಳೆಯುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಪೂಜ್ಯ ಸಂತ ಬೀಡರು ತಮ್ಮ ಬೋಧನೆ ಮತ್ತು ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಜನರ ಧರ್ಮಸಭಾ ಇತಿಹಾಸ ಎಂಬ ಕೃತಿಯ ಮೂಲಕ ಗಾಢವಾದ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿದರು. ಪಾಸ್ಕ ಹಬ್ಬದ ಸರಿಯಾದ ದಿನಾಂಕವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಲೂ ಅವರು ನೆರವಾದರು. ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥದ ಕುರಿತು ಅವರು ಬಿಟ್ಟುಹೋದ ಒಳನೋಟವುಳ್ಳ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳು ಇಡೀ ಯುರೋಪಿನ ಮೇಲೆ ಗಾಢವಾದ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿದವು.

ಹೊಸದಾಗಿ ಸುವಾರ್ತೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ್ದ ಆಂಗ್ಲೋ-ಸ್ಯಾಕ್ಸನ್ ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್, ಸಂತ ಬೊನಿಫಾಸರ ಪ್ರೇಷಿತ ಕಾರ್ಯದ ಮೂಲಕ ಅನ್ಯಧರ್ಮೀಯ ಜರ್ಮಾನಿಕ್ ಬುಡಕಟ್ಟುಗಳಿಗೆ ಸುವಾರ್ತೆ ಸಾರುವುದಕ್ಕೂ ಮಹತ್ತರವಾದ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡಿತು. ಆಂಗ್ಲೋ-ಸ್ಯಾಕ್ಸನ್ ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಸಂತ ಬೊನಿಫಾಸರು, ಇಂದಿನ ನೆದರ್ಲ್ಯಾಂಡ್ಸ್ ಮತ್ತು ಉತ್ತರ ಜರ್ಮನಿಯಲ್ಲಿರುವ ತಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜರ ತಾಯ್ನಾಡಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗುವ ಕರೆಯನ್ನು ಅರಿತರು. ಒಂದು ಪ್ರೇಷಿತ ಕಾರ್ಯ ವಿಫಲವಾದ ಬಳಿಕ ಅವರು ಪೋಪರೊಂದಿಗೆ ಸಮಾಲೋಚಿಸಿದರು; ಪೋಪರು ಮತ್ತೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುವಂತೆ ಅವರನ್ನು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಿದರು. ಮುಂದಿನ ಮೂರು ವರ್ಷಗಳ ಸುವಾರ್ತಾ ಪ್ರಚಾರವು ಎಷ್ಟು ಫಲಪ್ರದವಾಗಿತ್ತೆಂದರೆ, ಪೋಪರು ಅವರನ್ನು ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿ ಅಭಿಷೇಕಿಸಿ, ಇಡೀ ಫ್ರಾಂಕ್ ಪ್ರದೇಶದ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಅವರಿಗೆ ವಹಿಸಿದರು. ಇನ್ನೂ ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅವರು ಫ್ರಾಂಕ್ ಧರ್ಮಸಭೆಯನ್ನು ಸುಧಾರಿಸಿ, ಅನೇಕ ಅನ್ಯಧರ್ಮೀಯರನ್ನು ವಿಶ್ವಾಸಕ್ಕೆ ಕರೆತರಲು ನೆರವಾದರು.

ಈ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾದ ಪೋಪ್ ಪೀಠ ಮತ್ತು ಫ್ರಾಂಕ್ ಅರಸರ ನಡುವಿನ ಮೈತ್ರಿಯು ಮುಂದಿನ ಶತಮಾನಗಳವರೆಗೂ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಮೇಲೆ ಗಾಢವಾದ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಲಿತ್ತು. ಇದು 756ರಲ್ಲಿ ಪೋಪರ ರಾಜ್ಯಗಳ ಸ್ಥಾಪನೆಗೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು ಮತ್ತು ಒಂಬತ್ತನೆಯ ಶತಮಾನದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರ ರೋಮನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಸ್ಥಾಪನೆಗೆ ದಾರಿಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿತು.

ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿನ ಈ ಪ್ರಮುಖ ಶತಮಾನದ ಕುರಿತು ಇನ್ನಷ್ಟು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು, ಕೆಳಗಿನ ಧ್ಯಾನಗಳನ್ನು ಕಾಲಾನುಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಓದಬಹುದು:

ಮೇ 25: ಪೂಜ್ಯ ಸಂತ ಬೀಡ್, ಯಾಜಕ ಮತ್ತು ಸಭಾಪಂಡಿತ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (ಸುಮಾರು 673–735)

ಡಿಸೆಂಬರ್ 4: ದಮಾಸ್ಕಸದ ಸಂತ ಯೋಹಾನ, ಯಾಜಕ, ಸನ್ಯಾಸಿ ಮತ್ತು ಸಭಾಪಂಡಿತ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (ಸುಮಾರು 676–749)

ಜೂನ್ 5: ಸಂತ ಬೊನಿಫಾಸ್, ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷ ಮತ್ತು ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿ—ಸ್ಮರಣೆ (ಸುಮಾರು 675–754)

800ರ ಕ್ರಿಸ್ಮಸ್ ದಿನದಂದು ಪೋಪ್ ಮೂರನೆಯ ಲಿಯೋ ಅವರು ಶಾರ್ಲಮೇನ್‌ಗೆ ಪ್ರಥಮ ಪವಿತ್ರ ರೋಮನ್ ಚಕ್ರವರ್ತಿಯಾಗಿ ಕಿರೀಟಧಾರಣೆ ಮಾಡುವುದರೊಂದಿಗೆ ಒಂಬತ್ತನೆಯ ಶತಮಾನ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಶಾರ್ಲಮೇನ್‌ನ ಕಿರೀಟಧಾರಣೆಯು ಕಥೋಲಿಕ ಧರ್ಮಸಭೆ ಮತ್ತು ಫ್ರಾಂಕ್ ರಾಜ್ಯದ ನಡುವಿನ ಮೈತ್ರಿಯನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಗಾಢಗೊಳಿಸಿ, ಮುಂದಿನ ಅನೇಕ ಶತಮಾನಗಳವರೆಗೆ ಯುರೋಪಿನಾದ್ಯಂತ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಮತ್ತು ಸ್ಥಿರತೆಗೆ ದಾರಿಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿತು. ಇದು ಪೋಪ್ ಪೀಠ ಮತ್ತು ಮುಂದಿನ ಪವಿತ್ರ ರೋಮನ್ ಚಕ್ರವರ್ತಿಗಳ ನಡುವೆ ನಂತರದ ಶತಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಉದ್ಭವಿಸಲಿದ್ದ ಹೊಸ ವಿವಾದಗಳ ಆರಂಭವನ್ನೂ ಸೂಚಿಸಿತು; ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಮೇಲೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಅಧಿಕಾರ ಹೊಂದಿರುವ ಪೋಪರ ಹಕ್ಕಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ವಿವಾದಗಳಿಗೆ ಇದು ನಾಂದಿಯಾಯಿತು. ಶಾರ್ಲಮೇನ್‌ನ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮಠಗಳು ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ಹೋದಂತೆ, ಧರ್ಮಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಕಲೆ, ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮತ್ತು ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸದ ಪುನರುಜ್ಜೀವನ ಕಂಡುಬಂತು. ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದಾದ್ಯಂತ ಆರಾಧನಾವಿಧಿ ಮತ್ತು ದಿವ್ಯ ಕಾರ್ಯಾಲಯದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳಿಗೆ ಏಕರೂಪ ನೀಡಲಾಯಿತು. ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯದ ಪಾಲನೆ, ಉತ್ತಮ ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರ ಹುದ್ದೆಗಳು ಹಾಗೂ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ವಸ್ತುಗಳ ಖರೀದಿ-ಮಾರಾಟದ ನಿಷೇಧದಂತಹ ಸುಧಾರಣೆಗಳನ್ನು ಧರ್ಮಗುರುಗಳ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಜಾರಿಗೊಳಿಸಲಾಯಿತು. ಪ್ರಮುಖ ಪ್ರಾಚೀನ ಗ್ರಂಥಗಳ ಪ್ರತಿಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸುವ ಮತ್ತು ಅವುಗಳನ್ನು ಸಂರಕ್ಷಿಸುವ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಮಠಗಳಿಗೆ ವಹಿಸಲಾಯಿತು. ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಆಡಳಿತಕ್ಕೆ ನೆರವಾಗುವಂತೆ ಧರ್ಮಸಭಾ ಕಾನೂನನ್ನೂ ಸುಧಾರಿಸಿ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಗೊಳಿಸಲಾಯಿತು.

ಪೂರ್ವದ (ಬೈಜಾಂಟೈನ್) ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಿಮದ (ರೋಮನ್) ಧರ್ಮಸಭೆಗಳ ನಡುವಿನ ಉದ್ವಿಗ್ನತೆಗಳೂ ಈ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿದವು. ಪೋಪರ ಅನುಮತಿಯಿಲ್ಲದೆ ಬೈಜಾಂಟೈನ್ ಚಕ್ರವರ್ತಿಯು ಫೋಟಿಯಸ್ ಅವರನ್ನು ಕಾನ್‌ಸ್ಟಾಂಟಿನೋಪಲ್‌ನ ಪಿತೃಪ್ರಧಾನರಾಗಿ ನೇಮಿಸಿದ್ದರಿಂದ, 858ರಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಸಭೆಯಲ್ಲಿ ವಿಭಜನೆ ಉಂಟಾಗಿ, ಅದು 867ರವರೆಗೆ ಮುಂದುವರಿಯಿತು. 

ಯುರೋಪಿನಾದ್ಯಂತ ಅನೇಕ ಮಠಗಳು ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿ ಬೆಳೆದು ಸಾಕಷ್ಟು ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಈ ಸಂಪತ್ತು ಫ್ರಾಂಕ್ ರಾಜ್ಯದ ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶಗಳಾದ ಇಂದಿನ ಡೆನ್ಮಾರ್ಕ್, ನಾರ್ವೆ ಮತ್ತು ಸ್ವೀಡನ್‌ನ ವೈಕಿಂಗ್‌ಗಳ ಗಮನ ಸೆಳೆಯಿತು. ನಿರಂತರ ವೈಕಿಂಗ್ ದಾಳಿಗಳ ಬೆದರಿಕೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸಲು, ಧರ್ಮಸಭೆಯು ಯುದ್ಧಕ್ಕಿಂತ ಸುವಾರ್ತಾ ಪ್ರಚಾರದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡಿತು. 831ರಲ್ಲಿ ಸಂತ ಅನ್ಸ್‌ಗಾರ್ ಅವರನ್ನು ಉತ್ತರ ಜರ್ಮನಿಯಲ್ಲಿ ಹೊಸದಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾದ ಹ್ಯಾಂಬರ್ಗ್-ಬ್ರೆಮೆನ್ ಧರ್ಮಕ್ಷೇತ್ರದ ಮೊದಲ ಮಹಾಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿ ನೇಮಿಸಲಾಯಿತು. ತಮ್ಮ ಧರ್ಮಕ್ಷೇತ್ರದ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯ ಜೊತೆಗೆ, ಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿನೇವಿಯಾದ ಜನರನ್ನು ಕಥೋಲಿಕ ವಿಶ್ವಾಸಕ್ಕೆ ಕರೆತರುವ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯನ್ನೂ ಅವರಿಗೆ ವಹಿಸಲಾಯಿತು.

ಮುಂದಿನ ಮೂವತ್ತೈದು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಸಂತ ಅನ್ಸ್‌ಗಾರ್ ತಮ್ಮ ಧರ್ಮಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಲು, ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ನವೀಕರಿಸಲು ಮತ್ತು ನಾರ್ಡಿಕ್ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ರೈಸ್ತಧರ್ಮವನ್ನು ಹರಡಲು ತಮ್ಮನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಿಕೊಂಡರು. ಯುದ್ಧಗಳು, ಆಕ್ರಮಣಗಳು ಹಾಗೂ ತಮ್ಮ ದೇವಾಲಯಗಳ ಪದೇಪದೇ ಧ್ವಂಸ ಮತ್ತು ಮುಟ್ಟುಗೋಲಿನಂತಹ ಅನೇಕ ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಿದರೂ, ಅವರು ದೇವಾಲಯಗಳು, ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳು, ಶಾಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಮಠಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು.

ಸ್ಲಾವ್ ಜನರ ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಂತರಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರಾದ ಸಿರಿಲ್ ಮತ್ತು ಮೆಥೋಡಿಯಸ್ ಎಂಬ ಸಹೋದರರು ಈ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು. ಅವರು ಗ್ರೀಸ್‌ನ ಥೆಸಲೋನಿಕದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಅವರ ತಾಯಿ ಬಹುಶಃ ಸ್ಲಾವ್ ಮೂಲದವರಾಗಿದ್ದರಿಂದ, ಅವರು ಆಕೆಯ ಲಿಪಿಯಿಲ್ಲದ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಕಲಿತರು. ಸಿರಿಲ್ ಮತ್ತು ಮೆಥೋಡಿಯಸ್ ಮಠಜೀವನವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ಬಳಿಕ, ಮೊರಾವಿಯಾದ ರಾಜಕುಮಾರ ರಾಸ್ತಿಸ್ಲಾವ್, ಇಂದಿನ ಚೆಕ್ ಗಣರಾಜ್ಯವಾಗಿರುವ ಮಹಾ ಮೊರಾವಿಯಾಕ್ಕೆ ಧರ್ಮಪ್ರಚಾರಕರನ್ನು ಕಳುಹಿಸುವಂತೆ ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಮೂರನೆಯ ಮೈಕೆಲ್ ಅವರನ್ನು ಕೇಳಿಕೊಂಡನು. ಅವನ ಪ್ರಜೆಗಳು ಫ್ರಾಂಕ್ ಧರ್ಮಗುರುಗಳ ಮೂಲಕ ಕ್ರೈಸ್ತಧರ್ಮವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಭಾಷೆಯ ಅಡೆತಡೆ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಯಿತು. ಸಿರಿಲ್ ಮತ್ತು ಮೆಥೋಡಿಯಸ್ ಅವರನ್ನು ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಲಾಯಿತು. ಅವರು ಮೊದಲು ಮಾಡಿದ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು, ಸ್ಲಾವ್ ಭಾಷೆಗೆ ವರ್ಣಮಾಲೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿ, ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥವನ್ನೂ ಆರಾಧನಾ ವಿಧಿಗಳ ಪಠ್ಯಗಳನ್ನೂ ಆ ಭಾಷೆಗೆ ಅನುವಾದಿಸುವುದಾಗಿತ್ತು. ಅವರ ವರ್ಣಮಾಲೆಯು ಅನೇಕ ಸ್ಲಾವ್ ಭಾಷೆಗಳಿಗೆ ಮಾನದಂಡವಾಯಿತು ಮತ್ತು ಧರ್ಮಸಭೆಯು ಬಹಳವಾಗಿ ಬೆಳೆಯಿತು.

ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿನ ಈ ಪ್ರಮುಖ ಶತಮಾನದ ಕುರಿತು ಇನ್ನಷ್ಟು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು, ಕೆಳಗಿನ ಧ್ಯಾನಗಳನ್ನು ಕಾಲಾನುಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಓದಬಹುದು:

ನವೆಂಬರ್ 1: ಸಕಲ ಸಂತರು—ಮಹೋತ್ಸವ (837ರಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವವ್ಯಾಪಿ ರೋಮನ್ ದಿನದರ್ಶಿಗೆ ಸೇರಿಸಲಾಯಿತು)

ಫೆಬ್ರವರಿ 3: ಸಂತ ಅನ್ಸ್‌ಗಾರ್, ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (801–865)

ಫೆಬ್ರವರಿ 14: ಸಂತರಾದ ಸಿರಿಲ್, ಯತಿ, ಮತ್ತು ಮೆಥೋಡಿಯಸ್, ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷ—ಸ್ಮರಣೆ (ಸಂತ ಸಿರಿಲ್: c. 827–869; ಸಂತ ಮೆಥೋಡಿಯಸ್: c. 815–885)

ಸಾಮಾನ್ಯ ರೋಮನ್ ದಿನದರ್ಶಿಯಲ್ಲಿ ಪಟ್ಟಿಮಾಡಲಾದ ಸಂತರಲ್ಲಿ ಸಂತ ವೆನ್ಸೆಸ್ಲಾಸ್ ಮತ್ತು ಸಂತ ಅಡಾಲ್ಬರ್ಟ್ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ಮಾತ್ರ ಹತ್ತನೆಯ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಮರಣಹೊಂದಿದ್ದರೂ, ಇನ್ನೂ ಹಲವರು ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಮೇಲೆ ಗಮನಾರ್ಹ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿದರು. ಬೊಹೀಮಿಯಾದ ಡ್ಯೂಕ್ ಆಗಿದ್ದ ಸಂತ ವೆನ್ಸೆಸ್ಲಾಸ್, ತಮ್ಮ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಕ್ಯಾಥೊಲಿಕ್ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಪಸರಿಸಿ, ಉಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದ ಅನ್ಯಮತ ಆಚರಣೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮೂಲಗೊಳಿಸಲು ಶ್ರಮಿಸಿದ ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರಾಗ್‌ನ ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷರೂ ಬಾಲ್ಟಿಕ್ ಪ್ರದೇಶದ ಪ್ರಷ್ಯನ್ ಜನರ ಧರ್ಮಪ್ರಚಾರಕರೂ ಆಗಿದ್ದ ಸಂತ ಅಡಾಲ್ಬರ್ಟ್, ತಮ್ಮ ಧರ್ಮಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಸುಧಾರಿಸುವಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಅನ್ಯಮತ ಆಚರಣೆಗಳನ್ನು ತಡೆಯುವಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಿದರು. ಆದರೂ, ಅಲ್ಪಕಾಲದ ಅವರ ಧರ್ಮಪ್ರಚಾರ ಕಾರ್ಯವೂ ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿ ಮರಣವೂ ಮುಂದೆ ಬೊಹೀಮಿಯಾ, ಪೋಲೆಂಡ್ ಮತ್ತು ಹಂಗರಿಯಾದ್ಯಂತ ವಿಶ್ವಾಸದ ಬೀಜಗಳನ್ನು ಬಿತ್ತಿದವು.

ಪವಿತ್ರ ರೋಮನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವು ವಿಕಸನಗೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು. ಮಹಾನ್ ಒಟ್ಟೊ ಎಂದೂ ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಮೊದಲನೆಯ ಒಟ್ಟೊನಿಗೆ 962ರಲ್ಲಿ ಹನ್ನೆರಡನೆಯ ಜಾನ್ ಪೋಪ್ ಕಿರೀಟಧಾರಣೆ ಮಾಡಿದಾಗ, ಪೋಪರಿಂದ ಚಕ್ರವರ್ತಿಗಳಿಗೆ ಪಟ್ಟಾಭಿಷೇಕ ಮಾಡುವ ಪದ್ಧತಿ ಪುನರುಜ್ಜೀವನಗೊಂಡಿತು. ಈ ಘಟನೆಯು ಧರ್ಮಸಭೆ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯದ ನಡುವಿನ ಬಲವಾದ, ಆದರೂ ಉದ್ವಿಗ್ನತೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಎತ್ತಿತೋರಿಸಿತು; ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷರು ಮತ್ತು ಮಠಾಧಿಪತಿಗಳ ನೇಮಕದಲ್ಲಿ ಚಕ್ರವರ್ತಿಯ ಪ್ರಭಾವದಂತಹ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಯಿತು. ಈ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ರೋಮ್‌ನ ಕುಲೀನರ ಹಸ್ತಕ್ಷೇಪವೂ ಒಂದು ಕಾರಣವಾಗಿ, ಪೋಪ್ ಪೀಠ ಮತ್ತು ರೋಮನ್ ಕುರಿಯಾ ಆಗಾಗ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ಹಸ್ತಕ್ಷೇಪದ ಅವಧಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡಬೇಕಾಯಿತು.

ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ, ಬೈಜಾಂಟೈನ್ ಧರ್ಮಸಭೆಯು ರೋಮನ್ ಧರ್ಮಸಭೆಯಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪಮಟ್ಟಿಗೆ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು. ಈ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಧರ್ಮಸಭಾ ವಿಭಜನೆಗಳು ಸಂಭವಿಸದಿದ್ದರೂ, ಪೂರ್ವ ಮತ್ತು ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ಪರಂಪರೆಗಳ ನಡುವಿನ ದೇವತಾಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಹಾಗೂ ಆರಾಧನಾ ವಿಧಿಗಳ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳು ಹೆಚ್ಚೆಚ್ಚು ಎದ್ದುಕಾಣತೊಡಗಿ, ಮುಂದಿನ ಸಂಘರ್ಷಗಳಿಗೆ ತಳಹದಿ ಹಾಕಿದವು.

ಪೂರ್ವ ಯೂರೋಪ್ ಮತ್ತು ಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿನೇವಿಯಾದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಅನ್ಯಮತಾಚರಣೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಗೆ ಸುವಾರ್ತೆಯನ್ನು ಸಾರಲು ಸಂಘಟಿತ ಪ್ರಯತ್ನಗಳೊಂದಿಗೆ ಧರ್ಮಪ್ರಚಾರ ಕಾರ್ಯ ಮುಂದುವರಿಯಿತು. ಹೊಸ ಧರ್ಮಕ್ಷೇತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಧರ್ಮಕೇಂದ್ರಗಳ ಸ್ಥಾಪನೆಯು ಈ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ರೈಸ್ತಧರ್ಮದ ಪ್ರಸರಣಕ್ಕೆ ನೆರವಾಯಿತು. ಬೆನೆಡಿಕ್ಟೈನ್ ಪರಂಪರೆಗೆ ಹೊಸ ಚೈತನ್ಯ ನೀಡುವ ಉದ್ದೇಶದ ಮಹತ್ವದ ಮಠಜೀವನ ಸುಧಾರಣೆಗಳ ಆರಂಭಕ್ಕೂ ಧರ್ಮಸಭೆಯು ಸಾಕ್ಷಿಯಾಯಿತು; ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕ್ಲೂನಿಯ ಸುಧಾರಣೆಗಳು ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖವಾಗಿದ್ದವು. ಧರ್ಮಗುರುಗಳ ವಿವಾಹ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪದವಿ ಅಥವಾ ಪವಿತ್ರ ವಸ್ತುಗಳ ಕ್ರಯವಿಕ್ರಯದಂತಹ ಧರ್ಮಸಭೆಯೊಳಗಿನ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸುವಲ್ಲಿ ಈ ಸುಧಾರಣೆಗಳು ನಿರ್ಣಾಯಕವಾಗಿದ್ದು, ಮುಂದಿನ ಶತಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ವ್ಯಾಪಕವಾದ ಸುಧಾರಣೆಗಳಿಗೆ ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟವು.

ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿನ ಈ ಪ್ರಮುಖ ಶತಮಾನದ ಕುರಿತು ಇನ್ನಷ್ಟು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು, ಕೆಳಗಿನ ಧ್ಯಾನಗಳನ್ನು ಕಾಲಾನುಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಓದಬಹುದು:

ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 28: ಸಂತ ವೆನ್ಸೆಸ್ಲಾಸ್, ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (c. 907–929)

ಏಪ್ರಿಲ್ 23: ಸಂತ ಅಡಾಲ್ಬರ್ಟ್, ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷ ಮತ್ತು ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (c. 956–997)

ಹತ್ತನೆಯ ಶತಮಾನದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಹನ್ನೊಂದನೆಯ ಶತಮಾನದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಪ್ರಮುಖ ಸಂತರು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರು. ಅರ್ಮೇನಿಯಾದ ಯತಿ, ಕವಿ, ದೇವತಾಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞ ಮತ್ತು ತತ್ತ್ವಜ್ಞಾನಿಯಾಗಿದ್ದ ನಾರೆಕ್‌ನ ಸಂತ ಗ್ರೆಗೊರಿಯವರನ್ನು ಅರ್ಮೇನಿಯನ್ ಧರ್ಮಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಬಹುಕಾಲದಿಂದ ಸಂತರಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ ಇತ್ತೀಚೆಗಷ್ಟೇ ಪೋಪ್ ಫ್ರಾನ್ಸಿಸ್ ಅವರನ್ನು ಕ್ಯಾಥೊಲಿಕ್ ಸಾಮಾನ್ಯ ರೋಮನ್ ದಿನದರ್ಶಿಗೆ ಸೇರಿಸಿದರು. ಅವರು ತಮ್ಮ ಸಾಹಿತ್ಯ ಕೃತಿಯಾದ ವಿಲಾಪಗಳ ಪುಸ್ತಕಕ್ಕಾಗಿ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅದು ಅತ್ಯಂತ ಆತ್ಮೀಯವಾದ ಮತ್ತು ಅನುಭಾವಪೂರ್ಣವಾದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳು ಹಾಗೂ ಧ್ಯಾನಗಳ ಸಂಗ್ರಹವಾಗಿದೆ. ಇಟಲಿಯ ಸಂತ ರೊಮುವಾಲ್ಡ್, ಬೆನೆಡಿಕ್ಟೈನ್ ಸಭೆಯ ಸುಧಾರಣಾ ಶಾಖೆಯಾದ ಕಮಾಲ್ಡೊಲೀಸ್ ಸಭೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು. ಅವರು ಕಠಿಣ ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ಏಕಾಂತದ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾದರು ಹಾಗೂ ಇಟಲಿಯಾದ್ಯಂತ ಹಲವಾರು ಮಠಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು. ಹಂಗರಿಯ ಸಂತ ಸ್ಟೀಫನ್ 1000ರಲ್ಲಿ ರಾಜರಾಗಿ ಪಟ್ಟಾಭಿಷಿಕ್ತರಾಗಿ, ತಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಜೀವನವನ್ನು ಬಹಳವಾಗಿ ಬಲಪಡಿಸಿದರು. ಅವರು ಧರ್ಮಕ್ಷೇತ್ರಗಳನ್ನೂ ಮಠಗಳನ್ನೂ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಸುಧಾರಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಧರ್ಮಸಭೆಯ ನಾಯಕರೊಂದಿಗೆ ನಿಕಟವಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿದರು. ಸಂತ ಹೆನ್ರಿ ಎರಡನೆಯವರು ಸಂತಪದವಿಗೆ ಏರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಏಕೈಕ ಪವಿತ್ರ ರೋಮನ್ ಚಕ್ರವರ್ತಿಯಾಗಿದ್ದರು. ಸಂತ ಸ್ಟೀಫನ್‌ರಂತೆ, ಅವರೂ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದಾದ್ಯಂತ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಸುಧಾರಣೆಗೂ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೂ ಬಹಳಷ್ಟು ನೆರವಾದರು.

ಧರ್ಮಸಭೆಗೆ ಅತ್ಯಂತ ನೋವುಂಟುಮಾಡಿದ ಮತ್ತು ದೀರ್ಘಕಾಲ ಉಳಿದ ಆಘಾತಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಈ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಿತು. ಶತಮಾನಗಳಿಂದಲೂ ಪೂರ್ವ ರೋಮನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿನ ಧರ್ಮಸಭೆಯು ರೋಮ್‌ನಿಂದ ತನ್ನನ್ನು ದೂರಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ಬಂದಿತ್ತು. ವಿವಿಧ ವಿವಾದಗಳು ಮತ್ತು ಧರ್ಮಸಭಾ ವಿಭಜನೆಗಳು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಬಗೆಹರಿಯುತ್ತಿದ್ದರೂ, 1054ರಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿದ ದೇವತಾಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ವಿವಾದಗಳು, ಆರಾಧನಾ ಪದ್ಧತಿಗಳು ಮತ್ತು ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಅಧಿಕಾರವ್ಯಾಪ್ತಿಯ ಕುರಿತ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಗಳ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ಒಂಬತ್ತನೆಯ ಲಿಯೋ ಪೋಪ್ ಮತ್ತು ಕಾನ್‌ಸ್ಟಾಂಟಿನೋಪಲ್‌ನ ಪಿತೃಪ್ರಧಾನ ಮೊದಲನೆಯ ಮೈಕೆಲ್ ಸೆರುಲಾರಿಯಸ್ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಧರ್ಮಸಭೆಯಿಂದ ಬಹಿಷ್ಕರಿಸಿದರು. ಇದು ಧರ್ಮಸಭೆಯು ಕ್ಯಾಥೊಲಿಕ್ ಮತ್ತು ಆರ್ಥೊಡಾಕ್ಸ್ ಧರ್ಮಸಭೆಗಳಾಗಿ ವಿಭಜನೆಯಾದುದನ್ನು ಸೂಚಿಸಿತು.

ಈ ಶತಮಾನದ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿ ಸಂತರಲ್ಲಿ ಸಂತ ಪೋಪ್ ಏಳನೆಯ ಗ್ರೆಗೊರಿ ಒಬ್ಬರು. ಮೊದಲು ಹಲವಾರು ಪೋಪರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ರೋಮ್‌ನ ಪ್ರಧಾನ ಧರ್ಮಸೇವಕರಾಗಿ, ನಂತರ ಸ್ವತಃ ಪೋಪರಾಗಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ ಪೋಪ್ ಗ್ರೆಗೊರಿ, ಧರ್ಮಸಭೆಗೆ ಸುಧಾರಣೆಯ ಅಗತ್ಯವಿದ್ದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಿಜವಾದ ಸುಧಾರಕರಾಗಿದ್ದರು. ಅವರು ಧರ್ಮಗುರುಗಳಲ್ಲಿ ದೃಢವಾಗಿ ಸುಧಾರಣೆಗಳನ್ನು ತಂದರು, ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ ಪಾಲನೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ಜಾರಿಗೊಳಿಸಿದರು, ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪದವಿ ಅಥವಾ ಪವಿತ್ರ ವಸ್ತುಗಳ ಕ್ರಯವಿಕ್ರಯವನ್ನು ಬೇರುಸಹಿತ ಕಿತ್ತೊಗೆದರು ಮತ್ತು ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಮೇಲೆ ನಾಗರಿಕ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಹೊಂದಿದ್ದ ನಿಯಂತ್ರಣವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿದರು.

ವಿಶೇಷವಾಗಿ, ಪರಮ ಧರ್ಮಗುರುವಾದ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದಲ್ಲೇ, ಪೋಪ್ ಗ್ರೆಗೊರಿಯವರು ಪೋಪರ ಅಧಿಕಾರದ ಕುರಿತು ಸ್ಪಷ್ಟವೂ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವೂ ಆದ ಇಪ್ಪತ್ತೇಳು ಘೋಷಣೆಗಳನ್ನು ಹೊರಡಿಸಿದರು. ಇವು ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಸೇರಿದಂತೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಲೌಕಿಕ ಆಡಳಿತಗಾರನ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕಿಂತ ಪೋಪರ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಉನ್ನತ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿರಿಸಿದವು. ಯುವ ಚಕ್ರವರ್ತಿ ನಾಲ್ಕನೆಯ ಹೆನ್ರಿ ಇದನ್ನು ತಕ್ಷಣವೇ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ; ಕೊನೆಗೆ ಪೋಪರು ಅವರನ್ನು ಧರ್ಮಸಭೆಯಿಂದ ಬಹಿಷ್ಕರಿಸಿದರು. ಹೆನ್ರಿ ಕ್ಷಮೆ ಯಾಚಿಸಿ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಮಾಡಿದ ಬಳಿಕ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಧರ್ಮಸಭೆಯೊಡನೆ ಮತ್ತೆ ಸಂಧಾನಗೊಂಡರು.

ಮುಖ್ಯ ವಿವಾದವು ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷರು ಮತ್ತು ಮಠಾಧಿಪತಿಗಳ ನೇಮಕಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದಾಗಿದ್ದು, ಇದನ್ನು ಅಧಿಕಾರ ಪ್ರದಾನ ವಿವಾದ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಯಿತು. ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಈ ನಿರ್ಣಯಗಳ ಮೇಲೆ ತಮಗೆ ಪೂರ್ಣ ಅಧಿಕಾರವಿದೆ ಎಂದು ಪೋಪರು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಮತ್ತು ಕುಲೀನರು ಆ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಲು ಒಪ್ಪುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. 1122ರಲ್ಲಿ ವರ್ಮ್ಸ್ ಒಪ್ಪಂದವಾಗುವವರೆಗೂ ಈ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯ ಬಗೆಹರಿಯಲಿಲ್ಲ.

1071ರಲ್ಲಿ ಮುಸ್ಲಿಂ ಆಕ್ರಮಣಕಾರರು ಪೂರ್ವ ರೋಮನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದಿಂದ ಇಂದಿನ ಟರ್ಕಿಯಲ್ಲಿರುವ ಅನಾಟೋಲಿಯಾವನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡಾಗ, ರೋಮನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಭಾಗಗಳ ಮೇಲಿನ ತಮ್ಮ ಹಿಡಿತವನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ವಿಸ್ತರಿಸಿದರು. ಇದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, 1095ರಲ್ಲಿ ಬೈಜಾಂಟಿಯನ್ನರೊಡನೆ ಸ್ನೇಹದ ಸಂಕೇತವಾಗಿ, ಪೋಪ್ ಎರಡನೆಯ ಅರ್ಬನ್ ಅನಾಟೋಲಿಯಾವನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯಲು ಮತ್ತು ಏಳನೆಯ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಪವಿತ್ರ ನಾಡನ್ನು ಪುನಃ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮೊದಲ ಧರ್ಮಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಕರೆ ನೀಡಿದರು. 1099ರ ವೇಳೆಗೆ ಧರ್ಮಯುದ್ಧದ ಯೋಧರು ಅನೇಕ ವಿಜಯಗಳನ್ನು ಗಳಿಸಿ, ಪವಿತ್ರ ನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಹಲವು ಧರ್ಮಯುದ್ಧ ರಾಜ್ಯಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಶಕ್ತರಾದರು. ಆದರೆ ಇದು ಕ್ರೈಸ್ತರು ಮತ್ತು ಮುಸ್ಲಿಮರ ನಡುವಿನ ಉದ್ವಿಗ್ನತೆಯನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿಸಿತು; ಅದರ ಪರಿಣಾಮಗಳು ಮುಂದಿನ ಶತಮಾನಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಮುಂದುವರಿದವು.

ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿನ ಈ ಪ್ರಮುಖ ಶತಮಾನದ ಕುರಿತು ಇನ್ನಷ್ಟು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು, ಕೆಳಗಿನ ಧ್ಯಾನಗಳನ್ನು ಕಾಲಾನುಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಓದಬಹುದು:

ಫೆಬ್ರವರಿ 27: ನಾರೆಕ್‌ನ ಸಂತ ಗ್ರೆಗೊರಿ, ಮಠಾಧಿಪತಿ ಮತ್ತು ಸಭಾಪಂಡಿತ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (951–ಸು. 1003)

ಜುಲೈ 13: ಸಂತ ಹೆನ್ರಿ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (973–1024)

ಜೂನ್ 19: ಸಂತ ರೊಮುವಾಲ್ಡ್, ಮಠಾಧಿಪತಿ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (ಸು. 951–1027)

ಆಗಸ್ಟ್ 16: ಹಂಗೇರಿಯ ಸಂತ ಸ್ಟೀಫನ್—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (ಸು. 975–1038)

ಫೆಬ್ರವರಿ 21: ಸಂತ ಪೀಟರ್ ಡೇಮಿಯನ್, ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷ ಮತ್ತು ಸಭಾಪಂಡಿತ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (1007–1072)

ಏಪ್ರಿಲ್ 11: ಸಂತ ಸ್ಟಾನಿಸ್ಲಾಸ್, ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷ ಮತ್ತು ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿ—ಸ್ಮರಣೆ (1030–1079)

ಮೇ 25: ಸಂತ ಏಳನೆಯ ಗ್ರೆಗೊರಿ, ಪೋಪ್, ಸನ್ಯಾಸಿ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (ಸು. 1020–1085)

ವಿಭೂತಿ ಬುಧವಾರ (1091ರಲ್ಲಿ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ರೋಮನ್ ಪಂಚಾಂಗಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಲಾಯಿತು)

ನವೆಂಬರ್ 16: ಸ್ಕಾಟ್ಲೆಂಡ್‌ನ ಸಂತ ಮಾರ್ಗರೆಟ್—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (ಸು. 1045–1093)

ಹಿಂದಿನ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಪೋಪ್ ಏಳನೆಯ ಗ್ರೆಗೊರಿಯವರು ಆರಂಭಿಸಿದ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಸುಧಾರಣೆಗಳು ಹನ್ನೆರಡನೆಯ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿಯೂ ಮುಂದುವರಿದವು. ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಕಾನೂನನ್ನು ಕ್ರೋಡೀಕರಿಸಿ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಗೊಳಿಸಲಾಯಿತು, ಸ್ಕೊಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಚಿಂತನೆಗೆ ಅಡಿಪಾಯ ಹಾಕಲಾಯಿತು, ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯಗಳು ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡವು, ಧರ್ಮಯುದ್ಧಗಳು ಮುಂದುವರಿದವು, ಅಧಿಕಾರ ಪ್ರದಾನ ವಿವಾದ ಇತ್ಯರ್ಥವಾಗದೆ ಉಳಿಯಿತು, ಮಠಜೀವನ ವಿಸ್ತರಿಸಿತು ಮತ್ತು ಮರಿಯ ಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಹೆಚ್ಚಿತು. 

ಸಂತ ಬ್ರೂನೊ ಹನ್ನೆರಡನೆಯ ಶತಮಾನದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ, 1101ರಲ್ಲಿ ನಿಧನರಾದರು. ಅವರು ಪ್ರಸಿದ್ಧ ವಿದ್ವಾಂಸರಾಗಿದ್ದು, ಧರ್ಮಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಉನ್ನತ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೇರುವ ಸಾಕಷ್ಟು ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಹೊಂದಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಅವರು ಅಧಿಕಾರಾಕಾಂಕ್ಷೆಯ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರಲೋಭನೆಯನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಿ, ಇಂದು ಸನ್ಯಾಸಜೀವನದ ಅತ್ಯಂತ ಆಮೂಲಾಗ್ರ ಸ್ವರೂಪವೆನಿಸಿರುವ ಜೀವನಕ್ರಮವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು. 1084ರಲ್ಲಿ ಪೋಪ್ ಎರಡನೆಯ ಅರ್ಬನ್ ಅವರ ಬೆಂಬಲದೊಂದಿಗೆ, ಸಂತ ಬ್ರೂನೊ ಫ್ರಾನ್ಸ್‌ನ ಆಲ್ಪ್ಸ್ ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿ ಗ್ರಾಂಡ್ ಷಾರ್ತ್ರೂಸ್ ಎಂಬ ಮೊದಲ ಕಾರ್ತೂಸಿಯನ್ ಮಠವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು. ಕಾರ್ತೂಸಿಯನ್ನರು ಸಮುದಾಯದಲ್ಲಿ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಆಶ್ರಮಕುಟೀರಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗೆ ಅವರು ಒಟ್ಟಾಗಿದ್ದುಕೊಂಡೇ ಏಕಾಂತ ಮತ್ತು ಗಾಢ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ ತಪಸ್ವಿಗಳಾಗಿ ಬದುಕಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. 

