ಶಿಲುಬೆಯ ಸಂತ ಪೌಲ

ಚಿತ್ರಗಳು: ವಿಶೇಷ ಚಿತ್ರ – ಮುಖ್ಯ ಚಿತ್ರ

ಅಕ್ಟೋಬರ್ 20: ಶಿಲುಬೆಯ ಸಂತ ಪೌಲ, ಯಾಜಕ—ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನ: ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ
(ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನದ ಹೊರಗೆ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 19)

1694–1775
ಹಂಗೇರಿ ಮತ್ತು ಇಟಲಿಯ ಒವಾದಾದ ಪಾಲಕ ಸಂತರು
ಪೋಪ್ ಒಂಬತ್ತನೇ ಪಯಸ್ ಅವರಿಂದ ಜೂನ್ 29, 1867ರಂದು ಸಂತರ ಪದವಿಗೆ ಏರಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು
ಆರಾಧನಾ ವಿಧಿಯ ಬಣ್ಣ: ಬಿಳಿ
ಆವೃತ್ತಿ: ಪೂರ್ಣ – ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ

ಪಾಡ್‌ಕಾಸ್ಟ್ ಚಾನೆಲ್‌ಗಳು:
Apple – Spotify – iHeart – Audible

ಉಲ್ಲೇಖ:
ಅವರ ಪರಮ ಮಹಿಮೆಯ ಮುಂದೆ ನಿಮ್ಮ ಶೂನ್ಯತೆಯನ್ನು ಅರಿತು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ತಗ್ಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ಈ ಎಲ್ಲ ಕೊಡುಗೆಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿರಾವರಣದಲ್ಲಿಯೂ ಶೂನ್ಯತೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಉಳಿದು, ಅವರ ಕರುಣಾಮಯ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ನೀವು ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಸ್ಪಂದಿಸಬೇಕು. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಈ ಎಲ್ಲ ಕೊಡುಗೆಗಳನ್ನು ಸರ್ವಾಂಗಹೋಮವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿ, ಅವುಗಳನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯದ ಧೂಪಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಇಡಿ. ಹೀಗೆ ಅವು ದೇವರ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಉರಿದು, ಪರಮ ಒಳಿತಾಗಿರುವ ದೇವರ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಮಹಿಮೆಯ ಮುಂದೆ ಸುಗಂಧ ಧೂಪವಾಗಿ ಮೇಲೇರಲಿ. ~ಶಿಲುಬೆಯ ಸಂತ ಪೌಲರು ಮಾತೆ ಮೇರಿ ಕ್ರೂಸಿಫೈಡ್ ಅವರಿಗೆ ಬರೆದ ಪತ್ರದಿಂದ

ಮನನ: ಈಗ ಶಿಲುಬೆಯ ಸಂತ ಪೌಲರೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಪಾವ್ಲೊ ಫ್ರಾಂಚೆಸ್ಕೊ ದಾನೇಯಿ, ಇಂದಿನ ವಾಯವ್ಯ ಇಟಲಿಯಲ್ಲಿರುವ ಒವಾದಾದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದರು. ಹದಿನಾರು ಮಕ್ಕಳಿದ್ದ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ, ಶೈಶವಾವಸ್ಥೆಯನ್ನು ದಾಟಿ ಬದುಕುಳಿದ ಆರು ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಅವರು ಹಿರಿಯರಾಗಿದ್ದರು. ಅವರ ತಂದೆತಾಯಿಗಳು ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಕತೋಲಿಕರಾಗಿದ್ದು, ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿದರು. ವ್ಯಾಪಾರಿಯೂ ಗಾಢ ವಿಶ್ವಾಸವುಳ್ಳವರೂ ಆಗಿದ್ದ ಅವರ ತಂದೆಗೆ, ಲೌಕಿಕ ಸಂಪತ್ತಿಗಿಂತ ದೇವರ ಮತ್ತು ಸಂತರ ಜೀವನಗಳ ಕುರಿತೇ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಳಜಿಯಿತ್ತು. ಪೌಲರ ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ತಾಯಿ ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಪೂಜ್ಯ ಮಾತೆಯ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿದರು. ಅವರು ಕ್ರಿಸ್ತರ ಯಾತನೆ ಮತ್ತು ಸಂತರ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮರುಭೂಮಿಯ ಏಕಾಂತವಾಸಿಗಳ ಜೀವನಗಳ ಕುರಿತು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಇದರಿಂದ ಪೌಲರಲ್ಲಿ ಗಾಢ ವಿಶ್ವಾಸವೂ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮತ್ತು ಏಕಾಂತಕ್ಕಾಗಿ ಹಂಬಲವೂ ಮೂಡಿದವು. ಈ ಹಂಬಲವು ಅವರನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಬಿಟ್ಟುಹೋಗಲಿಲ್ಲ. ಮುಂದೆ ಅವರು ತಮ್ಮ ತಾಯಿಯ ಕುರಿತು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು: “ದೇವರ ಕರುಣೆಯಿಂದ ನನಗೆ ರಕ್ಷಣೆ ದೊರೆಯುವುದೆಂದು ನಾನು ಆಶಿಸುತ್ತೇನೆ; ಹಾಗೆ ದೊರೆತರೆ, ಅದಕ್ಕೆ ನನ್ನ ತಾಯಿ ನೀಡಿದ ತರಬೇತಿಯೇ ಕಾರಣವಾಗಿರುತ್ತದೆ.” ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿಯೇ ಅವರ ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಜೀವನವು ಆಳವಾಯಿತು; ಅವರು ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಕ್ರಿಸ್ತರ ಯಾತನೆಯನ್ನು ಕುರಿತು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಕಣ್ಣೀರಿಡುತ್ತಾ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಪೌಲರಿಗೆ ಏಳು ವರ್ಷವಾಗಿದ್ದಾಗ, ಅವರ ಕುಟುಂಬವು ಸಮೀಪದ ಕ್ರೆಮೊಲಿನೊ ಪಟ್ಟಣಕ್ಕೆ ಸ್ಥಳಾಂತರಗೊಂಡಿತು. ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ಕಾರ್ಮೆಲೈಟ್ ಯಾಜಕರಿಂದ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಪಡೆದರು. ಪರಿಶ್ರಮಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯಾಗಿದ್ದ ಅವರು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗೂ ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕೂ ಸಮತೋಲನದಿಂದ ಸಮಯವನ್ನು ಮೀಸಲಿಡುತ್ತಿದ್ದರು; ಪ್ರತಿದಿನ ದಿವ್ಯಬಲಿಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ಬಾರಿ ದಿವ್ಯಪ್ರಸಾದವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರಿಗೆ ಹದಿನಾರು ವರ್ಷವಾದಾಗ ಅವರ ಕುಟುಂಬವು ಮತ್ತೆ ಸ್ಥಳಾಂತರಗೊಂಡಿತು. ತಮ್ಮ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಲು ಪೌಲರನ್ನು ಜೆನೋವಾದಲ್ಲಿ ಆತಿಥ್ಯ ನೀಡುವ ಒಂದು ಕುಟುಂಬದೊಂದಿಗೆ ವಾಸಿಸಲು ಕಳುಹಿಸಲಾಯಿತು.

