తెలుగు

ఆరవ అధ్యాయం

ఆరవ నివాసాలు

నిశ్చితార్థ సమయం

యాభై తొమ్మిదవ పాఠం: ముందుగా “చెడు” వార్త

ఒక ఆత్మ దేవుని వైపు ఎంత ఉన్నతంగా ఎదిగి, అంతరంగంలో దేవుడు నివసించే కేంద్ర మందిరం వైపు ఎంత లోతుగా ప్రవేశిస్తే, ఆ వ్యక్తి అనుభవించే బాధలు అంతగా తగ్గుతాయని సులభంగా అనుకోవచ్చు. ఆశ్చర్యకరంగా, వాస్తవం దీనికి విరుద్ధంగా ఉంటుంది.

ఓ నా దేవా, ఏడవ నివాసాలలో ప్రవేశించే ముందు అంతరంగంలోను, బాహ్యంగాను ఎన్ని కష్టాలను అనుభవించవలసి ఉంటుంది! కొన్నిసార్లు దీనిని గురించి ఆలోచిస్తున్నప్పుడు నాకు భయం కలుగుతుంది. ఆ కష్టాలు ముందుగానే తెలిస్తే, వాటివల్ల కలిగే మేలు ఎంత గొప్పగా కనిపించినా, మానవ బలహీనత వాటి ఆలోచననే భరించడం గానీ, వాటిని ఎదుర్కోవాలని నిశ్చయించుకోవడం గానీ దాదాపు అసాధ్యమేమో అనిపిస్తుంది (VI.I #3).

దేవుడు తనకు ఇంత సమీపంగా ఉన్న ఆత్మలో తీవ్రమైన పరీక్షలను, బాధలను ఎందుకు ఇంకా అనుమతిస్తాడు? ఈ బాధలు ఆ వ్యక్తి పాపాలకు ప్రత్యక్ష ఫలితం కావు. మునుపటి నివాసాలలో, ఆత్మ తన ఘోర పాపాలను, స్వల్ప పాపాలను అధిగమించడానికి కృషి చేస్తూ ఎంతో బాధపడింది. ఆరవ నివాసాలలో, ప్రతి ఆధ్యాత్మిక అపరిపూర్ణత నుండి శుద్ధీకరణ నిరంతరం కొనసాగుతుంది; అది బాధను కలిగిస్తుంది. అయితే ఇక్కడ అధిక శాతం బాధలు వేరే స్వభావం కలిగినవి, వేరే ఉద్దేశంతో కలిగేవి.

దేవుడు ఎంత శక్తిమంతుడంటే, ఆయన బాధను, మరణాన్ని తీసుకొని వాటిని పవిత్రతకు సాధనంగా మార్చాడు. ఇప్పుడు బాధకు గొప్ప ఆధ్యాత్మిక శక్తి ప్రసాదించబడింది. కృప ద్వారా రూపాంతరం చెందిన బాధానుభవం ఆత్మకు ధైర్యం, వినయం, నమ్మకం వంటి ఎన్నో సుగుణాలను ప్రసాదించగలదు. తనకు తాను పూర్తిగా మరణించడం ఇప్పుడు క్రీస్తులో నూతన జీవితానికి మార్గమైంది.

ఈ నివాసాలలోని బాధలు బాహ్యమైనవీ, అంతరంగమైనవీ అయి ఉంటాయి. అనారోగ్యాలు, నలుగురి ముందు అవమానాలు, ఇతరుల ఎగతాళి, లౌకిక సంపదల నష్టం, జీవితంలో సాధారణంగా ఎదురయ్యే మరెన్నో పరీక్షలు బాహ్య బాధలలో భాగం. ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణంలోని ఈ దశలో దేవుడు తరచుగా ఈ పరీక్షలను అనుమతిస్తాడు. ఎందుకంటే, వాటిని సహించిన తరువాత చివరికి ఆత్మకు ఎంతో మేలు కలుగుతుందని ఆయన చూస్తాడు.

ఏదైనా బాహ్య పరీక్షవల్ల కలిగే అంతరంగ వేదన, ప్రార్థనలో శుష్కత, ఏకాగ్రత కుదరకపోవడం, వివరించలేనిదిగా, దానికి మూలమేదీ లేనట్లుగా అనిపించే తీవ్రమైన అంతరంగ ఆధ్యాత్మిక వేదన కూడా అంతరంగ పరీక్షలలో భాగమే. వీటన్నిటిలోనూ ఆత్మ తన పాపాన్ని, అన్ని విషయాలలో దేవునిపైనే పూర్తిగా ఆధారపడి ఉన్నాననే సత్యాన్ని స్పష్టంగా ఎరిగి ఉంటుంది. అందువల్ల ఇతరులు తన సుగుణాన్ని మెచ్చుకున్నప్పుడు అది ఎంతో బాధపడుతుంది. ఎందుకంటే, తనలో ఏ మేలు ఉన్నా దానికి మూలం దేవుడొక్కడేనని, తాను కాదని దానికి తెలుసు. ద్వేషం కంటే ప్రశంస ఆత్మను మరింతగా బాధపెడుతుంది; ఎందుకంటే సమస్తమూ దేవుని నుండే వస్తుందని ఆత్మకు తెలుసు.

ఈ కష్టాలన్నిటినీ దేవుడు తొలగించే వరకు ఆయన కోసం వేచియుండటమే ఏకైక పరిహారం. అలా జరిగినప్పుడు మనస్సు తేటపడుతుంది, అన్నీ తిరిగి చక్కబడతాయి. ఈ విజయాన్ని సాధించింది దేవుడేనని ఆత్మకు తెలుసు. తన బలహీనతను, దేవుని బలాన్ని చూసినప్పుడు ఆత్మ మరింత వినయాన్ని పొందుతుంది.

ఈ బాధాకరమైన అనుభవాల సమయంలో ఆత్మ చేయగలిగిన ఉత్తమమైన పని ఏమిటంటే: దేవునిపై నమ్మకం ఉంచడం; తాను సహించే బాధలు తనలో బలాన్ని, వినయాన్ని, ధైర్యాన్ని పెంపొందించడానికి అనుమతించడం; దేవుని సత్యాలను తనకు తాను గుర్తుచేసుకోవడం; ప్రేమతో కూడిన సేవాకార్యాలను బాహ్యంగా ఆచరించడం.

ధ్యానం: మన ప్రభువు శ్రమానుభవంలో మరింత లోతుగా ప్రవేశించడానికి మీరు సిద్ధంగా ఉన్నారా? యేసు అన్ని విధాలా పరిపూర్ణుడు. అయినప్పటికీ, బాహ్యంగాను, అంతరంగంలోను ఆయన అనుభవించిన బాధ ఎంతో గొప్పది. మన మానవ బాధను పవిత్రతకు సాధనంగా మార్చేందుకు ఆయన తన ఆత్మలో దీనిని అనుమతించాడు. పరిపూర్ణతకు నడిపించే ఈ సాధనాన్ని స్వీకరించడానికి మీరు సిద్ధంగా ఉన్నారా? ఈ దివ్య రహస్యంలో ప్రవేశించడానికి మీరు సిద్ధంగా ఉన్నారా?

మొదట మనం ఏదైనా పరీక్షను ఎదుర్కొన్నప్పుడు, పతనమైన మన మానవ స్వభావం దానినుండి బయటపడే మార్గాన్ని వెదుకుతుంది. మనం ఒక పరిహారాన్ని కోరుకుంటాం. కానీ ఈ నివాసాలలో “పరిహారం” అంటే బాధను తొలగించడం కాదు, దానిని స్వీకరించడం. సమస్త బాధలను స్వీకరించి రూపాంతరం చేసిన క్రీస్తుతో మన జీవితాలను ఐక్యం చేసుకోవడానికి మనం బాధను మరింత సంపూర్ణంగా స్వీకరిస్తాం. మనం ప్రభువు కంటే గొప్పవాళ్లం కాదు. ఆయన మహిమలో పాలుపంచుకోవాలంటే, ఆయన జీవించిన జీవితాన్నే మనమూ జీవించాలి. ఇది మీకు అర్థమవుతోందా? దేవుని నుండి వచ్చే ఈ వరాన్ని స్వీకరించడానికి మీరు సిద్ధంగా ఉన్నారా?

ప్రస్తుతం మీరు పోరాడుతున్న బాధను గురించి ధ్యానించండి. దానినుండి బయటపడే మార్గాన్ని వెదకడానికి బదులు, సాధ్యమైన అత్యున్నత గమ్యాన్ని చేరుకోవడానికి ఆ బాధను ఒక సాధనంగా చూడండి. పవిత్రత అనే గమ్యాన్ని చేరుకోవడానికి దానిని ఒక సాధనంగా చూడండి. యేసు సిలువను తేరి చూడండి. బాహ్యంగాను, అంతరంగంలోను ఆయన సహించిన ప్రతి బాధను ధ్యానించండి. ఆయన ఆత్మలోకి చూడటానికి ప్రయత్నించండి; ఆయన అనుభవించినదంతా మీకు వెల్లడించమని ఆయనను అడగండి. ఆయన బాధను ఒక బలియాగంగా స్వీకరించండి. ప్రభువు నివసించే మీ ఆత్మలోని అత్యంత అంతరంగ మందిరంలో ప్రవేశించడానికి ప్రయత్నించండి. అక్కడ, ఆ అంతరంగపు లోతుల్లో మీ బాధను ఆయనకు బలియాగంగా అర్పించండి. ఆయన ఈ అర్పణను స్వీకరించి, తన సిలువ ద్వారా తాను సంపాదించిన కృపా సంపూర్ణతను మీపై కుమ్మరిస్తాడు.

శ్రమలనుభవించిన నా ప్రభువా, నీవు ప్రతి బాధనూ నేరుగా ఎదుర్కొన్నావు. సమస్త బాధలను స్వీకరించి, వాటిని కృపా సంపూర్ణతకు నూతనమైన, మహిమాన్వితమైన సాధనంగా మార్చాలనే నీ లక్ష్యంలో నీవు ఎన్నడూ చలించలేదు. బాహ్యంగాను, అంతరంగంలోను నేను సహించే ప్రతి బాధనూ స్వీకరించడానికి దయచేసి నాకు సహాయం చేయి. తద్వారా నేను నిన్ను మరింత సంపూర్ణంగా అనుకరించగలను. అలాగే, నా బాధను స్వేచ్ఛగా స్వీకరించి, నా ఆత్మ లోతుల్లో నీకు బలియాగంగా అర్పించడం నాకు, లోకానికి సమృద్ధియైన కృపను అందించే సాధనంగా మారుగాక.

నా అంతరంగంలో నివసించే పరమపవిత్ర త్రిత్వమా, నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను, నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను, నా జీవితాన్ని నీకు సమర్పిస్తున్నాను.


అరవయ్యవ పాఠం: అంతరాంతరాల నుంచి సున్నితమైన గుచ్చింపులు

దేవుడు ప్రతి ఆత్మనూ దానికి ప్రత్యేకమైన రీతిలో శుద్ధిచేసి బలపరుస్తాడు. అందువల్ల, ఆత్మ ప్రశాంతంగా ఉంటూనే అంతరంగంలో రహస్యమయంగా బాధను అనుభవించే ఇతర మార్గాలను కూడా పునీత తెరేసా వివరిస్తూ వెళ్తారు.

ఆత్మ సైతం గుర్తించలేనంత సూక్ష్మమైన విధానాల ద్వారా ఆయన తనకోసం ఆత్మలోని తపనను పెంచుతాడు; వాటిని స్వయంగా అనుభవించిన వారికి తప్ప మరెవరికీ నేను వివరించగలనని కూడా అనుకోను. ఈ ఆకాంక్షలు ఆత్మ యొక్క అత్యంత లోతైన అంతరంగం నుంచి ఉద్భవించే సున్నితమైన, సూక్ష్మమైన ప్రేరణలు; వాటిని దేనితో పోల్చవచ్చో నాకు తెలియదు (VI.II #2).

