ആദ്യത്തെ വാസസ്ഥലങ്ങൾ

എളിമ, എളിമ, എളിമ, പിന്നെ ആത്മജ്ഞാനവും

പാഠം ഒന്ന്: ആത്മാവിന്റെ ഒരു പ്രതിരൂപം

വിശുദ്ധ ത്രേസ്യ തന്റെ ആന്തരിക കോട്ട എന്ന ഗ്രന്ഥം ആത്മാവിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ വിവരണത്തോടെ ആരംഭിക്കുന്നു:

ഒറ്റ വജ്രംകൊണ്ടോ അത്യന്തം തെളിമയുള്ള സ്ഫടികംകൊണ്ടോ നിർമിച്ച ഒരു കോട്ടയായി ഞാൻ ആത്മാവിനെക്കുറിച്ചു ചിന്തിക്കാൻ തുടങ്ങി. സ്വർഗത്തിൽ അനേകം ഭവനങ്ങൾ [വാസസ്ഥലങ്ങൾ] ഉള്ളതുപോലെ, അതിൽ അനേകം മുറികളുണ്ട് (I.I #2).

അനുസരണത്തിനു വിധേയമായി, പ്രാർത്ഥനയുടെയും ദൈവവുമായുള്ള ഐക്യത്തിന്റെയും ആന്തരികജീവിതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള തന്റെ ധാരണ എങ്ങനെ എഴുതണമെന്നു വെളിച്ചം ലഭിക്കാൻ അന്നു രാവിലെ പ്രാർത്ഥിച്ചപ്പോൾ നമ്മുടെ കർത്താവിൽനിന്നു ലഭിച്ചതായിട്ടാണ് ഈ കോട്ടയുടെ ചിത്രം വിശുദ്ധ അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. ഈ കോട്ട വ്യക്തിയുടെ ആത്മാവാണ്. ആ കോട്ടയിൽ അനേകം വാസസ്ഥലങ്ങളുണ്ട്. ഈ വാസസ്ഥലങ്ങളെല്ലാം പരസ്പരം ബന്ധിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ദൈവംതന്നെ വസിക്കുന്ന കേന്ദ്രവാസസ്ഥലത്തേക്കാണ് അവ നയിക്കുന്നത്.

തുടർന്നുള്ള താളുകളിൽ, “ഒറ്റ വജ്രംകൊണ്ടു നിർമിച്ച ഈ കോട്ട”യുടെ കേന്ദ്രത്തിലേക്കുള്ള ഒരു ആന്തരികയാത്രയിൽ വിശുദ്ധ ത്രേസ്യ തന്റെ വായനക്കാരെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോകുന്നു. പുറത്തുനിന്നു നോക്കിക്കാണേണ്ട ഒന്നല്ല ഈ കോട്ട; മറിച്ച്, ഒറ്റ വജ്രംകൊണ്ടു നിർമിച്ച ആ മനോഹരമായ കോട്ടയിൽ പ്രവേശിച്ച് അതിന്റെ കേന്ദ്രത്തിൽ വസിക്കുക എന്നതായിരിക്കണം നമ്മുടെ മുഖ്യദൗത്യം. കേന്ദ്രത്തിലെത്തുന്നതുവരെ ഈ യാത്ര അകത്തുള്ള എണ്ണമറ്റ മറ്റു വാസസ്ഥലങ്ങളിലൂടെ നമ്മെ നയിക്കുന്നു. അവിടെ, കേന്ദ്രത്തിൽ, ആത്മാവ് മഹാരാജാവായ ദൈവത്തെത്തന്നെ വ്യക്തമായും രൂപാന്തരപ്പെടുത്തുന്ന വിധത്തിലും കണ്ടുമുട്ടുന്നു.

വിചിന്തനം: ഇന്ന് നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം ആത്മാവിനെക്കുറിച്ചു ചിന്തിക്കുക. നിങ്ങൾ നിങ്ങളെത്തന്നെ എങ്ങനെയാണു കാണുന്നത്? പലപ്പോഴും, പ്രാർത്ഥനാപൂർവം നമ്മുടെ ഉള്ളിലേക്കു നോക്കാൻ നമുക്കു ഭയമാണ്. അങ്ങനെ നോക്കിയാൽ നിങ്ങൾ എന്തായിരിക്കും കണ്ടെത്തുക? നമ്മുടെ ആത്മാവിലേക്കു നോക്കുമ്പോൾ, പലപ്പോഴും നാം ചെയ്ത കാര്യങ്ങളിലെ പാപവും മാലിന്യവും നാം കാണുന്നു; അനുദിനം നാം പോരാടുന്ന ബലഹീനതകളും കാണുന്നു. എന്നാൽ അതാണോ നിങ്ങൾ? നിങ്ങളുടെ എല്ലാ തെറ്റുകളുടെയും ബലഹീനതകളുടെയും ആകെത്തുക മാത്രമാണോ നിങ്ങൾ? നിങ്ങളുടെ എല്ലാ പാപങ്ങളും ചേർന്നതു മാത്രമാണോ നിങ്ങൾ?

തീർച്ചയായും, പാപത്തിന്റെ, പ്രത്യേകിച്ച് മാരകപാപത്തിന്റെ, ഭീകരതയെക്കുറിച്ച് വിശുദ്ധ ത്രേസ്യ ഉടൻ സംസാരിക്കും; പാപം ആത്മാവിനെ എത്രമാത്രം മലിനമാക്കുന്നുവെന്നും വിശുദ്ധ വിചിന്തനം ചെയ്യും. എന്നാൽ ദൈവം വസിക്കുന്ന ഒരു ആന്തരിക കോട്ടയുടെ ഈ ചിത്രം അവതരിപ്പിച്ചുകൊണ്ടാണ് വിശുദ്ധ ആരംഭിക്കുന്നത്. കാരണം, സർവോപരി ഇതാണ് നമ്മുടെ യഥാർഥ സ്വത്വം. നമ്മുടെ ആത്മാക്കൾ അമൂല്യമായ ഈ വജ്രക്കോട്ടപോലെയാണ്; നാം ചെയ്ത കാര്യങ്ങൾ കൊണ്ടല്ല, ആരുടെ ഛായയിൽ നാം സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നതുകൊണ്ടാണ്. ദൈവത്തിന്റെ സാദൃശ്യത്തിലും ഛായയിലുമാണ് നാം സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടത്; അത് ഒരിക്കലും എടുത്തുകളയാനാവില്ല.

ഏറ്റവും മഹത്വപൂർണനായ രാജാവേ, അങ്ങയുടെ ദിവ്യഛായയിൽ അങ്ങ് എന്നെ സൃഷ്ടിച്ചു. ഉള്ളിൽനിന്നു പ്രകാശം പരത്തുന്ന ശോഭയേറിയ സൂര്യനിൽ തിളങ്ങുന്ന ഒരു വജ്രംപോലെ എന്റെ ആത്മാവ് ഉജ്ജ്വലമായി പ്രകാശിക്കണമെന്ന് അങ്ങ് ആഗ്രഹിക്കുന്നു. എന്റെ ഉള്ളിലേക്കു നോക്കാനും അവിടെ വസിക്കുന്ന അങ്ങയെ കാണാനും എനിക്കു കൃപ നൽകണമേ. ഈ യാത്ര ആരംഭിക്കുമ്പോൾ, എന്റെ പാപത്തിനപ്പുറത്തേക്കു നോക്കി, അങ്ങ് എന്നെ സൃഷ്ടിച്ചതുപോലെ എന്നെത്തന്നെ കാണാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ, എന്റെ ആത്മാവാകുന്ന ഈ കോട്ടയുടെ പ്രകാശം മങ്ങിക്കുന്ന പാപവും കാണാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ.

എന്നിൽ വസിക്കുന്ന അതിപരിശുദ്ധ ത്രിത്വമേ, ഞാൻ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കുന്നു, അങ്ങയിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു, എന്റെ ജീവിതം അങ്ങേക്കു സമർപ്പിക്കുന്നു.

പാഠം രണ്ട്: ആത്മാവിന്റെ സൗന്ദര്യവും ശേഷിയും

ആത്മാവിന്റെ ചിത്രത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വിചിന്തനം തുടരുമ്പോൾ, ആത്മാവിന്റെ മഹത്തായ സൗന്ദര്യത്തെയോ അതിന്റെ ഉൾക്കൊള്ളാനുള്ള ശേഷിയെയോ യഥാവിധി ചിത്രീകരിക്കാൻ ഒന്നിനും കഴിയില്ലെന്ന് വിശുദ്ധ ത്രേസ്യ വിശദീകരിക്കുന്നു.

സഹോദരിമാരേ, ഇതിനെക്കുറിച്ചു ശ്രദ്ധാപൂർവം ചിന്തിച്ചാൽ, നീതിമാന്റെ ആത്മാവ് ഒരു പറുദീസതന്നെയാണ്; ദൈവം നമ്മോടു പറയുന്നതുപോലെ, അവിടുന്ന് അതിൽ ആനന്ദം കണ്ടെത്തുന്നു. ഇത്രയും ശക്തനും ജ്ഞാനിയും പരിശുദ്ധനും സകല നന്മകളാലും നിറഞ്ഞവനുമായ ഒരു രാജാവിന്റെ ആനന്ദമായിരിക്കുന്ന ഒരു മുറി എങ്ങനെയുള്ളതായിരിക്കുമെന്നാണു നിങ്ങൾ കരുതുന്നത്? ഒരു ആത്മാവിന്റെ മഹത്തായ സൗന്ദര്യത്തോടും അതിന്റെ അപാരമായ ഉൾക്കൊള്ളാനുള്ള ശേഷിയോടും താരതമ്യം ചെയ്യാവുന്ന ഒന്നും എനിക്കു കണ്ടെത്താനാവുന്നില്ല (I.I #2).

വിശുദ്ധ ത്രേസ്യയുടെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ, ആത്മാവ് ദൈവത്തിന്റെ ഛായയിലും സാദൃശ്യത്തിലും സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതിനാൽ ഗ്രഹിക്കാനാവാത്തവിധം മനോഹരമാണ്; അതിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ ദൈവം വസിക്കുന്നതിനാൽ അതിന് അപാരമായ ഉൾക്കൊള്ളാനുള്ള ശേഷിയുമുണ്ട്. അനന്തസൗന്ദര്യവാനായ ദൈവം ഓരോ ആത്മാവിലും വസിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, ആ വസ്തുത മാത്രം ആത്മാവിനെ വിവരണാതീതമായ ഒരു തലത്തിലേക്ക് ഉയർത്തുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ അനന്തജീവനിൽ പങ്കുചേരാനാണ് ആത്മാവുതന്നെ വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്—സ്വന്തം യോഗ്യതകളാലല്ല, ദൈവത്തിന്റെ പദ്ധതിയാൽ. ഒരിക്കലും മറക്കരുതാത്ത ഒരു ആരംഭബിന്ദുവാണിത്.

വിചിന്തനം: ഈ അനന്തമായ യാഥാർഥ്യങ്ങളെക്കുറിച്ചു ചിന്തിക്കുക. ആദ്യം, നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം ആത്മാവിന്റെ സൗന്ദര്യത്തെക്കുറിച്ചു ചിന്തിക്കുക. ദൈവത്തിന്റെ സാദൃശ്യത്തിലും ഛായയിലും സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതിനാൽ, നിങ്ങളുടെ ആത്മാവ് ഗ്രഹിക്കാനാവാത്തവിധം മനോഹരമാണ്. പാപം തീർച്ചയായും ആ സൗന്ദര്യത്തെ മങ്ങിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, നിങ്ങളുടെ ആത്മാവിന്റെ സത്തയെ ഒരിക്കലും മാറ്റാൻ ഒന്നിനും കഴിയില്ല. നിങ്ങളുടെ സൃഷ്ടിയുടെ നിമിഷംമുതൽ നിത്യതയിലുടനീളം നിങ്ങളുടെ ആത്മാവ് എന്നേക്കും മനോഹരമായിരിക്കും. ഈ വസ്തുത മനസ്സിലാക്കാൻ എളിമയുടെ സത്യസന്ധത ആവശ്യമാണ്. ദൈവം നിങ്ങളെ കാണുന്നതുപോലെ നിങ്ങളെത്തന്നെ കാണാൻ സഹായിക്കുന്ന ഒരു ദാനമാണ് എളിമ. സത്യത്തിൽ അധിഷ്ഠിതമായ എളിമ, ദൈവത്തിന്റെ ദൃഷ്ടിയിൽ നിങ്ങൾ ആരാണ് എന്ന ഈ യാഥാർഥ്യം കൂടുതൽ വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കാൻ നിങ്ങളെ സഹായിക്കും.

രണ്ടാമതായി, നിങ്ങളുടെ ആത്മാവിന്റെ മഹത്തായ ഉൾക്കൊള്ളാനുള്ള ശേഷിയെക്കുറിച്ച് ധ്യാനിക്കുക. ദൈവം നിങ്ങളിൽ വസിക്കുന്നതിനാൽ, അനന്തനായവൻ നിങ്ങളിൽ വസിക്കുന്നു. അതിനാൽ, അനന്തനായ ദൈവത്തെ ഉൾക്കൊള്ളാൻ കഴിയുമെങ്കിൽ മാത്രമേ നിങ്ങളുടെ ആത്മാവിന് അനന്തനായവനെ ഉൾക്കൊള്ളാൻ കഴിയൂ. ഇത് നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം യോഗ്യതകൊണ്ടല്ല; മറിച്ച്, നിങ്ങളുടെ അസ്തിത്വത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനസ്വഭാവം അതാണ്. നിങ്ങളുടെ ആത്മാവിന്റെ ഏറ്റവും ഉള്ളിലുള്ള വാസസ്ഥാനത്തേക്ക് കൂടുതൽ കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ പ്രവേശിച്ചുകൊണ്ട് ഈ ജീവിതവും തുടർന്ന് നിത്യതയും ചെലവഴിക്കാൻ ക്ഷണിക്കപ്പെടുന്ന വിധത്തിലാണ് ദൈവം നിങ്ങളുടെ ആത്മാവിനെ സൃഷ്ടിച്ചത്. അവിടെ നിങ്ങളിൽ വസിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ ജീവനെ നിങ്ങൾ കണ്ടുമുട്ടുന്നു. ഈ സത്യം ഗ്രഹിക്കാൻ നിങ്ങളെത്തന്നെ അനുവദിക്കുന്നത് നിങ്ങളുടെ മനസ്സിലും ഹൃദയത്തിലും എളിമ ഉളവാക്കുകയും ഉള്ളിൽ വസിക്കുന്ന അനന്തനായ ദൈവത്തെ കണ്ടെത്താനുള്ള തീവ്രമായ അഭിലാഷം നിങ്ങൾക്കു നൽകുകയും ചെയ്യും.

അത്യന്തം സുന്ദരനും അനന്തനുമായ ദൈവമേ, എന്റെ അസ്തിത്വത്തിന്റെ അഗാധതകളിൽ അങ്ങയെ കണ്ടെത്താൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. എന്റെ ആത്മാവിന്റെ ഏറ്റവും ആഴത്തിലുള്ള വാസസ്ഥാനത്ത് സന്നിഹിതനായ അങ്ങയെ കാണാനും അറിയാനും സ്നേഹിക്കാനും എന്നെ സഹായിക്കണമേ. അങ്ങയെ അറിയാനും സ്നേഹിക്കാനും, അങ്ങയുടെ അതിവിശുദ്ധ പ്രതിച്ഛായയിൽ എന്നെ സൃഷ്ടിച്ച അങ്ങയോട് ഒന്നായിത്തീരാനും കഴിയേണ്ടതിന് എന്റെ കണ്ണുകളിലെ ചെളിയും ചെവികളിലെ അഴുക്കും നീക്കണമേ.

