ಆರನೆಯ ವಾಸಸ್ಥಾನಗಳು

ನಿಶ್ಚಿತಾರ್ಥದ ಕಾಲ

ಪಾಠ ಐವತ್ತೊಂಬತ್ತು: ಮೊದಲು “ಕೆಟ್ಟ” ಸುದ್ದಿ

ಆತ್ಮವು ದೇವರ ಬಳಿಗೆ ಏರುತ್ತಾ, ತನ್ನೊಳಗೆ ದೇವರು ವಾಸಿಸುವ ಕೇಂದ್ರ ಕೋಣೆಯತ್ತ ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಂತೆ, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಅನುಭವಿಸುವ ಯಾತನೆಗಳು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತವೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸುವುದು ಸುಲಭ. ಆಶ್ಚರ್ಯವೆಂದರೆ, ವಾಸ್ತವವು ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿದೆ.

ಓ ನನ್ನ ದೇವರೇ, ಏಳನೆಯ ಭವನಗಳನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ಮೊದಲು ಒಬ್ಬರು ಆಂತರಿಕವಾಗಿಯೂ ಬಾಹ್ಯವಾಗಿಯೂ ಎಷ್ಟೊಂದು ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಸಹಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ! ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಇದನ್ನು ಕುರಿತು ಚಿಂತಿಸುವಾಗ ನನಗೆ ಭಯವಾಗುತ್ತದೆ: ಅವು ಮೊದಲೇ ತಿಳಿದಿದ್ದರೆ, ದೊರೆಯುವ ಫಲ ಎಷ್ಟೇ ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಕಂಡರೂ, ಮಾನವ ದೌರ್ಬಲ್ಯವು ಅವುಗಳ ಯೋಚನೆಯನ್ನೇ ಸಹಿಸಲು ಅಥವಾ ಅವುಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಸಂಕಲ್ಪಿಸಲು ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿತ್ತು (VI.I #3).

ತಮಗೆ ಇಷ್ಟು ಹತ್ತಿರವಾಗಿರುವ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ದೇವರು ತೀವ್ರವಾದ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನೂ ಯಾತನೆಗಳನ್ನೂ ಏಕೆ ಅನುಮತಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾರೆ? ಈ ಯಾತನೆಗಳು ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಪಾಪಗಳ ನೇರ ಪರಿಣಾಮವಲ್ಲ. ಹಿಂದಿನ ವಾಸಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಆತ್ಮವು ತನ್ನ ಮಾರಕ ಮತ್ತು ಲಘು ಪಾಪಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಬಹಳವಾಗಿ ನರಳಿತ್ತು. ಆರನೆಯ ವಾಸಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಅಪೂರ್ಣತೆಯಿಂದ ಶುದ್ಧೀಕರಣವು ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ; ಇದು ಯಾತನೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಯಾತನೆಗಳು ಬೇರೆ ಸ್ವರೂಪದ್ದಾಗಿದ್ದು, ಬೇರೆ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಇವೆ.

ದೇವರು ಎಷ್ಟು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯೆಂದರೆ, ಅವರು ಯಾತನೆ ಮತ್ತು ಮರಣವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಅವುಗಳನ್ನು ಪವಿತ್ರತೆಯ ಸಾಧನವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಈಗ ಯಾತನೆಗೆ ಮಹತ್ತರವಾದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಶಕ್ತಿ ದೊರೆತಿದೆ. ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಪರಿವರ್ತಿತವಾದ ಯಾತನೆಯ ಅನುಭವವು ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಧೈರ್ಯ, ದೀನತೆ ಮತ್ತು ಭರವಸೆಯಂತಹ ಅನೇಕ ಸದ್ಗುಣಗಳನ್ನು ನೀಡಬಲ್ಲದು. ತನ್ನ ಸ್ವಾರ್ಥಕ್ಕೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಾಯುವುದು ಈಗ ಕ್ರಿಸ್ತನಲ್ಲಿ ನೂತನ ಜೀವಕ್ಕೆ ಸಾಧನವಾಗಿದೆ.

ಈ ವಾಸಸ್ಥಾನಗಳ ಯಾತನೆಗಳು ಬಾಹ್ಯವೂ ಆಂತರಿಕವೂ ಆಗಿವೆ. ಬಾಹ್ಯ ಯಾತನೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಯಿಲೆಗಳು, ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಅವಮಾನಗಳು, ಇತರರ ಅಪಹಾಸ್ಯ, ಲೌಕಿಕ ಆಸ್ತಿಪಾಸ್ತಿಗಳ ನಷ್ಟ ಮತ್ತು ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಎದುರಾಗುವ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳು ಸೇರಿವೆ. ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪಯಣದ ಈ ಹಂತದಲ್ಲಿ ದೇವರು ಇಂತಹ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಅನುಮತಿಸುತ್ತಾರೆ. ಏಕೆಂದರೆ, ಆತ್ಮವು ಅವುಗಳನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಂಡ ಬಳಿಕ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಅವುಗಳಿಂದ ಬಹಳ ಪ್ರಯೋಜನ ಪಡೆಯುವುದನ್ನು ಅವರು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.

ಆಂತರಿಕ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಬಾಹ್ಯ ಪರೀಕ್ಷೆಯಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಅಂತರಂಗದ ನೋವು, ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ ಶುಷ್ಕತೆ, ಏಕಾಗ್ರತೆಯ ಕೊರತೆ ಮತ್ತು ವಿವರಿಸಲಾಗದ, ಯಾವುದೇ ಮೂಲವಿಲ್ಲದಂತೆ ತೋರುವ ತೀವ್ರವಾದ ಆಂತರಿಕ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ನೋವು ಕೂಡ ಸೇರಿವೆ. ಈ ಎಲ್ಲದರ ಮಧ್ಯೆ ಆತ್ಮವು ತನ್ನ ಪಾಪದ ಬಗ್ಗೆಯೂ, ಎಲ್ಲ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ ದೇವರ ಮೇಲೆ ತಾನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿರುವುದರ ಬಗ್ಗೆಯೂ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಅರಿತಿರುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಇತರರು ಅದರ ಸದ್ಗುಣವನ್ನು ಹೊಗಳಿದಾಗ ಅದು ಬಹಳವಾಗಿ ನರಳುತ್ತದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ತನ್ನೊಳಗೆ ಇರಬಹುದಾದ ಎಲ್ಲ ಒಳಿತಿಗೂ ದೇವರೊಬ್ಬರೇ ಮೂಲವಾಗಿದ್ದಾರೆ, ತಾನಲ್ಲ ಎಂದು ಅದಕ್ಕೆ ತಿಳಿದಿದೆ. ಎಲ್ಲವೂ ದೇವರಿಂದ ಬಂದಿದೆ ಎಂದು ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ತಿಳಿದಿರುವುದರಿಂದ, ದ್ವೇಷಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೊಗಳಿಕೆ ಅದಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚು ನೋವುಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಈ ಎಲ್ಲ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ದೇವರು ನಿವಾರಿಸುವವರೆಗೆ ಕಾದಿರುವುದೇ ಏಕೈಕ ಪರಿಹಾರ. ಅದು ಸಂಭವಿಸಿದಾಗ ಮನಸ್ಸು ತಿಳಿಯಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲವೂ ಮತ್ತೆ ಸರಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಜಯವನ್ನು ಸಾಧಿಸಿದವರು ದೇವರೇ ಎಂದು ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ತಿಳಿದಿರುತ್ತದೆ. ತನ್ನ ದೌರ್ಬಲ್ಯವನ್ನೂ ದೇವರ ಶಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಕಾಣುವಾಗ ಆತ್ಮವು ಇನ್ನಷ್ಟು ದೀನವಾಗುತ್ತದೆ.

ಈ ನೋವಿನ ಅನುಭವಗಳ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆತ್ಮವು ಮಾಡಬಹುದಾದ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಕಾರ್ಯವೆಂದರೆ ದೇವರಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುವುದು; ತಾನು ಸಹಿಸುವ ಯಾತನೆಗಳು ತನ್ನಲ್ಲಿ ಬಲ, ದೀನತೆ ಮತ್ತು ಧೈರ್ಯವನ್ನು ರೂಪಿಸಲು ಅವಕಾಶ ಕೊಡುವುದು; ದೇವರ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ತನಗೆ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು; ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಬಾಹ್ಯ ಸೇವಾಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವುದು.

ಮನನ: ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನ ಯಾತನೆಯಲ್ಲಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳಲು ನೀವು ಸಿದ್ಧರಿದ್ದೀರಾ? ಯೇಸು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಪರಿಪೂರ್ಣರಾಗಿದ್ದರು. ಆದರೂ ಅವರ ಬಾಹ್ಯ ಮತ್ತು ಆಂತರಿಕ ಯಾತನೆ ಅಪಾರವಾಗಿತ್ತು. ನಮ್ಮ ಮಾನವ ಯಾತನೆಯನ್ನು ಪವಿತ್ರತೆಯ ಸಾಧನವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುವ ಮಾರ್ಗವಾಗಿ ಅವರು ತಮ್ಮ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಇದಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶ ಕೊಟ್ಟರು. ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯತ್ತ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವ ಈ ಸಾಧನವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ನೀವು ಸಿದ್ಧರಿದ್ದೀರಾ? ಈ ದೈವಿಕ ರಹಸ್ಯದೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ನೀವು ಸಿದ್ಧರಿದ್ದೀರಾ?

ಮೊದಲಿಗೆ, ನಾವು ಯಾವುದಾದರೂ ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸಿದಾಗ, ಪತನಗೊಂಡ ನಮ್ಮ ಮಾನವ ಸ್ವಭಾವವು ಅದರಿಂದ ಹೊರಬರುವ ದಾರಿಯನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತದೆ. ನಾವು ಪರಿಹಾರವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ಈ ವಾಸಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ “ಪರಿಹಾರ” ಎಂದರೆ ಯಾತನೆಯನ್ನು ತೊಲಗಿಸುವುದಲ್ಲ, ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದು. ಎಲ್ಲ ಯಾತನೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಿದ ಕ್ರಿಸ್ತನೊಂದಿಗೆ ನಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಒಂದಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನಾವು ಅದನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೇವೆ. ನಾವು ಪ್ರಭುವಿಗಿಂತ ಮೇಲಲ್ಲ. ಅವರ ಮಹಿಮೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಲುಗಾರರಾಗಬೇಕಾದರೆ, ಅವರು ಜೀವಿಸಿದ ಅದೇ ಜೀವನವನ್ನು ನಾವೂ ಜೀವಿಸಬೇಕು. ನೀವು ಇದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೀರಾ? ದೇವರಿಂದ ಬರುವ ಈ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ನೀವು ಸಿದ್ಧರಿದ್ದೀರಾ?

ಈಗ ನೀವು ಯಾವುದಾದರೂ ಯಾತನೆಯೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಅದನ್ನು ಕುರಿತು ಚಿಂತಿಸಿ. ಅದರಿಂದ ಹೊರಬರುವ ದಾರಿಯನ್ನು ಹುಡುಕುವ ಬದಲು, ಆ ಯಾತನೆಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಬಹುದಾದ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಗುರಿಯನ್ನು ತಲುಪುವ ಸಾಧನವಾಗಿ ನೋಡಿ. ಪವಿತ್ರತೆಯೆಂಬ ಗುರಿಯನ್ನು ತಲುಪುವ ಸಾಧನವಾಗಿ ಅದನ್ನು ನೋಡಿ. ಯೇಸುವಿನ ಶಿಲುಬೆಯನ್ನು ದಿಟ್ಟಿಸಿ ನೋಡಿ. ಅವರು ಸಹಿಸಿದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಬಾಹ್ಯ ಮತ್ತು ಆಂತರಿಕ ಯಾತನೆಯನ್ನು ಕುರಿತು ಚಿಂತಿಸಿ. ಅವರ ಆತ್ಮದೊಳಗೆ ನೋಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ; ಅವರು ಅನುಭವಿಸಿದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಮಗೆ ಪ್ರಕಟಿಸಬೇಕೆಂದು ಅವರನ್ನು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳಿ. ಅವರ ಯಾತನೆಯನ್ನು ಬಲಿಯೆಂದು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ. ಪ್ರಭು ನೆಲೆಸಿರುವ ನಿಮ್ಮ ಆತ್ಮದ ಅತ್ಯಂತ ಒಳಗಿನ ಕೋಣೆಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ; ಅಲ್ಲಿ, ನಿಮ್ಮ ಅಂತರಾಳದಲ್ಲಿ, ನಿಮ್ಮ ಯಾತನೆಯನ್ನು ಅವರಿಗೆ ಬಲಿಯಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿ. ಅವರು ಈ ಅರ್ಪಣೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ತಮ್ಮ ಶಿಲುಬೆಯ ಮೂಲಕ ಗಳಿಸಿದ ಅನುಗ್ರಹದ ಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಸುರಿಸುವರು.

ಯಾತನೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ ನನ್ನ ಪ್ರಭುವೇ, ನೀವು ಎಲ್ಲ ಯಾತನೆಯನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಎದುರಿಸಿದಿರಿ. ಎಲ್ಲ ಯಾತನೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಅನುಗ್ರಹದ ಪೂರ್ಣತೆಗೆ ನೂತನವೂ ಮಹಿಮಾನ್ವಿತವೂ ಆದ ಸಾಧನವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುವ ನಿಮ್ಮ ಗುರಿಯಲ್ಲಿ ನೀವು ಎಂದಿಗೂ ಅಚಲರಾಗಿದ್ದಿರಿ. ನಾನು ಬಾಹ್ಯವಾಗಿಯೂ ಆಂತರಿಕವಾಗಿಯೂ ಸಹಿಸುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಯಾತನೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ದಯವಿಟ್ಟು ನನಗೆ ಸಹಾಯಮಾಡಿ. ಹೀಗೆ ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅನುಸರಿಸುವಂತಾಗಲಿ; ನನ್ನ ಆತ್ಮದ ಆಳದಲ್ಲಿ ನಿಮಗೆ ಬಲಿಯಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸುವ ನನ್ನ ಯಾತನೆಯನ್ನು ನಾನು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದು ನನಗೂ ಲೋಕಕ್ಕೂ ಸಮೃದ್ಧ ಅನುಗ್ರಹದ ಸಾಧನವಾಗಲಿ.

