ಸಂತ ಮರಿಯಾ ಗೋರೆಟ್ಟಿ

ಜುಲೈ 6: ಸಂತ ಮರಿಯಾ ಗೋರೆಟ್ಟಿ, ಕನ್ಯೆ ಮತ್ತು ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿ—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ

1890–1902
ಯುವಜನರ (ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಬಾಲಕಿಯರ), ಅತ್ಯಾಚಾರದ ಸಂತ್ರಸ್ತರ ಮತ್ತು ಬಡವರ ಪಾಲಕ ಸಂತರು
ಕರುಣೆ ಮತ್ತು ಕ್ಷಮೆಯ ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕಾಗಿ ಇವರ ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆಯನ್ನು ಬೇಡಲಾಗುತ್ತದೆ
ಪೋಪ್ ಹನ್ನೆರಡನೇ ಪಯಸ್ ಅವರಿಂದ ಜೂನ್ 24, 1950ರಂದು ಸಂತರಾಗಿ ಘೋಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು
ಆರಾಧನಾ ಬಣ್ಣ: ಕೆಂಪು
ಆವೃತ್ತಿ: ಪೂರ್ಣ – ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ

ಪಾಡ್‌ಕಾಸ್ಟ್ ಚಾನೆಲ್‌ಗಳು:
Apple – Spotify – iHeart – Audible

ಉಲ್ಲೇಖ:

ಲೆ ಫೆರಿಯೇರೆಯ ಈ ಸಂತೆಯ ವೀರೋಚಿತ ಸಾಕ್ಷ್ಯದಲ್ಲಿ, ತನ್ನನ್ನು ಕೊಂದ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಆಕೆ ಕ್ಷಮಿಸಿದ್ದು ಮತ್ತು ಒಂದು ದಿನ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಬೇಕೆಂಬ ಆಕೆಯ ಬಯಕೆ ವಿಶೇಷ ಗಮನಕ್ಕೆ ಅರ್ಹವಾಗಿವೆ. ಈ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಂದೇಶವು ನಮ್ಮ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅಸಾಧಾರಣ ಪ್ರಸ್ತುತತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ…ಈ ಸಂತೆಯ ತಾಯಿಯೂ ಅವನ ವಿಚಾರಣೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಸಭಾಂಗಣದಲ್ಲಿ ಕುಟುಂಬದ ಪರವಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿದರು. ಮಗಳಿಗೆ ಕ್ಷಮಿಸಲು ಕಲಿಸಿದವರು ತಾಯಿಯೋ ಅಥವಾ ಮರಣಶಯ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿಯಾದ ಮಗಳು ತೋರಿದ ಕ್ಷಮೆಯೇ ತಾಯಿಯ ನಡವಳಿಕೆಯನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಿತೋ ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಇಡೀ ಗೋರೆಟ್ಟಿ ಕುಟುಂಬದ ಸಂಬಂಧಗಳಿಗೆ ಕ್ಷಮೆಯ ಮನೋಭಾವವೇ ಪ್ರೇರಣೆಯಾಗಿತ್ತು ಎಂಬುದು ನಿಶ್ಚಿತ. ಈ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿಯಾದ ಮಗಳು ಮತ್ತು ಆಕೆಯ ತಾಯಿ ಇಬ್ಬರೂ ಅದನ್ನು ಅಷ್ಟು ಸಹಜವಾಗಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು. ~ಸಂತ ಎರಡನೇ ಜಾನ್ ಪಾಲ್

