मराठी

नववा दिवस – जगाने स्वीकारले नाही


व्हिडिओ आवृत्ती

ते तिथे असतानाच तिची प्रसूतीची वेळ आली आणि तिने आपल्या पहिल्या मुलाला जन्म दिला. तिने त्याला कपड्यांत गुंडाळून गव्हाणीत ठेवले, कारण त्यांच्यासाठी उतारशाळेत जागा नव्हती. लूक 2:6-7

आपल्या धन्य मातेचे हृदय ज्या पहिल्या मोठ्या दुःखांनी भरून आले, त्यांपैकी एक तिने येशूच्या जन्माच्या वेळी अनुभवले. देवमाता आपल्या पुत्राला, जगाच्या तारणाऱ्याला, जन्म देणार होती, तेव्हा त्यांना आसरा मिळाला तो फक्त जनावरे ठेवण्याच्या जागी, याची कल्पना करणेही कठीण आहे. त्याच्यासाठी उतारशाळेत किंवा दुसऱ्या कोणाच्याही घरी जागा नव्हती. तिच्यासाठी हा केवढा विलक्षण अनुभव असेल! आपला पुत्र हाच वचन दिलेला मशीहा आहे, ही अद्भुत गोष्ट तिला ठाऊक होती. पवित्र आत्म्याची छाया तिच्यावर पडल्याने तिने त्याला चमत्कारिक रीतीने गर्भात धारण केले होते, हेही तिला माहीत होते. पण आता त्याच्या जन्माची वेळ आली, तेव्हा त्याला पहिल्यांदाच नाकारण्यात आले. जनावरांच्या चाऱ्याची गव्हाण हीच त्याची पहिली शय्या ठरली.

नाकारले जाणे हा मरिया आणि येशू यांच्या जीवनाचा एक भाग होता. त्याची सुरुवात येशूच्या जन्माच्या वेळी झाली आणि शेवट वधस्तंभावर झाला. या साऱ्या काळात आपली धन्य माता त्याच्या सोबत होती. पण जीवनात लोकांनी त्यांना नाकारले, तरी त्यामुळे त्यांची शांती आणि आनंद कधीच हिरावून घेतले गेले नाहीत. जगाने त्यांना नाकारले, पण त्या नकारापेक्षा या मातेचे आणि पुत्राचे एकमेकांवरील प्रेम कितीतरी प्रबळ होते. त्यांच्यातील हे नाते दोघांसाठीही रोजचे आध्यात्मिक अन्न होते. एकमेकांवरील प्रेमामुळे जगाने नाकारल्याचे दुःख ते पार करू शकले आणि पित्याच्या इच्छेप्रमाणे पूर्णपणे जगू शकले.

आपल्यालाही जीवनात अनेकदा असा अनुभव येतो की जग आपल्याला नाकारते, आपला गैरसमज करून घेते आणि आपले स्वागत करत नाही. अशा वेळी रागावण्याचा, इतकेच नव्हे तर निराश होण्याचाही मोठा मोह होतो. असा नकार सहन करण्यासाठी, देवमाता आणि तिचा पुत्र येशू तुमच्यावर प्रेम करतात आणि तुम्हाला मनापासून जवळ घेतात, याची खात्री बाळगा. ते सदैव बाहू पसरून तुमच्यासाठी उभे आहेत. ते तुम्हाला कधीही सोडणार नाहीत. ते तुम्हाला कधीही नाकारणार नाहीत.

त्यांच्या प्रेमळ मिठीची ही देणगी तुम्हीही इतरांना द्यायला हवी. इतरांसाठी येशूची माता व्हावे आणि स्वतः येशू व्हावे, असे तुम्हाला पाचारण आहे. या पवित्र कुटुंबाकडून तुम्हाला जे प्रेम मिळते, त्यातूनच इतरांची आस्थेने काळजी घेण्याची प्रेरणा तुम्हाला मिळाली पाहिजे.

आज दोन गोष्टींवर चिंतन करा. पहिली गोष्ट ही लक्षात ठेवा की देवमाता आणि तिचा पुत्र येशू नेहमी तुमचे स्वागत करतात. या कुटुंबात तुमचे स्थान नेहमीच आहे. या कुटुंबाचे प्रेम इतरांपर्यंत पोहोचवण्याचे तुमचे कर्तव्य आहे, यावरही चिंतन करा. विशेषतः गरजू लोकांना आणि ज्यांची काळजी घेण्याची जबाबदारी देवाने तुमच्यावर सोपवली आहे, त्यांना हे प्रेम द्या. सर्व प्रकारे इतरांचे स्वागत करण्यात मागेपुढे पाहू नका. कारण दुसऱ्या व्यक्तीचे स्वागत करताना आपण स्वतः ख्रिस्ताचेच स्वागत करत आहोत, हे तुम्हाला उमगेल.

हे परमप्रिय माते, तू नेहमी मला आपले लेकरू म्हणून जवळ घेतेस, याबद्दल मी तुझे आभार मानतो. तुझ्या पुत्राच्या सान्निध्यात मला विसावा लाभो आणि तुझे हृदय माझे घर होवो. या जीवनात मला कोणी नाकारले, तरी माझे धैर्य कधीही खचू नये. उलट, ज्या प्रेमाने तू तुझ्या पुत्राचे या जगात स्वागत केलेस, त्याच प्रेमाने तू मलाही जवळ घेतेस, या खात्रीने मी सदैव तुझ्या प्रेमळ मिठीकडे वळावे.

हे प्रिय माते, या जगात ज्यांना नाकारले जाते, त्यांची सदैव काळजी घेण्यास मला मदत कर. सर्व गरजू लोकांना तू आपल्या हृदयात ज्या प्रेमाने जागा देतेस, ते प्रेम त्यांच्यापर्यंत पोहोचवण्याचे साधन मला होऊ दे.

हे प्रिय प्रभू, गव्हाणीशिवाय तुला डोके टेकवायलाही जागा नव्हती. तरी तुझ्या मातेची उपस्थितीच तुला आपलेसे वाटायला पुरेशी होती. जेव्हा तू इतरांमध्ये मला दर्शन देतोस, तेव्हा बाहू पसरून तुला जवळ घेण्यास मला मदत कर. ज्यांना नाकारले गेले आहे आणि जे गरजू आहेत, त्यांचा शोध घेण्यास मला मदत कर. त्यांच्यासाठी मला ती गव्हाण होऊ दे आणि तुझ्या दैवी प्रेमाचा आश्रय होऊ दे.

हे मरिया माते, आमच्यासाठी प्रार्थना कर. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.

दहावा दिवस – दुःखाची तलवार

अनुक्रमणिका

ई-पुस्तक & मऊ बांधणीच्या छापील पुस्तकाच्या स्वरूपात उपलब्ध!