తెలుగు

ఏడవ అధ్యాయం

ఏడవ నివాసస్థలం

ఆధ్యాత్మిక వివాహం

అరవై తొమ్మిదవ పాఠం: రెండవ పరలోకం

స్వర్గం ఎలా ఉంటుంది? దేవుని కారుణ్యంతో, మరణం తరువాత శుద్ధిస్థలాన్ని దాటి పరమానందకర దైవదర్శనంలోకి ప్రవేశించినప్పుడు మాత్రమే ఈ ప్రశ్నకు సమాధానం లభిస్తుందని చాలామంది భావిస్తారు. అయితే, మనం భూమిపై ఉండగానే స్వర్గం ఎలా ఉంటుందో తెలుసుకోవడం సాధ్యమేనా? పునీత తెరేసా ప్రకారం, ఒక ఆత్మ ఏడవ నివాసస్థలంలోకి ప్రవేశించినప్పుడు, అది “రెండవ స్వర్గంలోకి” ప్రవేశిస్తుంది.

మన ప్రభువు ఆధ్యాత్మికంగా తన వధువుగా స్వీకరించిన ఈ ఆత్మ, ఆయన కోసం తపిస్తూ గతంలోనూ ఇప్పుడూ అనుభవించిన బాధలపై ఆయన కనికరించడానికి ఇష్టపడినప్పుడు, ఆ స్వర్గీయ వివాహాన్ని పరిపూర్ణం చేయడానికి ముందు, ఆయన ఆ ఆత్మను తన ఈ మందిరంలోకి, అంటే తన సన్నిధి గదిలోకి తీసుకువస్తారు. ఇదే ఏడవ మందిరం [నివాసస్థలం]. ఎందుకంటే, ఆయనకు స్వర్గంలో నివాసస్థలం ఉన్నట్లే, ఆత్మలోనూ ఉంది. అక్కడ ఆయన తప్ప మరెవరూ నివసించలేరు; దానిని రెండవ స్వర్గం అని పిలవవచ్చు (VII.I #3).

స్వర్గం దేవుని నివాసస్థలం. అక్కడ ఆయన దైవత్వపు పరిపూర్ణత నెలకొని ఉంటుంది; పూర్తిగా శుద్ధి పొందిన ఆత్మలు పరమానందకర దైవదర్శనాన్ని పొందుతాయి. అయితే, ఏడవ నివాసస్థలం ప్రతి ఆత్మ అంతరాంతరాల్లో దేవుడు తన పరిపూర్ణతతో నివసించే ఒకే గది. ఆత్మ అక్కడికి ప్రవేశించినప్పుడు, రెండవ స్వర్గంలోకి ప్రవేశిస్తుంది; ఎందుకంటే దేవుని పరిపూర్ణత అక్కడ నివసిస్తుంది. మరణం తరువాత నిత్యమూ అనుభవించే పరమానందకర దైవదర్శనంతో ఇది సమానం కానప్పటికీ, ఈ భూమిపై ఉన్నంతకాలం సాధ్యమైనంత పరిపూర్ణంగా ఆత్మ దేవునితో ఐక్యమై ఉంటుంది కాబట్టి, ఆ అర్థంలో ఇది రెండవ స్వర్గం.

ధ్యానం: స్వర్గాన్ని సందర్శించి, అది ఎలా ఉంటుందో తెలుసుకోగలిగితే బాగుండునని మీకు ఎప్పుడైనా అనిపిస్తుందా? ఒక విధంగా మీరు అలా చేయగలరన్నది సత్యం. ఏడవ నివాసస్థలంలోకి ప్రవేశించడం ద్వారా, మీలో నివసించే దేవుని సన్నిధి పరిపూర్ణతలోకి మీరు ప్రవేశిస్తారు.

బహుశా మీ ఆత్మలోని ఈ రెండవ స్వర్గంలోకి మీరు ఇంకా ప్రవేశించి ఉండకపోవచ్చు. బహుశా మీరు ఇంకా ప్రయాణంలోనే ఉండవచ్చు. అయితే, ఈ లోకంలో అలాంటి స్థలం ఉందని తెలుసుకోవడం మనలో నిరీక్షణను మాత్రమే కాకుండా, దేవునితో ఈ ఐక్యతను పొందడం సాధ్యమేనన్న నమ్మకాన్ని కూడా నింపాలి. ఈ జీవితకాలంలోనే ప్రతి ఒక్కరూ ఈ నివాసస్థలంలోకి ప్రవేశించాలని దేవుడు కోరుకుంటున్నారు. మనమందరం అక్కడికి ప్రవేశించి, అక్కడే జీవిస్తూ, పరమానందకర దైవదర్శనం కలిగే “మొదటి” స్వర్గానికి ఆయన మనలను తీసుకువెళ్లే వరకు అక్కడే ఉండాలని ఆయన ఆకాంక్షిస్తున్నారు.

మీలోని ఈ స్వర్గంలోకి ప్రవేశించగల మీ సామర్థ్యం గురించి మీకు ఎంత నిశ్చయత ఉంది? అలా చేయగల మీ సామర్థ్యాన్ని మీరు సందేహిస్తున్నారా? అది అందుకోలేనిదిగా అనిపిస్తోందా? మీ ఆలోచనలు ఇవే అయితే, వాటిని ఎంతో దృఢంగా తొలగించండి. మన స్వంత ప్రయత్నంతో మనం ప్రవేశించలేకపోయినా, మనం అక్కడ ఉండాలని దేవుడు కోరుకుంటున్నారు. మన ఆత్మలు పూర్తిగా శుద్ధి పొందిన తరువాత, ఆయన ఆహ్వానానికి మనం సంపూర్ణంగా స్పందించినప్పుడు ఆయన మనకు స్వాగతం పలుకుతారు. విస్తారమైన ప్రార్థన, నిరంతర ప్రాయశ్చిత్త క్రియలు, ప్రేమకార్యాలు, సద్గుణాలలో ఎదుగుదల మనలను ఆ ద్వారం వద్దకు నడిపిస్తాయి. ఆ ద్వారం వద్దకు చేరినప్పుడు, మన ప్రభువు దానిని తెరిచి మనలను లోపలికి ఆహ్వానిస్తారని మనం నిశ్చయంగా ఉండవచ్చు.

భూమ్యాకాశాలకు ప్రభువా, నిత్యమైన స్వర్గలోకంలో నీవు నీ పరిపూర్ణతతో నివసిస్తున్నావు. నా ఆత్మ అంతరాంతరాల్లో కూడా నీవు నీ పరిపూర్ణతతో నివసిస్తున్నావు. దయచేసి నా ఆత్మలోని ఈ కేంద్ర నివాసస్థలంలోకి నన్ను మరింత లోతుగా ఆకర్షించు. నా అంతరంగంలోని ఈ రెండవ స్వర్గంలోకి ప్రవేశించి, నేను మరణించే రోజు వరకు అక్కడే నివసించేలా నాకు ద్వారం తెరువు.

నా అంతరంగంలో నివసించే పరమపవిత్ర త్రిత్వమా, నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను, నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను, నా జీవితాన్ని నీకు సమర్పిస్తున్నాను.


డెబ్బయ్యవ పాఠం: సన్నిధి మందిరం

ఇంతకుముందటి నివాసస్థలాలలో, ఆత్మ ఐక్యతా ప్రార్థనను, పారవశ్యాన్ని అనుభవించింది. ఆ ఐక్యతా క్షణాలలో బుద్ధి, కల్పనాశక్తి చూడలేని స్థితిలో ఉండేవి. అంతరాత్మ మాత్రమే దేవునితో ఐక్యతలోకి ప్రవేశించేది. అయితే ఈ నివాసస్థలంలో, ఆత్మ “సన్నిధి గది”లోకి తీసుకురాబడుతుంది. తన శక్తిసామర్థ్యాలన్నిటినీ పూర్తిగా ఉపయోగించగల స్థితిలో ఉన్న ఆత్మకు దేవుని సౌందర్యం వెల్లడవుతుంది. అంతరాత్మ బుద్ధిగత దర్శనం ద్వారా త్రియేక దేవుణ్ణి ఆయన సమస్త మహిమలోనూ, సారతత్వంలోనూ చూస్తుంది.

సత్యం ఏదో మర్మమైన రీతిలో వ్యక్తమవడం ద్వారా, పరమ పవిత్ర త్రిత్వంలోని ముగ్గురు దైవవ్యక్తులు తమను తాము వెల్లడించుకుంటారు. దీనికి ముందు, అత్యంత మిరుమిట్లుగొలిపే కాంతిమేఘంలా అంతరాత్మపై ప్రకాశించే వెలుగు కలుగుతుంది. ఆ ముగ్గురు దైవవ్యక్తులు ఒకరికొకరు భిన్నులు; ఆత్మలోకి ఒక ఉన్నతమైన జ్ఞానం ప్రసరింపజేయబడుతుంది. ఆ ముగ్గురూ ఒకే సత్తా, ఒకే శక్తి, ఒకే జ్ఞానం కలిగి ఉన్నారనీ, ఒకే దేవుడై ఉన్నారనీ అనే సత్యం పట్ల ఆ జ్ఞానం ఆత్మకు నిశ్చయతను కలిగిస్తుంది. అలా, మనం విశ్వాస సిద్ధాంతంగా అంగీకరించే దానిని ఆత్మ ఇప్పుడు, ఒక విధంగా చెప్పాలంటే, ప్రత్యక్షంగా చూసి గ్రహిస్తుంది. అయితే, పరమ పవిత్ర త్రిత్వాన్ని ఆత్మ శరీర నేత్రాలతో గానీ, ఆత్మ నేత్రాలతో గానీ చూడదు; ఎందుకంటే ఇది ఊహారూప దర్శనం కాదు. ఇక్కడ ఆ ముగ్గురు దైవవ్యక్తులూ తమను తాము ఆత్మకు అందించుకుంటారు, దానితో మాట్లాడుతారు. తనను ప్రేమించి, తన ఆజ్ఞలను పాటించే ఆత్మ వద్దకు తానూ, తండ్రి, పవిత్రాత్మ వచ్చి నివాసం ఏర్పరచుకుంటామని మన ప్రభువు సువార్తలో పలికిన మాటలను ఆత్మ గ్రహించేలా చేస్తారు (VII.I #9).

ఎంత మహోన్నతమైన వరం! మన జీవితమంతటా విశ్వాస ప్రమాణాన్ని ప్రార్థిస్తూ, త్రియేక దేవునిపై మన విశ్వాసాన్ని ప్రకటిస్తాము; ప్రార్థనలో మనకు లభించే ఎన్నో కృపావరాల ద్వారా దేవునిపై విశ్వాసం ఉంచుతాము. అయితే ఆధ్యాత్మిక వివాహం జరిగే ఈ క్షణం వరకు, మనం చూడని దేవునిపైనే మన విశ్వాసాన్ని ప్రకటిస్తాము. కానీ దేవుడు తన త్రియేక సాన్నిధ్యాన్ని ఆత్మసారానికి నేరుగా వెల్లడించిన తరువాత, ఆ ఆత్మ దేవుణ్ణి ఆయన ఉన్నట్లుగానే చూస్తుంది. సంపూర్ణమైన పరమానందకర దేవదర్శనం మరణానంతరం మాత్రమే లభించినప్పటికీ, ఈ దర్శనం దేవుణ్ణి ఆయన ఉన్నట్లుగానే నిజంగా దర్శించడమే. ఆత్మకు నేరుగా అందించబడి, శరీరం, ఆత్మల సమస్త శక్తులలోకి పొంగిప్రవహించే ఈ దైవసంప్రదానం ఎంత శక్తివంతమైనదంటే, దీనిని పొందిన వ్యక్తి మళ్లీ ఎప్పుడైనా దేవుని నుండి దూరమవుతారా అనేది సందేహమే.

ఈ ఆధ్యాత్మిక వివాహ స్థితిలో, ఒక ఆత్మ శరీరంలోనూ, ఆత్మకు చెందిన శక్తులలో కూడా తీవ్రమైన బాధను అనుభవిస్తూ ఉండవచ్చు. అయినా ఈ బాధలలో దేని గురించీ ఆందోళన చెందదు. దేవునిపై తనకున్న ప్రేమ వల్ల, క్రీస్తు మానవ స్వభావానికి అనుగుణంగా తనను మలచుకోవాలనే కోరిక వల్ల, సాధ్యమైన ప్రతి బాధను, ప్రతి ఇంద్రియనిగ్రహ సాధనను కోరుకుంటుంది.

ఈ నివాసస్థలంలో, ప్రతి ఆత్మ పరిశుద్ధ త్రిత్వంతో ఐక్యమవ్వాలనే ప్రభువు ప్రధానయాజక ప్రార్థన నెరవేరుతుంది. “నేను వీరికోసం మాత్రమే కాక, వీరి మాట ద్వారా నాయందు విశ్వాసముంచబోయేవారి కోసం కూడా ప్రార్థిస్తున్నాను. తండ్రీ, నీవు నాయందును, నేను నీయందును ఉన్నట్లే, వారందరూ ఏకమై ఉండాలని, వారు కూడా మనయందు ఉండాలని ప్రార్థిస్తున్నాను. తద్వారా నీవు నన్ను పంపావని లోకం విశ్వసిస్తుంది” (యోహాను 17:21–22).