എന്നിൽ വസിക്കുന്ന അതിപരിശുദ്ധ ത്രിത്വമേ, ഞാൻ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കുന്നു, ഞാൻ അങ്ങയിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു, എന്റെ ജീവിതം ഞാൻ അങ്ങയ്ക്കു സമർപ്പിക്കുന്നു.

പാഠം മൂന്ന്: ഏറ്റവും ഉള്ളിലുള്ള വാസസ്ഥലം

അതിമനോഹരവും വലിയ ഉൾക്കൊള്ളൽശേഷിയുള്ളതുമായ ഒറ്റ വജ്രംകൊണ്ടു നിർമ്മിച്ച ഒരു കോട്ടയുടെ പ്രതിരൂപമായി കാണപ്പെടുന്ന ആത്മാവ്, അവസാനമില്ലാത്ത കണ്ടെത്തലുകളുടെ ഒരു കോട്ടകൂടിയാണ്. നിങ്ങളുടെ ആത്മാവാകുന്ന ഈ കോട്ടയിലെ ഓരോ വാസസ്ഥാനവും അതിന്റെ കേന്ദ്രത്തിലേക്കുള്ള യാത്രയിൽ കണ്ടെത്തപ്പെടേണ്ടതാണ്.

ഞാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ, ഈ കോട്ടയിൽ അനേകം മന്ദിരങ്ങൾ [വാസസ്ഥാനങ്ങൾ] ഉണ്ടെന്ന് നമുക്ക് ഇപ്പോൾ സങ്കല്പിക്കാം: ചിലത് മുകളിലും മറ്റുള്ളവ താഴെയും വേറെ ചിലത് ഇരുവശങ്ങളിലുമാണ്; അവയുടെയെല്ലാം മധ്യത്തിൽ, കേന്ദ്രഭാഗത്തായി, ഏറ്റവും പ്രധാനമായ മന്ദിരം [വാസസ്ഥാനം] സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. അവിടെയാണ് ദൈവവും ആത്മാവും തമ്മിൽ അതീവ രഹസ്യമായ കാര്യങ്ങൾ നടക്കുന്നത് (I.I #4).

“ഏറ്റവും പ്രധാനമായ വാസസ്ഥാനത്ത്” എത്തിച്ചേരുക എന്നതാണ് ഓരോ വ്യക്തിയുടെയും ലക്ഷ്യം. അവിടെ സ്വയം പൂർണ്ണമായി വെളിപ്പെടുത്തുന്ന ദൈവത്തിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ആത്മാവ് വിശ്രമിക്കും. എന്നാൽ ഓരോ ആത്മാവും ദൈവകൃപയാൽ വ്യത്യസ്ത വഴികളിലൂടെയാണ് ഏറ്റവും ഉള്ളിലുള്ള വാസസ്ഥാനത്തേക്ക് യാത്ര ചെയ്യുന്നത്. നാം സഞ്ചരിക്കുന്ന പാതകൾ സമാനമാണെങ്കിലും, ഓരോരുത്തരുടെയും പാത അവരവർക്കു മാത്രമുള്ളതാണ്.

കണ്ടെത്തലിന്റെ യാത്രയിലായിരിക്കുന്ന ഒരാളെപ്പോലെ, സ്വന്തം ആത്മാവിനുള്ളിലെ അനേകം വാസസ്ഥാനങ്ങൾ അന്വേഷിക്കുക എന്നത് ആത്മീയജീവിതത്തിന്റെ പ്രധാന ലക്ഷ്യങ്ങളിലൊന്നാണ്. ഒരു വാസസ്ഥാനത്തുതന്നെ ദീർഘകാലം നാം തങ്ങരുത്. പകരം, കേന്ദ്രത്തിലുള്ള മുറിയോട് കൂടുതൽ കൂടുതൽ അടുത്തുകൊണ്ട്, ഓരോ മുറിയും കണ്ടെത്താൻ നമുക്കു സ്വാതന്ത്ര്യമുണ്ടാകണം. കേന്ദ്രത്തിലുള്ള അറയിൽ എത്തിച്ചേർന്ന് ദൈവത്തിൽ പൂർണ്ണമായി വിശ്രമിക്കുന്നതുവരെ ഈ യാത്ര ഒരിക്കലും നിലയ്ക്കരുത്.

വിചിന്തനം: ദൈവം നിങ്ങളെ കൂടുതൽ ആഴത്തിലേക്കു വിളിക്കുന്നു എന്ന മനോഹരമായ സത്യത്തെക്കുറിച്ച് ധ്യാനിക്കുക. ജീവിതത്തിൽ പലപ്പോഴും നാം സ്വയം തൃപ്തരായി, ദൈവത്തിലേക്കുള്ള നമ്മുടെ ആന്തരികയാത്രയിൽ “കുടുങ്ങിപ്പോകുന്നു.” നമ്മുടെ ശ്രദ്ധ പിടിച്ചുപറ്റാൻ മത്സരിക്കുന്ന അനേകം ബാഹ്യശബ്ദങ്ങളിലും സ്വരങ്ങളിലും മുഴുകി, വർഷങ്ങളോളം നാം നമ്മുടെ ആത്മാവാകുന്ന കോട്ടയുടെ പുറംമുറ്റത്തോ അതിനുള്ളിലെ ഏതെങ്കിലും ഒരു മുറിയിലോ തങ്ങിപ്പോകുന്നത് പതിവാണ്.

നിങ്ങളുടെ ആത്മാവിന്റെ കേന്ദ്രത്തിലേക്കുള്ള ഈ യാത്ര ആരംഭിക്കാൻ നിങ്ങൾ തയ്യാറാണോ? അനന്തമായ സൗന്ദര്യത്തിന്റെയും സ്നേഹത്തിന്റെയും ദൈവത്തോട് നിങ്ങളെ കൂടുതൽ കൂടുതൽ അടുപ്പിക്കുന്ന ആന്തരിക വാസസ്ഥാനങ്ങൾ അന്വേഷിച്ചുതുടങ്ങാൻ നിങ്ങൾ തയ്യാറാണോ? ഈ അന്വേഷണത്തിനും കണ്ടെത്തലിനും നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടോ?

സ്വർഗമാണ് ആ അന്തിമലക്ഷ്യം; എന്നാൽ സ്വർഗം ഇവിടെയും ഇപ്പോഴും അന്വേഷിക്കാനാകും. എന്തിനു കാത്തിരിക്കണം? ദൈവസാന്നിധ്യം മങ്ങലേറ്റ് മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന അനേകം ബാഹ്യവാസസ്ഥാനങ്ങളിൽ എന്തിനു കഴിയണം? യാത്ര ആരംഭിച്ച് പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടെ അവിടുത്തെ അന്വേഷിച്ചുകൂടേ? ഇതൊരു സുരക്ഷിതമായ യാത്രയാണ്. നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം ആത്മാവിന്റെ കേന്ദ്രത്തിലേക്കുള്ള യാത്രയാണിത്. നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ വസിക്കുന്ന ദൈവത്തെ കണ്ടുമുട്ടാൻ നിങ്ങൾ ക്ഷണിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു യാത്രയാണിത്.

മറഞ്ഞിരിക്കുന്നവനും മഹത്വപൂർണ്ണനുമായ എന്റെ ദൈവമേ, എന്റെ യാത്ര ആരംഭിക്കാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. ദിവസവും ഞാൻ നേരിടുന്ന എണ്ണമറ്റ തടസ്സങ്ങളും പാപങ്ങളും പലപ്പോഴും എന്റെ ശ്രദ്ധ തിരിക്കുന്നു. എന്റെ അസ്തിത്വത്തിന്റെ അഗാധതകളിൽ എനിക്കായി കാത്തിരിക്കുന്ന അങ്ങയിലേക്കു കണ്ണുകൾ തിരിക്കാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. അങ്ങയിൽ വിശ്വസിക്കാനും ഉള്ളിലേക്കുള്ള ഈ മഹത്വപൂർണ്ണമായ യാത്ര ആരംഭിക്കാനും എന്നെ സഹായിക്കണമേ.

എന്നിൽ വസിക്കുന്ന അതിപരിശുദ്ധ ത്രിത്വമേ, ഞാൻ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കുന്നു, ഞാൻ അങ്ങയിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു, എന്റെ ജീവിതം ഞാൻ അങ്ങയ്ക്കു സമർപ്പിക്കുന്നു.

പാഠം നാല്: “ദുർഗന്ധം വമിക്കുന്ന പുഴുക്കൾ”

“ദുർഗന്ധം വമിക്കുന്ന പുഴു” എന്നാൽ എന്താണ്? ദുർഗന്ധമുള്ളതും വളരെ അരോചകവും മനസ്സിനെ ആഴത്തിൽ ബാധിക്കുന്നതുമായ ഒരു പുഴുവാണത്. നമ്മുടെ ആത്മാക്കളെ മനോഹരമായ വജ്രമെന്നോ അനന്തമായ ഉൾക്കൊള്ളൽശേഷിയെന്നോ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നതിനു പുറമേ, വിശുദ്ധ തെരേസ നമ്മിൽ ഓരോരുത്തരെയും ഈ പുഴുക്കളിൽ ഒന്നായും വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു.

…നമ്മുടെ ഈ പ്രവാസജീവിതത്തിൽ ഇത്ര മഹാനായ ദൈവത്തിന് ദുർഗന്ധം വമിക്കുന്ന ഇത്തരം പുഴുക്കളുമായി ആത്മബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെടാൻ കഴിയുമെന്ന് മനസ്സിലാക്കുന്നതും, അവിടുത്തെ മഹത്തായ നന്മയെയും അതിരില്ലാത്ത കരുണയെയും പ്രതി അവിടുത്തെ സ്നേഹിക്കുന്നതും നമുക്കൊരു ദോഷവും ചെയ്യുകയില്ല (I.I #4).

ഇത് ഒരു വൈരുധ്യമല്ലേ? നമുക്ക് എങ്ങനെ ഒരേസമയം മനോഹരമായ വജ്രനിർമിത കോട്ടയും ദുർഗന്ധം വമിക്കുന്ന പുഴുവും ആയിരിക്കാൻ കഴിയും? ഇവിടെ സന്ദർഭം മനസ്സിലാക്കേണ്ടത് അത്യാവശ്യമാണ്. ദൈവത്തിന്റെ കരുണ എന്ന യാഥാർഥ്യത്തിന് ഊന്നൽ നൽകാനാണ് വിശുദ്ധ അമ്മത്രേസ്യ നമ്മുടെ ആത്മാക്കളെക്കുറിച്ച് ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കുന്നത്. ദൈവം നമുക്കും മറ്റുള്ളവർക്കും തന്റെ കൃപകൾ നൽകുന്ന എണ്ണമറ്റ വഴികളെക്കുറിച്ച് നാം ധ്യാനിക്കണമെന്ന് വിശുദ്ധ വിശദീകരിക്കുന്നു. ദൈവം തന്റെ എണ്ണമറ്റ കൃപകൾ നൽകുന്നത് കാണാൻ വലിയ എളിമ ആവശ്യമാണെന്നും വിശുദ്ധ വിശദീകരിക്കുന്നു. നമ്മുടെ സ്വന്തം യോഗ്യതയാൽ നാം തികച്ചും അനർഹരാണെന്നും ദുർഗന്ധം വമിക്കുന്ന ഒരു പുഴുവിന്റെ ഗതിയല്ലാതെ മറ്റൊന്നും അർഹിക്കുന്നില്ലെന്നും നാം മനസ്സിലാക്കിയാൽ, നിത്യമായി കൃതജ്ഞരായിരിക്കാനുള്ള നല്ലൊരു നിലയിൽ നാം എത്തിച്ചേരും. സ്വർഗത്തിൽനിന്നുള്ള നമ്മുടെ ഈ “പ്രവാസത്തിൽ” നമുക്ക് ഇത്രയധികം നൽകുന്ന ദൈവം എത്ര കരുണാമയനാണെന്നോർത്ത് നാം വിസ്മയഭരിതരാവുകയും ചെയ്യും.

വിചിന്തനം: നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെ കൃപയും കരുണയും പ്രവർത്തിക്കുന്നത് നിങ്ങൾ കാണുന്നുണ്ടോ? നിങ്ങൾക്ക് ഇത് കാണാൻ കഴിയുന്നുണ്ടോ? കരുണ എന്ന യാഥാർഥ്യത്തെ തിരിച്ചറിയാൻ നിങ്ങൾ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടോ?

ദൈവത്തിന്റെ കരുണ നമുക്കു ചുറ്റും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അത് പ്രവർത്തിക്കുന്നത് കാണാൻ പലപ്പോഴും നമുക്കു കഴിയുന്നില്ല. പകരം, പാപം, മുറിവുകൾ, ഭിന്നത, ഉതപ്പ്, ജീവിതത്തിലെ ശ്രദ്ധ പിടിച്ചുപറ്റുന്ന മറ്റു പല കാര്യങ്ങൾ എന്നിവയിൽ നമ്മുടെ ശ്രദ്ധ ഉടക്കിനിൽക്കുന്നു. നമ്മുടെ ലോകത്തിലും ആത്മാക്കളിലും സജീവമായിരിക്കുന്ന ദൈവകരുണയിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കാൻ കഴിയുന്നവിധം നമ്മുടെ ഹൃദയത്തിന്റെ കാഴ്ചയെ ക്രമപ്പെടുത്തുക എന്നതായിരിക്കണം നമ്മുടെ നിരന്തരമായ ലക്ഷ്യം.

ദൈവത്തിന്റെ കരുണ കൂടുതൽ വ്യക്തമായി കാണാനുള്ള ഒരു വഴി, നമ്മുടെ ആത്മാക്കളുടെ ദയനീയാവസ്ഥയുമായി അതിനെ താരതമ്യം ചെയ്തുകാണുക എന്നതാണ്. അഹങ്കാരം നിങ്ങളെ സ്വയം നീതിമാനെന്നു കരുതുന്നതിലേക്കോ മറ്റുള്ളവരെ വിധിക്കുന്ന ഹൃദയത്തിലേക്കോ നയിക്കുകയാണെങ്കിൽ, ദൈവകരുണയുടെ സമൃദ്ധമായ സാന്നിധ്യം കാണാൻ നിങ്ങൾക്കു കഴിയാതെവരും. എന്നാൽ, പതിതമായ നമ്മുടെ ലോകത്തിന്റെ ദയനീയമായ ബലഹീനതയും നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം ആത്മാവിന്റെ എളിയ അവസ്ഥയും കാണാൻ നിങ്ങൾക്കു കഴിഞ്ഞാൽ, ദൈവം തന്റെ സ്നേഹവും കൃപയുമായി ഈ ബലഹീനതയിലേക്കും ദുരിതത്തിലേക്കും കടന്നുവരുന്നത് കൂടുതൽ എളുപ്പത്തിൽ കാണാൻ നിങ്ങൾക്കു കഴിയും.

നിങ്ങൾ ദുർഗന്ധം വമിക്കുന്ന ഒരു പുഴുവാണ്; എങ്കിലും ആ അവസ്ഥയിലും ദൈവം നിങ്ങളെ അനന്തമായി സ്നേഹിക്കുന്നു. നിങ്ങൾ ആരായിരുന്നാലും എന്തു ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ദൈവം നിങ്ങളെ സ്നേഹിക്കുന്നുവെന്നു മനസ്സിലാക്കുന്നതാണ്, ദൈവം ആരാണെന്നു കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ മനസ്സിലാക്കാനുള്ള ആദ്യപടി. അവിടുന്ന് കരുണതന്നെയാണ്.

