അഞ്ചാം വാസസ്ഥാനങ്ങൾ

ഐക്യപ്രാർത്ഥനയിലൂടെ പെസഹാരഹസ്യത്തിലേക്കുള്ള പ്രവേശനം

പാഠം നാൽപ്പത്തിമൂന്ന്: വിവരിക്കുക അസാധ്യം

ഒരു ആത്മാവ് അഞ്ചാം വാസസ്ഥാനങ്ങളിലേക്കു പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ, ദൈവം ആത്മാവിനോടു സംവദിക്കുന്ന നിഗൂഢമായ ഭാഷയും ദൈവം നൽകുന്ന സന്ദേശങ്ങളും വിവരിക്കുക അസാധ്യമാണെന്ന് അത് തിരിച്ചറിയാൻ തുടങ്ങുന്നു.

ഓ, എന്റെ സഹോദരിമാരേ, അഞ്ചാം വാസസ്ഥാനങ്ങളിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന സമ്പത്തും നിധികളും ആനന്ദങ്ങളും ഞാൻ എങ്ങനെ വിവരിക്കും! അവയെക്കുറിച്ച് ഒന്നും പറയാതിരിക്കുന്നതല്ലേ കൂടുതൽ നല്ലത്? അവയെ വിവരിക്കുക അസാധ്യമാണ്; മനസ്സിന് അവയെ സങ്കൽപ്പിക്കാനോ ഏതെങ്കിലും ഉപമകളാൽ അവയെ ചിത്രീകരിക്കാനോ കഴിയുകയില്ല. കാരണം, ഈ ലക്ഷ്യത്തിന് ഉപകരിക്കാൻ ഭൗമികമായവയെല്ലാം തീർത്തും നിസ്സാരമാണ് (V.I #1).

നമ്മുടെ ആശയങ്ങൾ പരസ്പരം പങ്കുവയ്ക്കാൻ നാം മനുഷ്യഭാഷയും ഭൗമികമായ ആശയസങ്കൽപ്പങ്ങളും ഉപയോഗിക്കുന്നു. നമ്മുടെ ഉള്ളിലുള്ളത് വ്യക്തമാക്കാൻ നാം ചിത്രങ്ങളും ഉപമകളും രൂപകങ്ങളും ചെറുസംഭവവിവരണങ്ങളും ഉപയോഗിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഈ വാസസ്ഥാനങ്ങളിൽ ആരംഭിക്കുന്ന ദൈവിക സംവേദനങ്ങൾ ഈ ലോകത്തിന് അതീതമായതിനാൽ, അവയെ മനുഷ്യഭാഷയിലേക്കു പകരാനുള്ള എല്ലാ ശ്രമങ്ങളും അസാധ്യമായിത്തീരുന്നു. എങ്കിലും, വിശുദ്ധ ത്രേസ്യ തന്റെ സഹോദരിമാർക്കും നമുക്കും അവ വിവരിച്ചുതരാൻ തന്നാലാവുന്നതെല്ലാം ചെയ്യുന്നു.

ഈ വാസസ്ഥാനങ്ങളിൽ അനുഭവിച്ചറിയുന്ന “സമ്പത്തും നിധികളും ആനന്ദങ്ങളും” സംബന്ധിച്ച അറിവ് മനുഷ്യഭാഷയും ആശയസങ്കൽപ്പങ്ങളും ഉപയോഗിച്ച് വിവരിക്കുക അസാധ്യമായതിനാൽ, ആ എളിയ തിരിച്ചറിവോടെയാണ് ഈ അധ്യായം വായിക്കേണ്ടത്. ഇവിടെ പ്രവേശിക്കാൻ ദൈവം നിങ്ങളെ ക്ഷണിക്കുമ്പോൾ നിങ്ങളുടെ ആത്മാവിനെ കാത്തിരിക്കുന്നതെന്തെന്ന് അറിയിക്കാനുള്ള ശ്രമത്തിൽ, ഉപയോഗിക്കുന്ന വാക്കുകൾ വളരെയേറെ അപര്യാപ്തമായിരിക്കും.

ഈ അധ്യായം വായിക്കുമ്പോൾ, എളിമയോടെയുള്ള ഈ തിരിച്ചറിവ് മനസ്സിൽ സൂക്ഷിക്കുക. അവിടെ സംഭവിക്കുന്നത് കൃത്യമായി ഗ്രഹിക്കാൻ ഈ വാസസ്ഥാനങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരണങ്ങൾ മതിയാകാതെ വരുന്നതിൽ അതിശയിക്കരുത്. അത് നിങ്ങളെ നിരുത്സാഹപ്പെടുത്താൻ അനുവദിക്കുന്നതിനുപകരം, ഈ വാസസ്ഥാനങ്ങളിൽ സ്വയം പ്രവേശിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹം നിങ്ങളിൽ നിറയ്ക്കാൻ അനുവദിക്കുക. അങ്ങനെ, ദൈവത്തിനു മാത്രം സംസാരിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഭാഷയിൽ ദൈവംതന്നെ നിങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കുകയും മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഈ നിധികൾ വെളിപ്പെടുത്തിത്തരുകയും ചെയ്യും.

വിചിന്തനം: നിങ്ങളെ വാക്കുകൾ കിട്ടാതെ നിശ്ശബ്ദരാക്കിയ ഒരു അനുഭവം എപ്പോഴെങ്കിലും ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടോ? ഒരുപക്ഷേ, നിസ്വാർഥമായ സ്നേഹത്തിന്റെ ഒരു പ്രവൃത്തി നിങ്ങളെ അത്രമേൽ ആഴത്തിൽ സ്പർശിച്ചിരിക്കാം; എന്തു പറയണമെന്നോ എങ്ങനെ പ്രതികരിക്കണമെന്നോ നിങ്ങൾക്ക് അറിയാതെപോയിരിക്കാം. ഈ വാസസ്ഥാനങ്ങളിൽ സംഭവിക്കുന്നത് ഇതാണ്. ദൈവം പുതിയൊരു രീതിയിൽ നിങ്ങളോടു സംവദിക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ, സംഭവിച്ചതെന്തെന്ന് വിവരിക്കാൻ നിങ്ങൾക്കു കഴിയാതെവരും.

നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ ഇങ്ങനെ സംഭവിച്ച ഒരു സന്ദർഭത്തെക്കുറിച്ചു ചിന്തിക്കുക. പ്രാർത്ഥനയുടെ ഒരു നിമിഷത്തിൽ ഇതുപോലൊന്ന് എപ്പോഴെങ്കിലും സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ടോ? ആ അനുഭവം നിങ്ങളിൽനിന്നുതന്നെ ഉത്ഭവിച്ചതല്ലെന്നും ദൈവമാണ് സംസാരിക്കുന്നതെന്നും തിരിച്ചറിയത്തക്കവിധം, പ്രാർത്ഥനയിൽ ദൈവം നിങ്ങളോടു സംസാരിക്കുന്നതായി എപ്പോഴെങ്കിലും അനുഭവപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടോ? അങ്ങനെയെങ്കിൽ, ആ നിമിഷത്തേക്കെങ്കിലും ദൈവം നിങ്ങളെ ഈ വാസസ്ഥാനത്തേക്കു കൊണ്ടുവന്നതിൽ ആനന്ദിക്കുക.

ഈ അധ്യായത്തിലൂടെ കടന്നുപോകുമ്പോൾ ഈ ഭാഷ നിങ്ങൾക്കു അല്പം അപരിചിതമായി തോന്നുന്നെങ്കിൽ നിരുത്സാഹപ്പെടരുത്. കൂടുതൽ അഗാധവും നിഗൂഢവുമായ ഈ രീതിയിൽ ദൈവം ഇതുവരെ നിങ്ങളോടു സംസാരിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിൽ, കൂടുതൽ ആഴത്തിലേക്കു പോകാൻ പ്രചോദനം നേടുന്നതിനായി ഈ അധ്യായത്തിലെ പാഠങ്ങൾ പ്രയോജനപ്പെടുത്തുക. മുൻ വാസസ്ഥാനങ്ങളിലെ പാഠങ്ങളിലേക്കു മടങ്ങിച്ചെന്ന്, അവ കൂടുതൽ പൂർണതയോടെ ജീവിതത്തിൽ നടപ്പാക്കാൻ പരിശ്രമിക്കുക. അങ്ങനെ, ദൈവം നിങ്ങളെ ഇവിടേക്കു വിളിക്കുമ്പോൾ, അവിടുത്തെ ക്ഷണത്തോടു പ്രതികരിക്കാനും അതിനു സമ്മതം നൽകാനും നിങ്ങൾ ഒരുക്കമുള്ളവരായിരിക്കും.

അത്യന്തം വിസ്മയാദരവ് ഉണർത്തുന്ന കർത്താവേ, എന്നെ കാത്തിരിക്കുന്ന സമ്പത്തും നിധികളും ആനന്ദങ്ങളും എനിക്ക് ഒരിക്കലും പ്രത്യാശിക്കാനോ വിവരിക്കാനോ കഴിയുന്നതിനെല്ലാം അതീതമാണെന്ന് ഞാൻ അറിയുന്നു. ഇതുവരെ എന്റെ ആത്മാവിൽ അങ്ങ് ചെയ്ത എല്ലാറ്റിനും ഞാൻ അങ്ങേക്കു നന്ദി പറയുന്നു. എന്നിൽ ചെയ്യാൻ അങ്ങ് ആഗ്രഹിക്കുന്നതെല്ലാം അങ്ങേക്കു ചെയ്യാനായി ഞാൻ എന്നെത്തന്നെ മനസ്സോടെ അങ്ങേക്കു സമർപ്പിക്കുന്നു. അങ്ങേക്കായി കാത്തിരിക്കാനും, അങ്ങ് എന്നെ വിളിക്കുമ്പോൾ അങ്ങയോടു പ്രതികരിക്കാനും എനിക്കു കഴിയുമാറാകട്ടെ. അങ്ങ് വിളിക്കുന്ന ആ നിമിഷത്തിൽ ഒന്നും പിടിച്ചുവയ്ക്കാതെ എല്ലാം സമർപ്പിക്കാൻ എനിക്കു കഴിയുമാറാകട്ടെ.

എന്നിൽ വസിക്കുന്ന അതിപരിശുദ്ധ ത്രിത്വമേ, ഞാൻ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കുന്നു, ഞാൻ അങ്ങയിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു, എന്റെ ജീവിതം ഞാൻ അങ്ങയ്ക്കു സമർപ്പിക്കുന്നു.

നാൽപ്പത്തിനാലാം പാഠം: ഐക്യപ്രാർത്ഥന

അഞ്ചാം വാസസ്ഥാനങ്ങൾക്കുള്ളിൽ സംഭവിക്കുന്നത് കൂടുതൽ നന്നായി മനസ്സിലാക്കാൻ, “ഐക്യപ്രാർത്ഥന” എന്താണെന്നു നാം മനസ്സിലാക്കേണ്ടതുണ്ട്. കൃപാനിറവുള്ള ഈ പ്രാർത്ഥനാരീതിയിൽ നിങ്ങൾ തുടർച്ചയായി നിലനിൽക്കുകയില്ലെങ്കിലും, ഉചിതമായ സമയത്ത് ഈ പ്രാർത്ഥന അനുഭവിക്കാനും ആ അനുഭവത്തിന്റെ തുടർന്നുനിൽക്കുന്ന ഫലങ്ങൾ ആസ്വദിക്കാനും ദൈവം നിങ്ങളെ ക്ഷണിക്കും.

ഐക്യപ്രാർത്ഥനയിൽ ആത്മാവ് ലോകത്തെയും തന്നെയും സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഉറക്കത്തിലാണ്, ഗാഢനിദ്രയിലാണ്: വാസ്തവത്തിൽ, ഈ അവസ്ഥ നിലനിൽക്കുന്ന ഹ്രസ്വസമയത്ത് അതിന് യാതൊരു സംവേദനവും ഉണ്ടാകുന്നില്ല; ആഗ്രഹിച്ചാൽപ്പോലും ഒരു വിഷയത്തെക്കുറിച്ചും ചിന്തിക്കാൻ അതിനു കഴിയുന്നില്ല. ചിന്തകളെ നിർത്തിവയ്ക്കാൻ ഇവിടെ യാതൊരു പരിശ്രമവും ആവശ്യമില്ല: ആത്മാവിനു സ്നേഹിക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ടെങ്കിൽത്തന്നെ, എങ്ങനെയാണ് സ്നേഹിക്കുന്നതെന്നോ ആരെയാണ് സ്നേഹിക്കുന്നതെന്നോ എന്താണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നതെന്നോ അതിന് അറിയില്ല. വാസ്തവത്തിൽ, ദൈവത്തിൽ മുമ്പെന്നത്തേക്കാളും യഥാർഥമായി ജീവിക്കാൻ, അത് ഈ ലോകത്തിനു പൂർണമായും മരിച്ചിരിക്കുന്നു (V.I #3).

ഈ പ്രാർത്ഥനാവസ്ഥ സാധാരണയായി അരമണിക്കൂറിൽ താഴെ മാത്രമേ നീണ്ടുനിൽക്കാറുള്ളൂ എന്ന് വിശുദ്ധ ത്രേസ്യ തുടർന്നു വിശദീകരിക്കുന്നു. ഈ നിഗൂഢ ഐക്യത്തിന്റെ സമയത്ത് രണ്ടു കാര്യങ്ങൾ സംഭവിക്കുന്നു. ഒന്നാമതായി, ഈ പ്രാർത്ഥനയിൽ മനുഷ്യന്റെ ആശയങ്ങൾ, ഓർമ്മകൾ, യുക്തിചിന്ത, ഭാവന എന്നിവയൊന്നും പ്രയോജനപ്പെടുന്നില്ല. അതിനാൽ, ദൈവം “ആത്മാവിൽ യഥാർത്ഥ ജ്ഞാനം കൂടുതൽ നന്നായി പതിപ്പിക്കേണ്ടതിന് അതിന്റെ എല്ലാ ഇന്ദ്രിയങ്ങളുടെയും പ്രവർത്തനം ഇല്ലാതാക്കുന്നു: ഈ അവസ്ഥ നിലനിൽക്കുന്നിടത്തോളം ആത്മാവ് ഒന്നും കാണുകയോ കേൾക്കുകയോ മനസ്സിലാക്കുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല.” ഒരർത്ഥത്തിൽ, ആത്മാവ് തന്റെ ശാരീരിക ഇന്ദ്രിയങ്ങളെക്കുറിച്ചും അവയിലൂടെ പഠിച്ചതെല്ലാം സംബന്ധിച്ചും ബോധമില്ലാത്ത അവസ്ഥയിലാകുന്നു. പകരം, ദൈവം തന്റെ നിശ്ശബ്ദവും ആത്മീയവുമായ ഭാഷയിലൂടെ ആത്മാവിനോടു നേരിട്ടു സംസാരിക്കുന്നു. ഈ ആശയവിനിമയം, സ്വന്തം പരിശ്രമത്തിലൂടെ ഒരിക്കലും നേടാനാകുന്നതിനപ്പുറമുള്ള പുതിയ ജ്ഞാനം വ്യക്തിക്കു പകർന്നുനൽകുന്നു.

രണ്ടാമതായി സംഭവിക്കുന്നത് ഇതാണ്: ഈ നിഗൂഢ ഐക്യത്തിന്റെ സമയത്തിനുശേഷം വ്യക്തി ഉണരുമ്പോൾ, സംഭവിച്ചതിനെക്കുറിച്ച് അയാൾക്കു സംശയിക്കാനാവില്ല. മറിച്ച്, ഒരിക്കലും പൂർണ്ണമായി വിശദീകരിക്കാനാകാത്ത അത്ര ആഴത്തിൽ ദൈവത്തെ കണ്ടുമുട്ടിയെന്ന് അയാൾ അറിയുന്നു. ജീവിതത്തിൽ ഒരിക്കൽ മാത്രം, അതും അനേകം വർഷങ്ങൾക്കുമുമ്പ്, പ്രാർത്ഥനയുടെ ഈ ആഴം അനുഭവിച്ചിട്ടുള്ള വ്യക്തിയാണെങ്കിലും, ദൈവം ഈ നിഗൂഢമായ രീതിയിൽ തന്നോടു സംസാരിച്ചുവെന്ന അറിവ് അയാളിൽ എന്നും നിലനിൽക്കും. ആ ഐക്യാനുഭവത്തെക്കുറിച്ച് ഒരിക്കലും സംശയമുണ്ടാകില്ല.

വിചിന്തനം: നിങ്ങൾ എപ്പോഴെങ്കിലും ഐക്യപ്രാർത്ഥന അനുഭവിച്ചിട്ടുണ്ടോ? പ്രാർത്ഥിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, നിങ്ങളിൽ പരിവർത്തനം വരുത്തുന്ന എന്തോ ഒന്ന് സംഭവിച്ചുവെന്ന് അറിയുകയും എന്നാൽ അത് വിശദീകരിക്കാൻ കഴിയാതിരിക്കുകയും ചെയ്തുകൊണ്ട്, ആ പ്രാർത്ഥനയിൽനിന്ന് നിങ്ങൾ “ഉണർന്ന” ഒരു സമയം ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടോ? ഇല്ലെങ്കിൽ, ഇത്തരമൊരു പ്രാർത്ഥന പ്രതീക്ഷയോടെ കാത്തിരിക്കുക. ഈ അമൂല്യദാനത്തിനായി പ്രത്യാശയോടെ കാത്തിരിക്കുക. അങ്ങനെയൊരു അനുഭവം ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, അതിന്റെ ഫലമായി നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ എന്തു നല്ല ഫലങ്ങളാണ് ഉണ്ടായത്?

ഒരാൾ അഞ്ചാം വാസസ്ഥലങ്ങളിൽ ഉറച്ചുനിലനിന്നു ജീവിക്കുമ്പോൾ, പ്രാർത്ഥനയുടെ നിഗൂഢാനുഭവം തുടർച്ചയായി ലഭിക്കുക എന്നതായിരിക്കരുത് പ്രധാന ലക്ഷ്യം. ദൈവം അതു നൽകുന്നുവെങ്കിൽ സന്തോഷിക്കുക. എന്നാൽ ഈ നിഗൂഢപ്രാർത്ഥന ആയിരിക്കരുത് പ്രധാനമായും തേടുന്ന അനുഭവം. പകരം, അതിനുശേഷം ദൈവത്തിന്റെ മനസ്സിനും തിരുഹിതത്തിനും തുടർച്ചയായി അനുരൂപപ്പെടുക എന്നതായിരിക്കണം ലക്ഷ്യം. ഐക്യപ്രാർത്ഥനയുടെ അനുഭവം ഇങ്ങനെ അനുരൂപപ്പെടാൻ സഹായിക്കുമെന്നു ദൈവം കാണുമ്പോൾ, അവിടുന്ന് അതു നൽകും. ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഐക്യത്തിന്റെ ആഴത്തിന് നിങ്ങളുടെ ഭൗമികമായ ഓർമ്മകളും യുക്തിചിന്താശേഷിയും മതിയാകാതെ വരുമ്പോൾ, അവിടുന്ന് ആ കഴിവുകളുടെ പ്രവർത്തനം താൽക്കാലികമായി നിർത്തിവയ്ക്കുകയും നിങ്ങളുടെ ആത്മാവിനോടു നേരിട്ടു സംസാരിക്കുകയും ചെയ്യും. അവിടുന്നുമായുള്ള നിങ്ങളുടെ ഐക്യം ആഴപ്പെടുത്താനും നിങ്ങളുടെ പാപങ്ങൾക്കു ക്ഷമ നൽകാനും മുറിവേറ്റ നിങ്ങളുടെ മനുഷ്യസ്വഭാവത്തിനു സൗഖ്യം പകരാനുമാണ് അവിടുന്ന് അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത്.

ഐക്യപ്രാർത്ഥന എന്ന ഈ വിശുദ്ധദാനത്തെക്കുറിച്ചു വിചിന്തനം ചെയ്യുമ്പോൾ, അതു നിങ്ങളെ വിനയത്തിലേക്കു നയിക്കാൻ അനുവദിക്കുക. നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ പരിവർത്തനം വരുത്തുന്ന ദൈവത്തിന്റെ സ്പർശമില്ലാതെ വിശുദ്ധിയിൽ കൂടുതൽ ആഴപ്പെടാൻ നിങ്ങൾക്കു കഴിയില്ലെന്ന് ഈ ദാനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ധാരണ നിങ്ങളെ ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്നു; ആ അളവിൽ അതു നിങ്ങളിൽ വിനയം വളർത്തുന്നു. ദൈവത്തിനു മാത്രമേ ഈ പ്രാർത്ഥന നൽകാനാകൂ—അവിടുന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്ന സമയത്ത്, അവിടുന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു എന്ന കാരണത്താൽ മാത്രം.

എന്നിൽ പരിവർത്തനം വരുത്തുന്ന എന്റെ കർത്താവേ, അങ്ങയുടെ മഹാകരുണയിൽ, അങ്ങയ്ക്കു മാത്രം സാധ്യമായ വിധത്തിൽ എന്നെ അങ്ങയുടെ ദിവ്യസാന്നിധ്യത്തിലേക്ക് അടുപ്പിക്കാൻ അങ്ങ് ആഗ്രഹിക്കുന്നു. പ്രിയ കർത്താവേ, ഞാൻ എന്നെത്തന്നെ അങ്ങയ്ക്കായി തുറന്നുകൊടുക്കുകയും അങ്ങ് നൽകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഈ ആഴമേറിയ ഐക്യത്തിനായി പ്രാർത്ഥിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്റെ ആത്മാവിനോടു സംസാരിക്കണമേ, എന്റെ മനസ്സിനെ ശുദ്ധീകരിക്കണമേ, എന്റെ ഭാവനയെയും ഓർമ്മയെയും സ്വതന്ത്രമാക്കണമേ, എന്റെ ഇച്ഛാശക്തിയെ ശക്തിപ്പെടുത്തണമേ. അങ്ങനെ അങ്ങയുമായുള്ള ഐക്യത്തിലേക്കു പ്രവേശിക്കാൻ ഞാൻ പൂർണ്ണമായി സന്നദ്ധനാകട്ടെ.

എന്നിൽ വസിക്കുന്ന അതിപരിശുദ്ധ ത്രിത്വമേ, ഞാൻ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കുന്നു, ഞാൻ അങ്ങയിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു, എന്റെ ജീവിതം ഞാൻ അങ്ങയ്ക്കു സമർപ്പിക്കുന്നു.

പാഠം നാൽപ്പത്തിയഞ്ച്: പ്രവേശനകവാടത്തിലെങ്കിലും

ഈ വാസസ്ഥലങ്ങളെ കഴിയുന്നത്ര നന്നായി വിവരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചുതുടങ്ങുമ്പോൾ, ഏറെ കൗതുകകരമായ രണ്ടു കാര്യങ്ങൾ വിശുദ്ധ ത്രേസ്യ പറയുന്നു.

ഞാൻ ‘ചിലർ’ എന്നു പറഞ്ഞു; എന്നാൽ വാസ്തവത്തിൽ ഈ മന്ദിരത്തിൽ ഒരിക്കലും പ്രവേശിക്കാത്തവർ വളരെ ചുരുക്കമാണ്: ചിലർ കൂടുതലായും ചിലർ കുറവായും പ്രവേശിക്കുന്നു; എങ്കിലും അവരിൽ മിക്കവർക്കും ഈ മുറികളിൽ പ്രവേശനമെങ്കിലും ലഭിക്കുന്നുവെന്നു പറയാം (V.I #2).

