ሰባተኛው ማደሪያ

መንፈሳዊ ጋብቻ

ትምህርት ስልሳ ዘጠኝ፦ ሁለተኛ ሰማይ

ሰማይ ምን ይመስላል? ብዙዎች ይህ ጥያቄ መልስ ሊያገኝ የሚችለው ከሞትና ከመንጽሔ በኋላ፣ በእግዚአብሔር ምሕረት ወደ ፍጹም ብፅዕና የሚሰጠው የእግዚአብሔር ፊት ለፊት ራእይ ስንገባ ብቻ እንደሆነ ያስባሉ። ነገር ግን ገና በምድር ላይ እያለን ሰማይ ምን እንደሚመስል ማወቅ ይቻላልን? ቅድስት ቴሬዛ እንደምትለው፣ ነፍስ ወደ ሰባተኛው ማደሪያ ስትገባ፣ ወደ «ሁለተኛ ሰማይ» ትገባለች።

ጌታችን በመንፈስ ሙሽራው አድርጎ የወሰዳት ይህች ነፍስ፣ እርሱን በመናፈቋ ምክንያት ቀድሞ ለተቀበለችውና አሁንም እየተቀበለች ላለችው መከራ ሊራራላት በወደደ ጊዜ፣ ሰማያዊውን ጋብቻ ወደ ፍጻሜ ከማድረሱ በፊት፣ ወደዚህ ወደ ራሱ ማደሪያ፣ ማለትም እርሱ ወዳለበት ክፍል ያስገባታል። ይህ ሰባተኛው ማደሪያ [የመኖሪያ ስፍራ] ነው፤ ምክንያቱም በሰማይ ማደሪያ እንዳለው ሁሉ፣ በነፍስ ውስጥም ማደሪያ አለው። በዚያም ከእርሱ በቀር ሌላ ማንም ሊያድር አይችልም፤ ይህም ሁለተኛ ሰማይ ሊባል ይችላል (VII.I #3)።

ሰማይ የእግዚአብሔር ማደሪያ ነው። የመለኮቱ ሙላት የሚገኝበትና ፈጽመው የነጹ ነፍሳት ፍጹም ብፅዕና በሚሰጠው ራእይ እግዚአብሔርን ፊት ለፊት የሚያዩበት ነው። ሰባተኛው ማደሪያ ግን በእያንዳንዷ ነፍስ ጥልቅ ውስጥ እግዚአብሔር በሙላቱ የሚያድርበት አንድ ክፍል ብቻ ነው። ነፍስ ወደዚያ ስትገባ፣ የእግዚአብሔር ሙላት በዚያ ስለሚያድር፣ ወደ ሁለተኛ ሰማይ ትገባለች። ይህ ከሞት በኋላ ለዘላለም ከምንደሰትበት፣ ፍጹም ብፅዕና ከሚሰጠው የእግዚአብሔር ፊት ለፊት ራእይ ጋር አንድ ባይሆንም፣ ነፍስ በዚህ ምድር ላይ ሳለች ሊኖራት በሚችለው እጅግ የተሟላ አንድነት ከእግዚአብሔር ጋር ስለምትዋሐድ፣ በዚህ መልኩ ሁለተኛ ሰማይ ነው።

ለማሰላሰል፦ ሰማይን ጎብኝተህ ምን እንደሚመስል ማወቅ ብትችል ብለህ ተመኝተህ ታውቃለህን? እውነቱ ግን ይህን በአንድ መልኩ ማድረግ ትችላለህ። ወደ ሰባተኛው ማደሪያ በመግባት፣ በውስጥህ የሚያድረው እግዚአብሔር ወደሚገኝበት የሕልውናው ሙላት ትገባለህ።

ምናልባት ገና በነፍስህ ውስጥ ወዳለው ወደዚህ ሁለተኛ ሰማይ አልገባህም። ምናልባት ገና በጉዞ ላይ ነህ። ነገር ግን እንዲህ ያለ ስፍራ በዚህ ዓለም ውስጥ መኖሩን ማወቃችን፣ በተስፋ ብቻ ሳይሆን፣ ይህን ከእግዚአብሔር ጋር ያለ አንድነት ማግኘት እንደሚቻል በመተማመንም ሊሞላን ይገባል። እግዚአብሔር እያንዳንዱ ሰው በዚህ ሕይወት ዘመን ወደዚህ ማደሪያ እንዲገባ ይፈልጋል። ሁላችንም ወደዚያ እንድንገባ፣ በዚያም እንድንኖር፣ እርሱ ፍጹም ብፅዕና ወደሚሰጠው የፊት ለፊት ራእዩ፣ ወደ «መጀመሪያው» ሰማይ እስኪወስደን ድረስም በዚያ እንድንጸና ይሻል።

በውስጥህ ወዳለው ወደዚህ ሰማይ መግባት እንደምትችል ምን ያህል እርግጠኛ ነህ? ይህን ማድረግ እንደምትችል ትጠራጠራለህን? ሊደረስበት የማይቻል ይመስልሃልን? ሐሳብህ ይህ ከሆነ፣ እነዚህን ሐሳቦች በጽኑ አስወግዳቸው። በራሳችን ጥረት መግባት ባንችልም፣ እግዚአብሔር በዚያ እንድንሆን ይፈልጋል፤ ነፍሶቻችን ፈጽመው ከነጹ በኋላ፣ ለጥሪው ሙሉ ምላሽ ስንሰጥም ይቀበለናል። ብዙ ጸሎት፣ የማያቋርጡ የንስሐ ተግባራት፣ የፍቅር ሥራዎችና በበጎ ምግባር ማደግ ወደ በሩ ይመሩናል። በበሩ ፊት ስንደርስ፣ ጌታችን እንደሚከፍትልንና ወደ ውስጥ እንደሚቀበለን እርግጠኞች መሆን እንችላለን።

የሰማይና የምድር ጌታ ሆይ፣ በዘላለማዊው የሰማይ ስፍራ በሙላትህ ታድራለህ። በራሴ ነፍስ ጥልቅ ውስጥም በሙላትህ ታድራለህ። እባክህ፣ ወደዚህ የነፍሴ ማዕከላዊ ማደሪያ ይበልጥ ወደ ውስጥ ሳበኝ፤ በውስጤ ወዳለው ወደዚህ ሁለተኛ ሰማይ ገብቼ፣ እስከምሞትበት ቀን ድረስ በዚያ እኖር ዘንድም በሩን ክፈትልኝ።

በውስጤ የምታድሪ እጅግ ቅድስት ሥላሴ ሆይ፣ እወድሻለሁ፣ በአንቺ እታመናለሁ፣ ሕይወቴን ለአንቺ አስረክባለሁ።

ትምህርት ሰባ፦ የመገኘት አዳራሽ

በቀደሙት ማደሪያዎች፣ ነፍስ የአንድነት ጸሎትንና ከራስ የመውጣት መንፈሳዊ ተመስጦን አጣጥማ ነበር። በእነዚያ የአንድነት ቅጽበቶች፣ አእምሮና ምናብ ማየት አይችሉም ነበር። ከእግዚአብሔር ጋር ወደ አንድነት የገባው መንፈስ ብቻ ነበር። በዚህ ማደሪያ ግን፣ ነፍስ «እርሱ ወዳለበት ክፍል» ትገባለች፤ ሁሉንም የነፍሷን ችሎታዎች ሙሉ በሙሉ መጠቀም እየቻለችም፣ የእግዚአብሔር ውበት ይገለጥላታል። መንፈስ፣ በአእምሮ በሚገለጥ ራእይ፣ በሦስት አካላት አንድ የሆነውን እግዚአብሔር በክብሩና በሕላዌው ሙላት ያያል።

እጅግ የተባረከችው ሥላሴ ሦስቱ አካላት፣ እውነት በምሥጢራዊ ሁኔታ በመገለጡ፣ ራሳቸውን ይገልጣሉ፤ ከዚህ በፊትም፣ እጅግ እንደሚያንጸባርቅ የብርሃን ደመና በመንፈስ ላይ የሚያበራ ብርሃን ይገለጣል። ሦስቱ አካላት እርስ በርሳቸው የተለዩ ናቸው፤ ሦስቱ አንድ ባሕርይ፣ አንድ ኃይልና አንድ ዕውቀት እንዳላቸው፣ አንድ እግዚአብሔርም እንደሆኑ እውነቱን በእርግጠኝነት እንድታውቅ የሚያደርግ እጅግ የላቀ ዕውቀት በነፍስ ውስጥ ይፈስሳል። ስለዚህ፣ እኛ እንደ እምነት ትምህርት የምንቀበለውን፣ ነፍስ አሁን፣ ለማለት ያህል፣ በማየት ትረዳዋለች። ይሁን እንጂ ይህ በምናብ የሚታይ ራእይ ስላልሆነ፣ ቅድስት ሥላሴን የምታየው በሥጋ ዓይኖችም ሆነ በነፍስ ዓይኖች አይደለም። በዚህ ስፍራ ሦስቱም አካላት ራሳቸውን ለነፍስ ያካፍላሉ፣ ያነጋግሯታል፤ ጌታችንም በወንጌል፣ እርሱና አብ እና መንፈስ ቅዱስ፣ እርሱን ወደምትወድና ትእዛዛቱን ወደምትጠብቅ ነፍስ መጥተው ማደሪያቸውን በእርሷ ዘንድ እንደሚያደርጉ የተናገረውን ቃል እንድትረዳ ያደርጓታል (VII.I #9)።

እንዴት ያለ ከፍ ያለ ስጦታ ነው! በሕይወታችን ሁሉ ጸሎተ ሃይማኖትን እንጸልያለን፣ በሦስት አካላት አንድ በሆነው እግዚአብሔር ያለንን እምነት እንመሰክራለን፣ በጸሎትም በሚሰጡን ብዙ የጸጋ ስጦታዎች አማካይነት በእግዚአብሔር እናምናለን። ነገር ግን ወደዚህ የመንፈሳዊ ጋብቻ ቅጽበት እስክንደርስ ድረስ፣ የምንመሰክረው ባላየነው አምላክ ያለንን እምነት ብቻ ነው። ከዚያ ግን እግዚአብሔር የሥላሴ መገኘቱን ለመንፈስ ምንነት በቀጥታ ከገለጠ በኋላ፣ መንፈስ እግዚአብሔርን እንደሆነ ያየዋል። ብፅዕናን የሚሰጠው ፍጹም የእግዚአብሔር ራእይ የሚታየው ከሞት በኋላ ብቻ ቢሆንም፣ ይህ ራእይ እግዚአብሔርን እንደሆነ በእውነት ማየት ነው። በቀጥታ ለመንፈስ የሚሰጠውና ወደ ሥጋና ነፍስ ሁሉም ችሎታዎች የሚፈስሰው ይህ መገለጥ እጅግ ኃይለኛ ከመሆኑ የተነሣ፣ ይህ ሰው ዳግመኛ ከእግዚአብሔር ይርቃል ብሎ ማሰብ የሚያጠራጥር ነው።

በዚህ የመንፈሳዊ ጋብቻ ሁኔታ ውስጥ፣ ነፍስ በሥጋ ወይም በነፍስ ችሎታዎች እንኳን እጅግ መሠቃየቷን ልትቀጥል ትችላለች፤ ሆኖም ከዚህ ሥቃይ ማንኛውም አያሳስባትም። ለእግዚአብሔር ካላት ፍቅርና ከክርስቶስ ሰብአዊነት ጋር ራሷን ለማስማማት ካላት ምኞት የተነሣ፣ ሊኖር የሚችለውን ሥቃይ ሁሉና ሥጋን የመግታት ተግባር ሁሉ ትመኛለች።

በዚህ ማደሪያ ውስጥ፣ እያንዳንዷ ነፍስ ከቅድስት ሥላሴ ጋር አንድ እንድትሆን ጌታ ሊቀ ካህናት ሆኖ ያቀረበው ጸሎት ይፈጸማል። «የምጸልየው ለእነርሱ ብቻ ሳይሆን፣ በቃላቸው አማካይነት በእኔ ለሚያምኑትም ነው፤ ሁሉም አንድ እንዲሆኑ። አባት ሆይ፣ አንተ በእኔ እኔም በአንተ እንዳለን፣ እነርሱም በእኛ እንዲሆኑ፣ ዓለምም አንተ እንደላክኸኝ እንዲያምን ነው» (ዮሐንስ 17:21–22)።

ማሰላሰል፦ እጅግ ቅዱስ በሆነው ሥላሴ አንድ አምላክ ታምናለህን? በእርግጥ ታምናለህ። ነገር ግን የምትመሰክረው እምነት፣ በተሰወረና ግልጽ ባልሆነ መንገድ የተሰጠህ እምነት ነው። እግዚአብሔር በእውነት እንዳለ ታውቃለህ፤ ነገር ግን በሙሉ አታውቀውም፣ አትረዳውምም።

በመንፈሳዊ ጋብቻ ስጦታ ውስጥ፣ እጅግ ቅዱስ ስለሆነው ሥላሴ አንድ አምላክ ያለህ ዕውቀት ይለወጣል። አሁን የምትመሰክረው በነፍስህ ጥልቅ ውስጥ ባየኸውና በተገናኘኸው አምላክ ያለህን እምነት ነው። ይህን ስጦታ ትመኛለህን?

የመንፈሳዊ ጋብቻ ስጦታን በዚህ ሕይወት በሙላት ማግኘት ይቻላል። ይህን ስጦታ ለማግኘት ጸልይ። ስለ እርሱ አሰላስል። እንደምታገኘው ተስፋ አድርግ። እግዚአብሔር ሊሰጥህ በመረጠው ጊዜ ለመቀበል ዝግጁ እንድትሆን፣ ራስህን ለማዘጋጀት በምትችለው መንገድ ሁሉ በትጋት ሥራ።

ከእግዚአብሔር ጋር አንድ እንድትሆን፣ ከአብ፣ ከወልድና ከመንፈስ ቅዱስ ጋር እንድትተባበር ተጠርተሃል። ስለዚህ የተጠራህበት አንድነት ለማሰላሰል ጊዜ ውሰድ። ነፍስህን መርምር፣ ለዚህም አንድነት በውስጥህ ያለውን ምኞት አግኝ። ያንን ምኞት አነቃቃው። እግዚአብሔር ያንን ምኞት እንዲያሳድገው ፍቀድለት፤ ወደዚህ አንድነት ለመድረስም ከአንተ የሚጠየቀውን ሁሉ ለመቀበል ዝግጁና ፈቃደኛ ሁን።

በሦስት አካላት አንድ የሆንከው አምላኬ ሆይ፣ በአእምሮዬ፣ በልቤ፣ በነፍሴ፣ በኃይሌና በመላ ማንነቴ አንተን ለማየት፣ ለማወቅና ለመውደድ እመኛለሁ። ከአንተ ጋር አንድ ለመሆንና አንተ ወደምትኖርበት በነፍሴ መካከል ወዳለው ማደሪያ ለመግባት እመኛለሁ። እባክህ፣ ወደ መለኮታዊ መገኘትህ ሳበኝ። ራስህን ግለጥልኝ፣ ከአንተም ጋር አንድ መሆን እንድችል ለውጠኝ።

በውስጤ የምታድሪ እጅግ ቅድስት ሥላሴ ሆይ፣ እወድሻለሁ፣ በአንቺ እታመናለሁ፣ ሕይወቴን ለአንቺ አስረክባለሁ።

ትምህርት ሰባ አንድ፦ የእግዚአብሔር መገኘት ይጸናል

በዚህ ማደሪያ ውስጥ ከቅድስት ሥላሴ ጋር ለመጀመሪያ ጊዜ ከተገናኘች በኋላ፣ ነፍስ በውስጧ ያለውን የእግዚአብሔር መገኘት ለዘላለም እያወቀች ትኖራለች። ይሁን እንጂ መገኘቱ ከሌሎች ጊዜያት ይልቅ በአንዳንድ ጊዜያት ይበልጥ ግልጽ ይሆናል።

ይህ መገኘት ሁልጊዜ ሙሉ በሙሉ አይታወቅም፤ ማለትም እንደ መጀመሪያው፣ ወይም እግዚአብሔር ይህን ቸርነት በሚያድስባቸው ጊዜያት እንደሚሆነው፣ ሁልጊዜ እንዲሁ ጎልቶ አይገለጥም። አለበለዚያ፣ ይህን የተቀበለችው ነፍስ ወደ ሌላ ነገር ትኩረት ለመስጠትም ሆነ ከሰዎች ጋር ለመኖር ፈጽሞ አትችልም ነበር። ሁልጊዜ እንዲህ ባለ ግልጽ ብርሃን ባይታይም፣ ነፍስ ስለ እርሱ ባሰላሰለች ቁጥር ቅድስት ሥላሴ ከእርሷ ጋር መሆኑ ይሰማታል (VII.I #12)።

በዓለም ውስጥ ስለምንኖር፣ የማርታንም ሆነ የማርያምን ሕይወት መኖር ስለሚገባን፣ ነፍስ የሕይወቷን ግዴታዎች መፈጸም እንድትችል፣ እግዚአብሔር አንዳንድ ጊዜ መለኮታዊ መገኘቱ ብዙም ግልጽ ባልሆነ መንገድ ትኩረቷን እንድትሰጠው ይፈቅዳል። የቅድስት ሥላሴ ሙሉ መገለጥ ያለማቋረጥ ቢቀጥል ኖሮ፣ ነፍስ መለኮታዊውን መገኘት በተመስጦ ከማየት በቀር ሌላ ምንም ማድረግ አትችልም ነበር። ይሁን እንጂ በዚህ በመካከል ባለው ክፍል ውስጥ እግዚአብሔር ራሱን ለነፍስ ደጋግሞ በገለጠ መጠን፣ ነፍስ እግዚአብሔርን ይበልጥ ትለምደዋለች፣ ይህ መገለጥም ይበልጥ የቀጠለ ይሆናል።

ቅድስት ቴሬዛ፣ ነፍስ የእግዚአብሔርን መገኘት ማወቋን፣ ከሌሎች ሰዎች ጋር በአንድ ክፍል ውስጥ ካለ ሰው ጋር ታመሳስለዋለች። በዚያ ክፍል ውስጥ ያሉት መብራቶች በድንገት ቢጠፉ፣ ሰውየው በዚያ የነበሩት ሌሎች ሰዎች እንዳሉ ማወቁን ይቀጥላል። ማየት አለመቻሉ ሌሎቹ ጠፍተዋል ብላ ነፍስ እንድታስብ አያደርጋትም። እንዲሁም ሥላሴ በዚህ የአእምሮ ራእይ አማካይነት ለነፍስ ሙሉ በሙሉ ባይገለጥም፣ ነፍስ በምታደርገው ሁሉ እግዚአብሔር በዚያ ከእርሷ ጋር እንዳለ ታውቃለች።

ማሰላሰያ፦ እግዚአብሔር ሁልጊዜ ከአንተ ጋር እንዳለ ታውቃለህ? መገኘቱ ባይሰማህም ወይም መገኘቱን ብዙም ባታስተውልም ከአንተ ጋር እንዳለ ታውቃለህ? እግዚአብሔር በሕልውናው ሁልጊዜ በእኛ ዘንድ ይገኛል። እንዲህ ባይሆን ኖሮ ሕልውናችን ይቋረጥ ነበር። ከሞት የሚያደርስ ኃጢአት ነጻ እስከሆንን ድረስ፣ እግዚአብሔር በሚያድነው ጸጋውም በእኛ ዘንድ ይገኛል። ይህ ጸጋ መንግሥተ ሰማያትን እንድንወርስ፣ በበጎነት እንድናድግና የክርስቶስን ሕይወት እንድንኖር ያስችለናል። እግዚአብሔር አንዳንድ ጊዜ በጸሎት አማካይነትም ራሱን ይገልጥልናል። የተጠራንበት የተመስጦ ሕይወት ይህ ነው። በዚህ ሦስተኛ መንገድ የእግዚአብሔር መገኘት በግልጽ የሚሰማህ ምን ያህል ጊዜ ነው?

እግዚአብሔር በዚህ ሦስተኛ መንገድ ራሱን ቀስ በቀስ ይበልጥ በተሟላ ሁኔታ እንዴት እንደሚገልጥልን እስካሁን የተሰጡትን የተለያዩ ትምህርቶች አስታውስ። እርሱ በእኛ ጥረት ሳይሆን በእርሱ አሠራር በሚፈጸመው የውስጥ መሰብሰብ ጸሎት፣ በአንድነት ጸሎት፣ ከራስ በመውጣት ጸሎት፣ በመጨረሻም በመንፈሳዊ ጋብቻ ጸሎት ይመጣል። ያሳለፍከውን ሕይወት መለስ ብለህ አስብ፤ እግዚአብሔር በእነዚህ የተለያዩ መንገዶች ራሱን ሲገልጥልህ የተሰማህን ጊዜያትም አስተውል።

እያንዳንዱ የጸሎት ተሞክሮ የተለየና ልዩ ቢሆንም፣ እግዚአብሔር ከአንተ ጋር እንዳለ ባወቅህባቸው፣ መጽናናቱ በግልጽ በተሰማህባቸው ጊዜያት ስለተቀበልከው ለማመስገን ጊዜ ስጥ። እግዚአብሔር የራቀ በመሰለህባቸው ጊዜያትም ላይ አሰላስል። እነዚያም በትሕትና፣ በመታመንና በጽናት እንድታድግ የሚረዱህ የጸጋ ጊዜያት ናቸው። በተለይ እግዚአብሔር የራቀ በሚመስልባቸው ጊዜያት በበጎነት ጽና፤ በሕይወትህም ብዙ መልካም ፍሬ እንደሚፈራ ታያለህ።

የተሰወርከው ጌታዬ ሆይ፣ ሁልጊዜ ከእኔ ጋር እንዳለህና ፈጽሞ እንደማትተወኝ አምናለሁ። የራቅህ በምትመስልባቸውና በሕይወቴ መገኘትህ በግልጽ በማይሰማኝ ጊዜያትም ስለምትሰጠኝ አመሰግንሃለሁ። በእነዚያ ጊዜያት ድፍረትና ተስፋ ስጠኝ። በሁሉም ነገር ምን ያህል በአንተ ላይ የተመካሁ መሆኔን ስገነዘብ፣ እነዚያ ጊዜያት በሕይወቴ የበለጠ ትሕትናን ያፍሩ።

በውስጤ የምታድሪ እጅግ ቅድስት ሥላሴ ሆይ፣ እወድሻለሁ፣ በአንቺ እታመናለሁ፣ ሕይወቴን ለአንቺ አስረክባለሁ።

ትምህርት ሰባ ሁለት፦ ወደ ጅረት እንደሚወርድ ዝናብ

በቀደሙት ማደሪያዎች ነፍስ ከእግዚአብሔር ጋር አንድነትን ተለማምዳ ነበር። ይሁን እንጂ በእነዚያ ማደሪያዎች የነበረው አንድነት ዘላቂ አልነበረም። ይህም አንድ ላይ ተቀምጠው ነበልባላቸው እንደ አንድ እንደሚነድ ሁለት ሻማዎች ነበር። ነበልባሎቹ አንድ ቢሆኑም፣ ሻማዎቹን በቀላሉ ለያይቶ እያንዳንዳቸው ብቻቸውን እንዲነድዱ ማድረግ ይቻል ነበር። በመንፈሳዊ ጋብቻ ግን እንዲህ አይደለም። የሚፈጠረው አንድነት ሊለያይ አይችልም።

መንፈሳዊ ጋብቻ ግን ከሰማይ ወደ ወንዝ ወይም ወደ ጅረት እንደሚወርድ ዝናብ ነው፤ የወንዙና የዝናቡ ውኃ ሊለያዩ እስከማይችሉ ድረስ አንድና ያው ውኃ ይሆናሉ። ወይም ወደ ውቅያኖስ የሚፈስ ትንሽ ጅረትን ይመስላል፤ ከዚያ በኋላ ከውቅያኖሱ ሊለይ አይችልም (VII.II #5)።

የመስቀሉ ቅዱስ ዮሐንስ፣ አንድ ሰው ቅድስት ቴሬዛ በሰባተኛው ማደሪያ የገለጸችው የጸሎት ጥልቀት ውስጥ አንዴ ከገባ፣ ዳግመኛ ወደ ሞት የሚያደርስ ኃጢአት ሊመለስ አይችልም ብሎ ያምን ነበር። ቅድስት ቴሬዛም በዚህ የምትስማማ ትመስላለች፤ ሆኖም ነፍስ ሁልጊዜ እንድትጠነቀቅ ታሳስባለች። ይሁን እንጂ ይህ መንፈሳዊ ጋብቻ በነፍስ ላይ ያለው ተጽዕኖ እጅግ ጥልቅ ስለሆነ፣ ፈጽማ ከእግዚአብሔር ፊቷን አዙራ ወደ ሞት የሚያደርስ ኃጢአት መመለሷ የማይቻል ሊሆን ይችላል።

ማሰላሰያ፦ በሕይወትህ መረጋጋትን ትናፍቃለህ? እንዲህ ከሆነ፣ ወደ መንፈሳዊ ጋብቻ ከመግባት የበለጠ የሚያጸና ነገር የለም። በዚህ የጸሎት ሁኔታ ነፍስ ከእግዚአብሔር ጋር እጅግ አንድ ስለምትሆን፣ ከእርሱ ፈጽሞ አትለይም። እንዴት ያለ ስጦታ ነው! ይህን ስጦታ ለማግኘት ጸልይ።

ብዙ ሰዎች በሕይወታቸው ሁሉ ከከባድ ኃጢአት ጋር ይታገላሉ። በሕይወታቸው የሚቀድስ ጸጋን ማጣት ሲገጥማቸው፣ ይህ ትግል እጅግ ከባድ ሥቃይ ያስከትልባቸዋል። እግዚአብሔር በዚህ መንገድ አንተን ለመተው ፈጽሞ አይፈልግም፤ የሚለይህም ለሞት የሚያደርስ ኃጢአት እርሱን አስወጥቶ ሲያርቀው ብቻ ነው።

እግዚአብሔርን እንዲህ ማጣት ፈጽሞ እንዳይደርስብህ፣ የመንፈሳዊ ጋብቻን ስጦታ ለማግኘት ጸልይ። ለራስህ በጎ ሲል አንዳንድ ጊዜ የራቀ ቢመስልም፣ በመንፈሳዊ ጋብቻ ራሱን ከአንተ ጋር አንድ ካደረገ በኋላ ፈጽሞ አይተውህም። ይህ ዘላቂ ሁኔታ ነው፤ የማይፈርስና የማያበቃ ነው። ይህን ቅዱስ ስጦታ ብትቀበል ስለሚኖርህ መጽናናትና ደስታ አሰላስል። ናፍቀው፣ በተስፋ ጠብቀው፣ በነፍስህም ኃይል ሁሉ ፈልገው።

የእውነተኛ አንድነት ጌታ ሆይ፣ ፈጽሞ እንዳንለያይ ከአንተ ጋር ሙሉ በሙሉ አንድ ለመሆን እናፍቃለሁ። እኔና አንተ እዚህ በምድር ላይ፣ እንዲሁም በመንግሥተ ሰማያት ለዘላለም አንድ እንድንሆን፣ የመንፈሳዊ ጋብቻን ስጦታ እለምናለሁ። አምላኬና ሙሽራዬ ሆይ፣ ራሴን ለአንተ እሰጣለሁ፤ ወደ ውስጠኛው የፍቅርና የአንድነት ክፍልህ እንድታስገባኝም እጸልያለሁ።

በውስጤ የምታድሪ እጅግ ቅድስት ሥላሴ ሆይ፣ እወድሻለሁ፣ በአንቺ እታመናለሁ፣ ሕይወቴን ለአንቺ አስረክባለሁ።

ትምህርት ሰባ ሦስት፦ ራስን መርሳት

በቀደሙት ማደሪያዎች ነፍስ ስለ ራስ መጨነቅን፣ እስከ ትንሹ ድረስ ሁሉ፣ ለማሸነፍ እንደጣረች አስታውስ። በዚህ ማዕከላዊ ማደሪያ ግን ስለ ራስ መጨነቅ ሙሉ በሙሉ ይወገዳል።

ስለዚህ ምንም ነገር ቢደርስ ምንም አያሳስባትም [በምንም ነገር አትጨነቅም]፤ ይልቁንም እንዲህ ባለ አስደናቂ ራስን የመርሳት ሁኔታ ትኖራለች። ስለዚህም፣ እንደገለጽሁት፣ ከእንግዲህ የሌለች ትመስላለች፤ በምንም ነገር ራሷ ከግምት እንድትገባም አትፈልግም—በምንም ነገር! እጅግ በደስታ ለመሞት ዝግጁ የሆነችለትን የእግዚአብሔርን ክብርና ምስጋና፣ ትንሽም ቢሆን፣ ማሳደግ እንደምትችል ካየች በስተቀር (VII.III #2)።

ይህ የመንፈሳዊ ጋብቻ የመጀመሪያ ውጤት፣ «ነፍስ ራሷን ፈጽሞ ስለምትረሳ፣ በእውነት የሌለች እስክትመስል ድረስ መድረሷ» ነው። ለውጡ እጅግ ጥልቅ ስለሆነ ነፍስ ከእንግዲህ ራሷን አታውቅም። በቀደሙት ማደሪያዎች ውስጥ ሰውየው አሁንም ስለ ራሱ ብዙ ያስብ ነበር። ሐሳቡ በራሱ ላይ ያተኩር ነበር፤ አሁንም ይጨነቅና ይሰጋ ነበር። በመንፈሳዊ ጋብቻ ውስጥ ግን ሰውየው እግዚአብሔርን ብቻ ይመለከታል፤ ፍላጎቱም በተቻለው ሁሉ እርሱን ማክበር ብቻ ይሆናል። የእግዚአብሔር ክብር ምንም እንኳ በጥቂቱ እንዲጨምር ለማድረግ የሚያስፈልገውን ሁሉ ከማድረግ ወደ ኋላ አይልም። ሞትን፣ ሥቃይን፣ ከባድ ሥራን—ምንም ነገር አይፈራም። ነፍስ ትኩረቷን ከራሷ ውጭ በሆነው ላይ እጅግ ስለምታደርግ፣ ራሷ እንኳ የሌለች ያህል ትሆናለች።

ነፍስ ትኩረቷን ከራሷ ውጭ በሆነው ላይ፣ ማለትም ሙሉ በሙሉ በእግዚአብሔርና እርሱን በማክበር ላይ ስለምታደርግ፣ የምትቀበለው ብቸኛ ውስጣዊ ሥቃይ ጌታዋን ለማገልገል መቼም በቂ ማድረግ እንደማትችል ከማወቋ የሚመጣ ነው። ለእግዚአብሔር የሚገባውን ክብር ሙሉ በሙሉ ለመስጠት አቅሟ እጅግ ደካማ ነው።

ነፍስ የምትወደውና የምታገለግለው እግዚአብሔር፣ እሷ ስለ ራሷ ብትጨነቅ ከምታደርገው እጅግ በተሻለ እንደሚንከባከባት ያለ ምንም ጥርጥር ስለምታውቅ፣ ስለ ራሷም አትጨነቅም። በእግዚአብሔር አፍቃሪ እንክብካቤና ቅዱስ አስተዳደር ላይ እጅግ ታላቅ መታመን አላት። የዚያ መታመንና ራስን መርሳት ሽልማትም፣ እግዚአብሔር ነፍስን እየተንከባከበ ከልክ በላይ የበዛ ጸጋ በልግስና ማፍሰሱ ነው።

ለማሰላሰል፦ በሕይወትዎ ስለ ራስዎ ከመጨነቅ፣ ከሐሳብና ከስጋት ሁሉ ነፃ መሆን ይመኛሉ? ለብዙ ሰዎች እነዚህ ከባድ ሸክሞች ናቸው። ወደዚህ ነፃነት የሚወስደው ብቸኛ መንገድ መንፈሳዊ ጋብቻ ነው።

እንዲህ ያለውን ነፃነት ማጣጣም ምን እንደሚመስል ያሰላስሉ። እንዲህ ነፃ መሆን ምን ያህል የተለየ፣ እንዲያውም በመልካም መንገድ እንግዳ የሆነ ስሜት ሊሰጥዎ እንደሚችል በአእምሮዎ ይሳሉ። እግዚአብሔር ይህን ነፃነት ሊሰጥዎ ይፈልጋል። ሁልጊዜ ስለ ራስዎ የማሰብን ሸክም እንዲሸከሙ አይፈልግም። እነዚያን ጭንቀቶች ፈጽሞ ለእግዚአብሔር አስረክበው፣ ስለ ራስዎ ምንም እስከማያሳስብዎ ድረስ ዓይኖችዎ በእርሱ ላይ በጽናት እንዲያተኩሩ ይፈልጋል።

እንዲሁም፣ እግዚአብሔር እርስዎ ራስዎን ሊንከባከቡ ከሚችሉት እጅግ በተሻለ እንደሚንከባከብዎ ያሰላስሉ። «መጨነቁን» ለእግዚአብሔር ይተዉት። ራስዎን ለቅዱስ አስተዳደሩ ይስጡ። በእርሱ ሙሉ በሙሉ ይታመኑ፤ በዚህ ደረጃ ራስን አሳልፎ መስጠት በሚያመጣው አዲስነትም ደስ ይበልዎ።

እጅግ የምታስብልኝ ጌታዬ ሆይ፣ በሕይወቴ ሁሉ ትጨነቅልኛለህ። እኔን ፈጽመህ ታውቀኛለህ፤ ሁሉንም እንደምትንከባከብልኝም ቃል ገብተህልኛል። እባክህ፣ ያለብኝን ሐሳብና ጭንቀት ሁሉ ለአንተ እስከማስረክብ ድረስ ራሴን ሙሉ በሙሉ ለአንተ ለመስጠት የሚያስፈልገኝን ጸጋ ስጠኝ። እኔ በራሴ ኃይል መቼም ላደርገው ከምችለው እጅግ በተሻለ ነፍሴን እንደምትንከባከብ እያወቅሁ፣ ራሴን ፈጽሜ ልርሳ፤ በሙሉ መታመንና ራሴን ለአንተ በመስጠትም ትኩረቴን ወደ አንተ ብቻ ላዙር።

በውስጤ የምታድሪ እጅግ ቅድስት ሥላሴ ሆይ፣ እወድሻለሁ፣ በአንቺ እታመናለሁ፣ ሕይወቴን ለአንቺ አስረክባለሁ።

ትምህርት ሰባ አራት፦ ሥቃይን ለመቀበል ያለ ጽኑ ምኞት

ነፍስ ራሷን ከመርሳቷ በተጨማሪ፣ ለእግዚአብሔር ክብር ስትል ሥቃይን ለመቀበል ያላት ጥልቅ ፍላጎትም ያድጋል፤ ሆኖም ይህን ሥቃይ የምትፈልገው የእግዚአብሔር ፈቃድ ከሆነና ለእርሱ የበለጠ ክብር የሚያመጣ ከሆነ ብቻ ነው።

ሁለተኛው ፍሬ ሥቃይን ለመቀበል ያለ ጠንካራ ፍላጎት ነው፤ ይሁን እንጂ እንደ ቀድሞው ሰላሟን አያውከውም። ምክንያቱም እንዲህ ያሉ ነፍሳት የእግዚአብሔር ፈቃድ በእነርሱ ውስጥ እንዲፈጸም ያላቸው ጽኑ ምኞት፣ እርሱ የሚያደርገውን ሁሉ በእሺታ እንዲቀበሉ ያደርጋቸዋል። ነፍስ ሥቃይን እንድትቀበል ቢፈልግ፣ እርሷ ትረካለች፤ ካልሆነም፣ እንደ ቀድሞው በዚህ ምክንያት እስከ ሞት ድረስ ራሷን አታሠቃይም። (VII.III #4)።

ሥቃይ ወደ ሰማይ በሚደረገው ጉዞ ውስጥ ማዕከላዊ ልምድ መሆኑን ያስታውሱ። ምክንያቱም የእግዚአብሔር ልጅ ወደዚህ የኃጢአት ዓለም ገብቶ፣ የኃጢአት ውጤቶች የሆኑትን ሥቃይና ሞት በፈቃዱ ተቀብሎ፣ ሥቃይንና ሞትን ለውጦ የዘላለም ሕይወት ማግኛ መንገዶች አድርጓቸዋል። ስለዚህ ሥቃይና ሞት አሁን እጅግ ታላቅ በሆነ መንፈሳዊ ኃይል ተሞልተዋል። ሥቃይና ሞት በነፃ ፈቃድ ተቀብለው ለእግዚአብሔር እንደ መሥዋዕት ሲቀርቡ፣ ያ ድርጊት ነፍስን ከክርስቶስ ራሱ ጋር ያዋሕዳታል። ይህ መሥዋዕታዊ ሥቃይ፣ ነፍስ የተሠቃየውን ክርስቶስ ሰብአዊ ሕይወት ለመኖር የሚያስችላትን ጸጋ ስትቀበል፣ ይለውጣታል።

ነፍስ በጉዞዋ እየገፋች ስትሄድ፣ በቀደሙት ማደሪያዎች ውስጥ ይህ ሥቃይን በነፃ ፈቃድ መቀበል አስፈላጊ ነበር። በማዕከላዊው ማደሪያ ውስጥ፣ መንፈሳዊ ጋብቻ ከተፈጸመ በኋላ፣ ነፍስ በክርስቶስ ሥቃይ ለመካፈል ያላት ፍላጎት ይቀጥላል፤ ሆኖም ከሥቃይ ጋር ያላት መያያዝም እጅግ ይቀንሳል። ብትሠቃይ፣ መልካም ነው። ባትሠቃይም፣ መልካም ነው። አንዱን ከሌላው አትመርጥም፤ ስለ ሥቃዩም ሆነ ስለ አለመኖሩ የምታስበው ጥቂት ነው። ብቸኛ ፍላጎቷ በሁሉም ነገር እግዚአብሔር እንዲከበር ነው።

ለማሰላሰል፦ የሰው ልጅ ሥቃይ ግራ ያጋባዎታል? ለብዙዎች ይህ በሕይወት ካሉት እጅግ ታላላቅ ምሥጢራት አንዱ ነው። ቸር የሆነ እግዚአብሔር ሥቃይን ለምን ይፈቅዳል? ሥቃይን ሁሉ በቀላሉ ለምን አያስወግድም? ብዙዎች እነዚህን ጥያቄዎች ከአእምሯዊና ከፍልስፍና አንጻር ቢያሰላስሏቸውም፣ ብቸኛው እውነተኛ መልስ የሚገኘው በሰባተኛው ማደሪያ ውስጥ ነው።

ስቃይንና በነፃ ፈቃድ መቀበሉን ለመረዳት አሁንም የሚቸገሩ ከሆነ፣ የመንፈሳዊ ጋብቻን ጸጋ ለማግኘት ይጸልዩ። በዚህ ማደሪያ ውስጥ ስቃይን ሙሉ በሙሉ መረዳት ብቻ ሳይሆን፣ በእርስዎ ላይም ምንም ጎጂ ተጽዕኖ እንደማይኖረው ይወቁ። በሆነ መንገድ ቢሠቃዩም፣ ያ ስቃይ ጨርሶ አያውክዎትም። ከዚያ ይልቅ፣ እነዚያን ስቃዮች ለክርስቶስ ክብር ከእርሱ ስቃይ ጋር ለማዋሐድ ባለው ምኞት ብቻ ይሞላዎታል።

የስቃይን ምሥጢር ያሰላስሉ። እግዚአብሔር ለሰው ልጅ ስቃይ የሰጠው መልስ ራሱ ወደዚያ ስቃይ መግባት፣ እሱን መለወጥና ቅዱስ ኃይል መስጠት መሆኑን ያሰላስሉ። ከሁሉ ክፉ የሆነውን ተጠቅሞ ከሁሉ የሚበልጠውን መልካም ነገር ማፍራት የሚችለው ሁሉን ቻይ እግዚአብሔር ብቻ ነው። በስቃይ አማካይነት ቅድስናንና የሰላምና የደስታን ሙላት ሊያመጣ የሚችለው አፍቃሪው አምላካችን ብቻ ነው። ይህን ምሥጢር ያሰላስሉ፤ ሙሉ በሙሉ ባይገባዎትም እንኳ፣ ወደ መንፈሳዊ ጋብቻ ሲገቡ ይህ ሁሉ ፍጹም ግልጽ የሚሆንበትን ቀን በመጠባበቅ፣ በዚህ ምሥጢር ያለዎትን እምነት ይመስክሩ።

መከራን የተቀበልህ ጌታዬ ሆይ፣ የወደቀውን የሰው ዘር ስትመለከት፣ ከአንተ ለመራቅ በነፃ ፈቃዳችን በመረጥነው ምርጫ ምክንያት የደረሰብንን ስቃይ አይተህ ፊትህን አልመለስክብንም። ይልቁንም ወደ ዓለማችን ለመምጣት፣ የሰውን ተፈጥሮ ለመዋሐድ፣ ኃጢአት ያስከተለውን ስቃይ ለመቅመስ፣ ያንንም ስቃይ ለመቤዠትና ወደሚያድነው ጸጋህ ደረጃ ከፍ ለማድረግ መረጥህ። እባክህ፣ እንድለወጥና በትንሣኤህም ሙሉ በሙሉ እንድሳተፍ፣ በእጅጉ ቅዱስ ወደሆነው ሕማማትህና ሞትህ የመግባትን ጸጋ ስጠኝ።

በውስጤ የምታድሪ እጅግ ቅድስት ሥላሴ ሆይ፣ እወድሻለሁ፣ በአንቺ እታመናለሁ፣ ሕይወቴን ለአንቺ አስረክባለሁ።

ትምህርት ሰባ አምስት፦ ጠላቶችን መውደድ

በመንፈሳዊ ጋብቻ ስጦታ አማካይነት ክርስቶስን ለመምሰል የሚደረገው ለውጥ በዚህ ዓለም ሊደረስበት የሚቻለውን ሙሉ ደረጃ ስለሚደርስ፣ ነፍስ ጠላቶቿን በመላ ማንነቷ መውደድን ጨምሮ በሁሉም ነገር የክርስቶስን ልብ ትላበሳለች።

ስትሳደድ በውስጧ ታላቅ ደስታ ይሰማታል፤ ከዚህ በፊት ከነበረችበት ሁኔታ ይልቅም በእንዲህ ያለ ጊዜ እጅግ የበለጠ ሰላም ይኖራታል። በጠላቶቿ ላይ ቂም አትይዝም፣ ምንም ክፉ ነገር እንዲደርስባቸውም አትመኝም። በእርግጥ፣ ለእነርሱ ልዩ ፍቅር አላት፤ በችግር ውስጥ ስታያቸው በጥልቅ ታዝናለች፣ እፎይታ እንዲያገኙም የምትችለውን ሁሉ ታደርጋለች፤ ስለ እነርሱም እግዚአብሔርን አጥብቃ ትለምናለች። ግርማዊው ጌታ ለእሷ የሚሰጣት ጸጋዎች በምትኩ ለጠላቶቿ ተሰጥተው፣ ጌታችንን እንዳያሳዝኑ ሊከለክሏቸው ቢችሉ፣ እሷ እነዚያን ጸጋዎች በደስታ ትተውላቸው ነበር (VII.III #4)።

ይህ በእውነት አስደናቂ ጸጋ ነው። ቀደም ሲል ሰውየው በሆነ መንገድ ሲሳደድ ወይም ሌሎች በእሱ ላይ ኃጢአት ሲሠሩ፣ በተለይም ስደቱ ከባድ ሲሆን፣ ለቁጣ የሚዳርግ ጠንካራ ፈተና፣ አንዳንድ ጊዜም የበቀል ፍላጎት እንኳ ይኖረው ነበር። በነፍሱ ላይ ጉዳት ያደረሱትን መውደድ አስቸጋሪ ነበር። በቀደሙት ማደሪያዎች ውስጥ፣ በስደት ፊት ፍቅር ማሳየት በአብዛኛው እያወቁ የሚወስኑትና ትግል የሚጠይቅ ነገር ነበር፤ ሰው ትክክለኛውን ለማድረግ፣ ይቅር ለማለት ለመምረጥና መጥፎ ስሜቶቹ እንዲረግቡ ለመጸለይ ራሱን ማስገደድ ይኖርበት ነበር።

አሁን ግን ነፍስ በክርስቶስ ይህን ያህል ሙሉ በሙሉ ስለተለወጠች፣ ማንኛውም ዓይነት ስደት በደረሰባት ጊዜ ሰላሟን ፈጽሞ አታጣም። ይልቁንም መላ ማንነቷ ለዚያ ሰው ባላት ፍቅር ይሞላል። አእምሮ፣ ፈቃድ፣ ምናብ፣ እንዲያውም ውስጣዊ ዝንባሌዎችና ስሜቶች ሁሉ በፍቅር ይሞላሉ፤ የሚያሳስባትም ስቃዩን የሚያደርስባት ሰው ብቻ ነው። ነፍስ ለራሷ ትኩረት አትሰጥም፣ የሚደርስባትም ውርደት ሆነ ስቃይ አያሳስባትም። ትኩረቷ ሙሉ በሙሉ በሌላው ሰው ላይ ነው፤ ይቅር ለማለት አስፈላጊ የሆነውን ሁሉ ለማድረግ ዝግጁና ፈቃደኛ ናት። እንዲያውም በእሷ ላይ ኃጢአት ለሚሠራው ሰው የራሷን ሕይወት እስከ መስጠት ለመድረስ ፈቃደኛ ናት።

እንዲህ ያለውን ፍቅር ከሁሉ በላይ የሚያሳየው ምሳሌ፣ ጌታችን በመስቀል ላይ ተሰቅሎ፣ “አባት ሆይ፣ የሚያደርጉትን አያውቁምና ይቅር በላቸው” እያለ ወደ አብ የጮኸበት ጊዜ ነው። እንዲህ ካለው ፍቅር ጋር አብሮ የሚመጣው ውጤት፣ ሰውየው በፍቅር በእውነት ነፃ መውጣቱ ነው። ከቁጣና ከጥላቻ ነፃ ይወጣል። ሌሎች በእሱ ላይ የሚያደርጉት ማንኛውም ነገር አያቆስለውም። ሰላም ይኖረዋል፣ በእግዚአብሔር ምሕረት ብቻም ይሞላል።

ማሰላሰል፦ ከቁጣ ጋር ይታገላሉ? ያ ቁጣ ምናብዎን እየተቆጣጠረ፣ ሰላምዎን እየነካና ስሜቶችዎን እያነሣሣ በውስጥዎ ይኖራል? እንዲህ ከሆነ፣ እግዚአብሔር ነፃ እንዲሆኑ ይፈልጋል። ይህ ነፃነት ግን ስጦታ ነው። በራስዎ ኃይል የራስዎ ሊያደርጉትም ሆነ በፈቃድዎ ብቻ ሊያገኙት አይችሉም። የሚመጣው ነፃነት በሚገኝበት በዚህ በሰባተኛው ማደሪያ ብቻ ነው።

የሚታገሉትን ማንኛውንም የልብ ቁስል፣ ቂም ወይም ቁጣ ያሰላስሉ። እነዚህ ልምዶች ምን ያህል ከባድ ሸክም እንደሆኑና ከእነርሱ ሙሉ በሙሉ ነፃ መሆን ምን ያህል መልካም እንደሚሆን ያስቡ። አንዳንድ ጊዜ ወደ ሰባተኛው ማደሪያ ሳንገባ የምንቀረው፣ ይህን የልብ ቁስል ለመተው ፈቃደኞች ስላልሆንን ነው። ይህ ቁስል መንጻት አለበት። ከውስጣችን መወገድና መጥፋት አለበት። ከፈቀድንለት፣ ይህን ማድረግ የሚችለው እግዚአብሔር ብቻ ነው።

ያቆሰሉዎትን ሰዎች ያስታውሱ፤ ለእነርሱም ሆን ብለው የፍቅር ተግባሮችን ያድርጉ። ይቅር ለማለት ይምረጡ። ኢየሱስ እንዲያ ባለ ከባድ ሥቃይ ውስጥ በመስቀል ላይ ተሰቅሎ የተናገራቸውን ቃላት ይጸልዩ። እንዲህ ማድረግዎ፣ ለዚህ የመንፈሳዊ ጋብቻ ስጦታ ልብዎን ይበልጥ በተሟላ ሁኔታ ለማዘጋጀት ይረዳዎታል።

እጅግ መሐሪ ጌታ ሆይ፣ በጭካኔ ከተሰቃየህ በኋላ፣ በመስቀል ላይ ሆነህ ልብህ ለአሳዳጆችህ በታላቅ ምሕረትና ርኅራኄ ተነካ፤ ስለዚህም ከውስጥህ ጥልቅ ስፍራ ሆነህ፦ «አባት ሆይ፣ የሚያደርጉትን አያውቁምና ይቅር በላቸው» ብለህ ጮኽህ። እባክህ፣ ልቤን በዚሁ ጥልቅ ምሕረትና ርኅራኄ ሙላው። እነዚያን ቃላት ሁልጊዜ በውስጤና በእኔ በኩል እንድትናገር፣ ልቤን ከልብህ ጋር አንድ አድርገው። ውድ ጌታ ሆይ፣ በእኔ ላይ ኃጢአት የሠራውን ሁሉ እወዳለሁ፣ ይቅርም እላለሁ። በሙሉ ልቤ እንድወዳቸው እርዳኝ።

በውስጤ የምታድሪ እጅግ ቅድስት ሥላሴ ሆይ፣ እወድሻለሁ፣ በአንቺ እታመናለሁ፣ ሕይወቴን ለአንቺ አስረክባለሁ።

ትምህርት ሰባ ስድስት፦ እግዚአብሔርን የማገልገል ምኞት

በስድስተኛዎቹ ማደሪያዎች ውስጥ፣ ነፍስ የመንፈሳዊ ተመስጦ ጸሎትን ከተቀበለች በኋላ፣ በእግዚአብሔር እጅግ በጥልቅ ስለተነካች፣ ብቸኛ ምኞቷ ሞታ በሰማይ ከእግዚአብሔር ጋር ለዘላለም መኖር እንደነበር አስታውስ። ነፍስ ገና በእግዚአብሔር ፊት በሙላት መኖር እንደማትችል ስለምታውቅ፣ ይህ ናፍቆት በሰላምና በደስታ የተሞላ ውስጣዊ ሥቃይ ያስከትልባት ነበር። በዚህ በሰባተኛው ማደሪያ ግን ሁኔታው ይለወጣል።

ከሁሉ ይበልጥ የሚያስደንቀኝ፣ እንደዚህ ያሉ ነፍሳት ሞተው በጌታችን ፊት በመኖር ደስ ሊሰኙ ባለመቻላቸው ይሰማቸው የነበረው ሐዘንና ጭንቀት፣ አሁን እርሱን ለማገልገል፣ እርሱ እንዲመሰገን ለማድረግና ሌሎችን በሚችሉት አቅም ሁሉ ለመርዳት ባላቸው እኩል የጋለ ፍላጎት መተካቱ ነው። ሞትን መናፈቃቸውን ማቆማቸው ብቻ ሳይሆን፣ ለጌታችን ምንም ያህል ትንሽ ክብር የሚያመጣ ከሆነ፣ ረጅም ዕድሜንና እጅግ ከባድ መስቀሎችን ይመኛሉ (VII.III #5)።

በስድስተኛዎቹ ማደሪያዎች ውስጥ ይሰማ የነበረው ውስጣዊ ሥቃይ፣ በተወሰነ መጠን፣ ሊሟላ ካልቻለ የራስ ፍላጎት የመነጨ ነበር። አሁን ግን የራስ ፍላጎት ወደ ፍቅር ብቻ ይለወጣል። በዚህም ምክንያት ነፍስ ራሷን ሙሉ በሙሉ ትረሳለች፣ ፍጹም የሚሞላትም የእግዚአብሔር ፍቅር ብቻ ይሆናል። እግዚአብሔር ነፍስ ለአንድ ሺህ የሕይወት ዘመናት ያህል በምድር እንድትቆይ ቢፈቅድ፣ በፈቃዷ ትቀበላለች። በምድራዊ ሞቷ እግዚአብሔር ይበልጥ የሚከበር ቢሆን ደግሞ፣ ያንን ትመርጣለች። ነፍስ ማድረግ የምትፈልገው ሁሉ፣ ስለራሷ ምንም ሳታስብ የእግዚአብሔርን ፈቃድ ማገልገል ብቻ ነው። እግዚአብሔርና ቅዱስ ፈቃዱ ብቸኛ ትኩረቷና ደስታዋ ይሆናሉ። እነዚያን መስቀሎች ለእግዚአብሔር የበለጠ ክብር የምትሰጥባቸው ከሁሉ የላቁ አጋጣሚዎች አድርጋ ስለምታያቸው፣ ነፍስ ብዙውን ጊዜ ወደ እጅግ ከባድ መስቀሎች በጥልቅ ትሳባለች።

ለማሰላሰል፦ የሕይወትህ ዓላማ ምንድን ነው? ከሁሉ የሚበልጠው ምኞትህ ምንድን ነው? ግቦችህና ልታሳካ የምትመኛቸው ነገሮች ምንድን ናቸው? ብዙውን ጊዜ ፈጽሞ ሙሉ እርካታ ሊሰጡን የማይችሉ ምድራዊ ግቦችን እንፈልጋለን። በመንፈሳዊ ጋብቻ ሁሉም ነገር ይለወጣል። አሁን አንድ ዋና ግብ አለን። መላ ማንነታችንን በሚሞላ ፍላጎት፣ እግዚአብሔርን ለማገልገልና ፍጹም ክብር ለእርሱ ለመስጠት የምንችለውን ሁሉ ማድረግ እንመኛለን።

በሕይወትህ ቅድሚያ ስለምትሰጣቸው ነገሮች ስታስብ፣ የእግዚአብሔር ክብርና የፈቃዱ መፈጸም አንዱና ብቸኛው ግብህ ነውን? መሆን አለበት። በሕይወት ውስጥ ከዚህ ውጭ ሌላ ዋጋ ያለው ነገር የለም። ምንም የለም። እግዚአብሔር ለሕይወትህ ያለው ዕቅድ፣ አንተ ለራስህ ልታልመው ከምትችለው ማንኛውም ነገር እጅግ የላቀ ነው። መንገዶቹ ከመንገዶችህ ወሰን በሌለው መጠን የላቁ ናቸው። በሕይወት ውስጥ ለማሳካት መሥራት የሚገባው ብቸኛው ነገር ፈቃዱ ነው።

ዛሬ ስለራስህ ግቦች አሰላስል። ለእግዚአብሔር ያለህ ፍቅር እጅግ እንዲጠነክር፣ ፈቃዱም በሕይወትህ ያሉትን ምኞቶችህንና ልታሳካ የምትፈልጋቸውን ነገሮች ሁሉ እንዲሞላ ጸልይ። በእግዚአብሔር ትታመናለህን? ፈቃዱን ብቸኛ ተልእኮህ አድርገህ ለመምረጥ እስከምትችል ድረስ በእርሱ ትታመናለህን? ሁሉም ነገር ትርጉም እንዲኖረው፣ ከእግዚአብሔር ክብርና ከፍጹም ፈቃዱ መፈጸም ውጭ ለሌላ ለማንኛውም ዓላማ መሥራት ከንቱ መሆኑንም እንድትረዳ፣ የመንፈሳዊ ጋብቻን ስጦታ ለማግኘት ጸልይ።

ታላቅነትህ ወሰን የሌለው እግዚአብሔር ሆይ፣ ፈቃድህ ላስበው ከምችለው ማንኛውም ነገር ወሰን በሌለው መጠን የላቀ ነው። ምስጋናዬና ክብሬ ሁሉ የሚገባህ አንተ፣ አንተ ብቻ ነህ። የተፈጠርኩት ለአንተ ክብር ለመስጠት ነው፣ ይህም የሕይወቴ ብቸኛ ዓላማ መሆን አለበት፤ ምክንያቱም አንተ ሁሉ በሁሉ ነህ፣ የሕይወት ሙላትም በአንተ ውስጥ ነው። እባክህ፣ ወደ አንተ ይበልጥ አቅርበኝ፤ በአንተ እንድለወጥና ለዘላለማዊ ክብርህ ለዘላለም እንድኖር፣ ወደ ነፍሴ ውስጣዊ ክፍል የሚያስገባውን በር ክፈት።

በውስጤ የምታድሪ እጅግ ቅድስት ሥላሴ ሆይ፣ እወድሻለሁ፣ በአንቺ እታመናለሁ፣ ሕይወቴን ለአንቺ አስረክባለሁ።

ሰባ ሰባተኛ ትምህርት፦ ውስጣዊ መነሳሳት

በቀደሙት ማደሪያዎች፣ ነፍስ የኅብረትና የመንፈሳዊ ተመስጦ ጸሎትን ስትለማመድ፣ ብዙውን ጊዜ በእግዚአብሔር ፍቅር የሚያቀጣጥሏትን ኃይለኛና የሚለውጧትን መጽናናቶች ታገኝ ነበር። በዚህ የመጨረሻ የመንፈሳዊ ጋብቻ ደረጃ ግን፣ ነፍስ አሁን ይህን ፍጹም መንፈሳዊ ኅብረት ለምዳዋለች። በዚህም ምክንያት፣ የምትደሰትበት ኅብረት ኃይለኛ መንፈሳዊ መጽናናቶችን አብሮ አያመጣም። በዚህ ፋንታ፣ ከእግዚአብሔር የሚመጡ ብዙ ረቂቅና የሚያጸኗት «ውስጣዊ መነሳሳቶች» ይሰሟታል። በጸሎት ውስጥ መንፈሳዊ ድርቀትም ሆነ መታወክ የለም። ያሉት በውስጧ የሚነድዱ፣ የማያቋርጡና ጣፋጭ ምኞቶች ብቻ ናቸው። እነዚህ መነሳሳቶች ከነፍስ ማዕከል ይፈልቃሉ፤ ከነፍስ ማዕከል ተነሥቶ ወደ ላይ እንደሚነድድ የተቀጣጠለ እሳት፣ በቋሚነት፣ መላ ማንነቷን እያቀጣጠሉና ሳያቋርጡ በውስጧ ወደ ላይ ይነሣሉ።

እነዚህን ውስጣዊ መነሳሳቶች ስትቀበል፣ እግዚአብሔር በነፍሳችን ውስጥ ከሚኖርበት እጅግ ውስጠኛ መኖሪያ ክፍል እንደሚመጡ አስታውስ። ይህን መልእክት ወይም የፍቅር ደብዳቤ፣ በታላቅ ርኅራኄና አንተ ብቻ ልትረዳውና እርሱ የሚጠይቀውን ልታውቅበት በምትችል ምስጢራዊ ጽሑፍ አድርጎ የሚልክልህ እርሱ ነውና በጋለ ልብ አመስግነው። በውጫዊ ሥራዎች ተጠምደህና በውይይት ተሳትፈህ ብትሆንም እንኳ፣ ለግርማዊነቱ መልስ መስጠትን ፈጽሞ ቸል አትበል። ጌታችን በሰዎች መካከል ሳለህ ይህን ድብቅ ቸርነት ሊያሳይህ ብዙ ጊዜ ሊፈቅድ ይችላል፤ ሆኖም መልሱ ሙሉ በሙሉ በውስጥ መሆን ስላለበት፣ በፍቅር ድርጊት ምላሽ መስጠት ወይም ከቅዱስ ጳውሎስ ጋር፣ «ጌታ ሆይ፣ ምን እንዳደርግ ትፈልጋለህ?» ብሎ መጠየቅ እጅግ ቀላል ነው። ኢየሱስ እርሱን እንዴት ደስ ማሰኘት እንደምትችል በብዙ መንገዶች ያሳይሃል። ይህ አመቺ ጊዜ ነው፤ ምክንያቱም እርሱ የሚያዳምጠን ይመስላል፣ ነፍስም በዚህ ረቂቅ ንክኪ ተነሳስታ በልግስና በተሞላ ቁርጥ ውሳኔ ምላሽ ለመስጠት ሁልጊዜ ማለት ይቻላል ዝግጁ ትሆናለች (VII.III #8)።

እነዚህ ረጋ ያሉ፣ ጣፋጭ፣ መላውን ማንነት የሚያቃጥሉና የማያቋርጡ የእግዚአብሔር ፍቅር መነሳሳቶች፣ ነፍስን ሁልጊዜና ያለ ምንም ማመንታት የእግዚአብሔርን ፈቃድ ለማገልገል በጽናትና እጅግ «በልግስና በተሞላ ቁርጥ ውሳኔ» ይሞሏታል። ይህ ጸጋ ከእግዚአብሔር መሆኑ እጅግ ግልጽ ስለሆነ፣ ዲያብሎስ ፈጽሞ ሊያስገኘው እንደማይችል ነፍስ ታውቃለች። ነፍስ በእግዚአብሔር ፍቅር እጅግ ስለምትሰፋ፣ ሙሉ በሙሉ የእግዚአብሔር መሆን ለእርሷ የተለመደ ሁኔታ ይሆናል። ጥልቅ ከራስ የመውጣት መንፈሳዊ ተሞክሮዎች ወይም የመንፈስ በረራዎች ከእንግዲህ አስፈላጊ ስላልሆኑ፣ እምብዛም አታጋጥማቸውም። ነፍስ ሙሉ በሙሉ የእግዚአብሔር ስለሆነች፣ አንዳንድ ጊዜ በእጅጉ በመሥራት፣ በሌላ ጊዜ ደግሞ በብቸኝነትና በእረፍት ሆና ፈቃዱን ስታገለግል፣ በጽናት፣ በሰላምና በዝምታ ልቧን ወደ እርሱ ሰብስባ ትጓዛለች።

ለማሰላሰል፦ ይህ ጸሎት የሚያመጣውን ለውጥ ታስተውላለህ? ቀደም ሲል፣ ነፍስ ገና እያደገችና እየተለወጠች ሳለች፣ እግዚአብሔር ይበልጥ ኃይለኛ በሚመስሉ መንገዶች ይሠራ ነበር። ጥልቅ ተመስጦዎች፣ የመንፈስ በረራዎች፣ ውስጣዊ ሥቃዮች፣ እንዲያውም መንፈስ ወደ እግዚአብሔር ሲነጠቅ ሰውነት የሞተ የሚመስልባቸው ተሞክሮዎች ነበሩ። አሁን ግን ነፍስ ሙሉ በሙሉ የእግዚአብሔር ስለሆነች፣ ጥልቅ እርጋታና ፍጹም በጎነት ይከተላሉ።

ምንም እንኳ ይህን ጥልቅ የመንፈሳዊ ጋብቻ ሁኔታ ገና ያልተለማመድክ ብትሆንም፣ ከውጭ ሆኖ ወደ ውስጥ እንደሚመለከት ሰው ሆነህ ለመረዳት ሞክር። ይህ የተባረከ ሁኔታ ነው። ከነፍስህ ማዕከል እየፈለቁ መላውን ማንነትህን የሚያቃጥሉትን እነዚህን የማያቋርጡ የፍቅር መነሳሳቶች መቀበል ምንኛ ድንቅ እንደሚሆን አሰላስል።

ይህ ገለጻ ከዚህ ዓለም በላይ የሆነ ነገር ቢመስልህ፣ በእርግጥም እንዲሁ መሆኑን እወቅ። ነገር ግን እግዚአብሔር በዚህ ዓለም ሳለህ፣ እዚህና አሁን የሕይወትህ ክፍል ሊያደርገው ይፈልጋል። ይህን ቀጣይና ጽኑ የግልጽ ፍቅሩን ስጦታ ለነፍስህ ሊሰጣት ይፈልጋል። በእርሱ ውስጥ ዘወትር እንድትጠልቅና በመለኮታዊ ጸጋው እንድትኖር ይፈልጋል።

እጅግ የዋህና ርኅሩኅ ጌታ ሆይ፣ ለፍጹም ፍቅርህ እጅግ የማልበቃ ነኝ፤ አንተ ግን ይህን ሁሉ እያወቅህ ፍቅርህን ያለ ገደብ ልታፈስስልኝ ከልብ ትፈልጋለህ። እባክህ፣ በዚህ ሕይወት በተሻለ ሁኔታ እንዴት ላገለግልህ እንደምችል እንዳውቅ እርዳኝ፣ ከአንተም ከሚያርቀኝ ሁሉ ነጻ አውጣኝ። ለርኅሩኅ የፍቅር መነሳሳቶችህ፣ ለጣፋጭ የፍቅር ደብዳቤዎችህና ከውስጥ በእርጋታ ለሚፈሱ መልእክቶችህ፣ በቻልኩት ሁሉ ነፍሴን እከፍታለሁ።

በውስጤ የምታድሪ እጅግ ቅድስት ሥላሴ ሆይ፣ እወድሻለሁ፣ በአንቺ እታመናለሁ፣ ሕይወቴን ለአንቺ አስረክባለሁ።

ሰባ ስምንተኛ ትምህርት፦ በእግዚአብሔር “መራቅ” የሚገኝ ጽናት

በዚህ ዓለም እስካለን ድረስ፣ ከሞት ኃጢአት አንድ እርምጃ ብቻ እንደሚለየን ሁልጊዜ ማስታወስ አለብን። ስለዚህ ነፍስ በሰባተኛው መኖሪያ—ጌታዋ በሚገኝበት ክፍል ከእርሱ ጋር—ስትኖር፣ እርሱ በአልፎ አልፎ አጋጣሚዎች በዚህ የጸሎት ሁኔታ ከነፍስ ይርቃል፣ ብዙ መርዛማ ፍጥረታትም እንዲያጠቋት ይፈቅዳል። ይህ ግን ለነፍስ መልካም ሲባል፣ በጽናት እንድታድግ፣ በትሕትና እንድትጸናና ሙሉ በሙሉ በእግዚአብሔር ላይ የምትመካ መሆኗን ፈጽሞ እንዳትረሳ ለመርዳት የሚደረግ ነው።

እኅቶቼ ሆይ፣ የጠቀስኳቸው ፍሬዎች በእነዚህ ነፍሳት ውስጥ ሁልጊዜ በተመሳሳይ ደረጃ ይገኛሉ ብላችሁ ማሰብ የለባችሁም፤ ምክንያቱም እስከማስታውሰው ድረስ፣ ጌታችን እንደዚህ ያሉ ሰዎችን በአብዛኛው አንዳንድ ጊዜ በተፈጥሯቸው ድካም እንደሚተዋቸው ነግሬአችኋለሁ። በቤተ መንግሥቱ ዙሪያ ካለው የውኃ ጉድጓድና ከሌሎቹ መኖሪያ ክፍሎች የሚመጡት መርዛማ ፍጥረታት፣ ኃይላቸውን ተነጥቀው ለቆዩበት ጊዜ ለመበቀል ወዲያውኑ ይተባበራሉ። (VII.IV #1)።

ቅድስት ቴሬዛ በሰባተኛው መኖሪያ ያሉት ሰዎች የሞት ኃጢአትን ፈጽሞ እንደማይፈጽሙ፣ እንዲያውም ቀላል ኃጢአትን እንኳ ሆን ብለው እንደማያደርጉ ታምን ነበር። ሆኖም ከጊዜ ወደ ጊዜ ያለፉ ኃጢአቶቻቸውን ያስታውሳሉ፣ እንዲሁም በኃጢአት ሊወድቁ እንደሚችሉ በጥልቅ ይገነዘባሉ። ኢየሱስ እንኳ በመስቀል ላይ፣ «አምላኬ፣ አምላኬ፣ ለምን ተውኸኝ?» ብሎ በጮኸ ጊዜ ይህን ተለማምዶአል (ማቴዎስ 27:46)።

እነዚህ ነፍሳት እግዚአብሔር እንደሚያስፈልጋቸው ይገነዘባሉ፤ ይህም ቅዱስና ውስጣዊ ሥቃይ ማስከተሉን ይቀጥላል። እንዲያውም በኃጢአት ሁኔታ ውስጥ ይሁኑ አይሁኑ እርግጠኛ ላይሆኑ ይችላሉ። ይህ ግራ መጋባት ግን ወደ ተስፋ መቁረጥ ሳይሆን፣ የጌታን ፍርሃት ስጦታ ወደ ማሳደግ ይመራል። ነፍስ ወደ ሰባተኛው መኖሪያ ከገባች በኋላም እንኳ፣ እግዚአብሔር መርዛማ ፍጥረታት አንዳንድ ጊዜ እንዲያጠቋት ቢፈቅድም፣ እርሷ ለእነዚህ ፍጥረታት አትሸነፍም፤ ከእግዚአብሔርም አትመለስም። እነዚህ ጥቃቶች ነፍስን ያበረታሉ፣ በክርስቶስም ለመኖር ያላትን ቁርጠኝነት ያጠናክራሉ እንጂ ሌላ ውጤት አያመጡም።

ማሰላሰያ፦ በሕይወትህ ለረጅም ጊዜ ከእግዚአብሔር ጋር በጣም ተቀራርበህ ከቆየህ በኋላ፣ በድንገት ከክፉው ከባድ ጥቃት የደረሰብህን ጊዜ አስብ። ይህ በአንተ ላይ ምን ተጽዕኖ አሳደረ? በሰባተኛው መኖሪያ ላሉት፣ እንዲህ ያለ ጥቃት በጽናትና በእግዚአብሔር ፍቅር ከማበርታት በቀር ሌላ ፋይዳ አይኖረውም። እንዲሁም ምን ያህል በእግዚአብሔር ላይ ጥገኛ እንደሆኑ ፈጽሞ እንዳይረሱ በመርዳት፣ እንደገና ትሑታን ያደርጋቸዋል።

በሁሉም ነገር ለእግዚአብሔር ምን ያህል ጥገኛ እንደሆንህ ትገነዘባለህ? እግዚአብሔር ለአንድ አፍታ ቢረሳህ፣ ሕልውናህ ያበቃል። ከዚያም በላይ፣ በውስጥህ የሚሠራው እግዚአብሔር ካልሆነ፣ ማንኛውንም መልካም ነገር ማድረግ አትችልም። ትሕትናን የሚያስተምረውን ይህን እውነት ፈጽሞ አትርሳ።

እግዚአብሔር ከአንተ የራቀ የመሰለህ ጊዜ ነበር? እንዲህ ከሆነ፣ ይህ የኃጢአትህ ውጤት ወይም ከእግዚአብሔር የተሰጠህ ልዩ ቸርነት ውጤት ነው። ምክንያቱ ኃጢአት ከሆነ፣ ንስሐ ግባ። ከእግዚአብሔር የተሰጠ ቸርነት ከሆነ ግን፣ አትጨነቅ። በእግዚአብሔር ያለህን እምነት ግለጽ። እርሱ የተሰማውን ያንኑ የመራቅ ስሜት ስለተሰማህ አመስግነው፤ ቅዱስ ፈቃዱን ለማገልገልም ያለህን ቁርጠኝነት አድስ። ይህ ጌታችን የራቀ መስሎ የሚሰማህ ስሜት፣ በተለይም የጽናት ስጦታ የሚጨምርበት አጋጣሚ መሆኑን እወቅ።

ፍጹም ኃይል ያለህ ጌታ ሆይ፣ አንተ ሁሉን ታውቃለህ። ምን እንደሚያስፈልገኝና መቼ እንደሚያስፈልገኝ ታውቃለህ። ከእኔ የራቅህ በሚመስልባቸው ጊዜያት፣ እባክህ በአንተ ያለኝን እምነት አሳድግልኝ። ቅርብ እንደሆንህ ሁልጊዜ እንዳውቅና ፈጽሞ ከአንተ እንዳልመለስ አድርገኝ። እባክህ በውስጤ ያለውን በጎ ምግባር ሁሉ አሳድግ፤ በተለይም ለዘላለም ከአንተ ጋር እንድሆን እስከምጠራበት ፍጻሜ ድረስ ለመጽናት የሚያስፈልገኝን ጽናት ጨምርልኝ።

በውስጤ የምታድሪ እጅግ ቅድስት ሥላሴ ሆይ፣ እወድሻለሁ፣ በአንቺ እታመናለሁ፣ ሕይወቴን ለአንቺ አስረክባለሁ።

ሰባ ዘጠነኛ ትምህርት፦ እጅግ ከባድ መስቀሎች

ጌታችን በሰውነቱ እጅግ ብዙ መከራ ስለተቀበለ፣ እኛም ከዚህ ያነሰ መጠበቅ የለብንም። በሰባተኛው መኖሪያ ላሉት ብዙውን ጊዜ ከሁሉ የከበዱ መስቀሎች ይሰጣሉ። እነዚህ መስቀሎች ግን ፈጽሞ ወደ ተስፋ መቁረጥ አይመሩም። የሚመሩት ወደ እግዚአብሔር ክብር ብቻ ነው። በእርግጥም፣ እነዚህ ቅዱሳን ነፍሳት ለእግዚአብሔር የሚሸከሙት መስቀል ይበልጥ በከበደ መጠን፣ እግዚአብሔር በእነርሱ አማካይነት ይበልጥ ይከበራል፤ እነርሱም ይበልጥ በሰላምና በደስታ ይሞላሉ።

ለጌታችን ለክርስቶስ ከሁሉ የቀረቡት ከሁሉ የከበደውን መስቀል እንደሚሸከሙ ሁልጊዜ እናያለን፤ ክብርት እናቱና ሐዋርያቱ የተሸከሙትን አስቡ። ቅዱስ ጳውሎስ እንደዚያ ያለ እጅግ ታላቅ ድካም እንዴት የተወጣ ይመስላችኋል? ከእርሱ አኗኗር፣ ከራሳችን ምናብ ወይም ከዲያብሎስ ማታለል ሳይሆን፣ ከጌታችን የሚመጡ እውነተኛ ራእዮችና ጥልቅ ማሰላሰል የሚያፈሩትን ፍሬ እንማራለን። ቅዱስ ጳውሎስ ተደብቆ፣ ሌላ ምንም ሳያደርግ፣ በእነዚህ መንፈሳዊ መጽናኛዎች ዘና ብሎ ይደሰት የነበረ ይመስላችኋል? እኛ ለማወቅ እስከምንችለው ድረስ፣ አንድ ቀን እንኳ እረፍት እንዳልወሰደ ታውቃላችሁ፤ መተዳደሪያውን ለማግኘት ሌሊቱን ሙሉ ይሠራ ስለነበርም፣ ብዙ ሊተኛ አይችልም ነበር (VII.IV #7)።

ነፍስ ወደ መንፈሳዊ ጋብቻ ስትገባ፣ ክርስቶስን ይበልጥ ትመስላለች። ቅዱስ ጳውሎስ፣ «ከእንግዲህ በእኔ የሚኖረው ክርስቶስ ነው እንጂ የምኖረው እኔ አይደለሁም» እንዳለው (ገላትያ 2:20)። በዚህ ምክንያት፣ በሰባተኛው መኖሪያ ያለችው ነፍስ፣ ክርስቶስ በዚህ ዓለም የተቀበለውን መከራ በጥልቅ ሁኔታ ትካፈላለች። እነዚህ መስቀሎች አይጠሉም፣ ከእነርሱም አይሸሹም፤ ይልቁንም ኢየሱስ መስቀሉን በሙሉ ማንነቱ እንደተቀበለው፣ በደስታና ያለ ምንም ማመንታት ይቀበሏቸዋል። የፍቅር መሥዋዕቶችም ይሆናሉ፤ በቤዛነት የተለወጠው መከራ ኃይልም በሕይወታቸው ይገለጣል።

አንዳንድ ጊዜ ፈተናዎቹ እንደ ከባድ ሕመም ያሉ፣ ከውጭ የሚደርሱባቸው ይሆናሉ። በሌላ ጊዜ ደግሞ፣ መከራዎቹ ነፍስና እግዚአብሔር ብቻ የሚያውቋቸው ውስጣዊ መከራዎች ይሆናሉ። ይህ ውስጣዊና ስውር መከራ በተለይ በካልካታዋ ቅድስት ቴሬዛና በሊዝዬዋ ቅድስት ቴሬዝ ሕይወት ጎልቶ ታይቷል። በውጫዊ ሕይወታቸው፣ እነዚህ ቅዱሳን በሕይወት ሳሉ በብዙዎች ይወደዱና ይደነቁ ነበር። በውስጣቸው ግን የጌታቸውን መከራ እየተካፈሉ፣ በከፍተኛ ቁርጠኝነትና ፍቅር እጅግ ከባድ መስቀል ተሸክመው ነበር።

ማሰላሰያ፦ ጌታችንን በመምሰል፣ ስለ እርሱ ከሁሉ የከበዱትን መስቀሎች ለመቀበል ፈቃደኛ ነህ? ካልሆንህ፣ እንዲህ ያሉ መስቀሎችን የመቀበል ምኞት ገና እንደሚጠብቅህ እወቅ።

ነፍስ ወደ መንፈሳዊ ጋብቻ ስትገባ፣ በውስጧ መስቀሉን የሚሸከመው ክርስቶስ ስለሆነ፣ የሚሰጣት ማንኛውም መስቀል ከአቅሟ በላይ አይከብዳትም። በሕይወትህ ያሉትን መስቀሎች እንዴት እንደምታይ አስብ። ከእነርሱ የምትሸሽና የምታስወግድባቸውን መንገዶች የምትፈልግ ከሆነ፣ እግዚአብሔር በውስጥህ ሊያደርገው የሚፈልገው ገና ብዙ ነገር እንዳለ እወቅ። እያንዳንዱ መስቀል ጣፋጭ እስኪሆንልህ ድረስ በጥልቅ ሊለውጥህ ይፈልጋል።

ቀደም ሲል ፊትህን ያዞርክባቸውን፣ ያማረርክባቸውን፣ እንዲያውም ተስፋ የቆረጥክባቸውን መስቀሎች አስብ። እንዲህ ያለ ምላሽ በመስጠትህ ሐዘንህን ግለጽ፤ ወደፊትም በፍቅር በተሞላ ልብ ወደ እነዚያ መስቀሎች መሮጥ የሚያስችልህን ስጦታ እንድታገኝ ጸልይ።

ራስህን መሥዋዕት ያደረግህ ጌታዬ ሆይ፣ ከፍጹም ፍቅር የተነሣ የተቀበልከውን መከራ ሁሉ ለማቀፍ በጽኑ ቆርጠህ ተነሥተህ ነበር። መስቀልህ የጸጋና የክብር ዙፋንህ ሆነ፤ አንተም በቅድስት ነፍስህ ባለው ኃይል ሁሉ አቀፍከው። እባክህ፣ እያንዳንዱን መስቀል እንደ አንተ መታገሥ እንድችል ይህን ከአእምሮ በላይ የሆነ ጸጋ ስጠኝ። ከማንኛውም የመከራ ፍርሃት ነፃ አውጣኝ፤ መስቀሎቼንም የተትረፈረፈ ጸጋ ዕድሎች አድርጌ እንዳይ ዐይኖችህን ስጠኝ። እነዚያን መስቀሎች እጅግ በበዛ ፍቅርና ሰላም ለማቀፍ ድፍረትህን ስጠኝ።

በውስጤ የምታድሪ እጅግ ቅድስት ሥላሴ ሆይ፣ እወድሻለሁ፣ በአንቺ እታመናለሁ፣ ሕይወቴን ለአንቺ አስረክባለሁ።

ሰማንያኛ ትምህርት፦ የበጎ ሥራዎች ፍጻሜ

እኅቶቿ ይህ ወደ መንፈሳዊ ጋብቻ የሚያደርስ ውስጣዊ ጉዞ፣ የግለሰቡን ውስጣዊ ከእግዚአብሔር ጋር መዋሐድ ብቻ የሚመለከትና ለራስ ጥቅም ብቻ የሚደረግ እንደሆነ እንዳያስቡ፣ ቅድስት ቴሬዛ ድንቅ ድርሰቷን ስትደመድም፣ የዚህ ወደ እግዚአብሔር የሚደረግ ጉዞ የመጨረሻ ዓላማ፣ ለእግዚአብሔር ክብር በሚሰጡና ነፍሳትን በሚያድኑ ሥራዎች ለመንግሥቱ ፍሬ ማፍራት መሆኑን በግልጽ ታብራራለች። ይህ በመጀመሪያ የሰው ነፍስ በመለወጧ ቢከናወንም፣ ያ ለውጥ በፍቅር ሥራዎች መፍሰስ አለበት።

ይህ የጸሎት ግብና ዓላማ ነው፣ ሴት ልጆቼ ሆይ፤ ይህ ልጆቹ ሁልጊዜ መልካም ሥራዎች የሆኑት የመንፈሳዊ ጋብቻ ምክንያት ነው። ሥራዎች፣ እንደነገርኋችሁ፣ እነዚህ ልዩ ጸጋዎች ከእግዚአብሔር መምጣታቸውን የሚያሳዩ የማያሻሙ ምልክቶች ናቸው (VII.IV #10)።

አንዳንድ ሰዎች እንዲህ ያሉ ልዩ ጸጋዎችን ከእግዚአብሔር ከተቀበሉ በኋላ፣ ወጥተው የራሳቸውን ጥቅም በማይፈልግ የአገልግሎት ሕይወት የተቀበሉትን ለሌሎች ለማካፈል ይፈራሉ። የዚህ መንፈሳዊ ጉዞ ግብ የነፍስ መልካም ብቻ አይደለም። የቤተ ክርስቲያን በአጠቃላይ መልካም ነው። የኢየሱስ ተልእኮ ነፍሳትን በማዳን ለአባቱ ክብር መስጠትን የሚፈልግበት ነበር። ይህ የእኛም ተልእኮ መሆን አለበት። አዎን፣ ቅዱሳን ለመሆንና ከእግዚአብሔር ጋር አንድ ለመሆን እንጸልያለን። ነገር ግን ያ አንድነት ወጥተን ሌሎችን ለማገልገል የሚያስፈልጉንን በጎ ምግባራት ካላፈራ፣ ከእግዚአብሔር ጋር ያለ እውነተኛ ኅብረት አይደለም።

ከውጭው ዓለም ተለይቶ በሚኖር የመነኮሳት ገዳም ውስጥ እንኳ፣ ፍቅር የዚህ ጸሎት ዋነኛ ፍሬ ነበር። እኅቶቹ ለዓለም በመጸለይ የፍቅር ሥራ እንዲሠሩ ተጠርተው ነበር፤ ነገር ግን በየቀኑ የሚያገኟቸውን እኅቶችም እንዲወዱ ተጠርተው ነበር። ያ ፍቅር ሲጨምርና እኅቶቹ እርስ በርሳቸው የበረከት ምንጭ ሲሆኑ፣ ለውጥ የሚያመጣው መንፈሳዊ ጋብቻ መፈጸሙን የሚያሳየው ከሁሉ የጠራ ምልክት ይህ ነበር።

ፍቅር ከቤት ይጀምራል። ከሁሉ በፊትና በዋነኛነት፣ እግዚአብሔር በአንተ በኩል የቤተሰብህንና የቅርብ ወዳጆችህን ልብ ሊነካ ይፈልጋል። ታላቅ ሚስዮናዊ ወይም በአደባባይ ወንጌልን የሚሰብክ ሰው እንድትሆን ላትጠራ ትችላለህ፤ ነገር ግን በዕለት ተዕለት ከምታገኛቸው ሰዎች ጋር ራስህን ፈጽሞ ሳትፈልግ የእግዚአብሔርን ፍቅር በብዛት እንድታካፍል በእርግጥ ትጠራለህ።

በዚህ ማደሪያ ውስጥ፣ ሰው በመላ ማንነቱ በእግዚአብሔር ይዋጣል። መንፈሱ፣ ነፍሱ፣ አእምሮው፣ ፈቃዱ፣ ጥልቅ ስሜቶቹ፣ የልብ ስሜቶቹ፣ ሕዋሳቱ፣ ሰውነቱና ሌላው የማንነቱ ክፍል ሁሉ ከእግዚአብሔር ጋር ይዋሐዳል። ስለዚህ ነፍስ በመንፈሳዊ ፍቅር ብቻ ሳይሆን፣ በመለኮታዊ ሕይወት በተለወጠ ሰብአዊ ፍቅርም ትወዳለች፤ ይህም ፍቅር በአካል፣ በጥልቅ ስሜት፣ በመንፈስ፣ በአእምሮና በፈቃዷ ኃይል ሁሉ ይገለጻል። እንዲህ ያለ ሰው ሌሎች በኃጢአት ሲኖሩ ሲያይ፣ በጥልቅ ይራራላቸዋል፤ በቅዱስ ሐዘንም ያዝናል። ግራ የተጋባ ወይም ተስፋ የቆረጠ ሰው ሲያይ፣ ለመርዳት የሚገፋፋውን ውስጣዊ ጥሪ ይቀበላል። ለእርሱ ቅርብ የሆኑት ሰዎች ራሳቸው በበጎ ምግባር ሲያድጉ ሲያይ፣ ይህን ዕድገት ለመደገፍ ይሠራል፤ እግዚአብሔርንም ያመሰግናል። በቀላሉ ለመናገር፣ ሰው ወደ መንፈሳዊ ጋብቻ ሲገባ፣ ሕይወቱን ለሌሎች አሳልፎ ይሰጣል፤ ራሱን ስለ እነርሱ መሥዋዕት አድርጎ ይኖራል፤ የሁሉም ቅዱስ ባሪያ ሆኖም ያገለግላል።

ለማሰላሰል፦ በዙሪያህ ያሉትን ሰዎች ምን ያህል በጥልቅ ስሜት ትወዳቸዋለህ? በምታደርጋቸው ምርጫዎች ብቻ ሳይሆን፣ በማንነትህ ክፍል ሁሉ ትወዳቸዋለህ? አእምሮህ ለሌሎች ባለህ ፍቅር ተወስዷል? ያንን ፍቅር ይሰማሃል? ጥልቅ ስሜቶችህ ያንን ፍቅር ያነሣሡታል? ሕይወትህን ለሌሎች በመሥዋዕትነት አሳልፈህ የምትሰጥባቸውን ዕድሎች ትፈልጋለህ? እንዲህ ከሆነ፣ ይህ እግዚአብሔር በመንፈሳዊ ጋብቻ በኩል እየለወጠህ መሆኑን የሚያሳይ ምልክት ነው።

ወደ መንፈሳዊ ጋብቻ ፍጹምነት የሚደረገው ጉዞ ረጅምና አድካሚ፣ አንዳንድ ጊዜም ፈጽሞ የማይቻል ሊመስል ይችላል። ነገር ግን እንዲህ አይደለም። ይህን ፍጹምነት መድረስ እጅግ የሚቻል ነው፤ እግዚአብሔርም በሁላችንም ሕይወት እንዲሆን ይፈልጋል። ወደ ኋላ የሚያስቀረን ብቸኛው እንቅፋት እኛ ራሳችን ነን።

የአቪላዋ ቅድስት ቴሬዛ በጻፈችው በዚህ ድንቅ መንፈሳዊ ድርሰት ላይ ያደረግናቸውን እነዚህን ማሰላሰሎች ስንደመድም፣ በጉዞው ለመገስገስ ያለህን ቁርጠኝነት አጠናክር። ቴሬዛ ወዳስተማረችን የተለያዩ ማደሪያዎችና የጸሎት ልምዶች ተመለስ። ትምህርቶቹን፣ ማሰላሰሎቹንና ጸሎቶቹን በቅድስና ለማደግ መሠረት አድርጋቸው። እግዚአብሔር ቅዱስ እንድትሆን ይፈልጋል። ቅዱስ ሁን። ለሕይወትህ ላለው ቅዱስ የእግዚአብሔር ፈቃድ ራስህን ሙሉ በሙሉ ለመስጠት አታመንታ።

የፍጹም ፍቅር ጌታ ሆይ፣ ሕይወትህ ወሰን በሌለው መጠን መልካም ፍሬ አፍርቷል። ከእጅግ ቅዱስ ልብህ ፍጹም ፍቅር ያለማቋረጥ ፈስሷል። ያ ፍቅር በተናገርከው ቃል ሁሉ፣ በሕይወትህ ባደረግኸው ድርጊት ሁሉና ባሰብከው ሐሳብ ሁሉ ተገልጧል። እባክህ፣ መላ ሕልውናዬ በፍጹም ፍቅርህ እስኪያዝ ድረስ ሙሉ በሙሉ በፍቅርህ አቃጥለኝ። በልብህ ያለውን ፍቅር ይበልጥ በፍጹምነት የማገለግል መሣሪያ እንድሆን፣ በመረጥኸው መንገድ ሁሉ ተጠቀምብኝ።

በውስጤ የምታድሪ እጅግ ቅድስት ሥላሴ ሆይ፣ እወድሻለሁ፣ በአንቺ እታመናለሁ፣ ሕይወቴን ለአንቺ አስረክባለሁ።

ማጠቃለያ

ቅድስት ቴሬዛ ውስጣዊ ቤተ መንግሥት የተሰኘውን መጽሐፏን ለእህቶቿ በጻፈችው በሚከተለው ማስታወሻ ትደመድማለች። ማስታወሻው ከዚህ በታች ሙሉ በሙሉ ቀርቧል፦

IHS

እንደነገርኋችሁ፣ ይህን ሥራ ለመጀመር አመንትቼ ነበር፤ አሁን ግን ከተጠናቀቀ በኋላ፣ በመጻፌ እጅግ ደስ ብሎኛል። የጠየቀብኝ ድካም ጥቂት ብቻ እንደነበር ብመሰክርም፣ ድካሜ ጥሩ ውጤት እንዳስገኘ ይሰማኛል። እህቶቼ፣ ከውጭው ዓለም በጥብቅ ተለይታችሁ መኖራችሁን፣ ያላችሁን ጥቂት የመዝናኛ ጊዜና በአንዳንድ ገዳሞቻችሁ ብዙ ምቹ ነገሮች መጉደላቸውን ሳስብ፣ በዚህ ውስጣዊ ቤተ መንግሥት ውስጥ በመደሰት መጽናናት ታገኛላችሁ ብዬ አስባለሁ። ወደዚህ ቤተ መንግሥት ከአለቆቻችሁ ፈቃድ ሳትጠይቁ፣ በፈለጋችሁት ሰዓት ሁሉ መግባትና እንደፈቃዳችሁ መዘዋወር ትችላላችሁ። እርግጥ ነው፣ ኃይላችሁ ምንም ያህል ታላቅ ቢመስላችሁ፣ የቤተ መንግሥቱ ጌታ ራሱ ካላስገባችሁ በስተቀር፣ በራሳችሁ ኃይል ወደ ማደሪያዎቹ ሁሉ መግባት አትችሉም። ስለዚህ እንቅፋት ካጋጠማችሁ፣ በግድ ለመግባት እንዳትሞክሩ እመክራችኋለሁ፤ እንዲህ ማድረጋችሁ እጅግ ስለሚያሳዝነው፣ ወደ እነዚያ ማደሪያዎች እንድትገቡ ፈጽሞ አይፈቅድላችሁም። ትሕትናን እጅግ ይወዳል፤ ወደ ሦስተኛው ማደሪያ ለመግባት እንኳን የማትበቁ እንደሆናችሁ ካሰባችሁ፣ ወደ አምስተኛው የመግባትን ቸርነት ይበልጥ በፍጥነት ይሰጣችኋል። ከዚያም እዚያ በመልካም ካገለገላችሁትና ብዙ ጊዜ ወደዚያ ከተመለሳችሁ፣ እርሱ ራሱ ወደሚኖርበት ማደሪያ ይስባችኋል። ይህ ሉዓላዊ ጌታ ትእዛዞቿን እንደ ራሱ ትእዛዞች እንድትታዘዙ የሚፈልገው የገዳሙ እመ ምኔት ከዚያ ካልጠራቻችሁ በስተቀር፣ ከዚያ ማደሪያ መውጣት ፈጽሞ አያስፈልጋችሁም። በእርሷ ትእዛዝ ምክንያት እርሱ ከሚገኝበት ክፍል ብዙ ጊዜ ብትርቁም፣ በተመለሳችሁ ቁጥር በሩን ከፍቶ ይጠብቃችኋል። በዚህ ቤተ መንግሥት እንዴት መደሰት እንደምትችሉ አንዴ ከተማራችሁ፣ ፈተናዎቻችሁ ምንም ያህል አሳማሚ ቢሆኑ፣ ወደ ጌታችሁ የመመለስ ተስፋ ዘወትር ዕረፍት ይሰጣችኋል፤ ይህንንም ማንም ሊያግዳችሁ አይችልም። ሰባት ማደሪያዎችን ብቻ ብጠቅስም፣ እያንዳንዳቸው ከላይ፣ ከታችና በዙሪያቸው ብዙ ተጨማሪ ክፍሎችን ይይዛሉ። ውብ የአትክልት ስፍራዎች፣ ፏፏቴዎችና ውስብስብ ጠመዝማዛ መንገዶችም አሏቸው። ከእነዚህም ሌላ፣ ነፍስን በራሱ መልክና አምሳል ለፈጠረው ታላቁ እግዚአብሔር በምላሹ ምስጋና እያቀረባችሁ ራሳችሁን ሙሉ በሙሉ ለማዋል የሚያስመኟችሁ፣ እጅግ አስደሳች የሆኑ ሌሎች ነገሮች አሉ። በዚህ ድርሰት አቀራረብ ውስጥ እርሱን ይበልጥ እንድታውቁ የሚረዳችሁን ማንኛውንም ነገር ካገኛችሁ፣ ሉዓላዊው ጌታ ሊያበረታታችሁ እንደላከው እርግጠኞች ሁኑ፤ በውስጡ የምታገኙት ስሕተት ሁሉ ግን የእኔ ነው። እግዚአብሔሬንና ጌታዬን እንድታገለግሉ ለመርዳት ላለኝ ጽኑ ፍላጎት በምላሹ፣ ይህን ባነበባችሁ ቁጥር ሉዓላዊውን ጌታ በእኔ ስም በቅን ልብ እንድታመሰግኑት፣ ቤተ ክርስቲያኑን እንዲያበለጽግ፣ ለሉተራውያን ብርሃን እንዲሰጥ፣ ኃጢአቶቼን ይቅር እንዲልና ከመንጽሔ ነፃ እንዲያወጣኝ እንድትለምኑት እማጸናችኋለሁ። ምናልባትም፣ ይህን መጽሐፍ በምታዩበት ጊዜ፣ በእግዚአብሔር ምሕረት በመንጽሔ እሆናለሁ (መጽሐፉ በሥነ መለኮት ሊቃውንት ተመርምሮ ለእናንተ ከተሰጠ)። እነዚህ ጽሑፎች ማንኛውንም ስሕተት የያዙ ከሆነ፣ ያ ከእኔ አለማወቅ የመነጨ ነው። በሁሉም ነገር ለቅድስት ሮማዊት ካቶሊካዊት ቤተ ክርስቲያን ትምህርቶች እገዛለሁ። አሁን የዚህች ቤተ ክርስቲያን አባል ነኝ፤ በሕይወትም ሆነ በሞት አባሏ ሆኜ እንደምቀጥልም በጽኑ አረጋግጣለሁ፣ ቃልም እገባለሁ። ጌታ አምላካችን ለዘላለም ይመስገን፣ ይባረክም! አሜን፣ አሜን።

ይህን መጽሐፍ ጽፌ የጨረስኩት በ1577፣ በቅዱስ እንድርያስ በዓል ዋዜማ፣ በአቪላ በሚገኘው በቅዱስ ዮሴፍ ገዳም፣ ለዘላለም ሕያው ለሆነውና ለሚነግሠው እግዚአብሔር ክብር ነው! አሜን።

ማውጫ