முதல் உறைவிடங்கள்

தாழ்ச்சி, தாழ்ச்சி, தாழ்ச்சி, தன்னறிவு

பாடம் ஒன்று: ஆன்மாவைப் பற்றிய ஓர் உருவகம்

புனித தெரேசா தமது உள்ளக் கோட்டை என்ற நூலை, ஆன்மாவைப் பற்றிய பின்வரும் விளக்கத்துடன் தொடங்குகிறார்:

விண்ணகத்தில் பல மாளிகைகள் [உறைவிடங்கள்] இருப்பதுபோல, பல அறைகளைக் கொண்டதும், ஒரே வைரத்தால் அல்லது மிகத் தெளிவான பளிங்கினால் ஆனதுமான ஒரு கோட்டையாக ஆன்மாவை எண்ணிப் பார்க்கத் தொடங்கினேன் (I.I #2).

கீழ்ப்படிதலின் பொருட்டு, இறைவேண்டலிலும் கடவுளோடு ஒன்றித்திருப்பதிலும் அடங்கிய அக வாழ்வைப் பற்றிய தமது புரிதலை எவ்வாறு எழுத வேண்டும் என ஒளிவேண்டி அன்று காலையில் செபித்துக்கொண்டிருந்தபோது, நம் ஆண்டவரிடமிருந்து பெற்ற ஓர் உருவகமாக இந்தக் கோட்டையை அவர் முன்வைக்கிறார். அந்தக் கோட்டை ஒருவரது ஆன்மாவே. அந்தக் கோட்டையில் பல உறைவிடங்கள் உள்ளன. இந்த உறைவிடங்கள் அனைத்தும் ஒன்றோடொன்று இணைந்துள்ளன; கடவுளே வாழும் மைய உறைவிடத்திற்கு அவை இட்டுச் செல்கின்றன.

தொடர்ந்து வரும் பக்கங்களில், புனித தெரேசா தமது வாசகர்களை, இந்த “ஒரே வைரத்தால் ஆன கோட்டையின்” மையத்தை நோக்கிய ஓர் அகப்பயணத்திற்கு அழைத்துச் செல்கிறார். இந்தக் கோட்டை நாம் வெளியிலிருந்து பார்த்துக்கொண்டிருக்க வேண்டிய ஒன்றல்ல; மாறாக, ஒரே வைரத்தால் ஆன அந்த அழகிய கோட்டைக்குள் நுழைந்து, அதன் மையத்தில் வாழ்வதே நமது முதன்மைப் பணியாக இருக்க வேண்டும். மையத்தை அடையும்வரை இந்தப் பயணம் எண்ணற்ற பிற அக உறைவிடங்களின் வழியாக நம்மை அழைத்துச் செல்கிறது. அங்கே, மையத்தில், ஆன்மா மாபெரும் அரசரான கடவுளையே தெளிவாக வெளிப்படும் விதத்திலும் தன்னை உருமாற்றும் விதத்திலும் சந்திக்கிறது.

சிந்தனை: இன்று உங்கள் ஆன்மாவைப் பற்றிச் சிந்தியுங்கள். உங்களை நீங்கள் எவ்வாறு பார்க்கிறீர்கள்? பல வேளைகளில், செப உணர்வுடன் நமக்குள் உற்றுநோக்க நாம் அஞ்சுகிறோம். நீங்கள் அவ்வாறு செய்தால், எதைக் கண்டறிவீர்கள்? பெரும்பாலும், நம் ஆன்மாவுக்குள் நோக்கும்போது, நாம் செய்த செயல்களின் பாவத்தையும் அசுத்தத்தையும் காண்கிறோம்; அன்றாடம் நாம் போராடிக்கொண்டிருக்கும் பலவீனங்களையும் காண்கிறோம். ஆனால், உங்கள் உண்மையான அடையாளம் அதுதானா? உங்கள் குற்றங்குறைகள், பலவீனங்கள் அனைத்தின் கூட்டுத்தொகை மட்டும்தானா நீங்கள்? உங்கள் பாவங்கள் அனைத்தின் குவியல் மட்டும்தானா நீங்கள்?

புனித தெரேசா விரைவிலேயே பாவத்தின், குறிப்பாகச் சாவான பாவத்தின், பயங்கரத்தைப் பற்றிப் பேசுவார்; பாவம் ஆன்மாவை எவ்வளவு கறைப்படுத்துகிறது என்பதையும் சிந்திப்பார். ஆயினும், கடவுள் உறையும் ஓர் அகக்கோட்டையின் உருவகத்துடன் அவர் தொடங்குகிறார்; ஏனெனில், எல்லாவற்றிற்கும் முதலில் இதுவே நமது அடையாளம். நமது ஆன்மாக்கள் இந்த விலைமதிப்பற்ற வைரக் கோட்டையைப் போன்றவை; நாம் செய்த செயல்களின் காரணமாக அல்ல, நாம் யாருடைய சாயலில் படைக்கப்பட்டுள்ளோமோ அவராலேயே அவ்வாறு இருக்கின்றன. நாம் கடவுளின் உருவிலும் சாயலிலும் படைக்கப்பட்டோம்; அதை ஒருபோதும் நம்மிடமிருந்து பறித்துவிட முடியாது.

மிகுந்த மாட்சிமையுள்ள அரசரே, உமது தெய்வீகச் சாயலில் என்னைப் படைத்தீர். உள்ளிருந்து ஒளிவீசும் பிரகாசமான கதிரவனின் ஒளியில் மின்னும் வைரத்தைப்போல என் ஆன்மா ஒளிர வேண்டுமென நீர் விரும்புகிறீர். எனக்குள் உற்றுநோக்கி, அங்கே உறையும் உம்மைக் காணும் அருளை எனக்குத் தாரும். இந்தப் பயணத்தை நான் தொடங்கும்போது, நீர் என்னை எவ்வாறு படைத்தீரோ அவ்வாறு என்னைக் காணும்படி, என் பாவத்தைக் கடந்து நோக்க எனக்கு உதவும். அவ்வாறு நோக்கும்போது, என் ஆன்மாவாகிய இந்தக் கோட்டையின் ஒளியை இருளடையச் செய்யும் பாவத்தையும் காண எனக்கு உதவும்.

என்னுள் உறையும் அதிபரிசுத்த மூவொரு இறைவனே, நான் உம்மை அன்பு செய்கிறேன், உம்மை நம்புகிறேன், என் வாழ்வை உம்மிடம் ஒப்படைக்கிறேன்.

பாடம் இரண்டு: ஆன்மாவின் அழகும் ஆற்றலும்

ஆன்மாவின் உருவகத்தைப் பற்றிப் புனித தெரேசா தொடர்ந்து சிந்திக்கும்போது, ஆன்மாவின் பேரளவிலான அழகையோ அதன் ஆற்றலையோ எதனாலும் தகுந்த முறையில் சித்தரிக்க முடியாது என்று விளக்குகிறார்.

சகோதரிகளே, இப்போது இதைக் கவனமாகச் சிந்தித்துப் பார்த்தால், நேர்மையாளரின் ஆன்மா ஒரு பேரின்பத் தோட்டமே அன்றி வேறல்ல; கடவுள் நமக்குச் சொல்வதுபோல், அதில் அவர் மகிழ்ச்சி கொள்கிறார். ஏனெனில், இத்துணை வல்லமையும் ஞானமும் தூய்மையும் கொண்டவரும், நன்மையான அனைத்திலும் நிறைவுள்ளவருமான ஓர் அரசர் மகிழ்ந்திருக்கும் அறை எப்படிப்பட்டதாக இருக்கும் என்று நீங்கள் நினைக்கிறீர்கள்? ஓர் ஆன்மாவின் பேரழகிற்கும் அதன் பெரும் ஆற்றலுக்கும் ஒப்பிடத்தக்க எதையும் என்னால் கண்டறிய முடியவில்லை (I.I #2).

புனித தெரேசாவைப் பொறுத்தவரை, ஆன்மா கடவுளின் உருவிலும் சாயலிலும் படைக்கப்பட்டிருப்பதால், அது நம் புரிதலுக்கு எட்டாத அளவுக்கு அழகானது; கடவுள் அதன் ஆழத்தில் உறைவதால், அது பெரும் ஆற்றலையும் கொண்டுள்ளது. எல்லையற்ற அழகுடைய கடவுள் ஒவ்வோர் ஆன்மாவிற்குள்ளும் உறைகிறார் என்றால், இந்த உண்மை ஒன்றே ஆன்மாவை விவரிப்புக்கு அப்பாற்பட்ட நிலைக்கு உயர்த்துகிறது. ஆன்மா தன்னுடைய புண்ணியங்களால் அல்ல, கடவுளின் திட்டத்தால் அவரது எல்லையற்ற வாழ்வில் பங்குபெற அழைக்கப்படுகிறது. இதுவே ஒருபோதும் மறக்கக்கூடாத தொடக்கப் புள்ளி.

சிந்தனை: எல்லையற்ற இந்த உண்மைகளைப் பற்றிச் சிந்தியுங்கள். முதலில், உங்கள் ஆன்மாவின் அழகைப் பற்றிச் சிந்தியுங்கள். கடவுளின் உருவிலும் சாயலிலும் படைக்கப்பட்டிருப்பதால், உங்கள் ஆன்மா புரிந்துகொள்ள முடியாத அளவுக்கு அழகானது. பாவம் உண்மையாகவே அந்த அழகை மறைத்தாலும், உங்கள் ஆன்மாவின் சாராம்சத்தை மாற்றக்கூடியது எதுவுமே இல்லை. நீங்கள் படைக்கப்பட்ட கணத்திலிருந்து நித்திய காலம்வரை, உங்கள் ஆன்மா என்றும் அழகாகவே இருக்கும். இந்த உண்மையைப் புரிந்துகொள்ள, தாழ்ச்சியிலிருந்து பிறக்கும் நேர்மை தேவை. கடவுள் உங்களைப் பார்ப்பதுபோல உங்களை நீங்களே காண உதவும் கொடையே தாழ்ச்சி. உண்மையில் வேரூன்றிய தாழ்ச்சி, கடவுளின் பார்வையில் நீங்கள் யார் என்ற இந்த உண்மையை இன்னும் தெளிவாகப் புரிந்துகொள்ள உங்களுக்கு உதவும்.

இரண்டாவதாக, உங்கள் ஆன்மாவின் பெரும் கொள்ளளவைச் சிந்தித்துப் பாருங்கள். கடவுள் உங்களுள் குடிகொண்டிருப்பதால், எல்லையற்றவர் உங்களுள் வாழ்கிறார். ஆகவே, எல்லையற்ற கடவுளைத் தன்னுள் தாங்கிக்கொள்ள முடிந்தால் மட்டுமே, எல்லையற்றவரை உங்கள் ஆன்மா தன்னுள் கொண்டிருக்க முடியும். இது உங்கள் சொந்தப் பேறு எதனாலும் விளைந்ததல்ல; மாறாக, உங்கள் இருப்பின் இயல்பே இதுதான். உங்களுள் வாழும் கடவுளின் வாழ்வை நீங்கள் சந்திக்கும் உங்கள் ஆன்மாவின் மிக ஆழ்ந்த உறைவிடத்திற்குள் மேலும் மேலும் ஆழமாக நுழைந்து, இவ்வாழ்வையும் அதன் பின்னர் நித்தியத்தையும் கழிக்க நீங்கள் அழைக்கப்படும் வகையில் கடவுள் உங்கள் ஆன்மாவைப் படைத்துள்ளார். இந்த உண்மையைப் புரிந்துகொள்ள உங்களை அனுமதிப்பது, உங்கள் மனத்திலும் இதயத்திலும் தாழ்ச்சியை வளர்த்து, உங்களுள் இருக்கும் எல்லையற்ற கடவுளைக் கண்டறிவதில் பெரும் ஆர்வத்தை உங்களுக்கு அளிக்கும்.

