ആറാം വാസസ്ഥാനങ്ങൾ

വിവാഹനിശ്ചയത്തിന്റെ കാലം

പാഠം അൻപത്തൊൻപത്: ആദ്യം “മോശം” വാർത്ത

ഒരു ആത്മാവ് ദൈവത്തിലേക്ക് കൂടുതൽ ഉയരുകയും, ദൈവം വസിക്കുന്ന ആന്തരികമായ കേന്ദ്രമുറിയിലേക്ക് കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ പ്രവേശിക്കുകയും ചെയ്യുന്തോറും, ആ വ്യക്തി അനുഭവിക്കുന്ന സഹനങ്ങൾ കുറയുമെന്ന് കരുതാൻ എളുപ്പമാണ്. എന്നാൽ അതിശയകരമെന്നു പറയട്ടെ, നേരെ മറിച്ചാണ് സത്യം.

എന്റെ ദൈവമേ, ഏഴാം വാസസ്ഥാനങ്ങളിൽ പ്രവേശിക്കുന്നതിനുമുമ്പ് ആന്തരികവും ബാഹ്യവുമായ എത്രയധികം കഷ്ടതകൾ ഒരാൾ സഹിക്കേണ്ടിവരുന്നു! ചിലപ്പോൾ ഇതിനെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ ഭയപ്പെടുന്നു: അവയെക്കുറിച്ച് മുൻകൂട്ടി അറിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ, ലഭിക്കാനിരിക്കുന്ന നേട്ടം എത്ര വലുതായി തോന്നിയാലും, മാനുഷിക ദുർബലതയ്ക്ക് അവയെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്തപോലും താങ്ങാനോ അവയെ നേരിടാൻ തീരുമാനിക്കാനോ കഴിയുമായിരുന്നില്ല (VI.I #3).

തന്നോട് ഇത്രയേറെ അടുത്തിരിക്കുന്ന ഒരു ആത്മാവിൽ കഠിനമായ പരീക്ഷണങ്ങളും സഹനങ്ങളും ദൈവം തുടർന്നും അനുവദിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ടായിരിക്കും? ഈ സഹനങ്ങൾ ഒരാളുടെ പാപങ്ങളുടെ നേരിട്ടുള്ള ഫലമല്ല. മുൻപുള്ള വാസസ്ഥാനങ്ങളിൽ, മാരകപാപങ്ങളെയും ലഘുപാപങ്ങളെയും അതിജീവിക്കാൻ പരിശ്രമിക്കുമ്പോൾ ആത്മാവ് വളരെയധികം സഹിച്ചിരുന്നു. ആറാം വാസസ്ഥാനങ്ങളിൽ, ആത്മീയമായ ഓരോ അപൂർണതയിൽനിന്നുമുള്ള ശുദ്ധീകരണം തുടർന്നും നടക്കുന്നു; അത് സഹനത്തിന് ഇടയാക്കുന്നു. എന്നാൽ ഇവിടെ സഹനങ്ങളിൽ ഭൂരിഭാഗവും മറ്റൊരു തരത്തിലുള്ളതും മറ്റൊരു ലക്ഷ്യത്തിനുവേണ്ടിയുള്ളതുമാണ്.

ദൈവം അത്രമേൽ ശക്തനായതിനാൽ, അവിടുന്ന് സഹനത്തെയും മരണത്തെയും സ്വീകരിച്ച് അവയെ വിശുദ്ധിയിലേക്കുള്ള മാർഗമാക്കി മാറ്റിയിരിക്കുന്നു. സഹനത്തിന് ഇപ്പോൾ വലിയ ആത്മീയശക്തി ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു. കൃപയാൽ രൂപാന്തരപ്പെട്ട സഹനാനുഭവത്തിന് ഇപ്പോൾ ഒരു ആത്മാവിൽ ധൈര്യം, എളിമ, വിശ്വാസപൂർവമായ ആശ്രയം തുടങ്ങിയ അനേകം പുണ്യങ്ങൾ വളർത്താൻ കഴിയും. തന്നോടുതന്നെ പൂർണമായി മരിക്കുന്നത് ഇപ്പോൾ ക്രിസ്തുവിലുള്ള നവജീവനിലേക്കുള്ള മാർഗമാണ്.

ഈ വാസസ്ഥാനങ്ങളിലെ സഹനങ്ങൾ ബാഹ്യവും ആന്തരികവുമാണ്. രോഗങ്ങൾ, പരസ്യമായ അപമാനങ്ങൾ, മറ്റുള്ളവരുടെ പരിഹാസം, ഭൗതിക സമ്പത്തുകളുടെ നഷ്ടം, ജീവിതത്തിൽ സാധാരണമായ മറ്റു പല പരീക്ഷണങ്ങൾ എന്നിവ ബാഹ്യസഹനങ്ങളിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. ആത്മീയയാത്രയുടെ ഈ ഘട്ടത്തിൽ ദൈവം പലപ്പോഴും ഈ പരീക്ഷണങ്ങൾ അനുവദിക്കുന്നു. കാരണം, അവ സഹിച്ചുകഴിയുമ്പോൾ ഒടുവിൽ ആത്മാവിന് അവയിൽനിന്ന് വലിയ പ്രയോജനം ലഭിക്കുമെന്ന് അവിടുന്ന് കാണുന്നു.

ഏതെങ്കിലും ബാഹ്യപരീക്ഷണം ഉളവാക്കുന്ന ആന്തരികവേദന, പ്രാർഥനയിലെ വരൾച്ച, ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കാനുള്ള കഴിവില്ലായ്മ, വിശദീകരിക്കാനാകാത്തതും ഉറവിടമൊന്നുമില്ലെന്നു തോന്നുന്നതുമായ കഠിനമായ ആന്തരിക ആത്മീയവേദനപോലും ആന്തരിക പരീക്ഷണങ്ങളിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. ഇതിലെല്ലാം, ആത്മാവിന് തന്റെ പാപത്തെക്കുറിച്ചും എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും താൻ പൂർണമായി ദൈവത്തെ ആശ്രയിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചും തീവ്രമായ ബോധ്യമുണ്ട്. അതിനാൽ, മറ്റുള്ളവർ അതിന്റെ പുണ്യത്തെപ്രതി പ്രശംസിക്കുമ്പോൾ അത് വളരെയധികം വേദനിക്കുന്നു. കാരണം, തന്നിലുള്ള ഏതൊരു നന്മയുടെയും ഉറവിടം താനല്ല, ദൈവം മാത്രമാണെന്ന് അതിനറിയാം. എല്ലാം ദൈവത്തിൽനിന്നാണെന്ന് ആത്മാവിന് അറിയാവുന്നതിനാൽ, വിദ്വേഷത്തെക്കാൾ കൂടുതൽ പ്രശംസ അതിനെ വേദനിപ്പിക്കുന്നു.

ഈ ബുദ്ധിമുട്ടുകളെല്ലാം ദൈവം നീക്കിത്തരുന്നതിനായി കാത്തിരിക്കുക എന്നതാണ് ഏക പ്രതിവിധി. അതു സംഭവിക്കുമ്പോൾ മനസ്സ് തെളിയുകയും എല്ലാം പൂർവസ്ഥിതിയിലാകുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ വിജയം നേടിയത് ദൈവമാണെന്ന് ആത്മാവ് അറിയുന്നു. സ്വന്തം ബലഹീനതയും ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയും കാണുമ്പോൾ ആത്മാവ് കൂടുതൽ എളിമപ്പെടുന്നു.

വേദനാജനകമായ ഈ അനുഭവങ്ങളിലൂടെ കടന്നുപോകുമ്പോൾ ഒരു ആത്മാവിന് ചെയ്യാൻ കഴിയുന്ന ഏറ്റവും നല്ല കാര്യം ഇതാണ്: ദൈവത്തിൽ ആശ്രയിക്കുക; താൻ അനുഭവിക്കുന്ന സഹനങ്ങൾ തന്നിൽ കരുത്തും എളിമയും ധൈര്യവും രൂപപ്പെടുത്താൻ അനുവദിക്കുക; ദൈവത്തിന്റെ സത്യങ്ങൾ സ്വയം ഓർമിപ്പിക്കുക; ബാഹ്യമായ ഉപവിപ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുക.

വിചിന്തനം: നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ പീഡാനുഭവത്തിലേക്ക് കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ പ്രവേശിക്കാൻ നിങ്ങൾ സന്നദ്ധരാണോ? യേശു എല്ലാ വിധത്തിലും പരിപൂർണനായിരുന്നു. എന്നിട്ടും ബാഹ്യവും ആന്തരികവുമായ അവിടുത്തെ സഹനം അതികഠിനമായിരുന്നു. നമ്മുടെ മാനുഷിക സഹനത്തെ വിശുദ്ധിയിലേക്കുള്ള ഒരു മാർഗമായി രൂപാന്തരപ്പെടുത്തുന്നതിനായി, തന്റെ ആത്മാവിൽ ഇതു സംഭവിക്കാൻ അവിടുന്ന് അനുവദിച്ചു. പരിപൂർണതയിലേക്കുള്ള ഈ മാർഗം സ്വീകരിക്കാൻ നിങ്ങൾ സന്നദ്ധരാണോ? ഈ ദൈവികരഹസ്യത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കാൻ നിങ്ങൾ സന്നദ്ധരാണോ?

ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള പരീക്ഷണം നേരിടുമ്പോൾ, വീഴ്ച സംഭവിച്ച നമ്മുടെ മനുഷ്യസ്വഭാവം ആദ്യം അതിൽനിന്നു പുറത്തുകടക്കാനുള്ള വഴി തേടുന്നു. നാം ഒരു പ്രതിവിധി അന്വേഷിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഈ വാസസ്ഥാനങ്ങളിൽ “പ്രതിവിധി” സഹനത്തെ ഇല്ലാതാക്കുകയല്ല, അതിനെ സ്വീകരിക്കുകയാണ്. എല്ലാ സഹനങ്ങളും സ്വീകരിക്കുകയും രൂപാന്തരപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്ത ക്രിസ്തുവിനോട് നമ്മുടെ ജീവിതം ഒന്നിപ്പിക്കുന്നതിനായി നാം സഹനത്തെ കൂടുതൽ പൂർണമായി സ്വീകരിക്കുന്നു. നാം കർത്താവിനെക്കാൾ വലിയവരല്ല. അവിടുത്തെ മഹത്ത്വത്തിൽ പങ്കുചേരണമെങ്കിൽ, അവിടുന്ന് ജീവിച്ച അതേ ജീവിതം നാമും ജീവിക്കണം. നിങ്ങൾ ഇത് മനസ്സിലാക്കുന്നുണ്ടോ? ദൈവത്തിൽനിന്നുള്ള ഈ ദാനം സ്വീകരിക്കാൻ നിങ്ങൾ സന്നദ്ധരാണോ?

ഇപ്പോൾ നിങ്ങൾ നേരിടാൻ പാടുപെടുന്ന സഹനത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുക. അതിൽനിന്നു പുറത്തുകടക്കാനുള്ള വഴി തേടുന്നതിനുപകരം, സാധ്യമായ ഏറ്റവും മഹത്തായ ലക്ഷ്യത്തിലേക്കുള്ള മാർഗമായി ആ സഹനത്തെ കാണുക. വിശുദ്ധി എന്ന ലക്ഷ്യത്തിലേക്കുള്ള മാർഗമായി അതിനെ കാണുക. യേശുവിന്റെ കുരിശിലേക്ക് ദൃഷ്ടിയുറപ്പിക്കുക. അവിടുന്ന് സഹിച്ച ഓരോ ബാഹ്യവും ആന്തരികവുമായ വേദനയെക്കുറിച്ച് ധ്യാനിക്കുക. അവിടുത്തെ ആത്മാവിലേക്കു നോക്കാൻ ശ്രമിക്കുക; അവിടുന്ന് കടന്നുപോയ അനുഭവങ്ങളെല്ലാം നിങ്ങൾക്ക് വെളിപ്പെടുത്തിത്തരണമേ എന്ന് അവിടുത്തോട് അപേക്ഷിക്കുക. അവിടുത്തെ സഹനത്തെ ഒരു ബലിയായി സ്വീകരിക്കുക. കർത്താവ് വസിക്കുന്ന നിങ്ങളുടെ ആത്മാവിന്റെ ഏറ്റവും ഉള്ളിലുള്ള മുറിയിലേക്ക് പ്രവേശിക്കാൻ പരിശ്രമിക്കുക. അവിടെ, ഉള്ളിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ, നിങ്ങളുടെ സഹനത്തെ അവിടുത്തേക്കുള്ള ബലിയായി അർപ്പിക്കുക. അവിടുന്ന് ഈ സമർപ്പണം സ്വീകരിക്കുകയും തന്റെ കുരിശിലൂടെ നേടിയ കൃപയുടെ പൂർണത നിങ്ങളുടെമേൽ ചൊരിയുകയും ചെയ്യും.

സഹനമനുഭവിക്കുന്ന എന്റെ കർത്താവേ, എല്ലാ സഹനങ്ങളെയും അങ്ങ് നേരിട്ടു അഭിമുഖീകരിച്ചു. എല്ലാ സഹനങ്ങളും സ്വീകരിച്ച് അവയെ കൃപയുടെ പൂർണതയിലേക്കുള്ള പുതിയതും മഹിമാപൂർണവുമായ മാർഗമാക്കി മാറ്റുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തിൽ അങ്ങ് ഒരിക്കലും പതറിയില്ല. ബാഹ്യമായും ആന്തരികമായും ഞാൻ അനുഭവിക്കുന്ന ഓരോ സഹനവും സ്വീകരിക്കാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. അങ്ങനെ എനിക്ക് അങ്ങയെ കൂടുതൽ പൂർണമായി അനുകരിക്കാൻ കഴിയട്ടെ. എന്റെ സഹനത്തെ ഞാൻ സ്വതന്ത്രമനസ്സോടെ സ്വീകരിച്ച്, എന്റെ ആത്മാവിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ അങ്ങേക്കുള്ള ബലിയായി അർപ്പിക്കുമ്പോൾ, അത് എനിക്കും ലോകത്തിനും സമൃദ്ധമായ കൃപ ലഭിക്കാനുള്ള മാർഗമായിത്തീരട്ടെ.

എന്നിൽ വസിക്കുന്ന അതിപരിശുദ്ധ ത്രിത്വമേ, ഞാൻ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കുന്നു, ഞാൻ അങ്ങയിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു, എന്റെ ജീവിതം ഞാൻ അങ്ങയ്ക്കു സമർപ്പിക്കുന്നു.

പാഠം അറുപത്: ഏറ്റവും ഉള്ളിലെ ആഴങ്ങളിൽനിന്നുള്ള മൃദുവായ കുത്തിത്തുളയ്ക്കലുകൾ

ഓരോ ആത്മാവിനും തനതായ വിധത്തിലാണ് ദൈവം അതിനെ ശുദ്ധീകരിക്കുകയും ശക്തിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നത്. അതിനാൽ, ആത്മാവ് സമാധാനത്തിൽ നിലനിൽക്കുമ്പോഴും ആന്തരികമായി നിഗൂഢമായ വിധത്തിൽ സഹിക്കുന്ന മറ്റു രീതികളെക്കുറിച്ച് വിശുദ്ധ ത്രേസ്യാ തുടർന്നും വിവരിക്കുന്നു.

ആത്മാവിനുതന്നെ തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയാത്തത്ര സൂക്ഷ്മമായ മാർഗങ്ങളിലൂടെ അവിടുന്ന് തന്നോടുള്ള അതിന്റെ അഭിലാഷം വർധിപ്പിക്കുന്നു; ഇവ വ്യക്തിപരമായി അനുഭവിച്ചവർക്കല്ലാതെ മറ്റാർക്കും അവ വിശദീകരിച്ചുകൊടുക്കാൻ എനിക്കു കഴിയുമെന്നും ഞാൻ കരുതുന്നില്ല. ആത്മാവിന്റെ അത്യന്തം ആന്തരികമായ ആഴങ്ങളിൽനിന്ന് ഉയരുന്ന മൃദുലവും സൂക്ഷ്മവുമായ പ്രേരണകളാണ് ഈ അഭിലാഷങ്ങൾ; ഇവയെ ഉപമിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒന്നും എനിക്കറിയില്ല (VI.II #2).