ഒന്നാമതായി, ഈ വാസസ്ഥലങ്ങളുടെ വാതിലിലെങ്കിലും ഒരിക്കലും പ്രവേശിക്കാത്തവർ “വളരെ ചുരുക്കം” ആണെന്നു വിശുദ്ധ ത്രേസ്യ പറയുന്നു. അതൊരു സദ്വാർത്തയാണ്; അവയിൽ പ്രവേശിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന എല്ലാവർക്കും അതു പ്രോത്സാഹനം നൽകേണ്ടതാണ്. തീർച്ചയായും, മഠാന്തർവാസിനികളായ സന്യാസിനികൾക്കുവേണ്ടിയാണ് വിശുദ്ധ എഴുതിയിരുന്നത്. അതിനാൽ, തന്റെ സഹോദരിമാരിൽ ജീവിതത്തിലെ ഏതെങ്കിലും ഘട്ടത്തിൽ ഈ പ്രാർത്ഥനാവസ്ഥയിൽ പ്രവേശിക്കാത്തവർ വളരെ ചുരുക്കമാണെന്നാണ് വിശുദ്ധ ഉദ്ദേശിച്ചതെന്നു നാം മനസ്സിലാക്കണം. പൊതുവേ മിക്ക ആളുകൾക്കും ഇവിടെ പ്രവേശനം ലഭിക്കുമെന്നല്ല വിശുദ്ധ പറഞ്ഞത്. മറിച്ച്, ആത്മീയജീവിതത്തെ വളരെ ഗൗരവമായി കാണുകയും ഒരു ജീവിതനിയമമനുസരിച്ചു ജീവിക്കുകയും ദിവസവും പ്രാർത്ഥിക്കുകയും പാപം ഒഴിവാക്കുകയും കൂദാശകളിൽ പങ്കുചേരുകയും വിശ്വാസയാത്രയിൽ തങ്ങളെ സഹായിക്കുന്നവരുമായി സഹവസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരെയാണ് വിശുദ്ധ ഉദ്ദേശിച്ചത്. മറ്റൊരു വിധത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ, ആദ്യത്തെ നാലു വാസസ്ഥലങ്ങളിലെ പാഠങ്ങൾ നിങ്ങൾ നന്നായി ജീവിതത്തിൽ പ്രാവർത്തികമാക്കിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, ദൈവം നിങ്ങളെ അഞ്ചാം വാസസ്ഥലങ്ങളിലേക്കു ക്ഷണിക്കുമെന്ന വലിയ പ്രത്യാശ നിങ്ങൾക്കുണ്ടായിരിക്കണം.

ഈ വാസസ്ഥലങ്ങളെക്കുറിച്ച് വിശുദ്ധ ത്രേസ്യ പറയുന്ന കൗതുകകരമായ രണ്ടാമത്തെ കാര്യം, ചിലർ അവയിൽ “കൂടുതലായും” മറ്റുചിലർ “കുറവായും” പ്രവേശിക്കുന്നു എന്നതാണ്. അതിനാൽ, ഈ വാസസ്ഥലങ്ങളിൽ അഭ്യസിക്കപ്പെടുന്ന ഐക്യപ്രാർത്ഥനയിലേക്കുള്ള പ്രവേശനം, ഒരാൾ കരുതുന്നതുപോലെ, പ്രവേശിച്ചു അല്ലെങ്കിൽ പ്രവേശിച്ചില്ല എന്നു വ്യക്തമായി വേർതിരിക്കാവുന്ന ഒന്നല്ലെന്നു തോന്നുന്നു. മറിച്ച്, ക്രമേണ കൂടുതൽ ആഴപ്പെട്ടുകൊണ്ടാണ് ഒരാൾ പ്രവേശിക്കുന്നതെന്നു തോന്നുന്നു. ഒരാൾ ഇവിടെ കാലുകുത്തിയ ഉടനെ പിൻവാങ്ങിയിട്ടുണ്ടാകാം; ജീവിതത്തിൽ ഒന്നോ രണ്ടോ തവണ മാത്രമായിരിക്കാം അങ്ങനെ സംഭവിച്ചിട്ടുള്ളത്. മറ്റുചിലർ ഇവിടെ പതിവായി പ്രവേശിക്കുകയും കൂടുതൽ സമയം തങ്ങുകയും ചെയ്തേക്കാം; അവർ ഈ മുറികളിലൂടെ കൂടുതൽ ആഴത്തിലേക്കും, അവയ്ക്കപ്പുറത്തേക്കുപോലും, യാത്ര ചെയ്തേക്കാം.

വിചിന്തനം: ഈ വാസസ്ഥാനങ്ങളിൽ പ്രവേശിക്കാൻ ദൈവം അനുവദിച്ച അനേകരിൽ ഒരാളാണോ നിങ്ങൾ? ഒരുപക്ഷേ, ഉത്തരം പറയാൻ പ്രയാസമുള്ള ഒരു ചോദ്യമായിരിക്കാം ഇത്. നിങ്ങൾക്ക് ഉറപ്പില്ലെങ്കിൽ ആശങ്കപ്പെടേണ്ട. പ്രാർഥനയുടെ ഈ ആഴത്തിലേക്ക് നിങ്ങൾ എത്തണമെന്നാണ് ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്നതെന്ന പ്രത്യാശയും ആത്മവിശ്വാസവും പുലർത്തുക. ദൈവത്തെ തേടുന്നതിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുക; അവിടുന്ന് തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന സമയത്ത് നൽകുന്ന സ്നേഹപൂർവമായ ക്ഷണത്തിനായി പ്രതീക്ഷയോടെ കാത്തിരിക്കുക.

ഈ വാസസ്ഥാനങ്ങളിലേക്കുള്ള പ്രവേശനം അനേകർക്ക് നൽകപ്പെടുന്നുണ്ടെന്നു ശ്രദ്ധിക്കുക. ചിലർ കൂടുതൽ തവണയും മറ്റു ചിലർ കുറച്ചു തവണയും പ്രവേശിക്കുന്നു. നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിലേക്ക് നോക്കുക; ഈ വാസസ്ഥാനങ്ങളുടെ പ്രവേശനകവാടത്തിലെങ്കിലും എത്തിച്ചേരാനുള്ള ആഗ്രഹം വളർത്താൻ ശ്രമിക്കുക. ഇവിടെ നമ്മുടെ കർത്താവിനെ കണ്ടുമുട്ടാനുള്ള ആഗ്രഹം നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിൽ വളർത്തുക. ക്ഷണിക്കപ്പെടാനുള്ള കൃപയ്ക്കായി പ്രാർഥിക്കുക; നമ്മുടെ കർത്താവ് നിങ്ങൾക്കായി വാതിൽ തുറക്കുന്നതു പ്രതീക്ഷയോടെ കാത്തിരിക്കുക. കാരണം, അവിടുത്തേക്കു മാത്രമേ ആ വാതിൽ തുറക്കാൻ കഴിയൂ; അങ്ങനെ ചെയ്യാൻ അവിടുന്ന് അതിയായി ആഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അവിടുന്ന് തുറക്കുമ്പോൾ, നിങ്ങളുടെ പ്രതികരണം എന്തായിരിക്കുമെന്ന് ചിന്തിക്കുക. പ്രവേശിക്കാൻ നിങ്ങൾ തീരുമാനിക്കുന്നെങ്കിൽ, അതിന് നിങ്ങൾ വില നൽകേണ്ടിവരും. നിങ്ങളുടെ ഇഷ്ടം അവിടുത്തെ ഇഷ്ടത്തിന് അനുരൂപമാകേണ്ടതിന്, സ്വന്തം ഇഷ്ടം നിരന്തരം സമർപ്പിക്കേണ്ടിവരുക എന്നതാണ് ആ വില. ഈ വില നൽകാൻ നിങ്ങൾ തയ്യാറാണോ? കഴിഞ്ഞകാലത്തെ വിട്ടുകളഞ്ഞ്, ദൈവം നിങ്ങൾക്കായി കരുതിവച്ചിരിക്കുന്ന എല്ലാറ്റിലേക്കും ആഴ്ന്നിറങ്ങാൻ നിങ്ങൾ തയ്യാറാണോ? ഭയപ്പെടരുത്, മടിച്ചുനിൽക്കരുത്. ധൈര്യത്തോടെ ഇവിടെ പ്രവേശിക്കാനുള്ള കൃപയ്ക്കായി പ്രാർഥിക്കുക; ദൈവം നിങ്ങളെ ക്ഷണിക്കുമ്പോൾ ആ ക്ഷണത്തിന് “അതെ” എന്നു പറയുക.

ക്ഷമാശീലനായ എന്റെ കർത്താവേ, വാതിൽ തുറന്ന് മഹത്വപൂർണമായ ഈ വാസസ്ഥാനങ്ങളിലേക്ക് എന്നെ സ്വാഗതം ചെയ്യാൻ അങ്ങ് ആഗ്രഹിക്കുന്നു. എന്റെ ജീവിതത്തിന്റെയും പ്രാർഥനയുടെയും നിയന്ത്രണം ഏറ്റെടുക്കാനും, എന്റെ ആത്മാവിന്റെ കേന്ദ്രത്തിൽ വസിക്കുന്ന അങ്ങയുടെ ദിവ്യസാന്നിധ്യത്തിലേക്ക് എന്നെ കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ രൂപാന്തരപ്പെടുത്താനും അങ്ങ് ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അങ്ങ് എനിക്കു നിരന്തരം നൽകുന്ന ക്ഷണത്തിന് പൂർണമായി സമ്മതം നൽകാൻ എനിക്കു ധൈര്യവും വിശ്വാസവും നൽകണമേ. അങ്ങിൽനിന്ന് ഒന്നും പിടിച്ചുവയ്ക്കാതെ, അങ്ങ് സംസാരിക്കുമ്പോൾ അങ്ങയുടെ സൗമ്യവും വ്യക്തവുമായ സ്വരം പിന്തുടരാൻ എന്നെ അനുഗ്രഹിക്കണമേ.

എന്നിൽ വസിക്കുന്ന അതിപരിശുദ്ധ ത്രിത്വമേ, ഞാൻ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കുന്നു, ഞാൻ അങ്ങയിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു, എന്റെ ജീവിതം ഞാൻ അങ്ങയ്ക്കു സമർപ്പിക്കുന്നു.

പാഠം നാൽപ്പത്തിയാറ്: മധുരമയമായ ഒരു മരണം

മരിക്കുക എന്ന അനുഭവം എങ്ങനെയായിരിക്കുമെന്ന് നിങ്ങൾ എപ്പോഴെങ്കിലും ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടോ? ഉണ്ടെങ്കിൽ, ഐക്യപ്രാർഥനയുടെ ഈ അവസ്ഥ അനുഭവിക്കുന്നത് അതിന്റെ ഉത്തരത്തിലേക്ക് വെളിച്ചം വീശുമെന്നു തോന്നുന്നു.

ഇതൊരു മാധുര്യമേറിയ മരണമാണ്. കാരണം, ശരീരത്തിൽ ആയിരിക്കുമ്പോൾ ആത്മാവ് ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ശക്തികൾ അതിന് ലഭ്യമല്ലാതാകുന്നു. ഇത് മാധുര്യമേറിയതാകുന്നത്, ദൈവത്തിൽ കൂടുതൽ പൂർണമായി വസിക്കാൻ ആത്മാവ് അതിന്റെ മർത്യമായ ആവരണം ഉപേക്ഷിച്ചതുപോലെ തോന്നുന്നതിനാലാണ് (യഥാർഥത്തിൽ അങ്ങനെ സംഭവിക്കുന്നില്ലെങ്കിലും). ഇത് അത്ര സമ്പൂർണമായി സംഭവിക്കുന്നതിനാൽ, ശ്വസനം തുടരാൻ മതിയായ ജീവൻ ശരീരത്തിൽ ശേഷിക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന് എനിക്കറിയില്ല; ആലോചിക്കുമ്പോൾ, ഇല്ലെന്നാണ് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നത്. ഏതായാലും, അപ്പോഴും ശ്വസിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, അത് അറിയാതെയാണ് അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത് (V.I #3).

മരണസമയത്ത് നിങ്ങളുടെ ശരീരം ശ്വസിക്കുന്നത് നിലയ്ക്കുകയും നിങ്ങളുടെ ആത്മാവ് അതിൽനിന്ന് വേർപെടുകയും ചെയ്യും. ഈ പ്രാർഥനയിലും ഇതുതന്നെയാണ് സംഭവിക്കുന്നതെന്നു തോന്നുന്നു. ഈ പ്രാർഥനയ്ക്കിടയിൽ ശരീരം യഥാർഥത്തിൽ ശ്വസനം നിർത്തുന്നുണ്ടോ എന്ന് തനിക്കറിയില്ലെന്ന് വിശുദ്ധ ത്രേസ്യ സമ്മതിക്കുന്നു. എങ്കിലും, അങ്ങനെ സംഭവിക്കുന്നുവെന്നാണ് വിശുദ്ധ കരുതുന്നതെന്നു തോന്നുന്നു. നാം സാധാരണയായി നിർവചിക്കുന്ന അർഥത്തിലുള്ള മരണമല്ല ഇതെങ്കിലും, ഇവ തമ്മിൽ സാമ്യങ്ങളുണ്ട്.

ശരീരത്തെ ആത്മാവിന്റെ “മർത്യമായ ആവരണം” എന്നു വിശേഷിപ്പിക്കാം. എന്നാൽ നമ്മുടെ ശരീരം അതിന്റെ പതിതാവസ്ഥയിൽ തുടരുന്നിടത്തോളം, ദൈവവുമായി പൂർണമായി ഐക്യപ്പെടാൻ അതിനു കഴിയില്ല. കാലത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ, എല്ലാ വിശ്വാസികളുടെയും ശരീരങ്ങളെ ദൈവം ഉത്ഥിതാവസ്ഥയിൽ ഉയിർപ്പിക്കുമ്പോൾ, ആ ശരീരങ്ങൾ രൂപാന്തരപ്പെടുകയും ദൈവവുമായുള്ള ഐക്യത്തിൽ പങ്കുചേരാൻ പ്രാപ്തമാകുകയും ചെയ്യും. എന്നാൽ നമ്മുടെ ശരീരങ്ങൾ അവയുടെ പതിതാവസ്ഥയിൽ തുടരുന്നിടത്തോളം, ദൈവവുമായുള്ള ഐക്യത്തിൽ പൂർണമായി പങ്കുചേരാൻ അവയ്ക്കു കഴിയില്ല. അതിനാൽ, മനുഷ്യാത്മാവ് ദൈവത്തിൽ പൂർണമായി വസിക്കേണ്ടതിന്, ദൈവം അതിനെ താൽക്കാലികമായി നിഗൂഢമായ രീതിയിൽ ശരീരത്തിൽനിന്ന് വേർപെടുത്തുന്നു. അതിന്റെ ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ, വികാരവേഗങ്ങൾ, വൈകാരികാനുഭവങ്ങൾ, മാനുഷിക യുക്തി, ഭാവന, ഓർമ എന്നിവയെ നിശ്ശബ്ദമാക്കി, ആത്മാവിനെ മാത്രം ദൈവത്തിന്റെ ആത്മാവുമായുള്ള ദിവ്യമായ ഐക്യത്തിലേക്ക് അവിടുന്ന് ആകർഷിക്കുന്നു.

അതിനാൽ, ഒരാൾ ഈ ഭൂമിയിൽ അനുഭവിക്കുന്ന ഈ “മരണം” ഒരു “മാധുര്യമേറിയ മരണമാണ്.” ഭൗമികശരീരത്തെയും ആത്മാവിന്റെ ശക്തികളെയും ഉപയോഗിക്കാതെ ദൈവത്തെ കണ്ടുമുട്ടുക എന്നത് ഏറ്റവും വലിയ ആനന്ദമാണ്. ഈ നിഗൂഢപ്രാർഥനയെക്കുറിച്ചുള്ള ഏറ്റവും മികച്ച വിശുദ്ധഗ്രന്ഥ വിശദീകരണങ്ങളിലൊന്ന് വിശുദ്ധ പൗലോസ് നമുക്കു നൽകുന്നു:

“പതിനാലു വർഷം മുമ്പ് മൂന്നാം സ്വർഗത്തിലേക്ക് എടുക്കപ്പെട്ട, ക്രിസ്തുവിലുള്ള ഒരാളെ എനിക്കറിയാം (ശരീരത്തിലായിരുന്നോ ശരീരത്തിനു പുറത്തായിരുന്നോ എന്ന് എനിക്കറിയില്ല; ദൈവത്തിനറിയാം). ഈ വ്യക്തി പറുദീസയിലേക്ക് എടുക്കപ്പെടുകയും ആർക്കും ഉച്ചരിക്കാൻ അനുവാദമില്ലാത്ത, വാക്കുകൾക്കതീതമായ കാര്യങ്ങൾ കേൾക്കുകയും ചെയ്തുവെന്ന് എനിക്കറിയാം (ശരീരത്തിലായിരുന്നോ ശരീരത്തിനു പുറത്തായിരുന്നോ എന്ന് എനിക്കറിയില്ല; ദൈവത്തിനറിയാം)” (2 കോറിന്തോസ് 12:2–4).

വിചിന്തനം: നിങ്ങൾ മരണത്തെ ഭയപ്പെടുന്നുണ്ടോ? മരണം നമുക്ക് അജ്ഞാതമായ പലതും ഒപ്പം കൊണ്ടുവരുന്നു. എന്നാൽ ക്രിസ്തുവിൽ ജീവിക്കുന്നവർക്ക് മരണം നിത്യാനന്ദത്തിലേക്കുള്ള നമ്മുടെ കടന്നുപോക്കാണ്. പതിതമായ മനുഷ്യസ്വഭാവത്തിൽ ഈ ഭൂമിയിൽ വസിക്കാൻ ദൈവം നിങ്ങൾക്ക് ഇനിയും അനേകം വർഷങ്ങൾ നൽകിയേക്കാം. എങ്കിലും, ഐക്യപ്രാർഥനയുടെ “മാധുര്യമേറിയ മരണ”ത്തിലൂടെ ഈ ലോകത്തിൽനിന്ന് നിങ്ങളെ സ്വതന്ത്രരാക്കാനും അവിടുന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെന്ന് അറിയുക.

നിങ്ങൾ മരണത്തെ ഭയപ്പെടുന്നുണ്ടോ എന്നു ചിന്തിക്കുക. ഉണ്ടെങ്കിൽ, ആ ഭയം ഇല്ലാതാക്കാൻ പരിശ്രമിക്കുക. തീർച്ചയായും, ഭൂമിയിലെ നമ്മുടെ പ്രിയപ്പെട്ടവരിൽനിന്ന് വേർപിരിയുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് യഥാർഥമായ ഒരു മാനുഷികദുഃഖമുണ്ട്. എന്നാൽ നാം ക്രിസ്തുവിൽ ജീവിക്കുകയും അവിടുന്ന് നമ്മിൽ ജീവിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, മരണത്തെത്തന്നെ നാം ഒരിക്കലും ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല.

സ്വർഗത്തിൽ എന്നേക്കും തന്നോടുള്ള ഐക്യത്തിനായി ദൈവം നിങ്ങളെ ഒരുക്കുന്ന അനേകം മാർഗങ്ങളിലൊന്നാണ് ഐക്യപ്രാർത്ഥന. ഭൂമിയിലെ ഈ മരണരീതിയെക്കുറിച്ച് ധ്യാനിക്കുകയും ഈ ദാനത്തിനായി പ്രാർത്ഥിക്കുകയും ചെയ്യുക. അങ്ങനെ, പരിശുദ്ധ ത്രിത്വത്തോട് എന്നേക്കും ഒന്നായിത്തീരാൻ നിങ്ങൾക്കു ലഭിച്ച മഹത്വപൂർണമായ വിളിയെ കൂടുതൽ പൂർണമായി മനസ്സിലാക്കാൻ നിങ്ങൾക്കു കഴിയും.

എന്നെ ക്ഷണിക്കുന്ന എന്റെ കർത്താവേ, എന്നോടുതന്നെ പൂർണമായി മരിക്കാൻ അങ്ങ് എന്നെ വിളിച്ചിരിക്കുന്നു. എല്ലാം അങ്ങേക്കു സമർപ്പിക്കാനും അങ്ങയെയും അങ്ങയുടെ പരിപൂർണമായ തിരുഹിതത്തെയും അല്ലാതെ മറ്റൊന്നിനെയും മുറുകെപ്പിടിക്കാതിരിക്കാനും അങ്ങ് എന്നെ ക്ഷണിക്കുന്നു. ഈ ലോകത്തിൽ മാധുര്യമേറിയ ഈ മരണം എനിക്കു നൽകണമേ. അങ്ങനെ ഞാൻ അങ്ങയെ കൂടുതൽ പൂർണമായി അറിയുകയും അങ്ങയാൽ രൂപാന്തരപ്പെടുകയും അങ്ങേക്കുവേണ്ടി മാത്രം ജീവിക്കുകയും ചെയ്യട്ടെ. ഞാൻ മരിച്ച് അങ്ങയെ മുഖാമുഖം കണ്ടുമുട്ടുന്ന ദിവസംവരെ അങ്ങയെയും അങ്ങയുടെ വിശുദ്ധ ഹിതത്തെയും സേവിക്കട്ടെ.

എന്നിൽ വസിക്കുന്ന അതിപരിശുദ്ധ ത്രിത്വമേ, ഞാൻ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കുന്നു, ഞാൻ അങ്ങയിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു, എന്റെ ജീവിതം ഞാൻ അങ്ങയ്ക്കു സമർപ്പിക്കുന്നു.

പാഠം നാൽപ്പത്തിയേഴ്: മാലാഖമാരുടെയും പിശാചുക്കളുടെയും പ്രവർത്തനം

ഒരു ആത്മാവ് അഞ്ചാം വാസസ്ഥാനങ്ങളിൽ പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ, അത് ദൈവത്തോട് അത്രയധികം ഐക്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതിനാൽ പിശാചിന് അതിനെ യാതൊരു വിധത്തിലും ബാധിക്കാൻ കഴിയുകയില്ല.

ഈ ചെറിയ പല്ലികൾ എത്ര സജീവമായിരുന്നാലും അവയ്ക്ക് അഞ്ചാം മന്ദിരത്തിൽ പ്രവേശിക്കാൻ കഴിയില്ല. കാരണം, അതിനു നൽകപ്പെടുന്ന കൃപകളെ തടസ്സപ്പെടുത്താൻ ഭാവനയ്ക്കോ ബുദ്ധിക്കോ ഓർമ്മയ്ക്കോ ശക്തിയില്ല.

വിശുദ്ധ ത്രേസ്യ വീണ്ടും ഭാവന, ബുദ്ധി (മനുഷ്യന്റെ യുക്തിചിന്ത അഥവാ ധിഷണ), ഓർമ്മ എന്നിവയെക്കുറിച്ച് പരാമർശിക്കുന്നു. പിശാചും അവന്റെ ദുഷ്ടാത്മാക്കളുടെ സൈന്യവും പതിച്ച മാലാഖമാരായതിനാൽ, ചിന്തകൾ നിർദേശിക്കുന്ന ആത്മീയ ശക്തിയിലൂടെ നമ്മോടു ആശയവിനിമയം നടത്താനുള്ള സ്വാഭാവിക കഴിവുകൾ അവർ നിലനിർത്തുന്നു. അവരെ സൃഷ്ടിച്ചതിന്റെ പ്രധാന ഉദ്ദേശ്യങ്ങളിലൊന്ന് ഇതാണ്. ദൈവത്തിന്റെ സത്യങ്ങളുടെയും അവിടുത്തെ കൃപയുടെയും ഉപകരണങ്ങളാകേണ്ടവരായിരുന്നു അവർ. പതിച്ച അവസ്ഥയിലും നമ്മോട് ആശയവിനിമയം നടത്താനുള്ള കഴിവ് അവർ നിലനിർത്തുന്നു. എന്നാൽ ഇപ്പോൾ, പ്രലോഭനങ്ങളുടെ രൂപത്തിൽ നമ്മോടു നുണകൾ പറയാനും, അനാരോഗ്യകരമായ ചില ഓർമ്മകൾ നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കാനും, തെറ്റായ യുക്തിചിന്തയിലേക്ക് നമ്മെ നയിക്കാനും അവർ തങ്ങളുടെ സ്വാഭാവിക ശക്തികളെല്ലാം ഉപയോഗിക്കുന്നു.

ഈ വാസസ്ഥാനങ്ങളിൽ ഭാവനയും ബുദ്ധിയും ഓർമ്മയും എല്ലാം ദൈവത്തിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്നതിനാൽ, തങ്ങളുടെ നുണകൾ വിതയ്ക്കാനോ നമ്മുടെ ചിന്തകളെ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാക്കാനോ ദുഷ്ടാത്മാക്കൾക്ക് വഴിയില്ല. എന്നാൽ നല്ല മാലാഖമാർക്ക്, ദൈവത്തിന്റെ ഉപകരണങ്ങളായി പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ട്, നമ്മെ അറിയിക്കാൻ ദൈവം അവരോടു കല്പിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ അറിയിക്കാൻ കഴിയും.