ఆమె ఇంకా ఇలా అంటారు: “ఈ బాధ హృదయాన్నే చీల్చివేస్తున్నట్లు అనిపిస్తుంది. దానిని గాయపరచిన ఆయన ఆ బాణాన్ని బయటకు తీసినప్పుడు, హృదయాన్ని కూడా బయటకు లాగుతున్నట్లుగా అనిపిస్తుంది; అది అనుభవించే ప్రేమ అంత గాఢమైనది.” ఆత్మ యొక్క అత్యంత లోతైన అంతరంగంలో ఒక వ్యక్తి అనుభవించే ఈ సున్నితమైన, గాఢమైన, చీల్చివేసే బాధ ఎంతో ఆనందాన్నీ శాంతినీ ఇచ్చే బాధ. ఆత్మ దానిలో విశ్రాంతి పొందడం ప్రారంభించగానే, “ఆ చిన్న నిప్పురవ్వ హఠాత్తుగా ఆరిపోతుంది; దాని ప్రేమవేదనలను మళ్లీ అనుభవించాలని హృదయం తపించేలా చేస్తుంది.”

ఆత్మ కేంద్రాన్ని ఇలా చీల్చే అనుభవంలో జ్ఞాపకశక్తి, ఊహాశక్తి లేదా తర్కశక్తి పాల్గొనవు. ఈ శక్తులు ఈ అనుభవాన్ని గుర్తించి, ఏమి జరుగుతోందో అని ఆశ్చర్యపడతాయి, కానీ జోక్యం చేసుకోవు. ఈ అనుభవం వచ్చిపోవచ్చు; దాని తీవ్రత పెరగవచ్చు, తగ్గవచ్చు. ఇదంతా జరుగుతున్నప్పుడు, ఆత్మ గ్రహించగలిగే దానికంటే ఎంతో లోతులో దేవుడు ఒక అద్భుతమైన కార్యాన్ని చేస్తున్నాడు.

దీనికి అపవాది కారణం కాలేడని కూడా ఆత్మకు స్పష్టంగా తెలుసు. మొదటిగా, ఇది మధురమైన, ఆనందకరమైన, శాంతిదాయకమైన బాధ. బాధతో ఇంతటి ఆనందాన్ని కలపగలిగేది దేవుడు మాత్రమే. అపవాది అంతరంగంలో బాధ కలిగించినప్పుడు అక్కడ శాంతి ఉండదు; ఆందోళన, నిరాశ, అయోమయం మాత్రమే ఉంటాయి. రెండవదిగా, ఈ బాధ అపవాదికి ఎలాంటి అధికారం లేని అత్యంత లోతైన అంతరంగం నుంచి వస్తుంది. మూడవదిగా, ఆత్మలో పుట్టే మంచి ఫలాలు ఇది దేవుని నుంచి వచ్చిందనడానికి స్పష్టమైన సూచన. దేవుని కోసం ఆనందంతో బాధపడాలనీ, లోకసుఖాలన్నిటినీ నిష్ఫలమైనవిగా, విలువలేనివిగా భావించి విడిచిపెట్టాలనీ ఆత్మ దృఢంగా నిశ్చయించుకుంటుంది.

వింతగా, చీల్చివేసేదిగా, ఆనందదాయకంగా ఉన్న ఈ వరం దేవుని నుంచి వచ్చిందని ఆత్మకు తెలుసు; దానిని ఎన్నడూ సందేహించదు. బదులుగా, ఇంత రహస్యమయంగా, గోప్యంగా తనలో దేవుడు చేస్తున్న కార్యాలన్నిటి కోసం ఆనందంతో ఎదురుచూస్తూ ఆ వరాన్ని స్వీకరిస్తుంది. ఇప్పుడు ఆత్మ దేవుని కోసం మరింతగా తపిస్తుంది; ఇంకా పూర్తిగా పొందని ఆయన కోసం కలిగే ఆ తపన ఈ మధురమైన బాధను మరింత పెంచుతుంది.

చివరిగా, కొన్నిసార్లు ఎలాంటి బాధా కలగకుండానే ఈ అనుగ్రహాలే ఒక ఆత్మకు ఇవ్వబడతాయి. బదులుగా, ఆత్మకు ఆనందదాయకమైన ఆధ్యాత్మిక ఉత్సాహం ప్రసాదించబడుతుంది. అది అసాధారణ త్యాగస్ఫూర్తితో కూడిన ప్రేమ, స్తుతి, ఆరాధనా కార్యాలను దేవునికి అర్పిస్తూ, ఆయన కోసం తపించేలా ఆత్మను ప్రేరేపిస్తుంది.

ధ్యానం: మన ఆత్మలను పరిపూర్ణం చేయడానికి దేవుడు అనుసరించే మార్గాలు రహస్యమయమైనవి; మనం ఎన్నటికీ పూర్తిగా గ్రహించలేనివి. మీకు అర్థం కాని కార్యాన్ని దేవుడు ఎప్పుడైనా మీ అంతరంగంలో చేశాడా? దేవుని నుంచే వచ్చిందని మీకు తెలిసినదీ, సమృద్ధిగా మంచి ఫలాలను ఇచ్చినదీ, అదే సమయంలో మిమ్మల్ని ప్రశాంతంగా, ఆనందంగా ఉంచినదీ అయిన అంతరంగాన్ని చీల్చే అనుభవం మీకు ఎప్పుడైనా కలిగిందా?

మీకు ఇలాంటి అనుభవం ఎన్నడూ కలగకపోతే, దేవుడు ప్రసాదించే ఈ గాఢమైన, రహస్యమయమైన శుద్ధీకరణ కార్యం గురించి పునీత తెరేసా ఇచ్చే ఈ వివరణను కనీసం విశ్వాసంతో అంగీకరించడానికి ప్రయత్నించండి. ఆయన ద్వారా పూర్తిగా రూపాంతరం చెందడానికి, ఆయన కోసం దేనినైనా భరించేందుకు మీరు సిద్ధంగా ఉన్నారని దేవునికి చెప్పండి. మీ అంతరంగాన్ని చీల్చే ఏ అనుభవాన్ని దేవుడు మీకు ఇవ్వదలచినా భయపడకండి. ఆశతో, ఆనందంతో దాని కోసం ఎదురుచూడండి; దేవుడు ఈ పవిత్ర వరాన్ని మీకు ఇచ్చిన క్షణమే దానిని స్వీకరించండి.

పరమ పవిత్రుడవైన దేవా, నీ మార్గాలు నిజంగా రహస్యమయమైనవి; కొన్నిసార్లు అర్థంకాక కలవరపెట్టేవి కూడా. దయచేసి నా వద్దకు వచ్చి, నీ ప్రేమబాణంతో నా ఆత్మ కేంద్రాన్ని ఛేదించు. నా స్వంత చిత్తానుసారమే నడవాలనే పట్టుదలనంతటినీ తొలగించి నన్ను శుద్ధిచేయి. నన్ను పవిత్ర సద్గుణాలతో నింపు. నీ హృదయపు నిర్మలమైన త్యాగప్రేమతో నన్ను ప్రజ్వలింపజేయి. నాలో నీవు చేయదలచిన ఏ కార్యం నుంచీ నేను ఎన్నడూ వెనుకంజ వేయకుండా, నా ఆత్మశక్తినంతటినీ కూడగట్టుకొని దానివైపు పరుగెత్తేలా అనుగ్రహించు.

నా అంతరంగంలో నివసించే పరమపవిత్ర త్రిత్వమా, నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను, నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను, నా జీవితాన్ని నీకు సమర్పిస్తున్నాను.


అరవై ఒకటవ పాఠం: ఊహాశక్తిలో వినిపించే వాక్కు

ఆత్మ ఆధ్యాత్మికంగా ముందుకు సాగుతున్నకొద్దీ, దేవుడు తనతో మాట్లాడే అనేక మార్గాలను మరింతగా గుర్తిస్తుంది. ఊహాశక్తిలో వినిపించే వచనాలు, ఊహాశక్తిలో కలిగే దర్శనాలు, బుద్ధిగత దర్శనాలు సాధారణంగా కనిపించే మూడు మార్గాలు. దేవుడు తన సందేశాలను తెలియజేసే విధానాల గురించి పునీత తెరేసా ఇలా అంటారు:

అనేక రకాలుగా ఆత్మను ఉద్దేశించి పలికే మాటల ద్వారా ఆయన ఇలా చేస్తాడు; కొన్నిసార్లు అవి బయటి నుంచి వస్తున్నట్లు అనిపిస్తాయి; మరికొన్నిసార్లు ఆత్మ యొక్క అంతరంగ లోతుల నుంచి వస్తున్నట్లు అనిపిస్తాయి; ఇంకొన్నిసార్లు దాని ఉన్నత భాగం నుంచి వస్తున్నట్లు అనిపిస్తాయి; మరికొన్ని పలుకులు ఎంతగా బాహ్యంగా వినిపిస్తాయంటే, అవి నిజమైన స్వరంలా చెవులకు వినబడతాయి.

దేవుడు తన ఊహాశక్తిలో స్పష్టంగా, నేరుగా తనతో మాట్లాడుతున్నట్లు ఆత్మ గ్రహించడమే ఊహాశక్తిలో కలిగే వచనానుభవం. ఆత్మతో సంభాషించడానికి దేవుడు ఈ పద్ధతిని ఉపయోగించినప్పటికీ, ఊహాశక్తిలో కలిగే ఈ వచనానుభవాలు ఎల్లప్పుడూ పూర్తిగా నమ్మదగినవి కావు. ఎందుకంటే తప్పుడు వచనానుభవాలు అపవాది నుండైనా, మన సొంత ఊహాశక్తి నుండైనా రావచ్చు. ఊహాశక్తి ఎంతో చురుకుగా ఉండేవారు, దేవుని నుండి వచ్చినవిగా అనిపించే ఈ తప్పుడు “మాటలకు” తరచూ లోనవుతారు. దేవుడు తమతో మాట్లాడాడని వారు నమ్మవచ్చు; కానీ నిజానికి వాటికి మూలం వారి ఊహాశక్తిలోని బలహీనత లేదా అపవాది మోసం అయి ఉంటుంది. ఊహాశక్తిలో దేవుడు పలికినట్లు అనిపించే మాట నిజంగా ఆయన నుండే వచ్చిందా లేదా అని వివేచించడానికి, వాటి మూలాన్ని పరీక్షించగల మూడు సూచనలను పునీత తెరేసా మనకు ఇస్తున్నారు.

మొదటిది, ఆ మాట దేవుని నుండి వచ్చినదైతే, అది చెప్పినదాన్ని నెరవేరుస్తుంది. ఉదాహరణకు, ఒక వ్యక్తి ఎంతో భయంతో, ఆందోళనతో సతమతమవుతున్నారని అనుకుందాం. అకస్మాత్తుగా దేవుడు ఆ వ్యక్తితో, “భయపడకు, నేను నీతో ఉన్నాను” అని అంటాడు. ఆ మాట దేవుని నుండి వచ్చినదైతే, దేవుని శక్తి తమ భయాన్ని తొలగించడాన్ని ఆ వ్యక్తి వెంటనే అనుభవిస్తారు.

రెండవది, నిజమైన వచనానుభవంతో పాటు ఎల్లప్పుడూ గాఢమైన శాంతి, దేవునిలో అంతరంగ ఏకాగ్రత కలుగుతాయి. దానివల్ల ఆత్మ హృదయపూర్వకంగా దేవుణ్ణి స్తుతించడానికి ప్రేరేపించబడుతుంది.

మూడవది, పలికిన మాట దేవుని నుండి వచ్చినదైతే, అది మనస్సులో ఎంతో కాలం గుర్తుండిపోతుంది. అది ఊహాశక్తి నుండి వచ్చినదైనా, అపవాది మోసమైనా, మరింత త్వరగా మసకబారిపోతుంది; ఊహాశక్తి కొద్దిసేపటికే ఇతర ఆలోచనలవైపు మళ్లిపోతుంది.

