വിശുദ്ധ വാരം

4 വാല്യങ്ങളും പേപ്പർബാക്ക് & ഇ-പുസ്തക രൂപങ്ങളിൽ ലഭ്യമാണ്!

ഉള്ളടക്കം

ഇന്ന് സന്നിഹിതമാകുന്ന വിശുദ്ധവാരം

കർത്താവിന്റെ പീഡാനുഭവത്തിന്റെ ഓശാന ഞായർ (വർഷം A)

വലിയൊരു ജനക്കൂട്ടം തങ്ങളുടെ മേലങ്കികൾ വഴിയിൽ വിരിച്ചു. മറ്റുള്ളവർ മരങ്ങളിൽനിന്ന് ചില്ലകൾ വെട്ടി വഴിയിൽ വിതറി. അവനു മുമ്പേ പോയവരും പിന്നാലെ വന്നവരുമായ ജനക്കൂട്ടങ്ങൾ ഇങ്ങനെ ആർത്തുവിളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു: “ദാവീദിന്റെ പുത്രന് ഓശാന! കർത്താവിന്റെ നാമത്തിൽ വരുന്നവൻ അനുഗൃഹീതൻ! അത്യുന്നതങ്ങളിൽ ഓശാന!” മത്തായി 21:8–9

വിശുദ്ധവാരം ആരംഭിക്കുന്നു. എത്രയോ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു വാരത്തിന്റെ അനുസ്മരണത്തിനാണ് നാം ഇന്ന് തുടക്കം കുറിക്കുന്നത്! പെസഹായുടെ പൂർത്തീകരണത്തിനായി യേശു ജറുസലെമിലേക്കു പ്രവേശിച്ചതിനെ അനുസ്മരിച്ചുകൊണ്ട്, വിശുദ്ധ കുർബാനയുടെ ആരംഭത്തിൽ വായിക്കുന്ന സുവിശേഷത്തിൽനിന്നുള്ളതാണ് മുകളിലെ തിരുവചനഭാഗം. ആ വർഷം യേശു പുതിയ പെസഹാക്കുഞ്ഞാടാകാനിരിക്കുകയായിരുന്നു. അവിടുത്തെ രക്തം നമുക്കെല്ലാവർക്കുംവേണ്ടി ചിന്തപ്പെട്ടു; അവിടുത്തെ മാംസമാണ് നാം ഇപ്പോൾ ഭക്ഷിക്കുന്നത്. യേശുവിനെ ഒറ്റിക്കൊടുത്തതും അവിടുന്ന് അറസ്റ്റുചെയ്യപ്പെട്ടതും കുരിശിൽ മരിച്ചതും വിവരിക്കുന്ന മത്തായിയുടെ വിവരണത്തോടെയാണ് ഇന്നത്തെ വചനശുശ്രൂഷ അവസാനിക്കുന്നത്. ഈ വിവരണം ഇന്ന് പൂർണമായ വിശദാംശങ്ങളോടെ വായിക്കാനുള്ള അനുഗ്രഹം നമുക്കു ലഭിക്കുന്നതിനാൽ, ദൈവവചനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള സഭയുടെ ധാരണ ഓർമിക്കുന്നത് സഹായകരമായിരിക്കും.

