తెలుగు

“ఒక ఆత్మ కథ” – లిసియెకు చెందిన పునీత తెరేస్ రచన

ఒక ఆత్మ కథ
లిసియెకు చెందిన పునీత తెరేస్ ఆత్మకథ
పునీత తెరేస్ ఇతర రచనలు, సూక్తులతో సహా

లిసియెకు చెందిన పునీత తెరేస్ ఆత్మకథ అయిన ఒక ఆత్మ కథ ఒక ఆధ్యాత్మిక సాహిత్య మణిహారం. ఇప్పటివరకు వ్రాయబడిన అత్యంత సుందరమైన ఆత్మకథలలో ఇది ఒకటి. సోదరి తెరేస్, మదర్ ఆగ్నెస్ ఆఫ్ జీసస్‌కు విధేయతతో ఈ ఆత్మకథను వ్రాశారు (ఆమె సన్యాస సంఘ పెద్ద మాత్రమే కాకుండా, ఆమె సొంత అక్క పౌలీన్ కూడా). ఈ ఆత్మకథ దేవునిపట్ల ఆమెకున్న గాఢమైన ప్రేమను వెల్లడిస్తూ, ఆమె ఆత్మలో దైవకృప చేసిన అద్భుత కార్యాలను పాఠకులు అనుభూతి చెందేలా చేస్తుంది.

గుటెన్‌బర్గ్ ప్రాజెక్టు సౌజన్యంతో అందుబాటులో ఉన్న ఈ ఉచిత ఒక ఆత్మ కథ సంచిక పబ్లిక్ డొమైన్‌లో ఉంది; దీనిని ఎలాంటి పరిమితులు లేకుండా ఉపయోగించవచ్చు, నకలు చేయవచ్చు.

అదనంగా, పునీత తెరేస్ అందించిన ఈ ఆధ్యాత్మిక కళాఖండానికి అనుబంధంగా పునీత తెరేస్ నుండి పాఠాలు: దేవుని చిన్న పుష్పం అందించే జ్ఞానం అనే పుస్తకాన్ని కూడా మీరు చదవవచ్చు.


విషయసూచిక

అంకితం

మహనీయ కర్దినాల్ బోర్న్ ముందుమాట

ప్రస్తావన: తల్లిదండ్రులు, జననం

+++

అధ్యాయం I. తొలి జ్ఞాపకాలు

అధ్యాయం II. ఒక కతోలిక కుటుంబం

అధ్యాయం III. పౌలీన్ కర్మెల్ మఠంలో ప్రవేశించడం

అధ్యాయం IV. తొలి దివ్యసత్ప్రసాద స్వీకారం, స్థైర్యలేపనం

అధ్యాయం V. తెరేస్ దైవపిలుపు

అధ్యాయం VI. రోముకు పుణ్యయాత్ర

అధ్యాయం VII. చిన్న పుష్పం కర్మెల్ మఠంలో ప్రవేశించడం

అధ్యాయం VIII. సోదరి తెరేస్ సన్యాస వ్రత స్వీకారం

అధ్యాయం IX. ఆత్మకు చీకటి రాత్రి

అధ్యాయం X. నూతన ఆజ్ఞ

అధ్యాయం XI. ప్రేమగీతం

ఉపసంహారం: దివ్యప్రేమకు బలియైన ఆత్మ

+++

సలహాలు, స్మృతులు

+++

సోదరి తెరేస్ లేఖలు
సెలీన్‌కు
మదర్ ఆగ్నెస్ ఆఫ్ జీసస్‌కు
సోదరి మేరీ ఆఫ్ ది సేక్రెడ్ హార్ట్‌కు
సోదరి ఫ్రాన్సెస్ తెరేసాకు
మరీ గెరిన్‌కు
జాన్ గెరిన్‌కు
మిషనరీలకు

+++

సోదరి తెరేస్ ప్రార్థనలు
ఆమె ఆత్మార్పణ ప్రార్థన
ఒక ఉదయ ప్రార్థన
పవిత్ర వదనానికి సమర్పణ ప్రార్థన
దివ్యబాలుని గౌరవార్థం ప్రార్థన
దివ్యబాలునికి ప్రార్థన
పవిత్ర వదనానికి ప్రార్థన
పునీత జోన్ ఆఫ్ ఆర్క్ గౌరవార్థం ప్రార్థన
వినయాన్ని పొందుటకు ప్రార్థన

+++

దైవకృపా దినాలు

+++

ఎంపిక చేసిన కవితలు
నేటి నా గీతం
జ్ఞాపకాలు
ప్రేమకై పరితపిస్తున్నాను
పూలు వెదజల్లడానికి
మరియా, నిన్ను నేనెందుకు ప్రేమిస్తున్నాను

+++

ఆన్‌లైన్‌లో శ్రవణ రూపం

 


ఈ ఎలక్ట్రానిక్ సంచిక గురించి గమనిక

లిసియెకు చెందిన పునీత తెరేస్ ఆత్మకథ (ఒక ఆత్మ కథ) యొక్క ఈ ఎలక్ట్రానిక్ సంచికలో, పూజ్య టి.ఎన్. టేలర్ సంపాదకత్వంలో వెలువడిన లిసియెకు చెందిన సోదరి తెరేస్ (లండన్: బర్న్స్, ఓట్స్ & వాష్‌బోర్న్, 1912; 8వ ముద్రణ, 1922) పుస్తకంలోని విషయాలలో చాలా భాగం ఉంది, అయితే అంతా లేదు. ఆ పుస్తకంలో ఉన్న పునీత తెరేస్ అనువాద రచనలు, సూక్తులు అన్నీ ఈ ఎలక్ట్రానిక్ సంచికలో ఉన్నాయి. వీటిలో ఆత్మకథతోపాటు “సలహాలు, స్మృతులు,” లేఖలు, ఎంపిక చేసిన కవితలు కూడా ఉన్నాయి. కర్దినాల్ బోర్న్ ముందుమాట, తెరేస్ తల్లిదండ్రుల గురించి, ఆమె జననం గురించి తెలిపే ప్రస్తావన, ఆమె చివరి అనారోగ్యం, మరణం, సంబంధిత సంఘటనలను వివరించే ఉపసంహారం కూడా చేర్చబడ్డాయి. చిత్రాలు, చిత్రాల జాబితా, పునీత తెరేస్ మధ్యవర్తిత్వం ద్వారా లభించాయని చెప్పబడిన మేళ్ల వృత్తాంతాలు, ఆమెను ధన్యురాలిగా ప్రకటించడానికి సంబంధించిన పత్రాలు, ఆమె వ్రాయని మరికొన్ని విషయాలు ఇందులో చేర్చబడలేదు.

ప్రతి అధ్యాయంలో అధోజ్ఞాపికలకు వరుస క్రమంలో తిరిగి సంఖ్యలు కేటాయించబడ్డాయి. వాటిని ఆయా అధ్యాయాల చివర ఉంచాము; సూచనలను సులభంగా చూసుకోవడానికి కొన్నింటిని స్వల్పంగా మార్చాము. మూలంలోని పుట సంఖ్యలను సూచించే కొన్ని అధోజ్ఞాపికలను మార్చాము లేదా తొలగించాము. పునీత తెరేస్ కాలంలోని కతోలిక బైబిళ్లలో అనేక కీర్తనల సంఖ్యలు నేడు సాధారణంగా వాడే సంఖ్యలకు భిన్నంగా ఉండేవి. అందువల్ల కీర్తనల సూచనల్లో మూలంలోని “పాత” సంఖ్య పక్కనే కుండలీకరణాల్లో “కొత్త” సంఖ్యను ఉంచాము—ఉదా., “కీర్తన 22[23]:1-4.” అధోజ్ఞాపికల సంఖ్యలను కుండలీకరణాల్లో చూపించాము; ఉదా., “[1].”

