ስድስተኛዎቹ መኖሪያዎች

የእጮኝነት ጊዜ

ትምህርት ሃምሳ ዘጠኝ፦ መጀመሪያ «መጥፎው» ዜና

አንዲት ነፍስ ወደ እግዚአብሔር እየተቃረበች፣ እርሱ ወደሚያድርበት ውስጣዊ ማዕከላዊ ክፍል ይበልጥ እየገባች ስትሄድ፣ ያ ሰው የሚያጋጥመው መከራ እየቀነሰ ይሄዳል ብሎ መገመት ቀላል ነው። የሚያስገርመው ግን እውነታው ከዚህ ተቃራኒ መሆኑ ነው።

አምላኬ ሆይ፣ ወደ ሰባተኛዎቹ መኖሪያዎች ከመግባቱ በፊት ሰው ምን ያህል ውስጣዊና ውጫዊ መከራዎችን መቀበል ይኖርበታል! አንዳንድ ጊዜ በዚህ ላይ ሳሰላስል፣ እነዚህ መከራዎች አስቀድመው ቢታወቁ ኖሮ፣ የሚገኘው ጥቅም ምንም ያህል ታላቅ መስሎ ቢታይ፣ ሰው በድካሙ ስለ እነርሱ ማሰብን እንኳ ለመቋቋም ወይም እነርሱን ለመጋፈጥ ለመወሰን እጅግ ይቸገር ነበር ብዬ እፈራለሁ (VI.I #3)።

እግዚአብሔር ይህን ያህል ወደ እርሱ በተቃረበች ነፍስ ላይ ከባድ ፈተናዎችንና መከራዎችን መፍቀዱን የሚቀጥለው ለምንድን ነው? እነዚህ መከራዎች የሰውየው ኃጢአቶች ቀጥተኛ ውጤት አይደሉም። ቀደም ባሉት መኖሪያዎች፣ ነፍስ ለሞት የሚያበቁና ቀላል ኃጢአቶቿን ለማሸነፍ ስትጥር ብዙ መከራ ተቀብላለች። በስድስተኛዎቹ መኖሪያዎችም ከማንኛውም መንፈሳዊ ጉድለት የመንጻት ሂደቱ ይቀጥላል፤ ይህም መከራን ያመጣል። እዚህ ግን አብዛኛው መከራ ዓይነቱም ሆነ ዓላማው የተለየ ነው።

እግዚአብሔር እጅግ ኃያል ስለሆነ፣ መከራንና ሞትን ወስዶ የቅድስና መንገድ እንዲሆኑ ለውጧቸዋል። መከራ አሁን ታላቅ መንፈሳዊ ኃይል ተሰጥቶታል። አሁን በጸጋ የተለወጠው መከራን የመቀበል ልምድ፣ ለነፍስ እንደ ድፍረት፣ ትሕትናና መታመን ያሉ ብዙ በጎ ባሕርያትን ሊያስገኝላት ይችላል። ለራስ ፈጽሞ መሞት አሁን በክርስቶስ ወደሚገኝ አዲስ ሕይወት የሚያደርስ መንገድ ነው።

በእነዚህ መኖሪያዎች ያሉት መከራዎች ውጫዊም ውስጣዊም ናቸው። ውጫዊ መከራ ሕመምን፣ በሰው ፊት መዋረድን፣ በሌሎች መሳለቅን፣ ጊዜያዊ ንብረትን ማጣትንና በሕይወት የተለመዱ ሌሎች ብዙ ፈተናዎችን ያካትታል። በዚህ የመንፈሳዊ ጉዞ ደረጃ፣ እግዚአብሔር ነፍስ እነዚህን ፈተናዎች በትዕግሥት ካሳለፈች በኋላ በመጨረሻ ከእነርሱ እጅግ እንደምትጠቀም ስለሚያይ፣ ብዙ ጊዜ እንዲደርሱባት ይፈቅዳል።

ውስጣዊ ፈተናዎች በማንኛውም ውጫዊ ፈተና ምክንያት የሚፈጠረውን ውስጣዊ ሥቃይ፣ በጸሎት ጊዜ መንፈሳዊ መድረቅን፣ ትኩረትን ማሰባሰብ አለመቻልን፣ እንዲሁም ሊገለጽ የማይችልና ምንጭ የሌለው የሚመስል ከባድ ውስጣዊ መንፈሳዊ ሥቃይን እንኳ ያካትታሉ። በዚህ ሁሉ ውስጥ ነፍስ ኃጢአቷንና በሁሉ ነገር ሙሉ በሙሉ በእግዚአብሔር ላይ እንደምትመካ በጥልቅ ትገነዘባለች። ስለዚህ ሌሎች ስለ በጎ ባሕርይዋ ሲያመሰግኗት፣ በውስጧ ሊኖር የሚችለው በጎ ነገር ሁሉ ምንጩ ራሷ ሳትሆን እግዚአብሔር ብቻ መሆኑን ስለምታውቅ ብዙ ትሠቃያለች። ነገር ሁሉ ከእግዚአብሔር መሆኑን ስለምታውቅ፣ ምስጋና ከጥላቻ ይልቅ ያሠቃያታል።

ብቸኛው መፍትሔ እግዚአብሔር እነዚህን ችግሮች ሁሉ እስኪያስወግድ መጠበቅ ነው። ይህ ሲሆን አእምሮ ይጠራል፣ ሁሉም ወደ ነበረበት ይመለሳል። ነፍስ ይህን ድል ያገኘው እግዚአብሔር መሆኑን ታውቃለች። ድካሟንና የእግዚአብሔርን ኃይል ስታይ፣ ይህ ይበልጥ ትሑት ያደርጋታል።

በእነዚህ አሳማሚ ገጠመኞች ወቅት ነፍስ ልታደርገው የምትችለው ከሁሉ የተሻለው ነገር፣ በእግዚአብሔር መታመን፤ የምትቀበላቸው መከራዎች ብርታትን፣ ትሕትናንና ድፍረትን እንዲያዳብሩባት መፍቀድ፤ የእግዚአብሔርን እውነቶች ለራሷ ማስታወስ፤ እና በተግባር የሚገለጡ የፍቅር ሥራዎችን መሥራት ነው።

ለማሰላሰል፦ ወደ ጌታችን ሕማማት ይበልጥ በጥልቀት ለመግባት ፈቃደኛ ነህን? ኢየሱስ በሁሉም ረገድ ፍጹም ነበር፤ ሆኖም ውጫዊም ሆነ ውስጣዊ መከራው ታላቅ ነበር። ሰብአዊ መከራችንን ወደ ቅድስና መንገድ ለመለወጥ፣ ይህ በነፍሱ ውስጥ እንዲከናወን ፈቀደ። ወደ ፍጽምና የሚያደርሰውን ይህን መንገድ ለመቀበል ፈቃደኛ ነህን? ወደዚህ መለኮታዊ ምሥጢር ለመግባት ፈቃደኛ ነህን?

መጀመሪያ አንዳች ፈተና ሲያጋጥመን፣ በኃጢአት የወደቀው ሰብአዊ ተፈጥሯችን ከእርሱ የሚያመልጥበትን መንገድ ይፈልጋል። መፍትሔ እንሻለን። በእነዚህ መኖሪያዎች ግን «መፍትሔው» መከራውን ማስወገድ ሳይሆን በፈቃድ መቀበል ነው። መከራን ሁሉ ተቀብሎ ከለወጠው ክርስቶስ ጋር ሕይወታችንን ለማዋሐድ፣ መከራን ይበልጥ በሙሉ ልብ እንቀበላለን። እኛ ከጌታ አንበልጥም። ከክብሩ ልንካፈል ከሆነ፣ እርሱ የኖረውን ሕይወት መኖር አለብን። ይህን ትረዳለህን? ይህን ስጦታ ከእግዚአብሔር ለመቀበልስ ፈቃደኛ ነህን?

አሁን እየታገልህ ስላለኸው መከራ አሰላስል። ከእርሱ የምታመልጥበትን መንገድ ከመፈለግ ይልቅ፣ ያንን መከራ ሊደረስበት ወደሚችለው ከሁሉ የላቀ ግብ እንደሚያደርስ መንገድ ተመልከተው። ወደ ቅድስና ግብ የሚያደርስ መንገድ አድርገህ እየው። የኢየሱስን መስቀል በትኩረት ተመልከት። እርሱ ስለተቀበለው ውጫዊና ውስጣዊ መከራ ሁሉ አሰላስል። ወደ ነፍሱ ውስጥ ለመመልከት ሞክር፤ ያሳለፈውንም ሁሉ እንዲገልጥልህ ለምነው። መከራውን እንደ መሥዋዕት ተቀበል። ጌታ ወደሚያድርበት የነፍስህ እጅግ ውስጣዊ ክፍል ለመግባት ጣር፤ በዚያም፣ በውስጥህ ጥልቅ ስፍራ፣ መከራህን ለእርሱ መሥዋዕት አድርገህ አቅርብ። እርሱ ይህን መባ ይቀበላል፤ በመስቀሉም ያገኘውን የጸጋ ሙላት በአንተ ላይ ያፈስሳል።

መከራ የተቀበልህ ጌታዬ ሆይ፣ መከራን ሁሉ በቀጥታ ተጋፈጥኸዋል። መከራን ሁሉ ተቀብለህ የጸጋ ሙላት የሚገኝበት አዲስና ክቡር መንገድ ለማድረግ ከነበረህ ዓላማ ፈጽሞ አላፈገፈግህም። እባክህ፣ ይበልጥ አንተን ልመስል እንድችል፣ የሚደርስብኝን ውጫዊም ሆነ ውስጣዊ መከራ ሁሉ በፈቃድ እንድቀበል እርዳኝ። እንዲሁም በነፍሴ ጥልቅ ስፍራ ለአንተ እንደ መሥዋዕት እያቀረብሁ መከራዬን በነጻ ፈቃዴ መቀበሌ፣ ለእኔና ለዓለም ብዙ ጸጋ የሚገኝበት መንገድ ይሁን።

በውስጤ የምታድሪ እጅግ ቅድስት ሥላሴ ሆይ፣ እወድሻለሁ፣ በአንቺ እታመናለሁ፣ ሕይወቴን ለአንቺ አስረክባለሁ።

ትምህርት ስልሳ፦ ከውስጠኛው ጥልቀት የሚመጡ ረቂቅ ውጋቶች

እግዚአብሔር እያንዳንዷን ነፍስ ለእርሷ ብቻ በሚስማማ ልዩ መንገድ ያነጻታል፣ ያበረታታታልም። ስለዚህ ቅድስት ቴሬዛ፣ ነፍስ በሰላም እያለችም በውስጧ በምሥጢራዊ ሁኔታ መከራ የምትቀበልባቸውን ሌሎች መንገዶች መግለጧን ትቀጥላለች።