“സഭയിൽ വിശുദ്ധലിഖിതങ്ങൾ വായിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, ദൈവംതന്നെ തന്റെ ജനത്തോടു സംസാരിക്കുന്നു; തന്റെ വചനത്തിൽ സന്നിഹിതനായ ക്രിസ്തു സുവിശേഷം പ്രഘോഷിക്കുന്നു” (റോമൻ മിസ്സാളിന്റെ പൊതുനിർദേശങ്ങൾ #29). സുവിശേഷത്തിന്റെ ഹൃദയഭാഗം വിശദമായി വായിക്കുന്ന ഈ ദിവസം പ്രത്യേകിച്ചും നാം പഠിക്കേണ്ട ഒരു പ്രധാന പാഠമാണിത്. യേശുവിന്റെ ജറുസലെം പ്രവേശനവും അന്ത്യത്താഴവും അറസ്റ്റും പ്രഹസനമായ വിചാരണയും പീഡാനുഭവവും കുരിശുമരണവും 2,000 വർഷങ്ങൾക്കുമുമ്പ് നടന്നവയാണെങ്കിലും, ആ ചരിത്രസംഭവങ്ങൾ അതുല്യവും യഥാർഥവുമായ വിധത്തിൽ ഇന്ന് നമുക്കു സന്നിഹിതമാക്കപ്പെടുന്നു. ഇന്നത്തെ വിശുദ്ധ കുർബാനയിൽ ഈ സുവിശേഷപ്രഘോഷണത്തിൽ പങ്കുചേരുന്നതിലൂടെ, നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ ഈ രക്ഷാകരപ്രവൃത്തിയോടു നാം നിഗൂഢമായ വിധത്തിൽ ഐക്യപ്പെടുന്നു. ഇടയ്ക്കു നമ്മുടെ മനസ്സ് അലഞ്ഞുപോയേക്കാമെങ്കിലും, നാം കേൾക്കുകയും കാണുകയും ചെയ്യുന്നെങ്കിൽ ദൈവം യഥാർഥത്തിൽ നമുക്കു സന്നിഹിതനാണ്. 

ഈ വിശുദ്ധവാരത്തിലേക്കു പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ, ഓരോ ചുവടിലും യേശുവിനൊപ്പം അതിലൂടെ നടക്കാൻ ശ്രമിക്കുക. ഈ ആഴ്ചയിൽ ജീവിതത്തിലെ പതിവുകടമകൾ നിർവഹിച്ച് ദിവസങ്ങൾ പിന്നിടുമ്പോൾ, ഈ ആത്മീയസത്യം സ്വയം ഓർമിപ്പിക്കുക: യേശുവിന്റെ പീഡാനുഭവത്തിന്റെയും മരണത്തിന്റെയും പൂർണമായ സുവിശേഷവിവരണം ഇന്ന് നിങ്ങൾക്കു പ്രഘോഷിക്കപ്പെട്ടതിനാൽ, അവിടുന്ന് സവിശേഷമായ വിധത്തിൽ നിങ്ങൾക്കു സന്നിഹിതനായി വെളിപ്പെടുന്നു. പെസഹാ വ്യാഴാഴ്ച നാം പരിശുദ്ധ കുർബാനയെന്ന ദാനത്തെക്കുറിച്ചു ധ്യാനിക്കും. ദുഃഖവെള്ളിയാഴ്ച യോഹന്നാന്റെ സുവിശേഷത്തിൽനിന്നുള്ള യേശുവിന്റെ പീഡാനുഭവപ്രഘോഷണം നാം കേൾക്കും. അങ്ങനെ, ക്രിസ്തുവിന്റെ രക്ഷാകരബലിയുടെ രഹസ്യത്തിലേക്കു നമ്മെ കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ ആകർഷിക്കുന്നതിനായി ഈ ആഴ്ച പീഡാനുഭവപ്രഘോഷണത്തോടെ ആരംഭിക്കുകയും പീഡാനുഭവത്തോടെ അവസാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

മറ്റൊന്നിനോടും താരതമ്യം ചെയ്യാനാകാത്ത ഒരു സ്നേഹത്തിന്റെ വെളിപ്പെടുത്തലാണ് യേശുവിന്റെ പീഡാനുഭവവിവരണത്തിന്റെ കാതൽ. ഈ ആഴ്ച നാം സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്ന സ്നേഹം അത്രമേൽ നിർമലവും നിസ്വാർഥവും ത്യാഗപൂർണവും പരിവർത്തനദായകവുമാകയാൽ അത് നമ്മുടെ ഗ്രഹണശക്തിക്ക് അതീതമാണ്. ഇതുവരെ കണ്ടിട്ടുള്ളതിൽവച്ച് ഏറ്റവും അഗാധമായ അപമാനത്തിലേക്കു സ്വയം ഇറങ്ങിച്ചെല്ലാൻ ദൈവം അനുവദിക്കുന്ന സ്നേഹത്തിനാണ് നാം സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നത്. നമ്മുടെ താഴ്മയിലും പാപത്തിലും പതിതാവസ്ഥയിലും നമ്മെ കണ്ടുമുട്ടാനും, സങ്കൽപ്പിക്കാനാകുന്ന ഏറ്റവും വലിയ ഉയരങ്ങളിലേക്കു നമ്മെ ഉയർത്താനുമാണ് അവിടുന്ന് ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത്.

