ಸಂತ ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೋ

ಪ್ರಮುಖ ಚಿತ್ರ: ಇತ್ತೊ ಒಗಾಮಿ, CC BY 3.0, Wikimedia Commons ಮೂಲಕ

ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 23: ಪಿಯೆತ್ರೆಲ್ಚಿನಾದ ಸಂತ ಪಿಯೋ (ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೋ), ಯಾಜಕ—ಸ್ಮರಣೆ

1887–1968
ಹದಿಹರೆಯದವರ ಮತ್ತು ನಾಗರಿಕ ರಕ್ಷಣಾ ಸ್ವಯಂಸೇವಕರ ಪಾಲಕ ಸಂತರು
ಒತ್ತಡದಿಂದ ಮುಕ್ತಿ, ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸ್ವಸ್ಥತೆ ಮತ್ತು ಜನವರಿಯ ವಿಷಣ್ಣತೆಯಿಂದ ಪರಿಹಾರ ಬೇಕಾದವರು ಇವರ ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆಯನ್ನು ಕೋರುತ್ತಾರೆ
ಜೂನ್ 16, 2002ರಂದು ಪೋಪ್ ಜಾನ್ ಪಾಲ್ II ಅವರಿಂದ ಸಂತರಾಗಿ ಘೋಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು
ಪೂಜಾವಿಧಿಯ ಬಣ್ಣ: ಬಿಳಿ
ಆವೃತ್ತಿ: ಪೂರ್ಣ – ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ

ಪಾಡ್‌ಕಾಸ್ಟ್ ಚಾನೆಲ್‌ಗಳು:
Apple – Spotify – iHeart – Audible

ಉಲ್ಲೇಖ:
ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯು ನಮ್ಮಲ್ಲಿರುವ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಆಯುಧ. ಅದು ದೇವರ ಹೃದಯವನ್ನು ತೆರೆಯುವ ಬೀಗದ ಕೈ. ನೀವು ದೇವರ ಮುಂದೆಯೂ ಮನುಷ್ಯರ ಮುಂದೆಯೂ ಯಾವಾಗಲೂ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನಿಮ್ಮನ್ನು ತಗ್ಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಏಕೆಂದರೆ ದೇವರು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ವಿನಮ್ರರಾಗಿರುವವರೊಂದಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ವರಗಳಿಂದ ಅವರನ್ನು ಸಮೃದ್ಧಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ವಿನಮ್ರತೆ ಮತ್ತು ಪರಿಶುದ್ಧತೆ ನಮ್ಮನ್ನು ದೇವರ ಬಳಿಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವ ಮತ್ತು ನಮ್ಮನ್ನು ಬಹುಮಟ್ಟಿಗೆ ದೈವಿಕರನ್ನಾಗಿಸುವ ರೆಕ್ಕೆಗಳು. ಇಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ನಾವು ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿದ್ದೇವೆ ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ವಿಜಯದ ಕಿರೀಟವನ್ನು ಪಡೆಯಲಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಸದಾ ಕಣ್ಣಮುಂದೆ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳೋಣ; ಇದು ಪರೀಕ್ಷೆಯ ನೆಲೆ ಮತ್ತು ಬಹುಮಾನವು ಮೇಲಿನ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ದೊರೆಯುವುದು ಎಂಬುದನ್ನೂ; ನಾವು ಈಗ ಗಡಿಪಾರಾದ ನಾಡಿನಲ್ಲಿದ್ದೇವೆ, ಆದರೆ ನಮ್ಮ ನಿಜವಾದ ತಾಯ್ನಾಡು ಸ್ವರ್ಗವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ನಾವು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹಂಬಲಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನೂ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳೋಣ. ~ಸಂತ ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೋ

ಮನನ: ಸಂತ ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೋ ಅವರು ಇಟಲಿಯ ಸುಮಾರು 4,000 ಜನರಿದ್ದ ಗ್ರಾಮೀಣ ಪಟ್ಟಣವಾದ ಪಿಯೆತ್ರೆಲ್ಚಿನಾದಲ್ಲಿ ಫ್ರಾಂಚೆಸ್ಕೊ ಫೋರ್ಜಿಯೋನೆ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದರು. ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಫ್ರಾಂಚಿ (ಫ್ರಾಂಕಿ) ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರ ತಂದೆತಾಯಿಗಳು ಕೃಷಿ ಕೂಲಿಕಾರರಾಗಿದ್ದರು; ಮಕ್ಕಳು ಕೂಡ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ನೆರವಾಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಏಳು (ಅಥವಾ ಎಂಟು) ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಫ್ರಾಂಚಿ ಮೂರನೆಯವರು. ಆ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು (ಅಥವಾ ಮೂವರು) ಶೈಶವದಲ್ಲೇ ಮೃತಪಟ್ಟರು; ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇದು ಸಾಕಷ್ಟು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಪಟ್ಟಣದ ಜೀವನವು ಸ್ಥಳೀಯ ಸಂತ ಅನ್ನಾ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಕೇಂದ್ರವಾಗಿಸಿಕೊಂಡಿತ್ತು; ಅಲ್ಲಿ ಹಬ್ಬಗಳು, ದಿವ್ಯಬಲಿಗಳು, ಮೆರವಣಿಗೆಗಳು, ನೊವೇನಾ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳು ಮತ್ತು ಧರ್ಮಕೇಂದ್ರದ ಉತ್ಸವಗಳು ನಿರಂತರವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದವು. ಪ್ರತಿ ವರ್ಷವೂ ಅವರ ಪಾಲಕಿಯಾದ ವಿಮೋಚನೆಯ ಮಾತೆಯ ಗೌರವಾರ್ಥ ಮುಖ್ಯ ಉತ್ಸವ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು; ಪ್ರತಿ ಆಗಸ್ಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಅದು ಮೂರು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ದಿನದ ಕೆಲಸ ಮುಗಿದ ಬಳಿಕ, ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಜೆಗಳನ್ನು ನೆರೆಹೊರೆಯವರೊಂದಿಗೆ ಮ್ಯಾಕರೋನಿ ತಿನ್ನುತ್ತಾ, ಹಾಡುತ್ತಾ, ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾ ಮತ್ತು ಹೊಲಗಳಲ್ಲಿ ಆಟವಾಡುತ್ತಾ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರು.

ಫೋರ್ಜಿಯೋನೆ ಕುಟುಂಬವು ಬಹಳ ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳದಾಗಿತ್ತು. ಫ್ರಾಂಚಿ ಬಹಳ ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ಅಸಾಧಾರಣ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಈ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಸಂತರ ಮೇಲೂ ಪೂಜ್ಯ ಕನ್ಯಾಮರಿಯಮ್ಮನವರ ಮೇಲೂ ವಿಶೇಷ ಭಕ್ತಿಯಿತ್ತು; ಈ ಪ್ರೀತಿಯು ಫ್ರಾಂಚಿಯ ಜೀವನದುದ್ದಕ್ಕೂ ಉಳಿಯಿತು. ಅಂಬೆಗಾಲಿಡುವ ಮಗುವಾಗಿದ್ದಾಗ ಫ್ರಾಂಚಿಗೆ ಆಗಾಗ್ಗೆ ಭಯಾನಕ ಕನಸುಗಳು ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದವು. ಆ ಎಳೆ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಪಿಶಾಚಿ ತಮ್ಮನ್ನು ಪೀಡಿಸುತ್ತಿತ್ತೆಂದು ತಾವು ನಂಬಿದ್ದಾಗಿ ಅವರು ಮುಂದೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ತಮಗೆ ನೆನಪಿರುವಷ್ಟು ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ತಮ್ಮ ರಕ್ಷಕ ದೇವದೂತರೊಂದಿಗೆ ಸಂಭಾಷಿಸಬಲ್ಲವರಾಗಿದ್ದೆನೆಂದೂ, ಪೂಜ್ಯ ಮಾತೆ ಮತ್ತು ಯೇಸುವಿನ ದರ್ಶನಗಳು ತಮಗೆ ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ಆಗುತ್ತಿದ್ದವೆಂದೂ ಅವರು ನಂತರ ಸ್ಮರಿಸಿಕೊಂಡರು. ಐದು ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ಫ್ರಾಂಚಿ ತಮ್ಮನ್ನು ದೇವರಿಗೂ ಪೂಜ್ಯ ಕನ್ಯಾಮರಿಯಮ್ಮನವರಿಗೂ ಸಮರ್ಪಿಸಿಕೊಂಡರು. ಅವರ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಮೂರು ವರ್ಷಗಳ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಶಾಲಾಶಿಕ್ಷಣ ಮಾತ್ರ ಲಭ್ಯವಿದ್ದರೂ, ಅವರು ಒಳ್ಳೆಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯಾಗಿದ್ದರು. ಬಾಲ್ಯದುದ್ದಕ್ಕೂ ಅವರು ವಿವಿಧ ಕಾಯಿಲೆಗಳಿಂದಲೂ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದರು.