దేవుడు నిజంగానే మనతో అనేక విధాలుగా మాట్లాడతాడని తెలుసుకోవడమే ముఖ్యమైన విషయం. ఈ విధానంలో, ఆయన మన ఊహాశక్తిలో పవిత్ర గ్రంథానికి అనుగుణమైన ఒక మాటను పలుకుతాడు లేదా మన జ్ఞాపకం నుండి ఒక రూపాన్ని మన ముందుకు తెస్తాడు. అలా అందిన సందేశం తరువాత మన మానవ హేతుబుద్ధికి చేరుతుంది. అక్కడ అది అర్థమవుతుంది; ఆ తరువాత సంకల్పశక్తికి ఓదార్పునిస్తుంది. దానివల్ల పలికిన మాటకు సంతోషంగా స్పందించగల సామర్థ్యం సంకల్పశక్తికి కలుగుతుంది. ఈ కృపలు మనకు ఆశ్చర్యం కలిగించకూడదు; ఈ నివాసస్థానాలలో దేవుడు ఆత్మతో సంభాషించే సాధారణ మార్గాలలో ఇవి ఒకటి.

ధ్యానం: దేవుడు ఏదో ఒక ఆలోచనను మీకు తెలియజేశాడనీ, అది ఆయన నుండే వచ్చిందని మీకు తెలుసుననీ అకస్మాత్తుగా ఎప్పుడైనా అనిపించిందా? మనం ఇలాంటి అనుభవాలను వెదకకూడదు; వాటికి మితిమీరిన ప్రాధాన్యమూ ఇవ్వకూడదు. అవి దేవుని నుండి వచ్చినప్పుడు, మనలో వినయాన్ని కలిగించి, గాఢమైన శాంతిని, దృఢనిశ్చయాన్ని మిగులుస్తాయి. మీకు ఇలా జరిగి ఉండగల సందర్భమేదైనా గుర్తుకు తెచ్చుకోవడానికి ప్రయత్నించండి.

కొన్నిసార్లు మీ ఊహాశక్తి మితిమీరి చురుకుగా ఉంటుందా? అలా అయితే, దేవుని నుండి ఏదో సందేశం వచ్చినట్లు ఊహించుకోవడం కూడా సులభమేనని గుర్తుంచుకోండి. అలాగే, మిమ్మల్ని తప్పుదారి పట్టించడానికి దుష్టుడు పలికే ఏదైనా సూక్ష్మమైన మాటపై మీ దృష్టి నిలిచిపోయే అవకాశం కూడా ఉందని గుర్తుంచుకోండి. దేవుడు మీతో మాట్లాడాడని మీకు ఎప్పుడైనా అనిపించి, ఆ తరువాత ఆయన నుండి వచ్చినట్లు కనిపించిన ఆ సందేశం ఏ మంచి ఫలాన్నీ ఇవ్వలేదనీ, లేదా మిమ్మల్ని అయోమయంలో, ఓదార్పులేని స్థితిలో కూడా వదిలేసిందనీ గుర్తించారా? అలా అయితే, ఇటువంటి తప్పుడు సంభాషణా రూపాలకు మనం తరచూ లోనయ్యే అవకాశం ఉందనే పాఠాన్ని నేర్చుకోండి. వాటిని తిరస్కరించండి.

దేవుడు కొన్నిసార్లు ఊహాశక్తితో సంభాషించే ఈ ప్రత్యేకమైన విధానం గురించి మీరు ఆలోచిస్తున్నప్పుడు, ఇటువంటి మాటల వెనుకపడటంలోని ప్రమాదం గురించి కూడా ఆలోచించండి. ఆ సందేశం దేవుని నుండి వచ్చినదని మీరు నమ్మితే, దానిని పరీక్షించండి. ప్రతిదానినీ పరీక్షించడానికి పైన వివరించిన వివేచనా సూచనలను ఉపయోగించండి. చివరికి, ఆ మాటలు దేవుని నుండి వచ్చినవైతే, మీరు వాటిని నిరోధించడానికి ప్రయత్నించినా, దేవుడు మీకు చేరవలసినది చేరేలా చేస్తాడు; ఆయన కోరుకున్న ఫలం తప్పక ఫలిస్తుంది.

నిరంతరం మాట్లాడే నా ప్రభువా, నీకు మాత్రమే పూర్తిగా తెలిసిన మార్గాలలో నీవు రాత్రింబగళ్లు నాతో సంభాషిస్తున్నావు. నీ మధురమైన స్వరాన్ని నేను ఎల్లప్పుడూ గుర్తించి, నీవు మాట్లాడినప్పుడు నీకు స్పందించాలని ప్రార్థిస్తున్నాను. నా ఊహాశక్తి తనంతట తానుగా ఆలోచనలను సృష్టించుకోవడానికి అనుమతించి, నేనెన్నడూ తప్పుదారి పట్టకుందునుగాక. దుష్టుని నుండి, వాడు నిరంతరం పలికే సూక్ష్మమైన అబద్ధాల నుండి నీవు నన్ను ఎల్లప్పుడూ కాపాడాలని కూడా ప్రార్థిస్తున్నాను.

నా అంతరంగంలో నివసించే పరమపవిత్ర త్రిత్వమా, నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను, నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను, నా జీవితాన్ని నీకు సమర్పిస్తున్నాను.


అరవై రెండవ పాఠం: ఊహాశక్తిలో కలిగే దర్శనాలు

తరువాత, ఏడవ నివాసస్థానంలో, దేవుడు ఊహాశక్తిని ఉపయోగించి ఆత్మతో మాట్లాడే మరొక విధానం గురించి పునీత తెరేసా చెబుతున్నారు. చెవికి వినిపించని ఒక స్వరం కొన్ని మాటలు పలకడాన్ని వినడానికి బదులుగా, ఆత్మ తన ఊహాశక్తిలో ఒక రూపాన్ని కనుగొంటుంది; అది దేవుని నుండి వచ్చినదని తెలుసుకుంటుంది. తరచూ ఈ రూపం మన ప్రభువు పవిత్ర మానవత్వానికి సంబంధించినదిగా ఉంటుంది, లేదా పవిత్ర గ్రంథంలోని ఒక దృశ్యంగా ఉంటుంది. అది ఊహాశక్తిలో బలంగా ప్రత్యక్షమై, ఆత్మలో గాఢమైన ప్రేమను, భక్తిని రేకెత్తిస్తుంది. ఉదాహరణకు, ఒక వ్యక్తి తమంతట తాము ఏ ప్రయత్నమూ చేయకుండానే, ముళ్లకిరీటం ధరించి, ఎగతాళికి, పరిహాసానికి గురవుతున్న మన ప్రభువును అకస్మాత్తుగా ఎంతో స్పష్టంగా గ్రహించవచ్చు. లేదా తమ ఊహాశక్తిలో, పరలోకంలో తన సింహాసనంపై ఉన్న మన ప్రభువు మహిమను దర్శించవచ్చు.

ఆ రూపం అంతరంగ దృష్టికి మాత్రమే కనిపిస్తుంది… దర్శనంలో తనను బయలుపరచుకునే ఆయన తేజస్సు, వజ్రంలా పారదర్శకమైన మేలిముసుగుతో కప్పబడిన సూర్యుని కాంతివంటి, అంతరంగంలో ప్రసాదించబడిన వెలుగును పోలి ఉంటుంది—అటువంటి వస్త్రాన్ని నేయడం సాధ్యమైతే. ఆయన వస్త్రాలు సన్నని నారబట్టలా కనిపిస్తాయి. దేవుడు ఈ దర్శనాన్ని అనుగ్రహించిన ఆత్మ దాదాపు ఎల్లప్పుడూ పారవశ్యస్థితిలోకి వెళుతుంది; ఎందుకంటే అంతటి భయవిస్మయకరమైన దర్శనాన్ని భరించడానికి మానవ స్వభావం చాలా బలహీనమైనది.

ఆత్మపై కలిగే ప్రభావం అంతర్వాణి వల్ల కలిగే ప్రభావాన్ని పోలి ఉంటుంది. ఈ ప్రభావాలను, వాటితోపాటు కలిగే గాఢమైన ప్రేమను, ఆధ్యాత్మిక నిశ్చయాన్ని వివరించిన తరువాత, ఆత్మ ఇటువంటి దర్శనాల కోసం ఎన్నడూ వెదకకూడదని పునీత తెరేసా వివరిస్తారు. అంతర్వాణిని కూడా ఎన్నడూ వెదకకూడదని లేదా కోరుకోకూడదని చెప్పడానికి ఉన్న కారణాలను ఆమె చెప్పే కారణాలు ఎంతో పోలి ఉంటాయి.

ఊహాశక్తి ద్వారా కలిగే ఈ దర్శనాలు ఒక లాకెట్‌లోని విలువైన రత్నం వంటివి. ఆ లాకెట్‌ తాళంచెవి మన ప్రభువు దగ్గర ఉంది; మన దగ్గర లేదు. తన స్పష్టమైన దర్శనాన్ని జ్ఞాపకశక్తిపై ముద్రించడానికి అప్పుడప్పుడు దానిని తెరవగలిగేది ఆయన మాత్రమే. ఆత్మ తనంతట తానే ఈ లాకెట్‌ను తెరవడానికి ప్రయత్నిస్తే, అది అనుభవించే “దర్శనం” దేవుని నుండి వచ్చినది కాదు; అది తన ఊహ నుండి గానీ అపవాది నుండి గానీ వచ్చినదై ఉంటుంది.

మనం ఇటువంటి దర్శనాల కోసం ఎన్నడూ వెదకకూడదనడానికి కారణాలు ఇవి: మొదటిది, మనం ఇటువంటి అనుగ్రహాలకు అర్హులం కాదు. కాబట్టి మనం వాటికి అర్హులమని భావించడం వినయలోపమే. రెండవది, వాటిని కోరుకోవడం వల్ల అపవాది నుండి వచ్చే తప్పుడు దర్శనంతో మనం మోసపోవడం దాదాపు ఖాయం. మూడవది, ఇటువంటి దర్శనాన్ని మనం బలంగా కోరుకున్నప్పుడు, ఊహాశక్తి ప్రేరేపితమై తప్పుడు దర్శనాన్ని కలిగించవచ్చు. నాలుగవది, మనకు ఏమి అవసరమో మన ప్రభువుకు మాత్రమే తెలుసు. కాబట్టి మనకు ఇటువంటి దర్శనం అవసరమని మనకే తెలుసని అనుకోవడం ఎంతో అహంకారపూరితమైన దుస్సాహసమవుతుంది. ఐదవది, ఈ దర్శనాలు తరచుగా బాధలనుభవిస్తున్న క్రీస్తును వెల్లడించి, ఆత్మను కూడా ఆ బాధలలోకి నడిపిస్తాయి. అయితే, ఈ లోతైన అవగాహనలోకి మనలను నడిపించేది మన ప్రభువే కాకపోతే, మనం దానిని భరించలేము. ఆరవది, ఆత్మ దేవునిపై ఎంతగా నమ్మకం ఉంచాలంటే, ఆయన కోసం వేచి ఉండి, ఆయన అనుగ్రహించాలని కోరితే మాత్రమే ఇటువంటి అంతరంగ దర్శనాన్ని స్వీకరించాలి. లేనిపక్షంలో, మన ఆత్మలకు మేలు కంటే ఎక్కువ కీడు కలిగించవచ్చు.

