രണ്ടാം വാസസ്ഥലങ്ങൾ

പ്രാർത്ഥനയിൽ സൗമ്യതയോടെ സ്ഥിരത പുലർത്തുക

പാഠം പതിനാല്: രണ്ടാമത്തെ വാസസ്ഥലങ്ങളിലേക്കുള്ള പ്രവേശനം

പ്രാർത്ഥനാജീവിതത്തിന്റെയും മാനസാന്തരത്തിന്റെയും ആരംഭഘട്ടത്തിലുള്ള തന്റെ സഹോദരിമാരെ ഈ യാത്രയിൽ സ്ഥിരതയോടെ മുന്നേറാൻ വിശുദ്ധ അമ്മത്രേസ്യ ഈ അധ്യായത്തിൽ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നു. മാനസിക പ്രാർത്ഥന അഭ്യസിക്കാനും സദ്ഗുണത്തിൽ വളരാനും അവരെ പ്രേരിപ്പിച്ചുകൊണ്ടാണ് വിശുദ്ധ ഇത് ചെയ്യുന്നത്.

പ്രാർത്ഥന അഭ്യസിക്കാൻ തുടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞവരും ആദ്യത്തെ മന്ദിരങ്ങളിൽ [വാസസ്ഥലങ്ങളിൽ] തന്നെ തുടരാതിരിക്കേണ്ടതിന്റെ പ്രാധാന്യം മനസ്സിലാക്കിയവരുമായ ആളുകളെക്കുറിച്ചാണ് ഈ അധ്യായം. എന്നാൽ പലപ്പോഴും ആ മന്ദിരങ്ങൾ [വാസസ്ഥലങ്ങൾ] വിട്ടുപോകാനുള്ള ഉറച്ച തീരുമാനം അവർക്ക് ഇനിയും ഉണ്ടായിട്ടില്ല; പാപസാഹചര്യങ്ങൾ ഒഴിവാക്കാനും അവർ തയ്യാറാകുന്നില്ല. ഇത് വളരെ അപകടകരമായ ഒരു അവസ്ഥയാണ് (II.I #2).

രണ്ടാം വാസസ്ഥലങ്ങളിലുള്ളവർ നേരിടുന്ന ഏറ്റവും വലിയ പ്രതിബന്ധങ്ങളിൽ രണ്ടെണ്ണം പ്രാർത്ഥനയിൽനിന്ന് അകലുന്നതും വീണ്ടും പാപത്തിൽ വീഴുന്നതുമാണ്. മാനസിക പ്രാർത്ഥനയുടെ അഭ്യാസത്തിലൂടെ സദ്ഗുണം ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നതിലാണ് ഇവയ്ക്കുള്ള പരിഹാരം.

അധരങ്ങൾകൊണ്ടു മാത്രമല്ല, മനസ്സുകൊണ്ടും ദൈവവുമായി സംവദിക്കുന്നതിനെയാണ് മാനസിക പ്രാർത്ഥന എന്നു പറയുന്നത്. മനസ്സ് മറ്റെവിടെയോ ആയിരിക്കുമ്പോഴും ഒരാൾക്ക് അധരങ്ങൾകൊണ്ട് പ്രാർത്ഥനകൾ ചൊല്ലാൻ കഴിയും. വിശുദ്ധ അമ്മത്രേസ്യയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഇത് പ്രാർത്ഥനയല്ല. പരമ്പരാഗതമായ ഒരു പ്രാർത്ഥന ചൊല്ലുമ്പോൾ പറയുന്ന ഓരോ കാര്യത്തിലും ശ്രദ്ധ ചെലുത്തുന്നത് മാനസിക പ്രാർത്ഥനയുടെ ഒരു രൂപമാണ്. പലർക്കും ഇത് ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ തോന്നുന്നതിനെക്കാൾ പ്രയാസകരമാണ്. ഉദാഹരണത്തിന്, “സ്വർഗ്ഗസ്ഥനായ ഞങ്ങളുടെ പിതാവേ” എന്ന പ്രാർത്ഥന ചൊല്ലുമ്പോൾ, ആഴമായ നിയോഗമോ നാം പറയുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള അവബോധമോ കൂടാതെ പലപ്പോഴും നാം വാക്കുകൾ ഉച്ചരിക്കുക മാത്രമാണ് ചെയ്യുന്നത്. ഓരോ വാക്കും ചൊല്ലുമ്പോൾ അതിനെക്കുറിച്ച് ധ്യാനിച്ചുകൊണ്ട് സാവധാനം പ്രാർത്ഥിക്കുക എന്നതാണ് ഇതിനുള്ള ഒരു പരിഹാരം.

മാനസിക പ്രാർത്ഥനയുടെ മറ്റൊരു രൂപമാണ് ധ്യാനം. വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥത്തിലെ ഒരു ഭാഗമോ ദൈവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു വിശ്വാസപ്രബോധനമോ പോലെ, നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തിലെ ഏതെങ്കിലും സത്യത്തെക്കുറിച്ച് ആഴത്തിൽ ചിന്തിക്കുന്ന അഭ്യാസമാണ് ധ്യാനം. ധ്യാനിക്കുമ്പോൾ ഒരാൾ ഈ സത്യത്തെ ബോധപൂർവം മനസ്സിൽ കൊണ്ടുവരുകയും വിവിധ കാഴ്ചപ്പാടുകളിൽനിന്നും വിവിധ രീതികളിലും അതിനെക്കുറിച്ച് വീണ്ടും വീണ്ടും ചിന്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ചിലപ്പോൾ ഈ ധ്യാനത്തിൽ ഭാവന കൂടുതൽ സജീവമാകുന്നു; മറ്റു ചിലപ്പോൾ പ്രധാനമായും മനുഷ്യന്റെ യുക്തിയാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്. പ്രാർത്ഥനയുടെ വിവിധ രീതികളെക്കുറിച്ചുള്ള കൂടുതൽ വിശദമായ വിവരണത്തിന് ഈ പുസ്തകത്തിന്റെ ആമുഖം കാണുക.[1]

ഒരാൾ മാനസിക പ്രാർത്ഥന അഭ്യസിക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ ഇച്ഛാശക്തി ബലപ്പെടുകയും സദ്ഗുണത്തിനായുള്ള ആഗ്രഹം വളരാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നു. താൻ മുമ്പ് ചെയ്ത പാപങ്ങളുടെ ഭോഷത്തം അയാൾ തിരിച്ചറിയാനും അവയെ അതിജീവിക്കാനും തുടങ്ങുന്നു. എന്നാൽ ഇതൊരു പോരാട്ടമാണ്. ഈ അധ്യായത്തിന്റെ വലിയൊരു ഭാഗം ആ പോരാട്ടത്തിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുകയും പഴയ ജീവിതരീതിയിലേക്ക് പിന്തിരിയാതെ സ്ഥിരതയോടെ മുന്നേറാൻ ആത്മാവിനെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും.

വിചിന്തനം: നിങ്ങളുടെ പ്രാർത്ഥനാജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് വിവരിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടാൽ നിങ്ങൾ എന്തു പറയും? ഓരോ ദിവസവും ഓരോ ആഴ്ചയും നിങ്ങൾ എങ്ങനെയാണ് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നത്? നിങ്ങൾ എത്ര പതിവായി പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു എന്നു ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട് തുടങ്ങുക. പ്രാർത്ഥനയ്ക്കുവേണ്ടി മാത്രമായി നിങ്ങൾ ദിവസവും സമയം നീക്കിവെക്കുന്നുണ്ടോ? ഇല്ലെങ്കിൽ, വിശുദ്ധിയുടെ ഈ രണ്ടാം തലത്തിലേക്കു പ്രവേശിച്ചുതുടങ്ങാൻ നിങ്ങൾ സ്വീകരിക്കേണ്ട അനിവാര്യമായ ഒരു ചുവടുവയ്പാണിത്.

നിങ്ങൾ ദിവസവും പ്രാർത്ഥനയ്ക്കായി സമയം ചെലവഴിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, ആ പ്രാർത്ഥനയ്ക്ക് എത്ര ആഴമുണ്ട്? യഥാർഥ അർഥത്തിൽ പ്രാർത്ഥിക്കാൻ, പ്രാർത്ഥനകൾ വാചികമായി ചൊല്ലുന്നതു മാത്രം പോരാ. പ്രാർത്ഥനകൾ ചൊല്ലുമ്പോൾ നിങ്ങൾ പറയുന്ന കാര്യങ്ങളെല്ലാം ശ്രദ്ധാപൂർവം പരിചിന്തനം ചെയ്യുന്നുണ്ടോ? ആ പ്രാർത്ഥനകളെക്കുറിച്ചോ വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥഭാഗങ്ങളെക്കുറിച്ചോ നമ്മുടെ വിശ്വാസപ്രബോധനങ്ങളെക്കുറിച്ചോ ധ്യാനിക്കാനും നിങ്ങൾ സമയം ചെലവഴിക്കുന്നുണ്ടോ?

ദിവസവും പ്രാർത്ഥിക്കാനും ആ പ്രാർത്ഥന യഥാർഥ പ്രാർത്ഥനയാക്കാനും ദൃഢനിശ്ചയം ചെയ്യുക. മുമ്പ് നിങ്ങളുടെ പ്രാർത്ഥനാജീവിതം പരിമിതമായിരുന്നെങ്കിൽ നിരുത്സാഹപ്പെടരുത്. പകരം, ഈ തിരിച്ചറിവിനായി നന്ദിയുള്ളവരായിരിക്കുക. ദിവസവും യഥാർഥമായി പ്രാർത്ഥിക്കുന്ന ശീലം വളർത്തിയെടുക്കാൻ ഉറച്ച തീരുമാനമെടുക്കുന്നതിനായി ഈ തിരിച്ചറിവ് പ്രയോജനപ്പെടുത്തുക.

എന്റെ സ്നേഹനാഥാ, യഥാർഥ പ്രാർത്ഥനയുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് അങ്ങ് എന്നെ വിളിച്ചിരിക്കുന്നു. അങ്ങ് ആഗ്രഹിക്കുന്ന രീതിയിൽ പ്രാർത്ഥനാഭ്യാസത്തോട് വിശ്വസ്തത പുലർത്തുന്നതിൽ ഞാൻ പരാജയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും അടിസ്ഥാനപരമായ ഈ കാര്യത്തിനായി ദിവസവും സമയം നീക്കിവെക്കാനുള്ള എന്റെ ദൃഢനിശ്ചയം ശക്തിപ്പെടുത്താൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. പ്രിയനാഥാ, പൂർണഹൃദയത്തോടെ അങ്ങയെ അറിയാനും സ്നേഹിക്കാനും കഴിയേണ്ടതിന് എന്നെ പ്രാർത്ഥിക്കാൻ പഠിപ്പിക്കണമേ.

എന്നിൽ വസിക്കുന്ന അതിപരിശുദ്ധ ത്രിത്വമേ, ഞാൻ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കുന്നു, അങ്ങയിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു, എന്റെ ജീവിതം അങ്ങേക്കു സമർപ്പിക്കുന്നു.