ഈ വിശുദ്ധവാരത്തിലേക്കു നാം പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ, ഇത് ധ്യാനത്തിനുള്ള ഒരാഴ്ച മാത്രമല്ലെന്ന് അറിയുക. നിങ്ങളോടുള്ള ദൈവത്തിന്റെ നിർമലവും പരിപൂർണവുമായ സ്നേഹത്തിന്റെ രഹസ്യത്തിൽ പങ്കുചേരാനുള്ള ഒരാഴ്ചയാണിത്. ഈ സ്നേഹത്തെക്കുറിച്ചു ധ്യാനിക്കുമ്പോൾ, അത് നിങ്ങളെ വെല്ലുവിളിക്കാൻ അനുവദിക്കുക. ഈ ആഴ്ച മുഴുവൻ അത് നിങ്ങളുടെ മനസ്സിലും ഹൃദയത്തിലും സൂക്ഷിക്കുക. ഏകദേശം 2,000 വർഷങ്ങൾക്കുമുമ്പ് അർപ്പിക്കപ്പെട്ട ആ സ്നേഹം നിങ്ങൾക്കു യഥാർഥത്തിൽ സന്നിഹിതമാകാൻ അനുവദിക്കുക. അങ്ങനെ, നമ്മുടെ കർത്താവിനും നിങ്ങളോടുള്ള അവിടുത്തെ സ്നേഹത്തിനും മുമ്പാകെ കൂടുതൽ പൂർണമായി സന്നിഹിതരായിരിക്കാൻ നിങ്ങൾക്കു കഴിയും.

എന്റെ രക്ഷകനായ കർത്താവേ, അങ്ങയുടെ പീഡാനുഭവത്തിന്റെ ഈ വാരത്തിലേക്ക് ധൈര്യത്തോടും ദൃഢനിശ്ചയത്തോടുംകൂടി അങ്ങ് പ്രവേശിച്ചു. എന്റെ ജീവിതത്തിലേക്കു കൂടുതൽ പൂർണമായി പ്രവേശിക്കാൻവേണ്ടി, അങ്ങ് സഹിക്കാനിരുന്ന ഓരോ വേദനയും ഓരോ അപമാനവും സ്വതന്ത്രമായി ഏറ്റെടുക്കാൻ അങ്ങ് തിരഞ്ഞെടുത്തു. ഈ ആഴ്ച മുഴുവൻ എനിക്കു സന്നിഹിതനായിരിക്കണമേ. അങ്ങയുടെ സ്നേഹത്തിന്റെ ഈ രഹസ്യത്തെക്കുറിച്ചു ധ്യാനിക്കാൻ മാത്രമല്ല, യഥാർഥവും എന്നെ രൂപാന്തരപ്പെടുത്തുന്നതുമായ വിധത്തിൽ ആ സ്നേഹത്തെ കണ്ടുമുട്ടാനും എന്നെ സഹായിക്കണമേ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.

പീഡകൾ സഹിക്കുന്ന ക്രിസ്തുവിന് ഓശാന!