ಹತ್ತು ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ, ತಮ್ಮ ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಮುದಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಆಹಾರ ಮತ್ತು ಅಗತ್ಯ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡುತ್ತಾ ಹಳ್ಳಿಗಾಡಿನಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಗಡ್ಡಧಾರಿ ಕಪುಚಿನ್ ಧರ್ಮಸಹೋದರರೊಬ್ಬರನ್ನು ಫ್ರಾಂಚಿ ಭೇಟಿಯಾದರು. ಅವರಿಂದ ಎಷ್ಟು ಪ್ರಭಾವಿತರಾದರೆಂದರೆ, ಫ್ರಾಂಚಿ ತಮ್ಮ ತಂದೆತಾಯಿಗಳಿಗೆ, “ನಾನು ಗಡ್ಡವಿರುವ ಧರ್ಮಸಹೋದರನಾಗಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ!” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಇದು ಅವರಿಗೆ ನಗು ತರಿಸಿದರೂ, ಅವರ ತಂದೆತಾಯಿಗಳು ಈ ಕೋರಿಕೆಯನ್ನು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಸುಮಾರು ಹದಿಮೂರು ಮೈಲುಗಳಷ್ಟು ಉತ್ತರದಲ್ಲಿದ್ದ ಕಪುಚಿನ್ ಮಠಕ್ಕೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿದರು. ಫ್ರಾಂಚಿ ತಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಸೇರಬಹುದೆಂದು ಧರ್ಮಸಹೋದರರು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರು; ಆದರೆ ಅವರಿಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಉತ್ತಮವಾದ ಪೂರ್ವಸಿದ್ಧತಾ ಶಿಕ್ಷಣದ ಅಗತ್ಯವಿತ್ತು. ಖಾಸಗಿ ಶಾಲೆಗೆ ಕಳುಹಿಸಲು ಅಥವಾ ಖಾಸಗಿ ಶಿಕ್ಷಕರನ್ನು ನೇಮಿಸಲು ಅವರ ತಂದೆತಾಯಿಗಳಿಗೆ ಹಣದ ಅನುಕೂಲವಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರ ತಂದೆ ಮಗನ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕಾಗಿ ಹಣ ಸಂಪಾದಿಸಲು ಅಮೆರಿಕಕ್ಕೆ ತೆರಳಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ಅಮೆರಿಕಕ್ಕೆ ಹೋದ ಬಳಿಕ ಅವರ ತಂದೆ ಪ್ರತಿ ವಾರವೂ ಒಂಬತ್ತು ಅಮೆರಿಕನ್ ಡಾಲರ್‌ಗಳನ್ನು ಮನೆಗೆ ಕಳುಹಿಸುತ್ತಿದ್ದರು; ಹೀಗೆ ಫ್ರಾಂಚಿ ಶಿಕ್ಷಣ ಪಡೆದರು. ಹದಿನೈದು ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅವರು ಕಪುಚಿನ್ ಸಭೆಯನ್ನು ಸೇರಿ ಪಿಯೋ ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಪಡೆದರು. ಬಹುಶಃ ತಮ್ಮ ಊರಿನ ಸಂತ ಅನ್ನಾ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರ ಅವಶೇಷಗಳಿದ್ದ ಪೋಪ್ ಪಿಯೋ I ಅವರ ಹೆಸರನ್ನು ಪಡೆದಿರಬಹುದು; ಅಥವಾ ಪ್ರಾಂತೀಯ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರಾಗಿದ್ದ ಬೆನೆವೆಂತೋದ ಪಿಯೋ ಅವರ ಗೌರವಾರ್ಥವಾಗಿ ಈ ಹೆಸರನ್ನು ಪಡೆದಿರಬಹುದು.

