తెలుగు

మొదటి అధ్యాయం

మొదటి నివాస స్థలాలు

వినయం, వినయం, వినయం, తనను తాను తెలుసుకోవడం

మొదటి పాఠం: ఆత్మకు ఒక ప్రతిరూపం

పునీత తెరేసా తన అంతరంగ కోట పుస్తకాన్ని ఆత్మ గురించిన ఈ వర్ణనతో ప్రారంభిస్తారు:

ఆత్మను ఒకే వజ్రంతో లేదా అత్యంత స్వచ్ఛమైన స్ఫటికంతో నిర్మించిన కోటగా నేను భావించడం ప్రారంభించాను. పరలోకంలో అనేక మందిరాలు [నివాస స్థలాలు] ఉన్నట్లే, ఆ కోటలోనూ అనేక గదులు ఉన్నాయి (I.I #2).

విధేయతతో, ప్రార్థనతో కూడిన అంతరంగ జీవితం గురించీ, దేవునితో ఐక్యత గురించీ తనకున్న అవగాహనను ఎలా రాయాలో వెలుగు ప్రసాదించమని ఆ ఉదయం ప్రార్థిస్తున్నప్పుడు, మన ప్రభువు తనకు ఈ కోట రూపకాన్ని అనుగ్రహించారని ఆమె వివరిస్తారు. ఆ కోట మనిషి ఆత్మే. ఆ కోటలో అనేక నివాస స్థలాలు ఉన్నాయి. ఈ నివాస స్థలాలన్నీ ఒకదానితో మరొకటి అనుసంధానమై, దేవుడే స్వయంగా నివసించే కేంద్ర నివాస స్థలానికి దారితీస్తాయి.

తరువాతి పుటలలో, పునీత తెరేసా తన పాఠకులను ఈ “ఒకే వజ్రంతో నిర్మించిన కోట” కేంద్రం వైపు అంతరంగ ప్రయాణంలో నడిపిస్తారు. ఈ కోటను మనం బయటినుంచి చూడటానికే పరిమితం కాకూడదు; బదులుగా, ఒకే వజ్రంతో నిర్మించిన ఆ సుందరమైన కోటలోకి ప్రవేశించి, దాని కేంద్రంలో నివసించడమే మన ప్రధాన లక్ష్యం కావాలి. కేంద్రానికి చేరేవరకు ఈ ప్రయాణం మనలను అసంఖ్యాకమైన ఇతర అంతరంగ నివాస స్థలాల గుండా తీసుకువెళ్తుంది. అక్కడ, ఆ కేంద్రంలో, ఆత్మ మహారాజైన దేవుణ్ణే స్పష్టంగా అనుభవిస్తూ, తనను రూపాంతరం చెందించే రీతిలో కలుసుకుంటుంది.

ధ్యానం: ఈ రోజు మీ ఆత్మ గురించి ధ్యానించండి. మిమ్మల్ని మీరు ఎలా చూసుకుంటున్నారు?  చాలాసార్లు, ప్రార్థనాపూర్వకంగా మన అంతరంగంలోకి చూడటానికి మనం భయపడతాం. మీరు అలా చూస్తే, ఏమి కనుగొంటారు? చాలా తరచుగా, మన ఆత్మల్లోకి చూసినప్పుడు, మనం చేసిన పనులలోని పాపాన్నీ మలినాన్నీ చూస్తాం; ప్రతిరోజూ మనం పోరాడుతున్న బలహీనతలనూ చూస్తాం. కానీ మీరంటే అదేనా? మీ తప్పులు, బలహీనతలన్నిటి సమాహారం మాత్రమేనా మీరు? మీ పాపాలన్నిటి కూడిక మాత్రమేనా మీరు?

నిజానికి, పునీత తెరేసా త్వరలోనే పాపపు భయంకరత్వం గురించి, ముఖ్యంగా మరణకర పాపం గురించి మాట్లాడతారు; పాపం ఆత్మను ఎంతగా మలినం చేస్తుందో ధ్యానిస్తారు. అయితే, దేవుడు నివసించే అంతరంగ కోట అనే ఈ రూపకంతోనే ఆమె ప్రారంభిస్తారు. ఎందుకంటే, అన్నిటికంటే ముందుగా మనం ఎవరమో తెలియజేసేది ఇదే. మన ఆత్మలు ఈ అమూల్యమైన వజ్రపు కోట వంటివి. అది మనం చేసిన పనుల వల్ల కాదు, ఎవరి ప్రతిరూపంలో మనం సృజించబడ్డామో ఆయన వల్లనే. దేవుని పోలికలో, ప్రతిరూపంలో మనం సృజించబడ్డాం; దానిని ఎన్నటికీ తొలగించలేరు.

అత్యంత మహిమాన్వితుడవైన రాజా, నీవు నన్ను నీ దివ్య ప్రతిరూపంలో సృజించావు. నా అంతరంగం నుండి ప్రసరించే ప్రకాశవంతమైన సూర్యుని వెలుగులో నా ఆత్మ వజ్రంలా మెరిసిపోవాలని నీవు కోరుకుంటున్నావు. నా అంతరంగంలోకి చూసి, అక్కడ నివసిస్తున్న నిన్ను దర్శించే కృపను నాకు అనుగ్రహించు. ఈ ప్రయాణాన్ని ప్రారంభిస్తున్న నాకు, నా పాపాన్ని దాటి చూసి, నీవు నన్ను ఎలా సృజించావో అలా నన్ను నేను చూసుకునేందుకు సహాయపడు. అలా చూసేటప్పుడు, నా ఆత్మ అనే ఈ కోట ప్రకాశాన్ని మసకబార్చే పాపాన్ని కూడా చూడటానికి నాకు సహాయపడు.

నా అంతరంగంలో నివసించే అతి పవిత్ర త్రిత్వమా, నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను, నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను, నా జీవితాన్ని నీకు సమర్పిస్తున్నాను.


రెండవ పాఠం: ఆత్మ సౌందర్యం, సామర్థ్యం

పునీత తెరేసా ఆత్మ రూపకాన్ని గురించి మరింత ధ్యానిస్తూ, ఆత్మకున్న గొప్ప సౌందర్యాన్ని గానీ, దాని సామర్థ్యాన్ని గానీ ఏదీ తగిన విధంగా చిత్రించలేదని వివరిస్తారు.

సోదరీమణులారా, ఇప్పుడు మనం దీనిని జాగ్రత్తగా ఆలోచిస్తే, నీతిమంతుని ఆత్మ ఒక పరదైసే. దేవుడు మనకు చెప్పినట్లుగా, అందులోనే ఆయన ఆనందిస్తాడు. అంత శక్తిమంతుడూ, అంత జ్ఞానవంతుడూ, అంత పవిత్రుడూ, సమస్త మంచితనంతో నిండినవాడూ అయిన రాజుకు ఆనందాన్ని కలిగించే గది ఎలా ఉంటుందని మీరు అనుకుంటున్నారు? ఆత్మకున్న గొప్ప సౌందర్యంతోనూ, దాని గొప్ప సామర్థ్యంతోనూ పోల్చడానికి నాకు ఏదీ కనిపించడం లేదు (I.I #2).

పునీత తెరేసా దృష్టిలో, ఆత్మ దేవుని ప్రతిరూపంలో, పోలికలో సృజించబడింది కాబట్టి, దాని సౌందర్యం ఊహకందనిది. దేవుడు దాని అంతరాంతరాల్లో నివసిస్తున్నాడు కాబట్టి, దానికి గొప్ప సామర్థ్యం ఉంది. అనంత సౌందర్యవంతుడైన దేవుడు ప్రతి ఆత్మలో నివసిస్తుంటే, ఈ ఒక్క వాస్తవమే ఆత్మను వర్ణనకు అందని స్థాయికి ఉన్నతపరుస్తుంది. దేవుని అనంతమైన జీవంలో పాలుపంచుకోవడానికి ఆత్మయే పిలువబడింది—తన సొంత పుణ్యార్జనల వల్ల కాదు, దేవుని సంకల్పం వల్ల. ఎన్నటికీ మరచిపోకూడని ప్రారంభ సత్యం ఇదే.

ధ్యానం: ఈ అనంతమైన సత్యాలను ధ్యానించండి. మొదట, మీ సొంత ఆత్మ సౌందర్యాన్ని ధ్యానించండి. మీ ఆత్మ దేవుని పోలికలో, ప్రతిరూపంలో సృజించబడింది కాబట్టి, అది ఊహకందనంత సుందరమైనది. పాపం నిజంగా ఆ సౌందర్యాన్ని కమ్మివేసినా, మీ ఆత్మ సారస్వరూపాన్ని ఎన్నటికీ మార్చగలిగేది ఏదీ లేదు. మీరు సృజించబడిన క్షణం నుండి నిత్యత్వమంతటా, మీ ఆత్మ ఎల్లప్పుడూ సుందరంగానే ఉంటుంది. ఈ వాస్తవాన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి వినయంతో కూడిన నిజాయితీ అవసరం. దేవుడు మిమ్మల్ని ఎలా చూస్తాడో, మిమ్మల్ని మీరు అలా చూసుకునేలా చేసే వరమే వినయం. సత్యంతో కూడిన వినయం, దేవుని దృష్టిలో మీరెవరనే ఈ వాస్తవాన్ని మరింత స్పష్టంగా అర్థం చేసుకోవడానికి మీకు తోడ్పడుతుంది.

రెండవదిగా, మీ ఆత్మకున్న గొప్ప సామర్థ్యాన్ని ధ్యానించండి. దేవుడు మీలో నివసిస్తున్నాడు కాబట్టి, అనంతుడే మీలో జీవిస్తున్నాడు. అందువల్ల, అనంతుడైన దేవుణ్ణి తనలో ఇముడ్చుకోగలిగితేనే మీ ఆత్మ అనంతుడైన ఆయనను తనలో ఉంచుకోగలదు. ఇది మీ సొంత పుణ్యఫలం వల్ల కలిగింది కాదు; బదులుగా, మీ ఉనికి స్వరూపమే ఇది. మీలో జీవించే దేవుని జీవాన్ని మీరు కలుసుకునే మీ ఆత్మలోని అత్యంత అంతరంగ నివాసంలోకి మరింత లోతుగా ప్రవేశిస్తూ, ఈ జీవితాన్నీ, ఆ తరువాత నిత్యత్వాన్నీ గడపమనే ఆహ్వానం మీకు లభించేలా దేవుడు మీ ఆత్మను సృష్టించాడు. ఈ సత్యాన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి మిమ్మల్ని మీరు అనుమతించుకోవడం మీ మనస్సుకూ హృదయానికీ వినయాన్ని తెస్తుంది; మీ అంతరంగంలోని అనంతుడైన దేవుణ్ణి కనుగొనాలనే గొప్ప తపనను మీలో రేకెత్తిస్తుంది.

పరమ సుందరుడవైన అనంత దేవా, నా ఉనికి లోతుల్లోనే నిన్ను కనుగొనడానికి నాకు సహాయం చేయి. నా ఆత్మలోని అత్యంత లోతైన అంతరంగ నివాసంలో ఉన్న నిన్ను చూడటానికీ, తెలుసుకోవడానికీ, ప్రేమించడానికీ నాకు సహాయం చేయి. నీ పరమ పవిత్రమైన ప్రతిరూపంలో నన్ను సృష్టించిన నిన్ను తెలుసుకొని, ప్రేమించి, నీతో ఏకమయ్యేలా నా కళ్ళలోని బురదను, నా చెవుల్లోని మలినాన్ని తొలగించు.