അവൾ തുടർന്ന് പറയുന്നു: “ഈ സഹനം ഹൃദയത്തെത്തന്നെ തുളച്ചുകയറുന്നതായി തോന്നുന്നു; അതിനെ മുറിവേൽപ്പിച്ചവൻ അസ്ത്രം വലിച്ചെടുക്കുമ്പോൾ ഹൃദയവും അതോടൊപ്പം വലിച്ചെടുക്കുന്നതായി തോന്നുന്നു; അത്ര ആഴമുള്ളതാണ് അത് അനുഭവിക്കുന്ന സ്നേഹം.” ആത്മാവിന്റെ അത്യന്തം ആന്തരികമായ ആഴത്തിൽ വ്യക്തി അനുഭവിക്കുന്ന ഈ മൃദുലവും ആഴമേറിയതും തുളച്ചുകയറുന്നതുമായ വേദന അതീവ ആനന്ദദായകവും സമാധാനപൂർണവുമാണ്. ആത്മാവ് അതിൽ വിശ്രമിക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴേക്കും “ആ ചെറിയ തീപ്പൊരി പെട്ടെന്ന് അണഞ്ഞുപോകുന്നു; സ്നേഹത്തിന്റെ ആ വേദനകൾ വീണ്ടും സഹിക്കാനുള്ള അഭിലാഷം ഹൃദയത്തിൽ അവശേഷിക്കുന്നു.”

ആത്മാവിന്റെ കേന്ദ്രത്തിലേക്കുള്ള ഈ തുളച്ചുകയറ്റത്തിൽ ഒരാളുടെ ഓർമയോ ഭാവനയോ യുക്തിയോ പങ്കുചേരുന്നില്ല. ഈ കഴിവുകൾ ഈ അനുഭവത്തെക്കുറിച്ച് ബോധവാന്മാരാകുകയും എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നതെന്ന് വിസ്മയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുവെങ്കിലും ഇടപെടുന്നില്ല. ഈ അനുഭവം വന്നും പോയുമിരിക്കാം; അതിന്റെ തീവ്രത കൂടുകയും കുറയുകയും ചെയ്യാം. ഇതിലുടനീളം, ആത്മാവിനു ഗ്രഹിക്കാൻ കഴിയുന്നതിലും ഏറെ ആഴത്തിൽ ദൈവം വിസ്മയകരമായ ഒരു പ്രവൃത്തി ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

ഇതിനു കാരണമാകാൻ പിശാചിനു കഴിയില്ലെന്നും ആത്മാവിനു വ്യക്തമായി അറിയാം. ഒന്നാമതായി, ഇത് ആസ്വാദ്യവും ആനന്ദകരവും സമാധാനപൂർണവുമായ ഒരു വേദനയാണ്. ദൈവത്തിനു മാത്രമേ വേദനയെ ഇത്തരമൊരു ആനന്ദത്തോടു ചേർക്കാൻ കഴിയൂ. പിശാച് ഉള്ളിൽ വേദന ഉളവാക്കുമ്പോൾ സമാധാനമുണ്ടാകുന്നില്ല; ഉത്കണ്ഠയും നിരാശയും ആശയക്കുഴപ്പവും മാത്രമേ ഉണ്ടാകൂ. രണ്ടാമതായി, പിശാചിന് യാതൊരു നിയന്ത്രണവുമില്ലാത്ത അത്യന്തം ആന്തരികമായ ആഴങ്ങളിൽനിന്നാണ് ഈ വേദന വരുന്നത്. മൂന്നാമതായി, ആത്മാവിൽ ഉളവാകുന്ന നല്ല ഫലം ഇത് ദൈവത്തിൽനിന്നുള്ളതാണെന്നതിന്റെ വ്യക്തമായ അടയാളമാണ്. ദൈവത്തിനുവേണ്ടി സന്തോഷത്തോടെ സഹിക്കാനും ഭൗമികസുഖങ്ങളെല്ലാം വ്യർഥവും വിലയില്ലാത്തവയുമായി കണ്ട് ഉപേക്ഷിക്കാനും ആത്മാവ് ദൃഢനിശ്ചയം ചെയ്യുന്നു.

വിചിത്രവും തുളച്ചുകയറുന്നതും ആനന്ദദായകവുമായ ഈ ദാനം ദൈവത്തിൽനിന്നുള്ളതാണെന്ന് ആത്മാവിന് അറിയാം; അത് ഒരിക്കലും സംശയിക്കുകയുമില്ല. മറിച്ച്, ഇത്ര നിഗൂഢവും മറഞ്ഞിരിക്കുന്നതുമായ വിധത്തിൽ ദൈവം തന്റെ ഉള്ളിൽ ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന സകലതിനെയും സന്തോഷത്തോടെ പ്രതീക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് ആത്മാവ് അതു സ്വീകരിക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ ആത്മാവ് ദൈവത്തെ കൂടുതൽ തീവ്രമായി അഭിലഷിക്കുന്നു; ഇനിയും പൂർണമായി സ്വന്തമാക്കാത്തതിനുവേണ്ടിയുള്ള ആ അഭിലാഷം ഈ മധുരവേദനയെ കൂടുതൽ തീവ്രമാക്കുന്നു.

അവസാനമായി, ചിലപ്പോൾ യാതൊരു വേദനയും ഉളവാക്കാതെതന്നെ ഇതേ കൃപകൾ ഒരു ആത്മാവിനു നൽകപ്പെടുന്നു. പകരം, ദൈവത്തിന് വീരോചിതമായ സ്നേഹപ്രവൃത്തികളും സ്തുതിയും ആരാധനയും അർപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അവിടുത്തെ അഭിലഷിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന ആനന്ദദായകമായ തീക്ഷ്ണത ആത്മാവിനു നൽകപ്പെടുന്നു.

വിചിന്തനം: നമ്മുടെ ആത്മാക്കളെ പൂർണതയിലെത്തിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ വഴികൾ നിഗൂഢവും നമുക്ക് ഒരിക്കലും പൂർണമായി ഗ്രഹിക്കാനാവാത്തവയുമാണ്. നിങ്ങൾക്ക് മനസ്സിലാകാത്ത ഒരു പ്രവൃത്തി ദൈവം എപ്പോഴെങ്കിലും നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ ചെയ്തിട്ടുണ്ടോ? ദൈവത്തിൽനിന്നുള്ളതാണെന്ന് നിങ്ങൾ അറിഞ്ഞതും, സമൃദ്ധമായ നല്ല ഫലം പുറപ്പെടുവിച്ചതും, അതേസമയം നിങ്ങളെ സമാധാനവും സന്തോഷവും നിറഞ്ഞവരാക്കിയതുമായ ഒരു ആന്തരിക തുളച്ചുകയറ്റം നിങ്ങൾ എപ്പോഴെങ്കിലും അനുഭവിച്ചിട്ടുണ്ടോ?

ഇത്തരമൊരു അനുഭവം നിങ്ങൾക്ക് ഒരിക്കലും ഉണ്ടായിട്ടില്ലെങ്കിൽ, ദൈവം നൽകുന്ന ആഴമേറിയതും നിഗൂഢവുമായ ഈ ശുദ്ധീകരണപ്രവൃത്തിയെക്കുറിച്ച് വിശുദ്ധ ത്രേസ്യാ നൽകുന്ന വിവരണത്തിൽ കുറഞ്ഞത് ഒരു വിശ്വാസപ്രകടനമെങ്കിലും നടത്താൻ ശ്രമിക്കുക. അവിടുത്താൽ പൂർണമായി രൂപാന്തരപ്പെടുന്നതിനായി അവിടുത്തേക്കുവേണ്ടി എന്തും സഹിക്കാൻ നിങ്ങൾ സന്നദ്ധരാണെന്ന് ദൈവത്തോടു പറയുക. നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ ദൈവം ഉളവാക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന യാതൊരു തുളച്ചുകയറ്റത്തെയും ഭയപ്പെടരുത്. പ്രത്യാശയോടും സന്തോഷത്തോടുംകൂടെ അതിനായി കാത്തിരിക്കുക; ദൈവം ഈ വിശുദ്ധ ദാനം നിങ്ങൾക്കു നൽകുന്ന നിമിഷംതന്നെ അതിനെ സ്വീകരിക്കുക.

പരിശുദ്ധനായ ദൈവമേ, അങ്ങയുടെ വഴികൾ യഥാർഥത്തിൽ നിഗൂഢവും ചിലപ്പോൾ അമ്പരപ്പിക്കുന്നവപോലുമാണ്. എന്നിലേക്കു വന്ന് അങ്ങയുടെ സ്നേഹാസ്ത്രത്താൽ എന്റെ ആത്മാവിന്റെ കേന്ദ്രം തുളയ്ക്കണമേ. സ്വന്തം ഇഷ്ടത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്ന എല്ലാ പ്രവണതകളിൽനിന്നും എന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കണമേ. വിശുദ്ധമായ സദ്‌ഗുണങ്ങളാൽ എന്നെ നിറയ്ക്കണമേ. അങ്ങയുടെ ഹൃദയത്തിലെ നിർമലമായ ത്യാഗസ്നേഹത്താൽ എന്നെ ജ്വലിപ്പിക്കണമേ. അങ്ങ് എന്നിൽ ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഒന്നിൽനിന്നും ഞാൻ ഒരിക്കലും പിൻമാറാതിരിക്കട്ടെ; പകരം, എന്റെ ആത്മാവിന്റെ സർവശക്തിയോടുംകൂടെ ഞാൻ അതിലേക്ക് ഓടിയടുക്കട്ടെ.

എന്നിൽ വസിക്കുന്ന അതിപരിശുദ്ധ ത്രിത്വമേ, ഞാൻ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കുന്നു, ഞാൻ അങ്ങയിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു, എന്റെ ജീവിതം ഞാൻ അങ്ങയ്ക്കു സമർപ്പിക്കുന്നു.

പാഠം അറുപത്തൊന്ന്: ഭാവനയിൽ ലഭിക്കുന്ന വചനശ്രവണം

ഒരു ആത്മാവ് മുന്നേറുമ്പോൾ, ദൈവം തന്നോടു സംസാരിക്കുന്ന അനേകം വഴികളെക്കുറിച്ച് അത് കൂടുതൽ കൂടുതൽ ബോധവാനാകുന്നു. ഭാവനാത്മക വചനാനുഭവങ്ങൾ, ഭാവനാത്മക ദർശനങ്ങൾ, ബൗദ്ധിക ദർശനങ്ങൾ എന്നിവയാണ് സാധാരണമായ മൂന്നു വഴികൾ. ഈ ആശയവിനിമയങ്ങളെക്കുറിച്ച് വിശുദ്ധ ത്രേസ്യാ പറയുന്നു:

പലവിധത്തിൽ ആത്മാവിനെ അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്ന വാക്കുകളിലൂടെയാണ് അവിടുന്ന് ഇതു ചെയ്യുന്നത്; ചിലപ്പോൾ അവ പുറത്തുനിന്നു വരുന്നതായി തോന്നുന്നു; മറ്റു ചിലപ്പോൾ ആത്മാവിന്റെ ആന്തരിക ആഴങ്ങളിൽനിന്നും; അല്ലെങ്കിൽ അതിന്റെ ഉന്നതമായ ഭാഗത്തുനിന്നും; എന്നാൽ മറ്റു ചില സംസാരങ്ങൾ യഥാർഥമായ ഒരു സ്വരംപോലെ കാതുകൾകൊണ്ട് കേൾക്കാവുന്നത്ര ബാഹ്യമായിരിക്കും.

ദൈവം തന്നോടു ഭാവനയിൽ വ്യക്തമായും നേരിട്ടും സംസാരിക്കുന്നതായി ആത്മാവ് അനുഭവിക്കുന്നതാണ് ഭാവനയിലൂടെയുള്ള വചനാനുഭവം. ആത്മാവുമായി ആശയവിനിമയം നടത്താൻ ദൈവം ഈ മാർഗം ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ഭാവനയിലൂടെയുള്ള ഈ വചനാനുഭവങ്ങൾ എല്ലായ്‌പോഴും അത്ര വിശ്വസനീയമല്ല. കാരണം, വ്യാജ വചനാനുഭവങ്ങൾ പിശാചിൽനിന്നോ സ്വന്തം ഭാവനയിൽനിന്നോ ഉണ്ടാകാം. വളരെ സജീവമായ ഭാവനയുള്ളവർ ദൈവത്തിൽനിന്നുള്ളവയെന്നു തോന്നുന്ന ഈ വ്യാജ “വചനങ്ങൾക്ക്” പലപ്പോഴും വശംവദരാകാറുണ്ട്. ദൈവം തങ്ങളോടു സംസാരിച്ചുവെന്ന് അവർ വിശ്വസിച്ചേക്കാം; എന്നാൽ അവരുടെ ഭാവനയുടെ ദൗർബല്യമോ പിശാചിന്റെ വഞ്ചനയോ ആയിരുന്നു അതിന്റെ യഥാർഥ ഉറവിടം. ഭാവനയിൽ ദൈവം അരുളിച്ചെയ്തതായി അനുഭവപ്പെടുന്ന ഒരു വചനം യഥാർഥമാണോ എന്നു വിവേചിച്ചറിയാൻ, അവയുടെ ഉറവിടം പരിശോധിക്കുന്നതിനുള്ള മൂന്ന് അടയാളങ്ങൾ വിശുദ്ധ ത്രേസ്യ നമുക്കു നൽകുന്നു.

ഒന്നാമതായി, വചനം ദൈവത്തിൽനിന്നുള്ളതാണെങ്കിൽ, അതിൽ പറയുന്ന കാര്യം ആ വചനംതന്നെ സാധ്യമാക്കും. ഉദാഹരണത്തിന്, ഒരാൾ വലിയ ഭയവും ഉത്കണ്ഠയും അനുഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണെന്നു കരുതുക. പെട്ടെന്നു ദൈവം ആ വ്യക്തിയോടു സംസാരിച്ച്, “ഭയപ്പെടേണ്ടാ, ഞാൻ നിന്നോടുകൂടെയുണ്ട്” എന്നു പറയുന്നു. ആ വചനം ദൈവത്തിൽനിന്നുള്ളതാണെങ്കിൽ, തന്റെ ഭയത്തെ അകറ്റുന്ന ദൈവശക്തി ആ വ്യക്തി ഉടനടി അനുഭവിക്കും.

രണ്ടാമതായി, യഥാർഥമായ ഒരു വചനാനുഭവത്തോടൊപ്പം എല്ലായ്‌പോഴും ആഴമായ സമാധാനവും ദൈവത്തിലുള്ള ആന്തരിക ഏകാഗ്രതയും ഉണ്ടായിരിക്കും. അതുവഴി ഹൃദയത്തിൽനിന്നു ദൈവത്തെ സ്തുതിക്കാൻ ആത്മാവ് പ്രചോദിതമാകും.

മൂന്നാമതായി, അരുളിച്ചെയ്യപ്പെട്ട വചനം ദൈവത്തിൽനിന്നുള്ളതാണെങ്കിൽ, മനസ്സ് അത് ഏറെക്കാലം ഓർത്തിരിക്കും. അത് ഭാവനയിൽനിന്നുള്ളതോ പിശാചിന്റെ വഞ്ചനയോ ആണെങ്കിൽ, അത് കൂടുതൽ വേഗത്തിൽ മങ്ങിപ്പോകും; ഭാവന താമസിയാതെ മറ്റു ചിന്തകളിലേക്കു തിരിയുകയും ചെയ്യും.