ధ్యానం: మన ప్రభువు తన పవిత్రతను చాటే శక్తిమంతమైన రూపాన్ని మీకు ఎప్పుడైనా వెల్లడించారా? ఆయన శ్రమలు, మరణం మిమ్మల్ని ఎప్పుడైనా అకస్మాత్తుగా గాఢంగా కదిలించాయా? లేదా ఆయన మహిమను చాటే రూపం మిమ్మల్ని అకస్మాత్తుగా పరవశింపజేసిందా? ఇటువంటి అనుగ్రహాల కోసం వెదకకండి. అయితే అవి ఎప్పుడైనా అనుగ్రహించబడితే, మన ప్రభువు ఒక ప్రత్యేకమైన రీతిలో తనను తాను మీకు వెల్లడించుకుంటున్నారని తెలుసుకోండి.

క్రీస్తు జీవితాన్ని మననం చేయండి. ఆయన జననాన్ని, ఆయన పరిచర్యను, ఆయన శ్రమలను, ఆయన మరణాన్ని, ఆయన పునరుత్థానాన్ని, ఆయన పరలోకారోహణాన్ని మననం చేయండి. క్రీస్తు భూలోక జీవితంలోని ఈ ఘట్టాలను మీరు మననం చేస్తున్నప్పుడు, మన ప్రభువు తనకు మాత్రమే సాధ్యమైన రీతిలో తనను తాను మీకు వెల్లడించుకుంటే తప్ప, ఆయనను, ఆయన పవిత్ర ఆత్మను మీరు ఎన్నటికీ అర్థం చేసుకోలేరని తెలుసుకోండి. అయితే, ఈ వాస్తవాన్ని గుర్తుంచుకొని, మన ప్రభువు పవిత్ర మానవస్వభావాన్ని ధ్యానించడంలో ఎన్నడూ అలసిపోకండి.

మన ప్రభువు తన జీవితంలోని ఏదైనా అంశాన్ని మీకు వెల్లడించిన క్షణాన్ని కూడా మననం చేయండి. ఆ జ్ఞాపకాన్ని ఆస్వాదించండి. అది మీ జీవితంలో ఫలించడాన్ని కొనసాగించనివ్వండి. దానిలో ఆనందించండి; దానిని ఎన్నడూ మరచిపోకండి. మన ప్రభువు ఈ రీతుల్లో తనను తాను మీకు ఎన్నడూ వెల్లడించకపోయినా, అందులో కూడా ఆనందించండి. ఎందుకంటే మనకు ఏమి అవసరమో, అది ఎప్పుడు అవసరమో మన ప్రభువుకు మాత్రమే తెలుసు.

క్రీస్తు యొక్క పరమ పవిత్ర మానవస్వభావమా, నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను, ఆరాధిస్తున్నాను. నిన్ను పూజిస్తున్నాను, నా జీవితాన్ని నీకు అర్పిస్తున్నాను. మానవుడవైనందుకు, నీ జీవితానికి, మరణానికి, పునరుత్థానానికి, మహిమపరచబడినందుకు నీకు కృతజ్ఞతలు. దయచేసి నీ పరిపూర్ణమైన చిత్తానికి అనుగుణంగా నిన్ను నీవు నాకు వెల్లడించుకుంటూ ఉండు. నీవు ఎంచుకున్న రీతిలో, నీవు ఎంచుకున్న సమయంలో నిన్ను నీవు నాకు వెల్లడించుకున్నప్పుడు, దానిని స్వీకరించడానికి నా హృదయం ఎల్లప్పుడూ తెరచి ఉండునుగాక.

నా అంతరంగంలో నివసించే పరమపవిత్ర త్రిత్వమా, నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను, నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను, నా జీవితాన్ని నీకు సమర్పిస్తున్నాను.


అరవై మూడవ పాఠం: బుద్ధిగోచర దర్శనాలు

ఏడవ నివాసస్థలాన్ని వివరించే రెండు వేర్వేరు అధ్యాయాలలో, పునీత తెరేసా “బుద్ధిగ్రాహ్య దర్శనాల” గురించి మాట్లాడుతూ, వాటిని అంతర్వాణుల నుండి, ఊహాశక్తి ద్వారా కలిగే దర్శనాల నుండి వేరుచేస్తారు. వాటి గురించి మొదటిసారి మాట్లాడినప్పుడు, ఈ దైవ సందేశాలు ఊహాశక్తిని లేదా జ్ఞాపకశక్తిని ఉపయోగించకుండా, ఏదో ఒక సందేశాన్ని నేరుగా బుద్ధిపై ముద్రిస్తాయని ఆమె నొక్కి చెబుతారు.

దేవుడు ఒక విధమైన బుద్ధిగ్రాహ్య దర్శనం ద్వారా ఆత్మతో మరొక రీతిలో మాట్లాడుతారు. అది నిస్సందేహంగా ఆయన నుండే వస్తుందని నేను భావిస్తున్నాను; దాని గురించి తరువాత వివరించబడుతుంది. అది ఆత్మ యొక్క అత్యంత అంతరంగ లోతులలో సంభవిస్తుంది. అక్కడ ఆత్మ, మన ప్రభువు స్వయంగా తనతో పలికిన మాటలను అత్యంత రహస్యమైన రీతిలో, తన ఆధ్యాత్మిక శ్రవణశక్తితో స్పష్టంగా వింటున్నట్లు అనిపిస్తుంది (VI.III #19).

దేవుడు నేరుగా బుద్ధితో మాట్లాడినప్పుడు, ప్రతి అక్షరం సంపూర్ణంగా గ్రహించబడి, అర్థమవుతుంది. ఆ సందేశంలోని విషయం సాధారణంగా ఆత్మ ఆలోచిస్తూ ఉన్నది గానీ, దానికి తెలిసినది గానీ, అంతకుముందు ఎప్పుడైనా విన్నది గానీ అయి ఉండదు. అది పూర్తిగా కొత్తది. మాటలు వినిపిస్తాయి, అర్థమవుతాయి; కానీ ఊహాశక్తి వాటితో పనిచేయదు. పలికిన ఒక్క మాట కూడా ఎంతో లోతైన జ్ఞానాన్ని, అవగాహనను అందిస్తుంది. ఆత్మ దానిని వివరించలేకపోయినా, ఆ అవగాహన మాటలకు మించి కూడా ఉంటుంది.

తరువాత ఈ బుద్ధిగత దర్శనాల గురించి మళ్లీ ప్రస్తావిస్తూ, కొన్నిసార్లు ఈ భావప్రసారం ప్రధానంగా బుద్ధికి నేరుగా పలికే మాటల రూపంలో ఉండదని పునీత తెరేసా చెబుతారు. బదులుగా, ఆత్మకు “శరీర నేత్రాలతో గానీ, ఆత్మ నేత్రాలతో గానీ యేసుక్రీస్తును చూడకపోయినా, ఆయన తన పక్కనే నిలబడి ఉన్నారని స్పృహ ఉంటుంది” (VI.VIII #2). మన ప్రభువు గురించిన ఈ దర్శనం, ఆయన ఆత్మకు ఎంతో సన్నిహితంగా ఉన్నారనే ఈ ఎరుక ఒక వారం పాటు లేదా ఒక సంవత్సరం పొడవునా కూడా నిలిచి ఉండవచ్చు. ఈ కాలమంతటా, ఆత్మ ఈ సన్నిహిత సాన్నిధ్యానికి అలవాటుపడుతూ ఓదార్పును, బలాన్ని పొందుతుంది; ఈ సాన్నిహిత్యం వల్ల దేవుని గురించిన అత్యున్నతమైన జ్ఞానంలో ఎదుగుతుంది. కొన్ని మాటలు పలకబడవచ్చు గానీ, దేవుడు ఎంతో దగ్గరగా, సన్నిహితంగా ఉన్నారనే ఎరుక మాత్రమే కూడా వెలకట్టలేని వరం.

ఈ దర్శనం నేరుగా బుద్ధిలోనే (మానవ హేతుబుద్ధిలోనే) కలుగుతుంది కాబట్టి, ఇది జ్ఞాపకశక్తిపై గానీ ఊహాశక్తిపై గానీ ఏమాత్రం ఆధారపడదు, వాటిని ఉపయోగించుకోదు. అందువల్ల, భావనాత్మక దర్శనాలు, అంతర్వచనాల మాదిరిగా కాకుండా, ఈ బుద్ధిగత దర్శనాలు ఆత్మను మోసగించలేవు. ఎందుకంటే అపవాది వీటిని కలిగించలేడు; ఊహాశక్తి వీటిని ప్రభావితం చేయలేదు, తనంతట తాను సృష్టించలేదు. ఆత్మ పొందే నిశ్చయత, శాంతి, సద్గుణాలలో ఎదుగుదల, ఆధ్యాత్మిక ఓదార్పు ఎంతో గొప్పవి.

దేవుడు ఈ విధంగా తన సాన్నిధ్యాన్ని తెలియజేయడమే కాక, తన నిష్క్రమణ ద్వారా కూడా దానిని తెలియజేస్తారు. ఆయన ఆత్మను విడిచిపెడతారని కాదు; బుద్ధిగత దర్శనం ఆగిపోతుంది. దేవుని ఈ నిష్క్రమణ స్పష్టంగా అనుభవమవుతుంది; దానివల్ల ఆయన తిరిగి రావాలని ఆత్మకు కోరిక కలుగుతుంది. దేవుడు వస్తూ పోతూ ఉంటారు; ఈ రాకపోకలు ఆత్మలో ఈ దర్శనం గురించిన ఎరుకను మరింత గాఢం చేస్తాయి. ఈ వరం ద్వారా ఆత్మలో ధైర్యం, వినయం, తన బలహీనతలను దాచుకోని నిష్కాపట్యం, దేవునిపై సంపూర్ణ ఆధారభావం పెంపొందుతాయి.

ధ్యానం: మీ జీవితంలో దేవుడు నిరంతరం సన్నిహితంగా ఉన్నారనే ఎరుక మీకు ఎంతవరకు ఉంది? ఆయన ఎల్లప్పుడూ మీతో ఉన్నారని మీకు తెలుసా? మీరు వివరించలేని రీతిలో ఆయన తన గుప్త సాన్నిధ్యాన్ని మీకు వెల్లడిస్తున్నారా? అలా అయితే, ఆయన పవిత్ర సాన్నిధ్యాన్ని ఆరాధించండి. మీతో ఉన్న ఆయనను గుర్తించండి. ఆయన మీకు ఎంత దగ్గరగా ఉన్నారో తలచుకొని ఆనందించండి.

కొన్నిసార్లు దేవుడు దూరంగా ఉన్నట్లు కూడా మీకు అనిపిస్తుందా? అలా అయితే, ఈ వరంలో ఆనందించండి. ఆయన మిమ్మల్ని ఎన్నడూ విడిచిపెట్టరు. అయితే, ఆయన తనను మీకు వెల్లడించుకున్నప్పుడు మీరు ఆయనను మరింత స్పష్టంగా అనుభవించడానికి తోడ్పడేలా, కొన్నిసార్లు తన పవిత్ర సాన్నిధ్యాన్ని మరుగుపరుస్తారు. ఆయన తనను తాను వెల్లడించుకోవడం జరుగుతుంటుంది, ఆగిపోతుంటుంది; మన ప్రభువు ఈ రాకపోకలను మీరు గుర్తించాలి.

మన ప్రభువు సాన్నిధ్యాన్ని మీరు తరచుగా స్పష్టంగా, నిశ్చయంగా అనుభవించకపోతే, ధ్యానంలో ఆయనను వెదకండి. ఆ ప్రార్థనా విధానంపై ఆధారపడండి; దేవుని చొరవతో మాత్రమే లభించగల ఈ మరింత లోతైన ప్రార్థనా విధానం కోసం ఎదురుచూడండి. బుద్ధిగత దర్శనమనే ఈ నూతన ప్రార్థనా విధానాన్ని ఆయన మీకు అనుగ్రహించినప్పుడు, మీ పూర్తి శ్రద్ధను, ప్రేమను ఆయనకు అర్పించండి.