ಮನನ: ಮರಿಯಾ ಗೋರೆಟ್ಟಿ ಇಟಲಿಯ ಕೊರಿನಾಲ್ಡೊದಲ್ಲಿ ಬಡತನದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದಳು. ಏಳು ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಆಕೆ ಮೂರನೆಯವಳು. ಕುಟುಂಬದವರು ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹಿತರು ಆಕೆಯನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮರಿಯೆಟ್ಟಾ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಕುಟುಂಬದ ಬಡತನದಿಂದಾಗಿ ಮರಿಯಾಗೆ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಆಕೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಮಯವನ್ನು ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಕಳೆಯುತ್ತಾ, ಮನೆಗೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು ಮತ್ತು ತನ್ನ ಕಿರಿಯ ಒಡಹುಟ್ಟಿದವರನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಳು. ಆಕೆಯ ತಂದೆಗೆ ಒಂದು ಕೃಷಿಭೂಮಿ ಇತ್ತು. ಆದರೆ ಮರಿಯಾಗೆ ಕೇವಲ ಐದು ವರ್ಷವಿದ್ದಾಗ ಅವರು ಅದನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡರು. ಕೃಷಿಕೂಲಿಯಾಗಿ ದುಡಿದು ಮರಿಯಾಳ ತಂದೆ ತಮ್ಮ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಊಟಕ್ಕೆ ಸಾಕಾಗುವಷ್ಟು ಸಂಪಾದಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಮರಿಯಾಗೆ ಒಂಬತ್ತು ವರ್ಷವಿದ್ದಾಗ ಅವರು ಮಲೇರಿಯಾದಿಂದ ನಿಧನರಾದರು. ತನ್ನ ಏಳು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಪೋಷಿಸಲು ಮರಿಯಾಳ ತಾಯಿ ಹೊಲಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಇದರಿಂದ ಮರಿಯಾ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡಳು. ಔಪಚಾರಿಕ ಶಿಕ್ಷಣವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಓದಲು ಬಾರದಿದ್ದರೂ, ಮರಿಯಾಗೆ ಆಳವಾದ ವಿಶ್ವಾಸವಿತ್ತು. ಬಡತನ ಮತ್ತು ತಂದೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡದ್ದರಿಂದ ಕುಟುಂಬವು ಅನುಭವಿಸಿದ ಕಷ್ಟವು ಆಕೆಯ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸಲಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ ಅದನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಿತು. ಕಷ್ಟಗಳ ನಡುವೆ ತಾಯಿ ನಿರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದಾಗ ಮರಿಯಾ ಪದೇ ಪದೇ, “ಅಮ್ಮಾ, ಧೈರ್ಯವಾಗಿರು, ದೇವರು ನಮಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವರು” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಳು. ತನ್ನ ತಂದೆ ಶುದ್ಧಿಸ್ಥಳದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುವರೆಂಬ ನಿರೀಕ್ಷೆಯು ಮರಿಯಾಳನ್ನು ನಿರಂತರ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಜಪಮಾಲೆಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿತು.

ಗೋರೆಟ್ಟಿಯವರು ತಮ್ಮ ಕೃಷಿಭೂಮಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಾಗ, ಗೋರೆಟ್ಟಿ ಕುಟುಂಬವು ಸೆರೆನೆಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಅವರ ಮಗ ಅಲ್ಲೆಸ್ಸಾಂದ್ರೊ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮನೆಗೆ ತೆರಳಿ, ಅವರೊಂದಿಗೆ ವಾಸಿಸತೊಡಗಿತು. ಅಲೆಸ್ಸಾಂದ್ರೊನ ತಾಯಿ ಮಾನಸಿಕ ಅಸ್ವಸ್ಥತೆಯಿಂದ ಬಳಲಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಅವನು ಚಿಕ್ಕವನಿದ್ದಾಗಲೇ ನಿಧನರಾಗಿದ್ದರು. ಅಲೆಸ್ಸಾಂದ್ರೊನ ಸಹೋದರನೂ ಇಂತಹದೇ ಅಸ್ವಸ್ಥತೆಯಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವರ ತಂದೆ ಮದ್ಯವ್ಯಸನಿಯಾಗಿದ್ದರು. ಇದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ಅಲೆಸ್ಸಾಂದ್ರೊ ಸುಲಭವಾಗಿ ಕೋಪಗೊಳ್ಳುವ ಮತ್ತು ಅನೈತಿಕ ವರ್ತನೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗುವ ಯುವಕನಾಗಿದ್ದನು.