കരുണാസമൃദ്ധനായ എന്റെ ദൈവമേ, അങ്ങയുടെ സ്നേഹത്തിനു ഞാൻ നന്ദി പറയുന്നു; അങ്ങയുടെ അനന്തമായ കരുണയ്ക്കു ഞാൻ നന്ദി പറയുന്നു. ഞാൻ ആരാണെന്നു കൂടുതൽ വ്യക്തമായി കാണാനും എന്നോടുള്ള അങ്ങയുടെ സ്നേഹം എത്ര ആഴമുള്ളതാണെന്നു കാണാനും എന്റെ കണ്ണുകൾ തുറക്കണമേ. എന്നോടുള്ള അങ്ങയുടെ സ്നേഹത്തിന് ഞാൻ അനർഹനാണ്; എന്നിട്ടും അങ്ങ് അത് അളവറ്റ സമൃദ്ധിയോടെ നൽകുന്നു. എനിക്കു ചുറ്റുമുള്ള എല്ലാവരുടെയും ജീവിതങ്ങളിൽ അങ്ങ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത് കാണാനുള്ള കണ്ണുകളും എനിക്കു നൽകണമേ. അവരോടുള്ള അങ്ങയുടെ കരുണയിൽ നിരന്തരം ആനന്ദിക്കാനും ആ കരുണ പകർന്നുനൽകുന്നതിൽ പങ്കുചേരാനും എന്നെ സഹായിക്കണമേ.

എന്നിൽ വസിക്കുന്ന അതിപരിശുദ്ധ ത്രിത്വമേ, ഞാൻ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കുന്നു, ഞാൻ അങ്ങയിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു, എന്റെ ജീവിതം ഞാൻ അങ്ങയ്ക്കു സമർപ്പിക്കുന്നു.

പാഠം അഞ്ച്: കോട്ടയിൽ “ആയിരിക്കുക”

പരിശുദ്ധ ത്രിത്വം ആത്മാവിന്റെ ഏറ്റവും ഉള്ളിലുള്ള വാസസ്ഥലത്ത് വസിക്കുന്നതിനാൽ, അവിടേക്കു പ്രവേശിക്കുക എന്നതാണ് നിങ്ങളുടെ ദൗത്യം. എന്നാൽ സ്വന്തം ആത്മാവിലേക്കു പ്രവേശിക്കുക എന്ന ആശയം നിങ്ങളെ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാക്കാതിരിക്കാൻ, വിശുദ്ധ അമ്മത്രേസ്യ ഇങ്ങനെ വിശദീകരിക്കുന്നു:

ഞാൻ പറയുന്നത് അസംബന്ധമാണെന്നു തോന്നുന്നു. കാരണം, ഈ കോട്ട ആത്മാവാണെങ്കിൽ, അതിലേക്കു നാം പ്രവേശിക്കുക എന്നൊരു പ്രശ്നം ഉദിക്കുന്നില്ലല്ലോ. നാംതന്നെയാണല്ലോ ആ കോട്ട: ഒരാൾ ഇതിനകം ഒരു മുറിക്കുള്ളിലായിരിക്കുമ്പോൾ അയാളോട് അതിലേക്കു പ്രവേശിക്കാൻ പറയുന്നത് അസംബന്ധമായിരിക്കുമല്ലോ! എന്നാൽ ഒരു സ്ഥലത്ത് “ആയിരിക്കുന്നതിന്” പല രീതികളുണ്ടെന്നു നിങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കണം (I.I #7).

“ഒരു സ്ഥലത്ത് ‘ആയിരിക്കുന്നതിന്’ പല രീതികളുണ്ട്.” ഇതാണ് പ്രധാന കാര്യം. വലുതും മനോഹരവുമായ ഒരു കോട്ട നിങ്ങളുടെ സ്വന്തമാണെങ്കിലും അതിലെ എല്ലാ മുറികളും നിങ്ങൾ ഒരിക്കലും ആസ്വദിച്ചിട്ടില്ലെന്നു സങ്കൽപ്പിക്കുക. പകരം, പൂമുഖത്തോ അകത്തെ ആദ്യത്തെ മുറിയിലോ മാത്രമാണ് നിങ്ങൾ സമയം ചെലവഴിച്ചിരുന്നത്. ആ കോട്ട വർഷങ്ങളോളം സ്വന്തമായുണ്ടായിരുന്നിട്ടും, അതിന്റെ ബാക്കി ഭാഗങ്ങളിൽ എന്താണുള്ളതെന്ന് ആരെങ്കിലും ചോദിക്കുമ്പോൾ, “എനിക്കറിയില്ല; ഞാൻ ഒരിക്കലും അവിടെ പോയിട്ടില്ല!” എന്നു മറുപടി പറയേണ്ടിവരുന്നതായി സങ്കൽപ്പിക്കുക.

ഇത് സങ്കൽപ്പിക്കാൻ പ്രയാസമാണെങ്കിലും, ഭൂരിഭാഗം ആളുകളും തങ്ങളുടെ ആത്മാക്കളോട് ചെയ്യുന്നത് കൃത്യമായും ഇതുതന്നെയാണ്. തങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ സജീവമായി വസിക്കുന്ന ദൈവമെന്ന മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന നിധി കണ്ടെത്താൻ, ആത്മാവിന്റെ ആന്തരിക ആഴങ്ങളും സൗന്ദര്യവും അന്വേഷിച്ചുകൊണ്ട് അവർ ഒരിക്കലും ഉള്ളിലേക്കു പ്രവേശിക്കുന്നില്ല. പുറത്തെ അങ്കണത്തിലോ ആദ്യത്തെ മുറിയിലോ വെറുതെ “ആയിരിക്കുന്നതിനു” പകരം, പരിശുദ്ധ ത്രിത്വവുമായി ആത്മൈക്യത്തിലായിരിക്കാൻ മണവറയിലേക്കാണ് നിങ്ങൾ ആകർഷിക്കപ്പെടുന്നത്.

വിചിന്തനം: നിങ്ങളുടെ ആത്മാവിനെക്കുറിച്ച് നിങ്ങൾക്ക് എത്രമാത്രം അറിയാമെന്ന് ഇന്ന് ചിന്തിക്കുക. ഒരു സന്ദർശകനെപ്പോലെയാണോ, അതോ അവിടത്തെ പ്രധാന താമസക്കാരനെപ്പോലെയാണോ നിങ്ങൾ പെരുമാറുന്നത്? പുറമേയുള്ള കാര്യങ്ങളിൽ മാത്രം മുഴുകിയിരിക്കുകയാണോ നിങ്ങൾ, അതോ നിങ്ങളുടെ കോട്ടയുടെ ഉള്ളറകളിലെ വിശദാംശങ്ങൾ നിങ്ങൾക്കറിയാമോ?

നിങ്ങളുടെ ആത്മാവാകുന്ന ഈ കോട്ടയിലേക്കു കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ പ്രവേശിക്കാനുള്ള ആദ്യപടി, നിങ്ങൾ ഒരിക്കലും അന്വേഷിച്ചറിയാത്ത പലതും അവിടെയുണ്ടെന്ന് അംഗീകരിക്കുക എന്നതാണ്. ഈ വിധത്തിൽ ആത്മജ്ഞാനം നിങ്ങൾക്കു കുറവാണെന്ന് എളിമയോടെ സമ്മതിക്കുന്നത്, കൂടുതൽ ആഴത്തിലേക്കു പ്രവേശിക്കാൻ നിങ്ങൾക്കു പ്രചോദനമാകും.

ഉള്ളിലേക്കുള്ള യാത്ര തുടരാൻ വ്യക്തമായ ഒരു തീരുമാനം എടുക്കുക എന്നതാണ് രണ്ടാമത്തെ പടി. പ്രാർത്ഥനാപൂർവം അടുത്ത “മുറി”യിലേക്കു കടക്കാൻ തീരുമാനിക്കുകയും അവിടെ സമയം ചെലവഴിക്കുകയും ചെയ്യുക. ഇതുവരെ നിങ്ങൾ തിരിച്ചറിയാതെപോയ ദൈവികസാന്നിധ്യവും സൗന്ദര്യവും ഗ്രഹിക്കാൻ ശ്രമിക്കുക. അവിടെനിന്ന്, നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിലെ ആ കേന്ദ്രമുറിയോട് കൂടുതൽ കൂടുതൽ അടുക്കാനായി, ഉള്ളിലുള്ള മുറികൾ തുടർന്നും അന്വേഷിക്കാൻ പ്രതിജ്ഞയെടുക്കുക. അവയെല്ലാം പരസ്പരം ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ, ഒരു മുറിയിൽനിന്ന് മറ്റൊന്നിലേക്കു കടക്കുക എന്നതു മാത്രമാണ് കേന്ദ്രത്തിലെത്താനുള്ള വഴി.

ഏറ്റവും നിഗൂഢമായി വസിക്കുന്ന എന്റെ ദൈവമേ, അങ്ങയുടെ ദിവ്യസാന്നിധ്യത്തിന്റെ അതിമഹത്ത്വപൂർണ്ണമായ പ്രകാശത്തിലേക്ക് നിരന്തരം കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ പ്രവേശിക്കാൻ കഴിയേണ്ടതിന് എന്നെ അങ്ങയോട് കൂടുതൽ അടുപ്പിക്കണമേ. ഈ ദിവസം എന്റെ യാത്ര പുതുതായി ആരംഭിക്കാൻ ഞാൻ തീരുമാനിക്കുന്നു. എന്റെ ആത്മാവിന്റെ ഏറ്റവും ഉള്ളിലുള്ള ആഴങ്ങളിൽ എന്നെ കാത്തിരിക്കുന്ന അങ്ങയെ ഞാൻ കണ്ടെത്തുമ്പോൾ, സന്തോഷവും സമാധാനവുംകൊണ്ട് എന്നെ നിറയ്ക്കണമേ.

എന്നിൽ വസിക്കുന്ന അതിപരിശുദ്ധ ത്രിത്വമേ, ഞാൻ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കുന്നു, ഞാൻ അങ്ങയിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു, എന്റെ ജീവിതം ഞാൻ അങ്ങയ്ക്കു സമർപ്പിക്കുന്നു.

പാഠം ആറ്: യഥാർത്ഥ പ്രാർത്ഥനയുടെ കവാടം

“പ്രാർത്ഥനയില്ലാത്ത ആത്മാക്കൾ ശരീരമോ കൈകാലുകളോ തളർന്നുപോയ മനുഷ്യരെപ്പോലെയാണ്” എന്ന് വിശുദ്ധ തെരേസ വിശദീകരിക്കുന്നു.  അവർ എപ്പോഴും “ബാഹ്യകാര്യങ്ങളിൽ” മുഴുകിയിരിക്കുന്നു. ദുഃഖകരമാണെങ്കിലും വളരെ സാധാരണമായ ഒരു അനുഭവമാണിത്. ഓരോ ദിവസവും നാം സമയം ചെലവഴിക്കുന്ന മിക്കവാറും എല്ലാ കാര്യങ്ങളും നമ്മെത്തന്നെ “തിരക്കിലാക്കാനും” നമ്മുടെ പരിമിതമായ ശ്രദ്ധ മുഴുവനും കവർന്നെടുക്കാനും ഉദ്ദേശിച്ചുള്ളവയാണ്. പുറംലോകത്തുനിന്നുള്ള നിരന്തരമായ ശബ്ദകോലാഹലത്തിൽ നാം മുഴുകിപ്പോകുന്നു. തത്ഫലമായി, ദൈവസാന്നിധ്യത്തെ കണ്ടുമുട്ടാൻ നമ്മുടെ ആത്മാവിലേക്ക് കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ പ്രവേശിച്ചാൽ മാത്രം നമുക്കായി കാത്തിരിക്കുന്ന ശാന്തമായ വിശ്രാന്തി ആസ്വദിക്കാൻ നമുക്കു കഴിയാതെപോകുന്നു. എന്താണ് ഇതിനുള്ള പ്രതിവിധി?  പ്രാർത്ഥനയാണ്:

എനിക്കു മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയുന്നിടത്തോളം, ഈ കോട്ടയിലേക്കുള്ള പ്രവേശനകവാടം പ്രാർത്ഥനയും ധ്യാനവുമാണ്: വാചികപ്രാർത്ഥനയ്ക്കു പകരം മാനസികപ്രാർത്ഥനയാണ് ഞാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് എന്നല്ല; കാരണം, അത് പ്രാർത്ഥനയാണെങ്കിൽ അതോടൊപ്പം ധ്യാനവും ഉണ്ടായിരിക്കണം (I.I #9).

വിശുദ്ധ തെരേസ പറയുന്ന പ്രാർത്ഥന കേവലം പ്രാർത്ഥനകൾ “ചൊല്ലുക” എന്നതല്ല. പലപ്പോഴും ആളുകൾ പള്ളിയിൽ പോകുകയും ഭക്ഷണത്തിനു മുമ്പോ രാത്രിയിലോ പ്രാർത്ഥനകൾ ചൊല്ലുകയും ചെയ്യുന്നു; എന്നാൽ യഥാർത്ഥത്തിൽ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നതിൽ പൂർണ്ണമായും പരാജയപ്പെടുന്നു. പ്രാർത്ഥന യഥാർത്ഥ പ്രാർത്ഥനയാകണമെങ്കിൽ “അതോടൊപ്പം ധ്യാനവും ഉണ്ടായിരിക്കണം” എന്ന് വിശുദ്ധ തെരേസ പറയുന്നു. മറ്റൊരു വിധത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ, പറയുന്നതോ ചിന്തിക്കുന്നതോ ആയ കാര്യങ്ങളുടെ അർത്ഥത്തിലും രഹസ്യത്തിലും ഉള്ളുകൊണ്ട് സജീവമായി മുഴുകണം. പ്രാർത്ഥനയുടെ ആരംഭത്തിലേക്കുള്ള “കവാടം” ധ്യാനമാണ്; അതിനാൽ നമ്മുടെ ആത്മാവാകുന്ന കോട്ടയിലേക്കുള്ള കവാടവും അതുതന്നെയാണ്.

യഥാർത്ഥ പ്രാർത്ഥന ദൈവവുമായുള്ള സംവാദമാണ്. എന്നാൽ അത് വിശുദ്ധമായ സംവാദവും ആയിരിക്കണം. ചിലപ്പോൾ, ദൈവത്തെ ദൈവമായിട്ടല്ല, നമ്മുടെ ദാസനെന്നപോലെയാണ് നാം അവിടുത്തോടു സംസാരിക്കുന്നത്. നമുക്കുവേണ്ടി എന്തു ചെയ്യണമെന്ന് അവിടുത്തോടു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ആവശ്യങ്ങളുമായാണ് നാം ദൈവത്തെ സമീപിക്കുന്നത്. നാം ആവശ്യപ്പെടുന്നത് അവിടുന്ന് നൽകുന്നില്ലെങ്കിൽ നമുക്കു കോപം വരുന്നു. ഇത് യഥാർത്ഥ പ്രാർത്ഥനയല്ല.

നാം ആരോടാണ് സംസാരിക്കുന്നതെന്നും അവിടുത്തോടുള്ള ബന്ധത്തിൽ നാം ആരാണെന്നും അറിയുമ്പോഴാണ് യഥാർത്ഥ പ്രാർത്ഥന നടക്കുന്നത്. അവിടുന്ന് ദൈവമാണ്, സർവശക്തനാണ്, നിർമ്മലമായ കരുണതന്നെയാണ്. നാമാകട്ടെ പാപികളാണ്—ബലഹീനരും ആശയക്കുഴപ്പത്തിലായിരിക്കുന്നവരും എല്ലാറ്റിനും ദൈവത്തെ ആശ്രയിക്കേണ്ടവരും. ദൈവത്തെ അറിയുക, അവിടുത്തെ സ്നേഹിക്കുക, നമ്മുടെ ആത്മാക്കളുടെ രാജാവായി അവിടുത്തോട് പ്രത്യുത്തരിച്ചുകൊണ്ട് അവിടുത്തെ മഹത്ത്വപ്പെടുത്തുക എന്നതാണ് നമ്മുടെ ജീവിതലക്ഷ്യം. ദൈവത്തോടുള്ള ഈ ശരിയായ മനോഭാവം ഉണ്ടാകുമ്പോൾ മാത്രമേ നമുക്കു പ്രാർത്ഥിക്കാൻ ആരംഭിക്കാനാകൂ.