കർത്താവിന്റെ പീഡാനുഭവത്തിന്റെ ഓശാന ഞായർ (വർഷം B)

അവനു മുമ്പേ പോയവരും പിന്നാലെ വന്നവരും ഇങ്ങനെ ആർത്തുവിളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു: “ഓശാന! കർത്താവിന്റെ നാമത്തിൽ വരുന്നവൻ അനുഗൃഹീതൻ! വരാനിരിക്കുന്ന നമ്മുടെ പിതാവായ ദാവീദിന്റെ രാജ്യം അനുഗൃഹീതം! അത്യുന്നതങ്ങളിൽ ഓശാന!” മർക്കോസ് 11:9–10

യേശു തന്റെ ജീവിതകാലത്ത് പലതവണ ജറുസലേമിലേക്കു യാത്ര ചെയ്തു. ശിശുവായിരിക്കുമ്പോൾ അവിടുന്ന് ദേവാലയത്തിൽ സമർപ്പിക്കപ്പെട്ടു. പന്ത്രണ്ടാം വയസ്സിൽ, ദേവാലയത്തിൽ നിയമപണ്ഡിതന്മാരെ പഠിപ്പിക്കുന്ന നിലയിൽ അവിടുത്തെ കണ്ടെത്തി. വളർന്നുവരവേ, അവിടുന്ന് പതിവായി ദേവാലയത്തിലേക്കു തീർഥാടനം നടത്തി. മരുഭൂമിയിൽ പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ പിശാച് അവിടുത്തെ ദേവാലയത്തിന്റെ ശിഖരത്തിലേക്കു കൊണ്ടുപോയി. യേശുവിന്റെ പരസ്യശുശ്രൂഷക്കാലത്ത് ദേവാലയത്തിലേക്കു നടത്തിയ വ്യത്യസ്തമായ നാലു യാത്രകളെക്കുറിച്ചെങ്കിലും സുവിശേഷങ്ങളിൽ നാം വായിക്കുന്നു. എന്നാൽ, ഇന്ന് നാം അനുസ്മരിക്കുന്ന ജറുസലേം യാത്ര മറ്റെല്ലാ യാത്രകളിൽനിന്നും വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു. ഇത്തവണ യേശു ജറുസലേമിൽ പ്രവേശിക്കുമ്പോഴേക്കും മതനേതാക്കൾ അവിടുത്തെ വധിക്കാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. എന്നിട്ടും, വലിയ ഗാംഭീര്യത്തോടെയും ഏവരുടെയും ശ്രദ്ധ ആകർഷിച്ചുകൊണ്ടും യേശു ജറുസലേമിൽ പ്രവേശിച്ചു. ജനക്കൂട്ടം അവിടുത്തെ മുമ്പിൽ ഈന്തപ്പനയോലകളും മേലങ്കികളും വിരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ, യേശു കഴുതപ്പുറത്ത് ജറുസലേമിലേക്കു കടന്നുവന്നപ്പോൾ അവർ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു: “ഹോസാന! കർത്താവിന്റെ നാമത്തിൽ വരുന്നവൻ അനുഗൃഹീതൻ!”

വിശ്വാസികളായ ജനങ്ങൾ തങ്ങളുടെ രാജാവിനെ സ്വീകരിക്കാൻ ഏറ്റവും ഉചിതമായ മാർഗം ഇതായിരുന്നെങ്കിലും, അവരുടെ ഊഷ്മളമായ സ്വീകരണവും “ഹോസാന!” എന്ന ആർപ്പുവിളികളും ആവേശവും യേശുവിനെക്കാൾ അവർക്കുതന്നെയായിരുന്നു കൂടുതൽ പ്രയോജനകരമായത്. യേശു ദൈവമാണ്. അവിടുത്തേക്ക് നമ്മുടെ സ്തുതിയും ബഹുമാനവും ആവശ്യമില്ല. എന്നാൽ, തന്നെ സ്തുതിക്കാനും ബഹുമാനിക്കാനും ആരാധിക്കാനും നമ്മെ ക്ഷണിക്കാനാണ് യേശു നമ്മുടെ അടുക്കലേക്കു വന്നത്; കാരണം, അത് നമുക്ക് നന്മയാകുന്നു. അവിടുത്തെ സ്തുതിക്കേണ്ടത് നമ്മുടെ ആവശ്യമാണ്. ഇതിനായിട്ടാണ് നാം സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. ഇത് നമ്മുടെ ജീവിതത്തിന്റെ പൂർണതയിലേക്കു നയിക്കുന്നു.