ఎల్లప్పుడూ సన్నిహితంగా ఉండే ప్రభువా, నీవు నిరంతరం నాతో ఉన్నావు. నా అంతరంగపు లోతుల్లో నివసిస్తూ, నా ఉనికిని నిలబెడుతూ, నా ఆత్మపై నిత్యజీవమనే వరాన్ని కుమ్మరిస్తున్నావు. ఎల్లప్పుడూ దగ్గరగా ఉంటున్నందుకు నీకు కృతజ్ఞతలు తెలుపుతున్నాను. నీ పవిత్ర చిత్తానుసారం నీ దివ్య సాన్నిధ్యాన్ని నేను కూడా చూడగలగాలని ప్రార్థిస్తున్నాను. దయచేసి నిన్ను నీవు నాకు వెల్లడించుకొని, నీవు నివసించే నా ఆత్మలోని కేంద్ర నివాసస్థలంలోకి నన్ను ఆకర్షించు.

నా అంతరంగంలో నివసించే పరమపవిత్ర త్రిత్వమా, నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను, నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను, నా జీవితాన్ని నీకు సమర్పిస్తున్నాను.


అరవై నాలుగవ పాఠం: సమాధి స్థితులు, పరవశాలు లేదా దివ్యానంద తన్మయత్వాలు

సమాధిస్థితి, పారవశ్యం, తన్మయత్వం అనేవి ఒకే ఆధ్యాత్మిక అనుభవాన్ని సూచించే వేర్వేరు పదాలు. ఈ స్థితిలో బాహ్య ఇంద్రియాల క్రియలు నిలిచిపోతాయి; దేవుడు ఆత్మలోని అత్యంత లోతైన కేంద్రంలో దానికి ఏదో ఒక సత్యాన్ని తెలియజేస్తారు. అలా తెలియజేయబడిన సత్యం ఆత్మ అవగాహనకు అతీతమైనదైనా, దానికి ఎంతో మేలు చేస్తుంది.

ఆత్మ పారవశ్యంలో ఉన్నప్పుడు, అది ఈ రహస్యాలను గ్రహించాలని మన ప్రభువు కోరుతున్నట్లు కనిపించదు; ఆయనలో పొందే ఆనందపు మత్తు దానికి చాలు. అయితే కొన్నిసార్లు ఆయన దానిని ఈ తన్మయత్వం నుండి బయటకు తీసుకురావడానికి ఇష్టపడతారు; అప్పుడు ఆ నివాసమందిరంలో ఏముందో అది వెంటనే గ్రహిస్తుంది. తన సాధారణ స్థితికి తిరిగి వచ్చినప్పుడు, మనస్సు తాను చూసినదాన్ని జ్ఞాపకం చేసుకోగలదు, కానీ దానిని వర్ణించలేదు. అంతేకాక, దేవుడు తనకు చూపించాలని ఎంచుకున్న దానికంటే ఎక్కువగా అలౌకికమైన వాటిని తన సహజ సామర్థ్యాలతో చూడగల స్థాయికి అది చేరుకోలేదు (VI.IV #10).

పునీత తెరేసా రెండు రకాల పారవశ్యాలను వర్ణిస్తారు. మొదటి రకంలో, ఆత్మకు తన పాపం గురించీ దేవుని క్షమాపణ గురించీ ప్రత్యేకమైన ఎరుక కలిగించబడుతుంది. అయితే ఈ భావప్రసారం కేవలం పలికిన మాట కంటే ఎక్కువైనది. ఇది ఒక ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానం; తెలియజేయబడిన దానిని నెరవేర్చేది కూడా ఇదే. తనకు క్షమాపణ లభించిందని ఆత్మ తెలుసుకుంటుంది; నిజంగానే దానికి క్షమాపణ లభిస్తుంది. ఆధ్యాత్మికంగా దేవునితో కలిగే ఈ కలయిక వల్ల జ్ఞాపకశక్తి, బుద్ధి, సంకల్పశక్తి తమ క్రియలను నిలిపివేస్తాయి, లేదా ఆ కలయికలో లీనమైపోతాయి. తరువాత జ్ఞాపకశక్తి ఈ అనుభవాన్ని గుర్తుకు తెచ్చుకుంటుంది. కానీ దానిని వివరించడం గానీ పూర్తిగా అర్థం చేసుకోవడం గానీ దానికి ఎన్నటికీ సాధ్యం కాదు. ఎందుకంటే అర్థం చేసుకోవడానికి లేదా వివరించడానికి తనకున్న సహజ సామర్థ్యాలకు పూర్తిగా అతీతమైన రీతిలో మానవ ఆత్మ దేవుని ఆత్మను కలుసుకుంటుంది. కొన్నిసార్లు బుద్ధిగత దర్శనాలు కూడా లభిస్తాయి; కానీ పారవశ్యం అనేది ఆ దర్శనమే కాదు. అది మరింత లోతైనది, బుద్ధి శక్తులకు అతీతమైనది.

పరవశంలోని మరో రూపాన్ని “ఆత్మ విహారం” అంటారు. ఈ పరవశంలో, శరీరం, ఆత్మ వేరుపడినట్లుగానూ, క్షణంలో మెరుపులా ఆత్మ ఒక్కటే దేవుని చెంతకు కొనిపోబడినట్లుగానూ అనిపిస్తుంది. ఆత్మ శరీరంలోకి “తిరిగి వచ్చినప్పుడు”, దేవుని మహిమకు ఎంతగా ముగ్ధమై, విస్మయభరితమై ఉంటుందంటే, అది శాశ్వతంగా మారిపోతుంది.

ఆత్మ నిజంగానే శరీరాన్ని విడిచిపెట్టినట్లు అనిపిస్తుంది; అయితే శరీరం నిర్జీవంగా ఉండదు. మరోవైపు, ఆ వ్యక్తి నిశ్చయంగా మరణించి ఉండకపోయినా, తన ఆత్మ తన శరీరంలోనే ఉందో లేదో కొన్ని క్షణాలపాటు ఆమె స్వయంగా చెప్పలేకపోతుంది. మనం నివసించే ప్రదేశానికి పూర్తిగా భిన్నమైన మరో ప్రదేశానికి తాను సంపూర్ణంగా కొనిపోబడినట్లు ఆమెకు అనిపిస్తుంది. అక్కడ ఈ లోకానికి చెందని ఒక వెలుగు దర్శనమిస్తుంది; ఆ వెలుగునూ, అక్కడ కనిపించిన అద్భుతాలనూ తన జీవితమంతా ఊహించడానికి ప్రయత్నించినా, ఆమెకు అది సాధ్యమయ్యేది కాదు. ఒక్క క్షణంలోనే ఆమె మనస్సు ఒకేసారి ఎన్నో విషయాలను నేర్చుకుంటుంది. వాటిని లెక్కించడానికి ఊహాశక్తి, బుద్ధి ఎన్నో సంవత్సరాలు ప్రయత్నించినా, వాటిలో వెయ్యోవంతును కూడా గుర్తుకు తెచ్చుకోలేవు. (VI.V #8)

ఈ ఆత్మ విహారంలో మాటలేవీ పలుకబడకపోయినా, ఊహాశక్తి తనకు ఎంతో మేలు చేసే అనేక సత్యాలను గ్రహిస్తుంది. దేవుని మహోన్నతత్వాన్ని గురించిన స్పష్టమైన అవగాహన ఆత్మలో నిలిచిపోతుంది. దేవుని మహోన్నతత్వాన్ని గ్రహించినప్పుడు, ఆత్మకు తన అల్పత్వం కూడా కనిపిస్తుంది; ఈ వ్యత్యాసం వల్ల వినయం మరింత లోతుగా పెరుగుతుంది. అప్పుడు ఆత్మ తనకంటే, లోకంకంటే దేవునికే ప్రాధాన్యమిస్తుంది; సమస్త భూసంబంధమైన విషయాలపట్ల అత్యంత విముఖతను అనుభవిస్తుంది. ఈ అనుభవం ఎంత శక్తిమంతమైనదంటే, దానిని ఎప్పటికీ వివరించలేకపోయినా, ఎప్పటికీ మరచిపోలేదు.

ధ్యానం: బహుశా ఇటువంటి అనుభవం మీ అవగాహనకు మించినది కావచ్చు; నిజానికి అది అలాంటిదే. ప్రార్థనలో ఇటువంటి వరాన్ని అనుభవించే ఆశీర్వాదం మీకు లభించినా, దానిని మీరు వివరించలేరు. మన ప్రభువు ప్రసాదించే ఈ అర్థం చేసుకోలేని, వివరించలేని వరం గురించి ధ్యానించండి.

దేవుడు ఒక ఆత్మతో ఇంత మర్మమైన రీతిలో ఎందుకు సంభాషిస్తారు? ఎందుకంటే దేవుడు స్వయంగా మన అవగాహనకు పూర్తిగా అతీతమైనవారు. ఆయన మహోన్నతత్వం, మహిమ అనంతమైనవి; పరిమితమైన మన మనస్సులు ఆయనను సంపూర్ణంగా గ్రహించలేవు. ఈ జ్ఞానం మనలో వినయాన్ని కలిగించి, మనలను విస్మయంలో ముంచి, గాఢమైన అద్భుత భావంతో నింపాలి.

మీకు ఇటువంటి అనుభవం కలిగితే, వినయంతో ఉండి, కృతజ్ఞత కలిగి ఉండండి. ఇటువంటి వరం మీకు ఎప్పుడైనా అనుగ్రహించబడిందో లేదో నిశ్చయంగా తెలియకపోతే, దాని గురించి ఇక ఆలోచించకండి. ఈ వరం లభించే అవకాశం ఉందని మాత్రం తెలుసుకోండి; దేవుడు ఎప్పుడైనా దానిని అనుగ్రహిస్తే, స్వీకరించడానికి సిద్ధంగా ఉండండి. ఈ వరాన్ని వివరించడం సాధ్యం కాదు కాబట్టి, దానిని వివరించడానికి ప్రయత్నించకండి. మన ప్రభువు పవిత్ర మానవ స్వభావంపై మీ దృష్టిని నిలపండి, ఆయనను ప్రార్థించండి, సద్గుణాలలో ఎదగడానికి కృషి చేయండి. మీ జీవితపు పగ్గాలను తన చేతుల్లోకి తీసుకోవాలని ఆయన నిర్ణయించినప్పుడు, మిమ్మల్ని నడిపించడానికి ఆయనకు అనుమతించండి.

అనంతుడవైన నా దేవా, సమస్త అవగాహనకు అతీతమైన మహిమ నీది. అన్ని విధాలా నీవు నాకంటే ఎంతో ఉన్నతుడవు. నీ అస్తిత్వపు మర్మానికి నన్ను నేను సమర్పించుకుంటూ, మర్మమయుడవైన నిన్ను ఆరాధిస్తున్నాను. నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను. నీ చిత్తానుసారం నిన్ను నీవు నాకు వెల్లడించుకుంటూ, నీ పవిత్ర సన్నిధిలోకి నన్ను నిరంతరం ఆకర్షించాలని ప్రార్థిస్తున్నాను.

నా అంతరంగంలో నివసించే పరమపవిత్ర త్రిత్వమా, నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను, నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను, నా జీవితాన్ని నీకు సమర్పిస్తున్నాను.


అరవై ఐదవ పాఠం: మితిమీరిన కన్నీళ్లు

గత పాఠంలో వివరించిన పరవశాలు ఆత్మను ఎంత లోతుగా ప్రభావితం చేస్తాయంటే, అది ఇప్పుడు మారిపోయి, దేవునితో ఉండాలని మాత్రమే కోరుకుంటుంది; ఆయనకు దూరంగా ఉండటాన్ని భరించలేదు; మరణం కోసం తపిస్తుంది; పదే పదే పరవశపు కొత్త క్షణాలను అనుగ్రహంగా పొందుతుంది.