ಪೌಲನಿಗೆ ಸುಮಾರು ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷವಾಗಿದ್ದಾಗ, ಅವನು ತನ್ನ ಧರ್ಮಕೇಂದ್ರದ ಗುರುಗಳ ಪ್ರವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿದನು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವನ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಹಠಾತ್ತನೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಬೆಳಕೊಂದು ಹೊಳೆದು, ಅವನ ದುರವಸ್ಥೆಯ ಆಳವನ್ನು ತೋರಿಸಿತು. ಮುಂದೆ ಅವನು ಆ ಕ್ಷಣವನ್ನು ತನ್ನ ಮನಃಪರಿವರ್ತನೆಯ ಕ್ಷಣವೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದನು. ತನ್ನ ಪಾಪದ ಕುರಿತು ಆಳವಾದ ಅರಿವು ಮೂಡಿದ ಅವನು, ತನ್ನಲ್ಲಿದ್ದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪಾಪ, ವ್ಯಾಮೋಹ ಮತ್ತು ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತ ಬಯಕೆಯಿಂದ ಶುದ್ಧನಾಗಲು ಬಯಸಿ, ತನ್ನ ಧರ್ಮಕೇಂದ್ರದ ಗುರುಗಳ ಬಳಿ ತನ್ನ ಇಡೀ ಜೀವನದ ಪಾಪಗಳ ನಿವೇದನೆ ಮಾಡಿದನು. ಇದರಿಂದ ಅವನಲ್ಲಿ ಸದ್ಗುಣಗಳು ವೃದ್ಧಿಯಾದವು; ಇನ್ನಷ್ಟು ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮತ್ತು ತಪಶ್ಚರ್ಯೆ ಮಾಡುವ ಬಯಕೆಯೂ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು. ಅವನ ತಪಶ್ಚರ್ಯೆಗಳು ಕಠಿಣವಾದವು—ತನ್ನನ್ನೇ ಕೊರಡೆಯಿಂದ ಹೊಡೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು, ಹಲಗೆಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗುವುದು, ಉಪವಾಸ ಮಾಡುವುದು ಮತ್ತು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಯಾತನೆಯಲ್ಲಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳಲು ಶ್ರಮಿಸುವುದು. ತನ್ನ ಜೀವನದ ಈ ಅವಧಿಯ ಕುರಿತು ಅವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: “ಆ ಮೊದಲ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಪ್ರಭು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಎರಡು ವಿಷಯಗಳಿಗಾಗಿ ಹಸಿವನ್ನು ತುಂಬಿದರು: ಪವಿತ್ರ ದಿವ್ಯಪ್ರಸಾದಕ್ಕಾಗಿ ಮತ್ತು ಕಷ್ಟಾನುಭವಕ್ಕಾಗಿ.”