വിചിന്തനം: നിങ്ങൾ പ്രാർത്ഥിക്കാറുണ്ടോ? കൂടുതൽ വ്യക്തമായി ചോദിച്ചാൽ, നിങ്ങൾ ധ്യാനിക്കാറുണ്ടോ? മറ്റൊരു വിധത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ, നിങ്ങളുടെ ആത്മാവാകുന്ന കോട്ടയിൽ നിങ്ങൾ എപ്പോഴെങ്കിലും പ്രവേശിച്ചിട്ടുണ്ടോ? യഥാർത്ഥ പ്രാർത്ഥനയിൽ ചെലവഴിച്ച ഒരു സമയത്തിലൂടെ അങ്ങനെ ചെയ്ത ഒരു സന്ദർഭം നിങ്ങൾക്ക് ചൂണ്ടിക്കാണിക്കാനാകുമോ?

ഇത് ആത്മീയജീവിതത്തെയും പ്രാർത്ഥനയെയും കുറിച്ചുള്ള ഒരു പുസ്തകമാണെങ്കിലും, ആത്മീയജീവിതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വായന ഒരിക്കലും പ്രാർത്ഥന യഥാർത്ഥത്തിൽ അഭ്യസിക്കുന്നതിനു പകരമാകില്ല. പഠനത്തിലൂടെ നമുക്കു ദൈവത്തെക്കുറിച്ച് അറിയാൻ കഴിയും; എന്നാൽ പ്രാർത്ഥനയിലാണ് നാം ദൈവത്തെ കണ്ടുമുട്ടുന്നതും നമ്മുടെ ഉള്ളിലെ അവിടുത്തെ സജീവവും യഥാർത്ഥവുമായ സാന്നിധ്യം അനുഭവിക്കുന്നതും.

മുമ്പ് നിങ്ങൾ പ്രാർത്ഥനയിൽ മുഴുകിയിരുന്ന ഒരു സമയത്തെക്കുറിച്ചു ചിന്തിക്കുക. ഒരുപക്ഷേ അത് ഒരു ധ്യാനശുശ്രൂഷയ്ക്കിടയിലോ നിങ്ങളുടെ പള്ളിയിൽ ദിവ്യകാരുണ്യ ആരാധനയിൽ പങ്കെടുത്ത സമയത്തോ ആയിരുന്നിരിക്കാം. ഒരുപക്ഷേ മുമ്പ് വീട്ടിൽ, നിങ്ങളുടെ മുറിയുടെ നിശ്ശബ്ദതയിൽ, ദിവസവും പ്രാർത്ഥിക്കുന്ന പതിവ് നിങ്ങൾക്കുണ്ടായിരുന്നിരിക്കാം.

ചില പ്രാർത്ഥനകൾ ചൊല്ലുക എന്നതിനപ്പുറം നിങ്ങൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ പ്രാർത്ഥിച്ച ഒരു സമയം ഓർത്തെടുക്കാൻ കഴിയുന്നുവെങ്കിൽ, എല്ലാ ദിവസവും ആ ശീലത്തിലേക്കു മടങ്ങിവരാൻ പ്രതിജ്ഞയെടുക്കുക. നിങ്ങൾ എല്ലാ ദിവസവും പ്രാർത്ഥനയ്ക്കായി സമയം ചെലവഴിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, അതിൽ എങ്ങനെ കൂടുതൽ ആഴത്തിലേക്കു കടക്കാമെന്നു ചിന്തിക്കുക. ഓരോ ദിവസവും നിങ്ങളുടെ പ്രാർത്ഥനയിൽ ധ്യാനം അഭ്യസിക്കാൻ ശ്രമിക്കുക. ഒരു പ്രത്യേക പ്രാർത്ഥനയോ സുവിശേഷങ്ങളിൽനിന്നുള്ള ഒരു ഭാഗമോ തിരഞ്ഞെടുക്കുക. അതിനെക്കുറിച്ചു ചിന്തിക്കുക, ആ രംഗത്തിലേക്കു പ്രവേശിക്കാൻ ശ്രമിക്കുക, അത് നിങ്ങളെ അതിലേക്ക് ആകർഷിക്കാൻ അനുവദിക്കുക, ദൈവസാന്നിധ്യം അന്വേഷിക്കുക. ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹസാന്നിധ്യം അനുഭവിക്കുമ്പോൾ നിശ്ശബ്ദതയിൽ ഇരിക്കാൻ ഭയപ്പെടരുത്.

മഹത്ത്വപൂർണ്ണനായ ദൈവമേ, എല്ലാ ദിവസവും പ്രാർത്ഥിക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ജീവിതത്തിൽ എന്റെ ശ്രദ്ധ ചിതറുകയോ മറ്റു കാര്യങ്ങളിൽ ഞാൻ മുഴുകിപ്പോകുകയോ ചെയ്യുമ്പോൾ, മനസ്സിനെ ശാന്തമാക്കി പ്രാർത്ഥനയിലൂടെയും ധ്യാനത്തിലൂടെയും അങ്ങയുമായി ബന്ധപ്പെടാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. ധ്യാനിക്കാൻ എങ്ങനെയെന്ന് ഞാൻ പഠിക്കട്ടെ. ചിന്തകളിൽ അങ്ങയെ കണ്ടുമുട്ടുകയോ അധരങ്ങളാൽ അങ്ങയോടു സംസാരിക്കുകയോ മാത്രമല്ല, എന്റെ ഇച്ഛാശക്തിയും അങ്ങയ്ക്കു സമർപ്പിക്കാൻ കഴിയേണ്ടതിന് ഈ പ്രാർത്ഥനാശീലം ഞാൻ കണ്ടെത്തട്ടെ. പ്രാർത്ഥനയിൽ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കാൻ പഠിക്കേണ്ടതിന് എന്റെ ആത്മാവിന്റെ മുഴുവൻ തീക്ഷ്ണതയോടുംകൂടെ ഞാൻ അങ്ങനെ ചെയ്യട്ടെ.

എന്നിൽ വസിക്കുന്ന അതിപരിശുദ്ധ ത്രിത്വമേ, ഞാൻ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കുന്നു, ഞാൻ അങ്ങയിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു, എന്റെ ജീവിതം ഞാൻ അങ്ങയ്ക്കു സമർപ്പിക്കുന്നു.

പാഠം ഏഴ്: വാതിലിലൂടെ പ്രവേശിക്കൽ

പ്രാർഥനയുടെ ആഴത്തിന് അവസാനമില്ല. നമ്മുടെ ത്രിയേകദൈവവുമായുള്ള സംസർഗത്തിൽ അനുദിനം കൂടുതൽ ആഴപ്പെടാനും ഉള്ളിലേക്ക് പ്രവേശിക്കാനുമാണ് നാം വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ആഴത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കാൻ നാം ആദ്യം തുടങ്ങേണ്ടതുണ്ട്. പ്രാർഥിക്കാൻ തുടങ്ങുന്ന വ്യക്തിയെക്കുറിച്ച് വിശുദ്ധ അമ്മത്രേസ്യ ഇവിടെ പറയുന്നു:

ആയിരം വ്യഗ്രതകൾ നിറഞ്ഞ മനസ്സുമായി അവർ മാസത്തിൽ ഏതാനും തവണ മാത്രമേ പ്രാർഥിക്കുന്നുള്ളൂ. സാധാരണയായി, പ്രാർഥനയിലുടനീളം അവരുടെ ചിന്ത ആ വ്യഗ്രതകളെക്കുറിച്ചുതന്നെയായിരിക്കും. കാരണം, അവയോട് അവർ അത്രയേറെ ആസക്തരാണ്; അവരുടെ നിക്ഷേപം എവിടെയാണോ, അവിടെയാണ് അവരുടെ ഹൃദയവും (I.I #10).

“ഇടയ്ക്കിടെ” ഈ വ്യക്തി പ്രാർഥനയിലൂടെ കോട്ടയ്ക്കുള്ളിൽ പ്രവേശിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് വിശുദ്ധ തുടർന്ന് ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു. കഷ്ടിച്ച് അകത്തു കടക്കുന്നതേയുള്ളൂവെങ്കിലും, ഒപ്പം “ആയിരം ഇഴജന്തുക്കളും” അകത്തു കടക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ഈ വ്യക്തി “അകത്തു പ്രവേശിച്ചു എന്നതുകൊണ്ടുതന്നെ വലിയൊരു കാര്യം ചെയ്തിരിക്കുന്നു.” മറ്റൊരു വിധത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ, യഥാർഥമായ പ്രാർഥനയിലും ധ്യാനത്തിലും ഏർപ്പെടാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ, നാം പൂർണമായി രൂപാന്തരപ്പെട്ടതായോ വിശുദ്ധരെപ്പോലെ പ്രാർഥിക്കുന്നതായോ അനുഭവപ്പെടാൻ സാധ്യത കുറവാണ്. എന്നിരുന്നാലും, നാം അല്പമെങ്കിലും പ്രാർഥിക്കുകയും ധ്യാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുവെങ്കിൽ, അത് മാസത്തിൽ ഏതാനും തവണ മാത്രമാണെങ്കിൽപ്പോലും, അത് നല്ലതാണ്; ആദ്യത്തേതും അനിവാര്യവുമായ ഒരു ചുവടുവയ്പായി അതിനെ മനസ്സിലാക്കണം.

വിചിന്തനം: പ്രാർഥനയിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യങ്ങളിലൊന്ന് പ്രാർഥിക്കുക എന്നതുതന്നെയാണ്. ഓരോ മാസവും ഏതാനും തവണയെങ്കിലും നിങ്ങൾ പ്രാർഥിക്കാറുണ്ടോ? ഉണ്ടെങ്കിൽ, അത് നല്ലതാണ്. എന്നാൽ പ്രാർഥനയോടുള്ള ഈ അളവിലുള്ള പ്രതിബദ്ധത നിങ്ങളെ ഒരിക്കലും വലിയ ആഴങ്ങളിലേക്ക് നയിക്കുകയില്ല. നിങ്ങൾ പൂർണമായി പ്രതിബദ്ധത പുലർത്തുന്ന ഒരു ഉറച്ച ശീലമായി പ്രാർഥന മാറണം. പ്രാർഥിക്കുമ്പോൾ നിങ്ങൾക്ക് ശ്രദ്ധാവ്യതിചലനങ്ങളും മനസ്സിനെ അലട്ടുന്ന ചിന്തകളും ഉണ്ടാകാറുണ്ടോ? എന്താണ് നിങ്ങളുടെ ശ്രദ്ധ തിരിക്കുന്നത്? ഏകാഗ്രത പുലർത്താൻ കഴിയാത്തവിധം നിങ്ങളുടെ മനസ്സിനെ വ്യാപരിച്ചിരിക്കുന്നത് എന്താണ്? ആ ശ്രദ്ധാവ്യതിചലനങ്ങളെ തള്ളിക്കളയുക, ഒഴികഴിവുകൾ ഒഴിവാക്കുക, പ്രാർഥനാജീവിതം നയിക്കാൻ ദൃഢനിശ്ചയമെടുക്കുക.

എല്ലാ ദിവസവും പ്രാർഥിക്കാനുള്ള നിങ്ങളുടെ പ്രതിബദ്ധതയെക്കുറിച്ച് വിചിന്തനം ചെയ്യുക. പ്രാർഥനയ്ക്കായി ഒരു സമയക്രമം തയ്യാറാക്കാൻ ശ്രമിക്കുക. കഴിയുമെങ്കിൽ, എല്ലാ ദിവസവും ഒരേ ദൈർഘ്യമുള്ള സമയം പ്രാർഥനയ്ക്കായി മാറ്റിവയ്ക്കുക. അതിനായി ശാന്തമായ ഒരു സ്ഥലം കണ്ടെത്തുക. കുറഞ്ഞത് പത്തു മിനിറ്റെങ്കിലും പ്രാർഥിച്ചുകൊണ്ട് തുടങ്ങുക; കൂടുതൽ സമയം ചെലവഴിക്കുന്നതാണ് അഭികാമ്യം. ദൈവത്തിനു സമയം നൽകുന്നതിൽ പിശുക്കു കാണിക്കരുത്. ആ പ്രാർഥനാസമയം എങ്ങനെ ചെലവഴിക്കണമെന്ന് ആസൂത്രണം ചെയ്ത് അതനുസരിച്ചു മുന്നോട്ടുപോകുക. അത് ഫലരഹിതമാണെന്നു തോന്നിയാലും പ്രതിബദ്ധത കൈവിടരുത്. പ്രാർഥിക്കാൻ പഠിക്കാനും എല്ലാ ദിവസവും പ്രാർഥിക്കാനും ദൃഢനിശ്ചയമെടുക്കുക. ഈ പ്രതിബദ്ധതയും നിങ്ങളുടെ വിശ്വസ്തതയും നിങ്ങളുടെ ആത്മാവാകുന്ന കോട്ടയുടെ വാതിലിലൂടെ അകത്തു പ്രവേശിക്കാൻ നിങ്ങളെ പ്രാപ്തരാക്കിയെന്ന് നിങ്ങൾ കണ്ടെത്തും. അകത്തു പ്രവേശിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ, ദൈവം വസിക്കുന്ന കേന്ദ്രത്തിലേക്കുള്ള യാത്രയിൽ കണ്ടെത്താനും അറിയാനും എത്രയധികം കാര്യങ്ങളുണ്ടെന്ന് കണ്ട് നിങ്ങൾ അത്ഭുതപ്പെടും.

ക്ഷമാശീലനായ എന്റെ കർത്താവേ, ജീവിതത്തിലെ പല വ്യഗ്രതകൾക്കും ഞാൻ അങ്ങയെക്കാൾ മുൻഗണന നൽകിയിട്ടുണ്ട്. എല്ലാ ദിവസവും വിശ്വസ്തതയോടെ പ്രാർഥിക്കുന്നതിൽ ഞാൻ വീഴ്ച വരുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഇന്നു ഞാൻ മാറാൻ ദൃഢനിശ്ചയമെടുക്കുന്നു. അങ്ങയെക്കുറിച്ചു ധ്യാനിക്കാൻ പഠിക്കുമെന്ന് ഞാൻ തീരുമാനിക്കുന്നു. ശ്രദ്ധാവ്യതിചലനങ്ങൾ ഉണ്ടാകുമ്പോഴെല്ലാം അവയെ തള്ളിക്കളയുമെന്ന് ഞാൻ വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു. എല്ലാ ദിവസവും പ്രാർഥനയിൽ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കാനും ആരാധിക്കാനും ഒരിക്കലും വീഴ്ച വരുത്താതിരിക്കേണ്ടതിന് എന്റെ ദുർബലമായ ഇച്ഛാശക്തിയെ അതിജീവിക്കുമെന്ന് ഞാൻ വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു.

എന്നിൽ വസിക്കുന്ന അതിപരിശുദ്ധ ത്രിത്വമേ, ഞാൻ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കുന്നു, ഞാൻ അങ്ങയിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു, എന്റെ ജീവിതം ഞാൻ അങ്ങയ്ക്കു സമർപ്പിക്കുന്നു.