ഇതു കൂടുതൽ നന്നായി മനസ്സിലാക്കാൻ, നല്ലവരായാലും ദുഷ്ടരായാലും മാലാഖമാർക്ക് നമ്മുടെ ചിന്തകൾ വായിച്ചറിയാനുള്ള സ്വാഭാവിക കഴിവില്ലെന്ന് അറിയുന്നത് സഹായകരമാണ്. അതിനാൽ, നാം ഐക്യപ്രാർത്ഥനയുടെ അവസ്ഥയിലാണെന്ന് ദുഷ്ടാത്മാക്കൾ കാണുമ്പോൾ, ദൈവത്തിന്റെ ശക്തമായ സാന്നിധ്യം അവരെ അന്ധരാക്കുന്നു. നാം എന്താണു ചിന്തിക്കുന്നതെന്നോ ചെയ്യുന്നതെന്നോ അവർ അറിയുന്നില്ല; തങ്ങളുടെ നുണകളുമായി നമ്മെ സമീപിക്കാനും അവർക്കു കഴിയുന്നില്ല. അവർ ശക്തിഹീനരായിത്തീരുന്നു. എന്നാൽ നല്ല മാലാഖമാർ ദൈവത്തിന്റെ ഉപകരണങ്ങളായി പ്രവർത്തിക്കുന്നതിനാൽ, നമുക്ക് ആവശ്യമുള്ളത് കൃത്യമായി അറിയിക്കാൻ അവർക്കു കഴിയും; കാരണം, ദൈവം നമ്മുടെ ചിന്തകളെ പൂർണമായി വായിച്ചറിയുന്നു. നല്ല മാലാഖമാർക്ക് തങ്ങളുടെ സ്വാഭാവിക ശക്തികളാൽ നമ്മുടെ ചിന്തകൾ വായിച്ചറിയാൻ കഴിയില്ലെങ്കിലും, നമ്മെ എങ്ങനെ നയിക്കണം എന്ന കാര്യത്തിൽ മാർഗനിർദേശം ലഭിക്കാൻ അവർ ദൈവത്തെ ആശ്രയിക്കുന്നു. അങ്ങനെ, സ്നേഹവും കൃപയും പകർന്നുനൽകുന്ന തന്റെ അതീവ രഹസ്യമായ ആശയവിനിമയങ്ങളിൽ പങ്കുചേരാൻ ദൈവം അവരെ ക്ഷണിക്കുന്നു.

ഈ നല്ല മാലാഖമാർ നമുക്കു പകർന്നുനൽകുന്ന അനേകം കാര്യങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്, “ഭൗമികമായ എല്ലാ ആനന്ദങ്ങൾക്കും സുഖങ്ങൾക്കും സംതൃപ്തിക്കും അതീതമായ” ആത്മീയ ആശ്വാസങ്ങൾ. ലാസറിന്റെ മരണത്തിൽ യേശു കരഞ്ഞതുപോലെ, നാം സഹനങ്ങളിലൂടെയോ ദുഃഖങ്ങളിലൂടെയോ കടന്നുപോകുമ്പോഴും ഈ ആത്മീയ ആശ്വാസങ്ങൾ ഉണ്ടായിരിക്കാം. യേശുവിന്റെ കുരിശുമരണംപോലുള്ള സഹനങ്ങൾക്കിടയിലാണെങ്കിലും, ആത്മാവ് ദൈവത്തോടു അനുഭവിക്കുന്ന ഐക്യത്തിന്റെ ആത്മീയ ഫലങ്ങളാണ് നമുക്കു നൽകപ്പെടുന്ന സമാധാനവും ആനന്ദവും.

വിചിന്തനം: ആത്മീയ വരൾച്ചയിലേക്കു നിങ്ങളെ നയിക്കുന്ന, വിട്ടുമാറാതെ അലട്ടുന്ന ചിന്തകൾ, നിയന്ത്രണാതീതമായ ഭാവന, ആകുലതകൾ, ഉത്കണ്ഠകൾ എന്നിവയുമായി നിങ്ങൾ എപ്പോഴെങ്കിലും മല്ലിടാറുണ്ടോ? അത്തരമൊരു അനുഭവം വിഷാദരോഗത്തിൽനിന്നു വ്യത്യസ്തമാണ്. നമ്മെ ആത്മീയ നൈരാശ്യത്തിലേക്കു നയിക്കാൻ തന്റെ നുണകൾ പറയുവാൻ ദുഷ്ടനെ നാം അനുവദിക്കുന്നതിന്റെ ആത്മീയ ഫലമാണ് വരൾച്ച. ചിലപ്പോഴെങ്കിലും നിങ്ങൾ ഇതുമായി മല്ലിടുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, നിങ്ങളുടെ ആത്മാവിന്റെ കഴിവുകൾ ദുഷ്ടന്റെ ആക്രമണങ്ങളിൽനിന്നു സംരക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടതിന് ഐക്യപ്രാർത്ഥനയുടെ ദാനത്തിനായി പ്രാർത്ഥിക്കുക.

യഥാർഥ സ്വാതന്ത്ര്യം നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടോ? നിങ്ങളുടെ ചിന്തകൾ പ്രലോഭനത്തിൽനിന്നും ആശയക്കുഴപ്പത്തിൽനിന്നും മോചിതമാകണമെന്ന് നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടോ? തീർച്ചയായും നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അതിനാൽ, ഈ അഞ്ചാം വാസസ്ഥാനങ്ങളിൽ പ്രവേശിക്കുന്നതിന്റെ വലിയ പ്രാധാന്യത്തെക്കുറിച്ച് ധ്യാനിക്കുക. ഈ മുറികളിൽ, ഉണ്ടെന്നുപോലും നിങ്ങൾ അറിഞ്ഞിട്ടില്ലാത്ത ഒരു പുതിയ തരത്തിലുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം കണ്ടെത്താനാകും. നിങ്ങൾ അറിയുന്നതും ധ്യാനിക്കുന്നതും വിശ്വസിക്കുന്നതുമെല്ലാം ദൈവം നിങ്ങൾക്കു വെളിപ്പെടുത്തിത്തരുന്നവ മാത്രമായിരിക്കുന്ന ഒരു സ്ഥലം സങ്കല്പിക്കുക. നിങ്ങളുടെ മനസ്സ് ദൈവത്താൽ പൂർണമായി രൂപാന്തരപ്പെടുന്നത് സങ്കല്പിക്കുക. ജ്ഞാനം, ബുദ്ധി, അറിവ്, ആലോചന എന്നീ ദാനങ്ങൾ സാധ്യമായ ഏറ്റവും ഉയർന്ന അളവിൽ നിങ്ങൾക്കു ലഭിക്കുന്നത് സങ്കല്പിക്കുക. മഹത്വപൂർണമായ ഈ വാസസ്ഥാനങ്ങളിൽ നിങ്ങളെ കാത്തിരിക്കുന്നത് ഇതാണ്.

എന്നെ സ്വതന്ത്രനാക്കുന്ന എന്റെ കർത്താവേ, എന്റെ ബലഹീനതകളും പോരാട്ടങ്ങളും ആശയക്കുഴപ്പവും ആകുലതകളും ഉത്കണ്ഠകളും അങ്ങ് കാണുന്നു. ദുഷ്ടൻ എന്നെ പ്രലോഭിപ്പിക്കുകയും വഞ്ചിക്കുകയും ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാക്കുകയും ചെയ്യുന്ന അനേകം വഴികൾ അങ്ങ് അറിയുന്നു. പ്രിയ കർത്താവേ, അവനെ അന്ധനാക്കുകയും അവന്റെ ദുഷിച്ച വാക്കുകളിൽനിന്ന് എന്നെ മോചിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യണമേ. അങ്ങനെ അവനിൽനിന്നും അവന്റെ അനേകം നുണകളിൽനിന്നും ഞാൻ സ്വതന്ത്രനാകട്ടെ. പകരം, അങ്ങയുടെ നിർമലമായ പ്രകാശവും സത്യവുംകൊണ്ട് എന്നെ നിറയ്ക്കണമേ. അങ്ങനെ അങ്ങ് നൽകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന സ്വാതന്ത്ര്യം എനിക്ക് അനുഭവിക്കാൻ കഴിയട്ടെ.

എന്നിൽ വസിക്കുന്ന അതിപരിശുദ്ധ ത്രിത്വമേ, ഞാൻ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കുന്നു, ഞാൻ അങ്ങയിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു, എന്റെ ജീവിതം ഞാൻ അങ്ങയ്ക്കു സമർപ്പിക്കുന്നു.

പാഠം നാൽപ്പത്തിയെട്ട്: വീഞ്ഞറയിലേക്ക് ആനയിക്കപ്പെടുന്നു

വിശുദ്ധ അമ്മത്രേസ്യ ഒരു വീഞ്ഞുനിലവറയുടെ ചിത്രം ഉപയോഗിച്ചുകൊണ്ട് പറയുന്നു: നമ്മുടെ ആത്മാവിന്റെ കേന്ദ്രത്തിലുള്ള ഈ നിലവറയിലാണ് ഐക്യപ്രാർഥനയുടെ സമയത്ത് ദൈവം നമ്മെ കൊണ്ടുവന്നിരുത്തുന്നത്. നമ്മുടെ ഭാഗത്തുനിന്നുള്ള ഏതെങ്കിലും പരിശ്രമത്താലല്ല, മറിച്ച് തന്റെ ശക്തിയാലാണ് അവിടുന്ന് നമുക്കു തന്നെത്തന്നെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നത്.

‘നമ്മുടെ സ്വന്തം പരിശ്രമത്താൽ നമുക്ക് ഒന്നും ചെയ്യാനാവില്ല’ എന്ന എന്റെ വാക്കുകളെ സംബന്ധിച്ച്, ഉത്തമഗീതത്തിലെ വധുവിന്റെ വാക്കുകൾ എന്നെ ആഴത്തിൽ സ്പർശിച്ചു. നിങ്ങൾ അവ കേട്ടത് ഓർക്കുന്നുണ്ടാകും: ‘രാജാവ് എന്നെ വീഞ്ഞുനിലവറയിലേക്കു കൊണ്ടുവന്നു’ (അല്ലെങ്കിൽ ‘എന്നെ അവിടെ ആക്കി’ എന്നാണ് അവൾ പറയുന്നതെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു). തന്റെ പ്രിയനെ അന്വേഷിച്ച് അങ്ങുമിങ്ങും അലഞ്ഞുനടന്നതിനെക്കുറിച്ച് അവൾ നമ്മോടു പറയുന്നുണ്ടെങ്കിലും, സ്വന്തം ഇഷ്ടപ്രകാരം അവിടേക്കു പോയെന്ന് അവൾ പറയുന്നില്ല (V.I #10).

കുരിശിന്റെ വിശുദ്ധ യോഹന്നാന്റെ ഒരു പ്രബോധനം ഇവിടെ പരാമർശിക്കുന്നത് ഉപകാരപ്രദമായിരിക്കും (കാണുക: ആത്മീയഗീതം, ഗീതഖണ്ഡം 11.3). ദൈവം ആത്മാവിൽ മൂന്നു വിധത്തിൽ സന്നിഹിതനാണെന്ന് വിശുദ്ധ യോഹന്നാൻ പഠിപ്പിക്കുന്നു. ആദ്യത്തേത് സത്തയാലുള്ള സാന്നിധ്യമാണ്. തന്റെ എല്ലാ സൃഷ്ടികളുടെയും അസ്തിത്വത്തിന്റെതന്നെ ഉറവിടമായി ദൈവം അവയിൽ സന്നിഹിതനാണ് എന്നാണ് ഇതിനർഥം. സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട ഏതെങ്കിലുമൊരു വസ്തുവിന്റെ സത്തയിൽനിന്ന് ദൈവം പിൻവാങ്ങിയാൽ, ആ വസ്തു ഇല്ലാതാകും. അതിനാൽ, മാരകപാപാവസ്ഥയിലുള്ള ആത്മാക്കളിൽപ്പോലും ദൈവം “സത്തയാൽ” സന്നിഹിതനാണ്.

രണ്ടാമതായി, വിശുദ്ധീകരിക്കുന്ന കൃപയിലൂടെ ദൈവം ഒരു ആത്മാവിൽ സന്നിഹിതനാണ്. ഈ കൃപ സാധാരണയായി മാമ്മോദീസയിലൂടെയാണ് നൽകപ്പെടുന്നത്. ഒരു വ്യക്തി മാരകപാപം ഒഴിവാക്കുന്നിടത്തോളം ഈ കൃപ അയാളിൽ നിലനിൽക്കുന്നു. ഈ കൃപയാണ് ഒരു വ്യക്തിയെ നിത്യരക്ഷയിലേക്കു നയിക്കുന്നത്. വിശുദ്ധീകരിക്കുന്ന കൃപയോടൊപ്പം ദൈവസാന്നിധ്യത്തിന്റെ അതിസ്വാഭാവിക വെളിപ്പെടലുകൾ എല്ലായ്‌പ്പോഴും ഉണ്ടാകണമെന്നില്ല. എന്നാൽ ഈ കൃപാവസ്ഥയാണ് നമ്മെ സ്വർഗത്തിലേക്കു നയിക്കുന്നത്.

ദൈവം ഒരു ആത്മാവിൽ സന്നിഹിതനാകുന്ന ഈ ആദ്യത്തെ രണ്ടു വിധങ്ങൾ വിശുദ്ധ തോമസ് അക്വീനാസിനെപ്പോലുള്ള സ്കൊളാസ്റ്റിക് ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞരുടെ പഠനങ്ങളിൽനിന്നുള്ളവയാണ്. എന്നാൽ, ദൈവം ഒരു ആത്മാവിൽ സന്നിഹിതനാകുന്ന മൂന്നാമതൊരു വിധം കുരിശിന്റെ വിശുദ്ധ യോഹന്നാൻ അവതരിപ്പിക്കുന്നു. വിശുദ്ധ അമ്മത്രേസ്യയും ഈ രീതിയെക്കുറിച്ചു പ്രതിപാദിക്കുന്നുണ്ട്. ഈ മൂന്നാമത്തെ വിധത്തിൽ, ആത്മീയ ആശ്വാസങ്ങളിലൂടെ ഒരു ആത്മാവിനു തന്നെത്തന്നെ വെളിപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടാണ് ദൈവം സന്നിഹിതനാകുന്നത്. അതുകൊണ്ടാണ് മുകളിലെ ഭാഗത്ത്, രാജാവ് തന്നെ നിലവറയിലേക്കു കൊണ്ടുവരുന്നതിനെക്കുറിച്ച് വിശുദ്ധ അമ്മത്രേസ്യ സംസാരിക്കുന്നത്. ഈ ഐക്യപ്രാർഥനയിൽ, ആത്മാവിനെ ആ ആന്തരിക വാസസ്ഥലത്തേക്കു കൊണ്ടുവരികയും തന്റെ ദിവ്യസാന്നിധ്യം അതിനു വെളിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തുകൊണ്ട് ദൈവം ആത്മാവിനു തന്നെത്തന്നെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. ദൈവം അതിനുമുമ്പ് അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല എന്നല്ല; ആ വ്യക്തി അതിനുമുമ്പ് ദൈവത്തോടൊപ്പം അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല എന്നതാണ് കാര്യം.

ഉത്ഥിതനായ നമ്മുടെ കർത്താവ് വാതിലിലൂടെ പ്രവേശിക്കാതെ, അടച്ചിട്ട വാതിലുകൾക്കുള്ളിൽ ശിഷ്യന്മാർക്കു പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട രീതിയിലേക്കും വിശുദ്ധ അമ്മത്രേസ്യ വിരൽചൂണ്ടുന്നു. മരിച്ചവരിൽനിന്ന് ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റപ്പോൾ യേശു കല്ലറ മൂടിയിരുന്ന കല്ലിലൂടെ കടന്നുപോയി എന്നതും ഓർക്കുക. അതുപോലെ, ധ്യാനമാകുന്ന വാതിലിലൂടെ കടന്നോ നമ്മുടെ സ്വന്തം പരിശ്രമത്താലോ അല്ല നാം ദൈവത്തെ കണ്ടുമുട്ടുന്നത്; മറിച്ച്, ഈ ഐക്യപ്രാർഥനയിൽ നമ്മുടെ ആത്മാവിന്റെ കേന്ദ്രത്തിലുള്ള അവിടുത്തെ സന്നിധിയിലേക്കു നാം നിഗൂഢമായ വിധത്തിൽ കൊണ്ടുപോകപ്പെടുന്നു. ദൈവമാണ് ഈ പ്രവൃത്തി ചെയ്യുന്നത്; അവിടുത്തെ പ്രവർത്തനത്തിനു സമ്മതം നൽകുകയല്ലാതെ നാം മറ്റൊന്നും ചെയ്യുന്നില്ല.

വിചിന്തനം: ഉത്ഥാനത്തിനുശേഷം, അടച്ചിട്ട വാതിലുകൾക്കുള്ളിൽ മാളികമുറിയിലായിരുന്ന ശിഷ്യന്മാർക്ക് യേശു പെട്ടെന്നു പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട സുവിശേഷരംഗത്തെക്കുറിച്ചു ചിന്തിക്കുക. അവിടുന്ന് എങ്ങനെയാണ് അവിടെ എത്തിയത്? ഏതോ നിഗൂഢമായ വിധത്തിൽ യേശു അവരുടെ മുമ്പിൽ സന്നിഹിതനായി.

നമ്മുടെ കർത്താവ് ശിഷ്യന്മാർക്കു നിഗൂഢമായ വിധത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടതിനെക്കുറിച്ചു ചിന്തിക്കുമ്പോൾ, നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ ദൈവം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതും ഇതിനു സമാനമാണെന്ന് അറിയുക. സത്തയാലും വിശുദ്ധീകരിക്കുന്ന കൃപയാലും അവിടുന്ന് ഇതിനകം നിങ്ങളിൽ വസിക്കുന്നതിനാൽ, നിങ്ങളുടെ ആത്മാവിനെ ഏറ്റെടുത്ത്, അവിടുന്ന് വസിക്കുന്ന നിങ്ങളുടെ ആത്മാവിന്റെ അകത്തെ അറയിലേക്കു നിങ്ങളെ നിഗൂഢമായ വിധത്തിൽ കൊണ്ടുപോകാൻ അവിടുന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു. നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിലെ ഈ “വീഞ്ഞുനിലവറ”യിലാണ് അവിടുന്ന് നിങ്ങൾക്കായി കാത്തിരിക്കുന്നത്. അവിടുന്ന് തീരുമാനിക്കുമ്പോൾ നിങ്ങളെ അവിടേക്കു കൊണ്ടുപോകാൻ അവിടുത്തെ അനുവദിക്കുക എന്നതല്ലാതെ, അവിടെ പ്രവേശിക്കാൻ നിങ്ങൾക്കു ചെയ്യാനാകുന്ന മറ്റൊന്നുമില്ല.

ദൈവം നിങ്ങളോട് ഇങ്ങനെ ചെയ്തതുപോലെ തോന്നിയ ഒരു അനുഭവം നിങ്ങൾക്ക് എപ്പോഴെങ്കിലും ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടോ? പ്രാർഥിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ, നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ വസിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ സാന്നിധ്യത്തെക്കുറിച്ച് പെട്ടെന്ന് കൂടുതൽ പൂർണമായ ബോധ്യം നിങ്ങൾക്ക് എപ്പോഴെങ്കിലും ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടോ? പുതിയതും ആഴമേറിയതുമായ ഒരു വിധത്തിൽ ദൈവം നിങ്ങളെ തന്റെ സന്നിധിയിൽ എപ്പോഴെങ്കിലും “കൊണ്ടുവന്നിരുത്തിയിട്ടുണ്ടോ”? ഈ ദാനം സ്വീകരിക്കാൻ തുറവുള്ളവരായിരിക്കുക. കർത്താവിനായി കാത്തിരിക്കുക. ഈ വിധത്തിലുള്ള പ്രാർഥന അവിടുന്ന് നിങ്ങൾക്കു നൽകിയാൽ, അതിനു സമ്മതം നൽകി നിങ്ങളുടെ ആത്മാവിന്റെ കേന്ദ്രത്തിൽ അവിടുത്തോടു ചേർന്നു വിശ്രമിക്കുക.

എപ്പോഴും സന്നിഹിതനായിരിക്കുന്ന എന്റെ കർത്താവേ, എന്നെ അസ്തിത്വത്തിൽ നിലനിർത്തുകയും അങ്ങയുടെ രക്ഷാകരമായ കൃപയാൽ എന്റെ ആത്മാവിനെ വിശുദ്ധീകരിക്കുകയും ചെയ്തുകൊണ്ട് അങ്ങ് എന്നിൽ വസിക്കുന്നു. അങ്ങയുടെ സാന്നിധ്യം എനിക്കു വെളിപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് എന്റെ ആത്മാവിന്റെ ഈ അകത്തെ അറയിലേക്ക് എന്നെ ആകർഷിക്കണമേ. അങ്ങനെ അങ്ങയെ കൂടുതൽ സ്നേഹിക്കാനും ആരാധിക്കാനും അങ്ങയുടെ ദിവ്യസാന്നിധ്യത്തോടു ചേർന്നു വിശ്രമിക്കാനും എനിക്കു കഴിയുമാറാകട്ടെ.

എന്നിൽ വസിക്കുന്ന അതിപരിശുദ്ധ ത്രിത്വമേ, ഞാൻ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കുന്നു, ഞാൻ അങ്ങയിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു, എന്റെ ജീവിതം ഞാൻ അങ്ങയ്ക്കു സമർപ്പിക്കുന്നു.

പാഠം നാൽപ്പത്തൊൻപത്: പട്ടുനൂൽപ്പുഴു

തന്റെ സഹോദരിമാർ രണ്ടു കാര്യങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കണമെന്ന് വിശുദ്ധ ത്രേസ്യ അതിയായി ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഒന്നാമതായി, സ്വന്തം പരിശ്രമത്താൽ നേടിയെടുക്കാൻ കഴിയുന്നതല്ല ദൈവൈക്യപ്രാർത്ഥന. അത് പൂർണമായും ദൈവത്തിന്റെ ദാനമാണ്; അവിടുന്ന് നൽകുന്നെങ്കിൽ അത് സ്വീകരിക്കണം. രണ്ടാമതായി, സ്വന്തം പരിശ്രമത്താൽ ഈ കൃപ നേടിയെടുക്കാൻ നമുക്കാവില്ലെങ്കിലും, അത് സ്വീകരിക്കാൻ നമ്മെത്തന്നെ ഒരുക്കുന്നതിനായി നമുക്ക് ഏറെ ചെയ്യാനുണ്ടെന്ന് വിശുദ്ധ സമ്മതിക്കുന്നു. ഇത് വിശദീകരിക്കാൻ, ഈ പ്രാർത്ഥനാവസ്ഥയെ വിശുദ്ധ ഒരു പട്ടുനൂൽപ്പുഴുവിനോട് ഉപമിക്കുന്നു. മൾബറിച്ചെടിയുടെ ഇലകളിൽ ജീവനറ്റതുപോലെ കിടക്കുന്ന ഒരു മുട്ടയായാണ് പട്ടുനൂൽപ്പുഴുവിന്റെ ആരംഭം. ചൂടുള്ള കാലാവസ്ഥയിൽ മൾബറിച്ചെടിയുടെ ഇലകൾ ജീവൻ പ്രാപിക്കുമ്പോൾ അതും ജീവൻ പ്രാപിക്കുന്നു. മുട്ട വിരിഞ്ഞുകഴിഞ്ഞാൽ ഈ കൊച്ചുപുഴു പ്രവർത്തിച്ചുതുടങ്ങണം.

ആ പുഴു മൾബറി ഇലകൾ തിന്നു വളരുന്നു. അത് വലുതാകുമ്പോൾ ആളുകൾ അതിനടുത്ത് ചെറിയ ചില്ലകൾ വെച്ചുകൊടുക്കുന്നു. അവയിൽ അത് സ്വമനസ്സാലെ തന്റെ കൊച്ചുവായിൽനിന്ന് പട്ടുനൂൽ നെയ്ത് ഇടുങ്ങിയ ഒരു ചെറിയ കൂടുണ്ടാക്കുകയും അതിനുള്ളിൽ തന്നെത്തന്നെ അടക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പിന്നീട് വലുതും വിരൂപവുമായ ഈ പുഴു മനോഹരമായ ഒരു ചെറിയ വെളുത്ത പൂമ്പാറ്റയായി കൂടുവിട്ടു പുറത്തുവരുന്നു (V.II #1).