ദൈവം വിവിധ രീതികളിൽ നമ്മോടു സംസാരിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അറിയുകയാണ് പ്രധാനം. ഈ രീതിയിൽ, അവിടുന്ന് നമ്മുടെ ഭാവനയോടു വിശുദ്ധ ലിഖിതത്തിനു യോജിച്ച ഒരു വചനം അരുളിച്ചെയ്യുകയോ നമ്മുടെ ഓർമ്മയിൽനിന്ന് ഒരു ദൃശ്യം ഉണർത്തുകയോ ചെയ്യുന്നു. തുടർന്ന് ആ സന്ദേശം നമ്മുടെ മാനുഷിക യുക്തിക്കു മുമ്പിൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു; അവിടെ അത് മനസ്സിലാക്കപ്പെടുകയും തുടർന്ന് ഇച്ഛാശക്തിക്ക് ആശ്വാസം പകരുകയും ചെയ്യുന്നു. അങ്ങനെ, അരുളിച്ചെയ്യപ്പെട്ട വചനത്തോട് ആനന്ദപൂർവം പ്രതികരിക്കാൻ ഇച്ഛാശക്തി പ്രാപ്തമാകുന്നു. ഈ കൃപകൾ നമ്മെ അതിശയിപ്പിക്കേണ്ടതില്ല; ഈ വാസസ്ഥാനങ്ങളിൽ ദൈവം ആത്മാവുമായി ആശയവിനിമയം നടത്തുന്ന ഒരു സാധാരണ മാർഗമാണിത്.

വിചിന്തനം: ദൈവത്തിൽനിന്നുള്ളതാണെന്ന് നിങ്ങൾക്ക് അറിയാമായിരുന്ന ഏതെങ്കിലും ആശയം അവിടുന്ന് നിങ്ങൾക്കു പകർന്നുതന്നതായി പെട്ടെന്ന് എപ്പോഴെങ്കിലും അനുഭവപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടോ? ഇത്തരം അനുഭവങ്ങൾ നാം അന്വേഷിച്ചുനടക്കുകയോ അവയിൽ അമിതമായി മതിമറക്കുകയോ ചെയ്യരുത്. അവ ദൈവത്തിൽനിന്നുള്ളവയാണെങ്കിൽ, അവ നമ്മെ വിനയമുള്ളവരാക്കുകയും ആഴമായ സമാധാനവും ഉറച്ച ബോധ്യവും നമ്മിൽ അവശേഷിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും. ഇങ്ങനെയൊരു അനുഭവം നിങ്ങൾക്ക് ഉണ്ടായിരിക്കാവുന്ന ഏതെങ്കിലും സന്ദർഭം ഓർത്തെടുക്കാൻ ശ്രമിക്കുക.

ചില സമയങ്ങളിൽ നിങ്ങളുടെ ഭാവന അതിരുകടന്നു പ്രവർത്തിക്കാറുണ്ടോ? അങ്ങനെയെങ്കിൽ, ദൈവത്തിൽനിന്നുള്ള ഏതെങ്കിലും സന്ദേശം സ്വയം സങ്കല്പിച്ചെടുക്കാനോ, നിങ്ങളെ വഴിതെറ്റിക്കാൻ ദുഷ്ടൻ സൂക്ഷ്മമായി പറയുന്ന ഏതെങ്കിലും വാക്കിനു ചെവികൊടുക്കാനോ എളുപ്പമാണെന്നും മനസ്സിലാക്കുക. ദൈവം നിങ്ങളോടു സംസാരിച്ചുവെന്ന് ഒരിക്കലെങ്കിലും തോന്നുകയും, പിന്നീട് ആ സന്ദേശമെന്നു തോന്നിയ അനുഭവം നല്ല ഫലമൊന്നും പുറപ്പെടുവിച്ചില്ലെന്നോ, നിങ്ങളെ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലും ആശ്വാസമില്ലായ്മയിലും ആഴ്ത്തിയെന്നോ കണ്ടെത്തുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ടോ? അങ്ങനെയെങ്കിൽ, ഇത്തരം വ്യാജ ആശയവിനിമയങ്ങൾക്ക് നാം പലപ്പോഴും വശംവദരാകാറുണ്ടെന്ന പാഠം പഠിക്കുക. അവയെ തള്ളിക്കളയുക.

ദൈവം ചിലപ്പോൾ ഭാവനയോടു സംവദിക്കുന്ന ഈ സവിശേഷ രീതിയെക്കുറിച്ചു ചിന്തിക്കുമ്പോൾ, ഇത്തരം വചനങ്ങളുടെ പിന്നാലെ പോകുന്നതിലെ അപകടത്തെക്കുറിച്ചും ചിന്തിക്കുക. സന്ദേശം ദൈവത്തിൽനിന്നുള്ളതാണെന്ന് നിങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അതു പരിശോധിക്കുക. എല്ലാം പരിശോധിക്കാൻ മുകളിൽ വിവരിച്ച വിവേചനത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുക. ഒടുവിൽ, ആ വചനങ്ങൾ ദൈവത്തിൽനിന്നുള്ളവയാണെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ അവയെ ചെറുക്കാൻ ശ്രമിച്ചാലും ദൈവം തന്റെ സന്ദേശം നിങ്ങളിലെത്തിക്കും; അവിടുന്ന് ആഗ്രഹിച്ച ഫലം ഉണ്ടാവുകയും ചെയ്യും.

എപ്പോഴും സംസാരിക്കുന്ന എന്റെ കർത്താവേ, അങ്ങേക്കു മാത്രം പൂർണമായി അറിയാവുന്ന വഴികളിലൂടെ രാവും പകലും അങ്ങ് എന്നോടു സംവദിക്കുന്നു. അങ്ങയുടെ മധുരസ്വരം ഞാൻ എപ്പോഴും തിരിച്ചറിയാനും, അങ്ങ് സംസാരിക്കുമ്പോൾ അങ്ങയോടു പ്രതികരിക്കാനും ഇടയാകണമേ എന്നു ഞാൻ പ്രാർഥിക്കുന്നു. എന്റെ ഭാവനയെ അതിന്റേതായ ആശയങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കാൻ അനുവദിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ ഒരിക്കലും വഴിതെറ്റാതിരിക്കട്ടെ. ദുഷ്ടനിൽനിന്നും അവൻ നിരന്തരം പറയുന്ന സൂക്ഷ്മമായ നുണകളിൽനിന്നും അങ്ങ് എന്നെ എപ്പോഴും കാത്തുകൊള്ളണമെന്നും ഞാൻ പ്രാർഥിക്കുന്നു.

എന്നിൽ വസിക്കുന്ന അതിപരിശുദ്ധ ത്രിത്വമേ, ഞാൻ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കുന്നു, ഞാൻ അങ്ങയിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു, എന്റെ ജീവിതം ഞാൻ അങ്ങയ്ക്കു സമർപ്പിക്കുന്നു.

പാഠം അറുപത്തിരണ്ട്: ഭാവനയിൽ ലഭിക്കുന്ന ദർശനങ്ങൾ

പിന്നീട്, ഏഴാമത്തെ വാസസ്ഥാനത്തെക്കുറിച്ചു പറയുമ്പോൾ, ഭാവന ഉപയോഗിച്ചു ദൈവം ആത്മാവിനോടു സംസാരിക്കുന്ന മറ്റൊരു രീതിയെക്കുറിച്ചു വിശുദ്ധ ത്രേസ്യ വിവരിക്കുന്നു. ചില വാക്കുകൾ ഉച്ചരിക്കുന്ന, ബാഹ്യമായി കേൾക്കാനാവാത്ത ഒരു സ്വരം ശ്രവിക്കുന്നതിനുപകരം, ദൈവത്തിൽനിന്നുള്ളതാണെന്നു തനിക്ക് അറിയാവുന്ന ഒരു ദൃശ്യം ആത്മാവ് ഭാവനയിൽ കണ്ടെത്തുന്നു. പലപ്പോഴും ഈ ദൃശ്യം നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ പരിശുദ്ധ മനുഷ്യത്വവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതായിരിക്കും; അല്ലെങ്കിൽ, ആത്മാവിൽ ആഴമായ സ്നേഹവും ഭക്തിയും ഉണർത്തിക്കൊണ്ട് ഭാവനയിൽ ശക്തമായി പതിയുന്ന, വിശുദ്ധ ലിഖിതത്തിൽനിന്നുള്ള ഒരു ദൃശ്യമായിരിക്കും അത്. ഉദാഹരണത്തിന്, സ്വന്തം ഭാഗത്തുനിന്ന് യാതൊരു മുൻകൈയുമില്ലാതെതന്നെ, മുൾക്കിരീടം ധരിപ്പിക്കപ്പെട്ട് പരിഹാസവും അവഹേളനവും ഏറ്റുവാങ്ങുന്ന നമ്മുടെ കർത്താവിനെക്കുറിച്ചുള്ള അതിതീവ്രമായ ഒരു ബോധ്യം ഒരാൾക്കു പെട്ടെന്ന് ഉണ്ടായേക്കാം. അല്ലെങ്കിൽ, സ്വർഗത്തിൽ തന്റെ സിംഹാസനത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ മഹത്വം ആ വ്യക്തി ഭാവനയിൽ കണ്ടേക്കാം.

ആന്തരിക ദൃഷ്ടികൊണ്ടു മാത്രമാണ് ആ ദൃശ്യം കാണപ്പെടുന്നത്…ദർശനത്തിൽ വെളിപ്പെടുന്നവന്റെ പ്രഭ, ആത്മാവിലേക്കു പകരപ്പെടുന്ന ഒരു പ്രകാശത്തിനു സദൃശമാണ്—വജ്രംപോലെ സുതാര്യമായ ഒരു മൂടുപടം നെയ്തെടുക്കാൻ കഴിയുമെങ്കിൽ, അത്തരമൊരു മൂടുപടത്താൽ മറയ്ക്കപ്പെട്ട സൂര്യന്റെ പ്രകാശംപോലെ. അവിടുത്തെ വസ്ത്രമാകട്ടെ മേത്തരം ചണവസ്ത്രംപോലെ കാണപ്പെടുന്നു. ദൈവം ഈ ദർശനം നൽകുന്ന ആത്മാവ് മിക്കവാറും എല്ലായ്‌പോഴും ആത്മനിർവൃതിയിലാഴുന്നു; കാരണം, അത്രയും ഭയാദരമുണർത്തുന്ന ഒരു കാഴ്ച താങ്ങാൻ മനുഷ്യപ്രകൃതി തീർത്തും ദുർബലമാണ്.

ആത്മാവിൽ ഇതുണ്ടാക്കുന്ന ഫലം ആന്തരിക വചനശ്രവണത്തിന്റേതിനു സമാനമായിരിക്കും. ഈ ഫലങ്ങളും അവയോടൊപ്പം വരുന്ന അഗാധമായ സ്നേഹവും ആത്മീയമായ ഉറപ്പും വിവരിച്ചശേഷം, ആത്മാവ് ഒരിക്കലും ഇത്തരം ദർശനങ്ങൾ തേടരുതെന്ന് വിശുദ്ധ ത്രേസ്യ വിശദീകരിക്കുന്നു. ആന്തരിക വചനശ്രവണവും ഒരിക്കലും തേടുകയോ ആഗ്രഹിക്കുകയോ ചെയ്യരുതെന്നതിന്റെ കാരണങ്ങളുമായി വളരെ സാമ്യമുള്ളവയാണ് ഇതിനായി വിശുദ്ധ നൽകുന്ന കാരണങ്ങൾ.

ഈ ഭാവനാത്മക ദർശനങ്ങൾ ഒരു പതക്കത്തിനുള്ളിലെ വിലയേറിയ രത്നംപോലെയാണ്. ആ പതക്കത്തിന്റെ താക്കോൽ നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ കൈയിലാണ്; നമ്മുടെ കൈയിലല്ല. തന്നെക്കുറിച്ചുള്ള വ്യക്തമായ ഒരു ദർശനം ഓർമയിൽ പതിപ്പിക്കാൻ ഇടയ്ക്കിടെ അത് തുറക്കാൻ അവിടുത്തേക്കു മാത്രമേ കഴിയൂ. ആത്മാവ് സ്വയം ഈ പതക്കം തുറക്കാൻ ശ്രമിച്ചാൽ, അപ്പോൾ ആത്മാവ് അനുഭവിക്കുന്ന “ദർശനം” ദൈവത്തിൽനിന്നുള്ളതായിരിക്കില്ല; മറിച്ച് സ്വന്തം ഭാവനയിൽനിന്നോ പിശാചിൽനിന്നോ ഉള്ളതായിരിക്കും.

ഇത്തരം ദർശനങ്ങൾ നാം ഒരിക്കലും തേടരുതെന്നതിന്റെ കാരണങ്ങൾ ഇവയാണ്: ഒന്നാമതായി, ഇത്തരം കൃപകൾക്ക് നാം അർഹരല്ല; അതിനാൽ അവയ്ക്ക് നാം അർഹരാണെന്നു കരുതുന്നത് എളിമയുടെ അഭാവമാണ്. രണ്ടാമതായി, അവ ആഗ്രഹിക്കുന്നതിലൂടെ പിശാചിൽനിന്നുള്ള ഒരു വ്യാജദർശനത്താൽ നാം വഞ്ചിക്കപ്പെടുമെന്ന് ഏതാണ്ട് ഉറപ്പാണ്. മൂന്നാമതായി, ഇത്തരമൊരു ദർശനം നാം തീവ്രമായി ആഗ്രഹിക്കുമ്പോൾ ഭാവന ഉത്തേജിതമാവുകയും ഒരു വ്യാജദർശനം സൃഷ്ടിച്ചേക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. നാലാമതായി, നമുക്ക് എന്താണ് ആവശ്യമെന്ന് നമ്മുടെ കർത്താവിനു മാത്രമേ അറിയൂ; അതിനാൽ ഇത്തരമൊരു ദർശനം നമുക്ക് ആവശ്യമാണെന്ന് നമുക്കറിയാമെന്നു കരുതുന്നത് വലിയ അഹങ്കാരപൂർണമായ അവകാശവാദമായിരിക്കും. അഞ്ചാമതായി, ഈ ദർശനങ്ങൾ പലപ്പോഴും പീഡിതനായ ക്രിസ്തുവിനെ വെളിപ്പെടുത്തുകയും ആത്മാവിനെയും സഹനത്തിലേക്ക് ആകർഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നാൽ ഈ ആഴമായ തിരിച്ചറിവിലേക്ക് നമ്മെ നയിക്കുന്നത് നമ്മുടെ കർത്താവുതന്നെയല്ലെങ്കിൽ, അത് താങ്ങാൻ നമുക്കു കഴിയുകയില്ല. ആറാമതായി, ദൈവത്തിനായി കാത്തിരിക്കാനും, അവിടുന്ന് നൽകാൻ തിരുമനസ്സാകുന്നെങ്കിൽ മാത്രം ഇത്തരമൊരു ആന്തരിക ദർശനം സ്വീകരിക്കാനും കഴിയത്തക്കവിധം ആത്മാവ് ദൈവത്തിൽ വിശ്വസിക്കണം. അല്ലാത്തപക്ഷം, നാം നമ്മുടെ ആത്മാക്കൾക്ക് നന്മയെക്കാൾ കൂടുതൽ ദോഷം വരുത്തിയേക്കാം.

വിചിന്തനം: നമ്മുടെ കർത്താവ് എപ്പോഴെങ്കിലും തന്റെ വിശുദ്ധിയുടെ ശക്തമായ ഒരു ചിത്രം നിങ്ങൾക്കു വെളിപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടോ? അവിടുത്തെ പീഡാസഹനവും മരണവും എപ്പോഴെങ്കിലും പെട്ടെന്ന് നിങ്ങളെ ആഴത്തിൽ സ്പർശിച്ചിട്ടുണ്ടോ? അല്ലെങ്കിൽ അവിടുത്തെ മഹത്ത്വത്തിന്റെ ഒരു ചിത്രം പെട്ടെന്ന് നിങ്ങളെ ആകെ കീഴടക്കിയിട്ടുണ്ടോ? ഇത്തരം അനുഗ്രഹങ്ങൾ തേടരുത്; എന്നാൽ എപ്പോഴെങ്കിലും അവ ലഭിച്ചാൽ, നമ്മുടെ കർത്താവ് സവിശേഷമായ ഒരു വിധത്തിൽ തന്നെത്തന്നെ നിങ്ങൾക്കു വെളിപ്പെടുത്തുകയാണെന്ന് അറിയുക.