ಮರಿಯಾ ಮತ್ತು ಆಕೆಯ ಕುಟುಂಬವು ಸೆರೆನೆಲ್ಲಿ ಕುಟುಂಬದೊಂದಿಗೆ ವಾಸಿಸಿದ ಮೂರು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ, ಅಲೆಸ್ಸಾಂದ್ರೊ ಕನಿಷ್ಠ ಮೂರು ಬಾರಿ ಆಕೆಯನ್ನು ಲೈಂಗಿಕ ಸಂಬಂಧಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದನು. ಪ್ರತಿ ಬಾರಿಯೂ ಆಕೆ ನಿರಾಕರಿಸಿದಳು. ಇದರಿಂದ ಕೆರಳಿದ ಅವನು, ಆಕೆ ಯಾರಿಗಾದರೂ ಹೇಳಿದರೆ ಆಕೆಯನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದಾಗಿ ಬೆದರಿಸಿದನು. ಆದ್ದರಿಂದ ಆಕೆ ಮೌನವಾಗಿಯೇ ಉಳಿದಳು. ಮರಿಯಾಗೆ ಕೇವಲ ಹನ್ನೊಂದು ವರ್ಷ ಮತ್ತು ಅಲೆಸ್ಸಾಂದ್ರೊಗೆ ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷವಾಗಿದ್ದಾಗ, ಅವರಿಬ್ಬರ ಕುಟುಂಬಗಳು ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮರಿಯಾ ಒಬ್ಬಳೇ ತನ್ನ ಅತಿ ಕಿರಿಯ ತಂಗಿಯನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ಒಂದು ಅಂಗಿಯನ್ನು ಹೊಲಿದು ಸರಿಪಡಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಅವನು ಕಂಡನು. ಆಕೆಯ ತಾಯಿ ಮತ್ತು ಹಿರಿಯ ಒಡಹುಟ್ಟಿದವರು ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಅಲೆಸ್ಸಾಂದ್ರೊ ಆಕೆಯನ್ನು ಲೈಂಗಿಕ ಸಂಬಂಧಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದನು; ಆಕೆ ನಿರಾಕರಿಸಿದಳು. ಕೈಯಲ್ಲಿ ಚುಚ್ಚುಗೋಲನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿದ್ದ ಅಲೆಸ್ಸಾಂದ್ರೊ, ಮರಿಯಾ ತನಗೆ ಒಪ್ಪದಿದ್ದರೆ ಆಕೆಯನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದಾಗಿ ಬೆದರಿಸಿದನು. “ಬೇಡ! ಅದು ಪಾಪ! ದೇವರು ಅದನ್ನು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ!” ಎಂದು ಆಕೆ ಕೂಗಿದಳು. ಆಕೆ ಬಾಗಿಲಿನತ್ತ ಓಡಿದಳು. ಆದರೆ ಅಲೆಸ್ಸಾಂದ್ರೊ ಆಕೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಕುತ್ತಿಗೆಗೆ ಹದಿನಾಲ್ಕು ಬಾರಿ ಇರಿದು, ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಓಡಿಹೋದನು. ಮರಿಯಾ ರಕ್ತಸ್ರಾವವಾಗುತ್ತಾ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದಾಗ, ಆಕೆಯ ಪುಟ್ಟ ತಂಗಿ ಅಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದಳು. ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ಆಕೆಯ ತಾಯಿ ಏನಾಯಿತೆಂದು ನೋಡಲು ಬಂದರು. ಇರಿತಕ್ಕೊಳಗಾಗಿ ರಕ್ತಸ್ರಾವವಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಮರಿಯಾಳನ್ನು ಕಂಡು, ಆಕೆಯನ್ನು ಸ್ಥಳೀಯ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದರು. ಅಲ್ಲಿ ಮರಿಯಾ ಕೇವಲ ಒಂದು ದಿನ ಮಾತ್ರ ಬದುಕಿದ್ದಳು.

ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿ, ಮರಿಯಾ ಅಷ್ಟು ಸಮಯ ಬದುಕುಳಿದಿದ್ದನ್ನು ಕಂಡು ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸಕರು ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟರು. ಅವರು ತಕ್ಷಣವೇ ಅರಿವಳಿಕೆ ನೀಡದೆ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆ ಮಾಡಿದರು. ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ವೇಳೆ ಮರಿಯಾಗೆ ಎಚ್ಚರವಾಯಿತು. ಆಗ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ವೈದ್ಯರು ಆಕೆಗೆ, “ಮರಿಯಾ, ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೋ” ಎಂದರು. ಮರಿಯಾ, “ಸರಿ, ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಯಾರು ಮೊದಲು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೋ ಯಾರಿಗೆ ಗೊತ್ತು?” ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದಳು. ವೈದ್ಯರು ಆಕೆಗೆ, “ನೀನೇ, ಮರಿಯಾ” ಎಂದರು. ಅದಕ್ಕೆ ಮರಿಯಾ, “ಹಾಗಾದರೆ ನಾನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ” ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದಳು. ಮರಣದ ಮೊದಲು ಮರಿಯಾ ತಾನು ಅಲೆಸ್ಸಾಂದ್ರೊನನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿದ್ದಾಗಿ ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು. ಜೊತೆಗೆ, ಅವನನ್ನು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ನೋಡುವ ನಿರೀಕ್ಷೆಯನ್ನೂ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದಳು. ಆಕೆ ಅಂತಿಮ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳನ್ನೂ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದಳು. ಮರಣಶಯ್ಯೆಯಲ್ಲಿ, ತನ್ನ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದವನು ಅಲೆಸ್ಸಾಂದ್ರೊ ಎಂದು ಆಕೆ ಪೊಲೀಸ್ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು. ಜೊತೆಗೆ, “ನಾನು ಅವನನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸುತ್ತೇನೆ, ಅವನೂ ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿರಬೇಕೆಂದು ನಾನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ!” ಎಂದಳು. ಮರುದಿನ ಆಕೆ ನಿಧನಳಾದಳು.

ಹಲವು ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಮರಿಯಾಳ ಕ್ರೂರ ಮರಣವು ಆಕೆಯ ಹೊಸ ಬದುಕಿನ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಆಕೆಯ ಕುಟುಂಬವು ದುಃಖದಿಂದ ತತ್ತರಿಸಿತು. ಆದರೆ ಆಕೆಯ ವಿಶ್ವಾಸ, ಕರುಣೆ ಮತ್ತು ಕ್ಷಮೆಯ ಕೃತ್ಯದಿಂದ ಅವರು ಪ್ರೇರಣೆಯನ್ನೂ ಪಡೆದರು. ಆಕೆಯ ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅನೇಕರು ಆಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ, “ಒಬ್ಬ ಸಂತೆ ನಿಧನರಾಗಿದ್ದಾರೆ!” ಎಂದರು. ಆಕೆಯ ಮೇಲಿನ ಭಕ್ತಿಯು ತಕ್ಷಣವೇ ಹರಡಲು ಆರಂಭಿಸಿತು ಮತ್ತು ಇಂದಿಗೂ ಹರಡುತ್ತಲೇ ಇದೆ.