ధ్యానం: మీరు అతి పరిశుద్ధ త్రిత్వాన్ని విశ్వసిస్తున్నారా? నిశ్చయంగా విశ్వసిస్తున్నారు. అయితే మీరు ప్రకటించే విశ్వాసం మీకు గుప్తమైన, అస్పష్టమైన రీతిలో అందించబడింది. దేవుడు నిజంగా ఉన్నాడని మీకు తెలుసు; కానీ ఆయనను మీరు పూర్తిగా ఎరుగరు, అర్థం చేసుకోలేరు.

ఆధ్యాత్మిక వివాహ వరంలో, అతి పరిశుద్ధ త్రిత్వం గురించి మీకున్న జ్ఞానం మారుతుంది. ఇప్పుడు మీ సొంత ఆత్మ అంతరాంతరాలలో మీరు చూసి, కలుసుకున్న దేవునిపై విశ్వాసాన్ని ప్రకటిస్తారు. ఈ వరాన్ని మీరు కోరుకుంటున్నారా?

ఆధ్యాత్మిక వివాహ వరాన్ని ఈ జీవితంలోనే సంపూర్ణంగా పొందవచ్చు. ఆ వరం కోసం ప్రార్థించండి. దాని గురించి లోతుగా ఆలోచించండి. దానిపై ఆశ ఉంచండి. దేవుడు దానిని అనుగ్రహించాలని ఎంచుకున్నప్పుడు, దానిని స్వీకరించడానికి సిద్ధంగా ఉండేలా మిమ్మల్ని మీరు సంసిద్ధం చేసుకోవడానికి, మీకు సాధ్యమైన ప్రతి విధంగానూ శ్రద్ధగా కృషి చేయండి.

దేవునితో ఏకమవ్వడానికి, తండ్రి, కుమారుడు, పవిత్రాత్మతో ఐక్యమవ్వడానికి మీరు పిలువబడ్డారు. మీరు ఏ ఐక్యతకైతే పిలువబడ్డారో, దాని గురించి ధ్యానించడానికి సమయం కేటాయించండి. మీ ఆత్మను పరిశీలించి, ఈ ఐక్యం కోసం మీలో ఉన్న కోరికను కనుగొనండి. ఆ కోరికను మేల్కొలపండి. ఆ కోరికను మరింత పెంచడానికి దేవుణ్ణి అనుమతించండి; ఆ ఐక్యాన్ని పొందడానికి మీ నుండి ఏది అవసరమైనా, దానికి సమ్మతించేందుకు సిద్ధంగా, సుముఖంగా ఉండండి.

నా త్రియేక దేవా, నా పూర్ణ మనస్సుతో, హృదయంతో, ఆత్మతో, బలంతో, నా సమస్త ఉనికితో నిన్ను చూడాలని, నిన్ను తెలుసుకోవాలని, నిన్ను ప్రేమించాలని కోరుకుంటున్నాను. నీతో ఏకమవ్వాలని, నీవు నివసించే నా ఆత్మలోని కేంద్ర నివాసస్థలంలోకి ప్రవేశించాలని కోరుకుంటున్నాను. దయచేసి నన్ను నీ దివ్యసాన్నిధ్యంలోకి ఆకర్షించు. నిన్ను నాకు వెల్లడించు; నేను నీతో ఏకమయ్యేలా నన్ను రూపాంతరం చేయి.

నా అంతరంగంలో నివసించే పరమపవిత్ర త్రిత్వమా, నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను, నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను, నా జీవితాన్ని నీకు సమర్పిస్తున్నాను.


డెబ్బై ఒకటవ పాఠం: దేవుని సన్నిధి నిలిచి ఉంటుంది

ఈ నివాసస్థలంలో పరిశుద్ధ త్రిత్వాన్ని మొదటిసారి కలుసుకున్న తరువాత, తన అంతరంగంలో దేవుని సాన్నిధ్యం ఉందనే ఎరుక ఆత్మకు ఎల్లప్పుడూ ఉంటుంది. అయితే, కొన్ని సమయాలలో ఆయన సాన్నిధ్యం ఇతర సమయాలకంటే మరింత స్పష్టంగా వ్యక్తమవుతుంది.

ఈ సాన్నిధ్యం మొదట్లో ఉన్నంతగా, లేదా దేవుడు ఈ అనుగ్రహాన్ని పునరుద్ధరించే కొన్ని సమయాలలో ఉన్నంతగా, ఎల్లప్పుడూ సంపూర్ణంగా అనుభూతికి రాదు; అంటే అంత స్పష్టంగా వ్యక్తమవదు. అలా వ్యక్తమైతే, దానిని పొందిన వ్యక్తి మరే విషయంపైనా శ్రద్ధ పెట్టడం గానీ, సమాజంలో జీవించడం గానీ అసలు సాధ్యం కాదు. ఎల్లప్పుడూ అంత స్పష్టమైన వెలుగులో కనిపించకపోయినా, ఆమె దాని గురించి ఆలోచించినప్పుడల్లా పరిశుద్ధ త్రిత్వ సాహచర్యాన్ని అనుభవిస్తుంది (VII.I #12).

మనం ఈ లోకంలో జీవిస్తూ, మార్తా జీవనాన్నీ, మరియ జీవనాన్నీ రెండింటినీ గడపవలసి ఉంది కాబట్టి, ఆత్మ తన జీవిత ధర్మాలను నిర్వర్తించగలిగేలా, కొన్ని సమయాలలో తన దివ్యసాన్నిధ్యాన్ని తక్కువ స్పష్టతతో గమనిస్తూ ఉండటానికి దేవుడు అనుమతిస్తాడు. పరిశుద్ధ త్రిత్వం సంపూర్ణంగా వ్యక్తమవడం నిరంతరం కొనసాగితే, దివ్యసాన్నిధ్యాన్ని ధ్యానించడం తప్ప ఆత్మ మరేమీ చేయలేదు. అయితే, ఈ కేంద్ర గదిలో దేవుడు ఆత్మకు తనను తాను ఎంత తరచుగా వెల్లడించుకుంటాడో, అంతగా ఆత్మ దేవునికి అలవాటుపడుతుంది; ఈ ప్రత్యక్షత కూడా అంతగా నిరంతరమైనదిగా మారుతుంది.

దేవుని సాన్నిధ్యం గురించి ఆత్మకు ఉండే ఎరుకను, ఇతరులతో కలిసి ఒక గదిలో ఉన్న వ్యక్తితో పునీత తెరేసా పోలుస్తారు. ఆ గదిలో దీపాలు అకస్మాత్తుగా ఆరిపోయినా, అక్కడ ఉన్న ఇతరుల గురించి ఆ వ్యక్తికి ఇంకా ఎరుక ఉంటుంది. చూపు కోల్పోయినంత మాత్రాన ఇతరులు అదృశ్యమయ్యారని ఆత్మ అనుకోదు. అలాగే, ఈ బౌద్ధిక దర్శనం ద్వారా త్రిత్వం ఆత్మకు సంపూర్ణంగా వ్యక్తం కానప్పుడు కూడా, తాను ఏ పని చేస్తున్నా దేవుడు అక్కడ తనతో ఉన్నాడని ఆత్మకు తెలుసు.

ధ్యానం: దేవుడు ఎల్లప్పుడూ మీతో ఉన్నాడని మీకు తెలుసా? ఆయన సన్నిధిని మీరు అనుభూతి చెందనప్పుడు లేదా ఆయన సన్నిధిని అంతగా గుర్తించనప్పుడు కూడా ఆయన మీతో ఉన్నాడని మీకు తెలుసా? దేవుడు తన సారాంశంలో ఎల్లప్పుడూ మనకు సన్నిహితంగా ఉన్నాడు. ఆయన అలా లేకపోతే, మన ఉనికే అంతరించిపోతుంది. మనం ఘోరపాపం లేకుండా ఉన్నంతవరకు, దేవుడు తన రక్షణ ప్రసాదవరంతో కూడా మనలో ఉంటాడు. ఈ ప్రసాదవరం మనం పరలోకాన్ని చేరుకోవడానికి, సద్గుణాలలో ఎదగడానికి, క్రీస్తు జీవాన్ని జీవించడానికి తోడ్పడుతుంది. దేవుడు కొన్నిసార్లు ప్రార్థన ద్వారా కూడా తనను తాను మనకు వెల్లడించుకుంటాడు. మనం పిలువబడిన ధ్యానమయ జీవితం ఇదే. ఈ మూడవ విధానంలో దేవుడు వెల్లడించే తన సన్నిధిని మీరు ఎంత తరచుగా అనుభూతి చెందుతున్నారు?

ఈ మూడవ విధానంలో దేవుడు క్రమంగా తనను తాను మరింత సంపూర్ణంగా మనకు ఎలా వెల్లడించుకుంటాడనే విషయంపై ఇప్పటివరకు ఇచ్చిన వివిధ బోధనలను గుర్తుచేసుకోండి. నిష్క్రియాత్మక అంతర్ముఖ ఏకాగ్రతా ప్రార్థన ద్వారా, ఐక్య ప్రార్థన ద్వారా, పరవశ ప్రార్థన ద్వారా, చివరగా ఆధ్యాత్మిక వివాహ ప్రార్థన ద్వారా ఆయన వస్తాడు. మీ జీవితాన్ని వెనుదిరిగి చూసుకొని, ఈ వివిధ విధానాలలో దేవుడు తనను తాను మీకు వెల్లడించుకోవడాన్ని మీరు అనుభూతి చెందిన సమయాలను తలచుకోండి.

ప్రార్థనలో ప్రతి అనుభవమూ భిన్నమైనదిగా, ప్రత్యేకమైనదిగా ఉన్నప్పటికీ, దేవుడు మీతో ఉన్నాడని మీకు స్పష్టంగా తెలిసి ఆదరణ పొందిన క్షణాలకు కృతజ్ఞత తెలుపుతూ కొంత సమయం గడపండి. దేవుడు లేనట్లుగా అనిపించిన క్షణాలను కూడా ధ్యానించండి. అవి కూడా మీరు వినయంలో, నమ్మకంలో, ధైర్యస్థైర్యాలలో ఎదగడానికి తోడ్పడే ప్రసాదవర క్షణాలే. ముఖ్యంగా దేవుడు లేనట్లుగా అనిపించే ఆ క్షణాలలో సద్గుణాలలో నిలకడగా ఉండండి. అప్పుడు మీ జీవితంలో సమృద్ధిగా మంచి ఫలాలు కలగడాన్ని మీరు చూస్తారు.

మరుగై ఉన్న నా ప్రభువా, నీవు ఎల్లప్పుడూ నాతో ఉంటావనీ, నన్ను ఎన్నడూ విడిచిపెట్టవనీ నేను విశ్వసిస్తున్నాను. నీవు లేనట్లుగా అనిపించే సమయాలకు, నా జీవితంలో నీ సన్నిధి వెల్లడవుతున్నట్లు నేను అనుభూతి చెందని సమయాలకు నీకు కృతజ్ఞతలు తెలుపుతున్నాను. ఆ క్షణాలలో నాకు ధైర్యాన్ని, నిరీక్షణను దయచేయి. అన్ని విషయాలలో నేను నీపై ఎంతగా ఆధారపడి ఉన్నానో గుర్తిస్తూ, ఆ క్షణాలు నా జీవితంలో మరింత వినయాన్ని కలిగించునుగాక.

నా అంతరంగంలో నివసించే పరమపవిత్ర త్రిత్వమా, నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను, నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను, నా జీవితాన్ని నీకు సమర్పిస్తున్నాను.


డెబ్బై రెండవ పాఠం: ప్రవాహంలో పడే వానలా

మునుపటి నివాసాలలో ఆత్మ దైవైక్యాన్ని అనుభవించింది. అయితే ఆ నివాసాలలోని ఐక్యం శాశ్వతమైనది కాదు. అది రెండు కొవ్వొత్తులను దగ్గరగా ఉంచినప్పుడు వాటి జ్వాల ఒకటిగా మండుతున్నట్లుగా ఉంటుంది. జ్వాలలు ఐక్యమైనప్పటికీ, ఆ కొవ్వొత్తులను సులభంగా వేరుచేసి విడివిడిగా మండేలా చేయవచ్చు. ఆధ్యాత్మిక వివాహం అలా కాదు. అందులో ఏర్పడిన ఐక్యాన్ని విడదీయలేము.