మూలంలోని పుట శీర్షికలు, పుట సంఖ్యలు, పునీత తెరేస్‌కు పునీత పట్టం ప్రకటించకముందే ఆమెను “పునీతురాలు” అని పిలవడం ద్వారా కతోలిక సభ తీర్పును ముందుగానే నిర్ణయించే ఉద్దేశమేదీ లేదనే ప్రకటన, ఇతర అనుబంధ విషయాలు ఇక్కడ లేవు. అవి 1922లో ముద్రిత పుస్తకానికి తగినవిగా భావించినా, 2005లో ఎలక్ట్రానిక్ పుస్తకానికి తగినవి కావని భావించాము. “soeur” వంటి పదాల్లో ఉండే ఫ్రెంచి “oe” సంయుక్తాక్షరం ప్రామాణిక ISO-8859-1 అక్షర సముదాయంలో అందుబాటులో లేదు; అందువల్ల ఇక్కడ దానిని “oe” అనే రెండు అక్షరాల కలయికతో చూపించాము. వాలు అక్షరాలను ప్రారంభంలోనూ చివరిలోనూ అడుగీతలతో సూచించాము, ఇలా. ముద్రిత పుస్తకంలో ఉన్నట్లుగా ప్రతి అధ్యాయంలోని మొదటి పదాన్ని పూర్తిగా పెద్ద అక్షరాల్లో అమర్చలేదు. స్పష్టంగా కనిపించిన కొన్ని అచ్చుతప్పులను సరిచేసి, మార్పులను కుండలీకరణాల్లో చూపించాము; ఉదా., IXవ అధ్యాయంలో “the” స్థానంలో “[s]he”. పెద్ద అక్షరాల వాడకం, విరామ చిహ్నాలు, వ్యాకరణం, బ్రిటిష్ అక్షరక్రమంతో సహా మిగిలినవన్నీ లిసియూకు చెందిన సిస్టర్ తెరేస్ ఎనిమిదవ ముద్రణలోని విషయాన్ని ప్రతిబింబించేలా ఉంచాలన్నదే ఉద్దేశం. అలా లేకపోతే, ఆ లోపం లిప్యంతరీకరించిన నాదే (డేవిడ్ మెక్‌క్లామ్‌రాక్).


లిసియూకు చెందిన సిస్టర్ తెరేస్, యేసు చిన్నారి పుష్పం
‘ఒక ఆత్మ చరిత్ర’కు నూతన, సంపూర్ణ అనువాదం; సిస్టర్ తెరేస్ మధ్యస్థ ప్రార్థన ద్వారా లభించినవిగా భావించే కొన్ని అనుగ్రహాల వృత్తాంతంతో సహా
సంపాదకులు: టి. ఎన్. టేలర్; గ్లాస్గో అగ్రపీఠానికి చెందిన గురువు; ధన్య పట్ట ప్రకటన న్యాయస్థానం ఎదుట సాక్షి

బర్న్స్, ఓట్స్ & వాష్‌బోర్న్ లిమిటెడ్

ఇరవై ఎనిమిది ఆర్చర్డ్ స్ట్రీట్, లండన్, డబ్ల్యూ., మరియు ఎనిమిది నుండి పది పాటర్నాస్టర్ రో, లండన్, ఈ.సి.

అభ్యంతరమేమీ లేదు — యోహాన్నెస్ ఎన్. స్ట్రాస్‌మాయర్, యేసుసభ; నియమిత గ్రంథపరిశీలకులు

ముద్రణానుమతి — కెనన్ ఎడ్ముండస్ సుర్మోంట్, వికార్ జనరల్

వెస్ట్‌మినిస్టర్‌లో, డిసెంబరు తొమ్మిదవ తేదీ, 1912.


పొందిన కృపలకు కృతజ్ఞతగా దైవసేవకురాలు సిస్టర్ తెరేస్‌కు, అలాగే ఎన్నో సంవత్సరాలపాటు చూపిన అసంఖ్యాకమైన ఆదరణలకు కృతజ్ఞతాపూర్వక స్మరణగా ఆమె “చిన్నమ్మ”, యేసుకు చెందిన మదర్ ఆగ్నెస్‌కు ఈ గ్రంథం అంకితం

ముందుమాట

తరతరాలుగా దేవుడు ఎవరి జీవితాల్లో పవిత్రతకు ఆదర్శాలను చూపడానికి ఇష్టపడ్డాడో వారి చరిత్రలను తెలుసుకుంటున్నప్పుడు, మానవులను తమ సృష్టికర్తకు మరింత చేరువచేసే శక్తిగా మానవ జీవితంలోని ప్రతి దశకూ కతోలిక సభ చరిత్రలో పవిత్రత చేకూరినట్లు అనిపిస్తుంది. అయితే సృష్టికర్త తన సృష్టిప్రాణుల ఎదుట ఆవిష్కరించడానికి ఇష్టపడే పవిత్రతా రూపాలకు పరిమితి లేదు. శిశు యేసు మరియు పవిత్ర వదనానికి చెందిన సిస్టర్ తెరేస్ జీవితకథను మొదటిసారి చదివిన అనేకమందికి దాదాపు విస్మయం కలిగింది. కఠిన నియమాలుగల ఒక మఠసంఘానికి చెందిన అతి పిన్నవయస్కురాలు, లోకానికి పూర్తిగా దూరంగా ఉండి, గోప్యమైన ప్రార్థనలోనూ ఆత్మనిగ్రహంలోనూ నిమగ్నమైన ఆమె, తన దివ్య వరుడు తనను పిలవడానికి ఇష్టపడిన ఆ గాఢమైన స్నేహసాన్నిహిత్యపు అద్భుతాలను లోకమంతటికీ వెల్లడించడానికి మన ముందుకు రావడమే ఆ విస్మయానికి కారణం. నిశ్చయంగా, సిస్టర్ తెరేస్ నడిపించబడిన మార్గం సాధారణ కార్మెలు జీవన విధానం కాదు; అధికశాతం కార్మెలు మఠవాసులు తమ జీవితాలను అర్పించిన అద్భుతమైన మధ్యస్థ ప్రార్థనా ప్రేషితసేవను నెరవేర్చడానికి పిలువబడే విధానమూ ఆమెది కాదు. అయితే, ఆమె ప్రత్యేక విషయంలో, దేవుని కోసం ఆమె చేసే కార్యమూ ఆమె ప్రేషితసేవా తన మఠనివాసపు గోడల మధ్యనే బంధించబడవనీ, భూమిపై ఆమె గడిపిన కొద్ది సంవత్సరాలకే పరిమితం కావనీ అంతే నిశ్చయంగా చెప్పవచ్చు.