പുഴു ആദ്യം ചെയ്യുന്നത് ഇലകൾ തിന്നുക എന്നതാണ്. ഇതുമായി താരതമ്യപ്പെടുത്തി, വിശുദ്ധീകരിക്കുന്ന കൃപയിലൂടെ ആത്മാവ് ജീവൻ പ്രാപിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ ക്രൈസ്തവനും തന്റെ ആത്മാവിനെ പോഷിപ്പിക്കണമെന്ന് വിശുദ്ധ ത്രേസ്യ പറയുന്നു. സഭയിൽ ലഭ്യമായ ആത്മീയപോഷണത്തിന്റെ സാധാരണ മാർഗങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചാണ് ആത്മാവ് ഇത് ചെയ്യുന്നത്. “പതിവായ കുമ്പസാരം, മതഗ്രന്ഥങ്ങൾ, പ്രസംഗങ്ങൾ” എന്നിവ ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. വ്യക്തി ബോധപൂർവം വിശുദ്ധിയിൽ വളരാൻ സഹായിക്കുന്ന ഈ പ്രവൃത്തികൾ പ്രത്യേകിച്ചും ആദ്യത്തെ മൂന്നു വാസസ്ഥാനങ്ങളിൽ കാണപ്പെടുന്നു. ദിവസേനയുള്ള പ്രാർത്ഥനയും ധ്യാനവും ആത്മാവിന്റെ ഈ പ്രാരംഭ പോഷണത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്.

ഈ സാധാരണ സഹായങ്ങളിലൂടെ ആത്മാവ് ശക്തി പ്രാപിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ, താൻ മരിക്കേണ്ട ഒരു കൂട് പണിയാൻ തുടങ്ങണം. ആ “കൂട്” ക്രിസ്തുവാണ്. “നിങ്ങൾ മരിച്ചിരിക്കുന്നു; നിങ്ങളുടെ ജീവൻ ക്രിസ്തുവിനോടുകൂടെ ദൈവത്തിൽ മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു” (കൊളോസോസ് 3:3) എന്ന തിരുവചനഭാഗം വിശുദ്ധ അനുസ്മരിക്കുന്നു. ആത്മസ്നേഹവും സ്വന്തം ഇഷ്ടവും ത്യജിച്ചും, ഭൗമികമായ യാതൊന്നിലും മനസ്സുവയ്ക്കാതെയും, പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്തും, പ്രാർത്ഥിച്ചും, സ്വയം പരിത്യജിച്ചും, ദൈവഹിതം അനുസരിച്ചും, ഉപവിപ്രവൃത്തികൾ ചെയ്തും ക്രിസ്തുവിന് അനുരൂപപ്പെടുന്നതിലൂടെയാണ് ആത്മാവ് താൻ മരിക്കേണ്ട ഈ കൂട് പണിയുന്നത്. വ്യക്തി ഈ വിധത്തിൽ ഉത്സാഹപൂർവം പ്രവർത്തിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ വിശുദ്ധ ത്രേസ്യ ഇപ്രകാരം ഉപദേശിക്കുന്നു:

മരിക്കുക! തന്നെ സൃഷ്ടിച്ചതിന്റെ ധർമം നിറവേറ്റിക്കഴിഞ്ഞ് പട്ടുനൂൽപ്പുഴു മരിക്കുന്നതുപോലെ മരിക്കുക. അപ്പോൾ നിങ്ങൾ ദൈവത്തെ കാണുകയും, കൊച്ചുപട്ടുനൂൽപ്പുഴു തന്റെ കൂട്ടിൽ പൊതിയപ്പെടുന്നതുപോലെ അവിടുത്തെ മഹത്ത്വത്തിൽ മുഴുകുകയും ചെയ്യും (V.II #5).

ആത്മാവ് ക്രിസ്തുവിൽ മരിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ അത്ഭുതകരമായ ഒന്നു സംഭവിക്കുന്നു. വിരൂപമായ ഒരു പുഴു മനോഹരമായ പൂമ്പാറ്റയായി രൂപാന്തരപ്പെടുന്നതുപോലെ, സ്വന്തം ശക്തിക്ക് അതീതമായ ഒരു പ്രവൃത്തിയിലൂടെ ആത്മാവ് ഒരു പുതിയ സൃഷ്ടിയായി രൂപാന്തരപ്പെടുന്നു. താൻ എങ്ങനെയാണ് രൂപാന്തരപ്പെട്ടതെന്ന് മനോഹരമായ ആ വെളുത്ത പൂമ്പാറ്റയ്ക്ക് അറിയില്ല. എന്നാൽ താൻ രൂപാന്തരപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്ന് അതിനറിയാം; മുൻപത്തെ അവസ്ഥയിലേക്കു മടങ്ങാൻ അത് ഒരിക്കലും ആഗ്രഹിക്കുകയുമില്ല.

എന്നാൽ രൂപാന്തരം പ്രാപിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ ആത്മാവിന് ഒരുതരം ആശയക്കുഴപ്പവും അനുഭവപ്പെട്ടേക്കാം. “സത്യമായും ആത്മാവ് തന്നെത്തന്നെ തിരിച്ചറിയുന്നില്ല; അറപ്പുളവാക്കുന്ന പുഴുവിൽനിന്ന് വെളുത്ത പൂമ്പാറ്റ എത്ര വ്യത്യസ്തമാണോ, അത്രയും വ്യത്യസ്തമാണ് ആത്മാവ് തന്റെ മുൻപത്തെ അവസ്ഥയിൽനിന്ന്.” അതിനാൽ, ആത്മാവ് ദൈവത്തിന്റെ അതിശക്തമായ സാന്നിധ്യം അനുഭവിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നതെന്ന് ഗ്രഹിക്കാൻ അതിന്റെ ബുദ്ധിക്ക് ഇനിയും കഴിയുന്നില്ല. ദൈവം തന്നെ സ്പർശിച്ചിരിക്കുന്നുവെന്ന് ആത്മാവിന് അറിയാം. എങ്കിലും ഈ കണ്ടുമുട്ടലിന്റെ പുതുമ ഒരളവുവരെ നിഗൂഢമായി തുടരുന്നു. എന്താണ് സംഭവിച്ചതെന്നും, ഇനിയും മുന്നേറുമ്പോൾ അടുത്തതായി എന്താണ് വരാനിരിക്കുന്നതെന്നും മനസ്സിലാക്കാൻ ആത്മാവിനെ സഹായിക്കുന്നതിന് ഈ ഘട്ടത്തിൽ നല്ലൊരു ആത്മീയോപദേഷ്ടാവ് ഏറെ ഉപകാരപ്രദമാണ്.

വിചിന്തനം: ക്രിസ്തുവിൽ സമ്പൂർണമായി രൂപാന്തരപ്പെടാനുള്ള ഏകമാർഗം ക്രിസ്തുവിൽ മരിക്കുകയാണെന്ന് നിങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കുന്നുണ്ടോ? നിങ്ങളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഇത് ഏതുതരം മരണമായിരിക്കുമെന്ന് ചിന്തിക്കുക. ക്രിസ്തുവിൽ നിങ്ങൾ മരിക്കേണ്ട “കല്ലറ” ഒരുക്കാൻ നിങ്ങൾ എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടത്? ദിവസേനയുള്ള പ്രാർത്ഥന, വിശുദ്ധമായ ജീവിതം, പുണ്യങ്ങളിലുള്ള വളർച്ച, ഉപവിപ്രവൃത്തികൾ, പരിത്യാഗം, എല്ലാ സ്വാർഥതയുടെയും ത്യജനം എന്നിവയിൽ തീവ്രമായി പരിശ്രമിച്ചുകൊണ്ടാണ് നിങ്ങൾ ഈ കല്ലറ, ഈ കൂട്, ഒരുക്കുന്നത്. ഇത് ചെയ്തുകഴിയുകയും നമ്മുടെ കർത്താവ് തിരുമനസ്സാകുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, അവിടുന്ന് നിങ്ങളിൽ ശക്തമായ ഒരു രൂപാന്തരം വരുത്തും. നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ ദൈവം ഈ രൂപാന്തരം ആരംഭിച്ചിട്ടുണ്ടോ?

ദൈവം നിങ്ങളെ തന്റെ പുതിയ സൃഷ്ടിയായി രൂപാന്തരപ്പെടുത്തുമ്പോൾ, നിങ്ങൾ വ്യത്യസ്തരായിരിക്കുന്നുവെന്ന് നിങ്ങൾ തിരിച്ചറിയും. നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ ഈ രൂപാന്തരം അനുഭവപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടോ? ഇല്ലെങ്കിൽ, മുകളിൽ വിവരിച്ചതുപോലെ ദൈവം നിങ്ങൾക്കു നൽകിയിട്ടുള്ള എല്ലാ സാധാരണ മാർഗങ്ങളും ഉപയോഗിച്ച് കഠിനമായി പരിശ്രമിക്കുക; അത് ഉത്സാഹപൂർവം ചെയ്യുക. സ്വന്തം സ്വാർഥതയ്ക്ക് കൂടുതൽ പൂർണമായി മരിക്കാൻ കഴിയുന്ന വഴികൾ അന്വേഷിക്കുക. ഈ ലക്ഷ്യത്തിൽനിന്ന് വ്യതിചലിക്കരുത്.

നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ യഥാർഥമായ രൂപാന്തരം വരുത്തുന്ന വിധത്തിൽ ദൈവം പ്രവർത്തിക്കുന്നത് നിങ്ങൾ കണ്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, അതിൽ ആനന്ദിക്കുക! തുടക്കത്തിൽ ഇത്തരമൊരു രൂപാന്തരം നിങ്ങൾക്കു പുതിയൊരു അനുഭവമായി തോന്നും. മുൻപ് ഒരിക്കലും ഉണ്ടായിട്ടില്ലാത്ത ഒരു പുതിയ ശക്തി നിങ്ങളിൽ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടേക്കാം. പുണ്യങ്ങൾ വളരുന്നത് നിങ്ങൾ കാണും. ജീവിതത്തിൽ ദൈവത്തിനായുള്ള നിങ്ങളുടെ ആഗ്രഹം കൂടുതൽ ആഴമുള്ളതാകും; അവിടുത്തെ വിശുദ്ധ ഹിതം മാത്രമായിരിക്കും നിങ്ങളുടെ ഏക താത്പര്യം. ദൈവം നിങ്ങൾക്കു നൽകുന്ന പുതിയതും രൂപാന്തരപ്പെട്ടതുമായ ഈ ജീവിതം ഒരു തുടക്കം മാത്രമാണെന്ന് അറിയുക. ഈ പുതിയ സൃഷ്ടിയായി ജീവിക്കാൻ പഠിക്കുക; ദൈവം നിങ്ങളെ പറക്കാൻ പഠിപ്പിക്കും.

എന്നെ രൂപാന്തരപ്പെടുത്തുന്ന എന്റെ കർത്താവേ, വിശുദ്ധിയിൽ വളരാൻ എനിക്കാവശ്യമായതെല്ലാം അങ്ങ് എനിക്കു നൽകിയിരിക്കുന്നു. അനുദിന പ്രാർത്ഥനയും ഉപവാസവും പുണ്യങ്ങളിലുള്ള വളർച്ചയും വിശുദ്ധരുടെ ജീവിതപഠനവും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഒരു ജീവിതത്തിനായി ഞാൻ എന്നെത്തന്നെ സമർപ്പിക്കുന്നു. അങ്ങയോട് കൂടുതൽ അടുക്കാൻ രക്ഷയുടെ ഈ സാധാരണ മാർഗങ്ങൾ ഞാൻ ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ, അങ്ങയുടെ സഹായത്തോടെ ഞാൻ തീർക്കുന്ന ഈ വിശുദ്ധമായ “കൊക്കൂണിനുള്ളിൽ” എന്റെ സ്വാർത്ഥതയോട് പൂർണമായി മരിക്കാനും അങ്ങ് എന്നെ സഹായിക്കണമേ എന്ന് ഞാൻ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ ഞാൻ മരിക്കുമ്പോൾ, അങ്ങ് എന്നെ രൂപാന്തരപ്പെടുത്തി അങ്ങയിൽ പുതിയതും മനോഹരവുമായ ഒരു സൃഷ്ടിയാക്കുമെന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു.

എന്നിൽ വസിക്കുന്ന അതിപരിശുദ്ധ ത്രിത്വമേ, ഞാൻ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കുന്നു, ഞാൻ അങ്ങയിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു, എന്റെ ജീവിതം ഞാൻ അങ്ങയ്ക്കു സമർപ്പിക്കുന്നു.

പാഠം അൻപത്: പറക്കാനുള്ള സമയം

ദൈവൈക്യത്തിന്റെ പ്രാർത്ഥന സ്വീകരിച്ച്, പുഴു ചിത്രശലഭമായി മാറുന്നതുപോലെ ദൈവത്താൽ രൂപാന്തരപ്പെട്ട് ആ പ്രാർത്ഥനാവസ്ഥയിൽനിന്നു പുറത്തുവരുമ്പോൾ, ഇഴയാൻ മാത്രമേ കഴിഞ്ഞിരുന്നുള്ളൂ എന്ന പഴയ വാസസ്ഥാനങ്ങളിലേക്ക് മടങ്ങാൻ ആത്മാവ് ഒരിക്കലും ആഗ്രഹിക്കുകയില്ല.

പുഴുവായിരിക്കുമ്പോൾ താൻ ചെയ്തിരുന്ന പ്രവൃത്തിയെ—ഇഴയിഴയായി സാവധാനം കൊക്കൂൺ നെയ്തിരുന്നതിനെ—അത് അവജ്ഞയോടെ കാണുന്നു. അതിന്റെ ചിറകുകൾ വളർന്നിരിക്കുന്നു; അതിനു പറക്കാൻ കഴിയും. ഇഴയുന്നതുകൊണ്ട് അതിനു തൃപ്തിപ്പെടാനാകുമോ? (V.II #7)

ദൈവൈക്യത്തിന്റെ പ്രാർത്ഥനയിലൂടെ ദൈവവുമായുള്ള ബന്ധത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന രൂപാന്തരാനുഭവം, അതു സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾത്തന്നെ വ്യക്തിക്കു കാണാൻ കഴിയുന്ന ഒന്നല്ല; കാരണം, ആ വ്യക്തിയുടെ ബുദ്ധി വിശ്രമാവസ്ഥയിലാക്കപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ ദൈവൈക്യത്തിന്റെ പ്രാർത്ഥനയിലൂടെ ഈ രൂപാന്തരം ആദ്യമായി സംഭവിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ, രൂപാന്തരപ്പെടുത്തുന്ന ഈ പ്രാർത്ഥന തന്നിൽ ഉളവാക്കിയ ഫലങ്ങൾ ആ വ്യക്തിക്കു കാണാനും മനസ്സിലാക്കാനും കഴിയും. ഈ ഫലങ്ങൾ സുവിശേഷഭാഗ്യങ്ങളിൽ പ്രത്യേകമായി ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ആത്മാവ്, ഒരർഥത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ, “പറക്കാൻ” തുടങ്ങുന്നു; ദൈവത്തെ തേടുന്നതിലും മറ്റുള്ളവരുടെ നന്മയ്ക്കായി എല്ലാ വിധത്തിലും ദൈവകൃപയോടു സഹകരിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹത്തിലും അത് വലിയ ഉയരങ്ങളിലേക്കുയരുന്നു.

ഒന്നാമതായി, ആത്മാവ് തന്റെ കഴിഞ്ഞകാല പാപങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള വിശുദ്ധമായ ദുഃഖത്താൽ നിറയുന്നു. ഈ വിശുദ്ധമായ ദുഃഖം കഴിഞ്ഞകാല പാപങ്ങൾക്ക് പരിഹാരം ചെയ്യാൻ അതിനെ പ്രേരിപ്പിക്കുകയും താൻ വേദനിപ്പിച്ച മറ്റുള്ളവരുമായി അനുരഞ്ജനത്തിലെത്താൻ പരിശ്രമിക്കുന്നതിന് സഹായിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. രണ്ടാമതായി, നമ്മുടെ കർത്താവിനെ അനുകരിച്ച്, സ്നേഹത്തെപ്രതി അവിടുത്തോടു ചേർന്നും അവിടുത്തോടൊപ്പവും സഹിക്കാനും തന്റെ പരീക്ഷണങ്ങളെ ബലിയർപ്പണങ്ങളാക്കി മാറ്റാനും കഴിയേണ്ടതിന് ആത്മാവ് വലിയ പരീക്ഷണങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. മൂന്നാമതായി, എല്ലായ്പ്പോഴും എല്ലാറ്റിലും ദൈവത്തെ സ്തുതിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹം നിലനിൽക്കുന്നു. നാലാമതായി, ദൈവവുമായുള്ള ആശയവിനിമയം കൂടുതൽ വളർത്താനും ആഴപ്പെടുത്താനുമുള്ള മാർഗമായി ഏകാന്തത പതിവായി തേടുന്നു. അഞ്ചാമതായി, ആത്മാവ് മറ്റാത്മാക്കളുടെ കാര്യത്തിൽ തീക്ഷ്ണതയുള്ളതായിത്തീരുകയും മറ്റു പലരെയും ദൈവരാജ്യത്തിലേക്കു നേടാൻ ദൈവകൃപയോടു സഹകരിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അവസാനമായി, ദൈവത്തെ വേദനിപ്പിക്കുന്ന എല്ലാറ്റിനാലും ആത്മാവ് വ്യാകുലപ്പെടുന്നു; തന്റെ രക്ഷാദാനം എത്രയധികം പേർ നിരസിക്കുമെന്ന് അറിഞ്ഞ് തോട്ടത്തിൽ അതികഠിനമായി വേദനിച്ച ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രാണവ്യഥയിൽ അത് പങ്കുചേരുകയും ചെയ്യുന്നു.

വിചിന്തനം: ദൈവം നിങ്ങളെ കൂടുതൽ പൂർണമായി പുതിയതും മഹിമയുള്ളതുമായ ഒരു സൃഷ്ടിയായി രൂപാന്തരപ്പെടുത്തുമ്പോൾ, അതിന്റെ ഫലങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ നിങ്ങൾ കാണും. നിങ്ങൾ അവ കാണുന്നുണ്ടോ? ഈ പുതിയ ചിത്രശലഭം ആദ്യമായി പറക്കുന്നതിനോടു സാദൃശ്യമുള്ള ഈ വിശുദ്ധ ഫലങ്ങളെക്കുറിച്ചു ധ്യാനിക്കുക.

ഇപ്പോൾ ദൈവകരുണയിൽ ആഴ്ന്നിരിക്കുമ്പോൾ, നിങ്ങളുടെ പാപത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു പുതിയ അവബോധം നിങ്ങളിൽ കാണുന്നുണ്ടോ? നിങ്ങൾ ഇതുവരെ ചെയ്തിട്ടുള്ള ഓരോ പാപത്തിനും പരിഹാരം ചെയ്യാനുള്ള വിശുദ്ധമായ ആഗ്രഹം നിങ്ങൾക്കുണ്ടോ?

നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിലെ പരീക്ഷണങ്ങളെ ഒഴിവാക്കേണ്ടതും നിരുത്സാഹപ്പെടാൻ കാരണമാകുന്നതുമായ കാര്യങ്ങളായാണോ നിങ്ങൾ കാണുന്നത്? അതോ നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ സഹനത്തെ അനുകരിക്കാനുള്ള അവസരമായാണോ അവയെ കാണുന്നത്? ദൈവത്തോടുള്ള സ്നേഹത്തെപ്രതി ഓരോ പരീക്ഷണവും സഹനവും സ്വീകരിക്കാൻ ഇപ്പോൾ നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടോ?

നമ്മുടെ സകല സ്തുതികൾക്കും ദൈവം അർഹനാണ്. എല്ലായ്പ്പോഴും എല്ലാറ്റിനും ദൈവത്തെ സ്തുതിക്കാനുള്ള വിശുദ്ധമായ ആഗ്രഹം നിങ്ങൾ നിങ്ങളിൽ കണ്ടെത്തുന്നുണ്ടോ? നിങ്ങളുടെ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾക്കായി നിങ്ങൾ അവിടുത്തെ സ്തുതിക്കുന്നുണ്ടോ? നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടി അവിടുന്ന് ചെയ്യുന്ന വിസ്മയകരമായ കാര്യങ്ങൾ നിങ്ങൾ കാണുന്നുണ്ടോ? എണ്ണമറ്റ ആ കൃപകൾക്കായി അവിടുത്തെ സ്തുതിക്കാൻ നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടോ?

ദൈവത്തെ സ്നേഹപൂർവം ആരാധിച്ചുകൊണ്ട് അവിടുത്തോടൊപ്പം തനിച്ചായിരിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഏകാന്തനിമിഷങ്ങളിലേക്ക് നിങ്ങൾ കൂടുതൽ ആകർഷിക്കപ്പെടുന്നതായി അനുഭവപ്പെടുന്നുണ്ടോ? അവിടുത്തെ ദിവ്യസാന്നിധ്യത്തിൽ സമാധാനത്തോടെ വിശ്രമിക്കാൻ നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടോ?

മറ്റുള്ളവരുടെ ജീവിതത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെ രക്ഷാകരമായ കൃപയുടെ ഉപകരണമായിരുന്നുകൊണ്ട് ദൈവരാജ്യം പടുത്തുയർത്താൻ നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടോ? ആത്മാക്കളുടെ കാര്യത്തിൽ നിങ്ങൾ തീക്ഷ്ണതയുള്ളവരാണോ? ദൈവത്തെ അറിയാൻ അവരെ സഹായിക്കുന്നതിനായി അവിടുത്തെ കൃപയോടു സഹകരിക്കാൻ ഉള്ളിൽനിന്ന് പ്രേരണ അനുഭവപ്പെടുന്നുണ്ടോ?

ഈ ലോകത്തിലെ അനേകം പാപങ്ങൾ കാണുമ്പോൾ, അത് നിങ്ങളെ വിശുദ്ധമായ ദുഃഖത്താലും ആന്തരികമായ പ്രാണവ്യഥയാലും നിറയ്ക്കുന്നുണ്ടോ? തന്റെ രക്ഷാദാനം നിരസിക്കുന്ന എല്ലാവരെയും കുറിച്ച് വ്യക്തമായി അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് ഈശോ തോട്ടത്തിൽ അനുഭവിച്ച പ്രാണവ്യഥ നിങ്ങൾ കൂടുതൽ പൂർണമായി മനസ്സിലാക്കുന്നുണ്ടോ?

ദൈവകൃപയാൽ രൂപാന്തരപ്പെട്ട് “പറക്കാൻ” തുടങ്ങുന്നവർക്കു നൽകപ്പെടുന്ന ഈ വിശുദ്ധ ദാനങ്ങളെക്കുറിച്ചു വിചിന്തനം ചെയ്യുമ്പോൾ, അവ നിങ്ങളിൽ വളർത്താൻ പരിശ്രമിക്കുക. ഈ പുതിയ ഗുണങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ ഉദയം ചെയ്യുന്നതു കാണുമ്പോൾ ആനന്ദിക്കുക; ഈ വിശുദ്ധ ദാനങ്ങളെ പൂർണഹൃദയത്തോടെ സ്വീകരിക്കാൻ പരിശ്രമിക്കുകയും ചെയ്യുക.

അത്യുന്നതനായ ദൈവമേ, അങ്ങ് എന്നെ വിശുദ്ധിയുടെ ഉന്നതങ്ങളിലേക്കു വിളിക്കുകയും സ്വർഗത്തിന്റെ മഹിമകളിൽ പങ്കുചേരാൻ ക്ഷണിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഭൂമിയിൽ ആയിരിക്കുമ്പോൾത്തന്നെ അങ്ങയുടെ ജീവനിൽ പങ്കുചേരാൻ എനിക്കാവശ്യമായ ആത്മീയ ചിറകുകൾ നൽകണമേ. വിശുദ്ധ സുകൃതങ്ങളുടെ സമൃദ്ധിയാലും, എന്റെ പാപത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വിശുദ്ധമായ മനസ്താപത്താലും, എല്ലാ സഹനങ്ങളും സ്വീകരിക്കാനുള്ള ശക്തിയാലും, അങ്ങയുടെ സ്തുതിക്കും മഹത്ത്വത്തിനുമായി സമർപ്പിക്കപ്പെട്ട ഹൃദയത്താലും, അങ്ങയുടെ സന്നിധിയിൽ ആയിരിക്കാനുള്ള അഭിലാഷത്താലും, ആത്മാക്കളുടെ രക്ഷയ്ക്കായുള്ള തീക്ഷ്ണതയാലും, അങ്ങയുടെ തിരുഹൃദയത്തിലെ ആത്മവേദനയിലുള്ള പങ്കുചേരലാലും എന്നെ നിറയ്ക്കണമേ.