ಅವನ ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಜೀವನವು ಬಹಳವಾಗಿ ಗಾಢವಾದಂತೆ, ಅವನ ಪ್ರಲೋಭನೆಗಳೂ ಹೆಚ್ಚಾದವು. ತನ್ನೊಳಗೆ ಭೀಕರ ಹೋರಾಟ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಅವನು ಕಂಡನು; ತಾನು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಸೈನಿಕನಾಗಬೇಕೆಂದು ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು. 1715ರಲ್ಲಿ, ಒಟ್ಟೊಮನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ವಿರುದ್ಧದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ವೆನಿಸ್ ಗಣರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ನೆರವಾಗುವಂತೆ ಪೋಪ್ ಕ್ಲೆಮೆಂಟ್ XI ಯುವಕರನ್ನು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಿದರು. ಕ್ರಿಸ್ತನಿಗಾಗಿ ಹೋರಾಡಲು ತನಗೆ ಇದೇ ಮಾರ್ಗವಾಗಿರಬಹುದೆಂದು ಭಾವಿಸಿದ ಪೌಲನು ಅವರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು. ಸೈನ್ಯಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಬಳಿಕವೂ ಅವನು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲೂ ಸದ್ಗುಣಗಳ ಆಚರಣೆಯಲ್ಲೂ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಮುಂದುವರಿದನು. ಒಂದು ದಿನ, ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಡುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವನು ಕ್ರೇಮಾ ಪಟ್ಟಣದ ಒಂದು ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ತಾವು ಅವನನ್ನು ಹೋರಾಡಲು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಸಮರವು ಇದಕ್ಕಿಂತ ಬಹಳ ಉನ್ನತವೂ ಉದಾತ್ತವೂ ಆದ ಉದ್ದೇಶವುಳ್ಳದ್ದೆಂದು ದೇವರು ಅಲ್ಲಿ ಪೌಲನಿಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿಯೂ ದೃಢವಾಗಿಯೂ ತಿಳಿಯಪಡಿಸಿದರು. ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ಅವನು ಸೈನಿಕನಾಗಿ ತನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯಗಳಿಂದ ಗೌರವಯುತವಾಗಿ ಬಿಡುಗಡೆ ಪಡೆದು, ಮನೆಯ ಕಡೆಗೆ ಪ್ರಯಾಣ ಆರಂಭಿಸಿದನು. ನೊವೆಲ್ಲೊ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ, ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದ ಶ್ರೀಮಂತ ವೃದ್ಧ ದಂಪತಿಗಳ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅವನು ತಂಗಿದನು. ಆ ದಂಪತಿಗಳಿಗೆ ಪೌಲನ ಮೇಲೆ ಎಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿ ಬೆಳೆಯಿತೆಂದರೆ, ಅವರು ಅವನನ್ನು ತಮ್ಮ ವಾರಸುದಾರನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಪೌಲನು ಅದನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿದನು; ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಲೋಕದ ಯಾವುದನ್ನೂ ಅವನು ಬಯಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.

ಮನೆಗೆ ಮರಳಿದ ಪೌಲನು ತನ್ನ ಧರ್ಮಕೇಂದ್ರದ ಗುರುಗಳ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನಕ್ಕೆ ತನ್ನನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡನು. ಪೌಲನು ಅಸಾಧಾರಣ ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಯುವಕನೆಂದು ಕಂಡ ಗುರುಗಳು, ಅವನನ್ನು ಹಲವಾರು ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಿಗೆ ಒಳಪಡಿಸಿದರು. ಪಾಪನಿವೇದನೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವರು ಅವನೊಂದಿಗೆ ಬಹಳ ಕಠಿಣವಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಅವಮಾನಿಸುತ್ತಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಅವನನ್ನು ಪಾಪಿಗಳಲ್ಲೇ ಅತ್ಯಂತ ಕೆಟ್ಟವನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಂದು ದಿನ, ಸ್ಥಳೀಯ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ನೃತ್ಯದಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವಂತೆ ಅವನಿಗೆ ಆದೇಶಿಸಿ, ಪೌಲನನ್ನು ಇನ್ನೂ ಕಠಿಣವಾದ ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸಲು ಅವರು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ಪೌಲನಿಗೆ ಈ ವಿಚಾರವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಇಷ್ಟವಿರಲಿಲ್ಲ, ಆದರೂ ಅವನು ವಿಧೇಯನಾದನು. ಆದರೆ ಅವನು ನೃತ್ಯದ ಅಂಗಳಕ್ಕೆ ಕಾಲಿಟ್ಟೊಡನೆ, ವಾದ್ಯಗಳ ಎಲ್ಲ ತಂತಿಗಳೂ ಒಮ್ಮೆಗೇ ತುಂಡಾಗಿ, ನೃತ್ಯವು ನಿಂತುಹೋಯಿತು. ಪೌಲನಿಗೆ ದೇವರಿಂದ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಕರೆಯಿದೆ ಎಂಬುದು ಇದರಿಂದ ಧರ್ಮಕೇಂದ್ರದ ಗುರುಗಳಿಗೆ ಮನವರಿಕೆಯಾಯಿತು.