మొదటగా, దేవుడు ఆమె ఆత్మతో వ్యవహరించిన తీరును తెలిపే వృత్తాంతం విధేయత కారణంగానే లిఖితరూపం దాల్చిందని మనకు తెలుసు. అంతేకాక, ఆమె మధ్యస్థ ప్రార్థన ద్వారా అసాధారణమైన సమృద్ధితో అనుగ్రహించబడిన కృపల సుదీర్ఘ వృత్తాంతం ఒక విషయానికి తగినంత రుజువుగా నిలుస్తుంది: ఆమె ప్రత్యేకమైన, విశిష్టమైన పిలుపు చరిత్ర ప్రతి దేశంలోని కతోలికులందరి సొత్తుగా మారడం దైవానుమతి, దైవమార్గదర్శకత్వం లేకుండా జరగలేదు. మానవుల పట్ల తన ప్రేమ రహస్యాలను దాచి ఉంచడమూ, వాటిని తెలియజేయడమూ దేవునికే చెందుతాయి. సిస్టర్ తెరేస్ విషయంలో, మన అవసరాల పట్ల అత్యంత ఉదారమైన శ్రద్ధతో తన రహస్యాలను వెల్లడించాలనేది ఆయన చిత్తమైంది.

మన దివ్య గురువు తాను ఎన్నుకున్న తన చిన్న సేవకురాలి ద్వారా ఈ విధంగా మనకు వెల్లడించే నిగూఢ నిధులు ఏమిటి?

ఇది దేవుని సేవలో నిరాడంబరత గురించిన, మళ్లీ మళ్లీ చేయవలసిన చిన్న చిన్న కర్తవ్యాలను పరిపూర్ణంగా నెరవేర్చడం గురించిన, మనలను సృష్టించి, విమోచించి, పవిత్రపరచిన దేవునిపై నమ్మకంతో కూడిన భరోసా గురించిన చిరపరిచిత కథ. వినయం, తనకు తాను ప్రాముఖ్యం ఇచ్చుకోకపోవడం, విధేయత, మరుగున ఉండడం, చెదరని ప్రేమ—వాటన్నిటికీ అవసరమైన ఆత్మనిగ్రహం, నిరంతర కృషితో సహా—ఈ చిన్న పునీతురాలి జీవిత చరిత్రలోని ప్రతి పుటలోనూ కనిపిస్తాయి. ఆ పుటలను తిప్పుతుండగా, పరలోకమందున్న మన తండ్రిని సంతోషపెట్టడానికి, ఆయన దృష్టిలో ఎల్లప్పుడూ చిన్న పిల్లలుగా ఉండడం కంటే నిశ్చయమైన, సురక్షితమైన మార్గం మరొకటి లేదనే పాఠం మన ఆత్మలలో గాఢంగా ముద్రపడుతుంది. ఈ పుస్తకాన్ని చదువుతూ హృదయాలలో భక్తిజ్వాల రగులుతున్న తన ఆశ్రితులలో అనేకమందికి, సోదరి తెరేస్ గతంలో ఎన్నోసార్లు చేసినట్లే, ఆత్మదేహాల ఆరోగ్యం కోసం అద్భుతమైన వరాలను తప్పక పొందిపెడుతుంది. అయితే, మన పరలోక తండ్రి చిత్తాన్ని నెరవేర్చడంలో మనం చిన్న పిల్లలవలె మారకపోతే మన నిత్యగృహంలోకి ప్రవేశించలేమనే మార్పులేని సత్యంపై, మినహాయింపు లేకుండా మనందరిలోనూ లోతైన, ఫలవంతమైన దృఢనిశ్చయం కలిగేలా ఆమె వరాన్ని పొందిపెట్టుగాక.

ఫ్రాన్సిస్ కార్డినల్ బోర్న్, వెస్ట్‌మినిస్టర్ ప్రధాన పీఠాధిపతి.

మన ధన్య కన్యామాత దేవాలయ సమర్పణ పండుగ, 1912.


ప్రస్తావన: మరీ ఫ్రాన్స్వాజ్ తెరేస్ మార్టిన్ తల్లిదండ్రులు & జననం

1843 సెప్టెంబరు నెలలో, ఇరవై ఏళ్ల ఒక యువకుడు గ్రేట్ సెయింట్ బెర్నార్డ్ పర్వతాన్ని ఎక్కాడు. ఆల్ప్స్ పర్వతాల వైభవం అతని సున్నిత హృదయాన్ని లోతుగా కదిలించగా, అతని కళ్లలో పవిత్రమైన ఉత్సాహం మెరిసింది. దేవుని సృష్టి సౌందర్యంలో ఆయన సౌందర్యాన్ని దర్శించడం ఆ కళ్లకు అలవాటు కావడంతో, కొద్దిసేపటికే అవి కన్నీటితో మెరిశాయి. అతడు కాసేపు ఆగి, ఆపై తన ప్రయాణాన్ని కొనసాగించి, త్వరలోనే ప్రసిద్ధిగాంచిన ఆ మఠానికి చేరుకున్నాడు. ఆ ఎత్తైన ప్రదేశంలో దీపస్తంభంలా నిలిచిన ఆ మఠం, విశ్వాసపు వెలుగును, మహోన్నతమైన ప్రేమ వెలుగును దూరదూరాలకు ప్రసరింపజేస్తోంది.

తన అతిథి ముఖంలోని నిష్కపటత్వాన్ని, దాపరికంలేని తీరును చూసి ఆకర్షితుడైన మఠాధిపతి, మామూలుకంటే మరింత ఆదరంతో అతనికి స్వాగతం పలికాడు. ఆ యాత్రికుని పేరు లూయీ జోసెఫ్ స్టానిస్లాస్ మార్టిన్. అతడు 1823 ఆగస్టు 22న బోర్డోలో జన్మించాడు. ధైర్యవంతుడు, భక్తిపరుడు అయిన అతని తండ్రి అప్పుడు అక్కడి సైనిక స్థావరంలో కెప్టెన్‌గా ఉన్నాడు. అతని జ్ఞానస్నాన సందర్భంగా పుణ్యాత్ముడైన బోర్డో పీఠాధిపతి, “దేవుడు ఈ చిన్నవాణ్ణి తనకోసమే ముందుగా ఎన్నుకున్నాడు” అని అన్నాడు. తరువాతి సంఘటనలు ఆయన మాటల సత్యాన్ని నిరూపించాయి. గారోన్ నది ఒడ్డున ఉన్న ఆ పట్టణం నుంచి అతని తల్లిదండ్రులు దిగువ నార్మండీలోని అలెన్‌సోన్‌కు వెళ్లారు. అక్కడి కొత్త ఇంటిలోనూ, పాత ఇంటిలోలాగే, లూయీ అందరి ముద్దుల చిన్నవాడు, బెన్యామీనులా ఉండేవాడు.