പാഠം പതിനഞ്ച്: കർത്താവ് സംസാരിക്കുന്നത് കേൾക്കുക

പ്രാർത്ഥനയിലൂടെ ദൈവം സംസാരിക്കുന്നത് കേൾക്കാൻ കഴിയുന്നതാണ് രണ്ടാം വാസസ്ഥലങ്ങളിലുള്ള ഒരാൾ അനുഭവിക്കുന്ന ഏറ്റവും വലിയ ആശ്വാസങ്ങളിലൊന്ന്. എന്നാൽ ദൈവത്തിന്റെ സൗമ്യമായ സ്വരത്തോട് പൂർണമായി പ്രത്യുത്തരിക്കാൻ കഴിയാത്തത് അയാൾക്ക് വലിയ വ്യഥയുണ്ടാക്കുന്നു.

നാം അവിടുത്തെ ആഗ്രഹിക്കുകയും അവിടുത്തെ സാമീപ്യം തേടുകയും ചെയ്യണമെന്ന് നമ്മുടെ ഈ നാഥൻ അത്രയധികം അഭിലഷിക്കുന്നു. അതിനാൽ അവിടുത്തെ അടുത്തേക്കു വരാൻ അവിടുന്ന് നമ്മെ ഇടവിടാതെ, വീണ്ടും വീണ്ടും വിളിക്കുന്നു. അവിടുത്തെ ഈ സ്വരം അത്ര മധുരമുള്ളതാകയാൽ, അവിടുത്തെ കൽപ്പന ഉടൻ അനുസരിക്കാൻ കഴിയാത്തതിൽ പാവപ്പെട്ട ആത്മാവ് ദുഃഖത്താൽ നീറിപ്പോകുന്നു. അങ്ങനെ, ഞാൻ പറയുന്നതുപോലെ, അവിടുത്തെ സ്വരം കേൾക്കാൻ കഴിയാതിരുന്നെങ്കിൽ അനുഭവിക്കുമായിരുന്നതിനെക്കാൾ കൂടുതൽ അത് വേദന അനുഭവിക്കുന്നു (II.I #4).

ഈ വാസസ്ഥലങ്ങളിലുള്ള വ്യക്തി തുടർച്ചയായി പാപത്തിൽ വീഴുകയും പിന്നീട് പ്രാർഥനയിലൂടെ ആ പാപത്തിൽനിന്ന് വീണ്ടും എഴുന്നേൽക്കുകയും ചെയ്യും. മുമ്പത്തേതിലും കൂടുതൽ ആത്മീയവേദന ഉളവാക്കുന്ന വേദനാജനകമായ ഒരു പോരാട്ടമാണിത്. ഇനിയും എത്ര ദൂരം യാത്ര ചെയ്യാനുണ്ടെന്ന് കണ്ടുതുടങ്ങുകയും സ്വന്തം ബലഹീനതയും പാപവും നിമിത്തം നിരുത്സാഹപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഈ വേദന അനുഭവപ്പെടുന്നത്. ചില വിധങ്ങളിൽ, ആദ്യ വാസസ്ഥലങ്ങളിൽ ജീവിതം കൂടുതൽ എളുപ്പമായിരുന്നു; കാരണം, സ്വന്തം അനേകം പാപങ്ങളെക്കുറിച്ച് ആ വ്യക്തിക്ക് അന്ന് അത്ര അറിവുണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്നാൽ രണ്ടാമത്തെ വാസസ്ഥലങ്ങളിൽ അനുഭവിക്കുന്ന വേദന നല്ലതാണ്; കാരണം, മുന്നോട്ടുപോകാനും മാറ്റം വരുത്താനും അതു പ്രചോദനമാകുന്നു. ദൈവസ്നേഹത്താൽ ഹൃദയം എത്രയധികം ജ്വലിക്കുന്നുവോ, അത്രയധികം ആന്തരികമായ ആത്മീയവേദന അനുഭവിക്കാൻ തനിക്കു കഴിയുന്നു എന്ന വിരോധാഭാസം ഈ വ്യക്തി മനസ്സിലാക്കിത്തുടങ്ങുന്നു. ഇതും നല്ലതാണ്; കാരണം, ഒരാത്മാവ് ആഴമായി സ്നേഹിക്കാൻ പ്രാപ്തമാകുമ്പോൾ, ആ സ്നേഹത്തിൽ വീഴ്ച വരുത്തുമ്പോഴുള്ള കൂടുതൽ വലിയ വേദനയ്ക്കും അത് സ്വയം തുറന്നുകൊടുക്കുന്നു.

ഈ ഘട്ടത്തിൽ ഇതെല്ലാം സാധ്യമാകുന്നത്, ആദ്യമായി ആ വ്യക്തി തന്നോടു സംസാരിക്കുന്ന ദൈവത്തെ ശ്രവിച്ചുതുടങ്ങുന്നതിനാലാണ്. വിശുദ്ധലിഖിതങ്ങൾ ധ്യാനിക്കുന്നതിലൂടെ ആ വ്യക്തി ദൈവഹിതം മനസ്സിലാക്കിത്തുടങ്ങുന്നു. യേശുവിന്റെ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചു വിചിന്തനം ചെയ്യുന്നതിലൂടെ അവിടുത്തെ അനുകരിക്കാൻ പ്രചോദനം ലഭിക്കുന്നു. പരമ്പരാഗതമായ വിവിധ പ്രാർഥനകൾ പ്രാർഥനാചൈതന്യത്തോടെ ഉരുവിടുന്നതിലൂടെ, അവയിൽ പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ ഹൃദയത്തിൽ ഉൾക്കൊള്ളാൻ തുടങ്ങുന്നു. ആത്മീയവായനയിലൂടെയും പ്രസംഗങ്ങൾ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കുന്നതിലൂടെയും മറ്റ് ആത്മീയാനുഷ്ഠാനങ്ങളിലൂടെയും ദൈവസ്വരം കൂടുതൽ കൂടുതൽ വ്യക്തമാകുന്നു. ഈ വഴികളിലൂടെ ദൈവം സംസാരിക്കുകയും ആ വ്യക്തി ശ്രവിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

വിചിന്തനം: പ്രാർഥനാപൂർവമായ ധ്യാനത്തിൽ ഏർപ്പെടുമ്പോൾ ദൈവം നിങ്ങളോട് എന്താണു സംസാരിക്കുന്നത്? നിങ്ങൾ എന്താണു “കേൾക്കുന്നത്?” ദൈവം വിവിധ രീതികളിൽ സംസാരിക്കുന്നു; അവിടുത്തെ സ്വരം തിരിച്ചറിയാൻ നാം പഠിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച ഒരു പ്രത്യേക പ്രാർഥന ചൊല്ലുകയും അതിന്റെ അർഥം ധ്യാനിക്കുകയും ചെയ്തപ്പോൾ, ആ പ്രാർഥനയുടെ ഏതെങ്കിലും ഒരു വശത്തോടു നിങ്ങൾക്ക് പ്രത്യേകമായ ആകർഷണം തോന്നിയോ? അങ്ങനെയെങ്കിൽ, അത് നിങ്ങളോടു സംസാരിക്കുന്ന ദൈവമായിരിക്കാം. ദിവസത്തെ കാര്യങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുമ്പോഴും, പ്രാർഥനയിൽ മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞ ഏതെങ്കിലും ദൃശ്യത്തിലേക്ക് നിങ്ങളുടെ മനസ്സ് വീണ്ടും വീണ്ടും മടങ്ങിപ്പോകുന്നുണ്ടോ? അങ്ങനെയെങ്കിൽ, അത് അവിടുത്തെ ഹിതം നിങ്ങൾക്കു വെളിപ്പെടുത്തുന്ന ദൈവസ്വരമായിരിക്കാം. ഒരു പ്രസംഗമോ ആത്മീയഗ്രന്ഥമോ മറ്റേതെങ്കിലും ഭക്താനുഷ്ഠാനമോ നിങ്ങളുടെ ശ്രദ്ധ ആകർഷിച്ചിട്ടുണ്ടോ? അങ്ങനെയെങ്കിൽ, ആ വിശുദ്ധമായ അനുഷ്ഠാനങ്ങളിൽ തുടർന്നും ഏർപ്പെടുക.

പ്രാർഥനാപൂർവം ധ്യാനിച്ചശേഷം, ആ പ്രാർഥനയിൽ നിങ്ങളുടെ മനസ്സിനെ ഏറ്റവും ആഴത്തിൽ സ്പർശിച്ചത് എന്താണെന്ന് ചിന്തിക്കാൻ സമയം ചെലവഴിക്കുക. പിന്നീട് ആ ധ്യാനത്തിലേക്കു വീണ്ടും മടങ്ങിവരുക. നല്ലൊരു ഭക്ഷണമോ അവധിക്കാലമോ ആസ്വദിക്കുന്നതുപോലെ അതിന്റെ മാധുര്യം നുകരുക.

നിങ്ങളുടെ പാപത്തെക്കുറിച്ചും ചിന്തിക്കുക. പ്രാർഥിക്കുമ്പോൾ ഒരു പ്രത്യേക പാപം മനസ്സിലേക്കു വരുകയും അതിനെക്കുറിച്ച് ലജ്ജ തോന്നുകയും ചെയ്യുന്നെങ്കിൽ, നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ ഇപ്പോൾ നിങ്ങൾ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കണമെന്ന് ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്നത് ഒരുപക്ഷേ അതുതന്നെയായിരിക്കാമെന്ന് മനസ്സിലാക്കുക. അതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്തയിൽ മുഴുകിക്കിടക്കരുത്; അതിനെക്കുറിച്ച് ബോധ്യമുള്ളവരായിരിക്കുക, അതിനെ അതിജീവിക്കാനുള്ള കൃപയ്ക്കായി പ്രാർഥിക്കുക, ആ കൃപയോടു സഹകരിക്കാൻ ഉറച്ച തീരുമാനമെടുക്കുക, മുന്നോട്ടുപോകുക. വീണ്ടും ആ പാപത്തിൽ വീണാൽ, പിന്മാറരുത്, നിരുത്സാഹപ്പെടുകയുമരുത്. പ്രാർഥന തുടരുക, ദൈവസ്വരം ശ്രവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുക. നിങ്ങളുടെ ഭാഗം നിർവഹിക്കുകയും ഒരിക്കലും പിന്മാറാതിരിക്കുകയും ചെയ്താൽ, നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിലെ ഓരോ പാപത്തെയും അതിജീവിക്കാൻ നിങ്ങളെ സഹായിക്കാൻ അവിടുത്തേക്കു കഴിയുമെന്നും അവിടുന്ന് അങ്ങനെ ചെയ്യുമെന്നും വിശ്വസിക്കുക.

അത്യന്തം ക്ഷമാശീലനായ യേശുവേ, രാവും പകലും അങ്ങ് എന്നോടു സംസാരിക്കുന്നു; എന്നിട്ടും എത്രയോ തവണ ഞാൻ അങ്ങയെ ശ്രവിക്കുന്നതിൽ പരാജയപ്പെടുന്നു. അങ്ങയുടെ സൗമ്യവും വ്യക്തവുമായ സ്വരം എനിക്കു പരിചിതമാകേണ്ടതിന് എന്റെ വിശ്വാസത്തിന്റെ കാതുകൾ തുറക്കണമേ. അങ്ങയെ ശ്രവിക്കാനും, അങ്ങ് പറയുന്നതെല്ലാം ചെയ്യാനുള്ള സന്തോഷപൂർണവും ഉറച്ചതുമായ തീരുമാനത്തോടെ പ്രത്യുത്തരിക്കാനും എന്നെ സഹായിക്കണമേ.