ക്രിസ്തുവിന്റെ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് ധ്യാനിക്കുക. അവിടുത്തെ ജനനം, ശുശ്രൂഷ, പീഡാസഹനം, മരണം, ഉത്ഥാനം, സ്വർഗാരോഹണം എന്നിവയെക്കുറിച്ച് ധ്യാനിക്കുക. ക്രിസ്തുവിന്റെ ഭൗമികജീവിതത്തിലെ ഈ നിമിഷങ്ങളെക്കുറിച്ച് ധ്യാനിക്കുമ്പോൾ, നമ്മുടെ കർത്താവിനു മാത്രം കഴിയുന്ന വിധത്തിൽ അവിടുന്ന് തന്നെത്തന്നെ നിങ്ങൾക്കു വെളിപ്പെടുത്തുന്നില്ലെങ്കിൽ, അവിടുത്തെയും അവിടുത്തെ പരിശുദ്ധമായ ആത്മാവിനെയും ഒരിക്കലും മനസ്സിലാക്കാൻ നിങ്ങൾക്കു കഴിയുകയില്ലെന്ന് അറിയുക. എന്നിരുന്നാലും, നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ പരിശുദ്ധമായ മനുഷ്യത്വത്തെക്കുറിച്ച് ധ്യാനിക്കുന്നതിൽ ഒരിക്കലും മടുക്കരുത്.

നമ്മുടെ കർത്താവ് തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ ഏതെങ്കിലും വശം നിങ്ങൾക്കു വെളിപ്പെടുത്തിയ നിമിഷത്തെക്കുറിച്ചും ധ്യാനിക്കുക. ആ ഓർമ ആസ്വദിക്കുക. നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ തുടർന്നും ഫലം പുറപ്പെടുവിക്കാൻ അതിനെ അനുവദിക്കുക. അതിൽ ആനന്ദിക്കുക; അത് ഒരിക്കലും മറക്കരുത്. ഈ വിധങ്ങളിൽ നമ്മുടെ കർത്താവ് ഒരിക്കലും തന്നെത്തന്നെ നിങ്ങൾക്കു വെളിപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ലെങ്കിൽ, അതിലും ആനന്ദിക്കുക; കാരണം നമുക്ക് എന്താണ് ആവശ്യമെന്നും അത് എപ്പോഴാണ് ആവശ്യമെന്നും നമ്മുടെ കർത്താവിനു മാത്രമേ അറിയൂ.

ക്രിസ്തുവിന്റെ അതിപരിശുദ്ധ മനുഷ്യത്വമേ, ഞാൻ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കുകയും ആരാധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഞാൻ അങ്ങയെ ആരാധിക്കുകയും എന്റെ ജീവിതം അങ്ങേക്കു സമർപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. മനുഷ്യനായിത്തീർന്നതിനും അങ്ങയുടെ ജീവിതത്തിനും മരണത്തിനും ഉത്ഥാനത്തിനും മഹത്ത്വീകരണത്തിനും നന്ദി. അങ്ങയുടെ പരിപൂർണമായ തിരുവുളത്തിന് അനുസൃതമായി തുടർന്നും അങ്ങയെ എനിക്കു വെളിപ്പെടുത്തണമേ. അങ്ങ് തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന വിധത്തിലും സമയത്തിലും അങ്ങയെ എനിക്കു വെളിപ്പെടുത്തുമ്പോൾ, അതു സ്വീകരിക്കാൻ ഞാൻ എപ്പോഴും തുറവുള്ളവനായിരിക്കട്ടെ.

എന്നിൽ വസിക്കുന്ന അതിപരിശുദ്ധ ത്രിത്വമേ, ഞാൻ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കുന്നു, ഞാൻ അങ്ങയിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു, എന്റെ ജീവിതം ഞാൻ അങ്ങയ്ക്കു സമർപ്പിക്കുന്നു.

പാഠം അറുപത്തിമൂന്ന്: ബുദ്ധിഗ്രാഹ്യമായ ദർശനങ്ങൾ

ഏഴാമത്തെ വാസസ്ഥലത്തെക്കുറിച്ചുള്ള തന്റെ വിവരണത്തിലെ രണ്ടു വ്യത്യസ്ത അധ്യായങ്ങളിൽ, വിശുദ്ധ ത്രേസ്യ “ബൗദ്ധിക ദർശനങ്ങളെ” ആന്തരിക വചനശ്രവണങ്ങളിൽനിന്നും ഭാവനാത്മക ദർശനങ്ങളിൽനിന്നും വേർതിരിച്ചു വിവരിക്കുന്നു. അവയെക്കുറിച്ച് ആദ്യം പറയുമ്പോൾ, ഭാവനയോ ഓർമയോ ഉപയോഗിക്കാതെ ഈ ആശയവിനിമയങ്ങൾ ഏതെങ്കിലും സന്ദേശം നേരിട്ട് ബുദ്ധിയിൽ പതിപ്പിക്കുന്നുവെന്ന് വിശുദ്ധ ഊന്നിപ്പറയുന്നു.

ഒരുതരം ബൗദ്ധിക ദർശനത്തിലൂടെ ദൈവം മറ്റൊരു വിധത്തിലും ആത്മാവിനോടു സംസാരിക്കുന്നു; അത് നിസ്സംശയമായും അവിടുത്തെ പക്കൽനിന്നു വരുന്നതാണെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു; അതിനെക്കുറിച്ച് പിന്നീട് വിവരിക്കും. ആത്മാവിന്റെ ഏറ്റവും ഉള്ളിലുള്ള അഗാധതയിലാണ് ഇതു സംഭവിക്കുന്നത്. അവിടെ, നമ്മുടെ കർത്താവുതന്നെ തന്നോടു പറയുന്ന വാക്കുകൾ ആത്മാവ് അതിന്റെ ആത്മീയ ശ്രവണശക്തിയാൽ അതീവ നിഗൂഢമായ വിധത്തിൽ വ്യക്തമായി കേൾക്കുന്നതായി തോന്നുന്നു (VI.III #19).

ദൈവം ബുദ്ധിയോടു നേരിട്ടു സംസാരിക്കുമ്പോൾ, ഓരോ അക്ഷരവും പൂർണമായി ഗ്രഹിക്കപ്പെടുകയും മനസ്സിലാക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. ആ ആശയവിനിമയത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കം സാധാരണയായി ആത്മാവ് ചിന്തിച്ചിട്ടുപോലുമില്ലാത്തതോ അറിഞ്ഞിട്ടില്ലാത്തതോ മുമ്പൊരിക്കലും കേട്ടിട്ടുപോലുമില്ലാത്തതോ ആയ എന്തെങ്കിലുമായിരിക്കും. അത് തികച്ചും പുതിയതാണ്. വാക്കുകൾ കേൾക്കുകയും മനസ്സിലാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; എന്നാൽ അവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഭാവന പ്രവർത്തിക്കുന്നില്ല. പറയപ്പെടുന്ന ഒരൊറ്റ വാക്കുപോലും അറിവിന്റെയും ധാരണയുടെയും വലിയ ആഴം പകർന്നുനൽകുന്നു. ആത്മാവിന് അതു വിശദീകരിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ലെങ്കിലും, ലഭിക്കുന്ന ധാരണ വാക്കുകൾക്കും അപ്പുറത്തേക്കു പോകുന്നു.

പിന്നീട് ഈ ബൗദ്ധിക ദർശനങ്ങളെക്കുറിച്ച് വീണ്ടും സംസാരിക്കുമ്പോൾ വിശുദ്ധ ത്രേസ്യ പറയുന്നു: ചിലപ്പോൾ ഈ ആശയവിനിമയം പ്രധാനമായും ബുദ്ധിയോട് നേരിട്ട് ഉരിയാടുന്ന വാക്കുകളിലൂടെയല്ല; മറിച്ച്, ആത്മാവ് “ശരീരത്തിന്റെ കണ്ണുകൾകൊണ്ടോ ആത്മാവിന്റെ കണ്ണുകൾകൊണ്ടോ ഈശോയെ കാണുന്നില്ലെങ്കിലും, ഈശോമിശിഹാ തന്റെ അരികിൽ നിൽക്കുന്നുവെന്ന് അറിയുന്നു” (VI.VIII #2). നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ ഈ ദർശനവും അവിടുന്ന് ആത്മാവിനോട് അത്രമേൽ അടുത്തു സന്നിഹിതനായിരിക്കുന്നു എന്ന ബോധ്യവും ഒരാഴ്ചയോ ഒരു വർഷം മുഴുവനോ പോലും നീണ്ടുനിന്നേക്കാം. ഈ സമയമത്രയും, ഈ അടുത്ത സാന്നിധ്യവുമായി ആത്മാവ് പരിചയപ്പെടുകയും ഈ ഉറ്റബന്ധത്തിലൂടെ ദൈവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അത്യുന്നതമായ അറിവിൽ വളരുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, അത് ആശ്വാസവും ശക്തിയും പ്രാപിക്കുന്നു. ചില വാക്കുകൾ അരുളിച്ചെയ്യപ്പെട്ടേക്കാമെങ്കിലും, ദൈവത്തിന്റെ അടുത്തതും ഉറ്റതുമായ സാന്നിധ്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവുമാത്രം തന്നെ അമൂല്യമായ ഒരു ദാനമാണ്.

ഈ ദർശനം നേരിട്ട് ബുദ്ധിയിൽ (മനുഷ്യന്റെ യുക്തിബോധത്തിൽ) സംഭവിക്കുന്നതിനാൽ, അത് ഓർമ്മയെയോ ഭാവനയെയോ ഒട്ടും ആശ്രയിക്കുകയോ ഉപയോഗിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല. അതിനാൽ, ഭാവനാത്മക ദർശനങ്ങളിൽനിന്നും അന്തർവചനങ്ങളിൽനിന്നും വ്യത്യസ്തമായി, ഈ ബൗദ്ധിക ദർശനങ്ങൾക്ക് ആത്മാവിനെ വഞ്ചിക്കാനാവില്ല. കാരണം, പിശാചിന് അവ സൃഷ്ടിക്കാനാവില്ല; ഭാവനയ്ക്ക് അവയെ സ്വാധീനിക്കാനോ സ്വയം ഉളവാക്കാനോ കഴിയുകയുമില്ല. ആത്മാവിനു ലഭിക്കുന്ന ഉറപ്പും സമാധാനവും സദ്ഗുണങ്ങളിലുള്ള വളർച്ചയും ആത്മീയാശ്വാസവും വളരെ വലുതാണ്.

ഇപ്രകാരം തന്റെ സാന്നിധ്യം അറിയിക്കുന്ന ദൈവം, തന്റെ പിൻവാങ്ങലിലൂടെയും അത് അറിയിക്കും. അവിടുന്ന് ആത്മാവിനെ ഉപേക്ഷിക്കുമെന്നല്ല; ബൗദ്ധിക ദർശനം അവസാനിക്കുമെന്നാണ് ഇതിനർഥം. ദൈവത്തിന്റെ ഈ പിൻവാങ്ങൽ വളരെ വ്യക്തമായി അനുഭവപ്പെടുന്നതിനാൽ, അവിടുന്ന് മടങ്ങിവരണമെന്ന് ആഗ്രഹിക്കാൻ ആത്മാവ് പ്രേരിതമാകുന്നു. ദൈവം വരുകയും പോവുകയും ചെയ്യുന്നു; ഈ വരവും പോക്കും ആത്മാവിനുള്ളിൽ ഈ ദർശനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അവബോധം കൂടുതൽ ആഴപ്പെടുത്തുക മാത്രമാണ് ചെയ്യുന്നത്. ഈ ദാനത്തിലൂടെ ധൈര്യം, എളിമ, സ്വന്തം ദുർബലതകൾ തുറന്നുവയ്ക്കാനുള്ള സന്നദ്ധത, ദൈവത്തിലുള്ള സമ്പൂർണ ആശ്രയം എന്നിവ ആത്മാവിൽ വളരുന്നു.

വിചിന്തനം: നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ ദൈവം നിരന്തരം സന്നിഹിതനാണെന്നതിനെക്കുറിച്ച് നിങ്ങൾ എത്രമാത്രം ബോധവാനാണ്? അവിടുന്ന് എപ്പോഴും നിങ്ങളോടൊപ്പമുണ്ടെന്ന് നിങ്ങൾക്കറിയാമോ? നിങ്ങൾക്ക് വിശദീകരിക്കാൻ കഴിയാത്ത വിധത്തിൽ അവിടുന്ന് തന്റെ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന സാന്നിധ്യം നിങ്ങൾക്ക് വെളിപ്പെടുത്തുന്നുണ്ടോ? അങ്ങനെയെങ്കിൽ, അവിടുത്തെ വിശുദ്ധ സാന്നിധ്യത്തെ ആരാധിക്കുക. നിങ്ങളോടൊപ്പമുള്ള അവിടുത്തെ സാന്നിധ്യം അംഗീകരിക്കുക. അവിടുന്ന് എത്ര അടുത്താണെന്നതിൽ ആനന്ദിക്കുക.

ചില സമയങ്ങളിൽ ദൈവം അകലെയാണെന്നു തോന്നുന്നതും നിങ്ങൾ ശ്രദ്ധിക്കാറുണ്ടോ? അങ്ങനെയെങ്കിൽ, ഈ ദാനത്തിൽ ആനന്ദിക്കുക. അവിടുന്ന് ഒരിക്കലും നിങ്ങളെ വിട്ടുപോകുന്നില്ല. എന്നാൽ, അവിടുന്ന് തന്നെ നിങ്ങൾക്ക് വെളിപ്പെടുത്തുമ്പോൾ അവിടുത്തെ കൂടുതൽ വ്യക്തമായി അനുഭവിച്ചറിയാൻ നിങ്ങളെ സഹായിക്കുന്നതിനായി, ചിലപ്പോൾ തന്റെ വിശുദ്ധ സാന്നിധ്യം മറച്ചുവയ്ക്കും. അവിടുന്ന് തന്നെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നത് ഇടവിട്ടായിരിക്കും; നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ ഈ വരവും പോക്കും നിങ്ങൾ തിരിച്ചറിയണം.

നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ വ്യക്തവും ഉറപ്പുള്ളതുമായ സാന്നിധ്യം നിങ്ങൾക്ക് പതിവായി അനുഭവപ്പെടുന്നില്ലെങ്കിൽ, ധ്യാനത്തിൽ അവിടുത്തെ അന്വേഷിക്കുക. ആ പ്രാർഥനാരീതിയെ ആശ്രയിക്കുകയും, ദൈവത്തിന്റെ മുൻകൈയാൽ മാത്രം ലഭിക്കാവുന്ന ഈ കൂടുതൽ ആഴമുള്ള പ്രാർഥനാരീതി പ്രതീക്ഷയോടെ കാത്തിരിക്കുകയും ചെയ്യുക. ബൗദ്ധിക ദർശനത്തിലൂടെയുള്ള ഈ പുതിയ പ്രാർഥനാരീതി അവിടുന്ന് നിങ്ങൾക്ക് നൽകുമ്പോൾ, നിങ്ങളുടെ പൂർണശ്രദ്ധയും സ്നേഹവും അവിടുത്തേക്കു നൽകുക.

എപ്പോഴും സന്നിഹിതനായ കർത്താവേ, എന്റെ ഉള്ളിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ വസിച്ചുകൊണ്ടും, എന്റെ അസ്തിത്വം നിലനിർത്തിക്കൊണ്ടും, എന്റെ ആത്മാവിലേക്ക് നിത്യജീവന്റെ ദാനം ചൊരിഞ്ഞുകൊണ്ടും അങ്ങ് എല്ലായ്പ്പോഴും എന്നോടൊപ്പമുണ്ട്. എപ്പോഴും അടുത്തായിരിക്കുന്നതിന് ഞാൻ അങ്ങേക്കു നന്ദി പറയുന്നു. അങ്ങയുടെ തിരുഹിതത്തിന് അനുസൃതമായി അങ്ങയുടെ ദിവ്യസാന്നിധ്യം ഞാനും കാണുവാൻ ഇടയാകണമേ എന്നു ഞാൻ പ്രാർഥിക്കുന്നു. അങ്ങയെ എനിക്കു വെളിപ്പെടുത്തുകയും, അങ്ങ് വസിക്കുന്ന എന്റെ ആത്മാവിന്റെ ഏറ്റവും ഉള്ളിലുള്ള വാസസ്ഥലത്തേക്ക് എന്നെ ആകർഷിക്കുകയും ചെയ്യണമേ.