ಅವನ ಕುಟುಂಬವು ಸಾಧಾರಣ ಆದಾಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು, ಕುಟುಂಬದ ಅಗತ್ಯಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಲು ಅವನ ತಂದೆ ಸದಾ ಹೆಣಗಾಡುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ, ಪೌಲನ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ ಫಾದರ್ ಕ್ರಿಸ್ಟೋಫರ್ ದನೇಯಿ ಒಂದು ಯೋಜನೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿದರು. ಪೌಲನ ತಂದೆತಾಯಿಯರ ಅನುಮತಿಯೊಂದಿಗೆ, ಅವರು ಶ್ರೀಮಂತಳೂ ಸದ್ಗುಣವಂತಳೂ ಆದ ಒಬ್ಬ ಯುವತಿಯನ್ನು ಕಂಡು, ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಅವನ ವಿವಾಹವನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿದರು. ಪೌಲನು ಕುಟುಂಬದ ಜೀವನನಿರ್ವಹಣೆಗೆ ನೆರವಾಗುವಂತೆ, ತಮ್ಮ ಎಲ್ಲ ಹಣವನ್ನೂ ಅವನಿಗೆ ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುವುದಾಗಿಯೂ ಅವನ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ ಪೌಲನ ತಂದೆತಾಯಿಯರಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದರು. ಪೌಲನನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಈ ವಿಚಾರವು ಬಹಳ ಇಷ್ಟವಾಯಿತು. ಅವನ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ ಒತ್ತಾಯಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಪೌಲನು ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಅವಳನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದನು; ಆದರೆ ವಿವಾಹವು ತನ್ನ ಮಾರ್ಗವಲ್ಲವೆಂದು ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು. ಅನಂತರ, ಕುಟುಂಬದ ಒಳಿತಿಗಾಗಿ ಮತ್ತು ಹಿರಿಯ ಮಗನಾಗಿ ವಂಶದ ಹೆಸರನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಮದುವೆಯಾಗುವಂತೆ ಅವನ ಇಡೀ ಕುಟುಂಬವು ಅವನನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು. ಪೌಲನು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗೆ ಮೊರೆಹೋದನು. ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ಬಳಿಕ, ಯಾವುದೇ ಏರ್ಪಾಡುಗಳನ್ನು ಮಾಡುವ ಮೊದಲೇ, ಅವನ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ ಹಠಾತ್ತನೆ ನಿಧನರಾದರು. ಪೌಲನನ್ನು ಆಗಲೇ ವಾರಸುದಾರನಾಗಿ ಹೆಸರಿಸಲಾಗಿತ್ತು; ಆದರೆ ಅವನು ಇಡೀ ಪಿತ್ರಾರ್ಜಿತ ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ತನ್ನ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪನ ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿ, ಉಳಿದದ್ದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ತನ್ನ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟನು.

ಇಪ್ಪತ್ತನಾಲ್ಕನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪೌಲನು ಸ್ಥಳೀಯ ಭಕ್ತಸಂಘದ ಅಧ್ಯಕ್ಷನಾಗಿ ಆಯ್ಕೆಯಾದನು. ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಉಪದೇಶಗಳಿಗೆ ಉತ್ತಮ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ದೊರೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದಲ್ಲೇ ಪಟ್ಟಣದ ಅನೇಕರು ಅವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಲು ಗುಂಪುಗುಂಪಾಗಿ ಬರತೊಡಗಿದರು. ಇದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಧರ್ಮೋಪದೇಶವನ್ನೂ ಕಲಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನು ಯುವಕರ ಒಂದು ಸಂಘವನ್ನೂ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ವಿಶ್ವಾಸದ ಕುರಿತು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಯಾತನೆಯ ಕುರಿತು ಚರ್ಚಿಸಲು ಅವರನ್ನು ದೀರ್ಘ ನಡಿಗೆಗಳಿಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದನು. ಹೀಗೆ ಅವನು ಆ ಯುವಕರಲ್ಲಿ ಅನೇಕರಿಗೆ ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಮರ್ಪಿತ ಜೀವನವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಪ್ರೇರಣೆ ನೀಡಿದನು. ಪೌಲನು ಬಡವರನ್ನೂ ಅಸ್ವಸ್ಥರನ್ನೂ ಆರೈಕೆ ಮಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ಮರಣಾಸನ್ನರ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ ನಿಷ್ಠೆ ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಅಂತ್ಯಸಂಸ್ಕಾರ ದೊರೆಯುವಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನು ಅನೇಕ ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಪ್ರೇಷಿತ ಸೇವಾಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದನು; ದೇವರು ಅವನಿಗೆ ಮಹತ್ತರವಾದ ಆತ್ಮಿಕ ವರಗಳನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿದರು. ಆತ್ಮಗಳನ್ನು ಅರಿಯುವ ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಿಗಳ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಅವರಿಗೆ ಕರುಣೆಯಿಂದ ತಿಳಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಅವನಿಗೆ ನೀಡಲಾಯಿತು. ಇದರಿಂದ ಮನಃಪರಿವರ್ತನೆಗಳು ಮತ್ತು ವಿನಮ್ರ ಪಾಪನಿವೇದನೆಗಳು ಉಂಟಾದವು. ಪಾಪಗಳಲ್ಲಿ ಕಠಿಣಗೊಂಡಿದ್ದ ಯುವಕರ ಮನಃಪರಿವರ್ತನೆಗಾಗಿ ಪೌಲನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಶ್ರಮಿಸಿದನು. ಅವರು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಡದಿದ್ದರೆ ಅವರಿಗೆ ಏನಾಗುವುದೆಂದು ಅವನು ಪ್ರವಾದನೆಯ ಮೂಲಕ ತಿಳಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನ ಪ್ರವಾದನೆಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ ನಿಜವಾಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಇದರಿಂದ ಪಟ್ಟಣದ ಜನರಲ್ಲಿ ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯೂ ಪವಿತ್ರ ಭಯಭಕ್ತಿಯೂ ಮೂಡಿ, ಅವರು ಅವನನ್ನು ಜೀವಂತ ಸಂತನೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸತೊಡಗಿದರು.

ಸುಮಾರು ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ವರ್ಷದವನಾಗಿದ್ದಾಗ, ಪೌಲನಿಗೆ ಮೂವರು ಹೊಸ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕರ ಪರಿಚಯವಾಯಿತು. ಅವರು ಅವನಿಗೆ ಅಪಾರವಾಗಿ ನೆರವಾದರು. ಅವನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಧ್ಯಾನಾನುಭವದ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಶಿಖರಗಳನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಿತ್ತು. ದೇವರು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಅವನ ಹೃದಯದೊಂದಿಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ, ಅವನಿಗಾಗಿ ತಾವು ಹೊಂದಿದ್ದ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಂದು ದಿನ ಪೌಲನು ದೇವಾಲಯದಿಂದ ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ದರ್ಶನವಾಯಿತು: “ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ, ನಾನು ಒಂದು ನಿಲುವಂಗಿಯನ್ನು ಧರಿಸಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡೆ; ಅದರ ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಬಿಳಿ ಶಿಲುಬೆ ಇತ್ತು; ಶಿಲುಬೆಯ ಕೆಳಗೂ ಬಿಳಿ ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ ಯೇಸುವಿನ ಪವಿತ್ರ ನಾಮವಿತ್ತು…” ಮತ್ತೊಂದು ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಪೌಲನಿಗೆ ಪೂಜ್ಯ ಮಾತೆಯ ದರ್ಶನವಾಯಿತು. ಆಕೆ ಅವನಿಗೆ “JESU XPI PASSIO” ಎಂಬ ಪದಗಳಿದ್ದ ಧಾರ್ಮಿಕ ಉಡುಪನ್ನು ಚಾಚಿದಳು. ಆ ಪದಗಳ ಅರ್ಥ “ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತರ ಯಾತನೆ.” ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲದ ನಂತರ, ಪೂಜ್ಯ ಕನ್ಯಾಮಾತೆ ಈ ಹಿಂದೆ ಪೌಲನಿಗೆ ತೋರಿಸಿದ್ದ ಉಡುಪನ್ನು ಧರಿಸಿ ಮತ್ತೆ ಅವನಿಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಳು. “ನನ್ನ ಮಗನೇ! ನಾನು ಶೋಕದ ಉಡುಪನ್ನು ಧರಿಸಿರುವುದನ್ನು ನೀನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೀಯಲ್ಲ. ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ನನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಪುತ್ರ ಯೇಸುವಿನ ದುಃಖಭರಿತ ಯಾತನೆ. ನೀನು ಒಂದು ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಭೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ಅದರ ಸದಸ್ಯರೆಲ್ಲರೂ ಕಪ್ಪು ಉಡುಪನ್ನು ಧರಿಸಿ, ನನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಪುತ್ರನ ಯಾತನೆ ಮತ್ತು ಮರಣಕ್ಕಾಗಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಶೋಕಿಸಬೇಕು.” ತನ್ನ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕರ ಸಲಹೆಯಂತೆ ಪೌಲನು ಈ ಎಲ್ಲ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನೂ ತನ್ನ ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷರಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದನು. ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷರು ಇತರರೊಂದಿಗೆ ಸಮಾಲೋಚಿಸಿದ ಬಳಿಕ, ಈ ಪ್ರೇರಣೆಗಳು ಮತ್ತು ದರ್ಶನಗಳು ದೇವರಿಂದ ಬಂದವುಗಳೆಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರು. ಇದಾದ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದಲ್ಲೇ ಪೌಲನು ತನ್ನ ಕುಟುಂಬದವರಿಗೆ ವಿದಾಯ ಹೇಳಿ ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷರ ಖಾಸಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥನಾಮಂದಿರಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಅಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷರು ಅವನಿಗೆ ಕಪ್ಪು ಧಾರ್ಮಿಕ ಉಡುಪನ್ನು ತೊಡಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಮುಂದೆ ಪ್ಯಾಶನಿಸ್ಟ್ ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಭೆಯ ಗುರುತಾಗಲಿದ್ದ ಎದೆಯ ಮೇಲಿನ ಲಾಂಛನ ಆ ಉಡುಪಿನಲ್ಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಬಳಿಕ ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷರು ಹೊಸ ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಭೆಯ ನಿಯಮಾವಳಿಯನ್ನು ಬರೆಯುವಂತೆ ಅವನಿಗೆ ಆದೇಶಿಸಿದರು. ನಲವತ್ತು ದಿನಗಳ ಧ್ಯಾನಶಿಬಿರದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಪೌಲನು ನಿಯಮಾವಳಿಯನ್ನು ಬರೆದು, ನಂತರ ಅದನ್ನು ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷರಿಗೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದನು. ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಯಾಜಕರ ಸಲಹೆಯನ್ನು ಪಡೆದ ಬಳಿಕ, ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷರು “ಯೇಸುವಿನ ಬಡವರು” ಎಂಬ ಹೊಸ ಧರ್ಮಕ್ಷೇತ್ರೀಯ ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಭೆಯ ನಿಯಮಾವಳಿಗೆ ಅನುಮೋದನೆ ನೀಡಿದರು.