కానీ ఆధ్యాత్మిక వివాహం ఆకాశం నుండి వర్షం ఒక నదిలోనో ప్రవాహంలోనో పడి, నదీజలాన్నీ వర్షపు నీటినీ విడదీయలేని విధంగా ఒకే జలంగా మారిపోవడం వంటిది; లేదా ఒక చిన్న సెలయేరు సముద్రంలో కలిసిపోయిన తరువాత దానిని సముద్రం నుండి వేరుచేయలేకపోవడం వంటిది (VII.II #5).

ఏడవ నివాసంలో అవిలా పునీత తెరేసా వర్ణించిన ఈ లోతైన ప్రార్థన స్థితిలోకి ఒకసారి ప్రవేశించిన వ్యక్తి ఇక ఎన్నడూ ఘోరపాపానికి తిరిగివెళ్లలేరని సిలువ పునీత యోహాను విశ్వసించారు. పునీత తెరేసా కూడా దీనితో ఏకీభవిస్తున్నట్లు అనిపిస్తుంది; అయితే ఆత్మ ఎల్లప్పుడూ అప్రమత్తంగా ఉండాలని ఆమె హెచ్చరిస్తారు. అయినప్పటికీ, ఈ ఆధ్యాత్మిక వివాహం ఆత్మపై ఎంత గాఢమైన ప్రభావాన్ని చూపుతుందంటే, అది ఎప్పుడైనా దేవుని నుండి పూర్తిగా వైదొలిగి, మళ్లీ ఘోరపాపంలోకి వెళ్లడం బహుశా అసాధ్యమే.

ధ్యానం: మీ జీవితంలో స్థిరత్వం కోసం మీరు తపిస్తున్నారా? అలా అయితే, ఆధ్యాత్మిక వివాహంలోకి ప్రవేశించడంకంటే స్థిరమైనది మరొకటి లేదు. ఈ ప్రార్థన స్థితిలో ఆత్మ దేవునితో ఎంతగా ఐక్యమవుతుందంటే, అది ఆయనను ఎన్నడూ విడిచిపెట్టదు. ఎంత గొప్ప వరం! ఆ వరం కోసం ప్రార్థించండి.

అనేకమంది తమ జీవితమంతా తీవ్రమైన పాపంతో పోరాడుతుంటారు. తమ జీవితంలో పావనీకరణ ప్రసాదవరాన్ని కోల్పోవడాన్ని వారు అనుభవిస్తున్నందున, ఈ పోరాటం వారికి భరించలేని వేదనను కలిగిస్తుంది. దేవుడు మిమ్మల్ని ఈ విధంగా విడిచిపెట్టాలని ఎన్నడూ కోరుకోడు; ఘోరపాపం ఆయనను బయటకు నెట్టివేసినప్పుడు మాత్రమే ఆయన వెళ్లిపోతాడు.

మీరు దేవుణ్ణి ఇలా కోల్పోవడం ఎన్నడూ జరగకుండా ఉండేందుకు ఆధ్యాత్మిక వివాహ వరం కోసం ప్రార్థించండి. మీ మేలు కోసమే కొన్నిసార్లు ఆయన లేనట్లుగా అనిపించినప్పటికీ, ఆధ్యాత్మిక వివాహంలో మీతో తనను తాను ఐక్యం చేసుకున్న తరువాత ఆయన మిమ్మల్ని ఎన్నడూ విడిచిపెట్టడు. ఇది శాశ్వతమైన స్థితి—విడదీయలేనిది, అంతం లేనిది. ఈ పవిత్ర వరాన్ని పొందినప్పుడు మీకు కలిగే ఓదార్పును, ఆనందాన్ని ధ్యానించండి. దాని కోసం తపించండి, దాని కోసం నిరీక్షించండి, మీ ఆత్మ శక్తులన్నిటితో దానిని వెదకండి.

నిజమైన ఏకత్వానికి ప్రభువా, మనం ఎన్నడూ విడిపోకుండా ఉండేంత సంపూర్ణంగా నీతో ఐక్యమవ్వాలని నేను తపిస్తున్నాను. నీవు, నేను ఇక్కడ భూమిపైనా, ఎప్పటికీ పరలోకంలోనూ ఒక్కటిగా ఉండేలా ఆధ్యాత్మిక వివాహ వరం కోసం ప్రార్థిస్తున్నాను. నా దేవా, నా వరుడా, నన్ను నేను నీకు సమర్పించుకుంటున్నాను; ప్రేమకు, ఐక్యానికి నిలయమైన నీ అంతరంగ గదిలోకి నన్ను తీసుకువెళ్లమని ప్రార్థిస్తున్నాను.

నా అంతరంగంలో నివసించే పరమపవిత్ర త్రిత్వమా, నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను, నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను, నా జీవితాన్ని నీకు సమర్పిస్తున్నాను.


డెబ్బై మూడవ పాఠం: తనను తాను మరచిపోవడం

మునుపటి భవనాలలో ఆత్మ తన గురించి తాను అతి స్వల్పంగా కూడా చింతించకుండా ఉండేందుకు ప్రయత్నించిందని గుర్తుచేసుకోండి. ఈ కేంద్ర నివాసంలో తన గురించిన చింత పూర్తిగా తొలగిపోతుంది.

అందువల్ల ఏది జరిగినా ఆ ఆత్మ దేని గురించీ చింతించదు [దేని గురించీ ఆందోళన చెందదు]; బదులుగా, ఎంత విచిత్రమైన విస్మృతిలో జీవిస్తుందంటే, నేను చెప్పినట్లుగా, దానికి ఇక ఉనికే లేనట్లు అనిపిస్తుంది. ఏ విషయంలోనూ తనకు ఏ ప్రాధాన్యమూ ఉండాలని అది కోరుకోదు—ఏ విషయంలోనూ! అయితే, దేవుని ఘనతనూ మహిమనూ ఎంత స్వల్పంగానైనా పెంపొందించగలనని గ్రహిస్తే మాత్రం అలా కోరుకుంటుంది; ఆ ఘనత, మహిమల కోసం అది ఎంతో ఇష్టపూర్వకంగా మరణించడానికి సిద్ధంగా ఉంటుంది (VII.III #2).

ఆధ్యాత్మిక వివాహం కలిగించే ఈ మొదటి ఫలితం ఏమిటంటే, “ఆత్మ తనను తాను ఎంత సంపూర్ణంగా మరచిపోతుందంటే, అది అసలు ఉనికిలోనే లేనట్లు కనిపిస్తుంది.” ఈ పరివర్తన ఎంత గాఢమైనదంటే, ఆత్మ ఇక తనను తాను గుర్తించలేదు. అంతకుముందటి నివాసాలలో వ్యక్తికి తన గురించిన చింత ఇంకా చాలా ఉండేది. తన గురించే ఆలోచిస్తూ, ఇంకా చింతలతోనూ ఆందోళనలతోనూ ఉండేవారు. ఆధ్యాత్మిక వివాహంలో వ్యక్తి దేవుని వైపు మాత్రమే చూస్తూ, ఆయనకు సాధ్యమైనంత మహిమ చేకూర్చాలని మాత్రమే కోరుకుంటారు. దేవుని మహిమను ఇంకొంచెమైనా పెంపొందించడానికి చేయవలసినదంతా చేయడంలో ఎలాంటి సంకోచమూ ఉండదు. మరణం, బాధ, కఠిన శ్రమ—దేనికీ భయం ఉండదు. ఆత్మ తనపై కాక మరొకరిపై ఎంతగా దృష్టి నిలుపుతుందంటే, అది అసలు ఉనికిలోనే లేనట్లుగా ఉంటుంది.

ఆత్మ తనపై కాక మరొకరిపై, అంటే పూర్తిగా దేవునిపైనా ఆయనకు మహిమ చేకూర్చడంపైనా దృష్టి నిలుపుతుంది. అందువల్ల తన ప్రభువును సేవించడానికి తాను ఎంత చేసినా సరిపోదని తెలుసుకోవడం వల్ల కలిగే అంతరంగ బాధను మాత్రమే అది అనుభవిస్తుంది. దేవునికి చెందవలసిన పూర్తి మహిమను ఆయనకు చేకూర్చలేనంత బలహీనంగా అది ఉంది.

ఆత్మకు తన గురించిన చింత కూడా ఉండదు. ఎందుకంటే, తాను ప్రేమించి సేవించే దేవుడు, తాను తన గురించి చింతించినప్పటికంటే ఎంతో మెరుగ్గా తనను చూసుకుంటాడని దానికి ఏ సందేహమూ లేకుండా తెలుసు. దేవుని ప్రేమపూర్వక శ్రద్ధపైనా, ఆయన దైవపాలనపైనా అపారమైన నమ్మకం ఉంటుంది. ఆ నమ్మకానికీ, తనను తాను మరచిపోవడానికీ లభించే ప్రతిఫలం ఏమిటంటే, దేవుడు ఆ ఆత్మను చూసుకుంటూ, దానిపై కృపను అత్యంత సమృద్ధిగా కుమ్మరిస్తాడు.

ధ్యానం: జీవితంలో మీ గురించిన చింతలన్నిటి నుంచీ, కలవరాల నుంచీ, ఆందోళనల నుంచీ విముక్తి పొందాలని మీరు కోరుకుంటున్నారా? చాలామందికి ఇవి భారమైన బరువులు. ఈ స్వేచ్ఛను పొందడానికి ఏకైక మార్గం ఆధ్యాత్మిక వివాహం.

అలాంటి స్వేచ్ఛను అనుభవించడం ఎలా ఉంటుందో ఆలోచించండి. అంత స్వేచ్ఛగా ఉండటం ఎంత భిన్నంగా, మంచిదే అయినా ఎంత వింతగా అనిపించవచ్చో ఊహించండి. దేవుడు మీకు ఈ స్వేచ్ఛను ప్రసాదించాలని కోరుకుంటున్నాడు. ఎల్లప్పుడూ మీ గురించే ఆలోచించే భారాన్ని మీరు మోయాలని ఆయన కోరుకోవడం లేదు. మీ చూపు ఆయనపై ఎంత స్థిరంగా నిలవాలని ఆయన కోరుకుంటున్నాడంటే, మీ గురించిన చింతలన్నిటినీ పూర్తిగా దేవునికి అప్పగించి, మీ గురించి మీరు ఏమాత్రం చింతించకుండా ఉండాలి.

మిమ్మల్ని మీరు చూసుకోగలిగిన దానికంటే ఎంతో మెరుగ్గా దేవుడు మిమ్మల్ని చూసుకుంటాడనే విషయాన్ని కూడా ధ్యానించండి. “చింతించే” పనిని దేవునికే వదిలివేయండి. మిమ్మల్ని మీరు ఆయన దైవపాలనకు అప్పగించుకోండి. ఆయనపై సంపూర్ణంగా నమ్మకం ఉంచి, ఈ స్థాయి సమర్పణ తెచ్చే నూతనత్వాన్ని ఆస్వాదించండి.

నా పట్ల ఎంతో శ్రద్ధగల ప్రభువా, నా జీవితంలోని ప్రతి అంశం పట్ల నీకు శ్రద్ధ ఉంది. నీవు నన్ను పరిపూర్ణంగా ఎరుగుదువు; అన్ని విషయాలనూ చూసుకుంటానని నాకు వాగ్దానం చేశావు. నా చింతలన్నిటినీ, కలవరాలన్నిటినీ నీకు అప్పగించేంత సంపూర్ణంగా నన్ను నేను నీకు సమర్పించుకోవడానికి అవసరమైన కృపను దయచేసి నాకు ప్రసాదించు. నా అంతట నేను నా ఆత్మను చూసుకోగలిగిన దానికంటే ఎంతో మెరుగ్గా నీవు దానిని చూసుకుంటావని తెలుసుకొని, నన్ను నేను పూర్తిగా మరచిపోయి, సంపూర్ణ నమ్మకంతోనూ ఆత్మసమర్పణతోనూ నా దృష్టిని నీవైపు మాత్రమే తిప్పుదును గాక.

నా అంతరంగంలో నివసించే పరమపవిత్ర త్రిత్వమా, నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను, నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను, నా జీవితాన్ని నీకు సమర్పిస్తున్నాను.


డెబ్బై నాలుగవ పాఠం: బాధలను అనుభవించాలనే ప్రగాఢ కోరిక

తనను తాను మరచిపోవడంతోపాటు, దేవుని మహిమ కోసం బాధపడాలనే గాఢమైన కోరికలో కూడా ఆత్మ ఎదుగుతుంది. అయితే, ఆ బాధ దేవుని చిత్తమై ఉండి, ఆయనకు మరింత మహిమ చేకూర్చినప్పుడే దానిని కోరుకుంటుంది.

రెండవ ఫలం బాధపడాలనే బలమైన కోరిక. అయితే, అది మునుపటిలా ఆత్మ శాంతిని భంగపరచదు. ఎందుకంటే, తమలో దేవుని చిత్తం నెరవేరాలనే ఇటువంటి ఆత్మల తీవ్రమైన ఆకాంక్ష, ఆయన చేసే ప్రతిదానికీ సమ్మతించేలా వాటిని చేస్తుంది. ఆ ఆత్మ బాధపడాలని ఆయన కోరుకుంటే, అది సంతృప్తిగా ఉంటుంది; అలా కాకపోతే, మునుపటిలా ఆ విషయం గురించి తనను తాను చావు వచ్చేంతగా వేధించుకోదు. (VII.III #4).

