
सैनिकांनी येशूला क्रुसावर खिळल्यावर त्याची वस्त्रे घेतली आणि त्यांचे चार वाटे केले, प्रत्येक सैनिकाला एक वाटा. त्यांनी त्याचा अंगरखाही घेतला. पण तो अंगरखा शिवण नसलेला, वरपासून खालपर्यंत एकसंध विणलेला होता. म्हणून ते एकमेकांना म्हणाले, “हा फाडू नका; तो कोणाला मिळेल हे ठरवण्यासाठी चिठ्ठ्या टाकूया.” अशा रीतीने पवित्र शास्त्रातील हे वचन पूर्ण झाले: “त्यांनी माझी वस्त्रे आपसांत वाटून घेतली आणि माझ्या पोशाखासाठी चिठ्ठ्या टाकल्या.” सैनिकांनी असेच केले. योहान 19:23-24
आपल्या आईसमोर आणि मित्रांसमोर आपली वस्त्रे उतरवली जावीत आणि मग मरण्यासाठी आपल्याला क्रुसावर टांगले जावे, याहून अधिक अपमानास्पद काय असू शकेल? पण येशूची वस्त्रे उतरवली जाण्यामागे एक कारण होते. या जगातले सर्व काही त्याने स्वेच्छेने अर्पण केले होते आणि मृत्युसमयी या जगात स्वतःचे असे त्याच्याकडे काहीही नव्हते. त्याच्या पवित्र देहातून त्याच्या पवित्र आत्म्याची प्रतिष्ठा प्रकट झाली. त्याची प्रिय माता त्या आत्म्यावर प्रेम करत होती आणि त्याची आराधना करत होती.
येशूची वस्त्रे उतरवल्यानंतर आपली धन्य माता क्रुसासमोर उभी राहून आपल्या पुत्राकडे पाहत होती. तेव्हा तिला त्याच्या जन्माचा दिवस आठवला असेल. त्याच्याजवळ काहीही नव्हते, असा तो या जगात आला होता. ईयोबाने उच्चारलेले पवित्र शास्त्रातील हे शब्दही कदाचित तिला आठवले असतील: “मी माझ्या आईच्या उदरातून नग्न बाहेर आलो आणि नग्नच तिथे परत जाईन. प्रभूने दिले आणि प्रभूने काढून घेतले; प्रभूचे नाव धन्य असो!” (ईयोब 1:21) येशूच्या पृथ्वीवरील जीवनाची अगदी सुरुवात आपल्या धन्य मातेने पाहिली होती आणि आता ती त्याचा शेवटही पाहत होती.
आपल्या प्रभूची वस्त्रे उतरवली गेली तेव्हा हे स्पष्ट झाले की त्याच्या जीवनाचे पावित्र्य त्याने काय मिळवले होते किंवा त्याच्या मालकीचे काय होते, यावर अवलंबून नव्हते. उलट, त्याच्या जीवनाचे पावित्र्य आणि मूल्य तो कोण होता, यातच होते. तो देहधारी देव होता, मानवदेह धारण केलेला देव, परमपवित्र त्रैक्याची दुसरी व्यक्ती देहरूपात होती. त्याच्या देहात देव आणि मानव यांचे ऐक्य होते. येशू क्रुसावर टांगलेला असताना देहधारणेचे हे सत्य शेवटच्या वेळी पाहण्याचे भाग्य आपल्या धन्य मातेला लाभले. तिने त्याच्याकडे निरखून पाहिले आणि देहधारी देवाचे दर्शन घेतले.
आपण कोण आहोत, यातच आपले मूल्य आहे, हे ओळखण्याचा प्रयत्न आपण आपल्या जीवनात केला पाहिजे. पण अनेकदा आपण या जगातील गोष्टींवरून आपली ओळख आणि आपले मूल्य ठरवण्याच्या सापळ्यात अडकतो. अनेक जण चुकीने असा विचार करतात, “जगाच्या नजरेत मी खूप काही साध्य केले, तरच मला मोल आहे.” किंवा, “माझ्याजवळ जितकी अधिक संपत्ती असेल, तितका मी अधिक सुखी होईन.”
आपला धन्य तारणारा आपल्या मातेसमोर आणि जगासमोर क्रुसावर टांगलेला होता. त्याच्या विवस्त्र देहाकडून आपण एक धडा शिकण्याचा प्रयत्न केला पाहिजे. येशूप्रमाणेच आपली प्रतिष्ठाही देवाशी असलेल्या आपल्या ऐक्यातून येते. या जीवनात आपण काय साध्य करतो किंवा काय मिळवतो, त्यामुळे आपल्याला मोल किंवा मूल्य प्राप्त होत नाही. उलट, स्वर्गातील देवाला पृथ्वीवर येऊन आपल्या स्वतःच्या देहरक्तात प्रवेश करू दिला आहे, म्हणून आपल्याला प्रतिष्ठा आहे. देवाची देहधारणा आपल्या जीवनात आजही जिवंत आहे, म्हणून आपल्याला ही प्रतिष्ठा लाभते.
आपल्या धन्य मातेने ज्या परमपवित्र रूपाची आराधना केली, त्याचे आज चिंतन करा. तिच्याबरोबर तिच्या पुत्राच्या पवित्र प्रतिष्ठेची आराधना करा. तो देवाचा पुत्र आणि मानवपुत्र आहे. येशूच्या देहधारणेने तुम्हालाही स्वर्गाच्या उंचीवर नेले आहे, हे ओळखा आणि देवाच्या पुत्राची जिवंत उपस्थिती आपल्या जीवनात पाहण्याचा प्रयत्न करा.
माझ्या परमप्रिय माते, तू तुझ्या पुत्राच्या क्रुसासमोर उभी राहून माराने घायाळ झालेल्या त्याच्या देहाची आराधना करत होतीस. तुझ्या पवित्र उदरातून या जगात आलेला तो हाच देह होता. आता तुझ्या या बाळाला पुन्हा एकदा तुझ्या डोळ्यांसमोर विवस्त्र केले गेले होते. पण तू त्याच्याकडे निरखून पाहिलेस, तेव्हा त्याच्या आयुष्यात दररोज जे पाहत आली होतीस, तेच तुला पुन्हा दिसले. तुला देहधारी देवाचे दर्शन झाले.
माझ्या प्रिय माते, माझ्यासाठी प्रार्थना कर, म्हणजे इतरांकडे काय आहे किंवा त्यांनी काय साध्य केले आहे यावरून नव्हे, तर ते कोण आहेत यावरून त्यांची प्रतिष्ठा मला नेहमी ओळखता येईल. सर्वांना स्वर्गातील आपल्या प्रेमळ देवाची मुले आणि मुली म्हणून पाहण्यास मला मदत कर.
माझ्या प्रिय प्रभू, आज आणि सदैव माझ्याशी एकरूप होण्यासाठी मी तुला आमंत्रण देतो. ये, माझ्या अंतर्यामी वास कर. माझ्या हृदयात आणि आत्म्यात, माझ्या देहात आणि हाडांमध्ये तुझी देहधारणा निरंतर उपस्थित राहू दे. तुझ्याशी एकरूप झाल्याने माझ्या जीवनाला लाभणारी प्रतिष्ठा ओळखण्यास मला मदत कर.
हे मरिया माते, माझ्यासाठी प्रार्थना कर. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
अठ्ठाविसावा दिवस – त्याचे हात आणि पाय
ई-पुस्तक & मऊ बांधणीच्या छापील पुस्तकाच्या स्वरूपातही उपलब्ध!