నా అంతరంగంలో నివసించే పరమపవిత్ర త్రిత్వమా, నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను, నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను, నా జీవితాన్ని నీకు సమర్పిస్తున్నాను.


మూడవ పాఠం: అత్యంత అంతరంగ నివాసం

ఎంతో సౌందర్యం, విశాలత్వం కలిగిన ఒకే వజ్రంతో నిర్మించిన కోటగా భావించబడే ఆత్మ, అంతులేని అన్వేషణకు కూడా ఒక కోట వంటిది. మీ ఆత్మ అనే ఈ కోటలోని ప్రతి నివాసస్థలమూ, దాని కేంద్రం వైపు సాగే ప్రయాణంలో కనుగొనవలసినదే.

నేను చెప్పినట్లుగా, ఈ కోటలో అనేక భవంతులు [నివాసస్థలాలు] ఉన్నాయని ఇప్పుడు ఊహించుకుందాం; కొన్ని పైన, మరికొన్ని కింద, ఇంకొన్ని ఇరువైపులా ఉన్నాయి; వాటన్నిటి నడుమ, కేంద్రంలో అత్యంత ప్రధానమైన భవంతి [నివాసస్థలం] ఉంది. అక్కడ దేవునికీ ఆత్మకీ మధ్య అత్యంత రహస్యమైన విషయాలు జరుగుతాయి (I.I #4).

ప్రతి వ్యక్తి లక్ష్యం “అత్యంత ప్రధానమైన నివాసస్థలాన్ని” చేరుకోవడమే. అక్కడ తనను తాను సంపూర్ణంగా వెల్లడిచేసుకునే దేవుని సన్నిధిలో ఆత్మ విశ్రాంతి పొందుతుంది. అయితే ప్రతి ఆత్మ దేవుని కృపతో, వేర్వేరు మార్గాల్లో అత్యంత అంతరంగ నివాసం వైపు ప్రయాణిస్తుంది. మనం అనుసరించే మార్గాలు ఒకేలా ఉన్నప్పటికీ, మనలో ప్రతి ఒక్కరి మార్గానికీ ఒక ప్రత్యేకత ఉంటుంది.

ఏదైనా కనుగొనాలనే అన్వేషణా యాత్రలో ఉన్నవారిలా, మీ సొంత ఆత్మలోని అనేక నివాసస్థలాలను అన్వేషించడం ఆధ్యాత్మిక జీవితపు ప్రధాన లక్ష్యాలలో ఒకటి. మనం ఒకే నివాసస్థలంలో ఎక్కువ కాలం ఉండిపోకూడదు. బదులుగా, ఎల్లప్పుడూ మధ్య గదికి మరింత చేరువవుతూ, ఒక గది తరువాత మరొక గదిని కనుగొనడానికి మనం స్వేచ్ఛగా ఉండాలి. మధ్య గదిని చేరుకొని, దేవునిలో సంపూర్ణంగా విశ్రాంతి పొందేవరకు ఈ ప్రయాణం ఎన్నడూ ఆగకూడదు.

ధ్యానం: దేవుడు మిమ్మల్ని మరింత లోతుకు పిలుస్తున్నాడనే అందమైన సత్యాన్ని ధ్యానించండి. జీవితంలో చాలా తరచుగా, దేవుని వైపు సాగే మన అంతరంగ ప్రయాణంలో మనం ఉన్న స్థితితోనే తృప్తిపడి, “నిలిచిపోతాం.” మన దృష్టిని ఆకర్షించడానికి పోటీపడే అనేక బాహ్య శబ్దాలు, స్వరాల్లో మునిగిపోయి, ఏడాది తరువాత ఏడాది మన ఆత్మ అనే కోట వెలుపలి ప్రాంగణంలోనో, లోపల ఏదో ఒక గదిలోనో చాలా తరచుగా ఉండిపోతాం.

మీ ఆత్మ కేంద్రానికి సాగే ఈ ప్రయాణాన్ని ప్రారంభించడానికి మీరు సిద్ధంగా ఉన్నారా? అనంతమైన సౌందర్యమూ ప్రేమా కలిగిన దేవునికి మిమ్మల్ని మరింత చేరువచేసే అంతరంగ నివాసస్థలాలను అన్వేషించడం మొదలుపెట్టడానికి మీరు సిద్ధంగా ఉన్నారా? ఈ అన్వేషణ, ఈ ఆవిష్కరణ పట్ల మీకు ఆకాంక్ష ఉందా?

పరలోకమే ఆ గమ్యం, కానీ పరలోకాన్ని ఇక్కడే, ఇప్పుడే అన్వేషించవచ్చు. ఎందుకు వేచి ఉండాలి? దేవుని సన్నిధి మసకబారి, మరుగునపడే అనేక వెలుపలి నివాసస్థలాల్లో ఎందుకు జీవించాలి? ప్రయాణాన్ని ప్రారంభించి, మీ పూర్ణహృదయంతో ఆయనను ఎందుకు వెదకకూడదు? ఇది సురక్షితమైన ప్రయాణం. ఇది మీ సొంత ఆత్మ కేంద్రానికి సాగే ప్రయాణం. మీ అంతరంగంలో నివసించే మీ దేవుణ్ణి కలుసుకోవడానికి మీకు ఆహ్వానం లభించే ప్రయాణం ఇది.

మరుగున ఉన్న మహిమాన్వితుడవైన నా దేవా, నా ప్రయాణాన్ని ప్రారంభించడానికి నాకు సహాయం చేయి. ప్రతిరోజూ నేను ఎదుర్కొనే లెక్కలేనన్ని అడ్డంకులు, పాపాల వల్ల చాలా తరచుగా నా దృష్టి మరలిపోతుంది. నా ఉనికి లోతుల్లోనే నాకోసం ఎదురుచూస్తున్న నీ వైపు నా చూపును మరల్చడం ప్రారంభించడానికి నాకు సహాయం చేయి. నీపై నమ్మకం ఉంచి, అంతరంగంలోకి సాగే ఈ మహిమాన్వితమైన ప్రయాణాన్ని చేపట్టడానికి నాకు సహాయం చేయి.

నా అంతరంగంలో నివసించే పరమపవిత్ర త్రిత్వమా, నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను, నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను, నా జీవితాన్ని నీకు సమర్పిస్తున్నాను.


నాలుగవ పాఠం: “దుర్వాసన వెదజల్లే పురుగులు”

“దుర్గంధభరితమైన పురుగు” అంటే ఏమిటి? అది చెడు వాసన వచ్చే, ఎంతో అసహ్యంగా ఉండే, మనసును తీవ్రంగా తాకే పురుగు. మన ఆత్మలను అందమైన వజ్రంగానో, అనంతమైన సామర్థ్యంగానో వర్ణించడంతోపాటు, పునీత అవిలా తెరేసా మనలో ప్రతి ఒక్కరినీ ఈ పురుగుల్లో ఒకటిగా కూడా పేర్కొంటారు.

…మన ఈ ప్రవాస జీవితంలో అంత గొప్ప దేవుడు ఇటువంటి దుర్గంధభరితమైన పురుగులతో ఆత్మీయంగా సంభాషించడం సాధ్యమేనని తెలుసుకోవడం, ఆయన గొప్ప మంచితనాన్నీ అపారమైన కరుణనూ బట్టి ఆయనను ప్రేమించడం మనకు ఏ హానీ చేయవు (I.I #4).

ఇది పరస్పర విరుద్ధంగా అనిపించడం లేదా? మనం అందమైన వజ్రాల కోటగానూ, దుర్గంధం వెదజల్లే పురుగుగానూ ఎలా ఉండగలం? ఇక్కడ అర్థం చేసుకోవడానికి సందర్భం ఎంతో ముఖ్యం. దేవుని కారుణ్య వాస్తవాన్ని నొక్కిచెప్పడానికే పునీత తెరేసా మన ఆత్మల గురించి ఇలా మాట్లాడుతున్నారు. దేవుడు మనపైనా, ఇతరులపైనా తన కృపలను అనుగ్రహించే లెక్కలేనన్ని మార్గాలను మనం ధ్యానించాలని ఆమె వివరిస్తున్నారు. దేవుడు తన లెక్కలేనన్ని కృపలను అనుగ్రహించడాన్ని చూడటానికి ఎంతో వినయం అవసరమని ఆమె వివరిస్తున్నారు. మన సొంత పుణ్యార్హత వల్ల మనకు ఏ యోగ్యతా లేదనీ, దుర్గంధం వెదజల్లే పురుగుకు పట్టే గతి తప్ప మరి దేనికీ మనం అర్హులం కాదనీ అర్థం చేసుకుంటే, శాశ్వత కృతజ్ఞతతో ఉండటానికి మనం సిద్ధమవుతాం. పరలోకానికి దూరంగా మనం గడిపే ఈ “ప్రవాసంలో” దేవుడు మనకు ఇంతగా అనుగ్రహిస్తూ, ఇంతటి కారుణ్యం చూపుతున్నాడనే వాస్తవం మనల్ని విస్మయంలో ముంచెత్తుతుంది.

ధ్యానం: మీ జీవితంలో దేవుని కృప, కారుణ్యం పనిచేయడాన్ని మీరు చూస్తున్నారా? దీన్ని మీరు చూడగలుగుతున్నారా? కారుణ్యమనే వాస్తవాన్ని గ్రహించేలా మీరు మనసు నిలిపి ఉన్నారా?

దేవుని కారుణ్యం మన చుట్టూ అంతటా పనిచేస్తున్నప్పటికీ, చాలా తరచుగా మనం దానిని చూడలేకపోతాం. దానికి బదులుగా పాపం, మనసుకు తగిలిన గాయాలు, విభేదాలు, అపకీర్తికర ఘటనలు, జీవితంలోని మరెన్నో సంచలనాత్మక అంశాలపైనే మన దృష్టిని నిలిపేస్తాం. మన ప్రపంచంలోనూ, మన ఆత్మలలోనూ సజీవంగా ఉన్న దేవుని కారుణ్యంపై దృష్టి కేంద్రీకరించగలిగేలా మన హృదయ దృష్టిని సరిచేసుకోవడమే మన నిరంతర లక్ష్యంగా ఉండాలి.

దేవుని కారుణ్యాన్ని మరింత స్పష్టంగా చూడటానికి ఒక మార్గం, దానిని మన ఆత్మల దయనీయ స్థితితో పోల్చి చూడటం. అహంకారం మిమ్మల్ని స్వనీతిపరులమనే భావనవైపు లేదా ఇతరులను తీర్పుతీర్చే మనస్తత్వంవైపు నడిపిస్తే, సమృద్ధిగా ఉన్న దేవుని కారుణ్య సన్నిధిని మీరు చూడలేకపోతారు. అయితే, పతనమైన మన లోకంలోని దయనీయమైన బలహీనతనూ, మీ సొంత ఆత్మ యొక్క అల్పస్థితినీ మీరు చూడగలిగితే, దేవుడు తన ప్రేమతో, కృపతో ఈ బలహీనతలోకి, దయనీయ స్థితిలోకి ప్రవేశించడాన్ని మీరు మరింత సులభంగా చూడగలుగుతారు.

మీరు దుర్గంధం వెదజల్లే పురుగు వంటివారే అయినా, ఆ స్థితిలో కూడా దేవుడు మిమ్మల్ని అనంతంగా ప్రేమిస్తున్నాడు. మీరు ఎవరైనా, ఏమి చేసినా, దేవుడు మిమ్మల్ని ప్రేమిస్తున్నాడని అర్థం చేసుకోవడమే దేవుడు ఎవరో మరింత లోతుగా అర్థం చేసుకోవడానికి మొదటి అడుగు. ఆయన కారుణ్య స్వరూపుడే.