పరలోకానికి చేసే ప్రయాణంలో బాధ ఒక ప్రధానమైన అనుభవమని గుర్తుచేసుకోండి. ఎందుకంటే, దేవుని కుమారుడు పాపమయమైన ఈ లోకంలోకి ప్రవేశించి, పాపపు పర్యవసానాలైన బాధనూ మరణాన్నీ స్వీకరించి, వాటిని రూపాంతరం చేసి, నిత్యజీవానికి సాధనాలుగా చేశాడు. అందువల్ల, బాధా మరణాలు ఇప్పుడు అత్యున్నతమైన ఆధ్యాత్మిక శక్తితో నిండి ఉన్నాయి. బాధనూ మరణాన్నీ స్వేచ్ఛగా స్వీకరించి, దేవునికి బలిగా సమర్పించినప్పుడు, ఆ కార్యం ఆత్మను క్రీస్తుతోనే ఐక్యం చేస్తుంది. బాధలనుభవించే క్రీస్తు యొక్క మానవ జీవితాన్ని జీవించడానికి అవసరమైన కృపను ఆత్మ పొందుతుండగా, ఈ బలిరూపమైన బాధ ఆత్మను రూపాంతరం చేస్తుంది.

ఆత్మ తన ప్రయాణంలో ముందుకు సాగుతున్నప్పుడు, అంతకుముందటి నివాసాలలో బాధను ఇలా స్వేచ్ఛగా స్వీకరించడం అవసరమైంది. కేంద్ర నివాసంలో ఆధ్యాత్మిక వివాహం జరిగిన తరువాత, క్రీస్తు బాధలలో పాలుపంచుకోవాలని ఆత్మ కోరుకుంటూనే ఉంటుంది; అయితే, బాధల పట్ల ఎలాంటి మమకారమూ లేకుండా కూడా ఉంటుంది. బాధపడినా పరవాలేదు. బాధపడకపోయినా పరవాలేదు. ఒకదానికంటే మరొకదానికి ప్రాధాన్యం ఇవ్వదు; బాధ ఉన్నా లేకపోయినా దాని గురించి పెద్దగా ఆలోచించదు. అన్నిటిలోనూ దేవునికి మహిమ కలగాలన్నదే ఏకైక కోరిక.

ధ్యానం: మానవ బాధ మిమ్మల్ని అయోమయానికి గురిచేస్తుందా? చాలామందికి అది జీవితంలోని గొప్ప మర్మాలలో ఒకటి. మంచివాడైన దేవుడు బాధను ఎందుకు అనుమతిస్తాడు? బాధలన్నిటినీ పూర్తిగా తొలగించవచ్చు కదా? చాలామంది ఈ ప్రశ్నలను మేధోపరమైన, తాత్విక దృక్కోణం నుంచి పరిశీలించినప్పటికీ, నిజమైన సమాధానం ఏడవ నివాసంలో మాత్రమే లభిస్తుంది.

బాధ అనే భావనను, దానిని స్వేచ్ఛగా స్వీకరించడాన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి మీరు ఇంకా పోరాడుతుంటే, ఆధ్యాత్మిక వివాహపు కృప కోసం ప్రార్థించండి. ఈ నివాసంలో బాధను పూర్తిగా అర్థం చేసుకోవడమే కాక, అది మీపై ఎలాంటి దుష్ప్రభావాన్నీ చూపదని తెలుసుకోండి. మీరు ఏదో ఒక విధంగా బాధపడినా, అది మిమ్మల్ని ఏమాత్రం కలవరపరచదు. బదులుగా, క్రీస్తు మహిమ కోసం ఆ బాధలను ఆయన బాధలతో ఐక్యం చేయాలనే కోరికతో మాత్రమే అది మిమ్మల్ని నింపుతుంది.

బాధ అనే రహస్యాన్ని ధ్యానించండి. మానవ బాధకు దేవుడు ఇచ్చిన సమాధానం ఏమిటంటే, ఆ బాధలోకి తానే ప్రవేశించి, దానిని రూపాంతరం చేసి, దానికి పవిత్రమైన శక్తిని ప్రసాదించడం అనే వాస్తవాన్ని ధ్యానించండి. అత్యంత చెడ్డదానిని ఉపయోగించి అత్యుత్తమమైనదానిని ఉద్భవింపజేయడం సర్వశక్తిమంతుడైన దేవునికి మాత్రమే సాధ్యం. బాధను ఉపయోగించి పవిత్రతను, శాంతి ఆనందాల పరిపూర్ణతను కలిగించడం మన ప్రేమమయుడైన దేవునికి మాత్రమే సాధ్యం. ఈ రహస్యాన్ని ధ్యానించండి. ఇది పూర్తిగా అర్థం కాకపోయినా, మీరు ఆధ్యాత్మిక వివాహంలోకి ప్రవేశించినప్పుడు ఇదంతా సంపూర్ణంగా అర్థమయ్యే రోజు వస్తుందని ఎదురుచూస్తూ, ఈ రహస్యంపై మీ విశ్వాసాన్ని ప్రకటించండి.

బాధలనుభవించిన నా ప్రభువా, పతనమైన మానవజాతిని నీవు చూసి, మా స్వేచ్ఛతో నిన్ను విడిచి తొలగిపోవాలని మేము చేసుకున్న ఎంపిక కారణంగా మేము అనుభవించిన బాధను గమనించినప్పుడు, నీవు మా నుండి ముఖం తిప్పుకోలేదు. బదులుగా, మా లోకంలోకి ప్రవేశించి, మానవ స్వభావాన్ని స్వీకరించి, పాపం వల్ల కలిగిన బాధను అనుభవించి, ఆ బాధను విమోచించి, నీ రక్షణదాయక కృప స్థాయికి దానిని ఉన్నతపరచాలని నీవు ఎంచుకున్నావు. నేను రూపాంతరం చెంది, నీ పునరుత్థానంలో పూర్తిగా పాలుపంచుకునేలా, నీ అతిపవిత్రమైన శ్రమలలోనూ మరణంలోనూ ప్రవేశించే కృపను దయచేసి నాకు ప్రసాదించు.

నా అంతరంగంలో నివసించే పరమపవిత్ర త్రిత్వమా, నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను, నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను, నా జీవితాన్ని నీకు సమర్పిస్తున్నాను.


డెబ్బై ఐదవ పాఠం: శత్రువుల పట్ల ప్రేమ

ఆధ్యాత్మిక వివాహమనే వరం ద్వారా క్రీస్తులోకి రూపాంతరం చెందడం ఈ లోకంలో సాధ్యమైనంత సంపూర్ణంగా జరుగుతుంది కాబట్టి, శత్రువుల పట్ల సర్వాన్నీ ఆవరించే ప్రేమతో సహా, అన్ని విషయాలలోనూ ఆత్మ క్రీస్తు హృదయాన్ని తనదిగా చేసుకుంటుంది.

హింసించబడినప్పుడు ఆమె గొప్ప అంతరంగ ఆనందాన్ని అనుభవిస్తుంది; అటువంటి పరిస్థితులలో మునుపటి స్థితిలో కంటే ఎంతో ఎక్కువ శాంతితో ఉంటుంది. ఆమె తన శత్రువుల పట్ల ఎలాంటి పగనూ పెంచుకోదు, వారికి ఏ కీడూ కోరదు. నిజానికి, ఆమెకు వారిపట్ల ప్రత్యేకమైన ప్రేమ ఉంటుంది; వారు కష్టాలలో ఉండటం చూసి తీవ్రంగా దుఃఖిస్తుంది; వారికి ఉపశమనం కలిగించడానికి తనకు చేతనైనదంతా చేస్తూ, వారి తరఫున దేవుణ్ణి హృదయపూర్వకంగా వేడుకుంటుంది. తన శత్రువులు మన ప్రభువును నొప్పించకుండా ఉండేందుకు, మహోన్నతుడైన ఆయన తనకు చూపే అనుగ్రహాలు తనకు బదులుగా వారికి లభించగలిగితే, వాటిని వదులుకోవడానికి ఆమె సంతోషిస్తుంది (VII.III #4).

ఇది నిజంగా అద్భుతమైన కృప. ఇంతకుముందు, ఆ వ్యక్తి ఏదో ఒక విధంగా హింసకు గురైనప్పుడు లేదా ఇతరులు ఆ వ్యక్తికి వ్యతిరేకంగా పాపం చేసినప్పుడు, కోపానికి లోనయ్యే బలమైన శోధన ఉండేది; కొన్నిసార్లు ప్రతీకారం తీర్చుకోవాలనే కోరిక కూడా కలిగేది, ముఖ్యంగా హింస తీవ్రంగా ఉన్నప్పుడు. ఆత్మకు ఏదో విధంగా హాని చేసినవారిని ప్రేమించడం కష్టంగా ఉండేది. మునుపటి నివాసాలలో, హింస ఎదురైనప్పుడు ప్రేమించడం అనేది ప్రధానంగా పోరాటంతో కూడిన ఒక స్పృహపూర్వక నిర్ణయంగా ఉండేది. సరైనది చేయడానికి, క్షమించడాన్ని ఎంచుకోవడానికి, చెడు భావాలు తొలగిపోవాలని ప్రార్థించడానికి ఆత్మ తనను తాను బలవంతపెట్టుకోవలసి వచ్చేది.

ఇప్పుడు ఆత్మ క్రీస్తులో ఎంతో సంపూర్ణంగా రూపాంతరం చెందింది కాబట్టి, ఏ రూపంలోనైనా హింసను అనుభవించిన క్షణంలో కూడా అది తన శాంతిని ఏమాత్రం కోల్పోదు. బదులుగా, ఆత్మలోని ప్రతి భాగమూ ఆ వ్యక్తి పట్ల ప్రేమతో పూర్తిగా నిండిపోతుంది. మనస్సు, సంకల్పం, ఊహాశక్తి, చివరికి ఆవేశాలు, భావాలు కూడా అన్నీ ప్రేమతో నిండిపోతాయి; బాధ కలిగిస్తున్న వ్యక్తి క్షేమమే ఏకైక చింతగా ఉంటుంది. ఆత్మ తనపై తాను దృష్టి పెట్టదు, తనకు కలిగే అవమానం గురించిగానీ బాధ గురించిగానీ చింతించదు. అది పూర్తిగా అవతలి వ్యక్తిపైనే దృష్టి నిలిపి, క్షమించడానికి అవసరమైనదంతా చేయడానికి సిద్ధంగా, సుముఖంగా ఉంటుంది. తనకు వ్యతిరేకంగా పాపం చేస్తున్న వ్యక్తి కోసం తన ప్రాణాన్నే త్యాగం చేయడానికి కూడా అది సుముఖంగా ఉంటుంది.

మన ప్రభువు సిలువపై వ్రేలాడుతూ, తండ్రికి మొరపెట్టుకున్న సందర్భమే అటువంటి ప్రేమకు అత్యుత్తమ ఉదాహరణ: “తండ్రీ, వీరిని క్షమించు, ఎందుకంటే తాము ఏమి చేస్తున్నారో వీరికి తెలియదు.” అటువంటి ప్రేమతో పాటు కలిగే మరో ఫలితం ఏమిటంటే, ఆ వ్యక్తి ప్రేమ ద్వారా నిజంగా విముక్తి పొందుతారు. కోపం నుండి, ద్వేషం నుండి విముక్తి పొందుతారు. ఇతరులు తమకు ఏమి చేసినా దానివల్ల గాయపడరు. శాంతితో ఉంటూ, దేవుని కారుణ్యంతో మాత్రమే నిండిపోతారు.

ధ్యానం: మీరు కోపంతో పోరాడుతున్నారా? ఆ కోపం మీలో నిలిచిపోయి, మీ ఊహాశక్తిని ఆక్రమిస్తూ, మీ శాంతిని దెబ్బతీస్తూ, మీ ఆవేశాలను రేపుతోందా? అలా అయితే, మీరు విముక్తి పొందాలని దేవుడు కోరుకుంటున్నారు. అయితే ఈ స్వేచ్ఛ ఒక వరం. దానిని మీ హక్కుగా పొందలేరు; మీ సంకల్పబలంతో సాధించలేరు. స్వేచ్ఛ లభించే ఈ ఏడవ నివాసంలో మాత్రమే అది లభిస్తుంది.

