
ते जेवत असताना येशूने भाकर घेतली, आशीर्वाद दिला, ती मोडली आणि आपल्या शिष्यांना देत म्हटले, “घ्या आणि खा; हे माझे शरीर आहे.” मग त्याने प्याला घेतला, देवाचे आभार मानले आणि तो त्यांना देत म्हटले, “तुम्ही सर्वांनी यातून प्या, कारण हे माझे कराराचे रक्त आहे. पापांच्या क्षमेसाठी ते अनेकांकरिता सांडले जाईल.” मत्तय 26:26-28
परमपवित्र युखरिस्ताचा पहिला सोहळा शेवटच्या भोजनाच्या वेळी झाला. तेव्हा येशूने आपल्या प्रेषितांच्या उपस्थितीत याजकपदाचा संस्कार आणि पवित्र युखरिस्त या दोन्हींची स्थापना केली. त्या विधीत अर्पण केलेला यज्ञ क्रूसावर त्याने स्वतःच्या देहाचे बलिदान दिले तेव्हा पूर्णत्वास गेला. त्या वेळी त्याने कडू द्राक्षारस प्राशन केला आणि उद्गारला, “पूर्ण झाले आहे!” क्रूसाच्या पायथ्याशी उभी असलेली आपली धन्य माता त्या चिरंतन रक्तार्पणाची साक्षीदार होती. जगाला पवित्र करण्यासाठी भूमीवर पडणाऱ्या त्याच्या अमूल्य रक्ताच्या प्रत्येक थेंबाची तिने आराधना केली.
पुनरुत्थानानंतर पवित्र युखरिस्ताच्या मेजवानीत सहभागी होताना प्रत्येक वेळी आपल्या धन्य मातेला आपल्या पुत्राच्या जीवनात नव्या आणि अधिक गहन रीतीने सहभागी होण्याचे वरदान लाभले. प्रेषितांसोबत पवित्र मिस्सेत सहभागी होताना तिने आपल्या पुत्राचेच अमूल्य रक्त प्राशन केले आणि त्याचा पवित्र देह ग्रहण केला.
आपल्या पुत्राच्या दुःखभोगाचे आणि मृत्यूचे दृश्य तिच्या मनावर कायमचे कोरले गेले होते आणि तिच्या हृदयावर त्याचा अमिट ठसा उमटला होता. पण परमप्रसाद ग्रहण केल्याने तिला त्याच्याशी जे ऐक्य लाभले, त्यातून त्याच्या दुःखभोगाचा आणि मृत्यूचा अर्थ तिला पूर्णपणे उलगडला. प्रत्येक वेळी त्याचा देह आणि रक्त ग्रहण करताना तिने त्याचा आत्मा आणि देवत्वही ग्रहण केले. युखरिस्ताच्या या देणगीत तिला त्याची जवळीक पूर्वी कधीही अनुभवली नव्हती इतकी गहिरी वाटली. त्याच्याशी लाभलेल्या या नव्या, गहन ऐक्याचा उगम त्याच्या क्रूसावरील मृत्यूत आहे, हे तिला उमगले. आता ती केवळ दुरून त्याच्याकडे प्रेमाने पाहत नव्हती, किंवा केवळ आपल्या उदरात त्याला धारण करणारी माता नव्हती. आता ती त्याला ग्रहण करत होती आणि अशा रीतीने तो तिच्या हृदयाच्या आणि आत्म्याच्या अगदी अंतरंगात प्रवेश करत होता.
त्याच्याकडे पाहत असताना त्याने शेवटचा श्वास घेतल्याचे तिने पाहिले, तेव्हा या जगात पुन्हा त्याच्यासोबत राहण्याची तिची सारी आशा मावळली. पण त्याने “पूर्ण झाले आहे!” असा उद्गार काढला, त्याच क्षणी तिचे आपल्या पुत्राशी असलेले नाते कायमचे बदलले. त्याने आपले जीवन देवपित्याच्या हाती परत सोपवले होते. तरीही पवित्र युखरिस्तात त्याला ग्रहण करणाऱ्यांपैकी ती एक होती.