ಆದರೆ ಕಪುಚಿನ್ ಸಭೆಯನ್ನು ಸೇರುವ ಕೇವಲ ಐದು ದಿನಗಳ ಮೊದಲು, ತಮಗೆ ಪರಿಚಿತವಾಗಿದ್ದ ಏಕೈಕ ಜೀವನವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಧಾರ್ಮಿಕ ಜೀವನವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ಕುರಿತು ಫ್ರಾಂಚಿಗೆ ಆತಂಕವಾಯಿತು. ಅವರು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, “ಬೌದ್ಧಿಕ ದರ್ಶನ” ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುವ ಅನುಭವವಾಯಿತು. ಅದರಲ್ಲಿ ಅವರ ಮನಸ್ಸು ಕಂಡವರನ್ನು ಅವರು ನಂತರ “ಅಪರೂಪದ ಸೌಂದರ್ಯವುಳ್ಳ, ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುವ ಭವ್ಯ ಪುರುಷ” ಎಂದು ವರ್ಣಿಸಿದರು. ಈ ಪುರುಷನು ಅವರ ಕೈಹಿಡಿದು, “ಭಯಂಕರ ಯೋಧ” ಹಾಗೂ “ನಿಗೂಢ ಜೀವಿ”ಯ ಬಳಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದನು; ಅದರೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡಬೇಕೆಂದು ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಲಾಯಿತು. ಅವರು ಹಿಂಜರಿದರು, ಆದರೆ ಆ ಪುರುಷನು ಅವರಿಗೆ ಧೈರ್ಯ ತುಂಬಿದನು. ಅವರು ಹೋರಾಡಿ ಗೆದ್ದರು, ಆ ಜೀವಿ ಓಡಿಹೋಯಿತು. ನಂತರ ಆ ಪುರುಷನು ವರ್ಣಿಸಲಾಗದಷ್ಟು ಸುಂದರವಾದ ಕಿರೀಟವನ್ನು ಅವರ ತಲೆಯ ಮೇಲಿಟ್ಟು, ಅವರು ಆ ಜೀವಿಯೊಂದಿಗೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹೋರಾಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ತನ್ನ ನೆರವಿನಿಂದ ಯಾವಾಗಲೂ ಗೆಲ್ಲುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದನು. ಮೂರು ದಿನಗಳ ಬಳಿಕ, ಪವಿತ್ರ ಪರಮಪ್ರಸಾದವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ನಂತರ, ಕಪುಚಿನ್ ಧರ್ಮಸಹೋದರರಾಗಿ ತಮ್ಮ ಜೀವನವು ನರಕದಿಂದ ಬಂದ ಆ ಜೀವಿಯ ವಿರುದ್ಧದ ನಿರಂತರ ಹೋರಾಟವಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ತಮ್ಮ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿರುವ ಆ ಪುರುಷನು ತಮ್ಮನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಬಿಟ್ಟುಹೋಗದ ಕ್ರಿಸ್ತನೇ ಆಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಫ್ರಾಂಚಿ ಅರಿತುಕೊಂಡರು. ಇನ್ನೂ ಎರಡು ದಿನಗಳ ಬಳಿಕ, ತಾವು ಹೊರಡುವ ಮುನ್ನಾದಿನ ರಾತ್ರಿ, ಅವರಿಗೆ ಯೇಸು ಮತ್ತು ಪೂಜ್ಯ ಕನ್ಯಾಮರಿಯಮ್ಮನವರ ಮತ್ತೊಂದು ದರ್ಶನವಾಯಿತು. ತಮ್ಮ ಹೊಸ ದೈವಕರೆಯ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧರಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಅವರಿಗೆ ಅವರು ಸಾಂತ್ವನ ನೀಡಿ ಬಲಪಡಿಸಿದರು. ಧರ್ಮಸಹೋದರರಾಗಿ ಅವರು ಕಳೆದ ಅರವತ್ತೈದು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಈ ದರ್ಶನಗಳು ನಿಜವಾಗಲಿದ್ದವು.