എന്നിൽ വസിക്കുന്ന അതിപരിശുദ്ധ ത്രിത്വമേ, ഞാൻ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കുന്നു, ഞാൻ അങ്ങയിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു, എന്റെ ജീവിതം ഞാൻ അങ്ങയ്ക്കു സമർപ്പിക്കുന്നു.

പാഠം പതിനാറ്: സ്ഥിരോത്സാഹം

പ്രാർഥനയിലൂടെയോ പ്രസംഗങ്ങളിലൂടെയോ ആത്മീയവായനയിലൂടെയോ മറ്റു മാർഗങ്ങളിലൂടെയോ ദൈവം നമ്മോടു സംസാരിക്കുമ്പോൾ, അവിടുത്തെ സ്വരം കേൾക്കാനും മനസ്സിലാക്കാനും നാം തുടങ്ങുന്നതോടെ, ഉള്ളിൽ ഒരു പോരാട്ടം നടത്തേണ്ടിവരും. ചിലപ്പോൾ, മുന്നോട്ടുപോകാനുള്ള നമ്മുടെ കഴിവിനെ നാം സംശയിക്കുകയും കൂടുതൽ എളുപ്പമായിരുന്ന പഴയ ആത്മീയാവസ്ഥയിലേക്കു മടങ്ങിപ്പോകുന്നതിനെക്കുറിച്ചു ചിന്തിക്കുകയും ചെയ്യും. നാം സ്ഥിരോത്സാഹത്തോടെ നിലകൊള്ളുകയും വിശുദ്ധിയിൽ വളരാനുള്ള ആഗ്രഹം കെടുത്താതിരിക്കുകയും ചെയ്താൽ, ദൈവം നമ്മോടു ക്ഷമ കാണിക്കും.

…കാരണം, മഹിമയാർന്ന അവിടുന്ന് അനേകം ദിവസങ്ങൾ, വർഷങ്ങൾപോലും, കാത്തിരിക്കാൻ തികച്ചും സന്നദ്ധനാണ്; പ്രത്യേകിച്ചും, നാം സ്ഥിരോത്സാഹത്തോടെ നിലകൊള്ളുന്നുവെന്നും നല്ല ആഗ്രഹങ്ങൾ ഉള്ളവരാണെന്നും അവിടുന്നു കാണുമ്പോൾ. ഇവിടെ ഏറ്റവും ആവശ്യമായ കാര്യം ഇതാണ്; ഇതു നമുക്കുണ്ടെങ്കിൽ, വലിയ നേട്ടങ്ങൾ കൈവരിക്കുന്നതിൽ നാം പരാജയപ്പെടുകയില്ല (II.I #6).

ആത്മീയവളർച്ചയുടെ ഈ ഘട്ടത്തിൽ സ്ഥിരോത്സാഹമാണ് നിർണായകം. ആയിരം പ്രലോഭനങ്ങൾ നമുക്കെതിരെ വന്നുചേരും. നമ്മുടെ യാത്ര ഉപേക്ഷിക്കാനുള്ള ചിന്തകൾകൊണ്ട് പിശാചുക്കൾ ക്രൂരമായി ആക്രമിക്കും. നമ്മുടെ പഴയ പാപങ്ങൾ ഓർമയിൽ വരുകയും അവയിലേക്കു മടങ്ങിപ്പോകുന്നതിനെക്കുറിച്ച് നാം ചിന്തിക്കുകയും ചെയ്യും. ദൈവത്തെ സ്നേഹിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹത്തിൽ നാം വളരുമ്പോൾ, നമുക്കു മാറ്റം ആവശ്യമാണെന്നും യാത്രയിൽ ഇനിയും എത്ര ദൂരം പോകാനുണ്ടെന്നും തിരിച്ചറിയുന്നതോടെ, പുതിയൊരു തരത്തിലുള്ള ആന്തരികവേദന നാം അനുഭവിക്കും. ഇതു സംഭവിക്കുമ്പോൾ, നാം കുറച്ചുമാത്രം സ്നേഹിച്ചിരുന്ന കാലത്തേക്കു മടങ്ങിപ്പോകാൻ പ്രലോഭിതരാകും; കാരണം, ചില വിധങ്ങളിൽ ആ ജീവിതരീതി കൂടുതൽ എളുപ്പമായിരുന്നു. ഈ ഘട്ടത്തിൽ നാം സ്ഥിരോത്സാഹത്തോടെ നിലകൊള്ളുന്നില്ലെങ്കിൽ, എല്ലാം നഷ്ടമാകും.

ഈ ഘട്ടത്തിൽ സ്ഥിരതയോടെ മുന്നേറാനുള്ള ഏറ്റവും നല്ല മാർഗം നിങ്ങളുടെ ആത്മാവിന്റെ കഴിവുകൾ ദൈവഹിതത്തിന് അനുസൃതമായി ഉപയോഗിക്കുക എന്നതാണ്. പ്രത്യേകിച്ച്, ഈ പോരാട്ടം നടത്താൻ നിങ്ങളുടെ മാനുഷികമായ യുക്തിബോധം, ഓർമ്മ, ഇച്ഛാശക്തി, ഗ്രഹണശക്തി എന്നിവ ഉപയോഗിക്കണം. നിങ്ങൾ വിളിക്കപ്പെട്ട വഴിയിൽനിന്ന് പിന്തിരിയുന്നതിന്റെ ഭോഷത്തം യുക്തിബോധത്താൽ തിരിച്ചറിയണം. വിശ്വാസം നിങ്ങളുടെ യുക്തിബോധത്തെ നയിക്കണം; നല്ല തീരുമാനങ്ങളെടുക്കാനും വ്യക്തമായി ചിന്തിക്കാനും വിശ്വാസത്തിലൂടെ പഠിച്ച കാര്യങ്ങൾ നിങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കണം. പാപത്തിന്റെ ദുഷ്ഫലങ്ങൾ ഓർത്തെടുക്കാൻ നിങ്ങളുടെ ഓർമ്മ സഹായിക്കും; ആ വേദനാജനകമായ ഓർമ്മകൾ ഭാവിയിൽ അവയിൽനിന്ന് പിന്തിരിയാൻ നിങ്ങളെ പ്രേരിപ്പിക്കണം. നിങ്ങളുടെ ഇച്ഛാശക്തിയാൽ ദിവ്യസ്നേഹനാഥനിലേക്ക് ആകർഷിക്കപ്പെടാൻ സ്വയം അനുവദിക്കുകയും എല്ലാറ്റിനുമുപരി അവിടുത്തെ തിരഞ്ഞെടുക്കുകയും വേണം. ഇങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ, ദൈവത്തെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതിലെ ജ്ഞാനം, നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അവിടുത്തെ വിശുദ്ധ ഹിതം, ശരിയായ പാത പിന്തുടരുമ്പോൾ വരാനിരിക്കുന്ന അനേകം നന്മകൾ എന്നിവ തിരിച്ചറിയാൻ നിങ്ങളുടെ ഗ്രഹണശക്തി നിങ്ങളെ പ്രാപ്തരാക്കും.

വിചിന്തനം: നിങ്ങളുടെ ആത്മീയയാത്രയിൽ ചിലപ്പോഴൊക്കെ നിങ്ങൾ നിരുത്സാഹപ്പെടാറുണ്ടോ? അങ്ങനെയെങ്കിൽ, നിങ്ങളുടെ മനസ്സ് എങ്ങോട്ടാണ് മടങ്ങിപ്പോകുന്നത്? പഴയ പാപശീലങ്ങളിലേക്കോ? അനാരോഗ്യകരമായ ഒരു ബന്ധത്തിലേക്കോ? ദൈവത്തെ കുറച്ചുമാത്രം സ്നേഹിച്ചുകൊണ്ട് ജീവിക്കാൻ കൂടുതൽ എളുപ്പമായിരുന്ന ഒരു കാലത്തിലേക്കോ? ക്ഷണികമായ സുഖങ്ങളിലേക്കും സുഖലോലുപതയിലേക്കുമോ? ഭോഷത്തവും അനാരോഗ്യകരവുമായ കാര്യങ്ങളാണിവയെന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞ് ഇവയെ തള്ളിക്കളയുക. നിങ്ങളെ കാത്തിരിക്കുന്ന മഹത്തായ ജീവിതം കണ്ടെത്തുന്നതിൽനിന്ന് നിങ്ങളെ തടയാൻ ശ്രമിക്കുന്ന അനേകം പിശാചുക്കളിൽനിന്നുള്ള പ്രലോഭനങ്ങളാണിവ.

അടുത്തകാലത്ത് ദൈവം നിങ്ങളോടു പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചു ചിന്തിക്കുക. നിങ്ങൾക്ക് ആശ്വാസവും പ്രോത്സാഹനവും സന്തോഷവും പ്രത്യാശയും അനുഭവപ്പെട്ട, പ്രചോദനമേകിയ നിമിഷങ്ങളെക്കുറിച്ചു ചിന്തിക്കുക. ഈ ചിന്തകൾ വീണ്ടും മനസ്സിലേക്കു കൊണ്ടുവരുക. നിങ്ങളുടെ ഇച്ഛാശക്തിയും ആഗ്രഹങ്ങളും അവയിൽ ഉറയ്ക്കാൻ അനുവദിക്കുക. ദൈവത്തിൽനിന്ന് പിന്തിരിയുന്നതിന്റെ ഭോഷത്തവും അവിടുത്തെ അടുക്കലേക്കുള്ള ദുഷ്കരവും ഇടുങ്ങിയതുമായ വഴി പിന്തുടരുന്നതിലെ ജ്ഞാനവും പരിശോധിക്കുക. സ്നേഹത്തിൽനിന്ന് ഉളവാകുന്ന സഹനത്തെ ഭയപ്പെടരുത്. ഈ സഹനം ത്യാഗപൂർണമായ സ്നേഹമാണ്; അത് എപ്പോഴും ജീവിതത്തിൽ ഏറെ ആഴമുള്ള സംതൃപ്തി നൽകുന്നു. ദൈവം നിങ്ങൾക്കു നൽകിയ എല്ലാ ഉപാധികളും ഉപയോഗിക്കുക. സ്ഥിരതയോടെ മുന്നേറുക, മുന്നേറുക, മുന്നേറുക. പിന്മാറരുത്, പ്രത്യാശ കൈവിടരുത്; എന്തെന്നാൽ, സഫലതയുടെ ഒരു ലോകം നിങ്ങളെ കാത്തിരിക്കുന്നു.

ജ്ഞാനിയായ എന്റെ കർത്താവേ, എനിക്ക് ഏറ്റവും നല്ലത് എന്താണെന്ന് അങ്ങേക്ക് അറിയാം; എന്റെ ജീവിതസാഫല്യത്തിലേക്കുള്ള ഉത്തമമായ പാതയും അങ്ങേക്ക് അറിയാം. അങ്ങയുടെ ജ്ഞാനം കാണാനും അങ്ങയുടെ മഹത്തായ സ്നേഹം അനുഭവിക്കാനും എന്നെ സഹായിക്കണമേ. അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ, തുടക്കത്തിൽ എത്ര ദുഷ്കരമായി തോന്നിയാലും, എല്ലാറ്റിനുമുപരി അങ്ങയെ തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ വേണ്ട മനസ്സിന്റെ വ്യക്തത എനിക്കു നൽകണമേ. എന്റെ ആത്മാവിന്റെ അഗാധതയിൽ വസിക്കുന്ന അങ്ങയുടെ അടുക്കലേക്കുള്ള യാത്രയിൽ സ്ഥിരതയോടെ മുന്നേറാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. പ്രിയ കർത്താവേ, ഞാൻ അങ്ങയെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു; ലോകത്തെയും അതിന്റെ വശീകരണങ്ങളെയും നുണകളെയും ഞാൻ പിന്നിൽ ഉപേക്ഷിക്കുന്നു.

