
शिमोनाने त्यांना आशीर्वाद दिला आणि येशूची आई मरिया हिला म्हटले, “पाहा, इस्राएलातील अनेकांच्या पतनास आणि उत्थानास हे बालक कारण ठरणार आहे. हे असे चिन्ह ठरेल की त्याला विरोध केला जाईल (आणि तुझ्याही अंतःकरणाला तलवार भेदून जाईल), जेणेकरून अनेकांच्या अंतःकरणातील विचार उघड होतील.” लूक 2:34-35
आपली धन्य माता क्रुसाच्या पायथ्याशी उभी असताना तिला आपल्या पुत्रासोबत घालवलेल्या तेहतीस वर्षांतील अनेक प्रसंग आठवले असतील. त्यांपैकी एक प्रसंग म्हणजे यहुदी प्रथेप्रमाणे तिने आणि संत योसेफ यांनी येशूला मंदिरात देवाला अर्पण केले तो.
त्यांनी आपल्या नवजात बाळाला मंदिरात आणले, तेव्हा शिमोन त्यांना भेटला. तो पवित्र व नीतिमान होता आणि आपले दिवस मंदिरात प्रार्थना करण्यात घालवत असे. आपल्या मृत्यूपूर्वी जगाच्या तारणाऱ्याला पाहण्याचे भाग्य आपल्याला लाभेल, असे देवाने स्वतः शिमोनाला प्रकट केले होते.
आपल्या धन्य मातेने आणि संत योसेफांनी येशूला मंदिरात आणले, तेव्हा हे बालक म्हणजे देवाने वचन दिलेला मशीहा आहे, हे शिमोनाने लगेच ओळखले. त्याने येशूला आपल्या कुशीत घेतले आणि असे उद्गार काढले:
“हे प्रभू, आता तू आपल्या वचनाप्रमाणे तुझ्या सेवकाला शांतीने जाऊ देऊ शकतोस, कारण माझ्या डोळ्यांनी तुझे तारण पाहिले आहे. ते तू सर्व लोकांदेखत सिद्ध केले आहेस: यहुदीतरांना सत्य प्रकट करणारा प्रकाश आणि तुझ्या इस्राएल लोकांचे वैभव.” लूक 2:29-32
मग तो आपल्या धन्य मातेकडे वळून तिला म्हणाला, “तुला स्वतःलाही एक तलवार भेदून जाईल.”
सुमारे तेहतीस वर्षांपूर्वी शिमोनाने मंदिरात भाकीत केलेली दुःखाची तलवार कालवारीवर आपल्या धन्य मातेच्या हृदयाला भेदून गेली. आपल्या बाळाला किती क्रूरपणे वागवले जात आहे, हे क्रुसाच्या पायथ्याशी उभी राहून ती पाहत होती. तेव्हा भाकीत केलेल्या त्या तलवारीने तिच्या निष्कलंक हृदयाला खोल जखम केली.
दुःखाची ही तलवार तिच्या हृदयात इतकी खोलवर रुतली असताना, त्या भाकिताची आठवण तिला दिलासा देऊन गेली असेल. त्या क्षणी शिमोनाचे भाकीत तिला स्पष्टपणे आठवले असेल. त्याचे शब्द खरे ठरले, यावरून आपल्या पुत्राच्या क्रुसावरील बलिदानाने त्याचे कार्य पूर्ण होत आहे, हे तिला समजण्यास मदत झाली असेल. देवाची इच्छा पूर्ण होताना पाहत असताना या सत्याची जाणीव तिच्या वेदना हलक्या करणारी ठरली असेल.
आपल्याही जीवनात दुःखाच्या विविध तलवारी आपल्याला भेदतील, हे निश्चित आहे. आपण येशूचे अनुसरण केले, तर आपल्यालाही आपापले क्रूस उचलावे लागतील, असे आपल्याला सांगितले आहे. ज्या ‘प्याल्यातून’ तो प्याला, त्याच प्याल्यातून आपल्यालाही प्यावे लागेल, त्याच्याप्रमाणे उपहास सहन करावा लागेल आणि त्यागपूर्वक आपले संपूर्ण जीवन अर्पण करण्याचे आवाहन आपल्यालाही केले जाईल. जीवनात आपल्याला कशासाठी बोलावले आहे, हे खरेपणाने समजले, तर आपल्यावर सोपवलेले कार्य पार पाडताना त्याग करण्याची वेळ येते तेव्हा मन शांत ठेवायला मदत होते.
आज कालवारीवरील या प्रसंगातील दोन गोष्टींवर मनन करा. प्रथम, आपल्या पुत्राच्या क्रुसासमोर उभ्या असलेल्या आपल्या धन्य मातेच्या हृदयाला दुःखाच्या तलवारीने किती खोल वेदना दिल्या, याचा विचार करा. दुसरे म्हणजे, संदेष्टा शिमोनाचे शब्द आठवल्यावर तिला जो दिलासा मिळाला असेल, त्यावर मनन करा. त्या शब्दांवर मनन केल्याने तिला धीर मिळाला आणि आपल्या पुत्राच्या मृत्यूने देवाची इच्छा पूर्ण होत आहे, हे तिला उमगले. त्याचप्रमाणे, त्यागमय प्रेमाची जी वाट तुम्हाला दिली आहे, तिचा खरा अर्थ उमगला तर जीवनातील दुःखाच्या तलवारी झेलताना तुम्हाला बळ मिळेल.
प्रिय माते, तुझ्या दैवी पुत्राच्या क्रुसासमोर तू उभी होतीस, तेव्हा शिमोनाने भाकीत केलेली दुःखाची तलवार तुझ्या निष्कलंक हृदयाला भेदून गेली. आज तुझ्या हृदयातील वेदना मला जाणू दे. प्रेमातून झालेल्या या जखमेवर मनन करताना, तुझ्या हृदयाने हे दुःख कसे स्वीकारले, हेही मला समजू दे.
प्रिय माते, शिमोनाचे शब्द मला ऐकू दे आणि माझ्या स्वतःच्या जीवनात ते स्वीकारू दे. या जीवनात तुझ्या आणि तुझ्या दैवी पुत्राच्या वाट्याला जे आले, तेच माझ्याही वाट्याला येईल, असे मला सांगितले आहे. त्याग आणि दुःखाने भरलेले जीवन माझ्या वाट्याला येणार आहे. पण त्यागातून देवाची इच्छा पूर्ण होते, हे पाहून मला आशाही मिळते.
हे प्रिय प्रभू, माझ्या जीवनातील सर्व दुःखे तुझ्याशी एकरूप करण्यास मला मदत कर. माझ्या वाट्याला आलेले क्रूस आशेने, प्रेमाने आणि आनंदाने स्वीकारण्याची कृपा मला दे. तुझी इच्छा पूर्ण करण्यापासून मी कधीही मागे हटू नये. हे प्रिय प्रभू, मी स्वतःला तुला अर्पण करतो. तू जगासाठी स्वतःला पूर्णपणे अर्पण केलेस, तसे मलाही करता यावे, अशी मी प्रार्थना करतो.
हे मरिया माते, माझ्यासाठी प्रार्थना कर. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
ई-पुस्तक & मऊ बांधणीच्या छापील पुस्तकाच्या स्वरूपात उपलब्ध!