ನವಶಿಷ್ಯನಾಗಿ ಜೀವನ ನಡೆಸುವುದರಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾದ ದಿನಚರಿ ಮತ್ತು ಶಿಸ್ತು ಅಡಕವಾಗಿದ್ದವು. ಧರ್ಮಸಹೋದರರು ದಿನಕ್ಕೆ ಏಳು ಬಾರಿ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಾಗಿ ಒಟ್ಟುಗೂಡುತ್ತಿದ್ದರು, ದೀರ್ಘ ಗಂಟೆಗಳ ಕಾಲ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು, ಅತ್ಯಂತ ಸರಳವಾದ ಪುಟ್ಟ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ಬರಿಗಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರು, ಆಗಾಗ ಉಪವಾಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು ಮತ್ತು ದೈಹಿಕ ಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ತೊಡಗುತ್ತಿದ್ದರು. 1907ರಲ್ಲಿ, ಹತ್ತೊಂಬತ್ತನೆಯ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ, ಪಿಯೋ ತಮ್ಮ ಅಂತಿಮ ವ್ರತಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು; 1910ರಲ್ಲಿ, ಇಪ್ಪತ್ತಮೂರನೆಯ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ, ಅವರು ಯಾಜಕರಾಗಿ ಅಭಿಷಿಕ್ತರಾದರು. ಯಾಜಕಾಭಿಷೇಕಕ್ಕಾಗಿ ಸಿದ್ಧತೆ ನಡೆಸಿದ ಏಳು ವರ್ಷಗಳುದ್ದಕ್ಕೂ ಧರ್ಮಸಹೋದರ ಪಿಯೋ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಅನಾರೋಗ್ಯದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ ಪದೇ ಪದೇ ಭಾವಸಮಾಧಿಗೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಿದ್ದರು, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನೆಲದಿಂದ ಮೇಲೆ ತೇಲುತ್ತಿದ್ದರು, ಇನ್ನು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ಮತ್ತು ಕಾಲ-ಸ್ಥಳದ ಅರಿವನ್ನೇ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ ಲೀನರಾಗುತ್ತಿದ್ದರು ಎಂದು ಅವರ ಸಹಧರ್ಮಸಹೋದರರೂ ತಿಳಿಸಿದರು. ಯಾಜಕಾಭಿಷೇಕದ ನಂತರ ಅವರ ಆರೋಗ್ಯವು ಎಷ್ಟು ಹದಗೆಟ್ಟಿತ್ತೆಂದರೆ, ಚೇತರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದೆಂಬ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಿಂದ ತಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದ ಮನೆಗೆ ತೆರಳಲು ಅವರಿಗೆ ಅನುಮತಿ ನೀಡಲಾಯಿತು. ಅವರು 1916ರವರೆಗೆ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದರು. ಆಗ, ಇಪ್ಪತ್ತೊಂಬತ್ತನೆಯ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ, ಅವರನ್ನು ಸಾನ್ ಜಿಯೋವನ್ನಿ ರೊಟೊಂಡೊದಲ್ಲಿರುವ ಅನುಗ್ರಹಮಾತೆಯ ಕಪುಚಿನ್ ಮಠಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಲಾಯಿತು. ಮೊದಲನೆಯ ಮಹಾಯುದ್ಧದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕಡ್ಡಾಯ ಸೇನಾ ಸೇವೆಗೆ ಕರೆಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಅನಾರೋಗ್ಯದ ಕಾರಣ ಶೀಘ್ರವೇ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ ಅಲ್ಪಾವಧಿಯನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಉಳಿದ ಜೀವನವನ್ನೆಲ್ಲ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಕಳೆದರು.