ತನ್ನ ಹೊಸ ಜೀವನವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಲು ಪೌಲನನ್ನು ದೂರದ ಏಕಾಂತಾಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಲಾಯಿತು. ಆದರೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದಲ್ಲೇ ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷರು ಅವನನ್ನು ಸಂತ ಸ್ತೇಫನರ ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಸ್ಥಳಾಂತರಿಸಿದರು. ಪೌಲನ ಜೀವನವು ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮತ್ತು ವೈಯಕ್ತಿಕ ಪಾವಿತ್ರ್ಯದ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಾಗಿರದೆ, ಪ್ರೇಷಿತ ಸೇವೆಯ ಜೀವನವೂ ಆಗಿರಬೇಕೆಂದು ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷರಿಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು. ಸಂತ ಸ್ತೇಫನರ ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಬಂದ ಬಳಿಕ, ಇನ್ನಿಬ್ಬರು ಪೌಲನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡರು. ಅವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು ಅವನ ಸಹೋದರ ಸ್ನಾನಿಕ ಯೋಹಾನ್ನ. ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷರ ಆದೇಶದಂತೆ ಪೌಲನು ಧರ್ಮೋಪದೇಶವನ್ನು ಕಲಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು; ನಂತರ ಪ್ರವಚನ ನೀಡತೊಡಗಿದನು. ಅವನ ಪ್ರವಚನಗಳು ಅನೇಕರನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಿದವು ಮತ್ತು ಅನೇಕರು ಮನಃಪರಿವರ್ತನೆಗೊಂಡರು. ಅದ್ಭುತಗಳು ನಡೆದವು, ಪಟ್ಟಣದ ಜನರು ಪಾಪದಿಂದ ವಿಮುಖರಾಗತೊಡಗಿದರು ಮತ್ತು ಕ್ರಿಸ್ತರ ಯಾತನೆಯ ವಿಷಯವು ಸದಾ ಪೌಲನ ತುಟಿಗಳಲ್ಲಿರುತ್ತಿತ್ತು.

1721ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್‌ನಲ್ಲಿ, ಪೌಲನು ತನ್ನ ನಿಯಮಾವಳಿಯನ್ನು ಬರೆದು ಮುಗಿಸಿ ಒಂದು ವರ್ಷವೂ ಆಗುವುದಕ್ಕೆ ಮುನ್ನವೇ, ಪವಿತ್ರ ಪಿತನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲು ರೋಮ್‌ಗೆ ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು. ಸಂತ ಫ್ರಾನ್ಸಿಸರಂತೆಯೇ ತಾನೂ ನೇರವಾಗಿ ಪೋಪರ ಅರಮನೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ತನ್ನ ಹೊಸ ಸಮುದಾಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಅನುಮತಿ ಪಡೆಯಬಹುದೆಂದು ಅವನು ಭಾವಿಸಿದ್ದನು. ಅವನು ರೋಮ್‌ಗೆ ಬಂದು ಪೋಪರ ಅರಮನೆಗೆ ಹೋದನು. ಆದರೆ ಅವನ ಉಡುಪು ಮತ್ತು ಬಳಲಿಕೆಯಿಂದ ಅವನ ಬಡತನ ಎದ್ದುಕಾಣುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ, ಕಾವಲುಗಾರರು ಅವನನ್ನು ದ್ವಾರದ ಒಳಗೆ ಹೋಗಲೂ ಬಿಡಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ಅವನೊಂದಿಗೆ ಒರಟಾಗಿ ವರ್ತಿಸಿ, ಇಂಥ ಅಲೆಮಾರಿಗಳು ದಿನವಿಡೀ ಬರುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾರೆಂದೂ ಅವನು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟುಹೋಗಬೇಕೆಂದೂ ಹೇಳಿದರು. ನಂತರ ಅವನು ಸಂತ ಮರಿಯ ಮೇಜರ್ ಮಹಾದೇವಾಲಯದತ್ತ ಹೊರಟನು. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕಾರಂಜಿಯ ಬಳಿ ನಿಂತು, ತನ್ನ ಬಳಿ ಉಳಿದಿದ್ದ ಕೊನೆಯ ರೊಟ್ಟಿಯನ್ನು ಒಬ್ಬ ಭಿಕ್ಷುಕನೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಂಡನು.  ಸಂತ ಮರಿಯ ಮೇಜರ್ ಮಹಾದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ, ಪೂಜ್ಯ ಮಾತೆಯ ಪುರಾತನ ಪವಿತ್ರ ಚಿತ್ರದ ಮುಂದೆ, ಯೇಸುವಿನ ಯಾತನೆಯ ಮೇಲಿನ ಭಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಅದರ ಕೃತಜ್ಞ ಸ್ಮರಣೆಯನ್ನೂ ಉತ್ತೇಜಿಸುವುದಾಗಿ ಅವನು ವ್ರತ ಮಾಡಿದನು. ದೇವಮಾತೆಯ ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆಯ ಮೂಲಕ ಯೇಸುವಿನೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಿಸಿದ ಆ ತಿರಸ್ಕಾರದ ಅನುಭವದಿಂದಲೇ, ಪ್ಯಾಶನಿಸ್ಟರ ವಿಶಿಷ್ಟ ಆತ್ಮಿಕ ವರದಾನವು ಅವನಿಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಯಿತು. ಇದಾದ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದಲ್ಲೇ ಅವನು ತನ್ನ ಸಹೋದರನೊಂದಿಗೆ ಊರಿನಲ್ಲಿದ್ದ ತನ್ನ ಏಕಾಂತಾಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದನು.