പാഠം എട്ട്: മാരകപാപത്തിന്റെ ഫലം

ആദ്യ വാസസ്ഥാനങ്ങളിൽ കഴിയുന്ന ആത്മാവിനെക്കുറിച്ച് വിചിന്തനം തുടരുന്ന വിശുദ്ധ അമ്മത്രേസ്യ, മാരകപാപത്തിന്റെ ഭയാനകമായ യാഥാർഥ്യത്തെക്കുറിച്ചു ചിന്തിക്കാൻ അല്പനേരം നിൽക്കുന്നു.

ഇതിനെക്കാൾ കനത്ത അന്ധകാരം വേറെയില്ല; ഇരുണ്ടതും കറുത്തതുമായ മറ്റെന്തും ഇതിനോടു താരതമ്യപ്പെടുത്തുമ്പോൾ വളരെ കുറച്ചേ ഇരുണ്ടതും കറുത്തതുമാകുന്നുള്ളൂ. ഇതിനെക്കുറിച്ച് ഒരു കാര്യം മാത്രം നിങ്ങൾ അറിഞ്ഞാൽ മതി: ആത്മാവിന് അതിന്റെ സകല പ്രഭയും സൗന്ദര്യവും നൽകിയ സൂര്യൻതന്നെ ഇപ്പോഴും അതിന്റെ കേന്ദ്രത്തിലുണ്ടെങ്കിലും, ആത്മാവ് അവിടുത്തെ ജീവത്തിൽ പങ്കുചേരുന്ന കാര്യത്തിൽ, അവിടുന്ന് അവിടെ ഇല്ലാത്തതുപോലെയാണ്. സൂര്യനെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കാൻ സ്ഫടികത്തിനു കഴിയുന്നതുപോലെ അവിടുത്തെ ആസ്വദിക്കാൻ ആത്മാവിനു കഴിവുണ്ടായിരിക്കുമ്പോഴാണ് ഇങ്ങനെ സംഭവിക്കുന്നത് (I.II #1).

മാരകപാപത്തിൽ വീഴാനുള്ള യഥാർഥ സാധ്യത നമുക്ക് എല്ലായ്‌പ്പോഴും ഉണ്ടെന്നു മനസ്സിലാക്കേണ്ടത് പ്രധാനമാണ്. അതിനാൽ, മാരകപാപംമൂലം ആത്മാവ് എത്രമാത്രം “ഇരുണ്ടതും” “കറുത്തതും” ആയിത്തീരുന്നു എന്നു മനസ്സിലാക്കുന്നത് ഗുരുതരമായ പാപത്തിലേക്കു നയിക്കുന്ന പ്രലോഭനങ്ങളെ അതിജീവിക്കാൻ അനിവാര്യമായ ഒരു സഹായമാണ്. ദൈവം ഉള്ളിൽ വസിക്കാതാകുന്നു എന്നല്ല ഇതിനർഥം; മറിച്ച്, പരിശുദ്ധ ത്രിത്വം വസിക്കുന്ന ആത്മാവിന്റെ മധ്യമുറി പൂർണമായി മൂടപ്പെടുന്നതിനാൽ, ഉള്ളിൽ വസിക്കുന്ന അവിടുത്തെ കണ്ടുമുട്ടാൻ കഴിയുന്നില്ല എന്നതാണ്. മാരകപാപത്തോടൊപ്പം കൃപ നഷ്ടപ്പെടുന്നു; എന്നാൽ ദൈവം തന്റെ സത്തയാൽ നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ സന്നിഹിതനായി തുടരുകയും നമ്മുടെ അസ്തിത്വം നിലനിർത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, നമ്മെ സ്നേഹിക്കുന്ന ദൈവവുമായുള്ള സംസർഗം വിച്ഛേദിക്കപ്പെടുകയും ആത്മാവ് അന്ധകാരത്തിൽ അവശേഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

വിശുദ്ധ ത്രേസ്യ നൽകുന്ന രണ്ട് ഉപദേശങ്ങൾ ഇവയാണ്: ഒന്നാമതായി, മാരകപാപത്തിന്റെ ഫലങ്ങൾ വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കാൻ നിങ്ങൾക്കു കഴിഞ്ഞാൽ, ദൈവത്തെ വേദനിപ്പിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള വിശുദ്ധമായ ഒരു ഭയം നിങ്ങളിൽ നിറയാൻ തുടങ്ങും. നിങ്ങൾ ഗുരുതരമായി പാപം ചെയ്യുമ്പോൾപ്പോലും ദൈവത്തെത്തന്നെ ഒരിക്കലും ഭയപ്പെടരുത്. എന്നാൽ മാരകപാപത്തിന്റെ അവസ്ഥയെ നിങ്ങൾ ഭയപ്പെടണം. പൂർണ്ണമായ അന്ധകാരം, ദൈവത്തിൽനിന്നുള്ള വേർപാട്, പുണ്യം നേടിത്തരുന്ന ഒന്നും ചെയ്യാനാവാത്ത അവസ്ഥ, ദിശാബോധം നഷ്ടപ്പെടൽ, ആശയക്കുഴപ്പം തുടങ്ങിയവയെ അതീവ ഗൗരവത്തോടെ ഭയപ്പെടുകയും നിങ്ങളുടെ ആത്മാവിന്റെ സർവശക്തിയുമുപയോഗിച്ച് ഒഴിവാക്കുകയും വേണം. രണ്ടാമതായി, മാരകപാപത്തിന്റെ ഫലം, അതായത് ആ അവസ്ഥയിലുള്ള ആത്മാവിന് ദൈവത്തിനു പ്രീതികരവും ആത്മാവിന് ഉപകാരപ്രദവുമായ ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല എന്ന സത്യം മനസ്സിലാക്കുന്നതിലൂടെ എളിമ ജനിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു. കൂടുതൽ വ്യക്തമായി പറഞ്ഞാൽ, തന്റെ ഉള്ളിൽനിന്ന് ഉളവാകുന്ന ഓരോ നല്ല പ്രവൃത്തിയും ദൈവത്തിൽനിന്നു മാത്രമാണ് വരുന്നതെന്ന് ആത്മാവിനു തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയും. ദൈവമാണ് ജീവജലത്തിന്റെ ഉറവ; ആ ജലമില്ലാതെ മരണം മാത്രമേ സാധ്യമാകൂ. എന്നാൽ ഒരാൾ കൃപയുടെ ജലത്തിലേക്കു തിരിയുമ്പോൾ, ഉള്ളിൽനിന്ന് പുതുജീവൻ പൊട്ടിപ്പുറപ്പെടാൻ തുടങ്ങുന്നു.

വിചിന്തനം: മാരകപാപത്തിന്റെ ഗൗരവവും ഭീകരതയും മനസ്സിലാക്കാൻ ശ്രമിക്കുക. നിങ്ങൾ ഒരിക്കലും മാരകപാപം ചെയ്തിട്ടില്ലെങ്കിൽ, നിങ്ങൾക്ക് അതു സംഭവിക്കാനാവില്ലെന്നു കരുതി സ്വയം വഞ്ചിക്കരുത്. മാരകപാപത്തെക്കുറിച്ചു മാത്രമല്ല, എല്ലാ പാപങ്ങളെക്കുറിച്ചും വിശുദ്ധമായ ഒരു ഭയം നിങ്ങളിൽ വളർത്താൻ ശ്രമിക്കുക. നാം പാപത്തെ വെറുക്കുകയും അതിനോട് വിമുഖത തോന്നുകയും അതിനെ നിന്ദിക്കുകയും ഒരിക്കലും പാപം ചെയ്യാതിരിക്കാൻ ദൃഢമായി തീരുമാനിക്കുകയും വേണം. പാപം വശീകരിക്കുന്നതും വഞ്ചിക്കുന്നതുമാണ് എന്നതാണ് പ്രശ്നം. ദുരിതത്തിലാകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതുകൊണ്ടല്ല ആരും പാപം ചെയ്യുന്നത്. ഈ പ്രവൃത്തിയോ ആ പ്രവൃത്തിയോ തങ്ങൾക്ക് സംതൃപ്തി നൽകുമെന്ന നുണ വിശ്വസിക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ് അവർ പാപം ചെയ്യുന്നത്. പാപം എപ്പോഴും ഉപരിപ്ലവവും ക്ഷണികവുമായ ഏതെങ്കിലും സംതൃപ്തി നൽകുമെങ്കിലും, അത് എന്നും അവസാനിക്കുന്നത് ആന്തരികമായ ശൂന്യതയിലും നാശത്തിലുമാണ്. പാപത്തിന്റെ, പ്രത്യേകിച്ച് മാരകപാപത്തിന്റെ, ഭീകരതയെക്കുറിച്ചുള്ള സത്യം കണ്ടെത്താൻ നിങ്ങൾക്കു കഴിഞ്ഞാൽ, പ്രലോഭനമുണ്ടാകുമ്പോഴെല്ലാം ഈ ഭീകരത ഓർക്കാൻ സദാ സന്നദ്ധരായിരിക്കുക. അങ്ങനെ ആ പ്രലോഭനത്തെ വലിയ ശക്തിയോടെ തള്ളിക്കളയാൻ നിങ്ങൾക്കു കഴിയും.

നിങ്ങൾ ദൈവത്തിന്റെ കൃപയിലും കരുണയിലും ഉറച്ചുവേരൂന്നി നിലകൊള്ളുന്നുവെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ ചെയ്യുന്ന എല്ലാ നന്മകളുടെയും ഉറവിടം ആ കൃപയും കരുണയുമാണെന്ന വസ്തുതയെക്കുറിച്ചും ചിന്തിക്കുക. എളിമയോടെയുള്ള ഈ തിരിച്ചറിവ് അഹങ്കാരത്തിൽനിന്നു മോചിതരാകാൻ നിങ്ങളെ സഹായിക്കും. ശുദ്ധജലത്തിന്റെ ഉറവയ്ക്കരികിൽ നട്ടുവളർത്തപ്പെട്ട് സൂര്യകിരണങ്ങളിൽ കുളിച്ചുനിൽക്കുന്ന വൃക്ഷത്തിന്റെ ചിത്രം വിശുദ്ധ ത്രേസ്യ ഉപയോഗിക്കുന്നതുപോലെ നിങ്ങളും ഉപയോഗിക്കുക. വെള്ളവും സൂര്യപ്രകാശവുമില്ലാതെ ആ വൃക്ഷത്തിനു വളരാനോ നല്ല ഫലം പുറപ്പെടുവിക്കാനോ കഴിയില്ല. അതുപോലെതന്നെ, ദൈവമില്ലാതെ നമുക്കും നന്മയായ ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല. എളിമ പകരുന്ന ആ സത്യം മുറുകെപ്പിടിക്കുക. നിങ്ങൾ ചെയ്യുന്ന എല്ലാ നന്മകളുടെയും ഉറവിടത്തിലേക്കു വിരൽചൂണ്ടുമ്പോൾ, നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിൽ വലിയ കൃതജ്ഞത ഉളവാക്കാൻ ആ സത്യത്തെ അനുവദിക്കുക.

ക്ഷമിക്കുന്ന എന്റെ കർത്താവേ, ഞാൻ പാപം ചെയ്യുമ്പോൾ എന്റെ ആത്മാവിന്റെ സൗന്ദര്യത്തെ മാലിന്യംകൊണ്ട് മൂടുന്നു. അങ്ങനെ സംഭവിക്കുമ്പോൾ, എന്നിലൂടെ പ്രകാശിക്കാൻ അങ്ങേക്കു കഴിയുന്നില്ല; അങ്ങയുടെ പ്രകാശത്താൽ ശോഭയോടെ തിളങ്ങാൻ എനിക്കും കഴിയുന്നില്ല. എല്ലാ പാപങ്ങളോടും വിശുദ്ധമായ ഒരു വെറുപ്പ് എനിക്കു നൽകണമേ; അങ്ങനെ എനിക്ക് അവയോട് എപ്പോഴും വിമുഖത തോന്നട്ടെ. എന്റെ ജീവിതത്തിലെ എല്ലാ നന്മകളുടെയും ഉറവിടം അങ്ങാണെന്ന് എളിമയോടെ അംഗീകരിക്കാനും എന്നെ സഹായിക്കണമേ; അങ്ങനെ എന്റെ അഗാധമായ കൃതജ്ഞതയും മഹത്വവും അങ്ങേക്ക് അർപ്പിക്കാൻ എനിക്കു കഴിയട്ടെ.

എന്നിൽ വസിക്കുന്ന അതിപരിശുദ്ധ ത്രിത്വമേ, ഞാൻ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കുന്നു, ഞാൻ അങ്ങയിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു, എന്റെ ജീവിതം ഞാൻ അങ്ങയ്ക്കു സമർപ്പിക്കുന്നു.

പാഠം ഒൻപത്: എളിമയിലൂടെ നേടുന്ന ആത്മജ്ഞാനം

മാരകപാപത്തെക്കുറിച്ചുള്ള തന്റെ ഹ്രസ്വമായ പ്രബോധനം അവസാനിപ്പിച്ച ഉടനെ, ഒരാൾക്ക് ഉണ്ടായിരിക്കാവുന്ന ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട പുണ്യം എന്നു താൻ വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന എളിമയിലേക്ക് വിശുദ്ധ ത്രേസ്യ ശ്രദ്ധ തിരിക്കുന്നു.

…ആത്മപരിജ്ഞാനം അത്ര പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ്; നിങ്ങൾ സ്വർഗത്തോളം ഉയർത്തപ്പെട്ടാലും അതു വളർത്തിയെടുക്കുന്നതിൽ ഒരിക്കലും അയവു വരുത്തരുതെന്നാണ് എന്റെ ആഗ്രഹം. നാം ഈ ഭൂമിയിലായിരിക്കുന്നിടത്തോളം എളിമയെക്കാൾ പ്രധാനപ്പെട്ട മറ്റൊന്നും നമുക്കില്ല. അതുകൊണ്ട് ഞാൻ ആവർത്തിക്കുന്നു: മറ്റു മുറികളിലേക്കു പറന്നുപോകുന്നതിനു പകരം, എളിമ ആർജിക്കുന്ന മുറിയിൽ പ്രവേശിച്ചുകൊണ്ട് ആരംഭിക്കുന്നത് വളരെ നല്ലതാണ്—തീർച്ചയായും അത്യുത്തമമാണ്. കാരണം, പുരോഗതി കൈവരിക്കാനുള്ള വഴി അതാണ്. നടന്നുപോകാൻ സുരക്ഷിതവും നിരപ്പുമായ ഒരു പാത നമുക്കുണ്ടെങ്കിൽ, പറക്കാനുള്ള ചിറകുകൾ നാം എന്തിനു മോഹിക്കണം? (I.II #10)

വിശുദ്ധ ത്രേസ്യ “എളിമ”, “ആത്മപരിജ്ഞാനം” എന്നീ പദങ്ങൾ ഒരേ അർത്ഥത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നു. അവരെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അവ രണ്ടും ഒന്നുതന്നെയായിരുന്നു. ആത്മപരിജ്ഞാനത്തിൽനിന്നാണ് എളിമ ഉത്ഭവിക്കുന്നത്. ഈ ഒന്നാമത്തെ വാസസ്ഥാനത്ത്, ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ നമ്മുടെ സ്വന്തം ആത്മാവിന്റെ സത്യം കണ്ടെത്താൻ ബോധപൂർവം ശ്രമിക്കുന്നതിലൂടെ എളിമ വളരാൻ തുടങ്ങുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ കൃപയും കരുണയും കൂടാതെ നമുക്കൊന്നും ചെയ്യാൻ കഴിയില്ലെന്നു തിരിച്ചറിയുമ്പോൾ, പാപത്തിന്റെ, പ്രത്യേകിച്ച് മാരകപാപത്തിന്റെ, ഫലങ്ങൾ കാണുന്നത് നമ്മെ എളിമപ്പെടുത്തേണ്ടതാണ്. കൂടാതെ, നാം നമ്മുടെ ദൃഷ്ടി ദൈവത്തിലേക്കു തിരിക്കുകയും ഉള്ളിൽ വസിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ അനന്തസൗന്ദര്യം തേടുകയും ചെയ്യുന്നത് അത്യന്തം പ്രധാനമാണ്. പ്രാർഥനയിലൂടെയും ധ്യാനത്തിലൂടെയും നാം ദൈവത്തെ എത്ര കൂടുതൽ വ്യക്തമായി കാണുന്നുവോ, അത്ര കൂടുതൽ വ്യക്തമായി നമ്മുടെ സ്വന്തം പാപാവസ്ഥയും ദൈവം നമുക്ക് എത്രമാത്രം ആവശ്യമാണെന്നും മനസ്സിലാക്കും. ഇതാണ് എളിമയുടെ ആരംഭം.