ಸಾನ್ ಜಿಯೋವನ್ನಿ ರೊಟೊಂಡೊದಲ್ಲಿ ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೋ ಶೀಘ್ರವೇ ಒಬ್ಬ ಅನುಭಾವಿಯಾಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾದರು. ಅವರ ಸುದೀರ್ಘ ಭಾವಸಮಾಧಿಗಳ ಕಾರಣದಿಂದ ಅವರ ದಿವ್ಯಬಲಿಗಳು ಅಸಾಧಾರಣ ಭಕ್ತಿಪೂರ್ಣವೂ ದೀರ್ಘವೂ ಆಗಿರುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವರು ಆಗಾಗ ಪಾಪನಿವೇದನೆಗಳನ್ನು ಆಲಿಸುತ್ತಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಅನೇಕರಿಗೆ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರು. “ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ, ಭರವಸೆಯಿಡಿ ಮತ್ತು ಚಿಂತಿಸಬೇಡಿ” ಎಂಬುದು ಅವರ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಸಲಹೆಯಾಗಿತ್ತು. ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 20, 1918ರಂದು, ದಿವ್ಯಬಲಿಯ ನಂತರ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೋ ಅವರಿಗೆ ತನ್ನ ಕೈಗಳು, ಪಾದಗಳು ಮತ್ತು ಪಾರ್ಶ್ವದಿಂದ ರಕ್ತ ಸುರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಒಬ್ಬ ಪುರುಷನ ದರ್ಶನವಾಯಿತು. ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ, ಕ್ರಿಸ್ತನ ಗಾಯಗಳ ಗುರುತುಗಳನ್ನು ಪಡೆದಾಗ ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೋ ಅವರ ದೇಹದಲ್ಲಿಯೂ ಅದೇ ಗಾಯಗಳು ಮೂಡಿದವು. ಸರಿಯಾಗಿ ಐವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅವರು ಆ ಗಾಯಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕಾಣುವಂತೆ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಅವುಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿದಿನ ಒಂದು ಕಪ್‌ನಷ್ಟು ರಕ್ತ ಸ್ರವಿಸುತ್ತಿತ್ತು, ಅವು ಸ್ವರ್ಗೀಯ ಪರಿಮಳವನ್ನು ಸೂಸುತ್ತಿದ್ದವು ಮತ್ತು ತೀವ್ರ ನೋವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವು. ವಿಶೇಷವಾಗಿ, ಕ್ರಿಸ್ತನು ಶಿಲುಬೆಯನ್ನು ಹೊತ್ತ ಭುಜದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಅವರಿಗಿದ್ದ ಗಾಯವು ಬಹಳ ನೋವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ನಂತರದ ಐವತ್ತು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ವೈದ್ಯರು ಆ ಗಾಯಗಳನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಿದರು; ಆದರೆ ಅವರಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೂ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ವಿವರಣೆಯನ್ನು ನೀಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಮುಂದಿನ ಹದಿಮೂರು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ, ಜೀವಂತ ಸಂತರೂ ಅನುಭಾವಿಯೂ ಆಗಿದ್ದ ಇವರನ್ನು ನೋಡಲು ಜನರು ಗುಂಪುಗುಂಪಾಗಿ ಬಂದರು. ರೋಗನಿವಾರಣೆ, ಏಕಕಾಲದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ನೆಲದಿಂದ ಮೇಲೆ ತೇಲುವುದು, ಪ್ರವಾದನೆ, ಅನೇಕ ಅದ್ಭುತಗಳು ಮತ್ತು ಅನ್ಯಭಾಷೆಗಳ ವರ ಮುಂತಾದ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನ ವರಗಳು ಅವರಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗತೊಡಗಿದವು. ಅನ್ಯಭಾಷೆಗಳ ವರದಿಂದಾಗಿ ವಿದೇಶಿ ಸಂದರ್ಶಕರು ಅವರು ತಮ್ಮದೇ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುವುದನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರಿಗೆ ಹೃದಯಗಳನ್ನು ಓದುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವಿತ್ತು; ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಸತತ ವಾರಗಳ ಕಾಲ ಪವಿತ್ರ ಪ್ರಸಾದವನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಬೇರೇನನ್ನೂ ಸೇವಿಸದೆ ಇರುತ್ತಿದ್ದರು; ಬಹಳ ಕಡಿಮೆ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು ಅಥವಾ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಲೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವರ ಸೇವೆಯ ಫಲವಾಗಿ ಅದ್ಭುತಕರವಾದ ಮತ್ತು ಆಳವಾದ ಮನಃಪರಿವರ್ತನೆಗಳು ಸಂಭವಿಸಿದವು.

ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಥೋಲಿಕರಿಗೆ ಈ ಅದ್ಭುತ ಘಟನೆಗಳು ಸ್ಫೂರ್ತಿದಾಯಕವಾಗಿರುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮಿಗಿಲಾಗಿದ್ದವು; ಆದರೆ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಕೆಲವು ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ ಅವು ಚಿಂತೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿದ್ದವು. 1922ರಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘವಾದ ತನಿಖೆ ಆರಂಭವಾಯಿತು ಮತ್ತು ಅವರ ಯಾಜಕ ಸೇವೆಯ ಮೇಲೆ ನಿರ್ಬಂಧಗಳನ್ನು ವಿಧಿಸಲಾಯಿತು. 1931ರಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರ ಪೀಠವು ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೋ ಅವರ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸೇವೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ದೇವರ ಜನರೊಂದಿಗೆ ಅವರ ಖಾಸಗಿ ಸಂಪರ್ಕವನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸಿತು. ಎರಡು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ, ಪೋಪ್ ಹನ್ನೊಂದನೆಯ ಪಿಯೂಸ್ ಆ ನಿರ್ಬಂಧಗಳನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಂಡು, “ನನಗೆ ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೋ ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಕೆಟ್ಟ ಮನೋಭಾವವಿರಲಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ನನಗೆ ತಪ್ಪು ಮಾಹಿತಿ ನೀಡಲಾಗಿತ್ತು” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾದರೂ, ಮುಂದಿನ ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೋ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ವಿವಿಧ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ನಿಗಾ ಮತ್ತು ಸಂಶಯಕ್ಕೆ ಒಳಪಟ್ಟೇ ಇದ್ದರು. 1963ರಲ್ಲಿ ಪೋಪ್ ಆಗಿ ಆಯ್ಕೆಯಾದ ನಂತರ ಪೋಪ್ ಆರನೆಯ ಪೌಲರು ಅವರನ್ನು ಎಲ್ಲ ಆರೋಪಗಳಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಿದರು.

ಪ್ರತಿದಿನದ ದಿವ್ಯಬಲಿ, ಬೋಧನೆ ಮತ್ತು ಪಾಪನಿವೇದನಾಲಯದಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಗಂಟೆಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ತಮ್ಮ ಅದ್ಭುತಕರ ಸೇವೆಯ ಜೊತೆಗೆ, ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೋ ತೀವ್ರ ಅಗತ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದವರಿಗಾಗಿ ಒಂದು ಆಸ್ಪತ್ರೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿಸಿದರು. ಆ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆ ಮತ್ತು ಆಡಳಿತವನ್ನು ಸ್ವತಃ ನಡೆಸಲು ಪವಿತ್ರ ಪೀಠವು ಅವರಿಗೆ ವಿಶೇಷ ಅನುಮತಿ ನೀಡಿತು. ಇದು ಧರ್ಮಸಹೋದರರ ಸಾಮಾನ್ಯ ಹಕ್ಕುಗಳು ಮತ್ತು ಕರ್ತವ್ಯಗಳ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯನ್ನು ಮೀರಿದ್ದಾಗಿತ್ತು.

ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 22, 1968ರಂದು, ಕ್ರಿಸ್ತನ ಗಾಯಗಳ ಗುರುತುಗಳನ್ನು ಪಡೆದ ಐವತ್ತನೆಯ ವಾರ್ಷಿಕೋತ್ಸವದ ಸ್ಮರಣಾರ್ಥ ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೋ ಅವರು ಆಡಂಬರಪೂರ್ವಕ ದಿವ್ಯಬಲಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರು. ಸಾವಿರಾರು ಜನರು ಭಾಗವಹಿಸಿದ ಆ ದಿವ್ಯಬಲಿಯನ್ನು ದೂರದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಾರ ಮಾಡಲಾಯಿತು. ಮರುದಿನ ಅವರ ಗಾಯಗಳು ಕಣ್ಮರೆಯಾದವು ಮತ್ತು ಅವರು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದರು. ಅಂದಾಜು 100,000 ಜನರು ಅವರ ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದರು.

ಅನೇಕ ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಂತ ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೋ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂಥ ಸಂತರಾಗಿದ್ದರು. ಇತರ ಸಂತರು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಗಾಯಗಳ ಗುರುತುಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತಿದ್ದರೂ, ಯಾರೂ ಇಷ್ಟು ದೀರ್ಘಕಾಲ ಅವುಗಳನ್ನು ಇಷ್ಟು ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಹೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ನಿರಂತರವಾಗಿ ದೇವರೊಂದಿಗಿನ ಐಕ್ಯದಲ್ಲಿ ಜೀವಿಸಿದರು; ದೇವರು ಅತ್ಯಂತ ಅದ್ಭುತಕರ ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡರು; ಅವರ ಮೂಲಕ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಮನಃಪರಿವರ್ತನೆಗಳು ಸಂಭವಿಸಿದವು. ತಮ್ಮ ನಿಜವಾದ ಕಾರ್ಯವು ತಮ್ಮ ಮರಣದ ನಂತರ ನಡೆಯಲಿದೆ ಎಂದು ಅವರು ನಂಬಿದ್ದರು. 1968ರಿಂದ ಅವರ ಜೀವನಕಥೆ ಪ್ರಸಾರವಾಗುತ್ತಾ, ಅವರ ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆಯ ಪ್ರಭಾವವು ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಾ, ಅದ್ಭುತಗಳು ಸಂಭವಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುವುದರಿಂದ ಆ ಕಾರ್ಯ ಮುಂದುವರಿದಿದೆ. ಅವರ ದೇಹವು ಈಗ ಸಾನ್ ಜಿಯೋವನ್ನಿ ರೊಟೊಂಡೊದಲ್ಲಿರುವ ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೋ ಯಾತ್ರಾ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದಿದೆ. ಇದು ವಿಶ್ವದಲ್ಲಿಯೇ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಜನರು ಭೇಟಿ ನೀಡುವ ಯಾತ್ರಾಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ.