ಅಲೆಸ್ಸಾಂಡ್ರೊ ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಿನವನಾಗಿದ್ದುದರಿಂದ, ಅವನಿಗೆ ಜೀವಾವಧಿಯ ಬದಲು ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಜೈಲುಶಿಕ್ಷೆ ವಿಧಿಸಲಾಯಿತು. ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಮೊದಲ ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಅಲೆಸ್ಸಾಂಡ್ರೊ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಡಲು ನಿರಾಕರಿಸಿ, ಹಠಮಾರಿಯಾಗಿಯೇ ಉಳಿದನು. ಮರಿಯಾ ತನ್ನನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿದ್ದಾಳೆಂದು ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ, ಆ ಕ್ಷಮೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲೂ ತನ್ನ ಪಾಪವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲೂ ಅವನಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸ್ಥಳೀಯ ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷರಾದ ಜೊವಾನ್ನಿ ಬ್ಲಾಂಡಿನಿಯವರಿಗೆ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಪ್ರೇರಣೆಯಾದಾಗ, ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬದಲಾಗತೊಡಗಿತು. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಲೆಸ್ಸಾಂಡ್ರೊಗೆ ಒಂದು ಕನಸು ಬಿತ್ತು. ಅದರಲ್ಲಿ ಮರಿಯಾ ತನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ಪರಿಶುದ್ಧತೆಯ ಸಂಕೇತವಾದ ಲಿಲಿ ಹೂಗಳನ್ನು ತನಗೆ ನೀಡುವುದನ್ನು ಅವನು ಕಂಡನು. ಅವನು ಆ ಹೂಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಾಗ, ಅವು ಅವನ ಕೈಗಳನ್ನು ಸುಟ್ಟು ಧೂಳಾದವು. ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷರ ಭೇಟಿಗಾಗಿ ಕೃತಜ್ಞತೆ ತಿಳಿಸುತ್ತಾ, ತನ್ನ ಕನಸಿನ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿ, ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳನ್ನು ಕೋರಿ ಅವನು ಅವರಿಗೆ ಪತ್ರ ಬರೆದನು. ಮುಂದಿನ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಅಲೆಸ್ಸಾಂಡ್ರೊ ಆಳವಾದ ಮನಃಪರಿವರ್ತನೆ ಹೊಂದಿದನು. ತನ್ನ ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಶಿಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತೇಳು ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಅವನು ಬಿಡುಗಡೆಯಾದನು.

ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ ಮೇಲೆ ಅಲೆಸ್ಸಾಂಡ್ರೊ ಮರಿಯಾಳ ತಾಯಿ ಅಸ್ಸುಂತಾಳ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ತನ್ನನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸುವಂತೆ ಬೇಡಿಕೊಂಡನು. ಆಕೆ ಅವನನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿದಳು. “ನನ್ನ ಮಗಳು ಅಷ್ಟು ಮನಃಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನೀಡಿದ್ದನ್ನು ತಡೆಹಿಡಿಯಲು ನಾನಾರು?” ಎಂದು ಆಕೆ ಉತ್ತರಿಸಿದಳು. ಮರುದಿನ ಅಲೆಸ್ಸಾಂಡ್ರೊ ಮತ್ತು ಅಸ್ಸುಂತಾ ಒಟ್ಟಿಗೆ ದಿವ್ಯಬಲಿಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿ, ತಾಯಿ-ಮಗನಂತೆಯೇ ಪವಿತ್ರ ಪರಮಪ್ರಸಾದವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು.

ಜೂನ್ 24, 1950ರಂದು, ಪೋಪ್ ಹನ್ನೆರಡನೆಯ ಪಯಸ್ ಮರಿಯಾಳನ್ನು ಸಂತರ ಪದವಿಗೇರಿಸಿ, ಆಕೆಯನ್ನು “ಇಪ್ಪತ್ತನೆಯ ಶತಮಾನದ ಸಂತ ಆಗ್ನೆಸ್” ಎಂದು ಕರೆದರು. ಅತ್ಯಂತ ಗಮನಾರ್ಹ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ, ಸಂತರ ಪದವಿಗೇರಿಸುವ ಸಮಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಮರಿಯಾಳ ತಾಯಿಯೂ ಆಕೆಯ ನಾಲ್ವರು ಒಡಹುಟ್ಟಿದವರೂ ಹಾಜರಿದ್ದರು. ತಾಯಿಯೊಬ್ಬಳು ತನ್ನ ಮಗುವನ್ನು ಸಂತರ ಪದವಿಗೇರಿಸುವ ಸಮಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದ್ದು ಇದೇ ಮೊದಲ ಬಾರಿಯಾಗಿತ್ತು. ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಗಮನಾರ್ಹ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ, ಅಲೆಸ್ಸಾಂಡ್ರೊ ಕೂಡ ಅಲ್ಲಿದ್ದನು. ಸಂತ ಮರಿಯಾಳ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಕರುಣೆ, ಕ್ಷಮೆ ಮತ್ತು ಸಮನ್ವಯದ ಒಂದು ಅದ್ಭುತವನ್ನು ಸಾಧಿಸಿದ್ದವು. ಅಲೆಸ್ಸಾಂಡ್ರೊ ಒಬ್ಬ ಲೌಕಿಕ ಫ್ರಾನ್ಸಿಸ್ಕನ್ ಸಹೋದರನಾಗಿ, ತನ್ನ ಎಂಭತ್ತೇಳನೆಯ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸಾಯುವವರೆಗೂ ತೋಟಗಾರನಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದನು.