እርሱን የምትናፍቅበትን ጉጉት የሚጨምረው ነፍስ ራሷ እንኳ ልታስተውላቸው በማትችላቸው፣ እጅግ ረቂቅ በሆኑ መንገዶች ነው፤ እኔም በግል ካጋጠማቸው ሰዎች በስተቀር ለሌሎች ልገልጻቸው እችላለሁ ብዬ አላስብም። እነዚህ ምኞቶች ከነፍስ ጥልቅ ውስጣዊ ክፍል የሚመነጩ ረቂቅና ስውር ግፊቶች ናቸው፤ ከምን ጋር ላመሳስላቸው እንደምችል አላውቅም (VI.II #2)።

ቀጥላም፣ “ይህ ሥቃይ የልብን ውስጥ የሚወጋ ይመስላል፤ የወጋውም እርሱ ፍላጻውን ሲያወጣ፣ ልብንም አብሮ እየመዘዘ የሚያወጣው ይመስላል፤ የሚሰማው ፍቅር ይህን ያህል ጥልቅ ነው” ትላለች። ሰው በነፍሱ ጥልቅ ውስጥ የሚሰማው ይህ ረቂቅ፣ ጥልቅና ዘልቆ የሚወጋ ሥቃይ፣ እጅግ ደስ የሚያሰኝና ሰላም ያለው ሥቃይ ነው። ነፍስ በዚህ ሥቃይ ውስጥ ማረፍ እንደጀመረች፣ “ትንሿ የእሳት ብልጭታ በድንገት ትጠፋለች፤ ልብም ፍቅር የተሞላበትን ሥቃይዋን እንደገና ለመቀበል እየናፈቀ ይቀራል።”

ይህ ወደ ነፍስ ማዕከል ዘልቆ መውጋት፣ የሰውን ማስታወስ፣ ምናብ ወይም ማመዛዘን አያሳትፍም። እነዚህ ችሎታዎች ይህ እየሆነ መሆኑን ያውቃሉ፣ ምን እየተፈጠረ እንደሆነም ይደነቃሉ፤ ነገር ግን ጣልቃ አይገቡም። ይህ ሁኔታ ሊመጣና ሊሄድ፣ በኃይሉም ሊጨምርና ሊቀንስ ይችላል። በዚህ ሁሉ ውስጥ፣ እግዚአብሔር ነፍስ ልትረዳው ከምትችለው እጅግ የጠለቀ ድንቅ ሥራ እየሠራ ነው።

ነፍስም ይህን የሚያደርገው ዲያብሎስ ሊሆን እንደማይችል በግልጽ ታውቃለች። በመጀመሪያ፣ ይህ ጣፋጭ፣ ደስታና ሰላም ያለበት ሥቃይ ነው። ሥቃይን እንዲህ ካለ ደስታ ጋር ሊያዋሕድ የሚችለው እግዚአብሔር ብቻ ነው። ዲያብሎስ በውስጥ ሥቃይ ሲያስከትል፣ ጭንቀት፣ ተስፋ መቁረጥና ግራ መጋባት ብቻ እንጂ ሰላም አይኖርም። ሁለተኛ፣ ይህ ሥቃይ የሚመጣው ዲያብሎስ ሥልጣን ከሌለው የነፍስ ጥልቅ ውስጣዊ ክፍል ነው። ሦስተኛ፣ በነፍስ ውስጥ የሚያፈራው መልካም ፍሬ፣ ከእግዚአብሔር መሆኑን የሚያሳይ ግልጽ ምልክት ነው። ነፍስ ስለ እግዚአብሔር በደስታ መከራ ለመቀበል፣ ምድራዊ ደስታዎችንም ሁሉ ከንቱና ዋጋ ቢስ እንደሆኑ ቆጥራ ለመተው ጽኑ ውሳኔ ታደርጋለች።

ነፍስ ይህ እንግዳ፣ ዘልቆ የሚወጋና ደስ የሚያሰኝ ስጦታ ከእግዚአብሔር መሆኑን ታውቃለች፤ ይህንንም ፈጽሞ አትጠራጠርም። ይልቁንም እግዚአብሔር እንዲህ ባለ ምሥጢራዊና ስውር መንገድ በውስጧ የሚያደርገውን ሁሉ በደስታ እየተጠባበቀች ትቀበለዋለች። አሁን ነፍስ እግዚአብሔርን ይበልጥ ትናፍቃለች፤ ገና ሙሉ በሙሉ ያላገኘችውን መናፈቋም ይህን ጣፋጭ ሥቃይ ይበልጥ ያመጣባታል።

በመጨረሻም፣ አንዳንድ ጊዜ እነዚሁ ጸጋዎች ምንም ሥቃይ ሳያስከትሉ ለነፍስ ይሰጣሉ። በዚህ ፋንታ ለነፍስ ደስ የሚያሰኝ መንፈሳዊ ትጋት ይሰጣታል፤ ይህም እግዚአብሔርን እንድትናፍቅና ታላቅ ጀግንነትን የሚጠይቁ የፍቅር፣ የውዳሴና የአምልኮ ተግባራትን እንድታቀርብለት ያነሣሣታል።

ለማሰላሰል፦ እግዚአብሔር ነፍሶቻችንን ወደ ፍጹምነት የሚያደርስባቸው መንገዶች ምሥጢራዊ ናቸው፤ እኛ ልንረዳው ከምንችለውም ሁሉ በላይ ናቸው። እግዚአብሔር በውስጣችሁ ያልተረዳችሁትን ሥራ ሠርቶ ያውቃል? ከእግዚአብሔር መሆኑን ያወቃችሁት፣ ብዙ መልካም ፍሬም ያፈራና በዚያው ጊዜ ሰላምና ደስታ የተወላችሁ ውስጣዊ ውጋት አጋጥሟችሁ ያውቃል?

እንዲህ ያለ ነገር ፈጽሞ አጋጥሟችሁ የማያውቅ ከሆነ፣ ቢያንስ ቅድስት ቴሬዛ እግዚአብሔር ስለሚያደርገው ጥልቅና ምሥጢራዊ የማንጻት ሥራ የሰጠችውን ይህን መግለጫ በእምነት ለመቀበል ሞክሩ። እግዚአብሔር ሙሉ በሙሉ እንዲለውጣችሁ፣ ለእርሱ ስትሉ ማንኛውንም ነገር ለመታገሥ ፈቃደኞች መሆናችሁን ንገሩት። እግዚአብሔር በውስጣችሁ ሊያደርገው የሚፈልገውን ማንኛውንም ውጋት አትፍሩ። በተስፋና በደስታ ተጠባበቁት፤ እግዚአብሔር ይህን ቅዱስ ስጦታ በሚሰጣችሁ ቅጽበትም በሙሉ ልብ ተቀበሉት።

እጅግ ቅዱስ እግዚአብሔር ሆይ፣ መንገዶችህ በእውነት ምሥጢራዊ ናቸው፤ አንዳንድ ጊዜም ግራ ያጋባሉ። እባክህ፣ ወደ እኔ ና፤ በፍቅርህም ፍላጻ የነፍሴን ማዕከል ውጋ። የራሴን ፈቃድ ብቻ ከመከተል ሁሉ አንጻኝ። በቅዱስ በጎነት ሙላኝ። በልብህ ባለው ንጹሕ፣ ራሱን መሥዋዕት አድርጎ በሚሰጥ ፍቅር አቃጥለኝ። በውስጤ ልታደርገው ከምትፈልገው ሁሉ ፈጽሞ ወደ ኋላ እንዳልል፣ ይልቁንም በነፍሴ ኃይል ሁሉ ወደ እርሱ እንድሮጥ አድርገኝ።

በውስጤ የምታድሪ እጅግ ቅድስት ሥላሴ ሆይ፣ እወድሻለሁ፣ በአንቺ እታመናለሁ፣ ሕይወቴን ለአንቺ አስረክባለሁ።

ትምህርት ስልሳ አንድ፦ በሕሊና ምስል የሚሰማ ቃል

ነፍስ ወደፊት እየገሠገሠች ስትሄድ፣ እግዚአብሔር የሚናገራትን ብዙ መንገዶች ይበልጥ እየተገነዘበች ትመጣለች። ከተለመዱት መንገዶች ሦስቱ፣ በምናብ የሚሰሙ ቃላት፣ በምናብ የሚታዩ ራእዮችና በአእምሮ የሚታወቁ ራእዮች ናቸው። ቅድስት ቴሬዛ ስለ እነዚህ መልእክቶች እንዲህ ትላለች፦

ይህን የሚያደርገው በብዙ ልዩ ልዩ መንገዶች ለነፍስ በሚነገሩ ቃላት ነው፤ አንዳንድ ጊዜ ከውጭ የሚመጡ ይመስላሉ፤ በሌላ ጊዜ ደግሞ ከነፍስ ጥልቅ ውስጥ፣ ወይም ከላቀው ክፍሏ የሚመጡ ይመስላሉ፤ ሌሎች ንግግሮች ደግሞ እንደ እውነተኛ ድምፅ በጆሮ እስኪሰሙ ድረስ ግልጽ በሆነ ውጫዊ ሁኔታ ይመጣሉ።

በምናብ የሚሰማ ውስጣዊ ንግግር ማለት፣ ነፍስ እግዚአብሔር በምናቧ ውስጥ በግልጽና በቀጥታ ሲናገራት የምታስተውልበት ሁኔታ ነው። እግዚአብሔር ከነፍስ ጋር ለመነጋገር በዚህ መንገድ ቢጠቀምም፣ በምናብ የሚሰሙ እነዚህ ውስጣዊ ንግግሮች ሁልጊዜ በጣም አስተማማኝ አይደሉም፤ ምክንያቱም ሐሰተኛ ውስጣዊ ንግግሮች ከዲያብሎስ ወይም ከራስ ምናብ ሊመነጩ ይችላሉ። ምናባቸው እጅግ ንቁ የሆነ ሰዎች፣ ብዙ ጊዜ ከእግዚአብሔር የመጡ በሚመስሉ እነዚህ ሐሰተኛ “ቃላት” ለመታለል የተጋለጡ ናቸው። እግዚአብሔር እንደተናገራቸው ያምኑ ይሆናል፤ እውነተኛው ምንጭ ግን የምናባቸው ድክመት ወይም የዲያብሎስ ማታለያ ነው። እግዚአብሔር በምናብ ውስጥ ተናገረ የተባለው ቃል እውነተኛ መሆኑን ወይም አለመሆኑን ለመለየት፣ ቅድስት ቴሬዛ የእነዚህን ንግግሮች ምንጭ ልንፈትንባቸው የምንችል ሦስት ምልክቶችን ትሰጠናለች።

በመጀመሪያ፣ ቃሉ ከእግዚአብሔር ከሆነ፣ ያ ቃል የተነገረውን ነገር ያስፈጽማል። ለምሳሌ፣ አንድ ሰው በብዙ ፍርሃትና ጭንቀት ሲታገል ቆይቶ፣ በድንገት እግዚአብሔር “አትፍራ፤ እኔ ከአንተ ጋር ነኝ” አለው እንበል። ያ ቃል ከእግዚአብሔር ከሆነ፣ ሰውየው የእግዚአብሔር ኃይል ፍርሃቱን ሲያስወግድ ወዲያውኑ ይለማመዳል።