ನನ್ನೊಳಗೆ ನೆಲೆಸಿರುವ ಪರಮ ಪವಿತ್ರ ತ್ರಿತ್ವವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇನೆ, ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ, ನನ್ನ ಜೀವನವನ್ನು ನಿಮಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಪಾಠ ಅರವತ್ತು: ಅಂತರಂಗದ ಆಳದಿಂದ ಬರುವ ಕೋಮಲ ಚುಚ್ಚುವಿಕೆಗಳು

ದೇವರು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆತ್ಮವನ್ನೂ ಅದಕ್ಕೇ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಿ ಬಲಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಆತ್ಮವು ಶಾಂತಿಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವಾಗಲೂ ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ನಿಗೂಢವಾಗಿ ಯಾತನೆ ಅನುಭವಿಸುವ ಇತರ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಸಂತ ತೆರೇಸಾ ಮುಂದೆ ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಆತ್ಮಕ್ಕೇ ಗ್ರಹಿಸಲಾಗದಷ್ಟು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ ವಿಧಾನಗಳಿಂದ ಆತನು ತನ್ನ ಮೇಲಿನ ಅದರ ಹಂಬಲವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅವುಗಳನ್ನು ಸ್ವತಃ ಅನುಭವಿಸಿದವರಿಗೆ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾರಿಗೂ ನಾನು ಅವುಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಬಲ್ಲೆನೆಂದು ನನಗೆ ಅನಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ಬಯಕೆಗಳು ಆತ್ಮದ ಅತ್ಯಂತ ಆಳದಿಂದ ಚಿಮ್ಮುವ ಕೋಮಲವಾದ, ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ ಪ್ರೇರಣೆಗಳು; ಅವುಗಳನ್ನು ಹೋಲಿಸಬಹುದಾದ ಯಾವುದೂ ನನಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ (VI.II #2).

ಅವರು ಮುಂದೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: “ಈ ಯಾತನೆಯು ಹೃದಯವನ್ನೇ ಭೇದಿಸುವಂತೆ ತೋರುತ್ತದೆ. ಅದನ್ನು ಗಾಯಗೊಳಿಸಿದಾತನು ಬಾಣವನ್ನು ಹೊರಗೆಳೆಯುವಾಗ, ಹೃದಯವನ್ನೂ ಹೊರಗೆಳೆಯುವಂತೆ ತೋರುತ್ತದೆ; ಅದು ಅನುಭವಿಸುವ ಪ್ರೀತಿ ಅಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿದೆ.” ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಆತ್ಮದ ಅತ್ಯಂತ ಆಳದಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸುವ ಈ ಕೋಮಲವಾದ, ಆಳವಾದ ಮತ್ತು ಭೇದಿಸುವ ನೋವು ಅತ್ಯಂತ ಆನಂದದಾಯಕವೂ ಶಾಂತಿದಾಯಕವೂ ಆದ ನೋವಾಗಿದೆ. ಆತ್ಮವು ಅದರಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಮಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದ ಕೂಡಲೇ, “ಆ ಪುಟ್ಟ ಕಿಡಿ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಆರಿಹೋಗುತ್ತದೆ; ಅದರ ಪ್ರೀತಿಯ ನೋವುಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಅನುಭವಿಸಬೇಕೆಂಬ ಹಂಬಲವನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಉಳಿಸುತ್ತದೆ.”

ಆತ್ಮದ ಕೇಂದ್ರವನ್ನು ಭೇದಿಸುವ ಈ ಅನುಭವದಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಸ್ಮರಣೆ, ಕಲ್ಪನಾಶಕ್ತಿ ಅಥವಾ ತರ್ಕಬುದ್ಧಿ ಭಾಗವಹಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಗಳಿಗೆ ಈ ಅನುಭವದ ಅರಿವಿರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಏನು ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಅವು ಬೆರಗಾಗುತ್ತವೆ, ಆದರೆ ಮಧ್ಯಪ್ರವೇಶಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ಅನುಭವವು ಬಂದು ಹೋಗಬಹುದು; ಅದರ ತೀವ್ರತೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಬಹುದು, ಕಡಿಮೆಯಾಗಬಹುದು. ಈ ಎಲ್ಲದರ ಉದ್ದಕ್ಕೂ, ಆತ್ಮವು ಗ್ರಹಿಸಬಲ್ಲುದಕ್ಕಿಂತ ಬಹಳ ಆಳದಲ್ಲಿ ದೇವರು ಒಂದು ಅದ್ಭುತ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ.

ಇದಕ್ಕೆ ಪಿಶಾಚನು ಕಾರಣನಾಗಿರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂಬುದೂ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿದಿರುತ್ತದೆ. ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ಇದು ಮಧುರವಾದ, ಆನಂದದಾಯಕವಾದ ಮತ್ತು ಶಾಂತಿದಾಯಕವಾದ ನೋವು. ದೇವರು ಮಾತ್ರ ನೋವನ್ನು ಇಂತಹ ಆನಂದದೊಂದಿಗೆ ಒಂದುಗೂಡಿಸಬಲ್ಲರು. ಪಿಶಾಚನು ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ನೋವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದಾಗ, ಅಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ; ಆತಂಕ, ಹತಾಶೆ ಮತ್ತು ಗೊಂದಲ ಮಾತ್ರ ಇರುತ್ತವೆ. ಎರಡನೆಯದಾಗಿ, ಈ ನೋವು ಪಿಶಾಚನಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಹಿಡಿತವಿಲ್ಲದ ಅತ್ಯಂತ ಆಳದಿಂದ ಬರುತ್ತದೆ. ಮೂರನೆಯದಾಗಿ, ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗುವ ಒಳ್ಳೆಯ ಫಲವು ಇದು ದೇವರಿಂದ ಬಂದಿದೆ ಎಂಬುದರ ಸ್ಪಷ್ಟ ಗುರುತಾಗಿದೆ. ದೇವರಿಗಾಗಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಯಾತನೆ ಅನುಭವಿಸಬೇಕೆಂದೂ, ಎಲ್ಲಾ ಲೌಕಿಕ ಸುಖಗಳನ್ನು ವ್ಯರ್ಥವೂ ಬೆಲೆಯಿಲ್ಲದವೂ ಎಂದು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕೆಂದೂ ಆತ್ಮವು ದೃಢವಾಗಿ ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತದೆ.

ವಿಚಿತ್ರವೂ, ಭೇದಿಸುವಂಥದ್ದೂ, ಆನಂದದಾಯಕವೂ ಆದ ಈ ವರವು ದೇವರಿಂದ ಬಂದಿದೆ ಎಂದು ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ತಿಳಿದಿರುತ್ತದೆ; ಅದು ಇದನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಸಂದೇಹಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ದೇವರು ಇಷ್ಟು ನಿಗೂಢವಾಗಿಯೂ ಗುಪ್ತವಾಗಿಯೂ ತನ್ನೊಳಗೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಎದುರುನೋಡುತ್ತಾ ಆತ್ಮವು ಈ ವರವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತದೆ. ಈಗ ಆತ್ಮವು ದೇವರಿಗಾಗಿ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಹಂಬಲಿಸುತ್ತದೆ; ಇನ್ನೂ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತನ್ನದಾಗದಿರುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಇರುವ ಆ ಹಂಬಲವು ಈ ಮಧುರವಾದ ನೋವನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ.

ಕೊನೆಯದಾಗಿ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಇದೇ ಕೃಪೆಗಳು ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ನೋವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡದೆ ನೀಡಲ್ಪಡುತ್ತವೆ. ಬದಲಾಗಿ, ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಆನಂದದಾಯಕವಾದ ಉತ್ಕಟತೆಯನ್ನು ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅದು ಆತ್ಮವನ್ನು ದೇವರಿಗಾಗಿ ಹಂಬಲಿಸುವಂತೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತದೆ; ಆತ್ಮವು ಅವರಿಗೆ ವೀರೋಚಿತ ಪ್ರೀತಿಯ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು, ಸ್ತುತಿ ಮತ್ತು ಆರಾಧನೆಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತದೆ.

ಧ್ಯಾನ: ನಮ್ಮ ಆತ್ಮಗಳನ್ನು ಪರಿಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುವ ದೇವರ ಮಾರ್ಗಗಳು ನಿಗೂಢವಾಗಿವೆ; ಅವು ನಮ್ಮ ಗ್ರಹಿಕೆಗೆ ಮೀರಿವೆ. ದೇವರು ನಿಮ್ಮೊಳಗೆ ನಿಮಗೆ ಅರ್ಥವಾಗದ ಯಾವುದಾದರೂ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಎಂದಾದರೂ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆಯೇ? ದೇವರಿಂದ ಬಂದದ್ದೆಂದು ನಿಮಗೆ ತಿಳಿದಿದ್ದ, ಸಮೃದ್ಧವಾದ ಒಳ್ಳೆಯ ಫಲವನ್ನು ನೀಡಿದ, ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಶಾಂತಿಯಿಂದಲೂ ಸಂತೋಷದಿಂದಲೂ ತುಂಬಿದ ಅಂತರಂಗದ ಭೇದನೆಯನ್ನು ನೀವು ಎಂದಾದರೂ ಅನುಭವಿಸಿದ್ದೀರಾ?

ನೀವು ಇಂತಹದ್ದನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಅನುಭವಿಸದಿದ್ದರೆ, ದೇವರು ನೀಡುವ ಈ ಆಳವಾದ ಮತ್ತು ನಿಗೂಢವಾದ ಶುದ್ಧೀಕರಣದ ಕಾರ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಸಂತ ತೆರೇಸಾ ಕೊಡುವ ಈ ವಿವರಣೆಯಲ್ಲಿ ಕನಿಷ್ಠ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ. ದೇವರಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ರೂಪಾಂತರಗೊಳ್ಳಲು, ಅವರಿಗಾಗಿ ಏನನ್ನಾದರೂ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನೀವು ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದೀರಿ ಎಂದು ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಿ. ದೇವರು ನಿಮ್ಮ ಅಂತರಂಗವನ್ನು ಭೇದಿಸಲು ಬಯಸಿದರೆ, ಅದಕ್ಕೆ ಭಯಪಡಬೇಡಿ. ಅದನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷೆಯಿಂದಲೂ ಸಂತೋಷದಿಂದಲೂ ಎದುರುನೋಡಿ; ದೇವರು ನಿಮಗೆ ಈ ಪವಿತ್ರ ವರವನ್ನು ನೀಡಿದ ಕ್ಷಣವೇ ಅದನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಿ.

ಪರಮಪವಿತ್ರ ದೇವರೇ, ನಿಮ್ಮ ಮಾರ್ಗಗಳು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನಿಗೂಢವಾಗಿವೆ; ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ದಿಗ್ಭ್ರಮೆಗೊಳಿಸುವಂಥವೂ ಆಗಿವೆ. ದಯಮಾಡಿ ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬನ್ನಿ; ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯ ಬಾಣದಿಂದ ನನ್ನ ಆತ್ಮದ ಕೇಂದ್ರವನ್ನು ಭೇದಿಸಿ. ನನ್ನ ಸ್ವಂತ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನೇ ಸಾಧಿಸಬೇಕೆಂಬ ಎಲ್ಲ ಹಠದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಿ. ಪವಿತ್ರ ಸದ್ಗುಣಗಳಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ತುಂಬಿಸಿ. ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯದ ನಿರ್ಮಲವಾದ, ತ್ಯಾಗಮಯವಾದ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಉರಿಯುವಂತೆ ಮಾಡಿ. ನೀವು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಮಾಡಲು ಬಯಸುವ ಯಾವುದರಿಂದಲೂ ನಾನು ಹಿಂದೆ ಸರಿಯದೆ, ಬದಲಾಗಿ ನನ್ನ ಆತ್ಮದ ಸರ್ವಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಅದರತ್ತ ಧಾವಿಸುವಂತಾಗಲಿ.

ಪಾಠ ಅರವತ್ತೊಂದು: ಕಲ್ಪನಾರೂಪದ ವಾಣಿ

ಆತ್ಮವು ಮುನ್ನಡೆಯುತ್ತಾ ಹೋದಂತೆ, ದೇವರು ಅದರೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುವ ಅನೇಕ ವಿಧಾನಗಳ ಅರಿವು ಅದಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಕಲ್ಪನಾಶಕ್ತಿಯ ಮೂಲಕ ಲಭಿಸುವ ವಚನಗಳು, ಕಲ್ಪನಾಶಕ್ತಿಯ ಮೂಲಕ ಕಾಣುವ ದರ್ಶನಗಳು ಮತ್ತು ಬೌದ್ಧಿಕ ದರ್ಶನಗಳು—ಇವು ಮೂರು ಸಾಮಾನ್ಯ ವಿಧಾನಗಳು. ದೇವರು ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುವುದರ ಕುರಿತು ಸಂತ ತೆರೇಸಾ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ:

ಆತನು ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಅನೇಕ ವಿಭಿನ್ನ ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ನುಡಿಗಳನ್ನು ಹೇಳುವ ಮೂಲಕ ಹೀಗೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅವು ಹೊರಗಿನಿಂದ ಬರುವಂತೆ ತೋರುತ್ತವೆ; ಇನ್ನು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಆತ್ಮದ ಅಂತರಂಗದ ಆಳದಿಂದ ಬರುತ್ತವೆ; ಮತ್ತೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅದರ ಉನ್ನತ ಭಾಗದಿಂದ ಬರುತ್ತವೆ; ಇತರ ನುಡಿಗಳಂತೂ ಎಷ್ಟು ಬಾಹ್ಯವಾಗಿರುತ್ತವೆಂದರೆ, ನಿಜವಾದ ಸ್ವರದಂತೆಯೇ ಕಿವಿಗಳಿಗೆ ಕೇಳಿಸುತ್ತವೆ.

ಕಲ್ಪನೆಯಲ್ಲಿ ಅನುಭವವಾಗುವ ಆಂತರಿಕ ವಾಣಿ ಎಂದರೆ, ದೇವರು ತನ್ನ ಕಲ್ಪನೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಮತ್ತು ನೇರವಾಗಿ ತನ್ನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಆತ್ಮವು ಗ್ರಹಿಸುವುದು. ದೇವರು ಆತ್ಮದೊಡನೆ ಸಂವಹನ ನಡೆಸಲು ಈ ವಿಧಾನವನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಾರಾದರೂ, ಕಲ್ಪನೆಯಲ್ಲಿ ಅನುಭವವಾಗುವ ಈ ವಾಣಿಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ ಹೆಚ್ಚು ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಸುಳ್ಳು ವಾಣಿಗಳು ಪಿಶಾಚಿಯಿಂದಲೋ ಅಥವಾ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಸ್ವಂತ ಕಲ್ಪನೆಯಿಂದಲೋ ಹುಟ್ಟಬಹುದು. ಅತ್ಯಂತ ಚುರುಕಾದ ಕಲ್ಪನಾಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವರು ದೇವರಿಂದ ಬಂದವೆಂದು ತೋರುವ ಈ ಸುಳ್ಳು “ಮಾತುಗಳಿಗೆ” ಸುಲಭವಾಗಿ ಒಳಗಾಗುತ್ತಾರೆ. ದೇವರು ತಮ್ಮೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದರೆಂದು ಅವರು ನಂಬಬಹುದು; ಆದರೆ ಅವರ ಕಲ್ಪನಾಶಕ್ತಿಯ ದೌರ್ಬಲ್ಯವೋ ಪಿಶಾಚಿಯ ವಂಚನೆಯೋ ಅದರ ನಿಜವಾದ ಮೂಲವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಕಲ್ಪನೆಯಲ್ಲಿ ಕೇಳಿಬಂದ ಮಾತು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ದೇವರಿಂದ ಬಂದಿದೆಯೇ ಇಲ್ಲವೇ ಎಂದು ವಿವೇಚಿಸಲು, ಸಂತ ತೆರೇಸಾ ಅದರ ಮೂಲವನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಬಹುದಾದ ಮೂರು ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ನಮಗೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ.

ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ಆ ಮಾತು ದೇವರಿಂದ ಬಂದಿದ್ದರೆ, ಅದು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಬಹಳ ಭಯ ಮತ್ತು ಆತಂಕದಿಂದ ಹೋರಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಎಂದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಿ. ಆಗ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ದೇವರು ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿ, “ಭಯಪಡಬೇಡ, ನಾನು ನಿನ್ನೊಡನೆ ಇದ್ದೇನೆ” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆ ಮಾತು ದೇವರಿಂದ ಬಂದಿದ್ದರೆ, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ತನ್ನ ಭಯವನ್ನು ಹೋಗಲಾಡಿಸುವ ದೇವರ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ತಕ್ಷಣವೇ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಎರಡನೆಯದಾಗಿ, ನಿಜವಾದ ಆಂತರಿಕ ವಾಣಿಯೊಡನೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಆಳವಾದ ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ದೇವರಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸಿನ ಏಕಾಗ್ರತೆ ಇರುತ್ತವೆ; ಇದರಿಂದ ಆತ್ಮವು ಹೃದಯಾಂತರಾಳದಿಂದ ದೇವರನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಲು ಪ್ರೇರಿತವಾಗುತ್ತದೆ.

ಮೂರನೆಯದಾಗಿ, ನುಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟ ಮಾತು ದೇವರಿಂದ ಬಂದಿದ್ದರೆ, ಅದು ಬಹಳ ದೀರ್ಘಕಾಲ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ಅದು ಸ್ವಂತ ಕಲ್ಪನೆಯಿಂದ ಬಂದಿದ್ದರೆ ಅಥವಾ ಪಿಶಾಚಿಯ ವಂಚನೆಯಾಗಿದ್ದರೆ, ಅದು ಬೇಗನೆ ಮರೆಯಾಗುತ್ತದೆ; ಕಲ್ಪನೆಯು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಬೇರೆ ವಿಚಾರಗಳತ್ತ ಹೊರಳುತ್ತದೆ.

ದೇವರು ನಮ್ಮೊಡನೆ ನಾನಾ ವಿಧಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಮುಖ್ಯ. ಈ ವಿಧಾನದಲ್ಲಿ, ಅವರು ನಮ್ಮ ಕಲ್ಪನೆಯಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುವ ಮಾತೊಂದನ್ನು ನುಡಿಯುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ನಮ್ಮ ನೆನಪಿನಿಂದ ಚಿತ್ರವೊಂದನ್ನು ಮೂಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆ ಸಂದೇಶವು ನಂತರ ನಮ್ಮ ಮಾನವ ವಿವೇಚನಾಶಕ್ತಿಗೆ ತಲುಪುತ್ತದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಅದು ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ. ಬಳಿಕ ಅದು ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಗೆ ಸಾಂತ್ವನ ನೀಡಿ, ನುಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಮಾತಿಗೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಸ್ಪಂದಿಸಲು ಅದನ್ನು ಸಮರ್ಥಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಕೃಪೆಗಳು ನಮಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯವನ್ನುಂಟುಮಾಡಬಾರದು; ಈ ನಿವಾಸಗಳಲ್ಲಿ ದೇವರು ಆತ್ಮದೊಡನೆ ಸಂವಹನ ನಡೆಸುವ ಸಾಮಾನ್ಯ ವಿಧಾನ ಇವು.

ಮನನ: ದೇವರು ನಿಮಗೆ ಯಾವುದೋ ವಿಚಾರವನ್ನು ತಿಳಿಸಿದರೆಂಬ ಹಠಾತ್ ಅನುಭವ ಎಂದಾದರೂ ನಿಮಗಾಗಿದೆಯೇ? ಅದು ಅವರಿಂದಲೇ ಬಂದದ್ದೆಂದು ನಿಮಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತೇ? ನಾವು ಇಂತಹ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಹೋಗಬಾರದು ಅಥವಾ ಅವುಗಳಿಂದ ಅತಿಯಾಗಿ ಪ್ರಭಾವಿತರಾಗಬಾರದು. ಅವು ದೇವರಿಂದ ಬಂದಾಗ, ಅವು ನಮ್ಮನ್ನು ವಿನಮ್ರರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ, ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಆಳವಾದ ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ದೃಢನಿಶ್ಚಯವನ್ನು ಉಳಿಸುತ್ತವೆ. ನಿಮಗೆ ಹೀಗೆ ಆಗಿರಬಹುದಾದ ಯಾವುದಾದರೂ ಸಂದರ್ಭವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ.

ನಿಮ್ಮ ಕಲ್ಪನಾಶಕ್ತಿಯು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅತಿಯಾಗಿ ಚುರುಕಾಗಿರುತ್ತದೆಯೇ? ಹಾಗಿದ್ದರೆ, ದೇವರಿಂದ ಯಾವುದೋ ಸಂದೇಶ ಬಂದಂತೆ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅಥವಾ ನಿಮ್ಮನ್ನು ದಾರಿತಪ್ಪಿಸಲು ಕೆಡುಕನು ನುಡಿಯುವ ಯಾವುದೋ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಮಾತಿಗೆ ಕಿವಿಗೊಡುವುದು ಸಹ ಸುಲಭವೆಂಬುದನ್ನು ಅರಿತಿರಿ. ದೇವರು ನಿಮ್ಮೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದಂತೆ ನಿಮಗೆ ಎಂದಾದರೂ ಅನಿಸಿ, ಆದರೆ ದೇವರಿಂದ ಬಂದಂತೆ ಕಂಡ ಆ ಸಂದೇಶವು ಯಾವುದೇ ಒಳ್ಳೆಯ ಫಲವನ್ನು ನೀಡಲಿಲ್ಲವೆಂದೋ, ನಿಮ್ಮನ್ನು ಗೊಂದಲದಲ್ಲೂ ಸಾಂತ್ವನವಿಲ್ಲದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೂ ಬಿಟ್ಟಿತೆಂದೋ ನಂತರ ತಿಳಿದುಬಂದಿದೆಯೇ? ಹಾಗಿದ್ದರೆ, ನಾವು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಇಂತಹ ಸುಳ್ಳು ಸಂವಹನಗಳಿಗೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಒಳಗಾಗುತ್ತೇವೆ ಎಂಬ ಪಾಠವನ್ನು ಕಲಿಯಿರಿ. ಅವುಗಳನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿ.

ದೇವರು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕಲ್ಪನೆಯ ಮೂಲಕ ಸಂವಹನ ನಡೆಸುವ ಈ ವಿಶಿಷ್ಟ ವಿಧಾನದ ಕುರಿತು ಯೋಚಿಸುವಾಗ, ಇಂತಹ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಅರಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವುದರ ಅಪಾಯದ ಕುರಿತೂ ಯೋಚಿಸಿ. ಆ ಸಂದೇಶವು ದೇವರಿಂದ ಬಂದದ್ದೆಂದು ನೀವು ನಂಬಿದರೆ, ಅದನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಿ. ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಪರೀಕ್ಷಿಸಲು ಮೇಲೆ ವಿವರಿಸಿದ ವಿವೇಚನೆಯ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ. ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಆ ಮಾತುಗಳು ದೇವರಿಂದ ಬಂದಿದ್ದು ನೀವು ಅವುಗಳನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ, ದೇವರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಾರೆ; ಅವರು ಬಯಸಿದ ಫಲವು ಉಂಟಾಗಿಯೇ ತೀರುತ್ತದೆ.

ಸದಾ ಮಾತನಾಡುವ ನನ್ನ ಪ್ರಭುವೇ, ನಿಮಗೆ ಮಾತ್ರ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಳಿದಿರುವ ವಿಧಾನಗಳಲ್ಲಿ ನೀವು ಹಗಲಿರುಳು ನನ್ನೊಡನೆ ಸಂವಹನ ನಡೆಸುತ್ತೀರಿ. ನಿಮ್ಮ ಮಧುರ ಸ್ವರವನ್ನು ನಾನು ಸದಾ ಗುರುತಿಸಿ, ನೀವು ಮಾತನಾಡುವಾಗ ನಿಮಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸುವಂತಾಗಲೆಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನ ಕಲ್ಪನೆಯು ತನ್ನದೇ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಅವಕಾಶಕೊಟ್ಟು ನಾನು ಎಂದಿಗೂ ದಾರಿತಪ್ಪದಿರಲಿ. ಕೆಡುಕನಿಂದಲೂ ಅವನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ನುಡಿಯುವ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಸುಳ್ಳುಗಳಿಂದಲೂ ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ರಕ್ಷಿಸಬೇಕೆಂದೂ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಪಾಠ ಅರವತ್ತೆರಡು: ಕಲ್ಪನಾರೂಪದ ದರ್ಶನಗಳು

ಮುಂದೆ, ಏಳನೆಯ ನಿವಾಸದ ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡುವಾಗ, ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಬಳಸಿ ದೇವರು ಆತ್ಮದೊಡನೆ ಮಾತನಾಡುವ ಇನ್ನೊಂದು ವಿಧಾನದ ಬಗ್ಗೆ ಸಂತ ತೆರೇಸಾ ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನುಡಿಯುವ, ಕಿವಿಗೆ ಕೇಳಿಸದ ಸ್ವರವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವ ಬದಲು, ಆತ್ಮವು ತನ್ನ ಕಲ್ಪನೆಯಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರವೊಂದನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ; ಅದು ದೇವರಿಂದ ಬಂದದ್ದೆಂದು ಅದಕ್ಕೆ ತಿಳಿದಿರುತ್ತದೆ. ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಈ ಚಿತ್ರವು ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನ ಪವಿತ್ರ ಮಾನವಸ್ವರೂಪಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿರುತ್ತದೆ ಅಥವಾ ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥದ ಚಿತ್ರವೊಂದು ಕಲ್ಪನೆಯಲ್ಲಿ ಬಲವಾಗಿ ಮೂಡಿ, ಆತ್ಮದಿಂದ ಆಳವಾದ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊರಹೊಮ್ಮಿಸುತ್ತದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ತನ್ನ ಕಡೆಯಿಂದ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಯತ್ನವಿಲ್ಲದೆಯೇ, ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಮುಳ್ಳಿನ ಕಿರೀಟ ಧರಿಸಿದ ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವನ್ನು ಜನರು ಅಣಕಿಸಿ ಅಪಹಾಸ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಅಥವಾ ತನ್ನ ಕಲ್ಪನೆಯಲ್ಲಿ, ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸಿಂಹಾಸನದ ಮೇಲೆ ವಿರಾಜಮಾನರಾಗಿರುವ ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು.

ಆ ಚಿತ್ರವು ಅಂತರಂಗದ ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ…ದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗುವ ಅವರ ತೇಜಸ್ಸು, ವಜ್ರದಷ್ಟು ಪಾರದರ್ಶಕವಾದ ಮುಸುಕಿನಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿರುವ ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕಿನಂತೆ, ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಸಲಾದ ಬೆಳಕನ್ನು ಹೋಲುತ್ತದೆ—ಅಂತಹ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ನೇಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿದ್ದರೆ. ಅವರ ಉಡುಪಾದರೋ ನಯವಾದ ನಾರುಮಡಿಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ದೇವರು ಈ ದರ್ಶನವನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸುವ ಆತ್ಮವು ಬಹುತೇಕ ಯಾವಾಗಲೂ ಭಾವಪರವಶ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಅಷ್ಟು ಭಯಭಕ್ತಿಯನ್ನುಂಟುಮಾಡುವ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ತಾಳಿಕೊಳ್ಳಲು ಮಾನವ ಸ್ವಭಾವವು ತುಂಬ ದುರ್ಬಲವಾಗಿದೆ.

ಆತ್ಮದ ಮೇಲೆ ಉಂಟಾಗುವ ಪರಿಣಾಮವು ಆಂತರಿಕ ವಚನಶ್ರವಣದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಪರಿಣಾಮದಂತೆಯೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಈ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನೂ ಅವುಗಳೊಂದಿಗೆ ಬರುವ ಆಳವಾದ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ನಿಶ್ಚಿತತೆಯನ್ನೂ ವಿವರಿಸಿದ ಬಳಿಕ, ಆತ್ಮವು ಎಂದಿಗೂ ಇಂಥ ದರ್ಶನಗಳನ್ನು ಅರಸಬಾರದೆಂದು ಸಂತ ತೆರೇಸಾ ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಅವರು ನೀಡುವ ಕಾರಣಗಳು, ಆಂತರಿಕ ವಚನಶ್ರವಣವನ್ನೂ ಎಂದಿಗೂ ಅರಸಬಾರದು ಅಥವಾ ಬಯಸಬಾರದು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ನೀಡುವ ಕಾರಣಗಳಿಗೆ ಬಹಳ ಹೋಲುತ್ತವೆ.

ಈ ಕಲ್ಪನಾತ್ಮಕ ದರ್ಶನಗಳು ಲಾಕೆಟ್ಟಿನೊಳಗಿರುವ ಅಮೂಲ್ಯ ರತ್ನದಂತಿವೆ. ಆ ಲಾಕೆಟ್ಟಿನ ಕೀಲಿಯು ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನ ಕೈಯಲ್ಲಿದೆ; ನಮ್ಮ ಕೈಯಲ್ಲಿಲ್ಲ. ತಮ್ಮ ಸ್ಪಷ್ಟ ದರ್ಶನವನ್ನು ಸ್ಮೃತಿಯಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚೊತ್ತಲು ಕಾಲಕಾಲಕ್ಕೆ ಅದನ್ನು ತೆರೆಯಬಲ್ಲವರು ಅವರು ಮಾತ್ರ. ಆತ್ಮವು ಈ ಲಾಕೆಟ್ಟನ್ನು ತಾನೇ ತೆರೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೆ, ಅದು ಅನುಭವಿಸುವ “ದರ್ಶನವು” ದೇವರಿಂದ ಬಂದದ್ದಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ ಅದು ತನ್ನ ಕಲ್ಪನೆಯಿಂದ ಅಥವಾ ಪಿಶಾಚಿಯಿಂದ ಬಂದದ್ದಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ನಾವು ಇಂಥ ದರ್ಶನಗಳನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಅರಸಬಾರದ ಕಾರಣಗಳು ಹೀಗಿವೆ: ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ನಾವು ಇಂಥ ಕೃಪೆಗಳಿಗೆ ಅರ್ಹರಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಾವು ಅವುಗಳಿಗೆ ಅರ್ಹರೆಂದು ಭಾವಿಸುವುದು ದೀನತೆಯ ಕೊರತೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಎರಡನೆಯದಾಗಿ, ಅವುಗಳನ್ನು ಬಯಸುವುದರಿಂದ ಪಿಶಾಚಿಯಿಂದ ಬರುವ ಸುಳ್ಳು ದರ್ಶನಕ್ಕೆ ನಾವು ಮೋಸಹೋಗುವುದು ಬಹುತೇಕ ಖಚಿತ. ಮೂರನೆಯದಾಗಿ, ಇಂಥ ದರ್ಶನವನ್ನು ನಾವು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಬಯಸಿದಾಗ, ಕಲ್ಪನೆಯು ಕೆರಳಿ ಸುಳ್ಳು ದರ್ಶನವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಬಹುದು. ನಾಲ್ಕನೆಯದಾಗಿ, ನಮಗೆ ಏನು ಬೇಕೆಂದು ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿಗೆ ಮಾತ್ರ ತಿಳಿದಿದೆ; ಹೀಗಾಗಿ ನಮಗೆ ಇಂಥ ದರ್ಶನದ ಅಗತ್ಯವಿದೆ ಎಂದು ನಮಗೇ ತಿಳಿದಿದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸುವುದು ಬಹಳ ಅಹಂಕಾರಪೂರ್ಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಐದನೆಯದಾಗಿ, ಈ ದರ್ಶನಗಳು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಯಾತನೆ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರುವ ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನು ತೋರಿಸಿ, ಆತ್ಮವನ್ನೂ ಯಾತನೆಯೊಳಗೆ ಸೆಳೆಯುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಈ ಆಳವಾದ ಅರಿವಿನೊಳಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಸೆಳೆಯುವವರು ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವೇ ಆಗಿರದಿದ್ದರೆ, ಅದನ್ನು ಸಹಿಸಲು ನಮಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆರನೆಯದಾಗಿ, ಆತ್ಮವು ದೇವರಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟರಮಟ್ಟಿಗೆ ಭರವಸೆ ಇಡಬೇಕೆಂದರೆ, ಅದು ಅವರಿಗಾಗಿ ಕಾದಿರಬೇಕು ಮತ್ತು ಅವರು ಕರುಣಿಸಲು ಬಯಸಿದರೆ ಮಾತ್ರ ಇಂಥ ಆಂತರಿಕ ದರ್ಶನವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು. ಇಲ್ಲವಾದರೆ, ನಾವು ನಮ್ಮ ಆತ್ಮಗಳಿಗೆ ಒಳಿತಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಹಾನಿಯನ್ನು ಮಾಡಬಹುದು.

ಮನನ: ನಮ್ಮ ಪ್ರಭು ಎಂದಾದರೂ ತಮ್ಮ ಪಾವಿತ್ರ್ಯದ ಪ್ರಬಲ ಚಿತ್ರಣವನ್ನು ನಿಮಗೆ ಪ್ರಕಟಿಸಿದ್ದಾರೆಯೇ? ಅವರ ಯಾತನೆ ಮತ್ತು ಮರಣವು ಎಂದಾದರೂ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ತಟ್ಟಿದೆಯೇ? ಅಥವಾ ಅವರ ಮಹಿಮೆಯ ಚಿತ್ರಣವು ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿದೆಯೇ? ಇಂಥ ಅನುಗ್ರಹಗಳನ್ನು ಅರಸಬೇಡಿ; ಆದರೆ ಅವು ಎಂದಾದರೂ ನಿಮಗೆ ದೊರೆತರೆ, ನಮ್ಮ ಪ್ರಭು ವಿಶೇಷ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನ್ನು ನಿಮಗೆ ಪ್ರಕಟಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆಂದು ತಿಳಿಯಿರಿ.

ಕ್ರಿಸ್ತನ ಜೀವನವನ್ನು ಮನನ ಮಾಡಿ. ಅವರ ಜನನ, ಅವರ ಸೇವೆ, ಅವರ ಯಾತನೆ, ಅವರ ಮರಣ, ಅವರ ಪುನರುತ್ಥಾನ ಮತ್ತು ಅವರ ಸ್ವರ್ಗಾರೋಹಣವನ್ನು ಮನನ ಮಾಡಿ. ಕ್ರಿಸ್ತನ ಭೂಲೋಕದ ಜೀವನದ ಈ ಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ನೀವು ಮನನ ಮಾಡುವಾಗ, ನಮ್ಮ ಪ್ರಭು ತಮಗೆ ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯವಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನ್ನು ನಿಮಗೆ ಪ್ರಕಟಿಸಿಕೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ, ಅವರನ್ನು ಮತ್ತು ಅವರ ಪವಿತ್ರ ಆತ್ಮವನ್ನು ನೀವು ಎಂದಿಗೂ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಾರಿರಿ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಯಿರಿ. ಆದರೆ ಈ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ಅರಿತಿದ್ದರೂ, ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನ ಪವಿತ್ರ ಮಾನವಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಎಂದಿಗೂ ಆಯಾಸಗೊಳ್ಳಬೇಡಿ.

ನಮ್ಮ ಪ್ರಭು ತಮ್ಮ ಜೀವನದ ಯಾವುದಾದರೂ ಅಂಶವನ್ನು ನಿಮಗೆ ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ಕ್ಷಣವನ್ನೂ ಮನನ ಮಾಡಿ. ಆ ನೆನಪನ್ನು ಆಸ್ವಾದಿಸಿ. ಅದು ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಫಲಕೊಡುತ್ತಲೇ ಇರಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡಿ. ಅದರಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಮರೆಯಬೇಡಿ. ನಮ್ಮ ಪ್ರಭು ಈ ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನ್ನು ನಿಮಗೆ ಎಂದಿಗೂ ಪ್ರಕಟಿಸಿಕೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ, ಅದರಲ್ಲಿಯೂ ಆನಂದಿಸಿ; ಏಕೆಂದರೆ ನಮಗೆ ಯಾವಾಗ ಏನು ಬೇಕೆಂಬುದು ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿಗೆ ಮಾತ್ರ ತಿಳಿದಿದೆ.

ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪರಮ ಪವಿತ್ರ ಮಾನವಸ್ವಭಾವವೇ, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇನೆ ಮತ್ತು ಆರಾಧಿಸುತ್ತೇನೆ. ನಾನು ನಿನಗೆ ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸಿ ನನ್ನ ಜೀವನವನ್ನು ನಿನಗೆ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ. ನೀನು ಮನುಷ್ಯನಾದುದಕ್ಕಾಗಿ, ನಿನ್ನ ಜೀವನ, ಮರಣ, ಪುನರುತ್ಥಾನ ಮತ್ತು ಮಹಿಮಾಪ್ರಾಪ್ತಿಗಾಗಿ ನಿನಗೆ ವಂದನೆಗಳು. ನಿನ್ನ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಚಿತ್ತಕ್ಕೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನು ನನಗೆ ಪ್ರಕಟಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ಇರು. ನೀನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ನನಗೆ ಪ್ರಕಟಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ನಾನು ಸದಾ ಸಿದ್ಧನಾಗಿರುವಂತೆ ಮಾಡು.

ಪಾಠ ಅರವತ್ತಮೂರು: ಬೌದ್ಧಿಕ ದರ್ಶನಗಳು

ಏಳನೆಯ ವಾಸಸ್ಥಾನದ ಕುರಿತ ತಮ್ಮ ವಿವರಣೆಯ ಎರಡು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಅಧ್ಯಾಯಗಳಲ್ಲಿ, ಸಂತ ತೆರೇಸಾ “ಬೌದ್ಧಿಕ ದರ್ಶನಗಳ” ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡಿ, ಅವುಗಳನ್ನು ಆಂತರಿಕ ವಚನಶ್ರವಣಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಕಲ್ಪನಾತ್ಮಕ ದರ್ಶನಗಳಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವುಗಳ ಕುರಿತು ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಮಾತನಾಡುವಾಗ, ಈ ಸಂವಹನಗಳು ಕಲ್ಪನೆ ಅಥವಾ ಸ್ಮೃತಿಯನ್ನು ಬಳಸದೆ, ಯಾವುದೋ ಸಂದೇಶವನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಬುದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚೊತ್ತುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರು ಒತ್ತಿಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಬೌದ್ಧಿಕ ದರ್ಶನದ ಮೂಲಕ ದೇವರು ಆತ್ಮದೊಂದಿಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ; ಅದು ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಅವರಿಂದಲೇ ಬರುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ; ಅದನ್ನು ಮುಂದೆ ವಿವರಿಸಲಾಗುವುದು. ಇದು ಆತ್ಮದ ಅತ್ಯಂತ ಒಳಗಿನ ಆಳದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಆತ್ಮವು ಅತ್ಯಂತ ನಿಗೂಢವಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ತನ್ನ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಶ್ರವಣಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವೇ ತನಗೆ ಹೇಳುವ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ತೋರುತ್ತದೆ (VI.III #19).

ದೇವರು ನೇರವಾಗಿ ಬುದ್ಧಿಯೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುವಾಗ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಕ್ಷರವೂ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಸಂವಹನದ ವಿಷಯವು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಆತ್ಮವು ಆಲೋಚಿಸುತ್ತಲೂ ಇರದ, ಅದಕ್ಕೆ ತಿಳಿದೂ ಇರದ ಅಥವಾ ಅದು ಹಿಂದೆ ಎಂದೂ ಕೇಳಿಯೂ ಇರದ ಸಂಗತಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅದು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೊಸದಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಮಾತುಗಳು ಕೇಳಿಸುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತವೆ; ಆದರೆ ಕಲ್ಪನೆಯು ಅವುಗಳೊಂದಿಗೆ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಹೇಳಲಾದ ಒಂದೇ ಒಂದು ಪದವೂ ಅತ್ಯಂತ ಆಳವಾದ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ತಿಳಿವಳಿಕೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಆತ್ಮವು ಅದನ್ನು ವಿವರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿದ್ದರೂ, ಆ ತಿಳಿವಳಿಕೆಯು ಮಾತುಗಳನ್ನೂ ಮೀರಿ ಹೋಗುತ್ತದೆ.

ಮುಂದೆ, ಸಂತ ತೆರೇಸಾ ಈ ಬೌದ್ಧಿಕ ದರ್ಶನಗಳ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಮರಳಿದಾಗ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಈ ಸಂವಹನವು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಬುದ್ಧಿಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗುವ ಮಾತುಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿರುವುದಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ, ಆತ್ಮವು “ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನು ತನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬ ಅರಿವನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಅದು ಆತನನ್ನು ದೇಹದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದಾಗಲಿ, ಆತ್ಮದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದಾಗಲಿ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ” (VI.VIII #2) ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನ ಈ ದರ್ಶನ ಮತ್ತು ಆತನು ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಅತ್ಯಂತ ನಿಕಟವಾಗಿ ಉಪಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬ ಅರಿವು ಒಂದು ವಾರದವರೆಗೆ ಅಥವಾ ಒಂದು ಇಡೀ ವರ್ಷದವರೆಗೂ ಇರಬಹುದು. ಈ ಅವಧಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ, ಆತ್ಮವು ಈ ನಿಕಟ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯಕ್ಕೆ ಒಗ್ಗಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ಈ ಆಪ್ತತೆಯಿಂದಾಗಿ ದೇವರ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ, ಸಾಂತ್ವನ ಮತ್ತು ಬಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ. ಕೆಲವು ಮಾತುಗಳು ಹೇಳಲ್ಪಡಬಹುದಾದರೂ, ದೇವರ ನಿಕಟ ಮತ್ತು ಆಪ್ತ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯದ ಅರಿವು ಮಾತ್ರವೇ ಅಮೂಲ್ಯವಾದ ಕೊಡುಗೆಯಾಗಿದೆ.

ಈ ದರ್ಶನವು ನೇರವಾಗಿ ಬುದ್ಧಿಯೊಳಗೆ (ಮಾನವನ ವಿವೇಚನಾಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ) ಸಂಭವಿಸುವುದರಿಂದ, ಅದು ಸ್ಮರಣಶಕ್ತಿ ಅಥವಾ ಕಲ್ಪನಾಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಅವಲಂಬಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಬಳಸುವುದೂ ಇಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಕಲ್ಪನಾತ್ಮಕ ದರ್ಶನಗಳು ಮತ್ತು ಆಂತರಿಕ ವಚನಗಳಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿ, ಈ ಬೌದ್ಧಿಕ ದರ್ಶನಗಳು ಆತ್ಮವನ್ನು ವಂಚಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಪಿಶಾಚನು ಅವುಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಲಾರನು; ಕಲ್ಪನಾಶಕ್ತಿಯೂ ಅವುಗಳ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಲಾರದು ಅಥವಾ ತಾನಾಗಿಯೇ ಅವುಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲಾರದು. ಆತ್ಮವು ಪಡೆಯುವ ನಿಶ್ಚಿತತೆ, ಶಾಂತಿ, ಸದ್ಗುಣಗಳಲ್ಲಿನ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಾಂತ್ವನವು ಅಪಾರವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ದೇವರು ತನ್ನ ನಿರ್ಗಮನದ ಮೂಲಕವೂ ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿಯಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆತನು ಆತ್ಮವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುತ್ತಾನೆ ಎಂದಲ್ಲ; ಬೌದ್ಧಿಕ ದರ್ಶನವು ನಿಂತುಹೋಗುತ್ತದೆ. ದೇವರ ಈ ನಿರ್ಗಮನವು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಗಮನಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತದೆ; ಇದರಿಂದ ಆತನು ಮರಳಿ ಬರಬೇಕೆಂದು ಹಂಬಲಿಸಲು ಆತ್ಮವು ಪ್ರೇರಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ದೇವರು ಬರುತ್ತಾನೆ, ಹೋಗುತ್ತಾನೆ; ಈ ಬರುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಹೋಗುವಿಕೆಯು ಈ ದರ್ಶನದ ಕುರಿತು ಆತ್ಮದಲ್ಲಿರುವ ಅರಿವನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಕೊಡುಗೆಯ ಮೂಲಕ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಧೈರ್ಯ, ದೀನತೆ, ತನ್ನ ಅಸಹಾಯಕತೆಯನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಮನತೆರೆಯುವ ಗುಣ ಮತ್ತು ದೇವರ ಮೇಲಿನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಅವಲಂಬನೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತವೆ.

ಮನನ: ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ದೇವರ ನಿರಂತರ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯದ ಅರಿವು ನಿಮಗೆ ಎಷ್ಟಿದೆ? ಆತನು ಯಾವಾಗಲೂ ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದು ನಿಮಗೆ ತಿಳಿದಿದೆಯೇ? ನೀವು ವಿವರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಆತನು ತನ್ನ ಗುಪ್ತ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವನ್ನು ನಿಮಗೆ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಾನೆಯೇ? ಹಾಗಿದ್ದರೆ, ಆತನ ಪವಿತ್ರ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿ. ಆತನು ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗಿರುವಾಗ ಆತನನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಅಂಗೀಕರಿಸಿ. ಆತನು ಎಷ್ಟು ನಿಕಟವಾಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸಿ.

ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ದೇವರು ದೂರದಲ್ಲಿರುವಂತೆ ತೋರುವುದನ್ನೂ ನೀವು ಗಮನಿಸುತ್ತೀರಾ? ಹಾಗಿದ್ದರೆ, ಈ ಕೊಡುಗೆಯಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸಿ. ಆತನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ, ಆತನು ತನ್ನನ್ನು ನಿಮಗೆ ಪ್ರಕಟಿಸುವಾಗ ನೀವು ಆತನನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಲು ನೆರವಾಗುವ ಸಲುವಾಗಿ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ತನ್ನ ಪವಿತ್ರ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವನ್ನು ಮರೆಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಆತನ ಸ್ವಯಂಪ್ರಕಟಣೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ, ಮರೆಯಾಗುತ್ತದೆ; ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನ ಈ ಬರುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಹೋಗುವಿಕೆಯ ಅರಿವನ್ನು ನೀವು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಮತ್ತು ನಿಶ್ಚಿತವಾದ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವನ್ನು ನೀವು ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸದಿದ್ದರೆ, ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಆತನನ್ನು ಹುಡುಕಿ. ಆ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ವಿಧಾನವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ; ದೇವರೇ ಮುಂದಾಗಿ ನೀಡಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಲಭಿಸಬಹುದಾದ ಈ ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳವಾದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ವಿಧಾನಕ್ಕಾಗಿ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಿಂದ ಕಾಯಿರಿ. ಬೌದ್ಧಿಕ ದರ್ಶನದ ಈ ಹೊಸ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ವಿಧಾನವನ್ನು ಆತನು ನಿಮಗೆ ಅನುಗ್ರಹಿಸಿದಾಗ, ನಿಮ್ಮ ಪೂರ್ಣ ಗಮನ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಆತನಿಗೆ ನೀಡಿ.

ಸದಾ ಉಪಸ್ಥಿತರಿರುವ ಪ್ರಭುವೇ, ನೀವು ಯಾವಾಗಲೂ ನನ್ನೊಂದಿಗಿದ್ದೀರಿ; ನನ್ನ ಅಂತರಾಳದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾ, ನನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಉಳಿಸುತ್ತಾ, ನನ್ನ ಆತ್ಮದ ಮೇಲೆ ನಿತ್ಯಜೀವದ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ಧಾರೆಯಾಗಿ ಸುರಿಸುತ್ತಿದ್ದೀರಿ. ಯಾವಾಗಲೂ ನನ್ನ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿರುವುದಕ್ಕಾಗಿ ನಿಮಗೆ ಕೃತಜ್ಞತೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತೇನೆ. ನಿಮ್ಮ ಪವಿತ್ರ ಚಿತ್ತಕ್ಕನುಸಾರವಾಗಿ ನಾನೂ ನಿಮ್ಮ ದಿವ್ಯ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವನ್ನು ಕಾಣುವಂತಾಗಲಿ ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೇನೆ. ದಯಮಾಡಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ನನಗೆ ಪ್ರಕಟಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ; ನೀವು ವಾಸಿಸುವ ನನ್ನ ಆತ್ಮದ ಕೇಂದ್ರ ನಿವಾಸಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ನನ್ನನ್ನು ಸೆಳೆದುಕೊಳ್ಳಿ.

ಪಾಠ ಅರವತ್ತನಾಲ್ಕು: ಸಮಾಧಿಸ್ಥಿತಿಗಳು, ಭಾವಪರವಶತೆಗಳು ಅಥವಾ ದಿವ್ಯ ಪರವಶತೆಗಳು

ಸಮಾಧಿಸ್ಥಿತಿ, ಭಾವಸಮಾಧಿ ಮತ್ತು ದಿವ್ಯಾನಂದದ ಪರವಶತೆ ಇವು ಒಂದೇ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಅನುಭವವನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ವಿಭಿನ್ನ ಪದಗಳು. ಈ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಬಾಹ್ಯ ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಚಟುವಟಿಕೆ ಸ್ಥಗಿತಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ದೇವರು ಆತ್ಮದ ಅತ್ಯಂತ ಆಳವಾದ ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೋ ಸತ್ಯವನ್ನು ಅದಕ್ಕೆ ತಿಳಿಯಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ. ತಿಳಿಯಪಡಿಸಲಾದ ಸತ್ಯವು ಆತ್ಮದ ಗ್ರಹಿಕೆಯ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ಮೀರಿದ್ದರೂ, ಅದಕ್ಕೆ ಬಹಳ ಒಳಿತನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಆತ್ಮವು ಭಾವಸಮಾಧಿಯಲ್ಲಿರುವಾಗ, ಅದು ಈ ರಹಸ್ಯಗಳನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಬೇಕೆಂದು ನಮ್ಮ ಪ್ರಭು ಬಯಸುವಂತೆ ತೋರುವುದಿಲ್ಲ; ಆತನಲ್ಲಿ ಅದು ಅನುಭವಿಸುವ ಆನಂದದ ಅಮಲಷ್ಟೇ ಅದಕ್ಕೆ ಸಾಕಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅದನ್ನು ಈ ಪರವಶತೆಯಿಂದ ಹೊರತರಲು ಆತನು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತಾನೆ; ಆಗ ತಕ್ಷಣವೇ ಆ ನಿವಾಸದಲ್ಲಿ ಏನಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅದು ಗ್ರಹಿಸುತ್ತದೆ. ತನ್ನ ಸಹಜ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಮರಳಿದಾಗ, ಮನಸ್ಸು ತಾನು ಕಂಡದ್ದನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲದು, ಆದರೆ ಅದನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾರದು. ದೇವರು ಅದಕ್ಕೆ ತೋರಿಸಲು ಆಯ್ದುಕೊಂಡದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅಲೌಕಿಕ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಸಹಜ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಗಳಿಂದ ಕಾಣಲೂ ಅದಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ (VI.IV #10).

ಸಂತ ತೆರೇಸಾ ಎರಡು ವಿಧದ ಭಾವಸಮಾಧಿಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮೊದಲನೆಯ ವಿಧದಲ್ಲಿ, ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ತನ್ನ ಪಾಪದ ಮತ್ತು ದೇವರ ಕ್ಷಮೆಯ ವಿಶೇಷ ಅರಿವನ್ನು ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಈ ಸಂವಹನವು ಕೇವಲ ಹೇಳಲಾದ ಮಾತಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನದಾಗಿದೆ. ಅದು ತಿಳಿಯಪಡಿಸುವುದನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಜ್ಞಾನವೂ ಆಗಿದೆ. ತನಗೆ ಕ್ಷಮೆ ದೊರೆತಿದೆ ಎಂದು ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ; ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅದಕ್ಕೆ ಕ್ಷಮೆ ದೊರೆತಿರುತ್ತದೆ. ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕವಾಗಿ ದೇವರೊಂದಿಗೆ ನಡೆಯುವ ಈ ಭೇಟಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಮರಣಶಕ್ತಿ, ಬುದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ಸ್ಥಗಿತಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ ಅಥವಾ ಅವು ಅದರಲ್ಲಿ ತಲ್ಲೀನವಾಗುತ್ತವೆ. ಆನಂತರ ಸ್ಮರಣಶಕ್ತಿಯು ಈ ಅನುಭವವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅದನ್ನು ವಿವರಿಸಲು ಅಥವಾ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಅದಕ್ಕೆ ಎಂದಿಗೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಆತ್ಮವು ದೇವರ ಆತ್ಮರನ್ನು ಸಂಧಿಸುವ ಈ ರೀತಿಯು, ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಅಥವಾ ವಿವರಿಸುವ ಅದರ ಸಹಜ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಗಳಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮೀರಿದ್ದಾಗಿದೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಬೌದ್ಧಿಕ ದರ್ಶನಗಳೂ ದೊರೆಯುತ್ತವೆ; ಆದರೆ ಭಾವಸಮಾಧಿಯು ದರ್ಶನವೇ ಅಲ್ಲ. ಅದು ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳವಾದದ್ದು ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿಯ ಶಕ್ತಿಗಳಿಗೆ ಮೀರಿದದ್ದು.

ಭಾವಸಮಾಧಿಯ ಇನ್ನೊಂದು ರೂಪವನ್ನು “ಆತ್ಮದ ಹಾರಾಟ” ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಭಾವಸಮಾಧಿಯಲ್ಲಿ ದೇಹ ಮತ್ತು ಆತ್ಮ ಬೇರ್ಪಡುವಂತೆ, ಆತ್ಮ ಮಾತ್ರ ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ದೇವರ ಬಳಿಗೆ ಎತ್ತಲ್ಪಡುವಂತೆ ತೋರುತ್ತದೆ. ಆತ್ಮವು ದೇಹಕ್ಕೆ “ಮರಳಿದಾಗ”, ಅದು ದೇವರ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಎಷ್ಟು ಪ್ರಭಾವಿತವಾಗಿ, ವಿಸ್ಮಯಭರಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂದರೆ ಅದು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಬದಲಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ಆತ್ಮವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ದೇಹವನ್ನು ತೊರೆದಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಆದರೂ ದೇಹವು ನಿರ್ಜೀವವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಸತ್ತಿಲ್ಲವಾದರೂ, ಕೆಲವು ಕ್ಷಣಗಳವರೆಗೆ ತನ್ನ ಆತ್ಮವು ತನ್ನ ದೇಹದೊಳಗಿದೆಯೋ ಇಲ್ಲವೋ ಎಂದು ಅವಳಿಗೇ ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ನಾವು ವಾಸಿಸುವ ಲೋಕಕ್ಕಿಂತ ಸಂಪೂರ್ಣ ಭಿನ್ನವಾದ ಮತ್ತೊಂದು ಲೋಕಕ್ಕೆ ತನ್ನನ್ನು ಇಡಿಯಾಗಿ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಅವಳಿಗೆ ಅನಿಸುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟೊಂದು ಅಲೌಕಿಕವಾದ ಬೆಳಕು ಗೋಚರಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದರೆ, ತನ್ನ ಜೀವಮಾನವಿಡೀ ಆ ಬೆಳಕನ್ನೂ ಅಲ್ಲಿ ಕಂಡ ಅದ್ಭುತಗಳನ್ನೂ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ್ದರೂ ಅವಳು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಒಂದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅವಳ ಮನಸ್ಸು ಏಕಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅದೆಷ್ಟೋ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಕಲ್ಪನಾಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಎಣಿಸಲು ವರ್ಷಗಟ್ಟಲೆ ಶ್ರಮಿಸಿದರೂ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಸಾವಿರದ ಒಂದು ಭಾಗವನ್ನೂ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. (VI.V #8)

ಆತ್ಮದ ಈ ಹಾರಾಟದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಮಾತುಗಳು ಉಚ್ಚರಿಸಲ್ಪಡದಿದ್ದರೂ, ಕಲ್ಪನಾಶಕ್ತಿಯು ತನಗೆ ಬಹಳ ಪ್ರಯೋಜನಕಾರಿಯಾದ ಅನೇಕ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತದೆ. ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ದೇವರ ಮಹತ್ತಿನ ಸ್ಪಷ್ಟ ಅರಿವು ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ದೇವರ ಮಹತ್ತನ್ನು ಅರಿತಂತೆ, ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ತನ್ನ ಅಲ್ಪತೆಯೂ ಗೋಚರಿಸುತ್ತದೆ; ಈ ವ್ಯತ್ಯಾಸದಿಂದ ದೀನತೆಯು ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳವಾಗುತ್ತದೆ. ಆಗ ಆತ್ಮವು ತನಗಿಂತಲೂ ಲೋಕಕ್ಕಿಂತಲೂ ದೇವರನ್ನೇ ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಲೌಕಿಕವಾದ ಎಲ್ಲ ವಿಷಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅತ್ಯಂತ ತೀವ್ರವಾದ ತಿರಸ್ಕಾರವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಅನುಭವವು ಎಷ್ಟು ಪ್ರಬಲವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂದರೆ, ಅದನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ವಿವರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿದ್ದರೂ, ಅದು ಎಂದಿಗೂ ಮರೆಯಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಮನನ: ಬಹುಶಃ ಇಂತಹ ಅನುಭವವು ನಿಮ್ಮ ಗ್ರಹಿಕೆಗೆ ಮೀರಿದ್ದಾಗಿರಬಹುದು; ನಿಜಕ್ಕೂ ಅದು ಹಾಗೆಯೇ ಇದೆ. ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ವರವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವ ಆಶೀರ್ವಾದ ನಿಮಗೆ ದೊರೆತರೂ, ಅದನ್ನು ವಿವರಿಸಲು ನಿಮಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನಿಂದ ಬರುವ ಈ ಗ್ರಹಿಸಲಾಗದ ಮತ್ತು ವಿವರಿಸಲಾಗದ ವರವನ್ನು ಕುರಿತು ಚಿಂತಿಸಿ.

ದೇವರು ಇಂತಹ ರಹಸ್ಯಮಯ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಆತ್ಮದೊಂದಿಗೆ ಏಕೆ ಸಂವಹನ ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ? ಏಕೆಂದರೆ ದೇವರು ಸ್ವತಃ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಗ್ರಹಿಕೆಗೆ ಮೀರಿದವರು. ಅವರ ಮಹತ್ತು ಮತ್ತು ಮಹಿಮೆ ಅನಂತವಾದವು; ನಮ್ಮ ಸೀಮಿತ ಮನಸ್ಸುಗಳು ಅವರನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಲಾರವು. ಇದನ್ನು ಅರಿಯುವುದು ನಮ್ಮನ್ನು ದೀನರನ್ನಾಗಿಸಬೇಕು, ವಿಸ್ಮಯಭರಿತರನ್ನಾಗಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಆಳವಾದ ಅಚ್ಚರಿಯ ಭಾವದಿಂದ ತುಂಬಿಸಬೇಕು.

ನಿಮಗೆ ಇಂತಹ ಅನುಭವವಾಗಿದ್ದರೆ, ದೀನತೆಯಿಂದಿದ್ದು ಕೃತಜ್ಞರಾಗಿರಿ. ಇಂತಹ ವರವು ನಿಮಗೆ ಎಂದಾದರೂ ದೊರೆತಿದೆಯೇ ಎಂಬುದು ಖಚಿತವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಯೋಚಿಸಬೇಡಿ. ಇಂತಹ ವರವು ದೊರೆಯುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಮಾತ್ರ ಅರಿತುಕೊಂಡು, ದೇವರು ಎಂದಾದರೂ ಅದನ್ನು ನೀಡಿದರೆ ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಸಿದ್ಧರಾಗಿರಿ. ಈ ವರವು ವಿವರಿಸಲಾಗದಂಥದ್ದಾದ್ದರಿಂದ, ಅದನ್ನು ವಿವರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬೇಡಿ. ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನ ಪವಿತ್ರ ಮಾನವತ್ವದ ಮೇಲೆ ನಿಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ನೆಟ್ಟಿರಿ, ಅವರಿಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿರಿ, ಸದ್ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯಲು ಶ್ರಮಿಸಿರಿ; ಅವರು ಲಗಾಮನ್ನು ತಮ್ಮ ಕೈಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಇಚ್ಛಿಸಿದಾಗ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸಲು ಅವರಿಗೆ ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಡಿ.

ನನ್ನ ಅನಂತ ದೇವರೇ, ನೀನು ಎಲ್ಲ ಗ್ರಹಿಕೆಗೂ ಮೀರಿದ ಮಹಿಮೆಯುಳ್ಳವನು. ನೀನು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ನನಗಿಂತ ಅತ್ಯುನ್ನತನಾಗಿರುವೆ. ನಿನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ರಹಸ್ಯಕ್ಕೆ ನಾನು ನನ್ನನ್ನೇ ಒಪ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ ಮತ್ತು ರಹಸ್ಯಮಯನಾದ ನಿನ್ನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತೇನೆ. ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇನೆ; ನಿನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ನನ್ನ ಮುಂದೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ನಿನ್ನ ಪವಿತ್ರ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯಕ್ಕೆ ನನ್ನನ್ನು ಸೆಳೆಯುತ್ತಲೇ ಇರಬೇಕೆಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಪಾಠ ಅರವತ್ತೈದು: ಅತಿಯಾದ ಕಣ್ಣೀರು

ಹಿಂದಿನ ಪಾಠದಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲಾದ ದಿವ್ಯಾನಂದದ ಪರವಶತೆಗಳು ಆತ್ಮವನ್ನು ಎಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿ ಪ್ರಭಾವಿಸುತ್ತವೆ ಎಂದರೆ, ಈಗ ಅದು ಬದಲಾಗಿರುತ್ತದೆ; ದೇವರೊಂದಿಗಿರಲು ಮಾತ್ರ ಬಯಸುತ್ತದೆ, ಅವರಿಂದ ದೂರವಿರುವುದನ್ನು ಸಹಿಸಲಾರದು, ಮರಣಕ್ಕಾಗಿ ಹಾತೊರೆಯುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಪರವಶತೆಯ ಹೊಸ ಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ವರವಾಗಿ ಪಡೆಯುತ್ತದೆ.

ಈ ಉನ್ನತ ಅನುಗ್ರಹಗಳು ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಅವುಗಳನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿದವರನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆಸ್ವಾದಿಸುವ ಬಯಕೆಯನ್ನು ಎಷ್ಟು ತೀವ್ರಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ ಎಂದರೆ, ಜೀವನವು ಯಾತನಾಮಯವಾದರೂ ಮಧುರವಾದ ಹಿಂಸೆಯಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಮರಣಕ್ಕಾಗಿ ಉತ್ಕಟವಾದ ಹಂಬಲವುಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಇಂತಹವಳು, ತಾನು ಕಾಣುವ ಎಲ್ಲವೂ ತನ್ನನ್ನು ದಣಿಸುವ ಈ ಪ್ರವಾಸದ ಬದುಕಿನಿಂದ ತನ್ನನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ಯುವಂತೆ ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ದೇವರನ್ನು ಪದೇ ಪದೇ ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ. ಏಕಾಂತವೊಂದೇ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲ ಬಹಳ ಉಪಶಮನವನ್ನು ತರುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಬೇಗನೆ ಅವಳ ದುಃಖವು ಮರಳುತ್ತದೆ, ಆದರೂ ಆ ದುಃಖವಿಲ್ಲದೆ ಇರುವುದನ್ನೂ ಅವಳು ಸಹಿಸಲಾರಳು. ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಈ ಬಡ ಪುಟ್ಟ ಚಿಟ್ಟೆಗೆ ಶಾಶ್ವತವಾದ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯೇ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅವಳ ಪ್ರೀತಿ ಎಷ್ಟು ಕೋಮಲವಾಗಿದೆ ಎಂದರೆ, ಅತಿ ಸಣ್ಣ ಪ್ರೇರಣೆಯಾದರೂ ಅದು ಜ್ವಾಲೆಯಾಗಿ ಉರಿಯುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಆತ್ಮವು ಹಾರಿಹೋಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ಈ ನಿವಾಸದಲ್ಲಿ ದಿವ್ಯಾನಂದದ ಪರವಶತೆಗಳು ಆಗಾಗ್ಗೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ; ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅವುಗಳನ್ನು ತಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ (VI.VI #1).

ಈ ದಿವ್ಯಾನಂದದ ಪರವಶತೆಗಳು ಆಗಾಗ್ಗೆ ಉಂಟಾಗುವುದರಿಂದಲೂ, ಅವುಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವ ಆತ್ಮದ ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕೆ ಅವು ಮೀರಿರುವುದರಿಂದಲೂ, ಈ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಮರಣದ ಆನಂದವನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಾ ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ಉಳಿಯಲು ಪದೇ ಪದೇ ಬಯಸುತ್ತಾಳೆ. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಇನ್ನೊಂದು ಆತ್ಮವನ್ನಾದರೂ ರಕ್ಷಿಸಲು ದೇವರು ತನ್ನನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಎಂಬ ನಿರೀಕ್ಷೆಯೊಂದಿಗೆ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೊರಟುಹೋಗಲು ಆತ್ಮವು ಬಯಸುತ್ತದೆ. ಆಗಾಗ್ಗೆ ಉಂಟಾಗುವ ಈ ಪರವಶತೆಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸಂಭವಿಸಿ, ಇತರರು ಆ ಆತ್ಮವನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಲು ಕಾರಣವಾದರೂ, ಅದು ಹೀಗೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಆತ್ಮವು ತನ್ನ ದಿನನಿತ್ಯದ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವಾಗ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಭಾವಪರವಶವಾಗಿ ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಸುತ್ತದೆ; ತಡೆಹಿಡಿಯಲಾಗದ ಆ ಕಣ್ಣೀರನ್ನು ಇತರರೂ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ. ಇನ್ನು ಕೆಲವು ಸಮಯಗಳಲ್ಲಿ, ಆತ್ಮವು ಎಷ್ಟು ಆನಂದದಿಂದ ತುಂಬಿರುತ್ತದೆಂದರೆ, ನಿರಂತರವಾಗಿ ದೇವರನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಇತರರನ್ನೂ ಇದೇ ಸ್ತುತಿಗೆ ಕರೆತರಲು ಹಂಬಲಿಸುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೇನೂ ಅದಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ದೇವರು ಎಲ್ಲ ಸ್ತುತಿಗೂ ಅರ್ಹರು ಎಂಬ ಅರಿವನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ, ತಾನು ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ದೇವರನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಎಂಬುದೂ ಅದಕ್ಕೆ ತಿಳಿಯದಿರಬಹುದು.

ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಯುವಾಗ, ಅದು ಖಿನ್ನತೆಯಿಂದಲೋ ಹತಾಶೆಯಿಂದಲೋ ಬರುವ ಕಣ್ಣೀರಲ್ಲ. ಅದು ದೇವರ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿ, ಆಳವಾದ ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಆನಂದದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಕಣ್ಣೀರು. ಇತರರು ಹಿಂಸಿಸಿದರೂ, ಆತ್ಮವು ಅದರಿಂದ ಕುಗ್ಗದೆ ದೇವರನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ. ದೇವರ ಆತ್ಮಕ್ಕೂ ಅವರ ಅನುಗ್ರಹದ ಪ್ರೇರಣೆಗಳಿಗೂ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಬದುಕುವ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಅದು ಹೆಚ್ಚೆಚ್ಚಾಗಿ ಅನುಭವಿಸಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತದೆ. ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ದೇವರೊಡನೆ ಇರಬೇಕೆಂಬ ಹಂಬಲವು ಎಷ್ಟು ಬಲವಾಗಿರುತ್ತದೆಂದರೆ, ಈ ಪವಿತ್ರ ಆತ್ಮದ ಗಮನವು ಇಹಲೋಕದಾಚೆಯ ಬದುಕಿನ ಮೇಲೆ ನೆಟ್ಟಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಇತರರು ಸುಲಭವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಬಲ್ಲರು.

ಮನನ: ಪವಿತ್ರ ಕಣ್ಣೀರಿನ ವರವನ್ನು ನೀವು ಎಂದಾದರೂ ಪಡೆದಿದ್ದೀರಾ? ದೇವರಿಂದಲೂ ಅವರ ಅನಂತ ಒಳ್ಳೆಯತನದಿಂದಲೂ ನೀವು ಎಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೀರೆಂದರೆ, ಆನಂದ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯ ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಸಿದ್ದೀರಾ? ಹಾಗಿದ್ದರೆ, ಆ ಅನುಭವವನ್ನು ನಿಮ್ಮೊಳಗೆ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗದಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಸಲಾದ ಆ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಸವಿಯಿರಿ.

ನೀವು ಎಂದಿಗೂ ಅಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿಲ್ಲವಾದರೆ, ಇತರರಿಗೆ ಆಗಿರುವ ಆ ಅನುಭವವನ್ನು ದೂರದಿಂದಲೇ ಮೆಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳಿರಿ ಮತ್ತು ಅಂತಹ ಅನುಭವದ ಬಗ್ಗೆ ವಿಸ್ಮಯಗೊಳ್ಳಲು ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ತೆರೆಯಿರಿ. ದೇವರು ತಮ್ಮನ್ನೇ ನಿಮಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ದಯಪಾಲಿಸಲೆಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿರಿ; ಅವರು ತಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದಾಗ ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಓಡಿಹೋಗಿರಿ.

ಪವಿತ್ರ ಕಣ್ಣೀರು ದೇವರಿಗಾಗಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಹಂಬಲಿಸುವಂತೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುವ ಒಂದು ವರವಾಗಿದೆ. ದೇವರು ನಿಮಗೆ ಈ ವರವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿದಾಗ, ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಷ್ಟೇ ನಿಮಗೆ ಸಾಧ್ಯ. ಅದಕ್ಕೂ ಮೊದಲು, ನಿಮ್ಮ ಮನನ, ಸದ್ಗುಣಮಯ ಜೀವನ ಹಾಗೂ ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿಗೂ ಅವರ ಪವಿತ್ರ ಚಿತ್ತಕ್ಕೂ ಸಲ್ಲಿಸುವ ಪೂರ್ಣಹೃದಯದ ಭಕ್ತಿಯ ಮೂಲಕ ದೇವರಿಗಾಗಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಉತ್ಕಟವಾದ ಹಂಬಲವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಶ್ರಮಿಸಿರಿ.

ಅತ್ಯಂತ ಮಹಿಮೆಯುಳ್ಳ ದೇವರೇ, ದಯಮಾಡಿ ನನ್ನಲ್ಲಿ ನಿಮಗಾಗಿ ಆಳವಾದ ಹಂಬಲವನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸಿರಿ. ನಿಮ್ಮ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯದ ಸ್ಪಷ್ಟ ದರ್ಶನದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ತುಂಬಿಸಿ, ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ನನಗೆ ಪ್ರಕಟಿಸಿರಿ. ನನ್ನ ಹೃದಯವು ನಿಮ್ಮ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಎಷ್ಟು ಉರಿಯಲೆಂದರೆ, ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನಾನು ನಿಮ್ಮತ್ತ ಆಕರ್ಷಿತನಾಗಿ, ನಿಮ್ಮನ್ನೂ ನನ್ನ ಜೀವನಕ್ಕಾಗಿ ನೀವು ಹೊಂದಿರುವ ಚಿತ್ತವನ್ನೂ ಮಾತ್ರ ಹುಡುಕುವಂತಾಗಲಿ. ನಿಮ್ಮ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನಾನು ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಸುವಂತಾಗಲಿ, ನನ್ನ ಪಾಪಗಳಿಗಾಗಿ ಪವಿತ್ರ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪದ ದುಃಖದಿಂದ ತುಂಬುವಂತಾಗಲಿ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮೊಡನೆ ಸದಾಕಾಲ ವಾಸಿಸುವ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ತಲುಪಲು ನನ್ನ ಆತ್ಮದ ಸಕಲ ಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಶ್ರಮಿಸುವಂತಾಗಲಿ.

ಪಾಠ ಅರವತ್ತಾರು: ಪವಿತ್ರ ಮಾನವಸ್ವಭಾವವನ್ನು ತೊರೆಯಬೇಡಿ

ದೇವರು ಒಮ್ಮೆ ಆತ್ಮವನ್ನು ಆಳವಾದ ಧ್ಯಾನದ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಸೆಳೆದುಕೊಂಡು, ಆತ್ಮವು ದೇವರಿಂದ ನೇರವಾಗಿ, ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕವಾಗಿ ತುಂಬಿಸಲ್ಪಡುವ ಅವರ ಜ್ಞಾನವನ್ನೂ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನೂ ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದಾಗ, ಅದೇ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಉಳಿಯಬೇಕೆಂಬ ಪ್ರಲೋಭನೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ತನ್ನ ಪಾಪದ ವಾಸ್ತವಕ್ಕಾಗಲಿ ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿರುವ ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನ ಯಾತನೆಗಳಿಗಾಗಲಿ ಎಂದಿಗೂ ಮರಳಬಾರದೆಂದು ಅದು ಬಯಸಬಹುದು.

ಕೆಲವರು…ನಮ್ಮ ಪ್ರಭು ಒಮ್ಮೆ ತಮ್ಮನ್ನು ಪರಿಪೂರ್ಣ ಧ್ಯಾನದ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಏರಿಸಿದ ಬಳಿಕ, ಅದನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಅಸಾಧ್ಯ; ಆದರೂ ಈ ಸ್ಥಿತಿಯ ಅನುಗ್ರಹವು ಅವರ ಆತ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಎಂತಹ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುತ್ತದೆಂದರೆ, ಕ್ರಿಸ್ತನ ಯಾತನೆ ಮತ್ತು ಜೀವನದ ರಹಸ್ಯಗಳ ಕುರಿತು ಅವರು ಮೊದಲಿನಂತೆ ತರ್ಕಬದ್ಧವಾಗಿ ಚಿಂತಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ (VI.VII #9).

ಈ ನಿವಾಸಸ್ಥಾನಗಳ ಅನುಗ್ರಹಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿರುವ ಆತ್ಮಗಳು ಎಂದಿಗೂ ಮರೆಯಬಾರದೆಂದು ಸಂತ ತೆರೇಸಾ ಬಯಸುವ ಎರಡು ಮುಖ್ಯ ಪಾಠಗಳಿವೆ. ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ಈ ಆತ್ಮವು ತನ್ನ ಹಿಂದಿನ ಪಾಪವನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಮತ್ತು ಈ ಸ್ಮರಣೆಯ ಮೂಲಕ ಒಂದು “ಮಹಾ ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿತ್ವದ ಯಾತನೆ”ಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಬೇಕು. ಆ ಪಾಪಗಳ ಅಪರಾಧಭಾವದಿಂದ ಅದು ಇನ್ನು ನರಳದಿದ್ದರೂ, ಅವುಗಳನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಮರೆಯಬಾರದು. ಆ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿದ ದೇವರ ಕರುಣೆಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ಕೃತಜ್ಞತೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಪವಿತ್ರ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪದ ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಅದು ಬೆಳೆಯಬೇಕು.

ಈ ಪವಿತ್ರ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪದ ದುಃಖವನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರ ಜೊತೆಗೆ, ನಾವು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪವಿತ್ರ ಮಾನವಸ್ವಭಾವದತ್ತ ಮರಳಬೇಕೆಂದು ಸಂತ ತೆರೇಸಾ ದೃಢವಾಗಿ ಶಿಫಾರಸು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನ ಜೀವನ ಮತ್ತು ಯಾತನೆಗಳ ಕುರಿತ ಮನನವು ಈಗ ಮೊದಲ ನಿವಾಸಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿದ್ದುದಕ್ಕಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿದ್ದರೂ, ನಾವು ಅವರ ಭೂಲೋಕದ ಜೀವನವನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಬದಿಗಿಡಬಾರದು; ಅವರ ಮಾನವ ಜೀವನವನ್ನು ಸದಾ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬೇಕು. ಆಳವಾದ ಧ್ಯಾನದ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಪಡೆದ ಬಳಿಕವೂ, ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನ ಯಾತನೆಯ ಕುರಿತ ಮನನಕ್ಕೆ ಮರಳಿದಾಗ ಆತ್ಮದ ಎಲ್ಲ ಶಕ್ತಿಗಳೂ ಅದರಲ್ಲಿ ತೊಡಗುತ್ತವೆ.

ಆತ್ಮವು ಅವರು ಯಾರೆಂಬುದನ್ನೂ, ಅಂತಹ ಭೀಕರ ಯಾತನೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ನಾವು ಅವರನ್ನು ಎಷ್ಟು ಕೃತಘ್ನತೆಯಿಂದ ನಡೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆಂಬುದನ್ನೂ ಸರಳ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡುತ್ತದೆ. ಆಗ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯು, ಬಹುಶಃ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಮೃದುತ್ವದ ಅನುಭವವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಅಷ್ಟು ಉನ್ನತವಾದ ಕರುಣೆಯ ಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ಏನಾದರೂ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತದೆ. ನಮಗಾಗಿ ಅಷ್ಟೆಲ್ಲ ಸಹಿಸಿಕೊಂಡ ಅವರಿಗಾಗಿ ತಾನೂ ಸ್ವಲ್ಪವಾದರೂ ಕಷ್ಟ ಅನುಭವಿಸಲು ಹಂಬಲಿಸುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ಅದು ಇಂತಹ ಚಿಂತನೆಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗುತ್ತದೆ; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಮರಣಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿಶಕ್ತಿಯೂ ತಮ್ಮ ಪಾತ್ರವನ್ನು ವಹಿಸುತ್ತವೆ (VI.VII #14).

ಈ ವಾಸಸ್ಥಾನಗಳ ಧ್ಯಾನಾತ್ಮಕ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಅನುಗ್ರಹಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಈ ಬೋಧನೆಯನ್ನು ನೆನಪಿನಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದು ಬಹಳ ಮುಖ್ಯ. ಕ್ರಿಸ್ತನ ಮಾನವಸ್ವಭಾವದ ಕುರಿತ ಮನನಕ್ಕೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಮರಳುವುದು, ಸುಳ್ಳು ಧ್ಯಾನಾತ್ಮಕ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ತಾನೇ ಸೃಷ್ಟಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವ ಬಲೆಗೆ ಬೀಳದಂತೆ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನೆರವಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಾವು ಜೀವಿಸುವವರೆಗೂ, ಕ್ರಿಸ್ತನ ಕುರಿತು ಮನನ ಮಾಡುತ್ತಾ, ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಅನುಕರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾ, ಅವರ ಮಾನವ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮಗ್ನರಾಗಿರಬೇಕು. ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪವಿತ್ರ ಮಾನವಸ್ವಭಾವದ ಕುರಿತ ಮನನಕ್ಕೆ ಹೀಗೆ ಮರಳುವುದಕ್ಕೂ ಮೊದಲ ಮೂರು ವಾಸಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿನ ಮನನಕ್ಕೂ ಇರುವ ಏಕೈಕ ವ್ಯತ್ಯಾಸವೆಂದರೆ, ಇಲ್ಲಿ ಬುದ್ಧಿ, ಸ್ಮರಣೆ ಮತ್ತು ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಗಳು ಕ್ರಿಸ್ತನ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಅಂತರ್ಮುಖವಾದ ಮತ್ತು ಧ್ಯಾನಾತ್ಮಕವಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುವಂತೆ ತೋರುತ್ತವೆ; ಬಾಹ್ಯವಾಗಿ ಅಲ್ಲ, ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ದೇವರೊಡನೆ ಸಂಬಂಧ ಬೆಳೆಸಲು ಅವು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತವೆ.

ಆತ್ಮಾವಲೋಕನ: ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪವಿತ್ರ ಮಾನವಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಲು ಮತ್ತು ಅದರ ಕುರಿತು ಮನನ ಮಾಡಲು ನೀವು ಬದ್ಧರಾಗಿದ್ದೀರಾ? ನೀವು ಅವರಿಗಾಗಿ ಹಂಬಲಿಸುತ್ತಾ, ಅವರೊಡನೆ, ಅವರಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಅವರ ಮೂಲಕ ಜೀವಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದೀರಾ? ಹಾಗಿದ್ದರೆ, ಕ್ರಿಸ್ತನ ಭೂಲೋಕದ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಮರಳಲು ಎಂದಿಗೂ ಬೇಸರಪಡಬೇಡಿ. ಅವರ ಮನುಷ್ಯಾವತಾರ ಮತ್ತು ಜನನ, ಅವರ ಬೋಧನೆ ಮತ್ತು ಅದ್ಭುತಗಳು, ಅದರಲ್ಲೂ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅವರ ಯಾತನೆ, ಮರಣ ಮತ್ತು ಪುನರುತ್ಥಾನದ ಕುರಿತು ಚಿಂತಿಸಿ.

ಕ್ರಿಸ್ತನ ಮಾನವಸ್ವಭಾವದ ಕುರಿತು ನೀವು ಎಷ್ಟು ಬಾರಿ ಮನನ ಮಾಡುತ್ತೀರಿ? ಅವರ ಯಾತನೆಯ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ನೀವು ಎಷ್ಟು ಬಾರಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತೀರಿ? ಇಂದು ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯವನ್ನು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಜೀವನದ ಯಾವುದಾದರೊಂದು ಅಂಶದ ಕುರಿತು ಮನನ ಮಾಡಲು ಮೀಸಲಿಡಿ. ಸಂತ ತೆರೇಸಾ ಅವರು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಯೇಸು ಅನುಭವಿಸಿದ ಪ್ರಾಣವೇದನೆಯ ಕುರಿತು ಮನನ ಮಾಡಲು ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಆ ಮನನದತ್ತ ತಿರುಗಿ. ಅದರ ಅರ್ಥವನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ. ಆ ರಾತ್ರಿ ಯೇಸು ಅನುಭವಿಸಿದ ಯಾತನೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಯತ್ನಿಸಿ. ಅವರ ಆತ್ಮವನ್ನೇ, ಅವರ ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು, ಅವರ ಹಂಬಲವನ್ನು, ಅವರ ಬಯಕೆಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿ.

ಧ್ಯಾನಾತ್ಮಕ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ವರವು ನಿಮಗೆ ಸ್ವಲ್ಪಮಟ್ಟಿಗಾದರೂ ಅಥವಾ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಟ್ಟಿಗಾದರೂ ಅನುಗ್ರಹವಾಗಿ ದೊರೆತಿದ್ದರೆ, ಆ ವರವು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಅಹಂಕಾರದತ್ತ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಲು ಬಿಡಬೇಡಿ. ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನ ಜೀವನದ ಕುರಿತು ಮನನ ಮಾಡುವ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ನೀವು ಎಂದಾದರೂ ಮೀರಿದ್ದೀರಿ ಎಂದು ಭಾವಿಸಬೇಡಿ. ಮನನ ಮಾಡಿ, ಚಿಂತಿಸಿ, ಆತ್ಮಾವಲೋಕನ ಮಾಡಿ, ಮತ್ತು ಅವರು ಯಾರೆಂದು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಿ. ಇದನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಮಾಡಿ. ದೇವರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಇನ್ನೂ ಆಳವಾದ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಸೆಳೆಯಲು ಬಯಸಿದರೆ, ಅವರಿಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡಿ. ಆದರೆ ಅವರು ಹಾಗೆ ಮಾಡುವರೆಂದು ಎಂದಿಗೂ ಪೂರ್ವಭಾವಿಯಾಗಿ ಭಾವಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ. ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಂತರೂ ಪ್ರತಿದಿನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಅತ್ಯಂತ ಸರಳ ರೂಪಗಳಿಗೆ ಮರಳಲು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರು. ನೀವೂ ಹಾಗೆಯೇ ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೀರಿ.

ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪವಿತ್ರ ಮಾನವಸ್ವಭಾವವೇ, ನಾನು ಸದಾ ನಿನ್ನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾ, ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಾ, ಪ್ರತಿದಿನ ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಮರಳುವಂತಾಗಲಿ. ನಿನ್ನ ಕುರಿತು ಮನನ ಮಾಡಲು ನಾನು ಎಂದಿಗೂ ಬೇಸರಪಡದಿರಲಿ. ನಿನ್ನನ್ನು ಸದಾ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲು, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ದಿಟ್ಟಿಸಲು ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಹೆಜ್ಜೆಜಾಡಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯಲು ನನಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲೆಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೇನೆ. ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪವಿತ್ರ ಮಾನವಸ್ವಭಾವವೇ, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇನೆ. ಪ್ರತಿದಿನ ನಿನ್ನನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿಸಲು ನನಗೆ ನೆರವಾಗು.

ಪಾಠ ಅರವತ್ತೇಳು: ಪಾಪದ ಆಳವಾದ ಅರಿವು

ಈ ವಾಸಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಆತ್ಮವು ಅನೇಕ ವಿಶೇಷ ವರಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ. ನೀಡಲಾಗುವ ಅನುಗ್ರಹಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುನ್ನತವಾದವುಗಳು, ಮಾನವ ತರ್ಕಬುದ್ಧಿ ಅಥವಾ ಕಲ್ಪನೆಯ ಬಳಕೆಯಿಲ್ಲದೆ, ದೇವರ ಮೂಲಸ್ವರೂಪದೊಡನೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ನೇರವಾದ ಮುಖಾಮುಖಿಯ ಮೂಲಕ ದೊರೆಯುತ್ತವೆ. ಈ ಅನೇಕ ಬಗೆಯ ಅನುಗ್ರಹಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಮಾರ್ಗವೆಂದರೆ, ಅವು ಉಂಟುಮಾಡುವ ಪರಿಣಾಮಗಳಿಗೆ ಗಮನಕೊಡುವುದು.

ಈ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರುವ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ದೇವರು ತೋರಿಸುವ ವಿವಿಧ ವಿಶೇಷ ಅನುಗ್ರಹಗಳು ಯಾವುವು ಎಂಬುದನ್ನು (ಸ್ವತಃ ನನಗೆ ಅವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದಿರುವಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ) ನಿಮಗೆ ಕಲಿಸಲು ಮಾತ್ರ ನಾನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ; ಇದರಿಂದ ನೀವು ಅವುಗಳ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನೂ ಅವು ಉಂಟುಮಾಡುವ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನೂ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು (VI.X #1).

ಇಲ್ಲಿ ನೀಡಲಾಗುವ ಒಂದು ಅನುಗ್ರಹವೆಂದರೆ ಪಾಪದ ಕುರಿತು ಆಳವಾದ ಅರಿವು. ಹಿಂದಿನ ವಾಸಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ತನ್ನ ಪಾಪದ ಕುರಿತು ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಡುವಾಗ, ತನ್ನ ಪಾಪದ ಕೇವಲ ಅಲ್ಪ ನೋಟವನ್ನಷ್ಟೇ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ದೇವರ ಕರುಣೆ ಮತ್ತು ಕ್ಷಮೆಯನ್ನು ಬೇಡುವಂತೆ ನೆರವಾಗಲು ಈ ಅಲ್ಪ ನೋಟವೇ ಸಾಕಾಗುತ್ತದೆ; ಆತನು ಅವುಗಳನ್ನು ಬೇಡುತ್ತಾನೆ ಕೂಡ. ಆದರೆ ಹಿಂದಿನ ವಾಸಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ, ದೇವರು ತನ್ನ ಪಾಪವನ್ನು ನೋಡುವಂತೆ ನೋಡಲು ಆತ್ಮವು ಸಾಕಷ್ಟು ಬಲಶಾಲಿಯಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಈ ಆರನೆಯ ವಾಸಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ದೇವರು ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ತಮ್ಮ ಮೂಲಸ್ವರೂಪದ ದರ್ಶನವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ; ಚಿತ್ರಗಳ ಮೂಲಕವಲ್ಲ, ನಿಗೂಢವಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನೇರವಾಗಿ ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಅತ್ಯುನ್ನತವಾದ ಬೌದ್ಧಿಕ ದರ್ಶನದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬರುವ ಈ ಪ್ರಬಲ ಸಂವಹನವು ದೇವರ ಮೂಲಸ್ವರೂಪವನ್ನೇ, ಅವರ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನೇ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬೆರಗುಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ, ತನ್ನ ಆತ್ಮವನ್ನೂ ತನ್ನ ಪಾಪಗಳನ್ನೂ ದೇವರು ನೋಡುವಂತೆಯೇ ನೋಡಲು ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.

ದೇವರ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಒಳಿತಿನ ಸತ್ಯದ ಈ ಉನ್ನತ ಬೌದ್ಧಿಕ ದರ್ಶನವು, ಆತ್ಮಗಳ ದೀನಾವಸ್ಥೆಯ ಸತ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ, “ಎಲ್ಲ ಮಾನವರೂ ಸುಳ್ಳುಗಾರರು” ಎಂಬುದನ್ನು ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಕಲಿಸುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲ ಜನರೂ ಸುಳ್ಳುಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ನಾವು ಸತ್ಯವೆಂದು ಕರೆಯುವುದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಕಲ್ಪನೆಯಷ್ಟೇ. ದೇವರ ಮೂಲಸ್ವರೂಪದ ಈ ಹೊಸ ದರ್ಶನದಿಂದ ಮಾತ್ರ, ಹಿಂದೆ ಪಾಪಕ್ಕಾಗಿ ತಾನು ಪಟ್ಟ ದುಃಖವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅಪರ್ಯಾಪ್ತವಾಗಿತ್ತೆಂದು ಆತ್ಮವು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತದೆ.

ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ನೀಡಲಾಗುವ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಗ್ರಹಿಕೆಯ ವರಗಳು ಎಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿವೆಯೆಂದರೆ, ತನ್ನ ಕುರಿತ ಈ ಹೊಸ ಅರಿವಿನ ಮೂಲಕವೂ ದೇವರ ಕುರಿತ ಅರಿವಿನ ಮೂಲಕವೂ ಆತ್ಮವು ಹೊಸ ಮಟ್ಟದ ದೀನತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ. ತನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಅತ್ಯಂತ ಆಳದವರೆಗೂ ವಿನಮ್ರಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ಆತ್ಮವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೊಸ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಸಲು ಮುಕ್ತವಾಗುತ್ತದೆ. ದೇವರ ಹೃದಯದ ಅತ್ಯಂತ ಆಳದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅದು ಪ್ರೀತಿಸಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತದೆ. ದೇವರು ನಮಗೆ ನಿರ್ಮಲ ಕರುಣೆಯನ್ನು ತೋರಿದಂತೆಯೇ, ಆತ್ಮವೂ ಇತರರಿಗೆ ದೇವರ ನಿರ್ಮಲ ಕರುಣೆಯನ್ನು ತೋರಿಸಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತದೆ. ಒಬ್ಬರ ಆತ್ಮದೊಳಗಿನ ಕರುಣೆಯ ಈ ಅಗಾಧ ಆಳವೇ, ಏಳನೆಯ ವಾಸಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ದೊರೆಯುವ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ವಿವಾಹದ ವರಕ್ಕೆ ನೇರವಾದ ಸಿದ್ಧತೆಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಮನನ: ದೇವರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಆತ್ಮವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ದೇವರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೋಡುವಾಗ ಅವರಿಗೆ ಏನು ಕಾಣುತ್ತದೆ? ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲು, ಅವರು ಪರಿಪೂರ್ಣ ಕರುಣೆಯಿಂದ ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಲಾಗದು. ಆದರೆ ಅವರು ಪರಿಪೂರ್ಣ ಕರುಣೆಯಿಂದ ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೋಡುವಾಗ, ನಿಮ್ಮೊಳಗಿನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪಾಪವನ್ನೂ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ; ನಿಮ್ಮ ಪಾಪ ಮತ್ತು ಪತನಗೊಂಡ ನಿಮ್ಮ ಮಾನವ ಸ್ವಭಾವವು ಉಂಟುಮಾಡಿರುವ ಅವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ; ನಿಮ್ಮ ಆತ್ಮವನ್ನು ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರಿತು ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ಕಾಣುವ ಎಲ್ಲದರ ಹೊರತಾಗಿಯೂ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಾರೆ.

ನೀವು ದೇವರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹೊಂದುವವರೆಗೆ ನಿಮ್ಮನ್ನೇ ನೀವು ಎಂದಿಗೂ ಅರಿಯಲಾರಿರಿ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಪಾಪವನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಾರಿರಿ ಎಂಬುದು ನಿಮಗೆ ತಿಳಿದಿದೆಯೇ? ಈ ವರಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ. ಪ್ರಜ್ಞೆ, ತಿಳಿವಳಿಕೆ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನ ಎಂಬ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ವರಗಳಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ. ದೇವರ ಮನಸ್ಸು ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆವರಿಸಲಿ ಮತ್ತು ಅವರ ಆಲೋಚನೆಗಳು ನಿಮ್ಮ ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ಪರಿವರ್ತಿಸಲಿ ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ. ಇಂತಹ ವರವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯ; ದೇವರು ಅದನ್ನು ನೀಡಲು ಆರಿಸಿಕೊಂಡಾಗ ಮಾತ್ರ ಅದು ನೀಡಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ದೇವರು ನಿಮಗೆ ನೀಡಲು ಅಷ್ಟೊಂದು ಆಳವಾಗಿ ಬಯಸುವುದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ನೀವು ಹೆಚ್ಚುಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಸಿದ್ಧರಾಗುವಂತೆ, ನಿಮ್ಮನ್ನು ಅವರಿಗೆ ತೆರೆದಿಡುತ್ತಲೇ ಇರಿ.

ಪರಿಪೂರ್ಣ ಪ್ರಜ್ಞೆಯ ದೇವರೇ, ನೀವು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಲ್ಲಿರಿ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಾಣುತ್ತೀರಿ. ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬಲ್ಲಿರಿ. ನಾನು ನನ್ನನ್ನು ಅರಿತಿರುವುದಕ್ಕಿಂತ ಅನಂತವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚು ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ಅರಿತಿದ್ದೀರಿ. ನೀವು ನನ್ನ ಆತ್ಮವನ್ನು ಅರಿತಿರುವಂತೆಯೇ ನಾನೂ ಅದನ್ನು ಅರಿಯುವಂತೆ, ದಯವಿಟ್ಟು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಿಮಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತೆರೆಯಿರಿ. ನನ್ನ ಪಾಪವನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಲು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ತೊಳೆದುಹಾಕುವ ಕರುಣೆಯನ್ನು ಕಾಣಲು ನನಗೆ ಸಹಾಯಮಾಡಿ. ಹೀಗೆ ಮಾಡುವಾಗ, ಎಲ್ಲ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನಾನು ನಿಮಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಕೃತಜ್ಞನಾಗಿರುವಂತೆ, ನನ್ನಲ್ಲಿ ದೀನತೆಯ ವರವು ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳವಾಗಲೆಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಪಾಠ ಅರವತ್ತೆಂಟು: ಪ್ರೇಮದ ಬಾಣ

ದೇವರು ಆತ್ಮದ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಅತ್ಯಂತ ಆಳದ ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಸ್ವರೂಪವನ್ನೇ ಪ್ರಕಟಿಸಿದಾಗ, ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ದೊರೆಯುವ ಕೊನೆಯ ಒಂದು ಪ್ರಬಲ ಅನುಭವವನ್ನು ವರ್ಣಿಸುವ ಮೂಲಕ ಸಂತ ತೆರೇಸಾ ಆರನೆಯ ನಿವಾಸಗಳ ವಿವರಣೆಯನ್ನು ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಆತ್ಮವು ಹೀಗೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಉರಿಯುತ್ತಿರುವಾಗ, ಮರಣವು ಬರಲು ಹೇಗೆ ತಡಮಾಡುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದರ ಕುರಿತ ಒಂದು ಕ್ಷಣಿಕ ಆಲೋಚನೆಯಿಂದಲೋ ಆಡಿದ ಮಾತಿನಿಂದಲೋ, ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಉರಿಯುವ ಬಾಣವೊಂದು ತಗುಲಿದಂತೆ ಹೊಡೆತ ಬೀಳುವುದು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ; ಅದು ಹೇಗೆ ಅಥವಾ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಅದಕ್ಕೆ ತಿಳಿಯದು…ಆತ್ಮದ ಅತ್ಯಂತ ಆಳದಲ್ಲಿಯೂ ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿಯೂ ಈ ಸಿಡಿಲು ತನ್ನ ವೇಗದ ಚಲನೆಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಸ್ವಭಾವದ ಲೌಕಿಕ ಭಾಗವನ್ನೆಲ್ಲ ಪುಡಿಗೈಯುತ್ತದೆ. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವವೇ ನಮಗೆ ನೆನಪಿರುವುದಿಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಆತ್ಮದ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಗಳು ಎಷ್ಟೊಂದು ಬಂಧಿತವಾಗುತ್ತವೆ ಎಂದರೆ, ನಮ್ಮ ಯಾತನೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಬೇರೆ ಯಾವ ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನೂ ಅವು ಮಾಡಲಾರವು. ನಾನು ಅತಿಶಯೋಕ್ತಿಯಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಬೇಡಿ; ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ವರ್ಣಿಸಲಸಾಧ್ಯವಾದ ಈ ಘಟನೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮಾತುಗಳು ಸಾಲುವುದಿಲ್ಲ (VI.XI #2).

ದೇವರಿಂದ ಬರುವ ಈ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಂವಹನವು ಕೆಲವೇ ಗಂಟೆಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅದು ಕೇವಲ ಹದಿನೈದು ನಿಮಿಷಗಳವರೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಇರುತ್ತದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಅದನ್ನು ತಾಳಿಕೊಳ್ಳಲು ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಆ ಅನುಭವವು ಎಷ್ಟು ಗಾಢವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂದರೆ, ನಂತರದ ಹಲವು ದಿನಗಳವರೆಗೆ ಅದು ದೇಹದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಭಾಗದ ಮೇಲೂ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತದೆ. ದೇಹದ ಎಲ್ಲಾ ಕೀಲುಗಳೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕಳಚಿಕೊಂಡಂತಾಗುತ್ತವೆ; ಆದರೂ ನೋವು ದೇಹದಲ್ಲಿ ಅನುಭವವಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಅದು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಕಟವನ್ನು ತಾಳಬಲ್ಲ ಚೈತನ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಅನುಭವವಾಗುತ್ತದೆ. ಆ ಯಾತನೆಯು ವರ್ಣನೆಗೆ ನಿಲುಕದು; ಆದರೆ ಈ ಉರಿಯುವ ಬಾಣದಿಂದ ದೊರೆಯುವ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪ್ರಯೋಜನಗಳು ಅನುಭವಿಸಿದ ಯಾವುದೇ ನೋವಿಗಿಂತಲೂ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡವು. ಅದು ಒಂದು ಹನಿ ನೀರಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಸಾಗರದಂತಿದೆ.

ಈ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಯಾತನೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಒಂಟಿತನವಾಗಿದೆ. ಈ ಲೋಕದ ಪ್ರತಿಯೊಂದರಿಂದಲೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅನಾಸಕ್ತವಾಗಿದ್ದರೂ, ಮುಂದಿನ ಲೋಕವನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿರುವುದರಿಂದ ಇದು ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಆತ್ಮವು ಈ ಎರಡು ಲೋಕಗಳ ನಡುವೆ ತೂಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಇರುತ್ತದೆ; ಎರಡರಲ್ಲಿ ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸೇರದೆ, ಮಧ್ಯಂತರ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದು, ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸತ್ತು ದೇವರಲ್ಲಿಯೇ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಹಂಬಲಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಯಾತನೆಗಳು ತೀವ್ರವಾಗಿದ್ದರೂ, ಆತ್ಮವನ್ನು ಏಳನೆಯ ನಿವಾಸಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುವ ಮಹಿಮಾಮಯ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತವೆ. ಅಲ್ಲಿ ಅದು ದೈವಿಕ ವಿವಾಹವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ದೇವರೊಂದಿಗಿನ ತನ್ನ ಐಕ್ಯವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.

ಈ ಬೌದ್ಧಿಕ ದರ್ಶನವನ್ನೂ ಅದರೊಂದಿಗೆ ಬರುವ ಆತ್ಮದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಯಾತನೆಗಳನ್ನೂ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ಬಳಿಕ, ಸೂಕ್ತ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇವರು ಮತ್ತೊಂದು ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಅದು ಎಷ್ಟು ಪ್ರಬಲವಾದ ಸಾಂತ್ವನವೆಂದರೆ, ಅದು ಯಾತನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆತು, ಜೀವನದ ಉಳಿದ ಅವಧಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಅವುಗಳನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಆತ್ಮವನ್ನು ಸಮರ್ಥಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ಸಾಂತ್ವನದೊಂದಿಗೆ, ದೇವರ ಚಿತ್ತವು ಹಾಗಿದ್ದರೆ, ಆತ್ಮವು ಸಾವಿರ ಜನ್ಮಗಳವರೆಗೆ ಅಥವಾ ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಸಂಕಟಪಡುತ್ತದೆ. ಈ ಅಂತಿಮ ಅನುಗ್ರಹಗಳೇ ಈಗ ಆತ್ಮವನ್ನು ಅದರ ಕೊನೆಯ ನಿವಾಸಕ್ಕಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿವೆ.

ಮನನ: ದೇವರಿಂದ ಬರುವ ಈ “ಉರಿಯುವ ಬಾಣ”ವನ್ನು ನೀವು ಎಂದಾದರೂ ಅನುಭವಿಸಿದ್ದರೆ, ಆ ಅನುಭವವನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ವಿವರಿಸಲಾಗದು ಎಂಬ ಸಂತ ತೆರೇಸಾರ ಮಾತನ್ನು ನೀವು ಬಹುಶಃ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವಿರಿ. ಕೆಲವೇ ಜನರು ಇದನ್ನು ಅನುಭವಿಸಬಹುದಾದರೂ, ಇದು ಸಾಧ್ಯವೆಂದು ತಿಳಿಯಿರಿ. ಏಳನೆಯ ನಿವಾಸದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ವಿವಾಹಕ್ಕಾಗಿ ಅಂತಿಮ ಸಿದ್ಧತೆಯಾಗಿ ನೀಡಲ್ಪಡುವ ಈ ವರವು ನಿಮ್ಮ ಕೈಗೆಟುಕದಂಥದ್ದಲ್ಲ. ನಿಜ, ಅದು ದೇವರ ವರವಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಬರಬಲ್ಲದು; ಆದರೆ ಅದನ್ನು ನೀಡಲು ದೇವರು ಆಳವಾಗಿ ಬಯಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಯಿರಿ.

ನೀವು ಪವಿತ್ರರಾಗಿರಬೇಕೆಂದು ದೇವರು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ಸತ್ಯವನ್ನು ಮನನಮಾಡಿ. ಅವರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸಂತರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ಪಾವಿತ್ರ್ಯದ ಈ ಆಳವನ್ನು ತಲುಪಲು ಸಾಧ್ಯ ಎಂಬುದನ್ನೂ ಮನನಮಾಡಿ. ದೇವರು ನಿಮ್ಮ ಆತ್ಮವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಮ್ಮದಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು, ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪರಿವರ್ತಿಸಲು ಮತ್ತು ತಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಒಂದಾಗಿಸಲು ನೀವು ಅವಕಾಶ ನೀಡುವುದು ಸಾಧ್ಯ. ಇದನ್ನು ನೀವು ನಂಬುತ್ತೀರಾ?

ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ಸಾಧಿಸುವುದು ಅಸಾಧ್ಯವೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಲೇ ನಾವು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಜೀವನ ಸಾಗಿಸುತ್ತೇವೆ. ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಮಾತ್ರ ಅದನ್ನು ಸಾಧಿಸುವುದು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಅಸಾಧ್ಯ. ಆದರೆ ದೇವರಿಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಸಾಧ್ಯ. ಇದನ್ನು ನಂಬಿರಿ. ಈ ಸತ್ಯವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿರಿ. ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಈ ಪಯಣಕ್ಕೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿರಿ. ನಿಮ್ಮ ಆತ್ಮದ ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿ ಈ ಅಗ್ನಿಮಯ ಬಾಣದ ವರವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿರಿ. ಈ ವರವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಿದ್ಧರಾಗಿ, ಹೀಗೆ ಏಳನೆಯ ವಾಸಸ್ಥಾನದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ವಿವಾಹವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವವರೆಗೂ ದೇವರನ್ನು ಅರಸುವುದನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಡಿರಿ.

ಸಕಲ ಪಾವಿತ್ರ್ಯದ ಕರ್ತನೇ, ನೀವೇ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆ. ನೀವೇ ಪವಿತ್ರತೆ. ನೀವೇ ಎಲ್ಲರ ಅನಂತ ದೇವರು. ದಯವಿಟ್ಟು ನನ್ನನ್ನು ನಿಮ್ಮ ದಿವ್ಯ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯದೊಳಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸೆಳೆದುಕೊಳ್ಳಿರಿ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪಾಪದಿಂದಲೂ ನನ್ನನ್ನು ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಿರಿ. ನನ್ನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದೋಷವನ್ನೂ ಗುಣಪಡಿಸಿರಿ. ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆವರಿಸಿಕೊಳ್ಳಿರಿ. ನಿಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಸಾಗುವ ಪಯಣದಲ್ಲಿ ನಾನು ಎಂದಿಗೂ ದಣಿಯದಂತೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೇನೆ; ಹೀಗೆ ನಾನು ನನ್ನ ಆತ್ಮದ ಅತ್ಯಂತ ಒಳಗಿನ ವಾಸಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ನೆಲೆಸುವಂತಾಗಲಿ.

ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಪರಮಪವಿತ್ರ ತ್ರಿತ್ವವೇ, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇನೆ, ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ, ನನ್ನ ಜೀವನವನ್ನು ನಿನಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ.

ವಿಷಯಸೂಚಿ

ಈ ಪುಟವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಿ:

ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಯ್ಕೆಗಳು