ที่พำนักชั้นที่หก

ช่วงเวลาแห่งการหมั้น

บทเรียนที่ 59: เริ่มด้วยข่าว “ร้าย” ก่อน

เราอาจคิดไปได้ง่าย ๆ ว่า ยิ่งวิญญาณยกระดับขึ้นหาพระเจ้า เข้าลึกยิ่งขึ้นเรื่อย ๆ ไปสู่ห้องใจกลางภายในที่พระเจ้าประทับอยู่ ความทุกข์ที่ผู้นั้นประสบก็ยิ่งลดน้อยลง แต่น่าแปลกใจที่ความจริงกลับตรงกันข้าม

ข้าแต่พระเจ้าของข้าพเจ้า คนเราต้องทนทุกข์ยากทั้งภายในและภายนอกมากมายเพียงใด ก่อนจะเข้าสู่ที่พำนักชั้นที่เจ็ด! บางครั้ง ขณะไตร่ตรองเรื่องนี้ ข้าพเจ้าก็กลัวว่า หากรู้ล่วงหน้าว่าจะต้องประสบสิ่งใดบ้าง ความอ่อนแอของมนุษย์คงแทบไม่อาจทนแม้แต่จะคิดถึงสิ่งเหล่านั้น หรือทำใจแน่วแน่ที่จะเผชิญกับมันได้ ไม่ว่าผลที่จะได้รับนั้นดูยิ่งใหญ่เพียงใดก็ตาม (VI.I #3)

เหตุใดพระเจ้าจึงยังทรงยอมให้วิญญาณที่ใกล้ชิดพระองค์ถึงเพียงนี้ประสบการทดลองและความทุกข์อย่างหนักหน่วง? ความทุกข์เหล่านี้ไม่ใช่ผลโดยตรงจากบาปของผู้นั้น ในที่พำนักชั้นก่อน ๆ วิญญาณได้ทนทุกข์อย่างมากจริง ๆ ขณะพยายามเอาชนะบาปหนักและบาปเบาของตน ในที่พำนักชั้นที่หก การชำระความไม่สมบูรณ์ทุกประการทางจิตวิญญาณยังคงดำเนินต่อไป ซึ่งก่อให้เกิดความทุกข์ แต่ ณ ที่นี้ ความทุกข์ส่วนใหญ่เป็นอีกลักษณะหนึ่งและมีจุดมุ่งหมายต่างออกไป

พระเจ้าทรงฤทธานุภาพยิ่งนัก จนทรงนำความทุกข์และความตายมาเปลี่ยนให้เป็นหนทางสู่ความศักดิ์สิทธิ์ บัดนี้ความทุกข์ได้รับพลังอันยิ่งใหญ่ทางจิตวิญญาณ ประสบการณ์แห่งความทุกข์ซึ่งบัดนี้ได้รับการเปลี่ยนแปลงด้วยพระหรรษทาน สามารถมอบคุณธรรมมากมายแก่วิญญาณ เช่น ความกล้าหาญ ความถ่อมตน และความวางใจ บัดนี้การตายต่อตนเองอย่างสิ้นเชิงเป็นหนทางสู่ชีวิตใหม่ในพระคริสตเจ้า

ความทุกข์ในที่พำนักชั้นนี้มีทั้งภายนอกและภายใน ความทุกข์ภายนอกได้แก่ ความเจ็บป่วย การถูกทำให้อับอายต่อหน้าสาธารณชน การถูกผู้อื่นเยาะเย้ย การสูญเสียทรัพย์สินทางโลก และการทดลองอีกมากมายที่พบได้ทั่วไปในชีวิต เมื่อมาถึงจุดนี้ของการเดินทางฝ่ายจิต พระเจ้ามักทรงยอมให้เกิดการทดลองเหล่านี้ เพราะทรงเห็นว่าเมื่อวิญญาณอดทนผ่านพ้นไปแล้ว ในที่สุดก็จะได้รับประโยชน์อย่างยิ่งจากสิ่งเหล่านี้

การทดลองภายในได้แก่ ความเจ็บปวดภายในที่เกิดจากการทดลองภายนอกใด ๆ ความแห้งแล้งในการภาวนา การไม่สามารถจดจ่อได้ และแม้กระทั่งความเจ็บปวดภายในอย่างรุนแรงทางจิตวิญญาณ ซึ่งไม่อาจอธิบายได้และดูเหมือนไม่มีที่มา ตลอดเวลานั้น วิญญาณตระหนักอย่างลึกซึ้งถึงบาปของตน และถึงการที่ตนต้องพึ่งพาพระเจ้าอย่างสิ้นเชิงในทุกสิ่ง ดังนั้น เมื่อผู้อื่นสรรเสริญคุณธรรมของตน วิญญาณจึงทุกข์อย่างมาก เพราะรู้ว่าพระเจ้าเท่านั้นทรงเป็นบ่อเกิดของความดีทั้งปวงที่อาจมีอยู่ภายในตน ไม่ใช่ตัวตนเอง คำสรรเสริญทำให้วิญญาณเจ็บปวดยิ่งกว่าความเกลียดชังเสียอีก เพราะวิญญาณรู้ว่าทุกสิ่งมาจากพระเจ้า

ทางเยียวยาเพียงอย่างเดียวคือการรอคอยให้พระเจ้าทรงขจัดความยากลำบากเหล่านี้ทั้งหมด เมื่อสิ่งนั้นเกิดขึ้น จิตใจก็แจ่มใส และทุกสิ่งกลับคืนสู่สภาพเดิม วิญญาณรู้ว่าพระเจ้าทรงเป็นผู้ได้รับชัยชนะนี้ สิ่งนี้ทำให้วิญญาณถ่อมตนยิ่งขึ้นอีก เมื่อเห็นความอ่อนแอของตนและพระกำลังของพระเจ้า

สิ่งที่ดีที่สุดที่วิญญาณจะทำได้ขณะเผชิญประสบการณ์อันเจ็บปวดเหล่านี้ คือวางใจในพระเจ้า ยอมให้ความทุกข์ที่ตนอดทนรับนั้นหล่อหลอมความเข้มแข็ง ความถ่อมตน และความกล้าหาญ เตือนตนเองให้ระลึกถึงความจริงของพระเจ้า และทำกิจเมตตาที่แสดงออกเป็นการกระทำภายนอก

ข้อไตร่ตรอง: คุณเต็มใจที่จะเข้าสู่พระทรมานขององค์พระผู้เป็นเจ้าของเราให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้นหรือไม่? พระเยซูเจ้าทรงสมบูรณ์พร้อมทุกประการ แต่ความทุกข์ของพระองค์ทั้งภายนอกและภายในนั้นใหญ่หลวงนัก พระองค์ทรงยอมให้สิ่งนี้เกิดขึ้นภายในพระวิญญาณของพระองค์ เพื่อเป็นหนทางเปลี่ยนความทุกข์ของมนุษย์เราให้เป็นหนทางสู่ความศักดิ์สิทธิ์ คุณเต็มใจน้อมรับหนทางสู่ความครบครันนี้หรือไม่? คุณเต็มใจเข้าสู่พระธรรมล้ำลึกนี้หรือไม่?

ในตอนแรก เมื่อเราเผชิญการทดลองบางอย่าง ธรรมชาติมนุษย์ของเราที่ตกอยู่ในบาปย่อมมองหาทางออก เราแสวงหาวิธีเยียวยา แต่ในที่พำนักชั้นนี้ “วิธีเยียวยา” ไม่ใช่การขจัดความทุกข์ แต่เป็นการน้อมรับความทุกข์นั้น เราน้อมรับอย่างเต็มเปี่ยมยิ่งขึ้น เพื่อรวมชีวิตของเราเป็นหนึ่งเดียวกับพระคริสตเจ้า ผู้ทรงน้อมรับและเปลี่ยนแปลงความทุกข์ทั้งปวง เราไม่ได้อยู่เหนือองค์พระผู้เป็นเจ้า หากเราปรารถนาจะมีส่วนร่วมในพระสิริรุ่งโรจน์ของพระองค์ เราต้องดำเนินชีวิตเช่นเดียวกับที่พระองค์ทรงดำเนินมา คุณเข้าใจสิ่งนี้หรือไม่ และคุณเต็มใจรับของประทานนี้จากพระเจ้าหรือไม่?

จงไตร่ตรองถึงความทุกข์ที่คุณกำลังต่อสู้อยู่ในขณะนี้ แทนที่จะมองหาทางหลุดพ้นจากมัน จงมองความทุกข์นั้นเป็นหนทางสู่จุดหมายอันยิ่งใหญ่ที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ จงมองว่ามันเป็นหนทางสู่จุดหมายแห่งความศักดิ์สิทธิ์ จงเพ่งมองกางเขนของพระเยซูเจ้า ไตร่ตรองถึงความทุกข์ทุกประการทั้งภายนอกและภายในที่พระองค์ทรงอดทนรับ พยายามมองเข้าไปในพระวิญญาณของพระองค์ และทูลขอให้พระองค์ทรงเผยแก่คุณถึงทุกสิ่งที่พระองค์ทรงผ่านพ้นมา จงน้อมรับความทุกข์ของพระองค์ในฐานะเครื่องบูชา จงพยายามเข้าสู่ห้องชั้นในสุดของวิญญาณคุณ ที่ซึ่งองค์พระผู้เป็นเจ้าประทับอยู่ และถวายความทุกข์ของคุณเป็นเครื่องบูชาแด่พระองค์ ณ ที่นั้น ลึกเข้าไปภายใน พระองค์จะทรงรับเครื่องบูชานี้ และทรงหลั่งความไพบูลย์แห่งพระหรรษทานที่พระองค์ทรงได้รับมาด้วยกางเขนของพระองค์ลงมาเหนือคุณ

ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าของข้าพเจ้าผู้ทรงรับทุกข์ พระองค์ทรงเผชิญความทุกข์ทั้งปวงอย่างไม่หลีกหนี พระองค์ไม่เคยทรงหวั่นไหวในพระประสงค์ที่จะน้อมรับความทุกข์ทั้งปวง และเปลี่ยนความทุกข์นั้นให้เป็นหนทางใหม่อันรุ่งโรจน์สู่ความไพบูลย์แห่งพระหรรษทาน โปรดทรงช่วยข้าพเจ้าให้น้อมรับความทุกข์ทุกประการที่ข้าพเจ้าต้องอดทนรับ ทั้งภายนอกและภายใน เพื่อข้าพเจ้าจะได้เลียนแบบพระองค์อย่างเต็มเปี่ยมยิ่งขึ้น และเพื่อการน้อมรับความทุกข์ด้วยความสมัครใจของข้าพเจ้า ซึ่งถวายเป็นเครื่องบูชาแด่พระองค์ในส่วนลึกของวิญญาณ จะกลายเป็นหนทางนำพระหรรษทานมากมายมาสู่ข้าพเจ้าและโลก

ข้าแต่พระตรีเอกภาพผู้ศักดิ์สิทธิ์ยิ่ง ผู้ประทับอยู่ภายในข้าพเจ้า ข้าพเจ้ารักพระองค์ ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์ ข้าพเจ้ามอบชีวิตแด่พระองค์

บทเรียนที่ 60: การแทงทะลุอย่างแผ่วเบาจากส่วนลึกที่สุดภายใน

พระเจ้าทรงชำระและเสริมกำลังวิญญาณแต่ละดวงในวิถีทางที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะสำหรับวิญญาณดวงนั้น ดังนั้น นักบุญเทเรซาจึงอธิบายต่อไปถึงวิถีทางอื่น ๆ ที่วิญญาณทนทุกข์ภายในอย่างลึกลับ ขณะที่ยังคงอยู่ในสันติสุข