ಕ್ಲೇರ್ವೋದ ಸಂತ ಬರ್ನಾರ್ಡ್ ಮತ್ತು ಸಂತ ನಾರ್ಬರ್ಟ್ ಕೂಡ ಈ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಮಠಜೀವನದ ಸುಧಾರಣೆ ಮತ್ತು ಬಲವರ್ಧನೆಗೆ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡಿದರು. ಸಂತ ಬರ್ನಾರ್ಡ್ ಕ್ಲೇರ್ವೋದಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಮಠವೊಂದನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು; ಅವರ ಮರಣದ ವೇಳೆಗೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 700 ಸನ್ಯಾಸಿಗಳಿದ್ದರು. ಮನಸ್ಸನ್ನು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಹೃದಯವನ್ನೂ ಪೋಷಿಸಿ, ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳವಾದ ಮತ್ತು ಆತ್ಮೀಯ ಐಕ್ಯಕ್ಕೆ ಸೆಳೆಯುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಅವರು ಬರೆದ ಗಹನ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಬರಹಗಳನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟುಹೋದರು. ಪೂಜ್ಯ ಮಾತೆಯ ಮೇಲಿನ ಅವರ ಪ್ರೀತಿಯೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು; ಇದು ಮುಂದಿನ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಆಕೆಯ ಮೇಲಿನ ಭಕ್ತಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಲು ನೆರವಾಯಿತು. ಸಂತ ನಾರ್ಬರ್ಟ್ ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿದ್ದು, ಪ್ರೆಮೋನ್ಸ್‌ಟ್ರಾಟೆನ್ಸಿಯನ್ ಮಠಸಂಘದ ಸ್ಥಾಪಕರಾಗಿದ್ದರು. ಈ ಸಂಘವು ಮಠಜೀವನ ಮತ್ತು ಯಾಜಕರ ಪಾಲನಾಸೇವೆಯ ಜೀವನವನ್ನು ಒಗ್ಗೂಡಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿತು. ಈ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ತ್ರೀಯರ ಮಠಸಂಘಗಳೂ ಬೆಳೆಯತೊಡಗಿದವು. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮಠಾಧಿಪತಿನಿ, ಅನುಭಾವಿ ಮತ್ತು ಬಹುಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞೆಯಾಗಿದ್ದ ಬಿಂಗೆನ್‌ನ ಸಂತ ಹಿಲ್ಡೆಗಾರ್ಡ್ ಅವರಂತಹವರ ಪ್ರೇರಣಾದಾಯಕ ನಾಯಕತ್ವ ಇದಕ್ಕೆ ನೆರವಾಯಿತು. ತಮಗೆ ದೊರೆತ ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ಅನುಭಾವಿಕ ದರ್ಶನಗಳನ್ನು ಬರೆದಿಟ್ಟಿರುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಅವರು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಹೆಸರುವಾಸಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಆ ದರ್ಶನಗಳು ಜಗತ್ತಿನ ಸೃಷ್ಟಿ, ದೇವರ ಸ್ವಭಾವ, ಸ್ವರ್ಗ ಮತ್ತು ನರಕ, ದೇವದೂತರು ಮತ್ತು ದೆವ್ವಗಳು, ಮಾನವಕುಲ, ದೇಹಧಾರಣೆ, ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳು, ಪಾಪಪತನ, ವಿಮೋಚನೆ, ಧರ್ಮಸಭೆ, ಸಂಸ್ಕಾರಗಳು, ಕಾಲಾಂತ್ಯ ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದ್ದವು.

ಈ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ಕೊಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಚಿಂತನೆಯು ಬೌದ್ಧಿಕ ಚಳವಳಿಯಾಗಿ ಬೆಳೆಯತೊಡಗಿತು. ಬೆನೆಡಿಕ್ಟೈನ್ ಸನ್ಯಾಸಿ, ತತ್ತ್ವಜ್ಞಾನಿ ಮತ್ತು ದೇವತಾಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರಾಗಿದ್ದು, ಬಳಿಕ ಕ್ಯಾಂಟರ್‌ಬರಿಯ ಮಹಾಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷರಾದ ಕ್ಯಾಂಟರ್‌ಬರಿಯ ಸಂತ ಆನ್ಸೆಲ್ಮ್, ಮುಂದಿನ ಚಿಂತಕರಿಗಾಗಿ ಈ ಚಳವಳಿಗೆ ಅಡಿಪಾಯ ಹಾಕಲು ನೆರವಾದರು. ಪ್ಯಾರಿಸ್, ಬೊಲೋನ್ಯಾ ಮತ್ತು ಆಕ್ಸ್‌ಫರ್ಡ್‌ನಲ್ಲಿ ಮಠಗಳು ವಿದ್ಯಾಕೇಂದ್ರಗಳಾಗಿದ್ದುದರ ಜೊತೆಗೆ, ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯಗಳೂ ಬೆಳೆಯತೊಡಗಿದವು. ಹೊಸ ಪ್ರಧಾನ ದೇವಾಲಯದ ಶಾಲೆಗಳೂ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ, ಶಿಕ್ಷಣವು ಇನ್ನಷ್ಟು ಜನರಿಗೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ದೊರೆಯುವಂತಾಯಿತು.

1122ರ ವರ್ಮ್ಸ್ ಒಪ್ಪಂದದೊಂದಿಗೆ ಅಧಿಕಾರ ಪ್ರದಾನ ವಿವಾದವು ಪರಿಹಾರದತ್ತ ಮಹತ್ವದ ಹೆಜ್ಜೆಯಿಟ್ಟಿತು. ಈ ಒಪ್ಪಂದವು ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷರು ಮತ್ತು ಮಠಾಧಿಪತಿಗಳ ನೇಮಕದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಸಭೆ ಮತ್ತು ಲೌಕಿಕ ಆಡಳಿತಗಾರರಿಗೆ ಇರುವ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿತು.

ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿನ ಈ ಪ್ರಮುಖ ಶತಮಾನದ ಕುರಿತು ಇನ್ನಷ್ಟು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು, ಕೆಳಗಿನ ಧ್ಯಾನಗಳನ್ನು ಕಾಲಾನುಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಓದಬಹುದು:

ಅಕ್ಟೋಬರ್ 6: ಸಂತ ಬ್ರೂನೊ, ಯಾಜಕ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (1030–1101)

ಏಪ್ರಿಲ್ 21: ಕ್ಯಾಂಟರ್‌ಬರಿಯ ಸಂತ ಆನ್ಸೆಲ್ಮ್, ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷ ಮತ್ತು ಸಭಾಪಂಡಿತ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (ಸು. 1033–1109)

ಮೇ 15: ಸಂತ ಇಸಿದೋರ್—ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (ಸು. 1070–ಸು. 1130)

ಜೂನ್ 6: ಸಂತ ನಾರ್ಬರ್ಟ್, ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (ಸು. 1080–1134)

ಆಗಸ್ಟ್ 20: ಕ್ಲೇರ್ವೋದ ಸಂತ ಬರ್ನಾರ್ಡ್, ಮಠಾಧಿಪತಿ ಮತ್ತು ಸಭಾಪಂಡಿತ—ಸ್ಮರಣೆ (1090–1153)

ಡಿಸೆಂಬರ್ 29: ಸಂತ ಥಾಮಸ್ ಬೆಕೆಟ್, ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷ ಮತ್ತು ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿ (1119–1170)

ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 17: ಬಿಂಗೆನ್‌ನ ಸಂತ ಹಿಲ್ಡೆಗಾರ್ಡ್, ಕನ್ಯೆ ಮತ್ತು ಸಭಾಪಂಡಿತೆ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (1098–1179)

ಹದಿಮೂರನೆಯ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಭಿಕ್ಷಾಧಾರಿತ ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಂಘಗಳೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಹೊಸ ಬಗೆಯ ಸನ್ಯಾಸ ಜೀವನವು ಉದಯಿಸಿ, ವೇಗವಾಗಿ ಬೆಳೆಯಿತು. ಅಸ್ಸಿಸಿಯ ಸಂತ ಫ್ರಾನ್ಸಿಸರು ಫ್ರಾನ್ಸಿಸ್ಕನ್ ಸಂಘವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು; ಸಂತ ದೊಮಿನಿಕರು ದೊಮಿನಿಕನ್ ಸಂಘವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು. ಸ್ಥಿರವಾದ ನೆಲೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ಆದಾಯದ ಮೂಲವಾಗಿ ಭೂಮಿಯ ಸ್ವಾಧೀನವನ್ನು ಮಹತ್ವದಿಂದ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ ಹಳೆಯ ಮಠಾಧಾರಿತ ಸಂಘಗಳಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿ, ಈ ಸಂಘಗಳು ಬಡತನ, ಬೋಧನೆ ಮತ್ತು ಸ್ಥಳದಿಂದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಸಂಚರಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಒತ್ತು ನೀಡಿದವು. ಹೊಸದಾಗಿ ನಗರೀಕರಣಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಯೂರೋಪಿನಲ್ಲಿ ಸುವಾರ್ತೆಯನ್ನು ಸಾರುವಲ್ಲಿ ಈ ಹೊಸ ಭಿಕ್ಷಾಧಾರಿತ ಸಂಘಗಳು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿದ್ದವು.

ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಬಹುಶಃ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸಿದ್ಧರೂ, ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರರೂ ಆದ ಸಂತರೆಂದರೆ ಸಂತ ಫ್ರಾನ್ಸಿಸರು. ಆಮೂಲಾಗ್ರ ಮನಃಪರಿವರ್ತನೆಯ ಅನುಭವದ ಬಳಿಕ, ಅವರು ಕೆಲವೇ ಅನುಯಾಯಿಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಸುತ್ತ ಒಗ್ಗೂಡಿಸಿದರು. ಇವರು ಸಂಪೂರ್ಣ ಬಡತನವನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಆಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡುತ್ತಾ, ಕುಷ್ಠರೋಗಿಗಳನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಾ, ಸಂಚಾರಿ ಬೋಧಕರಾಗಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು. ಅತಿ ಕಡಿಮೆ ಅವಧಿಯಲ್ಲೇ ಫ್ರಾನ್ಸಿಸ್ಕನ್ ಸಂಘದ ಸದಸ್ಯರ ಸಂಖ್ಯೆ 5,000ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು. ತಮ್ಮ ಜೀವನದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಸಂತ ಫ್ರಾನ್ಸಿಸರು ಒಬ್ಬ ಸೆರಾಫ್ ದೂತನಿಂದ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಗಾಯಗಳ ಮುದ್ರೆಗಳನ್ನು ಪಡೆದರು. ಈ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ಅವರನ್ನು ಅನೇಕ ವೇಳೆ ಸೆರಾಫಿಕ್ ಪಿತಾಮಹ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಸಂತ ಫ್ರಾನ್ಸಿಸರೊಂದಿಗೆ ಸಂತ ಕ್ಲಾರಾ ಇದ್ದರು. ಅವರು ಮಹಿಳೆಯರಿಗಾಗಿ ಫ್ರಾನ್ಸಿಸ್ಕನ್ ಜೀವನದ ಧ್ಯಾನಪರ ರೂಪವಾದ ಪೂರ್ ಕ್ಲೇರ್ಸ್ ಸಂಘವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು.

ಸಂತ ತೋಮಸ್ ಅಕ್ವಿನಾಸ್, ಸಂತ ಬೊನವೆಂಚರ್ ಮತ್ತು ಮಹಾನ್ ಸಂತ ಆಲ್ಬರ್ಟ್ ಅವರಂತಹ ಪ್ರತಿಭಾವಂತ ಚಿಂತಕರಿಂದಾಗಿ ಹದಿಮೂರನೆಯ ಶತಮಾನವನ್ನು ಅನೇಕ ವೇಳೆ “ಸ್ಕೊಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಚಿಂತನೆಯ ಸುವರ್ಣಯುಗ” ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ರಚನೆಯಾದ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖ ಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಂತ ತೋಮಸ್ ಅಕ್ವಿನಾಸ್ ಅವರ ಸುಮ್ಮಾ ಥಿಯೊಲೊಜಿಕಾ ಒಂದಾಗಿದೆ. ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಇದು ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವೂ ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿಯೂ ಆದ ಕೃತಿ ಎಂದು ಹೇಳಬಹುದು. ಧರ್ಮಸಿದ್ಧಾಂತದ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಲು ಸ್ಕೊಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಚಿಂತನೆಯು ಅರಿಸ್ಟಾಟಲ್‌ನ ತರ್ಕಶಾಸ್ತ್ರದ ನೆರವಿನಿಂದ ದೇವತಾಶಾಸ್ತ್ರದ ಅನ್ವೇಷಣೆಯನ್ನು ಕೈಗೊಂಡಿತು. ಹಿಂದಿನ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳು ಪ್ರವರ್ಧಮಾನಕ್ಕೆ ಬಂದು, ಈ ಹೊಸ ವಿಧಾನಕ್ಕೆ ಕೇಂದ್ರಗಳಾದವು.

ಹದಿಮೂರನೆಯ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಮರಿಯಮ್ಮನವರ ಭಕ್ತಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು. ಕಾರ್ಮೆಲ್ ಬೆಟ್ಟದ ಮಾತೆ, ದುಃಖಿತ ಮಾತೆ ಮತ್ತು ಲೊರೆಟೊ ಮಾತೆ ಮುಂತಾದ ಹೊಸ ಭಕ್ತಿಗಳ ಉದಯದಿಂದ ಅದು ಮತ್ತಷ್ಟು ಸಮೃದ್ಧವಾಯಿತು. ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಕ್ರೈಸ್ತ ದೈವಾನುಭೂತಿಯ ಪರಂಪರೆಯೂ ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿ ಬೆಳೆಯಿತು ಮತ್ತು ಪರಮಪ್ರಸಾದಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಒತ್ತು ನೀಡಲಾಯಿತು. ಇದು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪವಿತ್ರ ಶರೀರದ ಹಬ್ಬದ ಸ್ಥಾಪನೆಗೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಕಲೆಗಳು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಗೋಥಿಕ್ ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪ ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರ ಸಂಗೀತ, ಬಹಳವಾಗಿ ಬೆಳೆದವು. ಇವು ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಆಳವಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಭಕ್ತಿ ಜೀವನವನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಅದರ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೂ ನೆರವಾದವು.

ಪೋಪರು ತಮ್ಮ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಿ ಬಲಪಡಿಸುವುದನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದರು. ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಮಹಾಸಭೆಗಳು ಭಿನ್ನಮತೀಯ ಬೋಧನೆಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಮತ್ತು ಧರ್ಮಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ನಿರೂಪಿಸಲು ನೆರವಾದವು. ಭಿನ್ನಮತೀಯರ ವಿಚಾರಣೆಗಾಗಿ ಪೋಪರ ಧಾರ್ಮಿಕ ವಿಚಾರಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಯಿತು. ನಾಲ್ಕನೆಯ ಶಿಲುಬೆಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಪೋಪರು ಕರೆ ನೀಡಿದರು. ಆದರೆ ಶಿಲುಬೆಯೋಧರು ಪವಿತ್ರ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಮರುಸ್ವಾಧೀನಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ತಮ್ಮ ಧ್ಯೇಯದಿಂದ ದಾರಿತಪ್ಪಿ, 1204ರಲ್ಲಿ ಕಾನ್‌ಸ್ಟಾಂಟಿನೋಪಲ್ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿ, ಅನೇಕರನ್ನು ಕೊಂದು ನಗರವನ್ನು ಕೊಳ್ಳೆಹೊಡೆದರು. ಇದರಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದವರನ್ನು ಪೋಪರು ಧರ್ಮಸಭೆಯಿಂದ ಬಹಿಷ್ಕರಿಸಿದರೂ, ಈ ದುರಂತವು ಪೂರ್ವ ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಿಮಗಳ ನಡುವಿನ ಅಂತರವನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿಸಿತು. ಪೂರ್ವದ ಧರ್ಮಸಭೆಯು ಎಂದಿಗೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಚೇತರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಇದು ಒಂದೆರಡು ಶತಮಾನಗಳ ನಂತರ ಆ ಪ್ರದೇಶವು ಮುಸ್ಲಿಮರ ವಶವಾಗುವುದಕ್ಕೂ ಕಾರಣವಾಯಿತು.

ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿನ ಈ ಪ್ರಮುಖ ಶತಮಾನದ ಕುರಿತು ಇನ್ನಷ್ಟು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು, ಕೆಳಗಿನ ಧ್ಯಾನಗಳನ್ನು ಕಾಲಾನುಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಓದಬಹುದು:

ಜುಲೈ 16: ಕಾರ್ಮೆಲ್ ಬೆಟ್ಟದ ಮಾತೆ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (ಹನ್ನೆರಡನೆಯ ಶತಮಾನದ ಅಂತ್ಯ–ಹದಿಮೂರನೆಯ ಶತಮಾನದ ಆರಂಭ)

ಆಗಸ್ಟ್ 8: ಸಂತ ದೊಮಿನಿಕರು, ಯಾಜಕ—ಸ್ಮರಣೆ (1170–1221)

ಅಕ್ಟೋಬರ್ 4: ಅಸ್ಸಿಸಿಯ ಸಂತ ಫ್ರಾನ್ಸಿಸರು—ಸ್ಮರಣೆ (1182–1226)

ಜೂನ್ 13: ಪಾದುವಾದ ಸಂತ ಅಂತೋನಿಯವರು, ಯಾಜಕ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಪಂಡಿತ—ಸ್ಮರಣೆ (1195–1231)

ನವೆಂಬರ್ 17: ಹಂಗೇರಿಯ ಸಂತ ಎಲಿಜಬೆತ್, ಸನ್ಯಾಸಿನಿ—ಸ್ಮರಣೆ (1207–1231)

ಫೆಬ್ರವರಿ 17: ಸೆರ್ವೈಟ್ ಸಂಘದ ಏಳು ಮಂದಿ ಪವಿತ್ರ ಸಂಸ್ಥಾಪಕರು—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (ಸುಮಾರು 1240)

ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 15: ದುಃಖಿತ ಮಾತೆ—ಸ್ಮರಣೆ (ಸುಮಾರು 1240)

ಅಕ್ಟೋಬರ್ 16: ಸಂತ ಹೆಡ್ವಿಗ್, ಸನ್ಯಾಸಿನಿ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (1174–1243)

ಆಗಸ್ಟ್ 11: ಸಂತ ಕ್ಲಾರಾ, ಕನ್ಯೆ—ಸ್ಮರಣೆ (ಸುಮಾರು 1193–1253)

ಕ್ರಿಸ್ತನ ಅತಿ ಪವಿತ್ರ ಶರೀರ ಮತ್ತು ರಕ್ತ—ಮಹೋತ್ಸವ (1264ರಲ್ಲಿ ಮೊತ್ತಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ವಿಶ್ವವ್ಯಾಪಿ ರೋಮನ್ ಆರಾಧನಾ ಪಂಚಾಂಗಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಲಾಯಿತು)

ಆಗಸ್ಟ್ 25: ಸಂತ ಲೂಯಿಸ್, ಅರಸ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (1214–1270)

ಜುಲೈ 15: ಸಂತ ಬೊನವೆಂಚರ್, ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಪಂಡಿತ—ಸ್ಮರಣೆ (ಸುಮಾರು 1217–1274)

ಜನವರಿ 28: ಸಂತ ತೋಮಸ್ ಅಕ್ವಿನಾಸ್, ಯಾಜಕ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಪಂಡಿತ—ಸ್ಮರಣೆ (1225–1274)

ಜನವರಿ 7: ಪೆನ್ಯಾಫೋರ್ಟ್‌ನ ಸಂತ ರೇಮಂಡ್, ಯಾಜಕ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (1175–1275)

ನವೆಂಬರ್ 15: ಮಹಾನ್ ಸಂತ ಆಲ್ಬರ್ಟ್, ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಪಂಡಿತ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (ಸುಮಾರು 1200–1280)

ಡಿಸೆಂಬರ್ 10: ಲೊರೆಟೊ ಮಾತೆ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (ಹದಿಮೂರನೆಯ ಶತಮಾನದ ಅಂತ್ಯ)

ಅವಿನ್ಯೋನ್‌ನ ಪೋಪರ ಆಡಳಿತ, ಮಹಾ ವಿಭಜನೆ, ಕಪ್ಪು ಮರಣವೆಂಬ ಮಹಾಮಾರಿ, ದೈವಾನುಭೂತಿಯ ಪರಂಪರೆ, ಸ್ಕೊಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಚಿಂತನೆಯ ಅವನತಿ, ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ, ವೈಯಕ್ತಿಕ ಭಕ್ತಿಯ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಹಾಗೂ ಗೋಥಿಕ್ ಕಲೆ ಮತ್ತು ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪದ ನಿರಂತರ ಸೃಷ್ಟಿ ಇವು ಹದಿನಾಲ್ಕನೆಯ ಶತಮಾನದ ಪ್ರಮುಖ ಲಕ್ಷಣಗಳಾಗಿದ್ದವು. ಈ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಮರಣಹೊಂದಿ ಸಂತರಾಗಿ ಘೋಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ನಾಲ್ವರನ್ನು ಮಾತ್ರ ಸಾಮಾನ್ಯ ರೋಮನ್ ಆರಾಧನಾ ಪಂಚಾಂಗದಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಲಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವರ ಪ್ರಭಾವ ಮಹತ್ತರವಾಗಿತ್ತು.