1725ರಲ್ಲಿ ಪೌಲನು ಮತ್ತು ಅವನ ಸಹೋದರನು ರೋಮ್‌ಗೆ ಹೋಗಿ ಸಂತ ಗಲ್ಲಿಕನರ ಆರೈಕೆಧಾಮದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿದರು. ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ನೋವು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದವರನ್ನೂ ಮರಣಶಯ್ಯೆಯಲ್ಲಿದ್ದವರನ್ನೂ ಆರೈಕೆ ಮಾಡಿದರು. ತೀವ್ರ ನೋವಿನ ಈ ಅನುಭವವು ಮುಂದೆ ನಡೆಯಲಿದ್ದ ಸಂಗತಿಗಳಿಗೆ ಅವರ ಮುಖ್ಯ ಪ್ರೇರಣೆಯಾಯಿತು. ಆ ಆರೈಕೆಧಾಮದ ಉಸ್ತುವಾರಿ ವಹಿಸಿದ್ದ ಕಾರ್ಡಿನಲ್‌ರಿಗೆ ಪೌಲ ಮತ್ತು ಅವನ ಸಹೋದರನ ಮೇಲೆ ಬಹಳ ಪ್ರೀತಿಯಿತ್ತು. ಒಂದು ದಿನ, ಅವರು ಯಾಜಕರಾಗಿ ಅಭಿಷಿಕ್ತರಾಗಬೇಕೆಂದು ತಾವು ನಂಬಿರುವುದಾಗಿ ಕಾರ್ಡಿನಲ್ ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದರು. ಆದ್ದರಿಂದ ವಿಧೇಯತೆಯಿಂದ ಯಾಜಕಾಭಿಷೇಕಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧರಾಗುವಂತೆ ಅವರಿಗೆ ಆದೇಶಿಸಿದರು. ಮುಂದಿನ ಹಲವು ತಿಂಗಳುಗಳ ಕಾಲ ಅವರು ಒಬ್ಬ ಫ್ರಾನ್ಸಿಸ್ಕನ್ ಸನ್ಯಾಸಿಯ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ದೇವತಾಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದರು. 1727ರ ಜೂನ್ 7ರಂದು ಸಂತ ಪೇತ್ರರ ಮಹಾದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಪೋಪ್ ಬೆನೆಡಿಕ್ಟ್ XIII ಅವರಿಂದ ಯಾಜಕಾಭಿಷೇಕವನ್ನು ಪಡೆದರು.

ಮುಂದಿನ ಹದಿನೈದು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ, ಫಾದರ್ ಪೌಲರು ರೋಗಿಗಳ ಆರೈಕೆ ಮಾಡಿದರು, ಧಾರ್ಮಿಕ ಜಾಗೃತಿ ಪ್ರವಚನಗಳನ್ನು ನೀಡಿದರು ಮತ್ತು ಗಾಢವಾದ ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಜೀವನವನ್ನು ನಡೆಸಿದರು. ಹೀಗೆ ದೇವರು ಅವರ ಮೂಲಕ ಅನೇಕ ಅದ್ಭುತಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಲು ಅವರು ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟರು. ನಿಧಾನವಾಗಿ ಇತರರೂ ಅವರನ್ನು ಮತ್ತು ಅವರ ಸಹೋದರನನ್ನು ಸೇರಿಕೊಂಡರು. 1741ರಲ್ಲಿ ಪೋಪ್ ಬೆನೆಡಿಕ್ಟ್ XIV ಅವರ ನಿಯಮಾವಳಿಗೆ ಅಂತಿಮ ಅನುಮೋದನೆ ನೀಡಿ, ಅವರನ್ನು ನಮ್ಮ ಪ್ರಭು ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತರ ಪರಮ ಪವಿತ್ರ ಶಿಲುಬೆ ಮತ್ತು ಯಾತನೆಯ ಪಾದರಕ್ಷೆರಹಿತ ಧರ್ಮಗುರುಗಳ ಧರ್ಮಸಂಘವಾಗಿ (ಪ್ಯಾಶನಿಸ್ಟರು) ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು. ಅಂದಿನಿಂದ ಫಾದರ್ ಪೌಲರು ಮತ್ತು ಪ್ಯಾಶನಿಸ್ಟರು ಬೆಳೆಯುತ್ತಲೇ ಹೋದರು. 1775ರಲ್ಲಿ ಅವರು ನಿಧನರಾಗುವ ವೇಳೆಗೆ, ಕ್ರಿಸ್ತರ ಯಾತನೆಯನ್ನು ಕೇಂದ್ರವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮತ್ತು ಬೋಧನೆಯ ಜೀವನಕ್ಕೆ ತಮ್ಮನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಿಕೊಂಡ ನೂರಾರು ಸಹೋದರರು ಮತ್ತು ಗುರುಗಳಿದ್ದರು. ಹನ್ನೆರಡು ಮಠಗಳಿದ್ದವು; ಅವರು ಅವುಗಳನ್ನು “ಏಕಾಂತಧಾಮಗಳು” ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಧ್ಯಾನಜೀವನ ನಡೆಸುವ ಪ್ಯಾಶನಿಸ್ಟ್ ಕನ್ಯಾಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೂ ಒಂದು ಮಠವಿತ್ತು. ಲಿಖಿತ ನಿಯಮಾವಳಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುವುದರ ಜೊತೆಗೆ, ಸಂತ ಪೌಲರು ಅಂದಾಜು 2,000 ಪತ್ರಗಳನ್ನು ಬರೆದರು. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಅವರ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಲಹೆಗಳು ಮತ್ತು ಕ್ರಿಸ್ತರ ಯಾತನೆಯ ಕುರಿತಾದ ಆಳವಾದ ಒಳನೋಟಗಳು ಬಹಳ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತವೆ.