అపారమైన కారుణ్యముగల నా దేవా, నీ ప్రేమకు నీకు కృతజ్ఞతలు తెలుపుతున్నాను; నీ అనంత కారుణ్యానికి నీకు కృతజ్ఞతలు తెలుపుతున్నాను. నేనెవరో మరింత స్పష్టంగా చూడటానికీ, నాపై నీ ప్రేమ ఎంత లోతైనదో చూడటానికీ నా కన్నులు తెరువు. నాపై నీవు చూపే ప్రేమకు నాకు యోగ్యత లేదు. అయినా నీవు దానిని నాకు అపారంగా అనుగ్రహిస్తున్నావు. అలాగే, నా చుట్టూ ఉన్నవారందరి జీవితాలలో నీవు పనిచేయడాన్ని చూసే కన్నులను నాకు దయచేయి. వారిపట్ల నీ కారుణ్యాన్ని చూసి నిరంతరం ఆనందించడానికీ, ఆ కారుణ్యాన్ని అందించడంలో పాలుపంచుకోవడానికీ నాకు సహాయం చేయి.

నా అంతరంగంలో నివసించే పరమపవిత్ర త్రిత్వమా, నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను, నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను, నా జీవితాన్ని నీకు సమర్పిస్తున్నాను.


ఐదవ పాఠం: కోటలో “ఉండటం”

పరమ పవిత్ర త్రిత్వం ఆత్మ యొక్క అత్యంత అంతరంగ నివాసస్థలంలో నివసిస్తున్నందున, అక్కడికి ప్రవేశించడం మీ కర్తవ్యం. అయితే, మీ సొంత ఆత్మలోకి ప్రవేశించడమనే భావన గురించి మీకు అయోమయం కలగకుండా ఉండేందుకు, పునీత తెరేసా ఈ వివరణ ఇస్తున్నారు:

నేను అర్థంలేని మాటలు మాట్లాడుతున్నట్లే అనిపిస్తోంది. ఎందుకంటే, ఈ కోట ఆత్మే అయితే, మనం దానిలోకి ప్రవేశించాలనే ప్రశ్న స్పష్టంగా తలెత్తదు. మనమే ఆ కోట కదా! ఇప్పటికే గదిలో ఉన్న ఒకరిని ఆ గదిలోకి ప్రవేశించమని చెప్పడం అసంబద్ధం అవుతుంది! అయితే, ఒక ప్రదేశంలో “ఉండటానికి” అనేక విధానాలు ఉన్నాయని మీరు అర్థం చేసుకోవాలి (I.I #7).

“ఒక ప్రదేశంలో ‘ఉండటానికి’ అనేక విధానాలు ఉన్నాయి.” ఇదే కీలకం. మీకు ఒక పెద్ద, అందమైన కోట ఉందనీ, కానీ దానిలోని గదులన్నిటినీ మీరు ఎన్నడూ ఆస్వాదించలేదనీ ఊహించుకోండి. దానికి బదులుగా, మీరు వరండాలోనో లేదా లోపల ఉన్న మొదటి గదిలోనో మాత్రమే సమయం గడిపేవారని ఊహించుకోండి. ఆ కోట ఎన్నో సంవత్సరాలుగా మీ సొంతమైన తర్వాత, దానిలోని మిగతా భాగంలో ఏముందో ఎవరైనా మిమ్మల్ని అడిగితే, “నాకు తెలియదు; నేనెప్పుడూ అక్కడికి వెళ్లలేదు!” అని మీరు సమాధానం చెప్పవలసి వస్తే ఎలా ఉంటుందో ఊహించుకోండి.

దీన్ని ఊహించుకోవడం కష్టమే అయినా, చాలామంది తమ ఆత్మల విషయంలో సరిగ్గా ఇలాగే చేస్తారు. తమలో సజీవంగా ఉన్న దేవుడనే గుప్తనిధిని కనుగొనడానికి, తమ ఆత్మల అంతరంగ లోతులనూ, సౌందర్యాన్నీ అన్వేషిస్తూ వారు ఎన్నడూ లోనికి ప్రవేశించరు. వెలుపలి ప్రాంగణంలోనో లేదా మొదటి గదిలోనో కేవలం “ఉండిపోవడానికి” బదులుగా, పరిశుద్ధ త్రిత్వంతో సన్నిహిత సహవాసం చేయడానికి మిమ్మల్ని వధూవరుల గదిలోకి ఆకర్షిస్తున్నారు.

ధ్యానం: మీ ఆత్మ గురించి మీకు ఎంత తెలుసో ఈ రోజు ధ్యానించండి. మీరు ప్రధాన నివాసిగా కంటే సందర్శకుల్లా ఎక్కువగా ప్రవర్తిస్తున్నారా? మీరు కేవలం బయటి విషయాలతోనే తీరిక లేకుండా గడుపుతున్నారా, లేక మీ కోటలోని అంతరంగ విశేషాలు మీకు తెలుసా?

మీ ఆత్మ అనే ఈ కోటలోకి మరింత లోతుగా ప్రవేశించడానికి మొదటి అడుగు, మీరు ఎన్నడూ అన్వేషించనిది ఇంకా ఎంతో ఉందని అంగీకరించడం. ఈ విధంగా మీ గురించి మీకు తగినంత అవగాహన లేదని వినయంగా ఒప్పుకోవడం, మరింత లోతుగా ప్రవేశించడానికి మీకు ప్రేరణనిస్తుంది.

రెండవ అడుగు, అంతరంగంలోకి ప్రయాణాన్ని కొనసాగించాలని దృఢంగా నిర్ణయించుకోవడం. ప్రార్థనాపూర్వకంగా తదుపరి “గది”లోకి వెళ్లాలని నిర్ణయించుకుని, అక్కడ కొంత సమయం గడపండి. ఇప్పటివరకు మీరు గుర్తించలేకపోయిన దివ్య సాన్నిధ్యాన్ని, సౌందర్యాన్ని గ్రహించడానికి ప్రయత్నించండి. అక్కడి నుంచి, మీ అంతరంగంలోని ఆ కేంద్ర గదికి మరింత చేరువయ్యేందుకు, మీలోని గదులను నిరంతరం అన్వేషించడానికి నిబద్ధులవండి. ఆ గదులన్నీ ఒకదానితో మరొకటి అనుసంధానమై ఉన్నాయి. అందువల్ల, కేంద్రానికి చేరుకోవాలంటే ఒక గది నుంచి మరొక గదిలోకి వెళ్లడమే ఏకైక మార్గం.

అత్యంత గూఢంగా దాగి ఉన్న నా దేవా, నీ దివ్య సాన్నిధ్యపు అపార మహిమగల వెలుగులోకి నేను నిరంతరం మరింత లోతుగా ప్రవేశించేలా నన్ను నీకు దగ్గరగా ఆకర్షించు. ఈ రోజు నా ప్రయాణాన్ని మళ్లీ కొత్తగా ప్రారంభించాలని నిర్ణయించుకుంటున్నాను. నా ఆత్మ యొక్క అత్యంత లోతైన అంతరాంతరాల్లో నాకోసం ఎదురుచూస్తున్న నిన్ను కనుగొంటున్నప్పుడు, నన్ను ఆనందశాంతులతో నింపు.

నా అంతరంగంలో నివసించే పరమపవిత్ర త్రిత్వమా, నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను, నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను, నా జీవితాన్ని నీకు సమర్పిస్తున్నాను.


ఆరవ పాఠం: నిజమైన ప్రార్థనకు ప్రవేశద్వారం

“ప్రార్థనలేని ఆత్మలు, శరీరాలు లేదా అవయవాలు పక్షవాతానికి గురైన మనుషులవంటివి” అని పునీత తెరేసా వివరిస్తున్నారు. వారు ఎప్పుడూ “బాహ్య వ్యవహారాల్లో” తలమునకలై ఉంటారు. ఇది విచారకరమైనదే అయినా, ఎంతో సాధారణంగా కనిపించే అనుభవం. ప్రతిరోజూ మనం సమయం వెచ్చించే దాదాపు ప్రతి విషయమూ మనల్ని “తీరికలేకుండా” ఉంచుతూ, పరిమితమైన మన ఏకాగ్రతను ఆక్రమిస్తుంది. బయటి ప్రపంచం నుంచి నిరంతరం వచ్చే శబ్దాలతో మనం నిండిపోతాం. ఫలితంగా, దేవుని సాన్నిధ్యాన్ని కలుసుకోవడానికి మన ఆత్మల లోతుల్లోకి ప్రవేశిస్తే చాలు, మనకోసం ఎదురుచూస్తున్న ప్రశాంత విశ్రాంతిని ఆస్వాదించలేకపోతాం. దీనికి పరిష్కారం ఏమిటి? ప్రార్థనే:

నాకు అర్థమైనంతవరకు, ఈ కోటలోకి ప్రవేశించే ద్వారం ప్రార్థన, ధ్యానం: వాచిక ప్రార్థన కంటే మానసిక ప్రార్థనే అని నేను చెప్పడం లేదు. ఎందుకంటే, అది నిజంగా ప్రార్థన అయితే, దానితో ధ్యానం కూడా తప్పనిసరిగా ఉండాలి (I.I #9).

పునీత తెరేసా చెప్పే ప్రార్థన అంటే కేవలం ప్రార్థనలు “చెప్పడం” కాదు. చాలాసార్లు ప్రజలు దేవాలయానికి వెళ్తారు, భోజనానికి ముందు లేదా రాత్రివేళ ప్రార్థనలు వల్లిస్తారు; కానీ అసలు ప్రార్థించడంలో పూర్తిగా విఫలమవుతారు. ప్రార్థన నిజమైన ప్రార్థన కావాలంటే, “దానితో ధ్యానం కూడా తప్పనిసరిగా ఉండాలి” అని పునీత తెరేసా చెబుతున్నారు. మరో మాటలో చెప్పాలంటే, పలుకుతున్న లేదా ఆలోచిస్తున్న విషయపు అర్థాన్ని, మర్మాన్ని అంతరంగంలో శ్రద్ధగా మననం చేయాలి. ధ్యానం ప్రార్థన ప్రారంభానికి “ద్వారం”; అందువల్ల, అది మన ఆత్మల కోటకు కూడా ద్వారమే.

నిజమైన ప్రార్థన దేవునితో సంభాషించడం. అయితే అది పవిత్రమైన సంభాషణ కూడా అయి ఉండాలి. కొన్నిసార్లు మనం దేవునితో, ఆయన దేవుడు అన్నట్లుగా కాకుండా మన బానిస అన్నట్లుగా మాట్లాడవచ్చు. ఆయన మనకోసం ఏమి చేయాలని మనం కోరుకుంటున్నామో చెబుతూ, డిమాండ్లతో ఆయన దగ్గరకు వస్తాం. మనం డిమాండ్ చేసినది ఆయన ఇవ్వకపోతే కోపపడతాం. ఇది నిజమైన ప్రార్థన కాదు.