พระองค์ทรงเพิ่มพูนความโหยหาพระองค์ในวิญญาณนั้นด้วยวิธีการที่ละเอียดอ่อนเสียจนแม้แต่วิญญาณเองก็ไม่อาจแยกแยะได้ และดิฉันก็ไม่คิดว่าจะอธิบายวิธีการเหล่านี้ได้ เว้นแต่แก่ผู้ที่เคยมีประสบการณ์ด้วยตนเอง ความปรารถนาเหล่านี้เป็นแรงกระตุ้นอันละเอียดอ่อนและแผ่วเบา ซึ่งผุดขึ้นจากส่วนลึกที่สุดของวิญญาณ ดิฉันไม่รู้จักสิ่งใดที่จะนำมาเปรียบเทียบได้ (VI.II #2)

ท่านกล่าวต่อไปว่า “ความทุกข์นี้ดูราวกับแทงทะลุถึงหัวใจ และเมื่อพระองค์ผู้ทรงทำให้หัวใจบาดเจ็บทรงดึงลูกศรออก ก็ดูราวกับว่าพระองค์ทรงดึงหัวใจออกไปด้วย เพราะความรักที่หัวใจรู้สึกนั้นลึกซึ้งเหลือเกิน” ความเจ็บปวดอันละเอียดอ่อน ลึกซึ้ง และทิ่มแทงที่บุคคลนั้นประสบในส่วนลึกที่สุดของวิญญาณ เป็นความเจ็บปวดที่เปี่ยมด้วยความชื่นใจและสันติสุขอย่างยิ่ง ทันทีที่วิญญาณเริ่มพักอยู่ในความเจ็บปวดนั้น “ประกายไฟเล็ก ๆ ก็ดับลงอย่างฉับพลัน ทิ้งให้หัวใจโหยหาที่จะทนรับความเจ็บแปลบแห่งความรักนั้นอีกครั้ง”

การแทงทะลุถึงศูนย์กลางของวิญญาณนี้ไม่ได้อาศัยความจำ จินตนาการ หรือเหตุผลของบุคคลนั้น สมรรถนะเหล่านี้รับรู้ถึงประสบการณ์นี้และสงสัยว่ากำลังเกิดอะไรขึ้น แต่ไม่ได้เข้าไปแทรกแซง ประสบการณ์นี้อาจมาแล้วก็ผ่านไป อาจทวีความเข้มข้นขึ้นแล้วลดลง ตลอดทั้งหมดนี้ พระเจ้าทรงกระทำกิจการอันน่าอัศจรรย์ในระดับที่ลึกเกินกว่าวิญญาณจะเข้าใจได้มากนัก

วิญญาณยังตระหนักอย่างชัดเจนด้วยว่าปีศาจไม่อาจเป็นผู้ก่อให้เกิดสิ่งนี้ ประการแรก นี่เป็นความเจ็บปวดที่หอมหวาน เปี่ยมด้วยความยินดีและสันติสุข มีเพียงพระเจ้าเท่านั้นที่ทรงสามารถรวมความเจ็บปวดเข้ากับความชื่นใจเช่นนี้ได้ เมื่อปีศาจก่อให้เกิดความเจ็บปวดภายใน ย่อมไม่มีสันติสุข มีแต่ความวิตกกังวล ความสิ้นหวัง และความสับสน ประการที่สอง ความเจ็บปวดนี้มาจากส่วนลึกที่สุดซึ่งปีศาจไม่มีอำนาจควบคุม ประการที่สาม ผลดีที่เกิดขึ้นในวิญญาณเป็นเครื่องหมายชัดเจนว่าสิ่งนี้มาจากพระเจ้า วิญญาณมีความตั้งใจแน่วแน่ที่จะทนทุกข์เพื่อพระเจ้าด้วยความยินดี และละทิ้งความเพลิดเพลินทั้งปวงทางโลก โดยเห็นว่าเป็นสิ่งไร้ประโยชน์และไร้คุณค่า

วิญญาณรู้ว่าของประทานอันแปลกประหลาด ทิ่มแทง และน่าชื่นใจนี้มาจากพระเจ้า และจะไม่มีวันสงสัยในเรื่องนี้ ตรงกันข้าม วิญญาณน้อมรับของประทานนั้นด้วยความยินดีเฝ้าคอยทุกสิ่งที่พระเจ้ากำลังทรงกระทำภายในตนอย่างลึกลับและซ่อนเร้นเช่นนี้ บัดนี้วิญญาณยิ่งโหยหาพระเจ้ามากขึ้น และความโหยหาสิ่งที่ตนยังไม่ได้ครอบครองอย่างเต็มเปี่ยมนี้ก็ยิ่งก่อให้เกิดความเจ็บปวดอันหอมหวานมากขึ้น

ท้ายที่สุด บางครั้งพระหรรษทานเดียวกันนี้ก็ประทานแก่วิญญาณโดยไม่ก่อให้เกิดความเจ็บปวดใด ๆ เลย แต่กลับมีการประทานความร้อนรนอันน่าชื่นใจแก่วิญญาณ ซึ่งผลักดันให้โหยหาพระเจ้า และถวายกิจการแห่งความรัก การสรรเสริญ และการนมัสการแด่พระองค์อย่างกล้าหาญเป็นพิเศษ

ไตร่ตรอง: วิถีทางที่พระเจ้าทรงทำให้วิญญาณของเราครบบริบูรณ์นั้นลึกลับและเกินกว่าที่เราจะเข้าใจได้ พระเจ้าเคยทรงกระทำกิจการภายในตัวคุณที่คุณไม่เข้าใจหรือไม่ คุณเคยมีประสบการณ์ถูกแทงทะลุภายใน ซึ่งคุณรู้ว่ามาจากพระเจ้า เกิดผลดีอย่างอุดม และในขณะเดียวกันก็ทำให้คุณเปี่ยมด้วยสันติสุขและความยินดีหรือไม่

หากคุณไม่เคยมีประสบการณ์เช่นนี้ อย่างน้อยจงพยายามแสดงความเชื่อยอมรับคำอธิบายที่นักบุญเทเรซาให้ไว้เกี่ยวกับกิจการชำระให้บริสุทธิ์อันลึกซึ้งและลึกลับที่พระเจ้าประทานนี้ ทูลพระเจ้าว่าคุณยินดีทนรับทุกสิ่งเพื่อพระองค์ เพื่อให้พระองค์ทรงเปลี่ยนแปลงคุณอย่างสมบูรณ์ อย่ากลัวการแทงทะลุภายในใด ๆ ที่พระเจ้าทรงประสงค์ให้คุณรับ จงเฝ้าคอยด้วยความหวังและความยินดี และน้อมรับทันทีที่พระเจ้าประทานของประทานอันศักดิ์สิทธิ์นี้แก่คุณ

ข้าแต่พระเจ้าผู้ศักดิ์สิทธิ์ยิ่ง วิถีทางของพระองค์ลึกลับอย่างแท้จริง และบางครั้งก็ถึงกับทำให้ข้าพเจ้าฉงนสนเท่ห์ โปรดเสด็จมาหาข้าพเจ้าและแทงทะลุศูนย์กลางวิญญาณของข้าพเจ้าด้วยลูกศรแห่งความรักของพระองค์ โปรดชำระข้าพเจ้าให้พ้นจากการยึดเอาแต่ใจตนเองทั้งสิ้น โปรดเติมเต็มข้าพเจ้าด้วยคุณธรรมอันศักดิ์สิทธิ์ โปรดจุดไฟในตัวข้าพเจ้าด้วยความรักอันบริสุทธิ์และเสียสละแห่งพระหฤทัยของพระองค์ ขอให้ข้าพเจ้าไม่ถอยหนีจากสิ่งใดที่พระองค์ทรงปรารถนาจะกระทำในตัวข้าพเจ้า แต่กลับวิ่งเข้าหาสิ่งนั้นด้วยพลังทั้งหมดแห่งวิญญาณของข้าพเจ้า

ข้าแต่พระตรีเอกภาพผู้ศักดิ์สิทธิ์ยิ่ง ผู้ประทับอยู่ภายในข้าพเจ้า ข้าพเจ้ารักพระองค์ ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์ ข้าพเจ้ามอบชีวิตแด่พระองค์

บทเรียนที่ 61: ถ้อยคำที่ได้รับผ่านจินตภาพ

เมื่อวิญญาณก้าวหน้ายิ่งขึ้น ก็ยิ่งตระหนักถึงวิถีทางอันหลากหลายที่พระเจ้าตรัสกับตน วิถีทางที่พบบ่อยสามประการคือ วาจาที่ได้รับผ่านจินตภาพ นิมิตผ่านจินตภาพ และนิมิตทางปัญญา นักบุญเทเรซากล่าวถึงการสื่อสารเหล่านี้ว่า:

พระองค์ทรงกระทำเช่นนี้โดยอาศัยพระวาจาที่ตรัสแก่วิญญาณในหลากหลายวิธี บางครั้งพระวาจาเหล่านั้นดูเหมือนมาจากภายนอก บางครั้งก็มาจากส่วนลึกภายในวิญญาณ หรือมาจากส่วนที่สูงกว่าของวิญญาณ ขณะที่พระวาจาอื่น ๆ มาจากภายนอกอย่างชัดเจนเสียจนหูได้ยินราวกับเป็นเสียงจริง ๆ

การได้ยินพระวาจาภายในผ่านจินตนาการเกิดขึ้นเมื่อวิญญาณรับรู้ว่าพระเจ้าตรัสกับตนในจินตนาการอย่างชัดเจนและโดยตรง แม้พระเจ้าจะทรงใช้วิธีนี้สื่อสารกับวิญญาณ แต่การได้ยินพระวาจาภายในผ่านจินตนาการเช่นนี้ก็ไม่ได้เชื่อถือได้เสมอไป เพราะถ้อยคำเทียมอาจมาจากปีศาจหรือจากจินตนาการของตนเอง ผู้ที่มีจินตนาการโลดแล่นมากมักหลงเชื่อ “ถ้อยคำ” เทียมเหล่านี้ที่คิดว่ามาจากพระเจ้าได้ง่าย พวกเขาอาจเชื่อว่าพระเจ้าตรัสกับตน แต่แท้จริงแล้ว ถ้อยคำนั้นมีที่มาจากความอ่อนแอของจินตนาการหรือการหลอกลวงของปีศาจ เพื่อแยกแยะว่าถ้อยคำที่พระเจ้าตรัสในจินตนาการนั้นเป็นของแท้หรือไม่ นักบุญเทเรซาให้เครื่องหมายสามประการที่เราสามารถใช้ตรวจสอบที่มาของถ้อยคำเหล่านั้นได้

ประการแรก หากถ้อยคำนั้นมาจากพระเจ้า ถ้อยคำนั้นก็จะทำให้สิ่งที่กล่าวไว้เกิดขึ้น ตัวอย่างเช่น สมมุติว่าคนหนึ่งกำลังต่อสู้กับความกลัวและความวิตกกังวลอย่างหนัก แล้วจู่ ๆ พระเจ้าก็ตรัสกับเขาว่า “อย่ากลัวเลย เราอยู่กับท่าน” หากถ้อยคำนั้นมาจากพระเจ้า เขาก็จะสัมผัสได้ทันทีถึงพระอานุภาพของพระเจ้าที่ขจัดความกลัวของตน

ประการที่สอง การได้ยินพระวาจาภายในที่แท้จริงจะมาพร้อมกับสันติสุขลึกซึ้งและการสำรวมจิตอยู่ในพระเจ้าเสมอ จนวิญญาณได้รับแรงผลักดันให้สรรเสริญพระเจ้าจากใจ