എന്നിൽ വസിക്കുന്ന അതിപരിശുദ്ധ ത്രിത്വമേ, ഞാൻ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കുന്നു, ഞാൻ അങ്ങയിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു, എന്റെ ജീവിതം ഞാൻ അങ്ങയ്ക്കു സമർപ്പിക്കുന്നു.

പാഠം പതിനേഴ്: നരകത്തിന്റെ എല്ലാ ശക്തികളോടും പോരാടുക

നിരുത്സാഹത്തെ അതിജീവിക്കാനുള്ള ഏറ്റവും നല്ല മാർഗങ്ങളിലൊന്ന് സത്യത്തെ ആയുധമാക്കുക എന്നതാണ്. നിങ്ങൾ വിശുദ്ധിയിൽ വളരുന്നതു കാണുമ്പോൾ പിശാചുക്കൾ തങ്ങളുടെ സർവശക്തിയും ഉപയോഗിച്ച് ആക്രമിക്കുമെന്നതാണ് നിങ്ങൾ അറിഞ്ഞിരിക്കേണ്ട ഒരു സത്യം.

ഈ സമയത്ത് ആത്മാവ് തീർച്ചയായും വലിയ പരീക്ഷണങ്ങൾ അനുഭവിക്കും; പ്രത്യേകിച്ച്, കൂടുതൽ പുരോഗതി കൈവരിക്കാൻ സജ്ജമാകുന്ന വിധത്തിലാണ് അതിന്റെ സ്വഭാവവും ശീലങ്ങളുമെന്ന് പിശാച് കണ്ടാൽ: അതിനെ വീണ്ടും പിന്നോട്ടു തള്ളാൻ നരകത്തിന്റെ എല്ലാ ശക്തികളും ഒന്നിച്ചുചേരും (II.I #11).

ഇത് ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു ചിന്തയായിരിക്കാം; എന്നാൽ അങ്ങനെ ആകണമെന്നില്ല. നമ്മുടെ ലോകത്തിലുള്ള പതിതരായ പിശാചുക്കൾക്ക് സ്വാധീനിക്കാനും ചിന്തകൾ മനസ്സിലേക്കു കടത്തിവിടാനുമുള്ള സ്വാഭാവിക ശക്തികൾ ഇപ്പോഴുമുണ്ട്. സ്വർഗത്തിൽനിന്ന് പതിച്ചുപോയതിനാൽ, ദൈവത്തിൽനിന്ന് നിങ്ങളെ പിന്തിരിപ്പിക്കാനും തങ്ങളുടെ ദുരിതത്തിൽ പങ്കുചേരാൻ നിങ്ങളെ സമ്മതിപ്പിക്കാനുമാണ് അവർ ഇപ്പോൾ ആ സ്വാഭാവിക ശക്തികൾ ഉപയോഗിക്കുന്നത്.

ദുഷ്ടനിൽനിന്നും അവന്റെ സൈന്യങ്ങളിൽനിന്നുമുള്ള ഈ പ്രലോഭനങ്ങളെ ചെറുക്കാൻ അവരുടെ സ്വരങ്ങൾ തിരിച്ചറിയാൻ പഠിക്കേണ്ടത് പ്രധാനമാണ്. അവരെ കേൾക്കാനല്ല നാം അവരുടെ സ്വരങ്ങൾ തിരിച്ചറിയാൻ പഠിക്കുന്നത്; മറിച്ച്, അവർ സംസാരിക്കുന്ന നിമിഷംതന്നെ അവയെ തള്ളിക്കളയാനാണ്.

ആത്മീയവളർച്ചയുടെ ഈ ഘട്ടത്തിൽ, നിങ്ങളെ പഴയ അവസ്ഥയിലേക്കു തിരികെ തള്ളാനും നിങ്ങളുടെ ആത്മീയയാത്രയിലെ പുരോഗതി തടയാനും “നരകത്തിന്റെ എല്ലാ ശക്തികളും ഒന്നിച്ചുചേരും” എന്ന് വിശുദ്ധ അമ്മത്രേസ്യ ആവർത്തിച്ച് വളരെ വ്യക്തമായി പറയുന്നു. നിങ്ങൾ വേണ്ടത്ര നല്ലവരല്ലെന്നും വേണ്ടത്ര വിശുദ്ധിയുള്ളവരല്ലെന്നും, മുമ്പ് ആസ്വദിച്ചിരുന്ന പലതും ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടിവരുമെന്നും അവർ നിങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ തോന്നിപ്പിക്കും; നിങ്ങളെ പിന്തിരിപ്പിക്കാൻ മറ്റു ആയിരം നുണകളും അവർ പറയും. ഈ പിശാചുക്കളുടെ നിരാശയിൽനിന്ന് ഉളവായി നിങ്ങളുടെമേൽ സമ്മർദം ചെലുത്തുന്ന നുണകളുടെ ഈ സൈന്യങ്ങളെ നേരിടുമ്പോൾ, ആത്മീയയാത്രയുടെ ഈ ഭാഗം വളരെ വേദനാജനകമായേക്കാം. ഈ നുണകളെ ലളിതമായും വിവേകത്തോടെയും സൗമ്യമായും സമാധാനത്തോടെയും വിവേചിച്ചറിഞ്ഞ് തള്ളിക്കളയുക എന്നതാണ് ലക്ഷ്യം. അത്രതന്നെ.

വിചിന്തനം: നമ്മുടെ കർത്താവുമായുള്ള ബന്ധത്തിൽ പുരോഗമിക്കുമ്പോൾ, ചിലപ്പോഴൊക്കെ നിങ്ങളുടെ ഭൂതകാലത്തെയോ പാപത്തെയോ പോരാട്ടങ്ങളെയോ കുറിച്ചോ, നിരുത്സാഹപ്പെടുത്തുന്ന മറ്റു കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചോ വിട്ടൊഴിയാനാവാത്തവിധം ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതായി നിങ്ങൾക്കു തോന്നാറുണ്ടോ? അങ്ങനെയെങ്കിൽ, നിങ്ങളോട് അസൂയയുള്ള ഈ പതിതദൂതന്മാരുടെ നിരാശയിൽനിന്ന് വരുന്ന പ്രലോഭനങ്ങളായിരിക്കാനാണ് ഇവയ്ക്ക് ഏറെ സാധ്യത. എന്നാൽ ഭയപ്പെടരുത്; അവരെ അതിജീവിക്കാനുള്ള ശക്തി ദൈവം നിങ്ങൾക്കു നൽകിയിട്ടുണ്ട്. എങ്കിലും, നിങ്ങളെ പിന്തിരിപ്പിക്കാനുള്ള അവരുടെ ശ്രമങ്ങളെക്കുറിച്ച് അറിഞ്ഞിരിക്കുന്നത് സഹായകരമാണ്.

നിങ്ങൾ പോരാടുന്ന ഏതെങ്കിലും ശക്തമായ പ്രലോഭനങ്ങളെക്കുറിച്ചു ചിന്തിക്കുക. അവയെ ഓർക്കുമ്പോൾ, ദുഷ്ടൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്ന നുണകളായി അവയെ തിരിച്ചറിയുക. അവയെ ഭയപ്പെടരുത്; എന്തെന്നാൽ, യേശുപോലും പ്രലോഭിക്കപ്പെടാൻ സ്വയം അനുവദിച്ചു. എല്ലാ പ്രലോഭനങ്ങളെയും ജയിക്കാനും അവിടുത്തെ പാത പിന്തുടരാൻ നമ്മെ പ്രാപ്തരാക്കാനുമാണ് അവിടുന്ന് അങ്ങനെ ചെയ്തത്.

നിങ്ങൾ നേരിടുന്ന പ്രലോഭനങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ വേദന ഉളവാക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അത് നല്ലതാണെന്ന് അറിയുക. നിങ്ങൾ ചെയ്യുന്ന നന്മയും നിങ്ങൾ കൈവരിക്കുന്ന പുരോഗതിയും പിശാച് കാണുന്നു എന്നതിന്റെ അടയാളമാണത്. പാപം ഉപേക്ഷിച്ചും കൂടുതൽ പ്രാർഥിച്ചും പുണ്യത്തിൽ വളർന്നും ദൈവത്തോട് കൂടുതൽ അടുക്കാൻ ദൃഢനിശ്ചയമെടുത്തുകൊണ്ട് അവന്റെ ശ്രമങ്ങളെ പരാജയപ്പെടുത്തുക.

സകല ശക്തിയുടെയും നാഥാ, പ്രലോഭനത്തെത്തന്നെ കീഴടക്കാനും അങ്ങയുടെ ദിവ്യശക്തിയിൽ പങ്കുചേരാൻ എന്നെ പ്രാപ്തനാക്കാനും അങ്ങയുടെ മനുഷ്യജീവിതത്തിൽ അങ്ങ് അനേകം പ്രലോഭനങ്ങൾ സഹിച്ചു. കൂടുതൽ ഭക്തിയോടെ അങ്ങയെ അനുഗമിക്കാൻ ഞാൻ ദൃഢനിശ്ചയമെടുക്കുമ്പോൾ, എല്ലാ പ്രതിബന്ധങ്ങളെയും പ്രലോഭനങ്ങളെയും അതിജീവിക്കാൻ എനിക്കാവശ്യമായ കൃപയ്ക്കായി ഞാൻ പ്രാർഥിക്കുന്നു. നരകശക്തികൾ പലവിധത്തിൽ എന്നെ ആക്രമിക്കുമ്പോൾ, എനിക്കുവേണ്ടി അങ്ങ് യുദ്ധം ജയിക്കേണ്ടതിന്, സമാധാനത്തോടും വിശ്വാസത്തോടുംകൂടെ ഞാൻ അങ്ങയിലേക്കു തിരിയട്ടെ.

എന്നിൽ വസിക്കുന്ന അതിപരിശുദ്ധ ത്രിത്വമേ, ഞാൻ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കുന്നു, ഞാൻ അങ്ങയിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു, എന്റെ ജീവിതം ഞാൻ അങ്ങയ്ക്കു സമർപ്പിക്കുന്നു.

പാഠം പതിനെട്ട്: ആധ്യാത്മിക സഹയാത്രികർ

തന്റെ ഉപദേശങ്ങൾക്കിടയിൽ, പ്രായോഗികമായ ഒരു നിർദേശം നൽകാനായി വിശുദ്ധ അമ്മത്രേസ അല്പനേരം നിർത്തുന്നു:

ശരിയായ വഴിയിൽ നടക്കുന്നവരുമായി സഹവസിക്കുക എന്നത് ഒരാളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം വളരെ മഹത്തായ കാര്യമാണ്: താൻ ആയിരിക്കുന്ന മുറികളിൽ കാണുന്നവരുമായി മാത്രമല്ല, കേന്ദ്രത്തോട് കൂടുതൽ അടുത്തുള്ള മുറികളിൽ പ്രവേശിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് തനിക്കറിയാവുന്നവരുമായും ഇടപഴകണം. കാരണം, അവർ അയാൾക്ക് വലിയ സഹായമായിരിക്കും; അവർ അയാളെയും തങ്ങളോടൊപ്പം കൊണ്ടുപോകത്തക്കവിധം അവരുമായി അടുത്ത ബന്ധം സ്ഥാപിക്കാൻ അയാൾക്കു കഴിയും (II.I #12).