በሁለተኛ ደረጃ፣ እውነተኛ ውስጣዊ ንግግር ሁልጊዜ ከጥልቅ ሰላምና ሐሳብን ሰብስቦ በእግዚአብሔር ላይ ከማተኮር ጋር አብሮ ይመጣል፤ በዚህም ነፍስ እግዚአብሔርን ከልቧ ለማመስገን ትነሳሳለች።

በሦስተኛ ደረጃ፣ የተነገረው ቃል ከእግዚአብሔር ሲሆን፣ አእምሮ ለረጅም ጊዜ ያስታውሰዋል። ከምናብ የመነጨ ወይም የዲያብሎስ ማታለያ ከሆነ ግን፣ በፍጥነት እየደበዘዘ ይሄዳል፤ ምናብም ብዙም ሳይቆይ ወደ ሌሎች ሐሳቦች ይዞራል።

ዋናው ነገር፣ እግዚአብሔር በተለያዩ መንገዶች እንደሚናገረን ማወቅ ነው። በዚህ መንገድ፣ ከመጽሐፍ ቅዱስ ጋር የሚስማማ ቃል ለምናባችን ይናገራል፣ ወይም ከትውስታችን አንድ ምስል ያነሳል። ከዚያም ይህ መልእክት ለሰው የማስተዋል ችሎታችን ይቀርባል፤ በዚያም ይገባናል። ከዚያም ለተነገረው ቃል በደስታ ምላሽ እንዲሰጥ የፈቃድ ኃይላችንን በማስቻል ያጽናናዋል። እነዚህ ጸጋዎች ሊያስደንቁን አይገባም፤ በእነዚህ ማደሪያዎች ውስጥ እግዚአብሔር ከነፍስ ጋር የሚነጋገርባቸው መደበኛ መንገዶች ናቸው።

ለማሰላሰል፦ እግዚአብሔር አንድ ሐሳብ እንዳስተላለፈልዎት፣ ያ ሐሳብም ከእርሱ እንደሆነ እንዳወቁ በድንገት ተሰምቶዎት ያውቃል? እንዲህ ያሉትን ልምዶች መፈለግ ወይም ከልክ በላይ መደነቅ አይገባንም። ከእግዚአብሔር ሲሆኑ፣ ትሑት ያደርጉናል፤ ጥልቅ ሰላምና ጽኑ እምነትም ይተዉልናል። ይህ በእርስዎ ላይ ተከስቶ ሊሆን የሚችልበትን ጊዜ ለማስታወስ ይሞክሩ።

ምናብዎ አንዳንድ ጊዜ ከልክ በላይ ንቁ ይሆናል? እንዲህ ከሆነ፣ ከእግዚአብሔር የመጣ የሚመስል መልእክት በራስ ምናብ መፍጠር፣ ወይም ክፉው እርስዎን ለማሳሳት በረቀቀ ሁኔታ ለሚናገረው ቃል ትኩረት መስጠትም ቀላል እንደሆነ ይገንዘቡ። እግዚአብሔር እንደተናገረዎት ተሰምቶዎት፣ በኋላ ግን ከእርሱ የመጣ የመሰለው መልእክት ምንም መልካም ፍሬ እንዳላፈራ፣ እንዲያውም ግራ እንዳጋባዎትና መጽናናት እንዳሳጣዎት ደርሰውበት ያውቃሉ? እንዲህ ከሆነ፣ ብዙ ጊዜ እንዲህ ባሉ ሐሰተኛ መልእክቶች ለመታለል የተጋለጥን እንደሆንን ከዚህ ይማሩ። እነዚህን መልእክቶች ይተዉ።

እግዚአብሔር አንዳንድ ጊዜ በምናብ አማካይነት መልእክት የሚያስተላልፍበትን ይህን ልዩ መንገድ ሲያስቡ፣ እነዚህን ቃላት ለማግኘት መጣር ስላለው አደጋም ያስቡ። መልእክቱ ከእግዚአብሔር እንደሆነ ካመኑ፣ ይፈትኑት። ሁሉንም ለመፈተን፣ ከላይ የተገለጹትን የመለየት ምልክቶች ይጠቀሙ። በመጨረሻ፣ ቃላቱ ከእግዚአብሔር ከሆኑና እርስዎም እነርሱን ለመቃወም ቢሞክሩ እንኳ፣ እግዚአብሔር መልእክቱን ያደርሳል፤ እንዲፈራም የፈለገው ፍሬ ይፈራል።

ዘወትር የምትናገረኝ ጌታዬ ሆይ፣ አንተ ብቻ በሙላት በምታውቃቸው መንገዶች ቀንና ሌሊት ታነጋግረኛለህ። ሁልጊዜ ጣፋጭ ድምፅህን እንዳውቅና ስትናገርም ምላሽ እንድሰጥህ እጸልያለሁ። ምናቤ የራሱን ሐሳቦች እንዲፈጥር ፈቅጄ ፈጽሞ አልሳሳት። ከክፉውና እርሱ ያለማቋረጥ በረቀቀ ሁኔታ ከሚናገራቸው ውሸቶች ሁልጊዜ እንድትጠብቀኝም እጸልያለሁ።

በውስጤ የምታድሪ እጅግ ቅድስት ሥላሴ ሆይ፣ እወድሻለሁ፣ በአንቺ እታመናለሁ፣ ሕይወቴን ለአንቺ አስረክባለሁ።

ትምህርት ስልሳ ሁለት፦ በሕሊና ምስል የሚታዩ ራእዮች

በኋላ፣ ስለ ሰባተኛው ማደሪያ ስትናገር፣ ቅድስት ቴሬዛ እግዚአብሔር ምናብን ተጠቅሞ ነፍስን የሚያነጋግርበትን ሌላ መንገድ ትገልጻለች። ነፍስ የተወሰኑ ቃላትን የሚናገር፣ በጆሮ የማይሰማ ድምፅ ከመስማት ይልቅ፣ ከእግዚአብሔር እንደሆነ የምታውቀውን ምስል በምናቧ ውስጥ ታገኛለች። ብዙ ጊዜ ይህ ምስል ከጌታችን ቅዱስ ሰብአዊነት ጋር የተያያዘ፣ ወይም ከመጽሐፍ ቅዱስ የተወሰደ ሆኖ፣ በምናብ ውስጥ በድንገት ይታያል፤ ከነፍስም ጥልቅ ፍቅርና አምልኮ ያፈልቃል። ለምሳሌ፣ አንድ ሰው ከራሱ ምንም ጥረት ሳያደርግ፣ ጌታችን የእሾህ አክሊል ደፍቶ፣ ሲዘባበቱበትና ሲያፌዙበት በድንገት በጣም በግልጽ ሊያስተውል ይችላል። ወይም በምናቡ፣ በሰማይ በዙፋኑ ላይ ያለውን የጌታችንን ክብር ሊያይ ይችላል።

ምስሉ በውስጣዊ እይታ ብቻ ይታያል… በራእዩ የሚገለጠው የእርሱ ግርማ፣ እንደ አልማዝ ግልጽ በሆነ መጋረጃ የተሸፈነ የፀሐይ ብርሃንን የሚመስል፣ በነፍስ ውስጥ የሚፈስ ብርሃን ይመስላል፤ እንዲህ ያለ ጨርቅ መሸመን ቢቻል ማለት ነው። ልብሱ ደግሞ እንደ ጥሩ የተልባ እግር ጨርቅ ይመስላል። እግዚአብሔር ይህን ራእይ የሚሰጣት ነፍስ፣ እንዲህ ያለ እጅግ የሚያስፈራና የሚያስደንቅ እይታ ለመቋቋም የሰው ተፈጥሮ በጣም ደካማ ስለሆነ፣ ሁልጊዜ ማለት ይቻላል በጥልቅ መንፈሳዊ ተመስጦ ትወሰዳለች።

በነፍስ ላይ የሚያሳድረው ተጽዕኖ ውስጣዊ ቃልን መስማት ከሚያሳድረው ተጽዕኖ ጋር ይመሳሰላል። ቅድስት ቴሬዛ እነዚህን ተጽዕኖዎችና ከእነርሱ ጋር የሚመጡትን ጥልቅ ፍቅርና መንፈሳዊ እርግጠኝነት ከገለጸች በኋላ፣ አንዲት ነፍስ እንዲህ ያሉ ራእዮችን ፈጽሞ መፈለግ እንደሌለባት ታስረዳለች። የምትሰጣቸው ምክንያቶችም አንድ ሰው ውስጣዊ ቃልን ለመስማት መፈለግም ሆነ መመኘት የሌለበት ለምን እንደሆነ ከሚያስረዱት ምክንያቶች ጋር በጣም ይመሳሰላሉ።

እነዚህ በምናብ የሚታዩ ራእዮች በሚከፈትና በሚዘጋ የአንገት ጌጥ ውስጥ እንዳለ የከበረ ድንጋይ ናቸው። የዚያን ጌጥ ቁልፍ የያዘው ጌታችን ነው፤ እኛ አይደለንም። ስለ ራሱ ግልጽ ራእይ በትውስታ ላይ ለማተም፣ ከጊዜ ወደ ጊዜ ሊከፍተው የሚችለው እርሱ ብቻ ነው። ነፍስ ይህን ጌጥ በራሷ ለመክፈት ከሞከረች፣ የምታየው «ራእይ» ከእግዚአብሔር ሳይሆን ከራሷ ምናብ ወይም ከዲያብሎስ የመጣ ይሆናል።

እንዲህ ያሉ ራእዮችን ፈጽሞ መፈለግ የሌለብን ምክንያቶች እነዚህ ናቸው። አንደኛ፣ እንዲህ ላሉ ጸጋዎች አንበቃም፤ ስለዚህ እንደሚገቡን ማሰብ ትሕትና ማጣት ነው። ሁለተኛ፣ እነርሱን በመመኘታችን ከዲያብሎስ በሚመጣ ሐሰተኛ ራእይ መታለላችን እርግጥ የሚባል ያህል ነው። ሦስተኛ፣ እንዲህ ያለ ራእይ አጥብቀን ስንመኝ፣ ምናባችን ይነቃቃል፤ ሐሰተኛ ራእይም ሊፈጥር ይችላል። አራተኛ፣ የሚያስፈልገንን የሚያውቀው ጌታችን ብቻ ነው፤ ስለዚህ እንዲህ ያለ ራእይ እንደሚያስፈልገን እናውቃለን ብለን ማሰብ እጅግ የትዕቢት ድፍረት ይሆናል። አምስተኛ፣ እነዚህ ራእዮች ብዙውን ጊዜ መከራ የሚቀበለውን ክርስቶስ ይገልጣሉ፤ ነፍስንም ራሷ ወደ መከራ ይስቧታል። ነገር ግን ወደዚህ ጥልቅ ግንዛቤ የሚስበን ጌታችን ራሱ ካልሆነ፣ ልንሸከመው አንችልም። ስድስተኛ፣ ነፍስ እርሱን ለመጠበቅ የሚያስችላትን ያህል በእግዚአብሔር መታመን አለባት፤ እንዲህ ያለ ውስጣዊ ራእይም እርሱ ሊሰጣት ከፈቀደ ብቻ መቀበል አለባት። አለዚያ፣ በነፍሳችን ላይ ከጥቅም ይልቅ ጉዳት ልናደርስ እንችላለን።