ประการที่สาม เมื่อถ้อยคำที่กล่าวนั้นมาจากพระเจ้า จิตจะจดจำถ้อยคำนั้นได้นานมาก แต่หากถ้อยคำนั้นมาจากจินตนาการหรือเป็นการหลอกลวงของปีศาจ ถ้อยคำนั้นจะเลือนหายไปเร็วกว่า และไม่นานจินตนาการก็จะหันไปหาความคิดอื่น

สิ่งสำคัญคือการรู้ว่าพระเจ้าตรัสกับเราด้วยวิธีต่าง ๆ จริง ในวิธีนี้ พระองค์ตรัสถ้อยคำที่สอดคล้องกับพระคัมภีร์ในจินตนาการของเรา หรือทรงนำภาพหนึ่งจากความทรงจำของเราให้ปรากฏขึ้น จากนั้น สิ่งที่ทรงสื่อสารก็ถูกนำเสนอต่อเหตุผลของมนุษย์เรา ซึ่งทำให้เราเข้าใจ แล้วจึงปลอบประโลมเจตจำนง ทำให้เจตจำนงสามารถตอบสนองต่อถ้อยคำที่ตรัสนั้นด้วยความยินดี พระหรรษทานเหล่านี้ไม่ควรทำให้เราประหลาดใจ เพราะเป็นวิธีปกติที่พระเจ้าทรงสื่อสารกับวิญญาณในที่พำนักเหล่านี้

ไตร่ตรอง: คุณเคยรู้สึกขึ้นมาอย่างฉับพลันหรือไม่ว่า พระเจ้าทรงสื่อความคิดบางอย่างแก่คุณ และคุณรู้ว่าความคิดนั้นมาจากพระองค์? เราไม่ควรแสวงหาประสบการณ์เหล่านี้หรือรู้สึกประทับใจกับสิ่งเหล่านี้มากเกินไป เมื่อประสบการณ์เหล่านี้มาจากพระเจ้า ก็จะทำให้เราถ่อมตน และมอบสันติสุขลึกซึ้งกับความมั่นใจไว้ในใจเรา ลองนึกถึงช่วงเวลาใดก็ตามที่สิ่งนี้อาจเคยเกิดขึ้นกับคุณ

บางครั้งจินตนาการของคุณโลดแล่นมากเกินไปหรือไม่? หากเป็นเช่นนั้น ก็จงตระหนักว่าคุณอาจนึกสร้างการสื่อสารบางอย่างจากพระเจ้าขึ้นมาเองได้ง่ายเช่นกัน หรืออาจปล่อยให้ตนเองใส่ใจกับถ้อยคำแยบยลที่มารร้ายกล่าวเพื่อชักนำคุณให้หลงผิด คุณเคยรู้สึกว่าพระเจ้าตรัสกับคุณ แต่ภายหลังกลับพบว่าสิ่งที่ดูเหมือนเป็นการสื่อสารนี้ไม่ได้บังเกิดผลดีใด ๆ หรือถึงกับทำให้คุณสับสนและสิ้นความบรรเทาใจหรือไม่? หากเคย ก็จงเรียนรู้บทเรียนว่า เรามักหลงไปกับการสื่อสารเทียมในรูปแบบเหล่านี้ได้ง่าย จงปฏิเสธสิ่งเหล่านั้น

ขณะที่คุณคิดถึงวิธีเฉพาะนี้ซึ่งบางครั้งพระเจ้าทรงใช้สื่อสารผ่านจินตนาการ จงคิดถึงอันตรายของการแสวงหาถ้อยคำเหล่านี้ด้วย หากคุณเชื่อว่าการสื่อสารนั้นมาจากพระเจ้า ก็จงทดสอบ ใช้เครื่องหมายสำหรับการแยกแยะที่กล่าวไว้ข้างต้นทดสอบทุกสิ่ง ในที่สุด หากถ้อยคำเหล่านั้นมาจากพระเจ้า และคุณพยายามต่อต้าน พระเจ้าก็จะยังทรงสื่อสารมาถึงคุณได้ และผลที่พระองค์ทรงประสงค์ให้เกิดก็จะเกิดขึ้น

ข้าแต่พระเจ้าของข้าพเจ้า ผู้ตรัสอยู่เสมอ พระองค์ทรงสื่อสารกับข้าพเจ้าทั้งกลางวันและกลางคืน ด้วยวิธีที่มีเพียงพระองค์เท่านั้นทรงรู้อย่างครบถ้วน ข้าพเจ้าภาวนาขอให้ข้าพเจ้าจดจำพระสุรเสียงอ่อนโยนของพระองค์ได้เสมอ และตอบสนองพระองค์เมื่อพระองค์ตรัส ขออย่าให้ข้าพเจ้าหลงผิด โดยปล่อยให้จินตนาการสร้างความคิดของตนเองขึ้นมา ข้าพเจ้าภาวนาขอพระองค์ทรงปกป้องข้าพเจ้าจากมารร้ายและคำลวงอันแยบยลที่มันกล่าวอยู่ไม่หยุดหย่อนด้วย

ข้าแต่พระตรีเอกภาพผู้ศักดิ์สิทธิ์ยิ่ง ผู้ประทับอยู่ภายในข้าพเจ้า ข้าพเจ้ารักพระองค์ ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์ ข้าพเจ้ามอบชีวิตแด่พระองค์

บทเรียนที่ 62: นิมิตผ่านจินตภาพ

ต่อมา ในที่พำนักที่เจ็ด นักบุญเทเรซากล่าวถึงอีกวิธีหนึ่งที่พระเจ้าตรัสกับวิญญาณโดยทรงใช้จินตนาการ แทนที่จะได้ยินเสียงซึ่งหูไม่ได้ยินกล่าวถ้อยคำบางอย่าง วิญญาณกลับค้นพบภาพหนึ่งภายในจินตนาการ ซึ่งตนรู้ว่ามาจากพระเจ้า บ่อยครั้ง ภาพนี้เกี่ยวข้องกับพระธรรมชาติมนุษย์อันศักดิ์สิทธิ์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา หรือเป็นภาพจากพระคัมภีร์ที่ปรากฏขึ้นในจินตนาการอย่างฉับพลัน ปลุกเร้าความรักและความศรัทธาอันลึกซึ้งจากวิญญาณ ตัวอย่างเช่น จู่ ๆ คนหนึ่งอาจตระหนักอย่างชัดเจนยิ่งถึงองค์พระผู้เป็นเจ้าของเราที่ทรงสวมมงกุฎหนาม กำลังถูกเยาะเย้ยและเย้ยหยัน โดยที่ตนไม่ได้เป็นฝ่ายเริ่มนึกขึ้นมาเลย หรือเขาอาจมองเห็นด้วยจินตนาการถึงพระสิริรุ่งโรจน์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าของเราบนพระบัลลังก์ในสวรรค์

ภาพนั้นมองเห็นได้ด้วยสายตาภายในเท่านั้น…พระรัศมีของพระองค์ผู้ทรงเผยพระองค์ในนิมิตคล้ายกับแสงสว่างที่ได้รับการหลั่งลงมา ดุจแสงอาทิตย์ที่มีผืนผ้าโปร่งใสราวกับเพชรคลุมอยู่ หากจะสามารถทอผืนผ้าเช่นนั้นได้ ส่วนฉลองพระองค์ดูคล้ายผ้าลินินเนื้อละเอียด วิญญาณที่พระเจ้าประทานนิมิตนี้ให้แทบทุกครั้งจะเข้าสู่ภาวะปีติล้นพ้น เพราะธรรมชาติมนุษย์อ่อนแอเกินกว่าจะทนรับภาพอันน่ายำเกรงถึงเพียงนี้ได้

ผลที่เกิดขึ้นแก่จิตวิญญาณจะคล้ายกับผลของการได้รับวาจาภายใน หลังจากบรรยายถึงผลเหล่านี้ รวมทั้งความรักอันลึกซึ้งและความแน่ใจฝ่ายจิตที่มาพร้อมกันแล้ว นักบุญเทเรซาอธิบายว่า จิตวิญญาณไม่ควรแสวงหานิมิตเช่นนี้เลย เหตุผลของท่านคล้ายกันมากกับเหตุผลที่เราไม่ควรแสวงหาหรือปรารถนาจะได้รับวาจาภายในเช่นกัน

นิมิตผ่านจินตภาพเหล่านี้เปรียบเสมือนอัญมณีล้ำค่าภายในจี้ล็อกเกต องค์พระผู้เป็นเจ้าของเราทรงถือกุญแจของล็อกเกตนั้น เราไม่ได้ถือกุญแจ มีเพียงพระองค์เท่านั้นที่ทรงเปิดมันได้เป็นครั้งคราว เพื่อประทับภาพนิมิตอันชัดเจนของพระองค์ไว้ในความทรงจำ หากจิตวิญญาณพยายามเปิดล็อกเกตนี้ด้วยตนเอง “นิมิต” ที่จิตวิญญาณประสบก็จะไม่ได้มาจากพระเจ้า แต่จะมาจากจินตนาการของตนหรือจากปีศาจ

เหตุผลที่เราไม่ควรแสวงหานิมิตเช่นนี้เลยมีดังต่อไปนี้ ประการแรก เราไม่สมควรได้รับพระหรรษทานเช่นนี้ ดังนั้น การคิดว่าเราสมควรได้รับจึงเป็นการขาดความถ่อมตน ประการที่สอง เมื่อเราปรารถนานิมิตเหล่านี้ เราแทบจะแน่ใจได้ว่าจะถูกนิมิตเท็จจากปีศาจหลอกลวง ประการที่สาม เมื่อเราปรารถนานิมิตเช่นนี้อย่างแรงกล้า จินตนาการจะถูกกระตุ้นและอาจสร้างนิมิตเท็จขึ้นมา ประการที่สี่ มีเพียงองค์พระผู้เป็นเจ้าของเราเท่านั้นที่ทรงทราบว่าเราต้องการอะไร ดังนั้น การคิดว่าเรารู้ว่าเราจำเป็นต้องได้รับนิมิตเช่นนี้จึงเป็นการอวดดีอย่างยิ่ง ประการที่ห้า นิมิตเหล่านี้มักเผยให้เห็นพระคริสตเจ้าผู้ทรงรับทุกข์ทรมาน และดึงจิตวิญญาณให้เข้าสู่ความทุกข์ทรมานนั้นด้วย แต่หากองค์พระผู้เป็นเจ้าของเราไม่ได้ทรงเป็นผู้ดึงเราเข้าสู่การตระหนักรู้อันลึกซึ้งนี้ เราก็จะไม่สามารถทนรับได้ ประการที่หก จิตวิญญาณต้องวางใจในพระเจ้ามากพอที่จะรอคอยพระองค์ และรับนิมิตภายในเช่นนี้ก็ต่อเมื่อพระองค์มีพระประสงค์จะประทานให้เท่านั้น มิฉะนั้น เราอาจทำร้ายจิตวิญญาณของเรามากกว่าจะทำให้เกิดผลดี

ข้อไตร่ตรอง: องค์พระผู้เป็นเจ้าของเราเคยทรงเผยภาพแห่งความศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์ที่ทรงพลังแก่ท่านหรือไม่? ท่านเคยสะเทือนใจอย่างฉับพลันเมื่อระลึกถึงพระทรมานและการสิ้นพระชนม์ของพระองค์หรือไม่? หรือท่านเคยรู้สึกท่วมท้นอย่างฉับพลันด้วยภาพแห่งพระสิริรุ่งโรจน์ของพระองค์หรือไม่? อย่าแสวงหาพระพรพิเศษเช่นนี้ แต่หากท่านได้รับพระพรเหล่านี้เมื่อใด จงรู้ว่านี่คือการที่องค์พระผู้เป็นเจ้าของเราทรงเผยพระองค์แก่ท่านเป็นพิเศษ