ഒരു ഉപമയായി പറഞ്ഞാൽ, കറുത്ത ഒരു വസ്തുവിനെ വെളുത്ത ഒന്നിന്റെ മുമ്പിൽ വയ്ക്കുമ്പോൾ അതിന്റെ കറുപ്പ് കൂടുതൽ തെളിഞ്ഞുകാണുന്നു. നമ്മുടെ ആത്മാവിന്റെയും ആത്മജ്ഞാനത്തിന്റെയും കാര്യവും ഇതുപോലെയാണ്. ദൈവത്തിന്റെ സൗന്ദര്യത്തിന്റെയും മഹത്ത്വത്തിന്റെയും വെളിച്ചത്തിൽ നമ്മെത്തന്നെ എത്ര വ്യക്തമായി കാണുന്നുവോ, നാം ആരാണെന്ന് അത്ര വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കും. അതിനാൽ, നിങ്ങൾ ആരാണെന്ന് കണ്ടെത്താനും നിങ്ങളുടെ പാപങ്ങളും അന്തർലീനമായ സൗന്ദര്യവും കാണാനുമുള്ള ഏറ്റവും നല്ല മാർഗം നിങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ ദൈവത്തിലേക്കു തിരിച്ച് അവിടുത്തെ ഉറ്റുനോക്കുക എന്നതാണ്. കോട്ടയുടെ കേന്ദ്രത്തിലേക്കുള്ള നിങ്ങളുടെ യാത്ര തുടർന്നുകൊണ്ടിരിക്കേണ്ടതാണെങ്കിലും, മുന്നോട്ടു പോകുന്നതിനുമുമ്പ് ആത്മജ്ഞാനത്തിന്റേതായ ഈ വാസസ്ഥലങ്ങളിൽ കൂടുതൽ സമയം ചെലവഴിക്കണമെന്ന് വിശുദ്ധ തെരേസ നിർദേശിക്കുന്നു. ഈ മുറികളിൽനിന്നു പഠിക്കുന്ന പാഠങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ യാത്രയിൽ നിങ്ങൾക്ക് ഏറെ സഹായകമാകും.

വിചിന്തനം: നിങ്ങൾ നിങ്ങളെത്തന്നെ എത്ര നന്നായി അറിയുന്നു? നിങ്ങളുടെ പാപങ്ങളെക്കുറിച്ച് നിങ്ങൾക്ക് ബോധ്യമുണ്ടോ? ഉണ്ടെങ്കിൽ, ആ പാപങ്ങൾ ദൈവത്തോടു വിനയപൂർവം ഏറ്റുപറയാനും അവയുടെ ഉത്തരവാദിത്വം ഏറ്റെടുക്കാനും നിങ്ങൾക്കു കഴിയുമോ? ചിലപ്പോൾ, ‘ഞാൻ ഇങ്ങനെയാണ്’ എന്ന ഒഴികഴിവുപറഞ്ഞ് നാം നമ്മുടെ പാപങ്ങളെ ന്യായീകരിക്കുന്നു. നമ്മുടെ ബലഹീനതകളും പാപങ്ങളുമാണ് നാം എന്ന് കരുതുന്നു. എന്നാൽ അതല്ല നാം ആരെന്നതിന്റെ സത്യം. നാം മഹാരാജാവിന്റെ പുത്രന്മാരും പുത്രിമാരുമാണ്; അങ്ങനെ നമ്മെത്തന്നെ കാണാൻ നാം പരിശ്രമിക്കണം. നിങ്ങൾ അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നുണ്ടോ?

യഥാർഥ ആത്മജ്ഞാനവും അതുവഴി യഥാർഥ എളിമയും നേടാൻ പലപ്പോഴും ഏറെ സമയം വേണ്ടിവരുമെന്ന കാര്യവും ചിന്തിക്കുക. ഈ അറിവു നേടാൻ തിടുക്കം കാട്ടരുത്. വേണ്ടത്ര സമയമെടുക്കുക; നിങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഇനിയും ഏറെ കണ്ടെത്താനുണ്ടെന്ന വസ്തുത അംഗീകരിക്കുക. സാവധാനവും സൗമ്യവും സത്യസന്ധവുമായ ഈ കണ്ടെത്തലിന്റെ പാതയിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുക. അങ്ങനെ, യാത്ര തുടരാൻ നിങ്ങൾ ഉചിതമായി ഒരുങ്ങും.

എന്റെ മഹിമയുള്ള രാജാവേ, അങ്ങ് എന്നെ കാണുന്നതുപോലെ എന്നെത്തന്നെ കാണാനും, അങ്ങ് എന്നെ അറിയുന്നതുപോലെ എന്നെത്തന്നെ അറിയാനും എന്നെ സഹായിക്കണമേ. എന്റെ സ്വന്തം ആത്മാവിന്റെ അന്തഃസത്ത ഗ്രഹിക്കാൻ എപ്പോഴും അങ്ങയുടെ ദൃഷ്ടി എനിക്കുണ്ടാകണമെന്ന് ഞാൻ പ്രാർഥിക്കുന്നു. പ്രിയനാഥാ, ഞാൻ ആരാണെന്ന് കണ്ടെത്തിവരുമ്പോൾ, എന്റെ പാപം മാത്രമല്ല, അങ്ങയുടെ മകനെന്നോ മകളെന്നോ നിലയിൽ എനിക്കുള്ള മഹത്ത്വവും കാണാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ.

എന്നിൽ വസിക്കുന്ന അതിപരിശുദ്ധ ത്രിത്വമേ, ഞാൻ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കുന്നു, ഞാൻ അങ്ങയിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു, എന്റെ ജീവിതം ഞാൻ അങ്ങയ്ക്കു സമർപ്പിക്കുന്നു.

പാഠം പത്ത്: തെറ്റായ ആത്മജ്ഞാനത്തിൽനിന്നുള്ള കപടമായ എളിമ

എളിമയെന്ന മനോഹരമായ പുണ്യം തേടുമ്പോഴും ചില കെണികളിൽ വീഴാം. നാം ഒഴിവാക്കേണ്ട ഒരുതരം വ്യാജ എളിമയുണ്ട്.

ഓ, ദൈവം എന്റെ പുത്രിമാരെ സഹായിക്കട്ടെ! ഇങ്ങനെ പിശാച് എത്രയോ ആത്മാക്കളെ നശിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടാകണം! ഈ ആശങ്കകളെല്ലാം, എനിക്ക് വിവരിക്കാനാകുന്ന മറ്റു പലതും, എളിമയിൽനിന്ന് ഉണ്ടാകുന്നതാണെന്ന് അവർ കരുതുന്നു. എന്നാൽ വാസ്തവത്തിൽ അവ വരുന്നത് ആത്മജ്ഞാനത്തിന്റെ കുറവിൽനിന്നാണ്. നമ്മുടെ സ്വന്തം സ്വഭാവത്തെക്കുറിച്ച് വികലമായ ഒരു ധാരണ നമുക്കുണ്ടാകുന്നു. നമ്മെക്കുറിച്ചുതന്നെ ചിന്തിക്കുന്നത് ഒരിക്കലും നിർത്തുന്നില്ലെങ്കിൽ, ഈ ഭയങ്ങളും ഇതിലും മോശമായ മറ്റു ഭയങ്ങളും നാം അനുഭവിക്കുന്നതിൽ എനിക്ക് അതിശയമില്ല. അതുകൊണ്ടാണ്, പുത്രിമാരേ, നമ്മുടെ നന്മയായ ക്രിസ്തുവിലേക്കും അവിടുത്തെ വിശുദ്ധരിലേക്കും നാം കണ്ണുകൾ തിരിക്കണമെന്ന് ഞാൻ പറയുന്നത്. ക്രിസ്തുവിൽനിന്ന് നാം യഥാർഥ എളിമ പഠിക്കും (I.II #12).

ദൈവത്തിന്റെ മഹത്ത്വത്തിന്റെയും സൗന്ദര്യത്തിന്റെയും വെളിച്ചത്തിൽ മാത്രം നമ്മുടെ ദുരവസ്ഥയെ നോക്കിക്കാണേണ്ടതിന്റെ പ്രാധാന്യം വിശുദ്ധ തെരേസ തുടർന്നും ഊന്നിപ്പറയുന്നു. നമ്മുടെ ദുരവസ്ഥയും പാപവും മാത്രം കാണുകയാണെങ്കിൽ, നിരാശയിലേക്കും ആശയക്കുഴപ്പത്തിലേക്കും വീഴാനുള്ള അപകടമുണ്ടെന്ന് വിശുദ്ധ വിശദീകരിക്കുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ കരുണകൂടി കാണുന്നില്ലെങ്കിൽ, നമ്മുടെ പാപം കാണുന്നതുകൊണ്ട് നമുക്ക് ഒരു പ്രയോജനവുമില്ല എന്നതാണ് സത്യം. അല്ലാത്തപക്ഷം, നാം നമ്മെയും നമ്മുടെ ദുരവസ്ഥയെയും മാത്രമായിരിക്കും നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുക.

ചിലർ ദിവസം മുഴുവൻ തങ്ങളെക്കുറിച്ചുതന്നെ ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട് വളരെയേറെ സമയം ചെലവഴിക്കുന്നു എന്നതാണ് ഈ ഭാഗത്തുനിന്ന് നാം പഠിക്കുന്ന പാഠം. ചിലപ്പോൾ, തങ്ങൾക്ക് എങ്ങനെ മുറിവേറ്റു എന്നതിനെക്കുറിച്ച് അവർ ചിന്തിക്കുന്നു; കോപവും വിരോധവും മനസ്സിൽ കൊണ്ടുനടക്കുന്നു; സ്വന്തം പ്രശ്നങ്ങളെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുകയും അമിതമായി ഉത്കണ്ഠപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇവ പാപം മൂലമുണ്ടാകുന്ന കനത്ത ഭാരങ്ങളാണ്. മറ്റു ചിലർ, കൂടുതൽ പൂർണത തേടുമ്പോൾ, ഒരുതരം വ്യാജ എളിമ സ്വീകരിക്കുന്നു. തങ്ങളെത്തന്നെ തുച്ഛമായി കാണുക, സ്വന്തം ബലഹീനതകളെയും പാപങ്ങളെയും നിരാശയോടെ നിരന്തരം ഉറ്റുനോക്കുക, പ്രാർഥനയിൽ പരാജയപ്പെടുമോ എന്നു ഭയപ്പെടുക, വിശുദ്ധരാകാനുള്ള സ്വന്തം കഴിവിനെ സംശയിക്കുക, മറ്റുള്ളവർ തങ്ങളെക്കുറിച്ച് എന്തു വിചാരിക്കുന്നു എന്നോർത്ത് ഉത്കണ്ഠപ്പെടുക തുടങ്ങിയ രൂപങ്ങളിലാണ് ഇത് പ്രകടമാകുന്നത്. ‘എളിമപ്പെടുത്തുന്ന’ ഈ ചിന്തകൾ യഥാർഥ എളിമയല്ല; കാരണം അവ ദൈവത്തെ കണക്കിലെടുക്കുന്നില്ല. ആദ്യം ദൈവത്തെ നോക്കുകയും അവിടുന്ന് ആരാണെന്നതിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ നമ്മെത്തന്നെ കാണുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ മാത്രമേ യഥാർഥ എളിമ ഉണ്ടാകൂ.

വിചിന്തനം: നിങ്ങളെക്കുറിച്ചു ചിന്തിക്കാനാണോ ദൈവത്തെക്കുറിച്ചു ചിന്തിക്കാനാണോ നിങ്ങൾ കൂടുതൽ സമയം ചെലവഴിക്കുന്നത്? നിങ്ങളെത്തന്നെ അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, നിങ്ങളെത്തന്നെ നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത് നിർത്തണം. പകരം, നിങ്ങൾ ദൈവത്തെ നോക്കണം. നിങ്ങളുടെ പാപത്തെയും ദുരവസ്ഥയെയും ഉറ്റുനോക്കുന്നതിനെക്കാൾ, ദൈവത്തിന്റെ സൗന്ദര്യവും ശക്തിയും ധൈര്യവും നന്മയും കരുണയും ക്ഷമയും മറ്റെല്ലാ പുണ്യങ്ങളും കാണുന്നത് നിങ്ങളെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ കാര്യങ്ങൾ നിങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കും. നിങ്ങൾ ഇത് എത്ര നന്നായി ചെയ്യുന്നു? നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുവിന്റെ വ്യക്തിത്വത്തിൽ ദൈവത്തിലേക്കു നിങ്ങളുടെ ശ്രദ്ധ തിരിക്കാനാകുന്ന വഴികളെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുക.

നിങ്ങളുടെ ശ്രദ്ധ ദൈവത്തിലേക്കു തിരിക്കുമ്പോൾ, അവിടുത്തെക്കുറിച്ച് എന്തു ചിത്രമാണ് നിങ്ങളുടെ മനസ്സിലുള്ളത്? ദൈവം ആരാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ നിങ്ങൾക്കു കഴിയുന്നുണ്ടോ? അവിടുന്ന് ആയിരിക്കുന്നതുപോലെ അവിടുത്തെ കാണാൻ കഴിയേണ്ടതിന് ദൈവം നിങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ തുറക്കണമെന്ന് പ്രാർഥിക്കുക. സുവിശേഷങ്ങൾ വായിക്കുന്നതും യേശുവിന്റെ വാക്കുകളെയും പ്രവൃത്തികളെയും കുറിച്ച് ധ്യാനിക്കുന്നതും സഹായകമാകും. അവിടുത്തെ അറിയുക; അങ്ങനെ അവിടുത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവ് നിങ്ങൾ ആരാണെന്ന് കണ്ടെത്താൻ നിങ്ങളെ സഹായിക്കും. ഈ ആത്മജ്ഞാനം നിങ്ങളിൽ യഥാർഥ എളിമ ഉളവാക്കുന്നു. എളിമയെന്ന ആ ദാനത്തിനായി പ്രാർഥിക്കുക; തുടർന്ന് അതു നേടാനായി പരിശ്രമിക്കുക.

വിശുദ്ധരുടെ ജീവിതങ്ങളിലേക്കും ശ്രദ്ധ തിരിക്കുക. ആരായിത്തീരാനാണ് നിങ്ങൾ പരിശ്രമിക്കേണ്ടത് എന്നതിനെക്കുറിച്ച് വിശുദ്ധർ നിങ്ങൾക്ക് വ്യക്തമായൊരു ദർശനം നൽകുന്നു. ഏതെങ്കിലും വിധത്തിൽ നിങ്ങൾക്ക് പ്രചോദനം നൽകുന്ന ഒരു വിശുദ്ധനെക്കുറിച്ചോ വിശുദ്ധയെക്കുറിച്ചോ വായിക്കുമ്പോൾ, ആ പ്രചോദനത്തിൽനിന്ന് തിടുക്കത്തിൽ പിന്തിരിയരുത്. അതിനെക്കുറിച്ച് വീണ്ടും വീണ്ടും ധ്യാനിക്കുക. ഈ വിശുദ്ധരായ സ്ത്രീപുരുഷന്മാരുടെ സാക്ഷ്യത്തിലൂടെ നിങ്ങൾ ആരാണെന്ന് കണ്ടെത്താൻ നിങ്ങളെത്തന്നെ അനുവദിക്കുക.