ማሰላሰያ፦ ጌታችን ስለ ቅድስናው ኃይለኛ ተጽዕኖ የሚያሳድር ምስል ገልጦልዎት ያውቃልን? ሕማሙና ሞቱ በድንገት በጥልቅ ነክተውዎት ያውቃሉን? ወይስ የክብሩ ምስል በድንገት ከአቅምዎ በላይ ሆኖብዎት ያውቃልን? እንዲህ ያሉ ልዩ ስጦታዎችን አይፈልጉ፤ ነገር ግን ከተሰጥዎት፣ ይህ ጌታችን ራሱን በልዩ መንገድ ለእርስዎ መግለጡ መሆኑን ይወቁ።

የክርስቶስን ሕይወት ያሰላስሉ። ልደቱን፣ አገልግሎቱን፣ መከራውን፣ ሞቱን፣ ትንሣኤውንና ወደ ሰማይ ዕርገቱን ያሰላስሉ። እነዚህን በክርስቶስ ምድራዊ ሕይወት የተፈጸሙ ጊዜያት ሲያሰላስሉ፣ ጌታችን እርሱ ብቻ ሊያደርገው በሚችለው መንገድ ራሱን ካልገለጠልዎት በስተቀር፣ እርሱንና ቅድስት ነፍሱን ፈጽሞ ሊረዱ እንደማይችሉ ይወቁ። ይህ እውነት ቢሆንም፣ የጌታችንን ቅዱስ ሰብአዊነት በማሰላሰል ፈጽሞ አይታክቱ።

እንዲሁም፣ ጌታችን ከሕይወቱ አንድ ገጽታ የገለጠልዎትን ማንኛውንም ጊዜ ያሰላስሉ። ያንን ትውስታ በደስታ ያጣጥሙት። በሕይወትዎ ፍሬ ማፍራቱን እንዲቀጥል ይፍቀዱለት። በእርሱ ደስ ይበልዎት፣ ፈጽሞም አይርሱት። ጌታችን በእነዚህ መንገዶች ራሱን ገልጦልዎት የማያውቅ ከሆነ፣ በዚያም ደስ ይበልዎት፤ ምክንያቱም ምን እንደሚያስፈልገንና መቼ እንደሚያስፈልገን የሚያውቀው ጌታችን ብቻ ነው።

እጅግ ቅዱስ የሆነ የክርስቶስ ሰብአዊነት ሆይ፣ እወድሃለሁ፣ እሰግድልሃለሁም። አመልክሃለሁ፣ ሕይወቴንም ለአንተ እሰጣለሁ። ሰው ስለሆንክ፣ ስለ ሕይወትህ፣ ስለ ሞትህ፣ ስለ ትንሣኤህና ስለ መክበርህ አመሰግንሃለሁ። እባክህ፣ እጅግ ፍጹም በሆነው ፈቃድህ መሠረት ራስህን ለእኔ መግለጥህን ቀጥል። በመረጥከው መንገድና ጊዜ ራስህን ስትገልጥልኝ፣ ሁልጊዜ ክፍት ልብ እንዲኖረኝ እመኛለሁ።

በውስጤ የምታድሪ እጅግ ቅድስት ሥላሴ ሆይ፣ እወድሻለሁ፣ በአንቺ እታመናለሁ፣ ሕይወቴን ለአንቺ አስረክባለሁ።

ትምህርት ስልሳ ሦስት፦ በአእምሮ የሚገነዘቡ ራእዮች

ቅድስት ቴሬዛ ስለ ሰባተኛው ማደሪያ በሰጠችው መግለጫ ውስጥ፣ በሁለት የተለያዩ ምዕራፎች «በአእምሮ የሚቀበሉ ራእዮች» ብላ የጠራቻቸውን ከውስጣዊ ቃል መስማትና በምናብ ከሚታዩ ራእዮች በመለየት ትናገራለች። ለመጀመሪያ ጊዜ ስለ እነርሱ ስትናገር፣ እነዚህ መገለጦች ምናብን ወይም ትውስታን ሳይጠቀሙ፣ አንድ መልእክት በቀጥታ በአእምሮ ላይ እንደሚያትሙ አጽንዖት ሰጥታ ትገልጻለች።

እግዚአብሔር ከእርሱ እንደሚመጣ ጥርጥር የለውም ብዬ በማስበው፣ በአእምሮ በሚቀበሉት አንድ ዓይነት ራእይ አማካይነት፣ በሌላ መንገድ ለነፍስ ይናገራል፤ ይህም በኋላ ይገለጻል። ይህ የሚሆነው እጅግ ውስጥ፣ በነፍስ ውስጣዊ ጥልቀት ነው። ነፍስም ጌታችን ራሱ የሚናገራትን ቃላት፣ እጅግ ምሥጢራዊ በሆነ መንገድ፣ በመንፈሳዊ መስሚያዋ በግልጽ የምትሰማ ትመስላለች (VI.III #19)።

እግዚአብሔር በቀጥታ ለአእምሮ ሲናገር፣ እያንዳንዱ የቃል ክፍለ ድምፅ በፍጹም ሁኔታ ይሰማል፣ ይገባልም። የመልእክቱ ይዘት ብዙውን ጊዜ ነፍስ ፈጽሞ ያላሰበችው፣ ያላወቀችው ወይም ከዚያ በፊት ሰምታው እንኳ የማታውቀው ነገር ነው። ሙሉ በሙሉ አዲስ ነው። ቃላቱ ይሰማሉ፣ ትርጉማቸውም ይገባል፤ ነገር ግን ምናብ በዚህ ውስጥ አይሳተፍም። የሚነገር አንድ ቃል እንኳ እጅግ ጥልቅ እውቀትንና ግንዛቤን ያስተላልፋል። ነፍስ ልታብራራው ባትችልም፣ የምታገኘው ግንዛቤ ከቃላቱ ወሰን ያልፋል።

በኋላ፣ ቅድስት ቴሬዛ በአእምሮ ብቻ ስለሚታዩ እነዚህ ራእዮች እንደገና ስትናገር፣ አንዳንድ ጊዜ የሚተላለፈው በዋነኝነት ለአእምሮ በቀጥታ የሚነገር ቃል እንዳልሆነ ትገልጻለች። ይልቁንም ነፍስ «ኢየሱስ ክርስቶስን በሥጋ ዓይኖችም ሆነ በነፍስ ዓይኖች ባታየውም፣ እርሱ በአጠገቧ እንደቆመ ታውቃለች» (VI.VIII #2)። ይህ የጌታችን ራእይና እርሱ በጥልቅ ቅርበት ከነፍስ ጋር መሆኑን ማወቅ ለአንድ ሳምንት፣ እንዲያውም ለአንድ ዓመት ሙሉ ሊቆይ ይችላል። በዚህ ጊዜ ሁሉ ነፍስ ይህን ቅርብ መገኘት እየለመደችና በዚህ ጥልቅ ቅርበት ምክንያት እጅግ ከፍ ባለ የእግዚአብሔር እውቀት እያደገች፣ ትጽናናለች፣ ትበረታለችም። አንዳንድ ቃላት ሊነገሩ ቢችሉም፣ እግዚአብሔር በቅርብና በጥልቅ ኅብረት መገኘቱን ማወቅ ብቻውን እጅግ ውድ ስጦታ ነው።

ይህ ራእይ በቀጥታ በአእምሮ ውስጥ፣ ማለትም በሰው የማስተዋል ችሎታ ውስጥ ስለሚከናወን፣ በትውስታ ወይም በምናብ አይመረኮዝም፣ እነዚህንም ፈጽሞ አይጠቀምም። ስለዚህ፣ በምናብ ከሚታዩ ራእዮችና ከሚሰሙ ቃላት በተለየ፣ እነዚህ በአእምሮ ብቻ የሚታዩ ራእዮች ነፍስን ሊያታልሉ አይችሉም፤ ምክንያቱም ዲያብሎስ ሊፈጥራቸው አይችልም፣ ምናብም ተጽእኖ ሊያሳድርባቸው ወይም ከራሱ ሊያመነጫቸው አይችልም። ነፍስ የምታገኘው እርግጠኝነት፣ ሰላም፣ በበጎ ምግባር ማደግና መንፈሳዊ መጽናናት እጅግ ታላቅ ነው።

እግዚአብሔር በዚህ መንገድ መገኘቱን በመራቁም ያሳውቃል። ይህ ማለት ነፍስን ይተዋታል ማለት ሳይሆን፣ በአእምሮ ብቻ የሚታየው ራእይ ይቆማል ማለት ነው። ይህ የእግዚአብሔር መራቅ በግልጽ ስለሚሰማት፣ ነፍስ እንዲመለስ ትናፍቃለች። እግዚአብሔር ይመጣል፣ ይሄዳልም፤ ይህ መምጣትና መሄድ ነፍስ ስለዚህ ራእይ ያላትን ግንዛቤ ይበልጥ ያጠልቃል። በዚህ ስጦታ አማካኝነት በነፍስ ውስጥ ድፍረት፣ ትሕትና፣ ድካሟን ለመግለጥ ክፍት መሆንና በእግዚአብሔር ላይ ፍጹም መደገፍ ያድጋሉ።

ለማሰላሰል፦ እግዚአብሔር በሕይወትህ ሁልጊዜ መገኘቱን ምን ያህል ታስተውላለህ? ሁልጊዜ ከአንተ ጋር እንዳለ ታውቃለህ? የተሰወረ መገኘቱን ለማስረዳት ከምትችለው በላይ በሆነ መንገድ ይገልጥልሃልን? እንዲህ ከሆነ፣ በቅዱስ መገኘቱ ፊት ስገድ። ከአንተ ጋር መሆኑን እወቅ። በጣም ቅርብ በመሆኑ ደስ ይበልህ።

አንዳንድ ጊዜም እግዚአብሔር የራቀ እንደሚመስልህ ታስተውላለህን? እንዲህ ከሆነ፣ በዚህ ስጦታ ደስ ይበልህ። እርሱ ፈጽሞ አይተውህም፤ ሆኖም ራሱን በሚገልጥልህ ጊዜ መገኘቱን ይበልጥ በግልጽ እንድትሰማ ለመርዳት፣ አንዳንድ ጊዜ ቅዱስ መገኘቱን ይሰውራል። ራሱን መግለጡ ይመጣል፣ ያልፋልም፤ ይህን የጌታችንን መምጣትና መሄድ ማስተዋል አለብህ።

የጌታችንን ግልጽና እርግጠኛ መገኘት በየጊዜው የማትሰማ ከሆነ፣ በማሰላሰል ፈልገው። በዚህ የጸሎት መንገድ ተደገፍ፤ በእግዚአብሔር ተነሳሽነት ብቻ ሊመጣ የሚችለውንም ይህን ይበልጥ ጥልቅ የጸሎት መንገድ በተስፋ ጠብቅ። በአእምሮ ብቻ የሚታይ ራእይ የሆነውን ይህን አዲስ የጸሎት መንገድ ሲሰጥህ፣ ሙሉ ትኩረትህንና ፍቅርህን ስጠው።