จงไตร่ตรองพระชนมชีพของพระคริสตเจ้า ไตร่ตรองการบังเกิด พระภารกิจ การรับทุกข์ทรมาน การสิ้นพระชนม์ การกลับคืนพระชนมชีพ และการเสด็จสู่สวรรค์ของพระองค์ ขณะที่ท่านไตร่ตรองช่วงเวลาเหล่านี้ในพระชนมชีพบนโลกของพระคริสตเจ้า จงรู้ว่าท่านไม่มีวันเข้าใจพระองค์และพระวิญญาณอันศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์ได้ เว้นแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าของเราจะทรงเผยพระองค์แก่ท่านในวิธีที่มีเพียงพระองค์เท่านั้นทรงกระทำได้ แต่แม้จะเป็นเช่นนั้น จงอย่าเหนื่อยหน่ายที่จะรำพึงถึงธรรมชาติมนุษย์อันศักดิ์สิทธิ์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา

จงไตร่ตรองด้วยถึงช่วงเวลาใดก็ตามที่องค์พระผู้เป็นเจ้าของเราเคยทรงเผยบางแง่มุมของพระชนมชีพแก่ท่าน จงดื่มด่ำกับความทรงจำนั้น ปล่อยให้ความทรงจำนั้นเกิดผลในชีวิตของท่านต่อไป จงชื่นชมยินดีในความทรงจำนั้น และอย่าลืมเป็นอันขาด หากองค์พระผู้เป็นเจ้าของเราไม่เคยทรงเผยพระองค์แก่ท่านในลักษณะเหล่านี้ ก็จงชื่นชมยินดีเช่นกัน เพราะมีเพียงองค์พระผู้เป็นเจ้าของเราเท่านั้นที่ทรงทราบว่าเราต้องการสิ่งใดในเวลาใด

ข้าแต่ธรรมชาติมนุษย์อันศักดิ์สิทธิ์ยิ่งของพระคริสตเจ้า ข้าพเจ้ารักและกราบนมัสการพระองค์ ข้าพเจ้าถวายสักการบูชาและมอบชีวิตแด่พระองค์ ขอบพระคุณที่ทรงบังเกิดเป็นมนุษย์ ขอบพระคุณสำหรับพระชนมชีพ การสิ้นพระชนม์ การกลับคืนพระชนมชีพ และการได้รับพระสิริรุ่งโรจน์ของพระองค์ โปรดทรงเผยพระองค์แก่ข้าพเจ้าต่อไปตามพระประสงค์อันสมบูรณ์ยิ่งของพระองค์ ขอให้ข้าพเจ้าเปิดใจอยู่เสมอต่อการที่พระองค์ทรงเผยพระองค์แก่ข้าพเจ้า ในวิธีและเวลาที่พระองค์ทรงเลือก

ข้าแต่พระตรีเอกภาพผู้ศักดิ์สิทธิ์ยิ่ง ผู้ประทับอยู่ภายในข้าพเจ้า ข้าพเจ้ารักพระองค์ ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์ ข้าพเจ้ามอบชีวิตแด่พระองค์

บทเรียนที่ 63: นิมิตทางปัญญา

ในสองบทที่ต่างกันของคำอธิบายถึงที่พำนักที่เจ็ด นักบุญเทเรซากล่าวถึง “นิมิตทางปัญญา” โดยแยกนิมิตเหล่านี้ออกจากวาจาภายในและนิมิตผ่านจินตภาพ ครั้งแรกที่ท่านกล่าวถึงนิมิตเหล่านี้ ท่านเน้นว่าการสื่อสารเหล่านี้ประทับสารบางอย่างลงในปัญญาโดยตรง โดยไม่ใช้จินตนาการหรือความทรงจำ

พระเจ้าตรัสกับจิตวิญญาณในอีกวิธีหนึ่งผ่านนิมิตทางปัญญาแบบหนึ่ง ซึ่งข้าพเจ้าคิดว่ามาจากพระองค์อย่างไม่ต้องสงสัย ข้าพเจ้าจะบรรยายถึงนิมิตนี้ในภายหลัง นิมิตนี้เกิดขึ้นลึกเข้าไปในส่วนลึกที่สุดภายในจิตวิญญาณ ซึ่งดูเหมือนจะได้ยินอย่างชัดเจนด้วยการได้ยินฝ่ายจิต ในลักษณะล้ำลึกอย่างยิ่ง ถึงพระวาจาที่องค์พระผู้เป็นเจ้าของเราตรัสกับตนด้วยพระองค์เอง (VI.III #19)

เมื่อพระเจ้าตรัสกับปัญญาโดยตรง ทุกพยางค์จะถูกรับรู้และเข้าใจอย่างสมบูรณ์ เนื้อหาที่ทรงสื่อสารมักเป็นสิ่งที่จิตวิญญาณไม่ได้กำลังคิดถึง ไม่เคยรับรู้ หรือแม้แต่ไม่เคยได้ยินมาก่อน เป็นสิ่งใหม่อย่างสิ้นเชิง จิตวิญญาณได้ยินและเข้าใจถ้อยคำเหล่านั้น แต่จินตนาการไม่ได้ทำงานร่วมกับถ้อยคำเหล่านั้น แม้เพียงคำเดียวที่ตรัสก็ถ่ายทอดความรู้และความเข้าใจอันลึกซึ้งยิ่ง ความเข้าใจนั้นยังไปไกลเกินกว่าถ้อยคำ แม้จิตวิญญาณจะไม่สามารถอธิบายได้ก็ตาม

ต่อมา เมื่อนักบุญเทเรซากลับมากล่าวถึงนิมิตทางปัญญาเหล่านี้อีกครั้ง ท่านกล่าวว่า บางครั้งการสื่อสารนั้นมิได้เป็นถ้อยคำที่ตรัสโดยตรงต่อปัญญาเป็นหลัก แต่จิตวิญญาณกลับ “ตระหนักว่าพระเยซูคริสตเจ้าประทับอยู่เคียงข้างตน แม้จะมองไม่เห็นพระองค์ทั้งด้วยดวงตาฝ่ายกายหรือดวงตาฝ่ายวิญญาณ” (VI.VIII #2) นิมิตถึงองค์พระผู้เป็นเจ้าของเราและความตระหนักว่าพระองค์ประทับอยู่ใกล้ชิดสนิทกับจิตวิญญาณนี้ อาจคงอยู่เป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์หรือแม้แต่ตลอดทั้งปี ตลอดช่วงเวลานั้น จิตวิญญาณได้รับการปลอบประโลมและเสริมกำลัง ขณะที่ค่อย ๆ คุ้นเคยกับการประทับอยู่อย่างใกล้ชิดนี้ และเติบโตในความรู้จักพระเจ้าอันล้ำลึกยิ่ง อันเป็นผลจากความสนิทสัมพันธ์นี้ แม้อาจมีพระวาจาบางคำตรัสออกมา แต่เพียงการรู้ว่าพระเจ้าประทับอยู่ใกล้ชิดสนิทกับตน ก็เป็นของประทานอันประเมินค่ามิได้แล้ว

เนื่องจากนิมิตนี้เกิดขึ้นโดยตรงภายในปัญญา (ความสามารถในการใช้เหตุผลของมนุษย์) จึงไม่อาศัยหรือใช้ความจำหรือจินตนาการเลย ดังนั้น ต่างจากนิมิตและวจนะผ่านจินตภาพ นิมิตทางปัญญาเหล่านี้ไม่อาจหลอกลวงจิตวิญญาณได้ เพราะปีศาจไม่อาจสร้างนิมิตเหล่านี้ขึ้นมาได้ และจินตนาการก็ไม่อาจส่งผลต่อนิมิตเหล่านี้หรือก่อให้เกิดขึ้นเองได้ ความมั่นใจ สันติสุข การเติบโตในคุณธรรม และการปลอบประโลมฝ่ายจิตที่จิตวิญญาณได้รับนั้นยิ่งใหญ่นัก

พระเจ้ายังทรงทำให้รู้ถึงการประทับอยู่ของพระองค์ในลักษณะนี้ด้วยการเสด็จจากไป มิใช่ว่าพระองค์จะทรงละทิ้งจิตวิญญาณ แต่นิมิตทางปัญญาจะสิ้นสุดลง การเสด็จจากไปของพระเจ้านั้นสังเกตได้ชัดเจนมาก จนชวนให้จิตวิญญาณปรารถนาให้พระองค์เสด็จกลับมา พระเจ้าเสด็จมาและเสด็จจากไป และการเสด็จมาและเสด็จจากไปนี้ยิ่งทำให้จิตวิญญาณตระหนักถึงนิมิตนี้ลึกซึ้งขึ้น ของประทานนี้บ่มเพาะความกล้าหาญ ความถ่อมตน การยอมเปิดเผยความเปราะบางของตน และการพึ่งพาพระเจ้าอย่างสิ้นเชิงภายในจิตวิญญาณ

ไตร่ตรอง: คุณตระหนักเพียงใดว่าพระเจ้าประทับอยู่ในชีวิตของคุณเสมอ? คุณรู้หรือไม่ว่าพระองค์ทรงอยู่กับคุณตลอดเวลา? พระองค์ทรงเผยการประทับอยู่อันเร้นลับของพระองค์แก่คุณในลักษณะที่เกินความสามารถของคุณจะอธิบายหรือไม่? หากเป็นเช่นนั้น จงนมัสการพระองค์ผู้ประทับอยู่อย่างศักดิ์สิทธิ์ จงรับรู้ว่าพระองค์ทรงอยู่กับคุณ จงชื่นชมยินดีที่พระองค์ทรงอยู่ใกล้ชิดเช่นนี้

บางครั้งคุณสังเกตด้วยหรือไม่ว่าพระเจ้าดูเหมือนทรงอยู่ห่างไกล? หากเป็นเช่นนั้น จงชื่นชมยินดีในของประทานนี้ พระองค์ไม่เคยทรงละทิ้งคุณ แต่บางครั้งจะทรงซ่อนการประทับอยู่อันศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์ เพื่อช่วยให้คุณสัมผัสถึงพระองค์ได้ชัดเจนยิ่งขึ้นเมื่อพระองค์ทรงเผยพระองค์แก่คุณ การสำแดงพระองค์จะปรากฏขึ้นแล้วเลือนหายไป และคุณต้องเรียนรู้ที่จะตระหนักถึงการเสด็จมาและเสด็จจากไปเช่นนี้ขององค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา

หากคุณไม่ได้สัมผัสถึงการประทับอยู่ขององค์พระผู้เป็นเจ้าของเราอย่างชัดเจนและแน่นอนเป็นประจำ จงแสวงหาพระองค์ในการภาวนารำพึง จงยึดการภาวนารูปแบบนั้นเป็นหลัก และเฝ้ารอการภาวนารูปแบบที่ลึกซึ้งกว่านี้ ซึ่งจะเกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่อพระเจ้าทรงเป็นผู้ริเริ่มเท่านั้น เมื่อพระองค์ประทานการภาวนารูปแบบใหม่นี้แก่คุณ คือการภาวนาโดยนิมิตทางปัญญา จงมอบความใส่ใจและความรักทั้งหมดของคุณแด่พระองค์

ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ประทับอยู่เสมอ พระองค์ทรงอยู่กับข้าพเจ้าตลอดเวลา ประทับอยู่ลึกภายในข้าพเจ้า ทรงค้ำจุนให้ข้าพเจ้าดำรงอยู่ และทรงหลั่งของประทานแห่งชีวิตนิรันดรลงเหนือจิตวิญญาณของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าขอบพระคุณที่พระองค์ทรงอยู่ใกล้เสมอ ข้าพเจ้าภาวนาขอให้ได้เห็นการประทับอยู่ของพระองค์ด้วย ตามพระประสงค์อันศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์ โปรดทรงสำแดงพระองค์แก่ข้าพเจ้า และทรงดึงข้าพเจ้าเข้าไปยังที่พำนัก ณ ใจกลางจิตวิญญาณของข้าพเจ้า ซึ่งเป็นที่ที่พระองค์ประทับอยู่

ข้าแต่พระตรีเอกภาพผู้ศักดิ์สิทธิ์ยิ่ง ผู้ประทับอยู่ภายในข้าพเจ้า ข้าพเจ้ารักพระองค์ ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์ ข้าพเจ้ามอบชีวิตแด่พระองค์

บทเรียนที่ 64: ภาวะเคลิ้มลึก ภาวะปีติล้น หรือภาวะจิตถูกยกขึ้น

ภาวะเคลิ้ม ภาวะออกจากตน และภาวะถูกยกจิตขึ้น เป็นถ้อยคำต่างกันที่ใช้เรียกประสบการณ์ฝ่ายจิตเดียวกัน ภาวะนี้เกิดขึ้นเมื่อประสาทสัมผัสภายนอกหยุดทำงานชั่วคราว และพระเจ้าทรงสื่อความจริงบางประการแก่จิตวิญญาณ ณ ใจกลางส่วนลึกที่สุด ความจริงที่ทรงสื่อนั้นเกินความสามารถของจิตวิญญาณที่จะเข้าใจ แต่ก่อผลดีอย่างมากแก่จิตวิญญาณ

ขณะที่จิตวิญญาณอยู่ในภาวะออกจากตน องค์พระผู้เป็นเจ้าของเราดูเหมือนจะไม่ทรงประสงค์ให้จิตวิญญาณเข้าใจธรรมล้ำลึกเหล่านี้ และความดื่มด่ำในความยินดีในพระองค์ก็เพียงพอแล้วสำหรับจิตวิญญาณ แต่บางครั้งพระองค์พอพระทัยที่จะทรงนำจิตวิญญาณออกจากภาวะถูกยกจิตขึ้นนี้ และในทันใดนั้น จิตวิญญาณก็รับรู้ว่าสิ่งใดอยู่ในคฤหาสน์ เมื่อกลับคืนสู่ตนเองแล้ว จิตสามารถระลึกถึงสิ่งที่ได้เห็น แต่ไม่อาจบรรยายสิ่งนั้นได้ อีกทั้งด้วยความสามารถตามธรรมชาติของตน จิตก็ไม่อาจเห็นสิ่งเหนือธรรมชาติได้มากไปกว่าที่พระเจ้าทรงเลือกสำแดงให้เห็น (VI.IV #10)

นักบุญเทเรซาบรรยายถึงภาวะออกจากตนสองประเภท ในประเภทแรก จิตวิญญาณได้รับรู้ถึงบาปของตนและการอภัยของพระเจ้าเป็นพิเศษ อย่างไรก็ตาม การสื่อสารนี้เป็นมากกว่าเพียงถ้อยคำที่ตรัสออกมา แต่เป็นความรู้ฝ่ายจิตที่ยังทำให้สิ่งที่สื่อนั้นสำเร็จเป็นจริงด้วย จิตวิญญาณรู้ว่าตนได้รับการอภัย และก็ได้รับการอภัยจริง ๆ ความจำ ปัญญา และเจตจำนงหยุดทำงานชั่วคราว หรือถูกดึงดูดให้จดจ่ออย่างสิ้นเชิง ด้วยการพบพระเจ้าในจิตวิญญาณครั้งนี้ ต่อมา ความจำจะระลึกถึงประสบการณ์นี้ได้ แต่จะไม่มีวันอธิบายหรือเข้าใจได้อย่างครบถ้วน เพราะจิตวิญญาณพบพระจิตของพระเจ้าในลักษณะที่เกินความสามารถตามธรรมชาติของตนที่จะเข้าใจหรืออธิบายได้โดยสิ้นเชิง บางครั้งจิตวิญญาณยังได้รับนิมิตทางปัญญาด้วย แต่ภาวะออกจากตนมิใช่ตัวนิมิตนั้นเอง หากเป็นสิ่งที่ลึกซึ้งกว่าและอยู่เหนือความสามารถของปัญญา

ภาวะปีติล้ำลึกอีกรูปแบบหนึ่งเรียกว่า “การโผบินของจิต” ในภาวะปีติล้ำลึกนี้ ดูราวกับว่าร่างกายและจิตแยกจากกัน และจิตเพียงอย่างเดียวถูกยกขึ้นไปหาพระเจ้าในชั่วพริบตา เมื่อจิต “กลับคืน” สู่ร่างกาย จิตก็เปี่ยมล้นด้วยความรู้สึกอันท่วมท้นและความยำเกรงพระเจ้าจนเปลี่ยนแปลงไปตลอดกาล

ดูเหมือนว่าวิญญาณได้ออกจากร่างกายไปจริง ๆ แต่ร่างกายก็ไม่ได้ไร้ชีวิต และแม้ว่าบุคคลนั้นจะไม่ได้ตายอย่างแน่นอน แต่ชั่วขณะหนึ่งเธอเองก็ไม่อาจบอกได้ว่าจิตของเธอยังคงอยู่ในร่างกายหรือไม่ เธอรู้สึกว่าตนถูกนำไปทั้งครบยังอีกแดนหนึ่ง ซึ่งแตกต่างอย่างยิ่งจากแดนที่เราอาศัยอยู่ ณ ที่นั้นมีแสงสว่างซึ่งไม่เหมือนสิ่งใดในโลกนี้ปรากฏให้เห็น จนแม้เธอจะพยายามนึกภาพแสงนั้นและสิ่งน่าอัศจรรย์ที่ได้เห็นตลอดชีวิต ก็ไม่มีทางทำได้สำเร็จ ในชั่วพริบตา จิตใจของเธอเรียนรู้สิ่งต่าง ๆ มากมายพร้อมกัน จนแม้จินตนาการและสติปัญญาจะใช้เวลาหลายปีพยายามแจกแจงสิ่งเหล่านั้น ก็ไม่อาจระลึกได้แม้เพียงหนึ่งในพันส่วน (VI.V #8)

แม้จะไม่มีถ้อยคำใดเปล่งออกมาในระหว่างการโผบินของจิตนี้ แต่จินตนาการก็ได้รับความจริงมากมายซึ่งเป็นประโยชน์อย่างยิ่ง วิญญาณจึงรับรู้ความยิ่งใหญ่ของพระเจ้าอย่างชัดเจน เมื่อรับรู้ความยิ่งใหญ่ของพระเจ้า วิญญาณก็มองเห็นความต่ำต้อยของตนด้วย และความแตกต่างนี้ทำให้ความถ่อมตนลึกซึ้งยิ่งขึ้น จากนั้นวิญญาณก็เลือกพระเจ้าเหนือกว่าตนเองและโลก และรู้สึกว่าสิ่งทั้งปวงในโลกนี้ไร้ค่าอย่างยิ่ง ประสบการณ์นี้ทรงพลังมากจนไม่มีวันลืมเลือน แม้จะไม่มีวันอธิบายได้ก็ตาม

ข้อรำพึง: บางทีประสบการณ์เช่นนี้อาจเกินกว่าที่คุณจะเข้าใจได้ และแท้จริงก็เป็นเช่นนั้น แม้คุณจะได้รับพระพรให้ประสบกับของประทานเช่นนี้ในการภาวนา คุณก็ไม่อาจอธิบายได้ จงไตร่ตรองถึงของประทานจากองค์พระผู้เป็นเจ้าของเราที่ไม่อาจเข้าใจและไม่อาจอธิบายได้นี้

เหตุใดพระเจ้าจึงทรงสื่อสารกับวิญญาณด้วยวิธีที่ลึกลับเช่นนี้? เพราะพระเจ้าเองทรงอยู่เหนือความเข้าใจของเราโดยสิ้นเชิง ความยิ่งใหญ่และพระสิริรุ่งโรจน์ของพระองค์ไม่มีขอบเขต และจิตใจอันมีขีดจำกัดของเราไม่อาจเข้าใจพระองค์ได้อย่างครบถ้วน การรู้เช่นนี้ควรทำให้เราถ่อมตน เปี่ยมด้วยความยำเกรง และเต็มไปด้วยความพิศวงอย่างลึกซึ้ง

หากคุณเคยมีประสบการณ์เช่นนี้ จงคงความถ่อมตนและขอบพระคุณ หากคุณไม่แน่ใจว่าเคยได้รับของประทานเช่นนี้หรือไม่ ก็อย่าคิดถึงเรื่องนี้ต่อไปอีก เพียงตระหนักว่าของประทานนี้เป็นสิ่งที่อาจเกิดขึ้นได้ และเปิดใจรับหากพระเจ้าจะประทานให้ เนื่องจากของประทานนี้ไม่อาจอธิบายได้ จึงอย่าพยายามอธิบาย จงเพ่งมองพระธรรมชาติมนุษย์อันศักดิ์สิทธิ์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา ภาวนาต่อพระองค์ มุ่งมั่นเติบโตในคุณธรรม และยอมให้พระองค์ทรงนำคุณเมื่อพระองค์ทรงเลือกที่จะเข้ามากุมบังเหียน

ข้าแต่พระเจ้าของข้าพเจ้า ผู้ทรงไร้ขอบเขต พระองค์ทรงพระสิริรุ่งโรจน์เกินกว่าความเข้าใจทั้งปวง พระองค์ทรงอยู่สูงเหนือข้าพเจ้าในทุกด้าน ข้าพเจ้าขอน้อมตนต่อพระธรรมล้ำลึกแห่งความเป็นพระองค์ และกราบนมัสการพระองค์ในพระธรรมล้ำลึกที่พระองค์ทรงเป็น ข้าพเจ้ารักพระองค์ และวอนขอให้พระองค์ทรงดึงดูดข้าพเจ้าเข้าสู่การประทับอยู่อันศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์ต่อไป โดยทรงเผยพระองค์แก่ข้าพเจ้าตามพระประสงค์

ข้าแต่พระตรีเอกภาพผู้ศักดิ์สิทธิ์ยิ่ง ผู้ประทับอยู่ภายในข้าพเจ้า ข้าพเจ้ารักพระองค์ ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์ ข้าพเจ้ามอบชีวิตแด่พระองค์

บทเรียนที่ 65: น้ำตาที่มากเกินไป

ภาวะจิตถูกยกขึ้นที่อธิบายไว้ในบทเรียนก่อน ส่งผลต่อวิญญาณอย่างลึกซึ้งจนบัดนี้วิญญาณเปลี่ยนแปลงไป ปรารถนาเพียงจะอยู่กับพระเจ้า ไม่อาจทนอยู่ห่างจากพระองค์ โหยหาความตาย และได้รับช่วงเวลาแห่งภาวะจิตถูกยกขึ้นครั้งใหม่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า