మనం ఎవరితో సంభాషిస్తున్నామో, ఆయనతో మనకున్న సంబంధంలో మనమెవరమో తెలుసుకున్నప్పుడు నిజమైన ప్రార్థన జరుగుతుంది. ఆయన దేవుడు, సర్వశక్తిమంతుడు, నిర్మల కారుణ్య స్వరూపుడు. మనం పాపులం—బలహీనులం, అయోమయంలో ఉన్నవాళ్లం, ప్రతిదానికీ దేవుని అవసరమున్నవాళ్లం. దేవుణ్ణి తెలుసుకోవడం, ఆయనను ప్రేమించడం, ఆయనను మన ఆత్మల రాజుగా గుర్తించి ఆయనకు ప్రతిస్పందించడం ద్వారా ఆయనను మహిమపరచడమే మన జీవిత లక్ష్యం. దేవునిపట్ల ఈ సరైన వైఖరి ఉన్నప్పుడే మనం ప్రార్థించడం ప్రారంభించగలం.

ఆత్మపరిశీలన: మీరు ప్రార్థిస్తున్నారా? మరింత స్పష్టంగా చెప్పాలంటే, మీరు ధ్యానిస్తున్నారా? మరో మాటలో చెప్పాలంటే, మీరు ఎప్పుడైనా మీ ఆత్మ అనే కోటలోకి కనీసం ప్రవేశించారా? నిజమైన ప్రార్థనలో కొంత సమయం గడపడం ద్వారా మీరు అలా ప్రవేశించిన సందర్భాన్ని గుర్తుచేసుకోగలరా?

ఇది ఆధ్యాత్మిక జీవితం, ప్రార్థన గురించిన పుస్తకమే అయినప్పటికీ, ఆధ్యాత్మిక జీవితం గురించి చదవడం, వాస్తవంగా ప్రార్థనను ఆచరించడానికి ఎప్పటికీ ప్రత్యామ్నాయం కాలేదు. అధ్యయనం ద్వారా మనం దేవుని గురించి తెలుసుకోవచ్చు; అయితే ప్రార్థనలోనే మనం దేవుణ్ణి కలుసుకుంటాం, మన అంతరంగంలోని ఆయన సజీవమైన, నిజమైన సాన్నిధ్యాన్ని అనుభవిస్తాం.

గతంలో మీరు ప్రార్థనలో గడిపిన ఒక సందర్భాన్ని గుర్తుచేసుకోండి. బహుశా అది ఆధ్యాత్మిక సాధన సమయంలోనో, మీ దేవాలయంలో దివ్యసత్ప్రసాద ఆరాధనలో గడిపినప్పుడో అయి ఉండవచ్చు. బహుశా ఇంతకుముందు ఇంట్లో, మీ గది నిశ్శబ్దంలో ప్రతిరోజూ ప్రార్థించే అలవాటు మీకు ఉండి ఉండవచ్చు.

కొన్ని ప్రార్థనలను కేవలం వల్లించడాన్ని దాటి, మీరు నిజంగా ప్రార్థించిన ఒక సందర్భాన్ని గుర్తుచేసుకోగలిగితే, ఆ ఆచరణకు ప్రతిరోజూ తిరిగి రావాలని నిబద్ధతతో నిర్ణయించుకోండి. మీరు ఇప్పటికే ప్రతిరోజూ ప్రార్థనలో సమయం గడుపుతుంటే, మరింత లోతుగా ఎలా వెళ్లవచ్చో ఆలోచించండి. ప్రతిరోజూ మీ ప్రార్థనలో ధ్యానాన్ని ఆచరించడానికి ప్రయత్నించండి. ఒక నిర్దిష్ట ప్రార్థనను లేదా సువార్తలలోని ఒక భాగాన్ని తీసుకోండి. దానిని మననం చేయండి, ఆ దృశ్యంలోకి ప్రవేశించడానికి ప్రయత్నించండి, అది మిమ్మల్ని తనలోకి ఆకర్షించనివ్వండి, దేవుని సాన్నిధ్యాన్ని వెదకండి. దేవుని ప్రేమపూర్వక సాన్నిధ్యాన్ని అనుభవిస్తున్నప్పుడు నిశ్శబ్దంగా కూర్చోవడానికి భయపడకండి.

అత్యంత మహిమగల దేవా, ప్రతిరోజూ ప్రార్థించాలని ఆశిస్తున్నాను. జీవితంలో నా దృష్టి చెదిరినప్పుడు లేదా ఇతర విషయాల్లో మునిగిపోయినప్పుడు, నా మనస్సును నెమ్మదింపజేసుకుని, ప్రార్థన, ధ్యానం ద్వారా నీతో సంభాషించడానికి నాకు సహాయం చేయి. ధ్యానం ఎలా చేయాలో నేను నేర్చుకునేలా అనుగ్రహించు. నా ఆలోచనల్లో నిన్ను కలుసుకోవడం లేదా నా పెదవులతో నీతో మాట్లాడటం మాత్రమే కాకుండా, నా చిత్తాన్ని కూడా నీకు సమర్పించేలా ఈ ప్రార్థనా పద్ధతిని నేను కనుగొనేలా చేయి. ప్రార్థనలో నిన్ను ప్రేమించడం నేర్చుకునేందుకు, నా ఆత్మలోని సమస్త ఆర్తితో అలా చేయగలిగేలా అనుగ్రహించు.

నా అంతరంగంలో నివసించే పరమపవిత్ర త్రిత్వమా, నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను, నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను, నా జీవితాన్ని నీకు సమర్పిస్తున్నాను.


ఏడవ పాఠం: ద్వారం గుండా ప్రవేశించడం

ప్రార్థనలోని లోతుకు అంతం లేదు. మన త్రియేక దేవునితో అంతకంతకూ గాఢమైన సహవాసంలోకి ప్రవేశిస్తూ, మరింత లోతుకు వెళ్లడానికి మనం పిలువబడ్డాం. అయితే లోతుగా ప్రవేశించాలంటే, ముందుగా ఆరంభించాలి. ఇక్కడ పునీత తెరేసా ప్రార్థించడం ప్రారంభించే వ్యక్తి గురించి ఇలా చెబుతున్నారు:

వేయి వ్యాపకాలతో నిండిపోయిన వీరు నెలకు కొన్ని సార్లు మాత్రమే ప్రార్థిస్తారు. సాధారణంగా ఆ సమయమంతా తమ వ్యాపకాల గురించే ఆలోచిస్తుంటారు; ఎందుకంటే వాటిపట్ల వారికి ఎంతో మమకారం ఉంటుంది. వారి నిధి ఎక్కడ ఉంటుందో, వారి హృదయం కూడా అక్కడే ఉంటుంది (I.I #10).

ఈ వ్యక్తి “అప్పుడప్పుడు” ప్రార్థన ద్వారా కోటలోకి ప్రవేశిస్తారని ఆమె ఇంకా వివరిస్తున్నారు. లోపలికి అతి కొద్దిగా మాత్రమే ప్రవేశించినా, వారితోపాటు “వేయి సరీసృపాలు” ప్రవేశించినా, ఈ వ్యక్తి “అసలు లోపలికి ప్రవేశించడమే గొప్ప పని చేశారు.” మరో మాటలో చెప్పాలంటే, మనం నిజమైన ప్రార్థన, ధ్యానం చేయడం ప్రారంభించినప్పుడు, మనం పూర్తిగా పరివర్తన చెంది పునీతులవలె ప్రార్థిస్తున్నట్లు అనిపించకపోవచ్చు. అయినప్పటికీ, మనం కొద్దిసేపు మాత్రమే ప్రార్థించి ధ్యానించినా, అది నెలకు కొన్ని సార్లు మాత్రమే అయినా, అది మంచిదే; దానిని మొదటి, ఆవశ్యకమైన అడుగుగా అర్థం చేసుకోవాలి.

ధ్యానం: ప్రార్థనలో అత్యంత ముఖ్యమైన అంశాలలో ఒకటి, అసలు ప్రార్థించడం. మీరు ప్రతి నెలా కనీసం కొన్ని సార్లయినా ప్రార్థిస్తున్నారా? అలా అయితే అది మంచిదే. అయితే ప్రార్థనపట్ల ఈ స్థాయి నిబద్ధత మిమ్మల్ని ఎంతో లోతుకు తీసుకువెళ్లదు. ప్రార్థన అనేది మీరు పూర్తిగా కట్టుబడి ఉండే దృఢమైన అలవాటుగా మారాలి. మీరు ప్రార్థించేటప్పుడు పరధ్యానాలు, ఇతర చింతలు ఎదురవుతున్నాయా? మీ దృష్టిని మరల్చేది ఏమిటి? ఏ ఆలోచనల్లో అంతగా మునిగిపోవడం వల్ల మీరు ఏకాగ్రతతో ఉండటం కష్టమవుతోంది? ఆ పరధ్యానాలను పక్కనపెట్టండి, సాకులను విడిచిపెట్టండి, ప్రార్థనా జీవితాన్ని గడపాలని దృఢంగా సంకల్పించుకోండి.

ప్రతిరోజూ ప్రార్థించాలనే మీ నిబద్ధత గురించి ఆలోచించండి. ప్రార్థనకు ఒక సమయపట్టికను ఏర్పరచుకోవడానికి ప్రయత్నించండి. సాధ్యమైనంతవరకు ప్రతిరోజూ ప్రార్థనకు ఒకే నిడివిగల సమయాన్ని కేటాయించండి. అందుకు ప్రశాంతమైన స్థలాన్ని ఎంచుకోండి. కనీసం పది నిమిషాలతో ప్రారంభించండి; అయితే ఇంకా ఎక్కువ సమయం కేటాయించడం మేలు. దేవునికి సమయం ఇవ్వడంలో వెనుకాడకండి. ఆ ప్రార్థనా సమయాన్ని ఎలా గడపాలో ఒక ప్రణాళిక వేసుకుని, దానికి కట్టుబడి ఉండండి. అది ఫలించనట్లు అనిపించినా, మీ నిబద్ధతను కొనసాగించండి. ప్రార్థించడం నేర్చుకోవాలని, ప్రతిరోజూ ప్రార్థించాలని దృఢంగా నిర్ణయించుకోండి. ఈ నిబద్ధత, మీ విశ్వసనీయత మీ ఆత్మ అనే కోట ద్వారం గుండా లోపలికి ప్రవేశించడానికి తోడ్పడ్డాయని మీరు తెలుసుకుంటారు. ఒక్కసారి లోపలికి ప్రవేశించిన తరువాత, దేవుడు నివసించే కేంద్రం వైపు సాగే మీ ప్రయాణంలో తెలుసుకోవలసినవి ఎన్నో ఉన్నాయని గ్రహించి ఆశ్చర్యపోతారు.

ఎంతో సహనం గల నా ప్రభువా, నా జీవితంలో నీకంటే అనేక ఇతర వ్యాపకాలకే ప్రాధాన్యం ఇచ్చాను. ప్రతిరోజూ ప్రార్థనకు విశ్వసనీయంగా ఉండలేకపోయాను. ఈ రోజు మారాలని సంకల్పించుకుంటున్నాను. నిన్ను ధ్యానించడం నేర్చుకోవాలని నిర్ణయించుకుంటున్నాను. పరధ్యానాలు వచ్చిన ప్రతిసారీ వాటిని పక్కనపెడతానని వాగ్దానం చేస్తున్నాను. ప్రతిరోజూ ప్రార్థనలో నిన్ను ప్రేమించడంలోనూ ఆరాధించడంలోనూ ఎన్నడూ విఫలం కాకుండా, నా సంకల్ప బలహీనతను అధిగమిస్తానని వాగ్దానం చేస్తున్నాను.

నా అంతరంగంలో నివసించే పరమపవిత్ర త్రిత్వమా, నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను, నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను, నా జీవితాన్ని నీకు సమర్పిస్తున్నాను.