பேரழகும் எல்லையற்ற தன்மையும் கொண்ட இறைவனே, என் இருப்பின் ஆழத்திலேயே உம்மைக் கண்டறிய எனக்கு உதவியருளும். என் ஆன்மாவின் மிக ஆழ்ந்த உறைவிடத்தில் இருக்கும் உம்மைக் காணவும், அறியவும், அன்புசெய்யவும் எனக்கு உதவியருளும். உமது அதிபரிசுத்த சாயலில் என்னைப் படைத்த உம்மை நான் அறிந்து, அன்புசெய்து, உம்மோடு ஒன்றாகும்படி, என் கண்களிலுள்ள சேற்றையும் என் செவிகளிலுள்ள அழுக்கையும் அகற்றியருளும்.

என்னுள் குடிகொண்டிருக்கும் அதிபரிசுத்த மூவொரு இறைவனே, நான் உம்மை அன்புசெய்கிறேன், உம்மை நம்புகிறேன், என் வாழ்வை உம்மிடம் ஒப்படைக்கிறேன்.

பாடம் மூன்று: மிக உள்புறமான உறைவிடம்

பேரழகும் பெரும் கொள்ளளவும் கொண்ட ஒரே வைரத்தால் அமைந்த கோட்டையின் உருவமாகக் காணப்படும் ஆன்மா, முடிவில்லாமல் புதிது புதிதாகக் கண்டறிய வேண்டிய ஒரு கோட்டையாகவும் உள்ளது. உங்கள் ஆன்மாவாகிய இந்தக் கோட்டையின் மையத்தை நோக்கிச் செல்லும் பயணத்தில், அதனுள் இருக்கும் ஒவ்வோர் உறைவிடமும் கண்டறியப்பட வேண்டியதாக உள்ளது.

நான் கூறியபடி, இந்தக் கோட்டையில் பல மாளிகைகள் [உறைவிடங்கள்] இருப்பதாக இப்போது கற்பனை செய்துகொள்வோம்; சில மேலேயும், சில கீழேயும், மற்றவை ஒவ்வொரு பக்கத்திலும் உள்ளன; இவை அனைத்தின் நடுவிலும் மையத்திலும் முதன்மையான மாளிகை [உறைவிடம்] உள்ளது; அங்குதான் கடவுளுக்கும் ஆன்மாவுக்கும் இடையே மிக மறைவானவை நிகழ்கின்றன (I.I #4).

ஒவ்வொருவரின் இலக்கும், “முதன்மையான உறைவிடத்தை” அடைவதே; அங்கு தம்மை முழுமையாக வெளிப்படுத்தும் இறைவனின் பிரசன்னத்தில் ஆன்மா இளைப்பாறும். ஆனால், ஒவ்வோர் ஆன்மாவும் கடவுளின் அருளால் வெவ்வேறு வழிகளில் அந்த மிக ஆழ்ந்த உறைவிடத்தை நோக்கிப் பயணிக்கிறது. நாம் செல்லும் பாதைகள் ஒத்திருந்தாலும், ஒவ்வொன்றும் நம் ஒவ்வொருவருக்கும் தனித்துவமானது.

கண்டறியும் பயணத்தில் இருப்பவராக, உங்கள் சொந்த ஆன்மாவிற்குள் இருக்கும் பல உறைவிடங்களை ஆராய்வது ஆன்மிக வாழ்வின் முதன்மையான இலக்குகளில் ஒன்றாகும். நாம் ஒரே உறைவிடத்தில் நீண்டகாலம் தங்கியிருக்கக் கூடாது. மாறாக, அடுத்தடுத்த அறைகளைக் கண்டறியத் தடையின்றி முனைந்து, எப்போதும் மைய அறையை மேலும் மேலும் நெருங்கிச் செல்ல வேண்டும். மைய அறையை அடைந்து கடவுளில் முழுமையாக இளைப்பாறும் வரை இந்தப் பயணம் ஒருபோதும் நின்றுவிடக் கூடாது.

சிந்தனை: கடவுள் உங்களை இன்னும் ஆழமாக அழைக்கிறார் என்னும் அழகிய உண்மையைச் சிந்தித்துப் பாருங்கள். வாழ்வில் மிக அடிக்கடி, கடவுளை நோக்கிய நமது அகப்பயணத்தில், நாம் அடைந்ததே போதும் என்ற மனநிறைவுடன் “தேங்கிவிடுகிறோம்.” நமது கவனத்தை ஈர்க்கப் போட்டியிடும் பல வெளிப்புறச் சத்தங்களிலும் குரல்களிலும் மூழ்கிப்போய், ஆண்டுதோறும் நமது ஆன்மாவாகிய கோட்டையின் வெளிமுற்றத்திலோ, அதன் உள்ளே ஏதாவது ஓர் அறையிலோ நாம் அடிக்கடி தங்கிவிடுகிறோம்.

உங்கள் ஆன்மாவின் மையத்தை நோக்கிய இந்தப் பயணத்தைத் தொடங்க நீங்கள் தயாராக இருக்கிறீர்களா? எல்லையற்ற அழகும் அன்பும் கொண்ட கடவுளிடம் உங்களை மேலும் மேலும் நெருங்கச் செய்யும் அக உறைவிடங்களை ஆராயத் தொடங்க நீங்கள் தயாராக இருக்கிறீர்களா? இவ்வாறு ஆராய்ந்து கண்டறிய நீங்கள் ஆவலாக இருக்கிறீர்களா?

விண்ணகமே அந்த இறுதி இலக்கு; ஆனால் விண்ணகத்தை இங்கேயே, இப்போதே நாடலாம். ஏன் காத்திருக்க வேண்டும்? கடவுளின் பிரசன்னம் மங்கலாகவும் மறைவாகவும் இருக்கும் பல வெளிப்புற உறைவிடங்களில் ஏன் வாழ வேண்டும்? பயணத்தைத் தொடங்கி, உங்கள் முழு இதயத்தோடும் அவரை ஏன் தேடக்கூடாது? இது பாதுகாப்பான பயணம். இது உங்கள் சொந்த ஆன்மாவின் மையத்தை நோக்கிய பயணம். உங்களுள் குடிகொண்டிருக்கும் உங்கள் கடவுளைச் சந்திக்க நீங்கள் அழைக்கப்படும் பயணம் இது.

மறைந்திருப்பவரும் மாட்சிமை மிக்கவருமான என் இறைவனே, என் பயணத்தைத் தொடங்க எனக்கு உதவியருளும். ஒவ்வொரு நாளும் நான் எதிர்கொள்ளும் எண்ணற்ற தடைகளாலும் பாவங்களாலும் அடிக்கடி என் கவனம் சிதறுகிறது. என் இருப்பின் ஆழத்தில் எனக்காகக் காத்திருக்கும் உம்மை நோக்கி என் கண்களைத் திருப்பத் தொடங்க எனக்கு உதவியருளும். உம்மை நம்பவும், உள்ளத்தை நோக்கிய இந்த மாட்சிமைமிக்க பயணத்தை மேற்கொள்ளவும் எனக்கு உதவியருளும்.

பாடம் நான்கு: “துர்நாற்றம் வீசும் புழுக்கள்”

“துர்நாற்றம் வீசும் புழு” என்றால் என்ன? அது கெட்ட மணம் வீசும், மிகவும் அருவருப்பான, மிகுந்த மனவேதனையை ஏற்படுத்தும் ஒரு புழு. நமது ஆன்மாக்களை அழகிய வைரமாகவோ எல்லையற்ற கொள்ளளவு கொண்டவையாகவோ குறிப்பிடுவதோடு, புனித தெரேசா நம் ஒவ்வொருவரையும் இத்தகைய புழுக்களில் ஒன்றாகவும் குறிப்பிடுகிறார்.

…நாம் நாடுகடத்தப்பட்டிருக்கும் இந்த வாழ்வில், இவ்வளவு மகத்துவமிக்க கடவுள் இத்தகைய துர்நாற்றம் வீசும் புழுக்களோடு உறவாடுவது சாத்தியம் என்பதை உணர்வதும், அவரது பெரும் நன்மைத்தனத்திற்காகவும் எல்லையற்ற இரக்கத்திற்காகவும் அவரை அன்புசெய்வதும் நமக்கு எவ்விதத் தீங்கும் விளைவிக்காது (I.I #4).

இது ஒரு முரண்பாடு அல்லவா? நாம் எப்படி ஓர் அழகிய வைரக் கோட்டையாகவும் துர்நாற்றம் வீசும் புழுவாகவும் இருக்க முடியும்? இதைப் புரிந்துகொள்ளச் சூழலை அறிந்துகொள்வது இன்றியமையாதது. கடவுளின் இரக்கத்தை வலியுறுத்தவே புனித தெரேசா நம் ஆன்மாக்களைப் பற்றி இவ்வாறு பேசுகிறார். கடவுள் நமக்கும் பிறருக்கும் எண்ணற்ற வழிகளில் தமது அருளை வழங்குவதை நாம் சிந்தித்துப் பார்க்க வேண்டும் என்று அவர் விளக்குகிறார். கடவுள் தமது எண்ணற்ற அருள்கொடைகளை வழங்குவதைக் காண மிகுந்த தாழ்ச்சி தேவை என்றும் அவர் விளக்குகிறார். நம் சொந்தப் பேறுபலன் எதனாலும் நாம் எதற்கும் தகுதியற்றவர்கள் என்பதையும், துர்நாற்றம் வீசும் புழுவின் கதியைத் தவிர வேறெதற்கும் உரியவர்கள் அல்ல என்பதையும் நாம் புரிந்துகொண்டால், என்றென்றும் நன்றியுள்ளவர்களாக மாறுவதற்கான நல்ல நிலையில் இருப்போம். விண்ணகத்திலிருந்து “நாடுகடத்தப்பட்ட” நமது இந்த நிலையில் கடவுள் நமக்கு இவ்வளவு வாரி வழங்கும் அளவுக்கு இரக்கமுள்ளவராக இருக்கிறார் என்பதை எண்ணி வியந்து நிற்போம்.

சிந்தனை: உங்கள் வாழ்வில் கடவுளின் அருளும் இரக்கமும் செயல்படுவதைக் காண்கிறீர்களா? உங்களால் இதைக் காண முடிகிறதா? இரக்கத்தின் உண்மையை உணர்ந்தவர்களாக இருக்கிறீர்களா?

கடவுளின் இரக்கம் நம்மைச் சுற்றிலும் செயல்பட்டுக்கொண்டிருந்தாலும், பல வேளைகளில் நாம் அதைக் காணத் தவறிவிடுகிறோம். மாறாக, பாவம், மனக்காயம், பிளவு, இடறல் விளைவிக்கும் செயல்கள் மற்றும் வாழ்வின் பரபரப்பூட்டும் பல அம்சங்களின்மீது நம் கவனத்தை நிலைநிறுத்துகிறோம். நம் உலகிலும் நம் ஆன்மாக்களிலும் உயிர்ப்புடன் விளங்கும் கடவுளின் இரக்கத்தின்மீது கவனம் செலுத்தும்படி நம் இதயத்தின் பார்வையைச் சரிசெய்வதே நமது இடையறாத இலக்காக இருக்க வேண்டும்.

கடவுளின் இரக்கத்தை இன்னும் தெளிவாகக் காண்பதற்கான ஒரு வழி, நம் ஆன்மாக்களின் அவலநிலையோடு அதை ஒப்பிட்டுப் பார்ப்பதாகும். ஆணவம் உங்களைத் தம்மையே நீதிமான்களாகக் கருதும் மனநிலைக்கோ பிறரைத் தீர்ப்பிடும் உள்ளத்திற்கோ இட்டுச் சென்றால், கடவுளின் இரக்கம் நிறைவாகப் பிரசன்னமாயிருப்பதைக் காண இயலாதவர்களாகிவிடுவீர்கள். ஆனால், பாவத்தில் வீழ்ந்த நம் உலகின் பரிதாபத்திற்குரிய பலவீனத்தையும், உங்கள் சொந்த ஆன்மாவின் தாழ்ந்த நிலையையும் உங்களால் காண முடிந்தால், கடவுள் தமது அன்புடனும் அருளுடனும் இந்தப் பலவீனத்திற்குள்ளும் அவலநிலைக்குள்ளும் நுழைவதை இன்னும் எளிதாகக் காண முடியும்.