พระพรอันสูงส่งเหล่านี้ทำให้วิญญาณปรารถนาอย่างยิ่งที่จะชื่นชมพระองค์ผู้ประทานพระพรเหล่านั้นอย่างเต็มเปี่ยม จนชีวิตกลายเป็นความทรมานที่เจ็บปวดแต่กลับแสนหวาน และวิญญาณก็โหยหาความตายอย่างแรงกล้า บุคคลเช่นนี้มักวอนขอพระเจ้าด้วยน้ำตาให้ทรงนำเธอออกจากถิ่นเนรเทศนี้ ที่ซึ่งทุกสิ่งที่เธอเห็นทำให้เธอเหนื่อยหน่าย มีเพียงความสันโดษที่ช่วยบรรเทาได้มากอยู่ชั่วระยะหนึ่ง แต่ไม่นานความเศร้าโศกก็กลับมา และกระนั้นเธอก็ไม่อาจทนอยู่โดยปราศจากความเศร้าโศกนั้นได้ กล่าวโดยสรุป ผีเสื้อน้อยผู้น่าสงสารตัวนี้ไม่อาจพบการพักผ่อนที่ยั่งยืนได้ ความรักของเธออ่อนไหวละเอียดอ่อนยิ่งนัก เพียงมีสิ่งมากระตุ้นแม้เล็กน้อย ความรักนั้นก็ลุกโชนและวิญญาณก็โผบินไป ดังนั้น ในคฤหาสน์แห่งนี้ ภาวะจิตถูกยกขึ้นจึงเกิดขึ้นบ่อยมาก และไม่อาจต้านทานได้แม้อยู่ต่อหน้าสาธารณชน (VI.VI #1)

เนื่องจากภาวะจิตถูกยกขึ้นเหล่านี้เกิดขึ้นบ่อยครั้ง และอยู่เหนือการควบคุมของวิญญาณที่ประสบภาวะดังกล่าว บุคคลผู้นี้จึงมักปรารถนาจะอยู่ตามลำพังกับพระเจ้า เฝ้ารอความยินดีแห่งความตาย ขณะเดียวกัน วิญญาณก็ปรารถนาจะออกไปสู่โลกด้วยความหวังว่าพระเจ้าอาจทรงใช้ตนเพื่อนำความรอดพ้นมาสู่วิญญาณอื่นแม้เพียงดวงเดียว วิญญาณทำเช่นนี้ทั้ง ๆ ที่ภาวะจิตถูกยกขึ้นซึ่งเกิดขึ้นบ่อยครั้ง และบางครั้งเกิดขึ้นต่อหน้าสาธารณชน ทำให้ผู้อื่นตั้งข้อสงสัยเกี่ยวกับตน

ขณะที่วิญญาณทำงานประจำวัน บางครั้งก็ซาบซึ้งจนน้ำตาไหล และผู้อื่นก็มองเห็นน้ำตาที่ไม่อาจกลั้นไว้ได้เหล่านั้น ในบางเวลา วิญญาณเปี่ยมด้วยความยินดีจนทำได้เพียงกล่าวสรรเสริญพระเจ้าอยู่เสมอ และปรารถนาจะนำผู้อื่นมาร่วมสรรเสริญเช่นเดียวกัน วิญญาณอาจไม่รู้ด้วยซ้ำว่ากำลังสรรเสริญพระเจ้าเพราะเหตุใด นอกจากรู้ว่าพระเจ้าทรงสมควรได้รับการสรรเสริญทั้งมวล

เมื่อมีน้ำตา น้ำตาเหล่านั้นไม่ได้เกิดจากความหดหู่หรือความสิ้นหวัง แต่เป็นน้ำตาที่เจือด้วยความรักต่อพระเจ้า สันติสุขอันลึกซึ้ง และความยินดี หากถูกผู้อื่นเบียดเบียน วิญญาณก็ไม่ได้รับผลกระทบในทางลบ แต่กลับยิ่งสรรเสริญพระเจ้ามากขึ้นเท่านั้น วิญญาณเริ่มสัมผัสอิสรภาพมากขึ้นเรื่อย ๆ ที่จะดำเนินชีวิตตามพระจิตของพระเจ้าและการดลใจแห่งพระหรรษทานของพระองค์เท่านั้น ความปรารถนาที่จะอยู่กับพระเจ้าอย่างเต็มเปี่ยมในสวรรค์นั้นแรงกล้าเสียจนผู้อื่นสังเกตได้ง่ายว่าวิญญาณผู้ศักดิ์สิทธิ์นี้มุ่งใจไปยังสิ่งที่พ้นจากโลกนี้

ข้อไตร่ตรอง: คุณเคยได้รับพระพรแห่งน้ำตาอันศักดิ์สิทธิ์หรือไม่? คุณเคยซาบซึ้งในพระเจ้าและความดีอันไม่มีขอบเขตของพระองค์ จนหลั่งน้ำตาแห่งความยินดีและความรักหรือไม่? หากเคย จงซึมซับความรักที่ประทับอยู่ในใจคุณอย่างลึกซึ้ง จนคุณไม่อาจเก็บประสบการณ์นั้นไว้ภายในได้

หากคุณไม่เคยซาบซึ้งเช่นนั้น จงชื่นชมประสบการณ์ที่ผู้อื่นได้รับ แม้คุณจะยังอยู่ห่างจากประสบการณ์นั้น และเปิดใจให้ตนเองพิศวงกับประสบการณ์เช่นนี้ จงอธิษฐานภาวนาขอให้พระเจ้าประทานพระองค์เองแก่คุณอย่างเต็มเปี่ยมยิ่งขึ้น และจงวิ่งไปหาพระองค์เมื่อพระองค์ทรงเริ่มเปิดเผยพระองค์เอง

น้ำตาอันศักดิ์สิทธิ์เป็นพระพรที่กระตุ้นให้เราปรารถนาพระเจ้ามากยิ่งขึ้น เมื่อพระเจ้าประทานพระพรนี้แก่คุณ สิ่งเดียวที่คุณทำได้คือรับไว้ ก่อนจะถึงเวลานั้น จงพยายามปลุกเร้าความปรารถนาพระเจ้าให้ร้อนรนยิ่งขึ้น ด้วยการรำพึง การดำเนินชีวิตในคุณธรรม และการอุทิศตนอย่างสุดหัวใจแด่องค์พระผู้เป็นเจ้าของเราและพระประสงค์อันศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์

ข้าแต่พระเจ้าผู้ทรงพระสิริรุ่งโรจน์ยิ่ง โปรดปลุกเร้าความโหยหาอย่างลึกซึ้งต่อพระองค์ในใจข้าพเจ้า โปรดให้ข้าพเจ้ามองเห็นการประทับอยู่ของพระองค์อย่างชัดเจน และทรงเปิดเผยความรักของพระองค์แก่ข้าพเจ้า ขอให้หัวใจของข้าพเจ้าลุกร้อนด้วยความรักต่อพระองค์ จนข้าพเจ้าถูกดึงดูดเข้าหาพระองค์เหนือสิ่งอื่นใด แสวงหาเพียงพระองค์และพระประสงค์ของพระองค์สำหรับชีวิตข้าพเจ้า ขอให้ข้าพเจ้าหลั่งน้ำตาแห่งความรักต่อพระองค์ เปี่ยมด้วยความทุกข์ใจอันศักดิ์สิทธิ์เพราะบาปของข้าพเจ้า และทุ่มเทกำลังทั้งสิ้นของวิญญาณเพื่อไปถึงสวรรค์ ที่ซึ่งข้าพเจ้าจะพำนักอยู่กับพระองค์ตลอดนิรันดร

ข้าแต่พระตรีเอกภาพผู้ศักดิ์สิทธิ์ยิ่ง ผู้ประทับอยู่ภายในข้าพเจ้า ข้าพเจ้ารักพระองค์ ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์ ข้าพเจ้ามอบชีวิตแด่พระองค์

บทเรียนที่ 66: อย่าละทิ้งพระธรรมชาติมนุษย์อันศักดิ์สิทธิ์

เมื่อพระเจ้าทรงดึงดูดวิญญาณเข้าสู่ชีวิตแห่งการภาวนาเพ่งพิศ และวิญญาณได้เริ่มรับความรู้และความรักต่อพระเจ้าที่พระองค์ประทานลงมาโดยตรงในฝ่ายจิตแล้ว ก็จะมีการประจญให้ปรารถนาที่จะคงอยู่ในสภาวะเช่นนั้น โดยไม่กลับมาสู่ความเป็นจริงของบาปของตน หรือพระทรมานขององค์พระผู้เป็นเจ้าของเราตามที่เปิดเผยไว้ในพระคัมภีร์อีกเลย

บางคน…หลังจากที่องค์พระผู้เป็นเจ้าของเราได้ทรงยกพวกเขาขึ้นสู่การภาวนาเพ่งพิศอันสมบูรณ์แล้วครั้งหนึ่ง ก็ปรารถนาจะชื่นชมการภาวนานั้นอย่างต่อเนื่อง สิ่งนี้เป็นไปไม่ได้ ถึงกระนั้น พระหรรษทานของสภาวะนี้ยังคงอยู่ในวิญญาณของพวกเขา จนพวกเขาไม่อาจใช้เหตุผลไตร่ตรองธรรมล้ำลึกแห่งพระทรมานและพระชนมชีพของพระคริสตเจ้าอย่างที่เคยทำได้อีกต่อไป (VI.VII #9)

สำหรับวิญญาณที่ได้เริ่มรับพระหรรษทานแห่งที่พำนักเหล่านี้ มีบทเรียนสำคัญสองประการที่นักบุญเทเรซาปรารถนาให้พวกเขาไม่มีวันลืม ประการแรก วิญญาณนี้ต้องระลึกถึงบาปในอดีตของตนอยู่เสมอ และประสบกับ “การเป็นมรณสักขีอันยิ่งใหญ่” ผ่านการระลึกเช่นนี้ แม้จะไม่ต้องทนทุกข์จากความรู้สึกผิดเพราะบาปเหล่านั้นอีกแล้ว วิญญาณก็ต้องไม่ลืมบาปเหล่านั้นเป็นอันขาด และต้องเติบโตในความทุกข์ใจอันศักดิ์สิทธิ์ที่เจือด้วยความกตัญญู เมื่อระลึกถึงพระเมตตาของพระเจ้าซึ่งทำให้บาปเหล่านั้นได้รับการอภัย

นอกจากการหล่อเลี้ยงความทุกข์ใจอันศักดิ์สิทธิ์นี้อย่างต่อเนื่องแล้ว นักบุญเทเรซายังแนะนำอย่างหนักแน่นให้เรากลับมาหาพระธรรมชาติมนุษย์อันศักดิ์สิทธิ์ของพระคริสตเจ้าอยู่เสมอ แม้การรำพึงถึงพระชนมชีพและพระทรมานขององค์พระผู้เป็นเจ้าของเราในเวลานี้จะแตกต่างจากเมื่ออยู่ในที่พำนักแรก ๆ เราก็ต้องไม่ละทิ้งพระชนมชีพของพระองค์บนโลกนี้เป็นอันขาด แต่ต้องพยายามรักษาพระชนมชีพในความเป็นมนุษย์ของพระองค์ไว้ในความคิดของเราอยู่เสมอ หลังจากได้รับพระหรรษทานแห่งการภาวนาเพ่งพิศแล้ว การกลับมารำพึงถึงพระทรมานขององค์พระผู้เป็นเจ้าของเราก็ยังคงอาศัยสมรรถภาพทั้งสิ้นของวิญญาณ

วิญญาณเพ่งมองอย่างเรียบง่ายว่าพระองค์ทรงเป็นผู้ใด และเราปฏิบัติต่อพระองค์อย่างอกตัญญูเพียงใด เพื่อตอบแทนพระทรมานอันแสนสาหัสเช่นนั้น แล้วเจตจำนง แม้อาจปราศจากความอ่อนโยนที่รู้สึกได้ ก็ปรารถนาจะรับใช้พระองค์สักอย่างหนึ่งเพื่อตอบแทนพระเมตตาอันประเสริฐยิ่งเช่นนี้ และโหยหาที่จะทนทุกข์บางอย่างเพื่อพระองค์ผู้ทรงทนทุกข์มากมายเพื่อเรา โดยทุ่มเทอยู่กับการพิจารณาในทำนองนี้ ซึ่งความจำและความเข้าใจก็มีส่วนร่วมด้วย (VI.VII #14)

