मराठी

स्ताबात मातेर (माता उभी होती)

वर्षाच्या कोणत्याही काळात या पुस्तकातील प्रत्येक चिंतनापूर्वी पुढील प्रार्थना म्हणता येईल.

क्रुसापाशी ती दुःखाकुल माता
अश्रू ढाळत उभी होती,
शेवटपर्यंत आपल्या पुत्राच्या जवळ.

त्याच्या दुःखात सहभागी झालेल्या,
एकूण एक असह्य वेदना सोसणाऱ्या तिच्या हृदयाला
अखेर तलवारीने आरपार भेदले.

अरेरे, एकुलत्या एक पुत्राची
ती परमधन्य माता
किती दुःखी, किती व्याकूळ झाली होती!

वर क्रुसावर ख्रिस्त यातना भोगत लटकत आहे,
आणि खाली उभी असलेली ती माता आपल्या गौरवशाली पुत्राची
मृत्यूच्या वेदनांनी होणारी तडफड पाहत आहे.

इतक्या खोल दुःखात बुडालेल्या
ख्रिस्ताच्या प्रिय मातेला पाहून
अश्रू न ढाळणारा कोणी असेल का?

त्या मातेच्या शब्दांत न मावणाऱ्या दुःखात
सहभागी झाल्याशिवाय
कोणते मानवी हृदय राहू शकेल?

तिने आपल्या लाडक्या लेकराला पाहिले—
माराने ठेचलेले, उपहास व शापांनी अपमानित झालेले,
आणि चाबकाच्या फटक्यांनी अंगभर रक्तबंबाळ झालेले.

स्वतःच्याच लोकांच्या पापांमुळे
तो एकाकी अवस्थेत क्रुसावर टांगलेला तिने पाहिला,
त्याने प्राण सोडेपर्यंत.

हे माते, प्रेमाच्या झऱ्या!
वरून माझ्या आत्म्याला स्पर्श कर,
माझे हृदय तुझ्या हृदयाशी एकरूप कर.

तू जे अनुभवलेस ते मलाही अनुभवू दे;
माझा प्रभू ख्रिस्त याच्या प्रेमाने
माझा आत्मा प्रज्वलित होऊ दे आणि विरघळू दे.

हे पवित्र माते, माझे हृदय आरपार भेद;
क्रुसावर खिळलेल्या माझ्या तारणाऱ्याची प्रत्येक जखम
माझ्या हृदयात पुन्हा उमटव.

त्याच्या वेदनेत मला तुझ्याबरोबर सहभागी होऊ दे;
माझ्या सर्व पापांसाठी तो मारला गेला,
माझ्यासाठी त्याने यातना सोसून प्राण दिला.

जो माझ्यासाठी शोक करीत होता, त्याच्यासाठी शोक करताना
माझे अश्रू तुझ्या अश्रूंमध्ये मिसळू दे,
मी जिवंत असेन तोवर.

क्रुसाजवळ तुझ्याबरोबर राहावे,
तिथे तुझ्यासोबत अश्रू ढाळावेत आणि प्रार्थना करावी,
एवढेच तुझ्याकडे मागतो.

हे सर्व कुमारिकांमध्ये धन्य कुमारिके!
माझी मनापासून केलेली विनंती ऐक:
तुझ्या दिव्य दुःखात मला सहभागी होऊ दे.

माझ्या अखेरच्या श्वासापर्यंत
तुझ्या त्या प्राण सोडणाऱ्या पुत्राचे मरण
मला माझ्या देहात सोसू दे.

त्याची प्रत्येक जखम मलाही होऊ दे;
माझा आत्मा भान हरपेपर्यंत
त्याच्याच रक्तात त्याला भिजू दे;

हे कुमारिके, माझ्या जवळ राहा,
म्हणजे त्याच्या भयावह न्यायाच्या दिवशी
मी ज्वाळांत जळून मरणार नाही.