എന്നിൽ വസിക്കുന്ന അതിപരിശുദ്ധ ത്രിത്വമേ, ഞാൻ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കുന്നു, ഞാൻ അങ്ങയിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു, എന്റെ ജീവിതം ഞാൻ അങ്ങയ്ക്കു സമർപ്പിക്കുന്നു.

പാഠം അൻപത്തൊന്ന്: സ്നേഹത്തിന്റെ തീവ്രവേദന

ദൈവൈക്യപ്രാർത്ഥനയിൽ ദൈവത്തിന്റെ പ്രകൃത്യാതീതമായ പ്രവർത്തനത്താൽ രൂപാന്തരപ്പെട്ടുകഴിഞ്ഞാൽ ആത്മാവ് സമാധാനവും ആനന്ദവും മാത്രമേ അനുഭവിക്കുകയുള്ളൂ എന്ന് ചിലർ ചിന്തിച്ചേക്കാം. ദൈവത്തിൽനിന്നുള്ള, നിഷേധിക്കാനാവാത്ത സമാധാനവും ആനന്ദവും പുതിയതും അഗാധവുമായ രീതിയിൽ സന്നിഹിതമാണെന്നത് സത്യമാണെങ്കിലും, മുമ്പെങ്ങുമില്ലാത്തവിധം പുതിയതും കൂടുതൽ ആഴമേറിയതുമായ അനേകം പരീക്ഷണങ്ങളും ആത്മാവ് നേരിട്ടുതുടങ്ങുന്നു.

അയ്യോ, എത്രയെത്ര പുതിയ പരീക്ഷണങ്ങളാണ് മനസ്സിനെ അലട്ടിത്തുടങ്ങുന്നത്! ഇത്ര ഉന്നതമായ ഒരു കൃപയ്ക്കുശേഷം ഇങ്ങനെ സംഭവിക്കുമെന്ന് ആര് പ്രതീക്ഷിക്കും? വാസ്തവത്തിൽ, ഏതെങ്കിലും വിധത്തിൽ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ നാം കുരിശു വഹിക്കണം (V.I #8)

ഇതു കേട്ട് വിഷമിക്കരുത്. വിശുദ്ധ ത്രേസ്യാ തുടർന്ന് പറയുന്നു: “അവരുടെ ദുഃഖങ്ങൾ അതികഠിനമാണെങ്കിലും, അവ ഏറെ പ്രയോജനകരവും അത്രമേൽ നല്ലൊരു ഉറവിടത്തിൽനിന്ന് ഉത്ഭവിക്കുന്നവയുമാകയാൽ സമാധാനവും സന്തോഷവും കൈവരുത്തുന്നു.” ദൈവൈക്യപ്രാർത്ഥനയുടെ ഫലമായി ഒരു ആത്മാവ് അനുഭവിക്കുന്ന ഈ കഠിനദുഃഖങ്ങളും പുതിയ പരീക്ഷണങ്ങളും എന്തൊക്കെയാണ്? അടിസ്ഥാനപരമായി, അത് സ്നേഹത്തിൽനിന്നുളവാകുന്ന ദ്വിവിധമായ ഒരു വേദനയാണ്.

ഒന്നാമതായി, ആത്മാവിന്റെ കേന്ദ്രത്തിലെ നിഗൂഢതയിൽ നടക്കുന്ന ഈ രഹസ്യസമാഗമത്തിലൂടെ ദൈവത്തിന്റെ നിർമ്മലസ്നേഹം ആസ്വദിച്ച വ്യക്തി സ്വർഗത്തിനായി അഭിലഷിക്കുകയും താൻ ഇനിയും അവിടെ എത്തിയിട്ടില്ലെന്ന അറിവിൽ വലിയ വേദനയിൽ കഴിയുകയും ചെയ്യുന്നു. തന്റെ നന്മനിറഞ്ഞ പ്രവർത്തനം തുടരുന്നതിനായി താൻ ഭൂമിയിൽത്തന്നെ ആയിരിക്കണമെന്ന് ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്നു എന്ന അറിവു മാത്രമാണ് ആ വ്യക്തിയുടെ ആശ്വാസം. ദൈവത്തോടൊപ്പമായിരിക്കാനും സ്വന്തം ആത്മാവിന്റെ ആന്തരിക വാസസ്ഥാനങ്ങളിലേക്ക് കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ പ്രവേശിക്കാനും ആ വ്യക്തി കൊതിക്കുന്നു. എന്നാൽ ആറാമത്തെയും ഏഴാമത്തെയും വാസസ്ഥാനങ്ങളിലെ ഉന്നതമായ കൃപകൾ ദൈവം ഇനിയും നൽകിയിട്ടില്ലാത്തതിനാൽ, ആ ആഴമേറിയ കൃപയ്ക്കായി കൊതിച്ച് ആ വ്യക്തി ഏറെ വേദനിക്കുന്നു. എങ്കിലും വേദനാജനകമായ ഈ അഭിലാഷത്തോടൊപ്പം അഗാധമായ സുകൃതവും ശക്തിയും സമാധാനവും വിധേയത്വവും ആനന്ദവും ഉണ്ടാകുന്നു.

രണ്ടാമതായി, ദൈവൈക്യപ്രാർത്ഥനയുടെ ദാനം ലഭിച്ചശേഷം ഒരു വ്യക്തി അനുഭവിച്ചുതുടങ്ങുന്ന ആന്തരിക സഹനത്തെ, നമ്മുടെ കർത്താവ് തോട്ടത്തിൽ പ്രാണവേദന അനുഭവിച്ചപ്പോഴും കുരിശിൽ തൂങ്ങിക്കിടന്നപ്പോഴും അനുഭവിച്ച ആന്തരിക സഹനത്തോട് ഉപമിക്കാം. താൻ നേരിടുകയും സഹിക്കുകയും ചെയ്ത ശാരീരിക പീഡകൾ യേശുവിനെ വ്യാകുലപ്പെടുത്തിയതുകൊണ്ടാണ് ആ സമയങ്ങളിൽ അവിടുന്ന് ആന്തരികമായി സഹിച്ചതെന്ന് ചിലർ തെറ്റായി നിഗമനം ചെയ്തേക്കാം. അങ്ങനെയല്ല. അവിടുത്തെ ദൃഷ്ടി സ്വന്തം സഹനങ്ങളിലായിരുന്നില്ല. ആത്മാക്കൾക്കുവേണ്ടി താൻ നേടിക്കൊണ്ടിരുന്ന കൃപയുടെ തിരസ്കരണത്തിലായിരുന്നു അത്. തന്റെ രക്ഷാദാനം നിരസിക്കുകയും സ്വർഗം എന്നെന്നേക്കുമായി നഷ്ടപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നവരെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവാണ് അവിടുത്തെ പ്രാണവേദനയ്ക്കു കാരണമായത്. അതുപോലെ, ദൈവൈക്യപ്രാർത്ഥന അനുഭവിക്കുമ്പോൾ, തന്റെ സ്നേഹം തിരസ്കരിക്കപ്പെടുമ്പോഴും സർവരെയും സർവവും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന സ്നേഹത്താൽ സ്നേഹിക്കുന്ന ക്രിസ്തുവിന്റെ ആന്തരിക വേദന നിങ്ങൾ അനുഭവിച്ചുതുടങ്ങുന്നു.

ഇത് നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്ന ഒരു കാര്യം ഇതാണ്: നിങ്ങൾ ഏറെ സ്നേഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, ആ സ്നേഹം നൽകുന്നതും സ്വീകരിക്കുന്നതും പൂർണ്ണമാകുന്നതുവരെ നിങ്ങൾ ഏറെ സഹിക്കുകയും ചെയ്യും. എന്നാൽ സ്നേഹത്തിൽനിന്ന് ഒഴുകിവരുന്ന സഹനം, ഒട്ടും സ്നേഹമില്ലാത്ത ഒരു ആത്മാവിന്റെ സമ്പൂർണ്ണ മരണത്തിൽനിന്ന് അനന്തമായി വ്യത്യസ്തമാണ്. നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ മാനുഷിക ആത്മാവിൽ സ്നേഹത്തിൽനിന്നുളവായ സഹനമാണ് നാം അനുഭവിച്ചുതുടങ്ങുന്നത്. സ്വർഗത്തിൽ തന്റെ പിതാവിനോടൊപ്പം വീണ്ടും ആയിരിക്കാൻ അവിടുന്ന് കൊതിച്ചു; ഭൂമിയിലെ ഓരോ വ്യക്തിയെയും തന്നോടൊപ്പം കൊണ്ടുപോകാനും അവിടുന്ന് കൊതിച്ചു.

വിചിന്തനം: സ്വർഗത്തിൽ ദൈവത്തോടൊപ്പം ആയിരിക്കാൻ നിങ്ങൾ എപ്പോഴെങ്കിലും കൊതിക്കാറുണ്ടോ? അങ്ങനെയെങ്കിൽ, അതു നല്ലതാണ്; ദൈവൈക്യപ്രാർത്ഥനയിലൂടെ നിങ്ങളുടെ ആത്മാവിന്റെ കേന്ദ്രത്തിൽ ദൈവം തന്നെത്തന്നെ നിങ്ങൾക്കു വെളിപ്പെടുത്തിയതിന്റെ അടയാളമാണത്. ദൈവത്തിനായുള്ള ഈ അഭിലാഷം നിങ്ങൾക്കുണ്ടെങ്കിൽ, അതിനെ ആസ്വദിക്കുകയും സമാധാനവും ആനന്ദവും ഉളവാക്കാൻ അതിനെ അനുവദിക്കുകയും ചെയ്യുക.

മരണം നിങ്ങളെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നുണ്ടോ? ഒരു വശത്ത്, ദൈവത്തോടൊപ്പം ആയിരിക്കാൻ നാം ആഴമായി ആഗ്രഹിക്കണം; കാരണം അതാണ് നമ്മുടെ യഥാർഥ ഭവനം. മറുവശത്ത്, ദൈവത്തോടൊപ്പം ആയിരിക്കാൻ നിങ്ങൾ കൊതിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അവിടുത്തെക്കുവേണ്ടി ഭൂമിയിൽ നിങ്ങൾ ഇനിയും ചെയ്യേണ്ട കാര്യങ്ങളുണ്ടെന്ന് അറിയുന്നുവെങ്കിൽ, അതും നല്ലതാണ്. പിതാവിന്റെ അടുക്കലേക്കു മടങ്ങാൻ കൊതിക്കുകയും അതോടൊപ്പം ഭൂമിയിൽ പിതാവിന്റെ ഇഷ്ടം നിറവേറ്റാൻ ആഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്തുകൊണ്ട് തന്റെ മനുഷ്യജീവിതത്തിലൂടെ കടന്നുപോയപ്പോൾ യേശു അനുഭവിച്ച വേദന അനുഭവിക്കാൻ നിങ്ങളെത്തന്നെ അനുവദിക്കുക.

ആത്മാക്കളെപ്രതിയുള്ള ക്രിസ്തുവിന്റെ ആന്തരിക വേദനയിൽ നിങ്ങളും പങ്കുചേരുന്നുണ്ടോ എന്നും ചിന്തിക്കുക. ആളുകൾ വഴിതെറ്റിപ്പോകുന്നതും ദൈവത്തിന്റെ അനന്തമായ കരുണയിൽനിന്ന് പിന്തിരിയുന്നതും കാണുമ്പോൾ നിങ്ങളുടെ ഹൃദയം വേദനിക്കുന്നുണ്ടോ? അങ്ങനെ വേദനിക്കുന്നുണ്ടാകട്ടെ. വാസ്തവത്തിൽ, നിങ്ങൾ നമ്മുടെ കർത്താവിലേക്ക് എത്രയധികം അടുപ്പിക്കപ്പെടുന്നുവോ അത്രയധികം തീവ്രമായി, വഴിതെറ്റിപ്പോകുന്ന ആത്മാക്കളെപ്രതിയുള്ള അവിടുത്തെ വേദന നിങ്ങൾ അനുഭവിക്കും. മറ്റുള്ളവരെ സ്നേഹിക്കാനും അവർക്കുവേണ്ടിയുള്ള നിങ്ങളുടെ പ്രാർത്ഥനകൾ വർധിപ്പിക്കാനുമുള്ള പ്രചോദനമായി ആ വിശുദ്ധമായ വേദന മാറാൻ അനുവദിക്കുക.

തീവ്രവേദന അനുഭവിക്കുന്ന എന്റെ കർത്താവേ, അങ്ങ് ഭൂമിയിൽ ജീവിച്ചിരുന്നപ്പോൾ, സ്വർഗത്തിലുള്ള അങ്ങയുടെ പിതാവിന്റെ പൂർണസാന്നിധ്യത്തിലേക്കു മടങ്ങിച്ചെല്ലാൻ അതിയായി ആഗ്രഹിക്കുകയും ഓരോ മനുഷ്യാത്മാവിനെയും അങ്ങയോടൊപ്പം കൊണ്ടുപോകാൻ അഭിലഷിക്കുകയും ചെയ്തതിനാൽ, അങ്ങ് വലിയ ആന്തരികവേദന അനുഭവിച്ചു. അങ്ങയുടെ പിതാവിനോടും അവിടുന്ന് സൃഷ്ടിച്ച എല്ലാവരോടുമുള്ള സ്നേഹം അങ്ങയെ സ്നേഹത്തിന്റെ തീവ്രവേദനയാൽ നിറച്ചു. അങ്ങയുടെ ഹൃദയാഭിലാഷങ്ങളിൽ പങ്കുചേരാനുള്ള തീക്ഷ്ണത എന്നിൽ ജ്വലിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, സ്നേഹത്തിന്റെ ഇതേ തീവ്രവേദന എന്നിലും ഉണർത്തണമേ.

അന്തർവാസിയായ പരമപരിശുദ്ധ ത്രിത്വമേ, ഞാൻ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കുന്നു, അങ്ങയിൽ ആശ്രയിക്കുന്നു, എന്റെ ജീവിതം അങ്ങേക്കു സമർപ്പിക്കുന്നു.

പാഠം അൻപത്തിരണ്ട്: ദൈവിക മുദ്രമോതിരം

ഒരാൾക്ക് ദൈവൈക്യപ്രാർഥന എന്ന ദാനം ലഭിക്കുമ്പോൾ, അത് ദൈവം ആ ആത്മാവിൽ തന്റെ മുദ്ര പതിപ്പിക്കുന്നതിനു സമാനമാണ്; ആത്മാവാകട്ടെ, രൂപപ്പെടുത്താൻ കഴിയുന്ന മെഴുകുമാത്രമായിത്തീരുന്നു.

തനിക്കു പൂർണമായും സ്വന്തമായി സ്വീകരിക്കുന്നവർക്കു മാത്രമേ അവിടുന്ന് ഈ കൃപ നൽകുന്നുള്ളൂ എന്നു ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു. എങ്ങനെയെന്നറിയാതെതന്നെ ആത്മാവ് തന്റെ മുദ്ര പതിഞ്ഞതായി പുറത്തുവരണമെന്നാണ് അവിടുന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്; കാരണം, മുദ്രമോതിരം പതിപ്പിക്കപ്പെടുമ്പോൾ മെഴുക് ചെയ്യുന്നതിലധികമായി ആത്മാവ് യാതൊന്നും ചെയ്യുന്നില്ല (V.II #11).

ദൈവൈക്യപ്രാർഥനയിൽ ദൈവം ചെയ്യുന്നതും നാം ചെയ്യുന്നതും കൂടുതൽ വിശദീകരിക്കാൻ വിശുദ്ധ തെരേസ ഈ പുതിയ ഉപമ ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഒരു വസ്തുവിൽ സ്വന്തം കൈയൊപ്പ് പതിപ്പിച്ച് അത് തന്റേതാണെന്ന് അടയാളപ്പെടുത്താൻ സാധാരണയായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത് മുദ്രമോതിരമായിരുന്നു. ഒരു കത്ത് എഴുതിക്കഴിഞ്ഞാൽ, അത് മെഴുകുപയോഗിച്ച് അടച്ചുമുദ്രവയ്ക്കുമായിരുന്നു. മെഴുക് പൂർണമായി ഉണങ്ങുന്നതിനുമുമ്പ്, കത്തെഴുതിയ വ്യക്തി അതിൽ മോതിരം അമർത്തി അതിന്റെ തനതായ മുദ്ര പതിപ്പിച്ചിരുന്നു. ഇതുതന്നെയാണ് ദൈവം നമ്മുടെ ആത്മാവിലും ചെയ്യുന്നത്. അവിടുന്ന് തന്റെ ഹിതം ആ വ്യക്തിയുടെ ഇച്ഛയിൽ പതിപ്പിക്കുകയും ആ വ്യക്തിയുടെ ഇച്ഛയെ തന്റേതാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ മുദ്ര സ്വീകരിക്കുന്ന വ്യക്തി, ദൈവഹിതം സ്വീകരിക്കുകയും പ്രകടമാക്കുകയും ചെയ്യുന്ന മൃദുവായ മെഴുകുപോലെ ആയിരുന്നാൽ മാത്രം മതി.

ഈ പ്രാർഥനയിലൂടെ നമ്മുടെ ഇച്ഛ ദൈവഹിതത്തോട് അനുരൂപപ്പെടുന്നുവെന്നും ഈ ഉപമ നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു. നാം ഇനിമേൽ സ്വന്തം ഇഷ്ടമല്ല നിറവേറ്റുന്നത്. പകരം, ദൈവഹിതം നമ്മുടെ ഇച്ഛയായിത്തീരുന്നു; എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും ആ ദൈവഹിതം മാത്രം നിറവേറ്റാൻ നാം തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു.

ഒരു ആത്മാവിന്റെ ഇച്ഛ ദൈവഹിതത്തോട് അനുരൂപപ്പെടുമ്പോൾ, ദൈവത്തിനുവേണ്ടി ആ വ്യക്തി ചെയ്യാൻ തയ്യാറാകാത്തതായി ഒന്നുമുണ്ടാകില്ല. ഒന്നുംതന്നെ! മറ്റുള്ളവരുടെ നന്മയ്ക്കായുള്ള ഒരു ബലിയായി ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, ഏറ്റവും കഠിനമായ പ്രായശ്ചിത്തങ്ങൾപോലും അവർ സന്തോഷത്തോടെ സ്വീകരിക്കും. ആത്മാക്കളുടെ രക്ഷയ്ക്കായി, മടികൂടാതെ സ്വന്തം ജീവൻ അർപ്പിക്കുന്നതടക്കം ആവശ്യമായതെല്ലാം അവർ ചെയ്യും. ദൈവത്തിന്റെ മഹത്ത്വവും ആത്മാക്കളുടെ രക്ഷയും മാത്രമായിത്തീരും ജീവിതത്തിലെ അവരുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ. തങ്ങളിലൂടെയും തങ്ങൾക്കുള്ളിലും പ്രവർത്തിക്കുന്നത് ദൈവമാണെന്ന് അറിഞ്ഞുകൊണ്ട്, മനുഷ്യശക്തിക്ക് അതീതമായ ശക്തിയോടെ ഈ ലക്ഷ്യങ്ങൾ കൈവരിക്കാൻ അവർ അധ്വാനിക്കും. അവർ ഇനിമേൽ തങ്ങൾക്കു സ്വന്തമല്ല; ക്രിസ്തുവിൽ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന അവർ ദൈവത്തിനു സ്വന്തമാണ്.

വിചിന്തനം: നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം ഇച്ഛയിലേക്കു നോക്കുമ്പോൾ നിങ്ങൾ എന്താണ് കാണുന്നത്? നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം ഇഷ്ടങ്ങൾ നിറഞ്ഞ സ്വാർഥമായ ആഗ്രഹങ്ങൾ എന്തെങ്കിലും കാണുന്നുണ്ടോ? അതോ ദൈവഹിതമാണോ കാണുന്നത്?

ഈ അഞ്ചാം വാസസ്ഥാനങ്ങളിലൂടെ യാത്ര ചെയ്യുമ്പോൾ, സ്വന്തം ഇച്ഛയിൽ ദൈവഹിതത്തിന്റെ മുദ്ര പതിപ്പിക്കാൻ ദൈവത്തെ അനുവദിക്കണം; അങ്ങനെ സ്വന്തം ഇച്ഛയുടെ ഉടമസ്ഥത ഏറ്റെടുക്കാൻ അവിടുത്തെ അനുവദിക്കണം. നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ ഇതു സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ടോ? ദൈവത്തിന്റെ തിരുഹിതം നിങ്ങളുടെ ഇച്ഛയെ ആവരണം ചെയ്ത് അതിനെ അവിടുത്തെ ഹിതമായി രൂപാന്തരപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടോ?

നമ്മുടെ ഇച്ഛയെ ദൈവഹിതത്തോടു പൂർണമായി അനുരൂപപ്പെടുത്താൻ നമുക്കു കഴിയില്ല. ദൈവത്തിനു മാത്രമേ ഇത് പൂർണമായി സാധിക്കുകയുള്ളൂ. നമ്മുടെ ഇച്ഛയുടെ ഉടമസ്ഥത ദൈവത്തിനു വിട്ടുകൊടുത്തുകൊണ്ട്, അതിൽ ദൈവഹിതത്തിന്റെ മുദ്ര സ്വീകരിക്കുക എന്നതാണ് നമ്മുടെ പങ്ക്. നിങ്ങളിൽ ഇതു ചെയ്യാൻ ദൈവത്തെ അനുവദിക്കാൻ നിങ്ങൾ തയ്യാറാണോ? ദൈവഹിതം മാത്രം അവശേഷിക്കേണ്ടതിന്, നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ ഏതെങ്കിലും വിധത്തിൽ സ്വാർഥമോ സ്വന്തം താത്പര്യം തേടുന്നതോ ആയ എല്ലാം മരിക്കാൻ അനുവദിക്കാൻ നിങ്ങൾ തയ്യാറാണോ? ഈ അനുരൂപപ്പെടലാണ് ദൈവവുമായുള്ള ഐക്യത്തിന്റെ ആരംഭം.

എന്നിൽനിന്ന് എല്ലാം ആവശ്യപ്പെടുന്ന എന്റെ കർത്താവേ, അങ്ങ് എന്നിൽനിന്ന് എല്ലാം ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഇനിമേൽ ഞാനല്ല, അങ്ങാണ് എന്നിൽ ജീവിക്കുന്നത് എന്നാകേണ്ടതിന്, എന്റെ ഇച്ഛയുടെ പൂർണമായ ഉടമസ്ഥത ഏറ്റെടുക്കാൻ അങ്ങ് ആഗ്രഹിക്കുന്നു. എന്റെ ഇച്ഛയിൽ അങ്ങയുടെ പരിപൂർണമായ തിരുഹിതം പതിപ്പിക്കുകയും എന്റെ ജീവിതം മുഴുവൻ സ്വന്തമാക്കുകയും ചെയ്യണമേ. പ്രിയ കർത്താവേ, എല്ലാം ഞാൻ അങ്ങേക്കു നൽകുന്നു. എന്നെ അങ്ങയിലേക്കു ചേർത്തുകൊള്ളുകയും എന്റെ ഇച്ഛയെ അങ്ങയുടെ തിരുഹിതമായി രൂപാന്തരപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യണമേ.

എന്നിൽ വസിക്കുന്ന അതിപരിശുദ്ധ ത്രിത്വമേ, ഞാൻ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കുന്നു, ഞാൻ അങ്ങയിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു, എന്റെ ജീവിതം ഞാൻ അങ്ങയ്ക്കു സമർപ്പിക്കുന്നു.

പാഠം അൻപത്തിമൂന്ന്: പാപത്തിലേക്കുള്ള തിരിച്ചുപോക്ക്

ഒരു ആത്മാവിന് ദൈവൈക്യപ്രാർഥന എന്ന ദാനം ലഭിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ, രണ്ടു കാര്യങ്ങളിൽ ഒന്നു സംഭവിക്കാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. ഒന്നുകിൽ ആ ആത്മാവ് യാത്ര തുടരും, അല്ലെങ്കിൽ പാപജീവിതത്തിലേക്കു മടങ്ങും.