ఎనిమిదవ పాఠం: మరణకర పాపం ప్రభావం

మొదటి నివాస స్థలాలలో ఉండే ఆత్మ గురించి పునీత తెరేసా తన ఆలోచనలను కొనసాగిస్తూ, ఘోరపాపం అనే భయంకరమైన వాస్తవాన్ని పరిశీలించడానికి కాసేపు ఆగుతున్నారు.

దీనికంటే దట్టమైన చీకటి లేదు; చీకటిగానూ నల్లగానూ ఉన్న మరేదైనా దీనితో పోలిస్తే ఎంతో తక్కువ చీకటిగానూ నలుపుగానూ ఉంటుంది. దీని గురించి మీరు ఒక్క విషయం మాత్రమే తెలుసుకోవాలి—ఆత్మకు తన శోభనూ సౌందర్యాన్నీ అంతటినీ ప్రసాదించిన సూర్యుడు తానే ఇప్పటికీ ఆ ఆత్మ కేంద్రంలో ఉన్నప్పటికీ, ఆయనలో ఆత్మ పాలుపొందే విషయంలో మాత్రం ఆయన అక్కడ లేనట్లే ఉంటుంది. అయినా, స్ఫటికానికి సూర్యుని ప్రతిబింబించగల సామర్థ్యం ఉన్నట్లే, ఆత్మకు ఆయనలో ఆనందించగల సామర్థ్యం ఉంది (I.II #1).

మనం ఘోరపాపంలో పడే అవకాశం ఎల్లప్పుడూ వాస్తవంగానే ఉందని అర్థం చేసుకోవడం ముఖ్యం. కాబట్టి, ఘోరపాపం వల్ల ఆత్మ ఎంత “చీకటిగా”, ఎంత “నల్లగా” మారుతుందో అర్థం చేసుకోవడం, తీవ్రమైన పాపానికి దారితీసే శోధనలను అధిగమించడానికి అత్యవసరమైన సహాయం. దేవుడు ఇక అంతరంగంలో నివసించడం లేదని కాదు; అత్యంత పవిత్ర త్రిత్వం నివసించే ఆత్మ యొక్క మధ్య గది పూర్తిగా కప్పబడిపోవడం వల్ల, అంతరంగంలో నివసించే ఆయనను కలుసుకోలేకపోతున్నాం. ఘోరపాపంతో కృప తొలగిపోతుంది; అయినా దేవుడు తన సారస్వరూపంతో మనలో సన్నిహితంగా ఉంటూ, మన ఉనికిని నిలిపి ఉంచుతాడు. అయితే, మనలను ప్రేమించే దేవునితో సహవాసం తెగిపోతుంది; ఆత్మ చీకటిలో మిగిలిపోతుంది.

పరిశుద్ధ తెరేసా ఇచ్చే రెండు సలహాలు ఇవి: మొదటిది, మరణకర పాపం వల్ల కలిగే పరిణామాలను మీరు స్పష్టంగా అర్థం చేసుకోగలిగితే, దేవుని మనసు నొప్పించకూడదనే పవిత్రమైన భయం మీలో నిండడం మొదలవుతుంది. మీరు తీవ్రమైన పాపం చేసినప్పుడు కూడా దేవునికి మాత్రం ఎన్నడూ భయపడకూడదు. కానీ మరణకర పాపస్థితికి మీరు భయపడాలి. సంపూర్ణ అంధకారం, దేవుని నుండి వేరుపడటం, ఆధ్యాత్మిక పుణ్యాన్ని సంపాదించే ఏ కార్యమూ చేయలేకపోవడం, దిశ కోల్పోవడం, అయోమయం మొదలైన వాటికి ఎంతో భయపడి, మీ ఆత్మశక్తినంతటినీ ఉపయోగించి వాటిని నివారించాలి. రెండవది, మరణకర పాపం వల్ల కలిగే పరిణామాన్ని, అంటే ఆ స్థితిలో ఉన్న ఆత్మ దేవునికి ప్రీతికరమైనదీ తనకు మేలుకరమైనదీ ఏదీ చేయలేదనే విషయాన్ని అర్థం చేసుకోవడం ద్వారా వినయం పుట్టడం మొదలవుతుంది. ముఖ్యంగా, తనలో జరిగే ప్రతి మంచి కార్యమూ దేవుని నుండే వస్తుందని ఆత్మ గ్రహించగలుగుతుంది. దేవుడే జీవజలపు ఊట; ఆ జలం లేకపోతే మరణమే మిగులుతుంది. కానీ అనుగ్రహ జలం వైపు తిరిగినప్పుడు, అంతరంగం నుండి కొత్త జీవం ఉబికి రావడం మొదలవుతుంది.

ధ్యానం: మరణకర పాపం ఎంత తీవ్రమైనదో, ఎంత భయంకరమైనదో అర్థం చేసుకోవడానికి ప్రయత్నించండి. మీరు ఎన్నడూ మరణకర పాపం చేయకపోయినా, అటువంటి పాపం చేయడం మీకు అసాధ్యమని భావించి మిమ్మల్ని మీరు మోసగించుకోకండి. మరణకర పాపం పట్ల మాత్రమే కాకుండా ప్రతి పాపం పట్ల కూడా పవిత్రమైన భయాన్ని మీలో పెంపొందించుకోవడానికి ప్రయత్నించండి. మనం పాపాన్ని ద్వేషించాలి, దానిపట్ల జుగుప్స కలిగి ఉండాలి, దానిని అసహ్యించుకోవాలి, ఎన్నడూ దానిని చేయకూడదని దృఢంగా నిశ్చయించుకోవాలి. సమస్య ఏమిటంటే, పాపం ఆకర్షించి మోసగిస్తుంది. దుఃఖంలో మునిగిపోవాలని కోరుకుని ఎవరూ పాపం చేయరు. ఈ పని లేదా ఆ పని తమకు తృప్తినిస్తుందనే అబద్ధాన్ని నమ్మడం వల్ల పాపం చేస్తారు. పాపం ఎప్పుడూ ఏదో ఒక రకమైన పైపై తృప్తిని, క్షణికమైన సంతృప్తిని కలిగించినా, చివరికి అది ఎల్లప్పుడూ అంతరంగ శూన్యతకూ వినాశనానికీ దారితీస్తుంది. పాపం, ముఖ్యంగా మరణకర పాపం, ఎంత భయంకరమైనదో మీరు నిజంగా గ్రహించగలిగితే, శోధన ఎదురైన ప్రతిసారీ ఆ భయంకరత్వాన్ని గుర్తుచేసుకోవడానికి ఎల్లప్పుడూ సిద్ధంగా ఉండండి. అప్పుడు మీరు ఆ శోధనను ఎంతో బలంగా తిరస్కరించగలుగుతారు.

మీరు దేవుని అనుగ్రహంలోనూ కరుణలోనూ దృఢంగా పాతుకుపోయి ఉంటే, మీరు చేసే మేలంతటికీ ఆ అనుగ్రహమూ కరుణే మూలమనే విషయాన్ని కూడా ధ్యానించండి. వినయంతో కూడిన ఈ అవగాహన గర్వం నుండి విముక్తి పొందడానికి మీకు తోడ్పడుతుంది. స్వచ్ఛమైన నీటి ఊట పక్కన నాటబడి, సూర్యకిరణాలలో తడిసే చెట్టు గురించి పరిశుద్ధ తెరేసా ఉపయోగించే రూపకాన్ని మనసులో ఉంచుకోండి. నీరు, సూర్యరశ్మి లేకుండా ఆ చెట్టు పెరగలేదు, మంచి పండ్లను ఫలించలేదు. అలాగే మనం కూడా దేవుడు లేకుండా ఏ మేలూ చేయలేము. వినయాన్ని కలిగించే ఆ సత్యాన్ని గట్టిగా పట్టుకోండి. మీరు చేసే మేలంతటికీ మూలమైన దేవుణ్ణి గుర్తిస్తూ, ఆ సత్యం మీ హృదయంలో ఎంతో కృతజ్ఞతను పుట్టించనివ్వండి.

క్షమించే నా ప్రభువా, నేను పాపం చేసినప్పుడు నా ఆత్మ సౌందర్యాన్ని మలినంతో కప్పివేస్తున్నాను. అలా జరిగినప్పుడు, నా ద్వారా నీ వెలుగును ప్రసరింపజేయలేవు; నేను కూడా నీ వెలుగుతో ప్రకాశవంతంగా వెలగలేను. ప్రతి పాపం పట్ల నిరంతరం జుగుప్స కలిగి ఉండేలా, పాపమంతటి పట్ల పవిత్రమైన ద్వేషాన్ని దయచేసి నాకు అనుగ్రహించు. నా జీవితంలోని మేలంతటికీ మూలం నీవేనని వినయంతో అంగీకరించడానికి కూడా నాకు సహాయం చేయి. తద్వారా నా హృదయపూర్వక కృతజ్ఞతను, మహిమను నీకు అర్పించగలను.

నా అంతరంగంలో నివసించే పరమపవిత్ర త్రిత్వమా, నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను, నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను, నా జీవితాన్ని నీకు సమర్పిస్తున్నాను.


తొమ్మిదవ పాఠం: వినయం ద్వారా పొందే స్వీయ జ్ఞానం

మరణకర పాపంపై తన సంక్షిప్త బోధనను ముగించిన వెంటనే, పరిశుద్ధ తెరేసా ఒక వ్యక్తి కలిగి ఉండగల అత్యంత ముఖ్యమైన సద్గుణంగా తాను వర్ణించే వినయం వైపు తన దృష్టిని మళ్లిస్తుంది.

…తనను తాను తెలుసుకోవడం ఎంత ముఖ్యమంటే, మిమ్మల్ని పరలోకపు ఎత్తులకే ఎత్తినా, దానిని పెంపొందించుకోవడంలో మీరు ఎన్నడూ అలసత్వం చూపకూడదని నేను కోరుకుంటాను; మనం ఈ భూమిపై ఉన్నంతకాలం, వినయాన్ని మించిన ముఖ్యమైనది మనకు మరొకటి లేదు. అందుకే నేను మళ్లీ చెబుతున్నాను: ఇతర గదుల్లోకి ఎగిరిపోవడం కంటే, వినయాన్ని సంపాదించే గదిలోకి ప్రవేశించడంతో ప్రారంభించడం చాలా మంచి పని—నిజానికి, అత్యుత్తమమైన పని. ఎందుకంటే పురోగతి సాధించడానికి అదే మార్గం. నడవడానికి సురక్షితమైన, సమతలమైన దారి మనకు ఉన్నప్పుడు, ఎగరడానికి రెక్కలు కావాలని మనం ఎందుకు కోరుకోవాలి? (I.II #10)

పరిశుద్ధ తెరేసా “వినయం”, “తనను తాను తెలుసుకోవడం” అనే మాటలను ఒకే అర్థంలో ఉపయోగిస్తుంది. ఆమె దృష్టిలో అవి రెండూ ఒక్కటే. తనను తాను తెలుసుకోవడం నుండి వినయం ఉద్భవిస్తుంది. ఈ మొదటి నివాసస్థలంలో, దేవుని మహోన్నతత్వపు వెలుగులో మన సొంత ఆత్మ గురించిన సత్యాన్ని తెలుసుకోవడానికి ఉద్దేశపూర్వకంగా ప్రయత్నించడం ద్వారా వినయం పెరగడం మొదలవుతుంది. పాపం వల్ల, ముఖ్యంగా మరణకర పాపం వల్ల, కలిగే పరిణామాలను చూసినప్పుడు, దేవుని అనుగ్రహమూ కరుణా లేకుండా మనం ఏమీ చేయలేమని గ్రహించి వినయాన్ని అలవరచుకోవాలి. అంతేకాక, మన దృష్టిని దేవుని వైపు మళ్లించి, మన అంతరంగంలో ఉన్న దేవుని అనంత సౌందర్యాన్ని అన్వేషించడం ఎంతో ముఖ్యమైనది. ప్రార్థన, ధ్యానం ద్వారా మనం దేవుణ్ణి ఎంత స్పష్టంగా దర్శిస్తామో, మన పాపస్థితినీ మనకు దేవుని అవసరం ఎంత ఉందో అంత స్పష్టంగా అర్థం చేసుకుంటాము. ఇదే వినయానికి ఆరంభం.