ሁልጊዜ የምትገኝ ጌታ ሆይ፣ በውስጤ ጥልቅ ስፍራ እየኖርህ፣ በሕልውና እየጠበቅኸኝና በነፍሴ ላይ የዘላለም ሕይወትን ስጦታ እያፈሰስህ፣ ሁልጊዜ ከእኔ ጋር ነህ። ሁልጊዜ ቅርብ ስለሆንህ አመሰግንሃለሁ። እኔም በቅዱስ ፈቃድህ መሠረት መለኮታዊ መገኘትህን እንዳይ እጸልያለሁ። እባክህ፣ ራስህን ግለጥልኝ፤ አንተ ወደምትኖርበት፣ በነፍሴ መሀል ወዳለው ማደሪያም ሳበኝ።

በውስጤ የምታድሪ እጅግ ቅድስት ሥላሴ ሆይ፣ እወድሻለሁ፣ በአንቺ እታመናለሁ፣ ሕይወቴን ለአንቺ አስረክባለሁ።

ትምህርት ስልሳ አራት፦ ከውጫዊ ስሜቶች መለየት፣ ከራስ ውጭ መሆን ወይም በመንፈስ መነጠቅ

ከውጫዊ ስሜቶች መለየት፣ መንፈሳዊ ተመስጦና በመንፈስ መነጠቅ አንድን መንፈሳዊ ተሞክሮ የሚገልጹ የተለያዩ ቃላት ናቸው። ይህም ውጫዊ የስሜት ሕዋሳት ሥራቸውን ለጊዜው ሲያቆሙና እግዚአብሔር በነፍስ እጅግ ጥልቅ ማእከል ውስጥ አንዳች እውነት ሲያሳውቃት የሚከሰት ነው። የሚተላለፈው እውነት ነፍስ ልትረዳው ከምትችለው በላይ ቢሆንም፣ ብዙ በጎ ነገር ያደርግላታል።

ነፍስ በመንፈሳዊ ተመስጦ ውስጥ ሳለች፣ ጌታችን እነዚህን ምሥጢሮች እንድትረዳ የሚፈልግ አይመስልም፤ በእርሱ ባላት ደስታ መሰከሯም ይበቃታል። ነገር ግን አንዳንድ ጊዜ ከዚህ መንፈሳዊ መነጠቅ ሊያወጣት ይወዳል፤ በዚያን ጊዜ ማደሪያው በውስጡ የያዘውን ወዲያውኑ ትገነዘባለች። አእምሮ ወደ ራሱ ሲመለስ፣ ያየውን ማስታወስ ይችላል፤ ግን ሊገልጸው አይችልም። እንዲሁም እግዚአብሔር ሊያሳየው ከመረጠው በላይ ከተፈጥሮ በላይ የሆኑትን ነገሮች በተፈጥሯዊ ችሎታው ለማየት ሊደርስ አይችልም (VI.IV #10)።

ቅድስት ቴሬዛ ሁለት ዓይነት መንፈሳዊ ተመስጦዎችን ትገልጻለች። በመጀመሪያው ዓይነት፣ ነፍስ ኃጢአቷንና የእግዚአብሔርን ይቅርታ በልዩ ሁኔታ እንድታውቅ ይደረጋል። የሚተላለፍላት ነገር ግን ከሚነገር ቃል ብቻ የላቀ ነው። የሚያሳውቀውንም የሚፈጽም መንፈሳዊ እውቀት ነው። ነፍስ ይቅርታ እንዳገኘች ታውቃለች፤ በእርግጥም ይቅርታ አግኝታለች። በመንፈስ ከእግዚአብሔር ጋር በሚደረገው በዚህ ግንኙነት፣ ትውስታ፣ አእምሮና ፈቃድ ሥራቸውን ለጊዜው ያቆማሉ፣ ወይም በዚያው ግንኙነት ይዋጣሉ። በኋላ ትውስታ ይህን ተሞክሮ ያስታውሳል፤ ነገር ግን ሙሉ በሙሉ ሊያስረዳው ወይም ሊረዳው ፈጽሞ አይችልም። ምክንያቱም የሰው መንፈስ ከእግዚአብሔር መንፈስ ጋር የሚገናኘው፣ ለመረዳትም ሆነ ለማስረዳት ካለው ተፈጥሯዊ ችሎታ ፈጽሞ በላቀ መንገድ ነው። አንዳንድ ጊዜ በአእምሮ ብቻ የሚታዩ ራእዮችም ይሰጣሉ፤ መንፈሳዊ ተመስጦው ግን ራእዩ ራሱ አይደለም። ከዚያ የጠለቀና ከአእምሮ ችሎታ በላይ የሆነ ነገር ነው።

ሌላው የመንፈሳዊ መመሰጥ ዓይነት “የመንፈስ በረራ” ይባላል። በዚህ መመሰጥ ውስጥ፣ ሥጋና መንፈስ የሚለያዩ፣ መንፈስም ብቻውን በቅጽበት ወደ እግዚአብሔር የሚነጠቅ ይመስላል። መንፈሱ ወደ ሥጋው “ሲመለስ”፣ በእግዚአብሔር ግርማ እጅግ ከመደነቁና በፍርሃተ እግዚአብሔር ከመሞላቱ የተነሣ፣ ለዘላለም ይለወጣል።

ነፍስ በእርግጥ ከሥጋው የወጣች ትመስላለች፤ ሥጋው ግን ሕይወት አልባ አይደለም። በሌላ በኩልም፣ ሰውየዋ በእርግጥ ባትሞትም፣ ለጥቂት ሰከንዶች መንፈሷ በሥጋዋ ውስጥ እንዳለ ወይም እንደሌለ እሷ ራሷ ማወቅ አትችልም። እኛ ከምንኖርበት ስፍራ ፈጽሞ ወደሚለይ ሌላ ስፍራ ሙሉ በሙሉ እንደተወሰደች ይሰማታል። በዚያም የሚታየው ብርሃን ከዚህ ዓለም ፈጽሞ የተለየ ነው፤ ስለዚህ ያንን ብርሃንና የታዩትን ድንቆች በሕይወቷ ሙሉ በሐሳቧ ለመሳል ብትጥር እንኳ፣ ፈጽሞ ልትሳካላት አትችልም ነበር። አእምሮዋ በአንድ ቅጽበት እጅግ ብዙ ነገሮችን በአንድ ጊዜ ይማራል፤ ስለዚህ የመገመትና የማስተዋል ችሎታዎቿ እነዚህን ለመዘርዘር ዓመታትን ቢያሳልፉም፣ ከእነርሱ አንድ ሺሕኛውን እንኳ ማስታወስ አይችሉም። (VI.V #8)

በዚህ የመንፈስ በረራ ወቅት ምንም ቃላት ባይነገሩም፣ የመገመት ችሎታው እጅግ የሚጠቅሙትን ብዙ እውነቶች ይቀበላል። ነፍስም የእግዚአብሔርን ታላቅነት በግልጽ ትረዳለች። የእግዚአብሔር ታላቅነት ሲታወቅ፣ የነፍስም ዝቅተኛነት ይታያል፤ በሁለቱ መካከል ያለው ልዩነትም ትሕትናዋን ያጠልቃል። ከዚያም ነፍስ ከራሷና ከዓለም ይልቅ እግዚአብሔርን ትመርጣለች፤ ምድራዊ ነገሮችንም ሁሉ እጅግ ትንቃለች። ይህ ገጠመኝ ፈጽሞ ሊገለጽ ባይችልም፣ ከኃይሉ የተነሣ መቼም አይረሳም።

ማሰላሰል፦ ምናልባት እንዲህ ያለው ገጠመኝ ከማስተዋል ችሎታህ በላይ ይሆናል፤ በእርግጥም እንዲሁ ነው። በጸሎት ውስጥ እንዲህ ያለ ስጦታ የመቀበል በረከት ቢሰጥህ እንኳ፣ ልትገልጸው አትችልም። ከጌታችን የሚመጣውን ይህን ሊስተዋልና ሊገለጽ የማይችል ስጦታ አሰላስል።

እግዚአብሔር ለነፍስ እንዲህ ባለ ምሥጢራዊ መንገድ ራሱን የሚገልጥላት ለምንድን ነው? ምክንያቱም እግዚአብሔር ራሱ ፈጽሞ ከእኛ በላይ ስለሆነ ነው። ታላቅነቱና ክብሩ ወሰን የላቸውም፤ ውስን የሆነው አእምሯችንም እርሱን ሙሉ በሙሉ ሊረዳው አይችልም። ይህን ማወቃችን ትሑታን ሊያደርገን፣ በፍርሃተ እግዚአብሔር ሊያቆመንና በጥልቅ አድናቆት ሊሞላን ይገባል።

እንዲህ ያለ ገጠመኝ አጋጥሞህ ከሆነ፣ ትሑት ሁን፣ አመስጋኝም ሁን። እንዲህ ያለ ስጦታ ተሰጥቶህ እንደሆነ እርግጠኛ ካልሆንህ፣ ከዚያ በላይ ስለ እሱ አታስብ። ይህ ስጦታ ሊሰጥ እንደሚችል ብቻ እወቅ፤ እግዚአብሔርም መቼም ቢሰጥህ፣ እሱን ለመቀበል ዝግጁ ሁን። ይህ ስጦታ ሊገለጽ የማይችል ስለሆነ፣ ለመግለጽ አትሞክር። ዓይኖችህን በጌታችን ቅዱስ ሰውነት ላይ አተኩር፣ ወደ እርሱ ጸልይ፣ በበጎነት ለማደግ ትጋ፤ አመራሩን በእጁ ለመያዝ ሲመርጥም፣ እንዲመራህ ፍቀድለት።

ወሰን የሌለህ አምላኬ ሆይ፣ ክብርህ ከማንኛውም ማስተዋል በላይ ነው። በሁሉም ነገር ከእኔ እጅግ በላይ ነህ። ለማንነትህ ምሥጢር ራሴን አስገዛለሁ፤ በምሥጢራዊ ማንነትህም እሰግድልሃለሁ። እወድሃለሁ፤ እንደ ፈቃድህ ራስህን እየገለጥህልኝ፣ ወደ ቅዱስ መገኘትህ መሳብህን እንድትቀጥል እጸልያለሁ።

በውስጤ የምታድሪ እጅግ ቅድስት ሥላሴ ሆይ፣ እወድሻለሁ፣ በአንቺ እታመናለሁ፣ ሕይወቴን ለአንቺ አስረክባለሁ።

ትምህርት ስልሳ አምስት፦ ከልክ ያለፈ እንባ

ባለፈው ትምህርት የተገለጹት በመንፈስ የመነጠቅ ገጠመኞች ነፍስን በጥልቅ ስለሚነኩአት፣ አሁን ተለውጣለች፤ ከእግዚአብሔር ጋር መሆንን ብቻ ትመኛለች፣ ከእርሱ መራቅን መቋቋም አትችልም፣ ሞትን ትናፍቃለች፤ እንደገናም ደጋግሞ በመንፈስ የመነጠቅ አዳዲስ ጊዜያት ይሰጧታል።