വിശുദ്ധവാരത്തിലേക്കു പ്രവേശിക്കുന്ന ഈ വേളയിൽ, വലിയ ആവേശത്തോടെ നമ്മുടെ കർത്താവിനെ ആദരിക്കുന്ന ജനങ്ങളുടെ ഈ ദൃശ്യം ധ്യാനിക്കാൻ സമയം കണ്ടെത്തുക. നാം ആരായിത്തീരണമെന്ന് കാണിച്ചുതരുന്ന ഒരു ദൃശ്യമാണിത്. ഈ വിശുദ്ധവാരത്തിലൂടെ മുന്നേറുമ്പോൾ, നാം സ്തുതിയും ആരാധനയും അർപ്പിക്കുന്ന ദൈവത്തെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ കൂടുതൽ ബോധവാന്മാരാകണം. എല്ലാവരുടെയും ദൃഷ്ടിയിൽ തന്നെത്തന്നെ താഴ്ത്തുകയും ദാസന്റെ രൂപം സ്വീകരിക്കുകയും കൊടിയ പാപിയെന്നു മുദ്രകുത്തപ്പെടാൻ സ്വയം അനുവദിക്കുകയും തിരസ്കരിക്കപ്പെടുകയും മർദിക്കപ്പെടുകയും കൊല്ലപ്പെടുകയും ചെയ്ത ദൈവമാണ് അവിടുന്ന്. ഈ ആഴ്ച നാം പ്രത്യേകമായി ആരാധിക്കുന്നത് പീഡയനുഭവിക്കുന്ന ക്രിസ്തുവിനെയാണ്. അറസ്റ്റുചെയ്യപ്പെടുകയും ക്രൂരമായി പെരുമാറപ്പെടുകയും ചെയ്ത ഒരു മനുഷ്യനെയാണ് നാം ആരാധിക്കുന്നത്. വെറുക്കപ്പെടുകയും സാധ്യമായതിൽ ഏറ്റവും മോശമായ രീതിയിൽ പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്ത ഒരു മനുഷ്യനെയാണ് നാം ആരാധിക്കുന്നത്.

പീഡയനുഭവിക്കുന്ന ക്രിസ്തുവിനെ പൂർണഹൃദയത്തോടെ ആരാധിക്കുക എന്നത് നാം നിർവഹിക്കേണ്ട പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു പ്രവൃത്തിയാണ്. സ്വർഗത്തിൽ മഹത്വപൂർണമായ സിംഹാസനത്തിൽ ഉപവിഷ്ടനായിരിക്കുന്ന ദൈവത്തെ ആരാധിക്കുക പലവിധത്തിലും കൂടുതൽ എളുപ്പമാണ്. അവിടുത്തെ ചുറ്റും ഒരുമിച്ചുകൂടിയിരിക്കുന്ന അസംഖ്യം മാലാഖമാരെയും സാഷ്ടാംഗം നമസ്കരിക്കുന്ന എല്ലാ കാലങ്ങളിലെയും വിശുദ്ധരെയും അവിടുത്തെ മുഖത്തുനിന്നു പ്രസരിക്കുന്ന മഹത്വവും തേജസ്സും ധ്യാനിക്കുമ്പോൾ, ആരാധന ഉചിതമാണെന്നു തോന്നുന്നു. കുറ്റവാളിയെന്ന് ആരോപിക്കപ്പെടുകയും അനേകരുടെ വിദ്വേഷം സഹിച്ചുകൊണ്ട് വധശിക്ഷ അനുഭവിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു മനുഷ്യനെ ആരാധിക്കുക എന്നത് മനസ്സിലാക്കാൻ കൂടുതൽ പ്രയാസമാണ്. എന്നാൽ, വിശ്വാസത്തിന്റെ കണ്ണുകളിലൂടെ യേശുവിനെ കാണാനും അവിടുത്തെ വലയം ചെയ്തിരുന്ന വിദ്വേഷത്തിനും നുണകൾക്കും അപ്പുറം നോക്കിക്കാണാനും നമുക്കു കഴിയുമെങ്കിൽ, ഈ വിധത്തിൽ നമ്മുടെ അടുക്കലേക്കു വന്ന ദൈവത്തിന്റെ എളിമയ്ക്കു മുമ്പിൽ നാം വിസ്മയഭരിതരാകും.