స్విట్జర్లాండ్‌లోని సరస్సుల, పర్వతాల, ఆకాశాల అందం ఆ యాత్రికుణ్ణి సుదూర అలెన్‌సోన్ నుంచి ఆకర్షించి తీసుకురాలేదు. తన జీవితకాలాన్ని దేవునికి అంకితం చేయడానికే అతడు మఠానికి వచ్చాడు—అతని ప్రయాణంలో ఎక్కువ భాగం కాలినడకనే సాగింది. అతని ఉద్దేశాన్ని తెలుసుకున్న మఠాధిపతి, లాటిన్ భాషలో అతని పరిజ్ఞానం గురించి ప్రశ్నించాడు. కానీ మఠజీవితాన్ని ఆశిస్తున్న ఆ యువకుడు ఆ భాషలో తన చదువును పూర్తి చేయలేదని తెలిసింది. “బిడ్డా, నాకు నిజంగా విచారంగా ఉంది” అని ఆ గౌరవనీయ సన్యాసి అన్నాడు. “ఎందుకంటే ఇది తప్పనిసరి షరతు. అయితే నీవు నిరుత్సాహపడకూడదు. నీ స్వదేశానికి తిరిగి వెళ్లి, శ్రద్ధగా చదువు. నీ చదువు పూర్తయినప్పుడు మేము నిన్ను చేతులు చాచి సాదరంగా స్వీకరిస్తాము.”

లూయీ నిరాశ చెందాడు. అతడు ఇంటికి తిరిగి బయలుదేరాడు—దానిని ప్రవాసానికి వెళ్లడమని అతడు అనేవాడేమో. అయితే, తన జీవితాన్ని మరో విధంగా, అంతే ఫలవంతంగా దేవునికి అంకితం చేయవలసి ఉందనీ, ఆల్ప్స్ పర్వతాలలోని ఆ మఠం తనకు ఒక మధుర జ్ఞాపకంగా మాత్రమే మిగలబోతుందనీ కొద్దికాలంలోనే అతనికి స్పష్టమైంది.

* * * * * *

లూయీ మార్టిన్ చేసిన ఆ విఫల ప్రయత్నానికి కొన్ని సంవత్సరాల తరువాత, అలెన్‌సోన్‌లోనే అలాంటి సంఘటన మరొకటి జరిగింది. అందమైన, భక్తిపరురాలైన జెలీ గెరిన్ అనే యువతి, తన తల్లితో కలిసి, ప్రవేశం లభిస్తుందనే ఆశతో సిస్టర్స్ ఆఫ్ చారిటీ కన్యామఠానికి వచ్చింది. సిస్టర్ల సేవాకార్యంలో పాలుపంచుకోవాలని ఎన్నో సంవత్సరాలుగా ఆమె కోరుకుంటూ వచ్చింది. కానీ అది నెరవేరలేదు. ఆ తరువాత జరిగిన సంభాషణలో, పవిత్రాత్మ నడిపింపుతో మఠాధిపతురాలు, జెలీకి అంకిత సన్యాస జీవితం కోసం పిలుపు లేదని ఏమాత్రం సంకోచించకుండా నిర్ణయించింది. ఆమె లోకంలోనే ఉండాలని దేవుడు కోరుకున్నాడు. అందువల్ల ఆమె తన తల్లిదండ్రుల వద్దకు, తన అక్క, తమ్ముడి సహవాసానికి తిరిగి వచ్చింది. కొద్దికాలానికే ఆమె ప్రియమైన అక్క లె మాన్‌లోని సందర్శన కన్యామఠంలో ప్రవేశించింది. అప్పుడు జెలీ ఆలోచనలు పవిత్ర వివాహ సంస్కారం వైపు మళ్లాయి. “ఓ నా దేవా,” అని ఆమె పదేపదే ప్రార్థించేది, “నా ప్రియమైన అక్కవలె నీ వధువుగా ఉండే అర్హత నాకు లేదు కనుక, నీ పవిత్ర చిత్తాన్ని నెరవేర్చడానికి నేను వివాహ జీవితంలో ప్రవేశిస్తాను. నాకు అనేకమంది పిల్లలకు తల్లినయ్యే వరాన్ని దయచేయమనీ, వారందరూ నీకు అంకితం కావడానికి అనుగ్రహించమనీ నిన్ను వేడుకుంటున్నాను.”

దేవుడు ఆమె ప్రార్థనను ఆలకించాడు. 1858 జూలై 12న ఆలెన్సోన్‌లోని సుందరమైన నోత్ర్ దామ్ దేవాలయంలో ఆమె లూయీ మార్టిన్ భార్య కావడానికి దారితీసిన పరిస్థితులలో ఆయన హస్తం స్పష్టంగా కనిపించింది. పవిత్రుడైన తోబియాసు వలె, వారు వివాహబంధంతో ఒక్కటయ్యారు—”దేవుని నామాన్ని యుగయుగాలూ స్తుతించే సంతానం పట్ల ప్రేమతో మాత్రమే.” ఈ పవిత్ర తోటలో తొమ్మిది తెల్లని పువ్వులు వికసించాయి. ఆ తొమ్మిదింటిలో నాలుగు, వాటి మొగ్గలు పూర్తిగా విచ్చుకోకముందే పరలోక ఉద్యానవనానికి తరలించబడ్డాయి. మిగిలిన ఐదు భూమిపై దేవుని ప్రాకారాలతో కూడిన తోటలలో చేర్చబడ్డాయి: ఒకరు కాన్‌లోని మరియమ్మ సందర్శన మఠంలోనూ, మిగిలినవారు లిస్యూ కార్మెల్ మఠంలోనూ ప్రవేశించారు.

ఊయలలో ఉన్నప్పటినుంచే అందరూ అమలోద్భవి మరియమ్మకు అంకితం చేయబడ్డారు; అందరికీ
ఆమె పేరు పెట్టారు: మారీ లూయీస్, మారీ పౌలీన్, మారీ లియోనీ,
నాలుగున్నర సంవత్సరాల వయసులో మరణించిన మారీ హెలేన్, మారీ జోసెఫ్
లూయీ, మారీ జోసెఫ్ జాన్ బాప్తిస్ట్, మారీ సెలీన్, మూడు నెలల
వయసులో మరణించిన మారీ మెలనీ తెరేస్, చివరిగా, మారీ
ఫ్రాన్స్వాజ్ తెరేస్.

ఆ ఇద్దరు మగపిల్లలు ప్రార్థనలకు, కన్నీళ్లకు ఫలం. పెద్ద నలుగురు ఆడపిల్లలు పుట్టిన తరువాత, గురువుగా, మిషనరీగా అయ్యే కుమారుని తమకు అనుగ్రహించేలా దేవుని వేడుకోమని వారి తల్లిదండ్రులు పునీత యోసేపును ప్రార్థించారు. కొద్దికాలానికే వారికి మారీ జోసెఫ్ కలిగాడు. అతని ముద్దు చేష్టలు అందరి హృదయాలనూ ఆకట్టుకున్నాయి. కానీ ఐదు నెలలు గడిచేసరికే, పరలోకం తాను అరువుగా ఇచ్చినదాన్ని తిరిగి కోరింది. ఆ తరువాత మరింత ఆర్తితో నవదిన ప్రార్థనలు చేశారు.