ഇനി നമുക്ക് നമ്മുടെ ചെറിയ പ്രാവിലേക്കു മടങ്ങിവരാം; ഈ അവസ്ഥയിൽ ദൈവം അതിന് എന്തെല്ലാം കൃപകൾ നൽകുന്നുവെന്നു നോക്കാം. നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ സേവനത്തിലും ആത്മജ്ഞാനത്തിലും മുന്നേറാൻ ആത്മാവ് പരിശ്രമിക്കുന്നുവെന്നാണ് ഇവിടെ അർഥമാക്കുന്നത്. ഐക്യത്തിന്റെ കൃപ ലഭിച്ചശേഷം, താൻ സുരക്ഷിതയാണെന്നു കരുതി, പിന്നെ ഒന്നും ചെയ്യാതെ, അശ്രദ്ധമായ ജീവിതം നയിക്കുകയും സ്വർഗത്തിലേക്കുള്ള വഴിയിൽനിന്ന് (അതായത്, കൽപനകൾ പാലിക്കുന്നതിൽനിന്ന്) വ്യതിചലിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുവെങ്കിൽ, പട്ടുനൂൽപ്പുഴുവിൽനിന്നു പുറത്തുവരുന്ന പൂമ്പാറ്റയുടെ ഗതിയായിരിക്കും ആ ആത്മാവിനും. ആ പൂമ്പാറ്റ, തന്നെപ്പോലുള്ളവയെ ഉളവാക്കുന്ന കുറെ മുട്ടകളിട്ടശേഷം എന്നെന്നേക്കുമായി മരിക്കുന്നു (V.I #1).

വിശുദ്ധ തെരേസ ഇവിടെ പഠിപ്പിക്കുന്നത് ശരിക്കും കൗതുകകരമായ ഒരു കാര്യമാണ്. ചില ആത്മാക്കൾക്ക് ദൈവൈക്യപ്രാർഥന എന്ന ദാനം ലഭിച്ചശേഷം, അവർ കൽപനകളെ ഗൗരവമായി ലംഘിച്ചുകൊണ്ട് വീണ്ടും പാപജീവിതത്തിലേക്കു വീഴുന്നുവെന്ന് വിശുദ്ധ വിശദീകരിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഈ പ്രബോധനത്തിലെ കൗതുകകരമായ കാര്യം ഇതാണ്: അങ്ങനെ സംഭവിച്ചാൽപ്പോലും, ആ ആത്മാവ് നിത്യശിക്ഷയിൽ എന്നെന്നേക്കുമായി നഷ്ടപ്പെടുന്നതിനുമുമ്പ്, “കുറെ മുട്ടകളിടാൻ” ദൈവം പലപ്പോഴും ആ വ്യക്തിയെ ഉപയോഗിക്കുന്നു.

മരിക്കുന്നതുവരെ ഈ പോരാട്ടം അവസാനിക്കുന്നില്ല എന്നതാണ് ഇതു നമ്മോടു പറയുന്ന ആദ്യത്തെ കാര്യം. അതുവരെ, ദൈവം ഒരു വ്യക്തിക്ക് എത്രയധികം ദാനങ്ങൾ നൽകിയാലും, വീഴ്ചയ്ക്കുള്ള സാധ്യത എപ്പോഴുമുണ്ട്. ഐക്യപ്രാർത്ഥനയുടെ അനുഗ്രഹം ലഭിച്ചശേഷം കൃപയിൽനിന്നു വീണുപോകുന്നവർ പലപ്പോഴും അങ്ങനെ വീഴുന്നതിന്റെ കാരണം അവർ വിശദീകരിക്കുന്നു: ഈ ദാനം ലഭിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ, ദൈവവുമായുള്ള രൂപാന്തരപ്പെടുത്തുന്ന കണ്ടുമുട്ടൽമൂലം തങ്ങൾ സുരക്ഷിതരാണെന്നു കരുതി അവർ പിന്നീടൊന്നും ചെയ്യുന്നില്ല. അവർ ആത്മസംതൃപ്തരായിത്തീരുകയും അലക്ഷ്യമായ ജീവിതം നയിക്കാൻ തുടങ്ങുകയും വഴിതെറ്റി ഗുരുതരമായ പാപത്തിൽ വീഴുകയും ചെയ്യുന്നു.

എന്നാൽ, മുമ്പ് അനുഭവിച്ച ഈ ഐക്യപ്രാർത്ഥന അത്ര വലിയൊരു ദാനമായിരുന്നതിനാൽ, ആ വ്യക്തി വഴിതെറ്റിപ്പോയാലും, പലപ്പോഴും ദൈവം അവരെ ചില വിധങ്ങളിൽ “കുറച്ചു മുട്ടകളിടാൻ” ഉപയോഗിക്കും. അതായത്, അവർ ദൈവത്തിൽനിന്ന് അകന്നുപോയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, അവരുടെ പരിശ്രമങ്ങളിലൂടെ രക്ഷയുടെയും പ്രാർത്ഥനയുടെയും ദാനം സ്വീകരിക്കുന്ന മറ്റുള്ളവർക്ക് അവർ ദൈവകരുണയുടെ ഉപകരണങ്ങളായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു.

ഒരാൾക്ക് ഐക്യപ്രാർത്ഥനയുടെ അനുഗ്രഹം ലഭിച്ചാൽ, ലഭിച്ചതെല്ലാം നഷ്ടപ്പെടാതിരിക്കാൻ മുന്നേറിക്കൊണ്ടിരിക്കണമെന്ന് ഈ പാഠം പഠിപ്പിക്കുന്നു. ഈ ഘട്ടത്തിൽ മുന്നേറാതിരിക്കുക എന്നത് പലപ്പോഴും ആ വ്യക്തി ദൈവത്തിൽനിന്നും അവിടുത്തെ തിരുഹിതത്തിൽനിന്നും പതുക്കെ അകന്നുപോകാൻ തുടങ്ങുന്നു എന്നാണ് അർത്ഥമാക്കുന്നത്. ഇങ്ങനെ സംഭവിക്കുമ്പോൾ, എല്ലാം നഷ്ടപ്പെടുന്നതുവരെ അവർ വീണുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

വിചിന്തനം: നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ ദൈവത്തിൽനിന്നുള്ള ശക്തമായ കൃപകൾ അനുഭവിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, അതിൽ ആനന്ദിക്കുക. എന്നാൽ ആത്മസംതൃപ്തരാകരുത്. ഇനിയൊരിക്കലും വീഴുകയില്ലെന്നു ധരിച്ചുകൊണ്ട് മുമ്പു ലഭിച്ച ആ കൃപകളുടെ മാധുര്യത്തിൽ മുഴുകിയിരിക്കരുത്. വിശുദ്ധ ത്രേസ്യ മുമ്പത്തെ വാസസ്ഥലങ്ങളെക്കുറിച്ചു പറയുമ്പോൾ സ്ഥിരോത്സാഹത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം എടുത്തുകാട്ടിയിരുന്നു; ഇവിടെയും അവർ അതിന് വീണ്ടും ഊന്നൽ നൽകുന്നു.

ദൈവത്തിൽനിന്ന് ധാരാളം കൃപകൾ ലഭിച്ചതിനുശേഷം ആത്മസംതൃപ്തിയുമായി നിങ്ങൾ മല്ലിടുന്നുണ്ടോ? നിങ്ങളുടെ അനുദിന പ്രാർത്ഥനാജീവിതം മങ്ങിത്തുടങ്ങിയോ? മറ്റു ആത്മാക്കളുടെ കാര്യത്തിലുള്ള നിങ്ങളുടെ തീക്ഷ്ണത കുറഞ്ഞുതുടങ്ങിയോ? സ്വർഗത്തിന്റെ മഹിമകളിൽനിന്ന് ലോകത്തിന്റെ പ്രലോഭനങ്ങളിലേക്കു നിങ്ങൾ ദൃഷ്ടി തിരിക്കാൻ തുടങ്ങിയോ? അങ്ങനെയെങ്കിൽ, ഈ ഭൂമിയിൽ ജീവിക്കുന്നിടത്തോളം കൃപയിൽനിന്നു വീഴാനുള്ള സാധ്യത എപ്പോഴുമുണ്ടെന്ന ഗൗരവപൂർണമായ ഓർമ്മപ്പെടുത്തലായി ഈ പാഠത്തെ സ്വീകരിക്കുക.

ഈ ചോദ്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് സത്യസന്ധമായും വിനയത്തോടെയും ചിന്തിക്കുക. വിശ്വാസയാത്രയിൽ നിങ്ങൾ മുന്നേറുന്നില്ലെങ്കിൽ പിന്നോട്ടു വീഴുകയാണെന്ന് അറിയുക. ഉത്സാഹത്തോടെ മുന്നോട്ടു നീങ്ങുക. കൂടുതൽ ആഴത്തിലേക്കു കടക്കാൻ ശ്രമിക്കുക. കൂടുതൽ തീക്ഷ്ണതയോടെ പ്രാർത്ഥിക്കുക. അനുദിനം ത്യാഗങ്ങൾ അർപ്പിക്കുക. അഞ്ചാം വാസസ്ഥലങ്ങളിൽ തുടരുന്നതുകൊണ്ടു മാത്രം തൃപ്തരാകരുത്. പകരം, നിങ്ങളുടെ ആത്മാവിന്റെ കോട്ടയിൽ കൂടുതൽ ഉള്ളിലേക്കു കടക്കാൻ ശ്രമിക്കുക. അങ്ങനെ, അതിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ വസിക്കുന്നവന്റെ ദിവ്യസാന്നിധ്യം നിങ്ങൾക്ക് തുടർന്നും ആസ്വദിക്കാനാകും.

എന്നെ വിളിക്കുന്ന എന്റെ കർത്താവേ, അങ്ങ് പൂർണതയിൽ വസിക്കുന്ന എന്റെ ആത്മാവിന്റെ കേന്ദ്രമന്ദിരത്തോട് കൂടുതൽ അടുക്കാനും കൂടുതൽ ആഴത്തിലേക്കു കടക്കാനും എന്നെ ക്ഷണിക്കുന്നത് അങ്ങ് ഒരിക്കലും നിർത്തുന്നില്ല. അങ്ങയെ സേവിക്കുന്നതിൽ ഞാൻ ഒരിക്കലും മടുത്തുപോകാതിരിക്കാനും എന്റെ യാത്രയിൽ ആത്മസംതൃപ്തനായിത്തീരാതിരിക്കാനും അതിസ്വാഭാവികമായ സ്ഥിരോത്സാഹത്തിന്റെ ദാനം എനിക്കു നൽകണമേ. എല്ലാ പാപങ്ങളിൽനിന്നും എന്നെ തുടർന്നും കാത്തുസൂക്ഷിക്കണമേ. അങ്ങയെ കൂടുതൽ പ്രാപിക്കാനും അങ്ങയുടെ പരിപൂർണമായ തിരുഹിതം നിറവേറ്റാനുമുള്ള എന്റെ ആഗ്രഹം ജ്വലിപ്പിക്കണമേ.

എന്നിൽ വസിക്കുന്ന അതിപരിശുദ്ധ ത്രിത്വമേ, ഞാൻ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കുന്നു, ഞാൻ അങ്ങയിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു, എന്റെ ജീവിതം ഞാൻ അങ്ങയ്ക്കു സമർപ്പിക്കുന്നു.

പാഠം അൻപത്തിനാല്: “കുറുക്കുവഴി” ആവശ്യമില്ല

അഞ്ചാം വാസസ്ഥലങ്ങളിൽ പ്രവേശിച്ച് ഐക്യപ്രാർത്ഥന അനുഭവിക്കുമ്പോൾ ഒരു ആത്മാവിനു ലഭിക്കുന്ന വലിയ ആശ്വാസങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഇതുവരെ വിശുദ്ധ ത്രേസ്യ വ്യക്തമായി സംസാരിച്ചു. എന്നാൽ, അഞ്ചാം വാസസ്ഥലങ്ങളിലെ ദൈവവുമായുള്ള ഐക്യം പ്രാപിക്കാൻ ആത്മീയ ആശ്വാസങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്ന “കുറുക്കുവഴി” ലഭിക്കണമെന്നത് അനിവാര്യമല്ലെന്ന് വിശദീകരിച്ചുകൊണ്ട്, അവർ ഇപ്പോൾ ഈ വാസസ്ഥലങ്ങളെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ വെളിച്ചം നൽകുന്നു.

ഇത്തരത്തിലുള്ള ദൈവിക ഐക്യം പ്രാപിക്കാൻ ആത്മാവിന്റെ ശക്തികളുടെ പ്രവർത്തനം നിലയ്ക്കേണ്ടത് ആവശ്യമാണോ? അല്ല; ‘കുറുക്കുവഴി’ എന്നു വിളിക്കാവുന്നതിനു പുറമേ, ആത്മാവിനെ സമ്പന്നമാക്കാനും ഈ മന്ദിരങ്ങളിലേക്ക് അതിനെ കൊണ്ടുവരാനും ദൈവത്തിനു പല വഴികളുണ്ട് (V.III #5).

ആത്മചൈതന്യം മാത്രം ദൈവത്തോടൊപ്പം കേന്ദ്രവാസസ്ഥലത്തിൽ പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ ഭാവനയുടെയും ഓർമ്മയുടെയും യുക്തിചിന്തയുടെയും പ്രവർത്തനം താൽക്കാലികമായി നിലച്ചിരുന്നു എന്നത് ഐക്യപ്രാർത്ഥനയുടെ അനുഭവത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നുവെന്ന് ഓർക്കുക. അതിന്റെ ഫലമായി ആത്മാവിനെ അത്രയധികം സമാധാനവും ആനന്ദവും നിറച്ചു; താൻ ദൈവത്തെ കണ്ടുമുട്ടിയെന്നതിൽ ഒരു നിമിഷംപോലും സംശയിക്കാൻ അതിനു കഴിഞ്ഞില്ല. എന്നാൽ ഇവിടെ, മുമ്പു പറഞ്ഞതിനു വിരുദ്ധമെന്നു തോന്നാവുന്ന വിധത്തിൽ, ഭാവനയുടെയും ഓർമ്മയുടെയും യുക്തിചിന്തയുടെയും പ്രവർത്തനം ഇങ്ങനെ പൂർണമായി നിലയ്ക്കുന്ന അനുഭവം ലഭിക്കാതെയും അഞ്ചാം വാസസ്ഥലങ്ങളിൽ പ്രവേശിക്കാൻ മറ്റൊരു വഴിയുണ്ടെന്ന് വിശുദ്ധ ത്രേസ്യ വിശദീകരിക്കുന്നു.

ഈ വാസസ്ഥാനങ്ങളിൽ പ്രവേശിക്കാനുള്ള മറ്റൊരു മാർഗം, നമ്മുടെ സ്വന്തം ഇച്ഛയെ പൂർണമായി പരിത്യജിക്കാനും എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും ദൈവഹിതം പിന്തുടരാനും ദൈവകൃപയിൽ ആശ്രയിക്കുക എന്നതാണ്. ഇതു ചെയ്യുന്നതിനും, ഒരു ചിത്രശലഭമായി മാറാൻ പുഴു മരിക്കേണ്ടിവരുന്നതുപോലെ, നാം നമ്മെത്തന്നെ മരിപ്പിക്കണമെന്ന് വിശുദ്ധ പറയുന്നു. എന്നാൽ മുമ്പു വിവരിച്ച മാർഗങ്ങളിൽ, ഐക്യപ്രാർത്ഥനയുടെ ആത്മീയ കൃപകളിലൂടെ, ദൈവൈക്യത്തിന്റെ നവീനവും മഹത്ത്വപൂർണവുമായ ജീവിതത്തിലേക്ക് ആത്മാവ് പ്രകടമായ രീതിയിൽ പ്രവേശിപ്പിക്കപ്പെട്ടപ്പോഴാണ് ഈ മരണം സംഭവിച്ചത്. ഈ രണ്ടാമത്തെ മാർഗത്തിൽ ആത്മാവിന് ആശ്വാസദായകമായ ഈ ദാനം ലഭിക്കുന്നില്ല. പകരം, സ്വയം പൂർണമായി മരിക്കുകയും ദൈവഹിതം മാത്രം തിരഞ്ഞെടുക്കുകയും ചെയ്തുകൊണ്ട് അത് സ്വയം ഒരു “മാരകപ്രഹരം” ഏൽപ്പിക്കണം. വിശുദ്ധ തുടർന്നു പറയുന്നു: “ഈ പരിശ്രമം ഏറെ കഠിനമായിരിക്കുമെന്ന് ഞാൻ സമ്മതിക്കുന്നു. എന്നാൽ അതിന് കൂടുതൽ മൂല്യമുണ്ടായിരിക്കും; അതിനാൽ നിങ്ങൾ വിജയികളായി പുറത്തുവന്നാൽ നിങ്ങളുടെ പ്രതിഫലം കൂടുതൽ വലുതായിരിക്കും…” വിശുദ്ധ ത്രേസ്യ ആഗ്രഹിച്ചത് ഈ മാർഗമാണ്. “എന്റെ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ ഞാൻ അഭിലഷിച്ചതും എനിക്കു നൽകണമെന്ന് നമ്മുടെ കർത്താവിനോട് ഞാൻ യാചിക്കുന്നതും ഈ ഐക്യമാണ്; ഏറ്റവും ഉറപ്പുള്ളതും ഏറ്റവും സുരക്ഷിതവുമായ ഐക്യം ഇതാണ്. എന്നാൽ കഷ്ടം, നമ്മിൽ എത്ര ചുരുക്കം പേർക്കാണ് ഇത് ഒരിക്കലെങ്കിലും ലഭിക്കുന്നത്!”

തങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ ദൈവഹിതം നിറവേറ്റാൻ അഭിലഷിക്കുകയും എന്നാൽ ഐക്യപ്രാർത്ഥനയുടെ നിഗൂഢാനുഭവം ഒരിക്കലും ലഭിച്ചിട്ടില്ലാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവർക്ക് ഈ പ്രബോധനം ആശ്വാസമേകേണ്ടതാണ്. നിങ്ങളുടെ ആത്മാവിന്റെ എല്ലാ ശക്തികളും ദൈവസേവനത്തിനും അവിടുത്തെ ഹിതം നിറവേറ്റുന്നതിനുമായി സമർപ്പിച്ചിട്ടും, മുമ്പു വിവരിച്ച നിഗൂഢാനുഭവങ്ങൾ പ്രാർത്ഥനയിൽ ലഭിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിൽ, “ഏറ്റവും ഉറപ്പുള്ളതും ഏറ്റവും സുരക്ഷിതവുമായ” ഈ മാരകപ്രഹരം സ്വയം ഏൽപ്പിക്കാനുള്ള ദൈവത്തിന്റെ ക്ഷണമായി ആ വസ്തുതയെ കാണുക. ഒരിക്കലും ദൈവത്തെ ദ്രോഹിക്കാതിരിക്കാനും നിങ്ങളുടെ ഇച്ഛയെ അവിടുത്തെ ഹിതത്തോട് അനുരൂപമാക്കാനും നിങ്ങളുടെ ആത്മാവിന്റെ എല്ലാ ശക്തികളോടുംകൂടെ തീരുമാനിക്കുക. തുടർന്ന്, പ്രാർത്ഥനയിലെ അതിസ്വാഭാവികവും നിഗൂഢവുമായ അനുഭവങ്ങളുടെ ആവശ്യമില്ലാതെതന്നെ അപ്രകാരം ചെയ്യാൻ അവിടുത്തെ കൃപ നിങ്ങളെ പ്രാപ്തരാക്കുമെന്ന് വിശ്വസിക്കുക. എന്നാൽ ജാഗ്രത പാലിക്കുക! വളരെ ചുരുക്കം പേർക്കേ ഇത് ലഭിക്കുന്നുള്ളൂ. അതിനാൽ ഭൂമിയിലെ നിങ്ങളുടെ ജീവിതാവസാനംവരെ, എല്ലാ ദിവസവും, എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും, സ്വയം പൂർണമായി മരിക്കുന്നതിൽ യാതൊരു മടിയും പാടില്ല. ഈ പാതയിൽ ഒരാൾ നേരിടുന്ന ഏറ്റവും വലിയ തടസ്സങ്ങൾ “സ്വയംസ്നേഹം, ആത്മാഭിമാനം, ചെറിയ കാര്യങ്ങളിൽപ്പോലും മറ്റുള്ളവരെക്കുറിച്ച് അവിവേകപൂർവം വിധിക്കുന്നത്, നമ്മെത്തന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നത്ര നമ്മുടെ അയൽക്കാരനെ സ്നേഹിക്കാതിരിക്കുന്നതിലെ ഉപവിയുടെ കുറവ്” എന്നിവയാണ്. ഈ ആത്മീയ അപൂർണതകളെ നിങ്ങൾക്കു ജയിക്കാനായാൽ, നിങ്ങളുടെ ഇച്ഛ ദൈവഹിതത്തോട് അനുരൂപമാകുന്നതോടെ ആ മാരകപ്രഹരം ഏൽപ്പിക്കപ്പെട്ടുകഴിഞ്ഞിരിക്കും.

വിചിന്തനം: ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടത് എന്താണ്? ദൈവത്തിന്റെ ആശ്വാസദായകമായ സാന്നിധ്യം അനുഭവിക്കുന്നതോ, അതോ ദൈവഹിതത്തോട് പൂർണമായി അനുരൂപപ്പെടുന്നതോ? തീർച്ചയായും രണ്ടാമത്തേതാണ്. നമ്മുടെ ഇച്ഛ ദൈവഹിതത്തോട് പൂർണമായി അനുരൂപപ്പെടുന്നതിലാണ് പൂർണത അടങ്ങിയിരിക്കുന്നത്. ഇത് സ്വയം പൂർണമായി മരിക്കുന്നതാണ്.

പ്രാർത്ഥനയിൽ നിഗൂഢമായ ആശ്വാസങ്ങൾ നിങ്ങൾക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടിട്ടില്ലെങ്കിൽ, മറ്റൊരു മാർഗത്തിലൂടെ ദൈവൈക്യം കൈവരിക്കാനുള്ള ക്ഷണമായി അതിനെ കാണുക. നിങ്ങളുടെ ഇച്ഛയും ഇഷ്ടങ്ങളും സ്വാർഥതാത്പര്യങ്ങളും പൂർണമായി മരിക്കുന്നതിനെ ഏതെല്ലാം വിധങ്ങളിൽ നിങ്ങൾക്ക് സ്വമനസ്സാലെ സ്വീകരിക്കാൻ കഴിയും? ദൈവം നിങ്ങളിൽനിന്ന് കൂടുതലായി എന്താണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്? ദൈവൈക്യത്തിന് ഈ പരിത്യാഗം അനിവാര്യമാണെന്ന് അറിയുക. നിങ്ങളുടെ പ്രാർത്ഥനാജീവിതത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെ നിഗൂഢമായ പ്രവർത്തനം അനുഭവിച്ചറിയുന്നില്ലെങ്കിലും, ഈ ഐക്യം എപ്പോഴും അന്വേഷിക്കുക.

എനിക്ക് ആശ്വാസമേകുന്ന കർത്താവേ, അങ്ങയുടെ സാന്നിധ്യം എനിക്ക് അനുഭവപ്പെടുന്നുണ്ടെങ്കിലും ഇല്ലെങ്കിലും, ആശ്വാസവും രൂപാന്തരവും നൽകുന്ന ഐക്യപ്രാർത്ഥനയുടെ ദാനം എനിക്ക് ലഭിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും ഇല്ലെങ്കിലും, എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഞാൻ അങ്ങയെയും അങ്ങയുടെ പരിപൂർണമായ ഹിതത്തെയും തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു. പ്രാർത്ഥനയിൽ ഓരോ നിഗൂഢകൃപയും ലഭിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹത്തിൽനിന്ന് എന്നെ മോചിപ്പിക്കണമേ. പകരം, എന്റെ ഇച്ഛ അങ്ങയുടെ ഹിതത്തോട് പൂർണമായി അനുരൂപപ്പെടേണ്ടതിന്, സ്വയം പൂർണമായി മരിക്കാൻ എനിക്കാവശ്യമായ ശക്തി നൽകണമേ.

എന്നിൽ വസിക്കുന്ന അതിപരിശുദ്ധ ത്രിത്വമേ, ഞാൻ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കുന്നു, ഞാൻ അങ്ങയിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു, എന്റെ ജീവിതം ഞാൻ അങ്ങയ്ക്കു സമർപ്പിക്കുന്നു.