हे ख्रिस्ता, जेव्हा तू मला या जगातून बोलावशील,
तेव्हा तुझी माता माझे रक्षण करो,
आणि तुझा क्रूस माझा विजय ठरो;

माझा देह येथे क्षय पावत असताना,
माझा आत्मा तुझ्या चांगुलपणाची स्तुती करो,
आणि नंदनवनात तुझ्यासोबत सुरक्षित राहो.

अनुवाद: एडवर्ड कॅसवॉल, लायरा कॅथोलिका (1849)

अनुक्रमणिका


चिंतने

चिंतन पहिले – आईचे प्रेम

चिंतन दुसरे – मरियेच्या निष्कलंक हृदयाचे सामर्थ्य

चिंतन तिसरे – देवमातेच्या मनातील विचार

चिंतन चौथे – आध्यात्मिक मैत्री

चिंतन पाचवे – संपूर्ण समर्पण

चिंतन सहावे – आनंदाने घेतलेल्या उडीची आठवण

चिंतन सातवे – प्रभूची नम्र दासी

चिंतन आठवे – प्रत्येक बाबतीत निष्ठा

चिंतन नववे – जगाने स्वीकारले नाही

चिंतन दहावे – दुःखाची तलवार

चिंतन अकरावे – निर्वासित जीवन

चिंतन बारावे – एकमेकांच्या दुःखात सहभागी होणे

चिंतन तेरावे – आईच्या मनातील मनन

चिंतन चौदावे – “तो तुम्हाला जे काही सांगेल ते करा”

चिंतन पंधरावे – देवाचे वचन ऐकणे आणि पाळणे

चिंतन सोळावे – सर्वांत महान चमत्कार

चिंतन सतरावे – येरुशलेममध्ये प्रवेश

चिंतन अठरावे – “हे माझे शरीर आहे… हे माझे रक्त आहे”

चिंतन एकोणिसावे – बागेतील क्लेश

चिंतन विसावे – देवाच्या कोकराचे निर्दोषत्व

चिंतन एकविसावे – फटके आणि थट्टा

चिंतन बाविसावे – “पाहा, तुमचा राजा!”

चिंतन तेविसावे – मृत्युदंड

चिंतन चोविसावे – मातेची आणि पुत्राची नजरभेट

चिंतन पंचविसावे – येशू पडतो

चिंतन सव्विसावे – पवित्र स्त्रिया आणि वेरोनिका

चिंतन सत्ताविसावे – अपमान – येशूची वस्त्रे काढली जातात

चिंतन अठ्ठाविसावे – येशूचे हात आणि पाय

चिंतन एकोणतिसावे – येशूला क्रुसावर उंच केले जाते

चिंतन तीस – “हे पित्या, त्यांना क्षमा कर, कारण ते काय करीत आहेत हे त्यांना कळत नाही”

चिंतन एकतीस – “आज तू माझ्याबरोबर नंदनवनात असशील”

चिंतन बत्तीस – “बाई, पाहा, हा तुझा पुत्र… पाहा, ही तुझी आई”

चिंतन तेहतीस – “माझ्या देवा, माझ्या देवा, तू माझा त्याग का केलास?”

चिंतन चौतीस – “मला तहान लागली आहे”

चिंतन पस्तीस – “पूर्ण झाले आहे”

चिंतन छत्तीस – “हे पित्या, मी माझा आत्मा तुझ्या हाती सोपवतो”

चिंतन सदतीस – पृथ्वी हादरते

चिंतन अडतीस – सैनिकाचा भाला

चिंतन एकोणचाळीस – पिएता

चिंतन चाळीस – थडग्यातील शांतता

पवित्र सप्ताह आणि पुनरुत्थान सणासाठी प्रार्थना

ई-पुस्तक & मऊ बांधणीच्या छापील पुस्तकाच्या स्वरूपात उपलब्ध!