പീഡയനുഭവിക്കുന്ന ക്രിസ്തുവിനുള്ള നമ്മുടെ ആരാധന, തന്റെമേൽ ഏൽപ്പിക്കപ്പെട്ടതെല്ലാം സഹിച്ചപ്പോൾ അവിടുന്ന് പ്രകടമാക്കിയ സദ്ഗുണത്തിൽ പങ്കുചേരാനും നമ്മെ ക്ഷണിക്കുന്നു. അപമാനിതനായ ക്രിസ്തുവിനെ ആരാധിക്കുമ്പോൾ, നമ്മുടെ അപമാനങ്ങൾക്കു പുതിയ ശക്തിയും അർഥവും കൈവരുന്നു. പീഡയനുഭവിക്കുന്ന ക്രിസ്തുവിനെ ആരാധിക്കുമ്പോൾ, അവിടുത്തെ വീണ്ടെടുപ്പിൽ പങ്കുചേരത്തക്കവിധം നമ്മുടെ സഹനങ്ങൾ ഉയർത്തപ്പെടുന്നു. തിരസ്കരിക്കപ്പെടുകയും നിന്ദിക്കപ്പെടുകയും പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്ത ക്രിസ്തുവിനെ ആരാധിക്കുമ്പോൾ, ഈ കഷ്ടതകളിൽ നാം പങ്കുചേരുന്ന എല്ലാ അനുഭവങ്ങളും രൂപാന്തരപ്പെടുന്നു.

ഈ വിശുദ്ധവാരത്തിൽ നിങ്ങൾ ആരാധിക്കുന്ന ദൈവത്തെക്കുറിച്ച് ഇന്ന് ധ്യാനിക്കുക. യേശു സഹിച്ചതെല്ലാം നോക്കിക്കാണുന്നതിൽനിന്ന് ഒഴിഞ്ഞുമാറരുത്. അവിടുന്ന് നേരിട്ട തിരസ്കരണത്തിലേക്കും പീഡാനുഭവത്തിലേക്കും ഉറ്റുനോക്കുക. അവിടുന്ന് സഹിച്ച വിദ്വേഷത്തെ നോക്കുക. അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ, മഹത്വപൂർണനായ നിങ്ങളുടെ ദൈവത്തെ മാത്രമല്ല, നിങ്ങളുടെ എല്ലാ വ്യഥകൾക്കുമുള്ള പ്രതിവിധിയും കാണുക. നാം ആയിരിക്കുന്ന അവസ്ഥയിൽ നമ്മെ കണ്ടുമുട്ടാനും തന്നോടൊപ്പമുള്ള പുതിയ ജീവിതത്തിലേക്ക് നമ്മെ ഉയർത്താനുമായി, ഏറ്റവും എളിയ ഈ രൂപത്തിൽ ദൈവം നമ്മുടെ അടുക്കലേക്ക് ഇറങ്ങിവന്നു.

പീഡയനുഭവിക്കുന്ന എന്റെ കർത്താവേ, പൂർണഹൃദയത്തോടെ ഞാൻ അങ്ങയെ ആരാധിക്കുകയും സ്തുതിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പെസഹായ്ക്കായി ജറുസലേമിൽ പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ, പുതിയതും നിത്യവുമായ പെസഹാക്കുഞ്ഞാടായിത്തീർന്നുകൊണ്ട് ആ ആഘോഷത്തിന് പുതിയ ശക്തി നൽകാൻ അങ്ങ് ഉദ്ദേശിച്ചു. എനിക്കുവേണ്ടി പീഡയനുഭവിച്ച അങ്ങയെ ഞാൻ എപ്പോഴും ആരാധിക്കട്ടെ. ജീവിതത്തിൽ ഞാൻ സഹിക്കുന്നതെല്ലാം അങ്ങയുടെ രക്ഷാകരമായ പ്രവൃത്തിയാൽ രൂപാന്തരപ്പെടേണ്ടതിന് അങ്ങേക്കു സമർപ്പിക്കട്ടെ. യേശുവേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു.