പാഠം അൻപത്തിയഞ്ച്: ആത്മീയജീവിതത്തിലെ അമിതമായ സ്വയംനിരീക്ഷണം

ഐക്യപ്രാർത്ഥന നിങ്ങൾക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടോ ഇല്ലയോ എന്നതിനെക്കുറിച്ച് നിങ്ങൾ അമിതമായി ഉത്കണ്ഠപ്പെടുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, ഈ പാഠം നിങ്ങൾക്കുള്ളതാണ്.

തങ്ങൾ ഏതു തരത്തിലുള്ള പ്രാർത്ഥനയാണ് അനുഷ്ഠിക്കുന്നതെന്ന് അറിയാൻ ആളുകൾ വളരെയധികം ഉത്കണ്ഠപ്പെടുന്നതും, തങ്ങൾക്ക് അനുഭവപ്പെടുന്ന നേരിയ ആർദ്രതയും ഭക്തിയുംപോലും നഷ്ടപ്പെട്ടുപോകുമോ എന്നു ഭയന്ന് മുഖം മറയ്ക്കുകയും അനങ്ങാനോ ചിന്തിക്കാനോ ഭയപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നതും ഞാൻ കാണുമ്പോൾ, ദൈവവുമായുള്ള ഐക്യം എങ്ങനെ കൈവരിക്കാമെന്നതിനെക്കുറിച്ച് അവർ എത്ര കുറച്ചുമാത്രമേ മനസ്സിലാക്കിയിട്ടുള്ളൂ എന്ന് എനിക്കു ബോധ്യപ്പെടുന്നു. കാരണം, ഇത്തരം കാര്യങ്ങളിലാണ് ആ ഐക്യം അടങ്ങിയിരിക്കുന്നതെന്ന് അവർ കരുതുന്നു (V.III #11).

അഞ്ചാമത്തെ വാസസ്ഥാനങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ ഭാഗത്തിലെ ആദ്യത്തെ രണ്ട് അധ്യായങ്ങളിൽ ഏറിയ പങ്കും ഐക്യപ്രാർത്ഥനയുടെ രൂപാന്തരപ്പെടുത്തുന്ന ശക്തി വിവരിക്കാനാണ് വിശുദ്ധ ത്രേസ്യ ചെലവഴിച്ചതെങ്കിലും, പതിവായി പ്രാർത്ഥിക്കുന്ന ചിലരിലുള്ള ഒരു പ്രവണതയാണ് ഇപ്പോൾ വിശുദ്ധ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നത്. പ്രാർത്ഥനയുടെ വിവിധ തലങ്ങളെക്കുറിച്ചും ചിലപ്പോൾ അവയോടൊപ്പമുണ്ടാകുന്ന നിഗൂഢാനുഭവങ്ങളെക്കുറിച്ചും മനസ്സിലാക്കുമ്പോൾ, ചിലർ ഈ യഥാർഥ ഐക്യത്തിന്റെ ഫലത്തെക്കാൾ സ്വന്തം അനുഭവത്തിന് കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം നൽകുകയും അതിൽ അമിതമായി മുഴുകിപ്പോകുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നാൽ ആ ഐക്യത്തിന്റെ ഫലം മാത്രമായിരിക്കണം ശ്രദ്ധാകേന്ദ്രം.

ദൈവൈക്യപ്രാർത്ഥനയുടെ വരം ലഭിക്കുകയും അതോടൊപ്പം യഥാർഥ ആത്മീയ ആശ്വാസങ്ങൾ ഉണ്ടാവുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ ആത്മാവ് ആനന്ദിക്കണം. ദൈവം തന്നെ ആത്മാവിന്റെ ഉള്ളറയിലെ നിലവറയിലേക്കു കൊണ്ടുപോയി അവിടെ സ്വയം വെളിപ്പെടുത്തി എന്ന ഉറപ്പ് അതിൽ നിലനിൽക്കുന്നു. എന്തൊരു ആനന്ദം! എന്നാൽ പ്രാർഥിക്കാനും ധ്യാനത്തിൽ ലയിക്കാനും ശ്രമിക്കുമ്പോൾ, ഒരു നിഗൂഢ ആത്മീയ അനുഭവം തനിക്കുണ്ടാകുന്നുണ്ടോ ഇല്ലയോ എന്നതിലാണ് നിങ്ങളുടെ ശ്രദ്ധ കൂടുതലെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ യഥാർഥത്തിൽ പ്രാർഥിക്കുന്നതേയില്ല. അങ്ങനെയെങ്കിൽ, ആദ്യത്തെ മൂന്ന് വാസസ്ഥാനങ്ങളിലെ പാഠങ്ങളിലേക്കു മടങ്ങാനും ദൈവം നിങ്ങളുടെ ആത്മാവിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നതുവരെ—അങ്ങനെ ചെയ്യാൻ അവിടുന്ന് തിരുമനസ്സാകുന്നെങ്കിൽ—അവിടെ തുടരാനുമുള്ള സമയമായിരിക്കാം ഇത്.

പ്രാർഥനയുടെ ഏതു തലമാണ് നിങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നത്, അല്ലെങ്കിൽ അനുഭവിക്കാത്തത് എന്നതിനെക്കുറിച്ച് അമിതമായി ഉത്കണ്ഠപ്പെടുന്നുവെന്നു തോന്നിയാൽ, ചെയ്യേണ്ട വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട മറ്റൊരു കാര്യം നിങ്ങളുടെ ശ്രദ്ധ മാറ്റുക എന്നതാണ്. നിങ്ങളുടെ പ്രാർഥനയുടെ നിലവാരത്തെക്കുറിച്ച് ആകുലപ്പെടുന്നതിനു പകരം, ദൈവതിരുമനസ്സിന് പൂർണഹൃദയത്തോടെ കീഴടങ്ങുന്നതിൽനിന്ന് ഉത്ഭവിക്കുന്ന സ്നേഹത്തിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുക. പ്രത്യേക നിഗൂഢ ആത്മീയ കൃപകൾ നൽകാതെതന്നെ തന്റെ തിരുമനസ്സിനോടുള്ള പൂർണമായ അനുരൂപതയിലേക്ക് നമ്മെ വിളിക്കാൻ ദൈവത്തിനു കഴിയുന്നതിനാൽ, കൂടുതൽ ഉറപ്പുള്ള ഈ വഴി എപ്പോഴും തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ നാം പരിശ്രമിക്കണം. സ്നേഹത്തിൽ പ്രകടമാകുന്ന യഥാർഥ പുണ്യത്തിലേക്കുള്ള വഴിയാണിത്. ദൈവത്തെ പൂർണഹൃദയത്തോടെയും അയൽക്കാരനെ നിങ്ങളെപ്പോലെയും സ്നേഹിക്കാൻ കഴിയേണ്ടതിന് പ്രാർഥിക്കുക. ഇതു ചെയ്യാൻ നിങ്ങൾക്കു കഴിയുന്നെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ ശരിയായ വഴിയിലാണ്.

വിചിന്തനം: ഇതുവരെ പഠിച്ച പാഠങ്ങൾ ഒരുതരം “സ്വന്തം ആത്മീയാവസ്ഥയിൽ മാത്രം മുഴുകിയിരിക്കലിലേക്ക്” നിങ്ങളെ നയിച്ചിട്ടുണ്ടോ? പ്രാർഥനയിൽ നിങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നതോ അനുഭവിക്കാത്തതോ ആയ കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് അമിതമായി ആകുലപ്പെടുന്നതായി തോന്നിയിട്ടുണ്ടോ? അങ്ങനെയെങ്കിൽ, നിങ്ങളുടെ പ്രാർഥനയെക്കുറിച്ചു ചിന്തിക്കുന്നതു നിർത്തി പ്രാർഥിക്കുക മാത്രം ചെയ്യുക. ദൈവത്തിൽനിന്നുള്ള ആശ്വാസങ്ങൾ അനുഭവിക്കാനല്ല നാം പ്രാർഥിക്കുന്നത്; അവിടുത്തെ തിരുമനസ്സിനോട് അനുരൂപരായിത്തീർന്നുകൊണ്ട് ദൈവത്തെ സ്നേഹിക്കാനാണ് നാം പ്രാർഥിക്കുന്നത്.

പ്രാർഥനയിലെ നിങ്ങളുടെ അനുഭവങ്ങളെക്കുറിച്ച് മനസ്സിനെ വിട്ടൊഴിയാതെ പിടികൂടുന്ന ചിന്തകളെ ബോധപൂർവം ഉപേക്ഷിക്കാൻ കുറച്ചു സമയം ചെലവഴിക്കുക. പകരം, ദൈവത്തെയും മറ്റുള്ളവരെയും സ്നേഹിക്കുന്നതിൽ നിങ്ങളുടെ ദൃഷ്ടി ഉറപ്പിക്കുക. നിങ്ങൾ ദൈവത്തെ സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ടോ? നിങ്ങൾ മറ്റുള്ളവരെ സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ടോ? ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്നതുപോലെ നിങ്ങൾ യഥാർഥത്തിൽ പ്രാർഥിക്കുന്നുണ്ടോ എന്നു വ്യക്തമാക്കാൻ ഈ രണ്ടു ചോദ്യങ്ങൾ സഹായിക്കും.

പ്രാർഥനയിൽ ചിലപ്പോഴെങ്കിലും നിങ്ങൾ സ്വയം ഒരു “നിഗൂഢ ആത്മീയ” അനുഭവം സൃഷ്ടിക്കുന്നുണ്ടോ എന്നു വിനയത്തോടെ സമ്മതിക്കേണ്ടതും പ്രധാനമാണ്. നിങ്ങൾ അങ്ങനെ ചെയ്യാറുണ്ടോ? ഈ അനുഭവങ്ങളെ അത്രയധികം ആഗ്രഹിക്കുന്നതിനാൽ, ചിലപ്പോൾ ദൈവത്തോടു സാമീപ്യമുണ്ടെന്ന ഒരു വികാരം നിങ്ങൾ സ്വയം ഉളവാക്കുന്നുണ്ടോ? അങ്ങനെയെങ്കിൽ, നിങ്ങളുടെ പ്രാർഥനാരീതി മാറ്റുന്നതു നല്ലതായിരിക്കാം. സുവിശേഷങ്ങൾ ധ്യാനിക്കുന്നതിലേക്കു മടങ്ങുക. ജപമാല ചൊല്ലുക. മനോഹരമായ ചില പ്രാർഥനകളെക്കുറിച്ചു വിചിന്തനം ചെയ്യുക. വിശ്വാസപ്രമാണത്തിലെ പ്രബോധനങ്ങളിൽ വിശ്വാസം ഏറ്റുപറയുക. നിങ്ങളുടെ ഇച്ഛ ദൈവത്തിനു സമർപ്പിക്കുക. പ്രാർഥനയിൽ എന്ത് അനുഭവപ്പെടുന്നു എന്നതിനെക്കുറിച്ച് ആകുലപ്പെടേണ്ട: പ്രാർഥിക്കുകയും ദൈവത്തെ പൂർണഹൃദയത്തോടെ സ്നേഹിക്കുകയും മാത്രം ചെയ്യുക. ബാക്കിയുള്ളത് അവിടുന്ന് നോക്കിക്കൊള്ളും. ആത്മീയ വരൾച്ച അനുഭവപ്പെടുമ്പോഴും പ്രാർഥിക്കുക; അവിടുത്തെ കൂടുതൽ സ്നേഹിക്കാൻ പരിശ്രമിക്കുകയും ചെയ്യുക.

മധുരനാഥാ, അങ്ങ് എന്നിൽനിന്ന് ഒരു കാര്യമാണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. എന്റെ ഇച്ഛ അങ്ങയുടെ തിരുമനസ്സിനോട് പൂർണമായി അനുരൂപമാകണമെന്ന് അങ്ങ് ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഇതുതന്നെ എന്റെ ഏറ്റവും ആഴമായ ആഗ്രഹമാക്കാൻ എനിക്കും കഴിയണമേ എന്നു ഞാൻ പ്രാർഥിക്കുന്നു. കർത്താവേ, എന്റെ പ്രാർഥന വരണ്ടതും നിഷ്ഫലവുമായി തോന്നുമ്പോൾ ഞാൻ അങ്ങേക്കു നന്ദി പറയുന്നു. അത് സമൃദ്ധവും ആശ്വാസദായകവുമാകുമ്പോൾ ഞാൻ അങ്ങേക്കു നന്ദി പറയുന്നു. അങ്ങയുടെ സാന്നിധ്യം എനിക്കു വെളിപ്പെടുന്നതു കാണുമ്പോൾ ഞാൻ അങ്ങേക്കു നന്ദി പറയുന്നു. അങ്ങ് മറഞ്ഞിരിക്കുന്നതായി തോന്നുമ്പോൾ ഞാൻ അങ്ങേക്കു നന്ദി പറയുന്നു. എല്ലാറ്റിലും ഞാൻ അങ്ങേക്കു നന്ദി പറയുകയും അങ്ങയെ മാത്രം അന്വേഷിക്കാൻ എനിക്കു കഴിയണമേ എന്നു പ്രാർഥിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്റെ ഇച്ഛയെ അങ്ങയുടെ തിരുമനസ്സിനോടു പൂർണമായി അനുരൂപമാക്കാൻ എന്റെ പ്രാർഥനയ്ക്കു കഴിയേണ്ടതിന്, പ്രാർഥനയിലെ വഞ്ചനാപരവും ഞാൻ സ്വയം സൃഷ്ടിക്കുന്നതുമായ എല്ലാ അനുഭവങ്ങളിൽനിന്നും എന്നെ മോചിപ്പിക്കണമേ.

എന്നിൽ വസിക്കുന്ന അതിപരിശുദ്ധ ത്രിത്വമേ, ഞാൻ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കുന്നു, ഞാൻ അങ്ങയിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു, എന്റെ ജീവിതം ഞാൻ അങ്ങയ്ക്കു സമർപ്പിക്കുന്നു.

പാഠം അൻപത്തിയാറ്: ഏറ്റവും ഉറപ്പുള്ള അടയാളം

വിശുദ്ധ ത്രേസ്യ നൽകുന്ന താഴെപ്പറയുന്ന പാഠം ഒന്നിലധികം തവണ ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ, പഠിക്കുകയും പ്രാവർത്തികമാക്കുകയും ചെയ്യേണ്ട അനിവാര്യമായ ഒരു പാഠമായാണ് വിശുദ്ധ ഇതിനെ കാണുന്നത്.

നാം ദൈവത്തെ സ്നേഹിക്കുന്നുവെന്നു കരുതാൻ ശക്തമായ കാരണങ്ങൾ ഉണ്ടായേക്കാമെങ്കിലും, നാം അവിടുത്തെ സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന് നമുക്ക് അറിയാനാവില്ല; എന്നാൽ നാം അയൽക്കാരനെ സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ടോ ഇല്ലയോ എന്ന കാര്യത്തിൽ യാതൊരു സംശയവും ഉണ്ടാകാനിടയില്ല (V.III #8).

നിങ്ങൾ യഥാർഥത്തിൽ ദൈവത്തെ സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ടോ? വിശുദ്ധ ത്രേസ്യയുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ, ആ ചോദ്യത്തെ മാത്രം പരിഗണിച്ചുകൊണ്ട് നമുക്ക് അതിന്റെ ഉത്തരം അറിയാനാവില്ല. അയൽക്കാരനോടുള്ള നമ്മുടെ സ്നേഹം അളന്നുനോക്കുന്നതിലൂടെ മാത്രമേ അത് അറിയാൻ കഴിയൂ. നാം അയൽക്കാരനെ സ്നേഹിക്കുന്നെങ്കിൽ, ദൈവത്തെയും സ്നേഹിക്കുന്നു എന്നു നമുക്ക് ഉറപ്പിക്കാം; കാരണം അയൽക്കാരനോടുള്ള സ്നേഹം ദൈവത്തോടുള്ള നമ്മുടെ സ്നേഹത്തിൽനിന്നാണ് ഒഴുകിവരുന്നത്. മാത്രമല്ല, ദൈവത്തെ കൂടുതൽ സ്നേഹിക്കാൻ നാം ആഗ്രഹിക്കുന്നെങ്കിൽ, അയൽക്കാരനെ കൂടുതൽ സ്നേഹിക്കാൻ നാം പരിശ്രമിക്കണം.

നിങ്ങൾ എങ്ങനെയാണ് അയൽക്കാരനെ സ്നേഹിക്കുന്നത്? ശുദ്ധവും വിശുദ്ധവുമായ രീതിയിൽ ഇതു ചെയ്യാനുള്ള ഒരു മാർഗം നമ്മുടെ ഇച്ഛയെ അയൽക്കാരന്റെ ഇച്ഛയോട് അനുരൂപമാക്കുക എന്നതാണ്. തീർച്ചയായും, അയൽക്കാരന്റെ ഇച്ഛ പാപകരമായ എന്തിലേക്കെങ്കിലും ചായുന്നെങ്കിൽ, നാം ഒരിക്കലും അതിനെ പിന്തുടരരുത്. എന്നാൽ പാപം ഉൾപ്പെടാത്ത കാര്യങ്ങളിൽ ഇതു ചെയ്യാൻ കഴിയുന്ന എണ്ണമറ്റ മറ്റു വഴികളുണ്ട്.

ഉദാഹരണത്തിന്, വാരാന്ത്യത്തിൽ നിങ്ങളുടെ ജീവിതപങ്കാളി ഒരു കാര്യം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, നിങ്ങൾ മറ്റൊന്നും ആഗ്രഹിക്കുന്നു എന്നു കരുതുക. നിങ്ങളുടെ ജീവിതപങ്കാളി ഇഷ്ടപ്പെടുന്നതു ചെയ്യാൻ ഉടൻതന്നെ തീരുമാനിക്കുന്നത് സ്നേഹത്തിന്റെ ആഴമേറിയ ഒരു പ്രവൃത്തിയാണ്. ഇത് സ്വന്തം ഇഷ്ടത്തിന് മരിക്കലും നിസ്വാർത്ഥതയുടെ ഒരു പ്രവൃത്തിയുമാണ്. ഇങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ, തീർച്ചയായും, നിങ്ങളുടെ പതിതമായ മനുഷ്യസ്വഭാവം എതിർത്തുനിൽക്കും. ഉള്ളിലെ ആ എതിർപ്പ് നിങ്ങൾ തിരിച്ചറിയുന്നുവെങ്കിൽ സന്തോഷിക്കുക; കാരണം, നിങ്ങളിൽ മരിക്കേണ്ടതായ എന്തോ ഒന്ന് നിങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയിരിക്കുന്നു. സ്വേച്ഛ മരിക്കണം. വ്യക്തവും പ്രായോഗികവുമായ ഒരു പ്രവൃത്തിയിലൂടെ നിങ്ങൾ അതിന് “മരണപ്രഹരം” ഏൽപ്പിക്കണം.

ആത്മീയ മാധുര്യം അനുഭവപ്പെടുന്നതുകൊണ്ടല്ല വിശുദ്ധി തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നത്. മുൻപുള്ള വാസസ്ഥലങ്ങളിൽ പ്രാർഥനയോടൊപ്പം ആ മാധുര്യം പലപ്പോഴും ഉണ്ടായേക്കാമെങ്കിലും, അത് ഒരാളുടെ വിശുദ്ധിയുടെ അടയാളമാകുന്നില്ല. എന്നാൽ നിസ്വാർത്ഥതയും ത്യാഗവും മറ്റുള്ളവരുടെ ഇഷ്ടത്തോട് നിങ്ങളുടെ ഇഷ്ടത്തെ അനുരൂപമാക്കുന്നതും പുണ്യത്തിന്റെ വളരെ ശക്തമായ അടയാളങ്ങളാണ്. കാരണം, അയൽക്കാരനെ സ്നേഹിച്ചുകൊണ്ട് ദൈവത്തെ സ്നേഹിക്കാൻ ഒരാൾ ബോധപൂർവം തീരുമാനിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇവിടെയും നിങ്ങളുടെ പതിതമായ മനുഷ്യസ്വഭാവം ഇതിനെതിരെ എതിർത്തുനിൽക്കുമെന്നത് ഉറപ്പാണ്. ആ എതിർപ്പിനെ ചെറുത്തുനിൽക്കുകയും സ്വന്തം ഇഷ്ടത്തിന് മരിക്കുകയും ചെയ്യുക.

വിചിന്തനം: നിങ്ങൾ ദൈവത്തെ സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ടോ? ആ ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം കണ്ടെത്താനുള്ള ഏറ്റവും നല്ല മാർഗം, ചുറ്റുമുള്ളവരെ നിങ്ങൾ സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ടോ എന്നു പരിശോധിക്കുകയാണ്—വികാരാധിഷ്ഠിതവും ആത്മതൃപ്തി നൽകുന്നതുമായ ഒരു സ്നേഹത്തോടെയല്ല, മറിച്ച് നിസ്വാർത്ഥവും ത്യാഗപൂർണവുമായ സ്നേഹത്തോടെ.

നിങ്ങളുടെ ഇഷ്ടത്തെ ചുറ്റുമുള്ളവരുടെ ഇഷ്ടത്തോട് അനുരൂപമാക്കാൻ നിങ്ങൾ തയ്യാറാണോ? സ്വന്തം ഇഷ്ടത്തേക്കാൾ അവരുടെ ഇഷ്ടം തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ നിങ്ങൾ തയ്യാറാണോ? അങ്ങനെയെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ അവരെ മാത്രമല്ല, ദൈവത്തെയും സ്നേഹിക്കുന്നു എന്നതിന്റെ വ്യക്തമായ സൂചനയാണിത്.

മറ്റുള്ളവരുമായുള്ള, പ്രത്യേകിച്ച് കുടുംബാംഗങ്ങളുമായും അടുത്ത സുഹൃത്തുക്കളുമായുമുള്ള നിങ്ങളുടെ ഇടപെടലുകൾ പരിശോധിക്കാൻ സമയം ചെലവഴിക്കുക. അവരെ എങ്ങനെ കൂടുതൽ സ്നേഹിക്കാം എന്നതിനുപകരം, അവർ എന്തു ചെയ്യണമെന്നാണ് നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് എന്നതിനെക്കുറിച്ചാണ് നിങ്ങൾ പതിവായി ചിന്തിക്കുന്നതെങ്കിൽ, ഈ തിരിച്ചറിവ് ഗൗരവമായി എടുക്കുക. സ്വന്തം ഇഷ്ടം സാധിച്ചെടുക്കലല്ല ഒരിക്കലും സ്നേഹം. നാം ആഗ്രഹിക്കുന്നതിനനുസരിച്ച് പെരുമാറാൻ ഒരാളെ നിർബന്ധിക്കുന്നതുമല്ല അത്. സ്നേഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും ഉന്നതവും നിർമലവുമായ രൂപങ്ങൾ എപ്പോഴും മറ്റുള്ളവരെ കേന്ദ്രീകരിച്ചുള്ളവയാണ്. നാം സ്വന്തം ഇഷ്ടങ്ങൾക്ക് പൂർണമായി മരിക്കുകയും മറ്റുള്ളവർക്കുവേണ്ടി ജീവിച്ചുകൊണ്ട് ദൈവത്തിനുവേണ്ടി ജീവിക്കുകയും വേണം. ഇതാണ് വിശുദ്ധമായ സ്നേഹം.

ഇത്തരത്തിലുള്ള നിസ്വാർത്ഥ സ്നേഹത്തിനെതിരെ നിങ്ങളുടെ പതിതമായ മനുഷ്യസ്വഭാവം എതിർത്തുനിൽക്കുന്നതായി നിങ്ങൾ കാണുന്നുണ്ടോ? അത് പൂർണമായി ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുകയും ദൈവഹിതത്തോട് അനുരൂപപ്പെടുകയും ചെയ്തിട്ടില്ലെങ്കിൽ, അത് എതിർത്തുനിൽക്കും. നിങ്ങൾ അങ്ങനെ എതിർക്കുകയും “അപ്പോൾ എന്റെ കാര്യമോ?” എന്നു ചിന്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുവെങ്കിൽ, നിങ്ങളിൽ മരിക്കേണ്ടതായ എന്തോ ഒന്ന് നിങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയിരിക്കുന്നു. ഈ അഞ്ചാം വാസസ്ഥലങ്ങളിൽ കൂടുതൽ ഉറച്ചുനിൽക്കാൻ കഴിയേണ്ടതിന്, ഈ സ്വാർത്ഥതാത്പര്യത്തിന് ആ “മരണപ്രഹരം” ഏൽപ്പിക്കാൻ പരിശ്രമിക്കുക.