എളിമയുള്ള എന്റെ കർത്താവേ, എല്ലാ പുണ്യങ്ങളും അങ്ങയിൽ പൂർണ്ണതയിൽ വിളങ്ങുന്നു. അങ്ങയുടെ മനുഷ്യസ്വഭാവം അങ്ങയുടെ ദൈവസ്വഭാവത്തോട് പൂർണ്ണമായി ഐക്യപ്പെട്ടിരുന്നു; എല്ലാവർക്കും കാണാനായി അങ്ങ് പരിപൂർണ്ണ സൗന്ദര്യം പ്രസരിപ്പിച്ചു. എങ്കിലും, അങ്ങ് യഥാർത്ഥത്തിൽ ആരാണെന്ന് കാണാൻ അനേകർക്കു കഴിഞ്ഞില്ല. അങ്ങയെ കൂടുതൽ വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കാൻ തുടങ്ങേണ്ടതിന് എന്റെ വിശ്വാസത്തിന്റെ കണ്ണുകൾ തുറക്കണമേ. അങ്ങയുടെ പുണ്യങ്ങളും കരുണ നിറഞ്ഞ ഹൃദയവും ശക്തിയും നിർമ്മലമായ നന്മയും ഞാൻ കാണുമാറാകട്ടെ. അങ്ങയെ കാണുമ്പോൾ, ഞാൻ ആരാണെന്നും അങ്ങ് ആഗ്രഹിക്കുന്ന വ്യക്തിയായി രൂപാന്തരപ്പെടാൻ ഏതെല്ലാം വിധങ്ങളിൽ ഞാൻ മാറേണ്ടതുണ്ടെന്നും കണ്ടെത്താൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ.

എന്നിൽ വസിക്കുന്ന അതിപരിശുദ്ധ ത്രിത്വമേ, ഞാൻ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കുന്നു, ഞാൻ അങ്ങയിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു, എന്റെ ജീവിതം ഞാൻ അങ്ങയ്ക്കു സമർപ്പിക്കുന്നു.

പാഠം പതിനൊന്ന്: ആദ്യത്തെ വാസസ്ഥലങ്ങളിലൂടെയുള്ള സഞ്ചാരം

ആത്മീയയാത്രയുടെ ഈ ആദ്യഘട്ടത്തിൽ ഒരാൾക്ക് പ്രവേശിക്കാവുന്ന വാസസ്ഥലങ്ങൾ വളരെ അനേകമുണ്ടെന്ന് വിശുദ്ധ ത്രേസ്യ വിശദീകരിക്കുന്നു. അവ “ദശലക്ഷക്കണക്കിന്” ഉണ്ട്. മറ്റൊരു വിധത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ, ഒരാൾക്ക് വിശ്വാസയാത്ര ആരംഭിക്കാൻ അനേകം വഴികളുണ്ട്. ഓരോരുത്തരുടെയും യാത്ര വ്യത്യസ്തമായിരിക്കും; ഓരോരുത്തരും അവരവരുടെ തനതായ രീതിയിൽ വിശ്വാസജീവിതം നയിക്കാൻ തുടങ്ങും.

ഈ ആദ്യ പ്രാസാദങ്ങളെ [വാസസ്ഥലങ്ങളെ] സംബന്ധിച്ച്, എന്റെ സ്വന്തം അനുഭവത്തിൽനിന്ന് വളരെ പ്രയോജനകരമായ ചില വിവരങ്ങൾ നൽകാൻ എനിക്കു കഴിയും. ഉദാഹരണത്തിന്, ഇവയിൽ ഏതാനും മുറികൾ മാത്രമല്ല, വളരെ വലിയൊരു എണ്ണം മുറികളുണ്ടെന്ന് കരുതണമെന്ന് ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. ആത്മാക്കൾ ഇവയിൽ പ്രവേശിക്കുന്നത് പല വഴികളിലൂടെയാണ്; എപ്പോഴും നല്ല ഉദ്ദേശ്യങ്ങളോടെയാണ് അവർ പ്രവേശിക്കുന്നത്. എന്നാൽ പിശാചിന്റെ ഉദ്ദേശ്യങ്ങൾ എപ്പോഴും വളരെ ദുഷിച്ചതായതിനാൽ, ആത്മാക്കൾ ഒരു മുറിയിൽനിന്ന് മറ്റൊന്നിലേക്കു കടക്കുന്നതു തടയാൻ ഓരോ മുറിയിലും അവന് അനേകം ദുഷ്ടാത്മസേനകളുണ്ട്. പാവങ്ങളായ നാം ഇത് തിരിച്ചറിയാതെ പോകുന്നതിനാൽ, പലതരം വഞ്ചനകളിൽ നാം അകപ്പെടുന്നു (I.II #13).

ആളുകൾ വിശ്വാസത്തിലേക്കു വരുന്നത് വ്യത്യസ്ത വഴികളിലൂടെയാണ്. ചിലർ വിശ്വാസത്തിൽ വളർത്തപ്പെടുന്നു; ആ വിശ്വാസം അവരുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ വേരുറയ്ക്കുകയും അവർ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ വിശ്വസ്തരായി നിലകൊള്ളുകയും ചെയ്യുന്നു. മറ്റുചിലർ തങ്ങളുടെ ആദ്യകാലങ്ങൾ സന്തോഷം തേടി ചെലവഴിക്കുന്നു; പിന്നീട് വിശുദ്ധമായ പ്രസംഗത്തിലൂടെ ദൈവവചനം സ്വീകരിച്ച് അതിനോട് പ്രതികരിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു. വേറെ ചിലർ ജീവിതത്തിലെ ഏതെങ്കിലും ദുരന്തം ദൈവത്തിലേക്കു തിരിയാൻ ഇടയാക്കുന്നതിലൂടെ വിശ്വാസത്തിലേക്കു വന്നേക്കാം. ഇനിയും മറ്റുചിലർ എണ്ണമറ്റ മറ്റു വഴികളിലൂടെ വിശ്വാസജീവിതം കണ്ടെത്തുന്നു. നമ്മിൽ ഓരോരുത്തരുടെയും പാത അനന്യമാണ്; ഓരോരുത്തർക്കും സവിശേഷമായ വഴികളിലൂടെ ദൈവം നമ്മെ നയിക്കും. ദൈവം നിങ്ങൾക്കു നൽകിയ തനതായ പാത സ്വീകരിക്കാൻ നിങ്ങൾ സന്നദ്ധരായിരിക്കണം; യാത്ര ആരംഭിക്കാൻ ഒരിക്കലും മടിക്കരുത്.

വിചിന്തനം: സുവിശേഷത്തിന്റെ വിത്ത് നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിൽ പ്രവേശിച്ചത് എങ്ങനെയാണ്? ദൈവത്തിലേക്കു കൂടുതൽ പൂർണ്ണമായി തിരിയാൻ ആദ്യം നിങ്ങളെ പ്രേരിപ്പിച്ചത് എന്താണ്? ധ്യാനിക്കേണ്ട പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു ചോദ്യമാണിത്. ദൈവം തുടർന്നും നിങ്ങളെ നയിക്കാനിരിക്കുന്ന തനതായ വഴി ഇതു നിങ്ങൾക്കു വെളിപ്പെടുത്തിയേക്കാം. ഒരു പ്രത്യേക പ്രാർത്ഥനയിലൂടെയാണ് ദൈവം ആദ്യം നിങ്ങളെ സ്പർശിച്ചതെങ്കിൽ, ആ പ്രാർത്ഥന തുടർന്നും ചൊല്ലുക. ഒരു പ്രത്യേക വ്യക്തിയുടെ പ്രസംഗത്തിലൂടെയായിരുന്നെങ്കിൽ, ആ വ്യക്തിയിലൂടെ നിങ്ങളോടു സംസാരിക്കാൻ ദൈവത്തെ തുടർന്നും അനുവദിക്കുക. ദൈവം നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം ഹൃദയത്തെ സ്പർശിച്ച വഴികളെക്കുറിച്ച് ധ്യാനിക്കുക. ഇതു നിങ്ങൾക്കു മാത്രമായുള്ള പാതയാണെന്നും നിങ്ങൾ പ്രവേശിക്കണമെന്ന് അവിടുന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഒരു വാസസ്ഥലമാണെന്നും തിരിച്ചറിയുക.

നിങ്ങളുടെ യാത്ര തുടരുമ്പോൾ, ദൈവം നിങ്ങളെ നയിക്കുന്ന പുതിയ വഴികൾ സ്വീകരിക്കാൻ സന്നദ്ധരായിരിക്കുക. പുതിയ കാര്യങ്ങൾ പരീക്ഷിക്കുക. വ്യത്യസ്ത രീതികളിൽ പ്രാർത്ഥിക്കുക. വ്യത്യസ്ത പ്രസംഗങ്ങൾ ശ്രവിക്കുക. നിങ്ങൾക്ക് ഇതുവരെ പരിചയമില്ലാത്ത വിശുദ്ധരെക്കുറിച്ച് അറിയുക. വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥം കൂടുതൽ വായിക്കുക. പുതിയ എന്തെങ്കിലും നിങ്ങളിൽ സ്വാധീനം ചെലുത്തുമ്പോൾ, കുറച്ചുകാലം അതിൽ തങ്ങിനിൽക്കുക; നല്ല ഫലം പുറപ്പെടുവിക്കാൻ അതിനെ അനുവദിക്കുക. ഉചിതമായ സമയം വരുമ്പോൾ, ദൈവം നിങ്ങളെ തന്നോട് കൂടുതൽ അടുപ്പിക്കുന്ന അടുത്ത വഴിയിലേക്കു നീങ്ങുക.

യഥാർത്ഥ ജ്ഞാനത്തിന്റെ കർത്താവേ, അങ്ങയെ അനുഗമിക്കാൻ അങ്ങ് എന്നെ വിളിക്കുകയും എന്റെ ജീവിതത്തിൽ വ്യക്തിപരവും അനന്യവും ഫലപ്രദവുമായ വിധത്തിൽ എന്റെ ആത്മാവിനെ സ്പർശിക്കുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു. എന്റെ ഹൃദയത്തെ ദൈവികമായി സ്പർശിച്ചതിന് ഞാൻ അങ്ങേക്കു നന്ദി പറയുന്നു. അങ്ങ് എന്നെ നയിക്കുന്ന വഴികളിലൂടെ എപ്പോഴും അങ്ങയിലേക്കു തിരിയാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. എന്നെ കാത്തിരിക്കുന്ന കൃപയുടെയും കരുണയുടെയും പൂർണ്ണതയിലേക്കു നയിക്കുന്ന പാത ഞാൻ അറിയേണ്ടതിന് എന്നോടു സംസാരിക്കണമേ.

എന്നിൽ വസിക്കുന്ന അതിപരിശുദ്ധ ത്രിത്വമേ, ഞാൻ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കുന്നു, ഞാൻ അങ്ങയിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു, എന്റെ ജീവിതം ഞാൻ അങ്ങയ്ക്കു സമർപ്പിക്കുന്നു.

പാഠം പന്ത്രണ്ട്: ലോകത്താൽ അന്ധരാക്കപ്പെട്ടവർ

ഈ ആദ്യ വാസസ്ഥലങ്ങളിൽ, ആത്മീയ വളർച്ചയുടെ ഈ ആദ്യഘട്ടത്തിൽ, രാജാവിലേക്കുള്ള നിങ്ങളുടെ മുന്നേറ്റം തടയാൻ അനേകം ദുഷ്ടാത്മാക്കൾ ശ്രമിക്കുന്നു.

കണ്ണുകൾ തുറക്കാൻപോലും പ്രയാസമാകുന്നത്ര പൊടി അവയിൽ നിറഞ്ഞിരിക്കെ ഒരാൾ സൂര്യപ്രകാശം നിറഞ്ഞ ഒരു സ്ഥലത്തു പ്രവേശിക്കുന്നതുപോലെയാണിത്. മുറിയിൽ വേണ്ടത്ര വെളിച്ചമുണ്ട്; എന്നാൽ ഈ വന്യമൃഗങ്ങളും ജന്തുക്കളും അവനെ തടയുന്നതിനാൽ അവനു വെളിച്ചം ആസ്വദിക്കാനാവില്ല. തങ്ങളെയല്ലാതെ മറ്റൊന്നും കാണാത്തവിധം കണ്ണുകളടയ്ക്കാൻ അവ അവനെ നിർബന്ധിക്കുന്നു (I.II #15).

ദൈവത്തിലേക്കുള്ള യാത്ര ആരംഭിച്ചശേഷം പിന്തിരിയാനും, ലഭിച്ച അല്പമായ വിശ്വാസംപോലും നഷ്ടപ്പെടുത്താനും എത്ര എളുപ്പമാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കേണ്ടത് പ്രധാനമാണ്. നിങ്ങളുടെ വിശ്വാസയാത്രയുടെ തുടക്കത്തിൽ അനേകം ദുഷ്ടാത്മാക്കൾ നിങ്ങളെ വഞ്ചിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതാണ് ഇതിന്റെ ഒരു കാരണം. ഈ ദുഷ്ടാത്മാക്കൾ ക്രൂരരാണ്; അവരുടെ തന്ത്രങ്ങൾ പലപ്പോഴും ഫലപ്രദവുമാണ്.

വിശ്വാസയാത്ര ആരംഭിക്കുമ്പോൾ പലപ്പോഴും നിങ്ങൾ ലൗകികകാര്യങ്ങളിലും ജഡികസുഖങ്ങളിലും ലോകത്തിന്റെ ബഹുമതികളിലും അഭിലാഷങ്ങളിലും മുഴുകിയിരിക്കുമെന്ന് വിശുദ്ധ ത്രേസ്യ വിശദീകരിക്കുന്നു. നിങ്ങളുടെ ജഡികാഭിലാഷങ്ങളും വികാരങ്ങളും വിചാരങ്ങളും ചിന്തകളും ഇച്ഛാശക്തിയും ദുർബലവും ആശയക്കുഴപ്പം നിറഞ്ഞതും വഞ്ചനയ്ക്ക് എളുപ്പം വശംവദമാകുന്നവയുമാണ്. ഇതിനുള്ള പരിഹാരമായി ആദ്യം ദൈവവുമായുള്ള നിങ്ങളുടെ ബന്ധം പുനഃസ്ഥാപിക്കാൻ പരിശ്രമിക്കണമെന്ന് വിശുദ്ധ ത്രേസ്യ പറയുന്നു; പ്രത്യേകിച്ച്, എളിമയിൽ വളരാനും സ്വന്തം പാപം ഏറ്റുപറയാനും പരിശ്രമിക്കണം. തുടർന്ന്, നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കണമെന്നു പരിശുദ്ധ അമ്മയോടും എല്ലാ വിശുദ്ധരോടും അപേക്ഷിക്കുകയും വേണം.