നമ്മുടെ അസ്തിത്വത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ ആത്മീയ സൗഹൃദത്തിനായുള്ള ഒരു അഭിലാഷമുണ്ട്. സ്വർഗത്തിലേക്കുള്ള യാത്രയിൽ പരസ്പരം സഹായിച്ചുകൊണ്ട്, ദമ്പതികൾ ഏറ്റവും അടുത്ത സുഹൃത്തുക്കളായിരിക്കണം. മറ്റു കുടുംബാംഗങ്ങളും നമ്മുടെ യാത്രയിൽ ആത്മീയ പിന്തുണയാകണം.

തീർച്ചയായും, ചിലപ്പോൾ കുടുംബാംഗങ്ങൾ നമ്മുടെ യാത്രയിൽ സഹായമാകുന്നതിനെക്കാൾ തടസ്സമായിത്തീരാറുണ്ട്. അത്തരം സാഹചര്യങ്ങളിൽ, അവരോടുള്ള നമ്മുടെ സമീപനത്തിൽ സ്നേഹത്തിനും കരുണയ്ക്കുമായിരിക്കണം മുഖ്യസ്ഥാനം. എന്നിരുന്നാലും, നമ്മുടെ യാത്രയിൽ ആത്മീയ സഹയാത്രികരെ നമുക്ക് ആവശ്യമുണ്ട്. കുടുംബാംഗങ്ങൾ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ ഈ പങ്ക് നിറവേറ്റുന്നില്ലെങ്കിൽ, വഴിയിൽ നമ്മെ പിന്തുണയ്ക്കാനും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കാനും കഴിയുന്ന മറ്റുള്ളവരെ നാം അന്വേഷിക്കണം.

ഒരു ആത്മീയ സുഹൃത്ത് സാധാരണ സുഹൃത്തിൽനിന്ന് വ്യത്യസ്തനാണ്. നമുക്കുള്ള അതേ താത്പര്യം പങ്കുവയ്ക്കുകയും അതിൽ നമ്മോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ ഏർപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരാളായിരിക്കാം സാധാരണ സുഹൃത്ത്. എന്നാൽ ഒരു ആത്മീയ സുഹൃത്ത് നമ്മുടെ വിശ്വാസവും ദൈവത്തോട് കൂടുതൽ അടുക്കാനുള്ള നമ്മുടെ ആഗ്രഹവും പങ്കുവയ്ക്കുന്നു. ഇത്തരത്തിലുള്ള വ്യക്തികളെ വിശുദ്ധ അമ്മത്രേസ രണ്ടു വിഭാഗങ്ങളായി ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. ഒന്നാമതായി, നാം ഇപ്പോൾ വസിക്കുന്ന അതേ ആന്തരിക വാസസ്ഥലത്തായിരിക്കുന്നതായി തോന്നുന്ന ചിലരുണ്ട്. നമ്മുടേതുപോലുള്ള വിശ്വാസയാത്ര നടത്തുന്നവരാണ് ഇവർ. രണ്ടാമതായി, ആത്മീയജീവിതത്തിൽ മുന്നേറിയവരായി തോന്നുന്ന ചിലരുണ്ട്. നമ്മുടെ യാത്രയിൽ അവർക്ക് നമ്മെ സഹായിക്കാൻ കഴിയേണ്ടതിന്, ഈ സഹയാത്രികരെ നാം അന്വേഷിക്കുകയും അവരോടൊപ്പം സമയം ചെലവഴിക്കുകയും വേണം.

വിചിന്തനം: നിങ്ങൾക്ക് പ്രചോദനം നൽകുന്നത് ആരാണ്? സ്വന്തം വിശ്വാസം പരസ്യമായി ജീവിക്കുകയും നിങ്ങൾക്ക് പ്രോത്സാഹനത്തിന്റെ ഉറവിടമാകുകയും ചെയ്യുന്ന ആരെയെങ്കിലും നിങ്ങൾക്കറിയാമോ? ഈ പങ്ക് നിറവേറ്റുന്ന ഒന്നോ അതിലധികമോ കുടുംബാംഗങ്ങൾ ഉണ്ടായിരിക്കുന്നതാണ് ഏറ്റവും അഭികാമ്യം. ഒരുപക്ഷേ, നിങ്ങൾക്ക് കൂടുതൽ സമയം ചെലവഴിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒരാൾ ഇടവകയിലുണ്ടാകാം. വിശുദ്ധിയിൽ വളരാൻ നിങ്ങളെ സഹായിക്കുന്ന പലരും ഒത്തുചേരുന്ന ഒരു പ്രാർഥനാകൂട്ടായ്മ ഉണ്ടായിരിക്കാം. ഒരുപക്ഷേ, വിശ്വാസം തുറന്നു പങ്കുവയ്ക്കുകയും നിങ്ങൾക്ക് പ്രചോദനം നൽകുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു പോഡ്കാസ്റ്റോ, ബ്ലോഗ് എഴുതുന്ന ഒരാളോ, സാമൂഹ്യമാധ്യമ ഉപയോക്താവോ ഉണ്ടായിരിക്കാം.

ആത്മീയ സഹയാത്ര നമ്മുടെ ആത്മീയയാത്രയെ കൂടുതൽ സുഗമമാക്കുന്നു. നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ അത്തരമൊരാളെ കണ്ടെത്താൻ ബുദ്ധിമുട്ടുന്നുവെങ്കിൽ, ഇതും നിങ്ങളുടെ പ്രാർഥനാവിഷയമാക്കുക. നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ ഇത് ഒരാവശ്യമാണെന്ന് ദൈവം കാണുന്നുവെങ്കിൽ, ഈ ദാനത്തിനായി അവിടുത്തോട് അപേക്ഷിക്കുമ്പോൾ അവിടുന്ന് നിങ്ങളുടെ പ്രാർഥനയ്ക്ക് ഉത്തരം നൽകുമെന്ന് അറിയുക. ദൈവത്തിന്റെ മാർഗനിർദേശത്തിന് ഹൃദയം തുറന്നുകൊടുക്കുക. ആരോഗ്യകരമായ ഒരു ആത്മീയ സൗഹൃദം നിങ്ങൾക്ക് ആശയക്കുഴപ്പത്തിന്റെയോ പ്രലോഭനത്തിന്റെയോ ഉറവിടമാകില്ല. അനാരോഗ്യകരമായ പിടിച്ചുവയ്ക്കൽ മനോഭാവം അതിലുണ്ടാകില്ല. പകരം, അത്തരമൊരു വ്യക്തി നിങ്ങളെ സൗമ്യമായി പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കും; ദൈവത്തിലേക്കുള്ള നിങ്ങളുടെ ആന്തരികയാത്രയിൽ എങ്ങനെ കൂടുതൽ മുന്നേറാമെന്ന് നിങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കാൻ ദൈവം ആ വ്യക്തിയെ ഉപയോഗിക്കുകയും ചെയ്യും.

പരിശുദ്ധനായ നാഥാ, അങ്ങ് ഈ ഭൂമിയിൽ നടന്നപ്പോൾ അങ്ങേക്ക് അനേകം സഹചാരികളും സുഹൃത്തുക്കളും ഉണ്ടായിരുന്നു. അങ്ങയുടെ പ്രിയ മാതാവുമായി അങ്ങ് പ്രത്യേകമായ അടുപ്പം പുലർത്തുകയും അവളിലൂടെ ഏറെ സ്നേഹവും ആശ്വാസവും സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്തു. എന്നോടൊപ്പം സ്വർഗത്തിലേക്കുള്ള അതേ വഴിയിൽ നടക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന യഥാർഥ സുഹൃത്തുക്കളെ എനിക്കു നൽകണമേ. അവരിലൂടെ എന്നെ താങ്ങുകയും നയിക്കുകയും ചെയ്യണമേ; സഹായം ആവശ്യമുള്ളവർക്ക് അത്തരമൊരു സഹയാത്രികനാകാൻ എന്നെ സഹായിക്കുകയും ചെയ്യണമേ.

എന്നിൽ വസിക്കുന്ന അതിപരിശുദ്ധ ത്രിത്വമേ, ഞാൻ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കുന്നു, ഞാൻ അങ്ങയിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു, എന്റെ ജീവിതം ഞാൻ അങ്ങയ്ക്കു സമർപ്പിക്കുന്നു.

പാഠം പത്തൊൻപത്: അചഞ്ചലമായ ദൃഢനിശ്ചയം

താഴെ വരുന്ന ഈ ഉപദേശം വിശുദ്ധ അമ്മത്രേസ നേരത്തേതന്നെ നമുക്ക് നൽകിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, “നിങ്ങൾ ഇത് മറക്കരുത്, കാരണം ഇത് വളരെ പ്രധാനമാണ്” എന്ന് ഒരാൾ പറയുമ്പോഴെല്ലാം നാം പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കണം.

പ്രാർഥനയിൽ തുടക്കക്കാരനായ ഒരാൾ ചെയ്യേണ്ടത് ഇത്രമാത്രമാണ്—നിങ്ങൾ ഇത് മറക്കരുത്, കാരണം ഇത് വളരെ പ്രധാനമാണ്—തന്റെ ഇഷ്ടത്തെ ദൈവത്തിന്റെ തിരുവിഷ്ടത്തോട് അനുരൂപപ്പെടുത്താൻ അധ്വാനിക്കുകയും ദൃഢനിശ്ചയമുള്ളവനായിരിക്കുകയും സാധ്യമായ എല്ലാ ശുഷ്കാന്തിയോടുംകൂടെ സ്വയം ഒരുക്കുകയും ചെയ്യുക (II.I #15).

അധ്വാനിക്കുക, ദൃഢനിശ്ചയമുള്ളവരായിരിക്കുക, നിങ്ങളുടെ ഇഷ്ടത്തെ ദൈവത്തിന്റെ തിരുവിഷ്ടത്തോട് അനുരൂപപ്പെടുത്തുക. നാം മനസ്സിലാക്കണമെന്ന് വിശുദ്ധ അമ്മത്രേസ ഹൃദയപൂർവം ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഉപദേശമാണിത്.

നമ്മുടെ ഇഷ്ടത്തെ ദൈവത്തിന്റെ തിരുവിഷ്ടത്തോട് നാം എങ്ങനെ അനുരൂപപ്പെടുത്തും? സാധ്യമായ എല്ലാ ശുഷ്കാന്തിയോടുംകൂടെ നാം സ്വയം ഒരുങ്ങുമ്പോഴാണ് ഇത് ഏറ്റവും നന്നായി സാധ്യമാകുന്നത്. ഏറെ അധ്വാനിക്കാനും വിശുദ്ധരാകാൻ ഉറച്ച തീരുമാനമെടുക്കാനും ശുഷ്കാന്തി നമ്മോട് ആവശ്യപ്പെടും.

നമ്മുടെ ഇച്ഛയെ ദൈവഹിതത്തോടു ചേർത്തുനിർത്താൻ അസാധാരണമായ നിഗൂഢാനുഭവങ്ങൾ ആവശ്യമില്ല. നമുക്കു ദർശനങ്ങളോ വചനശ്രവണങ്ങളോ സ്വകാര്യ വെളിപാടുകളോ ആവശ്യമില്ല. നമ്മുടെ വിശുദ്ധിയുടെ പേരിൽ മറ്റുള്ളവരുടെ ശ്രദ്ധ നേടേണ്ടതുമില്ല. ഓരോ ദിവസവും ദൈവം നമ്മിൽനിന്ന് എന്താണ് ആവശ്യപ്പെടുന്നതെന്നു വിവേചിച്ചറിഞ്ഞ്, ഉറച്ച തീരുമാനത്തോടെ അതു ചെയ്യുക മാത്രമാണ് നമുക്കാവശ്യം.

ചിലപ്പോൾ പ്രാർഥിക്കുമ്പോൾ, ദൈവത്തെ നമ്മുടെ ഇച്ഛയ്ക്കനുസൃതനാക്കാൻ നാം ശ്രമിക്കുന്നു. ഏറ്റവും നല്ലതെന്ന് നമുക്കു തോന്നുന്നതെന്താണെന്ന് അവിടുത്തോടു പറയുകയും, നാം ആവശ്യപ്പെടുന്നതുതന്നെ അവിടുന്ന് ചെയ്യണമെന്ന് പ്രാർഥിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നാൽ നാം സ്വീകരിക്കേണ്ട വഴി ഇതല്ല. നമ്മുടെ ഇച്ഛയെ ദൈവഹിതത്തോടു ചേർത്തുനിർത്തുക എന്നതിനർഥം, നമ്മുടെ സ്വന്തം ഇച്ഛയും ഇഷ്ടങ്ങളും ലക്ഷ്യങ്ങളും ആഗ്രഹങ്ങളും ഉപേക്ഷിക്കാൻ നാം ഉത്സാഹപൂർവം പരിശ്രമിക്കുക എന്നതാണ്. അതിന് നാം യഥാർഥത്തിൽ നമുക്കുതന്നെ മരിക്കേണ്ടതുണ്ട്. നമുക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളത് വിട്ടുകളഞ്ഞ്, ദൈവഹിതം മാത്രം ഇഷ്ടപ്പെടാൻ നാം നമ്മെത്തന്നെ ഒരുക്കണം. സ്വന്തം ഇച്ഛയോടുള്ള ഈ ആന്തരിക അനാസക്തിയാണ് പ്രാർഥനയിലൂടെ ദൈവഹിതത്തോടു ചേർന്നുനിൽക്കാൻ നമുക്കു നടത്താവുന്ന ഏറ്റവും നല്ല ഒരുക്കം. നാം തുറവിയോടും സന്നദ്ധതയോടും സമ്മതത്തോടുംകൂടെ നിലകൊള്ളുന്നതു കാണുമ്പോൾ, നമ്മുടെ ജീവിതത്തിനായുള്ള തന്റെ പരിപൂർണമായ പദ്ധതി ദൈവം വെളിപ്പെടുത്തിത്തുടങ്ങും. തുടക്കത്തിൽ ഇതിന് ഏറെ പരിശ്രമവും ത്യാഗവും സമർപ്പണവും തുറവിയും ദൃഢനിശ്ചയവും വേണ്ടിവരും. എന്നാൽ സ്വന്തം ഇച്ഛയിൽനിന്ന് നിങ്ങൾ എത്രമാത്രം സ്വതന്ത്രരാകുന്നുവോ, അത്രയധികം ദൈവഹിതത്തിനായി നിങ്ങൾ ഒരുങ്ങിയവരാകും.

വിചിന്തനം: സ്വന്തം ഇച്ഛയും ഇഷ്ടങ്ങളും ആശയങ്ങളും വിട്ടുകളയുന്നത് നിങ്ങൾക്ക് എത്രത്തോളം എളുപ്പമാണ്? ദൈവത്തിനു നിയന്ത്രണം ഏറ്റെടുക്കാനാകുന്നവിധം നിങ്ങൾക്കുതന്നെ മരിക്കാൻ നിങ്ങൾക്കു കഴിയുന്നുണ്ടോ? നമ്മുടെ അസ്തിത്വം മുഴുവനും ദൈവഹിതത്തോടു ചേർത്തുനിർത്തുക എന്നത് തുടക്കത്തിൽ ദുഷ്കരമായ ഒരു ദൗത്യമായി തോന്നിയേക്കാം. എന്നാൽ ഓരോ ചുവടായി മുന്നോട്ടുപോകാൻ നിങ്ങൾക്കു കഴിഞ്ഞാൽ, അതു സാധ്യമാകും.

നിങ്ങൾ പ്രാർഥിക്കുമ്പോൾ, ദൈവം എന്തു ചെയ്യണമെന്നാണ് നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെന്ന് അവിടുത്തോടു പറയാറുണ്ടോ? ലാളിച്ചു വഷളാക്കിയ ഒരു കുട്ടി സ്വന്തം ഇഷ്ടം സാധിച്ചെടുക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതുപോലെ ദൈവത്തെ നിയന്ത്രിക്കാൻ നിങ്ങൾ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടോ? അങ്ങനെയെങ്കിൽ, സ്വാർഥതയാകുന്ന ആ പാപം സമ്മതിക്കുകയും അതിന്റെ ഭോഷത്തം ഏറ്റുപറയുകയും ചെയ്യുക. തുടക്കത്തിൽ പ്രയാസമായിരിക്കാമെങ്കിലും നിങ്ങൾക്കതു ചെയ്യാൻ കഴിയുമെന്ന് അറിയുക. ചെറിയ കാര്യങ്ങളിൽനിന്നു തുടങ്ങുക. “അങ്ങയുടെ ഹിതമനുസരിച്ച് എനിക്കു സംഭവിക്കട്ടെ” എന്നു പറഞ്ഞ നമ്മുടെ പരിശുദ്ധ അമ്മയുടെ പ്രാർഥന നിങ്ങൾ പ്രാർഥിക്കുക. തോട്ടത്തിൽവച്ച് “എന്റെ ഹിതമല്ല, അങ്ങയുടെ ഹിതം നിറവേറട്ടെ” എന്നു പറഞ്ഞ യേശുവിന്റെ പ്രാർഥനയും പ്രാർഥിക്കുക. ആ പ്രാർഥനകൾ ദിവസവും ചൊല്ലുക. അവ ധ്യാനിക്കുക, അവയെക്കുറിച്ച് ആഴത്തിൽ ചിന്തിക്കുക, അവ നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ ആഴമായി പതിയാൻ അനുവദിക്കുക. അങ്ങനെ ഓരോ ദിവസവും നിങ്ങൾ പ്രാർഥിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ കൂടുതൽ ആത്മാർഥമായി ആഗ്രഹിക്കാൻ നിങ്ങൾക്കു കഴിയും.

ഈ പ്രാർഥനകളിൽ നിങ്ങൾ പതുക്കെ പൂർണതയിലേക്കു വളരുമ്പോൾ, നിങ്ങൾ ഇപ്പോഴും മുറുകെപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്ന ചെറിയ കാര്യങ്ങൾ ദൈവം നിങ്ങൾക്കു വെളിപ്പെടുത്തിത്തുടങ്ങുമെന്ന് അറിയുക. നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലെ സകലതും ആത്യന്തികമായി ദൈവഹിതത്തോട് അനുരൂപപ്പെടണം. അങ്ങനെ ചെയ്യാൻ ഉറച്ചു തീരുമാനിച്ച് അതിനുള്ള ശ്രമം ആരംഭിക്കുക. ദൈവകൃപയാൽ നിങ്ങൾ സ്ഥിരതയോടെ മുന്നോട്ടുപോയാൽ, ദൈവഹിതം നിങ്ങളുടെ ഹിതമായിത്തീരും; അല്ലാതെ നിങ്ങളുടെ ഹിതം ദൈവഹിതമാവുകയല്ല ചെയ്യുക.

നിസ്വാർഥനായ എന്റെ കർത്താവേ, ഗെത്‌സെമനി തോട്ടത്തിലും അങ്ങയുടെ വിശുദ്ധ ജീവിതത്തിലുടനീളവും അങ്ങ് അങ്ങയുടെ മാനുഷിക ഇച്ഛയെ എപ്പോഴും പിതാവിന്റെ ഹിതത്തോടു ചേർത്തുനിർത്തി. അങ്ങയുടെ പരിശുദ്ധ അമ്മയും മംഗളവാർത്തയുടെ വേളയിൽ ഈ പരിപൂർണ സമർപ്പണം ഏറ്റുചൊല്ലുകയും തന്റെ സ്വർഗാരോപണംവരെ ഈ പ്രാർഥന തുടരുകയും ചെയ്തു. എന്റെ പ്രാർഥനയും സമർപ്പണവും അങ്ങയുടെയും അങ്ങയുടെ പരിശുദ്ധ അമ്മയുടെയും പ്രാർഥനയോടും സമർപ്പണത്തോടും ചേർക്കാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. അങ്ങും പരിശുദ്ധ അമ്മയും സ്വർഗസ്ഥനായ പിതാവിന് ഈ സമർപ്പണം തുടർന്നും അർപ്പിക്കുമ്പോൾ, നിങ്ങളിരുവരോടും ചേരാൻ എന്നെ അനുവദിക്കണമേ. പിതാവേ, അങ്ങയുടെ ഹിതം സ്വർഗത്തിലെപ്പോലെ ഭൂമിയിലും നിറവേറട്ടെ. അങ്ങയുടെ ഹിതമനുസരിച്ച് എനിക്കു സംഭവിക്കട്ടെ.

എന്നിൽ വസിക്കുന്ന അതിപരിശുദ്ധ ത്രിത്വമേ, ഞാൻ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കുന്നു, ഞാൻ അങ്ങയിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു, എന്റെ ജീവിതം ഞാൻ അങ്ങയ്ക്കു സമർപ്പിക്കുന്നു.

പാഠം ഇരുപത്: പാപത്തിൽനിന്ന് ഉളവാകുന്ന നന്മ

പാപം ദൈവത്തിൽനിന്നുള്ളതല്ല. അത് ദൈവത്തെ നിരസിക്കലാണ്. എന്നാൽ തന്റെ അനന്തമായ ശക്തിയാൽ നമ്മുടെ പാപത്തിൽനിന്നുപോലും നന്മ ഉളവാക്കാൻ ദൈവത്തിനു കഴിയും.

അതിനാൽ, ചിലപ്പോൾ നിങ്ങൾ പരാജയപ്പെട്ടാലും ധൈര്യം കൈവിടുകയോ പുരോഗതിക്കായുള്ള പരിശ്രമം നിർത്തുകയോ ചെയ്യരുത്; കാരണം നിങ്ങളുടെ വീഴ്ചയിൽനിന്നുപോലും ദൈവം നന്മ ഉളവാക്കും… (II.I #16).