ನಾವು ಈ ಅದ್ಭುತ ಸಂತನನ್ನು ಗೌರವಿಸುವಾಗ, ಅವರ ಅದ್ಭುತಕರ ಜೀವನದಿಂದ ಸ್ಫೂರ್ತಿ ಪಡೆಯಲು ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ತೆರೆಯಿರಿ. ಅವರು ನಡೆಸಿದ ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಜೀವನ ಮತ್ತು ದೇವರೊಂದಿಗಿನ ಐಕ್ಯದ ಕುರಿತು ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿ ಮನನ ಮಾಡಿ. ಅವರ ಪಾವಿತ್ರ್ಯವು ಅದ್ಭುತಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಬಹಳ ಮಿಗಿಲಾಗಿತ್ತು. ಅದು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ, ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ, ಸದ್ಗುಣಪೂರ್ಣ ಜೀವನ ಮತ್ತು ದೇವರ ಚಿತ್ತಕ್ಕೆ ಅಚಲ ವಿಧೇಯತೆಯ ಫಲವಾಗಿತ್ತು. ದೇವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಅದ್ಭುತಕರವಾಗಿಯೂ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನ ವಿಶೇಷ ವರಗಳ ಮೂಲಕವೂ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳದಿದ್ದರೂ, ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಇದೇ ಮಟ್ಟದ ಪಾವಿತ್ರ್ಯವನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ಸಮರ್ಥರಾಗಿದ್ದೇವೆ. ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತದ ಮೂಲಕ ಪಾವಿತ್ರ್ಯವನ್ನು ಅರಸಿರಿ; ನಿಮಗೆ ಸಹಾಯವಾಗಲೆಂದು ಸಂತ ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೋ ಅವರ ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆಯನ್ನು ಬೇಡಿರಿ.

ಪ್ರಾರ್ಥನೆ: ಸಂತ ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೋ ಅವರೇ, ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಪೂರ್ಣ ಹೃದಯದಿಂದ ದೇವರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಿದಿರಿ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಗಾಯಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತಿರಿ. ನಿಮ್ಮ ಮೂಲಕ ಅನೇಕರ ಜೀವನಗಳು ಪರಿವರ್ತನೆಗೊಂಡವು, ಹೃದಯಗಳು ಗುಣಹೊಂದಿದವು ಮತ್ತು ಪಾಪಗಳು ಕ್ಷಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು. ದಯವಿಟ್ಟು ನನಗಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿರಿ; ನನಗೆ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಸ್ವಸ್ಥತೆಯನ್ನು ನಾನು ಪಡೆದು, ದೇವರ ಚಿತ್ತಕ್ಕೆ ನನ್ನನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಮರ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು, ನನ್ನ ಸರ್ವಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವರನ್ನು ಸೇವಿಸುವಂತಾಗಲಿ. ಪಿಯೆತ್ರೆಲ್ಚಿನಾದ ಸಂತ ಪಿಯೋ ಅವರೇ, ನನಗಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿರಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.

ಧ್ಯಾನವನ್ನು ಇಲ್ಲಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ:

ಪೂಜಾವಿಧಿಯ ವರ್ಷದ ಸಂತರೂ ಹಬ್ಬಗಳೂ
ಸಂಪುಟಗಳು ಒಂದು–ನಾಲ್ಕು

ಹೆಚ್ಚಿನ ಓದಿಗಾಗಿ: