ఈ వెబ్సైట్లో పునీతుల జీవితాలను చదవడానికి మూడు మార్గాలు ఉన్నాయి. మొదటిది, సార్వత్రిక రోమన్ పంచాంగాన్ని అనుసరిస్తూ, ఏడాది పొడవునా ప్రతిరోజూ ఆ రోజుకు సంబంధించిన పునీతుని లేదా పండుగ గురించి చదవడం. రెండవది, అక్షర క్రమంలోని సూచికను లేదా శోధన పట్టీని ఉపయోగించడం. మూడవది, ఒక శతాబ్దం నుంచి మరొక శతాబ్దానికి సాగుతూ వాటిని కాలక్రమంలో చదవడం. ఇది సభ చరిత్రలోని ప్రతి కాలాన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి, ప్రతి యుగంలోనూ సంస్కృతిలోనూ పవిత్రాత్మ సభను ఎలా నడిపించారో సమగ్రంగా తెలుసుకోవడానికి మీకు సహాయపడుతుంది.
సంఘటన జరిగిన తేదీ, పునీతులు మరణించిన తేదీ లేదా సార్వత్రిక రోమన్ పంచాంగంలో పండుగను చేర్చిన తేదీ ఆధారంగా, ఆరాధనా క్రమంలోని పునీతులు, పండుగల కాలక్రమ జాబితా క్రింద ఇవ్వబడింది. సభ చరిత్రను అధ్యయనం చేసి, కాలక్రమేణా పవిత్రాత్మ నడిపింపులో సువార్త ప్రచార కార్యం ఎలా విస్తరించిందో అర్థం చేసుకోవాలనుకునేవారు, క్రింద ఉన్న డ్రాప్డౌన్ మెనూలను ఉపయోగించడం మంచిది.
పునీతులు, పండుగల కాలక్రమ జాబితా:
పునీతులు, పండుగల గురించిన ధ్యానాలన్నీ పేపర్బ్యాక్, ఈ-పుస్తక రూపాల్లో కూడా లభిస్తాయి!
లేదా, మీకు ఇష్టమైన పాడ్కాస్ట్ ఛానల్లో మమ్మల్ని అనుసరించండి: యాపిల్ పాడ్కాస్ట్ – స్పాటిఫై – ఐహార్ట్ – స్ప్రీకర్ – అమెజాన్ మ్యూజిక్/ఆడిబుల్ – ఇంకా మరెన్నో!
కాలక్రమానికి పరిచయం
సార్వత్రిక రోమన్ పంచాంగంలో ఉన్నవీ, అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల పంచాంగంలో అదనంగా చేర్చబడినవీ అయిన ఆరాధనా సంవత్సరంలోని పునీతులు, పండుగల జాబితా క్రింద ఇవ్వబడింది. సంఘటన జరిగిన తేదీ, పునీతులు మరణించిన తేదీ లేదా సార్వత్రిక రోమన్ పంచాంగంలో పండుగను చేర్చిన తేదీ ఆధారంగా ఈ కాలక్రమ జాబితా రూపొందించబడింది. సభ చరిత్రను అధ్యయనం చేసి, పవిత్రాత్మ నడిపింపులో సువార్త ప్రచార కార్యం ఎలా విస్తరించిందో అర్థం చేసుకోవాలనుకునేవారు కాలక్రమ పద్ధతిని అనుసరించడం మంచిది.
ముందుగా, ఈ అనుబంధంలోని సంఘటనలకు కాలక్రమానుసారంగా తేదీలను నిర్ణయించడం గురించి ఒక విషయం చెప్పడం ముఖ్యం. 1582కు ముందు సభ, క్రీ.పూ. 46లో జూలియస్ సీజర్ స్థాపించిన జూలియన్ పంచాంగాన్ని ఉపయోగించేది. ప్రతి సంవత్సరం పాస్కా పండుగ తేదీని కచ్చితంగా నిర్ణయించడానికి ఈ పంచాంగం సభకు సహాయపడేది కాబట్టి దీనికి ప్రాముఖ్యత ఉండేది. అయితే, వాస్తవ సౌర సంవత్సరం 365.25 రోజుల కంటే కొద్దిగా తక్కువగా ఉండటం వల్ల, జూలియన్ పంచాంగంలో ప్రతి 128 సంవత్సరాలకు ఒక రోజు తేడా ఏర్పడేది. 1582లో, ఖగోళ శాస్త్రవేత్తలు, గణిత శాస్త్రవేత్తలతో జాగ్రత్తగా సంప్రదింపులు జరిపిన తరువాత, 13వ గ్రెగొరీ పాపుగారు సభ పంచాంగాన్ని సవరించి, గ్రెగోరియన్ పంచాంగాన్ని వాడుకలోకి తీసుకువచ్చారు. ఈ పంచాంగం నేడు ప్రపంచమంతటా ఆమోదించబడింది.
1582లో గ్రెగోరియన్ పంచాంగాన్ని అమలులోకి తెచ్చినప్పుడు, గత శతాబ్దాలలో జూలియన్ పంచాంగం వల్ల ఏర్పడిన తేడాను సరిచేయడానికి, ఆ సంవత్సరంలో అక్టోబర్ 4కు, అక్టోబర్ 15కు మధ్య ఉన్న పది రోజులను తొలగించారు. గ్రెగోరియన్ పంచాంగం గురించి రెండు ముఖ్యమైన విషయాలను గమనించాలి. మొదటిది, గ్రెగోరియన్ పంచాంగం క్రీ.శ. 1తో ప్రారంభమవుతుంది; అందువల్ల అది క్రీస్తు జననాన్ని క్రీ.శ. 1గా నిర్ధారిస్తుంది. సున్నా అనే సంవత్సరం లేదు. కాబట్టి, ఈ పంచాంగం ప్రకారం యేసుకు రెండేళ్లు నిండినప్పుడు, అది క్రీ.శ. 3వ సంవత్సరం. రెండవది, క్రీస్తు జనన సంవత్సరాన్ని లెక్కించడానికి గ్రెగొరీ పాపుగారు, ఆయన సలహాదారులు 6వ శతాబ్దానికి చెందిన డయోనిసియస్ ఎగ్జిగువస్ అనే సన్యాసి చేసిన గణనపై ఆధారపడ్డారు. అయితే, ఆ కాలంలో సరైన ఆధారాలు లేకపోవడం వల్ల డయోనిసియస్ ఎగ్జిగువస్ యేసు జనన సంవత్సరాన్ని తప్పుగా లెక్కించారని ఆధునిక చరిత్రకారులలో అధికులు భావిస్తున్నారు. గ్రెగోరియన్ పంచాంగం ప్రకారం యేసు జననం బహుశా క్రీ.పూ. 4–6 మధ్య జరిగి ఉండవచ్చు. క్రీస్తు జీవితంలోని సంఘటనలకు ఇకపై ఇచ్చే తేదీలు వాస్తవ సంవత్సరాల లెక్కింపును కాకుండా, మనం “ప్రతీకాత్మక” సంవత్సరాల లెక్కింపు అని పిలవగల పద్ధతిని అనుసరిస్తాయని తెలియజేయడానికే ఈ విషయాన్ని ప్రస్తావిస్తున్నాం. వాస్తవ సంవత్సరాల లెక్కింపును అనుసరిస్తే, క్రీస్తు జననానికి క్రీ.పూ. 4–6 అనే తేదీని ఇవ్వవలసి వస్తుంది; అది గందరగోళానికి దారితీయవచ్చు. ఆ గందరగోళాన్ని నివారించడానికి, ఈ అనుబంధంలోని కాలక్రమ లెక్కింపు క్రీస్తు జననానికి క్రీ.శ. 1 అనే ప్రతీకాత్మక తేదీని ఉపయోగిస్తుంది. దానికి ముందు, తరువాత జరిగిన సంఘటనలన్నీ అదే నియమాన్ని అనుసరిస్తాయి.
క్రీస్తుపూర్వం మొదటి శతాబ్దం
యేసుకు జన్మనిచ్చినప్పుడు మరియకు సుమారు పదిహేను సంవత్సరాల వయస్సు ఉండిందనే విషయాన్ని పరిగణనలోకి తీసుకొని, క్రీ.పూ. 15 ప్రాంతంలో జరిగిన పరిశుద్ధ కన్య మరియ అమలోద్భవాన్ని, అంటే ఆమె జన్మపాపం లేకుండా గర్భంలో ఉద్భవించడాన్ని ధ్యానిస్తూ సభ చరిత్రపై మన కాలక్రమ ధ్యానాలను ప్రారంభిద్దాం. సభ పుట్టుకను సాధారణంగా పెంతెకోస్తు నాడు పవిత్రాత్మ కుమ్మరింపుతో ముడిపెడతారు. అయినప్పటికీ, సభ పుట్టుకకు వీలు కల్పించిన మొదటి, ప్రత్యక్ష సంఘటన మరియ అమలోద్భవమేనని గమనించడం ముఖ్యం. ఆమె నూతన ఏవగాను, దేవుని తల్లిగాను అవతరించనుంది.
క్రీ.పూ. మొదటి శతాబ్దంలో తరువాత మరియ జననం, దేవాలయంలో ఆమె సమర్పణ, దేవదూత మంగళవార్తను ప్రకటించిన క్షణంలో దేవుని కుమారుని మానవావతారం, పునీత స్నాపక యోహాను తల్లి అయిన ఎలిజబెతును మరియ సందర్శించడం, యోహాను జననం జరుగుతాయి.
సభ చరిత్రలోని ఈ ముఖ్యమైన శతాబ్దం గురించి మరింత తెలుసుకోవడానికి, ఈ క్రింది ధ్యానాలను కాలక్రమంలో చదవవచ్చు:
డిసెంబర్ 8: పరిశుద్ధ కన్య మరియ అమలోద్భవం—మహోత్సవం (సుమారు క్రీ.పూ. 15)
సెప్టెంబర్ 8: ధన్య కన్య మరియ జననం—పండుగ (సుమారు క్రీ.పూ. 15)
నవంబర్ 21: ధన్య కన్య మరియ దేవాలయ సమర్పణ—స్మరణ (సుమారు క్రీ.పూ. 12)
మార్చి 25: ప్రభువు జనన సువార్త ప్రకటన—మహోత్సవం (క్రీ.పూ. 1)
మొదటి శతాబ్దం
ప్రపంచ చరిత్రలో మొదటి శతాబ్దమే అత్యంత ముఖ్యమైన శతాబ్దమనడంలో ఎటువంటి సందేహమూ లేదు. ఆ కాలంలోనే యేసు జన్మించారు, ఆయన తల్లి దేవమాత అయ్యారు, పవిత్ర కుటుంబం ఏర్పడింది. యేసు “… బలపడి, జ్ఞానంతో నిండిపోయారు; దేవుని అనుగ్రహం ఆయనపై ఉండింది” (లూకా 2:40). మొదటి శతాబ్దపు తొలి భాగంలో, దేవుని కుమారుని మానవ జీవితంలోని సంఘటనలన్నిటినీ మనం ధ్యానిస్తాము. ఆయన జననం, బహిరంగ పరిచర్య, శ్రమలు, పునరుత్థానం, పరలోకారోహణం, పెంతెకోస్తు గురించి ధ్యానిస్తాము. దేవాలయంలో ఆయన సమర్పణ, జ్ఞానుల సందర్శన, బాప్తిస్మ యోహాను వంటి వ్యక్తులు, సంఘటనలతో సహా యేసు భూలోక జీవితంలో భాగమైన మరెన్నో విషయాలను కూడా మనం ధ్యానిస్తాము.
మన ప్రతీకాత్మక కాలగణన ప్రకారం సుమారు 33లో జరిగిన పెంతెకోస్తు తరువాత, సభ జన్మించింది, అపొస్తలుల యుగం ప్రారంభమైంది. చివరి అపొస్తలుడైన పునీత సువార్తికుడైన యోహాను మరణంతో సుమారు 101లో అది ముగిసింది. అపొస్తలుల యుగం గురించి అపొస్తలుల కార్యముల గ్రంథంలోనూ, ఇతర వివిధ ప్రాచీన రచనలు, సంప్రదాయ గాథల్లోనూ నమోదైంది. యెరూషలేములోని తొలి క్రైస్తవ సమాజం, యూదాకు బదులుగా పునీత మత్తీయను ఎన్నుకోవడం, పునీత స్తెఫాను వేదసాక్షి మరణం, ఆ సమాజం రోమా సామ్రాజ్యమంతటా, దాని వెలుపల కూడా చెదరిపోవడం గురించి అపొస్తలుల కార్యముల గ్రంథం వివరంగా చెబుతుంది. పునీత పౌలు పరివర్తన తరువాత, పునీతులు పేతురు, పౌలు చేపట్టిన సువార్త ప్రచార కార్యకలాపాలు వివరించబడ్డాయి. యెరూషలేము, అంతియోకయ, రోము, కొరింతు, ఎఫెసులలో కొత్తగా ఏర్పడిన క్రైస్తవ సమాజాల్లోని సవాళ్లను, ఆశీర్వాదాలను నూతన నిబంధనలోని ఇతర లేఖలు తెలియజేస్తాయి. మిగిలిన అపొస్తలులలో అనేకమంది కార్యకలాపాల గురించి ప్రధానంగా సంప్రదాయ గాథల ద్వారాను, చాలా కాలం తరువాత రాయబడిన, ప్రామాణికత సందేహాస్పదమైన ఇతర జీవితచరిత్రల ద్వారాను తెలుస్తుంది.
ఈ మొదటి శతాబ్దంలో, ధన్యమాత ఆత్మశరీరాలతో పరలోకానికి కొనిపోబడటం, పరలోకంలో ఆమెకు కిరీటధారణ జరగడం వంటి ఆమె జీవితంలోని ముఖ్యమైన సంఘటనలను మనం ధ్యానిస్తాము. అలాగే, యేసుకు సన్నిహితులైన పునీతులు మరియ మగ్దలేన, మార్త, మరియ, లాజరు, వేదసాక్షి మరణం పొందిన మొదటి అపొస్తలుడైన పునీత యాకోబు (జెబెదయి కుమారుడు) మొదలైనవారి జీవితాలను, మరణాలను కూడా ధ్యానిస్తాము.
మిగిలిన అపొస్తలులందరూ ఈ మొదటి శతాబ్దంలో తమ అపొస్తలిక బాధ్యతలను నెరవేర్చారు. పునీత యోహాను తప్ప వారందరూ వేదసాక్షి మరణం పొందారు. 64 నాటికి, క్రీస్తు తొలి ప్రతినిధియైన పునీత పేతురు రోములో నివసిస్తున్నారు. ఆ సమయంలో రోమా చక్రవర్తి నీరో క్రైస్తవులపై మొదటి క్రమబద్ధమైన హింసాకాండను ప్రారంభించాడు. ఆ హింసాకాండలో పునీతులు పేతురు, పౌలు ఇద్దరూ వేదసాక్షి మరణం పొందారు. వారితో పాటు మరెందరో కూడా వేదసాక్షులయ్యారు. వీరిని సమష్టిగా రోమా సభ తొలి వేదసాక్షులు అని పిలుస్తారు.
మొదటి శతాబ్దం ముగిసేనాటికి, అపొస్తలులు, ఇతర శిష్యుల కృషి ద్వారా క్రైస్తవ విశ్వాసం సుదూర ప్రాంతాలకు వ్యాపించింది. నేటి ఇశ్రాయేలు, సిరియా, టర్కీ, ఉత్తర ఆఫ్రికా, గ్రీసు, ఆర్మేనియా, ఇరాక్, సైప్రస్, భారతదేశం, లెబనాన్లలో ఉన్న వివిధ ప్రాంతాల్లో క్రైస్తవ సమాజాలు స్థాపించబడ్డాయి.
ఈ మొదటి శతాబ్దంలో వేదాంత చర్చలు జరిగాయి. యూదాచారవాదులు, జ్ఞానవాదులు అని పిలువబడినవారి బోధనల వంటి తొలి మతవిపరీత బోధనలను ఎదుర్కొన్నారు. అన్యజనులలో నుండి క్రైస్తవ విశ్వాసంలోకి వచ్చినవారిని క్రైస్తవులుగా పూర్తిగా అంగీకరించాలంటే, వారు సున్నతి వంటి ఆచారాలతో సహా యూదుల ధర్మశాస్త్రాన్ని తప్పనిసరిగా పాటించాలని యూదాచారవాదులు పట్టుబట్టారు. పునీత పౌలు గలతీయులకు, రోమీయులకు రాసిన తన లేఖలలో వారి పొరపాటును సరిదిద్దారు. జ్ఞానవాదం అనేది రక్షణ కోసం రహస్య జ్ఞానాన్ని (గ్నోసిస్) నొక్కిచెప్పిన ఒక తొలి మతవిపరీత బోధన. అది చెడ్డ భౌతిక ప్రపంచాన్ని, మంచి ఆధ్యాత్మిక లోకాన్ని వేరుచేస్తూ ద్వైత ప్రపంచ దృక్పథాన్ని ప్రతిపాదించింది. తరువాతి శతాబ్దంలో వేదసాక్షి మరణం పొందబోయే పునీత ఇరెనేయుస్ ఈ నమ్మకానికి వ్యతిరేకంగా విస్తృతంగా రచించారు.
మొదటి శతాబ్దం చివరి భాగంలో, సాధారణ రోమన్ పూజాకాల పట్టికలో ఉన్న మరికొందరు పునీతులు వేదసాక్షి మరణం పొందారు. వీరిలో లౌకిక విశ్వాసులు, బిషప్పులుగా అపొస్తలులకు వారసులైన కొందరు కూడా ఉన్నారు. పునీతులు అపొల్లినారిస్, తిమోతి, తీతు, నెరేయుస్, అకిల్లేయుస్, పునీత పేతురుకు నాలుగవ వారసుడైన పోపు పునీత మొదటి క్లెమెంట్ వీరిలో ఉన్నారు. రెండు ముఖ్యమైన లేఖలను అందించిన క్లెమెంట్, ముగ్గురు ప్రధాన అపొస్తలిక పితరులలో ఒకరు.
సభ చరిత్రలోని ఈ ముఖ్యమైన శతాబ్దం గురించి మరింత తెలుసుకోవడానికి, ఈ క్రింది ధ్యానాలను కాలక్రమంలో చదవవచ్చు:
జనవరి 1: దేవమాత మరియ మహోత్సవం (క్రీ.శ. 1)
డిసెంబర్ 25: ప్రభువు జననం—మహోత్సవం (క్రీ.శ. 1)
మార్చి 19: పరిశుద్ధ కన్య మరియ భర్త పునీత యోసేపు—మహోత్సవం
యేసు, మరియ, యోసేపుల పవిత్ర కుటుంబ పండుగ (క్రీ.శ. 1)
జనవరి 3: యేసు అతి పవిత్ర నామం, ఐచ్ఛిక స్మరణ (క్రీ.శ. 1)
ఫిబ్రవరి 2: ప్రభువు దేవాలయ సమర్పణ—పండుగ (క్రీ.శ. 1)
ప్రభువు సాక్షాత్కారం—మహోత్సవం (క్రీ.శ. 1–2)
మే 1: కార్మికుడైన పునీత యోసేపు—ఐచ్ఛిక జ్ఞాపకార్థ దినం
డిసెంబర్ 28: పవిత్ర అమాయక శిశువులు, వేదసాక్షులు (సుమారు క్రీ.శ. 1)
ప్రభువు బాప్తిస్మం—పండుగ (సుమారు 30)
ఆగస్టు 29: వేదసాక్షి పునీత బాప్తిస్మ యోహాను శ్రమలు—స్మరణ (సుమారు 30 లేదా 33)
ఆగస్టు 6: ప్రభువు దివ్యరూప పరివర్తనం—పండుగ (సుమారు 32)
ప్రభువు శ్రమల మట్టల ఆదివారం—మహోత్సవం (సుమారు 33)
పాస్కా ఆదివారం—మహోత్సవం (సుమారు 33)
దైవకారుణ్య ఆదివారం—మహోత్సవం (సుమారు 33)
ప్రభువు పరలోకారోహణం—మహోత్సవం (సుమారు 33)
పెంతెకోస్తు ఆదివారం—మహోత్సవం (సుమారు 33)
సభమాత అయిన ధన్య కన్య మరియమాత—జ్ఞాపకార్థం (క్రీ.శ. 33)
ఫిబ్రవరి 22: అపొస్తలుడైన పునీత పేతురు పీఠం—పండుగ (క్రీ.శ. 33)
డిసెంబరు 26: తొలి వేదసాక్షి పునీత స్తెఫాను—పండుగ (మొదటి శతాబ్దపు ఆరంభం–సుమారు 35)
జనవరి 25: అపొస్తలుడైన పునీత పౌలు పరివర్తన—పండుగ (సుమారు 35)
జూలై 22: పునీత మరియ మగ్దలేన—పండుగ (మొదటి శతాబ్దం, మరణించిన తేదీ తెలియదు)
జూలై 29: పునీత మార్తా, మరియ, లాజరు—జ్ఞాపకార్థం (మొదటి శతాబ్దం, మరణించిన తేదీలు తెలియవు)
ఆగస్టు 24: అపొస్తలుడైన పునీత బర్తలోమయి—పండుగ (మొదటి శతాబ్దం, మరణించిన తేదీ తెలియదు)
అక్టోబరు 28: అపొస్తలులైన పునీత సీమోను, పునీత యూదా—పండుగ (మొదటి శతాబ్దం, మరణించిన తేదీ తెలియదు)
ఆగస్టు 22: పరిశుద్ధ కన్య మరియ రాణిత్వం—జ్ఞాపకార్థ దినం
జూలై 25: అపొస్తలుడైన పునీత యాకోబు (జెబెదయి కుమారుడు)—పండుగ (మొదటి శతాబ్దం–సుమారు 44)
నవంబరు 30: అపొస్తలుడైన పునీత అంద్రేయ—పండుగ (సుమారు 5/10–సుమారు 60/80)
జూన్ 11: అపొస్తలుడైన పునీత బర్నబా—జ్ఞాపకార్థం (మొదటి శతాబ్దపు ఆరంభం–సుమారు 61)
జూన్ 29: అపొస్తలులైన పునీత పేతురు, పౌలు—మహోత్సవం (మరణం సుమారు 1–సుమారు 64)
జూన్ 30: రోము సభ తొలి వేదసాక్షులు—ఐచ్ఛిక జ్ఞాపకార్థం (సుమారు 64లో మరణించారు)
ఏప్రిల్ 25: సువార్తికుడైన పునీత మార్కు—పండుగ (సుమారు 12–సుమారు 68)
జూలై 3: అపొస్తలుడైన పునీత తోమా—పండుగ (సుమారు 72లో మరణించారు)
జూలై 20: పీఠాధిపతి, వేదసాక్షి అయిన పునీత అపొల్లినారిస్—ఐచ్ఛిక జ్ఞాపకార్థం (మొదటి శతాబ్దం–సుమారు 79)
మే 3: అపొస్తలుడైన పునీత ఫిలిప్పు (మరియు యాకోబు)—పండుగ (సుమారు 4–సుమారు 80)
మే 14: అపొస్తలుడైన పునీత మత్తీయ—పండుగ (మొదటి శతాబ్దం)
అక్టోబరు 18: సువార్తికుడైన పునీత లూకా—పండుగ (మొదటి శతాబ్దం, సుమారు 84 ఏళ్ల వయసులో మరణించారు)
మే 12: వేదసాక్షులైన పునీత నెరేయు, అఖిల్లేయు—ఐచ్ఛిక జ్ఞాపకార్థం (సుమారు 98లో మరణించారు)
నవంబరు 23: పరమగురువు, వేదసాక్షి అయిన పునీత మొదటి క్లెమెంటు—ఐచ్ఛిక జ్ఞాపకార్థం (సుమారు 35–సుమారు 99)
రెండవ శతాబ్దం
సుమారు 101వ సంవత్సరంలో అపొస్తలుడైన పునీత యోహాను మరణంతో, సభ అపొస్తలిక పితరుల యుగంలోకి ప్రవేశించింది. అపొస్తలులను వ్యక్తిగతంగా ఎరిగి, వారి బోధన, పరిచర్యల ద్వారా తీర్చిదిద్దబడిన నాయకులే ఈ అపొస్తలిక పితరులు. అంతియోకియకు చెందిన పునీత ఇగ్నేషియస్, పునీత పొలికార్పు పునీత యోహాను శిష్యులలో ఇద్దరు. వారిద్దరూ పీఠాధిపతులే. పీఠాధిపతుల ఆధ్వర్యంలో ఆదిమ సభ ఎలా అభివృద్ధి చెంది, రూపుదిద్దుకుందో తెలియజేసే ముఖ్యమైన లేఖలను వారిద్దరూ విడిచివెళ్లారు. క్రైస్తవ సమాజాలకు రాసిన వారి లేఖలు ఆధ్యాత్మిక మార్గదర్శకత్వాన్ని అందించాయి, ఐక్యతను ప్రోత్సహించాయి, సభ పరిపాలనకు సంబంధించిన సూచనలను స్పష్టంగా వివరించాయి, కొత్తగా తలెత్తుతున్న మతవిపరీత బోధలను ఎదుర్కొన్నాయి.
కొత్తగా తలెత్తిన మతవిపరీత బోధలలో మోంటనిజం ఒకటి. నిజమైన క్రైస్తవ జీవితం పవిత్రాత్మతో కలిగే ఆధ్యాత్మిక మార్మిక అనుభవంపై ఆధారపడి ఉంటుందని అది బోధించింది. మార్కియోనిజం అనే మతవిపరీత బోధ పాత నిబంధనను తిరస్కరించి, హీబ్రూ బైబిలులోని దేవుణ్ణి కొత్త నిబంధనలోని దేవునికి భిన్నమైన, తక్కువ స్థాయి దైవంగా చిత్రించింది. కొందరు వ్యక్తులకు పవిత్రాత్మ అనుగ్రహించిన కొత్త ప్రవచనాత్మక ప్రత్యక్షతలు సభ అధికార వ్యవస్థకూ, పవిత్ర గ్రంథానికీ ఉన్న అధికారాన్ని మించినవని మోంటనిజం వాదించింది. లియోన్స్ పీఠాధిపతి, పునీత పొలికార్పు శిష్యుడు అయిన పునీత ఇరెనేయుస్ సత్యవిశ్వాస పరిరక్షణలో వీరుడు. ఆయన రచించిన మతవిపరీత బోధలకు వ్యతిరేకంగా అనే గ్రంథం నాస్టిసిజం అనే మతవిపరీత బోధను ఎదుర్కొని, మార్కియోనిజాన్ని కూడా కొంతవరకు ప్రస్తావించింది.
ఈ శతాబ్దంలో, ఆ తరువాత కొత్త నిబంధనగా ప్రామాణికంగా ఆమోదించబడబోయే అపొస్తలుల రచనలను సేకరించడం, చదవడం, భక్తితో గౌరవించడం మొదలైంది. వేదాంత చింతన మరింతగా అభివృద్ధి చెందింది. వేదసాక్షియైన పునీత జస్టిన్ వంటి విశ్వాస సమర్థకులు విశ్వాసాన్ని మరింత స్పష్టంగా అర్థం చేసుకోవడానికి తోడ్పడి, రోమా సామ్రాజ్య అధికారుల సమక్షంలో ఆ విశ్వాసాన్ని సమర్థించారు. దివ్యబలిపూజ ఆచరణ గురించి లభ్యమయ్యే అత్యంత ప్రాచీన వర్ణనలలో ఒకదానిని కూడా ఆయన మనకు అందించారు. అంతేకాక, క్రీస్తు స్వభావం, పరిశుద్ధ త్రిత్వం వంటి దైవప్రకటిత సత్యాలను వివరించడానికి గ్రీకు తత్త్వశాస్త్రాన్ని మేధోపరమైన పునాదిగా ఉపయోగించడం ప్రారంభించిన తొలివారిలో పునీత జస్టిన్ ఒకరు
ఈ శతాబ్దంలో సువార్త ప్రచార కార్యం కొనసాగింది. నేటి ఫ్రాన్స్, జర్మనీ, స్పెయిన్, బాల్కన్ ప్రాంతాలు, బ్రిటన్, సౌదీ అరేబియా, యెమెన్ భూభాగాలకు, అలాగే నేటి ట్యునీషియా, అల్జీరియా, మొరాకో, ఇథియోపియా వంటి ఉత్తర ఆఫ్రికా దేశాలకు సువార్త చేరిందని నమ్ముతారు.
రెండవ శతాబ్దంలో త్రాజన్, హాడ్రియన్, ఆంటోనినస్ పయస్ వంటి రోమా చక్రవర్తుల పాలనలో కొన్ని ప్రాంతాల్లో, అప్పుడప్పుడు క్రైస్తవులపై హింసలు జరిగాయి. క్రైస్తవులు రోమా దేవతలను గౌరవించడానికి నిరాకరిస్తే తప్ప, ఈ చక్రవర్తులు వారిని సహించేవారు. క్రైస్తవ మతాన్ని మూఢనమ్మకంగా భావించిన తత్త్వవేత్త అయిన మార్కస్ ఆరేలియస్ చక్రవర్తి పాలనలో, కొన్ని ప్రాంతాల్లో హింసలు తీవ్రమయ్యాయి. ఈ శతాబ్దంలో క్రైస్తవులపై హింసలు ఇంకా సామ్రాజ్యమంతటా పద్ధతి ప్రకారం నిర్వహించే ఉద్యమాలుగా జరగలేదు; అటువంటి హింసలు తరువాతి రెండు శతాబ్దాల్లో తలెత్తాయి.
సభ చరిత్రలోని ఈ ముఖ్యమైన శతాబ్దం గురించి మరింత తెలుసుకోవడానికి, ఈ క్రింది ధ్యానాలను కాలక్రమంలో చదవవచ్చు:
డిసెంబర్ 27: పునీత యోహాను, అపొస్తలుడు మరియు సువార్తికుడు—పండుగ (మొదటి శతాబ్దపు ఆరంభం–సుమారు 101)
జూన్ 1: పునీత జస్టిన్ వేదసాక్షి—జ్ఞాపకార్థ దినం (సుమారు 100–సుమారు 165)
మూడవ శతాబ్దం
మూడవ శతాబ్దంలో సభ ఎంతో వృద్ధిని, విశ్వాస సిద్ధాంతాల వికాసాన్ని, మరింత తీవ్రమైన హింసలను చవిచూసింది. పవిత్ర త్రిత్వం, క్రీస్తు స్వభావం గురించిన సిద్ధాంతాలు మరింతగా వికసిస్తూ, నాలుగవ శతాబ్దంలో సభ మహాసభలు వాటిని నిశ్చయాత్మకంగా స్పష్టం చేయడానికి పునాది వేశాయి. కార్తేజ్ పునీత సిప్రియన్ సభ ఐక్యత ప్రాముఖ్యతను గురించి రచించారు. రోమా పునీత హిప్పోలిటస్ మతవిరుద్ధ బోధనలకు వ్యతిరేకంగానూ, ఆరాధనా విధానంతో సహా సభ వ్యవస్థను గురించీ రచించారు.
సభ ఆరాధనా ఆచారాలు అభివృద్ధి చెందుతూనే ఉన్నాయి; అలాగే బిషప్పుల ఆధ్వర్యంలోని క్రైస్తవ సముదాయాల వ్యవస్థీకరణ కూడా అభివృద్ధి చెందింది. క్రైస్తవ కళ, వాస్తుశిల్పం రూపుదిద్దుకోవడం ప్రారంభమైంది. భూగర్భ సమాధి స్థలాల్లో వేదసాక్షులను ఖననం చేసినందువల్ల, ఆ స్థలాల పట్ల గౌరవభావం మరింత పెరిగింది.
మూడవ శతాబ్దపు మొదటి అర్ధభాగంలో రోమా సామ్రాజ్యంలో క్రైస్తవులపై హింసలు కొనసాగాయి. ఈ శతాబ్దపు ఆరంభంలో సెప్టిమియస్ సెవేరస్ చక్రవర్తి చేత పునీత ఇరెనేయస్ వేదసాక్షిగా మరణించారు. రోమన్ కానన్లో (దివ్యసత్ప్రసాద ప్రార్థన I) ప్రస్తావించబడిన పునీతలు పెర్పెతువా, ఫెలిసిటీ కూడా ఆయన చేత వేదసాక్షులుగా మరణించారు. ఉత్తర ఆఫ్రికాలోని కార్తేజ్ నగరంలో (నేటి ట్యునీషియాలో) వారు వేదసాక్షులుగా మరణించారు. పెర్పెతువా ఒక ఉన్నత వంశానికి చెందిన స్త్రీ; ఫెలిసిటీ ఆమె సేవకురాలు. మతమార్పిడులను నిషేధించిన చక్రవర్తి శాసనాన్ని ధిక్కరించి క్రైస్తవ విశ్వాసాన్ని స్వీకరించినందుకు వారిని అరెస్టు చేసి చంపారు. పెర్పెతువా, ఫెలిసిటీలతో పాటు, రోమన్ కానన్లో చేర్చబడిన కన్యలు సెసిలియా, అగత కూడా వేదసాక్షులుగా మరణించారు. ఈ శతాబ్దంలో ఐదుగురు జగద్గురువులు వేదసాక్షులుగా మరణించారు: కల్లిస్టస్ I, పొన్షియన్, ఫాబియన్, కొర్నేలియస్, సిక్స్టస్ II.
250లో రోమా చక్రవర్తి డెసియస్, రోమా సామ్రాజ్యంలోని ప్రజలందరూ రోమా దేవతలకు బలులు అర్పించాలని ఆదేశిస్తూ ఒక శాసనాన్ని జారీ చేశారు. నిరాకరించినవారి ఆస్తులను జప్తు చేసేవారు; వారిని చిత్రహింసలకు, మరణశిక్షకు గురిచేసేవారు. కొన్ని సంవత్సరాల తరువాత రోమా చక్రవర్తి అయిన వలేరియన్ ఈ పద్ధతిని కొనసాగించారు, ముఖ్యంగా మతాధికారులనూ వారి సభ ఆస్తులనూ లక్ష్యంగా చేసుకున్నారు. మూడవ శతాబ్దపు రెండవ అర్ధభాగంలో అత్యంత ప్రసిద్ధులైన వేదసాక్షులలో పునీతులు లారెన్స్, సెబాస్టియన్, కవల సోదరులైన పునీతులు కోస్మస్, దమియన్ ఉన్నారు.
ఆవిర్భవించిన మరొక మతవిరుద్ధ బోధన నొవేషియన్వాదం. సామ్రాజ్యమంతటా జరిగిన హింసల కారణంగా కొందరు క్రైస్తవులు తమ ప్రాణాలను కాపాడుకోవడానికి తమ విశ్వాసాన్ని త్యజించారు. వారిని “లాప్సి” అని పిలిచేవారు. రోమాలో గురువైన నొవేషియన్, విశ్వాసాన్ని త్యజించినవారిని సభ సహవాసంలోకి తిరిగి చేర్చుకోకూడదని వాదించారు. జగద్గురువులు పొన్షియన్ దీనితో ఏకీభవించలేదు. పాపసంకీర్తన చేసి, ప్రాయశ్చిత్తం చేసిన తరువాత వారిని తిరిగి చేర్చుకోవచ్చని పునీత సిప్రియన్ స్పష్టంగా వాదించారు.
సభ చరిత్రలోని ఈ ముఖ్యమైన శతాబ్దం గురించి మరింత తెలుసుకోవడానికి, ఈ క్రింది ధ్యానాలను కాలక్రమంలో చదవవచ్చు:
అక్టోబర్ 9: బిషప్పు పునీత డెనిస్ మరియు సహచరులు, వేదసాక్షులు—ఐచ్ఛిక జ్ఞాపకార్థ దినం (మూడవ శతాబ్దం)
జూన్ 28: పునీత ఇరెనేయస్, బిషప్పు మరియు వేదసాక్షి—జ్ఞాపకార్థ దినం (సుమారు 135–సుమారు 202)
మార్చి 7: పునీతలు పెర్పెతువా మరియు ఫెలిసిటీ, వేదసాక్షులు—జ్ఞాపకార్థ దినం (మరణం 203)
జనవరి 20: పునీత ఫాబియన్, జగద్గురువులు మరియు వేదసాక్షి—ఐచ్ఛిక జ్ఞాపకార్థ దినం (మరణం 250)
ఫిబ్రవరి 5: పునీత అగత, కన్య మరియు వేదసాక్షి—జ్ఞాపకార్థ దినం (సుమారు 231–సుమారు 251)
ఆగస్టు 10: పునీత లారెన్స్, డీకను మరియు వేదసాక్షి—పండుగ (సుమారు 225–సుమారు 258)
జనవరి 20: పునీత సెబాస్టియన్, వేదసాక్షి—ఐచ్ఛిక జ్ఞాపకార్థ దినం (సుమారు 255–సుమారు 288)
నాలుగవ శతాబ్దం
నాలుగవ శతాబ్దంలో, “మహా హింసాకాండ” అని పిలువబడే, సామ్రాజ్యమంతటా చివరిసారిగా జరిగిన తీవ్రమైన హింసాకాండ తరువాత, రోమా సామ్రాజ్యంలో సభ స్వేచ్ఛను, గణనీయమైన వృద్ధిని అనుభవించింది. 303లో డయోక్లీషియన్ చక్రవర్తి, క్రైస్తవులు తమ విశ్వాసాన్ని త్యజించి రోమా దేవతలకు బలులు అర్పించాలని ఆదేశిస్తూ వరుస శాసనాలను జారీ చేశారు. అనేకమంది తమ ప్రాణాలను కాపాడుకోవడానికి వాటికి లోబడ్డారు. అయితే మరెంతోమంది తమ విశ్వాసంలో స్థిరంగా నిలిచి వేదసాక్షులయ్యారు. సాధారణ రోమన్ పంచాంగంలో ఉన్న ఈ వేదసాక్షులలో పునీతులు జార్జ్, జనువేరియస్, మార్సెల్లినస్, పేతురు, సిరక్యూస్కు చెందిన లూసీ, పాంక్రస్, ఆగ్నెస్, విన్సెంట్, అలెగ్జాండ్రియాకు చెందిన కతరీన ఉన్నారు.
ఆ కాలంలో రోమా సామ్రాజ్యం ఇద్దరు అగస్టస్లు, ఇద్దరు సీజర్లతో కూడిన చతుర్పాలన వ్యవస్థలో పరిపాలించబడేది. 305లో అగస్టస్లుగా ఉన్న డయోక్లీషియన్, ఆయన సహచక్రవర్తి మాక్సిమియన్ తమ సీజర్లు తమ స్థానాలను చేపట్టాలనే ఉద్దేశంతో సింహాసనాలను త్యజించారు. అప్పుడు పశ్చిమ ప్రాంతంలో సీజర్గా ఉన్న కాన్స్టాన్షియస్ క్లోరస్ అగస్టస్ అయ్యాడు. అయితే 306లో ఆయన మరణించినప్పుడు, ఆయన కుమారుడు కాన్స్టంటైన్ను ఆయన సైనికులు అగస్టస్గా ప్రకటించారు. ఆ బిరుదుకు వెంటనే సామ్రాజ్యమంతటా గుర్తింపు లభించలేదు. అదే సమయంలో, పశ్చిమ ప్రాంతపు పూర్వ అగస్టస్ మాక్సిమియన్ కుమారుడు మాక్సెన్షియస్ రోమాలో తనను తాను అగస్టస్గా ప్రకటించుకున్నాడు. కాన్స్టంటైన్, మాక్సెన్షియస్ల మధ్య ఘర్షణ చెలరేగి, చివరకు 312లో మిల్వియన్ వంతెన యుద్ధంలో కాన్స్టంటైన్ విజయంతో ముగిసింది. యుద్ధానికి ముందు కాన్స్టంటైన్కు ఒక సిలువ దర్శనమైందని, దానితోపాటు “ఈ చిహ్నంతో నీవు విజయం సాధిస్తావు” అనే మాటలు కనిపించాయని ఒక కథనం చెబుతుంది. ఆయన తన సైనికుల డాళ్లపై సిలువను చిత్రింపజేసి, యుద్ధంలో గెలిచి, పశ్చిమ ప్రాంతపు అగస్టస్గా తన స్థానాన్ని సుస్థిరం చేసుకున్నాడు.
313లో కాన్స్టంటైన్, తన విజయానికి క్రైస్తవ దేవుడే కారణమని భావించి కృతజ్ఞతతో, తూర్పు చక్రవర్తి లిసినియస్తో కలిసి మిలాన్ శాసనాన్ని జారీ చేశాడు. ఈ శాసనం రోమా సామ్రాజ్యమంతటా మతసహనాన్ని అనుమతించింది. ఇది కతోలిక సభ చరిత్రలో ఒక ముఖ్యమైన మలుపుగా నిలిచింది.
మిలాన్ శాసనం తరువాత కాన్స్టంటైన్ కతోలిక సభకు విశేషమైన సహాయసహకారాలు అందించాడు. రోమాలోనూ పవిత్ర భూమిలోనూ ముఖ్యమైన దేవాలయాల నిర్మాణానికి ఆస్తులను, నిధులను దానం చేశాడు. వాటిలో లాతెరన్ బసిలికా, వాటికన్ కొండపైని పునీత పేతురు బసిలికా, యెరూషలేము పవిత్ర సిలువ బసిలికా, నగర ప్రాకారాల వెలుపల ఉన్న పునీత పౌలు బసిలికా ఉన్నాయి. యెరూషలేములో ఆయన తల్లి పునీత హెలెనా కల్వరి కొండను, క్రీస్తు సమాధిని ఆవరించేలా పవిత్ర సమాధి దేవాలయాన్ని నిర్మించింది. నేడు ఈ దేవాలయాలు క్రైస్తవ తీర్థయాత్రకు, ఆరాధనకు అత్యంత ముఖ్యమైన స్థలాలలో కొన్నిగా నిలిచి ఉన్నాయి.
నాలుగవ శతాబ్దంలో ఆరియనిజం కూడా ఉద్భవించింది. ఉత్తర ఆఫ్రికాలోని అలెగ్జాండ్రియా నుంచి వచ్చిన ఈ మతవిరుద్ధ బోధ క్రీస్తు దైవత్వాన్ని నిరాకరించి, ఆయన తండ్రికంటే తక్కువవాడని, తండ్రితోపాటు నిత్యుడిగా ఉన్నవాడు కాదని బోధించింది. దీనికి ప్రతిస్పందనగా దేవుడు అసాధారణమైన వేదాంతవేత్తలను లేవనెత్తాడు: పునీత అథనాసియస్, పునీత మహా బాసిల్, నజియాంజస్కు చెందిన పునీత గ్రెగొరి, నిస్సాకు చెందిన పునీత గ్రెగొరి, మిలాన్కు చెందిన పునీత అంబ్రోస్. 1వ సిల్వెస్టర్ పాపుగారి మద్దతుతో, వారు సమైక్యంగా అవలంబించిన వేదాంతపరమైన వైఖరులు చక్రవర్తి కాన్స్టంటైన్ 325లో నిసియాలో మొదటి సార్వత్రిక మహాసభను సమావేశపరచడానికి దారితీశాయి. ఆ మహాసభలో నిసియా విశ్వాస ప్రమాణం రూపొందించబడింది; ఆరియనిజం ఖండించబడింది. అయినప్పటికీ ఆరియనిజం పూర్తిగా అంతరించిపోలేదు. 381లో కాన్స్టాంటినోపుల్ మొదటి మహాసభ జరిగింది. అది ఆరియనిజాన్ని మరింతగా పరిశీలించి ఖండించింది; నిసియా విశ్వాస ప్రమాణాన్ని విస్తరించింది.
324లో కాన్స్టంటైన్ తూర్పు, పశ్చిమ రోమా సామ్రాజ్యాలకు ఏకైక పాలకుడై, కాన్స్టాంటినోపుల్ను కొత్త రాజధానిగా స్థాపించాడు. ఈ కాలంలో కతోలిక సభ రోమాలోనూ సామ్రాజ్యమంతటా గణనీయమైన ప్రభావాన్ని చూపడం ప్రారంభించింది.
ఈజిప్టులో పునీత ఆంథోని మఠజీవన వికాసానికి పునాది వేయడంలో ముఖ్యమైన పాత్ర పోషించారు. ఆయన ఏకాంతవాసిగా మారి, ఒక గుహలో నివసిస్తూ ప్రార్థన, ఏకాంతం, తపస్సులతో జీవించారు. తన జీవితాంతంలో, తనను అనుసరించాలని కోరుకున్న ఇతర ఏకాంతవాసులకు మార్గదర్శనం చేశారు. ముఖ్యంగా, దేశబహిష్కరణకు గురైన అలెగ్జాండ్రియా గొప్ప పీఠాధిపతి పునీత అథనాసియస్కు పునీత ఆంథోనితో పరిచయం ఏర్పడి, ఆయన జీవితం, పిలుపు గురించి ఒక గ్రంథం రచించడంతో, ఆంథోని ప్రభావం తరువాతి అనేక శతాబ్దాలపాటు కొనసాగింది.
ఆ శతాబ్దపు తరువాతి కాలంలో హిప్పోకు చెందిన పునీత అగుస్తీను కతోలిక సభ చరిత్రలో అత్యంత గొప్ప వేదాంతవేత్తలలో ఒకరిగా వెలుగొందారు. ఆయన రచనలు తరువాతి శతాబ్దాలలో క్రైస్తవ వేదాంతానికి పునాదిగా నిలిచాయి; నేటికీ ఎంతో ప్రభావాన్ని చూపుతున్నాయి.
తూర్పు, పశ్చిమ ప్రాంతాలను ఐక్యంగా పరిపాలించిన చివరి చక్రవర్తి 1వ థియోడోసియస్ 395లో మరణించినప్పుడు, సామ్రాజ్యం ఆయన కుమారుల మధ్య విభజించబడింది. థియోడోసియస్ మరణం ఒక ముఖ్యమైన ఘట్టంగా నిలిచింది. దాని ఫలితంగా తూర్పు (బైజాంటైన్), పశ్చిమ (లతీను) సభలు వేర్వేరు సాంస్కృతిక, రాజకీయ మార్గాలలో పయనించడం ప్రారంభించాయి.
సభ చరిత్రలోని ఈ ముఖ్యమైన శతాబ్దం గురించి మరింత తెలుసుకోవడానికి, ఈ క్రింది ధ్యానాలను కాలక్రమంలో చదవవచ్చు:
ఏప్రిల్ 23: పునీత జార్జి, వేదసాక్షి—ఐచ్ఛిక స్మరణ (మరణం సుమారు 303)
సెప్టెంబర్ 19: పునీత జనువారియస్, పీఠాధిపతి మరియు వేదసాక్షి—ఐచ్ఛిక స్మరణ (మరణం సుమారు 304)
డిసెంబర్ 13: సిరక్యూస్కు చెందిన పునీత లూసీ, కన్య మరియు వేదసాక్షి—స్మరణ (సుమారు 283–సుమారు 304)
మే 12: పునీత పాన్క్రాస్, వేదసాక్షి—ఐచ్ఛిక స్మరణ (సుమారు 289–సుమారు 304)
జనవరి 21: పునీత ఆగ్నెస్, కన్య మరియు వేదసాక్షి—స్మరణ (సుమారు 291–సుమారు 304)
ఫిబ్రవరి 3: పునీత బ్లేస్, పీఠాధిపతి మరియు వేదసాక్షి—ఐచ్ఛిక స్మరణ (మరణం సుమారు 316)
నవంబర్ 9: లాతెరన్ బసిలికా ప్రతిష్ఠాపన—పండుగ (324లో ప్రతిష్ఠించబడింది)
సెప్టెంబర్ 14: పవిత్ర సిలువ మహిమోత్సవం—పండుగ (335)
డిసెంబర్ 31: పునీత 1వ సిల్వెస్టర్ పాపుగారు (సుమారు మూడవ శతాబ్దం చివరికాలం—335)
డిసెంబర్ 6: పునీత నికోలస్, పీఠాధిపతి—ఐచ్ఛిక స్మరణ (సుమారు 270–సుమారు 346)
ఆగస్టు 5: పునీత మరియ మహా బసిలికా ప్రతిష్ఠాపన (హిమమాత)—ఐచ్ఛిక స్మరణ (సుమారు 352)
జనవరి 17: ఈజిప్టుకు చెందిన పునీత ఆంథోని, మఠాధిపతి—స్మరణ (251–356)
జనవరి 13: పొయిటియేకు చెందిన పునీత హిలరీ, పీఠాధిపతి మరియు సభ పండితుడు—ఐచ్ఛిక స్మరణ (సుమారు 315–367)
మే 2: పునీత అథనాసియస్, పీఠాధిపతి మరియు సభ పండితుడు—స్మరణ (సుమారు 296–373)
జూన్ 9: పునీత ఎఫ్రేము, డీకను మరియు సభ పండితుడు—ఐచ్ఛిక జ్ఞాపకార్థ దినం (సుమారు 306–373)
డిసెంబరు 11: పునీత మొదటి దమాసస్, పోపు—ఐచ్ఛిక జ్ఞాపకార్థ దినం (సుమారు 305–384)
ఆగస్టు 27: పునీత మోనికా—జ్ఞాపకార్థ దినం (సుమారు 332–387)
నవంబరు 11: టూర్స్కు చెందిన పునీత మార్టిన్, బిషప్పు—జ్ఞాపకార్థ దినం (316 లేదా 336–397)
డిసెంబరు 7: పునీత అంబ్రోస్, బిషప్పు మరియు సభ పండితుడు—జ్ఞాపకార్థ దినం (సుమారు 339–సుమారు 397)
ఐదవ శతాబ్దం
ఐదవ శతాబ్దంలో సభలో గణనీయమైన వేదాంత వికాసం, సువార్త ప్రచార కృషిలో వృద్ధి, సన్యాస జీవనంలో మరింత అభివృద్ధి, రాజకీయ, సాంస్కృతిక మార్పులు చోటుచేసుకున్నాయి; పశ్చిమ రోమా సామ్రాజ్యం కూడా పతనమైంది. నాలుగవ శతాబ్దపు చివరిలో పరివర్తన చెందిన పునీత అగస్టీను ఈ కాలంలో తన మౌలిక రచనలైన ఒప్పుకోలు, దేవుని నగరం రాసి విశేషమైన సేవలందించారు. పునీత యోహాను క్రిసోస్తోమ్, పునీత జెరోమ్లతో సహా మరికొందరు సభ పండితుల వేదాంత అంతర్దృష్టులు కూడా ఈ కాలానికి ఆశీర్వాదమయ్యాయి. నాలుగవ శతాబ్దపు చివరిలో మొదలైన వారి ప్రభావం ఐదవ శతాబ్దమంతటా కొనసాగింది. అలెగ్జాండ్రియాకు చెందిన పునీత సిరిల్, పునీత పేతురు క్రిసోలోగస్, పునీత మహా లియో పోపు కూడా ఐదవ శతాబ్దంలో ప్రముఖులయ్యారు. ముఖ్యంగా క్రీస్తు స్వభావం, కృప గురించిన సనాతన విశ్వాస బోధనను మరింత లోతుగా అర్థం చేసుకోవడానికి వారు తోడ్పడ్డారు.
ఈ వేదాంత పండితులు కొత్తగా తలెత్తుతున్న వివిధ మతవిరుద్ధ వాదాలను ఎదుర్కొన్నారు. రక్షణకు కృప ఆవశ్యకతను ప్రశ్నించిన పెలాజియనిజం, క్రీస్తులో దైవిక వ్యక్తి, మానవ వ్యక్తి అనే ఇద్దరు వ్యక్తులు ఉన్నారని వాదించిన నెస్టోరియనిజం వీటిలో ఉన్నాయి. ఈ సభ పండితుల సహాయంతో, నెస్టోరియనిజం సమస్యను పరిష్కరించడానికి సమావేశమైన ఎఫెసు మహాసభ మరియను దేవుని తల్లిగా (థెయోటోకోస్) ప్రకటించింది. పెలాజియనిజం సమస్యను పరిష్కరించడానికి కార్తేజ్లో మహాసభలు సమావేశమయ్యాయి. 451లో చాల్సెడోన్ విశ్వసభ మహాసభ మోనోఫిసిటిజం సమస్యను పరిశీలించింది. యేసులో ఒకే వ్యక్తిగా ఐక్యమైన మానవ, దైవ స్వభావాలు ఉన్నాయని కాకుండా, ఆయనకు ఒకే దైవ స్వభావం మాత్రమే ఉందని ఈ మతవిరుద్ధ వాదం పేర్కొంది.
410లో విసిగోతులు రోమా నగరాన్ని దోచుకున్నారు; 476లో పశ్చిమ రోమా సామ్రాజ్యం పతనమైంది. ఇది పశ్చిమ, తూర్పు ప్రాంతాలలోని సభపై గాఢమైన ప్రభావం చూపింది. పశ్చిమ ప్రాంతంలో పాపసీ స్థిరత్వాన్ని కలిగించే శక్తిగా మారి, తన ఆధ్యాత్మిక అధికారంతో పాటు పౌర వ్యవహారాలలోనూ మరింత ప్రభావాన్ని చూపడం ప్రారంభించింది. సన్యాస జీవనం మరింతగా విస్తరించింది; మఠాలు పవిత్ర బోధనను పరిరక్షించే విద్యా కేంద్రాలుగా మారాయి. తూర్పు ప్రాంతంలో సభ, రాజ్యం ఒకదానితో ఒకటి మరింత పెనవేసుకున్నాయి. రోమా, పాపసీలకు కొంత స్వతంత్రంగా అవి అభివృద్ధి చెందాయి; ఇది తరువాతి కాలంలో విభజనకు దారితీసింది.
ఈ కాలంలో అత్యంత ప్రసిద్ధులైన పునీతులలో పునీత పాట్రిక్ ఒకరు. ఆయన రోమా పాలనలోని బ్రిటన్లో జన్మించారు. కౌమార వయస్సులో ఐరిష్ సముద్రపు దొంగలు ఆయనను బంధించి, ఐర్లాండ్లో బానిసగా అమ్మివేశారు. తప్పించుకున్న తరువాత, సువార్త ప్రచారకునిగా తిరిగి ఐర్లాండ్కు వెళ్లమని దేవుడు తనను పిలుస్తున్నట్లు పాట్రిక్ గ్రహించారు. వేదాంత విద్యను పూర్తిచేసిన తరువాత, ఆయన మొదట గురువుగా, ఆ తరువాత బిషప్పుగా అభిషేకం పొందారు. తిరిగి ఐర్లాండ్కు వెళ్లి, ఆ దేశపు గొప్ప సువార్త ప్రచారకుడయ్యారు.
సభ చరిత్రలోని ఈ ముఖ్యమైన శతాబ్దం గురించి మరింత తెలుసుకోవడానికి, ఈ క్రింది ధ్యానాలను కాలక్రమంలో చదవవచ్చు:
సెప్టెంబరు 13: పునీత యోహాను క్రిసోస్తోమ్, బిషప్పు మరియు సభ పండితుడు—జ్ఞాపకార్థ దినం (సుమారు 347–407)
సెప్టెంబరు 30: పునీత జెరోమ్, గురువు మరియు సభ పండితుడు—జ్ఞాపకార్థ దినం (సుమారు 340వ దశకం–420)
ఆగస్టు 28: హిప్పోకు చెందిన పునీత అగస్టీను, బిషప్పు మరియు సభ పండితుడు—జ్ఞాపకార్థ దినం (354–430)
జూన్ 22: నోలాకు చెందిన పునీత పౌలినస్, బిషప్పు—ఐచ్ఛిక జ్ఞాపకార్థ దినం (సుమారు 354–431)
నవంబరు 10: పునీత మహా లియో, పోపు మరియు సభ పండితుడు—జ్ఞాపకార్థ దినం (సుమారు 400–461)
మార్చి 17: పునీత పాట్రిక్, బిషప్పు—ఐచ్ఛిక జ్ఞాపకార్థ దినం (సుమారు 387–సుమారు 460 లేదా 493)
ఆరవ శతాబ్దం
సార్వత్రిక రోమన్ ప్రార్థనా సంవత్సర పట్టికలో ఉన్న పునీతులలో ముగ్గురు మాత్రమే ఆరవ శతాబ్దంలో మరణించినప్పటికీ, ఆ శతాబ్దపు చివరిలో ప్రముఖులైన మరికొందరు సభపై గొప్ప ప్రభావం చూపారు. ఆరవ శతాబ్దపు ప్రథమార్ధంలో ప్రముఖులైన అత్యంత ప్రభావశీల వ్యక్తులలో నూర్సియాకు చెందిన పునీత బెనెడిక్ట్ ఒకరు. పునీత బెనెడిక్ట్ ఒక సన్యాసి; ఆయన అనేక మఠాలను స్థాపించారు. వాటిలో మోంటే కాసినో మఠం ప్రత్యేకంగా ప్రసిద్ధి చెందింది. తన మఠాన్ని నడిపించడానికి ఆయన పునీత బెనెడిక్ట్ నియమావళిని రాశారు. కాలక్రమేణా అది పాశ్చాత్య సభలోని మఠాలకు ప్రామాణిక నియమావళిగా మారింది. పునీత బెనెడిక్ట్ సోదరి, స్త్రీల పునీత బెనెడిక్ట్ సన్యాసినీ సమాజ స్థాపకురాలు అయిన పునీత స్కొలాస్టికాను కూడా ఈ శతాబ్దంలో గౌరవిస్తారు.
తూర్పు బైజాంటైన్ సామ్రాజ్యంలో ఆరియనిజం విభజనకు, ఉద్రిక్తతలకు కారణంగా కొనసాగింది. ఐదవ శతాబ్దపు చివరిలో జీనో చక్రవర్తి హెనోటికాన్ అనే పత్రాన్ని జారీ చేశారు. చాల్సెడోన్ మహాసభ నిర్వచించిన క్రీస్తు స్వభావం గురించిన అధికారిక సభ బోధనకు, తూర్పు ప్రాంతంలోని సభను ఇంకా పీడిస్తున్న ఆరియన్ దృక్పథానికి మధ్య ఒక మధ్యేమార్గాన్ని కనుగొని ఉద్రిక్తతలను తగ్గించాలని ఆ పత్రం ప్రయత్నించింది. అయితే, 523లో సనాతన కతోలిక విశ్వాసాన్ని అనుసరించిన బైజాంటైన్ చక్రవర్తి జస్టిన్, ఆరియనిజాన్ని నిషేధిస్తూ, తూర్పు సామ్రాజ్యమంతటా చాల్సెడోన్ మహాసభ బోధనను అంగీకరించడం తప్పనిసరి చేస్తూ ఒక శాసనాన్ని జారీ చేశారు. ఆరియన్లు తమ దేవాలయాలను చాల్సెడోన్ బోధనను అనుసరించే కతోలికులకు అప్పగించవలసి వచ్చింది.
పశ్చిమంలో రోము, ఆరియన్ మతావలంబి అయిన ఆస్ట్రోగోతుల రాజు మహా థియోడోరిక్ ఆధీనంలో ఉండేది. ఆయన ఆరియన్ అభిప్రాయాల వల్ల ఆయనకూ, పోపుగారితో పాటు యథార్థ విశ్వాసాన్ని అనుసరించే కతోలికులందరికీ మధ్య ఉద్రిక్తత ఏర్పడింది. తూర్పు రోమను చక్రవర్తి మొదటి జస్టిన్ 523లో ఆరియన్లకు వ్యతిరేకంగా శాసనం జారీ చేసినప్పుడు, థియోడోరిక్ ఆగ్రహోదగ్రుడయ్యాడు. ఆ శాసనాన్ని ఉపసంహరించుకోకపోతే, తూర్పులో ఆరియన్లను ఎలా చూస్తున్నారో, పశ్చిమంలోని చాల్సెడన్ విశ్వాసాన్ని అనుసరించే కతోలికులందరినీ తాను అలాగే చూస్తానని బెదిరించాడు. ఇది ఈ శతాబ్దంలోని ఏకైక వేదసాక్షి అయిన పోప్ పునీత మొదటి యోహాను మరణానికి దారితీసింది.
ఐర్లాండులో, గొప్ప ప్రేషిత సన్యాసి అయిన పునీత కొలుంబాన్ ఐరోపా అంతటా మఠ కేంద్రాలను స్థాపించడం ప్రారంభించారు. ఆయన ఏడవ శతాబ్దంలో మరణించారు. పోప్ పునీత మహా గ్రెగోరి కూడా ఇంగ్లాండులోని ఆంగ్లో-సాక్సన్ ప్రజలకు సువార్తను ప్రకటించడానికి కాంటర్బరీకి చెందిన పునీత అగస్టిన్ను పంపించడం ద్వారా ప్రేషిత కార్యంలో పాల్గొన్నారు. తద్వారా ఇంగ్లాండులోని సభకు పునాది వేశారు.
సభ చరిత్రలోని ఈ ముఖ్యమైన శతాబ్దం గురించి మరింత తెలుసుకోవడానికి, ఈ క్రింది ధ్యానాలను కాలక్రమంలో చదవవచ్చు:
మే 18: పునీత మొదటి యోహాను, పోప్ మరియు వేదసాక్షి—ఐచ్ఛిక స్మరణ (సుమారు ఐదవ శతాబ్దం చివరి భాగం–526)
ఫిబ్రవరి 10: పునీత స్కొలాస్టికా, కన్య—స్మరణ (సుమారు 480–543)
జూలై 11: పునీత బెనెడిక్ట్, మఠాధిపతి—స్మరణ (సుమారు 480–సుమారు 547)
ఏడవ శతాబ్దం
ఇంగ్లాండులోని ఆంగ్లో-సాక్సన్ ప్రజలకు సువార్తను ప్రకటించడంలో కీలక పాత్ర పోషించిన కాంటర్బరీకి చెందిన పునీత అగస్టిన్ వంటి గొప్ప పునీతుల ప్రభావం కొనసాగుతుండగా ఏడవ శతాబ్దం ప్రారంభమైంది. ఆరవ శతాబ్దం చివరలో పోప్ పునీత మహా గ్రెగోరి ప్రారంభించిన ఈ ప్రేషిత కార్యం, ఇంగ్లాండులో క్రైస్తవ విశ్వాసం వృద్ధి చెందడానికి పునాది వేసింది. అదే సమయంలో, ఐరిష్ సన్యాసి పునీత కొలుంబాన్ ఐరోపాలోని కొన్ని ప్రాంతాలలో సువార్త ప్రచారానికీ, సంస్కరణకూ విశేషంగా తోడ్పడ్డారు. పశ్చిమ రోమను సామ్రాజ్య పతనం తరువాత సంస్కరణ అవసరమైన ప్రాంతాలలో ఆయన కృషి ప్రత్యేకంగా ఫలించింది.
తూర్పు రోమను సామ్రాజ్యంగా పిలువబడిన బైజాంటైన్ సామ్రాజ్యంలో, సభ బలంగా ఉంటూ సామ్రాజ్య పాలనతో సన్నిహిత సంబంధాన్ని కొనసాగించింది. వేదాంత అభివృద్ధినీ, రాజకీయ నిర్ణయాలనూ అది గణనీయంగా ప్రభావితం చేసింది. 527 నుండి 565 వరకు సాగిన మొదటి జస్టినియన్ చక్రవర్తి పాలన, గతంలో పశ్చిమ సామ్రాజ్యంలో భాగమైన భూభాగాలను తిరిగి జయించే ప్రయత్నాలకూ, కాన్స్టాంటినోపుల్లో హాగియా సోఫియా దేవాలయ నిర్మాణానికీ ప్రత్యేకంగా గుర్తింపు పొందింది.
ఒకప్పటి పశ్చిమ రోమను సామ్రాజ్య భూభాగాలలో వివిధ జర్మానిక్ రాజ్యాలు పాలక శక్తులుగా ఎదిగాయి. ఐబీరియన్ ద్వీపకల్పంలో ఆధిపత్యం వహించిన విసిగోతులు, ఆరవ శతాబ్దం చివరికల్లా ఆరియన్ మతం నుండి కతోలిక విశ్వాసంలోకి మారారు. నేటి ఫ్రాన్స్నూ, జర్మనీలోని కొన్ని ప్రాంతాలనూ పాలించిన ఫ్రాంకులు, మెరోవింజియన్ రాజవంశ పాలనలో దృఢమైన కతోలికులుగా ఉన్నారు. మొదట్లో ఆరియన్ క్రైస్తవులుగా ఉన్న లొంబార్డులు, ఆరవ శతాబ్దం చివరికల్లా ఇటలీలోని విస్తారమైన ప్రాంతాలను తమ ఆధీనంలోకి తెచ్చుకుని, క్రమంగా కతోలిక విశ్వాసాన్ని స్వీకరించారు. దక్షిణ ఇటలీలోని కొన్ని ప్రాంతాలపై పోపుగారి పాలనా వ్యవస్థ, బైజాంటైన్ సామ్రాజ్యం తమ ఆధిపత్యాన్ని నిలుపుకున్నాయి.
సుమారు 587లో సెవిల్కు చెందిన పునీత ఇసిదోర్ ఒక ప్రముఖ వ్యక్తిగా ఎదిగారు. ఆ సమయంలో బిషప్ లియాండర్, ఆయన కలిసి విసిగోతుల రాజు రెక్కరెడ్ను ఆరియన్ మతాన్ని త్యజించి కతోలిక విశ్వాసానికి తిరిగి రావడానికి విజయవంతంగా ఒప్పించారు. 601లో ఇసిదోర్, లియాండర్ తరువాత సెవిల్ బిషప్పుగా బాధ్యతలు చేపట్టారు. తన శక్తిమంతమైన బోధనలతోనూ, విస్తృతమైన రచనలతోనూ ఆయన ప్రగాఢమైన ప్రభావాన్ని చూపారు. ముఖ్యంగా, సమస్త జ్ఞానాన్ని సమకూర్చిన విజ్ఞానసర్వస్వమైన ఎటిమొలోజియే మధ్యయుగ ఐరోపాలో విద్యకు పునాదిగా నిలిచింది.
క్రీస్తుకు దైవిక చిత్తం మాత్రమే ఉందని, మానవ చిత్తం లేదని వాదించిన మోనోథెలైట్ వివాదానికి పరిష్కారం లభించడాన్ని కూడా ఏడవ శతాబ్దం చూసింది. ఇది ఒక వేదాంత చర్చ. గతంలో బైజాంటైన్ చక్రవర్తి వద్ద పోపుగారి ప్రతినిధిగా పనిచేసిన పోప్ పునీత మొదటి మార్టిన్, ఈ మతదోషాన్ని పరిష్కరించడంలో ప్రధాన పాత్ర పోషించారు. ఆయన చక్రవర్తి అనుమతి లేకుండానే 649లో లాటెరన్ మహాసభను సమావేశపరిచారు. బైజాంటైన్ చక్రవర్తి మోనోథెలిటిజానికి గట్టి మద్దతుదారుగా ఉండటం వల్ల, ఈ చర్య ఆయన అరెస్టుకూ, కారాగారవాసానికీ, వేదసాక్షి మరణానికీ దారితీసింది.
అంతేకాక, ఏడవ శతాబ్దంలో ఇస్లామీయ ఖిలాఫత్ ఆరంభమైంది. అది మధ్యప్రాచ్యం, ఉత్తర ఆఫ్రికాలోని కొన్ని ప్రాంతాలను జయించడానికి దారితీసి, ఆ భూభాగాలలో క్రైస్తవ విశ్వాసంపై ప్రగాఢమైన ప్రభావాన్ని చూపింది.
చివరగా, పునీత బెనెడిక్ట్ నియమావళి పశ్చిమంలోని మఠజీవనంపై పరివర్తన కలిగించే ప్రభావాన్ని కొనసాగించింది. మఠాలు విద్యకూ, ఆధ్యాత్మికతకూ, సంస్కృతి పరిరక్షణకూ కేంద్రాలుగా మారి, సభ జీవనానికీ ప్రేషిత కార్యానికీ విశేషంగా తోడ్పడ్డాయి.
సభ చరిత్రలోని ఈ ముఖ్యమైన శతాబ్దం గురించి మరింత తెలుసుకోవడానికి, ఈ క్రింది ధ్యానాలను కాలక్రమంలో చదవవచ్చు:
మే 27: కాంటర్బరీకి చెందిన పునీత అగస్టిన్, బిషప్—ఐచ్ఛిక స్మరణ (ఆరవ శతాబ్దం తొలి భాగం–604)
సెప్టెంబర్ 3: పునీత మహా గ్రెగోరి, పోప్ మరియు సభ పండితుడు—స్మరణ (సుమారు 540–604)
నవంబర్ 23: పునీత కొలుంబాన్ (కొలుంబానస్), మఠాధిపతి—ఐచ్ఛిక స్మరణ (543–615)
ఏప్రిల్ 4: పునీత ఇసిదోర్, బిషప్ మరియు సభ పండితుడు—ఐచ్ఛిక స్మరణ (సుమారు 560–636)
ఏప్రిల్ 13: పునీత మొదటి మార్టిన్, పోప్ మరియు వేదసాక్షి—ఐచ్ఛిక స్మరణ (సుమారు 595–655)
ఎనిమిదవ శతాబ్దం
ఎనిమిదవ శతాబ్దంలో తీవ్ర విభేదాలకు దారితీసిన వివాదాలలో పవిత్ర ప్రతిమల విధ్వంస వివాదం ఒకటి. ఆ సమయంలో, గతంలో బైజాంటైన్ సామ్రాజ్యం ఆధీనంలో ఉన్న మధ్యప్రాచ్యంలోని కొన్ని ప్రాంతాలను ఇస్లామీయ ఖలీఫా పాలించేవాడు. క్రైస్తవులు తమ విశ్వాసాన్ని ఆచరించడానికి అనుమతించినప్పటికీ, పవిత్ర చిత్రప్రతిమలను గౌరవించే కతోలిక ఆచారం గురించి ఆ ఖలీఫాలో ఆందోళన పెరిగింది. 721లో, ఖలీఫా చిత్రప్రతిమల వాడకాన్ని నిషేధించి, అన్ని దేవాలయాలలో వాటిని ధ్వంసం చేయాలని ఆదేశించాడు. అదే సమయంలో, ఎంతో భక్తిపరుడైన బైజాంటైన్ చక్రవర్తి లియో III కూడా పవిత్ర చిత్రప్రతిమల వాడకం గురించి ఆందోళన చెంది, తూర్పు రోమా సామ్రాజ్యంలో వాటిని నిషేధించాడు. కాన్స్టాంటినోపుల్ పితృపీఠాధిపతి చక్రవర్తిని వ్యతిరేకించడంతో, లియో ఆయనను పదవి నుంచి తొలగించి, పోప్ అనుమతి లేకుండానే కొత్త పితృపీఠాధిపతిని నియమించాడు. పోప్ కూడా లియోను, ఖలీఫాను వ్యతిరేకించడంతో తీవ్రమైన ఉద్రిక్తతలు తలెత్తాయి. యెరూషలేముకు సమీపంలోని ఎడారిలో నివసించిన సన్యాసి పునీత యోహాను దమాస్కేను, పవిత్ర చిత్రప్రతిమలను దూషించేవారికి వ్యతిరేకంగా సమర్థన గ్రంథాలు రచించి, పవిత్ర చిత్రప్రతిమల వాడకాన్ని సమర్థించారు. ఆ రచనలో పునీత యోహాను, పవిత్ర చిత్రప్రతిమల వాడకానికి గల హేతువును లోతైన వేదాంత దృక్పథంతో వివరించారు.
అదే శతాబ్దంలో, ఆంగ్లో-సాక్సన్ ఇంగ్లండ్లో కతోలిక విశ్వాసం వర్ధిల్లుతూ ఉండింది. అక్కడ పూజనీయుడైన పునీత బీడ్ తన బోధనల ద్వారా, ఆంగ్ల ప్రజల సభా చరిత్ర రచన ద్వారా గాఢమైన ప్రభావం చూపనున్నారు. పాస్కా పండుగ తేదీని సరిగ్గా నిర్ణయించడంలో కూడా ఆయన సహాయపడ్డారు. ఐరోపా అంతటిపైనా గాఢమైన ప్రభావం చూపే అంతర్దృష్టితో కూడిన పవిత్ర గ్రంథ వ్యాఖ్యానాలను కూడా ఆయన అందించారు.
కొత్తగా సువార్తను స్వీకరించిన ఆంగ్లో-సాక్సన్ ఇంగ్లండ్, పునీత బోనిఫేస్ సువార్త ప్రచార సేవ ద్వారా అన్యదేవతలను ఆరాధించే జర్మానిక్ తెగలకు సువార్తను అందించడంలో కూడా గొప్పగా తోడ్పడింది. ఆంగ్లో-సాక్సన్ ఇంగ్లండ్లో జన్మించిన పునీత బోనిఫేస్, ప్రస్తుత నెదర్లాండ్స్, ఉత్తర జర్మనీ ప్రాంతాలలో ఉన్న తన పూర్వీకుల స్వదేశానికి తిరిగి వెళ్లాలనే పిలుపును గ్రహించారు. ఒక సువార్త ప్రచార యత్నం విఫలమైన తరువాత, ఆయన పోప్ను సంప్రదించారు. పోప్ ఆయనను తిరిగి వెళ్లమని ప్రోత్సహించారు. ఆ తరువాత మూడు సంవత్సరాల సువార్త ప్రచారం ఎంతో ఫలవంతం కావడంతో, పోప్ ఆయనను పీఠాధిపతిగా అభిషేకించి, ఫ్రాంకిష్ భూభాగమంతటి బాధ్యతను ఆయనకు అప్పగించారు. మరో ముప్పై సంవత్సరాలపాటు ఆయన ఫ్రాంకిష్ సభను సంస్కరించి, అన్యదేవతలను ఆరాధించే అనేకమందిని క్రైస్తవ విశ్వాసంలోకి తీసుకురావడంలో సహాయపడ్డారు.
ఈ శతాబ్దంలో జరిగిన అత్యంత ముఖ్యమైన పరిణామాలలో ఒకటి పోప్ పీఠానికి, ఫ్రాంకిష్ రాజులకు మధ్య ఏర్పడిన మైత్రి. ఇది తరువాతి శతాబ్దాలపాటు సభ భవిష్యత్తును గాఢంగా ప్రభావితం చేయనుంది. ఈ మైత్రి 756లో పోప్ రాజ్యాల స్థాపనకు దారితీసింది. తొమ్మిదవ శతాబ్దం ప్రారంభంలో పవిత్ర రోమా సామ్రాజ్యం ఏర్పడటానికి కూడా ఇది మార్గం సుగమం చేయనుంది.
సభ చరిత్రలోని ఈ ముఖ్యమైన శతాబ్దం గురించి మరింత తెలుసుకోవడానికి, ఈ క్రింది ధ్యానాలను కాలక్రమంలో చదవవచ్చు:
మే 25: పూజనీయుడైన పునీత బీడ్, గురువు, సభా పండితుడు—ఐచ్ఛిక స్మరణ (సుమారు 673–735)
డిసెంబరు 4: పునీత యోహాను దమాస్కేను, గురువు, సన్యాసి, సభా పండితుడు—ఐచ్ఛిక స్మరణ (సుమారు 676–749)
జూన్ 5: పునీత బోనిఫేస్, పీఠాధిపతి, వేదసాక్షి—స్మరణ (సుమారు 675–754)
తొమ్మిదవ శతాబ్దం
800 సంవత్సరపు క్రిస్మస్ రోజున పోప్ లియో III, చార్లెమైన్ను మొదటి పవిత్ర రోమా చక్రవర్తిగా పట్టాభిషేకం చేయడంతో తొమ్మిదవ శతాబ్దం ప్రారంభమైంది. చార్లెమైన్ పట్టాభిషేకం కతోలిక సభకు, ఫ్రాంకిష్ రాజ్యానికి మధ్య మైత్రిని మరింత బలపరచి, రాబోయే శతాబ్దాలలో ఐరోపా అంతటా సభ అభివృద్ధికి, స్థిరత్వానికి మార్గం సుగమం చేసింది. తరువాతి శతాబ్దాలలో పోప్ పీఠానికి, భవిష్యత్ పవిత్ర రోమా చక్రవర్తులకు మధ్య తలెత్తనున్న కొత్త వివాదాల ఆరంభానికి కూడా ఇది గుర్తుగా నిలిచింది. ముఖ్యంగా, సభపై పూర్తి అధికారాన్ని కలిగి ఉండే పోప్ హక్కు విషయంలో ఈ వివాదాలు తలెత్తనున్నాయి. చార్లెమైన్ ప్రోత్సాహంతో సభలో కళలు, సంస్కృతి, విద్య పునరుజ్జీవం పొందాయి; ముఖ్యంగా మఠాలు వర్ధిల్లుతూ ఉండటం దీనికి తోడ్పడింది. సామ్రాజ్యమంతటా దైవారాధనా క్రమం, దివ్య స్తుతి ప్రార్థనలు ఒకే పద్ధతిలో నిర్వహించబడేలా క్రమబద్ధీకరించబడ్డాయి. బ్రహ్మచర్యాన్ని తప్పనిసరిగా పాటింపజేయడం, మెరుగైన విద్యను అందించడం, ఆధ్యాత్మిక పదవులు, పవిత్ర వస్తువుల క్రయవిక్రయాలను నిషేధించడం వంటి గురువర్గ సంస్కరణలు అమలు చేయబడ్డాయి. ముఖ్యమైన ప్రాచీన గ్రంథాలను నకలు చేయడం, సంరక్షించడం అనే బాధ్యతలు మఠాలకు అప్పగించబడ్డాయి. సభ పరిపాలనకు తోడ్పడేలా సభా చట్టం కూడా సంస్కరించబడి, క్రమబద్ధీకరించబడింది.
తూర్పు (బైజాంటైన్), పశ్చిమ (రోమా) సభల మధ్య ఉద్రిక్తతలు ఈ శతాబ్దంలో కూడా కొనసాగాయి. పోప్ ఆమోదం లేకుండానే బైజాంటైన్ చక్రవర్తి ఫోషియస్ను కాన్స్టాంటినోపుల్ పితృపీఠాధిపతిగా నియమించడం వల్ల 858లో సభా విభేదం తలెత్తి, 867 వరకు కొనసాగింది.
ఐరోపా అంతటా అనేక మఠాలు వర్ధిల్లుతూ, గణనీయమైన సంపదను కూడబెట్టుకుంటున్నాయి. ఈ సంపద ఫ్రాంకిష్ రాజ్యపు ఉత్తర ప్రాంతాలైన ప్రస్తుత డెన్మార్క్, నార్వే, స్వీడన్ల నుంచి వచ్చిన వైకింగ్ల దృష్టిని ఆకర్షించింది. ఎడతెగని వైకింగ్ దాడుల ముప్పును ఎదుర్కోవడానికి, సభ యుద్ధానికి బదులుగా సువార్త ప్రచార వ్యూహాన్ని ఎంచుకుంది. 831లో, ఉత్తర జర్మనీలో కొత్తగా ఏర్పడిన హాంబర్గ్-బ్రెమెన్ పీఠానికి పునీత అన్స్గార్ మొదటి అగ్రపీఠాధిపతిగా నియమించబడ్డారు. తన పీఠం బాధ్యతతోపాటు, స్కాండినేవియా ప్రజలను కతోలిక విశ్వాసంలోకి తీసుకువచ్చే బాధ్యత కూడా ఆయనకు అప్పగించబడింది.
ఆ తరువాత ముప్పై ఐదు సంవత్సరాలపాటు పునీత అన్స్గార్ తన పీఠాన్ని స్థిరపరచడానికి, విశ్వాసాన్ని పునరుద్ధరించడానికి, నార్డిక్ ప్రాంతాలలో క్రైస్తవ మతాన్ని వ్యాప్తి చేయడానికి తనను తాను అంకితం చేసుకున్నారు. యుద్ధాలు, దండయాత్రలు, తన దేవాలయాలు పదేపదే ధ్వంసం చేయబడటం, స్వాధీనం చేసుకోబడటం వంటి అనేక సవాళ్లను ఎదుర్కొన్నప్పటికీ, ఆయన దేవాలయాలు, ఆసుపత్రులు, పాఠశాలలు, మఠాలను స్థాపించారు.
అత్యంత గొప్ప స్లావిక్ పునీతులలో ఇద్దరైన సోదరులు సిరిల్, మెథోడియస్ ఈ శతాబ్దంలో సేవలందించారు. వారు గ్రీసులోని థెస్సలోనికాలో జన్మించారు. అయితే, వారి తల్లి బహుశా స్లావిక్ మూలాలకు చెందినవారు కావడంతో, లిపిలేని ఆమె భాషను వారు నేర్చుకున్నారు. సిరిల్, మెథోడియస్ సన్యాస జీవితంలో ప్రవేశించిన తరువాత, మొరావియా యువరాజు రాస్తిస్లావ్, నేటి చెక్ రిపబ్లిక్ ప్రాంతమైన మహా మొరావియాకు సువార్త ప్రచారకులను పంపమని చక్రవర్తి మైఖేల్ IIIను కోరారు. ఆయన ప్రజలు ఫ్రాంకిష్ మతాధికారుల ద్వారా క్రైస్తవ మతాన్ని స్వీకరించడం ప్రారంభించారు. అయితే భాషా భేదం ఒక అడ్డంకిగా నిలిచింది. ఈ కార్యానికి సిరిల్, మెథోడియస్ ఎంపికయ్యారు. వారు మొదట చేపట్టిన పనులలో ఒకటి స్లావిక్ భాషకు వర్ణమాలను రూపొందించి, పవిత్ర గ్రంథాలను, ఆరాధనా పాఠ్యాలను ఆ భాషలోకి అనువదించడం. వారు రూపొందించిన వర్ణమాల అనేక స్లావిక్ భాషలకు ప్రామాణికమైంది; కతోలిక సభ ఎంతో విస్తరించింది.
సభ చరిత్రలోని ఈ ముఖ్యమైన శతాబ్దం గురించి మరింత తెలుసుకోవడానికి, ఈ క్రింది ధ్యానాలను కాలక్రమంలో చదవవచ్చు:
నవంబర్ 1: సకల పునీతులు—మహోత్సవం (837లో విశ్వవ్యాప్త రోమన్ పంచాంగంలో చేర్చబడింది)
ఫిబ్రవరి 3: పునీత అన్స్గార్, బిషప్పు—ఐచ్ఛిక జ్ఞాపకార్థం (801–865)
పదవ శతాబ్దం
సాధారణ రోమన్ పంచాంగంలో పేర్కొన్న పునీతులలో పునీత వెన్సెస్లాస్, పునీత అడల్బర్ట్ అనే ఇద్దరు మాత్రమే పదవ శతాబ్దంలో మరణించినప్పటికీ, ఈ కాలంలో మరికొందరు సభపై గణనీయమైన ప్రభావం చూపారు. బొహీమియా ప్రభువైన పునీత వెన్సెస్లాస్, తన ప్రాంతంలో కతోలిక విశ్వాసాన్ని ఉత్సాహంతో వ్యాప్తి చేస్తూ, అన్యదేవతారాధన ఆచారాల అవశేషాలను నిర్మూలించడానికి కృషి చేసిన వేదసాక్షిగా గౌరవించబడుతున్నారు. ప్రాగ్ బిషప్పు, బాల్టిక్ ప్రాంతంలోని ప్రష్యన్ ప్రజల వద్ద సువార్త ప్రచారకుడైన పునీత అడల్బర్ట్, తన మేత్రాసనాన్ని సంస్కరించడంలోనూ, అన్యదేవతారాధన ఆచారాలను అరికట్టడంలోనూ అనేక సవాళ్లను ఎదుర్కొన్నారు. అయితే, కొద్దికాలమే సాగిన ఆయన సువార్త ప్రచార కార్యం, ఆయన వేదసాక్షి మరణం తరువాతి కాలంలో బొహీమియా, పోలండ్, హంగరీ అంతటా విశ్వాస బీజాలను నాటాయి.
పవిత్ర రోమన్ సామ్రాజ్యం పరిణామం చెందుతూ కొనసాగింది. మహా ఒట్టో అని కూడా పిలువబడే ఒట్టో Iకు 962లో పోపు జాన్ XII పట్టాభిషేకం చేయడంతో, పోపు చేత చక్రవర్తికి పట్టాభిషేకం చేయించే ఆచారం పునరుద్ధరించబడింది. ఈ సంఘటన సభకు, రాజ్యానికి మధ్య ఉన్న బలమైన, అయినా ఉద్రిక్తతలతో కూడిన సంబంధాన్ని స్పష్టం చేసింది. ముఖ్యంగా బిషప్పులు, మఠాధిపతుల నియామకాలలో చక్రవర్తి ప్రభావం వంటి అంశాలలో ఈ ఉద్రిక్తతలు కనిపించాయి. ఈ కాలంలో పోపు వ్యవస్థ, రోమన్ కూరియా తరచూ అవినీతి, రాజకీయ జోక్యాలతో కూడిన దశలను ఎదుర్కొన్నాయి. దీనికి కొంతవరకు రోమ్లోని కులీన వర్గాల జోక్యం కారణమైంది.
తూర్పున, బైజాంటైన్ సభ రోమన్ సభకు కొంత స్వతంత్రంగా అభివృద్ధి చెందుతూ వచ్చింది. ఈ శతాబ్దంలో పెద్ద విభేదాల వల్ల సభ చీలిపోనప్పటికీ, తూర్పు, పాశ్చాత్య సంప్రదాయాల మధ్య దైవశాస్త్రపరమైన, ఆరాధనాపరమైన తేడాలు మరింత స్పష్టమయ్యాయి. ఇవి భవిష్యత్తులో తలెత్తే సంఘర్షణలకు పునాది వేశాయి.
తూర్పు ఐరోపా, స్కాండినేవియాలలో మిగిలి ఉన్న అన్యదేవతారాధన ప్రాంతాలకు సువార్తను అందించడానికి సమష్టి కృషితో సువార్త ప్రచార కార్యం కొనసాగింది. కొత్త మేత్రాసనాలు, విచారణలు స్థాపించబడటం ఈ ప్రాంతాలలో క్రైస్తవ మత వ్యాప్తికి దోహదపడింది. ముఖ్యమైన మఠజీవన సంస్కరణల ప్రారంభాన్ని కూడా సభ చూసింది. ముఖ్యంగా బెనెడిక్టైన్ సంప్రదాయానికి నూతన జీవం పోయాలనే లక్ష్యంతో క్లూనీ సంస్కరణలు ప్రారంభమయ్యాయి. మతాధికారుల వివాహాలు, ఆధ్యాత్మిక పదవుల క్రయవిక్రయాలు వంటి సభలోని సమస్యలను పరిష్కరించడంలో ఈ సంస్కరణలు కీలకమయ్యాయి. తరువాతి శతాబ్దాలలో మరింత విస్తృతమైన సంస్కరణలకు ఇవి మార్గం సుగమం చేశాయి.
సభ చరిత్రలోని ఈ ముఖ్యమైన శతాబ్దం గురించి మరింత తెలుసుకోవడానికి, ఈ క్రింది ధ్యానాలను కాలక్రమంలో చదవవచ్చు:
సెప్టెంబర్ 28: పునీత వెన్సెస్లాస్, వేదసాక్షి—ఐచ్ఛిక జ్ఞాపకార్థం (సుమారు 907–929)
ఏప్రిల్ 23: పునీత అడల్బర్ట్, బిషప్పు మరియు వేదసాక్షి—ఐచ్ఛిక జ్ఞాపకార్థం (సుమారు 956–997)
పదకొండవ శతాబ్దం
పదవ శతాబ్దం చివరిలో, పదకొండవ శతాబ్దం ప్రారంభంలో పలువురు ప్రముఖ పునీతులు వెలుగులోకి వచ్చారు. అర్మేనియన్ సన్యాసి, కవి, దైవశాస్త్రవేత్త, తత్వవేత్త అయిన నారెక్ పునీత గ్రెగొరీని అర్మేనియన్ సభ ఎంతోకాలంగా పునీతునిగా భావిస్తోంది. అయితే, ఇటీవలే పోపు ఫ్రాన్సిస్ ఆయనను కతోలిక సాధారణ రోమన్ పంచాంగంలో చేర్చారు. అత్యంత ఆత్మీయమైన, మార్మికమైన ప్రార్థనలు, ధ్యానాల సంకలనమైన విలాపాల గ్రంథం అనే తన సాహిత్య రచన ద్వారా ఆయన విశేష ప్రసిద్ధి పొందారు. ఇటలీకి చెందిన పునీత రొమువాల్డ్, బెనెడిక్టైన్ సభకు సంస్కరణ శాఖ అయిన కమాల్డోలీస్ సన్యాస సభను స్థాపించారు. కఠినమైన తపస్సు, ఏకాంతంతో కూడిన జీవితానికి ఆయన సాక్ష్యమిచ్చారు; ఇటలీ అంతటా అనేక మఠాలను స్థాపించారు. హంగరీకి చెందిన పునీత స్టీఫెన్ 1000లో రాజుగా పట్టాభిషిక్తులై, తన రాజ్యంలోని సభ జీవితాన్ని ఎంతో బలపరిచారు. ఆయన మేత్రాసనాలను, మఠాలను స్థాపించి, సంస్కరించారు; సభ నాయకత్వంతో సన్నిహితంగా పనిచేశారు. పునీతునిగా ప్రకటించబడిన ఏకైక పవిత్ర రోమన్ చక్రవర్తి పునీత హెన్రీ II. పునీత స్టీఫెన్ వలెనే, ఆయన కూడా సామ్రాజ్యమంతటా సభను సంస్కరించి, అభివృద్ధి చెందేలా చేయడానికి ఎంతో కృషి చేశారు.
సభకు అత్యంత బాధాకరమైన, దీర్ఘకాల ప్రభావం కలిగించిన దెబ్బలలో ఒకటి ఈ శతాబ్దంలో తగిలింది. శతాబ్దాలుగా తూర్పు రోమన్ సామ్రాజ్యంలోని సభ రోమ్ నుండి దూరమవుతూ వచ్చింది. వివిధ వివాదాలు, విభేదాల వల్ల ఏర్పడిన చీలికలు తరచూ పరిష్కరించబడినప్పటికీ, కొనసాగుతున్న దైవశాస్త్ర వివాదాలు, ఆరాధనా ఆచారాలు, సభాపరమైన అధికార పరిధిపై భిన్నాభిప్రాయాల ఫలితంగా, 1054లో పోపు లియో IX, కాన్స్టాంటినోపుల్ పితృస్వామి మైఖేల్ I సెరులారియస్ పరస్పరం సభ బహిష్కరణ విధించుకున్నారు. ఈ సంఘటన సభ కతోలిక, ఆర్థడాక్స్ సభలుగా విడిపోవడానికి గుర్తుగా నిలిచింది.
ఈ శతాబ్దంలో అత్యంత ప్రభావం చూపిన పునీతులలో పోపు పునీత గ్రెగొరీ VII ఒకరు. మొదట పలువురు పోపుల ఆధ్వర్యంలో రోమ్ ప్రధాన డీకనుగా, తరువాత స్వయంగా పోపుగా సేవలందించిన గ్రెగొరీ, సభకు సంస్కరణలు అవసరమైన కాలంలో నిజమైన సంస్కర్తగా నిలిచారు. ఆయన మతాధికారులలో సంస్కరణలను దృఢంగా అమలు చేశారు, బ్రహ్మచర్యాన్ని తప్పనిసరిగా పాటింపజేశారు, ఆధ్యాత్మిక పదవుల క్రయవిక్రయాలను నిర్మూలించారు, సభపై లౌకిక పాలకులకు ఉన్న నియంత్రణను తగ్గించారు.
ముఖ్యంగా, సర్వోన్నత పీఠాధిపతి అయిన కొద్దికాలానికే, పోపు గ్రెగోరీ పాపసీ అధికారాన్ని స్పష్టంగా, సంక్షిప్తంగా తెలిపే ఇరవై ఏడు ప్రకటనలను జారీ చేశారు. వాటి ద్వారా చక్రవర్తితో సహా ప్రతి లౌకిక పాలకుని అధికారం కంటే పాపసీ అధికారమే ఉన్నతమైనదని ప్రకటించారు. యువ చక్రవర్తి హెన్రీ IV దీనిని వెంటనే సానుకూలంగా స్వీకరించలేదు. చివరికి పోపు ఆయనను సభా బహిష్కరణకు గురిచేశారు. హెన్రీ క్షమాపణ వేడుకొని, ప్రాయశ్చిత్తం చేసిన తరువాత చివరకు సభతో సయోధ్య పొందారు.
ప్రధాన వివాదం బిషప్పులు, మఠాధిపతుల నియామకానికి సంబంధించినది. దీనిని పదవీ ప్రతిష్ఠాపన వివాదం అని పిలుస్తారు. సభకు సంబంధించిన ఈ నిర్ణయాలపై తనకే పూర్తి అధికారం ఉందని పోపు ప్రకటించారు. అయితే ఆ అధికారాన్ని వదులుకోవడం చక్రవర్తికి, ప్రభువర్గాలవారికి కష్టమైంది. 1122లో వోర్మ్స్ ఒప్పందం కుదిరే వరకు ఈ వివాదం పరిష్కారం కాలేదు.
1071లో ముస్లిం దండయాత్రికులు రోమన్ సామ్రాజ్యంలోని ప్రాంతాలపై తమ ఆధిపత్యాన్ని విస్తరిస్తూ, తూర్పు రోమన్ సామ్రాజ్యం నుంచి నేటి టర్కీ ప్రాంతమైన అనటోలియాను స్వాధీనం చేసుకున్నారు. పర్యవసానంగా, బైజాంటైన్ ప్రజల పట్ల స్నేహసూచకంగా, అనటోలియాను తిరిగి చేజిక్కించుకోవడానికి, ఏడవ శతాబ్దంలో కోల్పోయిన పవిత్ర భూమిని తిరిగి స్వాధీనం చేసుకోవడానికి పోపు అర్బన్ II 1095లో మొదటి క్రూసేడ్కు పిలుపునిచ్చారు. 1099 నాటికి క్రూసేడ్ యోధులు అనేక విజయాలు సాధించి, పవిత్ర భూమిలో పలు క్రూసేడ్ రాజ్యాలను స్థాపించగలిగారు. అయితే, దీనివల్ల క్రైస్తవులకు, ముస్లింలకు మధ్య ఉద్రిక్తతలు కూడా పెరిగాయి. వాటి ప్రభావం తరువాతి శతాబ్దాల్లోనూ కనిపించింది.
సభ చరిత్రలోని ఈ ముఖ్యమైన శతాబ్దం గురించి మరింత తెలుసుకోవడానికి, ఈ క్రింది ధ్యానాలను కాలక్రమంలో చదవవచ్చు:
జూలై 13: పునీత హెన్రీ—ఐచ్ఛిక స్మరణ (973–1024)
జూన్ 19: పునీత రొమువాల్డ్, మఠాధిపతి—ఐచ్ఛిక స్మరణ (సుమారు 951–1027)
ఆగస్టు 16: హంగరీకి చెందిన పునీత స్టీఫెన్—ఐచ్ఛిక స్మరణ (సుమారు 975–1038)
ఫిబ్రవరి 21: పునీత పీటర్ డామియన్, బిషప్పు, కతోలిక సభ పండితుడు—ఐచ్ఛిక స్మరణ (1007–1072)
ఏప్రిల్ 11: పునీత స్టానిస్లాస్, బిషప్పు, వేదసాక్షి—స్మరణ (1030–1079)
మే 25: పునీత గ్రెగోరీ VII, పోపు, సన్యాసి—ఐచ్ఛిక స్మరణ (సుమారు 1020–1085)
విభూది బుధవారం (1091లో విశ్వవ్యాప్త రోమన్ ఆరాధనా పంచాంగంలో చేర్చబడింది)
నవంబర్ 16: స్కాట్లాండ్కు చెందిన పునీత మార్గరెట్—ఐచ్ఛిక స్మరణ (సుమారు 1045–1093)
పన్నెండవ శతాబ్దం
గత శతాబ్దంలో పోపు గ్రెగోరీ VII ప్రారంభించిన సభా సంస్కరణలు పన్నెండవ శతాబ్దంలోనూ కొనసాగాయి. సభా చట్టాలు ఒకచోట చేర్చబడి, క్రమబద్ధీకరించబడ్డాయి; స్కొలాస్టిక్ తత్త్వచింతనకు పునాది పడింది; విశ్వవిద్యాలయాలు వెలిశాయి; క్రూసేడ్లు కొనసాగాయి; పదవీ ప్రతిష్ఠాపన వివాదం ఇంకా కొనసాగుతూనే ఉంది; మఠజీవనం విస్తరించింది; మరియమాత భక్తిపై ఆసక్తి పెరిగింది.
పునీత బ్రూనో పన్నెండవ శతాబ్దం ప్రారంభంలో, 1101లో మరణించారు. ఆయన ప్రఖ్యాత పండితుడు; సభలో ఉన్నత స్థానాలకు ఎదగడానికి ఆయనకు ఎంతో అవకాశం ఉండేది. అయితే, ఉన్నత స్థానాలపై ఆశవైపు నడిపించే ప్రతి ప్రలోభాన్ని త్యజించి, నేడు అత్యంత కఠోరమైన సన్యాస జీవన విధానంగా ఉన్న పద్ధతిని స్థాపించారు. 1084లో పోపు అర్బన్ II మద్దతుతో, పునీత బ్రూనో ఫ్రెంచ్ ఆల్ప్స్ పర్వతాల్లో గ్రాంద్ షార్త్రూస్ అనే మొదటి కార్తూసియన్ మఠాన్ని స్థాపించారు. కార్తూసియన్ సన్యాసులు ఒక సముదాయంగా జీవిస్తున్నప్పటికీ, వారు వేర్వేరు ఏకాంత నివాసాల్లో ఉంటారు. దీనివల్ల వారు ఒక సముదాయంగా ఉంటూనే, ఏకాంతంలోనూ గాఢమైన ప్రార్థనలోనూ ఏకాంతవాసులుగా జీవించగలుగుతారు.
ఈ శతాబ్దంలో మఠజీవనంలో కొనసాగుతున్న సంస్కరణలకు, దాని బలోపేతానికి క్లేర్వోకు చెందిన పునీత బెర్నార్డ్, పునీత నోర్బర్ట్ కూడా తోడ్పడ్డారు. పునీత బెర్నార్డ్ క్లేర్వోలో ఒక ముఖ్యమైన మఠాన్ని స్థాపించారు. ఆయన మరణించే సమయానికి అందులో సుమారు 700 మంది సన్యాసులు ఉండేవారు. మనస్సునే కాక హృదయాన్ని కూడా పోషిస్తూ, దేవునితో మరింత గాఢమైన, సన్నిహితమైన ఐక్యతలోకి మనిషిని నడిపించే లోతైన ఆధ్యాత్మిక రచనలను కూడా ఆయన మిగిల్చారు. ధన్యమాత పట్ల ఆయనకున్న ప్రేమ కూడా స్పష్టంగా కనిపించేది. తరువాతి సంవత్సరాల్లో ఆమె పట్ల మరింత భక్తి పెంపొందడానికి అది తోడ్పడింది. పునీత నోర్బర్ట్ ఒక బిషప్పు; మఠజీవనాన్ని, ఆత్మల కాపుదలలో నిమగ్నమయ్యే గురువుల జీవనాన్ని సమన్వయపరచాలని ఆశించిన ప్రీమోన్స్ట్రటెన్సియన్ సన్యాస సంఘ స్థాపకుడు. ఈ శతాబ్దంలో సన్యాసినీ సంఘాలు కూడా అభివృద్ధి చెందడం ప్రారంభించాయి. ముఖ్యంగా బింగెన్కు చెందిన పునీత హిల్డెగార్డ్ వంటి వారి స్ఫూర్తిదాయక నాయకత్వంలో అవి ఎదిగాయి. ఆమె ఒక మఠాధిపత్ని, ఆధ్యాత్మిక అనుభూతులు పొందినవారు, బహుముఖ ప్రజ్ఞాశాలి. తనకు కలిగిన ఇరవై ఆరు ఆధ్యాత్మిక దర్శనాలను రచించినందుకు ఆమె ప్రత్యేకంగా ప్రసిద్ధి చెందారు. ఆ దర్శనాలు లోక సృష్టి, దేవుని స్వభావం, పరలోకం, నరకం, దేవదూతలు, దయ్యాలు, మానవాళి, దైవ మానవావతారం, పవిత్ర గ్రంథ వ్యాఖ్యానాలు, పాపపతనం, విమోచన, సభ, సంస్కారాలు, కాలాంతం వంటి అనేక విషయాలకు సంబంధించినవి.
ఈ శతాబ్దంలో స్కొలాస్టిక్ తత్త్వచింతన ఒక మేధో ఉద్యమంగా ఎదగడం ప్రారంభించింది. బెనెడిక్టైన్ సన్యాసి, తత్త్వవేత్త, వేదాంతవేత్త అయిన కాంటర్బరీకి చెందిన పునీత అన్సెల్మ్, ఆ తరువాత కాంటర్బరీ అగ్రపీఠాధిపతి అయ్యారు. భవిష్యత్ చింతనాపరుల కోసం ఈ ఉద్యమానికి పునాది వేయడంలో ఆయన తోడ్పడ్డారు. పారిస్, బొలోన్యా, ఆక్స్ఫర్డ్లలో మఠాలు విద్యాకేంద్రాలుగా ఉండటంతోపాటు, విశ్వవిద్యాలయాలు కూడా అభివృద్ధి చెందడం ప్రారంభించాయి. కొత్త ప్రధాన దేవాలయ పాఠశాలలు కూడా పెరుగుతూ, విద్య మరింత మందికి అందుబాటులోకి వచ్చేలా చేశాయి.
1122లో కుదిరిన వోర్మ్స్ ఒప్పందంతో పదవీ ప్రతిష్ఠాపన వివాదం పరిష్కారం దిశగా ఒక మంచి అడుగు పడింది. బిషప్పులు, మఠాధిపతుల నియామకాల విషయంలో సభకు, లౌకిక పాలకులకు ఉన్న వేర్వేరు హక్కులను ఈ ఒప్పందం స్పష్టంగా నిర్దేశించింది.
సభ చరిత్రలోని ఈ ముఖ్యమైన శతాబ్దం గురించి మరింత తెలుసుకోవడానికి, ఈ క్రింది ధ్యానాలను కాలక్రమంలో చదవవచ్చు:
అక్టోబర్ 6: పునీత బ్రూనో, గురువు—ఐచ్ఛిక స్మరణ (1030–1101)
మే 15: పునీత ఇసిడోర్—అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల్లో ఐచ్ఛిక స్మరణ (సుమారు 1070–సుమారు 1130)
జూన్ 6: పునీత నోర్బర్ట్, బిషప్పు—ఐచ్ఛిక స్మరణ (సుమారు 1080–1134)
ఆగస్టు 20: క్లేర్వోకు చెందిన పునీత బెర్నార్డ్, మఠాధిపతి, కతోలిక సభ పండితుడు—స్మరణ (1090–1153)
డిసెంబర్ 29: పునీత థామస్ బెకెట్, బిషప్పు, వేదసాక్షి (1119–1170)
పదమూడవ శతాబ్దం
పదమూడవ శతాబ్దంలో యాచక తాపససభలు అనే కొత్త రకమైన సమర్పిత జీవన విధానం ఆవిర్భవించి వేగంగా విస్తరించింది. అస్సీసి పునీత ఫ్రాన్సిస్ ఫ్రాన్సిస్కన్ సభను, పునీత దొమినిక్ దొమినికన్ సభను స్థాపించారు. అప్పటికే స్థిరపడిన మఠసభలు ఒకే చోట స్థిరంగా నివసించడాన్ని, ఆదాయ వనరుగా భూములను సంపాదించడాన్ని ముఖ్యంగా భావించగా, ఈ కొత్త సభలు పేదరికానికి, బోధనకు, ప్రాంతం నుంచి ప్రాంతానికి సంచరించడానికి ప్రాధాన్యం ఇచ్చాయి. కొత్తగా పట్టణీకరణ చెందుతున్న ఐరోపాలో సువార్తను ప్రకటించడంలో ఈ కొత్త యాచక తాపససభలు విశేషంగా ఫలవంతమయ్యాయి.
కతోలిక సభ చరిత్రలో అత్యంత ప్రసిద్ధి చెంది, అందరి ప్రేమను పొందిన పునీతుడు బహుశా పునీత ఫ్రాన్సిస్ కావచ్చు. జీవితాన్ని సమూలంగా మార్చిన పరివర్తనను అనుభవించిన తరువాత, ఆయన తన చుట్టూ కొద్దిమంది అనుచరులను సమకూర్చుకున్నారు. వారు సంపూర్ణ పేదరికాన్ని స్వీకరించి, ఆహారం కోసం యాచిస్తూ, కుష్ఠరోగులను ప్రేమిస్తూ, సంచార బోధకులుగా సేవచేశారు. అతి కొద్ది కాలంలోనే ఫ్రాన్సిస్కన్ సభ సభ్యుల సంఖ్య 5,000 దాటింది. తన జీవిత చరమాంకంలో పునీత ఫ్రాన్సిస్ ఒక సెరాఫు దేవదూత ద్వారా క్రీస్తు గాయముద్రలను పొందారు. అందుకే ఆయనను తరచుగా సెరాఫిక పిత అని పిలుస్తారు. పునీత ఫ్రాన్సిస్తో పాటు పునీత క్లారా కూడా ఉన్నారు. ఆమె స్త్రీల కోసం ఫ్రాన్సిస్కన్ జీవన విధానానికి చెందిన ధ్యానపరమైన పేద క్లారా సోదరీమణుల సభను స్థాపించారు.
పునీత తోమాస్ అక్వినాస్, పునీత బొనవెంచర్, మహా పునీత ఆల్బర్ట్ వంటి ప్రతిభావంతులైన చింతనాపరుల కారణంగా పదమూడవ శతాబ్దాన్ని తరచుగా “స్కొలాస్టిక్ తత్త్వవాదపు స్వర్ణయుగం” అని పిలుస్తారు. ఈ శతాబ్దంలో వెలువడిన అత్యంత ముఖ్యమైన రచనలలో పునీత తోమాస్ అక్వినాస్ రచించిన సుమ్మా థియొలాజికా ఒకటి. కతోలిక సభ చరిత్రలో ఇదే అత్యంత గొప్పదైన, అత్యంత ప్రభావవంతమైన రచన అని వాదించవచ్చు. విశ్వాస సిద్ధాంతాల వికాసాన్ని ముందుకు తీసుకెళ్లడానికి స్కొలాస్టిక్ తత్త్వవాదం అరిస్టాటిల్ తర్కశాస్త్ర సహాయంతో దైవశాస్త్ర పరిశీలనను చేపట్టింది. అంతకుముందు శతాబ్దంలో స్థాపించిన విశ్వవిద్యాలయాలు వర్ధిల్లి, ఈ కొత్త విధానానికి కేంద్రాలుగా మారాయి.
పదమూడవ శతాబ్దంలో మరియమాత పట్ల భక్తి వర్ధిల్లుతూనే ఉంది. కార్మెల్ మాత, వ్యాకుల మాత, లోరెటో మాత వంటి కొత్త భక్తి ఆచారాల ఆవిర్భావంతో అది మరింత సుసంపన్నమైంది. ఈ కాలంలో క్రైస్తవ మార్మిక ఆధ్యాత్మికత గణనీయంగా పెరిగింది; దివ్యసత్ప్రసాదంపై శ్రద్ధ కూడా అధికమైంది. దీని ఫలితంగా క్రీస్తు శరీర రక్తాల పండుగ స్థాపించబడింది. కళలు, ముఖ్యంగా గోతిక్ వాస్తుశిల్పం, పవిత్ర సంగీతం ఎంతో అభివృద్ధి చెందాయి. అవి కతోలిక సభలో మరింత లోతుగా పెరుగుతున్న భక్తి జీవితాన్ని ప్రతిబింబించడమే కాక, దాని వికాసానికి కూడా తోడ్పడ్డాయి.
పోపుగార్లు తమ అధికారాన్ని కేంద్రీకరించి బలపరచుకోవడం కొనసాగించారు. సభాసమావేశాలు మతవిపరీత బోధనలను ఎదుర్కోవడానికి, విశ్వాస సిద్ధాంతాలను నిర్వచించడానికి సహాయపడ్డాయి. మతవిపరీత బోధకులపై విచారణ జరపడానికి పాపల్ మతవిచారణ వ్యవస్థ స్థాపించబడింది. పోపుగారు నాల్గవ క్రూసేడ్కు పిలుపునిచ్చారు. అయితే క్రూసేడ్ యోధులు పవిత్ర భూమిని తిరిగి స్వాధీనం చేసుకోవాలనే తమ లక్ష్యం నుంచి పక్కకు మళ్లి, 1204లో కాన్స్టాంటినోపుల్పై దాడి చేసి దోచుకున్నారు. అనేకమందిని చంపి, నగరాన్ని కొల్లగొట్టారు. ఇందులో పాల్గొన్నవారిని పోపుగారు సభ బహిష్కరణ చేసినప్పటికీ, ఈ విషాదం తూర్పు, పశ్చిమాల మధ్య విభేదాన్ని మరింత పెంచింది. తూర్పు ప్రాంతం పూర్తిగా కోలుకోనేలేదు. రెండు శతాబ్దాల తరువాత ముస్లింలు దానిని జయించడానికి ఇది కూడా ఒక కారణమైంది.
సభ చరిత్రలోని ఈ ముఖ్యమైన శతాబ్దం గురించి మరింత తెలుసుకోవడానికి, ఈ క్రింది ధ్యానాలను కాలక్రమంలో చదవవచ్చు:
జూలై 16: కార్మెల్ మాత—ఐచ్ఛిక జ్ఞాపకార్థ దినం (పన్నెండవ శతాబ్దం చివరి భాగం–పదమూడవ శతాబ్దం తొలి భాగం)
ఆగస్టు 8: పునీత దొమినిక్, గురువు—జ్ఞాపకార్థ దినం (1170–1221)
అక్టోబరు 4: అస్సీసి పునీత ఫ్రాన్సిస్—జ్ఞాపకార్థ దినం (1182–1226)
జూన్ 13: పాదువా పునీత అంతోని, గురువు, సభ పండితుడు—జ్ఞాపకార్థ దినం (1195–1231)
నవంబరు 17: హంగేరి పునీత ఎలిజబెత్, తపస్విని—జ్ఞాపకార్థ దినం (1207–1231)
ఫిబ్రవరి 17: సెర్వైట్ సభను స్థాపించిన ఏడుగురు పునీతులు—ఐచ్ఛిక జ్ఞాపకార్థ దినం (సుమారు 1240)
సెప్టెంబరు 15: వ్యాకుల మాత—జ్ఞాపకార్థ దినం (సుమారు 1240)
అక్టోబరు 16: పునీత హెడ్విగ్, తపస్విని—ఐచ్ఛిక జ్ఞాపకార్థ దినం (1174–1243)
ఆగస్టు 11: పునీత క్లారా, కన్య—జ్ఞాపకార్థ దినం (సుమారు 1193–1253)
ఆగస్టు 25: పునీత లూయి, రాజు—ఐచ్ఛిక జ్ఞాపకార్థ దినం (1214–1270)
జూలై 15: పునీత బొనవెంచర్, పీఠాధిపతి, సభ పండితుడు—జ్ఞాపకార్థ దినం (సుమారు 1217–1274)
జనవరి 28: పునీత తోమాస్ అక్వినాస్, గురువు, సభ పండితుడు—జ్ఞాపకార్థ దినం (1225–1274)
జనవరి 7: పెన్యాఫోర్ట్ పునీత రేమండ్, గురువు—ఐచ్ఛిక జ్ఞాపకార్థ దినం (1175–1275)
నవంబరు 15: మహా పునీత ఆల్బర్ట్, పీఠాధిపతి, సభ పండితుడు—ఐచ్ఛిక జ్ఞాపకార్థ దినం (సుమారు 1200–1280)
డిసెంబరు 10: లోరెటో మాత—ఐచ్ఛిక జ్ఞాపకార్థ దినం (పదమూడవ శతాబ్దం చివరి భాగం)
పద్నాలుగవ శతాబ్దం
అవిన్యోన్లో పోపుగారి పరిపాలన, మహా విభేదం, బ్లాక్ డెత్ మహమ్మారి, మార్మిక ఆధ్యాత్మికత, స్కొలాస్టిక్ తత్త్వవాదపు క్షీణత, అవినీతి, వ్యక్తిగత భక్తిలో పెరుగుదల, గోతిక్ కళా వాస్తుశిల్పాల సృష్టి కొనసాగడం పద్నాలుగవ శతాబ్దపు ప్రధాన లక్షణాలు. ఈ శతాబ్దంలో మరణించి, పునీతులుగా ప్రకటించబడినవారిలో నలుగురికి మాత్రమే సాధారణ రోమన్ పూజాక్రమ పంచాంగంలో స్థానం ఉన్నప్పటికీ, వారి ప్రభావం ఎంతో గొప్పది.
1305లో ఫ్రాన్స్లో జన్మించిన ఐదవ క్లెమెంట్ పోపుగా ఎన్నికయ్యారు. రోమ్లో ప్రతికూల రాజకీయ పరిస్థితులు ఉండటం, తాను ఫ్రెంచ్ మూలాలకు చెందినవారు కావడం వల్ల క్లెమెంట్ ఫ్రాన్స్లోని అవిన్యోన్లో స్థిరపడ్డారు. ఆ సమయంలో అది పాపల్ రాజ్యాలలో భాగంగా ఉన్నప్పటికీ, ఫ్రెంచ్ రాజు నాల్గవ ఫిలిప్ ప్రభావం దానిపై బలంగా ఉండేది. 1309లో పోప్ క్లెమెంట్ రోమన్ క్యూరియాను అవిన్యోన్కు తరలించడం ప్రారంభించారు. దీనివల్ల కతోలిక సభలో ఎంతో అంతర్గత కల్లోలం, ఫ్రెంచ్ రాజరికపు జోక్యం, రాజకీయ ఎత్తుగడలు చోటుచేసుకున్నాయి. ఆయన తరువాత వచ్చిన ఏడుగురు పోపుగార్లు అవిన్యోన్లో నివసించారు.
ఈ కాలంలో ముగ్గురు గొప్ప మార్మిక ఆధ్యాత్మికవేత్తలు—మహా పునీత గెర్ట్రూడ్, స్వీడన్ పునీత బ్రిజిట్, సియెనా పునీత కతరీన—దేవుని నుంచి అనేక వ్యక్తిగత దైవవెల్లడింపులను పొంది, వాటిని లిఖితపూర్వకంగా నమోదు చేశారు. తద్వారా రాబోయే శతాబ్దాల కోసం కతోలిక సభకు సమృద్ధియైన మార్మిక ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానాన్ని అందించారు. తమ గాఢమైన మార్మిక అనుభవాలు, రచనలతో పాటు, పునీత బ్రిజిట్, పునీత కతరీన కతోలిక సభ సంస్కరణలో చురుకుగా పాల్గొన్నారు. రోమ్కు తిరిగి రావాలని పోపుగారిని గట్టిగా కోరారు. చివరకు వారి ప్రార్థనలు, లేఖలు, విన్నపాలు ఫలించాయి. పోప్ పదకొండవ గ్రెగరీ 1377లో పాపల్ పీఠాన్ని తిరిగి రోమ్కు తీసుకువచ్చారు.
ఈ తిరిగి రాకను మొదట్లో చాలామంది సంతోషంగా స్వాగతించినప్పటికీ, అందరూ హృదయపూర్వకంగా ఆహ్వానించలేదు. మరుసటి సంవత్సరం గ్రెగొరీ పాపుగారు మరణించగా, ఆరవ ఉర్బన్ పాపుగా ఎన్నికయ్యారు. అవిన్యోన్లో ఉన్నవారు ఆయన ఎన్నికను సవాలు చేసి, పాపు పీఠాన్ని అవిన్యోన్లోనే ఉంచే ప్రయత్నంలో ఏడవ క్లెమెంట్ను ప్రతిపాపుగా ఎన్నుకున్నారు. ఈ “మహా విభేదం” (“పాశ్చాత్య విభేదం” అని కూడా పిలుస్తారు) దశాబ్దాలపాటు కొనసాగింది. ఆ కాలంలోని పునీతుల మధ్య కూడా ఈ విషయంలో ఏకాభిప్రాయం లేదు. సియెనాకు చెందిన పునీత కతరీన ఉర్బన్ పాపుగారికి మద్దతు ఇవ్వగా, పునీత విన్సెంట్ ఫెర్రర్ మొదట్లో ఏడవ క్లెమెంట్కు మద్దతు ఇచ్చారు. చివరకు 1417లో కాన్స్టాన్స్లో జరిగిన సభ మహాసభ ఈ సమస్యను పరిష్కరించింది. పునీత విన్సెంట్ ఆ నిర్ణయాన్ని అంగీకరించడమే కాకుండా, ఇతరులు కూడా దానిని అంగీకరించేలా ఒప్పించడానికి కృషి చేశారు.
“నల్ల మరణం” అని పిలిచే ప్లేగు వ్యాధి విజృంభించినప్పుడు, అది ఐరోపాపై తీవ్ర ప్రభావం చూపింది. కనీసం 25 మిలియన్ల మంది మరణించారు; కొన్ని అంచనాల ప్రకారం ఆ సంఖ్య 200 మిలియన్ల వరకు ఉంది. మఠాలు, మతగురువుల సమాజాలు తీవ్రంగా దెబ్బతిన్నాయి. ఇంతటి ఘోరం జరగడానికి దేవుడు ఎందుకు అనుమతించాడని అనేకమంది లౌకిక విశ్వాసులు ప్రశ్నించారు. దీనితో ఆధ్యాత్మిక పునరుద్ధరణ, వ్యక్తిగత ప్రార్థన అవసరం ఏర్పడింది.
సభ చరిత్రలోని ఈ ముఖ్యమైన శతాబ్దం గురించి మరింత తెలుసుకోవడానికి, ఈ క్రింది ధ్యానాలను కాలక్రమంలో చదవవచ్చు:
నవంబరు 16: పునీత మహా గెర్త్రూద్, కన్య—ఐచ్ఛిక స్మరణ దినం (1256–1302)
అతి పవిత్ర త్రిత్వం—మహోత్సవం (1334లో విశ్వవ్యాప్త రోమను ప్రార్థనా సంవత్సర పట్టికలో చేర్చబడింది)
జూలై 23: స్వీడన్కు చెందిన పునీత బ్రిజిడ్, సన్యాసిని—ఐచ్ఛిక స్మరణ దినం (1303–1373)
ఏప్రిల్ 29: సియెనాకు చెందిన పునీత కతరీన, కన్య, సభ పండితురాలు—స్మరణ దినం (1347–1380)
పదిహేనవ శతాబ్దం
మహా విభేదం ముగియడంతో, పదిహేనవ శతాబ్దంలో పాపు పీఠం తిరిగి సాధారణ స్థితికి చేరుకోవడం ప్రారంభించింది. అయితే, దానికి ఇతర సవాళ్లు ఎదురయ్యాయి. పాపుగారి కంటే సభ మహాసభకే ఎక్కువ అధికారం ఉంటుందనే భావనతో మహాసభాధిక్యవాదం తలెత్తసాగింది. పదిహేనవ శతాబ్దంలో సభలోని సమస్యలను పరిష్కరించేందుకు చర్యలు చేపట్టారు. మతగురువులకు తగిన విద్య లేకపోవడం, నైతిక పతనం, సిమోనీ—అంటే సభ పదవులను కొనడం, అమ్మడం—అలాగే దండమోచనాలను కొనడం, అమ్మడం వంటి దుర్వినియోగాలను సంస్కరించేందుకు ప్రయత్నాలు జరిగాయి. తరువాతి శతాబ్దంలో ప్రొటెస్టంట్ సంస్కరణోద్యమానికి దారితీసిన ప్రధాన సమస్యల్లో ఇవి కూడా ఉన్నాయి.
ఈ శతాబ్దంలో పునరుజ్జీవనోద్యమం ఆవిర్భవించింది. ఐరోపా చరిత్రలోని ఈ కాలంలో ప్రాచీన గ్రీకు విద్యల పట్ల ఆసక్తి తిరిగి పెరిగింది; విజ్ఞానశాస్త్రంలో పురోగతి, కళలు, వాస్తుశిల్పంలో కొత్త రూపాలు వెలిశాయి. మానవతావాదం వంటి తాత్త్విక భావనలు వీటన్నిటికీ ఊతమిచ్చాయి. ఈ కొత్త భావనలు, ప్రాచీన విద్యల అధ్యయనం పరిపాలన, మతం గురించి ప్రశ్నలను లేవనెత్తాయి. 1440లో ముద్రణ యంత్రాన్ని కనుగొనడం ఈ ఉద్యమానికి మరింత బలాన్నిచ్చింది.
ఈ శతాబ్దంలో ఇటలీలో పునరుజ్జీవనోద్యమం ఆవిర్భవించి, క్రమంగా ఐరోపా అంతటా వ్యాపించింది. ఈ ఉద్యమం ప్రాచీన గ్రీసు, రోమ్ల విద్యలు, కళలు, సంస్కృతి పట్ల ఆసక్తిని పునరుద్ధరించింది. ఈ కాలంలో కళలు, సాహిత్యం, శాస్త్రీయ పరిశోధన వర్ధిల్లాయి. మానవ అనుభవానికి, వ్యక్తిత్వానికి, ప్రాచీన గ్రంథాలను వాటి మూలభాషల్లో అధ్యయనం చేయడానికి ప్రాధాన్యమిచ్చిన మానవతావాద తత్త్వం ఈ ఉద్యమానికి కేంద్రంగా నిలిచింది.
ప్రభువర్గాలవారు చిన్నచిన్న భూభాగాలను పాలించే భూస్వామ్య వ్యవస్థ ఈ శతాబ్దంలో క్షీణించసాగింది. ముఖ్యంగా ఫ్రాన్స్, ఇంగ్లండ్, స్పెయిన్లలో కేంద్రీకృత జాతీయ రాజ్యాలు ఆవిర్భవించాయి. దీనితో బలమైన రాజరికాలు ఎదిగాయి. అవి అధికారాన్ని తమ చేతుల్లో కేంద్రీకరించుకుంటూ, మరింత ఐక్యమైన, కేంద్రీకృత ప్రభుత్వాలను ఏర్పాటు చేయసాగాయి. తరువాతి శతాబ్దాల్లో చివరకు ఇవే సాధారణ పాలనా విధానంగా మారాయి.
ఈ కాలంలో విజ్ఞానశాస్త్రంలో గణనీయమైన పురోగతి జరిగింది. పరిశీలన, ప్రయోగాల ద్వారా లభించే ఆధారాలకు పెరుగుతున్న ప్రాధాన్యం, ప్రకృతి ప్రపంచం గురించిన మధ్యయుగ అవగాహనలను సవాలు చేసింది. సుమారు 1440లో ముద్రణ యంత్రాన్ని కనుగొనడంతో సాహిత్యం, పాండిత్య రచనలు మరింత విస్తృతంగా అందుబాటులోకి వచ్చాయి. ఫలితంగా, సంప్రదాయ పరిపాలన, మతాచారాల గురించి కొత్త ప్రశ్నలు తలెత్తాయి. ఇవి పదహారవ శతాబ్దపు ఐరోపాలో గణనీయమైన సామాజిక, మతపరమైన మార్పులకు రంగం సిద్ధం చేశాయి. స్కొలాస్టిక్ తత్త్వవాదం కొనసాగినప్పటికీ, మార్మిక ఆధ్యాత్మికత పట్ల, దేవునితో వ్యక్తిగత అనుభవాల పట్ల ఆసక్తి పెరిగింది. దీనితో వ్యక్తిగత భక్తి ఆచరణ అధికమైంది.
1453లో కాన్స్టాంటినోపుల్ ఒట్టోమన్ సామ్రాజ్యం వశమైంది. దీనితో తూర్పు రోమను (బైజాంటైన్) సామ్రాజ్యం అంతమైంది. ఈ పరిణామం ఆర్థడాక్స్ సభ, కతోలిక సభ మధ్య సయోధ్య కోసం కొత్త ప్రయత్నాలకు దారితీసింది. అయితే వాటివల్ల ఫలితం చాలా తక్కువగానే వచ్చింది.
పదిహేనవ శతాబ్దం చివరలో, ముఖ్యంగా 1492లో నూతన ప్రపంచాన్ని కనుగొన్న తరువాత, అన్వేషణల పట్ల ఆసక్తి పెరిగింది. ఈ ఆవిష్కరణ అమెరికా ఖండాల్లో వలసరాజ్యాల స్థాపనకే కాకుండా, విస్తృతమైన మతప్రచార కార్యాచరణకు కూడా రంగం సిద్ధం చేసింది.
సభ చరిత్రలోని ఈ ముఖ్యమైన శతాబ్దం గురించి మరింత తెలుసుకోవడానికి, ఈ క్రింది ధ్యానాలను కాలక్రమంలో చదవవచ్చు:
ఏప్రిల్ 5: పునీత విన్సెంట్ ఫెర్రర్, గురువు—ఐచ్ఛిక స్మరణ దినం (సుమారు 1350–1419)
మార్చి 9: రోమ్కు చెందిన పునీత ఫ్రాన్సెస్, సన్యాసిని—ఐచ్ఛిక స్మరణ దినం (1384–1440)
మే 20: సియెనాకు చెందిన పునీత బెర్నార్డీన్, గురువు—ఐచ్ఛిక స్మరణ దినం (1380–1444)
అక్టోబరు 23: కపిస్ట్రానోకు చెందిన పునీత యోహాను, గురువు—ఐచ్ఛిక స్మరణ దినం (1386–1456)
మే 22: కాషియాకు చెందిన పునీత రీటా, భార్య, తల్లి, వితంతువు, సన్యాసిని (సుమారు 1386–1457)
పదహారవ శతాబ్దం
పదహారవ శతాబ్దం అల్లకల్లోలంతో ప్రారంభమైనప్పటికీ, ఆ శతాబ్దంలో ఎందరో గొప్ప పునీతులు కూడా ఆవిర్భవించారు. 1517లో అగస్టీనియన్ గురువు ఫాదర్ మార్టిన్ లూథర్ తన తొంభై ఐదు సిద్ధాంత ప్రతిపాదనలను వెలువరించారు. అవి ప్రొటెస్టంట్ సంస్కరణోద్యమానికి, లేదా ప్రొటెస్టంట్ తిరుగుబాటుకు దారితీశాయి. దండవిమోచనాలను కొనడం, అమ్మడంలో కొనసాగుతున్న దుర్వినియోగాల వంటి అనేక సముచితమైన ఆందోళనలను ఫాదర్ లూథర్ తన ప్రతిపాదనల్లో లేవనెత్తారు. సంస్కరణ అవసరమని కతోలిక సభలో అనేకులు అంగీకరించినప్పటికీ, ఫాదర్ లూథర్ అనుసరించిన విధానం, ఆయనకు మద్దతుగా మార్మోగిన నినాదాలు, సభ ఆయనను ఖండించడం—ఇవన్నీ సభలోను, దేశాలలోను వేగంగా విభేదాలకు, విభజనలకు దారితీశాయి. త్వరలోనే జాన్ కాల్విన్, ఉల్రిక్ జ్వింగ్లీ వంటి ఇతరులు మరిన్ని ప్రశ్నలు, ఆందోళనలతో అదే బాటలో నడిచారు. లూథర్ ప్రభావం ముఖ్యంగా జర్మనీలో కనిపించింది; కాల్విన్ ప్రభావం స్విట్జర్లాండ్లోని జెనీవాలో, ఉల్రిక్ జ్వింగ్లీ ప్రభావం ప్రధానంగా స్విట్జర్లాండ్లోని జ్యూరిక్లో కనిపించాయి.
1519లో లూథర్ పాపుగారి అధికారాన్ని ప్రశ్నించడం ప్రారంభించి, తన అసమ్మతిని మరింత ముందుకు తీసుకెళ్లారు. 1520లో పాపు లియో V లూథర్ రచనలను ఖండించారు. దానికి ప్రతిస్పందనగా లూథర్ పాపుగారి అధికారిక శాసనపత్రాన్ని బహిరంగంగా దహనం చేశారు. 1521లో వోర్మ్స్లో జరిగిన సామ్రాజ్య సభలో పవిత్ర రోమన్ చక్రవర్తి చార్లెస్ V లూథర్ను ఖండించి, మతవిరోధిగా ప్రకటించారు. 1523లో లూథర్ అనుచరులైన ఇద్దరు అగస్టీనియన్ సన్యాసులకు వారి మతవిరుద్ధ బోధనల కారణంగా మరణశిక్ష విధించబడింది.
1525లో లూథర్కు మద్దతుగా జర్మనీలో వరుస రైతు తిరుగుబాట్లు చెలరేగాయి. 1530 నాటికి అనేకమంది జర్మన్ రాజకుమారులు లూథర్ అభిప్రాయాలను సమర్థించారు. వారు 1530లో ఆగ్స్బర్గ్లో తమ కొత్త విశ్వాస ప్రకటనను అధికారికంగా సమర్పించి, సామ్రాజ్యంలో మరింత అధికారికమైన విభజనకు నాంది పలికారు.
ఇంగ్లండ్ రాజు హెన్రీ VIII తన వివాహం చెల్లనిదిగా ప్రకటించాలని పాపుగారిని పట్టుబట్టి కోరడంతో, 1533లో పాపు క్లెమెంట్ VII ఆయనను సభ బహిష్కరణకు గురిచేశారు. 1534లో హెన్రీ తనను తాను ఇంగ్లండ్ సభకు సర్వోన్నత అధిపతిగా ప్రకటించుకొని, ఆంగ్ల సభను రోమ్ నుండి వేరుచేశారు.
ఈ అంధకారం మధ్య, పదహారవ శతాబ్దంలో అత్యంత ప్రకాశవంతమైన వెలుగులుగా నిలిచినవి త్రెంతు మహాసభ, దాని సంస్కరణలను అమలు చేయడంలో తోడ్పడిన పునీతులు. త్రెంతు మహాసభ 1545లో ప్రారంభమై 1563 వరకు కొనసాగింది. అది అంతర్గత సంస్కరణలతోపాటు ప్రొటెస్టంట్ల నుండి ఉద్భవిస్తున్న దోషపూరిత బోధనలను కూడా పరిశీలించింది. సభలోని దుర్వినియోగాలను పరిష్కరించేందుకు చర్యలు చేపట్టబడ్డాయి. దివ్యసంస్కారాలు, రక్షణ స్వభావం, సభ అధికారం వంటి అంశాలపై ప్రధాన బోధనలు పునరుద్ఘాటించబడ్డాయి. త్రెంతు మహాసభ, ఆ తరువాత కతోలిక ప్రతిసంస్కరణోద్యమంగా రూపుదిద్దుకున్న ఉద్యమానికి నాంది పలికింది. ఎందరో గొప్ప పునీతులు పునరుద్ధరణ జ్యోతిని చేపట్టారు.
ఎదురైన సంక్షోభాన్ని ఎదుర్కొనేందుకు పదహారవ శతాబ్దంలో కొత్త సన్యాస సమాజాలు ఏర్పడసాగాయి. పునీత కజెటన్ 1524లో థియటీన్ల సమాజాన్ని, పునీత ఆంథోనీ మేరీ జక్కారియా 1530లో బార్నబైట్ల సమాజాన్ని, పునీత అంజెలా మెరిచి 1535లో ఉర్సులైన్ల సమాజాన్ని, పునీత లొయోలా ఇగ్నేషియస్ 1540లో యేసు సభను, పునీత ఫిలిప్ నేరి 1575లో ఒరటోరియన్ల సమాజాన్ని స్థాపించారు. బాధలనుభవిస్తున్న సభకు ఈ సమాజాలు నూతన సువార్త ప్రచార ఉత్సాహాన్ని, సభ రక్షణను, విద్యను, క్రైస్తవ ప్రేమసేవను అందించాయి. అంతకుముందే స్థిరపడిన కార్మెలైట్లు, ఫ్రాన్సిస్కన్లు వంటి ఇతర సన్యాస సమాజాలలో సంస్కరణోద్యమాలు చోటుచేసుకున్నాయి. ముఖ్యంగా, పునీత యేసు తెరేసా (అవిలా), పునీత సిలువ యోహాను సన్యాస జీవిత పునరుద్ధరణపైనా, ఆధ్యాత్మిక మార్మిక దైవశాస్త్ర వికాసంపైనా గాఢమైన ప్రభావం చూపారు. త్రెంతు మహాసభ నిర్ణయాలను అమలు చేయడంలో తోడ్పడేందుకు పునీత చార్లెస్ బొరొమియో వంటి దృఢచిత్తులైన పీఠాధిపతులు కూడా ముందుకు వచ్చారు.
పదహారవ శతాబ్దంలో అమెరికా ఖండాలలోను, ఆసియా, ఆఫ్రికాలలోను సువార్త ప్రచార కార్యం కూడా జరిగింది. పునీత ఫ్రాన్సిస్ జేవియర్, ఆ తరువాత పునీత పాల్ మికీ ఆసియాలో సువార్తను ప్రకటించడం ప్రారంభించారు. పునీత తురిబియస్ ఆఫ్ మొగ్రొవెహో పెరూ దేశంలోని లీమా మహాపీఠాధిపతిగా సువార్త ప్రచార సేవ చేశారు. ధన్య కన్య మరియమాత పునీత హువాన్ డియేగోకు దర్శనమిచ్చినప్పుడు, నేటి మెక్సికో ప్రాంతంలో అత్యంత గొప్ప సువార్త ప్రచారకులలో ఒకరిగా నిలిచారు. ఆమె గ్వాడలూపే మాతగా శాశ్వతంగా స్మరించబడుతున్నారు. ప్రొటెస్టంట్ సంస్కరణోద్యమాన్ని ఎదుర్కొనేందుకు పునీత పీటర్ కనీసియస్, పునీత జాన్ లియొనార్డి, పునీత లారెన్స్ ఆఫ్ బ్రిండిసీ, పునీత ఫ్రాన్సిస్ డి సేల్స్, పునీత ఫిడేలిస్ ఆఫ్ సిగ్మారింగెన్ వంటి ఇతర పునీతులు ఐరోపాలో నూతన సువార్త ప్రచారకులయ్యారు. ఈ ఐరోపా సువార్త ప్రచారకులలో చాలామంది పదహారవ శతాబ్దంలో తమ కార్యాన్ని ప్రారంభించి, పదిహేడవ శతాబ్దంలోనూ కొనసాగించారు.
సభ చరిత్రలోని ఈ ముఖ్యమైన శతాబ్దం గురించి మరింత తెలుసుకోవడానికి, ఈ క్రింది ధ్యానాలను కాలక్రమంలో చదవవచ్చు:
ఏప్రిల్ 2: పునీత ఫ్రాన్సిస్ ఆఫ్ పావోలా, ఏకాంతవాసి—ఐచ్ఛిక స్మరణ (1416–1507)
డిసెంబర్ 12: గ్వాడలూపే మాత—అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలలో పండుగ (1531)
ఫిబ్రవరి 8: పునీత జెరోమ్ ఎమిలియాని, వ్యవస్థాపకుడు—ఐచ్ఛిక స్మరణ (1486–1537)
జూలై 5: పునీత ఆంథోనీ మేరీ జక్కారియా, గురువు—ఐచ్ఛిక స్మరణ (1502–1539)
జనవరి 27: పునీత అంజెలా మెరిచి, కన్య—ఐచ్ఛిక స్మరణ (1474–1540)
ఆగస్టు 7: పునీత కజెటన్, గురువు—ఐచ్ఛిక స్మరణ (1480–1547)
డిసెంబర్ 9: పునీత హువాన్ డియేగో, ఏకాంతవాసి—ఐచ్ఛిక స్మరణ (1474–1548)
మార్చి 8: పునీత జాన్ ఆఫ్ గాడ్, సన్యాసి—ఐచ్ఛిక స్మరణ (1495–1550)
డిసెంబర్ 3: పునీత ఫ్రాన్సిస్ జేవియర్, గురువు—స్మరణ (1506–1552)
జూలై 31: పునీత లొయోలా ఇగ్నేషియస్, గురువు—స్మరణ (1491–1556)
మే 10: పునీత జాన్ ఆఫ్ అవిలా, గురువు, సభ పండితుడు—ఐచ్ఛిక స్మరణ (1499–1569)
ఏప్రిల్ 30: పునీత పయస్ V, పాపుగారు—ఐచ్ఛిక స్మరణ (1504–1572)
డిసెంబర్ 23: పునీత జాన్ ఆఫ్ కాంటీ (కాంటియస్), గురువు—ఐచ్ఛిక స్మరణ (సుమారు 1390–1473)
అక్టోబర్ 15: పునీత యేసు తెరేసా, కన్య, సభ పండితురాలు—స్మరణ (1515–1582)
నవంబర్ 4: పునీత చార్లెస్ బొరొమియో, పీఠాధిపతి—స్మరణ (1538–1584)
డిసెంబర్ 14: పునీత సిలువ యోహాను, గురువు, సభ పండితుడు—స్మరణ (సుమారు 1542–1591)
జూన్ 21: పునీత అలోయిసియస్ గొంజాగా, సన్యాసి—స్మరణ (1568–1591)
డిసెంబర్ 21: పునీత పీటర్ కనీసియస్, గురువు, సభ పండితుడు—ఐచ్ఛిక స్మరణ (1521–1597)
ఫిబ్రవరి 6: పునీత పౌలు మికీ మరియు సహచరులు, వేదసాక్షులు—జ్ఞాపకార్థ దినం (మరణం 1597)
పదిహేడవ శతాబ్దం
పదహారవ శతాబ్దం నుండి పదిహేడవ శతాబ్దంలోకి పునరుద్ధరణ, సువార్త ప్రచార కార్యం, వ్యక్తిగత పవిత్రత మరింత అద్భుతమైన పునీతుల ద్వారా కొనసాగాయి. ఆసియాకు వెళ్లిన సువార్త ప్రచారకులైన పునీత లారెన్స్ రూయిజ్ మరియు సహచరులు జపాన్లో తమ రక్తాన్ని చిందించారు. పునీత ఆండ్రూ డుంగ్-లాక్ మరియు సహచరులు వియత్నాంలో శతాబ్దాలపాటు కొనసాగిన వేదసాక్ష్య పరంపరకు నాంది పలికారు. దక్షిణ అమెరికాలో, క్రూరంగా హింసించబడుతున్న ఆఫ్రికన్ బానిసలకు పునీత పీటర్ క్లేవర్ నిజమైన బానిసగా మారారు. ఉత్తరాన, నేడు అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలు, కెనడాగా ఉన్న ప్రాంతాల్లో గురువులైన పునీత జాన్ దె బ్రెబఫ్, ఐజాక్ జోగ్స్ మరియు వారి సహచరులు తమ రక్తాన్ని చిందించారు. ప్రపంచవ్యాప్తంగా సాగిన ఈ సువార్త ప్రచార కృషిలో ఫ్రాన్సిస్కన్, డొమినికన్, యేసుసభ సభ్యులు ప్రధాన పాత్ర పోషించారు. కొత్త ప్రాంతాల్లో అనేకమంది యూరోపియన్ సైనికులు, స్థిరనివాసులు స్థానిక ప్రజల హక్కులను ఉల్లంఘించినప్పటికీ, విశ్వాసాన్ని పంచుకోవడం, స్థానికుల హక్కుల కోసం పోరాడటం సభ పాత్రగా ఉండేది. పెరూలో సభ వర్ధిల్లడం ప్రారంభమైంది. అక్కడే జన్మించిన కొత్త పునీతులైన లీమాకు చెందిన రోజా, మార్టిన్ దె పోరెస్ తమ ప్రగాఢ వినయం, ప్రార్థన, ప్రేమ ద్వారా సాక్ష్యమిచ్చారు; ఉత్తర అమెరికాలో పునీత కతేరీ టెకక్వితా కూడా అలాగే చేశారు.
ప్రొటెస్టంట్ సంస్కరణోద్యమం వల్ల కొనసాగుతున్న సవాళ్లతోపాటు, జ్ఞానోదయ యుగం ప్రారంభంతో హేతువాదం అనే మేధోపరమైన, తాత్విక ఉద్యమం కూడా ఆవిర్భవించింది. ఈ ఉద్యమం హేతువును, వ్యక్తివాదాన్ని, మతం, విజ్ఞానశాస్త్రం, ప్రభుత్వం వంటి రంగాల్లో సంప్రదాయ అధికారాన్ని విమర్శనాత్మకంగా పరిశీలించే వైఖరిని నొక్కిచెప్పింది. హేతువు జ్ఞానానికి ప్రధాన మూలంగా, దానిని పరీక్షించే ప్రమాణంగా మారింది.
యూరప్లో, ఇంతకుముందు ప్రస్తావించిన పునీతులు పీటర్ కనీషియస్, యోహాను లియోనార్డీ, బ్రిండిసికి చెందిన లారెన్స్, ఫ్రాన్సిస్ దె సేల్స్, సిగ్మరింగెన్కు చెందిన ఫిదేలిస్ ప్రొటెస్టంట్ సంస్కరణోద్యమాన్ని ఎదుర్కొనే తమ సత్కార్యాన్ని కొనసాగించారు. జ్ఞానోదయ భావాల నుండి తలెత్తుతున్న ప్రశ్నలకు కూడా సమాధానమిచ్చారు. అప్పటికే స్థిరపడిన సభా వ్యవస్థల్లో, పదిహేడవ శతాబ్దంలో త్రెంతు మహాసభ నిర్ణయాలను విస్తృతంగా అమలు చేయడం ప్రారంభమైంది. ఆరాధనా విధాన సంస్కరణ, సభ బోధనలపై స్పష్టత కోసం నిరంతర విశ్వాస శిక్షణ, మతాధికారుల సంస్కరణ, వారికి తగిన శిక్షణనివ్వడానికి గురుశిక్షణాలయ వ్యవస్థ స్థాపన ఇందులో భాగమయ్యాయి. ముఖ్యంగా కొనసాగుతున్న మత ఘర్షణల కారణంగా యూరప్లోను, ఇంగ్లండ్లోను ఈ కాలంలో అంతర్యుద్ధాలు కూడా జరిగాయి.
మేరీ మగ్దలేనా దె పాజ్జీ, మార్గరెట్ మేరీ అలకోక్ వంటి పునీతుల ప్రేరణతో వ్యక్తిగత భక్తి పెరుగుతూనే ఉంది. వీరిద్దరూ మార్మిక అనుభవజ్ఞులు. దేవునితో తమ అంతరంగ కలయికల గురించి వారు వదిలివెళ్లిన ప్రేరణాత్మక వృత్తాంతాలు శతాబ్దాలపాటు అనేకమందికి స్ఫూర్తినిచ్చాయి. పునీత విన్సెంట్ దె పాల్, కెమిల్లస్ దె లెల్లిస్ పేదలకు, రోగులకు సేవ చేయడానికి అంకితమయ్యారు. పునీత రాబర్ట్ బెల్లార్మిన్, ఫ్రాన్సిస్ దె సేల్స్ గొప్ప ఆధ్యాత్మిక బోధకులలో ఉన్నారు. అలాగే కలసాన్స్కు చెందిన పునీత యోసేపు, పునీత యోహాను యూడ్స్ విద్యారంగంలో కీలక పాత్ర పోషించారు. పదకొండవ శతాబ్దం నుండి తూర్పు ఆర్థడాక్స్ సభకు, రోమన్ కతోలిక సభకు మధ్య శతాబ్దాలుగా కొనసాగుతున్న విభజనను తొలగించేందుకు పునీత యోసఫాత్ వంటి పునీతులు కృషి చేస్తూనే ఉన్నారు.
సభ చరిత్రలోని ఈ ముఖ్యమైన శతాబ్దం గురించి మరింత తెలుసుకోవడానికి, ఈ క్రింది ధ్యానాలను కాలక్రమంలో చదవవచ్చు:
మార్చి 23: మోగ్రోవెహోకు చెందిన పునీత తురిబియుస్, పీఠాధిపతి—ఐచ్ఛిక జ్ఞాపకార్థ దినం (1538–1606)
మే 25: పునీత మేరీ మగ్దలేనా దె పాజ్జీ, కన్య—ఐచ్ఛిక జ్ఞాపకార్థ దినం (1566–1607)
అక్టోబర్ 9: పునీత యోహాను లియోనార్డీ, గురువు—ఐచ్ఛిక జ్ఞాపకార్థ దినం (1541–1609)
ఆగస్టు 23: లీమాకు చెందిన పునీత రోజా, కన్య—ఐచ్ఛిక జ్ఞాపకార్థ దినం (1586–1617)
జనవరి 24: పునీత ఫ్రాన్సిస్ దె సేల్స్, పీఠాధిపతి మరియు సభ పండితుడు—జ్ఞాపకార్థ దినం (1567–1622)
నవంబర్ 12: పునీత యోసఫాత్, పీఠాధిపతి మరియు వేదసాక్షి—జ్ఞాపకార్థ దినం (1580–1623)
నవంబర్ 3: పునీత మార్టిన్ దె పోరెస్, సన్యాసి—ఐచ్ఛిక జ్ఞాపకార్థ దినం (1579–1639)
ఆగస్టు 12: పునీత జేన్ ఫ్రాన్సెస్ దె షాంటాల్, సన్యాసిని—ఐచ్ఛిక జ్ఞాపకార్థ దినం (1572–1641)
ఆగస్టు 25: కలసాన్స్కు చెందిన పునీత యోసేపు, గురువు—ఐచ్ఛిక జ్ఞాపకార్థ దినం (1556–1648)
సెప్టెంబర్ 9: పునీత పీటర్ క్లేవర్, గురువు—అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల్లో జ్ఞాపకార్థ దినం (1581–1654)
సెప్టెంబర్ 27: పునీత విన్సెంట్ దె పాల్, గురువు—జ్ఞాపకార్థ దినం (సుమారు 1581–1660)
అక్టోబర్ 2: సంరక్షక దేవదూతలు—జ్ఞాపకార్థ దినం (1670లో సార్వత్రిక రోమన్ ఆరాధనా పంచాంగంలో చేర్చబడింది)
ఆగస్టు 19: పునీత యోహాను యూడ్స్, గురువు—ఐచ్ఛిక జ్ఞాపకార్థ దినం (1601–1680)
జూలై 14: పునీత కతేరీ టెకక్వితా, కన్య—అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల్లో జ్ఞాపకార్థ దినం (1656–1680)
సెప్టెంబర్ 12: ధన్య కన్య మరియమ్మ పవిత్ర నామం—ఐచ్ఛిక జ్ఞాపకార్థ దినం (1684)
అక్టోబర్ 16: పునీత మార్గరెట్ మేరీ అలకోక్, కన్య—ఐచ్ఛిక జ్ఞాపకార్థ దినం (1647–1690)
పద్దెనిమిదవ శతాబ్దం
పద్దెనిమిదవ శతాబ్దంలో జ్ఞానోదయ ఉద్యమం ఒక మేధో ఉద్యమంగా శిఖర స్థాయికి చేరుకుంది. అది హేతువును, వ్యక్తివాదాన్ని, మతం, విజ్ఞానశాస్త్రం, రాజకీయాల్లో సంప్రదాయ అధికారం పట్ల ప్రతికూల దృక్పథాన్ని మరింతగా నొక్కిచెప్పింది. అదే సమయంలో, జ్ఞానానికి ప్రధాన మూలంగా, కొలమానంగా హేతువును ఉపయోగించడాన్ని ప్రాధాన్యపరిచింది. కొత్త భావాలు కతోలిక సభ చిరకాల బోధనలకు విరుద్ధంగా మారడం ప్రారంభించడంతో, సంప్రదాయానికి, అధికారానికి సభ ఇచ్చే ప్రాధాన్యానికి ఇది నిరంతర సవాలుగా నిలిచింది. దీని ఫలితంగా లౌకికవాదం ఆవిర్భవించింది, కతోలిక రాజరికాలు క్షీణించాయి. తద్వారా అనేక యూరోపియన్ రాజకీయ కార్యకలాపాల్లో సభ ప్రభావం తగ్గింది.
ఈ సవాళ్లను ఎదుర్కొనేందుకు, పద్దెనిమిదవ శతాబ్దంలో కొత్త సన్యాససభలు ఆవిర్భవించాయి. వాటిలో 1720లో సిలువకు చెందిన పునీత పౌలు స్థాపించిన పాషనిస్టుల సభ, 1732లో పునీత అల్ఫోన్సస్ మరియా దె లిగోరి స్థాపించిన రెడెంప్టరిస్టుల సభ ఉన్నాయి. పాషనిస్టులు ప్రార్థన, ధ్యానాల ద్వారా క్రీస్తు శ్రమలపై దృష్టి కేంద్రీకరించారు, ఆధ్యాత్మిక సాధనల్లో బోధించారు, ఆధ్యాత్మిక సేవలో నిమగ్నమయ్యారు. రెడెంప్టరిస్టులు పేదలకు బోధించడంలోనూ, సువార్త ప్రచార కార్యక్రమాలు నిర్వహించడంలోనూ ప్రత్యేకంగా కృషిచేశారు. వారు ఆధ్యాత్మిక సంరక్షణలో ముఖ్యమైన పాత్ర పోషించారు; ప్రజలకు చేరువగా ఉండే, కరుణతో నిండిన బోధనా శైలికి పేరుపొందారు. 1680లో పునీత జాన్ బాప్టిస్ట్ దె లా సాల్ స్థాపించిన క్రైస్తవ పాఠశాలల సోదరుల సభ పద్దెనిమిదవ శతాబ్దంలో గణనీయంగా విస్తరించింది. పేదల, అణగారినవారి విద్యపై దృష్టి కేంద్రీకరించి, ఆధునిక బోధనా పద్ధతుల అభివృద్ధిలో ముఖ్యమైన పాత్ర పోషించింది.
పద్దెనిమిదవ శతాబ్దంలో పరిశుద్ధ కన్యమరియ పట్ల భక్తికి మళ్లీ ప్రాధాన్యం ఇవ్వడంతో వ్యక్తిగత భక్తిజీవితం బలపడింది. ముఖ్యంగా పునీతులు లూయీ దె మోంట్ఫోర్ట్, అల్ఫోన్సస్ మరియా దె లిగోరి బోధనలు దీనికి దోహదపడ్డాయి. జపమాల మాత పండుగను సభ పూజా పంచాంగంలో చేర్చడం ఈ వ్యక్తిగత భక్తికి మరింత ప్రాధాన్యమిచ్చింది. యేసు దివ్యహృదయం పట్ల భక్తి కూడా పెరిగింది.
ముఖ్యంగా అమెరికా ఖండాల్లోనూ ఆసియాలోనూ సువార్త ప్రచార కార్యకలాపాలు కొనసాగాయి. విశేషంగా, పునీత జునీపెరో సెర్రా, ఆయన సహచర సువార్త ప్రచారకులు నేడు అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల పశ్చిమ ప్రాంతంగా ఉన్న భూభాగంలో తమ సువార్త ప్రచార కేంద్రాలను విస్తరించారు. వియత్నాం, జపాన్లలో విశ్వాసం క్రమంగా పెరుగుతుండగా సామూహిక వేదసాక్షి మరణాలు కొనసాగాయి; చైనా, కొరియాలలో కూడా హింసలు చెలరేగాయి.
1773లో, ఐరోపా రాజుల నుంచి వచ్చిన తీవ్రమైన రాజకీయ ఒత్తిడికి లోనై, 14వ క్లెమెంట్ పాపుగారు యేసుసభను రద్దుచేశారు. ఇది వారి సువార్త ప్రచార కార్యాన్ని, ఐరోపాలో జ్ఞానోదయ యుగపు భావాలను, ప్రొటెస్టెంట్ సంస్కరణోద్యమాన్ని ప్రతిఘటించడంలో వారి పాత్రను ప్రభావితం చేసింది. కతోలిక సభలో ఉద్భవించిన జాన్సెనిజం అనే వేదాంత ఉద్యమాన్ని కూడా యేసుసభ సభ్యులు వ్యతిరేకించారు. ఈ ఉద్యమం ఆదిపాపం, మానవ స్వభావపు భ్రష్టత్వం, దైవకృప, ముందస్తు నిర్ణయాలకు ప్రాధాన్యమిచ్చింది. జాన్సెనిజం కఠినమైన తపశ్చర్య, తరచుగా పాపసంకీర్తన సంస్కారాన్ని స్వీకరించడం వంటి నియమబద్ధమైన కఠోర జీవనశైలిని ప్రోత్సహించింది. అయితే, మానవ అనర్హత గురించి దానికి ఉన్న లోపభూయిష్టమైన దృక్పథం కారణంగా దివ్యసత్ప్రసాద స్వీకరణను నిరుత్సాహపరిచింది. యేసుసభ రద్దు సువార్త ప్రచార, విద్యా ప్రయత్నాల్లోనే కాకుండా, ఈ సమకాలీన సవాళ్లను ఎదుర్కొంటూ కతోలిక విశ్వాస బోధనలను మేధోపరంగా సమర్థించే కృషిలోనూ ఒక వెలితిని మిగిల్చింది.
సభ చరిత్రలోని ఈ ముఖ్యమైన శతాబ్దం గురించి మరింత తెలుసుకోవడానికి, ఈ క్రింది ధ్యానాలను కాలక్రమంలో చదవవచ్చు:
అక్టోబర్ 7: జపమాల మాత—స్మరణ (1716లో విశ్వవ్యాప్త రోమన్ పూజా పంచాంగంలో చేర్చబడింది)
ఏప్రిల్ 28: పునీత లూయీ గ్రిన్యోన్ దె మోంట్ఫోర్ట్, గురువు—ఐచ్ఛిక స్మరణ (1673–1716)
ఏప్రిల్ 7: పునీత జాన్ బాప్టిస్ట్ దె లా సాల్, గురువు—స్మరణ (1651–1719)
జూలై 4: స్వాతంత్ర్య దినోత్సవం—అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల్లో ఐచ్ఛిక స్మరణ (జూలై 4, 1776)
జూలై 1: పునీత జునీపెరో సెర్రా, గురువు—అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల్లో ఐచ్ఛిక స్మరణ (1713–1784)
ఆగస్టు 1: పునీత అల్ఫోన్సస్ మరియా దె లిగోరి, పీఠాధిపతి మరియు సభ పండితుడు—స్మరణ (1696–1787)
పంతొమ్మిదవ శతాబ్దం
ఈ శతాబ్దానికి చెందిన పలువురు పునీతులు పద్దెనిమిదవ శతాబ్దపు చివరి భాగంలో ఫ్రెంచ్ విప్లవం సృష్టించిన కల్లోల కాలంలో జన్మించారు. ఈ విప్లవం వల్ల ఫ్రాన్స్లో బహిరంగ ఆరాధన అణచివేతకు గురైంది, దేవాలయాలు, ఆస్తులు జప్తుచేయబడ్డాయి, వేలాదిమంది మతగురువులు మరణించారు. లౌకికవాదం, జాతీయవాదం పెరుగుతూ సభకు ఉన్న రాజకీయ, మేధోపరమైన, సాంస్కృతిక ప్రభావాన్ని తగ్గించడంతో, ఈ విప్లవం ఐరోపా అంతటా ఉన్న సభపై కూడా ప్రభావం చూపింది. జ్ఞానోదయ యుగపు హేతువాదం, విజ్ఞానశాస్త్రం, పరిశ్రమల్లో వచ్చిన పరిణామాలు ఐరోపా రూపురేఖలను మార్చడమే కాకుండా, సభ బోధనలపైనా, ప్రజలు గుర్తించే దాని నైతిక అధికారంపైనా ప్రతికూల ప్రభావాన్ని చూపాయి.
దీనికి ప్రతిస్పందనగా, విశ్వాసాన్ని, హేతువును సమన్వయపరచడానికి, సభ చిరపురాతన బోధనలను సమర్థించడానికి తోడ్పడే అనేకమందిని దేవుడు ముందుకు తెచ్చాడు. పునీత జాన్ హెన్రీ న్యూమన్ విశ్వాసాన్ని, మేధోపరమైన అన్వేషణను సమన్వయపరిచే విద్యా దృక్పథాన్ని స్పష్టంగా వివరించారు. ఆయన వేదాంత కృషి ఆధునిక తాత్త్విక, వేదాంత ప్రశ్నలతో సభ సంభాషించడానికి తోడ్పడింది. పీఠాధిపతి, క్లారెషియన్ల సభ స్థాపకుడు అయిన పునీత ఆంథోనీ మేరీ క్లారెట్ బోధించారు, రచనలు చేశారు, గ్రంథాలయాలు, పాఠశాలలు స్థాపించారు. ఈ విధంగా ఆయన స్పెయిన్లోనూ, ఆరు సంవత్సరాలపాటు క్యూబాలోనూ మతగురువులకు, లౌకిక విశ్వాసులకు విద్యను అందించడంలో తోడ్పడ్డారు.
మరికొందరు ప్రముఖ పునీతులు తమ పవిత్రత, నిరాడంబరత, బోధన, రచనల ద్వారా ఆ యుగపు సవాళ్లను ఎదుర్కొన్నారు. ఫ్రెంచ్ విప్లవంలోని అత్యంత దారుణమైన పరిస్థితులను అనుభవించిన పునీత జీన్ వియాన్నీ, తన ఆధ్యాత్మిక సేవా ఉత్సాహం, దివ్యసంస్కారాల ప్రదానం ద్వారా ప్రజల జీవితాల్లో మార్పు తీసుకువచ్చారు. బాలయేసు పునీత తెరేస్ అంతరంగ పరివర్తన పట్ల, దేవుని ప్రేమ పట్ల గాఢమైన ఆసక్తిని రగిలించారు. పారిశ్రామిక విప్లవ కాలంలో పునీత జాన్ బోస్కో ఒక మార్గదర్శక జ్యోతిగా నిలిచారు; ముఖ్యంగా ఉద్యోగాలు, నైతిక మార్గదర్శనం అవసరమైన బాలురకు ఆయన తోడుగా ఉన్నారు. ఆధ్యాత్మిక శిక్షణతోపాటు ఆచరణాత్మక నైపుణ్యాలను అందిస్తూ, ఆధునిక ప్రపంచంలో తమ విశ్వాసానికి అనుగుణంగా జీవించడానికి తన విద్యార్థులను సిద్ధంచేశారు. పునీత పీటర్ జూలియన్ ఐమార్డ్ ఫ్రాన్స్లో దివ్యసత్ప్రసాద సన్యాససభను స్థాపించారు; ఆయన దివ్యసత్ప్రసాదానికి అంకితమైన ఉత్సాహభరిత అపొస్తలుడిగా నిలిచారు.
పునీతులు ఎలిజబెత్ ఆన్ సెటన్, రోజ్ ఫిలిప్పీన్ డ్యూషేన్, జాన్ న్యూమన్, ఫ్రాన్సిస్ జేవియర్ సీలోస్, ధన్యురాలు మరీ రోజ్ డ్యూరోషే వలసదారులకు సేవచేయగా, మొలోకైకి చెందిన పునీత డామియన్ డె వూస్టర్ హవాయిలో కుష్ఠురోగులకు సేవచేశారు. ఈ విధంగా అమెరికా ఖండాలలో కతోలిక సభ అభివృద్ధి చెందుతూ వచ్చింది. ప్రపంచంలోని ఇతర ప్రాంతాలలోనూ సువార్త ప్రచార కార్యం కొనసాగింది. పునీత ఆంథోనీ మేరీ క్లారెట్ క్యూబాలో పీఠాధిపతిగా గొప్ప ప్రభావాన్ని చూపారు. పునీత పీటర్ షనెల్ ఓషియానియాలో తొలి వేదసాక్షి అయ్యారు. పునీతులు ఆండ్రూ కిమ్ టే-గోన్, పాల్ చోంగ్ హా-సాంగ్, వారి 101 మంది సహచరులు కొరియాలో తమ రక్తాన్ని చిందించారు. పునీత చార్లెస్ ల్వాంగా, ఆయన సహచరులు ఆఫ్రికాలో తమ విశ్వాసం కోసం ప్రాణాలర్పించారు.
వ్యక్తిగత భక్తిజీవితం, భక్తి ఆచరణలు వర్ధిల్లుతూ వచ్చాయి. మరియమాత గర్భధారణ క్షణం నుండే జన్మపాపం లేకుండా కాపాడబడ్డారనే విశ్వాససత్యాన్ని 1854లో తొమ్మిదవ పయస్ పాపుగారు ప్రకటించారు. 1858లో ఫ్రాన్స్లోని లూర్దులో మన మాత స్వయంగా బెర్నడెట్ సుబిరూకు దర్శనమిచ్చి, “అమలోద్భవ మాత” అనే తన నూతన బిరుదును ధృవీకరించారు. 1856లో యేసు తిరుహృదయ పండుగను సాధారణ రోమన్ పంచాంగంలో చేర్చారు. అంతకుముందటి శతాబ్దాలలో పెంపొందిన ఆ భక్తి పరాకాష్ఠకు చేరిన సందర్భమది.
ఆ శతాబ్దం చివరిలో మొదటి వాటికన్ మహాసభ సమావేశమైంది. విశ్వాసబోధలు, నిర్వచిత విశ్వాససత్యాల విషయంలో పాపుగారి అధికారాన్ని పరిశీలించడం దాని ప్రధాన ఉద్దేశం. అది విశ్వాసానికీ హేతువుకూ మధ్య సంబంధాన్ని కూడా పరిశీలించి, హేతువాదాన్ని, భౌతికవాదాన్ని ఖండించింది. పారిశ్రామిక విప్లవం వల్ల తలెత్తిన సామాజిక సమస్యలకు స్పందిస్తూ, 1891లో పదమూడవ లియో పాపుగారు రేరుమ్ నొవారుమ్ అనే తమ విశ్వలేఖను జారీచేశారు. అందులో కార్మిక వర్గ పరిస్థితులను పరిశీలించి, తదుపరి శతాబ్దంలో మరింత పూర్తిగా రూపుదాల్చనున్న పెట్టుబడిదారీ విధానాన్ని, సామ్యవాదాన్ని విమర్శనాత్మకంగా విశ్లేషించారు.
సభ చరిత్రలోని ఈ ముఖ్యమైన శతాబ్దం గురించి మరింత తెలుసుకోవడానికి, ఈ క్రింది ధ్యానాలను కాలక్రమంలో చదవవచ్చు:
జనవరి 4: పునీత ఎలిజబెత్ ఆన్ సెటన్, మఠకన్య—జ్ఞాపకార్థ దినం: అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలు (1774–1821)
ఏప్రిల్ 28: పునీత పీటర్ షనెల్, గురువు, వేదసాక్షి—ఐచ్ఛిక జ్ఞాపకార్థ దినం (1803–1841)
డిసెంబర్ 8: ధన్య కన్య మరియమాత అమలోద్భవం—మహోత్సవం (1854లో సార్వత్రిక రోమన్ పంచాంగంలో చేర్చబడింది)
యేసు తిరుహృదయం—మహోత్సవం (1856లో సార్వత్రిక రోమన్ పంచాంగంలో చేర్చబడింది)
ఫిబ్రవరి 11: లూర్దుమాత—ఐచ్ఛిక జ్ఞాపకార్థ దినం (1858)
ఆగస్టు 4: పునీత జాన్ వియాన్నీ (ఆర్స్ విచారణ గురువు), గురువు—జ్ఞాపకార్థ దినం (1786–1859)
జనవరి 5: పునీత జాన్ న్యూమన్, పీఠాధిపతి—జ్ఞాపకార్థ దినం: అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలు (1811–1860)
ఆగస్టు 2: పునీత పీటర్ జూలియన్ ఎయ్మార్డ్, గురువు—ఐచ్ఛిక జ్ఞాపకార్థ దినం (1811–1868)
అక్టోబర్ 24: పునీత ఆంథోనీ మేరీ క్లారెట్, పీఠాధిపతి—ఐచ్ఛిక జ్ఞాపకార్థ దినం (1807–1870)
జూన్ 3: పునీత చార్లెస్ ల్వాంగా, సహచరులు, వేదసాక్షులు—జ్ఞాపకార్థ దినం (1860–1886)
జనవరి 31: పునీత జాన్ బోస్కో, గురువు—జ్ఞాపకార్థ దినం (1815–1888)
అక్టోబర్ 9: పునీత జాన్ హెన్రీ న్యూమన్ (ఇంగ్లాండ్, వేల్స్లలో జ్ఞాపకార్థ దినం) (1801–1890)
అక్టోబర్ 1: పునీత బాలయేసు తెరేస్, కన్య, సభ పండితురాలు—జ్ఞాపకార్థ దినం (1873–1897)
జూలై 24: పునీత షర్బెల్ (చార్బెల్) మఖ్లూఫ్, గురువు, ఏకాంతవాసి—ఐచ్ఛిక జ్ఞాపకార్థ దినం (1828–1898)
ఇరవయ్యవ శతాబ్దం మరియు ఆ తరువాత
ఇరవయ్యవ శతాబ్దం రెండు ప్రపంచ యుద్ధాల విధ్వంసాలను, కమ్యూనిజం, ఫాసిజంల ప్రాబల్యాన్ని, వేదసాక్షి మరణాలను, పెరుగుతున్న సామాజిక సమస్యలను, సాంకేతిక పురోగతిని, దైవారాధనలో పరివర్తనను, రెండవ వాటికన్ మహాసభను, బహిరంగ అపకీర్తికర ఉదంతాలను, కొత్త భక్తి ఆచరణలను, అనేకమందిని పునీతులుగా ప్రకటించడాన్ని తనతో తీసుకువచ్చింది. పునీత పదవ పయస్ పాపుగారు నిజమైన ఆధ్యాత్మిక కాపరిగా తమ పాపు సేవతో ఈ శతాబ్దాన్ని ప్రారంభించారు. హృదయరీత్యా విచారణ గురువుగానే ఉన్న ఆయన, వినయశీలుడైన సంస్కర్త, బోధకుడు; ధన్యమాత పట్ల, దివ్యసత్ప్రసాదం పట్ల భక్తిపరాయణుడు. కొత్తగా రూపుదిద్దుకుంటున్న పారిశ్రామిక ప్రపంచం కారణంగా కళ, తత్వశాస్త్రం, సామాజిక వ్యవస్థీకరణలలో కొత్త రూపాలలో వ్యక్తమైన ఆధునికతావాదాన్ని ఆయన దృఢంగా వ్యతిరేకించారు. మొదటి ప్రపంచ యుద్ధం ఆరంభంలో హృదయవేదనతో ఆయన మరణించారని చెబుతారు.
యుద్ధకాలంలో ధన్య కన్య మరియమాత పోర్చుగల్లోని ఫాతిమాలో ముగ్గురు గొర్రెల కాపరి పిల్లలకు దర్శనమిచ్చారు. ప్రార్థన, తపస్సు చేయాలని, పాపుగారు రష్యాను తన అమల హృదయానికి అంకితం చేయాలని కోరారు. తన విన్నపాలను ఆలకించకపోతే మరింత ఘోరమైన పరిస్థితులు రానున్నాయని హెచ్చరించారు. ఫాతిమా మాత అనేకమందికి గొప్ప ప్రేరణగా నిలిచారు; అనేక ప్రార్థనలకు కారణమయ్యారు. క్రీస్తు ఒక్కరే రాజు అని ప్రపంచానికి గుర్తుచేయడానికి, 1925లో మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు విశ్వరాజు మహోత్సవాన్ని సాధారణ రోమన్ పంచాంగంలో చేర్చారు.
శతాబ్దం ఆరంభంలో పునీతులు ఫ్రాన్సెస్ జేవియర్ కబ్రీని, క్యాథరిన్ డ్రెక్సెల్ అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలలో గొప్ప ప్రభావాన్ని చూపారు. పునీత మరియాన్నె కోప్ కూడా హవాయిలో అలాంటి ప్రభావాన్నే చూపారు. మధ్య అమెరికాలో సభకు, ప్రభుత్వానికి మధ్య ఉద్రిక్తతలు పెరుగుతూ వచ్చాయి. అవి పునీత క్రిస్టఫర్ మగయానెస్, ఆయన సహచరులు, ధన్యుడు మిగెల్ అగుస్తీన్ ప్రో వేదసాక్షులుగా మరణించడానికి దారితీశాయి. అదే సమయంలో పునీత ఆండ్రే బెసెట్ కెనడాలోని ప్రజలకు వినయపూర్వకమైన సాక్ష్యాన్ని ఇచ్చారు. పోలండ్కు చెందిన, ఆవృత మఠజీవితం గడిపిన మఠకన్య, ఆధ్యాత్మిక అనుభూతులు పొందిన పునీత ఫౌస్టీనా కొవాల్స్కా తన స్వల్ప జీవితాన్ని ఈ శతాబ్దం ఆరంభంలో గడిపారు. ఇరవై ఒకటవ శతాబ్దం ఆరంభంలో దైవకారుణ్య ఆదివారం స్థాపించబడి, ఆమె దినచర్య గ్రంథం విస్తృతంగా ప్రసిద్ధి చెందే వరకు, పునీత ఫౌస్టీనా చూపిన అత్యంత గొప్ప ప్రభావాన్ని సభ అనుభవించలేదు. రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం కలిగించిన కల్లోల కాలంలో పియెట్రెల్చీనాకు చెందిన పునీత పియో కూడా ఇటలీలో బలమైన ప్రేరణగా నిలిచారు.
రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం ప్రపంచాన్ని విధ్వంసానికి గురిచేసినా, గొప్ప పునీతులను కూడా అందించింది. ఆష్విట్స్లో ఒక అపరిచితునికి బదులుగా మరణించడానికి స్వచ్ఛందంగా ముందుకు వచ్చిన పోలండ్ దేశపు గురువు, మన ధన్యమాత భక్తుడు అయిన పునీత మాక్సిమిలియన్ మేరీ కోల్బే; యూదమతం నుండి కతోలిక విశ్వాసంలోకి మారిన తత్త్వవేత్త, కార్మెల్ మఠకన్య అయిన సిలువ పునీత తెరేసా బెనెడిక్టా వీరిలో ఉన్నారు. ఆమె కూడా ఆష్విట్స్లోనే మరణించారు. రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం తరువాత, అంతకంతకూ మారుతున్న ప్రపంచ అవసరాలను తీర్చడానికి కతోలిక సభ కృషిచేస్తున్న క్రమంలో, సభలో ఆరాధనా విధానాలకు సంబంధించిన గణనీయమైన మార్పులు వచ్చాయి. పునీతులు 23వ యోహాను, 6వ పౌలు వంటి పునీత పాపుగార్లు సభను నడిపించారు. వారి మార్గదర్శకత్వంలో, రెండవ వాటికన్ మహాసభ ఆరాధనా విధానాలలో గణనీయమైన మార్పులకు దారితీసింది; క్రైస్తవ ఐక్యతకు, ఆధునిక ప్రపంచం పట్ల సభ అనుసరించవలసిన వైఖరికి మార్గదర్శకత్వాన్ని అందించింది.
ఇరవయ్యవ శతాబ్దపు ద్వితీయార్థంలో కతోలిక సభలో అత్యంత ప్రకాశవంతమైన జ్యోతులుగా వెలిగినవారిలో కలకత్తా పునీత మదర్ తెరేసా, గొప్ప పాపుగారైన పునీత 2వ యోహాను పౌలు ఉన్నారు. ఈ ఇద్దరు పునీతులు మిగిల్చిన వారసత్వం రాబోయే శతాబ్దాలలో మరింత బాగా అర్థమవుతుంది; పరలోకంలో మాత్రమే పూర్తిగా అర్థమవుతుంది. పేదల పట్ల ఆమె చూపిన అలుపెరుగని అంకితభావం కారణంగా, ప్రపంచవ్యాప్తంగా అన్ని మతాలకు, రాజకీయ పక్షాలకు చెందిన ప్రజలు మదర్ తెరేసాను గుర్తించి ప్రేమించారు. రెండవ వాటికన్ మహాసభ అనంతర కాలంలో పాపుగారు యోహాను పౌలు సభ నాయకత్వ బాధ్యతలను చేపట్టి, మార్పులతో అల్లకల్లోలమైన కాలాన్ని దాటడానికి ఆమెకు సహాయపడ్డారు. తూర్పు ఐరోపాలో కమ్యూనిజం పతనంలో ఆయన కీలక పాత్ర పోషించారు. ఆయన నిజమైన సువార్త ప్రచారకుడు, యథార్థ విశ్వాస సిద్ధాంతాలకు కట్టుబడినవారు, ఆత్మల కాపరిగా సున్నితమైన హృదయం కలవారు, మేధావి, గాఢమైన ప్రార్థనాపరుడు. ప్రపంచవ్యాప్తంగా సామాజిక, రాజకీయ, సాంస్కృతిక పరిస్థితులు మారుతూనే ఉండగా, ఆయన సభకు, ప్రపంచానికి సుస్థిరమైన మార్గదర్శకత్వాన్ని, నైతిక స్పష్టతను అందించారు.
సభ చరిత్రలోని ఈ ముఖ్యమైన శతాబ్దం గురించి మరింత తెలుసుకోవడానికి, ఈ క్రింది ధ్యానాలను కాలక్రమంలో చదవవచ్చు:
జూలై 6: పునీత మరియా గొరెట్టి, కన్య, హతసాక్షి—ఐచ్ఛిక జ్ఞాపకార్థ దినం (1890–1902)
ఆగస్టు 21: పునీత 10వ పయస్, పాపుగారు—జ్ఞాపకార్థ దినం (1835–1914)
మే 13: ఫాతిమా మాత—ఐచ్ఛిక జ్ఞాపకార్థ దినం (1916–1917)
జనవరి 23: పునీత మరియాన్ కోప్, కన్య—అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల్లో ఐచ్ఛిక జ్ఞాపకార్థ దినం (1838–1918)
జూలై 9: పునీత అగస్టిన్ ఝావో రోంగ్ మరియు 119 మంది సహచర హతసాక్షులు—ఐచ్ఛిక జ్ఞాపకార్థ దినం (1648–1930)
అక్టోబరు 5: పునీత ఫౌస్టినా కోవాల్స్కా, కన్య—ఐచ్ఛిక జ్ఞాపకార్థ దినం (1905–1938)
ఆగస్టు 14: పునీత మాక్సిమిలియన్ మేరీ కోల్బే, గురువు, హతసాక్షి—జ్ఞాపకార్థ దినం (1894–1941)
మరియమాత విమల హృదయం—జ్ఞాపకార్థ దినం (1944లో విశ్వవ్యాప్త రోమన్ ఆరాధనా సంవత్సర పట్టికలో చేర్చబడింది)
ఫిబ్రవరి 8: పునీత జోసెఫీన్ బఖితా, కన్య—ఐచ్ఛిక జ్ఞాపకార్థ దినం (1869–1947)
అక్టోబరు 11: పునీత 23వ యోహాను, పాపుగారు—ఐచ్ఛిక జ్ఞాపకార్థ దినం (1881–1963)
సెప్టెంబరు 23: పియెట్రెల్చినా పునీత పియో (పాద్రే పియో), గురువు—జ్ఞాపకార్థ దినం (1887–1968)
జూన్ 26: పునీత హోసేమరియా ఎస్క్రివా, గురువు (1902–1975)
మే 29: పునీత 6వ పౌలు, పాపుగారు—ఐచ్ఛిక జ్ఞాపకార్థ దినం (1897–1978)
సెప్టెంబరు 5: కలకత్తా పునీత మదర్ తెరేసా—జ్ఞాపకార్థ దినం (1910–1997)
అక్టోబరు 22: పునీత 2వ యోహాను పౌలు, పాపుగారు—ఐచ్ఛిక జ్ఞాపకార్థ దినం (1920–2005)
ఇవి కూడా చూడండి:
సాధారణ రోమన్ ఆరాధనా సంవత్సర పట్టిక
నెలల వారీగా ఆరాధనా సంవత్సరం
Search is unavailable for this language until its search filter is configured.
2024 కోసం కొత్తగా!
చక్కని క్రిస్మస్ కానుక…
ఆరాధనా సంవత్సరంలోని పునీతులు మరియు పండుగలు
సంపుటాలు ఒకటి–నాలుగు
అమెజాన్ – గూగుల్ ప్లే – ఐట్యూన్స్ – బార్న్స్ అండ్ నోబుల్
త్వరలో మరిన్ని విక్రయ వేదికల్లో!