आज आपल्या धन्य मातेचे तिच्या पुत्राशी असलेले गहिरे नाते चिंतनात घ्या. पवित्र युखरिस्तात येशूला आपल्या शरीरात आणि आत्म्यात ग्रहण करण्याचे वरदान तिला लाभले, तेव्हा त्याच्याशी असलेले तिचे ऐक्य प्रेमाच्या एका नव्या, अधिक गहन पातळीवर पोहोचले. येशूशी अशाच गहन ऐक्यात जगण्याचे आवाहन आपणा सर्वांनाही आहे. पवित्र मिस्सेच्या देणगीत सहभागी होताना त्याच्याशी एकरूप होण्याचे आमंत्रण आपणा सर्वांनाही आहे. या संस्कारात आपला प्रभू खरोखर उपस्थित आहे, यावर तुमची श्रद्धा किती दृढ आहे, याचे चिंतन करा. या देणगीतून मिळणाऱ्या कृपांसाठी तुम्ही स्वतःला किती पूर्णपणे खुले करता, याचाही विचार करा. प्रभूचा देह आणि रक्त, आत्मा आणि देवत्व ग्रहण करताना त्याने तुमचे संपूर्ण अस्तित्व व्यापून टाकावे, यासाठी स्वतःला पुन्हा त्याला अर्पण करा. त्याच्याशी ज्या ऐक्यात जगण्यास तुम्हाला बोलावले आहे, ते त्याच्या क्रूसाच्या गौरवशाली देणगीमुळेच शक्य झाले आहे, हे जाणून घ्या.
माझ्या प्रेमळ माते, तू आपल्या पुत्राकडे पाहत असताना त्याने शेवटचा श्वास घेतल्याचे तू पाहिलेस. जगाच्या तारणासाठी त्याने आपले जीवन अर्पण केले आणि प्राण सोडले, हे तू पाहिलेस. पण तुला त्याहूनही कितीतरी अधिक दिसले. त्याचे बलिदान पूर्णत्वाला पोहोचताना त्यातून एक नवी सुरुवात होत असल्याचेही तू पाहिलेस. परमपवित्र युखरिस्ताच्या आरंभाची तू साक्षीदार होतीस आणि उर्वरित आयुष्यभर त्यात सहभागी होण्याचे वरदान तुला लाभले.
माझ्या प्रिय माते, तुझ्या पुत्राचा देह आणि रक्त ग्रहण करताना श्रद्धेने सहभागी होण्याची कृपा मला लाभावी म्हणून प्रार्थना कर. तुझ्याप्रमाणे मीही त्याला पूर्ण श्रद्धेने ग्रहण करावे आणि त्याच्या तारणदायी बलिदानाने माझ्या आत्म्याचा कण न् कण व्यापून टाकावा.
माझ्या प्रिय प्रभू, तू आमच्यामध्ये सदैव उपस्थित राहण्याची देणगी म्हणून आम्हाला युखरिस्त दिलास. या अमूल्य देणगीतून तू मला तुझ्याशी गहन ऐक्यात प्रवेश करण्याचे आमंत्रण देतोस. तुझ्या क्रूसाकडे पाहताना आणि तुझे रक्त सांडताना दिसते तेव्हा, जसा स्पंज पाणी शोषून घेतो, तशी तुझी दैवी उपस्थिती सामावून घेण्यासाठी माझा आत्मा खुला करायला मला मदत कर. हे प्रिय प्रभू, मी स्वतःला तुला अर्पण करत असताना तू माझ्याशी एकरूप हो.
हे मरिया माते, माझ्यासाठी प्रार्थना कर. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
पुढे: एकोणिसावा दिवस – बागेतील घोर व्यथा
ई-पुस्तक & मऊ बांधणीच्या छापील पुस्तकाच्या स्वरूपात उपलब्ध!