എന്നിൽ വസിക്കുന്ന അതിപരിശുദ്ധ ത്രിത്വമേ, ഞാൻ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കുന്നു, ഞാൻ അങ്ങയിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു, എന്റെ ജീവിതം ഞാൻ അങ്ങയ്ക്കു സമർപ്പിക്കുന്നു.

പാഠം അറുപത്തിനാല്: സമാധിയവസ്ഥകൾ, ആനന്ദനിർവൃതികൾ അഥവാ ആത്മീയ പരവശതകൾ

സമാധിയവസ്ഥ, ആത്മീയ നിർവൃതി, പരവശത എന്നിവ ഒരേ ആത്മീയാനുഭവത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന വ്യത്യസ്ത പദങ്ങളാണ്. ഈ അവസ്ഥയിൽ ബാഹ്യ ഇന്ദ്രിയങ്ങളുടെ പ്രവർത്തനം നിലയ്ക്കുകയും, ദൈവം ആത്മാവിന്റെ ഏറ്റവും ആഴത്തിലുള്ള കേന്ദ്രത്തിൽ ഒരു സത്യം അതിനെ അറിയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അറിയിക്കപ്പെടുന്ന സത്യം ആത്മാവിന്റെ ഗ്രഹണശേഷിക്ക് അതീതമാണെങ്കിലും, അത് ആത്മാവിന് വളരെയധികം നന്മ ചെയ്യുന്നു.

ആത്മാവ് ആത്മീയ നിർവൃതിയിലായിരിക്കുമ്പോൾ, അത് ഈ രഹസ്യങ്ങൾ ഗ്രഹിക്കണമെന്ന് നമ്മുടെ കർത്താവ് ആഗ്രഹിക്കുന്നതായി തോന്നുന്നില്ല; അവിടുന്നിലുള്ള ആനന്ദത്തിൽ ലയിച്ചിരിക്കുന്നതുതന്നെ ആത്മാവിന് മതിയാകുന്നു. എന്നാൽ ചിലപ്പോൾ ഈ പരവശതയിൽനിന്ന് അതിനെ പിൻവലിക്കാൻ അവിടുന്ന് തിരുമനസ്സാകുന്നു; അപ്പോൾ ആ മന്ദിരത്തിനുള്ളിൽ എന്താണുള്ളതെന്ന് അത് ഉടനടി തിരിച്ചറിയുന്നു. സ്വാഭാവിക നിലയിലേക്ക് മടങ്ങിയെത്തുമ്പോൾ, കണ്ടതെന്തെന്ന് ഓർക്കാൻ മനസ്സിനു കഴിയുമെങ്കിലും അത് വിവരിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല. അതുപോലെ, ദൈവം അതിനു കാണിച്ചുകൊടുക്കാൻ തിരഞ്ഞെടുത്തതിനപ്പുറം അതിസ്വാഭാവികമായ കാര്യങ്ങൾ സ്വന്തം സ്വാഭാവിക കഴിവുകളാൽ കൂടുതലായി കാണാനും അതിനു കഴിയില്ല (VI.IV #10).

വിശുദ്ധ ത്രേസ്യ രണ്ടു തരത്തിലുള്ള ആത്മീയ നിർവൃതികളെ വിവരിക്കുന്നു. ഒന്നാമത്തെ തരത്തിൽ, ആത്മാവ് തന്റെ പാപത്തെക്കുറിച്ചും ദൈവത്തിന്റെ ക്ഷമയെക്കുറിച്ചും പ്രത്യേകമായ ബോധ്യം നേടുന്നു. എന്നാൽ ഈ ആശയവിനിമയം കേവലം ഉരിയാടപ്പെട്ട ഒരു വാക്കിനെക്കാൾ കൂടുതലാണ്. അറിയിക്കുന്ന കാര്യം സാധ്യമാക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ആത്മീയമായ അറിവാണത്. തനിക്കു ക്ഷമ ലഭിച്ചുവെന്ന് ആത്മാവ് അറിയുന്നു; വാസ്തവത്തിൽ അതിനു ക്ഷമ ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു. ആത്മാവിൽ ദൈവവുമായുള്ള ഈ കണ്ടുമുട്ടലിലൂടെ ഓർമ്മയുടെയും ബുദ്ധിയുടെയും ഇച്ഛാശക്തിയുടെയും പ്രവർത്തനം നിലയ്ക്കുന്നു, അഥവാ അവ അതിൽ ലയിക്കുന്നു. പിന്നീട് ഓർമ്മ ഈ അനുഭവത്തെ അനുസ്മരിക്കുമെങ്കിലും, അതിനെ വിശദീകരിക്കാനോ പൂർണമായി മനസ്സിലാക്കാനോ ഒരിക്കലും കഴിയുകയില്ല. കാരണം, മനസ്സിലാക്കാനോ വിശദീകരിക്കാനോ ഉള്ള സ്വന്തം സ്വാഭാവിക കഴിവുകൾക്ക് തികച്ചും അതീതമായ രീതിയിലാണ് ആത്മാവ് ദൈവാത്മാവിനെ കണ്ടുമുട്ടുന്നത്. ചിലപ്പോൾ ബൗദ്ധിക ദർശനങ്ങളും ലഭിക്കുന്നു; എന്നാൽ ആത്മീയ നിർവൃതി എന്നത് ആ ദർശനം തന്നെയല്ല. അത് കൂടുതൽ ആഴമുള്ളതും ബുദ്ധിയുടെ കഴിവുകൾക്ക് അതീതവുമായ ഒന്നാണ്.

ആനന്ദപാരവശ്യത്തിന്റെ മറ്റൊരു രൂപമാണ് “ആത്മാവിന്റെ പറന്നുയരൽ” എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നത്. ഈ ആനന്ദപാരവശ്യത്തിൽ, ശരീരവും ആത്മാവും വേർപിരിയുന്നതുപോലെയും ആത്മാവ് മാത്രം ഒരു നിമിഷത്തിന്റെ മിന്നൽവേഗത്തിൽ ദൈവത്തിങ്കലേക്ക് ഉയർത്തപ്പെടുന്നതുപോലെയും അനുഭവപ്പെടുന്നു. ആത്മാവ് ശരീരത്തിലേക്ക് “മടങ്ങിവരുമ്പോൾ”, ദൈവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വിസ്മയാദരത്താൽ അത് അത്രമേൽ നിറയുകയും ആ അനുഭവത്തിൽ അത്രമേൽ ലയിച്ചുപോകുകയും ചെയ്യുന്നു; അതോടെ അത് എന്നെന്നേക്കുമായി രൂപാന്തരപ്പെടുന്നു.

ആത്മാവ് ശരീരത്തെ വിട്ടുപോയതായി വാസ്തവത്തിൽ തോന്നുന്നു; എങ്കിലും ശരീരം ജീവനറ്റതല്ല. മറുവശത്ത്, ആ വ്യക്തി തീർച്ചയായും മരിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിലും, ഏതാനും നിമിഷത്തേക്ക് തന്റെ ആത്മാവ് ശരീരത്തിനുള്ളിൽത്തന്നെയുണ്ടോ ഇല്ലയോ എന്ന് അവൾക്കുതന്നെ പറയാനാവില്ല. നാം ജീവിക്കുന്നതിൽനിന്ന് തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായ മറ്റൊരു മേഖലയിലേക്ക് താൻ പൂർണ്ണമായും കൊണ്ടുപോകപ്പെട്ടതായി അവൾക്ക് അനുഭവപ്പെടുന്നു. അത്രമേൽ അലൗകികമായ ഒരു പ്രകാശമാണ് അവിടെ ദൃശ്യമാകുന്നത്; ആ പ്രകാശവും അവിടെ കണ്ട വിസ്മയങ്ങളും മനസ്സിൽ ചിത്രീകരിക്കാൻ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ ശ്രമിച്ചിരുന്നാലും അവൾക്ക് ഒരിക്കലും അതിൽ വിജയിക്കാനാവുമായിരുന്നില്ല. ഒരു നിമിഷത്തിൽ അവളുടെ മനസ്സ് ഒരേസമയം വളരെയധികം കാര്യങ്ങൾ ഗ്രഹിക്കുന്നു; അവയെ എണ്ണിപ്പറയാൻ ഭാവനയും ബുദ്ധിയും വർഷങ്ങളോളം പരിശ്രമിച്ചാലും അവയുടെ ആയിരത്തിലൊരംശംപോലും ഓർത്തെടുക്കാൻ കഴിയില്ല. (VI.V #8)

ആത്മാവിന്റെ ഈ പറന്നുയരലിൽ വാക്കുകളൊന്നും ഉച്ചരിക്കപ്പെടുന്നില്ലെങ്കിലും, ഭാവന അതിന് ഏറെ പ്രയോജനകരമായ അനേകം സത്യങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വ്യക്തമായ ബോധ്യം ആത്മാവിൽ അവശേഷിക്കുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വം ഗ്രഹിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, ആത്മാവിന്റെ നിസ്സാരതയും വെളിവാകുന്നു; ഇവ തമ്മിലുള്ള അന്തരം എളിമയെ കൂടുതൽ ആഴപ്പെടുത്തുന്നു. അപ്പോൾ ആത്മാവ് തന്നെയും ലോകത്തെയുംകാൾ ദൈവത്തെ തിരഞ്ഞെടുക്കുകയും ഭൗമികമായ സകലതിനോടും അത്യഗാധമായ അവജ്ഞ അനുഭവിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ അനുഭവം ഒരിക്കലും വിശദീകരിക്കാനാവില്ലെങ്കിലും, അത് അത്രമേൽ ശക്തമായതിനാൽ ഒരിക്കലും മറക്കപ്പെടുകയില്ല.

വിചിന്തനം: ഒരുപക്ഷേ, ഇത്തരമൊരു അനുഭവം നിങ്ങൾക്ക് ഗ്രഹിക്കാനാവുന്നതിലും അപ്പുറമായിരിക്കാം; വാസ്തവത്തിൽ അത് അങ്ങനെതന്നെയാണ്. പ്രാർഥനയിൽ ഇത്തരമൊരു ദാനം അനുഭവിക്കാൻ നിങ്ങൾക്ക് അനുഗ്രഹം ലഭിച്ചാലും, അത് വിശദീകരിക്കാൻ നിങ്ങൾക്ക് കഴിയുകയില്ല. നമ്മുടെ കർത്താവിൽനിന്നുള്ള, ഗ്രഹിക്കാനോ വിശദീകരിക്കാനോ കഴിയാത്ത ഈ ദാനത്തെക്കുറിച്ച് ധ്യാനിക്കുക.

എന്തുകൊണ്ടാണ് ദൈവം ഇത്ര നിഗൂഢമായ രീതിയിൽ ഒരു ആത്മാവുമായി ആശയവിനിമയം നടത്തുന്നത്? കാരണം, ദൈവംതന്നെ നമ്മുടെ ഗ്രഹണശേഷിക്ക് പൂർണ്ണമായും അതീതനാണ്. അവിടുത്തെ മഹത്വവും മഹിമയും അനന്തമാണ്; പരിമിതമായ നമ്മുടെ മനസ്സുകൾക്ക് അവിടുത്തെ പൂർണ്ണമായി ഗ്രഹിക്കാനാവില്ല. ഈ അറിവ് നമ്മെ എളിമയുള്ളവരാക്കുകയും വിസ്മയാദരത്തിൽ നിലനിറുത്തുകയും അഗാധമായ അത്ഭുതബോധത്താൽ നിറയ്ക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടതാണ്.

നിങ്ങൾക്ക് ഇത്തരമൊരു അനുഭവം ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, എളിമയോടെ നിലകൊള്ളുകയും നന്ദിയുള്ളവരായിരിക്കുകയും ചെയ്യുക. ഇത്തരമൊരു ദാനം നിങ്ങൾക്ക് എപ്പോഴെങ്കിലും ലഭിച്ചിട്ടുണ്ടോ എന്ന് ഉറപ്പില്ലെങ്കിൽ, അതിനെക്കുറിച്ച് കൂടുതലായി ചിന്തിക്കേണ്ടതില്ല. ഇത്തരമൊരു ദാനം ലഭിക്കാമെന്ന സാധ്യതയെക്കുറിച്ച് അറിഞ്ഞിരിക്കുക; ദൈവം എപ്പോഴെങ്കിലും അത് നൽകുന്നുവെങ്കിൽ, അതു സ്വീകരിക്കാൻ സന്നദ്ധരായിരിക്കുക. ഈ ദാനം വിശദീകരിക്കാനാവാത്തതായതിനാൽ, അത് വിശദീകരിക്കാൻ ശ്രമിക്കരുത്. നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ പരിശുദ്ധ മനുഷ്യത്വത്തിൽ ദൃഷ്ടി പതിപ്പിക്കുക, അവിടുത്തോടു പ്രാർഥിക്കുക, പുണ്യത്തിൽ വളരാൻ പരിശ്രമിക്കുക; നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിന്റെ കടിഞ്ഞാൺ ഏറ്റെടുക്കാൻ അവിടുന്ന് തീരുമാനിക്കുമ്പോൾ, നിങ്ങളെ നയിക്കാൻ അവിടുത്തെ അനുവദിക്കുക.

അനന്തനായ എന്റെ ദൈവമേ, സകല ഗ്രഹണശേഷിക്കും അതീതമായ മഹിമയുള്ളവനാണ് അങ്ങ്. എല്ലാ വിധത്തിലും അങ്ങ് എന്നെക്കാൾ എത്രയോ ഉന്നതനാണ്. അങ്ങയുടെ അസ്തിത്വത്തിന്റെതന്നെ രഹസ്യത്തിനു ഞാൻ എന്നെത്തന്നെ സമർപ്പിക്കുകയും രഹസ്യസ്വരൂപനായ അങ്ങയെ ആരാധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഞാൻ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കുന്നു. അങ്ങയുടെ തിരുഹിതപ്രകാരം അങ്ങയെത്തന്നെ എനിക്കു വെളിപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട്, അങ്ങയുടെ പരിശുദ്ധ സാന്നിധ്യത്തിലേക്ക് എന്നെ തുടർന്നും ആകർഷിക്കണമേ എന്നു ഞാൻ പ്രാർഥിക്കുന്നു.

എന്നിൽ വസിക്കുന്ന അതിപരിശുദ്ധ ത്രിത്വമേ, ഞാൻ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കുന്നു, ഞാൻ അങ്ങയിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു, എന്റെ ജീവിതം ഞാൻ അങ്ങയ്ക്കു സമർപ്പിക്കുന്നു.