భూమిపై మహిమగలదీ, నిత్యత్వంలో వర్ణనాతీతమైనదీ అయిన గురుత్వ మహోన్నతతను ఆ క్రైస్తవ తల్లిదండ్రులు ఎంతో బాగా అర్థం చేసుకున్నారు. అందుకే వారి హృదయాలు దానిని ఎంతో ఆపేక్షతో కోరుకున్నాయి. ఎలాగైనా తమ కుటుంబంలో ప్రభువు గురువు ఒకరు ఉండాలి; అతడు అపొస్తలుడిగా, బహుశా హతసాక్షిగా కూడా కావాలి. కానీ, “ప్రభువు ఆలోచనలు మన ఆలోచనలు కావు; ఆయన మార్గాలు మన మార్గాలు కావు.” మరో చిన్న యోసేపు జన్మించాడు; అతనితోపాటు వారి ఆశ మళ్లీ బలపడింది. అయ్యో! తొమ్మిది నెలలు కూడా పూర్తిగా గడవకముందే అతడు కూడా ఈ లోకాన్ని విడిచి, తన దేవదూతలాంటి అన్నను చేరుకున్నాడు.

వారు మళ్లీ అడగలేదు. అయినా, భవిష్యత్తును కప్పిన తెర తొలగించబడి ఉంటే, భారంతో నిండిన వారి హృదయాలకు తప్పక ఓదార్పు కలిగేది. చైనాకు మాత్రమే కాక, భూదిగంతాలన్నిటికీ దైవప్రేమను ప్రకటించే ఒక బిడ్డ వారికి అనుగ్రహించబడబోతోంది.

అంతేకాదు, వారే అపొస్తలులుగా ప్రకాశించాలన్నది దైవనిర్ణయం. ఆత్మకథ పోర్చుగీసు సంచికలోని తొలి పుటలలో ఒకదానిపై, ఒక ప్రముఖ యేసుసభ గురువు రాసిన ఈ అర్థవంతమైన మాటలను మనం చదువుతాము:

“సిస్టర్ బాలయేసు తెరేసా ధన్యులైన తల్లిదండ్రులు,
లూయీ జోసెఫ్ స్టానిస్లాస్ మార్టిన్ మరియు జెలీ గెరిన్‌ల
పవిత్ర స్మృతికి, క్రైస్తవ తల్లిదండ్రులందరికీ ఆదర్శంగా.”

భవిష్యత్తులో తమకు ఎదురుకానున్న ఈ అపొస్తలిక సేవను వారు ఊహించనైనా ఊహించలేదు. అయినప్పటికీ, దేవుని సకాలంలో ఆయన సొంత సాధనాలుగా ఉండేందుకు రోజురోజుకీ తమ ఆత్మలను సిద్ధం చేసుకున్నారు. ప్రభువు తమపై ఉంచిన ఎన్నో సిలువలను ఎంతో ప్రేమతో ఆయన చిత్తానికి లోబడి స్వాగతించారు—పరీక్షల అంధకార వేళలోనే ఆ ప్రభువుకు గల మృదువైన ‘తండ్రి’ అనే పేరు అత్యంత సత్యమైనదిగా వెల్లడవుతుంది.

ప్రతి ఉదయం వారు దివ్యబలిపూజకు హాజరయ్యేవారు; పవిత్ర భోజనపీఠం వద్ద కలిసి మోకరిల్లేవారు. కతోలిక సభ నిర్దేశించిన ఉపవాసాలను, మాంసాహార విరమణ నియమాలను కచ్చితంగా పాటించేవారు. స్నేహితులు అభ్యంతరం చెప్పినా, ఆదివారాన్ని పనులనుండి సంపూర్ణ విశ్రాంతి దినంగా గడిపేవారు. భక్తిగ్రంథ పఠనంలోనే వారికి అత్యంత ఆనందకరమైన విశ్రాంతి దొరికేది. కెప్టెన్ మార్టిన్ హృదయాన్ని కదిలించే ఆదర్శాన్ని అనుసరిస్తూ, వారు కలిసి ప్రార్థించేవారు. ఆయన పరలోకమందున్న మా తండ్రీ ప్రార్థనను భక్తితో పదేపదే పలికే తీరు అందరి కళ్లలో కన్నీరు తెప్పించేది. ఈ విధంగా గొప్ప క్రైస్తవ సుగుణాలు వారి ఇంటిలో వర్ధిల్లాయి. సంపదతోపాటు విలాసం వారి ఇంటిలోకి రాలేదు; ఎల్లప్పుడూ కచ్చితమైన నిరాడంబరతను పాటించేవారు.

“అత్యధిక శాతం ప్రజలు ఎంతగా పొరబడుతున్నారు!” అని శ్రీమతి మార్టిన్ తరచూ అనేవారు. “ధనవంతులైతే, వెంటనే గౌరవాలను కోరుకుంటారు; అవి లభించినా, ఇంకా అసంతృప్తిగానే ఉంటారు. ఎందుకంటే దేవుణ్ణి కాక మరేదైనా కోరుకునే హృదయానికి ఎన్నటికీ తృప్తి కలగదు.”

ఒక తల్లిగా ఆమె ఆశయమంతా పరలోకం వైపే ఉండేది. “నా పిల్లలలో నలుగురు ఇప్పటికే జీవితంలో చక్కగా స్థిరపడ్డారు,” అని ఆమె ఒకసారి రాశారు; “మిగిలినవారు కూడా అలాగే ఆ పరలోక రాజ్యానికి వెళతారు—వారి పోరాటం మరింత కాలం కొనసాగి ఉంటుంది కాబట్టి, మరింత పుణ్యఫలంతో సమృద్ధులై వెళతారు.”

ఈ సరళ హృదయుల భక్తి, అన్ని రూపాలలోనూ ప్రేమకార్యాలుగా సహజంగా వ్యక్తమయ్యేది. భార్యాభర్తలు ప్రతి సంవత్సరం తమ సంపాదనలో గణనీయమైన భాగాన్ని విశ్వాస వ్యాప్తి కోసం కేటాయించేవారు. ఆపదలో ఉన్న పేదలకు సహాయం చేసేవారు; తమ చేతులతోనే వారికి సేవ చేసేవారు. ఒక సందర్భంలో, రద్దీగా ఉన్న ఒక వీధిలో శ్రీ మార్టిన్ మంచి సమరయునివలె, తాగి నేలపై పడివున్న ఒక వ్యక్తిని లేవనెత్తి, అతని పనిముట్ల సంచిని తీసుకుని, తన చేతితో అతనికి ఊతమిస్తూ ఇంటికి తీసుకువెళ్లడం కనిపించింది. మరోసారి ఒక రైల్వే స్టేషన్‌లో, దూరాన ఉన్న తన ఇంటికి తిరిగి వెళ్లడానికి డబ్బులేక, ఆకలితో అలమటిస్తున్న మూర్ఛవ్యాధిగల ఒక పేదవాణ్ణి చూశారు. జాలితో ఆయన హృదయం ఎంతగా కదిలిపోయిందంటే, తన టోపీని తీసి, అందులో కొంత దానముంచి, ఆ బాధితుని తరఫున ప్రయాణికులను భిక్ష అడగసాగారు. డబ్బు పుష్కలంగా సమకూరింది. కృతజ్ఞతతో పొంగిపొర్లే హృదయంతో ఆ రోగి తనకు మేలు చేసిన ఆయనను దీవించాడు.