ఈ మహోన్నత అనుగ్రహాలను ప్రసాదించిన ఆయనను సంపూర్ణంగా ఆస్వాదించాలని ఇవి ఆత్మలో ఎంతటి కోరికను కలిగిస్తాయంటే, జీవితం మధురమైనదే అయినా బాధాకరమైన యాతనగా మారుతుంది; మరణం కోసం తీవ్రమైన తపన కలుగుతుంది. తాను చూసే ప్రతిదీ తనను అలసటకు గురిచేసే ఈ ప్రవాసం నుండి తనను తీసుకుపొమ్మని అటువంటి వ్యక్తి తరచూ కన్నీళ్లతో దేవుని వేడుకుంటుంది. ఏకాంతం మాత్రమే కొంతకాలం గొప్ప ఉపశమనాన్ని ఇస్తుంది; కానీ త్వరలోనే ఆమె దుఃఖం తిరిగి వస్తుంది. అయినా ఆ దుఃఖం లేకుండా ఉండటాన్ని ఆమె భరించలేదు. సంక్షిప్తంగా చెప్పాలంటే, ఈ పాపం చిన్న సీతాకోకచిలుకకు శాశ్వతమైన విశ్రాంతి ఎక్కడా దొరకదు. ఆమె ప్రేమ ఎంత సున్నితమైనదంటే, అతి స్వల్పమైన ప్రేరణకే అది జ్వలిస్తుంది; ఆత్మ విహరిస్తూ ఎగసిపోతుంది. అందువల్ల ఈ మందిరంలో పరవశాలు చాలా తరచుగా కలుగుతాయి; బహిరంగంగా ఉన్నప్పుడు కూడా వాటిని అడ్డుకోలేరు (VI.VI #1).

ఈ పరవశాలు తరచుగా కలగడం వల్లనూ, వాటిని అనుభవించే ఆత్మ నియంత్రణకు అవి అతీతంగా ఉండటం వల్లనూ, ఈ వ్యక్తి మరణానందం కోసం ఎదురుచూస్తూ దేవునితో ఏకాంతంగా ఉండాలని తరచూ కోరుకుంటుంది. అదే సమయంలో, కనీసం మరో ఒక్క ఆత్మనైనా రక్షించడానికి దేవుడు తనను ఉపయోగించుకోవచ్చనే ఆశతో, లోకంలోకి వెళ్లాలని ఆత్మ కోరుకుంటుంది. తరచూ కలిగే ఈ పరవశాలలో కొన్ని బహిరంగంగా సంభవించడం వల్ల ఇతరులు ఆ ఆత్మను ప్రశ్నించినప్పటికీ, అది ఇలా చేస్తుంది.

ఆత్మ తన దైనందిన పనుల్లో నిమగ్నమై ఉన్నప్పుడు, కొన్నిసార్లు భావోద్వేగంతో కన్నీరు కారుస్తుంది; ఆపుకోలేని ఆ కన్నీళ్లను ఇతరులు చూస్తారు. మరికొన్ని సమయాల్లో ఆత్మ ఎంతగా ఆనందంతో నిండిపోతుందంటే, నిరంతరం దేవుణ్ణి స్తుతిస్తూ, ఇతరులను కూడా ఇదే స్తుతిలోకి నడిపించాలని కోరుకోవడం తప్ప మరేమీ చేయలేదు. దేవుడు సమస్త స్తుతులకు పాత్రుడని తెలుసుకోవడం మినహా, తాను దేనికోసం దేవుణ్ణి స్తుతిస్తోందో కూడా దానికి తెలియకపోవచ్చు.

కన్నీళ్లు వచ్చినప్పుడు, అవి కృంగుదలవల్ల గానీ నిరాశవల్ల గానీ వచ్చేవి కావు. అవి దేవునిపట్ల ప్రేమతో, గాఢమైన శాంతితో, ఆనందంతో కలిసిన కన్నీళ్లు. ఇతరులు హింసించినా ఆత్మ ప్రతికూలంగా ప్రభావితం కాకుండా, దేవుణ్ణి మరింతగా స్తుతిస్తుంది. దేవుని ఆత్మను, ఆయన కృపాప్రేరణలను మాత్రమే అనుసరించి జీవించే స్వేచ్ఛను అది అంతకంతకూ ఎక్కువగా అనుభవించడం ప్రారంభిస్తుంది. పరలోకంలో దేవునితో సంపూర్ణంగా ఉండాలనే కోరిక ఎంత బలంగా ఉంటుందంటే, ఈ పవిత్ర ఆత్మ దృష్టి పరలోకంపైనే నిలిచి ఉందని ఇతరులు సులభంగా గ్రహించగలుగుతారు.

ధ్యానం: పవిత్రమైన కన్నీళ్ల వరాన్ని మీరెప్పుడైనా పొందారా? దేవునివల్ల, ఆయన అనంతమైన మంచితనంవల్ల మీ హృదయం ఎంతగా కదిలిపోయిందంటే, మీరు ఆనందంతోనూ ప్రేమతోనూ కన్నీళ్లు కార్చారా? అలా జరిగి ఉంటే, మీ హృదయంలో ఎంత లోతుగా ఆ ప్రేమ నింపబడిందో, ఆ అనుభూతిని మీలో ఇముడ్చుకోలేకపోయారో గుర్తుచేసుకొని, ఆ ప్రేమను ఆస్వాదించండి.

మీ హృదయం ఎన్నడూ అలా కదిలిపోకపోయినా, ఇతరులకు కలిగిన ఆ అనుభవాన్ని దూరం నుంచైనా మెచ్చుకోండి; అలాంటి అనుభవాన్ని చూసి ఆశ్చర్యపడేందుకు మీ మనసును తెరవండి. దేవుడు తనను తానే మరింత సంపూర్ణంగా మీకు వరంగా అనుగ్రహించాలని ప్రార్థించండి; ఆయన తనను తాను బయలుపరచడం ప్రారంభించినప్పుడు ఆయనవద్దకు పరుగెత్తండి.

పవిత్రమైన కన్నీళ్లు దేవుణ్ణి మరింతగా కోరుకునేలా మనలను ప్రేరేపించే ఒక వరం. దేవుడు ఈ వరాన్ని మీకు అనుగ్రహించినప్పుడు, మీరు చేయగలిగిందల్లా దానిని స్వీకరించడమే. దానికి ముందు, మీ ధ్యానం ద్వారా, సద్గుణమయ జీవితం ద్వారా, మన ప్రభువుపట్లా ఆయన పవిత్ర చిత్తంపట్లా మీ పూర్ణహృదయ భక్తి ద్వారా దేవునికోసం మరింత తీవ్రమైన ఆకాంక్షను రేకెత్తించుకోవడానికి కృషిచేయండి.

అత్యంత మహిమగల దేవా, నీకోసం నాలో గాఢమైన తపనను రేకెత్తించు. నీ సన్నిధిని స్పష్టంగా దర్శించే అనుభూతితో నన్ను నింపు; నీ ప్రేమను నాకు బయలుపరచు. నా జీవితంలో నిన్నూ నీ చిత్తాన్నీ మాత్రమే వెదుకుతూ, అన్నిటికంటే ఎక్కువగా నీవైపు ఆకర్షితమయ్యేంతగా నా హృదయం నీ ప్రేమతో జ్వలించుగాక. నీపై ప్రేమతో నేను కన్నీళ్లు కార్చుదునుగాక; నా పాపాలపట్ల పవిత్రమైన పశ్చాత్తాప దుఃఖంతో నిండుదునుగాక; నీతో శాశ్వతంగా నివసించే పరలోకాన్ని చేరుకోవడానికి నా ఆత్మ శక్తులన్నిటితో కృషిచేయుదునుగాక.

నా అంతరంగంలో నివసించే పరమపవిత్ర త్రిత్వమా, నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను, నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను, నా జీవితాన్ని నీకు సమర్పిస్తున్నాను.


అరవై ఆరవ పాఠం: పవిత్ర మానవత్వాన్ని విడిచిపెట్టకండి

దేవుడు ఒక ఆత్మను దైవానుధ్యాన జీవితంలోకి ఆకర్షించి, ఆ ఆత్మ దేవుని గురించిన ఈ జ్ఞానాన్నీ ప్రేమనూ ఆయన నేరుగా ఆధ్యాత్మికంగా తనలో నింపడం ద్వారా పొందడం ప్రారంభించిన తరువాత, అదే స్థితిలో ఉండిపోవాలనే శోధన కలుగుతుంది. తన పాపపు వాస్తవికతవైపుగానీ, పవిత్ర గ్రంథాలలో బయలుపరచబడిన మన ప్రభువు శ్రమలవైపుగానీ ఎన్నడూ తిరిగి వెళ్లకూడదని కోరుకునే శోధన అది.

కొందరు…మన ప్రభువు ఒకసారి తమను పరిపూర్ణ దైవానుధ్యాన స్థితికి ఉన్నతపరచిన తరువాత, దానిని నిరంతరం ఆస్వాదించాలని కోరుకుంటారు. ఇది అసాధ్యం; అయినప్పటికీ, ఈ స్థితికి చెందిన కృప వారి ఆత్మలలో ఎంతగా నిలిచి ఉంటుందంటే, క్రీస్తు శ్రమల, జీవిత రహస్యాల గురించి వారు మునుపటిలా తర్కపూర్వకంగా ధ్యానించలేరు (VI.VII #9).

ఈ నివాసాలకు చెందిన కృపావరాలను పొందడం ప్రారంభించిన ఆత్మలు ఎన్నడూ మరచిపోకూడదని పునీత తెరేసా కోరుకునే రెండు ముఖ్యమైన పాఠాలు ఉన్నాయి. మొదటిది, ఈ ఆత్మ తన గత పాపాన్ని నిరంతరం గుర్తుచేసుకుంటూ, ఆ జ్ఞాపకం ద్వారా ఒక “గొప్ప వేదసాక్షి వేదనను” అనుభవించాలి. ఆ పాపాల అపరాధభారంతో ఇక బాధపడకపోయినా, వాటిని ఎన్నడూ మరచిపోకూడదు. ఆ పాపాలను క్షమించిన దేవుని కరుణను గుర్తుచేసుకుంటూ, కృతజ్ఞతతో కూడిన పవిత్రమైన పశ్చాత్తాప దుఃఖంలో ఎదగాలి.

ఈ పవిత్రమైన పశ్చాత్తాప దుఃఖాన్ని నిరంతరం పెంపొందించుకోవడంతో పాటు, క్రీస్తు పవిత్ర మానవత్వంవైపు మనం ఎల్లప్పుడూ తిరిగి రావాలని పునీత తెరేసా గట్టిగా సూచిస్తున్నారు. మన ప్రభువు జీవితంపైనా శ్రమలపైనా చేసే ధ్యానం ఇప్పుడు మొదటి నివాసాలలో ఉన్నప్పటికంటే భిన్నంగా ఉన్నప్పటికీ, మనం ఆయన భూలోక జీవితాన్ని ఎన్నడూ విడిచిపెట్టకూడదు; ఆయన మానవ జీవితాన్ని మన మనసులో నిలుపుకోవడానికి నిరంతరం ప్రయత్నించాలి. దైవానుధ్యాన కృపను పొందిన తరువాత కూడా, మన ప్రభువు శ్రమలపై ధ్యానానికి తిరిగి రావడం ఆత్మలోని సమస్త శక్తులనూ నిమగ్నం చేస్తుంది.

ఆయన ఎవరో, అంతటి భయంకరమైన శ్రమలకు ప్రతిగా మనం ఆయనపట్ల ఎంత కృతఘ్నతతో ప్రవర్తిస్తున్నామో ఆత్మ సరళమైన దృష్టితో చూస్తుంది. అప్పుడు సంకల్పశక్తి, బహుశా అనుభూతికి అందే మృదుత్వం లేకపోయినా, అంతటి మహోన్నతమైన కరుణకు ప్రతిగా ఆయనకు ఏదైనా సేవ చేయాలని కోరుకుంటుంది; మనకోసం ఎంతో భరించిన ఆయనకోసం తానూ కొంత బాధపడాలని తపిస్తుంది. ఇలాంటి ఆలోచనలలో అది నిమగ్నమవుతుంది; వాటిలో జ్ఞాపకశక్తి, అవగాహనశక్తి కూడా తమ వంతు పాత్ర పోషిస్తాయి (VI.VII #14).