വിചിന്തനം: ആദ്യ വാസസ്ഥലങ്ങളിലേക്കു പ്രവേശിക്കുന്ന ഈ യാത്രയിൽ, അവിടെ നിലനിൽക്കുന്നതിൽനിന്നും കൂടുതൽ ഉള്ളിലേക്കു കടക്കുന്നതിൽനിന്നും നിങ്ങളെ തടയാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് എന്താണ്? എന്തെല്ലാം സംശയങ്ങളും ആശയക്കുഴപ്പങ്ങളും പ്രലോഭനങ്ങളുമാണ് നിങ്ങളുടെ വഴിയിൽ വരുന്നത്? പിശാചും അവന്റെ ദുഷ്ടാത്മാക്കളുടെ സൈന്യവും നിങ്ങളെ വെറുക്കുന്നുവെന്നും നിങ്ങളുടെ മാനസാന്തരത്തിന്റെ പ്രാരംഭഘട്ടത്തിൽ നിങ്ങളുടെ ആത്മാവിനെ പിടിച്ചടക്കാൻ അവർ ഉഗ്രമായി പോരാടുമെന്നും ഓർക്കുക. വഴങ്ങിക്കൊടുക്കരുത്. സുവിശേഷങ്ങളുടെ സത്യത്താൽ നിങ്ങളുടെ മനസ്സിനെ നവീകരിക്കാൻ പരിശ്രമിക്കുക. പഴയ മുറിവുകളും ക്രമരഹിതമായ വികാരങ്ങളും കോപഭാവങ്ങളും ദുശ്ശീലങ്ങളും സുഖപ്പെടുത്താൻ ദൈവത്തെ അനുവദിക്കുക. നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കാൻ നമ്മുടെ പരിശുദ്ധ അമ്മയോട് അപേക്ഷിക്കുക. ജപമാലയും മറ്റു പരമ്പരാഗത ഭക്താനുഷ്ഠാനങ്ങളും പ്രാർഥിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് ആലോചിക്കുക. ഈ ആദ്യ വാസസ്ഥലങ്ങളിൽ വിശുദ്ധർക്കും മാലാഖമാർക്കും നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടി പോരാടാൻ കഴിയുമെന്ന് വിശ്വസിക്കുക; ഈ ഘട്ടം കടന്നുപോകാൻ നിങ്ങളെ താങ്ങിനടത്താൻ അവരെ അനുവദിക്കുക.

എന്റെ ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട അമ്മയായ മറിയമേ, ഞാൻ എളിമയോടെ അമ്മയുടെ അടുക്കൽ വന്ന് എനിക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കണമെന്നു അപേക്ഷിക്കുന്നു. ഞാൻ ദുർബലനാണ്; പാപം നിറഞ്ഞ എന്റെ പഴയ ജീവിതത്തിലേക്കു മടങ്ങാൻ നിരന്തരം പ്രലോഭിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. ഞാൻ നീരസങ്ങളും മനസ്സിലെ മുറിവുകളും വിട്ടുകളയാതെ സൂക്ഷിക്കുന്നു; ദൈവത്തിന്റെ വഴികളെക്കുറിച്ച് എന്റെ മനസ്സിൽ വ്യക്തതയില്ല; പഴയ പാപങ്ങളുടെ ഓർമകൾ എന്നെ വേട്ടയാടുന്നു. ദയവായി എനിക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കണമേ. അമ്മയുടെ മാതൃസഹജമായ മാധ്യസ്ഥത്തിനും സ്വർഗത്തിലെ എല്ലാ മാലാഖമാരുടെയും വിശുദ്ധരുടെയും മാധ്യസ്ഥത്തിനും ഞാൻ എന്നെത്തന്നെ ഭരമേൽപ്പിക്കുന്നു. പ്രിയ കർത്താവേ, ഞാൻ അങ്ങയോട് കൂടുതൽ അടുത്തേക്കു യാത്ര ചെയ്യുമ്പോൾ അവരുടെ പ്രാർഥനകളിലൂടെ എന്നെ സുരക്ഷിതനായി കാത്തുകൊള്ളണമേ.

എന്നിൽ വസിക്കുന്ന അതിപരിശുദ്ധ ത്രിത്വമേ, ഞാൻ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കുന്നു, ഞാൻ അങ്ങയിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു, എന്റെ ജീവിതം ഞാൻ അങ്ങയ്ക്കു സമർപ്പിക്കുന്നു.

പാഠം പതിമൂന്ന്: ശബ്ദമുണ്ടാക്കാത്ത ഒരു അരം

ആദ്യ വാസസ്ഥലങ്ങളെക്കുറിച്ച് വിശുദ്ധ ത്രേസ്യ പഠിപ്പിക്കുന്ന അവസാനത്തെ ഒരു പാഠമിതാണ്: വിശ്വാസയാത്ര ആരംഭിച്ചവരെ പിശാച് പ്രലോഭിപ്പിക്കുന്നതിന് ഇതിലും സൂക്ഷ്മമായ മറ്റൊരു മാർഗമുണ്ട്.

ഞാൻ മുമ്പു നിങ്ങളോടു പറഞ്ഞതുപോലെ, അവൻ ശബ്ദമില്ലാത്ത ഒരു അരംപോലെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു; തുടക്കംമുതലേ നാം അവനെക്കുറിച്ച് ജാഗരൂകരായിരിക്കണം. ഇതു കൂടുതൽ നന്നായി വിശദീകരിക്കാൻ ഏതാനും ഉദാഹരണങ്ങൾ നൽകാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു… (I.II #15).

“ശബ്ദമില്ലാത്ത അരം” എന്നാൽ എന്താണ്? കട്ടിയുള്ള ഒരു പ്രതലത്തിൽ ഉരച്ച് അതിന്റെ ഭാഗങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഉരുക്കുകൊണ്ടുള്ള ഉപകരണമാണ് സാധാരണ അരം. അതുപോലെ, ആത്മീയമായ ഒരു അരം നിശ്ശബ്ദമായി, ആരും തിരിച്ചറിയാതെ പ്രവർത്തിച്ച് നിങ്ങളുടെ ആത്മാവിനെ തേച്ചുക്ഷയിപ്പിക്കുന്നു. ഒരാൾ യഥാർഥമായ മാനസാന്തരത്തിലൂടെ കടന്നുപോകുമ്പോൾ പലപ്പോഴും പുതിയൊരു ആത്മീയ തീക്ഷ്ണത കൈവരിക്കുമെന്ന് വിശുദ്ധ ത്രേസ്യ വിശദീകരിക്കുന്നു. ഈ പുതിയ തീക്ഷ്ണത പലപ്പോഴും വഴിതെറ്റിപ്പോകാം എന്നതാണ് പ്രശ്നം. അങ്ങനെ സംഭവിക്കുമ്പോൾ, ദുഷ്ടൻ തന്നെ വഴിതെറ്റിക്കുകയാണെന്ന് ആ വ്യക്തി തിരിച്ചറിയുന്നില്ല. ദുഷ്ടാത്മാക്കൾ “പ്രകാശത്തിന്റെ ദൂതന്മാരായി” ആത്മാവിനെ പ്രലോഭിപ്പിക്കുന്നു; തെറ്റായ യുക്തികളാൽ അതിനെ വഞ്ചിക്കുകയും ഒരു തിന്മപ്രവൃത്തി നല്ലതാണെന്നു വിശ്വസിക്കുന്നതിലേക്ക് നയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

വിശുദ്ധ ത്രേസ്യ നൽകുന്ന ആദ്യ ഉദാഹരണം, വിശുദ്ധിക്കുവേണ്ടി കഠിനമായ പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഒരു സന്യാസിനിയുടേതാണ്. എന്നാൽ, അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിൽനിന്ന് മേലധികാരി അവളെ വിലക്കുന്നു. വഴിതെറ്റിയ തീക്ഷ്ണതയിൽ, വിശുദ്ധിയിൽ വളരാൻ ഇതു സഹായിക്കുമെന്ന് ഉള്ളിൽ വിചാരിച്ചുകൊണ്ട്, അവൾ രഹസ്യമായി അതു ചെയ്യുന്നു. എന്നാൽ, അവളുടെ അനുസരണക്കേട് അവൾ പ്രത്യാശിക്കുന്ന എല്ലാ കൃപകൾക്കും തടസ്സമാകുന്നു; കാരണം, അവളുടെ അനുസരണക്കേട് ഒരു പുണ്യപ്രവൃത്തിയാണെന്നു കരുതാൻ ഇടയാക്കി പിശാച് അവളെ വഞ്ചിച്ചു.

രണ്ടാമത്തെ ഉദാഹരണം പൂർണത ആഴമായി ആഗ്രഹിക്കുന്ന മറ്റൊരു സന്യാസിനിയുടേതാണ്. ഈ ആഗ്രഹത്തിന്റെ ഫലമായി, സ്വന്തം ഉപവിയുടെ കുറവിനെക്കാൾ കൂടുതൽ ശ്രദ്ധ സഹസന്യാസിനികളുടെ നിസ്സാരമായ കുറവുകളിൽ പതിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ അവയെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്തയിൽ മുഴുകിപ്പോകുന്നു. അതുപോലെ, സഹസന്യാസിനികളുടെ പാപങ്ങൾ കണ്ടെത്താനുള്ള തന്റെ ശ്രമങ്ങൾ ഒരു ഉപവിപ്രവൃത്തിയും സ്വന്തം കടമയുമാണെന്നു കരുതുന്നവിധം അവൾ വഞ്ചിക്കപ്പെടുന്നു.

ഈ സൂക്ഷ്മമായ പ്രലോഭനങ്ങൾ മറ്റുള്ളവരോടുള്ള ഉപവി തണുത്തുപോകാൻ ഇടയാക്കുന്നു. നാം പൂർണഹൃദയത്തോടെ ദൈവത്തെ സ്നേഹിക്കാൻ ശ്രമിക്കണം; എന്നാൽ, നമ്മെത്തന്നെപ്പോലെ നമ്മുടെ അയൽക്കാരനെയും സ്നേഹിക്കണം. ദൈവത്തെ സ്നേഹിക്കുന്നതിൽ നാം സമർപ്പിതരാണെന്ന് പിശാച് കണ്ടാൽ, മറ്റുള്ളവരോടുള്ള ഉപവിയിൽ കുറവുവരുത്താൻ അവൻ നമ്മെ വഞ്ചിക്കാൻ ശ്രമിക്കും—അതെല്ലാം മതപരമായ സ്വയനീതിബോധത്തിന്റെ മറവിൽ.

വിചിന്തനം: നിങ്ങൾ ദൈവത്തിനുവേണ്ടി തീക്ഷ്ണതയുള്ളവരാണോ? വിശ്വാസത്തിൽ വളരാനും മറ്റുള്ളവരോടു സുവിശേഷം പ്രഘോഷിക്കാനും നിങ്ങൾക്ക് തീവ്രമായ ഉത്സാഹമുണ്ടോ? അങ്ങനെയെങ്കിൽ, നിങ്ങളുടെ തീക്ഷ്ണത വഴിതെറ്റിപ്പോകാനുള്ള സാധ്യതയെക്കുറിച്ച് ജാഗരൂകരായിരിക്കുക. മറ്റുള്ളവരെക്കുറിച്ച് നിങ്ങൾ എന്താണ് ചിന്തിക്കുന്നത്? അവരുടെ പാപങ്ങളിൽ നിങ്ങൾ അമിതമായി ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നുണ്ടോ? നിങ്ങൾ കുറ്റം കണ്ടെത്തുകയും വിധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരാണോ?

കൂടാതെ, മറ്റുള്ളവരോടുള്ള ഇടപെടലുകളിൽ നിങ്ങൾ എളിമയും വഴങ്ങിക്കൊടുക്കാനുള്ള മനോഭാവവും ഉള്ളവരാണോ? ഒരു മേലധികാരിയോടുള്ള അനുസരണവ്രതം നിങ്ങൾ എടുത്തിട്ടില്ലായിരിക്കാം. എങ്കിലും, മറ്റുള്ളവരോട്, പ്രത്യേകിച്ച് കുടുംബത്തിലുള്ളവരോട്, ഒരളവുവരെ വഴങ്ങിക്കൊടുക്കുക എന്നത് നിങ്ങളുടെ കടമയാണ്. പ്രലോഭനങ്ങൾക്കു വഴങ്ങണമെന്നല്ല ഇതിനർഥം. എന്നാൽ, നിങ്ങൾ തർക്കിക്കുന്ന സ്വഭാവം ഒഴിവാക്കണം; സ്നേഹത്തെപ്രതി ചിലപ്പോഴെങ്കിലും സ്വന്തം ഇഷ്ടം ഉപേക്ഷിച്ച് അവരുടെ ഇഷ്ടം തിരഞ്ഞെടുക്കാനുള്ള അവസരങ്ങൾ അന്വേഷിക്കുകയും വേണം.

പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടെ ദൈവത്തെ സ്നേഹിക്കാൻ നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, മറ്റുള്ളവരെയും വിനയത്തോടും ആത്മാർഥതയോടുംകൂടെ സ്നേഹിക്കണമെന്ന കാര്യം സ്വയം ഓർമിപ്പിക്കുക. നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിലുള്ളവരെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുക. മറ്റെല്ലാവരോടുമുള്ള നിങ്ങളുടെ സ്നേഹം എത്ര ശക്തമാണോ, അത്ര മാത്രമേ ദൈവത്തോടുള്ള നിങ്ങളുടെ സ്നേഹവും ശക്തമാകൂ എന്നു തിരിച്ചറിയുക. സ്നേഹക്കുറവോ, മറ്റുള്ളവരെ വിധിക്കുന്ന മനോഭാവമോ, പിടിവാശിയോ, ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള പരുഷതയോ കാണുന്നിടത്ത് അവ പരിഹരിക്കാൻ പരിശ്രമിക്കുക. അങ്ങനെ അവ വിശുദ്ധിയിലേക്കുള്ള നിങ്ങളുടെ യാത്രയ്ക്ക് തടസ്സമാകാതിരിക്കട്ടെ.

തീക്ഷ്ണതയുള്ള എന്റെ കർത്താവേ, എല്ലാ അഹങ്കാരത്തിൽനിന്നും സ്വാർഥതയിൽനിന്നും മറ്റുള്ളവരെ വിധിക്കുന്ന മനോഭാവത്തിൽനിന്നും പിടിവാശിയിൽനിന്നും എല്ലാവരോടുമുള്ള ശത്രുതയിൽനിന്നും എന്റെ ആത്മാവ് ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടണമെന്ന് അങ്ങ് ആഗ്രഹിക്കുന്നുവല്ലോ. ഏതെല്ലാം ബന്ധങ്ങൾക്കാണ് അങ്ങയുടെ കൃപയും കരുണയും ആവശ്യമെന്ന് തിരിച്ചറിയാനും, ഞാൻ കേൾക്കേണ്ട സത്യങ്ങളെ തുറന്ന മനസ്സോടെ സ്വീകരിക്കാനും എന്നെ സഹായിക്കണമേ. അങ്ങയുടെ ഹൃദയത്തോടെ അങ്ങയുടെ എല്ലാ മക്കളെയും സ്നേഹിക്കാൻ എനിക്കാകട്ടെ. അങ്ങനെ ഉപവിസ്നേഹം സമൃദ്ധമായി വളർന്ന് എന്നെ അങ്ങയോട് കൂടുതൽ അടുപ്പിക്കട്ടെ.

എന്നിൽ വസിക്കുന്ന അതിപരിശുദ്ധ ത്രിത്വമേ, ഞാൻ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കുന്നു, ഞാൻ അങ്ങയിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു, എന്റെ ജീവിതം ഞാൻ അങ്ങയ്ക്ക് സമർപ്പിക്കുന്നു.

ഉള്ളടക്കം

ഇ-പുസ്തക & മൃദുപുറം പതിപ്പുകളിൽ ലഭ്യമാണ്:

Amazon Kindle – Amazon മൃദുപുറം പതിപ്പ് – Google Play – iTunes – Barnes & Noble