പാഠം അറുപത്തിയഞ്ച്: അമിതമായ കണ്ണുനീർ

മുൻപത്തെ പാഠത്തിൽ വിശദീകരിച്ച ആനന്ദപാരവശ്യങ്ങൾ ആത്മാവിനെ അത്രമേൽ ആഴത്തിൽ സ്വാധീനിക്കുന്നതിനാൽ, അത് ഇപ്പോൾ രൂപാന്തരപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ദൈവത്തോടൊപ്പമായിരിക്കാൻ മാത്രം ആഗ്രഹിക്കുന്നു, അവിടുത്തിൽനിന്ന് അകന്നിരിക്കുന്നത് സഹിക്കാനാവുന്നില്ല, മരണത്തിനായി കൊതിക്കുന്നു; വീണ്ടും വീണ്ടും ആനന്ദപാരവശ്യത്തിന്റെ പുതിയ നിമിഷങ്ങൾ അതിനു നൽകപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഈ ഉന്നതമായ അനുഗ്രഹങ്ങൾ, അവ നൽകിയവനെ പൂർണ്ണമായി ആസ്വദിക്കാൻ ആത്മാവിനെ അത്രമേൽ ആഗ്രഹമുള്ളതാക്കുന്നു; അതിനാൽ ജീവിതം വേദനാജനകമെങ്കിലും മാധുര്യമുള്ള ഒരു പീഡനമായിത്തീരുകയും മരണത്തിനായി തീക്ഷ്ണമായി കൊതിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇങ്ങനെയുള്ള ഒരാൾ, കാണുന്നതെല്ലാം തന്നെ തളർത്തുന്ന ഈ പ്രവാസത്തിൽനിന്ന് തന്നെ കൊണ്ടുപോകണമേ എന്ന് പലപ്പോഴും കണ്ണീരോടെ ദൈവത്തോടു യാചിക്കുന്നു. ഏകാന്തത മാത്രമാണ് കുറച്ചുനേരത്തേക്ക് വലിയ ആശ്വാസം നൽകുന്നത്. എന്നാൽ പെട്ടെന്നുതന്നെ അവളുടെ ദുഃഖം മടങ്ങിയെത്തുന്നു; എങ്കിലും അതില്ലാതിരിക്കാനും അവൾക്കു സഹിക്കാനാവില്ല. ചുരുക്കത്തിൽ, പാവം ഈ കൊച്ചുചിത്രശലഭത്തിന് ശാശ്വതമായ വിശ്രമമൊന്നും കണ്ടെത്താനാവുന്നില്ല. അവളുടെ സ്നേഹം അത്രമേൽ മൃദുലമാണ്; ഏറ്റവും ചെറിയൊരു പ്രേരണയിൽപ്പോലും അത് ജ്വലിച്ചുയരുകയും ആത്മാവ് പറന്നുയരുകയും ചെയ്യുന്നു. അതിനാൽ ഈ വാസസ്ഥാനത്ത് ആനന്ദപാരവശ്യങ്ങൾ വളരെ പതിവായി സംഭവിക്കുന്നു; പൊതുസ്ഥലങ്ങളിൽവച്ചുപോലും അവയെ ചെറുക്കാനാവില്ല (VI.VI #1).

ഈ ആനന്ദപാരവശ്യങ്ങൾ പതിവായി ഉണ്ടാകുന്നതിനാലും അവ അനുഭവിക്കുന്ന ആത്മാവിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിന് അതീതമായതിനാലും, ഈ വ്യക്തി മരണത്തിന്റെ ആനന്ദം കാത്തുകൊണ്ട് ദൈവത്തോടൊപ്പം ഏകാന്തതയിൽ കഴിയാൻ പലപ്പോഴും ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അതേസമയം, മറ്റൊരു ആത്മാവിനെയെങ്കിലും രക്ഷിക്കാൻ ദൈവം തന്നെ ഉപയോഗിച്ചേക്കാമെന്ന പ്രത്യാശയോടെ ലോകത്തിലേക്കു കടന്നുചെല്ലാനും ആത്മാവ് ആഗ്രഹിക്കുന്നു. പതിവായ ഈ ആനന്ദപാരവശ്യങ്ങളിൽ ചിലത് പൊതുസ്ഥലങ്ങളിൽവച്ച് അനുഭവപ്പെടുന്നതിനാൽ മറ്റുള്ളവർ ഈ ആത്മാവിനെ ചോദ്യം ചെയ്യാൻ ഇടയാകുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അതിനെ വകവയ്ക്കാതെയാണ് ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത്.

ആത്മാവ് ദൈനംദിന ജോലികളിൽ ഏർപ്പെടുമ്പോൾ, ചിലപ്പോൾ കണ്ണീരൊഴുക്കാൻ തക്കവിധം ഹൃദയം സ്പർശിക്കപ്പെടുന്നു; അടക്കിനിർത്താനാവാത്ത ആ കണ്ണുനീർ മറ്റുള്ളവർ കാണുകയും ചെയ്യുന്നു. മറ്റു ചിലപ്പോൾ ആത്മാവ് ആനന്ദത്താൽ നിറയുന്നു; അപ്പോൾ നിരന്തരം ദൈവസ്തുതികൾ ഉരുവിടാനും മറ്റുള്ളവരെയും അതേ സ്തുതിയിലേക്കു നയിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കാനും മാത്രമേ അതിനു കഴിയൂ. ദൈവം സകല സ്തുതികൾക്കും യോഗ്യനാണെന്ന അറിവിനപ്പുറം, എന്തിനുവേണ്ടിയാണ് താൻ ദൈവത്തെ സ്തുതിക്കുന്നതെന്നുപോലും ആത്മാവിന് അറിയണമെന്നില്ല.

കണ്ണുനീർ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ, അത് വിഷാദത്തിൽനിന്നോ നിരാശയിൽനിന്നോ ഉളവാകുന്നതല്ല. ദൈവസ്നേഹവും അഗാധമായ സമാധാനവും ആനന്ദവും കലർന്ന കണ്ണുനീരാണത്. മറ്റുള്ളവർ പീഡിപ്പിച്ചാലും, അത് ആത്മാവിനെ ദോഷകരമായി ബാധിക്കുന്നില്ല; മറിച്ച്, ആത്മാവ് ദൈവത്തെ കൂടുതൽ സ്തുതിക്കുകമാത്രം ചെയ്യുന്നു. ദൈവാത്മാവിനും അവിടുത്തെ കൃപയുടെ പ്രേരണകൾക്കും അനുസൃതമായി മാത്രം ജീവിക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം അത് കൂടുതൽ കൂടുതൽ അനുഭവിച്ചുതുടങ്ങുന്നു. സ്വർഗത്തിൽ പൂർണമായി ദൈവത്തോടൊപ്പമായിരിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹം അത്ര ശക്തമായതിനാൽ, ഈ വിശുദ്ധ ആത്മാവിന്റെ പരലോകാഭിമുഖ്യം മറ്റുള്ളവർക്ക് എളുപ്പം തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയും.

വിചിന്തനം: വിശുദ്ധമായ കണ്ണുനീരിന്റെ ദാനം നിങ്ങൾക്ക് എപ്പോഴെങ്കിലും ലഭിച്ചിട്ടുണ്ടോ? ദൈവവും അവിടുത്തെ അനന്തനന്മയും നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തെ ആഴത്തിൽ സ്പർശിച്ചതിനാൽ ആനന്ദത്തിന്റെയും സ്നേഹത്തിന്റെയും കണ്ണുനീർ പൊഴിക്കാൻ നിങ്ങൾക്ക് ഇടയായിട്ടുണ്ടോ? അങ്ങനെയെങ്കിൽ, ആ അനുഭവം ഉള്ളിലൊതുക്കാനാവാത്തവിധം നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിൽ അത്ര ആഴമായി നിക്ഷേപിക്കപ്പെട്ട സ്നേഹം വീണ്ടും ആസ്വദിക്കുക.

അത്തരമൊരു അനുഭവം നിങ്ങൾക്ക് ഒരിക്കലും ഉണ്ടായിട്ടില്ലെങ്കിൽ, മറ്റുള്ളവർക്കുണ്ടായ അനുഭവത്തെ അകലെനിന്ന് ആദരവോടെ നോക്കിക്കാണുകയും അത്തരമൊരു അനുഭവത്തിൽ വിസ്മയിക്കാൻ മനസ്സുതുറക്കുകയും ചെയ്യുക. ദൈവം തന്നെത്തന്നെ കൂടുതൽ പൂർണമായി നിങ്ങൾക്കു ദാനമായി നൽകാൻ പ്രാർഥിക്കുക; അവിടുന്ന് തന്നെത്തന്നെ വെളിപ്പെടുത്തിത്തുടങ്ങുമ്പോൾ അവിടുത്തെ അടുക്കലേക്ക് ഓടിച്ചെല്ലുക.

ദൈവത്തിനായി കൂടുതൽ തീവ്രമായി ആഗ്രഹിക്കാൻ നമ്മെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന ഒരു ദാനമാണ് വിശുദ്ധമായ കണ്ണുനീർ. ദൈവം ഈ ദാനം നിങ്ങൾക്കു നൽകുമ്പോൾ, അതു സ്വീകരിക്കാനേ നിങ്ങൾക്കു കഴിയൂ. അതിനുമുമ്പ്, നിങ്ങളുടെ ധ്യാനത്തിലൂടെയും സദ്ഗുണപൂർണമായ ജീവിതത്തിലൂടെയും നമ്മുടെ കർത്താവിനോടും അവിടുത്തെ വിശുദ്ധ ഹിതത്തോടുമുള്ള പൂർണഹൃദയത്തോടെയുള്ള ഭക്തിയിലൂടെയും ദൈവത്തിനായുള്ള കൂടുതൽ തീക്ഷ്ണമായ ആഗ്രഹം ഉണർത്താൻ പരിശ്രമിക്കുക.

അത്യന്തം മഹത്വപൂർണനായ ദൈവമേ, അങ്ങേക്കായുള്ള അഗാധമായ അഭിലാഷം എന്നിൽ ഉണർത്തണമേ. അങ്ങയുടെ സാന്നിധ്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വ്യക്തമായ ദർശനത്താൽ എന്നെ നിറയ്ക്കുകയും അങ്ങയുടെ സ്നേഹം എനിക്കു വെളിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യണമേ. അങ്ങയോടുള്ള സ്നേഹത്താൽ എന്റെ ഹൃദയം അത്രമേൽ ജ്വലിക്കട്ടെ; അങ്ങനെ, മറ്റെല്ലാറ്റിനുമുപരിയായി ഞാൻ അങ്ങയിലേക്ക് ആകർഷിക്കപ്പെടുകയും അങ്ങയെയും എന്റെ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അങ്ങയുടെ ഹിതത്തെയും മാത്രം അന്വേഷിക്കുകയും ചെയ്യട്ടെ. അങ്ങയോടുള്ള സ്നേഹത്തിന്റെ കണ്ണുനീർ ഞാൻ പൊഴിക്കട്ടെ; എന്റെ പാപങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള വിശുദ്ധമായ ദുഃഖത്താൽ ഞാൻ നിറയട്ടെ; അങ്ങയോടൊപ്പം എന്നേക്കും വസിക്കാനുള്ള സ്വർഗം പ്രാപിക്കാൻ എന്റെ ആത്മാവിന്റെ സർവശക്തികളോടുംകൂടെ ഞാൻ പരിശ്രമിക്കട്ടെ.

എന്നിൽ വസിക്കുന്ന അതിപരിശുദ്ധ ത്രിത്വമേ, ഞാൻ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കുന്നു, ഞാൻ അങ്ങയിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു, എന്റെ ജീവിതം ഞാൻ അങ്ങയ്ക്കു സമർപ്പിക്കുന്നു.

പാഠം അറുപത്തിയാറ്: പരിശുദ്ധ മനുഷ്യസ്വഭാവത്തെ ഉപേക്ഷിക്കരുത്

ദൈവം ഒരു ആത്മാവിനെ ദൈവാനുധ്യാനജീവിതത്തിലേക്ക് ആകർഷിക്കുകയും, ആത്മാവ് ദൈവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ അറിവും ദൈവസ്നേഹവും നേരിട്ടും ആത്മീയമായും ദാനമായി സ്വീകരിച്ചുതുടങ്ങുകയും ചെയ്തുകഴിഞ്ഞാൽ, അതേ അവസ്ഥയിൽത്തന്നെ തുടരാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഒരു പ്രലോഭനം ഉണ്ടാകും: സ്വന്തം പാപത്തിന്റെ യാഥാർഥ്യത്തിലേക്കോ വിശുദ്ധലിഖിതങ്ങളിൽ വെളിപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ പീഡാനുഭവങ്ങളിലേക്കോ ഒരിക്കലും മടങ്ങിവരാതിരിക്കാനുള്ള പ്രലോഭനം.

ചിലർ…നമ്മുടെ കർത്താവ് ഒരിക്കൽ അവരെ പൂർണമായ ദൈവാനുധ്യാനത്തിലേക്ക് ഉയർത്തിക്കഴിഞ്ഞാൽ, അത് നിരന്തരം ആസ്വദിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഇതു സാധ്യമല്ല; എങ്കിലും, ഈ അവസ്ഥയുടെ കൃപ അവരുടെ ആത്മാക്കളിൽ നിലനിൽക്കുന്നതിനാൽ, ക്രിസ്തുവിന്റെ പീഡാനുഭവത്തിന്റെയും ജീവിതത്തിന്റെയും രഹസ്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് മുമ്പത്തെപ്പോലെ യുക്തിവിചാരം നടത്താൻ അവർക്കു കഴിയുന്നില്ല (VI.VII #9).

ഈ വാസസ്ഥാനങ്ങളിലെ കൃപകൾ സ്വീകരിച്ചുതുടങ്ങിയ ആത്മാക്കൾ ഒരിക്കലും മറക്കരുതെന്ന് വിശുദ്ധ അമ്മത്രേസ്യ ആഗ്രഹിക്കുന്ന പ്രധാനപ്പെട്ട രണ്ടു പാഠങ്ങളുണ്ട്. ഒന്നാമതായി, ഈ ആത്മാവ് തന്റെ മുൻകാല പാപത്തെ നിരന്തരം ഓർക്കുകയും ആ ഓർമയിലൂടെ ഒരു “വലിയ രക്തസാക്ഷിത്വം” അനുഭവിക്കുകയും വേണം. ആ പാപങ്ങളുടെ കുറ്റബോധത്താൽ അത് ഇനി കഷ്ടപ്പെടുന്നില്ലെങ്കിലും, അവയെ ഒരിക്കലും മറക്കരുത്; അവ ക്ഷമിക്കപ്പെടാൻ കാരണമായ ദൈവകരുണയെ ഓർക്കുമ്പോൾ കൃതജ്ഞത കലർന്ന വിശുദ്ധമായ ദുഃഖത്തിൽ അത് വളരുകയും വേണം.

ഈ വിശുദ്ധമായ ദുഃഖം നിരന്തരം പരിപോഷിപ്പിക്കുന്നതിനുപുറമേ, ക്രിസ്തുവിന്റെ പരിശുദ്ധ മനുഷ്യത്വത്തിലേക്ക് നാം വീണ്ടും വീണ്ടും മടങ്ങിവരണമെന്ന് വിശുദ്ധ അമ്മത്രേസ്യ ഉറപ്പോടെ ഉപദേശിക്കുന്നു. നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ ജീവിതത്തെയും പീഡാനുഭവങ്ങളെയും കുറിച്ചുള്ള ധ്യാനം ആദ്യ വാസസ്ഥാനങ്ങളിലേതിൽനിന്ന് ഇപ്പോൾ വ്യത്യസ്തമായിരിക്കുമെങ്കിലും, അവിടുത്തെ ഭൗമികജീവിതത്തെ നാം ഒരിക്കലും ഉപേക്ഷിക്കരുത്; മറിച്ച്, അവിടുത്തെ മനുഷ്യജീവിതത്തെ നമ്മുടെ മനസ്സിൽ നിലനിർത്താൻ നിരന്തരം പരിശ്രമിക്കണം. ദൈവാനുധ്യാനത്തിന്റെ കൃപ സ്വീകരിച്ചശേഷവും, നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ പീഡാനുഭവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ധ്യാനത്തിലേക്കു മടങ്ങിവരുന്നത് ആത്മാവിന്റെ എല്ലാ കഴിവുകളെയും പ്രവർത്തനനിരതമാക്കും.

അവിടുന്ന് ആരാണെന്നും, ഇത്ര ഭയാനകമായ പീഡകൾക്കു പ്രതിഫലമായി നാം എത്ര നന്ദികെട്ട രീതിയിലാണ് അവിടുത്തോട് പെരുമാറുന്നതെന്നും ആത്മാവ് ലളിതമായ ഒരു നോട്ടത്തിലൂടെ ദർശിക്കുന്നു. അപ്പോൾ ഇച്ഛാശക്തി, ഒരുപക്ഷേ ഇന്ദ്രിയങ്ങൾക്കനുഭവപ്പെടുന്ന ആർദ്രതയില്ലെങ്കിലും, ഇത്ര ഉന്നതമായ കരുണകൾക്കു പ്രത്യുപകാരമായി അവിടുത്തേക്ക് എന്തെങ്കിലും ശുശ്രൂഷ ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. നമുക്കുവേണ്ടി ഇത്രയേറെ സഹിച്ച അവിടുത്തേക്കായി എന്തെങ്കിലും സഹിക്കാനും അതു വാഞ്ഛിക്കുന്നു; ഓർമശക്തിയും ബുദ്ധിയുംകൂടി പങ്കുചേരുന്ന ഇത്തരം വിചിന്തനങ്ങളിൽ അത് മുഴുകുന്നു (VI.VII #14).