ఒక పోలికగా చెప్పాలంటే, నల్లని వస్తువును తెల్లని వస్తువు ముందు ఉంచినప్పుడు అది మరింత నల్లగా కనిపిస్తుంది. మన ఆత్మ, స్వీయజ్ఞానం విషయంలోనూ ఇలాగే జరుగుతుంది. దేవుని సౌందర్యం, మహోన్నతతల వెలుగులో మనల్ని మనం ఎంత స్పష్టంగా చూసుకుంటామో, మనం ఎవరో అంత స్పష్టంగా అర్థం చేసుకుంటాం. కాబట్టి, మీరు ఎవరో తెలుసుకోవడానికి, మీ పాపాలను, మీలో అంతర్లీనంగా ఉన్న సౌందర్యాన్ని చూడడానికి ఉత్తమమైన మార్గం మీ చూపును దేవునివైపు తిప్పి, ఆయనను తేరిపార చూడడమే. కోట మధ్యభాగం వైపు మీ ప్రయాణం నిరంతరం సాగవలసి ఉన్నప్పటికీ, ముందుకు సాగే ముందు స్వీయజ్ఞానానికి సంబంధించిన ఈ నివాసస్థలాల్లో మీరు మరింత సమయం గడపాలని పునీత తెరేసా సూచిస్తున్నారు. ఈ గదుల్లో నేర్చుకునే పాఠాలు మీ ప్రయాణంలో మీకు ఎంతో సహాయపడతాయి.

ఆత్మపరిశీలన: మిమ్మల్ని మీరు ఎంత బాగా తెలుసుకున్నారు? మీ పాపాల గురించి మీకు అవగాహన ఉందా? ఉంటే, ఆ పాపాలను దేవుని ఎదుట వినయంగా ఒప్పుకొని, వాటికి బాధ్యత వహించగలరా? కొన్నిసార్లు, నా స్వభావమే ఇంత అని సాకు చెప్పుకుంటూ మన పాపాలను సమర్థించుకుంటాం. మన బలహీనతలే, పాపాలే మనమని భావిస్తాం. కానీ మనం నిజంగా అలాంటివారము కాదు. మనం మహారాజు కుమారులు, కుమార్తెలము; మనల్ని మనం ఆ విధంగా చూసుకోవడానికి కృషి చేయాలి. మీరు అలా చేస్తున్నారా?

నిజమైన స్వీయజ్ఞానాన్ని, తద్వారా నిజమైన వినయాన్ని పొందడానికి తరచూ ఎంతో సమయం పడుతుందనే విషయాన్ని కూడా ధ్యానించండి. ఈ జ్ఞానాన్ని కనుగొనడానికి తొందరపడకండి. తగినంత సమయం తీసుకోండి; మీ గురించి మీరు తెలుసుకోవలసినది ఎంతో ఉందనే వాస్తవాన్ని అంగీకరించండి. మీ ప్రయాణాన్ని కొనసాగించడానికి తగిన విధంగా సిద్ధపడేలా, నిదానంగా, సున్నితంగా, నిజాయితీగా సాగే ఈ అన్వేషణ మార్గానికి కట్టుబడి ఉండండి.

మహిమగల నా రాజా, నీవు నన్ను చూస్తున్నట్లుగా నన్ను నేను చూసుకోవడానికి, నీవు నన్ను ఎరిగినట్లుగా నన్ను నేను తెలుసుకోవడానికి సహాయం చేయి. నా ఆత్మ నిజస్వరూపాన్ని గ్రహించడానికి ఎల్లప్పుడూ నీ దృష్టితోనే చూడగలగాలని ప్రార్థిస్తున్నాను. ప్రియమైన ప్రభువా, నేను ఎవరో తెలుసుకుంటూ ఉండగా, నా పాపాన్ని మాత్రమే కాక, నీ బిడ్డగా నాకు ఉన్న గౌరవాన్ని కూడా చూడడానికి దయచేసి నాకు సహాయం చేయి.

నా అంతరంగంలో నివసించే పరమపవిత్ర త్రిత్వమా, నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను, నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను, నా జీవితాన్ని నీకు సమర్పిస్తున్నాను.


పదవ పాఠం: తప్పుడు స్వీయ జ్ఞానం నుండి పుట్టే తప్పుడు వినయం

వినయం అనే సుందరమైన సద్గుణాన్ని అన్వేషించడంలో కూడా చిక్కులు ఎదురుకావచ్చు. మనం దూరంగా ఉంచవలసిన ఒక రకమైన తప్పుడు వినయం ఉంది.

ఓ దేవా, నా కుమార్తెలకు సహాయం చేయి! అపవాది ఈ విధంగా ఎన్ని ఆత్మలను నాశనం చేసి ఉంటాడో! ఈ శంకలన్నీ, నేను వివరించగల మరెన్నో శంకలు కూడా వినయం నుంచే పుడతాయని వారు భావిస్తారు; కానీ నిజానికి అవి మనలో స్వీయజ్ఞానం లేకపోవడం వల్ల కలుగుతాయి. మన స్వభావం గురించి మనకు వక్రీకృతమైన అవగాహన ఏర్పడుతుంది. మన గురించి మనం ఆలోచించడం ఎప్పుడూ మానకపోతే, ఈ భయాలతోపాటు ఇంకా తీవ్రమైన ఇతర భయాలను కూడా అనుభవించడంలో నాకు ఆశ్చర్యమేమీ లేదు. కుమార్తెలారా, ఈ కారణంగానే మన మేలైన క్రీస్తుపైనా, ఆయన పునీతులపైనా మన చూపు నిలపాలని నేను చెబుతున్నాను; ఆయన నుంచే మనం నిజమైన వినయాన్ని నేర్చుకుంటాం (I.II #12).

దేవుని మహిమ, సౌందర్యాల వెలుగులో మాత్రమే మన దయనీయ స్థితిని చూడడం ఎంత ముఖ్యమో పునీత తెరేసా నొక్కిచెబుతూనే ఉన్నారు. మన దయనీయ స్థితిని, పాపాన్ని మాత్రమే చూస్తే, నిరాశలోనూ అయోమయంలోనూ పడిపోయే ప్రమాదం ఉందని ఆమె వివరిస్తున్నారు. నిజమేమిటంటే, దేవుని కరుణను కూడా చూడకుండా మన పాపాన్ని మాత్రమే చూడడం వల్ల మనకు ఎలాంటి మేలూ కలగదు. లేకపోతే, మనల్ని మనం, మన దయనీయ స్థితిని మాత్రమే చూస్తూ ఉంటాం.

ఈ భాగం నుంచి మనం నేర్చుకునే పాఠం ఏమిటంటే, కొందరు రోజంతా తమ గురించి తాము ఆలోచిస్తూ ఎంతో సమయం గడుపుతారు. కొన్నిసార్లు తమకు కలిగిన గాయాల గురించి ఆలోచిస్తారు; కోపాన్ని, మనస్తాపాన్ని పదేపదే తలచుకుంటారు; తమ సమస్యల గురించి ఆలోచిస్తారు; అతిగా ఆందోళన చెందుతారు. ఇవి పాపం వల్ల కలిగే భారమైన బరువులు. మరికొందరు మరింత పరిపూర్ణత కోసం ప్రయత్నిస్తున్నప్పుడు ఒక రకమైన తప్పుడు వినయాన్ని స్వీకరిస్తారు. తమను తాము తక్కువగా చూసుకోవడం, నిరాశతో తమ బలహీనతలను, పాపాలను గురించే ఎడతెగకుండా ఆలోచించడం, ప్రార్థనలో విఫలమవుతామని భయపడడం, పునీతత్వాన్ని పొందగల తమ సామర్థ్యాన్ని సందేహించడం, ఇతరులు తమ గురించి ఏమనుకుంటారోనని ఆందోళన చెందడం మొదలైన రూపాల్లో ఇది వ్యక్తమవుతుంది. తమను తాము “తగ్గించుకునే” ఈ ఆలోచనలు నిజమైన వినయం కావు; ఎందుకంటే అవి దేవుణ్ణి పరిగణనలోకి తీసుకోవు. ముందుగా దేవుణ్ణి చూసి, ఆయన ఎవరో ఆ వెలుగులో మనల్ని మనం చూసుకున్నప్పుడే నిజమైన వినయం కలుగుతుంది.

ఆత్మపరిశీలన: మీరు మీ గురించి ఆలోచించడానికా, దేవుని గురించి ఆలోచించడానికా ఎక్కువ సమయం కేటాయిస్తున్నారు? మిమ్మల్ని మీరు తెలుసుకోవాలనుకుంటే, మీపైనే చూపు నిలపడం మానుకోవాలి. బదులుగా, దేవునివైపు చూడాలి. మీ పాపాన్ని, దయనీయ స్థితిని చూస్తూ ఉండడం కంటే, దేవుని సౌందర్యాన్ని, బలాన్ని, ధైర్యాన్ని, మంచితనాన్ని, కరుణను, సహనాన్ని, ఇతర సద్గుణాలన్నిటినీ చూడడం మీ గురించి మీకు మరింత నేర్పిస్తుంది. మీరు దీన్ని ఎంత బాగా ఆచరిస్తున్నారు? మన ప్రభువైన యేసు వ్యక్తిత్వంలో దేవునివైపు మీ దృష్టిని మళ్లించగల మార్గాల గురించి ధ్యానించండి.

మీరు మీ దృష్టిని దేవునివైపు మళ్లించినప్పుడు, ఆయన గురించి మీ మనస్సులో ఎలాంటి రూపం మెదులుతుంది? దేవుడు ఎవరో మీరు అర్థం చేసుకోగలుగుతున్నారా? ఆయన ఉన్నట్లుగా ఆయనను చూడగలిగేలా మీ కళ్లను తెరవమని దేవునికి ప్రార్థించండి. సువార్తలను చదవడం, యేసు మాటలను, కార్యాలను ధ్యానించడం ఇందుకు సహాయపడతాయి. ఆయనను తెలుసుకోండి; అప్పుడు ఆయనను గురించి మీకున్న జ్ఞానం, మీరు ఎవరో తెలుసుకోవడానికి మీకు సహాయపడుతుంది. ఈ స్వీయజ్ఞానం మీలో నిజమైన వినయాన్ని కలిగిస్తుంది. ఆ వినయ వరం కోసం ప్రార్థించండి; ఆ తరువాత దాన్ని పొందడానికి కృషి చేయండి.

పునీతుల జీవితాలను కూడా పరిశీలించండి. మీరు ఎలాంటి వ్యక్తిగా మారడానికి కృషి చేయాలో పునీతులు మీకు స్పష్టంగా చూపిస్తారు. ఏదో ఒక విధంగా మీకు స్ఫూర్తినిచ్చే పునీతుని లేదా పునీతురాలి గురించి చదివినప్పుడు, ఆ స్ఫూర్తిని అంత త్వరగా వదిలివేయకండి. దానిని మళ్లీ మళ్లీ మననం చేసుకోండి. ఈ పవిత్ర స్త్రీపురుషుల జీవనసాక్ష్యం ద్వారా మీరు ఎవరో తెలుసుకునేందుకు మీకు మీరే అవకాశం ఇవ్వండి.