మీరు పోరాడుతున్న మనోవేదన, మనస్తాపం లేదా కోపం ఏదైనా ఉంటే, దానిని ధ్యానించండి. ఈ అనుభవాలు ఎంత భారంగా ఉన్నాయో, వాటి నుండి పూర్తిగా విముక్తి పొందడం ఎంత మేలో ఆలోచించండి. కొన్నిసార్లు ఈ మనోవేదనను విడిచిపెట్టడానికి మనం ఇష్టపడకపోవడం వల్ల ఏడవ నివాసంలోకి ప్రవేశించలేకపోతాము. దానిని శుద్ధిచేసి తొలగించాలి. మనలో నుండి దానిని నిర్మూలించి, నాశనం చేయాలి. మనం అనుమతిస్తే, దేవుడు మాత్రమే ఈ పని చేయగలరు.

మిమ్మల్ని గాయపరచినవారిని గుర్తుకు తెచ్చుకొని, వారి పట్ల స్పృహపూర్వకంగా ప్రేమక్రియలు చేయండి. క్షమించడాన్ని ఎంచుకోండి. యేసు అంతటి వేదనలో సిలువపై వ్రేలాడుతూ పలికిన మాటలతో ప్రార్థించండి. అలా చేయడం ఈ ఆధ్యాత్మిక వివాహ వరాన్ని స్వీకరించడానికి మీ హృదయాన్ని మరింత సంపూర్ణంగా సిద్ధపరచుకోవడంలో సహాయపడుతుంది.

అత్యంత కరుణామయుడవైన ప్రభువా, నిన్ను అంత క్రూరంగా హింసించిన తరువాత కూడా, సిలువపై నీ హృదయం నిన్ను హింసించినవారిపట్ల ఎంతటి కారుణ్యంతో, కనికరంతో కదిలిపోయిందంటే, నీ అంతరాంతరాల నుండి నీవు ఇలా మొరపెట్టుకున్నావు: “తండ్రీ, వీరిని క్షమించు, ఎందుకంటే తాము ఏమి చేస్తున్నారో వీరికి తెలియదు.” దయచేసి నా హృదయాన్ని కూడా అంతటి గాఢమైన కారుణ్యంతో, కనికరంతో నింపు. నీవు ఎల్లప్పుడూ నాలోనూ, నా ద్వారానూ ఆ మాటలను పలికేలా నా హృదయాన్ని నీ హృదయంతో ఐక్యం చేయి. ప్రియ ప్రభువా, నాకు విరోధంగా పాపం చేసిన ప్రతి ఒక్కరినీ నేను ప్రేమిస్తున్నాను, క్షమిస్తున్నాను. వారిని నా పూర్ణహృదయంతో ప్రేమించడానికి నాకు సహాయం చేయి.

నా అంతరంగంలో నివసించే పరమపవిత్ర త్రిత్వమా, నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను, నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను, నా జీవితాన్ని నీకు సమర్పిస్తున్నాను.


డెబ్బై ఆరవ పాఠం: దేవునికి సేవ చేయాలనే కోరిక

ఆరవ నివాసాలలో, పారవశ్య ప్రార్థనను పొందిన తరువాత, ఆత్మ దేవునిచేత ఎంత గాఢంగా స్పృశించబడిందో గుర్తుచేసుకోండి. మరణించి, పరలోకంలో దేవునితో శాశ్వతంగా ఉండిపోవడమే దాని ఏకైక కోరికగా మారింది. ఇంకా దేవుని సన్నిధిలో సంపూర్ణంగా ఉండిపోవడం సాధ్యం కాదని ఆత్మకు తెలుసు కాబట్టి, ఈ తపన శాంతితోనూ ఆనందంతోనూ కూడిన అంతరంగ వేదనను కలిగించింది. ఈ ఏడవ నివాసంలో పరిస్థితులు మారిపోతాయి.

నన్ను అత్యంత ఆశ్చర్యపరిచే విషయం ఏమిటంటే, మరణించి మన ప్రభువు సన్నిధిని ఆనందించలేకపోతున్నామని ఇటువంటి ఆత్మలు అనుభవించిన దుఃఖం, వ్యాకులత ఇప్పుడు అంతే తీవ్రమైన కోరికగా మారిపోయాయి—ఆయనను సేవించాలని, ఆయనకు స్తుతి కలిగేలా చేయాలని, తమ శక్తిమేరకు ఇతరులకు సహాయం చేయాలని అవి కోరుకుంటున్నాయి. అవి మరణం కోసం తపించడం మానివేయడమే కాకుండా, మన ప్రభువుకు అతి స్వల్పమైన గౌరవమైనా కలుగుతుందంటే, దీర్ఘాయుష్షును, అత్యంత భారమైన సిలువలను కూడా కోరుకుంటున్నాయి (VII.III #5).

కొంతవరకు, ఆరవ నివాసాలలో అనుభవించిన అంతరంగ వేదనకు నెరవేరలేని స్వీయ ఆసక్తే కారణం. ఇప్పుడు ఆ స్వీయ ఆసక్తి కేవలం ప్రేమగానే రూపాంతరం చెందుతుంది. అందువల్ల ఆత్మ తనను తాను పూర్తిగా మరచిపోయి, కేవలం దేవుని ప్రేమలోనే లీనమైపోతుంది. ఆత్మ వెయ్యి జీవితకాలాలపాటు భూమిపై ఉండాలని దేవుడు చిత్తగిస్తే, అది ఇష్టపూర్వకంగా అంగీకరిస్తుంది. ఆత్మ యొక్క భౌతిక మరణం ద్వారా దేవునికి మరింత మహిమ కలుగుతుందంటే, అది దానినే ఎంచుకుంటుంది. తన గురించి ఏ ఆలోచనా లేకుండా దేవుని చిత్తాన్ని నెరవేర్చడమే ఆత్మ కోరుకునేదంతా. దేవుడు, ఆయన పవిత్ర చిత్తమే ఆత్మకు ఏకైక ధ్యాసగా, ఆనందంగా మారుతాయి. దేవునికి మరింత మహిమను చేకూర్చే అత్యుత్తమ అవకాశాలుగా అత్యంత భారమైన సిలువలను ఆత్మ చూస్తుంది కాబట్టి, తరచూ వాటిపట్ల గాఢంగా ఆకర్షితమవుతుంది.

ధ్యానం: మీ జీవిత ఉద్దేశం ఏమిటి? మీ అత్యంత గొప్ప కోరిక ఏమిటి? మీ లక్ష్యాలు, ఆకాంక్షలు ఏమిటి? మనలను ఎన్నటికీ సంపూర్ణంగా సంతృప్తిపరచలేని భూలోక లక్ష్యాల కోసం మనం చాలా తరచుగా ప్రయత్నిస్తుంటాము. ఆధ్యాత్మిక వివాహంలో అంతా మారిపోతుంది. ఇప్పుడు మనకు ఒకే ప్రధాన లక్ష్యం ఉంటుంది. దేవుని సేవించడానికి, ఆయనకు పరిపూర్ణ మహిమను చేకూర్చడానికి మనం చేయగలిగినదంతా చేయాలని, మన అంతరంగమంతటినీ నింపివేసే కోరికతో ఆశిస్తాము.

జీవితంలో మీరు ప్రాధాన్యమిచ్చే విషయాల గురించి ఆలోచించినప్పుడు, దేవుని మహిమ, ఆయన చిత్తాన్ని నెరవేర్చడమే మీ ఏకైక లక్ష్యంగా ఉన్నాయా? అలా ఉండాలి. జీవితంలో మరేదీ ముఖ్యం కాదు. మరేదీ కాదు. మీ జీవితం కోసం దేవుని ప్రణాళిక, మీ కోసం మీరు ఊహించుకోగల దేనికన్నా ఎంతో ఉన్నతమైనది. ఆయన మార్గాలు మీ మార్గాలకన్నా అనంతంగా ఉన్నతమైనవి. జీవితంలో సాధించడానికి కృషి చేయదగినది ఆయన చిత్తం ఒక్కటే.

ఈ రోజు మీ స్వంత లక్ష్యాలను ధ్యానించండి. దేవునిపట్ల మీ ప్రేమ ఎంత తీవ్రమవ్వాలంటే, ఆయన చిత్తమే మీ జీవితంలోని కోరికలన్నిటినీ, ఆకాంక్షలన్నిటినీ పూర్తిగా తనలో ఇముడ్చుకోవాలని ప్రార్థించండి. మీరు దేవునిపై నమ్మకం ఉంచుతున్నారా? ఆయన చిత్తాన్నే మీ ఏకైక జీవిత కార్యంగా ఎంచుకునేంతగా ఆయనపై నమ్మకం ఉంచుతున్నారా? ఆధ్యాత్మిక వివాహ వరం కోసం ప్రార్థించండి. అప్పుడు ప్రతిదీ అర్థవంతమవుతుంది; దేవుని మహిమ కోసం, ఆయన పరిపూర్ణ చిత్తాన్ని నెరవేర్చడం కోసం కాకుండా మరే ఇతర ఉద్దేశంతోనైనా కృషి చేయడం ఎంత వ్యర్థమో మీకు అర్థమవుతుంది.

అనంత మహోన్నతుడవైన దేవా, నేను ఎన్నడైనా ఊహించగల దేనికన్నా నీ చిత్తం అనంతంగా గొప్పది. నా స్తుతి, మహిమలన్నిటికీ నీవు, నీవు మాత్రమే అర్హుడవు. నీకు మహిమను చేకూర్చడానికే నేను సృష్టించబడ్డాను; అదే నా జీవితానికి ఏకైక ఉద్దేశంగా మారాలి. ఎందుకంటే నీవే సర్వస్వము, నీలోనే జీవపరిపూర్ణత ఇమిడి ఉంది. దయచేసి నన్ను నీకు మరింత దగ్గరగా ఆకర్షించు. నీ ద్వారా నేను రూపాంతరం చెంది, నీ నిత్య మహిమ కోసమే ఎల్లప్పుడూ జీవించేలా నా ఆత్మలోని అంతరంగ మందిరపు తలుపును తెరువు.

నా అంతరంగంలో నివసించే పరమపవిత్ర త్రిత్వమా, నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను, నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను, నా జీవితాన్ని నీకు సమర్పిస్తున్నాను.


పాఠం డెబ్బై ఏడు: అంతరంగ ప్రేరణ

మునుపటి నివాసాలలో, ఆత్మ ఐక్య ప్రార్థనను, పారవశ్య ప్రార్థనను అనుభవించినప్పుడు, అది తరచుగా శక్తిమంతమైన, రూపాంతరం కలిగించే ఆదరణలను పొందేది. అవి ఆత్మను దేవునిపట్ల ప్రేమతో జ్వలింపజేసేవి. కానీ ఆధ్యాత్మిక వివాహం అనే ఈ చివరి స్థితిలో, ఆత్మ ఇప్పుడు ఈ సంపూర్ణ ఆధ్యాత్మిక ఐక్యానికి అలవాటుపడింది. అందువల్ల, అది ఆనందించే ఐక్యం దానితోపాటు శక్తిమంతమైన ఆధ్యాత్మిక ఆదరణలను తీసుకురాదు. బదులుగా, అది దేవుని నుండి అనేక సూక్ష్మమైన, తనను నిలబెట్టే “ప్రేరణలను” అనుభవిస్తుంది. ప్రార్థనలో శుష్కతగానీ కలతలుగానీ ఉండవు. అంతరంగంలో నిరంతరం జ్వలించే మధురమైన కోరికలు మాత్రమే ఉంటాయి. ఈ ప్రేరణలు ఆత్మ కేంద్రం నుండి ప్రవహించి, అక్కడి నుండి పైకి ఎగసే జ్వాలవలె, స్థిరంగా, సంపూర్ణంగా ఆవరించుకుంటూ, నిరంతరంగా ఆత్మలో ఎగసిపడతాయి.

ఈ ప్రేరణలు మీకు కలిగినప్పుడు, అవి మన ఆత్మలలో దేవుడు నివసించే అత్యంత అంతరంగ మందిరం నుండి వస్తున్నాయని గుర్తుంచుకోండి. ఆయనను హృదయపూర్వకంగా స్తుతించండి. ఎందుకంటే ఎంతో ఆప్యాయంగా రాసిన ఈ సందేశాన్ని, లేదా ప్రేమలేఖను మీకు పంపుతున్నది ఆయనే. అది మీకు మాత్రమే అర్థమై, ఆయన ఏమి కోరుతున్నారో మీరు తెలుసుకోగలిగే రహస్య లిపిలో రాయబడింది. మీరు బాహ్య పనులలో నిమగ్నమై, సంభాషణలో ఉన్నప్పటికీ, ఆ మహాప్రభువుకు బదులివ్వడాన్ని ఎట్టి పరిస్థితిలోనూ నిర్లక్ష్యం చేయకండి. మీరు ఇతరుల మధ్య ఉన్నప్పుడు మన ప్రభువు ఈ రహస్య అనుగ్రహాన్ని మీకు చూపడానికి తరచూ ఇష్టపడవచ్చు. అయితే మీ బదులు పూర్తిగా అంతరంగంలోనే ఉండాలి కాబట్టి, ఒక ప్రేమక్రియతో స్పందించడం లేదా పునీత పౌలుతో కలిసి, “ప్రభువా, నేను ఏమి చేయాలని నీవు కోరుతున్నావు?” అని అడగడం చాలా సులభం. తనను ఎలా సంతోషపెట్టాలో యేసు మీకు అనేక విధాలుగా చూపిస్తారు. ఇది అనుకూలమైన సమయం. ఎందుకంటే ఆయన మన మాటలు వింటున్నట్లు అనిపిస్తుంది; ఈ సున్నితమైన స్పర్శ వల్ల ఆత్మ దాదాపు ఎల్లప్పుడూ ఉదారమైన దృఢనిశ్చయంతో స్పందించడానికి సిద్ధపడుతుంది (VII.III #8).