നമ്മുടെ പാപത്തിൽനിന്ന് എന്തു നന്മയാണ് ഉണ്ടാകാൻ കഴിയുക? നാം പാപം ചെയ്യുകയും അതിന്റെ ദുഷ്ഫലങ്ങൾ അനുഭവിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, നമ്മെ തന്നിലേക്കു തിരികെ കൊണ്ടുവരാൻ ദൈവത്തിനു കഴിയും. ദൈവത്തിന്റെ അസാന്നിധ്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ആന്തരികമായ ഒരവബോധമായും, നിങ്ങളുടെ ആത്മാവിന്റെ കോട്ടയ്ക്കുള്ളിൽ അവിടുത്തെ അന്വേഷിച്ചുകണ്ടെത്താനുള്ള പുതുക്കപ്പെട്ട ആഗ്രഹമായും ഇതു പ്രകടമാകും.

ഒന്നാമതായി, ആന്തരിക പ്രാർഥനയിലൂടെ വിശ്വാസയാത്ര ആരംഭിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ, ചിലപ്പോഴൊക്കെ നിങ്ങൾ പലതരം പ്രലോഭനങ്ങൾ അനുഭവിക്കും. നിങ്ങളുടെ നന്മയ്ക്കായി ദൈവം ചിലപ്പോൾ ഈ പ്രലോഭനങ്ങൾ അനുവദിക്കുന്നു. ഉദാഹരണത്തിന്, ഒരാളോടുള്ള കോപം, സ്വത്തുക്കളോടുള്ള അത്യാഗ്രഹം, ജഡികാഭിലാഷങ്ങൾ, അല്ലെങ്കിൽ മനസ്സിനെ അടിമപ്പെടുത്തുന്ന മറ്റേതെങ്കിലും ചിന്ത എന്നിങ്ങനെ ഏതെങ്കിലും ചിന്തയിൽ നിങ്ങൾ നിരന്തരം മുഴുകിയിരുന്നാൽ, ആ ചിന്ത തന്നിൽനിന്നുള്ളതല്ലെന്നു നിങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കാൻ അതുണ്ടാക്കുന്ന മടുപ്പ് അനുഭവിക്കാൻ ദൈവം നിങ്ങളെ അനുവദിച്ചേക്കാം. അല്ലെങ്കിൽ, പ്രാർഥനയിൽ സ്ഥിരതയോടെ തുടരാൻ നിങ്ങൾ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ അത് വരണ്ടതും പ്രചോദനമേകാത്തതുമായി അനുഭവപ്പെടുന്നെങ്കിൽ, പ്രാർഥിക്കാനുള്ള നിങ്ങളുടെ ദൃഢനിശ്ചയത്തെ ശക്തിപ്പെടുത്താനുള്ള ഒരു മാർഗമായി ദൈവം ഈ വരൾച്ച അനുവദിക്കുകയായിരിക്കാം.

ഒരുപക്ഷേ പ്രലോഭനം പാപമായി, ഗൗരവമുള്ള പാപമായിപ്പോലും മാറിയാൽ, നിങ്ങൾക്കായി രണ്ടു കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാൻ ദൈവം സന്നദ്ധനും ഒരുക്കമുള്ളവനുമാണെന്ന് അറിയുക. ഒന്നാമതായി, നിങ്ങൾ അനുതപിക്കുന്നുവെങ്കിൽ നിങ്ങൾക്കു മാപ്പുനൽകാൻ അവിടുന്ന് സന്നദ്ധനാണ്. രണ്ടാമതായി, ആ പാപത്തിന്റെ ഫലങ്ങൾ നിങ്ങൾ ഓർത്തിരിക്കണമെന്ന് അവിടുന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു. നിങ്ങളെ ലജ്ജയിലോ കുറ്റബോധത്തിലോ തളച്ചിടാനല്ല, മറിച്ച് അത്തരം തിരഞ്ഞെടുപ്പുകളുടെ ഭോഷത്തം നിരന്തരം ഓർമ്മിപ്പിക്കാനാണ് അത്. അങ്ങനെ നിങ്ങളുടെ പ്രലോഭനങ്ങളും പാപവും ഒരു കൃപയായി രൂപാന്തരപ്പെടുന്നു. അതിലൂടെ ദൈവം നിങ്ങളെ ശക്തിപ്പെടുത്തുകയും വീണ്ടും വീഴാതെ കാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; അങ്ങനെ നിങ്ങളുടെ ആത്മീയയാത്രയിൽ നിങ്ങൾക്ക് മുന്നോട്ടുപോകാൻ കഴിയും.

വിചിന്തനം: വിട്ടുമാറാതെ നിങ്ങളെ പിടികൂടുകയും ഞെരുക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ചിന്തകൾ ഇപ്പോൾ നിങ്ങൾക്കുണ്ടോ? നിരുത്സാഹത്തിലേക്കും ആന്തരിക ശൂന്യതയിലേക്കും നിങ്ങളെ നയിക്കുന്ന എന്തിനെക്കുറിച്ചെങ്കിലും നിങ്ങൾ വീണ്ടും വീണ്ടും ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നുണ്ടോ? അങ്ങനെയെങ്കിൽ, ആ ചിന്തകളെ ഉടൻതന്നെ പ്രലോഭനങ്ങളായി തിരിച്ചറിയുക. അവ നീക്കിക്കളയേണ്ടതുണ്ടെന്ന് നിങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കുന്നതിനുവേണ്ടിയാണ് ദൈവം ഇപ്പോൾ അവ അനുവദിക്കുന്നത്. ആ ചിന്തകളെ നിരസിക്കുക; നിങ്ങളുടെ ആത്മാവിൽ സമാധാനം പുനഃസ്ഥാപിക്കപ്പെടേണ്ടതിന് ദൈവത്തിൽനിന്നുള്ള തിരിച്ചറിവ് ലഭിക്കാൻ പ്രാർത്ഥിക്കുക.

കൂടാതെ, നിങ്ങൾ ആവർത്തിച്ചു വീണുപോയിട്ടുള്ള പാപങ്ങൾ ഏതെങ്കിലുമുണ്ടോ? ഉണ്ടെങ്കിൽ, ആ പാപം നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ എന്ത് അനുഭവമാണ് ഉളവാക്കിയത്? നിങ്ങൾ അതിനെ വ്യക്തമായി കാണുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, ആ അനുഭവം ഒരു കനത്ത ഭാരമായിരുന്നെന്നും നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിലെ ദൈവാവബോധം നഷ്ടപ്പെടാൻ അത് കാരണമായെന്നും നിങ്ങൾ തിരിച്ചറിയും. ആ പാപത്തോടും ഭാവിയിൽ നിങ്ങളെ പ്രലോഭിപ്പിക്കുന്ന മറ്റെല്ലാ പാപങ്ങളോടും പോരാടാനുള്ള ആയുധമായി ആ അനുഭവത്തെ ഉപയോഗിക്കുക.

പ്രാർത്ഥനയിൽ സ്ഥിരതയോടെ തുടരാൻ നിങ്ങൾക്കു കഴിയുന്നുണ്ടോ? അതോ ഇപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ പ്രാർത്ഥന വരണ്ടതും നിർജീവവും പ്രചോദനരഹിതവുമായി അനുഭവപ്പെടുന്നുണ്ടോ? പ്രാർത്ഥന പ്രയാസകരമാണെങ്കിൽ, അതിൽ വിശ്വസ്തതയോടെ തുടരാൻ തീരുമാനിക്കുക. എന്തായാലും പ്രാർത്ഥിക്കുക! പ്രാർത്ഥനയിലെ നിങ്ങളുടെ ഈ വരൾച്ചയ്ക്ക് കാരണം ഒന്നുകിൽ നിങ്ങൾ മനഃപൂർവം ശ്രദ്ധാശൈഥില്യങ്ങൾക്ക് വഴങ്ങിക്കൊടുക്കുന്നതാണ്; അല്ലെങ്കിൽ, നിങ്ങളുടെ ദൃഢനിശ്ചയവും തന്നോടുള്ള ഭക്തിയും ശക്തിപ്പെടുത്താൻ ദൈവം അത് അനുവദിക്കുന്നതാണ്. ഏതായാലും, നിങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്ന വരൾച്ചയെ മുമ്പെന്നത്തേക്കാളും കൂടുതൽ നിഷ്ഠയോടും സമർപ്പണത്തോടുംകൂടെ പ്രാർത്ഥിക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ഒരു ചവിട്ടുപടിയായി ഉപയോഗിക്കുക.

ക്ഷമിക്കുന്നവനും ക്ഷമാശീലനുമായ എന്റെ കർത്താവേ, പൂർണഹൃദയത്തോടെ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കാൻ അങ്ങ് എന്നെ ക്ഷണിക്കുന്നു. ചിലപ്പോൾ ഈ സ്നേഹത്തിൽ ഞാൻ പരാജയപ്പെടുകയും പാപത്തിന്റെ എളുപ്പവഴിയിലേക്ക് മടങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്റെ പാപം ക്ഷമിക്കണമേ. എന്റെ തെറ്റുകളിൽനിന്ന് പഠിക്കാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. അങ്ങനെ എന്റെ കഴിഞ്ഞകാല പാപങ്ങളും പ്രലോഭനങ്ങളും പ്രാർത്ഥനയിലെ വരൾച്ചപോലും തീക്ഷ്ണതയോടും ദൃഢനിശ്ചയത്തോടുംകൂടെ അങ്ങയിലേക്കു മടങ്ങാനുള്ള പ്രേരണകളായി മാറട്ടെ.

എന്നിൽ വസിക്കുന്ന അതിപരിശുദ്ധ ത്രിത്വമേ, ഞാൻ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കുന്നു, ഞാൻ അങ്ങയിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു, എന്റെ ജീവിതം ഞാൻ അങ്ങയ്ക്കു സമർപ്പിക്കുന്നു.

പാഠം ഇരുപത്തൊന്ന്: ആത്മസമാഹരണ പ്രാർത്ഥന

രണ്ടാമത്തെ വാസസ്ഥലങ്ങളിൽ ആയിരിക്കുമ്പോൾ, വാചികപ്രാർത്ഥനയ്ക്കും ധ്യാനത്തിനും പുറമേ, താൻ “ആത്മസമാഹരണ പ്രാർത്ഥന” എന്നു വിളിക്കുന്ന പ്രാർത്ഥനയും നിങ്ങൾ അഭ്യസിക്കണമെന്ന് വിശുദ്ധ ത്രേസ്യാ വിശദീകരിക്കുന്നു.

കഠിനമായി പരിശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് ആത്മസമാഹരണം ആരംഭിക്കാനാവില്ല; അത് സൗമ്യമായി കൈവരേണ്ടതാണ്. അതിനുശേഷം ഓരോ തവണയും കൂടുതൽ നേരം അത് അഭ്യസിക്കാൻ നിങ്ങൾക്കു കഴിയും (II.I #18).

ആദ്യം നമ്മുടെ സ്വന്തം ആത്മാവിലേക്കു പ്രവേശിക്കാതെ—നമ്മെത്തന്നെ അറിയാതെയും, നമ്മുടെ പ്രകൃതിയുടെ ദയനീയാവസ്ഥയെയും ദൈവത്തോട് നമുക്കുള്ള കടപ്പാടിനെയും കുറിച്ച് ചിന്തിക്കാതെയും, അവിടുത്തെ കരുണയ്ക്കായി നിരന്തരം യാചിക്കാതെയും—നമുക്കു സ്വർഗത്തിൽ പ്രവേശിക്കാനാകുമെന്നു കരുതുന്നത് അസംബന്ധമാണ് (II.I #19).

നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തിലെ പ്രബോധനങ്ങൾ, സുവിശേഷങ്ങളിലെ സംഭവങ്ങൾ, മനോഹരമായ പ്രാർത്ഥനകൾ തുടങ്ങിയ, നമുക്കു പുറത്തുനിന്നു ലഭിക്കുന്ന സത്യങ്ങളെ മനസ്സിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും വിചിന്തനം ചെയ്ത് സ്വന്തമാക്കുന്ന പ്രാർത്ഥനാരീതിയാണ് ധ്യാനം. ധ്യാനത്തിലൂടെ ദൈവം നമ്മെ പല കാര്യങ്ങളും പഠിപ്പിക്കുകയും ദൃശ്യങ്ങളിലൂടെയും ആശയങ്ങളിലൂടെയും തന്റെ സ്നേഹം നമുക്കു വെളിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു.

അടുത്ത പ്രാർത്ഥനാരീതിയെ “ആത്മസമാഹരണം” എന്നു വിളിക്കുന്നു. ധ്യാനംപോലെ ഇതും നാം “മാനസികപ്രാർത്ഥന” എന്നു വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന പ്രാർത്ഥനയാണ്. അതായത്, നമ്മുടെ സ്വന്തം പരിശ്രമത്താൽ ഈ പ്രാർത്ഥനാരീതിയിൽ ഏർപ്പെടാൻ നമുക്കു തീരുമാനിക്കാം. അവരുടെ പൂർണതയുടെ വഴി എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിലെ 28, 29 അധ്യായങ്ങളിൽ ആത്മസമാഹരണ പ്രാർത്ഥനയെക്കുറിച്ച് വിശദമായി പഠിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. ദൈവം നമ്മിൽ വസിക്കുന്നു; നിങ്ങളുടെ പ്രാർത്ഥന പൂർണതയിലെത്തുകയും ദൈവത്തിന്റെ പൂർണത വസിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന, നിങ്ങളുടെ ആത്മാവിന്റെ മധ്യത്തിലുള്ള രഹസ്യമുറിയിലേക്ക് കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ യാത്രചെയ്യുന്ന ഒരു പ്രക്രിയയാണ് പ്രാർത്ഥന. അതിനാൽ ദൈവത്തോടൊപ്പം തനിച്ചായിരിക്കാൻ നിങ്ങൾ ബോധപൂർവം നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിലേക്കു പ്രവേശിച്ചുതുടങ്ങുന്ന ഒരു രീതിയാണ് ആത്മസമാഹരണ പ്രാർത്ഥന.

പ്രായോഗികമായി പറഞ്ഞാൽ, തുടക്കത്തിൽ ഈ പ്രാർത്ഥനാരീതി ഏറ്റവും നന്നായി അനുഷ്ഠിക്കാൻ കഴിയുന്നത് കണ്ണുകൾ അടച്ച്, ബാഹ്യമായ ഇന്ദ്രിയാനുഭവങ്ങളെയെല്ലാം അവഗണിച്ച്, ഉള്ളിൽ വസിക്കുന്ന രാജാവിനെ അന്വേഷിച്ചുകൊണ്ടാണ്. ഉദാഹരണത്തിന്, രത്നങ്ങളും സ്വർണവും നിറഞ്ഞ മനോഹരമായ ഒരു കോട്ടയായി നിങ്ങളുടെ ആത്മാവിനെ സങ്കൽപ്പിക്കാൻ നിങ്ങൾക്കു ശ്രമിക്കാം. ദൈവം ഉപവിഷ്ടനായിരിക്കുന്ന സിംഹാസനമായി നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തെ സങ്കൽപ്പിക്കാം. തുടർന്ന് ഈ കോട്ടയ്ക്കുള്ളിലെ അലങ്കാരങ്ങളെ നിങ്ങളുടെ പുണ്യങ്ങളായി കാണാം. ഈ ആന്തരിക ആത്മസമാഹരണത്തിലൂടെ നിങ്ങൾ ദൈവത്തെ കണ്ടുമുട്ടാൻ തുടങ്ങുക മാത്രമല്ല, മഹാരാജാവിന്റെ പ്രകാശത്തിൽ നിങ്ങളുടെ പാപങ്ങളെയും പുണ്യങ്ങളെയും കുറിച്ച് വിചിന്തനം ചെയ്യുമ്പോൾ നിങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവിൽ കൂടുതൽ പൂർണമായി വളരാനും തുടങ്ങുന്നു.

നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിലേക്കു ദൃഷ്ടി തിരിക്കുമ്പോൾ, കർത്തൃപ്രാർഥന എടുത്ത് വളരെ സാവധാനത്തിൽ, വ്യക്തിപരമായി, ബോധപൂർവം, സ്നേഹത്തോടെ ദൈവത്തോടു പ്രാർഥിക്കാനും നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിച്ചേക്കാം. അല്ലെങ്കിൽ നിങ്ങളുടെ ഏറ്റവും ആഴത്തിലുള്ള പോരാട്ടങ്ങളും ഭയങ്ങളും ഉത്കണ്ഠകളും പാപവും അവിടുത്തോടു തുറന്നുപറയാൻ നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിച്ചേക്കാം. തുടർന്ന് സ്തുതിയുടെയും കൃതജ്ഞതയുടെയും ഒരു ലുത്തിനിയ അവിടുത്തേക്ക് അർപ്പിക്കാം. ആദ്യം നിങ്ങൾ സംസാരിക്കുകയും ശ്രവിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പിന്നെ, ആന്തരിക ഏകാഗ്രത കൈവരിക്കുമ്പോൾ, നിങ്ങൾ ആ രാജാവിനോടൊപ്പം അവിടെ ശാന്തമായി ഇരുന്ന് സ്നേഹത്തോടെ അവിടുത്തെ നോക്കുന്നു; ഒന്നും സംസാരിക്കാതെ, നിങ്ങളുടെ ഇച്ഛാശക്തികൊണ്ടും വികാരങ്ങൾകൊണ്ടും മുഴുവൻ ആത്മാവുകൊണ്ടും അവിടുത്തെ സ്നേഹിക്കുന്നു. അനേകം മാസത്തെ പരിശീലനത്തിനുശേഷം ഈ പ്രാർഥന ഒരു ശീലമായിത്തീരും. അപ്പോൾ ആന്തരിക ഏകാഗ്രതയോടെ നിങ്ങളുടെ ദിവസം മുന്നോട്ടു കൊണ്ടുപോകാൻ കൂടുതൽ എളുപ്പമാകും.

വിചിന്തനം: നിങ്ങളുടെ ആത്മാവിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ ദൈവത്തോടു സംസാരിക്കാൻ നിങ്ങൾക്കു കഴിയുന്നുണ്ടോ? നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിലെ അവിടുത്തെ ദിവ്യസാന്നിധ്യത്തിൽ നിങ്ങൾ ശ്രദ്ധയുള്ളവരാണോ? നിങ്ങളുടെ അനേകം ബലഹീനതകളും—നിങ്ങളുടെ പാപങ്ങളും പ്രലോഭനങ്ങളും മുറിവുകളും ആശയക്കുഴപ്പവും—നിങ്ങൾക്കു കാണാൻ കഴിയുന്നുണ്ടോ? നിങ്ങളുടെ ആത്മാവിന്റെ ഉൾത്തളം വസിക്കാൻ മഹിമയാർന്ന ഒരിടമാണ്. എങ്കിലും അനേകർ ഒരിക്കലും അവിടെ പ്രവേശിക്കുന്നില്ല. ചുറ്റുമുള്ള ലോകത്തിൽ പൂർണമായി മുഴുകിക്കഴിയുന്ന അനേകർ തങ്ങളുടെ ഉള്ളിലെ ലോകം കണ്ടെത്താൻ ഒരിക്കലും സമയം ചെലവഴിക്കുകയോ പരിശ്രമിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല. നിങ്ങൾ അവരിൽ ഒരാളാണോ?

ആന്തരിക ഏകാഗ്രതയുടെ പ്രാർഥന പഠിക്കേണ്ടതുണ്ട്; അത് അഭ്യസിക്കുന്നതിലൂടെ മാത്രമേ പഠിക്കാൻ കഴിയൂ. ഈ യാത്രയ്ക്കായി സ്വയം സമർപ്പിക്കുക. എല്ലാ ദിവസവും പ്രാർഥനയ്ക്കു യോജിച്ച ഒരിടത്ത് നിശ്ശബ്ദമായി ഇരിക്കാൻ സമയം കണ്ടെത്തുക; കണ്ണുകളടച്ച് ദൈവത്തോടു സംസാരിച്ചു തുടങ്ങുക. അതു ചെയ്യാൻ പ്രയാസമാണെന്നു തോന്നിയാലും ചെയ്യുക. ഈ വിധത്തിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും പ്രാർഥിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുക. എല്ലാ ദിവസവും ആ പ്രാർഥനാസമയത്തിനായി പ്രതീക്ഷയോടെ കാത്തിരിക്കുക. ഇങ്ങനെ പ്രാർഥനയുടെ ഒരു ശീലം വളർത്തിയെടുക്കുക; ആ ശീലം നിങ്ങളുടെ ദൈനംദിന ജീവിതത്തിലേക്കും കൊണ്ടുവരാൻ ശ്രമിക്കുക. ഈ ലോകത്തിന് നൽകാൻ കഴിയുന്ന എന്തിനെയും അതിശയിക്കുന്ന നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിലെ ലോകം കണ്ടെത്തുന്നതിനുള്ള അനിവാര്യമായ ഒരു ചുവടുവയ്പാണിത്.

എന്റെ കർത്താവും രാജാവുമായ അങ്ങ് എന്റെ ഉള്ളിൽ ജീവിക്കുന്നു; എന്റെ ആത്മാവിന്റെ ഏറ്റവും രഹസ്യമായ അറയിൽ അങ്ങയുടെ പൂർണതയിൽ വസിക്കുന്നു. ബോധപൂർവം എന്റെ ദൃഷ്ടി അങ്ങയിലേക്കു തിരിക്കാനും അങ്ങയോടു സംസാരിക്കാനും അങ്ങയുടെ സ്വരം ശ്രവിക്കാനും അങ്ങയോടൊപ്പം വെറുതെ ആയിരിക്കാനും എന്നെ സഹായിക്കണമേ. ഞാൻ അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ, ഞാൻ ആരാണെന്നും എങ്ങനെയാണു മാറേണ്ടതെന്നും കണ്ടെത്താൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. എന്റെ ദിവസം മുഴുവൻ ആന്തരിക ഏകാഗ്രതയോടെയും അങ്ങയിൽ കേന്ദ്രീകൃതമായും ആയിരിക്കേണ്ടതിന്, ഈ പ്രാർഥനാരീതിയിൽ സ്ഥിരതയോടെ തുടരാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ.

എന്നിൽ വസിക്കുന്ന അതിപരിശുദ്ധ ത്രിത്വമേ, ഞാൻ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കുന്നു, ഞാൻ അങ്ങയിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു, എന്റെ ജീവിതം ഞാൻ അങ്ങയ്ക്ക് സമർപ്പിക്കുന്നു.

ഉള്ളടക്കം