ഈ വാസസ്ഥാനങ്ങളിലെ ദൈവാനുധ്യാനത്തിന്റെ കൃപകൾ അനുഭവിച്ചശേഷം ഈ പ്രബോധനം ഓർത്തിരിക്കുക വളരെ പ്രധാനമാണ്. ക്രിസ്തുവിന്റെ മനുഷ്യത്വത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ധ്യാനത്തിലേക്ക് നിരന്തരം മടങ്ങിവരുന്നത്, വ്യാജമായ ദൈവാനുധ്യാനാനുഭവങ്ങൾ സ്വയം സൃഷ്ടിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന കെണിയിൽ വീഴാതിരിക്കാൻ ആത്മാവിനെ വിശേഷാൽ സഹായിക്കും. ഈ ലോകത്തിൽ ജീവിക്കുന്നിടത്തോളം നാം ക്രിസ്തുവിന്റെ മാനുഷികജീവിതത്തിൽ മുഴുകുകയും അവിടുത്തെക്കുറിച്ച് ധ്യാനിക്കുകയും നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ അവിടുത്തെ അനുകരിക്കാൻ പരിശ്രമിക്കുകയും വേണം. ക്രിസ്തുവിന്റെ പരിശുദ്ധ മനുഷ്യത്വത്തിലേക്കുള്ള ഈ ധ്യാനാത്മകമായ മടങ്ങിവരവും ആദ്യത്തെ മൂന്നു വാസസ്ഥാനങ്ങളിലെ ധ്യാനവും തമ്മിലുള്ള ഏക വ്യത്യാസം ഇതാണ്: ബുദ്ധിയും ഓർമ്മയും ഇച്ഛാശക്തിയും കൂടുതൽ ഏകാഗ്രവും ദൈവാനുധ്യാനപരവുമായ രീതിയിൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ രഹസ്യത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നതായി കാണപ്പെടുന്നു; ബാഹ്യമായിട്ടല്ല, ആന്തരികമായി ദൈവവുമായി ബന്ധപ്പെടാൻ അവ പരിശ്രമിക്കുന്നു.

വിചിന്തനം: ക്രിസ്തുവിന്റെ പരിശുദ്ധ മനുഷ്യത്വത്തെ അനുധ്യാനിക്കാനും അതിനെക്കുറിച്ച് ധ്യാനിക്കാനും നിങ്ങൾ പ്രതിജ്ഞാബദ്ധരാണോ? അവിടുത്തെ ആഗ്രഹിച്ചുകൊണ്ട്, അവിടുത്തോടുകൂടെയും അവിടുത്തിലും അവിടുത്തിലൂടെയും ജീവിക്കാൻ നിങ്ങൾ പരിശ്രമിക്കുന്നുണ്ടോ? അങ്ങനെയെങ്കിൽ, ക്രിസ്തുവിന്റെ ഭൗമികജീവിതത്തിലേക്ക് മടങ്ങിവരുന്നതിൽ ഒരിക്കലും മടുപ്പുതോന്നരുത്. അവിടുത്തെ മനുഷ്യാവതാരത്തെയും ജനനത്തെയും, പ്രസംഗത്തെയും അത്ഭുതങ്ങളെയും, പ്രത്യേകിച്ച് അവിടുത്തെ പീഡാസഹനത്തെയും മരണത്തെയും ഉത്ഥാനത്തെയും കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുക.

ക്രിസ്തുവിന്റെ മനുഷ്യത്വത്തെക്കുറിച്ച് നിങ്ങൾ എത്ര കൂടെക്കൂടെ ധ്യാനിക്കാറുണ്ട്? അവിടുത്തെ പീഡാസഹനത്തിന്റെ രഹസ്യത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കാൻ നിങ്ങൾ എത്ര കൂടെക്കൂടെ ശ്രമിക്കാറുണ്ട്? ഇന്ന് കുറച്ചുസമയം ക്രിസ്തുവിന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏതെങ്കിലും ഒരു വശത്തെക്കുറിച്ച് ധ്യാനിക്കാൻ മാറ്റിവയ്ക്കുക. തോട്ടത്തിൽ ഈശോ അനുഭവിച്ച പ്രാണവേദനയെക്കുറിച്ച് ധ്യാനിക്കാൻ വിശുദ്ധ ത്രേസ്യയ്ക്ക് പ്രത്യേക ഇഷ്ടമായിരുന്നു. ആ ധ്യാനത്തിലേക്ക് തിരിയുക. അതിന്റെ അർത്ഥത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് കടക്കാൻ ശ്രമിക്കുക. ആ രാത്രിയിൽ ഈശോ അനുഭവിച്ച സഹനങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കാൻ പരിശ്രമിക്കുക. അവിടുത്തെ ആത്മാവിലേക്കുതന്നെ നോക്കുക; അവിടുത്തെ ചിന്തകളെയും അഭിലാഷത്തെയും ആഗ്രഹങ്ങളെയും കാണുക.

ദൈവാനുധ്യാനപ്രാർത്ഥനയുടെ ദാനം ഏതെങ്കിലും അളവിൽ നിങ്ങൾക്കു കൃപയായി ലഭിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, ആ ദാനം അഹങ്കാരത്തിലേക്കു നയിക്കാൻ അനുവദിക്കരുത്. നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ധ്യാനം നിങ്ങൾക്ക് ഇനി ആവശ്യമില്ലാത്ത ഒരു നിലയിൽ എപ്പോഴെങ്കിലും എത്തിയെന്ന് കരുതരുത്. ധ്യാനിക്കുക, ആഴത്തിൽ ചിന്തിക്കുക, വിചിന്തനം ചെയ്യുക, അവിടുന്ന് ആരാണെന്നു കണ്ടെത്തുക. വീണ്ടും വീണ്ടും അങ്ങനെ ചെയ്യുക. പ്രാർത്ഥനയുടെ കൂടുതൽ ആഴമുള്ള ഒരു അവസ്ഥയിലേക്ക് നിങ്ങളെ നയിക്കാൻ ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അവിടുത്തെ അനുവദിക്കുക. എന്നാൽ അവിടുന്ന് അങ്ങനെ ചെയ്യുമെന്ന് ഒരിക്കലും മുൻകൂട്ടി ഉറപ്പിക്കരുത്. ഏറ്റവും മഹാന്മാരായ വിശുദ്ധർപോലും ഓരോ ദിവസവും പ്രാർത്ഥനയുടെ ഏറ്റവും ലളിതമായ രൂപങ്ങളിലേക്കു മടങ്ങിവരാൻ വിളിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. നിങ്ങളും അങ്ങനെതന്നെ.

ക്രിസ്തുവിന്റെ പരിശുദ്ധ മനുഷ്യത്വമേ, അങ്ങയെ എപ്പോഴും ആരാധിക്കാനും സ്നേഹിക്കാനും ഓരോ ദിവസവും അങ്ങയിലേക്കു മടങ്ങിവരാനും എനിക്കു കഴിയുമാറാകണമേ. അങ്ങയെക്കുറിച്ച് ധ്യാനിക്കുന്നതിൽ എനിക്ക് ഒരിക്കലും മടുപ്പുതോന്നാതിരിക്കട്ടെ. അങ്ങയെ എപ്പോഴും എന്റെ മനസ്സിൽ സൂക്ഷിക്കാനും, സ്നേഹത്തോടെ അങ്ങയെ നോക്കാനും, അങ്ങയുടെ കാൽച്ചുവടുകൾ പിന്തുടരാനും എനിക്കു കഴിയണമേ എന്നു ഞാൻ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു. ക്രിസ്തുവിന്റെ പരിശുദ്ധ മനുഷ്യത്വമേ, ഞാൻ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കുന്നു. ഓരോ ദിവസവും അങ്ങയെ കൂടുതൽ സ്നേഹിക്കാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ.

എന്നിൽ വസിക്കുന്ന അതിപരിശുദ്ധ ത്രിത്വമേ, ഞാൻ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കുന്നു, ഞാൻ അങ്ങയിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു, എന്റെ ജീവിതം ഞാൻ അങ്ങയ്ക്കു സമർപ്പിക്കുന്നു.

പാഠം അറുപത്തിയേഴ്: പാപത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അഗാധമായ അവബോധം

ഈ വാസസ്ഥാനങ്ങളിൽ ആത്മാവിന് അനേകം അനുഗ്രഹങ്ങൾ ലഭിക്കുന്നു. മനുഷ്യന്റെ യുക്തിയോ ഭാവനയോ ഉപയോഗിക്കാതെ, ദൈവത്തിന്റെ സത്തയുമായുള്ള കൂടുതൽ നേരിട്ടുള്ള സമാഗമത്തിലൂടെയാണ് ലഭിക്കുന്ന കൃപകളിൽ ഏറ്റവും ഉന്നതമായവ കൈവരുന്നത്. വ്യത്യസ്ത രൂപങ്ങളിലുള്ള ഈ അനേകം കൃപകളെ മനസ്സിലാക്കാനുള്ള ഏറ്റവും നല്ല മാർഗം അവ ഉളവാക്കുന്ന ഫലങ്ങളിൽ ശ്രദ്ധ ചെലുത്തുക എന്നതാണ്.

ഈ അവസ്ഥയിലുള്ള ഒരു ആത്മാവിനോടു ദൈവം കാണിക്കുന്ന വിവിധ അനുഗ്രഹങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണെന്ന്, അവയുടെ സവിശേഷതകളും അവ ഉളവാക്കുന്ന ഫലങ്ങളും നിങ്ങൾക്കു മനസ്സിലാകേണ്ടതിന്, നിങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കാൻ മാത്രമാണ് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് (എനിക്ക് അവയെക്കുറിച്ച് അറിയാവുന്നിടത്തോളം) (VI.X #1).

ഇവിടെ ലഭിക്കുന്ന ഒരു കൃപ പാപത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അഗാധമായ അറിവാണ്. മുൻപുള്ള വാസസ്ഥാനങ്ങളിൽ ഒരാൾ തന്റെ പാപത്തെക്കുറിച്ച് ആദ്യമായി പശ്ചാത്തപിക്കുമ്പോൾ, സ്വന്തം പാപത്തിന്റെ ചെറിയൊരു ദർശനം മാത്രമേ അയാൾക്കു ലഭിക്കുന്നുള്ളൂ. ദൈവത്തിന്റെ കരുണയും ക്ഷമയും തേടാൻ അയാളെ സഹായിക്കുന്നതിന് ആ ചെറിയ ദർശനം മതിയാകുന്നു; അയാൾ അങ്ങനെ ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നാൽ മുൻപുള്ള വാസസ്ഥാനങ്ങളിൽ, ദൈവം കാണുന്നതുപോലെ സ്വന്തം പാപത്തെ കാണാനുള്ള ശക്തി ആത്മാവിനില്ല. അതിനാൽ ഈ ആറാം വാസസ്ഥാനങ്ങളിൽ ദൈവം തന്റെ സത്തയുടെതന്നെ ഒരു ദർശനം ആത്മാവിനു നൽകുന്നു; പ്രതിരൂപങ്ങളിലൂടെയല്ല, രഹസ്യാത്മകമായ ഒരു രീതിയിൽ നേരിട്ടുതന്നെ. അത്യുന്നതമായ ഒരു ബൗദ്ധിക ദർശനത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ ലഭിക്കുന്ന ഈ ശക്തമായ വെളിപ്പെടുത്തൽ ദൈവത്തിന്റെ സത്തയെത്തന്നെ, അവിടുത്തെ ഉണ്മയെത്തന്നെ വെളിപ്പെടുത്തുകയും ആ വ്യക്തിയെ പൂർണമായും അമ്പരപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അങ്ങനെ, ദൈവം കാണുന്നതുപോലെ സ്വന്തം ആത്മാവിനെയും പാപങ്ങളെയും കാണാൻ അയാൾക്കു കഴിയുന്നു.

ദൈവത്തിന്റെ പരിപൂർണമായ സ്നേഹത്തെയും നന്മയെയും കുറിച്ചുള്ള സത്യത്തിന്റെ ഈ ഉന്നതമായ ബൗദ്ധിക ദർശനം, ആത്മാവിന്റെ ദയനീയാവസ്ഥയെക്കുറിച്ചുള്ള സത്യത്തോടുചേർന്ന്, “എല്ലാ മനുഷ്യരും അസത്യവാദികളാണ്” എന്ന് ആത്മാവിനെ പഠിപ്പിക്കുന്നു. എല്ലാ മനുഷ്യരും അസത്യങ്ങളിൽ കുടുങ്ങിക്കിടക്കുന്നു. നാം സത്യമെന്നു വിളിക്കുന്നത് വെറുമൊരു സങ്കല്പം മാത്രമാണ്. ദൈവത്തിന്റെ സത്തയെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ പുതിയ ദർശനത്തിലൂടെ മാത്രമാണ്, പാപത്തെക്കുറിച്ച് തനിക്കു മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന ദുഃഖം തീർത്തും അപര്യാപ്തമായിരുന്നുവെന്ന് ആത്മാവ് മനസ്സിലാക്കിത്തുടങ്ങുന്നത്.

ആത്മാവിനു നൽകപ്പെടുന്ന ജ്ഞാനത്തിന്റെയും വിവേകത്തിന്റെയും ദാനങ്ങൾ അത്ര ആഴമുള്ളവയാണ്; തന്നെക്കുറിച്ചും ദൈവത്തെക്കുറിച്ചുമുള്ള ഈ പുതിയ അറിവിലൂടെ ആത്മാവ് എളിമയുടെ ഒരു പുതിയ തലത്തിലേക്കെത്തുന്നു. സ്വന്തം അസ്തിത്വത്തിന്റെ അന്തരാളംവരെ എളിമപ്പെട്ടതിന്റെ ഫലമായി, തികച്ചും പുതിയൊരു തലത്തിൽ സ്നേഹിക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം ആത്മാവിനു ലഭിക്കുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ അഗാധതകളിലുള്ള സ്നേഹത്താൽ അത് സ്നേഹിച്ചുതുടങ്ങുന്നു. ദൈവം നമ്മോടു നിർമ്മലമായ കരുണ കാണിച്ചതുപോലെ, ആത്മാവും മറ്റുള്ളവരോടു ദൈവത്തിന്റെ നിർമ്മലമായ കരുണ കാണിച്ചുതുടങ്ങുന്നു. ഒരാളുടെ ആത്മാവിനുള്ളിലെ കരുണയുടെ ഈ അഗാധതയാണ് ഏഴാം വാസസ്ഥാനത്തിൽ ലഭിക്കുന്ന ആത്മീയ വിവാഹമെന്ന ദാനത്തിനുള്ള തൊട്ടുമുമ്പുള്ള ഒരുക്കമായിത്തീരുന്നത്.

വിചിന്തനം: ദൈവത്തിന്റെ മനസ്സോടെ നിങ്ങളുടെ ആത്മാവിനെ മനസ്സിലാക്കുന്നതായി സങ്കല്പിക്കുക. ദൈവം നിങ്ങളെ നോക്കുമ്പോൾ എന്താണ് കാണുന്നത്? ഒന്നാമതായി, പൂർണമായ കരുണയോടെയാണ് അവിടുന്ന് നിങ്ങളെ നോക്കുന്നത്. അവിടുത്തെ സ്നേഹം ഒരിക്കലും പൂർണമായി ഗ്രഹിക്കാനാവില്ല. എന്നാൽ പൂർണമായ കരുണയോടെ നിങ്ങളെ നോക്കുമ്പോഴും, നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിലെ ഓരോ പാപവും അവിടുന്ന് കാണുന്നു; നിങ്ങളുടെ പാപവും പതിതമായ മനുഷ്യസ്വഭാവവും ഉണ്ടാക്കിയ ക്രമക്കേടുകൾ അവിടുന്ന് കാണുന്നു; നിങ്ങളുടെ ആത്മാവിനെ പൂർണമായി അറിഞ്ഞുകൊണ്ടാണ് അവിടുന്ന് നിങ്ങളെ നോക്കുന്നത്; അവിടുന്ന് കാണുന്നതെല്ലാം ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും നിങ്ങളെ സ്നേഹിക്കുന്നു.