1305ರಲ್ಲಿ ಫ್ರಾನ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಐದನೆಯ ಕ್ಲೆಮೆಂಟ್ ಪೋಪರಾಗಿ ಆಯ್ಕೆಯಾದರು. ರೋಮ್‌ನ ಪ್ರತಿಕೂಲ ರಾಜಕೀಯ ವಾತಾವರಣ ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಫ್ರೆಂಚ್ ಮೂಲದ ಕಾರಣದಿಂದ ಕ್ಲೆಮೆಂಟ್ ಅವರು ಫ್ರಾನ್ಸ್‌ನ ಅವಿನ್ಯೋನ್‌ನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದರು. ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅದು ಪೋಪರ ರಾಜ್ಯಗಳ ಭಾಗವಾಗಿದ್ದರೂ, ಫ್ರೆಂಚ್ ಅರಸ ನಾಲ್ಕನೆಯ ಫಿಲಿಪ್‌ನ ಬಲವಾದ ಪ್ರಭಾವಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿತ್ತು. 1309ರಲ್ಲಿ ಪೋಪ್ ಕ್ಲೆಮೆಂಟ್ ಅವರು ರೋಮನ್ ಕ್ಯೂರಿಯಾವನ್ನು ಅವಿನ್ಯೋನ್‌ಗೆ ಸ್ಥಳಾಂತರಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ಇದರಿಂದ ಧರ್ಮಸಭೆಯೊಳಗೆ ಬಹಳಷ್ಟು ಗೊಂದಲ, ಫ್ರೆಂಚ್ ರಾಜಸತ್ತೆಯ ಹಸ್ತಕ್ಷೇಪ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ತಂತ್ರಗಾರಿಕೆಗಳು ಉಂಟಾದವು. ಅವರ ನಂತರದ ಏಳು ಮಂದಿ ಪೋಪರು ಅವಿನ್ಯೋನ್‌ನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿದರು.

ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ದೈವಾನುಭೂತಿಯನ್ನು ಪಡೆದ ಮೂವರು ಮಹಾನ್ ಸಂತೆಯರಾದ ಮಹಾನ್ ಸಂತ ಗೆರ್ಟ್ರೂಡ್, ಸ್ವೀಡನ್‌ನ ಸಂತ ಬ್ರಿಜಿಟ್ ಮತ್ತು ಸಿಯೆನಾದ ಸಂತ ಕಾತರೀನ್ ಅವರು ದೇವರಿಂದ ಅನೇಕ ಖಾಸಗಿ ಪ್ರಕಟಣೆಗಳನ್ನು ಪಡೆದು ಅವುಗಳನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿದರು. ಹೀಗೆ ಅವರು ಮುಂದಿನ ಶತಮಾನಗಳಿಗಾಗಿ ಧರ್ಮಸಭೆಗೆ ದೈವಾನುಭೂತಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಜ್ಞಾನದ ಅಪಾರ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಒದಗಿಸಿದರು. ತಮ್ಮ ಆಳವಾದ ದೈವಾನುಭೂತಿಗಳು ಮತ್ತು ಬರಹಗಳ ಜೊತೆಗೆ, ಸಂತ ಬ್ರಿಜಿಟ್ ಮತ್ತು ಸಂತ ಕಾತರೀನ್ ಅವರು ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಸುಧಾರಣೆಯಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡು, ರೋಮ್‌ಗೆ ಹಿಂದಿರುಗುವಂತೆ ಪೋಪರನ್ನು ದೃಢವಾಗಿ ಒತ್ತಾಯಿಸಿದರು. ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಅವರ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳು, ಪತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಮನವಿಗಳು ಫಲ ನೀಡಿದವು. ಪೋಪ್ ಹನ್ನೊಂದನೆಯ ಗ್ರೆಗೊರಿ ಅವರು 1377ರಲ್ಲಿ ಪೋಪರ ಪೀಠವನ್ನು ರೋಮ್‌ಗೆ ಮರಳಿ ತಂದರು.

ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಅನೇಕರು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರೂ, ಎಲ್ಲರೂ ಈ ಮರಳುವಿಕೆಯನ್ನು ಹೃತ್ಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸ್ವಾಗತಿಸಲಿಲ್ಲ. ಮರುವರ್ಷ ಪೋಪ್ ಗ್ರೆಗೊರಿ ನಿಧನರಾದರು ಮತ್ತು ಪೋಪ್ ಅರ್ಬನ್ VI ಆಯ್ಕೆಯಾದರು. ಅವಿನ್ಯೋನ್‌ನಲ್ಲಿದ್ದವರು ಅವರ ಚುನಾವಣೆಯನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿ, ಪೋಪರ ಪೀಠವನ್ನು ಅವಿನ್ಯೋನ್‌ನಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಪೋಪ್ ಕ್ಲೆಮೆಂಟ್ VII ಅವರನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿದರು. ಈ “ಮಹಾ ವಿಭಜನೆ” (“ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ವಿಭಜನೆ” ಎಂದೂ ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ) ದಶಕಗಳವರೆಗೆ ಮುಂದುವರಿಯಿತು. ಈ ಯುಗದ ಸಂತರಲ್ಲಿಯೂ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯವಿತ್ತು. ಸಿಯೆನ್ನಾದ ಸಂತ ಕ್ಯಾಥರಿನ್ ಪೋಪ್ ಅರ್ಬನ್ ಅವರನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಿದರು; ಆದರೆ ಸಂತ ವಿನ್ಸೆಂಟ್ ಫೆರರ್ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಕ್ಲೆಮೆಂಟ್ VII ಅವರನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಿದರು. 1417ರಲ್ಲಿ ಕಾನ್‌ಸ್ಟಾನ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಮಹಾಸಭೆಯು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಈ ವಿವಾದವನ್ನು ಬಗೆಹರಿಸಿತು. ಸಂತ ವಿನ್ಸೆಂಟ್ ಆ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ್ದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವಂತೆ ಇತರರ ಮನವೊಲಿಸಲೂ ಶ್ರಮಿಸಿದರು.

“ಕಪ್ಪು ಸಾವು” ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಪ್ಲೇಗ್ ರೋಗವು ಹರಡಿದಾಗ, ಅದು ಯೂರೋಪಿನ ಮೇಲೆ ಆಳವಾದ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಿತು. ಕನಿಷ್ಠ 25 ಮಿಲಿಯನ್ ಜನರು ಮೃತಪಟ್ಟರು; ಕೆಲವು ಅಂದಾಜುಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಈ ಸಂಖ್ಯೆ 200 ಮಿಲಿಯನ್‌ನಷ್ಟಿತ್ತು. ಮಠಗಳು ಮತ್ತು ಧರ್ಮಗುರುಗಳ ಸಮುದಾಯಗಳು ತೀವ್ರವಾಗಿ ತತ್ತರಿಸಿದವು. ಇಂತಹ ಭೀಕರತೆಯನ್ನು ದೇವರು ಏಕೆ ಅನುಮತಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಅನೇಕ ಜನಸಾಮಾನ್ಯ ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು. ಇದರಿಂದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ನವೀಕರಣ ಮತ್ತು ವೈಯಕ್ತಿಕ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಅಗತ್ಯ ಉಂಟಾಯಿತು.

ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿನ ಈ ಪ್ರಮುಖ ಶತಮಾನದ ಕುರಿತು ಇನ್ನಷ್ಟು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು, ಕೆಳಗಿನ ಧ್ಯಾನಗಳನ್ನು ಕಾಲಾನುಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಓದಬಹುದು:

ನವೆಂಬರ್ 16: ಮಹಾನ್ ಸಂತ ಗೆರ್ಟ್ರೂಡ್, ಕನ್ಯೆ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (1256–1302)

ಪರಮ ಪವಿತ್ರ ತ್ರಿತ್ವ—ಮಹೋತ್ಸವ (1334ರಲ್ಲಿ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ರೋಮನ್ ದಿನಸೂಚಿಗೆ ಸೇರಿಸಲಾಯಿತು)

ಜುಲೈ 4 (ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಜುಲೈ 5): ಪೋರ್ಚುಗಲ್‌ನ ಸಂತ ಎಲಿಜಬೆತ್—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (1271–1336)

ಜುಲೈ 23: ಸ್ವೀಡನ್‌ನ ಸಂತ ಬ್ರಿಜಿಟ್, ಸನ್ಯಾಸಿನಿ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (1303–1373)

ಏಪ್ರಿಲ್ 29: ಸಿಯೆನ್ನಾದ ಸಂತ ಕ್ಯಾಥರಿನ್, ಕನ್ಯೆ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಪಂಡಿತೆ—ಸ್ಮರಣೆ (1347–1380)

ಮಹಾ ವಿಭಜನೆಯ ಅಂತ್ಯದೊಂದಿಗೆ, ಹದಿನೈದನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಪೋಪರ ಆಡಳಿತವು ಸಹಜ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಮರಳಲು ಆರಂಭಿಸಿತು; ಆದರೆ ಅದು ಇತರ ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕಾಯಿತು. ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಮಹಾಸಭೆಗೆ ಪೋಪರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅಧಿಕಾರವಿದೆ ಎಂಬ ಮಹಾಸಭಾ ಪ್ರಾಬಲ್ಯದ ಸಿದ್ಧಾಂತವು ಬೆಳೆಯತೊಡಗಿತು. ಹದಿನೈದನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಸಭೆಯೊಳಗಿನ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಪರಿಹರಿಸಲು ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳಲಾಯಿತು. ಧರ್ಮಗುರುಗಳ ಅಪರ್ಯಾಪ್ತ ಶಿಕ್ಷಣ, ನೈತಿಕ ಅಧಃಪತನ, ಸಿಮೋನಿ—ಅಂದರೆ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಹುದ್ದೆಗಳ ಖರೀದಿ ಮತ್ತು ಮಾರಾಟ—ಹಾಗೂ ದಂಡವಿಮೋಚನೆಗಳ ಖರೀದಿ ಮತ್ತು ಮಾರಾಟದಂತಹ ದುರುಪಯೋಗಗಳನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಲಾಯಿತು. ಮುಂದಿನ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಂಟ್ ಸುಧಾರಣೆಗೆ ಕಾರಣವಾದ ಪ್ರಮುಖ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಇವುಗಳೂ ಸೇರಿದ್ದವು.

ಈ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ನವೋದಯವು ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿತು. ಯೂರೋಪಿನ ಇತಿಹಾಸದ ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಚೀನ ಗ್ರೀಕ್ ಜ್ಞಾನಪರಂಪರೆಯತ್ತ ಮರಳುವಿಕೆ, ವಿಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಗತಿ ಹಾಗೂ ಕಲೆ ಮತ್ತು ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪದ ಹೊಸ ರೂಪಗಳು ಕಂಡುಬಂದವು. ಮಾನವತಾವಾದದಂತಹ ತಾತ್ವಿಕ ವಿಚಾರಗಳು ಇವೆಲ್ಲಕ್ಕೂ ಪ್ರೇರಣೆ ನೀಡಿದವು. ಈ ಹೊಸ ವಿಚಾರಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಚೀನ ಜ್ಞಾನಪರಂಪರೆಯ ಅಧ್ಯಯನವು ಆಡಳಿತ ಮತ್ತು ಧರ್ಮದ ಕುರಿತು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿದವು. 1440ರಲ್ಲಿ ಮುದ್ರಣ ಯಂತ್ರದ ಆವಿಷ್ಕಾರವು ಈ ಚಳವಳಿಗೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಬಲ ನೀಡಿತು.

ಈ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಇಟಲಿಯಲ್ಲಿ ನವೋದಯವು ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ಕ್ರಮೇಣ ಯೂರೋಪಿನಾದ್ಯಂತ ಹರಡಿತು. ಈ ಚಳವಳಿಯು ಪ್ರಾಚೀನ ಗ್ರೀಸ್ ಮತ್ತು ರೋಮ್‌ನ ಜ್ಞಾನಪರಂಪರೆ, ಕಲೆ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಆಸಕ್ತಿ ಮೂಡಿಸಿತು. ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಕಲೆಗಳು, ಸಾಹಿತ್ಯ ಮತ್ತು ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಅನ್ವೇಷಣೆ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿ ಬೆಳೆದವು. ಮಾನವ ಅನುಭವ, ವೈಯಕ್ತಿಕತೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಚೀನ ಗ್ರಂಥಗಳನ್ನು ಅವುಗಳ ಮೂಲ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವುದರ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಒತ್ತಿಹೇಳಿದ ಮಾನವತಾವಾದ ಎಂಬ ತತ್ತ್ವಚಿಂತನೆಯು ಈ ಚಳವಳಿಯ ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿತ್ತು.

ಶ್ರೀಮಂತ ಕುಲೀನರು ಸಣ್ಣಸಣ್ಣ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ಆಳುತ್ತಿದ್ದ ಊಳಿಗಮಾನ್ಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಈ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಕ್ಷೀಣಿಸತೊಡಗಿತು. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಫ್ರಾನ್ಸ್, ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್ ಮತ್ತು ಸ್ಪೇನ್‌ನಲ್ಲಿ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತ ರಾಷ್ಟ್ರ-ರಾಜ್ಯಗಳು ಉದಯಿಸಿದವು. ಇದರಿಂದ ಬಲಿಷ್ಠ ರಾಜಪ್ರಭುತ್ವಗಳು ಬೆಳೆದು, ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಕ್ರೋಢೀಕರಿಸಲು ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚು ಏಕೀಕೃತ ಹಾಗೂ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತ ಸರ್ಕಾರಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದವು. ಮುಂದಿನ ಶತಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಸರ್ಕಾರಗಳೇ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಲಿದ್ದವು.

ಈ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ವಿಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಗಮನಾರ್ಹ ಪ್ರಗತಿ ಕಂಡುಬಂತು. ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ವೀಕ್ಷಣೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಯೋಗಗಳಿಂದ ದೊರೆಯುವ ಪುರಾವೆಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಮಹತ್ವವು ನೈಸರ್ಗಿಕ ಜಗತ್ತಿನ ಕುರಿತ ಮಧ್ಯಯುಗದ ತಿಳಿವಳಿಕೆಗೆ ಸವಾಲೊಡ್ಡಿತು. ಸುಮಾರು 1440ರಲ್ಲಿ ಮುದ್ರಣ ಯಂತ್ರದ ಆವಿಷ್ಕಾರದಿಂದ ಸಾಹಿತ್ಯ ಮತ್ತು ವಿದ್ವತ್ಪೂರ್ಣ ಕೃತಿಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಸುಲಭವಾಗಿ ಲಭ್ಯವಾದವು. ಇದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಆಡಳಿತ ಮತ್ತು ಧಾರ್ಮಿಕ ಆಚರಣೆಗಳ ಕುರಿತು ಹೊಸ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಉದ್ಭವಿಸಿ, ಹದಿನಾರನೇ ಶತಮಾನದ ಯೂರೋಪಿನಲ್ಲಿ ಮಹತ್ವದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ಧಾರ್ಮಿಕ ಬದಲಾವಣೆಗಳಿಗೆ ನೆಲೆ ಸಿದ್ಧವಾಯಿತು. ಸ್ಕೊಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಚಿಂತನೆ ಮುಂದುವರಿದಿದ್ದರೂ, ಅನುಭಾವ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕತೆ ಮತ್ತು ದೇವರೊಂದಿಗಿನ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಅನುಭವಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿತ್ತು. ಇದರಿಂದ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಭಕ್ತಿಯು ವೃದ್ಧಿಯಾಯಿತು.

1453ರಲ್ಲಿ ಕಾನ್‌ಸ್ಟಾಂಟಿನೋಪಲ್ ಒಟ್ಟೊಮನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ವಶವಾಯಿತು. ಇದರೊಂದಿಗೆ ಪೂರ್ವ ರೋಮನ್ (ಬೈಜಾಂಟೈನ್) ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವು ಅಂತ್ಯಗೊಂಡಿತು. ಇದು ಆರ್ಥೊಡಾಕ್ಸ್ ಮತ್ತು ಕತೋಲಿಕ ಧರ್ಮಸಭೆಗಳ ನಡುವೆ ಸಮನ್ವಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೊಸ ಪ್ರಯತ್ನಗಳಿಗೆ ದಾರಿಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿತು; ಆದರೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಫಲ ದೊರೆಯಲಿಲ್ಲ. 

ಹದಿನೈದನೇ ಶತಮಾನದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅನ್ವೇಷಣೆಯ ಆಸಕ್ತಿ ಬೆಳೆಯಿತು; ವಿಶೇಷವಾಗಿ 1492ರಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಜಗತ್ತಿನ ಆವಿಷ್ಕಾರದ ನಂತರ ಇದು ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು. ಈ ಆವಿಷ್ಕಾರವು ಅಮೆರಿಕಗಳ ವಸಾಹತೀಕರಣಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ತೀವ್ರವಾದ ಧರ್ಮಪ್ರಚಾರ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೂ ನೆಲೆ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿತು.

ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿನ ಈ ಪ್ರಮುಖ ಶತಮಾನದ ಕುರಿತು ಇನ್ನಷ್ಟು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು, ಕೆಳಗಿನ ಧ್ಯಾನಗಳನ್ನು ಕಾಲಾನುಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಓದಬಹುದು:

ಏಪ್ರಿಲ್ 5: ಸಂತ ವಿನ್ಸೆಂಟ್ ಫೆರರ್, ಯಾಜಕ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (c.1350–1419)

ಮಾರ್ಚ್ 9: ರೋಮ್‌ನ ಸಂತ ಫ್ರಾನ್ಸಿಸ್, ಸನ್ಯಾಸಿನಿ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (1384–1440)

ಮೇ 20: ಸಿಯೆನ್ನಾದ ಸಂತ ಬರ್ನಾರ್ಡಿನ್, ಯಾಜಕ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (1380–1444)

ಅಕ್ಟೋಬರ್ 23: ಕಪಿಸ್ಟ್ರಾನೊದ ಸಂತ ಯೋವಾನ್ನ, ಯಾಜಕ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (1386–1456)

ಮೇ 22: ಕ್ಯಾಸಿಯಾದ ಸಂತ ರೀತಾ, ಪತ್ನಿ, ತಾಯಿ, ವಿಧವೆ, ಸನ್ಯಾಸಿನಿ (c. 1386–1457)

ಮಾರ್ಚ್ 4: ಸಂತ ಕ್ಯಾಸಿಮಿರ್—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (1458–1484)

ಹದಿನಾರನೆಯ ಶತಮಾನವು ಗೊಂದಲದಿಂದ ಆರಂಭವಾದರೂ, ಅದು ಅನೇಕ ಮಹಾನ್ ಸಂತರನ್ನೂ ನೀಡಿತು. 1517ರಲ್ಲಿ, ಆಗಸ್ಟಿನಿಯನ್ ಸಭೆಯ ಯಾಜಕರಾದ ಫಾದರ್ ಮಾರ್ಟಿನ್ ಲೂಥರ್ ತಮ್ಮ ತೊಂಬತ್ತೈದು ಪ್ರತಿಪಾದನೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದರು. ಇವು ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಂಟ್ ಸುಧಾರಣೆಗೆ, ಅಥವಾ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಂಟ್ ಬಂಡಾಯಕ್ಕೆ ದಾರಿಮಾಡಿಕೊಟ್ಟವು. ದಂಡವಿಮೋಚನಗಳ ಖರೀದಿ ಮತ್ತು ಮಾರಾಟದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿದಿದ್ದ ದುರುಪಯೋಗಗಳಂತಹ ಅನೇಕ ಸಮಂಜಸವಾದ ಕಳವಳಗಳನ್ನು ಫಾದರ್ ಲೂಥರ್ ತಮ್ಮ ಪ್ರತಿಪಾದನೆಗಳಲ್ಲಿ ಎತ್ತಿಹಿಡಿದರು. ಸುಧಾರಣೆಯ ಅಗತ್ಯವಿದೆಯೆಂದು ಕತೋಲಿಕ ಧರ್ಮಸಭೆಯೊಳಗಿನ ಅನೇಕರೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದರೂ, ಫಾದರ್ ಲೂಥರ್ ಅವರ ವಿಧಾನ, ಅವರ ಚಳವಳಿಗೆ ಬಲತುಂಬಿದ ಘೋಷಣೆಗಳು ಮತ್ತು ಧರ್ಮಸಭೆಯು ಅವರನ್ನು ಖಂಡಿಸಿದ್ದು—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಧರ್ಮಸಭೆಯೊಳಗೂ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳೊಳಗೂ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯ ಮತ್ತು ವಿಭಜನೆಗಳು ವೇಗವಾಗಿ ಹರಡಲು ಕಾರಣವಾದವು. ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಜಾನ್ ಕ್ಯಾಲ್ವಿನ್ ಮತ್ತು ಉಲ್ರಿಕ್ ಜ್ವಿಂಗ್ಲಿಯಂತಹ ಇತರರೂ ಬೇರೆ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಕಳವಳಗಳನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟರು. ಲೂಥರ್ ಅವರ ಪ್ರಭಾವವು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಜರ್ಮನಿಯಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬಂದರೆ, ಕ್ಯಾಲ್ವಿನ್ ಅವರ ಪ್ರಭಾವವು ಸ್ವಿಟ್ಜರ್ಲೆಂಡಿನ ಜಿನೀವಾದಲ್ಲೂ, ಉಲ್ರಿಕ್ ಜ್ವಿಂಗ್ಲಿಯವರ ಪ್ರಭಾವವು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಸ್ವಿಟ್ಜರ್ಲೆಂಡಿನ ಜ್ಯೂರಿಕ್‌ನಲ್ಲೂ ಕಂಡುಬಂತು.

1519ರಲ್ಲಿ, ಪೋಪರ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದ ಲೂಥರ್ ಮತ್ತಷ್ಟು ಭಿನ್ನಮತ ತಳೆದರು. 1520ರಲ್ಲಿ, ಪೋಪ್ ಐದನೆಯ ಲಿಯೋ ಅವರು ಲೂಥರ್ ಅವರ ಬರಹಗಳನ್ನು ಖಂಡಿಸಿದರು. ಇದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿ ಲೂಥರ್ ಪೋಪರ ಅಧಿಕೃತ ಆದೇಶಪತ್ರವನ್ನು ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಸುಟ್ಟುಹಾಕಿದರು. 1521ರಲ್ಲಿ, ವರ್ಮ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರ ರೋಮನ್ ಸಾಮ್ರಾಟ ಐದನೆಯ ಚಾರ್ಲ್ಸ್ ಅವರು ಲೂಥರ್ ಅವರನ್ನು ಖಂಡಿಸಿ, ಪಾಷಂಡಿ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದರು. 1523ರಲ್ಲಿ, ಲೂಥರ್ ಅವರ ಅನುಯಾಯಿಗಳಾಗಿದ್ದ ಇಬ್ಬರು ಆಗಸ್ಟಿನಿಯನ್ ಸನ್ಯಾಸಿಗಳಿಗೆ ಅವರ ಪಾಷಂಡಮತಗಳ ಕಾರಣ ಮರಣದಂಡನೆ ವಿಧಿಸಲಾಯಿತು.

1525ರಲ್ಲಿ, ಲೂಥರ್ ಅವರಿಗೆ ಬೆಂಬಲವಾಗಿ ಜರ್ಮನಿಯಲ್ಲಿ ರೈತರ ಬಂಡಾಯಗಳ ಸರಣಿ ಭುಗಿಲೆದ್ದಿತು. 1530ರ ವೇಳೆಗೆ, ಜರ್ಮನಿಯ ಹಲವಾರು ರಾಜಕುಮಾರರು ಲೂಥರ್ ಅವರ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಿದರು. ಅವರು 1530ರಲ್ಲಿ ಆಗ್ಸ್‌ಬರ್ಗ್‌ನಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಹೊಸ ವಿಶ್ವಾಸ ಘೋಷಣೆಯನ್ನು ಔಪಚಾರಿಕವಾಗಿ ಮಂಡಿಸಿ, ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದೊಳಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಅಧಿಕೃತವಾದ ವಿಭಜನೆಗೆ ಚಾಲನೆ ನೀಡಿದರು.

1533ರಲ್ಲಿ, ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನ ಅರಸ ಎಂಟನೆಯ ಹೆನ್ರಿ ತನ್ನ ವಿವಾಹವನ್ನು ಅಸಿಂಧುವೆಂದು ಘೋಷಿಸಬೇಕೆಂದು ಪೋಪರನ್ನು ಒತ್ತಾಯಿಸಿದ್ದರಿಂದ, ಪೋಪ್ ಏಳನೆಯ ಕ್ಲೆಮೆಂಟ್ ಅವರನ್ನು ಧರ್ಮಸಭೆಯಿಂದ ಬಹಿಷ್ಕರಿಸಿದರು. 1534ರಲ್ಲಿ, ಹೆನ್ರಿ ತನ್ನನ್ನು ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನ ಚರ್ಚಿನ ಪರಮ ಮುಖ್ಯಸ್ಥನೆಂದು ಘೋಷಿಸಿಕೊಂಡು, ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಚರ್ಚನ್ನು ರೋಮ್‌ನಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಸಿದರು.

ಈ ಕತ್ತಲೆಯ ನಡುವೆ, ಹದಿನಾರನೆಯ ಶತಮಾನದ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಬೆಳಕುಗಳೆಂದರೆ ತ್ರೆಂತ್ ಮಹಾಸಭೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಸುಧಾರಣೆಗಳನ್ನು ಜಾರಿಗೊಳಿಸಲು ನೆರವಾದ ಸಂತರು. ತ್ರೆಂತ್ ಮಹಾಸಭೆಯು 1545ರಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾಗಿ 1563ರವರೆಗೆ ನಡೆಯಿತು. ಅದು ಆಂತರಿಕ ಸುಧಾರಣೆ ಮತ್ತು ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಂಟರಿಂದ ಹೊರಹೊಮ್ಮುತ್ತಿದ್ದ ತಪ್ಪುಬೋಧನೆಗಳೆರಡನ್ನೂ ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡಿತು. ಧರ್ಮಸಭೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ದುರುಪಯೋಗಗಳನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಲು ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳಲಾಯಿತು; ಸಂಸ್ಕಾರಗಳು, ರಕ್ಷಣೆಯ ಸ್ವರೂಪ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಅಧಿಕಾರದಂತಹ ಪ್ರಮುಖ ಬೋಧನೆಗಳನ್ನು ಪುನಃ ದೃಢಪಡಿಸಲಾಯಿತು. ಮುಂದೆ ಕತೋಲಿಕ ಪ್ರತಿಸುಧಾರಣಾ ಚಳವಳಿ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಚಳವಳಿಗೆ ತ್ರೆಂತ್ ಮಹಾಸಭೆಯು ಕಿಡಿಹಚ್ಚಿತು. ಅನೇಕ ಮಹಾನ್ ಸಂತರು ನವೀಕರಣದ ಪಂಜನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡರು.

ಎದುರಾಗಿದ್ದ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸಲು ಹದಿನಾರನೆಯ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಭೆಗಳು ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿದವು. ಸಂತ ಕಜೆತನ್ 1524ರಲ್ಲಿ ಥಿಯಾಟಿನ್ ಸಭೆಯನ್ನು, ಸಂತ ಅಂತೋಣಿ ಮೇರಿ ಜಕ್ಕರಿಯ 1530ರಲ್ಲಿ ಬಾರ್ನಬೈಟ್ ಸಭೆಯನ್ನು, ಸಂತ ಅಂಜೆಲಾ ಮೆರಿಚಿ 1535ರಲ್ಲಿ ಉರ್ಸುಲೈನ್ ಸಭೆಯನ್ನು, ಲೊಯೊಲಾದ ಸಂತ ಇಗ್ನಾಸಿಯಸ್ 1540ರಲ್ಲಿ ಯೇಸುಸಭೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ಸಂತ ಫಿಲಿಪ್ ನೇರಿ 1575ರಲ್ಲಿ ಒರೇಟೋರಿಯನ್ ಸಭೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು. ಈ ಸಭೆಗಳು ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿದ್ದ ಧರ್ಮಸಭೆಗೆ ಹೊಸ ಪ್ರೇಷಿತ ಉತ್ಸಾಹ, ಧರ್ಮಸಭೆಯ ರಕ್ಷಣೆ, ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಕ್ರೈಸ್ತ ಪ್ರೀತಿಯ ಸೇವೆಯನ್ನು ಒದಗಿಸಿದವು. ಕರ್ಮೆಲ್ ಮತ್ತು ಫ್ರಾನ್ಸಿಸ್ಕನ್ ಸಭೆಗಳಂತಹ ಇತರ ದೀರ್ಘಕಾಲದಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದ್ದ ಸಭೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸುಧಾರಣಾ ಚಳವಳಿಗಳು ನಡೆದವು. ವಿಶೇಷವಾಗಿ, ಯೇಸುವಿನ ಸಂತ ತೆರೇಸಾ (ಅವಿಲಾ) ಮತ್ತು ಶಿಲುಬೆಯ ಸಂತ ಯೋವಾನ್ನ ಅವರು ವ್ರತಜೀವನದ ನವೀಕರಣದ ಮೇಲೂ ಅನುಭಾವಿಕ ದೇವತಾಶಾಸ್ತ್ರದ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಮೇಲೂ ಆಳವಾದ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿದರು. ತ್ರೆಂತ್ ಮಹಾಸಭೆಯ ನಿರ್ಣಯಗಳನ್ನು ಜಾರಿಗೊಳಿಸಲು ನೆರವಾಗಲು ಸಂತ ಚಾರ್ಲ್ಸ್ ಬೊರೊಮಿಯೊ ಅವರಂತಹ ದೃಢಚಿತ್ತದ ಬಿಷಪರೂ ಮುಂದೆ ಬಂದರು.

ಹದಿನಾರನೆಯ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಅಮೆರಿಕ ಖಂಡಗಳಿಗೆ, ಏಷ್ಯಾಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ಆಫ್ರಿಕಾಕ್ಕೂ ಪ್ರೇಷಿತ ಕಾರ್ಯವು ವಿಸ್ತರಿಸಿತು. ಸಂತ ಫ್ರಾನ್ಸಿಸ್ ಕ್ಸೇವಿಯರ್ ಮತ್ತು ಅವರ ನಂತರ ಸಂತ ಪೌಲೊ ಮಿಕಿ ಏಷ್ಯಾದಲ್ಲಿ ಸುವಾರ್ತೆ ಸಾರಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಮೊಗ್ರೊವೆಹೊದ ಸಂತ ತುರಿಬಿಯಸ್ ಪೆರು ದೇಶದ ಲೀಮಾದ ಪ್ರೇಷಿತ ಮಹಾಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷರಾದರು. ಪೂಜ್ಯ ಕನ್ಯಾಮರಿಯಳು ಸಂತ ಹುವಾನ್ ಡಿಯೆಗೊ ಅವರಿಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಾಗ, ಇಂದಿನ ಮೆಕ್ಸಿಕೊ ಪ್ರದೇಶದ ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸುವಾರ್ತಾಪ್ರಚಾರಕರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬಳಾದಳು; ಗ್ವಾದಲೂಪೆಯ ಮಾತೆ ಎಂದು ಅವಳನ್ನು ಸದಾ ಸ್ಮರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಸಂತ ಪೀಟರ್ ಕನೀಸಿಯಸ್, ಸಂತ ಜಾನ್ ಲಿಯೋನಾರ್ಡಿ, ಬ್ರಿಂದಿಸಿಯ ಸಂತ ಲಾರೆನ್ಸ್, ಸಂತ ಫ್ರಾನ್ಸಿಸ್ ಡಿ ಸೇಲ್ಸ್ ಮತ್ತು ಸಿಗ್ಮಾರಿಂಗೆನ್‌ನ ಸಂತ ಫಿಡೆಲಿಸ್ ಅವರಂತಹ ಇತರ ಸಂತರು ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಂಟ್ ಸುಧಾರಣೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಯೂರೋಪಿನಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಪ್ರೇಷಿತರಾದರು. ಈ ಯೂರೋಪಿನ ಪ್ರೇಷಿತರಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವರು ಹದಿನಾರನೆಯ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿ, ಹದಿನೇಳನೆಯ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿಯೂ ಮುಂದುವರಿಸಿದರು.

ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿನ ಈ ಪ್ರಮುಖ ಶತಮಾನದ ಕುರಿತು ಇನ್ನಷ್ಟು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು, ಕೆಳಗಿನ ಧ್ಯಾನಗಳನ್ನು ಕಾಲಾನುಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಓದಬಹುದು:

ಏಪ್ರಿಲ್ 2: ಪೌಲಾದ ಸಂತ ಫ್ರಾನ್ಸಿಸ್, ಏಕಾಂತವಾಸಿ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (1416–1507)

ಡಿಸೆಂಬರ್ 12: ಗ್ವಾದಲೂಪೆಯ ಮಾತೆ—ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಹಬ್ಬ (1531)

ಜೂನ್ 22: ಸಂತ ಜಾನ್ ಫಿಶರ್, ಬಿಷಪ್ ಮತ್ತು ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿ ಹಾಗೂ ಸಂತ ಥಾಮಸ್ ಮೋರ್, ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (ಸಂತ ಜಾನ್ ಫಿಶರ್: 1469–1535; ಸಂತ ಥಾಮಸ್ ಮೋರ್: 1478–1535)

ಫೆಬ್ರವರಿ 8: ಸಂತ ಜೆರೋಮ್ ಎಮಿಲಿಯಾನಿ, ಸ್ಥಾಪಕ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (1486–1537)

ಜುಲೈ 5: ಸಂತ ಅಂತೋಣಿ ಮೇರಿ ಜಕ್ಕರಿಯ, ಯಾಜಕ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (1502–1539)

ಜನವರಿ 27: ಸಂತ ಅಂಜೆಲಾ ಮೆರಿಚಿ, ಕನ್ಯೆ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (1474–1540)

ಆಗಸ್ಟ್ 7: ಸಂತ ಕಜೆತನ್, ಯಾಜಕ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (1480–1547)

ಡಿಸೆಂಬರ್ 9: ಸಂತ ಹುವಾನ್ ಡಿಯೆಗೊ, ಏಕಾಂತವಾಸಿ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (1474–1548)

ಮಾರ್ಚ್ 8: ದೇವರ ಸಂತ ಜಾನ್, ವ್ರತಸ್ಥ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (1495–1550)

ಡಿಸೆಂಬರ್ 3: ಸಂತ ಫ್ರಾನ್ಸಿಸ್ ಕ್ಸೇವಿಯರ್, ಯಾಜಕ—ಸ್ಮರಣೆ (1506–1552)

ಜುಲೈ 31: ಲೊಯೊಲಾದ ಸಂತ ಇಗ್ನಾಸಿಯಸ್, ಯಾಜಕ—ಸ್ಮರಣೆ (1491–1556)

ಮೇ 10: ಅವಿಲಾದ ಸಂತ ಜಾನ್, ಯಾಜಕ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಪಂಡಿತ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (1499–1569)

ಏಪ್ರಿಲ್ 30: ಸಂತ ಐದನೆಯ ಪಯಸ್, ಪೋಪ್—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (1504–1572)

ಡಿಸೆಂಬರ್ 23: ಕಾಂಟಿಯ ಸಂತ ಜಾನ್ (ಕಾಂಟಿಯಸ್), ಯಾಜಕ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (ಸುಮಾರು 1390–1473)

ಅಕ್ಟೋಬರ್ 15: ಯೇಸುವಿನ ಸಂತ ತೆರೇಸಾ, ಕನ್ಯೆ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಪಂಡಿತೆ—ಸ್ಮರಣೆ (1515–1582)

ನವೆಂಬರ್ 4: ಸಂತ ಚಾರ್ಲ್ಸ್ ಬೊರೊಮಿಯೊ, ಬಿಷಪ್—ಸ್ಮರಣೆ (1538–1584)

ಡಿಸೆಂಬರ್ 14: ಶಿಲುಬೆಯ ಸಂತ ಯೋವಾನ್ನ, ಯಾಜಕ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಪಂಡಿತ—ಸ್ಮರಣೆ (ಸುಮಾರು 1542–1591)

ಜೂನ್ 21: ಸಂತ ಅಲೋಶಿಯಸ್ ಗೊನ್ಜಾಗಾ, ವ್ರತಸ್ಥ—ಸ್ಮರಣೆ (1568–1591)

ಡಿಸೆಂಬರ್ 21: ಸಂತ ಪೀಟರ್ ಕನೀಸಿಯಸ್, ಯಾಜಕ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಪಂಡಿತ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (1521–1597)

ಫೆಬ್ರವರಿ 6: ಸಂತ ಪೌಲ ಮಿಕಿ ಮತ್ತು ಸಂಗಡಿಗರು, ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿಗಳು—ಸ್ಮರಣೆ (ನಿಧನ 1597)

ನವೀಕರಣ, ಪ್ರೇಷಿತ ಕಾರ್ಯ ಮತ್ತು ವೈಯಕ್ತಿಕ ಪಾವಿತ್ರ್ಯವು ಹದಿನಾರನೆಯ ಶತಮಾನದಿಂದ ಹದಿನೇಳನೆಯ ಶತಮಾನಕ್ಕೂ ಹರಿದುಬಂದವು; ಈ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ಅದ್ಭುತ ಸಂತರು ಮೂಡಿಬಂದರು. ಏಷ್ಯಾಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದ ಪ್ರೇಷಿತರಾದ ಸಂತ ಲಾರೆನ್ಸ್ ರೂಯಿಜ್ ಮತ್ತು ಸಂಗಡಿಗರು ಜಪಾನಿನಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ರಕ್ತವನ್ನು ಚೆಲ್ಲಿದರು; ಸಂತ ಆಂಡ್ರ್ಯೂ ಡುಂಗ್-ಲಾಕ್ ಮತ್ತು ಸಂಗಡಿಗರು ವಿಯೆಟ್ನಾಮಿನಲ್ಲಿ ಶತಮಾನಗಳ ಕಾಲ ಮುಂದುವರಿದ ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿತ್ವಕ್ಕೆ ನಾಂದಿ ಹಾಡಿದರು. ದಕ್ಷಿಣ ಅಮೆರಿಕದಲ್ಲಿ, ಕ್ರೂರವಾಗಿ ನಡೆಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಆಫ್ರಿಕಾದ ಗುಲಾಮರಿಗೆ ಸಂತ ಪೀಟರ್ ಕ್ಲಾವರ್ ನಿಜವಾದ ಗುಲಾಮರಾದರು. ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ, ಈಗ ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನ ಮತ್ತು ಕೆನಡಾ ಇರುವ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ, ಯಾಜಕರಾದ ಸಂತ ಜಾನ್ ದೆ ಬ್ರೆಬಫ್ ಮತ್ತು ಸಂತ ಐಸಾಕ್ ಜೋಗ್ಸ್ ಹಾಗೂ ಅವರ ಸಂಗಡಿಗರು ತಮ್ಮ ರಕ್ತವನ್ನು ಚೆಲ್ಲಿದರು. ವಿಶ್ವವ್ಯಾಪಿ ಸುವಾರ್ತಾ ಪ್ರಚಾರದ ಈ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ ಫ್ರಾನ್ಸಿಸ್ಕನ್, ಡೊಮಿನಿಕನ್ ಮತ್ತು ಯೇಸುಸಭೆಯ ಧಾರ್ಮಿಕರು ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಿದರು. ಹೊಸ ನಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಯುರೋಪಿನ ಸೈನಿಕರು ಮತ್ತು ವಸಾಹತುಗಾರರು ಅಲ್ಲಿನ ಮೂಲನಿವಾಸಿಗಳ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸಿದರೂ, ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮತ್ತು ಮೂಲನಿವಾಸಿಗಳ ಹಕ್ಕುಗಳಿಗಾಗಿ ಹೋರಾಡುವುದು ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಪಾತ್ರವಾಗಿತ್ತು. ಪೆರುವಿನಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಸಭೆಯು ಪ್ರವರ್ಧಮಾನಕ್ಕೆ ಬರತೊಡಗಿತು. ಅಲ್ಲಿಯೇ ಹುಟ್ಟಿದ ಹೊಸ ಸಂತರಾದ ಲಿಮಾದ ಸಂತ ರೋಸ್ ಮತ್ತು ಸಂತ ಮಾರ್ಟಿನ್ ದೆ ಪೊರೆಸ್ ತಮ್ಮ ಆಳವಾದ ದೀನತೆ, ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯ ಮೂಲಕ ಸಾಕ್ಷಿ ನೀಡಿದರು; ಉತ್ತರ ಅಮೆರಿಕದಲ್ಲಿ ಸಂತ ಕಟೇರಿ ಟೆಕಕ್ವಿತಾ ಕೂಡ ಹೀಗೆಯೇ ಮಾಡಿದರು.

ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಂಟ್ ಸುಧಾರಣಾ ಚಳವಳಿಯಿಂದ ಎದುರಾಗುತ್ತಿದ್ದ ನಿರಂತರ ಸವಾಲುಗಳ ಜೊತೆಗೆ, ಜ್ಞಾನೋದಯ ಯುಗದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ವೈಚಾರಿಕವಾದ ಎಂಬ ಬೌದ್ಧಿಕ ಮತ್ತು ತಾತ್ತ್ವಿಕ ಚಳವಳಿಯೂ ಉದಯಿಸಿತು. ಈ ಚಳವಳಿಯು ತರ್ಕಬುದ್ಧಿ, ವ್ಯಕ್ತಿವಾದ ಮತ್ತು ಧರ್ಮ, ವಿಜ್ಞಾನ ಹಾಗೂ ಆಡಳಿತದಂತಹ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ವಿಮರ್ಶಾತ್ಮಕವಾಗಿ ನೋಡುವ ದೃಷ್ಟಿಕೋನಕ್ಕೆ ಒತ್ತು ನೀಡಿತು. ತರ್ಕಬುದ್ಧಿಯು ಜ್ಞಾನದ ಮುಖ್ಯ ಮೂಲವೂ ಒರೆಗಲ್ಲೂ ಆಯಿತು.

ಯುರೋಪಿನಲ್ಲಿ, ಈ ಹಿಂದೆ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾದ ಸಂತರಾದ ಪೀಟರ್ ಕನೀಸಿಯಸ್, ಜಾನ್ ಲಿಯೊನಾರ್ಡಿ, ಬ್ರಿಂಡಿಸಿಯ ಲಾರೆನ್ಸ್, ಫ್ರಾನ್ಸಿಸ್ ದೆ ಸೇಲ್ಸ್ ಮತ್ತು ಸಿಗ್ಮರಿಂಗೆನ್‌ನ ಫಿಡೆಲಿಸ್ ಅವರು ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಂಟ್ ಸುಧಾರಣಾ ಚಳವಳಿಯನ್ನು ಎದುರಿಸುವ ತಮ್ಮ ಸತ್ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನೋದಯದ ವಿಚಾರಗಳಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ನೀಡಿದರು. ಆಗಲೇ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದ್ದ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳೊಳಗೆ, ಹದಿನೇಳನೆಯ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ತ್ರೆಂತ್ ಮಹಾಸಭೆಯ ನಿರ್ಣಯಗಳನ್ನು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಕಾರ್ಯರೂಪಕ್ಕೆ ತರಲು ಆರಂಭಿಸಲಾಯಿತು. ಇದರಲ್ಲಿ ಆರಾಧನಾ ವಿಧಿಗಳ ಸುಧಾರಣೆ, ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಬೋಧನೆಗಳನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಲು ನಿರಂತರ ಧರ್ಮೋಪದೇಶ, ಧರ್ಮಗುರುಗಳ ಸುಧಾರಣೆ ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ಸೂಕ್ತ ತರಬೇತಿ ನೀಡಲು ಗುರುಮಠ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಸ್ಥಾಪನೆ ಸೇರಿದ್ದವು. ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಯುರೋಪ್ ಮತ್ತು ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನಲ್ಲಿ ಅಂತರ್ಯುದ್ಧಗಳೂ ನಡೆದವು; ಇವು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಂಘರ್ಷಗಳಿಂದ ಉಂಟಾದವು.

ಮೇರಿ ಮಗ್ದಲೇನಾ ದೆ ಪಾಜ್ಜಿ ಮತ್ತು ಮಾರ್ಗರೆಟ್ ಮೇರಿ ಅಲಕೋಕ್ ಅವರಂತಹ ಸಂತರ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಭಕ್ತಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಲೇ ಹೋಯಿತು. ಇವರಿಬ್ಬರೂ ಅನುಭಾವಿಗಳಾಗಿದ್ದರು. ದೇವರೊಂದಿಗೆ ತಮಗಾದ ಆಂತರಿಕ ಸಂದರ್ಶನಗಳ ಪ್ರೇರಣಾದಾಯಕ ವೃತ್ತಾಂತಗಳನ್ನು ಇವರು ಬಿಟ್ಟುಹೋದರು; ಅವು ಶತಮಾನಗಳವರೆಗೆ ಅನೇಕರಿಗೆ ಪ್ರೇರಣೆಯಾಗಲಿದ್ದವು. ಸಂತ ವಿನ್ಸೆಂಟ್ ದೆ ಪೌಲ್ ಮತ್ತು ಸಂತ ಕ್ಯಾಮಿಲಸ್ ದೆ ಲೆಲ್ಲಿಸ್ ಬಡವರ ಮತ್ತು ರೋಗಿಗಳ ಸೇವೆಗೆ ತಮ್ಮನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಸಂತ ರಾಬರ್ಟ್ ಬೆಲ್ಲಾರ್ಮಿನ್ ಮತ್ತು ಸಂತ ಫ್ರಾನ್ಸಿಸ್ ದೆ ಸೇಲ್ಸ್ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಬೋಧಕರಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ್ದರು; ಮತ್ತು  ಕಲಸಾಂಜ್‌ನ ಸಂತ ಜೋಸೆಫ್ ಮತ್ತು ಸಂತ ಜಾನ್ ಯೂಡ್ಸ್ ಶಿಕ್ಷಣ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಮಹತ್ವದ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಿದರು. ಸಂತ ಜೋಸಫಾಟ್ ಅವರಂತಹ ಸಂತರು, ಹನ್ನೊಂದನೆಯ ಶತಮಾನದಿಂದ ಮುಂದುವರಿದಿದ್ದ ಪೂರ್ವದ ಆರ್ಥೊಡಾಕ್ಸ್ ಧರ್ಮಸಭೆ ಮತ್ತು ರೋಮನ್ ಕತೋಲಿಕ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ನಡುವಿನ ಶತಮಾನಗಳಷ್ಟು ಹಳೆಯ ವಿಭಜನೆಯನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸುವ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದರು.

ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿನ ಈ ಪ್ರಮುಖ ಶತಮಾನದ ಕುರಿತು ಇನ್ನಷ್ಟು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು, ಕೆಳಗಿನ ಧ್ಯಾನಗಳನ್ನು ಕಾಲಾನುಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಓದಬಹುದು:

ಮಾರ್ಚ್ 23: ಮೊಗ್ರೊವೆಜೊದ ಸಂತ ತುರಿಬಿಯಸ್, ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (1538–1606)

ಮೇ 25: ಸಂತ ಮೇರಿ ಮಗ್ದಲೇನಾ ದೆ ಪಾಜ್ಜಿ, ಕನ್ಯೆ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (1566–1607)

ಅಕ್ಟೋಬರ್ 9: ಸಂತ ಜಾನ್ ಲಿಯೊನಾರ್ಡಿ, ಯಾಜಕ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (1541–1609)

ಜುಲೈ 14 (ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಜುಲೈ 18): ಸಂತ ಕ್ಯಾಮಿಲಸ್ ದೆ ಲೆಲ್ಲಿಸ್, ಯಾಜಕ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (1550–1614)

ಆಗಸ್ಟ್ 23: ಲಿಮಾದ ಸಂತ ರೋಸ್, ಕನ್ಯೆ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (1586–1617)

ಜುಲೈ 21: ಬ್ರಿಂಡಿಸಿಯ ಸಂತ ಲಾರೆನ್ಸ್, ಯಾಜಕ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಪಂಡಿತ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (1559–1619)

ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 17: ಸಂತ ರಾಬರ್ಟ್ ಬೆಲ್ಲಾರ್ಮಿನ್, ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಪಂಡಿತ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (1542–1621)

ಜನವರಿ 24: ಸಂತ ಫ್ರಾನ್ಸಿಸ್ ದೆ ಸೇಲ್ಸ್, ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಪಂಡಿತ—ಸ್ಮರಣೆ (1567–1622)

ಏಪ್ರಿಲ್ 24: ಸಿಗ್ಮರಿಂಗೆನ್‌ನ ಸಂತ ಫಿಡೆಲಿಸ್, ಯಾಜಕ ಮತ್ತು ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (ಸುಮಾರು 1577–1622)

ನವೆಂಬರ್ 12: ಸಂತ ಜೋಸಫಾಟ್, ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷ ಮತ್ತು ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿ—ಸ್ಮರಣೆ (1580–1623)

ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 28: ಸಂತ ಲಾರೆನ್ಸ್ ರೂಯಿಜ್ ಮತ್ತು ಸಂಗಡಿಗರು, ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿಗಳು—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (ಸುಮಾರು 1600–1637)

ನವೆಂಬರ್ 3: ಸಂತ ಮಾರ್ಟಿನ್ ದೆ ಪೊರೆಸ್, ವ್ರತಸ್ಥ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (1579–1639)

ಆಗಸ್ಟ್ 12: ಸಂತ ಜೇನ್ ಫ್ರಾನ್ಸಿಸ್ ದೆ ಶಾಂತಾಲ್, ವ್ರತಸ್ಥೆ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (1572–1641)

ಅಕ್ಟೋಬರ್ 19: ಸಂತ ಜಾನ್ ದೆ ಬ್ರೆಬಫ್ ಮತ್ತು ಸಂತ ಐಸಾಕ್ ಜೋಗ್ಸ್, ಯಾಜಕರು ಮತ್ತು ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿಗಳು; ಹಾಗೂ ಅವರ ಸಂಗಡಿಗರು, ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿಗಳು—ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನ: ಸ್ಮರಣೆ (1642–1649ರ ನಡುವೆ ನಿಧನ)

ಆಗಸ್ಟ್ 25: ಕಲಸಾಂಜ್‌ನ ಸಂತ ಜೋಸೆಫ್, ಯಾಜಕ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (1556–1648)

ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 9: ಸಂತ ಪೀಟರ್ ಕ್ಲಾವರ್, ಯಾಜಕ—ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ಮರಣೆ (1581–1654)

ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 27: ಸಂತ ವಿನ್ಸೆಂಟ್ ದೆ ಪೌಲ್, ಯಾಜಕ—ಸ್ಮರಣೆ (ಸುಮಾರು 1581–1660)

ಅಕ್ಟೋಬರ್ 2: ರಕ್ಷಕ ದೂತರು—ಸ್ಮರಣೆ (1670ರಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವವ್ಯಾಪಿ ರೋಮನ್ ಧಾರ್ಮಿಕ ದಿನದರ್ಶಿಗೆ ಸೇರಿಸಲಾಯಿತು)

ಆಗಸ್ಟ್ 19: ಸಂತ ಜಾನ್ ಯೂಡ್ಸ್, ಯಾಜಕ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (1601–1680)

ಜುಲೈ 14: ಸಂತ ಕಟೇರಿ ಟೆಕಕ್ವಿತಾ, ಕನ್ಯೆ—ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ಮರಣೆ (1656–1680)

ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 12: ಪೂಜ್ಯ ಕನ್ಯೆ ಮರಿಯಮ್ಮನವರ ಪವಿತ್ರ ನಾಮ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (1684)

ಅಕ್ಟೋಬರ್ 16: ಸಂತ ಮಾರ್ಗರೆಟ್ ಮೇರಿ ಅಲಕೋಕ್, ಕನ್ಯೆ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (1647–1690)

ನವೆಂಬರ್ 24: ಯಾಜಕರಾದ ಸಂತ ಆಂಡ್ರ್ಯೂ ಡುಂಗ್-ಲಾಕ್ ಮತ್ತು ಅವರ ಸಂಗಡಿಗರು, ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿಗಳು—ಸ್ಮರಣೆ (ಹದಿನೇಳನೆಯ–ಹತ್ತೊಂಬತ್ತನೆಯ ಶತಮಾನಗಳು)

ಹದಿನೆಂಟನೆಯ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನೋದಯವು ಬೌದ್ಧಿಕ ಚಳವಳಿಯಾಗಿ ತನ್ನ ಉತ್ತುಂಗವನ್ನು ತಲುಪಿತು. ಅದು ತರ್ಕಬುದ್ಧಿ, ವ್ಯಕ್ತಿವಾದ ಮತ್ತು ಧರ್ಮ, ವಿಜ್ಞಾನ ಹಾಗೂ ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿನ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಅಧಿಕಾರದ ಬಗ್ಗೆ ನಕಾರಾತ್ಮಕ ದೃಷ್ಟಿಕೋನಕ್ಕೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಒತ್ತು ನೀಡಿತು; ಜೊತೆಗೆ ತರ್ಕಬುದ್ಧಿಯನ್ನೇ ಜ್ಞಾನದ ಪ್ರಧಾನ ಮೂಲ ಮತ್ತು ಮಾನದಂಡವಾಗಿ ಬಳಸುವುದನ್ನು ಒತ್ತಿಹೇಳಿತು. ಹೊಸ ವಿಚಾರಗಳು ಕತೋಲಿಕ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ದೀರ್ಘಕಾಲದ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗತೊಡಗಿದಂತೆ, ಪರಂಪರೆ ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಧರ್ಮಸಭೆ ನೀಡುವ ಮಹತ್ವಕ್ಕೆ ಇದು ನಿರಂತರ ಸವಾಲಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿತು. ಇದರಿಂದ ಲೌಕಿಕವಾದದ ಉದಯ ಮತ್ತು ಕತೋಲಿಕ ರಾಜಪ್ರಭುತ್ವಗಳ ಅವನತಿ ಉಂಟಾಯಿತು; ಇವು ಯುರೋಪಿನ ಅನೇಕ ರಾಜಕೀಯ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿದವು.

ಈ ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಲು, ಹದಿನೆಂಟನೆಯ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಭೆಗಳು ಉದಯಿಸಿದವು. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಶಿಲುಬೆಯ ಸಂತ ಪೌಲರು 1720ರಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಪ್ಯಾಶನಿಸ್ಟ್ ಸಭೆ ಮತ್ತು ಸಂತ ಅಲ್ಫೋನ್ಸ್ ಮರಿಯಾ ದೆ ಲಿಗೋರಿಯವರು 1732ರಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ರಿಡೆಂಪ್ಟರಿಸ್ಟ್ ಸಭೆ ಸೇರಿವೆ. ಪ್ಯಾಶನಿಸ್ಟರು ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮತ್ತು ಧ್ಯಾನದ ಮೂಲಕ ಕ್ರಿಸ್ತರ ಯಾತನೆಯ ಮೇಲೆ ಗಮನ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಿದರು, ಧ್ಯಾನಕೂಟಗಳಲ್ಲಿ ಬೋಧಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪಾಲನೆಯ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದರು. ರಿಡೆಂಪ್ಟರಿಸ್ಟರು ಬಡವರಿಗೆ ಬೋಧಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಪ್ರಚಾರ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ನಡೆಸುವುದರಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡರು. ಅವರು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪಾಲನೆಯಲ್ಲಿ ಮಹತ್ವದ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಜನರಿಗೆ ಹತ್ತಿರವಾಗುವ, ಸಹಾನುಭೂತಿಯುಳ್ಳ ಬೋಧನಾ ಶೈಲಿಗಾಗಿ ಹೆಸರುವಾಸಿಯಾಗಿದ್ದರು. ಸಂತ  ಜಾನ್ ಬ್ಯಾಪ್ಟಿಸ್ಟ್ ದೆ ಲಾ ಸಾಲ್ ಅವರು 1680ರಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಕ್ರೈಸ್ತ ಶಾಲೆಗಳ ಸಹೋದರರ ಸಭೆಯು ಹದಿನೆಂಟನೆಯ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಗಣನೀಯವಾಗಿ ಬೆಳೆಯಿತು. ಬಡವರ ಮತ್ತು ಸಮಾಜದ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿದ್ದವರ ಶಿಕ್ಷಣದ ಮೇಲೆ ಗಮನ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಿ, ಆಧುನಿಕ ಬೋಧನಾ ವಿಧಾನಗಳ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ಅದು ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಿತು.

ಹದಿನೆಂಟನೆಯ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಪೂಜ್ಯ ಕನ್ಯೆ ಮರಿಯಮ್ಮನವರ ಭಕ್ತಿಗೆ ಹೊಸ ಒತ್ತು ನೀಡುವುದರ ಮೂಲಕ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ  ಸಂತರಾದ ಲೂಯಿ ದೆ ಮೊಂಫೋರ್ಟ್ ಮತ್ತು ಅಲ್ಫೋನ್ಸ್ ಮರಿಯಾ ದೆ ಲಿಗೋರಿಯವರ ಬೋಧನೆಗಳ ಮೂಲಕ, ವೈಯಕ್ತಿಕ ಭಕ್ತಿಜೀವನ ಬಲಗೊಂಡಿತು. ಜಪಸರದ ಮಾತೆಯ ಹಬ್ಬವನ್ನು ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಪಂಚಾಂಗಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಲಾಯಿತು; ಇದರಿಂದ ಈ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಭಕ್ತಿಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಒತ್ತು ದೊರೆಯಿತು. ಯೇಸುವಿನ ಪವಿತ್ರ ಹೃದಯದ ಭಕ್ತಿಯೂ ಬೆಳೆಯಿತು.