நீங்கள் துர்நாற்றம் வீசும் ஒரு புழுதான்; ஆனாலும், அந்த நிலையிலும் கடவுள் உங்களை அளவில்லாமல் அன்பு செய்கிறார். நீங்கள் யாராக இருந்தாலும், என்ன செய்திருந்தாலும் கடவுள் உங்களை அன்பு செய்கிறார் என்பதைப் புரிந்துகொள்வதே, கடவுள் யார் என்பதை இன்னும் ஆழமாகப் புரிந்துகொள்வதற்கான முதல் படியாகும். அவர் இரக்கமே உருவானவர்.

இரக்கம் நிறைந்த என் கடவுளே, உமது அன்புக்காக உமக்கு நன்றி கூறுகிறேன்; உமது எல்லையற்ற இரக்கத்திற்காக உமக்கு நன்றி கூறுகிறேன். நான் யார் என்பதை இன்னும் தெளிவாகக் காணவும், என்மீது நீர் கொண்டுள்ள அன்பு எவ்வளவு ஆழமானது என்பதைக் காணவும் என் கண்களைத் திறந்தருளும். என்மீதான உமது அன்புக்கு நான் தகுதியற்றவன்; ஆயினும், நீர் அந்த அன்பை எனக்கு அளவின்றி வாரி வழங்குகிறீர். என்னைச் சுற்றியுள்ள அனைவரின் வாழ்விலும் நீர் செயல்படுவதைக் காணும் பார்வையையும் எனக்குத் தந்தருளும். அவர்கள்மீது நீர் காட்டும் இரக்கத்தில் நான் இடையறாது மகிழ்ந்திருக்கவும், அந்த இரக்கத்தை வழங்குவதில் பங்குகொள்ளவும் எனக்கு உதவியருளும்.

பாடம் ஐந்து: கோட்டைக்குள் “இருத்தல்”

ஆன்மாவின் ஆழ்ந்த உள்ளறையில் அதிபுனித மூவொரு கடவுள் குடிகொண்டிருப்பதால், அங்கு நுழைவதே உங்கள் பணி. ஆனால், உங்கள் சொந்த ஆன்மாவிற்குள் நுழைவது என்ற கருத்தைக் குறித்து நீங்கள் குழப்பமடையாதிருக்க, புனித தெரேசா பின்வரும் விளக்கத்தை அளிக்கிறார்:

நான் பொருளற்றுப் பேசுவதுபோலவே தோன்றுகிறது. ஏனெனில், இந்தக் கோட்டை ஆன்மாதான் என்றால், அதனுள் நாம் நுழைவது என்ற பேச்சுக்கே இடமில்லை என்பது தெளிவு. நாமே அந்தக் கோட்டை அல்லவா! ஏற்கெனவே ஓர் அறைக்குள் இருக்கும் ஒருவரிடம் அந்த அறைக்குள் நுழையச் சொல்வது அபத்தமாக இருக்குமே! ஆனால் ஓர் இடத்தில் பல வழிகளில் “இருக்க” முடியும் என்பதை நீங்கள் புரிந்துகொள்ள வேண்டும் (I.I #7).

“ஓர் இடத்தில் பல வழிகளில் ‘இருக்க’ முடியும்.” இதுவே திறவுகோல். பெரியதும் அழகியதுமான ஒரு கோட்டை உங்களுக்குச் சொந்தமாக இருப்பதாகக் கற்பனை செய்துகொள்ளுங்கள். ஆனால் அதன் எல்லா அறைகளையும் நீங்கள் ஒருபோதும் அனுபவித்து மகிழ்ந்ததில்லை. மாறாக, அதன் முன்தாழ்வாரத்திலோ உள்ளே இருக்கும் முதல் அறையிலோ மட்டுமே நேரத்தைக் கழிக்கிறீர்கள். பல ஆண்டுகளாக அந்தக் கோட்டையின் உரிமையாளராக இருந்த பிறகு, அதன் மற்ற பகுதிகளில் என்ன இருக்கிறது என்று யாராவது உங்களிடம் கேட்க, “எனக்குத் தெரியாது; நான் அங்கே சென்றதே இல்லை!” என்று நீங்கள் பதிலளிக்க வேண்டியிருந்தால் எப்படி இருக்கும் என்று கற்பனை செய்து பாருங்கள்.

இதை நினைத்துப் பார்ப்பது கடினமாக இருந்தாலும், பெரும்பாலானோர் தங்கள் ஆன்மாக்களைப் பொறுத்தவரை செய்வது இதுவே. தங்களுக்குள் உயிரோடு விளங்கும் கடவுள் என்னும் மறைந்த புதையலைக் கண்டடைவதற்காக, ஆன்மாவின் உள்ளாழத்தையும் அழகையும் ஆராய அவர்கள் ஒருபோதும் உள்ளே நுழைவதில்லை. வெளிமுற்றத்திலோ முதல் அறையிலோ வெறுமனே “இருப்பதற்குப்” பதிலாக, அதிபுனித மூவொரு கடவுளுடன் உறவாட நீங்கள் மணவறைக்கு ஈர்க்கப்படுகிறீர்கள்.

சிந்தனை: உங்கள் ஆன்மாவைப் பற்றி நீங்கள் எந்த அளவுக்கு அறிந்திருக்கிறீர்கள் என்பதை இன்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். நீங்கள் அங்கு முதன்மையாகக் குடியிருப்பவரைப் போல நடந்துகொள்கிறீர்களா, அல்லது வருகை தருபவரைப் போலவா? வெளிப்புறத்திலேயே உங்கள் கவனத்தைச் செலுத்திக்கொண்டிருக்கிறீர்களா, அல்லது உங்கள் கோட்டையின் உள்ளார்ந்த விவரங்களை அறிந்திருக்கிறீர்களா?

உங்கள் ஆன்மா என்னும் இந்தக் கோட்டைக்குள் இன்னும் ஆழமாக நுழைவதற்கான முதல் படி, நீங்கள் இதுவரை ஆராயாதவை பல உள்ளன என்பதை ஏற்றுக்கொள்வதாகும். இவ்வாறு உங்களைப் பற்றிய அறிவு உங்களுக்குக் குறைவாகவே உள்ளது என்பதைத் தாழ்ச்சியுடன் ஒப்புக்கொள்வது, இன்னும் ஆழமாக நுழைவதற்கான ஆர்வத்தை உங்களுக்குள் தூண்ட உதவும்.

இரண்டாவது படி, உள்நோக்கிய பயணத்தைத் தொடர உறுதியான ஒரு முடிவை எடுப்பதாகும். இறைவேண்டலுடன் அடுத்த “அறைக்குள்” செல்லத் தீர்மானித்து, அங்கு நேரம் செலவிடுங்கள். இதுவரை நீங்கள் அறியாமல் விட்டுவிட்ட இறைப் பிரசன்னத்தையும் அழகையும் புரிந்துகொள்ள முயலுங்கள். அங்கிருந்து, உங்கள் உள்ளத்தில் இருக்கும் அறைகளைத் தொடர்ந்து ஆராய்ந்து, மையத்தில் உள்ள அந்த உள்ளறையை மேலும் மேலும் நெருங்கிச் செல்ல உங்களை அர்ப்பணியுங்கள். இந்த அறைகள் அனைத்தும் ஒன்றோடொன்று இணைந்துள்ளன. எனவே, ஓர் அறையிலிருந்து மற்றோர் அறைக்குச் செல்வதே மையத்தை அடைவதற்கான ஒரே வழி.

மிகவும் மறைவாயிருக்கும் என் இறைவா, உமது இறைப் பிரசன்னத்தின் மகிமை பொங்கும் ஒளிக்குள் நான் தொடர்ந்து இன்னும் ஆழமாக நுழையும்படி என்னை உமக்கு அருகில் ஈர்த்துக்கொள்ளும். இன்றைய நாளில், என் பயணத்தைப் புதிதாகத் தொடங்கத் தீர்மானிக்கிறேன். என் ஆன்மாவின் ஆழ்ந்த உட்பகுதியில் எனக்காகக் காத்திருக்கும் உம்மைக் கண்டுகொள்ளும்போது, என்னை மகிழ்ச்சியாலும் அமைதியாலும் நிரப்பியருளும்.

பாடம் ஆறு: உண்மையான செபத்தின் நுழைவாயில்

“இறைவேண்டல் இல்லாத ஆன்மாக்கள், உடலோ உறுப்புகளோ செயலிழந்த மனிதர்களைப் போன்றவர்கள்” என்று புனித தெரேசா விளக்குகிறார். அவர்கள் தொடர்ந்து “வெளிப்புறக் காரியங்களில்” தங்களை ஈடுபடுத்திக்கொண்டே இருக்கிறார்கள். இது வருந்தத்தக்க, ஆனால் மிகவும் பொதுவான அனுபவம். ஒவ்வொரு நாளும் நாம் நேரம் செலவிடும் ஏறக்குறைய எல்லாமே, நம்மை ஏதாவது வேலையில் “ஈடுபடுத்தி வைத்திருக்கவும்”, குறுகிய நேரமே நிலைத்திருக்கும் நமது கவனத்தை ஆக்கிரமிக்கவும் பயன்படுகின்றன. வெளி உலகத்திலிருந்து இடைவிடாது வரும் இரைச்சலில் நாம் மூழ்கிவிடுகிறோம். இதன் விளைவாக, இறைவனின் பிரசன்னத்தைச் சந்திக்க நம் ஆன்மாவுக்குள் இன்னும் ஆழமாக நுழைந்தாலே நமக்காகக் காத்திருக்கும் அமைதியான இளைப்பாற்றலை அனுபவிக்கத் தவறிவிடுகிறோம். இதற்குத் தீர்வு என்ன? இறைவேண்டலே:

நான் புரிந்துகொண்ட வரையில், இந்தக் கோட்டைக்குள் நுழைவதற்கான கதவு இறைவேண்டலும் தியானமுமே ஆகும். வாய்மொழி இறைவேண்டலை விடுத்து, மன இறைவேண்டலை மட்டுமே நான் குறிப்பிடவில்லை. ஏனெனில், அது உண்மையிலேயே இறைவேண்டலாக இருக்க வேண்டுமென்றால், அதனுடன் தியானமும் இணைந்திருக்க வேண்டும் (I.I #9).

புனித தெரேசா குறிப்பிடும் இறைவேண்டல் என்பது வெறுமனே செபங்களைச் “சொல்வது” அல்ல. பல நேரங்களில் மக்கள் ஆலயத்திற்குச் செல்கிறார்கள்; உணவுக்கு முன்போ இரவிலோ செபங்களைச் சொல்கிறார்கள்; ஆனால் உண்மையில் இறைவேண்டல் செய்ய முற்றிலும் தவறிவிடுகிறார்கள். இறைவேண்டல் உண்மையான இறைவேண்டலாக இருக்க வேண்டுமென்றால், “அதனுடன் தியானமும் இணைந்திருக்க வேண்டும்” என்று புனித தெரேசா கூறுகிறார். வேறு வார்த்தைகளில் சொன்னால், நாம் சொல்வதன் அல்லது சிந்திப்பதன் பொருளிலும் மறைபொருளிலும் உள்ளார்ந்த முறையில் முனைப்புடன் ஈடுபட வேண்டும். இறைவேண்டலின் தொடக்கத்திற்கான “வாயில்” தியானமே; எனவே, நம் ஆன்மா என்னும் கோட்டைக்கான வாயிலும் அதுவே.

உண்மையான இறைவேண்டல் என்பது இறைவனுடன் உரையாடுவதாகும். ஆனால் அது புனிதமான உரையாடலாகவும் இருக்க வேண்டும். சில வேளைகளில், இறைவனை இறைவனாகக் கருதுவதைவிட, நம் அடிமையைப் போலக் கருதி அவரிடம் பேசுகிறோம். அவர் நமக்காக என்ன செய்ய வேண்டும் என்று கூறி, கோரிக்கைகளுடன் அவரிடம் வருகிறோம். நாம் கோருவதை அவர் அருளாவிட்டால், கோபப்படுகிறோம். இது உண்மையான இறைவேண்டல் அல்ல.