കുരിശിലേക്ക് അവിടുത്തെ അനുഗമിച്ച്

കർത്താവിന്റെ പീഡാനുഭവത്തിന്റെ ഓശാന ഞായർ (വർഷം C)

“കർത്താവിന്റെ നാമത്തിൽ വരുന്ന രാജാവ് അനുഗൃഹീതൻ. സ്വർഗത്തിൽ സമാധാനവും ഉന്നതങ്ങളിൽ മഹത്വവും.” ജനക്കൂട്ടത്തിലുണ്ടായിരുന്ന ചില ഫരിസേയർ അവനോടു പറഞ്ഞു: “ഗുരോ, അങ്ങയുടെ ശിഷ്യന്മാരെ ശാസിക്കുക.” അവൻ മറുപടി പറഞ്ഞു: “ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു, ഇവർ മൗനം പാലിച്ചാൽ കല്ലുകൾ ആർപ്പുവിളിക്കും!” ലൂക്കാ 19:38–40

ഒലിവുമലയുടെ അടിവാരത്തായിരുന്നു ഗെത്‌സെമനി തോട്ടം. അവിടെവച്ചാണ് യേശു അതിവേദനയോടെ പ്രാർഥിച്ചതും അറസ്റ്റുചെയ്യപ്പെട്ടതും. എന്നാൽ അതിനു ദിവസങ്ങൾക്കുമുമ്പ്, നമ്മുടെ കർത്താവ് അപ്പോസ്തലന്മാരോടൊപ്പം ഒലിവുമലയ്ക്കു തൊട്ടടുത്തുള്ള ആ കുന്ന് കടന്ന്, തോട്ടത്തിലേക്കു പോകുന്ന മലഞ്ചരിവിനടുത്തെത്തി. അവിടുന്ന് ഇറങ്ങിവരുമ്പോൾ, “തങ്ങൾ കണ്ട എല്ലാ മഹത്തായ പ്രവൃത്തികളെയും ഓർത്ത് സന്തോഷത്തോടെ ഉച്ചത്തിൽ ദൈവത്തെ സ്തുതിക്കാൻ തുടങ്ങിയ” “ശിഷ്യസമൂഹം മുഴുവനും” അവിടുത്തെ എതിരേറ്റു. തുടർന്ന് അവർ ഇങ്ങനെ ആർത്തുവിളിച്ചു: “കർത്താവിന്റെ നാമത്തിൽ വരുന്ന രാജാവ് അനുഗൃഹീതൻ. സ്വർഗത്തിൽ സമാധാനവും അത്യുന്നതങ്ങളിൽ മഹത്വവും.” ജറുസലെം നഗരകവാടം കാണാവുന്ന ദൂരത്തുവച്ചാണ് അവർ അവിടുത്തെ കണ്ടുമുട്ടിയത്. ഇത് പന്ത്രണ്ടുപേരെയും വിസ്മയിപ്പിച്ചിരിക്കണം.