ఈ నివాసాలలో ధ్యాననిష్ఠకు సంబంధించిన కృపలను అనుభవించిన తరువాత ఈ బోధనను గుర్తుంచుకోవడం ఎంతో ముఖ్యం. క్రీస్తు మానవత్వంపై ధ్యానించడానికి పదేపదే తిరిగి రావడం, తానే తప్పుడు ధ్యాననిష్ఠ అనుభవాలను కల్పించుకోవడానికి ప్రయత్నించే ఉచ్చులో పడకుండా ఉండేందుకు ఆత్మకు ప్రత్యేకంగా సహాయపడుతుంది. ఈ లోకంలో జీవించినంతకాలం, మనం క్రీస్తు మానవ జీవితంలో మునిగిపోవాలి; ఆయనను ధ్యానిస్తూ, మన సొంత జీవితాలలో ఆయనను అనుకరించడానికి కృషి చేయాలి. క్రీస్తు పవిత్ర మానవత్వంపై ధ్యానించడానికి ఇలా తిరిగి రావడానికీ, మొదటి మూడు నివాసాలలో చేసే ధ్యానానికీ ఉన్న ఏకైక తేడా ఏమిటంటే, ఇప్పుడు బుద్ధి, జ్ఞాపకశక్తి, సంకల్పశక్తి మరింత ఏకాగ్రతతో, ధ్యాననిష్ఠతో క్రీస్తు మర్మంలో నిమగ్నమవుతున్నట్లు కనిపిస్తాయి; బాహ్యంగా కంటే ఆంతరంగికంగా దేవునితో మమేకమవడానికి కృషి చేస్తాయి.

ఆత్మపరిశీలన: క్రీస్తు పవిత్ర మానవత్వాన్ని ధ్యాననిష్ఠతో దర్శిస్తూ, దానిపై ధ్యానించడానికి మీరు నిబద్ధులై ఉన్నారా? ఆయనతో, ఆయనలో, ఆయన ద్వారా జీవించాలని కోరుకుంటూ, ఆయన కోసం తపిస్తున్నారా? అలా అయితే, క్రీస్తు భూలోక జీవితాన్ని మళ్లీ మళ్లీ ధ్యానించడంలో ఎన్నడూ అలసిపోకండి. ఆయన మానవావతారాన్ని, జననాన్ని, ఆయన బోధనలను, అద్భుతాలను, ముఖ్యంగా ఆయన శ్రమలను, మరణాన్ని, పునరుత్థానాన్ని మననం చేయండి.

క్రీస్తు మానవత్వంపై మీరు ఎంత తరచుగా ధ్యానిస్తారు? ఆయన శ్రమల మర్మంలోకి ప్రవేశించడానికి ఎంత తరచుగా ప్రయత్నిస్తారు? ఈ రోజు కొంత సమయాన్ని క్రీస్తు జీవితంలోని ఏదో ఒక అంశంపై ధ్యానించడానికి కేటాయించండి. తోటలో యేసు అనుభవించిన వేదనపై ధ్యానించడాన్ని పునీత తెరేసా ప్రత్యేకంగా ఇష్టపడేవారు. ఆ ధ్యానం వైపు తిరగండి. దాని అర్థాన్ని లోతుగా గ్రహించడానికి ప్రయత్నించండి. ఆ రాత్రి యేసు అనుభవించిన బాధలను అర్థం చేసుకోవడానికి కృషి చేయండి. ఆయన ఆత్మను, ఆయన ఆలోచనలను, ఆయన తపనను, ఆయన కోరికలను నిశితంగా చూడండి.

మీరు ఏ మేరకైనా ధ్యాననిష్ఠ ప్రార్థన అనే వరాన్ని కృపగా పొంది ఉంటే, ఆ వరం మిమ్మల్ని గర్వానికి నడిపించనివ్వకండి. మన ప్రభువు జీవితంపై ధ్యానించాల్సిన అవసరాన్ని మీరు ఎప్పుడైనా దాటిపోయారని అనుకోకండి. ధ్యానించండి, మననం చేయండి, ఆత్మపరిశీలన చేయండి, ఆయన ఎవరో తెలుసుకోండి. మళ్లీ మళ్లీ అలా చేయండి. దేవుడు మిమ్మల్ని మరింత లోతైన ప్రార్థనా స్థితిలోకి ఆకర్షించాలని కోరుకుంటే, ఆయనకు మిమ్మల్ని అప్పగించండి. అయితే ఆయన తప్పకుండా అలా చేస్తారని ఎన్నడూ ముందే భావించకండి. అత్యంత గొప్ప పునీతులు సైతం ప్రతిరోజూ అత్యంత సరళమైన ప్రార్థనా పద్ధతులకు తిరిగి రావాలని పిలువబడ్డారు. మీరు కూడా అలాగే పిలువబడ్డారు.

క్రీస్తు పవిత్ర మానవత్వమా, నేను ఎల్లప్పుడూ నిన్ను ఆరాధిస్తూ, ప్రేమిస్తూ, ప్రతిరోజూ నీ వద్దకు తిరిగి వచ్చుదును గాక. నీపై ధ్యానించడంలో నేను ఎన్నడూ అలసిపోకుందును గాక. నిన్ను ఎల్లప్పుడూ నా మనస్సులో నిలుపుకొని, ప్రేమతో నిన్ను తిలకిస్తూ, నీ అడుగుజాడల్లో నడవగలగాలని ప్రార్థిస్తున్నాను. క్రీస్తు పవిత్ర మానవత్వమా, నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను. ప్రతిరోజూ నిన్ను మరింతగా ప్రేమించడానికి నాకు సహాయం చేయుము.

నా అంతరంగంలో నివసించే పరమపవిత్ర త్రిత్వమా, నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను, నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను, నా జీవితాన్ని నీకు సమర్పిస్తున్నాను.


అరవై ఏడవ పాఠం: పాపం గురించి గాఢమైన అవగాహన

ఈ నివాసాలలో ఆత్మ అనేక అనుగ్రహాలను పొందుతుంది. ప్రసాదించబడే కృపలలో అత్యున్నతమైనవి, మానవ తార్కిక బుద్ధిని గానీ ఊహాశక్తిని గానీ ఉపయోగించకుండానే, దేవుని సారస్వరూపంతో మరింత ప్రత్యక్షమైన సాక్షాత్కారం ద్వారా లభిస్తాయి. ఈ అనేక రకాల కృపలను అర్థం చేసుకోవడానికి ఉత్తమమైన మార్గం, అవి కలిగించే ఫలితాలను శ్రద్ధగా గమనించడం.

ఈ స్థితిలో దేవుడు ఆత్మకు చూపే వివిధ అనుగ్రహాలు ఏమిటో, వాటి లక్షణాలను, అవి కలిగించే ఫలితాలను మీరు అర్థం చేసుకునేలా, వాటి గురించి నాకు తెలిసినంతవరకు మీకు బోధించాలని మాత్రమే నేను కోరుకుంటున్నాను (VI.X #1).

ఇక్కడ ప్రసాదించబడే ఒక కృప పాపాన్ని గురించిన గాఢమైన అవగాహన. మునుపటి నివాసాలలో ఒక వ్యక్తి మొదటిసారి తన పాపాల విషయమై పశ్చాత్తాపపడినప్పుడు, తన పాపాల గురించి కొద్దిపాటి అవగాహన మాత్రమే పొందుతారు. దేవుని కరుణను, క్షమాపణను కోరడానికి ఆ కొద్దిపాటి అవగాహనే వారికి సరిపోతుంది; వారు అలాగే చేస్తారు కూడా. అయితే, మునుపటి నివాసాలలో దేవుడు చూసినట్లుగా తన పాపాలను చూసేంత బలం ఆత్మకు ఉండదు. అందువల్ల, ఈ ఆరవ నివాసాలలో దేవుడు తన సారస్వరూప దర్శనాన్ని ఆత్మకు ప్రసాదిస్తారు; ప్రతిరూపాల ద్వారా కాకుండా, ఒక మర్మమైన రీతిలో ప్రత్యక్షంగా ప్రసాదిస్తారు. అత్యున్నతమైన బుద్ధిగత దర్శన రూపంలో వచ్చే ఈ శక్తివంతమైన తెలియజేత, దేవుని సారస్వరూపాన్ని, ఆయన సత్తానే వెల్లడిస్తుంది. అది ఆ వ్యక్తిని పూర్తిగా విస్మయానికి గురిచేసి, దేవుడు చూసినట్లుగా తన ఆత్మను, తన పాపాలను చూడగలిగేలా చేస్తుంది.

దేవుని సంపూర్ణ ప్రేమ, మంచితనాల సత్యాన్ని గురించిన ఈ ఉన్నతమైన బుద్ధిగత దర్శనం, ఆత్మల దయనీయ స్థితిని గురించిన సత్యంతో కలిసి, “మనుష్యులందరూ అబద్ధికులే” అని ఆత్మకు బోధిస్తుంది. ప్రజలందరూ అబద్ధాలలో చిక్కుకొని ఉన్నారు. మనం సత్యం అని పిలిచేది కేవలం ఒక కల్పన మాత్రమే. దేవుని సారస్వరూపాన్ని గురించిన ఈ నూతన దర్శనం ద్వారానే, పాపం గురించి గతంలో తాను పొందిన దుఃఖం పూర్తిగా సరిపోనిదని ఆత్మ అర్థం చేసుకోవడం ప్రారంభిస్తుంది.

ఆత్మకు ప్రసాదించబడే జ్ఞాన, అవగాహన వరాలు ఎంత లోతైనవంటే, తనను గురించిన ఈ నూతన జ్ఞానం ద్వారా, దేవుని గురించిన జ్ఞానం ద్వారా ఆత్మ ఒక నూతన స్థాయి వినయాన్ని పొందుతుంది. తన అస్తిత్వపు అంతరాళం వరకు వినమ్రపరచబడిన ఫలితంగా, పూర్తిగా నూతనమైన స్థాయిలో ప్రేమించడానికి ఆత్మ స్వేచ్ఛను పొందుతుంది. దేవుని హృదయపు అగాధాలలో ఉన్న ప్రేమతో అది ప్రేమించడం ప్రారంభిస్తుంది. దేవుడు మనపై నిర్మలమైన కరుణను చూపినట్లే, ఆత్మ కూడా ఇతరులకు దేవుని నిర్మలమైన కరుణను చూపడం ప్రారంభిస్తుంది. ఆత్మలోని ఈ గాఢమైన కరుణయే, ఏడవ నివాసంలో లభించే ఆధ్యాత్మిక వివాహం అనే వరానికి తక్షణ సన్నాహమవుతుంది.

ధ్యానం: దేవుని మనస్సుతో మీ ఆత్మను అర్థం చేసుకోవడాన్ని ఊహించుకోండి. దేవుడు మిమ్మల్ని చూసినప్పుడు ఆయనకు ఏమి కనిపిస్తుంది? అన్నిటికంటే ముందుగా, ఆయన పరిపూర్ణమైన కరుణతో మిమ్మల్ని చూస్తారు. ఆయన ప్రేమను ఎన్నటికీ పూర్తిగా గ్రహించలేము. అయితే ఆయన పరిపూర్ణమైన కరుణతో మిమ్మల్ని చూస్తూనే, మీలోని ప్రతి పాపాన్ని కూడా చూస్తారు; మీ పాపం, పతనమైన మీ మానవ స్వభావం కలిగించిన అస్తవ్యస్తతను చూస్తారు; మీ ఆత్మను పరిపూర్ణంగా గ్రహిస్తూ మిమ్మల్ని చూస్తారు; ఆయనకు కనిపించేవి ఎలా ఉన్నా మిమ్మల్ని ప్రేమిస్తారు.