እነዚህ እጅግ የላቁ ጸጋዎች፣ እነርሱን የሰጣትን በሙላት ማጣጣም እንድትመኝ ነፍስን ያደርጓታል፤ ከዚህም የተነሣ ሕይወት ጣፋጭ ቢሆንም አሳማሚ ስቃይ ይሆናል፣ ሞትም በጽኑ ይናፈቃል። እንዲህ ያለች ነፍስ፣ የምታየው ነገር ሁሉ ከሚያደክማት ከዚህ ስደት እንዲወስዳት፣ ብዙ ጊዜ በእንባ እግዚአብሔርን ትለምናለች። ብቻዋን መሆን ብቻ ለጊዜው ብዙ እፎይታ ይሰጣታል፤ ሆኖም ሐዘኗ በቅርቡ ይመለሳል፣ ያለዚያ ሐዘን መሆንንም መቋቋም አትችልም። ባጭሩ፣ ይህች ምስኪን ትንሽ ቢራቢሮ ዘላቂ እረፍት ልታገኝ አትችልም። ፍቅሯ እጅግ ስሱ ከመሆኑ የተነሣ፣ እጅግ ትንሽ ነገር ቢቀሰቅሰው እንኳ ይነዳል፣ ነፍስም ትበራለች። ስለዚህ፣ በዚህ መኖሪያ ውስጥ በመንፈስ መነጠቅ እጅግ ብዙ ጊዜ ይከሰታል፤ በሰዎች ፊት እንኳ ሊገታ አይችልም (VI.VI #1)።

እነዚህ በመንፈስ የመነጠቅ ገጠመኞች ተደጋጋሚ ስለሆኑ፣ እንዲሁም ከሚያጋጥሟት ነፍስ ቁጥጥር ውጭ ስለሆኑ፣ ይህ ሰው ብዙ ጊዜ የሞትን ደስታ እየተጠባበቀ፣ ከእግዚአብሔር ጋር ብቻውን መቆየትን ይመኛል። በዚያው ጊዜ ግን፣ እግዚአብሔር አንዲትን ሌላ ነፍስ እንኳ ለማዳን ይጠቀምባት ዘንድ ተስፋ በማድረግ፣ ነፍስ ወደ ዓለም መውጣትን ትመኛለች። ይህን የምታደርገው፣ አንዳንዶቹ በሰዎች ፊት የሚከሰቱት እነዚህ ተደጋጋሚ በመንፈስ የመነጠቅ ገጠመኞች፣ ሌሎች በእሷ ላይ ጥያቄ እንዲያነሡ የሚያደርጉ ቢሆኑም ነው።

ነፍስ የዕለት ተዕለት ሥራዋን ስታከናውን፣ አንዳንድ ጊዜ ስሜቷ ተነክቶ ታለቅሳለች፤ ሌሎችም ልትገታው የማትችለውን ያን እንባ ያያሉ። በሌላ ጊዜ ደግሞ ነፍስ በደስታ እጅግ ከመሞላቷ የተነሣ፣ ያለማቋረጥ እግዚአብሔርን ከማመስገንና ሌሎችንም ወደዚሁ ምስጋና ለመምራት ከመመኘት በቀር ሌላ ማድረግ አትችልም። እግዚአብሔር ምስጋና ሁሉ እንደሚገባው ከማወቋ በቀር፣ በምን ምክንያት እያመሰገነችው እንደሆነ እንኳ ላታውቅ ትችላለች።

እንባ በሚኖርበት ጊዜ፣ እንባው ከድብርት ወይም ከተስፋ መቁረጥ የመጣ አይደለም። ከእግዚአብሔር ፍቅር፣ ከጥልቅ ሰላምና ከደስታ ጋር የተቀላቀለ እንባ ነው። በሌሎች ብትሰደድም፣ ነፍስ በዚያ አትጎዳም፤ ይልቁንም እግዚአብሔርን አብዝታ ታመሰግናለች። በእግዚአብሔር መንፈስና በጸጋው መነሳሳት ብቻ ለመኖር እየጨመረ የሚሄድ ነጻነት ማግኘት ትጀምራለች። በሰማይ ከእግዚአብሔር ጋር ሙሉ በሙሉ ለመሆን ያላት ምኞት እጅግ ከመጠንከሩ የተነሣ፣ የዚህች ቅድስት ነፍስ ትኩረት ከዚህ ዓለም ባሻገር እንደሆነ ሌሎች በቀላሉ ሊገነዘቡ ይችላሉ።

ማሰላሰያ፦ የቅዱስ እንባን ስጦታ ተቀብለህ ታውቃለህ? በእግዚአብሔርና ወሰን በሌለው ቸርነቱ ልብህ እጅግ ተነክቶ፣ በደስታና በፍቅር እንባ ፈስሶህ ያውቃል? እንዲህ ሆኖልህ ከሆነ፣ በልብህ ውስጥ እጅግ በጥልቀት ከመስፈሩ የተነሣ የተሰማህን ልትገታ ያልቻልክበትን ያን ፍቅር አጣጥመህ ተደሰትበት።

እንዲህ ልብህ ተነክቶ የማያውቅ ከሆነ፣ ሌሎች ያገኙትን ተሞክሮ ከርቀት አድንቅ፤ በዚህ ዓይነት ተሞክሮም እንድትደነቅ ራስህን ፍቀድ። እግዚአብሔር ራሱን ይበልጥ በሙላት እንዲሰጥህ ጸልይ፤ ራሱን ለመግለጥ ሲጀምርም ወደ እርሱ ሩጥ።

ቅዱስ እንባ እግዚአብሔርን ይበልጥ እንድንናፍቅ የሚያነሳሳን ስጦታ ነው። እግዚአብሔር ይህን ስጦታ ሲሰጥህ፣ ማድረግ የምትችለው መቀበል ብቻ ነው። ከዚያ በፊት ግን፣ በማሰላሰልህ፣ በበጎ ምግባር በመኖርህና ለጌታችንና ለቅዱስ ፈቃዱ በሙሉ ልብህ በመሰጠትህ፣ ለእግዚአብሔር ያለህን ናፍቆት ይበልጥ ለማቀጣጠል ትጋ።

እጅግ የከበርክ እግዚአብሔር ሆይ፣ እባክህ በውስጤ ጥልቅ ናፍቆትን ለአንተ አነሳሳ። ሕልውናህን በግልጽ እንዳይ አድርገህ ሙላኝ፤ ፍቅርህንም ግለጥልኝ። ልቤ በፍቅርህ እጅግ ነድዶ፣ ከሁሉ በላይ ወደ አንተ እንድሳብ፣ አንተንና ለሕይወቴ ያለህን ፈቃድ ብቻ እንድፈልግ ይሁን። አንተን በመውደድ እንባ እንዳፈስ፣ ስለ ኃጢአቴ በቅዱስ ሐዘን እንድሞላ፣ ከአንተ ጋር ለዘላለም የምኖርበትን ሰማይ ለመድረስም በነፍሴ ኃይል ሁሉ እንድተጋ አድርገኝ።

በውስጤ የምታድሪ እጅግ ቅድስት ሥላሴ ሆይ፣ እወድሻለሁ፣ በአንቺ እታመናለሁ፣ ሕይወቴን ለአንቺ አስረክባለሁ።

ትምህርት ስልሳ ስድስት፦ ቅዱስ ሰብአዊነቱን አትተው

እግዚአብሔር አንዲትን ነፍስ ወደ ጥልቅ ጸሎታዊ ተመስጦ ሕይወት ከሳባት፣ ነፍስም በቀጥታና በመንፈሳዊ መንገድ በውስጧ የሚያፈስሰውን ይህን የእግዚአብሔር እውቀትና ፍቅር መቀበል ከጀመረች በኋላ፣ በዚያው ሁኔታ ለመቆየት፣ ወደ ኃጢአቷ እውነታ ወይም በመጽሐፍ ቅዱስ ወደ ተገለጠው የጌታችን ሥቃይ ፈጽሞ ላለመመለስ የሚገፋፋ ፈተና ይመጣባታል።

አንዳንድ ሰዎች…ጌታችን አንድ ጊዜ ወደ ፍጹም ጸሎታዊ ተመስጦ ካነሣቸው በኋላ፣ ያለማቋረጥ በዚያ ለመደሰት ይመኛሉ። ይህ ግን አይቻልም፤ ይሁን እንጂ የዚህ ሁኔታ ጸጋ በነፍሳቸው ውስጥ ስለሚቀር፣ ስለ ክርስቶስ ሕማማትና ሕይወት ምሥጢራት እንደ ቀድሞው በሐሳባቸው በመመራመር ማሰላሰል አይችሉም (VI.VII #9)።

የእነዚህን መኖሪያዎች ጸጋዎች መቀበል ለጀመሩ ነፍሳት፣ ቅድስት ቴሬዛ ፈጽሞ እንዳይረሷቸው የምትፈልጋቸው ሁለት አስፈላጊ ትምህርቶች አሉ። በመጀመሪያ፣ ይህች ነፍስ የቀድሞ ኃጢአቷን ዘወትር ማስታወስና በዚህ ትዝታም «ታላቅ ሰማዕትነት» መቀበል አለባት። የእነዚያ ኃጢአቶች የጥፋተኝነት ሸክም ከእንግዲህ ባያሠቃያትም፣ ፈጽሞ መርሳት የለባትም፤ እነዚያ ኃጢአቶች ይቅር የተባሉበትን የእግዚአብሔር ምሕረት በማስታወስ፣ ከምስጋና ጋር በተቀላቀለ ቅዱስ ሐዘን ማደግ አለባት።

ይህን ቅዱስ ሐዘን ያለማቋረጥ ከማሳደግ በተጨማሪ፣ ቅድስት ቴሬዛ ዘወትር ወደ ክርስቶስ ቅዱስ ሰውነት እንድንመለስ አጥብቃ ትመክራለች። አሁን በጌታችን ሕይወትና ሥቃይ ላይ የምናደርገው ማሰላሰል በመጀመሪያዎቹ መኖሪያዎች ከነበረው የተለየ ቢሆንም፣ ምድራዊ ሕይወቱን ፈጽሞ መተው የለብንም፤ ይልቁንም ሰው ሆኖ የኖረውን ሕይወት በአእምሯችን ለማቆየት ዘወትር መፈለግ አለብን። የጸሎታዊ ተመስጦን ጸጋ ከተቀበልን በኋላም፣ ወደ ጌታችን ሕማማት ማሰላሰል መመለሳችን ሁሉንም የነፍስ ችሎታዎች ማሳተፉ ይቀጥላል።

ነፍስ እርሱ ማን እንደሆነና ለእኛ ሲል ለተቀበለው እንደዚያ ያለ ከባድ ሥቃይ ምላሽ፣ እኛ ምንኛ በምስጋና ቢስነት እንደምንመልስለት በቀላል ዕይታ ትመለከታለች። ከዚያም ፈቃድ፣ ምናልባት በስሜት የሚታወቅ ርኅራኄ ባይኖረውም፣ እንደዚያ ላለው እጅግ ከፍ ያለ ምሕረት ምላሽ አንድ አገልግሎት ሊያቀርብለት ይፈልጋል፤ ለእኛ ብዙ መከራ ለተቀበለውም አንዳች ሥቃይ ለመቀበል ይናፍቃል። በዚህም ትውስታና ማስተዋልም ድርሻቸውን በሚወስዱባቸው ተመሳሳይ ሐሳቦች ላይ ይጠመዳል (VI.VII #14)።