దేవుని ప్రేమకు సంబంధించిన ఈ మృదువైన, మధురమైన, ఆత్మను పూర్తిగా ఆవరించుకునే నిరంతర ప్రేరణలు, దేవుని చిత్తాన్ని ఎల్లప్పుడూ, ఏమాత్రం సంకోచించకుండా నెరవేర్చాలనే స్థిరమైన, ఎంతో “ఉదారమైన దృఢనిశ్చయం”తో ఆత్మను నింపుతాయి. ఈ కృప దేవుని నుండే వచ్చిందని ఎంత స్పష్టంగా ఉంటుందంటే, అపవాది దానిని ఎన్నటికీ కలిగించలేడని ఆత్మకు తెలుసు. దేవుని ప్రేమతో ఆత్మ ఎంతగా విశాలమవుతుందంటే, దేవుడు దానిని పూర్తిగా తన వశం చేసుకోవడం దానికి సహజ స్థితిగా మారుతుంది. గాఢమైన పారవశ్యాలు లేదా ఆత్మ విహారాలు ఇక అవసరం లేనందున, వాటిని అది ఇక అరుదుగానే అనుభవిస్తుంది. దేవుడు ఆత్మను పూర్తిగా తన వశం చేసుకున్నందున, అది దేవుని చిత్తాన్ని నెరవేరుస్తూ స్థిరంగా, శాంతిగా, నిశ్శబ్దమైన అంతరంగ ఏకాగ్రతతో నడుస్తుంది—కొన్నిసార్లు ఎంతో క్రియాశీలంగా, మరికొన్నిసార్లు ఏకాంతంలోనూ విశ్రాంతిలోనూ ఉంటుంది.

ధ్యానం: ఈ ప్రార్థన తీసుకువచ్చే మార్పును మీరు గమనిస్తున్నారా? అంతకుముందు, ఆత్మ ఇంకా పురోగమిస్తూ, రూపాంతరం చెందుతున్నప్పుడు, దేవుడు మరింత తీవ్రమైనవిగా కనిపించే విధాలుగా కార్యం చేశారు. ఆత్మ దేవునిలో లీనమైనప్పుడు సమాధి స్థితులు, ఆత్మ విహారాలు, అంతరంగ వేదనలు, శరీరం మరణించినట్లుగా అనిపించే అనుభవాలు కూడా ఉండేవి. కానీ ఇప్పుడు దేవుడు ఆత్మను పూర్తిగా తన వశం చేసుకున్నారు కాబట్టి, గాఢమైన ప్రశాంతత, పరిపూర్ణ సద్గుణం కలుగుతాయి.

ఆధ్యాత్మిక వివాహంలోని ఈ లోతైన స్థితిని మీరు ఇంకా అనుభవించకపోయినా, బయట నుండి లోపలికి చూస్తున్న వారిలా దానిని అర్థం చేసుకోవడానికి ప్రయత్నించండి. అది ధన్యమైన స్థితి. మీ ఆత్మ కేంద్రం నుండి ఉబికి వచ్చి, మీ అస్తిత్వంలోని ప్రతి భాగాన్నీ ఆవరించుకునే ఈ నిరంతర ప్రేమ ప్రేరణలను పొందడం ఎంత అద్భుతంగా ఉంటుందో ధ్యానించండి.

ఈ వర్ణన ఈ లోకానికి అతీతమైనదిగా అనిపిస్తే, అది నిజంగా అలాంటిదేనని తెలుసుకోండి. అయితే మీరు ఈ లోకంలోనే జీవిస్తున్నప్పుడు, ఇక్కడే, ఇప్పుడే దానిని మీ జీవితంలో భాగం చేయాలని దేవుడు కోరుతున్నారు. తన ప్రేమను ప్రత్యక్షపరిచే ఈ నిరంతరమైన, స్థిరమైన వరాన్ని మీ ఆత్మకు అందించాలని ఆయన కోరుతున్నారు. మీరు ఎల్లప్పుడూ ఆయనలో మునిగి ఉండి, ఆయన దివ్యకృపతో జీవించాలని ఆయన కోరుతున్నారు.

ఎంతో మృదువైన, వాత్సల్యముగల ప్రభువా, నీ పరిపూర్ణ ప్రేమను పొందే అర్హత నాకు ఏమాత్రం లేదు. అయినప్పటికీ ఆ ప్రేమను నాపై సమృద్ధిగా కురిపించాలని నీవు ఎంతగానో కోరుతున్నావు. ఈ జీవితంలో నేను నీకు మరింత మెరుగ్గా ఎలా సేవ చేయగలనో తెలుసుకోవడానికి దయచేసి నాకు సహాయం చేయి; నీకు నన్ను దూరం చేసే ప్రతిదాని నుండి నన్ను విముక్తం చేయి. నీ మృదువైన ప్రేమ ప్రేరణలను, నీ మధురమైన ప్రేమలేఖలను, అంతరంగం నుండి సున్నితంగా ప్రవహించే నీ సందేశాలను స్వీకరించడానికి, నాకు సాధ్యమైనంత పూర్తిగా నా ఆత్మను తెరుస్తున్నాను.

నా అంతరంగంలో నివసించే పరమపవిత్ర త్రిత్వమా, నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను, నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను, నా జీవితాన్ని నీకు సమర్పిస్తున్నాను.


పాఠం డెబ్బై ఎనిమిది: దేవుని “నిష్క్రమణ” ద్వారా ధైర్యస్థైర్యం

మనం ఈ లోకంలో ఉన్నంతకాలం, ఘోరపాపానికి కేవలం ఒక్క అడుగు దూరంలోనే ఉన్నామని ఎల్లప్పుడూ గుర్తుంచుకోవాలి. అందువల్ల, ఒక ఆత్మ ఏడవ నివాసస్థానంలో—తన ప్రభువుతో కూడిన సన్నిధి మందిరంలో—నివసిస్తున్నప్పుడు, అరుదైన సందర్భాలలో ఆయన ఈ ప్రార్థనా స్థితిలో ఆత్మ నుండి వైదొలగి, అనేక విషజీవులు దాడి చేయడానికి అనుమతిస్తారు. అయితే ఇది ఆత్మ మేలు కోసమే జరుగుతుంది: అది ధైర్యస్థైర్యాలలో ఎదగడానికి, వినయంతో నిలిచి ఉండడానికి, తాను పూర్తిగా దేవునిపైనే ఆధారపడి ఉన్నానని ఎన్నటికీ మరచిపోకుండా ఉండడానికి ఇది సహాయపడుతుంది.

సహోదరీలారా, నేను పేర్కొన్న ఫలితాలు ఈ ఆత్మలలో ఎల్లప్పుడూ ఒకే స్థాయిలో ఉంటాయని మీరు అనుకోకూడదు. ఎందుకంటే నాకు గుర్తున్నంతవరకు, చాలామంది విషయంలో మన ప్రభువు అప్పుడప్పుడు అలాంటి వ్యక్తులను వారి స్వభావ బలహీనతకు విడిచిపెడతారని మీకు చెప్పాను. కోట చుట్టూ ఉన్న కందకం నుండీ, ఇతర మందిరాల నుండీ విషజీవులు వెంటనే ఏకమై, తమ శక్తిని కోల్పోయిన కాలానికి ప్రతీకారం తీర్చుకోవడానికి వస్తాయి. (VII.IV #1).

ఏడవ నివాసస్థానంలో ఉన్నవారు ఎన్నటికీ ఘోరపాపం చేయరని, స్వల్పపాపాన్ని కూడా ఉద్దేశపూర్వకంగా చేయరని పునీత తెరేసా విశ్వసించారు. అయితే వారు అప్పుడప్పుడు తమ గత పాపాలను గుర్తుచేసుకుంటారు; తాము పాపం చేసే అవకాశముందని కూడా ఎంతో లోతుగా గ్రహిస్తారు. యేసు కూడా సిలువపై, “నా దేవా, నా దేవా, నన్నెందుకు విడిచిపెట్టావు?” అని బిగ్గరగా మొరపెట్టుకున్నప్పుడు దీనిని అనుభవించారు (మత్తయి 27:46).

ఈ ఆత్మలు తమకు దేవుని అవసరం ఎంత ఉందో గ్రహిస్తాయి; ఈ అవగాహన వాటిలో పవిత్రమైన అంతరంగ వేదనను కలిగిస్తూనే ఉంటుంది. తాము పాపస్థితిలో ఉన్నామో లేదో కూడా వాటికి అనిశ్చితంగా అనిపించవచ్చు. అయితే ఈ అయోమయం నిరాశకు దారితీయదు; దైవభీతి వరం వృద్ధి చెందడానికి దారితీస్తుంది. ఏడవ నివాసస్థానంలోకి ప్రవేశించిన తరువాత కూడా, విషజంతువులు అప్పుడప్పుడు ఆత్మపై దాడిచేయడానికి దేవుడు అనుమతించవచ్చు. అయినప్పటికీ, ఆత్మ ఈ జీవులకు లొంగిపోదు, దేవుని నుండి దూరం కాదు. ఈ దాడులు ఆత్మను మరింత బలపరచి, క్రీస్తులో నిలిచి ఉండాలనే దాని సంకల్పాన్ని మరింత దృఢపరుస్తాయి.

ధ్యానం: మీ జీవితంలో చాలాకాలం దేవునికి ఎంతో సన్నిహితంగా ఉన్న తరువాత, అకస్మాత్తుగా దుష్టుని నుండి తీవ్రమైన దాడిని ఎదుర్కొన్న సందర్భాన్ని గుర్తుచేసుకోండి. అది మీపై ఎలాంటి ప్రభావం చూపింది? ఏడవ నివాసస్థానంలో ఉన్నవారికి ఇటువంటి దాడి ఆత్మస్థైర్యాన్ని, దేవునిపట్ల ప్రేమను పెంపొందించడానికి మాత్రమే తోడ్పడుతుంది. అది వారిని మరోసారి వినయవంతులను చేసి, తాము దేవునిపై ఎంతగా ఆధారపడి ఉన్నారో ఎన్నటికీ మరచిపోకుండా ఉండటానికి కూడా సహాయపడుతుంది.

అన్ని విషయాల్లోనూ మీరు దేవునిపై ఎంతగా ఆధారపడి ఉన్నారో మీకు అర్థమవుతోందా? దేవుడు ఒక్క క్షణం మిమ్మల్ని మరచిపోయినా, మీ ఉనికి అంతమైపోతుంది. అంతేకాదు, దేవుడే మీలో కార్యం చేస్తే తప్ప, మీరు ఏ మేలునూ చేయలేరు. మిమ్మల్ని వినయానికి నడిపించే ఈ సత్యాన్ని ఎన్నడూ మరచిపోకండి.

దేవుడు మీకు దూరమైనట్లుగా మీకు ఎప్పుడైనా అనిపించిందా? అలా అయితే, అది మీ పాపం వల్లనైనా కావచ్చు లేదా దేవుడు మీకు చూపే ప్రత్యేక అనుగ్రహం వల్లనైనా కావచ్చు. పాపమే కారణమైతే, పశ్చాత్తాపంతో దేవునివైపు తిరగండి. కానీ అది దేవుని అనుగ్రహమైతే, చింతించకండి. దేవునిపై మీ విశ్వాసాన్ని ప్రకటించండి. ఆయన అనుభవించిన అదే ఎడబాటును మీరూ అనుభవిస్తున్నందుకు ఆయనకు కృతజ్ఞతలు తెలుపుతూ, ఆయన పవిత్ర చిత్తాన్ని నెరవేర్చడానికి మీ అంకితభావాన్ని పునరుద్ధరించుకోండి. మన ప్రభువు దూరమైనట్లు మీకు అనిపించే ఈ స్థితి, ముఖ్యంగా ఆత్మస్థైర్యమనే వరం పెరగడానికి ఒక అవకాశమని తెలుసుకోండి.

పరిపూర్ణ బలముగల ప్రభువా, నీకు సమస్తమూ తెలుసు. నాకు ఏది ఎప్పుడు అవసరమో నీకు తెలుసు. నీవు నాకు దూరంగా ఉన్నట్లు అనిపించే క్షణాల్లో, దయచేసి నీపై నా విశ్వాసాన్ని పెంచు. నీవు సమీపంలోనే ఉన్నావని నేను ఎల్లప్పుడూ తెలుసుకొని, ఎన్నడూ నీ నుండి దూరం కాకుండా ఉండేలా చేయి. నాలో ప్రతి సద్గుణాన్ని పెంపొందించు; ముఖ్యంగా, నిత్యమూ నీతో ఉండటానికి పిలుపు అందుకునే అంత్యకాలం వరకు పట్టుదలతో కొనసాగడానికి నాకు అవసరమైన ఆత్మస్థైర్యాన్ని పెంచు.

నా అంతరంగంలో నివసించే పరమపవిత్ర త్రిత్వమా, నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను, నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను, నా జీవితాన్ని నీకు సమర్పిస్తున్నాను.


పాఠం డెబ్బై తొమ్మిది: అత్యంత భారమైన సిలువలు

మన ప్రభువు మానవరూపంలో ఎంతో శ్రమను అనుభవించాడు కాబట్టి, మనం అంతకంటే తక్కువను ఆశించకూడదు. ఏడవ నివాసస్థానంలో ఉన్నవారికి తరచుగా అత్యంత భారమైన సిలువలు ఇవ్వబడతాయి. కానీ ఈ సిలువలు ఎన్నడూ నిరాశకు దారితీయవు. అవి దేవుని మహిమకు మాత్రమే దారితీస్తాయి. నిజానికి, ఈ పవిత్ర ఆత్మలు దేవుని కోసం మోసే సిలువ ఎంత భారంగా ఉంటే, వారి ద్వారా దేవుడు అంత ఎక్కువగా మహిమపరచబడతాడు; వారు అంత ఎక్కువగా శాంతి సంతోషాలతో నిండిపోతారు.

మన ప్రభువైన క్రీస్తుకు అత్యంత సన్నిహితంగా ఉన్నవారు అత్యంత భారమైన సిలువను మోస్తారని మనం ఎల్లప్పుడూ గమనిస్తాము: ఆయన మహిమాన్విత మాత, అపొస్తలులు భరించినవాటిని తలచుకోండి. పునీత పౌలు అంత అపారమైన శ్రమలను ఎలా ఎదుర్కొన్నాడని మీరు అనుకుంటున్నారు? మన ఊహల నుండో, అపవాది మోసం నుండో కాక, మన ప్రభువు నుండి వచ్చే నిజమైన దర్శనాలు, ధ్యాననిష్ఠల ఫలాలు ఎలాంటివో ఆయన ప్రవర్తన ద్వారా మనం నేర్చుకుంటాము. పునీత పౌలు ఈ ఆధ్యాత్మిక ఆదరణలను తీరికగా ఆస్వాదించడానికి తనను తాను దాచుకొని, మరేమీ చేయకుండా ఉండిపోయాడని మీరు అనుకుంటున్నారా? మనకు తెలిసినంతవరకు ఆయన ఒక్క రోజు కూడా విశ్రాంతి తీసుకోలేదని మీకు తెలుసు; తన జీవనోపాధి కోసం రాత్రంతా పనిచేసేవాడు కాబట్టి ఆయన ఎక్కువగా నిద్రపోయి ఉండటమూ సాధ్యం కాదు (VII.IV #7).

ఒక ఆత్మ ఆధ్యాత్మిక వివాహంలోకి ప్రవేశించినప్పుడు, అది క్రీస్తును మరింతగా పోలి ఉంటుంది. పునీత పౌలు చెప్పినట్లుగా, “ఇక జీవించేది నేను కాదు, నాలో జీవించేది క్రీస్తే” (గలతీయులకు 2:20). అందువల్ల, క్రీస్తు ఈ లోకంలో అనుభవించిన శ్రమలను ఏడవ నివాసస్థానంలోని ఆత్మ ఎంతో గాఢంగా అనుసరిస్తుంది. ఈ సిలువలను ఆత్మ తిరస్కరించదు, వాటి నుండి పారిపోదు; యేసు తన సర్వస్వంతో తన సిలువను స్వీకరించినట్లే, వాటిని సంపూర్ణంగా సంతోషంతో స్వీకరిస్తుంది. అవి ప్రేమతో అర్పించే బలులుగా మారతాయి; విమోచింపబడిన శ్రమ యొక్క శక్తి ఈ ఆత్మల జీవితాల్లో ప్రత్యక్షమవుతుంది.

కొన్నిసార్లు పరీక్షలు బాహ్యమైనవిగా ఉంటాయి; తీవ్రమైన అనారోగ్యం వంటివి బయటి నుండి వారికి కలుగుతాయి. మరికొన్నిసార్లు శ్రమలు అంతరంగికమైనవిగా, ఆత్మకు మరియు దేవునికి మాత్రమే తెలిసినవిగా ఉంటాయి. ఈ అంతరంగికమైన, గుప్తమైన వేదన కలకత్తా పునీత తెరేసా, లిసియె పునీత తెరేస్ జీవితాల్లో ప్రత్యేకంగా కనిపించింది. బాహ్యంగా చూస్తే, ఆ పునీతులను వారి జీవితకాలంలో చాలామంది ప్రేమించారు, అభిమానించారు. కానీ అంతరంగంలో వారు అత్యంత దృఢసంకల్పంతో, ప్రేమతో ఎంతో భారమైన సిలువను మోస్తూ, తమ ప్రభువు శ్రమలను తమలో అనుసరించారు.

ధ్యానం: మన ప్రభువును అనుసరిస్తూ, ఆయన కోసం అత్యంత భారమైన సిలువలను స్వీకరించడానికి మీరు సిద్ధంగా ఉన్నారా? లేకపోతే, అటువంటి సిలువల పట్ల కోరిక మీలో కలగడం ఇంకా ముందున్నదని తెలుసుకోండి.

ఒక ఆత్మ ఆధ్యాత్మిక వివాహంలోకి ప్రవేశించినప్పుడు, ఆ ఆత్మకు ఇవ్వబడే ఏ సిలువా మోయలేనంత భారంగా ఉండదు; ఎందుకంటే ఆ ఆత్మలో సిలువను మోసేది క్రీస్తే. మీ జీవితంలోని సిలువలను మీరు ఎలా చూస్తున్నారో ధ్యానించండి. వాటిని తొలగించుకునే మార్గాలను వెదుకుతూ, వాటినుంచి పారిపోతుంటే, దేవుడు మీలో ఇంకా ఎంతో చేయాలని కోరుకుంటున్నారని తెలుసుకోండి. ప్రతి సిలువా మధురంగా మారేంత లోతుగా మిమ్మల్ని రూపాంతరం చేయాలని ఆయన కోరుకుంటున్నారు.

గతంలో మీరు దేనిని తప్పించుకున్నారో, దేనిగురించి ఫిర్యాదు చేశారో, చివరికి దేనివల్ల నిరాశలో కూడా మునిగిపోయారో, ఆ సిలువల గురించి ఆలోచించండి. అలా స్పందించినందుకు పశ్చాత్తాపాన్ని వ్యక్తపరచండి. భవిష్యత్తులో ప్రేమతో నిండిన హృదయంతో ఆ సిలువలవైపు పరుగెత్తగలిగే వరం కోసం ప్రార్థించండి.

తన్ను తాను అర్పించుకున్న నా ప్రభువా, పరిపూర్ణ ప్రేమతో నీవు భరించిన ప్రతి బాధనూ ఆలింగనం చేసుకోవాలని దృఢంగా నిశ్చయించుకున్నావు. నీ సిలువ నీ కృపకూ మహిమకూ సింహాసనమైంది; నీ పవిత్ర ఆత్మలోని శక్తులన్నిటితో నీవు దానిని ఆలింగనం చేసుకున్నావు. నీవలె ప్రతి సిలువనూ భరించడానికి ఊహకందని ఈ కృపను దయచేసి నాకు ప్రసాదించు. బాధపట్ల నాకున్న ప్రతి భయం నుండి నన్ను విముక్తం చేయి. నా సిలువలను సమృద్ధియైన కృపకు అవకాశాలుగా చూడటానికి నీ దృష్టిని నాకు ప్రసాదించు. అపారమైన ప్రేమతోను శాంతితోను ఆ సిలువలను ఆలింగనం చేసుకోవడానికి నీ ధైర్యాన్ని నాకు ప్రసాదించు.

నా అంతరంగంలో నివసించే పరమపవిత్ర త్రిత్వమా, నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను, నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను, నా జీవితాన్ని నీకు సమర్పిస్తున్నాను.


పాఠం ఎనభై: సత్కార్యాల పరాకాష్ఠ

ఆధ్యాత్మిక వివాహంవైపు సాగే ఈ అంతరంగ ప్రయాణం కేవలం దేవునితో వ్యక్తిగత అంతరంగ ఐక్యత కోసమేనని, ఆ విధంగా అది స్వప్రయోజనాన్ని ఆశించేదని తన సహోదరీలు భావించకుండా ఉండేందుకు, పునీత తెరేసా తన మహోన్నత రచనను ఒక స్పష్టమైన వివరణతో ముగిస్తున్నారు: దేవునివైపు సాగే ఈ ప్రయాణపు అంతిమ ఉద్దేశం, దేవునికి మహిమను చేకూర్చి ఆత్మలను రక్షించే కార్యాల ద్వారా ఆయన రాజ్యం కోసం ఫలించడం. ఇది మొదట వ్యక్తి ఆత్మ రూపాంతరం చెందడం ద్వారా జరిగినప్పటికీ, ఆ రూపాంతరం ప్రేమ కార్యాలుగా పొంగిపొరలాలి.

ఇదే ప్రార్థనకు పరమార్థమూ లక్ష్యమూ, నా కుమార్తెలారా; ఇదే ఆధ్యాత్మిక వివాహపు ఉద్దేశం; దాని సంతానం ఎల్లప్పుడూ సత్కార్యాలే. కార్యాలే ఈ అనుగ్రహాలు దేవుని నుండి వస్తున్నాయని నిస్సందేహంగా తెలియజేసే సూచన అని నేను మీకు చెప్పాను (VII.IV #10).

కొంతమంది దేవుని నుండి ఇటువంటి అనుగ్రహాలను పొందిన తరువాత, నిస్వార్థ సేవా జీవితాల ద్వారా తాము పొందినదాన్ని ఇతరులతో పంచుకోవడానికి ముందుకు వెళ్లేందుకు భయపడతారు. ఈ ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణ లక్ష్యం ఆత్మ మేలు మాత్రమే కాదు. అది సభ మొత్తానికి మేలు చేకూర్చడం. ఆత్మలను రక్షించడం ద్వారా తన తండ్రికి మహిమ చేకూర్చడమే యేసు చేపట్టిన దౌత్యం. ఇదే మన దౌత్యం కూడా కావాలి. అవును, మనం పవిత్రులమవడానికి, దేవునితో ఏకమవడానికి ప్రార్థిస్తాము. కానీ ఇతరులకు సేవ చేయడానికి ముందుకు సాగేందుకు అవసరమైన సద్గుణాలను ఆ ఐక్యత మనలో ఫలింపజేయకపోతే, అది దేవునితో నిజమైన ఐక్యత కాదు.

బయటి ప్రపంచంతో సంబంధాలను పరిమితం చేసుకున్న మఠంలో కూడా, ఈ ప్రార్థనకు ప్రేమ ఒక ప్రధాన ఫలంగా ఉండేది. ప్రపంచం కోసం ప్రార్థించే ప్రేమకార్యానికి సహోదరీలు పిలువబడ్డారు; అయితే ప్రతిరోజూ తమకు ఎదురయ్యే సహోదరీలను ప్రేమించడానికి కూడా వారు పిలువబడ్డారు. ఆ ప్రేమ పెరిగి, సహోదరీలు ఒకరి ద్వారా మరొకరు ఆశీర్వాదాలు పొందినప్పుడు, రూపాంతరం కలిగించే ఆధ్యాత్మిక వివాహం జరిగిందనడానికి అదే అత్యంత స్పష్టమైన సూచనగా ఉండేది.

ప్రేమ ఇంటినుంచే మొదలవుతుంది. మొట్టమొదటగా, మీ ద్వారా మీ కుటుంబాన్నీ సన్నిహిత మిత్రులనూ స్పృశించాలని దేవుడు కోరుకుంటున్నారు. గొప్ప మిషనరీగా లేదా బహిరంగంగా సువార్త ప్రకటించే వ్యక్తిగా ఉండటానికి మీకు పిలుపు లేకపోవచ్చు; కానీ రోజంతా మీకు ఎదురయ్యేవారిపై అత్యంత నిస్వార్థంగా దేవుని ప్రేమను సమృద్ధిగా కురిపించడానికి మీకు తప్పక పిలుపు ఉంటుంది.