நாம் யாருடன் உரையாடுகிறோம் என்பதையும், அவருடனான உறவில் நாம் யார் என்பதையும் அறிந்திருக்கும்போதுதான் உண்மையான இறைவேண்டல் நிகழ்கிறது. அவர் இறைவன்; எல்லாம் வல்லவர்; மாசற்ற இரக்கமே உருவானவர். நாமோ பாவிகள்—பலவீனமானவர்கள், குழப்பமடைந்தவர்கள், எல்லாவற்றிற்கும் இறைவனைச் சார்ந்திருக்க வேண்டியவர்கள். இறைவனை அறிவதும், அவரை அன்புசெய்வதும், அவரை நம் ஆன்மாக்களின் அரசராக ஏற்று அவருக்குப் பதிலளிப்பதன் வழியாக அவரை மகிமைப்படுத்துவதுமே நம் வாழ்வின் நோக்கம். இறைவனிடம் இத்தகைய சரியான மனப்பான்மை நமக்கு இருந்தால்தான், நாம் இறைவேண்டல் செய்யத் தொடங்க முடியும்.

சிந்தனை: நீங்கள் இறைவேண்டல் செய்கிறீர்களா? இன்னும் குறிப்பாகச் சொன்னால், நீங்கள் தியானம் செய்கிறீர்களா? வேறு வார்த்தைகளில் சொன்னால், உங்கள் ஆன்மா என்னும் கோட்டைக்குள் நீங்கள் எப்போதாவது நுழைந்திருக்கிறீர்களா? உண்மையான இறைவேண்டலில் ஈடுபட்டிருந்த ஒரு வேளையில் அவ்வாறு செய்ததை உங்களால் சுட்டிக்காட்ட முடியுமா?

இது ஆன்மிக வாழ்வு மற்றும் இறைவேண்டல் பற்றிய நூலாக இருந்தாலும், ஆன்மிக வாழ்வைப் பற்றிப் படிப்பது மட்டும், உண்மையில் இறைவேண்டல் செய்வதற்கு ஒருபோதும் ஈடாகாது. படிப்பதன் வழியாக நாம் இறைவனைப் பற்றி அறிந்துகொள்ளலாம். ஆனால் இறைவேண்டலில்தான் நாம் இறைவனைச் சந்தித்து, நமக்குள் இருக்கும் அவரது உயிருள்ள, உண்மையான பிரசன்னத்தை அனுபவிக்கிறோம்.

கடந்த காலத்தில் நீங்கள் இறைவேண்டலில் ஈடுபட்ட ஒரு வேளையை நினைத்துப் பாருங்கள். ஒருவேளை அது ஒரு தியானத்தின்போதோ, உங்கள் ஆலயத்தில் நற்கருணை ஆராதனையில் செலவிட்ட நேரத்திலோ நிகழ்ந்திருக்கலாம். ஒருவேளை முன்பு உங்கள் வீட்டில், உங்கள் அறையின் அமைதியில், தினமும் இறைவேண்டல் செய்யும் பழக்கம் உங்களுக்கு இருந்திருக்கலாம்.

சில செபங்களை வெறுமனே சொல்வதைக் கடந்து, நீங்கள் உண்மையாக இறைவேண்டல் செய்த ஒரு வேளையை நினைவுகூர முடிந்தால், அந்தப் பழக்கத்தை மீண்டும் ஒவ்வொரு நாளும் கடைப்பிடிக்க உறுதிகொள்ளுங்கள். நீங்கள் ஏற்கெனவே ஒவ்வொரு நாளும் இறைவேண்டலுக்காக நேரம் செலவிடுகிறீர்கள் என்றால், அதில் இன்னும் எவ்வாறு ஆழ்ந்து செல்லலாம் என்று சிந்தியுங்கள். ஒவ்வொரு நாளும் உங்கள் இறைவேண்டலில் தியானத்தைப் பயில முயலுங்கள். ஒரு குறிப்பிட்ட செபத்தையோ நற்செய்தி நூல்களிலிருந்து ஒரு பகுதியையோ எடுத்துக்கொள்ளுங்கள். அதைச் சிந்தியுங்கள்; அந்தக் காட்சிக்குள் நுழைய முயலுங்கள்; அது உங்களைத் தனக்குள் ஈர்த்துக்கொள்ள இடமளியுங்கள்; இறைவனின் பிரசன்னத்தை நாடுங்கள். இறைவனின் அன்பான பிரசன்னத்தை அனுபவிக்கும்போது அமைதியாக அமர்ந்திருக்க அஞ்சாதீர்கள்.

மகிமை மிகுந்த இறைவா, நான் ஒவ்வொரு நாளும் இறைவேண்டல் செய்ய விரும்புகிறேன். என் கவனம் சிதறும்போதோ, வாழ்வின் அலுவல்களில் நான் மூழ்கியிருக்கும்போதோ, என் மனதை அமைதிப்படுத்தி, இறைவேண்டல் மற்றும் தியானத்தின் வழியாக உம்முடன் உறவாட எனக்கு உதவியருளும். தியானம் செய்வது எப்படி என்பதை நான் கற்றுக்கொள்வேனாக. என் எண்ணங்களில் மட்டுமே உம்மைச் சந்திப்பதோ, என் உதடுகளால் மட்டுமே உம்மிடம் பேசுவதோ அல்லாமல், என் சித்தத்தையும் உமக்கு ஒப்புக்கொடுக்கும் வகையில் இந்த இறைவேண்டல் பழக்கத்தை நான் கண்டடைவேனாக. இறைவேண்டலில் உம்மை அன்புசெய்யக் கற்றுக்கொள்ளும்படி, என் ஆன்மாவின் முழு ஆர்வத்தோடும் நான் இவ்வாறு செய்வேனாக.

பாடம் ஏழு: வாயில் வழியாக நுழைதல்

செபத்தின் ஆழத்திற்கு எல்லையே இல்லை. நம் மூவொரு இறைவனோடு இன்னும் ஆழமான உறவொன்றிப்பில் இணைந்து, மென்மேலும் ஆழ்ந்து செல்ல நாம் அழைக்கப்படுகிறோம். ஆனால் ஆழ்ந்து செல்வதற்கு, முதலில் நாம் தொடங்க வேண்டும். செபிக்கத் தொடங்கும் ஒருவரைப் பற்றி புனித தெரேசா இங்கே பேசுகிறார்:

ஆயிரம் எண்ணங்கள் மனதை ஆக்கிரமித்திருப்பதால், அவர்கள் மாதத்தில் சில முறைகள் மட்டுமே செபிக்கிறார்கள். பொதுவாக, அந்த எண்ணங்களையே எப்போதும் நினைத்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள்; ஏனெனில் அவற்றின்மீது மிகுந்த பற்றுக்கொண்டிருக்கிறார்கள். அவர்களுடைய செல்வம் எங்கே இருக்கிறதோ, அங்கே அவர்களுடைய இதயமும் இருக்கிறது (I.I #10).

இந்த நபர் “அவ்வப்போது” செபத்தின் வழியாகக் கோட்டைக்குள் நுழைகிறார் என்று அவர் தொடர்ந்து சுட்டிக்காட்டுகிறார். அவர் உள்ளே ஓரளவே நுழைந்தாலும், அவரோடு “ஆயிரம் ஊர்வனவும்” நுழைந்தாலும், “உள்ளே நுழைந்ததே அவர் செய்த ஒரு பெரிய காரியம்.” வேறு வார்த்தைகளில் சொல்வதானால், உண்மையான செபத்திலும் தியானத்திலும் நாம் ஈடுபடத் தொடங்கும்போது, நாம் முற்றிலும் மாற்றம் பெற்று, புனிதர்களைப் போலச் செபிப்பவர்களாக உடனே மாறிவிடுவது பெரும்பாலும் நிகழாது. இருப்பினும், நாம் சிறிதளவே செபித்துத் தியானித்தாலும், மாதத்தில் சில முறைகள் மட்டுமே அவ்வாறு செய்தாலும், அது நல்லதே; அதை முதல் படியாகவும் இன்றியமையாத படியாகவும் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

சிந்தனை: செபத்தில் மிக முக்கியமான அம்சங்களில் ஒன்று, செபிக்கத் தொடங்குவதே. ஒவ்வொரு மாதமும் குறைந்தது சில முறையாவது நீங்கள் செபிக்கிறீர்களா? அப்படியானால், அது நல்லது. ஆனால் செபத்தில் இந்த அளவிலான ஈடுபாடு உங்களை ஒருபோதும் மிக ஆழமாகக் கொண்டுசெல்லாது. நீங்கள் முழுமையாக அர்ப்பணித்துக்கொள்ளும் உறுதியான பழக்கமாகச் செபம் மாற வேண்டும். நீங்கள் செபிக்கும்போது கவனச்சிதறல்களும் மனதை ஆக்கிரமிக்கும் எண்ணங்களும் ஏற்படுகின்றனவா? உங்கள் கவனத்தைச் சிதறடிப்பது எது? கவனம் செலுத்த முடியாத அளவுக்கு உங்கள் மனதை ஆக்கிரமித்திருப்பது எது? அந்தக் கவனச்சிதறல்களை ஒதுக்குங்கள், சாக்குப்போக்குகளைக் கைவிடுங்கள், செப வாழ்வு வாழ உறுதிகொள்ளுங்கள்.

ஒவ்வொரு நாளும் செபிப்பதில் உங்களுக்குள்ள உறுதிப்பாட்டைப் பற்றிச் சிந்தியுங்கள். செபத்திற்கான ஓர் அட்டவணையை அமைக்க முயலுங்கள். முடிந்தவரை, ஒவ்வொரு நாளும் செபத்திற்காக ஒரே அளவு நேரத்தை ஒதுக்குங்கள். செபிப்பதற்கு அமைதியான ஓர் இடத்தைக் கண்டறியுங்கள். குறைந்தது பத்து நிமிடங்களோடு தொடங்குங்கள்; அதைவிட அதிக நேரம் ஒதுக்குவது இன்னும் சிறந்தது. இறைவனுக்குக் கொடுக்கும் நேரத்தில் கஞ்சத்தனம் காட்டாதீர்கள். அந்தச் செப நேரத்திற்கான ஒரு திட்டத்தை வகுத்து, அதைத் தவறாமல் கடைப்பிடியுங்கள். பலனற்றதாகத் தோன்றினாலும், உறுதியோடு தொடருங்கள். செபிக்கக் கற்றுக்கொள்ளவும் ஒவ்வொரு நாளும் செபிக்கவும் திடமனதுகொள்ளுங்கள். இந்த உறுதிப்பாடும் உங்கள் பிரமாணிக்கமும் உங்கள் ஆன்மா என்னும் கோட்டையின் வாயிலுக்குள் நுழைய உங்களுக்கு உதவியிருப்பதைக் கண்டுகொள்வீர்கள். உள்ளே நுழைந்தவுடன், இறைவன் உறையும் மையத்தை நோக்கிய உங்கள் பயணத்தில் கண்டறிய எவ்வளவோ இருக்கிறது என்பதை எண்ணி வியப்படைவீர்கள்.

பொறுமைமிக்க என் ஆண்டவரே, உம்மைவிட வாழ்வில் என் மனதை ஆக்கிரமிக்கும் பலவற்றிற்கே நான் முன்னுரிமை கொடுத்திருக்கிறேன். ஒவ்வொரு நாளும் செபிப்பதில் பிரமாணிக்கமாக இருக்கத் தவறியிருக்கிறேன். இன்று நான் மாறுவதற்கு உறுதிகொள்கிறேன். உம்மைக் குறித்துத் தியானிக்கக் கற்றுக்கொள்ள உறுதிகொள்கிறேன். கவனச்சிதறல்கள் எழும் ஒவ்வொரு முறையும் அவற்றை ஒதுக்குவதாக வாக்களிக்கிறேன். ஒவ்வொரு நாளும் செபத்தில் உம்மை அன்புசெய்யவும் ஆராதிக்கவும் ஒருபோதும் தவறாதபடி, என் மனவுறுதியின்மையை வெல்வதாக வாக்களிக்கிறேன்.

பாடம் எட்டு: சாவான பாவத்தின் விளைவு

முதல் உறைவிடங்களில் வாழும் ஆன்மாவைப் பற்றிப் புனித தெரேசா தொடர்ந்து சிந்திக்கையில், சாவான பாவத்தின் அச்சமூட்டும் எதார்த்தத்தைப் பற்றிச் சிந்திப்பதற்காகச் சற்று நிறுத்துகிறார்.