คำสอนนี้สำคัญอย่างยิ่งและควรจดจำไว้หลังจากได้รับพระหรรษทานแห่งการเพ่งพิศในที่พำนักเหล่านี้ การหมั่นกลับมารำพึงถึงพระมนุษยภาพของพระคริสตเจ้าจะช่วยวิญญาณเป็นพิเศษให้หลีกเลี่ยงกับดักของการพยายามสร้างประสบการณ์การเพ่งพิศที่ไม่แท้จริงขึ้นด้วยตนเอง ตราบใดที่เรายังมีชีวิตอยู่ในโลกนี้ เราต้องจุ่มตัวลงในพระชนมชีพในฐานะมนุษย์ของพระคริสตเจ้า รำพึงถึงพระองค์และพยายามเลียนแบบพระองค์ในชีวิตของเราเอง ความแตกต่างเพียงประการเดียวระหว่างการกลับมารำพึงถึงพระมนุษยภาพอันศักดิ์สิทธิ์ของพระคริสตเจ้าเช่นนี้กับการรำพึงในที่พำนักสามแห่งแรกก็คือ สติปัญญา ความทรงจำ และเจตจำนงดูจะเข้าถึงพระธรรมล้ำลึกของพระคริสตเจ้าด้วยความสำรวมจิตและการเพ่งพิศมากขึ้น โดยมุ่งสัมพันธ์กับพระเจ้าจากภายในมากกว่าจากภายนอก

ข้อคิดไตร่ตรอง: ท่านมุ่งมั่นที่จะเพ่งพิศและรำพึงถึงพระมนุษยภาพอันศักดิ์สิทธิ์ของพระคริสตเจ้าหรือไม่? ท่านปรารถนาพระองค์ พยายามดำเนินชีวิตกับพระองค์ ในพระองค์ และโดยทางพระองค์หรือไม่? หากเป็นเช่นนั้น ก็อย่าเหน็ดเหนื่อยที่จะกลับมาพิจารณาพระชนมชีพของพระคริสตเจ้าบนแผ่นดินนี้ จงไตร่ตรองถึงการรับสภาพมนุษย์และการบังเกิดของพระองค์ การเทศน์สอนและอัศจรรย์ต่าง ๆ ของพระองค์ และโดยเฉพาะอย่างยิ่งพระทรมาน การสิ้นพระชนม์ และการกลับคืนพระชนมชีพของพระองค์

ท่านรำพึงถึงพระมนุษยภาพของพระคริสตเจ้าบ่อยเพียงใด? ท่านพยายามเข้าสู่พระธรรมล้ำลึกแห่งพระทรมานของพระองค์บ่อยเพียงใด? วันนี้ จงใช้เวลาสักระยะหนึ่งรำพึงถึงแง่มุมใดแง่มุมหนึ่งในพระชนมชีพของพระคริสตเจ้า นักบุญเทเรซาชอบรำพึงถึงความทุกข์ระทมของพระเยซูเจ้าในสวนเป็นพิเศษ จงหันมารำพึงถึงเหตุการณ์นั้น พยายามหยั่งลึกถึงความหมายของเหตุการณ์นี้ แสวงหาความเข้าใจในความทุกข์ทรมานของพระเยซูเจ้าในคืนนั้น จงมองเข้าไปถึงพระวิญญาณของพระองค์ พระดำริ ความโหยหา และพระประสงค์ของพระองค์

หากท่านได้รับพระหรรษทานเป็นพระพรแห่งการภาวนาแบบเพ่งพิศไม่ว่าจะในระดับใดก็ตาม อย่าปล่อยให้พระพรนั้นนำไปสู่ความหยิ่งทะนง อย่าคิดว่าท่านก้าวพ้นความจำเป็นที่จะต้องรำพึงถึงพระชนมชีพขององค์พระผู้เป็นเจ้าของเราแล้ว จงรำพึง ใคร่ครวญ ไตร่ตรอง และค้นพบว่าพระองค์ทรงเป็นผู้ใด จงทำเช่นนี้ครั้งแล้วครั้งเล่า หากพระเจ้าทรงประสงค์จะดึงท่านเข้าสู่ภาวะการภาวนาที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น ก็จงยอมให้พระองค์ทรงกระทำ แต่อย่าทึกทักว่าพระองค์จะทรงกระทำเช่นนั้น แม้แต่นักบุญผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดก็ยังได้รับเรียกให้กลับมาภาวนาในรูปแบบที่เรียบง่ายที่สุดทุกวัน ท่านก็เช่นเดียวกัน

ข้าแต่พระมนุษยภาพอันศักดิ์สิทธิ์ของพระคริสตเจ้า ขอให้ข้าพเจ้านมัสการพระองค์ รักพระองค์ และกลับมาหาพระองค์ทุกวันเสมอไป ขออย่าให้ข้าพเจ้าเหน็ดเหนื่อยที่จะรำพึงถึงพระองค์ ข้าพเจ้าภาวนาขอให้สามารถระลึกถึงพระองค์อยู่เสมอ เพ่งมองพระองค์ด้วยความรัก และเจริญรอยตามพระองค์ ข้าแต่พระมนุษยภาพอันศักดิ์สิทธิ์ของพระคริสตเจ้า ข้าพเจ้ารักพระองค์ โปรดช่วยให้ข้าพเจ้ารักพระองค์มากขึ้นทุกวัน

ข้าแต่พระตรีเอกภาพผู้ศักดิ์สิทธิ์ยิ่ง ผู้ประทับอยู่ภายในข้าพเจ้า ข้าพเจ้ารักพระองค์ ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์ ข้าพเจ้ามอบชีวิตแด่พระองค์

บทเรียนที่ 67: การตระหนักถึงบาปอย่างลึกซึ้ง

ในที่พำนักเหล่านี้ วิญญาณได้รับพระพรพิเศษมากมาย พระหรรษทานสูงสุดที่ได้รับนั้นมาจากการพบกับพระสารัตถะของพระเจ้าโดยตรงยิ่งขึ้น โดยไม่ใช้เหตุผลหรือจินตนาการของมนุษย์ วิธีที่ดีที่สุดในการเข้าใจพระหรรษทานหลากหลายรูปแบบเหล่านี้คือการใส่ใจต่อผลที่พระหรรษทานเหล่านี้ก่อให้เกิดขึ้น

ดิฉันปรารถนาเพียงจะสอนท่าน (เท่าที่ดิฉันเองรู้จักพระพรเหล่านี้) ว่าพระพรพิเศษต่าง ๆ ที่พระเจ้าประทานแก่วิญญาณในภาวะนี้มีอะไรบ้าง เพื่อท่านจะได้เข้าใจลักษณะและผลที่พระพรเหล่านี้ก่อให้เกิดขึ้น (VI.X #1).

พระหรรษทานประการหนึ่งที่ได้รับ ณ ที่นี้คือความเข้าใจอย่างลึกซึ้งเกี่ยวกับบาป เมื่อบุคคลเริ่มกลับใจจากบาปในที่พำนักช่วงแรก ๆ เขาเพียงได้เห็นบาปของตนเล็กน้อยเท่านั้น และการเห็นเพียงเล็กน้อยนี้ก็เพียงพอที่จะช่วยให้เขาแสวงหาพระเมตตาและการอภัยจากพระเจ้า ซึ่งเขาก็ทำเช่นนั้น อย่างไรก็ตาม ในที่พำนักช่วงแรก ๆ วิญญาณยังไม่เข้มแข็งพอที่จะเห็นบาปของตนดังที่พระเจ้าทรงเห็น ดังนั้น ในที่พำนักที่หกนี้ พระเจ้าจึงประทานให้วิญญาณเห็นพระสารัตถะของพระองค์เอง มิใช่ผ่านภาพ แต่โดยตรงในลักษณะอันล้ำลึก การสื่อสารอันทรงพลังนี้ ซึ่งมาในรูปของนิมิตทางปัญญาระดับสูงยิ่ง เผยให้เห็นพระสารัตถะของพระเจ้า คือความเป็นพระองค์เอง และทำให้บุคคลนั้นตะลึงงันอย่างสิ้นเชิง จนสามารถเห็นวิญญาณและบาปของตนดังที่พระเจ้าทรงเห็น

นิมิตทางปัญญาระดับสูงนี้ ซึ่งเผยความจริงเกี่ยวกับความรักและความดีอันสมบูรณ์ของพระเจ้า ควบคู่กับความจริงเกี่ยวกับความน่าเวทนาของวิญญาณ สอนให้วิญญาณรู้ว่า “มนุษย์ทุกคนล้วนเป็นคนพูดเท็จ” ทุกคนติดอยู่ในคำเท็จ สิ่งที่เราเรียกว่าความจริงเป็นเพียงภาพเพ้อฝัน วิญญาณจะเริ่มเข้าใจได้ว่าความเสียใจต่อบาปของตนในอดีตนั้นไม่เพียงพออย่างสิ้นเชิง ก็โดยอาศัยนิมิตใหม่ที่เผยพระสารัตถะของพระเจ้านี้เท่านั้น

พระพรแห่งปรีชาญาณและความเข้าใจที่ประทานแก่วิญญาณนั้นลึกซึ้งยิ่งนัก จนวิญญาณได้รับความถ่อมตนในระดับใหม่ผ่านการรู้จักตนเองและรู้จักพระเจ้าในแบบใหม่นี้ เมื่อได้รับการทำให้ถ่อมตนลงจนถึงแก่นลึกแห่งความเป็นตน วิญญาณจึงเป็นอิสระที่จะรักในระดับใหม่อย่างสิ้นเชิง วิญญาณเริ่มรักด้วยความรักที่อยู่ในส่วนลึกที่สุดแห่งพระหฤทัยของพระเจ้า พระเจ้าทรงแสดงพระเมตตาอันบริสุทธิ์ต่อเราอย่างไร วิญญาณก็เริ่มแสดงพระเมตตาอันบริสุทธิ์ของพระเจ้าต่อผู้อื่นอย่างนั้น พระเมตตาที่ลึกซึ้งอย่างยิ่งภายในวิญญาณนี้เองกลายเป็นการเตรียมโดยตรงสำหรับพระพรแห่งการสมรสฝ่ายจิต ซึ่งพบในที่พำนักที่เจ็ด

ข้อคิดไตร่ตรอง: ลองจินตนาการว่าคุณเข้าใจวิญญาณของตนเองด้วยพระปัญญาของพระเจ้า พระเจ้าทรงเห็นอะไรเมื่อทอดพระเนตรคุณ? ประการแรก พระองค์ทอดพระเนตรคุณด้วยพระเมตตาอันสมบูรณ์ ไม่มีใครอาจเข้าใจความรักของพระองค์ได้อย่างครบถ้วน แต่ขณะที่พระองค์ทอดพระเนตรคุณด้วยพระเมตตาอันสมบูรณ์นั้น พระองค์ก็ทรงเห็นบาปทุกประการภายในตัวคุณด้วย พระองค์ทรงเห็นความไร้ระเบียบที่บาปของคุณและธรรมชาติมนุษย์ที่ตกในบาปของคุณก่อขึ้น พระองค์ทอดพระเนตรคุณโดยทรงรู้จักวิญญาณของคุณอย่างถ่องแท้ และทรงรักคุณแม้จะทรงเห็นสิ่งเหล่านั้นก็ตาม