በእነዚህ ማደሪያዎች የተመስጦ ጸጋዎችን ከተለማመዱ በኋላ ይህን ትምህርት ማስታወስ እጅግ አስፈላጊ ነው። የክርስቶስን ሰብአዊ ተፈጥሮ ወደ ማሰላሰል ዘወትር መመለስ፣ በተለይም ነፍስ ሐሰተኛ የተመስጦ ልምዶችን በራሷ ለመፍጠር ከመሞከር ወጥመድ እንድትጠበቅ ይረዳታል። በዚህ ሕይወት እስካለን ድረስ፣ እርሱን እያሰላሰልንና በሕይወታችን እርሱን ለመምሰል እየጣርን፣ በክርስቶስ ሰብአዊ ሕይወት ውስጥ በጥልቅ ልንገባ ይገባል። የክርስቶስን ቅዱስ ሰብአዊ ተፈጥሮ ለማሰላሰል በዚህ መልኩ መመለስና በመጀመሪያዎቹ ሦስት ማደሪያዎች ውስጥ የሚደረገው ማሰላሰል ያላቸው ብቸኛ ልዩነት ይህ ነው፤ አእምሮ፣ ትውስታና ፈቃድ፣ እግዚአብሔርን በውጫዊ መንገድ ሳይሆን በውስጣዊ መንገድ ለመገናኘት እየጣሩ፣ ይበልጥ በተሰበሰበ ትኩረትና በተመስጦ ወደ ክርስቶስ ምሥጢር የሚገቡ ይመስላሉ።

ለማሰላሰል፦ የክርስቶስን ቅዱስ ሰብአዊ ተፈጥሮ በተመስጦ ለመመልከትና ለማሰላሰል ቆርጠሃልን? ከእርሱ ጋር፣ በእርሱ ውስጥና በእርሱ አማካይነት ለመኖር እየፈለግህ፣ እርሱን ትናፍቃለህን? እንዲህ ከሆነ፣ ወደ ክርስቶስ ምድራዊ ሕይወት ከመመለስ ፈጽሞ አትታክት። ሥጋ መልበሱንና መወለዱን፣ ስብከቱንና ተአምራቱን፣ በተለይም መከራውን፣ ሞቱንና ትንሣኤውን አሰላስል።

ስለ ክርስቶስ ሰብአዊ ተፈጥሮ ምን ያህል ጊዜ ታሰላስላለህ? ወደ መከራው ምሥጢር ለመግባት ምን ያህል ጊዜ ትሞክራለህ? ዛሬ ከክርስቶስ ሕይወት አንዱን ገጽታ ለማሰላሰል ጥቂት ጊዜ መድብ። ቅድስት ቴሬዛ በተለይ ኢየሱስ በአትክልቱ ስፍራ ያሳለፈውን ጽኑ ሥቃይ ማሰላሰል ትወድ ነበር። ወደዚህ ማሰላሰል ተመለስ። ትርጉሙን በጥልቅ ለመረዳት ሞክር። ኢየሱስ በዚያች ሌሊት የደረሰበትን መከራ ለመረዳት ጣር። የነፍሱን ውስጥ፣ ሐሳቦቹን፣ ናፍቆቱንና ምኞቶቹን ተመልከት።

በተወሰነም ሆነ በሰፊ ደረጃ የተመስጦ ጸሎት ስጦታ ከተቸረህ፣ ይህ ስጦታ ወደ ትዕቢት እንዲመራህ አትፍቀድ። የጌታችንን ሕይወት ማሰላሰል የማያስፈልግህ ደረጃ ላይ ደርሰሃል ብለህ ፈጽሞ አታስብ። አሰላስል፣ በጥልቅ አስብ፣ ተመራመር፣ እርሱ ማን እንደሆነም እወቅ። ይህን ደጋግመህ አድርግ። እግዚአብሔር ወደ ጥልቅ የጸሎት ሁኔታ ሊስብህ ከፈለገ፣ ፍቀድለት። ይሁን እንጂ እንዲህ እንደሚያደርግ ፈጽሞ አትተማመን። እጅግ ታላላቅ የሆኑት ቅዱሳን እንኳን በየቀኑ ወደ ቀላሉ የጸሎት መንገዶች እንዲመለሱ ተጠርተው ነበር። አንተም እንዲሁ ተጠርተሃል።

የክርስቶስ ቅዱስ ሰብአዊ ተፈጥሮ ሆይ፣ ሁልጊዜ ልስገድልህ፣ ልውደድህ፣ በየቀኑም ወደ አንተ ልመለስ። አንተን ከማሰላሰል ፈጽሞ አልታክት። ሁልጊዜ በአእምሮዬ እንድይዝህ፣ በፍቅር እንድመለከትህና ፈለግህን እንድከተል እንድችል እጸልያለሁ። የክርስቶስ ቅዱስ ሰብአዊ ተፈጥሮ ሆይ፣ እወድሃለሁ። በየቀኑ ይበልጥ እንድወድህ እርዳኝ።

በውስጤ የምታድሪ እጅግ ቅድስት ሥላሴ ሆይ፣ እወድሻለሁ፣ በአንቺ እታመናለሁ፣ ሕይወቴን ለአንቺ አስረክባለሁ።

ትምህርት ስልሳ ሰባት፦ ስለ ኃጢአት ጥልቅ ግንዛቤ

በእነዚህ ማደሪያዎች ነፍስ ብዙ ልዩ ስጦታዎችን ትቀበላለች። ከሚሰጡት ጸጋዎች ሁሉ ከፍተኛዎቹ የሚመጡት፣ ሰብአዊ አመክንዮን ወይም ምናብን ሳይጠቀሙ፣ ከእግዚአብሔር ምንነት ጋር ይበልጥ ቀጥተኛ በሆነ ግንኙነት ነው። እነዚህን ብዙና የተለያዩ የጸጋ መልኮች ለመረዳት ከሁሉ የሚሻለው መንገድ፣ ለሚያስከትሏቸው ፍሬዎች ትኩረት መስጠት ነው።

እኔ ራሴ እስከማውቀው ድረስ፣ እግዚአብሔር በዚህ ሁኔታ ላለች ነፍስ የሚቸራት የተለያዩ ልዩ ስጦታዎች ምን እንደሆኑ ላስተምራችሁ ብቻ እፈልጋለሁ፤ ይህም ባሕርያቸውንና የሚያስከትሏቸውን ፍሬዎች እንድትረዱ ነው (VI.X #1)።

እዚህ ከሚሰጡት ጸጋዎች አንዱ ኃጢአትን በጥልቅ መረዳት ነው። አንድ ሰው በቀደሙት ማደሪያዎች ለመጀመሪያ ጊዜ ከኃጢአቱ ሲነሳሐ፣ ስለ ኃጢአቱ የሚያገኘው መረዳት ጥቂት ብቻ ነው። ይህ ጥቂት መረዳት ግን የእግዚአብሔርን ምሕረትና ይቅርታ እንዲፈልግ ለመርዳት በቂ ነው፤ እርሱም ይህን ያደርጋል። ይሁን እንጂ በቀደሙት ማደሪያዎች፣ ነፍስ ኃጢአቷን እግዚአብሔር እንደሚያየው ለማየት የሚያስችል ብርታት ገና የላትም። ስለዚህ በእነዚህ ስድስተኛ ማደሪያዎች፣ እግዚአብሔር ለነፍስ የራሱን ምንነት ራእይ ይሰጣታል፤ ይህም በምስሎች ሳይሆን በምሥጢራዊ መንገድ በቀጥታ ይሆናል። እጅግ ከፍ ባለ የአእምሮ ራእይ መልክ የሚመጣው ይህ ኃያል መገለጥ፣ የእግዚአብሔርን ምንነት፣ የራሱን ሕልውና ይገልጣል። ሰውየውንም ፈጽሞ ግራ በሚያጋባ መደነቅ ይሞላዋል፤ በዚህም ነፍሱንና ኃጢአቶቹን እግዚአብሔር እንደሚያያቸው ማየት ያስችለዋል።

የእግዚአብሔርን ፍጹም ፍቅርና ቸርነት እውነት የሚገልጠው ይህ ከፍተኛ የአእምሮ ራእይ፣ ከነፍስ ምስኪንነት እውነት ጋር ተዳምሮ፣ «ሰዎች ሁሉ ሐሰተኞች ናቸው» ብሎ ነፍስን ያስተምራታል። ሰዎች ሁሉ በሐሰት ውስጥ ተጠምደዋል። እውነት የምንለው ነገር የምናብ ፈጠራ ብቻ ነው። ነፍስ ቀድሞ ስለ ኃጢአት የተሰማት ሐዘን ፈጽሞ በቂ እንዳልነበረ መረዳት የምትጀምረው፣ በዚህ አዲስ የእግዚአብሔር ምንነት ራእይ ብቻ ነው።

ለነፍስ የሚሰጧት የጥበብና የማስተዋል ስጦታዎች እጅግ ጥልቅ ስለሆኑ፣ በዚህ ራሷንና እግዚአብሔርን በአዲስ መንገድ በማወቋ፣ አዲስ የትሕትና ደረጃ ትቀበላለች። እስከ ሕልውናዋ ጥልቅ ድረስ ትሑት በመሆኗ፣ ነፍስ ፈጽሞ አዲስ በሆነ ደረጃ ለመውደድ ነፃ ትወጣለች። በእግዚአብሔር ልብ ጥልቅ ውስጥ ባለው ፍቅር መውደድ ትጀምራለች። እግዚአብሔር ንጹሕ ምሕረቱን ለእኛ እንዳሳየን ሁሉ፣ ነፍስም የእግዚአብሔርን ንጹሕ ምሕረት ለሌሎች ማሳየት ትጀምራለች። በሰው ነፍስ ውስጥ ያለው ይህ እጅግ ጥልቅ ምሕረት ነው፣ በሰባተኛው ማደሪያ ለሚገኘው የመንፈሳዊ ጋብቻ ስጦታ የቅርብ ዝግጅት የሚሆነው።

ለማሰላሰል፦ ነፍስህን በእግዚአብሔር አእምሮ እንደምትረዳ አስብ። እግዚአብሔር አንተን ሲመለከት ምን ያያል? ከሁሉ አስቀድሞ፣ በፍጹም ምሕረት ይመለከትሃል። ፍቅሩን ፈጽሞ መረዳት ፈጽሞ አይቻልም። ነገር ግን በፍጹም ምሕረት ሲመለከትህ፣ በውስጥህ ያለውን ኃጢአት ሁሉ ያያል፤ ኃጢአትህና የወደቀው ሰብአዊ ተፈጥሮህ ያስከተሉትን መዛባት ያያል፤ ነፍስህን ፍጹም በሆነ እውቀት እየተረዳ ይመለከትሃል፣ የሚያየውም ነገር ሁሉ እያለ ይወድሃል።