వినయస్వరూపుడవైన నా ప్రభువా, నీలో ప్రతి సద్గుణం పరిపూర్ణంగా ఉంది. నీ మానవత్వం నీ దైవత్వంతో పరిపూర్ణంగా ఐక్యమై ఉంది; అందరూ చూడగలిగేలా నీవు పరిపూర్ణ సౌందర్యాన్ని వెదజల్లావు. అయినప్పటికీ, చాలామంది నీవు నిజంగా ఎలాంటివాడవో చూడలేకపోయారు. నిన్ను మరింత స్పష్టంగా గ్రహించడం ప్రారంభించేలా దయచేసి నా విశ్వాస నేత్రాలను తెరువు. నీ సద్గుణాలను, కారుణ్యంతో నిండిన నీ హృదయాన్ని, నీ బలాన్ని, నీ నిర్మలమైన మంచితనాన్ని నేను చూడగలుగుదును గాక. నేను నిన్ను చూస్తున్నప్పుడు, నేను ఎవరో కూడా తెలుసుకోవడానికి, నేను ఎలా ఉండాలని నీవు ఉద్దేశించావో అలా రూపాంతరం చెందేందుకు నాలో రావలసిన అనేక మార్పులను గుర్తించడానికి నాకు సహాయం చేయి.

నా అంతరంగంలో నివసించే పరమపవిత్ర త్రిత్వమా, నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను, నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను, నా జీవితాన్ని నీకు సమర్పిస్తున్నాను.


పదకొండవ పాఠం: మొదటి నివాసాల గుండా పయనించడం

ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణంలోని ఈ మొదటి దశలో, ప్రవేశించగల నివాసస్థలాలు అనేకం ఉన్నాయని పునీత తెరేసా వివరిస్తున్నారు. అవి “లక్షలాదిగా” ఉన్నాయి. మరో మాటలో చెప్పాలంటే, ఒక వ్యక్తి విశ్వాస ప్రయాణాన్ని ప్రారంభించడానికి ఎన్నో మార్గాలు ఉన్నాయి. ప్రతి ఒక్కరి ప్రయాణం భిన్నంగా ఉంటుంది; ప్రతి ఒక్కరూ తమదైన ప్రత్యేక పద్ధతిలో విశ్వాస జీవితాన్ని గడపడం ప్రారంభిస్తారు.

ఈ మొదటి నివాసమందిరాల [నివాసస్థలాల] గురించి నా స్వీయ అనుభవం నుంచి ఎంతో ఉపయోగకరమైన సమాచారం ఇవ్వగలను. ఉదాహరణకు, వీటిలో కేవలం కొన్ని గదులు మాత్రమే కాక, చాలా పెద్ద సంఖ్యలో గదులు ఉన్నట్లుగా భావించాలని నేను మీకు చెప్పాలి. ఆత్మలు ఎల్లప్పుడూ మంచి ఉద్దేశాలతోనే అనేక మార్గాలలో వాటిలోకి ప్రవేశిస్తాయి; అయితే అపవాది ఉద్దేశాలు ఎల్లప్పుడూ చాలా చెడ్డవి కాబట్టి, ఆత్మలు ఒక గది నుంచి మరొక గదికి వెళ్లకుండా అడ్డుకోవడానికి ప్రతి గదిలోనూ వాడు దుష్టాత్మల సైన్యాలను అనేకం ఉంచుతాడు. దీనిని గ్రహించలేని దయనీయమైన ఆత్మలమైన మనం, అన్ని రకాల మోసాలకు బలైపోతాము (I.II #13).

ప్రజలు వివిధ మార్గాలలో విశ్వాసంలోకి వస్తారు. కొందరు చిన్ననాటి నుంచే విశ్వాసంలో పెరుగుతారు; అది వారి హృదయాలలో వేళ్లూనుకుంటుంది, వారు జీవితాంతం విశ్వాసానికి కట్టుబడి ఉంటారు. మరికొందరు తమ తొలినాళ్లను సంతోషం కోసం అన్వేషిస్తూ గడిపి, ఆ తరువాత పవిత్రమైన బోధ ద్వారా దేవుని వాక్యాన్ని స్వీకరించి, దానికి స్పందించడం ప్రారంభిస్తారు. ఇంకొందరు తమ జీవితంలోని ఏదైనా విషాద సంఘటన వల్ల దేవుని వైపు తిరిగి, విశ్వాసంలోకి రావచ్చు. మరికొందరు లెక్కలేనన్ని ఇతర మార్గాలలో విశ్వాస జీవితాన్ని కనుగొంటారు. మనలో ప్రతి ఒక్కరి మార్గం ప్రత్యేకమైనది; దేవుడు మనలో ఒక్కొక్కరికి అనువైన ప్రత్యేక మార్గాలలో మనలను నడిపిస్తాడు. దేవుడు మీకు ఇచ్చిన ప్రత్యేక మార్గాన్ని స్వీకరించడానికి మీరు సిద్ధంగా ఉండాలి; ప్రయాణాన్ని ప్రారంభించడానికి ఎన్నడూ వెనుకాడకూడదు.

ధ్యానం: సువార్త విత్తనం మీ హృదయంలోకి ఎలా ప్రవేశించింది? దేవుని వైపు మరింత సంపూర్ణంగా తిరగడానికి మొదట మిమ్మల్ని ప్రేరేపించింది ఏమిటి? ఇది మననం చేయవలసిన ముఖ్యమైన ప్రశ్న. దేవుడు మిమ్మల్ని నడిపిస్తూ ఉండే ప్రత్యేక మార్గాన్ని ఇది మీకు తెలియజేయవచ్చు. ఒక నిర్దిష్ట ప్రార్థన ద్వారా దేవుడు మొదట మీ హృదయాన్ని స్పృశించి ఉంటే, ఆ ప్రార్థనను చేస్తూ ఉండండి. ఒక ప్రత్యేక వ్యక్తి బోధ ద్వారా అలా జరిగి ఉంటే, ఆ వ్యక్తి ద్వారా దేవుడు మీతో మాట్లాడేందుకు అవకాశం ఇస్తూ ఉండండి. దేవుడు మీ హృదయాన్ని స్పృశించిన విధానాలను మననం చేసుకోండి. మీరు ప్రవేశించాలని ఆయన కోరుకునే నివాసస్థలం ఇదేనని, ఇది ప్రత్యేకంగా మీకోసమే ఉన్న మార్గమని తెలుసుకోండి.

మీ ప్రయాణాన్ని కొనసాగిస్తున్నప్పుడు, దేవుడు మిమ్మల్ని నడిపించే కొత్త మార్గాలను స్వీకరించడానికి సిద్ధంగా ఉండండి. కొత్త విషయాలను ప్రయత్నించండి. వివిధ పద్ధతులలో ప్రార్థించండి. వివిధ ప్రసంగాలను వినండి. మీకు ఇంకా తెలియని పునీతుల గురించి తెలుసుకోండి. పవిత్ర గ్రంథాన్ని మరింతగా చదవండి. ఏదైనా కొత్త విషయం మీపై ప్రభావం చూపినప్పుడు, కొంతకాలం దానితో గడపండి; అది మంచి ఫలాన్ని ఇవ్వడానికి అవకాశం ఇవ్వండి. తగిన సమయం వచ్చినప్పుడు, దేవుడు మిమ్మల్ని తనకు మరింత దగ్గరగా నడిపించే తదుపరి మార్గంలో ముందుకు సాగండి.

నిజమైన జ్ఞానానికి ప్రభువా, నిన్ను అనుసరించమని నీవు నన్ను పిలిచావు; నా జీవితంలో వ్యక్తిగతంగా, ప్రత్యేకంగా, ప్రభావవంతంగా నా ఆత్మను స్పృశించావు. నా హృదయాన్ని నీ దివ్య స్పర్శతో తాకినందుకు నీకు కృతజ్ఞతలు తెలుపుతున్నాను. నీవు నన్ను నడిపించే మార్గాలలో ఎల్లప్పుడూ నీ వైపు తిరగడానికి దయచేసి నాకు సహాయం చేయి. నాకోసం ఎదురుచూస్తున్న కృపా కారుణ్యాల పరిపూర్ణతకు నడిపించే మార్గాన్ని నేను తెలుసుకునేలా నాతో మాట్లాడు.

నా అంతరంగంలో నివసించే పరమపవిత్ర త్రిత్వమా, నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను, నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను, నా జీవితాన్ని నీకు సమర్పిస్తున్నాను.


పన్నెండవ పాఠం: లోకం వల్ల అంధత్వం

ఈ మొదటి నివాసస్థలాలలో, ఆధ్యాత్మిక ఎదుగుదలలోని ఈ మొదటి దశలో, రాజు వైపు మీరు సాగించే ప్రయాణాన్ని అడ్డుకోవడానికి అనేక దయ్యాలు ప్రయత్నిస్తున్నాయి.

కళ్ల నిండా ధూళి చేరి, వాటిని తెరవడం కూడా దాదాపు సాధ్యం కాని స్థితిలో ఒక వ్యక్తి సూర్యకాంతితో నిండిన ప్రదేశంలోకి ప్రవేశించినట్లుగా ఇది ఉంటుంది. గదిలో తగినంత వెలుగు ఉంది; కానీ ఈ క్రూరమృగాలు, జంతువులు ఆ వెలుగును ఆస్వాదించకుండా ఆ వ్యక్తిని అడ్డుకుంటాయి. తమను తప్ప మరి దేనినీ చూడకుండా కళ్లుమూసుకునేలా అవి బలవంతం చేస్తాయి (I.II #15).

దేవుని వైపు ప్రయాణాన్ని ప్రారంభించి, ఆ తరువాత వెనుదిరిగి, మీరు పొందిన కొద్దిపాటి విశ్వాసాన్ని కూడా కోల్పోవడం ఎంత సులభమో అర్థం చేసుకోవడం ముఖ్యం. మీ విశ్వాస ప్రయాణం ప్రారంభంలో అనేక దయ్యాలు మిమ్మల్ని మోసగించడానికి ప్రయత్నించడం దీనికి కొంతవరకు కారణం. ఈ దయ్యాలు క్రూరమైనవి; వాటి వ్యూహాలు తరచుగా ఫలిస్తాయి.

మీరు విశ్వాస ప్రయాణాన్ని ప్రారంభించినప్పుడు, తరచూ ఇంకా లోకవ్యవహారాల్లోను, శరీర సుఖాల్లోను, లౌకిక గౌరవాల్లోను, ఆశయాల్లోను మునిగిపోయి ఉంటారని పునీత తెరేసా వివరిస్తున్నారు. మీ శారీరక వాంఛలు, అనుభూతులు, భావోద్వేగాలు, ఆలోచనలు, సంకల్పం బలహీనంగా, అయోమయంగా, మోసానికి లోనయ్యే స్థితిలో ఉంటాయి. ముందుగా దేవునితో మీ సంబంధాన్ని చక్కదిద్దుకోవడానికి కృషి చేయడమే దీనికి పరిష్కారమని పునీత తెరేసా చెబుతున్నారు. ముఖ్యంగా వినయాన్ని అలవరచుకోవడం ద్వారా, మీ పాపాన్ని అంగీకరించడం ద్వారా అలా చేయాలి. ఆ తరువాత, మీ కోసం ప్రార్థించమని ధన్యమాతను, పునీతులందరినీ కూడా వేడుకోవాలి.