ಸಂತ ಮರಿಯಾ ಗೊರೆಟ್ಟಿಯ ಅಲ್ಪಕಾಲದ ಜೀವನ ಮತ್ತು ದುರಂತಮಯ ಮರಣವು ಕೇವಲ ಒಂದು ದುರಂತಕ್ಕಿಂತ ಎಷ್ಟೋ ಹೆಚ್ಚಿನದನ್ನು ನಮ್ಮ ಮುಂದಿಡುತ್ತವೆ. ಅವು ನಮಗೆ ನಿರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ—ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣ ಹೃದಯದ ಪಾಪಿಯೂ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಟ್ಟು ರಕ್ಷಣೆ ಹೊಂದಬಹುದು ಎಂಬ ನಿರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು. ಅನೇಕ ಬಾರಿ ನಮ್ಮ ಜಗತ್ತು ಪಾಪಕ್ಕೆ ಕರುಣೆಯ ಬದಲು ಆಕ್ರೋಶದಿಂದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುತ್ತದೆ. ಕರುಣೆಯೇ ಸಂತ ಮರಿಯಾಳ ಹೃದಯದ ವಿಶಿಷ್ಟ ಸದ್ಗುಣವಾಗಿದೆ. ಪಾಪಿಯ ಕಡೆಗಿನ ಎಲ್ಲ ಕೋಪ, ಕಹಿಭಾವ ಮತ್ತು ದ್ವೇಷವನ್ನು ಜಯಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವಂತೆ ಈ ಹನ್ನೊಂದು ವರ್ಷದ ಬಾಲಕಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಬೇಕು. ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಕರುಣೆ ಎಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿದೆ, ಅಥವಾ ಅದರ ಕೊರತೆ ಎಷ್ಟಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಚಿಂತಿಸಿ; ಈ ಪುಟ್ಟ ಬಾಲಕಿಯ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಲು ಆಕೆಯಿಂದ ಪ್ರೇರಣೆ ಪಡೆಯಿರಿ.

ಪ್ರಾರ್ಥನೆ: ಸಂತ ಮರಿಯಾ ಗೊರೆಟ್ಟಿ, ನಿಮ್ಮ ಕರುಣಾಮಯ ಹೃದಯವು ದುರಂತವನ್ನು ವಿಜಯವಾಗಿ ಮಾರ್ಪಡಿಸಿತು. ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕೊಂದವನನ್ನು ನೀವು ಕ್ಷಮಿಸಿದ್ದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳಿಂದ ಅವನ ಮನಃಪರಿವರ್ತನೆಯನ್ನೂ ಮಾಡಿದಿರಿ. ನಾನೂ ಕರುಣಾಮಯ ಹೃದಯವನ್ನು ಹೊಂದಿ, ನನಗೆ ಹಾನಿಮಾಡಿದವರೆಲ್ಲರ ಆತ್ಮಗಳ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ಬಯಸುತ್ತಾ ಅವರನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸುವಂತೆ ದಯವಿಟ್ಟು ನನಗಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿರಿ. ಸಂತ ಮರಿಯಾ ಗೊರೆಟ್ಟಿ, ನನಗಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿರಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆ ಇಡುತ್ತೇನೆ.

ಧ್ಯಾನವನ್ನು ಇಲ್ಲಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ:

ಪೂಜಾವಿಧಿಯ ವರ್ಷದ ಸಂತರೂ ಹಬ್ಬಗಳೂ
ಸಂಪುಟಗಳು ಒಂದು–ನಾಲ್ಕು