ಶಿಲುಬೆಯ ಸಂತ ಪೌಲರು ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ಕ್ರಿಸ್ತರ ಯಾತನೆಯತ್ತ ಆಕರ್ಷಿತರಾಗಿದ್ದರು. ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಕ್ರಿಸ್ತರ ಕಷ್ಟಗಳೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಿಸಿದಾಗ, ಅವು ತಾವು ಪಡೆಯಬಹುದಾದ ಅತ್ಯಮೂಲ್ಯ ಕೊಡುಗೆಯಾಗುತ್ತವೆ ಎಂದು ಅವರು ಕಂಡುಕೊಂಡರು. ತಮ್ಮ “ಸಂಸ್ಕಾರರೂಪದ ವರ” ಆಗಿರುವ ಪರಮಪ್ರಸಾದದ ಪ್ರಭುವನ್ನು ಅವರು ಅಪಾರವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು ಪದೇ ಪದೇ ದಿವ್ಯ ಕಮ್ಯುನಿಯನ್‌ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಭುವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು; ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇದು ಅಪರೂಪದ ಆಚರಣೆಯಾಗಿತ್ತು. ಅವರ ಗಾಢವಾದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಿಂದ ಹರಿದುಬಂದ ಶಿಲುಬೆಯ ಕುರಿತ ದಿಟ್ಟ ಬೋಧನೆ ಅನೇಕರನ್ನು ಕ್ರಿಸ್ತರತ್ತ ಸೆಳೆದು, ಅನೇಕರ ಮನಪರಿವರ್ತನೆಗೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು. ತಮ್ಮ ಸೇವೆಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಅವರು ದೇವರ ಅಂತರ್ನಿವಾಸದ ಕುರಿತು ಬೋಧಿಸಿದರು. ಇದರ ಮೂಲಕ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಲು ಮತ್ತು ಅವರಲ್ಲಿ ತನ್ನನ್ನೇ ಮರೆತು ಲೀನವಾಗಲು ತನ್ನ ಅಂತರಂಗದ ಮರುಭೂಮಿಗೆ ಸರಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಅವರು ಐವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಂಡರು; ಆದರೆ ಆ ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು ಕ್ರಿಸ್ತರ ಯಾತನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಿಸಿದರು. ಇದರಿಂದ ಶಿಲುಬೆಗೇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಯೇಸುವಿನೊಂದಿಗೂ, ಅವರು ರಕ್ಷಿಸಲು ಬಂದ ಪಾಪಿಗಳೊಂದಿಗೂ ಅವರು ಆಳವಾದ ಒಗ್ಗಟ್ಟಿಗೆ ಮತ್ತು ಸಹಾನುಭೂತಿಗೆ ಸೆಳೆಯಲ್ಪಟ್ಟರು. ಈ ವಿಶೇಷ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ವರವು ಇಡೀ ಪ್ಯಾಶನಿಸ್ಟ್ ಧರ್ಮಸಂಘದ ಅಡಿಪಾಯವಾಯಿತು.

ಈ ಮಹಾನ್ ಸಂತರನ್ನು, ಅನುಭಾವಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಥಾಪಕರನ್ನು ನಾವು ಗೌರವಿಸುವಾಗ, ಸಂತ ಪೌಲರು ಯಾತನೆಯಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತರನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡದ್ದರಿಂದ ಯಾತನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಮಹಾ ಆನಂದವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡರು ಎಂಬ ಸರಳ ಸತ್ಯವನ್ನು ಮನನ ಮಾಡಿರಿ. ಈ ಆವಿಷ್ಕಾರವು ಅಲೌಕಿಕ ಮೂಲದ್ದಾಗಿದ್ದು, ವಿಶ್ವಾಸದ ಬೆಳಕಿನ ಮೂಲಕ ಮಾತ್ರ ಅದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯ. ಯಾತನೆಯ ಕುರಿತು ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನು ಮನನ ಮಾಡಿರಿ ಮತ್ತು ಸಂತ ಪೌಲರು ಕಂಡುಕೊಂಡದ್ದನ್ನು ನೀವೂ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿರಿ. ಆಗ ನೀವೂ ನಮ್ಮ ಶಿಲುಬೆಗೇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪ್ರಭುವನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವಿರಿ.

ಪ್ರಾರ್ಥನೆ: ಶಿಲುಬೆಯ ಸಂತ ಪೌಲರೇ, ದೇವರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಧ್ಯಾನದ ಉನ್ನತ ಮಟ್ಟಗಳಿಗೆ ಸೆಳೆದರು ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಆತ್ಮದ ಆಳದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಗಹನವಾದ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ನಿಮಗೆ ಕಲಿಸಿದರು. ಬಳಿಕ ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಧ್ಯಾನದ ಉತ್ತಮ ಫಲಗಳನ್ನು ಜಗತ್ತಿನೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಂಡಿರಿ. ದಯವಿಟ್ಟು ನನಗಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿರಿ. ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತರ ಯಾತನೆಯ ಅತ್ಯಂತ ಮಹಿಮಾಮಯ ಕೊಡುಗೆಯಿಂದ ಎಂದಿಗೂ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯದೆ, ನನ್ನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಗಾಢಗೊಳಿಸುವ ಮೂಲಕ ನನ್ನ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಆಳಗೊಳಿಸಲು ನಾನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವಂತೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿರಿ. ಶಿಲುಬೆಯ ಸಂತ ಪೌಲರೇ, ನನಗಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿರಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.

ಧ್ಯಾನವನ್ನು ಇಲ್ಲಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ:

ಪೂಜಾವಿಧಿಯ ವರ್ಷದ ಸಂತರೂ ಹಬ್ಬಗಳೂ
ಸಂಪುಟಗಳು ಒಂದು–ನಾಲ್ಕು