मराठी

सतरावा दिवस – यरुशलेममध्ये प्रवेश


व्हिडिओ आवृत्ती

जमलेल्या प्रचंड जनसमुदायाने आपली अंगवस्त्रे रस्त्यावर पसरली, तर इतरांनी झाडांच्या फांद्या तोडून रस्त्यावर पसरल्या. त्याच्या पुढे व मागे चालणारे लोक सतत जयघोष करत होते: “दाविदाच्या पुत्राला होसान्ना! प्रभूच्या नावाने येणारा धन्य असो! सर्वोच्च स्वर्गात होसान्ना!” मत्तय 21:8-9

अवघ्या एका आठवड्यापूर्वी येशूने यरुशलेममध्ये प्रवेश केला, तेव्हा त्याचे किती अद्भुत स्वागत झाले होते! लोकांनी मोठ्या आनंदाने आणि उत्साहाने त्याचे स्वागत केले. त्याच्यासमोर खजुरीच्या झावळ्या पसरताना त्यांनी “होसान्ना!” असा जयघोष केला. त्यांनी त्याला राजासारखा मान दिला.

पण आता आपली धन्य माता पाहत होती की तिचा पुत्र, राजांचा राजा, जगावर आपली कृपा आणि दया वर्षवण्यासाठी आपल्या गौरवशाली सिंहासनावर आरूढ होत आहे. हे ऐहिक राजेपण नव्हते. ते त्याहून कितीतरी श्रेष्ठ होते. त्या राजसत्तेचे आध्यात्मिक सामर्थ्य आणि अधिकार केवळ ऐहिक बळापेक्षा कितीतरी श्रेष्ठ होते. क्रुसाच्या सिंहासनावरून तारण देणारी ही राजसत्ता होती.

झावळ्यांचा रविवार आणि पवित्र शुक्रवार यांच्यातील विरोधाभास थक्क करणारा होता. अनेक जण गोंधळून गेले. येशूचे यरुशलेममध्ये वैभवाने स्वागत झाले होते; पण अवघ्या काही दिवसांनी त्याच शहरातून त्याला क्रूस वाहत बाहेर जावे लागले, हे पाहून त्यांचा भ्रमनिरास झाला. पण आपल्या धन्य मातेला आणि स्वतः आपल्या प्रभूला या घटनांचा अर्थ अगदी वेगळा दिसत होता. येशू आपल्या सिंहासनावर आरूढ होत असताना त्यांच्या वेदनेत अपार आनंद आणि शांतीही मिसळली होती. येशूचा सदासर्वकाळ गौरव होईल आणि ‘होसान्ना!’चा जयघोष स्वर्गात सदैव घुमत राहील, हे त्या दोघांनाही ठाऊक होते.

येशूच्या पृथ्वीवरील मृत्यूने स्वर्ग आणि पृथ्वी यांना एक केले. त्याचा क्रूस हा स्थळकाळाच्या सर्व मर्यादा ओलांडून देवपित्याला पृथ्वीवरील त्याच्या सर्व लेकरांशी जोडणारा चिरंतन सेतू झाला. येशूचा मृत्यू वेदनादायक होता, तरी आपल्या धन्य मातेच्या दुःखी हृदयातून तिच्या पुत्राच्या मूक आराधनेचा स्वर अखंड उमटत होता. त्यातून येशूला मोठा दिलासा मिळाला असेल. ती त्याच्याकडे पाहत असताना तिचे निष्कलंक हृदय सतत जयघोष करत होते, “माझ्या पुत्रा, तू सर्वांचा राजा आहेस. माझ्या लाडक्या पुत्रा, तुझा होसान्ना! माझ्या प्रभू, माझ्या पुत्रा, माझ्या राजा, तुझा होसान्ना! सर्वोच्च स्वर्गात होसान्ना!”

आज या गौरवशाली स्तुतिगीतावर मनन करा: “सर्वोच्च स्वर्गात होसान्ना!” आपल्या धन्य मातेसोबत क्रूसावरील येशूकडे पाहत हे स्तुतिगीत म्हणा. तो क्रूस म्हणजे कृपेचे सिंहासन आहे, हे ओळखा. येशू हा सर्व राजांचा राजा आहे, हे पाहा. श्रद्धेने आणि प्रेमाने पाहा; रक्त आणि जखमा यांच्या आड दडलेले सत्य न्याहाळा. त्या राजाला पाहा आणि त्याचा सदासर्वकाळ गौरव करा.

माझ्या परमप्रिय माते, तू आपल्या पुत्राकडे प्रेमाने पाहिलेस. त्याने या जगात सोसलेल्या यातनांच्या पलीकडे जाऊन त्या पवित्र क्षणाचे वैभव तू पाहिलेस. त्याच्या बलिदानाचे खरे स्वरूप तू ओळखलेस. आजवर ज्ञात असलेले ते दयेचे सर्वांत महान कृत्य होते.

माझ्या प्रिय माते, तू आपल्या कोमल पुत्राकडे इतक्या प्रेमाने पाहिलेस, तसेच तुझ्यासोबत त्याच्याकडे प्रेमाने पाहायला मलाही बोलाव. मला वाहाव्या लागणाऱ्या प्रत्येक क्रूसात त्या क्रूसाचे वैभव पाहायला मला मदत कर. सर्व दुःखे तुझ्या पुत्राच्या क्रूसाशी एकरूप करायला आणि तुझ्यासोबत अखंड जयघोष करायला मला मदत कर: “होसान्ना! सर्वोच्च स्वर्गात होसान्ना!”

हे दुःख सोसणाऱ्या माझ्या प्रभू, तू सर्वांचा महान राजा आहेस. तुझ्या क्रूसाद्वारे मिळवलेली विपुल कृपा माझ्यावर आणि साऱ्या जगावर ओत. मी तुझ्याकडे पाहत असताना माझे हृदय आशेने आणि श्रद्धेने भरून टाक. मला आत्ता आणि सदासर्वकाळ तुझ्या सिंहासनाजवळ ओढून घे.

मरीये माते, माझ्यासाठी प्रार्थना कर. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.

अठरावा दिवस – “हे माझे शरीर आहे… हे माझे रक्त आहे”

अनुक्रमणिका

ई-पुस्तक & मऊ बांधणीच्या छापील पुस्तकाच्या स्वरूपात उपलब्ध!