இதனைவிட அடர்ந்த இருள் இல்லை; இருண்டும் கருமையாகவும் உள்ள வேறு எதுவும் இதைவிட மிகக் குறைவான இருளும் கருமையும் கொண்டதே. இதைப் பற்றி நீங்கள் ஒன்றை மட்டும் அறிந்துகொண்டால் போதும்: ஆன்மாவுக்கு அதன் ஒளிமாட்சியையும் அழகையும் அளித்த சூரியனான அவரே இன்னும் அதன் மையத்தில் இருந்தாலும், ஆன்மா அவரில் பங்குகொள்வதைப் பொறுத்தவரை, அவர் அங்கே இல்லாததுபோலவே இருக்கிறது. இருப்பினும், சூரியனைப் பிரதிபலிக்கும் திறன் பளிங்கிற்கு இருப்பதுபோலவே, அவரில் இன்புறும் திறன் ஆன்மாவுக்கு இருக்கிறது (I.II #1).

நாம் சாவான பாவத்தில் விழுவதற்கான உண்மையான வாய்ப்பு எப்போதும் உள்ளது என்பதைப் புரிந்துகொள்வது முக்கியம். எனவே, சாவான பாவத்தால் ஆன்மா எவ்வளவு “இருண்டதாகவும்” “கருமையானதாகவும்” மாறுகிறது என்பதைப் புரிந்துகொள்வது, கடுமையான பாவத்திற்கு இட்டுச்செல்லும் சோதனைகளை வெல்வதற்கு இன்றியமையாத உதவியாகும். இறைவன் இனி உள்ளத்தில் உறைவதில்லை என்பது இதன் பொருளல்ல; மாறாக, அதிபரிசுத்த மூவொரு இறைவன் உறையும் ஆன்மாவின் மைய அறை முற்றிலும் மூடப்பட்டுவிடுவதால், உள்ளே உறைபவரைச் சந்திக்க இயலாமல் போகிறது என்பதே இதன் பொருள். சாவான பாவத்தால் அருள் மறைந்துவிடுகிறது; ஆனால் இறைவன் தமது சாராம்சத்தால் நமக்குள் தொடர்ந்து பிரசன்னமாக இருந்து, நம்மை இருப்பில் நிலைநிறுத்துகிறார். ஆயினும், நம் அன்புமிக்க இறைவனோடுள்ள உறவொன்றிப்பு துண்டிக்கப்படுகிறது; ஆன்மா இருளில் விடப்படுகிறது.

புனித தெரேசா வழங்கும் இரு அறிவுரைகள் பின்வருமாறு: முதலாவதாக, சாவான பாவத்தின் விளைவுகளை உங்களால் தெளிவாகப் புரிந்துகொள்ள முடிந்தால், கடவுளைப் புண்படுத்துவது குறித்த புனித அச்சம் உங்களுக்குள் நிறையத் தொடங்கும். நீங்கள் கடுமையான பாவம் செய்யும்போதுகூட, கடவுளைக் கண்டு ஒருபோதும் அஞ்சக்கூடாது. ஆனால் சாவான பாவ நிலையில் இருப்பதற்கு நீங்கள் அஞ்ச வேண்டும். முழுமையான இருள், கடவுளிடமிருந்து பிரிவு, பேறுபலனுள்ள எதையும் செய்ய இயலாமை, வழி தெரியாமை, குழப்பம் போன்றவற்றுக்கு மிகவும் அஞ்சி, உங்கள் ஆன்மாவின் முழு வலிமையோடும் அவற்றைத் தவிர்க்க வேண்டும். இரண்டாவதாக, சாவான பாவத்தின் விளைவை, அதாவது அந்நிலையில் இருக்கும் ஆன்மாவால் கடவுளுக்கு உகந்ததும் தனக்குப் பயனுள்ளதுமான எதையும் செய்ய இயலாது என்பதைப் புரிந்துகொள்ளும்போது, தாழ்ச்சி பிறக்கத் தொடங்குகிறது. குறிப்பாக, தன்னுள் நிகழும் ஒவ்வொரு நற்செயலும் கடவுளிடமிருந்தே வருகிறது என்பதை ஆன்மா உணர முடியும். கடவுளே வாழ்வளிக்கும் நீரின் ஊற்று; அந்த நீரின்றி சாவு மட்டுமே நேரிடும். ஆனால் ஒருவர் அருளின் நீரை நோக்கித் திரும்பும்போது, அவருக்குள்ளிருந்து புதிய வாழ்வு ஊற்றெடுக்கத் தொடங்குகிறது.

சிந்தனை: சாவான பாவத்தின் கடுமையையும் கொடூரத்தையும் புரிந்துகொள்ள முயலுங்கள். நீங்கள் ஒருபோதும் சாவான பாவம் செய்ததில்லை என்றால், அதைச் செய்வதற்கு உங்களுக்கு வாய்ப்பே இல்லை என்று எண்ணி உங்களையே ஏமாற்றிக்கொள்ளாதீர்கள். சாவான பாவத்தை மட்டுமல்ல, எல்லாப் பாவங்களையும் குறித்த புனித அச்சத்தை உங்களுக்குள் வளர்க்க முயலுங்கள். நாம் பாவத்தை வெறுக்க வேண்டும், அதை அருவருத்து ஒதுக்க வேண்டும், அதை இழிவாகக் கருத வேண்டும்; ஒருபோதும் அதைச் செய்யாதிருக்க உறுதியாக முடிவெடுக்க வேண்டும். பாவம் நம்மை மயக்கி ஏமாற்றுகிறது என்பதே சிக்கல். துயரத்தில் வாட வேண்டும் என்று விரும்பி யாரும் பாவம் செய்வதில்லை. இந்தச் செயல் அல்லது அந்தச் செயல் தங்களுக்கு நிறைவளிக்கும் என்ற பொய்யை நம்புவதாலேயே அவர்கள் பாவம் செய்கிறார்கள். பாவம் எப்போதுமே ஏதோவொரு மேலோட்டமான, நிலையற்ற திருப்தியைத் தந்தாலும், அது எப்போதும் உள்ளத்தின் வெறுமையிலும் அழிவிலுமே முடிகிறது. பாவத்தின், குறிப்பாகச் சாவான பாவத்தின் கொடூரத்தைப் பற்றிய உண்மையை உங்களால் கண்டறிய முடிந்தால், நீங்கள் சோதிக்கப்படும் ஒவ்வொரு முறையும் அந்தக் கொடூரத்தை நினைவுகூர எப்போதும் ஆயத்தமாக இருங்கள். அப்போது மிகுந்த வலிமையோடு அந்தச் சோதனையை உங்களால் நிராகரிக்க முடியும்.

நீங்கள் கடவுளின் அருளிலும் இரக்கத்திலும் உறுதியாக வேரூன்றி நிலைத்திருந்தால், நீங்கள் செய்யும் எல்லா நன்மைகளுக்கும் அந்த அருளும் இரக்கமுமே ஊற்றாக உள்ளன என்பதையும் சிந்தித்துப் பாருங்கள். தாழ்ச்சியோடு இதை உணர்வது, செருக்கிலிருந்து விடுபட உங்களுக்கு உதவும். தூய நீரூற்றின் அருகில் நடப்பட்டு, கதிரவனின் ஒளிக்கதிர்களில் நனையும் மரம் என்ற உருவகத்தைப் புனித தெரேசா பயன்படுத்துகிறார்; அதை மனக்கண்முன் கொண்டுவாருங்கள். நீரும் கதிரவனும் இல்லாமல் அந்த மரத்தால் வளரவும் முடியாது, நல்ல கனிகள் எதையும் கொடுக்கவும் முடியாது. அவ்வாறே, கடவுளின்றி நம்மாலும் நன்மையான எதையும் செய்ய இயலாது. தாழ்ச்சிக்கு இட்டுச்செல்லும் இந்த உண்மையை உறுதியாகப் பற்றிக்கொள்ளுங்கள். நீங்கள் செய்யும் எல்லா நன்மைகளின் ஊற்றையும் சுட்டிக்காட்டும்போது, இந்த உண்மை உங்கள் இதயத்தில் மிகுந்த நன்றியுணர்வை உருவாக்க இடமளியுங்கள்.

என்னை மன்னிக்கும் என் ஆண்டவரே, நான் பாவம் செய்யும்போது, என் ஆன்மாவின் அழகை அழுக்கால் மூடிவிடுகிறேன். இவ்வாறு நிகழும்போது, என் வழியாக உம்மால் ஒளிர இயலுவதில்லை; உமது ஒளியால் பிரகாசமாக ஒளிர என்னாலும் இயலுவதில்லை. எல்லாப் பாவங்களையும் நான் எப்போதும் அருவருத்து ஒதுக்கும்படி, அவற்றின்மீது புனிதமான வெறுப்பை எனக்குத் தந்தருளும். என் வாழ்வில் உள்ள எல்லா நன்மைகளுக்கும் நீரே ஊற்று என்பதைத் தாழ்ச்சியோடு ஏற்றுக்கொள்ளவும் எனக்கு உதவியருளும். இவ்வாறு என் ஆழ்ந்த நன்றியையும் மகிமையையும் நான் உமக்குச் செலுத்துவேனாக.

பாடம் ஒன்பது: தாழ்ச்சியால் பெறும் தன்னறிவு

சாவான பாவத்தைப் பற்றிய தமது சுருக்கமான போதனையை முடித்தவுடன், புனித தெரேசா, ஒருவர் கொண்டிருக்கக்கூடிய மிக முக்கியமான புண்ணியம் என்று தாம் விவரிக்கும் தாழ்ச்சியின்மீது தமது கவனத்தைத் திருப்புகிறார்.

…தன்னறிவு அவ்வளவு முக்கியமானது; நீங்கள் விண்ணகம்வரை உயர்த்தப்பட்டாலும், அதை வளர்த்துக்கொள்வதில் நீங்கள் ஒருபோதும் தளர்ந்துவிடக்கூடாது என்பதே என் விருப்பம். நாம் இவ்வுலகில் இருக்கும்வரை, தாழ்ச்சியைவிட முக்கியமானது நமக்கு வேறெதுவும் இல்லை. ஆகவே, மற்ற அறைகளுக்குப் பறந்து செல்வதைவிட, தாழ்ச்சியைப் பெற்றுக்கொள்ளும் அறைக்குள் நுழைவதிலிருந்து தொடங்குவது மிகவும் நல்லது—உண்மையில் மிகச் சிறந்தது—என்று மீண்டும் சொல்கிறேன். ஏனெனில், அதுவே முன்னேறுவதற்கான வழி. நடந்து செல்வதற்குப் பாதுகாப்பான, சமமான பாதை நமக்கு இருக்கும்போது, பறப்பதற்குச் சிறகுகளை நாம் ஏன் விரும்ப வேண்டும்? (I.II #10)

புனித தெரேசா “தாழ்ச்சி”, “தன்னறிவு” ஆகிய சொற்களை ஒன்றுக்கொன்று மாற்றாகப் பயன்படுத்துகிறார். அவரைப் பொறுத்தவரை, இவை இரண்டும் ஒன்றே. தன்னறிவிலிருந்தே தாழ்ச்சி ஊற்றெடுக்கிறது. இந்த முதல் உறைவிடத்தில், கடவுளின் மேன்மையின் ஒளியில் நமது சொந்த ஆன்மாவைப் பற்றிய உண்மையைக் கண்டறிய வேண்டும் என்ற நோக்கத்தோடு அதைத் தேடுவதால் தாழ்ச்சி வளரத் தொடங்குகிறது. பாவத்தின் விளைவுகளை, குறிப்பாகச் சாவான பாவத்தின் விளைவுகளை நாம் காணும்போது, கடவுளின் அருளும் இரக்கமும் இல்லாமல் நம்மால் எதையும் செய்ய இயலாது என்பதை உணர்கிறோம்; இது நம்மைத் தாழ்ச்சியுள்ளவர்களாக்க வேண்டும். மேலும், நமது பார்வையைக் கடவுளை நோக்கித் திருப்பி, நமக்குள் உறையும் கடவுளின் எல்லையற்ற அழகை நாடுவது மிகவும் முக்கியமானது. இறைவேண்டல் மற்றும் தியானத்தின் வழியாகக் கடவுளை நாம் எவ்வளவு தெளிவாகக் காண்கிறோமோ, அவ்வளவு தெளிவாக நமது பாவநிலையையும் நமக்குக் கடவுள் தேவை என்பதையும் புரிந்துகொள்வோம். இதுவே தாழ்ச்சியின் தொடக்கம்.