మీరు దేవుని మనస్సును అలవరచుకునేంతవరకు మిమ్మల్ని మీరు ఎన్నటికీ తెలుసుకోలేరనీ, మీ పాపాన్ని ఎన్నటికీ అర్థం చేసుకోలేరనీ మీకు తెలుసా? ఈ వరం కోసం ప్రార్థించండి. జ్ఞానం, అవగాహన, విజ్ఞానం అనే ఆధ్యాత్మిక వరాల కోసం ప్రార్థించండి. దేవుని మనస్సు మీ మనస్సును పూర్తిగా ఆవరించాలనీ, ఆయన ఆలోచనలు మీ ఆలోచనలను రూపాంతరం చేయాలనీ ప్రార్థించండి. ఇలాంటి వరాన్ని మనంతట మనం పొందలేము; దానిని స్వీకరించగలం మాత్రమే. దేవుడు దానిని ఇవ్వాలని నిర్ణయించినప్పుడే అది ఇవ్వబడుతుంది. ఆయన మీకు ప్రసాదించాలని ఎంతో గాఢంగా కోరుకునేదాన్ని స్వీకరించడానికి మీరు మరింత సంసిద్ధులయ్యేలా, దేవునికి మిమ్మల్ని మీరు తెరచుకుంటూ ఉండండి.

పరిపూర్ణ జ్ఞానముగల దేవా, నీకు సమస్తమూ తెలుసు, నీవు సమస్తమునూ చూస్తావు. నా గురించి నీకు పూర్తిగా తెలుసు. నా గురించి నాకు తెలిసినదానికంటే అనంతంగా ఎక్కువగా నీకు తెలుసు. నా ఆత్మను నీవు ఎరిగినట్లే నేనూ ఎరగగలిగేలా, దయచేసి నా మనస్సును నీకు మరింత పూర్తిగా తెరువు. నా పాపాన్ని మరింత స్పష్టంగా చూడటానికీ, దానిని కడిగివేసే కరుణను చూడటానికీ నాకు సహాయం చేయి. అలా చూస్తున్నప్పుడు, అన్నిటిలోనూ నీ పట్ల మరింత కృతజ్ఞతతో ఉండేలా, నాలో వినయాన్ని మరింత లోతుగా పెంచే వరం కోసం ప్రార్థిస్తున్నాను.

నా అంతరంగంలో నివసించే పరమపవిత్ర త్రిత్వమా, నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను, నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను, నా జీవితాన్ని నీకు సమర్పిస్తున్నాను.


అరవై ఎనిమిదవ పాఠం: ప్రేమ బాణం

ఆత్మ ఉనికిలోని అత్యంత లోతైన కేంద్రంలో దేవుడు తన స్వరూపాన్నే ప్రత్యక్షపరచినప్పుడు, ఆత్మ పొందే చివరి శక్తివంతమైన అనుభవాన్ని వర్ణిస్తూ పునీత తెరేసా ఆరవ నివాసస్థలాల వివరణను ముగిస్తారు.

ఆత్మ ఇలా ప్రేమతో ప్రజ్వలిస్తున్నప్పుడు, మరణం తన రాకను ఎలా ఆలస్యం చేస్తోందో అనే క్షణికమైన ఆలోచన వల్లనో, పలికిన మాట వల్లనో, తరచుగా హృదయానికి అగ్నిబాణంతో కొట్టినట్లుగా ఒక దెబ్బ తగులుతుంది. అది ఎలా వచ్చిందో, ఎక్కడి నుంచి వచ్చిందో దానికి తెలియదు… ఆత్మలోని అగాధమైన లోతుల్లో, దాని కేంద్రంలో, ఈ పిడుగు వేగంగా దూసుకువెళ్తూ మన స్వభావంలోని భూసంబంధమైన భాగాన్నంతటినీ పొడిగా చేసివేస్తుంది. ఆ సమయంలో మన ఉనికి కూడా మనకు గుర్తుండదు. ఎందుకంటే క్షణంలోనే ఆత్మ శక్తులు ఎంతగా బంధించబడతాయంటే, మన వేదనను పెంచే శక్తి తప్ప మరే పని చేయలేవు. నేను అతిశయోక్తిగా చెబుతున్నానని అనుకోకండి; నిజానికి, జరిగేదాన్ని వివరించడంలో నా మాటలు చాలడం లేదు; దానిని వర్ణించలేము (VI.XI #2).

దేవుని నుంచి వచ్చే ఈ ఆధ్యాత్మిక అనుభూతి కొన్ని గంటలకు మించి నిలవదు. కొన్నిసార్లు అది కేవలం పదిహేను నిమిషాలే నిలుస్తుంది; ఎందుకంటే అంతకంటే ఎక్కువసేపు ఆత్మ దానిని భరించలేదు. అయితే ఈ అనుభవం ఎంత గాఢమైనదంటే, ఆ తరువాత ఎన్నో రోజులపాటు శరీరంలోని ప్రతి భాగంపైనా దాని ప్రభావం ఉంటుంది. శరీరంలోని కీళ్లన్నీ పూర్తిగా స్థానభ్రంశం చెందుతాయి. అయినా నొప్పి శరీరంలో అనిపించదు; ఎంతో ఎక్కువ బాధను భరించగల ఆధ్యాత్మిక అంతరంగంలోనే అది అనుభవమవుతుంది. ఆ వేదన వర్ణనాతీతమైనది. అయినప్పటికీ, ఈ అగ్నిబాణం ద్వారా పొందే ఆధ్యాత్మిక ప్రయోజనాలు అనుభవించిన ఏ బాధకన్నా ఎంతో గొప్పవి. అది ఒక్క నీటి బొట్టుతో పోల్చిన మహాసముద్రంలా ఉంటుంది.

ఈ లోకంలోని సమస్తం నుంచి పూర్తిగా విడివడి ఉన్నా, రాబోయే లోకంలోకి పూర్తిగా ప్రవేశించలేకపోవడం వల్ల కలిగే ఒంటరితనం ఆ ఆధ్యాత్మిక వేదనలలో ఒకటి. ఆత్మ ఈ రెండు లోకాల మధ్య వేలాడుతున్నట్లుగా ఉంటుంది; ఏ ఒక్క లోకానికీ పూర్తిగా చెందకుండా, మధ్యస్థితిలో ఉండి, పూర్తిగా మరణించి స్వయంగా దేవునిలోకే సంపూర్ణంగా ప్రవేశించాలని కోరుకుంటుంది. ఈ వేదనలు తీవ్రమైనవే అయినా, అవి ఆత్మను ఏడవ నివాసస్థలంలోకి ప్రవేశించడానికి సిద్ధం చేసే మహిమాన్వితమైన ఉద్దేశానికి తోడ్పడతాయి. అక్కడ ఆత్మ దైవిక వివాహంలోకి ప్రవేశించి, దేవునితో తన ఐక్యాన్ని పరిపూర్ణం చేసుకుంటుంది.

ఈ బుద్ధిగత దర్శనాన్ని, దానితోపాటు వచ్చే ఆత్మ యొక్క ఆధ్యాత్మిక వేదనలను పొందిన తరువాత, తగిన సమయంలో దేవుడు మరో కృపను ప్రసాదిస్తారు. అది ఎంత శక్తివంతమైన ఓదార్పంటే, ఆ వేదనలతో కలిసిపోయి, జీవితాంతం వాటిని భరించడానికి ఆత్మకు శక్తినిస్తుంది. ఆ ఓదార్పుతో, దేవుని చిత్తం అదే అయితే, ఆత్మ వెయ్యి జీవితకాలాలు లేదా అంతకంటే ఎక్కువ కాలమైనా సంతోషంగా బాధపడటానికి సిద్ధపడుతుంది. ఈ చివరి కృపలే ఇప్పుడు ఆత్మను దాని అంతిమ నివాసస్థలానికి సిద్ధం చేశాయి.

ధ్యానం: దేవుని నుంచి వచ్చే ఈ “అగ్నిబాణాన్ని” మీరు ఎప్పుడైనా అనుభవించి ఉంటే, ఆ అనుభవాన్ని ఎన్నటికీ వివరించలేమని పునీత తెరేసా చెప్పిన మాటతో బహుశా మీరు ఏకీభవిస్తారు. దీనిని అనుభవించేవారు కొద్దిమందే కావచ్చు; అయినా ఇది సాధ్యమేనని తెలుసుకోండి. ఏడవ నివాసస్థలంలోని ఆధ్యాత్మిక వివాహానికి చివరి సిద్ధపాటుగా లభించే ఈ వరం మీకు అందనిది కాదు. నిజమే, అది దేవుని నుంచి వచ్చే వరంగా మాత్రమే లభిస్తుంది. అయినా దానిని ప్రసాదించాలని దేవుడు ఎంతో గాఢంగా కోరుకుంటున్నారని తెలుసుకోండి.

మీరు పవిత్రంగా ఉండాలని దేవుడు కోరుకుంటున్నారనే సత్యాన్ని ధ్యానించండి. ఆయన మిమ్మల్ని పునీతులుగా చేయాలని కోరుకుంటున్నారు. ఇంత గాఢమైన పవిత్రత సాధ్యమేననే విషయాన్ని కూడా ధ్యానించండి. మీ ఆత్మను పూర్తిగా తన సొంతం చేసుకోవడానికి, మిమ్మల్ని రూపాంతరం చేయడానికి, తనతో మిమ్మల్ని ఏకం చేయడానికి దేవునిని అనుమతించడం సాధ్యమే. మీరు దీనిని విశ్వసిస్తున్నారా?

పరిపూర్ణతను సాధించడం అసాధ్యమని అనుకుంటూ మనం తరచుగా జీవితాన్ని గడుపుతుంటాము. మన సొంత శక్తితో మాత్రమే దాన్ని సాధించడం నిశ్చయంగా అసాధ్యమే. కానీ దేవునికి సమస్తమూ సాధ్యమే. దానిని విశ్వసించండి. ఆ సత్యాన్ని ధ్యానించండి. దానిని అంగీకరించి, ఈ ప్రయాణానికి మిమ్మల్ని మీరు అంకితం చేసుకోండి. మీ ఆత్మ అంతరాంతరాల్లో ఈ అగ్నిబాణం అనే వరాన్ని పొందేందుకు ప్రార్థించండి. ఈ వరాన్ని స్వీకరించడానికి పూర్తిగా సిద్ధపడి, తద్వారా ఏడవ నివాసస్థలంలోని ఆధ్యాత్మిక వివాహంలోకి ప్రవేశించేవరకు దేవుణ్ణి అన్వేషించడం ఎన్నడూ మానకండి.

సమస్త పవిత్రతకు ప్రభువా, పరిపూర్ణత నీవే. పవిత్రత నీవే. నీవు సమస్తానికీ దేవుడవు, అనంతుడవు. దయచేసి నీ దివ్యసన్నిధిలోకి నన్ను పూర్తిగా ఆకర్షించు. ప్రతి పాపం నుంచి నన్ను విముక్తి చేయి. నాలోని ప్రతి లోపం నుంచి నన్ను స్వస్థపరచు. నీ ప్రేమతో నన్ను పూర్తిగా దహించు. నా ఆత్మ అంతరాంతరాల్లోని నివాసస్థలంలో నీతో నివసించేలా, నీ వైపుకు సాగే ప్రయాణంలో నేనెన్నడూ అలసిపోకుండాలని ప్రార్థిస్తున్నాను.

నాలో నివసించే అతిపవిత్ర త్రిత్వమా, నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను, నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను, నా జీవితాన్ని నీకు సమర్పిస్తున్నాను.

విషయ సూచిక