ಧರ್ಮಪ್ರಚಾರ ಕಾರ್ಯವು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅಮೆರಿಕ ಖಂಡಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಏಷ್ಯಾದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿಯಿತು. ಮುಖ್ಯವಾಗಿ, ಸಂತ ಜುನಿಪೆರೊ ಸೆರ್ರಾ ಮತ್ತು ಅವರ ಸಹ ಧರ್ಮಪ್ರಚಾರಕರು ತಮ್ಮ ಧರ್ಮಪ್ರಚಾರ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳನ್ನು ಇಂದಿನ ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನದ ಪಶ್ಚಿಮ ಭಾಗದವರೆಗೆ ವಿಸ್ತರಿಸಿದರು. ವಿಯೆಟ್ನಾಂ ಮತ್ತು ಜಪಾನಿನಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸವು ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಅನೇಕರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿಗಳಾಗುವುದು ಮುಂದುವರಿಯಿತು. ಚೀನಾ ಮತ್ತು ಕೊರಿಯಾದಲ್ಲಿಯೂ ಹಿಂಸೆಗಳು ನಡೆದವು.

1773ರಲ್ಲಿ, ಯೂರೋಪಿನ ರಾಜರಿಂದ ಬಂದ ತೀವ್ರ ರಾಜಕೀಯ ಒತ್ತಡಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿ, ಪೋಪ್ ಕ್ಲೆಮೆಂಟ್ XIV ಅವರು ಯೇಸುಸಭೆಯನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸಿದರು. ಇದರಿಂದ ಅದರ ಧರ್ಮಪ್ರಚಾರ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೂ, ಯೂರೋಪಿನಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನೋದಯ ಚಳವಳಿಯ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಂಟ್ ಸುಧಾರಣಾ ಚಳವಳಿಯನ್ನು ಎದುರಿಸುವಲ್ಲಿ ಅದು ವಹಿಸಿದ್ದ ಪಾತ್ರಕ್ಕೂ ಪರಿಣಾಮ ಉಂಟಾಯಿತು. ಯೇಸುಸಭೆಯವರು ಜಾನ್ಸೆನಿಸಂನ ಉದಯವನ್ನೂ ವಿರೋಧಿಸಿದರು. ಇದು ಕ್ಯಾಥೋಲಿಕ್ ಧರ್ಮಸಭೆಯೊಳಗಿನ ಒಂದು ದೇವತಾಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಚಳವಳಿಯಾಗಿದ್ದು, ಆದಿಪಾಪ, ಮಾನವನ ಪಾಪಗ್ರಸ್ತ ಸ್ಥಿತಿ, ದೈವಿಕ ಅನುಗ್ರಹ ಮತ್ತು ಪೂರ್ವನಿಯತಿಗೆ ಒತ್ತು ನೀಡುತ್ತಿತ್ತು. ಜಾನ್ಸೆನಿಸಂ ಕಠಿಣ ತಪಶ್ಚರ್ಯೆ ಮತ್ತು ಪದೇಪದೇ ಪಾಪಕ್ಷಮೆಯ ಸಂಸ್ಕಾರವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾದ ಜೀವನಶೈಲಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿತು. ಆದರೆ ಮಾನವನ ಅನರ್ಹತೆಯ ಕುರಿತ ದೋಷಪೂರಿತ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಿಂದಾಗಿ ದಿವ್ಯಪ್ರಸಾದ ಸ್ವೀಕಾರವನ್ನು ನಿರುತ್ಸಾಹಗೊಳಿಸಿತು. ಯೇಸುಸಭೆಯ ನಿಷೇಧವು ಧರ್ಮಪ್ರಚಾರ ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಣದ ಪ್ರಯತ್ನಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಆ ಕಾಲದ ಈ ಸವಾಲುಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಕ್ಯಾಥೋಲಿಕ್ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ಬೌದ್ಧಿಕವಾಗಿ ಸಮರ್ಥಿಸುವ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಒಂದು ಶೂನ್ಯವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿತು.

ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿನ ಈ ಪ್ರಮುಖ ಶತಮಾನದ ಕುರಿತು ಇನ್ನಷ್ಟು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು, ಕೆಳಗಿನ ಧ್ಯಾನಗಳನ್ನು ಕಾಲಾನುಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಓದಬಹುದು:

ಅಕ್ಟೋಬರ್ 7: ಜಪಸರದ ಮಾತೆ—ಸ್ಮರಣೆ (1716ರಲ್ಲಿ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ರೋಮನ್ ಪಂಚಾಂಗಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಲಾಯಿತು)

ಏಪ್ರಿಲ್ 28: ಸಂತ ಲೂಯಿ ಗ್ರಿಞೋನ್ ದೆ ಮೊಂಫೋರ್ಟ್, ಯಾಜಕ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (1673–1716)

ಏಪ್ರಿಲ್ 7: ಸಂತ ಜಾನ್ ಬ್ಯಾಪ್ಟಿಸ್ಟ್ ದೆ ಲಾ ಸಾಲ್, ಯಾಜಕ—ಸ್ಮರಣೆ (1651–1719)

ಅಕ್ಟೋಬರ್ 19 (ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 20): ಶಿಲುಬೆಯ ಸಂತ ಪೌಲ, ಯಾಜಕ—ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನ: ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (1694–1775)

ಜುಲೈ 4: ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ದಿನ—ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (ಜುಲೈ 4, 1776)

ಜುಲೈ 1: ಸಂತ ಜುನಿಪೆರೊ ಸೆರ್ರಾ, ಯಾಜಕ—ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (1713–1784)

ಆಗಸ್ಟ್ 1: ಸಂತ ಅಲ್ಫೋನ್ಸ್ ಮರಿಯಾ ದೆ ಲಿಗೋರಿ, ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಪಂಡಿತ—ಸ್ಮರಣೆ (1696–1787)

ಈ ಶತಮಾನದ ಹಲವಾರು ಸಂತರು ಹದಿನೆಂಟನೆಯ ಶತಮಾನದ ಉತ್ತರಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಫ್ರೆಂಚ್ ಕ್ರಾಂತಿಯ ಅಶಾಂತಿಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದರು. ಕ್ರಾಂತಿಯ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಫ್ರಾನ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಆರಾಧನೆಯನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸಲಾಯಿತು, ದೇವಾಲಯಗಳು ಮತ್ತು ಆಸ್ತಿಗಳನ್ನು ಮುಟ್ಟುಗೋಲು ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಸಾವಿರಾರು ಧರ್ಮಗುರುಗಳು ಸಾವಿಗೀಡಾದರು. ಲೌಕಿಕತಾವಾದ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತಾವಾದ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ಹೋದಂತೆ, ಯೂರೋಪಿನಾದ್ಯಂತ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಮೇಲೂ ಅದರ ಪರಿಣಾಮ ಉಂಟಾಯಿತು; ಧರ್ಮಸಭೆಯ ರಾಜಕೀಯ, ಬೌದ್ಧಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಪ್ರಭಾವ ಕುಗ್ಗಿತು. ಜ್ಞಾನೋದಯ ಚಳವಳಿಯ ವಿಚಾರವಾದ ಮತ್ತು ವಿಜ್ಞಾನ ಹಾಗೂ ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿನ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳು ಯೂರೋಪಿನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿದ್ದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಸಿದ್ಧಾಂತಕ್ಕೂ, ಜನರ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಅದಕ್ಕಿದ್ದ ನೈತಿಕ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೂ ಧಕ್ಕೆಯುಂಟುಮಾಡಿದವು.

ಇದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿ, ವಿಶ್ವಾಸ ಮತ್ತು ವಿವೇಕದ ನಡುವೆ ಸಾಮರಸ್ಯ ಮೂಡಿಸಲು ಮತ್ತು ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಚಿರಂತನ ಬೋಧನೆಗಳನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಲು ನೆರವಾಗುವ ಅನೇಕರನ್ನು ದೇವರು ಎಬ್ಬಿಸಿದರು. ಸಂತ ಜಾನ್ ಹೆನ್ರಿ ನ್ಯೂಮನ್ ಅವರು ವಿಶ್ವಾಸ ಮತ್ತು ಬೌದ್ಧಿಕ ಅನ್ವೇಷಣೆಯನ್ನು ಒಗ್ಗೂಡಿಸುವ ಶಿಕ್ಷಣದ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ನಿರೂಪಿಸಿದರು. ದೇವತಾಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಅವರು ನೀಡಿದ ಕೊಡುಗೆಗಳು ಆಧುನಿಕ ತಾತ್ತ್ವಿಕ ಮತ್ತು ದೇವತಾಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಧರ್ಮಸಭೆಗೆ ನೆರವಾದವು. ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷರೂ ಕ್ಲಾರೆಷಿಯನ್ ಸಭೆಯ ಸ್ಥಾಪಕರೂ ಆದ ಸಂತ ಅಂತೋನಿ ಮರಿಯಾ ಕ್ಲಾರೆಟ್ ಅವರು ಬೋಧಿಸಿದರು, ಬರೆದರು ಮತ್ತು ಗ್ರಂಥಾಲಯಗಳನ್ನೂ ಶಾಲೆಗಳನ್ನೂ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು. ಹೀಗೆ ಅವರು ಸ್ಪೇನ್‌ನಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಆರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಕ್ಯೂಬಾದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಗುರುಗಳಿಗೂ ಸಾಮಾನ್ಯ ಕ್ರೈಸ್ತರಿಗೂ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡಲು ನೆರವಾದರು.

ಇತರ ಗಮನಾರ್ಹ ಸಂತರು ತಮ್ಮ ಪಾವಿತ್ರ್ಯ, ಸರಳತೆ, ಬೋಧನೆ ಮತ್ತು ಬರಹಗಳ ಮೂಲಕ ಆ ಯುಗದ ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಿದರು. ಫ್ರೆಂಚ್ ಕ್ರಾಂತಿಯ ಅತ್ಯಂತ ಭೀಕರ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಕಷ್ಟ ಅನುಭವಿಸಿದ ಸಂತ ಜಾನ್ ವಿಯಾನ್ನಿಯವರು ತಮ್ಮ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪಾಲನೆಯ ಉತ್ಸಾಹ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ನೀಡುವ ಸೇವೆಯ ಮೂಲಕ ಜನರಲ್ಲಿ ಪರಿವರ್ತನೆ ತಂದರು. ಬಾಲ ಯೇಸುವಿನ ಸಂತ ತೆರೇಸಾ ಅವರು ಅಂತರಂಗದ ಪರಿವರ್ತನೆಗಾಗಿ ಮತ್ತು ದೇವರ ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ ಆಳವಾದ ಹಂಬಲವನ್ನು ಹೊತ್ತಿಸಿದರು. ಕೈಗಾರಿಕಾ ಕ್ರಾಂತಿಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಂತ ಜಾನ್ ಬೊಸ್ಕೊ ಅವರು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಉದ್ಯೋಗ ಮತ್ತು ನೈತಿಕ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದ ಅಗತ್ಯವಿದ್ದ ಬಾಲಕರ ನಡುವೆ, ಬೆಳಕಿನ ದಾರಿದೀಪವಾಗಿದ್ದರು. ಅವರು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ತರಬೇತಿಯನ್ನು ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಕೌಶಲ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಯೋಜಿಸಿ, ಆಧುನಿಕ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಬದುಕಲು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದರು. ಸಂತ ಪೀಟರ್ ಜೂಲಿಯನ್ ಐಮಾರ್ಡ್ ಅವರು ಫ್ರಾನ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಪರಮಪವಿತ್ರ ಸಂಸ್ಕಾರದ ಸಭೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು ಮತ್ತು ದಿವ್ಯಪ್ರಸಾದದ ಉತ್ಸಾಹಭರಿತ ಪ್ರೇಷಿತರಾಗಿದ್ದರು.

ಸಂತ ಎಲಿಜಬೆತ್ ಆನ್ ಸೆಟನ್, ಸಂತ ರೋಸ್ ಫಿಲಿಪ್ಪೀನ್ ದುಶೇನ್, ಸಂತ ಜಾನ್ ನ್ಯೂಮನ್, ಸಂತ ಫ್ರಾನ್ಸಿಸ್ ಕ್ಸೇವಿಯರ್ ಸೀಲೋಸ್ ಮತ್ತು ಧನ್ಯ ಮರೀ ರೋಸ್ ಡ್ಯುರೋಶೆ ವಲಸಿಗರ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದಾಗ, ಅಮೆರಿಕ ಖಂಡಗಳಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಸಭೆಯು ಬೆಳೆಯುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು. ಮೊಲೊಕೈನ ಸಂತ ಡೇಮಿಯನ್ ದೆ ವ್ಯೂಸ್ಟರ್ ಹವಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಕುಷ್ಠರೋಗಿಗಳ ಸೇವೆ ಮಾಡಿದರು. ವಿಶ್ವದ ಇತರ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಧರ್ಮಪ್ರಚಾರ ಕಾರ್ಯ ಮುಂದುವರಿಯಿತು. ಸಂತ ಅಂತೋನಿ ಮೇರಿ ಕ್ಲಾರೆಟ್ ಕ್ಯೂಬಾದಲ್ಲಿ ಬಿಷಪ್ಪರಾಗಿ ಮಹತ್ತರ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿದರು. ಸಂತ ಪೀಟರ್ ಶನೆಲ್ ಓಷಿಯಾನಿಯಾದ ಮೊದಲ ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿಯಾದರು. ಸಂತ ಆಂಡ್ರೂ ಕಿಮ್ ತೇ-ಗೊನ್, ಸಂತ ಪೌಲ್ ಚೊಂಗ್ ಹಾ-ಸಾಂಗ್ ಮತ್ತು ಅವರ 101 ಸಹಚರರು ಕೊರಿಯಾದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ರಕ್ತವನ್ನು ಸುರಿಸಿದರು. ಸಂತ ಚಾರ್ಲ್ಸ್ ಲ್ವಾಂಗಾ ಮತ್ತು ಸಹಚರರು ಆಫ್ರಿಕಾದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಾಣತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದರು.

ವೈಯಕ್ತಿಕ ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯ ಆಚರಣೆಗಳು ಪ್ರವರ್ಧಮಾನಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಲೇ ಇದ್ದವು. ಒಂಬತ್ತನೇ ಪಯಸ್ ಪೋಪರು 1854ರಲ್ಲಿ ಮರಿಯಳ ನಿಷ್ಕಳಂಕ ಗರ್ಭಧಾರಣೆಯ ವಿಶ್ವಾಸಸತ್ಯವನ್ನು ಘೋಷಿಸಿದರು. 1858ರಲ್ಲಿ ಫ್ರಾನ್ಸ್‌ನ ಲೂರ್ದ್‌ನಲ್ಲಿ ಮಾತೆ ಮರಿಯಳೇ ಬರ್ನಡೆಟ್ ಸುಬಿರೂ ಅವರಿಗೆ ದರ್ಶನ ನೀಡಿ, “ನಿಷ್ಕಳಂಕ ಗರ್ಭಧಾರಣೆ” ಎಂಬ ತನ್ನ ಹೊಸ ಬಿರುದನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸಿದಳು. ಹಿಂದಿನ ಶತಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದುಬಂದಿದ್ದ ಯೇಸುವಿನ ಪವಿತ್ರ ಹೃದಯದ ಭಕ್ತಿಯ ಪರಾಕಾಷ್ಠೆಯ ಸಂಕೇತವಾಗಿ, 1856ರಲ್ಲಿ ಈ ಹಬ್ಬವನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯ ರೋಮನ್ ಧಾರ್ಮಿಕ ಪಂಚಾಂಗಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಲಾಯಿತು.

ಶತಮಾನದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೇ ವ್ಯಾಟಿಕನ್ ಮಹಾಸಭೆ ಸಮಾವೇಶಗೊಂಡಿತು. ಬೋಧನೆಗಳು ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಾಸಸತ್ಯಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಪೋಪರ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸುವುದೇ ಅದರ ಮುಖ್ಯ ಉದ್ದೇಶವಾಗಿತ್ತು. ಅದು ವಿಶ್ವಾಸ ಮತ್ತು ವಿವೇಕದ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧವನ್ನೂ ಪರಿಶೀಲಿಸಿತು; ಬುದ್ಧಿವಾದ ಮತ್ತು ಭೌತವಾದವನ್ನು ಖಂಡಿಸಿತು. ಕೈಗಾರಿಕಾ ಕ್ರಾಂತಿಯಿಂದ ಉಂಟಾದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸುತ್ತಾ, ಹದಿಮೂರನೇ ಲಿಯೋ ಪೋಪರು 1891ರಲ್ಲಿ ರೇರೂಮ್ ನೊವಾರೂಮ್ ಎಂಬ ತಮ್ಮ ವಿಶ್ವಪತ್ರವನ್ನು ಹೊರಡಿಸಿದರು. ಅದರಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಮಿಕ ವರ್ಗದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ, ಮುಂದಿನ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಪೂರ್ಣರೂಪದಲ್ಲಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಲಿದ್ದ ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿ ಮತ್ತು ಸಮಾಜವಾದವನ್ನು ವಿಮರ್ಶಿಸಿದರು.

ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿನ ಈ ಪ್ರಮುಖ ಶತಮಾನದ ಕುರಿತು ಇನ್ನಷ್ಟು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು, ಕೆಳಗಿನ ಧ್ಯಾನಗಳನ್ನು ಕಾಲಾನುಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಓದಬಹುದು:

ಜನವರಿ 4: ಸಂತ ಎಲಿಜಬೆತ್ ಆನ್ ಸೆಟನ್, ಧರ್ಮಭಗಿನಿ—ಸ್ಮರಣೆ: ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನ (1774–1821)

ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 20: ಸಂತ ಆಂಡ್ರೂ ಕಿಮ್ ತೇ-ಗೊನ್, ಯಾಜಕ, ಮತ್ತು ಸಂತ ಪೌಲ್ ಚೊಂಗ್ ಹಾ-ಸಾಂಗ್ ಹಾಗೂ ಸಹಚರರು, ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿಗಳು—ಸ್ಮರಣೆ (ಮರಣ 1839–1867)

ಏಪ್ರಿಲ್ 28: ಸಂತ ಪೀಟರ್ ಶನೆಲ್, ಯಾಜಕ ಮತ್ತು ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (1803–1841)

ಅಕ್ಟೋಬರ್ 6: ಧನ್ಯ ಮರೀ ರೋಸ್ ಡ್ಯುರೋಶೆ, ಕನ್ಯೆ—ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (1811–1849)

ನವೆಂಬರ್ 18: ಸಂತ ರೋಸ್ ಫಿಲಿಪ್ಪೀನ್ ದುಶೇನ್, ಕನ್ಯೆ—ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (1769–1852)

ಡಿಸೆಂಬರ್ 8: ಪೂಜ್ಯ ಕನ್ಯೆ ಮರಿಯಳ ನಿಷ್ಕಳಂಕ ಗರ್ಭಧಾರಣೆ—ಮಹೋತ್ಸವ (1854ರಲ್ಲಿ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ರೋಮನ್ ಧಾರ್ಮಿಕ ಪಂಚಾಂಗಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಲಾಯಿತು)

ಯೇಸುವಿನ ಪವಿತ್ರ ಹೃದಯ—ಮಹೋತ್ಸವ (1856ರಲ್ಲಿ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ರೋಮನ್ ಧಾರ್ಮಿಕ ಪಂಚಾಂಗಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಲಾಯಿತು)

ಫೆಬ್ರವರಿ 11: ಲೂರ್ದ್ ಮಾತೆ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (1858)

ಆಗಸ್ಟ್ 4: ಸಂತ ಜಾನ್ ವಿಯಾನ್ನಿ (ಆರ್ಸ್‌ನ ಧರ್ಮಕೇಂದ್ರದ ಗುರು), ಯಾಜಕ—ಸ್ಮರಣೆ (1786–1859)

ಜನವರಿ 5: ಸಂತ ಜಾನ್ ನ್ಯೂಮನ್, ಬಿಷಪ್—ಸ್ಮರಣೆ: ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನ (1811–1860)

ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನ: ಕೃತಜ್ಞತಾರ್ಪಣೆಯ ದಿನ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (ಅಬ್ರಹಾಂ ಲಿಂಕನ್ 1863ರಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ರಜಾದಿನವೆಂದು ಘೋಷಿಸಿದರು)

ಅಕ್ಟೋಬರ್ 5: ಧನ್ಯ ಫ್ರಾನ್ಸಿಸ್ ಕ್ಸೇವಿಯರ್ ಸೀಲೋಸ್, ಯಾಜಕ—ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (1819–1867)

ಆಗಸ್ಟ್ 2: ಸಂತ ಪೀಟರ್ ಜೂಲಿಯನ್ ಐಮಾರ್ಡ್, ಯಾಜಕ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (1811–1868)

ಅಕ್ಟೋಬರ್ 24: ಸಂತ ಅಂತೋನಿ ಮೇರಿ ಕ್ಲಾರೆಟ್, ಬಿಷಪ್—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (1807–1870)

ಜೂನ್ 3: ಸಂತ ಚಾರ್ಲ್ಸ್ ಲ್ವಾಂಗಾ ಮತ್ತು ಸಹಚರರು, ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿಗಳು—ಸ್ಮರಣೆ (1860–1886)

ಜನವರಿ 31: ಸಂತ ಜಾನ್ ಬೋಸ್ಕೊ, ಯಾಜಕ—ಸ್ಮರಣೆ (1815–1888)

ಮೇ 10: ಮೊಲೊಕೈನ ಸಂತ ಡೇಮಿಯನ್ ದೆ ವ್ಯೂಸ್ಟರ್, ಯಾಜಕ—ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (1840–1889)

ಅಕ್ಟೋಬರ್ 9: ಸಂತ ಜಾನ್ ಹೆನ್ರಿ ನ್ಯೂಮನ್ (ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್ ಮತ್ತು ವೇಲ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಸ್ಮರಣೆ) (1801–1890)

ಅಕ್ಟೋಬರ್ 1: ಬಾಲ ಯೇಸುವಿನ ಸಂತ ತೆರೇಸಾ, ಕನ್ಯೆ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಪಂಡಿತೆ—ಸ್ಮರಣೆ (1873–1897)

ಜುಲೈ 24: ಸಂತ ಶರ್ಬೆಲ್ (ಚರ್ಬೆಲ್) ಮಖ್ಲೂಫ್, ಯಾಜಕ, ಏಕಾಂತವಾಸಿ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (1828–1898)

ಇಪ್ಪತ್ತನೇ ಶತಮಾನವು ಎರಡು ವಿಶ್ವಯುದ್ಧಗಳ ವಿನಾಶ, ಕಮ್ಯುನಿಸಂ ಮತ್ತು ಫ್ಯಾಸಿಸಂನ ಉತ್ಥಾನ, ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿತ್ವಗಳು, ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು, ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಪ್ರಗತಿ, ಆರಾಧನಾವಿಧಿಯ ರೂಪಾಂತರ, ಎರಡನೇ ವ್ಯಾಟಿಕನ್ ಮಹಾಸಭೆ, ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹಗರಣಗಳು, ಹೊಸ ಭಕ್ತಿಯ ಆಚರಣೆಗಳು ಮತ್ತು ಅನೇಕರ ಸಂತ ಪದವಿ ಘೋಷಣೆಗಳನ್ನು ತನ್ನೊಂದಿಗೆ ತಂದಿತು. ಪೋಪ್ ಸಂತ ಹತ್ತನೇ ಪಯಸ್ ಅವರು ನಿಜವಾದ ಪಾಲನಾ ಕಾಳಜಿಯುಳ್ಳ ಪೋಪರ ಸೇವೆಯೊಂದಿಗೆ ಈ ಶತಮಾನವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಕೇಂದ್ರದ ಗುರುವಾಗಿಯೇ ಉಳಿದಿದ್ದ ಅವರು ವಿನಮ್ರ ಸುಧಾರಕರೂ ಬೋಧಕರೂ ಆಗಿದ್ದರು; ಪೂಜ್ಯ ಮಾತೆಗೂ ದಿವ್ಯಪ್ರಸಾದಕ್ಕೂ ಭಕ್ತರಾಗಿದ್ದರು. ಹೊಸದಾಗಿ ಉದಯಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕೈಗಾರಿಕಾ ಜಗತ್ತಿನ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಕಲೆ, ತತ್ತ್ವಚಿಂತನೆ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಂಘಟನೆಯ ಹೊಸ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಆಧುನಿಕತಾವಾದವನ್ನು ಅವರು ದೃಢವಾಗಿ ವಿರೋಧಿಸಿದರು. ಮೊದಲನೇ ವಿಶ್ವಯುದ್ಧದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಅವರು ಮನೋವೇದನೆಯಿಂದ ಮರಣಹೊಂದಿದರೆಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಯುದ್ಧದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪೂಜ್ಯ ಕನ್ಯೆ ಮರಿಯಳು ಪೋರ್ಚುಗಲ್‌ನ ಫಾತಿಮಾದಲ್ಲಿ ಕುರಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ ಮೂವರು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ದರ್ಶನ ನೀಡಿದಳು. ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸಿಗೆ ಕರೆ ನೀಡಿ, ಪೋಪರು ರಷ್ಯಾವನ್ನು ತನ್ನ ನಿಷ್ಕಳಂಕ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕೆಂದು ಕೇಳಿಕೊಂಡಳು. ತನ್ನ ಮನವಿಗಳಿಗೆ ಕಿವಿಗೊಡದಿದ್ದರೆ ಇನ್ನೂ ಘೋರವಾದದ್ದು ಸಂಭವಿಸಲಿದೆ ಎಂದು ಎಚ್ಚರಿಸಿದಳು. ಫಾತಿಮಾ ಮಾತೆಯು ಅನೇಕರಿಗೆ ಮಹತ್ತರ ಪ್ರೇರಣೆಯಾದಳು ಮತ್ತು ಅನೇಕ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳಿಗೆ ಕಾರಣಳಾದಳು. ಕ್ರಿಸ್ತನೊಬ್ಬನೇ ರಾಜನೆಂದು ಜಗತ್ತಿಗೆ ನೆನಪಿಸಲು, 1925ರಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವದ ಅರಸರಾದ ನಮ್ಮ ಪ್ರಭು ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತರ ಮಹೋತ್ಸವವನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯ ರೋಮನ್ ಧಾರ್ಮಿಕ ಪಂಚಾಂಗಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಲಾಯಿತು.

ಶತಮಾನದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಸಂತ ಫ್ರಾನ್ಸೆಸ್ ಕ್ಸೇವಿಯರ್ ಕಬ್ರಿನಿ ಮತ್ತು ಸಂತ ಕ್ಯಾಥರೀನ್ ಡ್ರೆಕ್ಸೆಲ್ ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಮಹತ್ತರ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿದರು; ಹವಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಸಂತ ಮರಿಯಾನ್ ಕೋಪ್ ಕೂಡ ಅದೇ ರೀತಿ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿದರು. ಮಧ್ಯ ಅಮೆರಿಕದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಸಭೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಭುತ್ವದ ನಡುವಿನ ಉದ್ವಿಗ್ನತೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಇದು ಸಂತ ಕ್ರಿಸ್ಟೋಫರ್ ಮಾಗಲ್ಯಾನೆಸ್ ಮತ್ತು ಸಹಚರರ ಹಾಗೂ ಧನ್ಯ ಮಿಗೆಲ್ ಅಗಸ್ಟೀನ್ ಪ್ರೋ ಅವರ ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿತ್ವಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಂತ ಆಂದ್ರೆ ಬೆಸೆಟ್ ಕೆನಡಾದ ಜನರಿಗೆ ವಿನಮ್ರ ಸಾಕ್ಷ್ಯ ನೀಡಿದರು. ಪೋಲೆಂಡ್‌ನ ಮಠನಿವಾಸಿ ಧರ್ಮಭಗಿನಿಯೂ ಅನುಭಾವಿಯೂ ಆಗಿದ್ದ ಸಂತ ಫೌಸ್ಟಿನಾ ಕೊವಾಲ್ಸ್ಕಾ ಈ ಶತಮಾನದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಅಲ್ಪಕಾಲದ ಜೀವನವನ್ನು ಕಳೆದರು. ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದನೇ ಶತಮಾನದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ದೈವಿಕ ಕರುಣೆಯ ಭಾನುವಾರದ ಸ್ಥಾಪನೆಯೊಂದಿಗೆ ಅವರ ದಿನಚರಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದಾಗ ಮಾತ್ರ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಮೇಲೆ ಸಂತ ಫೌಸ್ಟಿನಾ ಅವರ ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ತರ ಪ್ರಭಾವ ಗೋಚರಿಸಿತು. ಎರಡನೇ ವಿಶ್ವಯುದ್ಧದಿಂದ ಉಂಟಾದ ಗೊಂದಲದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪಿಯೆತ್ರೆಲ್ಚೀನಾದ ಸಂತ ಪಿಯೋ ಕೂಡ ಇಟಲಿಯಲ್ಲಿ ಬಲವಾದ ಪ್ರೇರಣೆಯಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದರು.

ಎರಡನೇ ವಿಶ್ವಯುದ್ಧವು ಜಗತ್ತಿಗೆ ವಿನಾಶವನ್ನು ತಂದರೂ, ಅದು ಮಹಾನ್ ಸಂತರನ್ನೂ ನೀಡಿತು. ಅವರಲ್ಲಿ, ಆಶ್ವಿಟ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಅಪರಿಚಿತರೊಬ್ಬರ ಬದಲಾಗಿ ತಾವು ಸಾಯಲು ಸ್ವಯಂ ಮುಂದೆ ಬಂದ ಪೋಲೆಂಡ್‌ನ ಯಾಜಕರೂ ನಮ್ಮ ಪೂಜ್ಯ ಮಾತೆಯ ಭಕ್ತರೂ ಆದ ಸಂತ ಮ್ಯಾಕ್ಸಿಮಿಲಿಯನ್ ಮೇರಿ ಕೋಲ್ಬೆ ಮತ್ತು ಆಶ್ವಿಟ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿಯೇ ಮರಣಹೊಂದಿದ, ಯೆಹೂದಿ ಧರ್ಮದಿಂದ ಕತೋಲಿಕ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಮತಾಂತರಗೊಂಡ ಕರ್ಮೆಲೈಟ್ ಕನ್ಯಾಸ್ತ್ರೀ ಹಾಗೂ ತತ್ತ್ವಜ್ಞಾನಿ, ಶಿಲುಬೆಯ ಸಂತ ತೆರೇಸಾ ಬೆನೆಡಿಕ್ಟಾ ಸೇರಿದ್ದಾರೆ. ಎರಡನೇ ವಿಶ್ವಯುದ್ಧದ ನಂತರ, ಹೆಚ್ಚೆಚ್ಚು ಬದಲಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಜಗತ್ತಿನ ಅಗತ್ಯಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಲು ಶ್ರಮಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಆರಾಧನಾವಿಧಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಮಹತ್ವದ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ಉಂಟಾದವು. ಸಂತ ಜಾನ್ XXIII ಮತ್ತು ಸಂತ ಪಾಲ್ VI ಅವರಂತಹ ಸಂತಸ್ವರೂಪಿ ಪೋಪರು ಸಭೆಯನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸಿದರು. ಅವರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದಲ್ಲಿ, ದ್ವಿತೀಯ ವ್ಯಾಟಿಕನ್ ಮಹಾಸಭೆಯು ಆರಾಧನಾವಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಮಹತ್ವದ ಬದಲಾವಣೆಗಳಿಗೆ ದಾರಿಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿತು; ಕ್ರೈಸ್ತ ಐಕ್ಯತೆ ಮತ್ತು ಆಧುನಿಕ ಜಗತ್ತಿನ ಕಡೆಗೆ ಸಭೆಯ ನಿಲುವಿನ ಕುರಿತು ಮಾರ್ಗದರ್ಶನವನ್ನೂ ನೀಡಿತು.

ಇಪ್ಪತ್ತನೇ ಶತಮಾನದ ಉತ್ತರಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಕತೋಲಿಕ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿ ಬೆಳಗಿದ ಇಬ್ಬರು ಸಂತರೆಂದರೆ ಕಲ್ಕತ್ತಾದ ಸಂತ ಮದರ್ ತೆರೇಸಾ ಮತ್ತು ಮಹಾನ್ ಪೋಪ್ ಸಂತ ಜಾನ್ ಪಾಲ್ II. ಈ ಇಬ್ಬರು ಸಂತರು ಬಿಟ್ಟುಹೋದ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಮುಂದಿನ ಶತಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಾಗುವುದು; ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಅದನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದು. ಬಡವರಿಗಾಗಿ ಮದರ್ ತೆರೇಸಾ ತೋರಿದ ದಣಿವರಿಯದ ಸೇವಾನಿಷ್ಠೆಗಾಗಿ ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ ಎಲ್ಲ ಧರ್ಮಗಳ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ಒಲವುಗಳ ಜನರು ಅವರನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಪ್ರೀತಿಸಿದರು. ದ್ವಿತೀಯ ವ್ಯಾಟಿಕನ್ ಮಹಾಸಭೆಯ ನಂತರದ ಸಭೆಯ ನಾಯಕತ್ವವನ್ನು ವಹಿಸಿಕೊಂಡ ಪೋಪ್ ಜಾನ್ ಪಾಲ್ II, ಬದಲಾವಣೆಯ ಪ್ರಕ್ಷುಬ್ಧ ಕಾಲವನ್ನು ದಾಟಲು ಅದಕ್ಕೆ ನೆರವಾದರು. ಪೂರ್ವ ಯೂರೋಪಿನಲ್ಲಿ ಕಮ್ಯುನಿಸಂನ ಪತನದಲ್ಲಿ ಅವರು ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಿದರು. ಅವರು ನಿಜವಾದ ಧರ್ಮಪ್ರಚಾರಕರೂ, ಧರ್ಮಬೋಧನೆಗೆ ನಿಷ್ಠಾವಂತರೂ, ಪಾಲನಾ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ಸಂವೇದನಾಶೀಲರೂ, ಚಿಂತಕರೂ, ಆಳವಾದ ಪ್ರಾರ್ಥನಾಶೀಲರೂ ಆಗಿದ್ದರು. ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ ಸಾಮಾಜಿಕ, ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ವಾತಾವರಣ ಬದಲಾಗುತ್ತಲೇ ಇದ್ದಾಗ, ಅವರು ಸಭೆಗೂ ಜಗತ್ತಿಗೂ ಸುಭದ್ರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನವನ್ನೂ ನೈತಿಕ ಸ್ಪಷ್ಟತೆಯನ್ನೂ ನೀಡಿದರು.

ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿನ ಈ ಪ್ರಮುಖ ಶತಮಾನದ ಕುರಿತು ಇನ್ನಷ್ಟು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು, ಕೆಳಗಿನ ಧ್ಯಾನಗಳನ್ನು ಕಾಲಾನುಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಓದಬಹುದು:

ಜುಲೈ 6: ಸಂತ ಮರಿಯಾ ಗೊರೆಟ್ಟಿ, ಕನ್ಯೆ ಮತ್ತು ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (1890–1902)

ಆಗಸ್ಟ್ 21: ಸಂತ ಪಯಸ್ X, ಪೋಪ್—ಸ್ಮರಣೆ (1835–1914)

ನವೆಂಬರ್ 13: ಸಂತ ಫ್ರಾನ್ಸಿಸ್ ಕ್ಸೇವಿಯರ್ ಕಬ್ರೀನಿ, ಕನ್ಯೆ—ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಮರಣೆ (1850–1917)

ಮೇ 13: ಫಾತಿಮಾದ ಮಾತೆ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (1916–1917)

ಜನವರಿ 23: ಸಂತ ಮರಿಯಾನ್ನೆ ಕೋಪ್, ಕನ್ಯೆ—ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (1838–1918)

ವಿಶ್ವದ ಅರಸರಾದ ನಮ್ಮ ಪ್ರಭು ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತ—ಮಹೋತ್ಸವ (1925ರಲ್ಲಿ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ರೋಮನ್ ಆರಾಧನಾ ಪಂಚಾಂಗಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಲಾಯಿತು)

ಮೇ 21: ಸಂತ ಕ್ರಿಸ್ಟೋಫರ್ ಮಾಗಲ್ಯಾನೆಸ್, ಯಾಜಕ ಮತ್ತು ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿ ಹಾಗೂ ಅವರ ಸಂಗಡಿಗರಾದ ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿಗಳು—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (1869–1927)

ನವೆಂಬರ್ 23: ಧನ್ಯ ಮಿಗೆಲ್ ಅಗಸ್ಟಿನ್ ಪ್ರೊ, ಯಾಜಕ ಮತ್ತು ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿ—ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (1891–1927)

ಜುಲೈ 9: ಸಂತ ಅಗಸ್ಟಿನ್ ಝಾವೊ ರೊಂಗ್ ಮತ್ತು ಅವರ 119 ಸಂಗಡಿಗರು, ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿಗಳು—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (1648–1930)

ಜನವರಿ 6: ಸಂತ ಆಂದ್ರೆ ಬೆಸೆಟ್, ವ್ರತಸ್ಥ—ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (1845–1937)

ಅಕ್ಟೋಬರ್ 5: ಸಂತ ಫೌಸ್ಟಿನಾ ಕೊವಾಲ್ಸ್ಕಾ, ಕನ್ಯೆ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (1905–1938)

ಆಗಸ್ಟ್ 14: ಸಂತ ಮ್ಯಾಕ್ಸಿಮಿಲಿಯನ್ ಮೇರಿ ಕೋಲ್ಬೆ, ಯಾಜಕ ಮತ್ತು ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿ—ಸ್ಮರಣೆ (1894–1941)

ಆಗಸ್ಟ್ 9: ಶಿಲುಬೆಯ ಸಂತ ತೆರೇಸಾ ಬೆನೆಡಿಕ್ಟಾ (ಎಡಿತ್ ಸ್ಟೈನ್), ಕನ್ಯೆ ಮತ್ತು ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (1891–1942)

ಮರಿಯಳ ನಿರ್ಮಲ ಹೃದಯ—ಸ್ಮರಣೆ (1944ರಲ್ಲಿ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ರೋಮನ್ ಆರಾಧನಾ ಪಂಚಾಂಗಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಲಾಯಿತು)

ಫೆಬ್ರವರಿ 8: ಸಂತ ಜೋಸೆಫಿನ್ ಬಖಿತಾ, ಕನ್ಯೆ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (1869–1947)

ಮಾರ್ಚ್ 3: ಸಂತ ಕ್ಯಾಥರಿನ್ ಡ್ರೆಕ್ಸೆಲ್, ಕನ್ಯೆ—ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (1858–1955)

ಅಕ್ಟೋಬರ್ 11: ಸಂತ ಜಾನ್ XXIII, ಪೋಪ್—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (1881–1963)

ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 23: ಪಿಯೆತ್ರೆಲ್ಚಿನಾದ ಸಂತ ಪಿಯೋ (ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೋ), ಯಾಜಕ—ಸ್ಮರಣೆ (1887–1968)

ಜನವರಿ 22: ಗರ್ಭಸ್ಥ ಶಿಶುಗಳ ಕಾನೂನು ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ದಿನ—ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಮರಣೆ (1973)

ಜೂನ್ 26: ಸಂತ ಹೋಸೆಮರಿಯಾ ಎಸ್ಕ್ರಿವಾ, ಯಾಜಕ (1902–1975)

ಮೇ 29: ಸಂತ ಪಾಲ್ VI, ಪೋಪ್—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (1897–1978)

ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 5: ಕಲ್ಕತ್ತಾದ ಸಂತ ಮದರ್ ತೆರೇಸಾ—ಸ್ಮರಣೆ (1910–1997)

ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22: ಸಂತ ಜಾನ್ ಪಾಲ್ II, ಪೋಪ್—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ (1920–2005)