ദൈവത്തിന്റെ മനസ്സ് സ്വന്തമാക്കുന്നതുവരെ നിങ്ങൾ ഒരിക്കലും നിങ്ങളെത്തന്നെ അറിയുകയോ നിങ്ങളുടെ പാപത്തെ മനസ്സിലാക്കുകയോ ചെയ്യില്ല എന്ന വസ്തുത നിങ്ങൾക്കറിയാമോ? ഈ ദാനത്തിനായി പ്രാർഥിക്കുക. ജ്ഞാനം, വിവേകം, അറിവ് എന്നീ ആത്മീയ ദാനങ്ങൾക്കായി പ്രാർഥിക്കുക. ദൈവത്തിന്റെ മനസ്സ് നിങ്ങളുടെ മനസ്സിനെ പൂർണമായി ആവേശിക്കാനും അവിടുത്തെ ചിന്തകൾ നിങ്ങളുടെ ചിന്തകളെ രൂപാന്തരപ്പെടുത്താനും പ്രാർഥിക്കുക. ഇത്തരമൊരു ദാനം പിടിച്ചെടുക്കാനാവില്ല; സ്വീകരിക്കാൻ മാത്രമേ കഴിയൂ. ദൈവം അത് നൽകാൻ തിരുമനസ്സാകുമ്പോൾ മാത്രമേ അത് നൽകപ്പെടുകയുള്ളൂ. ദൈവം നിങ്ങൾക്കു നൽകാൻ അതിയായി ആഗ്രഹിക്കുന്നത് സ്വീകരിക്കാൻ നിങ്ങൾ കൂടുതൽ കൂടുതൽ സന്നദ്ധരാകേണ്ടതിന്, അവിടുത്തേക്കായി നിങ്ങളെത്തന്നെ തുറന്നുകൊടുത്തുകൊണ്ടിരിക്കുക.

പൂർണജ്ഞാനിയായ ദൈവമേ, അങ്ങ് എല്ലാം അറിയുകയും എല്ലാം കാണുകയും ചെയ്യുന്നു. അങ്ങ് എന്നെ പൂർണമായി അറിയുന്നു. ഞാൻ എന്നെത്തന്നെ അറിയുന്നതിനെക്കാൾ അനന്തമടങ്ങ് നന്നായി അങ്ങ് എന്നെ അറിയുന്നു. അങ്ങ് എന്റെ ആത്മാവിനെ അറിയുന്നതുപോലെ എനിക്കും അതിനെ അറിയാൻ കഴിയേണ്ടതിന്, എന്റെ മനസ്സിനെ അങ്ങയിലേക്കു കൂടുതൽ പൂർണമായി തുറക്കണമേ. എന്റെ പാപത്തെ കൂടുതൽ വ്യക്തമായി കാണാനും അതിനെ കഴുകിക്കളയുന്ന കരുണയെ കാണാനും എന്നെ സഹായിക്കണമേ. അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ, എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും ഞാൻ അങ്ങയോടു കൂടുതൽ കൂടുതൽ നന്ദിയുള്ളവനായിരിക്കേണ്ടതിന്, എളിമയുടെ ദാനം എന്നിൽ ആഴപ്പെടാൻ ഞാൻ പ്രാർഥിക്കുന്നു.

എന്നിൽ വസിക്കുന്ന അതിപരിശുദ്ധ ത്രിത്വമേ, ഞാൻ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കുന്നു, ഞാൻ അങ്ങയിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു, എന്റെ ജീവിതം ഞാൻ അങ്ങയ്ക്കു സമർപ്പിക്കുന്നു.

പാഠം അറുപത്തിയെട്ട്: സ്നേഹത്തിന്റെ അമ്പ്

ദൈവം തന്റെ സത്തതന്നെ ആത്മാവിന്റെ അസ്തിത്വത്തിന്റെ ഏറ്റവും ആഴത്തിലുള്ള കേന്ദ്രത്തിൽ വെളിപ്പെടുത്തുമ്പോൾ ആത്മാവിനു ലഭിക്കുന്ന ശക്തമായ അവസാനത്തെ ഒരു അനുഭവം വിവരിച്ചുകൊണ്ടാണ് വിശുദ്ധ ത്രേസ്യ ആറാം വാസസ്ഥാനങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരണം അവസാനിപ്പിക്കുന്നത്.

ആത്മാവ് ഇങ്ങനെ സ്നേഹത്താൽ ജ്വലിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, മരണം വരാൻ വൈകുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ക്ഷണികമായ ഒരു ചിന്തയോ ഉച്ചരിക്കപ്പെട്ട ഒരു വാക്കോ മൂലം, എങ്ങനെയെന്നോ എവിടെനിന്നെന്നോ അറിയാതെ, ഒരു അഗ്നിശരം പതിക്കുന്നതുപോലുള്ള ഒരാഘാതം ഹൃദയത്തിന് പലപ്പോഴും അനുഭവപ്പെടുന്നു…ആത്മാവിന്റെ ഏറ്റവും അഗാധമായ കേന്ദ്രത്തിലാണ് അത് സംഭവിക്കുന്നത്; അവിടെ ഈ ഇടിമിന്നൽ അതിന്റെ ദ്രുതഗതിയിലുള്ള പാച്ചിലിൽ നമ്മുടെ സ്വഭാവത്തിലെ ഭൗമികമായ അംശങ്ങളെയെല്ലാം പൊടിയാക്കുന്നു. ആ സമയത്ത് സ്വന്തം അസ്തിത്വംപോലും നമുക്ക് ഓർക്കാൻ കഴിയില്ല. കാരണം, ഒരു നിമിഷത്തിനുള്ളിൽ ആത്മാവിന്റെ ശക്തികൾ അത്രയധികം ബന്ധിക്കപ്പെടുന്നു; നമ്മുടെ പീഡനം വർധിപ്പിക്കാനുള്ള ശേഷിയല്ലാതെ മറ്റൊരു പ്രവൃത്തിയും ചെയ്യാൻ അവയ്ക്കു കഴിയില്ല. ഞാൻ അതിശയോക്തി പറയുകയാണെന്നു കരുതരുത്; വാസ്തവത്തിൽ, സംഭവിക്കുന്നതു വിശദീകരിക്കാൻ എന്റെ വാക്കുകൾ തികയുന്നില്ല; അത് വർണിക്കാനാവാത്തതാണ് (VI.XI #2).

ദൈവത്തിൽനിന്നുള്ള ഈ ആത്മീയ സംവേദനം ഏതാനും മണിക്കൂറിലധികം നീണ്ടുനിൽക്കാറില്ല. ചിലപ്പോൾ പതിനഞ്ചു മിനിറ്റു മാത്രമേ നീണ്ടുനിൽക്കൂ; അതിലധികം ആത്മാവിന് അത് സഹിക്കാനാവില്ല. എന്നാൽ ഈ അനുഭവം അത്രമേൽ അഗാധമായതിനാൽ തുടർന്നുള്ള ദിവസങ്ങളിലും ശരീരത്തിന്റെ എല്ലാ ഭാഗങ്ങളെയും അത് ബാധിക്കുന്നു. ശരീരത്തിലെ സന്ധികളെല്ലാം പൂർണമായി സ്ഥാനഭ്രംശം സംഭവിച്ച നിലയിലാകുന്നു. എന്നിട്ടും വേദന അനുഭവപ്പെടുന്നത് ശരീരത്തിലല്ല; അതിലും എത്രയോ വലിയ സഹനത്തിനു കഴിവുള്ള ആത്മാവിൽ മാത്രമാണ് അത് അനുഭവപ്പെടുന്നത്. ഈ പീഡനം വർണനാതീതമാണ്. എന്നാൽ ഈ അഗ്നിശരത്തിലൂടെ ലഭിക്കുന്ന ആത്മീയ ഫലങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്ന ഏതൊരു വേദനയെക്കാളും എത്രയോ വലുതാണ്. ഒരു തുള്ളി വെള്ളവുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുമ്പോൾ ഒരു സമുദ്രംപോലെയാണത്.

ഈ ലോകത്തിലെ എല്ലാറ്റിൽനിന്നും പൂർണമായി വേർപെട്ടിരിക്കുമ്പോഴും പരലോകത്തിലേക്കു പൂർണമായി പ്രവേശിക്കാൻ കഴിയാത്തതുമൂലമുള്ള ഏകാന്തത ഈ ആത്മീയ പീഡനങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്. ഈ രണ്ടു ലോകങ്ങളിൽ ഒന്നിലും പൂർണമായി ഉൾപ്പെടാതെ, അവയ്ക്കിടയിൽ തൂങ്ങിനിൽക്കുന്നതുപോലെയാണ് ആത്മാവിന്റെ അവസ്ഥ. ഈ ഇടനിലയിൽ അത് പൂർണമായി മരിക്കാനും ദൈവത്തിലേക്കുതന്നെ പൂർണമായി പ്രവേശിക്കാനും ആഗ്രഹിക്കുന്നു. തീവ്രമാണെങ്കിലും ഈ പീഡനങ്ങൾ മഹത്തായ ഒരു ലക്ഷ്യം നിറവേറ്റുന്നു: ഏഴാം വാസസ്ഥാനത്തിലേക്കു പ്രവേശിക്കാൻ ആത്മാവിനെ ഒരുക്കുന്നു. അവിടെ അത് ദൈവിക വിവാഹത്തിലേക്കു പ്രവേശിക്കുകയും ദൈവവുമായുള്ള ഐക്യം പൂർണതയിലെത്തിക്കുകയും ചെയ്യും.

ഈ ബൗദ്ധിക ദർശനവും അതോടൊപ്പമുള്ള ആത്മാവിന്റെ ആത്മീയ പീഡനങ്ങളും ലഭിച്ചതിനുശേഷം, ഉചിതമായ സമയത്ത് ദൈവം മറ്റൊരു കൃപ നൽകുന്നു. അത്രമേൽ ശക്തമായ ഒരു ആശ്വാസമാണത്; അത് പീഡനങ്ങളോടു കൂടിച്ചേർന്ന്, ജീവിതകാലം മുഴുവൻ അവ സഹിക്കാൻ ആത്മാവിനെ പ്രാപ്തമാക്കുന്നു. ആ ആശ്വാസത്തോടെ, ദൈവഹിതം അതാണെങ്കിൽ, ആയിരമോ അതിലധികമോ ജന്മകാലങ്ങൾ സന്തോഷത്തോടെ സഹിക്കാൻ ആത്മാവ് തയ്യാറാകും. ഈ അന്തിമ കൃപകളാണ് ഇപ്പോൾ ആത്മാവിനെ അതിന്റെ അവസാന വാസസ്ഥാനത്തിനായി ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നത്.

വിചിന്തനം: ദൈവത്തിൽനിന്നുള്ള ഈ “അഗ്നിശരം” നിങ്ങൾ എപ്പോഴെങ്കിലും അനുഭവിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, ആ അനുഭവം ഒരിക്കലും വിശദീകരിക്കാനാവില്ലെന്ന വിശുദ്ധ ത്രേസ്യയുടെ അഭിപ്രായത്തോടു നിങ്ങൾ ഒരുപക്ഷേ യോജിക്കും. ചുരുക്കം ചിലർക്കു മാത്രമേ ഈ അനുഭവം ലഭിച്ചിട്ടുണ്ടാകൂ എങ്കിലും, ഇത് സാധ്യമാണെന്ന് അറിയുക. ഏഴാം വാസസ്ഥാനത്തിലെ ആത്മീയ വിവാഹത്തിനായുള്ള അന്തിമ ഒരുക്കമാകുന്ന ഈ ദാനം നിങ്ങൾക്ക് അപ്രാപ്യമല്ല. അത് ദൈവത്തിൽനിന്നുള്ള ഒരു ദാനമായി മാത്രമേ ലഭിക്കൂ എന്നതു സത്യമാണ്; എങ്കിലും അത് നൽകാൻ ദൈവം അതിയായി ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെന്ന് അറിയുക.

നിങ്ങൾ വിശുദ്ധരായിരിക്കണമെന്ന് ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്നു എന്ന സത്യത്തെക്കുറിച്ചു വിചിന്തനം ചെയ്യുക. നിങ്ങളെ വിശുദ്ധരാക്കാൻ അവിടുന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു. വിശുദ്ധിയുടെ ഈ ആഴം കൈവരിക്കുക സാധ്യമാണ് എന്ന വസ്തുതയെക്കുറിച്ചും വിചിന്തനം ചെയ്യുക. നിങ്ങളുടെ ആത്മാവിനെ പൂർണമായി സ്വന്തമാക്കാനും നിങ്ങളെ രൂപാന്തരപ്പെടുത്താനും അവിടുത്തോടു നിങ്ങളെ ഒന്നാക്കാനും ദൈവത്തെ അനുവദിക്കുക സാധ്യമാണ്. നിങ്ങൾ ഇത് വിശ്വസിക്കുന്നുണ്ടോ?

പൂർണത കൈവരിക്കാനാവില്ലെന്ന ചിന്തയോടെയാണ് പലപ്പോഴും നാം ജീവിതത്തിലൂടെ കടന്നുപോകുന്നത്. സ്വന്തം ശക്തികൊണ്ടു മാത്രം നമുക്ക് അത് കൈവരിക്കാനാവില്ലെന്നത് തീർച്ചയാണ്. എന്നാൽ ദൈവത്തിന് എല്ലാം സാധ്യമാണ്. അതിൽ വിശ്വസിക്കുക. ആ സത്യത്തെക്കുറിച്ച് ധ്യാനിക്കുക. അത് സ്വീകരിച്ച് ഈ യാത്രയ്ക്കായി സ്വയം സമർപ്പിക്കുക. നിങ്ങളുടെ ആത്മാവിന്റെ കേന്ദ്രത്തിൽ ഈ അഗ്നിശരമാകുന്ന ദാനം ലഭിക്കാനായി പ്രാർഥിക്കുക. ഈ ദാനം സ്വീകരിക്കാനും അങ്ങനെ ഏഴാമത്തെ വാസസ്ഥലത്തിലെ ആത്മീയ വിവാഹത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കാനും നിങ്ങൾ പൂർണമായി ഒരുങ്ങുന്നതുവരെ ദൈവത്തെ തേടുന്നത് ഒരിക്കലും നിർത്തരുത്.

സകല വിശുദ്ധിയുടെയും നാഥാ, അങ്ങ് പൂർണതയാണ്. അങ്ങ് വിശുദ്ധിയാണ്. അങ്ങ് സകലത്തിന്റെയും അനന്തനായ ദൈവമാണ്. അങ്ങയുടെ ദിവ്യസാന്നിധ്യത്തിലേക്ക് എന്നെ പൂർണമായി ആകർഷിക്കണമേ. എല്ലാ പാപങ്ങളിൽനിന്നും എന്നെ മോചിപ്പിക്കണമേ. എന്റെ എല്ലാ കുറവുകളും സുഖപ്പെടുത്തണമേ. അങ്ങയുടെ സ്നേഹത്താൽ എന്നെ ദഹിപ്പിക്കണമേ. അങ്ങയിലേക്കുള്ള യാത്രയിൽ ഞാൻ ഒരിക്കലും തളരാതിരിക്കാനും അങ്ങനെ എന്റെ ആത്മാവിന്റെ ഏറ്റവും ഉള്ളിലുള്ള വാസസ്ഥലത്ത് അങ്ങയോടൊപ്പം വസിക്കാനും ഇടയാകണമേ എന്നു ഞാൻ പ്രാർഥിക്കുന്നു.

എന്നിൽ വസിക്കുന്ന അതിപരിശുദ്ധ ത്രിത്വമേ, ഞാൻ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കുന്നു, ഞാൻ അങ്ങയിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു, എന്റെ ജീവിതം ഞാൻ അങ്ങയ്ക്ക് സമർപ്പിക്കുന്നു.

ഉള്ളടക്കം