ஓர் ஒப்புமையாகச் சொல்வதென்றால், கருமையான ஒரு பொருளை வெண்மையான ஒரு பொருளின் முன்னால் வைக்கும்போது, அது இன்னும் கருமையாகத் தோன்றும். நமது ஆன்மாவும் நம்மைப் பற்றிய அறிவும் அவ்வாறே உள்ளன. இறைவனின் அழகு மற்றும் மேன்மையின் ஒளியில் நம்மை நாம் எவ்வளவு தெளிவாகக் காண்கிறோமோ, அவ்வளவு தெளிவாக நாம் யார் என்பதைப் புரிந்துகொள்வோம். எனவே, நீங்கள் யார் என்பதைக் கண்டறியவும், உங்கள் பாவங்களையும் உங்களுக்குள் இயல்பாக அமைந்துள்ள அழகையும் காணவும் சிறந்த வழி, உங்கள் கண்களை இறைவனை நோக்கித் திருப்பி அவரை உற்றுநோக்குவதே. கோட்டையின் மையத்தை நோக்கிய உங்கள் பயணம் தொடர்ந்து நடைபெற வேண்டியிருந்தாலும், உங்களைப் பற்றிய அறிவை அளிக்கும் இந்த உறைவிடங்களில், அடுத்த கட்டத்திற்குச் செல்லுமுன் அதிக நேரம் செலவிட வேண்டும் என்று புனித தெரேசா அறிவுறுத்துகிறார். இந்த அறைகளில் கற்றுக்கொள்ளும் பாடங்கள் உங்கள் பயணத்தில் பெரிதும் உதவும்.

சிந்தனை: உங்களைப் பற்றி உங்களுக்கு எந்த அளவு தெரியும்? உங்கள் பாவங்களை அறிந்திருக்கிறீர்களா? அப்படியானால், அந்தப் பாவங்களை இறைவனிடம் தாழ்மையுடன் அறிக்கையிட்டு, அவற்றுக்குப் பொறுப்பேற்க உங்களால் முடிகிறதா? சில வேளைகளில், ‘நான் இப்படித்தான்’ என்று சாக்குச் சொல்லி நமது பாவங்களை நியாயப்படுத்துகிறோம். நமது பலவீனங்களையும் பாவங்களையுமே நமது அடையாளமாகக் கருதுகிறோம். ஆனால், நமது உண்மையான அடையாளம் அதுவல்ல. நாம் மாபெரும் அரசரின் மகன்களும் மகள்களுமாக இருக்கிறோம்; அவ்வாறு நம்மைக் காண நாம் முயல வேண்டும். நீங்கள் இப்படிச் செய்கிறீர்களா?

நம்மைப் பற்றிய உண்மையான அறிவைப் பெறுவதற்கும், அதன் வழியாக உண்மையான தாழ்ச்சியை அடைவதற்கும் பெரும்பாலும் அதிக நேரம் தேவைப்படுகிறது என்பதையும் சிந்தித்துப் பாருங்கள். இந்த அறிவைக் கண்டடைய அவசரப்படாதீர்கள். அதற்குத் தேவையான நேரத்தை எடுத்துக்கொள்ளுங்கள்; உங்களைப் பற்றி நீங்கள் கண்டறிய வேண்டியது இன்னும் நிறைய உள்ளது என்பதை ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள். உங்களை அறியும் இந்த மெதுவான, மென்மையான, நேர்மையான பாதையில் தொடர்ந்து நடக்க உறுதிகொள்ளுங்கள். அப்போது பயணத்தைத் தொடர நீங்கள் தகுந்த முறையில் தயாராவீர்கள்.

மாட்சிமிக்க என் அரசரே, நீர் என்னைக் காண்பதுபோல நானும் என்னைக் காணவும், நீர் என்னை அறிவதுபோல நானும் என்னை அறியவும் எனக்கு உதவியருளும். என் ஆன்மாவின் உள்ளார்ந்த இயல்பை உணர்ந்துகொள்ள, எப்போதும் உமது பார்வையையே நான் கொண்டிருக்க வேண்டுமென மன்றாடுகிறேன். அன்பு ஆண்டவரே, நான் யார் என்பதை அறிந்துகொள்ளும்போது, என் பாவத்தை மட்டுமல்லாமல், உமது பிள்ளையாக எனக்குள்ள மாண்பையும் காண எனக்கு உதவியருளும்.

பாடம் பத்து: தவறான தன்னறிவிலிருந்து தோன்றும் போலித் தாழ்ச்சி

தாழ்ச்சி என்னும் அழகிய நற்பண்பை நாடுவதிலும் சில ஆபத்துகள் இருக்கலாம். நாம் தவிர்க்க வேண்டிய ஒருவகைப் போலித் தாழ்ச்சியும் உள்ளது.

ஆ, இறைவன் என் மகள்களுக்கு உதவுவாராக! இவ்வழியில் அலகை எத்தனை ஆன்மாக்களை அழித்திருப்பான்! இந்த ஐயப்பாடுகளும், நான் விவரிக்கக்கூடிய இன்னும் பலவும் தாழ்ச்சியிலிருந்து எழுவதாக அவர்கள் நினைக்கிறார்கள். ஆனால், உண்மையில் அவை நம்மைப் பற்றிய அறிவு நமக்கு இல்லாததாலேயே தோன்றுகின்றன. நமது சொந்த இயல்பைப் பற்றித் திரிபான ஓர் எண்ணத்தைப் பெற்றுக்கொள்கிறோம். நம்மைப் பற்றியே இடைவிடாது சிந்தித்துக்கொண்டிருந்தால், இந்த அச்சங்களையும், இவற்றைவிட இன்னும் மோசமான அச்சங்களையும் நாம் அனுபவிப்பதில் எனக்கு வியப்பில்லை. மகள்களே, இதனால்தான் நமது நன்மையான கிறிஸ்துவின்மீதும், அவருடைய புனிதர்கள்மீதும் நமது கண்களைப் பதிக்க வேண்டும் என்று சொல்கிறேன். அவரிடமிருந்தே உண்மையான தாழ்ச்சியை நாம் கற்றுக்கொள்வோம் (I.II #12).

இறைவனின் மாட்சி மற்றும் அழகின் ஒளியில் மட்டுமே நமது அவலநிலையை நோக்கிப் பார்ப்பதன் முக்கியத்துவத்தைப் புனித தெரேசா தொடர்ந்து வலியுறுத்துகிறார். நமது அவலநிலையையும் பாவத்தையும் மட்டுமே நாம் கண்டால், நம்பிக்கையிழப்பிலும் குழப்பத்திலும் விழும் ஆபத்து உள்ளது என்று அவர் விளக்குகிறார். இறைவனின் இரக்கத்தையும் காணாமல் நமது பாவத்தைக் காண்பதால் நமக்கு எந்த நன்மையும் இல்லை என்பதே உண்மை. இல்லையெனில், நம்மையும் நமது அவலநிலையையும் மட்டுமே நாம் பார்த்துக்கொண்டிருப்போம்.

சிலர் நாள் முழுவதும் தங்களைப் பற்றிச் சிந்திப்பதிலேயே மிக அதிக நேரத்தைச் செலவிடுகிறார்கள் என்பதே இந்தப் பகுதியிலிருந்து நாம் கற்றுக்கொள்ளும் பாடம். சில வேளைகளில், தாங்கள் எவ்வாறு காயப்படுத்தப்பட்டார்கள் என்பதை நினைத்துக்கொண்டு, கோபத்திலும் மனக்கசப்பிலும் உழன்று, தங்கள் பிரச்சினைகளைப் பற்றிச் சிந்தித்து, அளவுக்கு மீறிக் கவலைப்படுகிறார்கள். இவை பாவத்தால் ஏற்படும் கடுமையான சுமைகள். வேறு சிலர், மேலும் நிறைவுள்ளவர்களாக வாழ முயலும்போது, ஒரு குறிப்பிட்ட வகையான போலித் தாழ்ச்சியை ஏற்றுக்கொள்கிறார்கள். தங்களைத் தாங்களே இழிவாகக் கருதுவது, நம்பிக்கையிழந்த நிலையில் தங்கள் பலவீனங்களையும் பாவங்களையும் பற்றியே இடைவிடாது எண்ணிக்கொண்டிருப்பது, இறைவேண்டலில் தோல்வியடைவோமோ என்று அஞ்சுவது, புனிதராகும் தங்கள் திறனைச் சந்தேகிப்பது, பிறர் தங்களைப் பற்றி என்ன நினைக்கிறார்கள் என்று கவலைப்படுவது போன்ற வடிவங்களில் இது வெளிப்படுகிறது. தங்களைத் ‘தாழ்த்தும்’ இத்தகைய எண்ணங்கள் உண்மையான தாழ்ச்சி அல்ல; ஏனெனில் அவை இறைவனைக் கணக்கில் எடுத்துக்கொள்வதில்லை. முதலில் இறைவனை நோக்கி, அவர் யார் என்பதன் ஒளியில் நம்மைக் காணும்போதுதான் உண்மையான தாழ்ச்சி உருவாகிறது.

சிந்தனை: உங்களைப் பற்றிச் சிந்திப்பதில் அதிக நேரம் செலவிடுகிறீர்களா, அல்லது இறைவனைப் பற்றிச் சிந்திப்பதிலா? உங்களை நீங்கள் அறிந்துகொள்ள விரும்பினால், உங்களையே பார்த்துக்கொண்டிருப்பதை நிறுத்த வேண்டும். அதற்குப் பதிலாக, நீங்கள் இறைவனை நோக்க வேண்டும். உங்கள் பாவத்தையும் அவலநிலையையும் உற்றுப் பார்த்துக்கொண்டிருப்பதைவிட, இறைவனின் அழகு, வலிமை, துணிவு, நன்மைத்தனம், இரக்கம், பொறுமை மற்றும் பிற எல்லா நற்பண்புகளையும் காண்பது உங்களைப் பற்றி இன்னும் அதிகமாகக் கற்றுத்தரும். இதை நீங்கள் எந்த அளவுக்குச் செய்கிறீர்கள்? நம் ஆண்டவராகிய இயேசு என்னும் ஆளில் இறைவனை நோக்கி உங்கள் கவனத்தைத் திருப்புவதற்கான வழிகளைச் சிந்தித்துப் பாருங்கள்.

உங்கள் கவனத்தை இறைவன்பால் திருப்பும்போது, அவரைப் பற்றி உங்கள் மனத்தில் என்ன உருவம் தோன்றுகிறது? இறைவன் யார் என்பதை உங்களால் புரிந்துகொள்ள முடிகிறதா? அவர் உள்ளவாறே அவரைக் காணும்படி, உங்கள் கண்களைத் திறந்தருளுமாறு இறைவனிடம் வேண்டுங்கள். நற்செய்திகளை வாசிப்பதும் இயேசுவின் சொற்களையும் செயல்களையும் தியானிப்பதும் இதற்கு உதவும். அவரை அறிந்துகொள்ளுங்கள்; அப்போது அவரைப் பற்றிய உங்கள் அறிவு, நீங்கள் யார் என்பதைக் கண்டறிய உதவும். உங்களைப் பற்றிய இந்த அறிவு உங்களுக்குள் உண்மையான தாழ்ச்சியை உருவாக்குகிறது. தாழ்ச்சி என்னும் அந்தக் கொடைக்காக வேண்டுங்கள்; பின்னர் அதை அடைய முயலுங்கள்.

புனிதர்களின் வாழ்க்கையையும் நோக்குங்கள். நீங்கள் எத்தகையவராக மாற முயல வேண்டும் என்பதைப் புனிதர்கள் உங்களுக்குத் தெளிவாகக் காட்டுகிறார்கள். ஒரு புனிதரைப் பற்றிப் படிக்கும்போது ஏதோ ஒரு விதத்தில் அவர் உங்களுக்கு ஊக்கமளித்தால், அந்தத் தூண்டுதலைவிட்டு மிக விரைவாக விலகிவிடாதீர்கள். அதை மீண்டும் மீண்டும் சிந்தியுங்கள்; புனிதரான இந்த ஆண்களும் பெண்களும் அளிக்கும் சாட்சியத்தின் வழியாக நீங்கள் யார் என்பதைக் கண்டறிய உங்களையே அனுமதியுங்கள்.