లోకుల మెప్పుకోసం తలవంచే నీచత్వం తన క్రైస్తవ గౌరవాన్ని దిగజార్చడానికి ఆయన ఎన్నడూ అనుమతించలేదు. ఎవరితో ఉన్నా సరే, దేవాలయం పక్కగా వెళ్లేటప్పుడు దివ్యసత్ప్రసాదానికి ఎల్లప్పుడూ నమస్కరించేవారు; గురువును కలిసినప్పుడల్లా ఆయనకు ఏదో ఒక విధంగా గౌరవం చూపకుండా ఉండేవారు కాదు. ఆయన సమక్షంలో దైవదూషణ చేయడానికి సాహసించిన ఎవరినైనా మౌనంగా చేయడానికి ఆయన నోటి నుండి వెలువడిన ఒక్క మాట చాలు.

ఆయన సద్గుణాలకు ప్రతిఫలంగా, దేవుడు తన విశ్వాసపాత్రుడైన సేవకునిపై ఐహిక ఆశీర్వాదాలను సైతం కురిపించాడు. 1871లో ఆయన తన నగల వ్యాపారాన్ని విడిచిపెట్టి, ర్యూ సెయింట్ బ్లేజ్ వీధిలోని ఒక ఇంటిలో విశ్రాంత జీవితం గడపగలిగారు. అయితే, శ్రీమతి మార్టిన్ ప్రారంభించిన సూదితో అల్లే లేసుల తయారీ మాత్రం కొనసాగింది.

ఆ ఇంటిలోనే “యేసు చిన్నిపుష్పం” తొలిసారి సూర్యకాంతిని చూసింది. తన ఆత్మకథ పుటలలో ఆమె తనను తాను పదేపదే ఈ వినమ్రమైన పేరుతో—చిన్నిపుష్పం—పిలుచుకుంటుంది. అది ఆమె వినయానికి, నిర్మలత్వానికి, నిరాడంబరతకు, అంతేకాక ఆమె ఆత్మలోని కవితామాధుర్యానికి ప్రతీక. ఆమెకు ఎంతో ప్రీతిపాత్రులైన వేదసాక్షులలో ఒకరైన, ఇప్పుడు ధన్యుడైన తియోఫాన్ వేనార్ కూడా ఈ పేరును ఎలా ఉపయోగించారో పాఠకులు ఉపసంహారంలో తెలుసుకుంటారు. తన ఆత్మకథ వ్రాతప్రతికి ఆమె పెట్టిన శీర్షిక: “ఒక చిన్ని తెల్లని పుష్పపు వసంతకాల కథ.” నిజంగా అది అటువంటిదే; ఎందుకంటే జీవితపు శీతాకాల కాఠిన్యం చుట్టుముట్టడానికి ఎంతో ముందే, ఆ పుష్పం పరలోకంలో వికసిస్తూ ఉంది.

అయితే, లూయీ మార్టిన్, జేలీ గెరిన్ దంపతుల ఈ తొమ్మిదవ బిడ్డ జన్మించింది నడిశీతాకాలంలో, January 2, 1873న. మారీ, పౌలీన్ లు లె మాన్స్‌లోని మరియమ్మ సందర్శన కాన్వెంటు నుండి క్రిస్మస్ సెలవులకు ఇంటికి వచ్చారు. భవిష్యత్తులో గురువయ్యే మగబిడ్డ ఈసారి కూడా తమకు లభించలేదనే స్వల్ప నిరాశ కలిగిన మాట నిజమే అయినా, అది త్వరగానే తొలగిపోయింది; ఆ చిన్నారిని పరలోకం నుండి లభించిన ప్రత్యేక కానుకగా భావించారు. తరువాత, ఆమె ప్రియమైన తండ్రి ఆమెను తన “చిన్నిరాణి” అని పిలవడంలో ఆనందించేవారు; అప్పుడప్పుడు దానికి “ఫ్రాన్స్, నవార్రే దేశాల రాణి” అనే ఘనమైన బిరుదులను కూడా జోడించేవారు.

ఆ శీతాకాలపు ఉదయం చిన్నిరాణికి నిజంగా చక్కని స్వాగతం లభించింది. ఆ రోజు ఒక సమయంలో, దిక్కులేని ఓ పేదబిడ్డ ఆ ఆనందమయమైన ఇంటి తలుపు గంటను బెరుగ్గా మోగించి, ఈ క్రింది సరళమైన పద్యం వ్రాసి ఉన్న కాగితాన్ని అందించింది:

“చిరునవ్వులు చిందిస్తూ త్వరగా ఎదుగు; అన్నీ నిన్ను ఆనందం వైపు, మధురమైన ప్రేమ, అత్యంత మృదువైన ఆదరణ వైపు పిలుస్తున్నాయి. ఆనందంగా ఉషోదయాన్ని చూసి చిరునవ్వు చిందించు, ఒక గంట వయసున్న మొగ్గా!—ఎందుకంటే నీవు ఒక సుందరమైన గులాబీగా వికసిస్తావు.”

అది మనోహరమైన ప్రవచనం; ఎందుకంటే ఆ మొగ్గ తన రేకులను విప్పి గులాబీ అయింది—ప్రేమ గులాబీ అయింది—అయితే ఎక్కువ కాలం కాదు, “ఒక ఉదయం ఉన్నంత సేపే!”

* * * * * *

January 4న, జ్ఞానస్నాన సంస్కారం పొందడానికి ఆమెను నోత్ర్ దామ్ దేవాలయానికి తీసుకువెళ్లారు; ఆమె పెద్దక్క మారీ జ్ఞానతల్లిగా ఉండగా, ఆమెకు మారీ ఫ్రాన్స్వాజ్ తెరేస్ అనే పేరు పెట్టారు.[1]

మొదట అంతా ఆనందమే; కానీ త్వరలోనే ఆ లేత మొగ్గ తన సున్నితమైన కాడపై వాలిపోయింది: ఆశ చాలా స్వల్పంగానే మిగిలింది—అది వాడిపోయి మరణించక తప్పదనిపించింది. “మీరు పునీత ఫ్రాన్సిస్ డి సేల్స్‌కు ప్రార్థించాలి,” అని లె మాన్స్‌లోని కాన్వెంటు నుండి ఆమె పిన్ని వ్రాశారు, “బిడ్డ కోలుకుంటే, ఆమెను రెండవ పేరైన ఫ్రాన్సెస్ అని పిలుస్తామని మీరు వాగ్దానం చేయాలి.” ఇది తల్లి హృదయాన్ని కత్తితో పొడిచినట్లయింది. తన తెరేస్ ఉయ్యాలపై వంగి, అంతిమ క్షణం రాక కోసం ఎదురుచూస్తూ ఆమె ఇలా అనేవారు: “చివరి ఆశ కూడా పోయినప్పుడే, ఆమెను ఫ్రాన్సెస్ అని పిలుస్తానని వాగ్దానం చేస్తాను.”

మృదుస్వభావుడైన పునీత ఫ్రాన్సిస్, కార్మెలు మఠసమాజపు గొప్ప సంస్కర్త గౌరవార్థం తన హక్కును వదులుకున్నారు: బిడ్డ కోలుకుంది; అలా తెరేస్ అనే మధురమైన పేరునే నిలుపుకుంది. అయితే, బిడ్డను పల్లెటూరిలోని ఒక పాలతల్లి వద్దకు పంపవలసి వచ్చినప్పుడు, తల్లి ఆనందంతోపాటు దుఃఖమూ కలిసింది. అక్కడ ఆ “చిన్ని గులాబీమొగ్గ” అందంగా పెరిగింది; కొన్ని నెలల తరువాత అలెంసోన్‌కు తిరిగి తీసుకురాగలిగేంత బలాన్ని సంపాదించింది. ర్యూ సెయింట్ బ్లేజ్ వీధిలో తన పునీతురాలైన తల్లితో గడిపిన ఈ కొద్దికాలపు సంతోషకరమైన జీవితం ఆమె జ్ఞాపకంలో అసాధారణంగా స్పష్టంగా నిలిచిపోయింది. నేడు నెం. 42 ఇంటి బాల్కనీపై ఉన్న ఒక శిలాఫలకం, బాలయేసు మరియు పవిత్ర వదనం యొక్క సిస్టర్ తెరేసా అనే కార్మెలు సన్యాసిని ఇక్కడే జన్మించారని బాటసారులకు తెలియజేస్తుంది. శ్రీమతి మార్టిన్, కార్మెలు సన్యాసినియైన ఆమె కుమార్తె పరలోకంలో కలుసుకొని పదిహేను సంవత్సరాలు గడిచాయి. చిన్నిపుష్పం తొలిసారి వెలుగు చూసిన ప్రదేశానికి వచ్చే యాత్రికుల సంఖ్య, ఆమె భౌతిక అవశేషాలు మహిమాన్విత పునరుత్థానం కోసం ఎదురుచూస్తున్న సమాధి వద్దకు వచ్చేవారి సంఖ్య అంత ఎక్కువగా లేకపోయినా, వారు వేల సంఖ్యలోనే ఉంటారు. ఇక ఆంగ్లం మాట్లాడే యాత్రికులకు మరొక ఆనందకరమైన విషయం ఉంది: ఆమె ద్వారా విశ్వాసంలోకి మారినవారిలో అత్యంత ప్రసిద్ధుడూ, సత్యమైన మందలో చేరిన స్కాట్లాండ్ యునైటెడ్ ఫ్రీ చర్చ్ తొలి పరిచారకుడూ అయిన వ్యక్తి, తనతోపాటు విశ్వాసంలోకి మారిన తన భార్యతో కలిసి, మర్యాదపూర్వకంగా ఆతిథ్య బాధ్యతలను నిర్వహిస్తున్నారు.

* * * * * *

మదామ్ మార్టిన్ సోదరుడు, సోదరి గురించి ఇక్కడ క్లుప్తంగా చెప్పడం అసందర్భం కాదు. ఆమె సోదరి—మఠజీవితంలో సిస్టర్ మరీ దొసితేయా—లె మాన్‌లో ఎంతటి పవిత్ర జీవితం గడిపారంటే, బహుశా పంతొమ్మిదవ శతాబ్దపు అత్యంత ప్రముఖ బెనెడిక్టు సభ సన్యాసి అయిన డోమ్ గెరాంజే, ఆమెను పరిపూర్ణ సన్యాసినికి ఆదర్శంగా పేర్కొన్నారు. ఆమె స్వయంగా చెప్పిన ప్రకారం, చిన్ననాటినుంచీ తెలిసి చేసిన అతి చిన్న తప్పుకు కూడా ఆమె ఎన్నడూ పాల్పడలేదు. ఆమె 1877 ఫిబ్రవరి 24న మరణించారు. అటువంటి పవిత్రతతో పరిమళించిన ఆ మఠంలోనే ఆమె మేనకోడలు పౌలీన్ మార్టిన్ విద్యాభ్యాసం చేశారు. పౌలీన్, తెరేస్‌కు అక్క, “చిన్న తల్లి”; కార్మెల్ మఠంలో ఐదు సంవత్సరాలపాటు ఆమెకు మఠాధిపతిగా కూడా ఉన్నారు. చిన్న పుష్పమైన తెరేస్, లిసియూలోని తన ఉపాధ్యాయినులైన పునీత బెనెడిక్టు ఆధ్యాత్మిక కుమార్తెలనుంచి దైవారాధనా స్ఫూర్తిని గ్రహించి ఉండవచ్చు. అందువల్లనే ఆమె తన మరణానికి ముందు, “గాయకబృంద ప్రార్థనల్లో సముచితంగా పాల్గొనాలని, దివ్య ప్రార్థనాక్రమాన్ని పరిపూర్ణంగా పఠించాలని నాకంటే ఎక్కువగా ఎవరైనా కోరుకొని ఉండటం సాధ్యమని నేను అనుకోను” అని చెప్పగలిగారు. అలాగైతే, ఈ ఆత్మకథ పుటలన్నిటిలోనూ వ్యాపించి ఉన్న పునీత ఫ్రాన్సిస్ దె సేల్స్ తేనెవంటి మధుర ఆధ్యాత్మిక స్ఫూర్తిలో కొంత భాగానికి మూలాన్ని లె మాన్‌నుంచి వచ్చిన ప్రభావాల్లో గుర్తించవచ్చు కదా?

జెలీ గెరాన్ సోదరునితో పాఠకులకు తెరేస్ కథనంలో పరిచయం కలుగుతుంది. ఆయన లిసియూలో ఔషధ విక్రేతగా ఉండేవారు. అక్కడే ఆయన కుమార్తె జాన్ గెరాన్ డాక్టర్ లా నేల్‌ను వివాహం చేసుకున్నారు; ఆయన చిన్న కుమార్తె మరీ కార్మెల్ మఠంలో ప్రవేశించారు. తెరేస్ మేనమామ మన విదేశీ మిషనరీలకు ఆత్మీయ మిత్రుడిగా ఉండేవారు—ఆయన దానధర్మాల కారణంగా ఒక ఆఫ్రికా రాజుకు జ్ఞానతండ్రిగా నియమితులయ్యారు. స్వదేశంలో సువార్తసేవ చేసే కతోలిక పత్రికలపట్ల ఆయన ఎల్లప్పుడూ ఎంతో అంకితభావంతో ఉండేవారు. లిసియూలో దివ్యసత్ప్రసాద రాత్రి ఆరాధనను స్థాపించిన ఆయన, పునీత విన్సెంట్ దె పాల్ సంఘంలో ఉత్సాహవంతమైన సభ్యునిగా కూడా ఉన్నారు. 1909 సెప్టెంబర్ 28న ఆయన తన సమృద్ధియైన ప్రతిఫలాన్ని పొందడానికి పిలువబడ్డారు. నిజంగా, నార్మన్ ప్రజల నేలలో విశ్వాస దీపం ఆరిపోలేదు.

తెరేస్ తండ్రి కూడా తన భార్య మరణానంతరం, తూక్ నదీలోయలోని అందమైన ఆపిల్ తోటల మధ్య వెలసిన ఆ మనోహరమైన పట్టణంలో స్థిరపడ్డారు. పునీత జాక్, పునీత పియర్‌ల సుందరమైన పురాతన దేవాలయాలు, విలక్షణమైన పాత ఇళ్ల అద్భుత నమూనాలు లిసియూను ఎంతో ఆసక్తికరమైన ప్రదేశంగా చేస్తాయి. ఆ ఇళ్లలో కొన్ని పన్నెండవ శతాబ్దానికి చెందినవి. విశ్వాస విషయాల్లో ఆ పట్టణం తీవ్రమైన భక్తినీ చూపదు, వ్యతిరేకతనూ చూపదు. తమ కొత్త పౌరురాలైన మరీ ఫ్రాంస్వాజ్ తెరేస్ మార్టిన్ ద్వారా తమ పట్టణం చిరస్థాయిగా గుర్తుండిపోతుందని 1877లో దాని నివాసులు ఏమాత్రం ఊహించలేదు.