ధ్యానం: మీరు మొదటి నివాసాల్లోకి ప్రవేశిస్తూ ముందుకు సాగుతున్నప్పుడు, అక్కడ నిలిచి ఉండకుండా, ఇంకా లోపలికి ప్రవేశించకుండా మిమ్మల్ని అడ్డుకోవడానికి ప్రయత్నించేది ఏమిటి? మీకు ఎలాంటి సందేహాలు, అయోమయాలు లేదా శోధనలు ఎదురవుతున్నాయి? అపవాది, వాడి దయ్యాల సేన మిమ్మల్ని ద్వేషిస్తాయని, మీ తొలి పరివర్తన కాలంలో మీ ఆత్మ కోసం భీకరంగా పోరాడతాయని గుర్తుంచుకోండి. లొంగిపోకండి. సువార్తల సత్యంతో మీ మనస్సును నూతనపరచుకోవడానికి కృషి చేయండి. పాత గాయాలను, క్రమం తప్పిన భావోద్వేగాలను, కోపభావాలను, చెడు అలవాట్లను స్వస్థపరచడానికి దేవుణ్ణి అనుమతించండి. మీ కోసం ప్రార్థించమని మన ధన్యమాతను అడగండి. జపమాల ప్రార్థనను, ఇతర సాంప్రదాయ భక్తి సాధనలను ఆచరించడం గురించి ఆలోచించండి. ఈ మొదటి నివాసాల్లో పునీతులు, దేవదూతలు మీ కోసం పోరాడగలరని నమ్మండి; ఈ దశను దాటేందుకు వారు మీకు తోడ్పడనివ్వండి.

నా ప్రియమైన మరియమాతా, నేను వినయంతో నీ చెంతకు వచ్చి, నా కోసం ప్రార్థించమని నిన్ను వేడుకుంటున్నాను. నాలో బలహీనత ఉంది; నా పాత పాపజీవితానికి తిరిగి వెళ్లాలనే శోధన నాకు నిరంతరం కలుగుతోంది. పగలను, మనసుకు తగిలిన గాయాలను విడిచిపెట్టలేకపోతున్నాను; దేవుని మార్గాల గురించి నా మనస్సులో స్పష్టత లేదు; పాత పాపాల జ్ఞాపకాలు నన్ను వెంటాడుతున్నాయి. దయచేసి నా కోసం ప్రార్థించు. నీ మాతృసహజ మధ్యస్థ ప్రార్థనకు, పరలోకంలోని దేవదూతలు, పునీతులందరి మధ్యస్థ ప్రార్థనకు నన్ను నేను అప్పగించుకుంటున్నాను. ప్రియమైన ప్రభువా, నేను నీకు మరింత చేరువగా ప్రయాణిస్తున్నప్పుడు, వారి ప్రార్థనల ద్వారా నన్ను క్షేమంగా కాపాడు.

నా అంతరంగంలో నివసించే పరమపవిత్ర త్రిత్వమా, నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను, నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను, నా జీవితాన్ని నీకు సమర్పిస్తున్నాను.


పదమూడవ పాఠం: శబ్దం చేయని ఆకురాయి

మొదటి నివాసాల గురించి పునీత తెరేసా బోధించే చివరి పాఠం ఏమిటంటే, తమ విశ్వాస ప్రయాణాన్ని ప్రారంభించినవారిని అపవాది శోధించే మరొక, ఇంకా సూక్ష్మమైన మార్గం ఉంది.

నేను ఇంతకు ముందు మీకు చెప్పినట్లుగా, వాడు శబ్దం చేయని ఆకురాయిలా పనిచేస్తాడు; మొదటి నుంచే మనం వాడి పట్ల అప్రమత్తంగా ఉండాలి. దీనిని మరింత బాగా వివరించడానికి మీకు కొన్ని ఉదాహరణలు ఇవ్వాలనుకుంటున్నాను… (I.II #15).

“శబ్దం చేయని ఆకురాయి” అంటే ఏమిటి? సాధారణ ఆకురాయి అనేది గట్టి ఉపరితలాన్ని రాపిడి చేసి లేదా కోసి అరగదీయడానికి ఉపయోగించే ఉక్కు పనిముట్టు. అలాగే, ఆధ్యాత్మిక ఆకురాయి నిశ్శబ్దంగా, గుర్తించలేని విధంగా పనిచేస్తూ మీ ఆత్మను క్రమంగా దెబ్బతీస్తుంది. ఒక వ్యక్తి నిజమైన పరివర్తన పొందినప్పుడు, తరచూ కొత్త ఆధ్యాత్మిక ఉత్సాహం కలుగుతుందని పునీత తెరేసా వివరిస్తున్నారు. సమస్య ఏమిటంటే, ఈ కొత్త ఉత్సాహం తరచూ తప్పుదారి పట్టవచ్చు. ఇలా జరిగినప్పుడు, దుష్టుడు తనను తప్పుదారి పట్టిస్తున్నాడని ఆ వ్యక్తి గ్రహించరు. దయ్యాలు “వెలుగు దూతలు”గా ఆత్మను శోధిస్తూ, తప్పుడు తర్కంతో మోసగిస్తూ, ఒక చెడ్డ పనిని మంచి పనిగా నమ్మేలా చేస్తాయి.

పునీత తెరేసా ఇచ్చే మొదటి ఉదాహరణ, పవిత్రత కోసం కఠినమైన తపస్సు చేయాలనుకునే ఒక మఠకన్య గురించి. అయితే, అలా చేయవద్దని మఠాధికారిణి ఆమెను ఆదేశిస్తుంది. తప్పుదారి పట్టిన తన ఉత్సాహంతో ఆమె ఆ ఆదేశాన్ని లెక్కచేయకుండా, ఇది తన పవిత్రతలో ఎదుగుదలకు తోడ్పడుతుందని మనసులో అనుకుంటూ, రహస్యంగా ఆ తపస్సు చేస్తుంది. కానీ, ఆమె అవిధేయత తాను ఆశించే కృప అంతటికీ అడ్డుపడుతుంది. ఎందుకంటే, తన అవిధేయత ఒక సద్గుణ కార్యమని ఆమె భావించేలా అపవాది ఆమెను మోసగించాడు.

రెండవ ఉదాహరణ, పరిపూర్ణతను ప్రగాఢంగా కోరుకునే మరొక మఠసోదరి గురించి. ఈ కోరిక వల్ల, తనలో ప్రేమ లోపించడంపై కంటే తన తోటి సోదరీమణుల అతి చిన్న తప్పులపైనే ఆమె ఎక్కువ శ్రద్ధ పెడుతూ, వాటిపైనే మనసు నిలుపుతుంది. అలాగే, తన తోటి సోదరీమణుల పాపాలను గుర్తించడానికి తాను చేసే ప్రయత్నాలు ప్రేమతో చేసే కార్యమనీ, తన కర్తవ్యమనీ భావించేలా ఆమె మోసపోతుంది.

ఈ సూక్ష్మమైన శోధనలు ఇతరుల పట్ల ప్రేమ చల్లారిపోవడానికి దారితీస్తాయి. మనం దేవుణ్ణి పూర్ణహృదయంతో ప్రేమించడానికి కృషి చేయాలి; అయితే, మనల్ని మనం ప్రేమించుకున్నట్లే మన పొరుగువారిని కూడా ప్రేమించాలి. దేవుణ్ణి ప్రేమించడానికి మనం అంకితమయ్యామని అపవాది గమనిస్తే, మతపరంగా మనమే నీతిమంతులమనే భావన ముసుగులో, ఇతరుల పట్ల ప్రేమ లోపించేలా మనల్ని మోసగించడానికి ప్రయత్నిస్తాడు.

ధ్యానం: దేవుని పట్ల మీలో ఉత్సాహం ఉందా? విశ్వాసంలో ఎదగాలని, ఇతరులకు సువార్తను ప్రకటించాలని మీరు ప్రగాఢంగా కోరుకుంటున్నారా? అలా అయితే, మీ ఉత్సాహం తప్పుదారి పట్టే అవకాశం ఉందని గుర్తించి అప్రమత్తంగా ఉండండి. ఇతరుల గురించి మీరు ఏమనుకుంటున్నారు? వారి పాపాలపైనే మితిమీరి దృష్టి పెడుతున్నారా? మీరు విమర్శిస్తూ, తీర్పులు ఇస్తున్నారా?

అంతేకాక, ఇతరులతో మీ వ్యవహారాల్లో మీరు వినయంతో, విధేయతతో ఉంటున్నారా? మీరు ఒక అధికారి పట్ల విధేయతా వ్రతం చేసి ఉండకపోవచ్చు. అయినా, ఇతరుల పట్ల, ముఖ్యంగా కుటుంబ సభ్యుల పట్ల కొంతమేరకు విధేయతను పాటించడం మీ బాధ్యత. దీనర్థం మీరు శోధనలకు లొంగిపోవాలని కాదు. కానీ, మీరు వాదులాడే ధోరణిని నివారించాలి; ప్రేమతో, కొన్నిసార్లు మీ సొంత ఇష్టాన్ని వదులుకొని వారి ఇష్టాన్ని అంగీకరించే అవకాశాల కోసం కూడా చూడాలి.

మీరు దేవుణ్ణి పూర్ణహృదయంతో ప్రేమించాలని కోరుకుంటే, ఇతరులను కూడా వినయంతో, నిజాయితీగా ప్రేమించాలని మీకు మీరే గుర్తుచేసుకోండి. మీ జీవితంలోని వ్యక్తుల గురించి ఆలోచించండి. ఇతరులందరిపట్ల మీకున్న ప్రేమ ఎంత బలంగా ఉంటే, దేవునిపట్ల మీ ప్రేమ కూడా అంతే బలంగా ఉంటుందని గ్రహించండి. మీలో ప్రేమలేమి, ఇతరులకు తీర్పుతీర్చే వైఖరి, మొండితనం లేదా ఏ రూపంలోనైనా కఠినత్వం కనిపిస్తే, వాటిని తొలగించుకోవడానికి కృషి చేయండి. అప్పుడు అవి పవిత్రత వైపు మీ ప్రయాణానికి అడ్డంకిగా మారవు.

తపనగల నా ప్రభువా, నా ఆత్మ సమస్త గర్వం, స్వార్థం, ఇతరులకు తీర్పుతీర్చే వైఖరి, మొండితనం, అందరిపట్ల శత్రుభావం నుండి శుద్ధి కావాలని నీవు కోరుకుంటున్నావు. ఏ సంబంధాలకు నీ కృప, కరుణ అవసరమో గుర్తించడానికి, నేను వినవలసిన సత్యాలను స్వీకరించడానికి నాకు సహాయం చేయి. నీ హృదయంతో నీ బిడ్డలందరినీ నేను ప్రేమించేలా చేయి. తద్వారా ప్రేమ సమృద్ధిగా పెరిగి, నన్ను నీకు మరింత చేరువ చేయుగాక.

నాలో నివసించే అతిపవిత్ర త్రిత్వమా, నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను, నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను, నా జీవితాన్ని నీకు సమర్పిస్తున్నాను.


విషయ సూచిక

ఈ-పుస్తకం & పేపర్‌బ్యాక్ రూపాల్లో లభిస్తుంది:

అమెజాన్ కిండిల్ – అమెజాన్ పేపర్‌బ్యాక్ – గూగుల్ ప్లే – ఐట్యూన్స్ – బార్న్స్ & నోబుల్