தாழ்ச்சியுள்ள என் ஆண்டவரே, உம்மில் ஒவ்வொரு நற்பண்பும் நிறைவாக உள்ளது. உமது மனித இயல்பு உமது இறை இயல்புடன் முழுமையாக ஒன்றித்திருந்தது; அனைவரும் காணும்படி நீர் நிறைவான அழகை வெளிப்படுத்தினீர். ஆயினும், பலர் நீர் உண்மையில் இருப்பதுபோல உம்மைக் காணத் தவறிவிட்டார்கள். நான் உம்மை இன்னும் தெளிவாகப் புரிந்துகொள்ளத் தொடங்கும்படி என் நம்பிக்கையின் கண்களைத் திறந்தருளும். உமது நற்பண்புகளையும், இரக்கம் நிறைந்த உமது இதயத்தையும், உமது வல்லமையையும், உமது தூய நன்மைத்தனத்தையும் நான் காண்பேனாக. நான் உம்மைக் காணும்போது, நான் யார் என்பதையும், நீர் என்னை எத்தகையவராக இருக்க விரும்புகிறீரோ அத்தகையவராக உருமாற நான் எவ்வாறெல்லாம் மாற வேண்டும் என்பதையும் கண்டறிய எனக்கு உதவியருளும்.

பாடம் பதினொன்று: முதல் உறைவிடங்களில் வழிநடத்தல்

ஆன்மிகப் பயணத்தின் இந்த முதல் நிலையில், ஒருவர் நுழையக்கூடிய உறைவிடங்கள் மிக ஏராளமாக உள்ளன என்று புனித தெரேசா விளக்குகிறார். அவற்றின் எண்ணிக்கை “பல பத்து இலட்சங்கள்”. வேறு வார்த்தைகளில் சொல்வதானால், ஒருவர் நம்பிக்கையின் பயணத்தைத் தொடங்கப் பல வழிகள் உள்ளன. ஒவ்வொருவரின் பயணமும் வேறுபட்டதாக இருக்கும்; ஒவ்வொருவரும் தமக்கே உரிய தனித்துவமான வழியில் நம்பிக்கை வாழ்வை வாழத் தொடங்குவார்கள்.

இந்த முதல் மாளிகைகளைப் [உறைவிடங்களைப்] பற்றி என் சொந்த அனுபவத்திலிருந்து மிகவும் பயனுள்ள சில தகவல்களை என்னால் தர முடியும். எடுத்துக்காட்டாக, இவற்றில் ஒரு சில அறைகள் மட்டுமல்ல, மிக ஏராளமான அறைகள் உள்ளதாக நீங்கள் கருத வேண்டும் என்று நான் உங்களுக்குச் சொல்ல வேண்டும். ஆன்மாக்கள் இவற்றிற்குள் பல வழிகளில் நுழைகின்றன; எப்போதும் நல்ல நோக்கங்களுடனேயே நுழைகின்றன. ஆனால் அலகையின் நோக்கங்கள் எப்போதும் மிகவும் தீயவையாக இருப்பதால், ஆன்மாக்கள் ஓர் அறையிலிருந்து மற்றொன்றுக்குச் செல்வதைத் தடுக்க ஒவ்வொரு அறையிலும் தீய ஆவிகளின் பல படையணிகளை அவன் வைத்திருக்கிறான். பாவப்பட்ட ஆன்மாக்களாகிய நாமோ இதை உணரத் தவறுவதால், எல்லா விதமான வஞ்சனைகளாலும் ஏமாற்றப்படுகிறோம் (I.II #13).

மக்கள் வெவ்வேறு வழிகளில் நம்பிக்கைக்கு வருகிறார்கள். சிலர் நம்பிக்கையில் வளர்க்கப்படுகிறார்கள்; அது அவர்களுடைய இதயங்களில் வேரூன்றுகிறது; அவர்கள் வாழ்நாள் முழுவதும் அதில் நிலைத்திருக்கிறார்கள். வேறு சிலர் தங்கள் இளமைப் பருவத்தை மகிழ்ச்சியைத் தேடுவதில் செலவிடுகிறார்கள்; பின்னர் புனிதமான மறையுரையின் வழியாக இறைவார்த்தையைப் பெற்று, அதற்கு மறுமொழி அளிக்கத் தொடங்குகிறார்கள். இன்னும் சிலர், வாழ்வில் ஏற்படும் ஏதோ ஒரு துயர நிகழ்வு தங்களைக் கடவுளிடம் திரும்பச் செய்வதால் நம்பிக்கைக்கு வரக்கூடும். மேலும் சிலர் எண்ணற்ற பிற வழிகளில் நம்பிக்கை வாழ்வைக் கண்டடைகிறார்கள். நம் ஒவ்வொருவரின் பாதையும் தனித்துவமானது; நம் ஒவ்வொருவருக்கும் உரிய வழிகளில் கடவுள் நம்மை வழிநடத்துவார். கடவுள் உங்களுக்கு அளித்துள்ள தனித்துவமான பாதையை ஏற்க நீங்கள் திறந்த மனத்துடன் இருக்க வேண்டும்; பயணத்தைத் தொடங்க ஒருபோதும் தயங்கக்கூடாது.

சிந்தனை: நற்செய்தியின் விதை உங்கள் இதயத்தில் எவ்வாறு நுழைந்தது? இன்னும் முழுமையாகக் கடவுளிடம் திரும்ப முதலில் உங்களைத் தூண்டியது எது? இது சிந்தித்துப் பார்க்க வேண்டிய முக்கியமான கேள்வி. கடவுள் தொடர்ந்து உங்களை வழிநடத்தப்போகும் தனித்துவமான வழியை இது உங்களுக்கு வெளிப்படுத்தக்கூடும். ஒரு குறிப்பிட்ட செபத்தின் வழியாகக் கடவுள் முதன்முதலில் உங்கள் உள்ளத்தைத் தொட்டிருந்தால், அந்தச் செபத்தைத் தொடர்ந்து செபியுங்கள். ஒரு குறிப்பிட்ட நபரின் மறையுரையின் வழியாக அது நிகழ்ந்திருந்தால், அந்த நபரின் வழியாகக் கடவுள் உங்களிடம் தொடர்ந்து பேச அனுமதியுங்கள். கடவுள் உங்கள் இதயத்தை எவ்வாறெல்லாம் தொட்டிருக்கிறார் என்பதைச் சிந்தித்துப் பாருங்கள்; நீங்கள் நுழைய அவர் விரும்பும் உறைவிடம் இதுவே என்பதையும், இதுவே உங்களுக்கே உரிய தனித்துவமான பாதை என்பதையும் அறிந்துகொள்ளுங்கள்.

உங்கள் பயணத்தைத் தொடரும்போது, கடவுள் உங்களை வழிநடத்தும் புதிய வழிகளுக்குத் திறந்த மனத்துடன் இருங்கள். புதியவற்றை முயன்று பாருங்கள். வெவ்வேறு வழிகளில் செபியுங்கள். வெவ்வேறு மறையுரைகளைக் கேளுங்கள். இதுவரை நீங்கள் அறிந்திராத புனிதர்களைப் பற்றி அறிந்துகொள்ளுங்கள். திருவிவிலியத்தை இன்னும் அதிகமாக வாசியுங்கள். புதிதாக ஏதாவது ஒன்று உங்களில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும்போது, சிறிது காலம் அதில் தங்கியிருங்கள்; அது நல்ல கனிதர அனுமதியுங்கள். உரிய நேரம் வரும்போது, கடவுள் உங்களைத் தம்மிடம் இன்னும் நெருங்கி வரச் செய்யும் அடுத்த வழியில் முன்னேறிச் செல்லுங்கள்.

உண்மையான ஞானத்தின் ஆண்டவரே, உம்மைப் பின்பற்ற நீர் என்னை அழைத்திருக்கிறீர்; என் வாழ்வில் எனக்கே உரிய, தனித்துவமான, பயனளிக்கும் வழியில் என் ஆன்மாவைத் தொட்டிருக்கிறீர். என் இதயத்தை உமது தெய்வீகத் தொடுதலால் தொட்டதற்காக உமக்கு நன்றி கூறுகிறேன். நீர் என்னை வழிநடத்தும் வழிகளில் எப்போதும் உம்மிடம் திரும்ப எனக்கு உதவியருளும். எனக்காகக் காத்திருக்கும் அருளும் இரக்கமும் நிறைந்த நிலைக்கு இட்டுச் செல்லும் பாதையை நான் அறிந்துகொள்ளும்படி என்னிடம் பேசியருளும்.

பாடம் பன்னிரண்டு: உலகத்தால் பார்வை மறைக்கப்படுதல்

இந்த முதல் உறைவிடங்களில், அதாவது ஆன்மிக வளர்ச்சியின் இந்த முதல் நிலையில், அரசரை நோக்கி நீங்கள் முன்னேறிச் செல்வதைத் தடுக்கப் பல பேய்கள் முயல்கின்றன.

ஒருவர் தம் கண்களைத் திறக்கக்கூட முடியாத அளவுக்கு அவற்றில் தூசி நிறைந்திருக்க, சூரிய ஒளி வெள்ளமாகப் பரவியுள்ள ஓர் இடத்திற்குள் நுழைவதைப் போன்றது இது. அறையில் போதுமான வெளிச்சம் இருக்கிறது; ஆனால் அந்த ஒளியை அவரால் அனுபவிக்க முடியவில்லை. ஏனெனில் இந்தக் கொடிய விலங்குகளும் மிருகங்களும் அதைத் தடுக்கின்றன; அவை தங்களைத் தவிர வேறு எதையும் பார்க்க முடியாதபடி அவர் கண்களை மூடிக்கொள்ளச் செய்கின்றன (I.II #15).

கடவுளை நோக்கிய பயணத்தைத் தொடங்கியபின், அவரைவிட்டு விலகி, நீங்கள் பெற்றுள்ள சிறிதளவு நம்பிக்கையையும் இழந்துவிடுவது எவ்வளவு எளிது என்பதைப் புரிந்துகொள்வது முக்கியம். உங்கள் நம்பிக்கைப் பயணத்தின் தொடக்கத்தில் பல பேய்கள் உங்களை ஏமாற்ற முயல்வதும் இதற்கு ஒரு காரணம். இந்தப் பேய்கள் கொடூரமானவை; அவற்றின் தந்திரங்களும் பெரும்பாலும் பலனளிக்கின்றன.

நீங்கள் நம்பிக்கையின் பயணத்தைத் தொடங்கும்போது, பெரும்பாலும் உலகக் காரியங்களிலும், உடல் இன்பங்களிலும், உலகம் தரும் மதிப்பிலும், உயர்வுக்கான ஆசைகளிலும் இன்னும் மூழ்கியிருக்கிறீர்கள் என்று புனித தெரேசா விளக்குகிறார். உங்கள் உடல் சார்ந்த வேட்கைகள், உணர்வுகள், உணர்ச்சிகள், எண்ணங்கள், மனவிருப்பம் ஆகியவை வலுவிழந்தும், குழப்பமடைந்தும், எளிதில் ஏமாற்றப்படக்கூடிய நிலையிலும் இருக்கின்றன. இதற்குத் தீர்வாக, முதலில் கடவுளுடனான உங்கள் உறவைச் சீர்செய்ய முயல வேண்டும் என்றும், குறிப்பாகத் தாழ்ச்சியில் வளரவும் உங்கள் பாவத்தை ஒப்புக்கொள்ளவும் உழைக்க வேண்டும் என்றும் புனித தெரேசா கூறுகிறார். மேலும், உங்களுக்காக வேண்டிக்கொள்ளுமாறு புனித அன்னையிடமும் புனிதர்கள் அனைவரிடமும் நீங்கள் மன்றாட வேண்டும்.