የእግዚአብሔርን አእምሮ ካልተላበስህ በስተቀር ራስህን ፈጽሞ እንደማታውቅ፣ ኃጢአትህንም ፈጽሞ እንደማትረዳ ታውቃለህ? ለዚህ ስጦታ ጸልይ። መንፈሳዊ የሆኑትን የጥበብ፣ የማስተዋልና የእውቀት ስጦታዎች እንድታገኝ ጸልይ። የእግዚአብሔር አእምሮ አእምሮህን ሙሉ በሙሉ እንዲሞላው፣ ሐሳቦቹም ሐሳቦችህን እንዲለውጡ ጸልይ። እንዲህ ያለውን ስጦታ በራስ ኃይል መውሰድ አይቻልም፤ ሊቀበሉት ብቻ ነው የሚቻለው፣ የሚሰጠውም እግዚአብሔር ለመስጠት በመረጠው ጊዜ ብቻ ነው። እርሱ በጥልቅ ፍላጎት ሊያበረክትልህ የሚሻውን ለመቀበል ይበልጥ ዝግጁ እንድትሆን፣ ራስህን ለእግዚአብሔር መክፈትህን ቀጥል።

የፍጹም ጥበብ አምላክ ሆይ፣ ሁሉን ታውቃለህ፣ ሁሉንም ታያለህ። እኔን ሙሉ በሙሉ ታውቀኛለህ። እኔ ራሴን ከማውቀው ይልቅ አንተ እጅግ ወሰን በሌለው ሁኔታ ታውቀኛለህ። አንተ ነፍሴን እንደምታውቃት እኔም እንዳውቃት እችል ዘንድ፣ እባክህ አእምሮዬን ለአንተ ይበልጥ ክፍት አድርግልኝ። ኃጢአቴን ይበልጥ በግልጽ እንዳይ፣ እርሱንም አጥቦ የሚያስወግደውን ምሕረት እንዳይ እርዳኝ። ይህን ሳደርግ፣ በሁሉም ነገር ለአንተ ያለኝ ምስጋና እየጨመረ እንዲሄድ፣ የትሕትና ስጦታ በውስጤ እንዲጠልቅ እጸልያለሁ።

በውስጤ የምታድሪ እጅግ ቅድስት ሥላሴ ሆይ፣ እወድሻለሁ፣ በአንቺ እታመናለሁ፣ ሕይወቴን ለአንቺ አስረክባለሁ።

ትምህርት ስልሳ ስምንት፦ የፍቅር ፍላጻ

ቅድስት ቴሬዛ፣ እግዚአብሔር የራሱን ማንነት በነፍስ ሕልውና እጅግ ጥልቅ ማዕከል ሲገልጥ፣ ነፍስ የምትቀበለውን አንድ የመጨረሻ ኃይለኛ ተሞክሮ በመግለጽ ስለ ስድስተኛዎቹ መኖሪያዎች ያቀረበችውን ትምህርት ታጠናቅቃለች።

ነፍስ እንዲህ በፍቅር እየነደደች ሳለ፣ ሞት መምጣቱን እንዴት እንደሚያዘገይ የሚያስታውስ ሐሳብ በአእምሮ ሲያልፍ ወይም ቃል ሲነገር፣ ልብ እንዴትና ከየት እንደመጣ ሳያውቅ፣ ከእሳታዊ ፍላጻ የሚመጣ ያህል ምት የሚደርስበት ብዙ ጊዜ ይከሰታል… ይህም የሚሆነው በነፍስ ጥልቅ ውስጥና ማዕከል ሲሆን፣ ይህ መብረቅ በፈጣን ጉዞው በተፈጥሮአችን ያለውን ምድራዊ ክፍል ሁሉ ዱቄት ያደርገዋል። በዚያን ጊዜ የራሳችንን ሕልውና እንኳን ማስታወስ አንችልም፤ ምክንያቱም የነፍስ ችሎታዎች በአንድ አፍታ እጅግ ስለሚታሰሩ፣ ሥቃያችንን ለመጨመር ከሚቀርላቸው ኃይል በስተቀር ምንም ማድረግ አይችሉም። እያጋነንሁ እንደሆነ አታስቡ፤ እንዲያውም የሚከሰተውን ነገር ለማስረዳት ቃሌ ይጎድላል፣ ይህ በቃላት ሊገለጽ አይችልምና (VI.XI #2)።

ይህ ከእግዚአብሔር የሚመጣ መንፈሳዊ ግንኙነት ከጥቂት ሰዓታት በላይ አይቆይም። ነፍስ ከዚያ በላይ ልትቋቋመው ስለማትችል፣ አንዳንድ ጊዜ አሥራ አምስት ደቂቃ ብቻ ይቆያል። ነገር ግን ተሞክሮው እጅግ ጥልቅ ከመሆኑ የተነሣ፣ ለቀጣዮቹ ቀናት በሰውነት ክፍሎች ሁሉ ላይ ተጽዕኖ ያሳድራል። የሰውነት መገጣጠሚያዎች ሁሉ ሙሉ በሙሉ ይፈናቀላሉ፤ ሆኖም ሕመሙ በሰውነት ውስጥ አይሰማም፤ ከዚያ እጅግ የሚበልጥ ሥቃይ ሊሸከም በሚችለው መንፈስ ውስጥ ብቻ ይሰማል። ሥቃዩ ከመግለጽ በላይ ነው፤ ነገር ግን በዚህ እሳታዊ ፍላጻ የሚገኙት መንፈሳዊ ጥቅሞች ከደረሰው ማንኛውም ሕመም እጅግ ይበልጣሉ። ልዩነቱ በውቅያኖስና በአንዲት የውኃ ጠብታ መካከል እንዳለው ነው።

ከእነዚህ መንፈሳዊ ሥቃዮች አንዱ፣ በዚህ ዓለም ካለው ሁሉ ሙሉ በሙሉ ከመላቀቅ፣ ሆኖም ወደ መጪው ዓለም ሙሉ በሙሉ ለመግባት ካለመቻል የሚመጣ ብቸኝነት ነው። ነፍስ ከሁለቱ ዓለሞች አንዱም ሙሉ በሙሉ ሳይሆንላት፣ በመካከላቸው ተንጠልጥላ፣ ወደ አንዱም ሳትደርስ የቀረች ያህል ነው፤ ሙሉ በሙሉ መሞትና ወደ እግዚአብሔር ራሱ ፈጽማ መግባትን ትመኛለች። ሥቃዮቹ ከባድ ቢሆኑም፣ ነፍስን ወደ ሰባተኛው መኖሪያ ለማስገባት የማዘጋጀት ክብራማ ዓላማ ያገለግላሉ። በዚያም ወደ መለኮታዊ ጋብቻ ትገባለች፣ ከእግዚአብሔር ጋር ያላትንም አንድነት ወደ ፍጻሜ ታደርሳለች።

ነፍስ በአእምሮ የሚታወቀውን ይህን ራእይና አብረውት የሚመጡትን መንፈሳዊ ሥቃዮች ከተቀበለች በኋላ፣ በተገቢው ጊዜ እግዚአብሔር ሌላ ጸጋ ይሰጣታል። ይህ እጅግ ኃይለኛ የሆነ መጽናናት ነው፤ ከሥቃዮቹ ጋር ተቀላቅሎ ነፍስ በቀረው የሕይወት ዘመኗ ሁሉ እነዚያን ሥቃዮች እንድትቋቋም ያስችላታል። ያንን መጽናናት ካገኘች፣ የእግዚአብሔር ፈቃድ ቢሆን፣ ነፍስ ለአንድ ሺህ የሕይወት ዘመናት ወይም ከዚያም በላይ በደስታ ሥቃይን ትቀበል ነበር። አሁን ነፍስን ለመጨረሻ መኖሪያዋ ያዘጋጇት እነዚህ የመጨረሻ ጸጋዎች ናቸው።

ለማሰላሰል፦ ይህን ከእግዚአብሔር የሚመጣ “እሳታዊ ፍላጻ” ተሞክሮ አጋጥሞህ ከሆነ፣ በቃላት ፈጽሞ ሊገለጽ እንደማይችል ቅድስት ቴሬዛ ከተናገረችው ጋር ምናልባት ትስማማለህ። ይህ ተሞክሮ የሚያጋጥማቸው ጥቂቶች ቢሆኑም፣ ሊሆን እንደሚችል እወቅ። በሰባተኛው መኖሪያ ለሚፈጸመው መንፈሳዊ ጋብቻ የመጨረሻ ዝግጅት የሚያደርገው ይህ ስጦታ፣ አንተ ልታገኘው ከማትችለው ነገር መካከል አይደለም። እውነት ነው፣ ሊመጣ የሚችለው እንደ ስጦታ ከእግዚአብሔር ብቻ ነው፤ ሆኖም እግዚአብሔር ይህን ሊሰጥህ በጥልቅ እንደሚሻ እወቅ።

እግዚአብሔር ቅዱስ እንድትሆን እንደሚፈልግ አሰላስል። ቅዱስ ሊያደርግህ ይፈልጋል። እንዲሁም እስከዚህ ድረስ የጠለቀ ቅድስና ሊገኝ እንደሚችል አሰላስል። እግዚአብሔር ነፍስህን ሙሉ በሙሉ የራሱ እንዲያደርጋት፣ አንተን እንዲለውጥና ከእርሱ ጋር አንድ እንዲያደርግህ መፍቀድ ይቻላል። ይህን ታምናለህ?

ብዙ ጊዜ ፍጹምነትን መድረስ አይቻልም ብለን እያሰብን እንኖራለን። በራሳችን ብቻ ለመድረስ በእርግጥ አንችልም። ለእግዚአብሔር ግን ሁሉ ይቻላል። ይህን እመን። በዚህ እውነት ላይ አሰላስል። ተቀበለው፤ በዚህም ጉዞ ለመጓዝ ራስህን ስጥ። ይህ እሳታማ ፍላጻ በነፍስህ ማዕከል እንዲሰጥህ ጸልይ። ይህን ስጦታ ለመቀበል ሙሉ በሙሉ ተዘጋጅተህ፣ በዚህም ወደ ሰባተኛው ማደሪያ መንፈሳዊ ጋብቻ እስክትገባ ድረስ፣ እግዚአብሔርን ከመፈለግ ፈጽሞ አትታክት።

የቅድስና ሁሉ ጌታ ሆይ፣ አንተ ፍጹምነት ነህ። አንተ ቅድስና ነህ። አንተ ወሰን የሌለህ የሁሉ አምላክ ነህ። እባክህ፣ ወደ መለኮታዊ ሕልውናህ ሙሉ በሙሉ ሳበኝ። ከኃጢአት ሁሉ ነፃ አውጣኝ። ከጉድለቴ ሁሉ ፈውሰኝ። በፍቅርህ አቃጥለኝ። ከአንተ ጋር በነፍሴ ውስጠኛው ማደሪያ እኖር ዘንድ፣ ወደ አንተ በማደርገው ጉዞ ፈጽሞ እንዳልታክት እጸልያለሁ።

በውስጤ የምታድሪ እጅግ ቅድስት ሥላሴ ሆይ፣ እወድሻለሁ፣ በአንቺ እታመናለሁ፣ ሕይወቴንም ለአንቺ አስረክባለሁ።

ማውጫ