ఈ నివాసస్థలంలో, వ్యక్తి సంపూర్ణంగా దేవునిలో లీనమవుతారు. ఆత్మిక తత్త్వం, ఆత్మ, బుద్ధి, సంకల్పం, ప్రబలమైన వాంఛలు, భావోద్వేగాలు, ఇంద్రియాలు, శరీరం, వ్యక్తిలోని ప్రతి ఇతర అంశమూ దేవునితో ఏకమవుతాయి. అందువల్ల, ఆత్మ కేవలం ఆధ్యాత్మిక ప్రేమతోనే కాక, దైవత్వాన్ని సంతరించుకున్న మానవ ప్రేమతో కూడా ప్రేమిస్తుంది. ఆ ప్రేమ శరీరం ద్వారా, గాఢమైన భావావేశాలతో, ఆధ్యాత్మికంగా, బౌద్ధికంగా, సంకల్ప శక్తినంతటితో వ్యక్తమవుతుంది. ఇటువంటి వ్యక్తి ఇతరులు పాపమయమైన జీవితాలు గడపడాన్ని చూసినప్పుడు, వారిపట్ల లోతైన సానుభూతిని అనుభవిస్తూ పవిత్రమైన దుఃఖంతో విలపిస్తారు. ఎవరైనా అయోమయంలో లేదా నిరాశలో ఉండటాన్ని చూసినప్పుడు, వారికి తోడ్పడేందుకు ముందుకు వెళ్లాలనే అంతరంగ ప్రేరణకు లోబడతారు. తమకు అత్యంత సన్నిహితులైనవారు సద్గుణాలలో ఎదగడం చూసినప్పుడు, ఆ ఎదుగుదలకు తోడ్పడేందుకు కృషి చేస్తూ దేవునికి స్తుతి చెల్లిస్తారు. సరళంగా చెప్పాలంటే, ఆధ్యాత్మిక వివాహంలోకి ప్రవేశించినవారు ఇతరుల కోసం తమ ప్రాణాలను అర్పిస్తారు, వారి కోసం త్యాగపూరితంగా జీవిస్తారు, అందరికీ పవిత్రమైన దాస్యసేవ చేస్తారు.

ధ్యానం: మీ చుట్టూ ఉన్నవారిని మీరు ఎంత గాఢంగా ప్రేమిస్తున్నారు? మీరు చేసే ఎంపికల ద్వారా మాత్రమే కాకుండా, మీలోని ప్రతి అంశంతోనూ వారిని ప్రేమిస్తున్నారా? మీ మనస్సు ఇతరులపట్ల ప్రేమతో నిండిపోయిందా? ఆ ప్రేమను మీరు అనుభవిస్తున్నారా? మీలోని ప్రబలమైన భావావేశాలు ఆ ప్రేమను ముందుకు నడిపిస్తున్నాయా? ఇతరుల కోసం త్యాగపూరితంగా మీ జీవితాన్ని అర్పించే అవకాశాలను మీరు వెదుకుతున్నారా? అలా అయితే, ఆధ్యాత్మిక వివాహం ద్వారా దేవుడు మిమ్మల్ని రూపాంతరం చేస్తున్నారనడానికి ఇది ఒక సూచన.

ఆధ్యాత్మిక వివాహపు పరిపూర్ణతవైపు సాగే ప్రయాణం సుదీర్ఘమైనదిగా, శ్రమతో కూడినదిగా అనిపించవచ్చు; కొన్నిసార్లు అసాధ్యమని కూడా అనిపించవచ్చు. కానీ అది అసాధ్యం కాదు. దానిని చేరుకోవడం ఎంతో సాధ్యమే; మనందరి జీవితాలలో అది జరగాలని దేవుడు సంకల్పిస్తున్నారు. మనల్ని వెనుకకు లాగుతున్నది మనమే తప్ప మరేదీ కాదు.

పునీత అవిలా తెరేసా రచించిన ఈ ఆధ్యాత్మిక కళాఖండంపై ఈ ధ్యానాలను ముగిస్తున్న వేళ, ఈ ప్రయాణంలో ముందుకు సాగాలనే మీ సంకల్పాన్ని మరింత దృఢపరచుకోండి. తెరేసా బోధించిన వివిధ నివాసాలను, ప్రార్థనానుభవాలను మళ్లీ పరిశీలించండి. పవిత్రతలో మీరు ఎదగడానికి ఈ పాఠాలను, ధ్యానాలను, ప్రార్థనలను పునాదిగా చేసుకోండి. మీరు పునీతత్వాన్ని సాధించాలని దేవుడు కోరుకుంటున్నారు. దానిని సాధించండి. మీ జీవితానికి దేవుడు నిర్దేశించిన పవిత్ర చిత్తానికి మిమ్మల్ని మీరు పూర్తిగా అంకితం చేసుకోవడానికి వెనుకాడకండి.

పరిపూర్ణ ప్రేమకు ప్రభువా, నీ జీవితం అనంతంగా మంచి ఫలాలను ఫలించింది. నీ అతి పవిత్ర హృదయం నుండి పరిపూర్ణ ప్రేమ నిరంతరం ప్రవహించింది. నీవు పలికిన ప్రతి మాటలో, నీ జీవితంలోని ప్రతి కార్యంలో, నీ ప్రతి ఆలోచనలో ఆ ప్రేమ ప్రత్యక్షమైంది. నా ఉనికిలోని అణువణువూ నీ పరిపూర్ణ ప్రేమలో లీనమయ్యేంతగా నన్ను సంపూర్ణంగా ఆవరించు. నీ హృదయంలోని ప్రేమకు నేను మరింత పరిపూర్ణమైన సాధనంగా మారేలా, నీకు ఇష్టమైన ప్రతి విధంగా నన్ను ఉపయోగించుకో.

నా అంతరంగంలో నివసించే పరమపవిత్ర త్రిత్వమా, నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను, నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను, నా జీవితాన్ని నీకు సమర్పిస్తున్నాను.


ముగింపు

పునీత తెరేసా తన అంతరంగ కోట గ్రంథాన్ని తన సోదరీమణులకు ఉద్దేశించిన ఈ కింది సందేశంతో ముగించారు. ఆ సందేశం ఇక్కడ పూర్తిగా ఇవ్వబడింది:

IHS

నేను మీకు చెప్పినట్లుగా, ఈ రచనను ప్రారంభించడానికి తొలుత వెనుకాడినప్పటికీ, ఇప్పుడు ఇది పూర్తయినందున, దీనిని వ్రాసినందుకు నాకు ఎంతో సంతోషంగా ఉంది. నిజానికి దీనికోసం నేను పడిన శ్రమ కొద్దిపాటిదేనని ఒప్పుకుంటున్నాను; అయినా ఆ శ్రమ సార్థకమైందని భావిస్తున్నాను. నా సోదరీమణులారా, మీ కఠినమైన ఏకాంతవాస నియమాలను, మీకు లభించే కొద్దిపాటి వినోద సమయాన్ని, మీ మఠాలలో కొన్నింటిలో ఎన్నో సౌకర్యాలు కొరవడటాన్ని తలచుకున్నప్పుడు, ఈ అంతరంగ కోటలో మీరు ఆనందించడం మీకు ఓదార్పునిస్తుందని భావిస్తున్నాను. మీ అధికారిణుల అనుమతి అడగకుండానే, మీకు ఇష్టమైన ఏ సమయంలోనైనా మీరు ఈ కోటలో ప్రవేశించి, స్వేచ్ఛగా సంచరించవచ్చు. అయితే, మీ శక్తి మీకు ఎంత గొప్పగా అనిపించినా, కోట ప్రభువే మిమ్మల్ని లోనికి అనుమతిస్తే తప్ప, మీ సొంత శక్తితో మీరు అన్ని నివాసాలలోనూ ప్రవేశించలేరన్నది నిజం. అందువల్ల ఏదైనా అడ్డంకి ఎదురైతే బలవంతంగా ప్రవేశించడానికి ప్రయత్నించవద్దని మీకు సలహా ఇస్తున్నాను. అలా చేయడం ఆయనకు ఎంతగా అయిష్టం కలిగిస్తుందంటే, ఆయన మిమ్మల్ని వాటిలోకి ఎన్నటికీ అనుమతించరు. ఆయన వినయాన్ని ఎంతో ప్రేమిస్తారు: మూడవ నివాసంలో ప్రవేశించడానికి కూడా మీరు అనర్హులమని భావిస్తే, ఐదవ నివాసంలో ప్రవేశించే అనుగ్రహాన్ని ఆయన మీకు మరింత త్వరగా ప్రసాదిస్తారు. ఆ తరువాత మీరు అక్కడ ఆయనకు చక్కగా సేవచేస్తూ, తరచూ అక్కడికి వెళ్తుంటే, తాను స్వయంగా నివసించే నివాసంలోకి ఆయన మిమ్మల్ని ఆకర్షిస్తారు. మఠాధిపతురాలు మిమ్మల్ని పిలిస్తే తప్ప మీరు అక్కడి నుండి ఎన్నడూ వెళ్లవలసిన అవసరం ఉండదు. ఆమె ఆజ్ఞలను తన ఆజ్ఞలుగానే భావించి మీరు విధేయత చూపాలని ఈ సర్వాధికార ప్రభువు కోరుకుంటారు. ఆమె ఆదేశాలవల్ల మీరు తరచూ ఆయన సన్నిధి మందిరానికి దూరంగా ఉండవలసి వచ్చినా, మీరు తిరిగి వచ్చినప్పుడల్లా ఆయన మీకోసం తలుపు తెరిచి ఉంచుతారు. ఈ కోటలో ఎలా ఆనందించాలో ఒక్కసారి నేర్చుకున్న తరువాత, మీ పరీక్షలు ఎంత బాధాకరంగా ఉన్నా, మీ ప్రభువు వద్దకు తిరిగి వెళ్తామనే నిరీక్షణలో మీకు ఎల్లప్పుడూ విశ్రాంతి లభిస్తుంది. అలా తిరిగి వెళ్లకుండా మిమ్మల్ని ఎవరూ అడ్డుకోలేరు. నేను ఏడు నివాసాలను మాత్రమే పేర్కొన్నప్పటికీ, ప్రతి నివాసంలోనూ పైన, కింద, చుట్టూ మరెన్నో గదులున్నాయి. అందమైన తోటలు, నీటి బుగ్గలు, చిక్కుదారులతో పాటు, ఎంతో ఆనందాన్ని కలిగించే ఇతర విషయాలూ ఉన్నాయి. వాటిని చూసినప్పుడు, ఆత్మను తన స్వరూపంలో, తన పోలికలో సృష్టించిన మహోన్నత దేవునికి కృతజ్ఞతగా స్తుతులు చెల్లించడంలో మిమ్మల్ని మీరు పూర్తిగా అర్పించుకోవాలని కోరుకుంటారు. ఈ గ్రంథపు నిర్మాణంలో ఆయనను మరింత బాగా తెలుసుకోవడానికి మీకు సహాయపడేదేదైనా కనిపిస్తే, అది మిమ్మల్ని ప్రోత్సహించడానికి ఆ దివ్య మహిమాన్వితుడు పంపినదేనని నిశ్చయంగా నమ్మండి. ఇందులో లోపభూయిష్టంగా కనిపించేదేదైనా నాదేనని తెలుసుకోండి. నా దేవుడూ నా ప్రభువూ అయిన ఆయనను సేవించడంలో మీకు సహాయపడాలనే నా ప్రగాఢమైన కోరికకు ప్రతిగా, మీరు దీనిని చదివినప్పుడల్లా నా పేరిట ఆ దివ్య మహిమాన్వితుణ్ణి హృదయపూర్వకంగా స్తుతించాలని మిమ్మల్ని వేడుకుంటున్నాను. తన సభను వర్ధిల్లజేయమని, లూథరనులకు వెలుగునివ్వమని, నా పాపాలను క్షమించమని, ఉత్తరించే స్థలం నుండి నన్ను విడిపించమని ఆయనను ప్రార్థించండి. ఈ గ్రంథాన్ని మీరు చూసే సమయానికి—వేదశాస్త్ర పండితులు పరిశీలించిన తరువాత దీనిని మీకు అందిస్తే—దేవుని కారుణ్యంవల్ల నేను బహుశా ఉత్తరించే స్థలంలో ఉండవచ్చు. ఈ రచనలలో ఏదైనా దోషం ఉంటే, అది నా అజ్ఞానం వల్లనే. అన్ని విషయాలలోనూ నేను పవిత్ర రోమను కతోలిక సభ బోధనలకు లోబడుతున్నాను. ఇప్పుడు నేను ఆ సభలో సభ్యురాలిని; జీవితంలోనూ మరణంలోనూ అలాగే ఉంటానని ప్రకటిస్తున్నాను, వాగ్దానం చేస్తున్నాను. మన ప్రభువైన దేవుడు ఎల్లప్పుడూ స్తుతింపబడి, కీర్తింపబడును గాక! ఆమేన్, ఆమేన్.

నిరంతరమూ జీవిస్తూ పరిపాలించే దేవుని మహిమ కొరకు, 1577లో పునీత అంద్రెయా పండుగ జాగరణ దినాన, అవిలాలోని పునీత యోసేపు మఠంలో ఈ గ్రంథాన్ని వ్రాయడం ముగించాను! ఆమేన్.

విషయసూచిక