* * * * * *

“లిసియూలోని మఠగది, ఈసోలాలోని ధన్య గాబ్రియేలు మఠగదిని మనకు గుర్తుచేస్తుంది. జీవనపథంలో అదే ప్రశాంతమైన స్థిరత్వం, చిన్న విషయాల్లో అదే అద్భుతమైన నిష్ఠ, అంతరంగాన్ని దహింపజేస్తూనే మరుగున ఉండే అదే దైవప్రేమ జ్వాలలు కనిపిస్తాయి. తన బాలుని నిరాడంబరతతోనూ, మరియమ్మ యోసేపుల ప్రశాంతమైన, అగాధమైన ప్రేమతోనూ వెలసిన నజరేతు—ఆరాధనీయమైనదైనా అనుసరించదగినదైన నజరేతు—ఆమె ఆధ్యాత్మికతను అర్థం చేసుకోవడానికి తాళంచెవిని అందిస్తుంది. ఆమె ఆత్మకథ ఆ ముప్పై సంవత్సరాల మరుగైన జీవితపు పాఠాలనే మళ్లీ వినిపిస్తుంది.”[2]

అది ఆ పాఠాలను సాటిలేని మనోహరతతో మళ్లీ వినిపిస్తుంది. పునీత ఇగ్నేషియస్ లయోలా జీవితచరిత్ర రచయిత ఒకరు[3] ఇలా వ్రాస్తారు: “ఆధ్యాత్మిక సాధనలో గురువైన ఈయన తోటను ప్రేమించేవారు, పూలను ప్రేమించేవారు. తన అధ్యయన గది బాల్కనీలో కూర్చుని నక్షత్రాలను చూస్తుండేవారు. అప్పుడు ఆయన ఇలా అనడం లైనెజ్ విన్నారు: ‘ఆహా, పరలోకం వైపు చూసినప్పుడు ఈ భూమి నాకు ఎంత అల్పంగా అనిపిస్తుంది!’ . . . సంకుచితమైన మన కాలం ఎంతగానో తృణీకరించే ఇటువంటి భావనాశక్తి ఆనాటి ఉన్నతాత్మలందరిలోనూ అంతర్లీనంగా ఉండేది. మన కాలపు పునీతులు సైతం అంతటి ప్రకాశవంతమైన భాషలో మాట్లాడటం లేదు. అంతటా వ్యాపించిన ప్రయోజనవాదపు నల్లని పొగమంచులో—మనుషులు తమ ఆత్మల ఊపిరితిత్తులలోకే పీల్చుకున్న భౌతికాసక్తిలో—పవిత్రత ‘తన కిరణాలను కోల్పోయినట్లుగా’ కనిపిస్తుంది.”

అనువాద మాధ్యమంలో “తక్కువ ప్రకాశవంతంగా” కనిపించినా, ముందున్న అధ్యాయాల పునీత రచయిత్రి విషయంలో మాత్రం ఈ మాట నిజం కాదు. క్యాంపియన్ లేదా ఇగ్నేషియస్, అవిలాకు చెందిన తెరేసా లేదా సిలువ యోహాను రచనల్లోలాగే, ఆమె సాటిలేని పుటల్లో కూడా కవిత్వ స్ఫూర్తి పవిత్రతకు పరిచారికగా ఉంది. పూలను ప్రేమిస్తూ, నక్షత్రాలను అధ్యయనం చేసే ఈ కొత్త సాధ్వి, ఈ “గులాబీలను వెదజల్లే” సాధ్వి, లక్షలాది హృదయాలను “అల్పమైన భూమి” నుంచీ “నల్లని పొగమంచు” నుంచీ దేవుని సింహాసనం వరకూ పైకెత్తారు. ఆమెకు అప్పగింపబడిన కార్యం ఇంకా ఆరంభదశలోనే ఉంది.

ఇక సిస్టర్ తెరేస్ కలమే స్వయంగా ఈ కథనాన్ని కొనసాగించాలి. అది ప్రేమ గురించి చెప్పడమే కాక, హృదయాన్ని ప్రేమాగ్నితో రగిలించే మాటలతో ఈ కథను చెబుతుంది. అదే సమయంలో, “మూడేళ్ల వయస్సునుంచి మంచివాడైన దేవుడు కోరిన దేనినీ ఎన్నడూ నిరాకరించని” ఒక ఆత్మలో దేవుడు చేసిన కార్యాలను కూడా వెల్లడి చేస్తుంది. ఈ ఆత్మకథను వ్రాయడం విధేయతతో చేసిన కార్యం. ఈ పనిని అప్పగించిన మఠాధిపతి ఎంతో సరళమైన మనస్సుతో తన వ్యక్తిగత ఆధ్యాత్మిక మేలునే ఆశించారు. అయితే ఈ పుటల పరిమళం ఎంత గొప్పదంటే, వాటిని లోకానికి ప్రచురించాలని ఆమెకు సలహా ఇచ్చారు. ఆమె 1899లో ఒక ఆత్మ కథ. అనే శీర్షికతో వాటిని ప్రచురించారు. ఎం. హెచ్. జెవికీ చేసిన ఆంగ్ల అనువాదం 1901లో వెలువడింది.

ఈ కొత్త అనువాదం సోదరి థెరేస్ బాల్యం, కౌమారం, స్వల్పకాలపు మఠజీవితం గురించిన కథను మరింత సంపూర్ణంగా వివరిస్తుంది. ఇది ఆమె “గులాబీల” గురించి చెబుతుంది; ప్రపంచవ్యాప్తంగా వాడుకలో ఉన్న మన భాషలో, ఆమె ప్రపంచమంతటికీ అందించిన సందేశాన్ని—దేవుని కరుణామయ ప్రేమను గురించిన సదా ప్రాచీనమైన సందేశాన్ని, “నమ్మకం, ఆత్మసమర్పణ” ద్వారా ఆయనను చేరుకునే నిత్యనూతనమైన మార్గాన్ని—మరోసారి మన ముందుంచుతుంది.

సంపాదకులు. ______________________________

[1] అనేక సంతకాలతో కూడిన జ్ఞానస్నాన నమోదు సందర్శకులకు చూపించబడుతుంది. అందమైన గోతిక్ శైలి దేవాలయంలోని జ్ఞానస్నాన మందిరంలో ఉన్న ఒక ఫలకం, ఇక్కడే ఆ “చిన్న రాణి” దేవుని బిడ్డగా చేయబడిందని యాత్రికులకు తెలియజేస్తుంది. [సంపా.]

[2] “చిన్నపిల్లలవలె”: సోదరి థెరేస్ సంక్షిప్త జీవితచరిత్ర. రోచ్‌డేల్‌లోని ఆర్ఫన్స్ ప్రెస్‌లో ప్రచురించబడింది.

[3] ఫ్రాన్సిస్ థాంప్సన్.


ఒక ఆత్మ కథ విషయసూచిక

పునీత థెరేస్ బోధనలు: దేవుని చిన్న పుష్పం జ్ఞానం విషయసూచిక