എന്റെ സ്നേഹനാഥാ, നിർമലമായ സ്നേഹത്തിന് ഏറ്റവും ഉയർന്ന അളവിലുള്ള സ്വാർത്ഥതയും ത്യാഗവും ആവശ്യമാണ്. എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും ഞാൻ എനിക്കുതന്നെ പൂർണമായി മരിക്കണമെന്ന് അത് ആവശ്യപ്പെടുന്നു. ദയവായി എന്റെ സ്നേഹം വർധിപ്പിക്കുകയും സ്വാർത്ഥസ്നേഹത്തിന്റെ എല്ലാ രൂപങ്ങളിൽനിന്നും എന്നെ സ്വതന്ത്രനാക്കുകയും ചെയ്യണമേ. എന്റെ സ്നേഹം നിർമലവും വിശുദ്ധവും ആയിരിക്കട്ടെ; അങ്ങയുടെ സ്നേഹത്തിന്റെ അനുകരണവും അതിലുള്ള പങ്കുചേരലുമായിരിക്കട്ടെ. പ്രിയനാഥാ, അങ്ങ് സ്വന്തം ജീവൻ സ്വമനസ്സാലെ നൽകി. എല്ലാ അനീതിയും അങ്ങ് ഏറ്റെടുത്തു. സ്നേഹം നൽകുന്നതിനുമുമ്പ് മറ്റുള്ളവരിൽനിന്ന് അങ്ങ് സ്നേഹം ആവശ്യപ്പെട്ടില്ല. എന്റെ സ്നേഹത്തെ അങ്ങയുടെ സ്നേഹത്തോട് അനുരൂപമാക്കാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ.

എന്നിൽ വസിക്കുന്ന അതിപരിശുദ്ധ ത്രിത്വമേ, ഞാൻ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കുന്നു, ഞാൻ അങ്ങയിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു, എന്റെ ജീവിതം ഞാൻ അങ്ങയ്ക്കു സമർപ്പിക്കുന്നു.

പാഠം അൻപത്തിയേഴ്: പ്രണയബന്ധം ആരംഭിക്കുന്നു

അഞ്ചാം വാസസ്ഥലങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള അവസാന അധ്യായത്തിൽ, ഐക്യപ്രാർഥനയെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ വെളിച്ചം നൽകാൻ വിശുദ്ധ ത്രേസ്യാ വീണ്ടും അതിലേക്കു മടങ്ങിവരുന്നു. വിവാഹനിശ്ചയത്തിനുള്ള ഒരുക്കമായി നടക്കുന്ന അവസാന പ്രണയസമാഗമം എന്ന് പലരും മനസ്സിലാക്കുന്ന ഒരു ചിത്രമാണ് ഇവിടെ വിശുദ്ധ ഉപയോഗിക്കുന്നത്. അവസാനത്തേതും ഗഹനവുമായ ഈ കൂടിക്കാഴ്ചയിൽ, ആത്മീയ വിവാഹത്തിലേക്കു പ്രവേശിക്കാൻ ആത്മാവിനെ ക്ഷണിച്ചുകൊണ്ട് ദൈവം അതിനോട് വിവാഹാഭ്യർഥന നടത്തുന്നതുപോലെയാണ്.

ഐക്യപ്രാർഥനയെ ഒരു സന്ദർശനത്തോട് നമുക്ക് ഉപമിക്കാം; കാരണം, അത് വളരെ കുറച്ചുനേരം മാത്രമേ നീണ്ടുനിൽക്കുന്നുള്ളൂ. ഇനി ആലോചിച്ച് തീരുമാനിക്കേണ്ട പ്രശ്നമൊന്നുമില്ല; മറിച്ച്, താൻ വിവാഹനിശ്ചയം ചെയ്തിരിക്കുന്നത് എങ്ങനെയുള്ള ഒരു മണവാളനുമായിട്ടാണെന്ന് ആത്മാവ് നിഗൂഢമായ ഒരു വിധത്തിൽ കാണുന്നു (V.IV #2).

ദൈവവുമായുള്ള ബന്ധത്തിന്റെ ഈ ഘട്ടത്തിൽ, ആത്മാവ് ദൈവവുമായുള്ള വിവാഹത്തിനായി സ്വയം പ്രതിജ്ഞാബദ്ധമായിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. വിവാഹനിശ്ചയം ഇപ്പോൾ നടന്നതേയുള്ളൂ. മണവാളനെ അറിയുന്നതിനായി അവിടുത്തോടു നടത്തുന്ന അസാധാരണമാംവിധം തീവ്രമായ ഒരു കൂടിക്കാഴ്ചപോലെയാണ് ഐക്യപ്രാർഥന. ഭാവിയിലെ ആത്മീയ ജീവിതപങ്കാളിയുമായുള്ള ഈ കൂടിക്കാഴ്ച വളരെ ഹ്രസ്വമായ ഒരു നിമിഷം മാത്രമേ നീണ്ടുനിൽക്കൂവെന്ന് വിശുദ്ധ പറയുന്നു. എന്നാൽ, ആത്മാവിന് സ്വന്തം പരിശ്രമത്തിലൂടെ വർഷങ്ങൾകൊണ്ട് ലഭിക്കാവുന്നതിലും അധികമായ കാര്യങ്ങൾ ആ നിമിഷത്തിൽ അതിനു പകർന്നുനൽകപ്പെടുന്നു. പ്രിയതമൻ “നിഗൂഢമായ ഒരു വിധത്തിൽ” ആത്മാവിന് തന്നെത്തന്നെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. ഈ ആത്മീയ കൂടിക്കാഴ്ച അതിന്റെ ഹൃദയത്തെ സ്നേഹാഗ്നിയാൽ ജ്വലിപ്പിക്കുകയും വരാനിരിക്കുന്ന വിവാഹത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രതീക്ഷകൊണ്ട് അതിനെ നിറയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഇത് തികച്ചും ആത്മീയമായ ഒരു കൂടിക്കാഴ്ചയായതിനാൽ, ഭൗമിക വിവാഹത്തിനായി ഒരുങ്ങുന്ന രണ്ടു കമിതാക്കളുടെ ഏതൊരു മാനുഷിക അനുഭവത്തെയും ഇത് ഏറെ അതിവർത്തിക്കുന്നുവെന്ന് വിശുദ്ധ ത്രേസ്യാ തുടർന്നു വിശദീകരിക്കുന്നു. ഈ രഹസ്യസമാഗമത്തിൽ ലഭിക്കുന്ന ദൈവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവ്, പ്രിയതമനു തന്നെത്തന്നെ സമർപ്പിക്കാനുള്ള തീരുമാനം നിസ്സംശയം ശരിയായ തീരുമാനമാണെന്ന് ആത്മാവിനെ ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്നു. ഇത്രയും വലിയ അനുഗ്രഹങ്ങൾ ആത്മാവിന് ലഭിച്ചിരിക്കുന്നതിനാലും പ്രിയതമനെക്കുറിച്ചുള്ള ഇത്തരമൊരു രഹസ്യജ്ഞാനം അതിനു നൽകപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതിനാലും, ഈ ഘട്ടത്തിൽ അത് ദൈവത്തിൽനിന്ന് അകന്നുപോയാൽ അതിനുണ്ടാകുന്ന നഷ്ടം വിവരണാതീതമാംവിധം വിനാശകരമായിരിക്കും. അതിനു തൊട്ടുമുമ്പ് ലഭിച്ച ആത്മീയ അനുഗ്രഹങ്ങൾക്കും സ്നേഹത്തിന്റെ പകർന്നുനൽകലുകൾക്കും തുല്യമായിരിക്കും അതിന്റെ നഷ്ടം.

വിചിന്തനം: ദൈവം ഒരു ആത്മാവിനോട് “രഹസ്യമായ രീതിയിൽ” ആശയവിനിമയം നടത്തുന്നു എന്ന ആശയത്തെക്കുറിച്ച് ധ്യാനിക്കാൻ ശ്രമിക്കുക. അതിന്റെ അർത്ഥമെന്താണ്? അത് “രഹസ്യമായതിനാൽ,” അനുഭവിക്കാതെ അതിനെ അറിയാൻ ഒരു മാർഗവുമില്ല. നമ്മുടെ കർത്താവുമായി പങ്കിടാൻ ഓരോ വ്യക്തിയും വ്യക്തിപരമായി ക്ഷണിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ബന്ധത്തിന്റെ ആഴവും അതുല്യതയുമാണ് ഇത് വെളിപ്പെടുത്തുന്നത്. പരിശുദ്ധ ത്രിത്വം നിങ്ങളുമായി പങ്കിടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഈ രഹസ്യസമാഗമത്തെയും ആശയവിനിമയത്തെയും കുറിച്ച് ധ്യാനിക്കുക.

ദൈവവുമായുള്ള ഐക്യം മാനുഷിക ദാമ്പത്യത്തിന്റെ ഏതൊരു അനുഭവത്തിനും അതീതമാണെങ്കിലും, ഈ വാസസ്ഥാനങ്ങളിൽ എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നതെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ നമ്മെ സഹായിക്കുന്നതിനായി വിശുദ്ധ തെരേസ വിവാഹനിശ്ചയത്തിന്റെയും വിവാഹത്തിന്റെയും പ്രതീകങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്നു. മാനുഷിക വിവാഹം വളരെ വലിയൊരു തീരുമാനമാണ്—ഒരുപക്ഷേ ജീവിതത്തിൽ ഒരാൾ എടുക്കുന്ന ഏറ്റവും വലിയ തീരുമാനം. അതുപോലെ, ദൈവവുമായി വിവാഹനിശ്ചയബന്ധത്തിലേക്കു പ്രവേശിക്കാനുള്ള തീരുമാനം ജീവിതത്തിൽ നാം എടുക്കുന്ന മറ്റേതൊരു തീരുമാനത്തെക്കാളും എത്രയോ മഹത്തരവും പ്രധാനപ്പെട്ടതുമാണ്. അങ്ങനെയൊരു സമർപ്പണത്തിന് നിങ്ങൾ തയ്യാറാണോ?

പരിശുദ്ധ ത്രിത്വവുമായി വിവാഹനിശ്ചയബന്ധത്തിലേക്കു പ്രവേശിക്കുന്നതിലൂടെ, ദൈവത്തോടൊപ്പം ഏറെ സമയം ചെലവഴിക്കാൻ നിങ്ങൾ സ്വയം സമർപ്പിക്കുകയാണ്. ദൈവത്തെ കൂടുതൽ അറിയാനും, പരിശുദ്ധ ത്രിത്വത്തിലെ ഓരോ ദൈവികവ്യക്തിയുമായും അതീവ അടുപ്പത്തിലാകാനും, അവരോടൊപ്പം ജീവിക്കാൻ പഠിക്കാനും, അവരോടുള്ള സ്നേഹത്തിൽ വളരാനും നിങ്ങൾ വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു. ഇതു ചെയ്യാൻ നിങ്ങൾ തയ്യാറാണോ? ഇത്രയും ആഴമുള്ള ഒരു സമർപ്പണത്തിന് നിങ്ങളുടെ ഭാഗത്തുനിന്ന് എന്തെങ്കിലും മടിയുണ്ടോ?

ദൈവത്തിന്റെ ഭാഗത്തുനിന്ന് യാതൊരു മടിയുമില്ല. നിങ്ങളുമായി ഒന്നാകാനും ദൈവിക ഐക്യത്തിന്റെ പൂർണ്ണതയിലേക്കു പ്രവേശിക്കാൻ നിങ്ങളെ ക്ഷണിക്കാനും ദൈവം അതിയായി ആഗ്രഹിക്കുന്നു. പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ദൈവം നിങ്ങളോടു പുലർത്തുന്ന ഈ അചഞ്ചലമായ പ്രതിബദ്ധത അറിയുന്നത്, ത്രിയേകദൈവത്തിന് എല്ലാം സമർപ്പിക്കാനുള്ള നിങ്ങളുടെ തീരുമാനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഏതൊരു ആശങ്കയും ലഘൂകരിക്കാൻ സഹായിക്കേണ്ടതാണ്.

പരിശുദ്ധ ത്രിത്വമേ, എന്റെ ജീവിതത്തെ എന്നേക്കുമായി മാറ്റിമറിക്കുന്നത്ര ആഴമേറിയതും ഗഹനവും എന്നെ മുഴുവനായി കീഴടക്കുന്നതുമായ ഒരു ഐക്യത്തിലേക്കു പ്രവേശിക്കാൻ അങ്ങ് എന്നെ ക്ഷണിച്ചിരിക്കുന്നു. എനിക്കുള്ള ദാനമായി അങ്ങയെത്തന്നെ വാഗ്ദാനം ചെയ്യുകയും ഒന്നും മാറ്റിവയ്ക്കാതെ അങ്ങയെത്തന്നെ എനിക്കു നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു. പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ദൈവം സ്വയം താഴ്ത്തി എനിക്ക് ഇത്രയധികം നൽകാൻ മാത്രം ഞാൻ ആരാണ്? എന്റെ ദൈവമേ, ഞാൻ അങ്ങയോട് “അതെ” എന്നു പറയുന്നു; അങ്ങയുമായുള്ള പൂർണ്ണമായ കൂട്ടായ്മയിലേക്കു പ്രവേശിക്കാനുള്ള അങ്ങയുടെ ക്ഷണം ഞാൻ സ്വീകരിക്കുന്നു.

എന്നിൽ വസിക്കുന്ന അതിപരിശുദ്ധ ത്രിത്വമേ, ഞാൻ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കുന്നു, ഞാൻ അങ്ങയിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു, എന്റെ ജീവിതം ഞാൻ അങ്ങയ്ക്കു സമർപ്പിക്കുന്നു.

പാഠം അൻപത്തിയെട്ട്:  പിശാചിന്റെ അവസാന ആക്രമണം

താൻ ആരുമായാണ് വിവാഹനിശ്ചയബന്ധത്തിലായിരിക്കുന്നതെന്ന് ആത്മാവ് ഇപ്പോൾ ആഴത്തിൽ അറിഞ്ഞിരിക്കുന്നതിനാൽ, ദൈവികവിവാഹത്തിലെ ആത്മീയ ഐക്യം തടയാൻ പിശാച് അവസാനമായി ഉഗ്രമായ ഒരു ആക്രമണം നടത്തുന്നു. കാരണം, ഇത് തന്റെ അവസാന ശ്രമമാണെന്ന് പിശാചിന് അറിയാം.

…എന്നാൽ ദുഷ്ടൻ തന്റെ അതിസൂക്ഷ്മമായ കൗശലവുമായി വന്ന്, നന്മയുടെ മറവിൽ നിസ്സാരമായ ഏതെങ്കിലും കാര്യത്തിൽ ആത്മാവിനെ വഴിതെറ്റിക്കുകയും ചെറിയ വീഴ്ചകൾ വരുത്താൻ ഇടയാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; അവ നിരുപദ്രവകരമാണെന്ന് അവൻ അതിനെ വിശ്വസിപ്പിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ, പിശാച് തന്റെ ഇരയുടെ സ്വാർത്ഥസ്നേഹത്തെ വളർത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ക്രമേണ വിവേചനശക്തി മങ്ങുകയും ഇച്ഛാശക്തി ദുർബലമാകുകയും ചെയ്യുന്നു. ഒടുവിൽ, ദൈവഹിതവുമായുള്ള ഐക്യത്തിൽനിന്ന് ആത്മാവിനെ അൽപ്പാൽപ്പമായി പിൻവലിക്കുന്നതിൽ അവൻ വിജയിക്കുകയും, സ്വന്തം ഇഷ്ടത്തെ പിന്തുടരാൻ അതിനെ പ്രേരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു (V.IV #6).

ഈ ഘട്ടത്തിൽ, മാരകപാപം ചെയ്യാൻ ആത്മാവിനെ സമ്മതിപ്പിക്കാനുള്ള യാതൊരു സാധ്യതയും തനിക്കില്ലെന്ന് പിശാചിന് അറിയാം. അതിനാൽ, നന്മയുടെ മറവിൽ സൂക്ഷ്മമായ കൗശലങ്ങളിലൂടെ അവൻ ആത്മാവിനെതിരെ ഉഗ്രമായ യുദ്ധം നടത്തുന്നു. ഈ ആത്മാവ് ഇനിയും മുന്നേറിയാൽ, ദൈവത്തിനുവേണ്ടി പറഞ്ഞറിയിക്കാനാവാത്തത്ര നന്മ ചെയ്യുമെന്നും, അതിനെ തടയാൻ തനിക്കു കഴിയാതാകുമെന്നും പിശാചിന് അറിയാം. ഇത് പിശാചിനെ അടിമുടി ഭയപ്പെടുത്തുന്നു. അതുകൊണ്ട് ആത്മീയവിവാഹം നടക്കുന്നതും പൂർണ്ണതയിലെത്തുന്നതും തടയാൻ അവൻ തന്നാൽ കഴിയുന്നതെല്ലാം ചെയ്യുന്നു.

ഒരു ചെറിയ തിന്മപ്രവൃത്തി നല്ലതാണെന്നും, വേഷംമാറിയെത്തുന്ന ആ പാപം തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതിലൂടെ തനിക്കു പ്രയോജനം ലഭിക്കുമെന്നും ആത്മാവിനെ വഞ്ചിച്ചു വിശ്വസിപ്പിക്കുക എന്നതു മാത്രമാണ് പിശാചിന് ശേഷിക്കുന്ന അവസാന അവസരം. അതിൽ പിശാച് വിജയിച്ചാൽ, അത്തരത്തിലുള്ള കൂടുതൽ തീരുമാനങ്ങളെടുക്കാൻ അവൻ ആത്മാവിനെ തുടർന്നും പ്രേരിപ്പിക്കും; അങ്ങനെ ഓരോ ചെറിയ ചുവടായി അതിനെ വീഴ്ചയിലേക്കുള്ള പാതയിലൂടെ നയിക്കും. ഇച്ഛാശക്തിയെ ദുർബലമാക്കുന്നതിലും ബുദ്ധിയെ മങ്ങിക്കുന്നതിലും വിജയിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ, വിവാഹനിശ്ചയബന്ധം അവസാനിപ്പിക്കാനും ദൈവകൃപയിൽനിന്നുള്ള പതനത്തിന് ഇടയാക്കാനും അവൻ ആക്രമിക്കുന്നു.

വിചിന്തനം: ദൈവഹിതത്തിന് വിരുദ്ധമായ യാതൊന്നും മനഃപൂർവം ചെയ്യാതിരിക്കത്തക്കവിധം നിങ്ങൾ ദൈവത്തെ അത്ര ആഴമായി സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ടോ? അഞ്ചാമത്തെ വാസസ്ഥാനത്തിലുള്ളവർ അങ്ങനെ സ്നേഹിക്കുന്നു. ശിക്ഷയെ ഭയപ്പെടുന്നതുകൊണ്ടല്ല അവർ പാപം ഒഴിവാക്കുന്നത്. മറിച്ച്, ദൈവത്തോടുള്ള അവരുടെ സ്നേഹം അത്ര ആഴമുള്ളതായതിനാൽ, ദൈവത്തെ വേദനിപ്പിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുന്നതുപോലും അവരെ ദുഃഖിപ്പിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ടാണ് അവർ പാപം ഒഴിവാക്കുന്നത്. നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം ആത്മാവിലേക്കു നോക്കുമ്പോൾ, ഇതാണോ നിങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നത്?

ദൈവത്തോടുള്ള നിങ്ങളുടെ സ്നേഹം ഇത്രയും ആഴമുള്ള നിലയിലെത്തിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, ജാഗ്രത കൈവിടരുത്. അത്തരം സ്നേഹത്തെ പിശാച് അത്യന്തം ഭയപ്പെടുന്നുവെന്നും, നിങ്ങളെ വീഴ്ത്താനുള്ള തന്റെ ശ്രമങ്ങൾ അനേകമടങ്ങ് വർധിപ്പിക്കുമെന്നും അറിയുക. പിശാചിന്റെ വിദ്വേഷം എന്ന ഈ യാഥാർഥ്യത്തെക്കുറിച്ച് ധ്യാനിക്കുക. അനാരോഗ്യകരമായ ഭയം നിമിത്തം അങ്ങനെ ചെയ്യരുത്; കാരണം, ദൈവഹിതത്തിനെതിരെ പിശാച് അശക്തനാണ്. എന്നാൽ, നിങ്ങൾ ഇനിയും പൂർണ്ണരായിട്ടില്ലാത്തതിനാൽ ഇപ്പോഴും വഞ്ചിക്കപ്പെടാൻ സാധ്യതയുണ്ടെന്ന് സ്വയം ഓർമിപ്പിക്കാനായി അങ്ങനെ ചെയ്യുക. വിനയത്തിലേക്കു നയിക്കുന്ന ഈ സത്യം നിങ്ങൾക്കു മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയുമോ?

നന്മ ചെയ്യുകയാണെന്ന വ്യാജേന തിന്മ ചെയ്യാൻ ദുഷ്ടൻ നിങ്ങളെ ഏതെങ്കിലും വിധത്തിൽ കബളിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടോ എന്ന് ചിന്തിക്കാൻ സമയം ചെലവഴിക്കുക. ഈ തന്ത്രങ്ങൾ തിരിച്ചറിയാൻ ആഴമായ തുറന്ന മനസ്സും എളിമയും ആവശ്യമാണ്. നിങ്ങളുടെ പ്രവൃത്തികൾ പരിശോധിക്കാനും, അവന്റെ സൂക്ഷ്മമായ നുണകൾ ചെറിയ കാര്യങ്ങളിൽപ്പോലും നിങ്ങൾ വിശ്വസിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അത് സമ്മതിക്കാനും നിങ്ങൾ തയ്യാറാണോ? ഇതിനായി മനസ്സ് തുറക്കുക. ജ്വലിച്ചുയർന്ന് നിങ്ങളെ മുഴുവനായി പൊതിയുന്ന അത്രമേൽ വലിയ സ്നേഹത്തോടെ നിങ്ങളെ സ്നേഹിക്കുന്ന ദൈവം ഈ സൂക്ഷ്മമായ നുണകൾ തിരിച്ചറിയാൻ നിങ്ങളെ സഹായിക്കുമെന്ന് വിശ്വസിക്കുക—നിങ്ങൾ അവിടുത്തെ അനുവദിക്കുന്നുവെങ്കിൽ.

പൂർണ്ണസ്നേഹത്തിന്റെ നാഥാ, എന്നോടുള്ള അങ്ങയുടെ സ്നേഹം ഒരിക്കലും ചഞ്ചലമാകുകയില്ല; എന്നാൽ അങ്ങയോടുള്ള എന്റെ സ്നേഹം ചിലപ്പോഴെങ്കിലും വഴിതെറ്റിപ്പോയേക്കാം. പ്രിയനാഥാ, ഞാൻ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ട്; ആഴമായ സ്നേഹത്തോടെ ഞാൻ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കുന്നു. മരിക്കുന്ന നാൾവരെ ഒരിക്കലും അങ്ങയെ വേദനിപ്പിക്കാതിരിക്കാൻ ഞാൻ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു. നന്മ ചെയ്യുന്നുവെന്ന വ്യാജേന അങ്ങയെ വേദനിപ്പിക്കുന്നതിലേക്ക് എന്നെ നയിച്ചുകൊണ്ട്, ദുഷ്ടൻ സൂക്ഷ്മമായ തന്ത്രങ്ങളിലൂടെ എന്നെ ഏതെങ്കിലും വിധത്തിൽ വഞ്ചിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ അത് തിരിച്ചറിയാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. പ്രിയനാഥാ, എന്റെ എല്ലാ പ്രവൃത്തികളെയും അങ്ങ് കാണുന്നതുപോലെ കാണാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. അങ്ങനെ, ഞാൻ വഴിതെറ്റുമ്പോഴെല്ലാം അങ്ങയിലേക്കു മടങ്ങിവരാൻ എനിക്കു കഴിയുമാറാകട്ടെ.

എന്നിൽ വസിക്കുന്ന അതിപരിശുദ്ധ ത്രിത്വമേ, ഞാൻ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കുന്നു, ഞാൻ അങ്ങയിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു, എന്റെ ജീവിതം ഞാൻ അങ്ങയ്ക്ക് സമർപ്പിക്കുന്നു.

ഉള്ളടക്കം