คุณตระหนักหรือไม่ว่า คุณจะไม่มีวันรู้จักตนเองและไม่มีวันเข้าใจบาปของตน จนกว่าคุณจะมีความคิดตามพระดำริของพระเจ้า? จงอธิษฐานภาวนาขอพระพรนี้ จงอธิษฐานภาวนาขอพระพรฝ่ายจิตแห่งปรีชาญาณ ความเข้าใจ และความรู้ จงอธิษฐานภาวนาให้พระปัญญาของพระเจ้าครอบครองความคิดของคุณทั้งหมด และให้พระดำริของพระองค์เปลี่ยนแปลงความคิดของคุณ พระพรเช่นนี้ไม่อาจไขว่คว้ามาได้ แต่ทำได้เพียงรับไว้เท่านั้น และพระเจ้าจะประทานให้ก็ต่อเมื่อพระองค์ทรงเลือกที่จะประทาน จงเปิดตนเองต่อพระเจ้าต่อไป เพื่อคุณจะพร้อมมากยิ่งขึ้นที่จะรับสิ่งที่พระองค์ทรงปรารถนาอย่างยิ่งที่จะประทานแก่คุณ

ข้าแต่พระเจ้าผู้ทรงพระปรีชาญาณอันสมบูรณ์ พระองค์ทรงรู้ทุกสิ่งและทอดพระเนตรเห็นทุกสิ่ง พระองค์ทรงรู้จักข้าพเจ้าอย่างถ่องแท้ พระองค์ทรงรู้จักข้าพเจ้าดีกว่าที่ข้าพเจ้ารู้จักตนเองอย่างไม่มีขอบเขต โปรดเปิดความคิดจิตใจของข้าพเจ้าให้รับพระองค์ได้อย่างเต็มเปี่ยมยิ่งขึ้น เพื่อข้าพเจ้าจะสามารถรู้จักวิญญาณของตนดังที่พระองค์ทรงรู้จัก โปรดช่วยให้ข้าพเจ้าเห็นบาปของตนชัดเจนยิ่งขึ้น และเห็นพระเมตตาที่ชำระบาปนั้นให้หมดไป ขณะที่ข้าพเจ้าทำเช่นนี้ ข้าพเจ้าวอนขอพระพรแห่งความถ่อมตนที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น เพื่อข้าพเจ้าจะสำนึกในพระคุณของพระองค์มากยิ่งขึ้นในทุกสิ่ง

ข้าแต่พระตรีเอกภาพผู้ศักดิ์สิทธิ์ยิ่ง ผู้ประทับอยู่ภายในข้าพเจ้า ข้าพเจ้ารักพระองค์ ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์ ข้าพเจ้ามอบชีวิตแด่พระองค์

บทเรียนที่ 68: ลูกศรแห่งความรัก

นักบุญเทเรซาจบบทอธิบายเรื่องที่พำนักชั้นที่หกด้วยการบรรยายถึงประสบการณ์อันทรงพลังครั้งสุดท้ายที่วิญญาณได้รับ เมื่อพระเจ้าทรงสำแดงพระสารัตถะของพระองค์เอง ณ ส่วนลึกที่สุดของวิญญาณนั้น

ขณะที่วิญญาณลุกเป็นไฟด้วยความรักเช่นนี้ บ่อยครั้ง เพียงความคิดที่ผ่านเข้ามาหรือถ้อยคำที่กล่าวถึงความตายซึ่งเนิ่นช้ายังไม่มาถึง ก็ทำให้หัวใจถูกกระแทกราวกับถูกลูกศรเพลิง โดยไม่รู้ว่าเกิดขึ้นอย่างไรหรือมาจากไหน… ณ ส่วนลึกและศูนย์กลางของวิญญาณ ที่ซึ่งสายฟ้านี้พุ่งผ่านอย่างรวดเร็ว บดขยี้ทุกส่วนในธรรมชาติของเราที่ผูกพันกับโลกให้เป็นผุยผง ในเวลานั้น เราไม่อาจแม้แต่จะระลึกได้ว่าตนเองมีตัวตนอยู่ เพราะในชั่วพริบตา ความสามารถต่าง ๆ ของวิญญาณถูกพันธนาการจนไม่อาจทำสิ่งใดได้ นอกจากยังคงมีพลังที่จะเพิ่มความทรมานของเรา อย่าคิดว่าดิฉันกล่าวเกินจริง อันที่จริง ดิฉันยังอธิบายสิ่งที่เกิดขึ้นได้ไม่ครบถ้วน เพราะเป็นสิ่งที่ไม่อาจบรรยายได้ (VI.XI #2)

การสื่อสารฝ่ายจิตจากพระเจ้าเช่นนี้กินเวลาไม่เกินสองสามชั่วโมง บางครั้งก็เพียงสิบห้านาที เพราะวิญญาณไม่อาจทนได้นานกว่านั้น แต่ประสบการณ์นี้ลึกซึ้งอย่างยิ่งจนส่งผลต่อทุกส่วนของร่างกายไปอีกหลายวัน ข้อต่อทุกข้อของร่างกายเคลื่อนหลุดทั้งหมด แต่ความเจ็บปวดนั้นไม่ได้รู้สึกในร่างกาย หากรู้สึกในจิตเท่านั้น ซึ่งสามารถทนทุกข์ได้มากกว่าร่างกายยิ่งนัก ความทรมานนี้เกินกว่าจะบรรยายได้ แต่ผลดีฝ่ายจิตที่ได้รับจากลูกศรเพลิงนี้ยิ่งใหญ่กว่าความเจ็บปวดใด ๆ ที่ได้ประสบมากนัก ประหนึ่งมหาสมุทรเมื่อเทียบกับน้ำเพียงหยดเดียว

ในบรรดาความทรมานฝ่ายจิตนั้น มีความโดดเดี่ยวที่เกิดจากการหลุดพ้นจากความยึดติดกับทุกสิ่งในโลกนี้โดยสิ้นเชิง แต่ยังไม่อาจเข้าสู่โลกหน้าได้อย่างเต็มที่ ราวกับว่าวิญญาณถูกแขวนค้างอยู่ระหว่างโลกทั้งสอง ไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของโลกใดอย่างเต็มที่ แต่อยู่ในภาวะค้างคา ปรารถนาจะตายโดยสิ้นเชิงและเข้าสู่พระเจ้าเองอย่างเต็มที่ แม้ความทรมานเหล่านี้จะรุนแรง แต่ก็มีจุดมุ่งหมายอันรุ่งโรจน์ในการเตรียมวิญญาณให้เข้าสู่ที่พำนักชั้นที่เจ็ด ที่ซึ่งวิญญาณจะเข้าสู่วิวาห์กับพระเจ้า และบรรลุความเป็นหนึ่งเดียวกับพระองค์อย่างสมบูรณ์

หลังจากวิญญาณได้รับนิมิตทางปัญญานี้ พร้อมกับความทรมานฝ่ายจิตที่ติดตามมา เมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม พระเจ้าจะประทานพระหรรษทานอีกประการหนึ่ง เป็นการบรรเทาใจที่ทรงพลังยิ่งจนผสานเข้ากับความทรมานเหล่านั้น และทำให้วิญญาณสามารถทนรับความทรมานนั้นได้ตลอดชีวิตที่เหลืออยู่ ด้วยการบรรเทาใจนี้ วิญญาณย่อมยินดีทนทุกข์เป็นเวลาพันชั่วชีวิตหรือนานกว่านั้น หากเป็นพระประสงค์ของพระเจ้า พระหรรษทานสุดท้ายเหล่านี้เองได้เตรียมวิญญาณให้พร้อมแล้วสำหรับที่พำนักชั้นสุดท้าย

ข้อคิดไตร่ตรอง: หากคุณเคยมีประสบการณ์ได้รับ “ลูกศรเพลิง” นี้จากพระเจ้า คุณก็คงเห็นด้วยกับนักบุญเทเรซาว่า ประสบการณ์นี้ไม่มีวันอธิบายได้ แม้อาจมีเพียงไม่กี่คนที่ได้ประสบสิ่งนี้ แต่จงรู้ว่าเป็นสิ่งที่เป็นไปได้ พระพรแห่งการเตรียมขั้นสุดท้ายเพื่อเข้าสู่วิวาห์ฝ่ายจิตในที่พำนักชั้นที่เจ็ดนี้ ไม่ใช่สิ่งที่ไกลเกินเอื้อมสำหรับคุณ จริงอยู่ พระพรนี้จะมาถึงได้ก็ในฐานะของประทานจากพระเจ้าเท่านั้น แต่จงรู้ว่าพระเจ้าทรงปรารถนาอย่างยิ่งที่จะประทานพระพรนี้

จงไตร่ตรองความจริงที่ว่า พระเจ้าทรงปรารถนาให้คุณศักดิ์สิทธิ์ พระองค์ทรงปรารถนาจะทำให้คุณเป็นนักบุญ จงไตร่ตรองด้วยว่า ความศักดิ์สิทธิ์ที่ลึกซึ้งถึงเพียงนี้เป็นสิ่งที่เป็นไปได้ เป็นไปได้ที่คุณจะยอมให้พระเจ้าทรงครอบครองวิญญาณของคุณอย่างสิ้นเชิง ทรงเปลี่ยนแปลงคุณ และทรงทำให้คุณเป็นหนึ่งเดียวกับพระองค์ คุณเชื่อเช่นนี้หรือไม่?

บ่อยครั้งเราดำเนินชีวิตโดยคิดว่าความครบครันเป็นสิ่งที่ไม่อาจบรรลุได้ หากอาศัยกำลังของเราเองเท่านั้น ก็ย่อมไม่อาจบรรลุได้อย่างแน่นอน แต่สำหรับพระเจ้า ทุกสิ่งเป็นไปได้ จงเชื่อเช่นนั้น จงไตร่ตรองความจริงข้อนี้ จงยอมรับและมุ่งมั่นเดินทางนี้ต่อไป จงอธิษฐานภาวนาขอพระพรแห่งลูกศรเพลิงนี้ ณ ใจกลางวิญญาณของท่าน และอย่าหยุดแสวงหาพระเจ้า จนกว่าท่านจะพร้อมอย่างเต็มที่ที่จะรับพระพรนี้ และด้วยเหตุนี้จึงเข้าสู่การสมรสฝ่ายจิตในวิมานที่เจ็ด

ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้าแห่งความศักดิ์สิทธิ์ทั้งมวล พระองค์ทรงเป็นความครบครัน พระองค์ทรงเป็นความศักดิ์สิทธิ์ พระองค์ทรงเป็นพระเจ้าแห่งสรรพสิ่งผู้ทรงไร้ขอบเขต โปรดทรงดึงข้าพเจ้าให้เข้ามาอยู่เฉพาะพระพักตร์พระองค์อย่างเต็มเปี่ยม โปรดทรงปลดปล่อยข้าพเจ้าให้พ้นจากบาปทั้งปวง โปรดทรงเยียวยาข้อบกพร่องทุกประการของข้าพเจ้า โปรดทรงให้ความรักของพระองค์เผาผลาญข้าพเจ้า ข้าพเจ้าอธิษฐานภาวนาขอให้ข้าพเจ้าไม่เหนื่อยหน่ายกับการเดินทางไปหาพระองค์เลย เพื่อข้าพเจ้าจะได้พำนักอยู่กับพระองค์ในวิมานชั้นในสุดของวิญญาณข้าพเจ้า

ข้าแต่พระตรีเอกภาพผู้ศักดิ์สิทธิ์ยิ่ง ผู้ประทับอยู่ภายใน ข้าพเจ้ารักพระองค์ ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์ ข้าพเจ้ามอบชีวิตแด่พระองค์

สารบัญ