சிந்தனை: முதல் உறைவிடங்களுக்குள் நீங்கள் தொடர்ந்து நுழையும்போது, அங்கே தங்கியிருப்பதையும், இன்னும் உள்ளே செல்வதையும்கூட தடுக்க முயல்வது எது? என்னென்ன ஐயங்கள், குழப்பங்கள் அல்லது சோதனைகள் உங்களுக்கு வருகின்றன? உங்கள் மனமாற்றத்தின் தொடக்கக் காலத்தில், அலகையும் அதன் பேய்ப்படையும் உங்களை வெறுக்கின்றன என்பதையும், உங்கள் ஆன்மாவைக் கைப்பற்றக் கடுமையாகப் போராடும் என்பதையும் நினைவில் கொள்ளுங்கள். அவற்றுக்கு இடங்கொடுக்காதீர்கள். நற்செய்திகளின் உண்மையால் உங்கள் மனதைப் புதுப்பிக்க முயலுங்கள். பழைய காயங்கள், நெறிபிறழ்ந்த உணர்ச்சிகள், சின உணர்வுகள், தீய பழக்கங்கள் ஆகியவற்றைக் கடவுள் குணப்படுத்த இடங்கொடுங்கள். உங்களுக்காக வேண்டிக்கொள்ளுமாறு நம் புனித அன்னையிடம் கேளுங்கள். செபமாலையையும் பிற மரபுவழி பக்திமுயற்சிகளையும் மேற்கொள்வதைப் பற்றிச் சிந்தியுங்கள். இந்த முதல் உறைவிடங்களில் புனிதர்களும் வானதூதர்களும் உங்களுக்காகப் போராட முடியும் என்று நம்புங்கள்; இவற்றைக் கடந்து முன்னேற உங்களுக்கு உதவ அவர்களை அனுமதியுங்கள்.

என் பேரன்பிற்குரிய அன்னை மரியே, நான் தாழ்மையுடன் உம்மிடம் வந்து, எனக்காக வேண்டிக்கொள்ளுமாறு உம்மைக் கேட்கிறேன். நான் பலவீனனாக இருக்கிறேன்; என் பழைய பாவ வாழ்க்கைக்குத் திரும்பிச் செல்லத் தொடர்ந்து சோதிக்கப்படுகிறேன். மனக்கசப்புகளையும் மனக்காயங்களையும் விடாமல் பிடித்துக்கொண்டிருக்கிறேன்; கடவுளின் வழிகளைப் பற்றி என் மனதில் தெளிவு இல்லை; பழைய பாவங்களின் நினைவுகள் என்னை வாட்டுகின்றன. தயவுசெய்து எனக்காக வேண்டிக்கொள்ளும். உமது தாயன்புமிக்க பரிந்துரையிலும், விண்ணகத்திலுள்ள வானதூதர்கள் மற்றும் புனிதர்கள் அனைவரின் பரிந்துரையிலும் என்னை ஒப்படைக்கிறேன். அன்பு ஆண்டவரே, நான் உம்மை நெருங்கிப் பயணிக்கும்போது, அவர்களுடைய வேண்டுதல்களின் வழியாக என்னைப் பாதுகாத்தருளும்.

பாடம் பதின்மூன்று: ஓசையின்றி அராவும் அரம்

முதல் உறைவிடங்களைப் பற்றிப் புனித தெரேசா கற்பிக்கும் இறுதிப் பாடம் ஒன்று உண்டு: நம்பிக்கையின் பயணத்தைத் தொடங்கியவர்களை அலகை சோதிக்கும் இன்னும் நுட்பமான மற்றொரு வழியும் இருக்கிறது.

நான் முன்பு உங்களுக்குச் சொன்னதுபோல், அவன் ஓசையில்லா அரத்தைப்போலச் செயல்படுகிறான்; தொடக்கத்திலிருந்தே நாம் அவனைக் குறித்து விழிப்புடன் இருக்க வேண்டும். இதை இன்னும் நன்றாக விளக்குவதற்காக உங்களுக்குப் பல எடுத்துக்காட்டுகளைத் தர விரும்புகிறேன்… (I.II #15).

“ஓசையில்லா அரம்” என்றால் என்ன? வழக்கமான அரம் என்பது கடினமான பரப்பைத் தேய்க்கவோ செதுக்கவோ பயன்படும் எஃகுக் கருவி. அவ்வாறே, ஆன்மிக அரமும் யாரும் அறியாதபடி அமைதியாகச் செயல்பட்டு, உங்கள் ஆன்மாவைத் தேய்த்து அழிக்கிறது. ஒருவர் உண்மையான மனமாற்றத்தை அடையும்போது, பெரும்பாலும் புதிய ஆன்மிக ஆர்வத்தைப் பெறுகிறார் என்று புனித தெரேசா விளக்குகிறார். இந்தப் புதிய ஆர்வம் பல நேரங்களில் தவறான திசையில் செல்லக்கூடும் என்பதுதான் சிக்கல். இவ்வாறு நிகழும்போது, தீயோன் தம்மைத் தவறாக வழிநடத்துகிறான் என்பதை அவர் உணர்வதில்லை. பேய்கள் “ஒளியின் தூதர்களாக” ஆன்மாவைச் சோதித்து, தவறான காரணங்களால் அதை ஏமாற்றி, தீய செயல் ஒன்றை நல்ல செயல் என்று நம்பும்படி வழிநடத்துகின்றன.

புனித தெரேசா தரும் முதல் எடுத்துக்காட்டு, புனிதத்தில் வளர்வதற்காகக் கடுமையான தவமுயற்சிகளை மேற்கொள்ள விரும்பும் ஒரு துறவறச் சகோதரியைப் பற்றியது. ஆனால் அவரது தலைமைச் சகோதரி அதற்குத் தடை விதிக்கிறார். தவறான திசையில் செல்லும் தமது ஆர்வத்தால், இது தாம் புனிதத்தில் வளர உதவும் என்று மனதிற்குள் எண்ணிக்கொண்டு, தடையையும் மீறி அவர் அதைச் செய்கிறார். ஆனால் அவரது கீழ்ப்படியாமை, அவர் எதிர்பார்க்கும் அருள் அனைத்திற்கும் தடையாகிறது; ஏனெனில், தமது கீழ்ப்படியாமையை ஒரு நற்செயல் என்று நினைக்கும்படி அலகை அவரை ஏமாற்றிவிட்டது.

இரண்டாவது எடுத்துக்காட்டு, நிறைவுநிலையை அடைய ஆழமாக விரும்பும் மற்றொரு சகோதரியைப் பற்றியது. இந்த விருப்பத்தின் விளைவாக, தமது சகோதரிகளின் மிகச் சிறிய குறைகளைக்கூடப் பற்றிக்கொண்டு, தம்மிடமுள்ள பிறரன்புக் குறைவைவிட அவற்றிலேயே அதிகக் கவனம் செலுத்துகிறார். அதேபோல், தமது சகோதரிகளின் பாவங்களைக் கண்டறியத் தாம் மேற்கொள்ளும் முயற்சிகள் பிறரன்பின் செயல் என்றும் தமது கடமை என்றும் நினைக்கும்படி அவர் ஏமாற்றப்படுகிறார்.

இந்த நுட்பமான சோதனைகள், பிறர்மீது கொண்ட அன்பு தணிந்துபோகச் செய்கின்றன. நாம் முழு இதயத்தோடு கடவுளை அன்பு செய்ய நாட வேண்டும்; அதேவேளையில், நம்மை அன்பு செய்வதுபோல நம் அயலாரையும் அன்பு செய்ய வேண்டும். கடவுளை அன்பு செய்வதில் நாம் அர்ப்பணிப்புடன் இருப்பதை அலகை கண்டால், சமயத்தின் பெயரால் தம்மையே நீதிமானாகக் கருதும் மனப்பான்மையின் போர்வையில், பிறரிடம் அன்பில்லாமல் நடந்துகொள்ளும்படி நம்மை ஏமாற்ற முயலும்.

சிந்தனை: கடவுளுக்காக நீங்கள் ஆர்வம் கொண்டிருக்கிறீர்களா? நம்பிக்கையில் வளரவும் பிறருக்கு நற்செய்தி அறிவிக்கவும் தீவிர ஆவல் கொண்டிருக்கிறீர்களா? அப்படியானால், உங்கள் ஆர்வம் தவறான திசையில் செல்லக்கூடும் என்பதை உணர்ந்து விழிப்பாயிருங்கள். பிறரைப் பற்றி நீங்கள் என்ன நினைக்கிறீர்கள்? அவர்களுடைய பாவங்களில் அளவுக்கு அதிகமாகக் கவனம் செலுத்துகிறீர்களா? குறைகூறி, தீர்ப்பிடுகிறீர்களா?

மேலும், பிறருடன் பழகும்போது தாழ்மையுடனும் பணிவுடனும் நடந்துகொள்கிறீர்களா? ஒரு தலைவருக்குக் கீழ்ப்படிவதாக நீங்கள் வார்த்தைப்பாடு அளித்திருக்காவிட்டாலும், பிறரிடம், குறிப்பாக உங்கள் குடும்பத்தினரிடம், ஓரளவு பணிந்து நடக்க வேண்டிய கடமை உங்களுக்கு உண்டு. இதற்குச் சோதனைகளுக்கு அடிபணிய வேண்டும் என்று பொருளல்ல. ஆனால் வாக்குவாதம் செய்வதைத் தவிர்க்க வேண்டும்; அன்பின் பொருட்டு, சில வேளைகளில் உங்கள் சொந்த விருப்பத்தை விட்டுக்கொடுத்து அவர்களுடைய விருப்பத்தைத் தேர்ந்துகொள்வதற்கான வாய்ப்புகளைக்கூடத் தேட வேண்டும்.

நீங்கள் முழு இதயத்தோடு கடவுளை அன்புசெய்ய விரும்பினால், பிறரையும் தாழ்மையோடும் உண்மையோடும் அன்புசெய்ய வேண்டும் என்பதை நினைவூட்டிக்கொள்ளுங்கள். உங்கள் வாழ்வில் உள்ளவர்களை எண்ணிப் பாருங்கள். மற்ற அனைவரையும் நீங்கள் எந்த அளவுக்கு அன்புசெய்கிறீர்களோ, அந்த அளவுக்குத்தான் கடவுள்மீது நீங்கள் கொண்டுள்ள அன்பும் வலிமையுள்ளதாக இருக்கும் என்பதை உணருங்கள். அன்பின்மை, பிறரைத் தீர்ப்பிடுதல், பிடிவாதம் அல்லது எந்த வகையான கடுமையையும் உங்களிடம் காணும்போது, அவை உங்கள் புனித வாழ்வுப் பயணத்திற்குத் தடையாக மாறாதவாறு அவற்றைக் களைய முயலுங்கள்.

பேரார்வம் கொண்ட என் ஆண்டவரே, என் ஆன்மா ஆணவம், தன்னலம், பிறரைத் தீர்ப்பிடும் மனப்பான்மை, பிடிவாதம், அனைவரிடமும் கொள்ளும் பகைமை ஆகிய அனைத்திலிருந்தும் தூய்மையடைய வேண்டும் என்று நீர் விரும்புகிறீர். எந்த உறவுகளுக்கு உமது அருளும் இரக்கமும் தேவை என்பதை அறியவும், நான் கேட்க வேண்டிய உண்மைகளை ஏற்க மனம் திறந்திருக்கவும் எனக்கு உதவியருளும். அன்பு நிறைவாக வளர்ந்து என்னை உமக்கு நெருக்கமாக அழைத்துச் செல்லும்படி, உமது இதயத்தோடு உம் பிள்ளைகள் அனைவரையும் நான் அன்புசெய்வேனாக.

என்னுள் குடிகொண்டிருக்கும் அதிபரிசுத்த மூவொரு இறைவனே, நான் உம்மை அன்புசெய்கிறேன், உம்மை நம்புகிறேன், என் வாழ்வை உம்மிடம் சரணடையச் செய்கிறேன்.

பொருளடக்கம்

மின்னூல் & காகித அட்டை நூல் வடிவங்களில் கிடைக்கிறது:

Amazon Kindle – Amazon காகித அட்டை நூல் – Google Play – iTunes – Barnes & Noble

இந்தப் பக்கத்தைப் பகிரவும்:

பகிர்வதற்கான கூடுதல் வழிகள்