വിസ്മയിച്ചവരിൽ ഫരിസേയരുമുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ അവരുടെ വിസ്മയം സന്തോഷത്തോടെയുള്ളതായിരുന്നില്ല. അസൂയയിൽനിന്ന് ഉടലെടുത്ത അവരുടെ വിസ്മയം കുറ്റപ്പെടുത്തലിലേക്കു നയിച്ചു. യേശുവിന്റെ മറുപടി വളരെ വ്യക്തമായിരുന്നു: “ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു, ഇവർ നിശ്ശബ്ദരായാൽ കല്ലുകൾ ആർത്തുവിളിക്കും!” ഇവിടെ ഒരു ചോദ്യമുയരുന്നു: ഈ ശിഷ്യന്മാർ നമ്മുടെ കർത്താവിന് മഹിമാപൂർണമായ ഈ വരവേൽപ്പ് നൽകിയിരുന്നില്ലെങ്കിൽ, കല്ലുകൾ യഥാർഥത്തിൽ ആർത്തുവിളിക്കുമായിരുന്നോ? തീർച്ചയായും അവ ആർത്തുവിളിക്കുമായിരുന്നു! ഏതാനും ദിവസങ്ങൾക്കുശേഷം, ജനക്കൂട്ടം യേശുവിനെ ഉപേക്ഷിച്ചപ്പോൾ അവ അങ്ങനെതന്നെ ചെയ്തു.

യേശു ക്രൂശിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ ഈ ശിഷ്യന്മാരിൽ മിക്കവാറും എല്ലാവരും അവിടുത്തെ ഉപേക്ഷിച്ചുവെന്ന് ഓർക്കുക. ഭയന്ന് അവർ ഓടിപ്പോയി. പന്ത്രണ്ടുപേരിൽ ഭൂരിഭാഗവുംപോലും ഓടിയൊളിച്ചു. നമ്മുടെ പരിശുദ്ധ അമ്മയും വിശുദ്ധ യോഹന്നാനും മറ്റു ചുരുക്കം ചിലരും മാത്രമേ അവിടുത്തോടൊപ്പം നിലകൊണ്ടുള്ളൂ. അതിനാൽ, ജനക്കൂട്ടത്താൽ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട് യേശു കുരിശിൽ മരിച്ചപ്പോൾ അവിടുത്തെ ഈ പ്രവചനം സത്യമായി. “അപ്പോൾ ഇതാ, ദേവാലയത്തിലെ തിരശ്ശീല മുകൾമുതൽ താഴെവരെ രണ്ടായി കീറി. ഭൂമി കുലുങ്ങി, പാറകൾ പിളർന്നു, കല്ലറകൾ തുറക്കപ്പെട്ടു, നിദ്രപ്രാപിച്ചിരുന്ന അനേകം വിശുദ്ധരുടെ ശരീരങ്ങൾ ഉയിർപ്പിക്കപ്പെട്ടു” (മത്തായി 27:51–52).

ദൈവത്തെ സ്തുതിക്കുന്നതിലും ആരാധിക്കുന്നതിലും നാം ഒരിക്കലും നിശ്ശബ്ദരാകരുത്. ആ ആദ്യത്തെ വിശുദ്ധവാരത്തിലെ ഈ രണ്ടു നിമിഷങ്ങളിൽനിന്ന് പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു പാഠം പഠിക്കാനുണ്ട്. തുടക്കത്തിൽ, വലിയ ആവേശാരവങ്ങൾക്കിടയിൽ യേശു ജറുസലെമിൽ പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ, അവിടുത്തെ സ്തുതിക്കാൻ അനേകരുണ്ടായിരുന്നു. ദൈവത്തെ സ്തുതിക്കുന്നതും മഹത്വപ്പെടുത്തുന്നതും പൊതുവെ സ്വീകാര്യമായിരിക്കുകയും മറ്റു പലരും അങ്ങനെ ചെയ്യുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ അതു ചെയ്യാൻ എളുപ്പമാണ്. ഇതിനെ, യേശു പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുകയും വധിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്ത വിശുദ്ധവാരത്തിന്റെ അവസാനവുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുക. പെട്ടെന്ന്, സ്തുതിയും പരസ്യമായ ജയഘോഷങ്ങളും അത്ര സ്വീകാര്യമല്ലാതായി. ഭയം ജനക്കൂട്ടത്തെ നിശ്ശബ്ദരാക്കുകയും നമ്മുടെ കർത്താവിനോടുള്ള അവരുടെ ആരാധന അവസാനിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. അതുകൊണ്ടാണ് കല്ലുകൾ ആർത്തുവിളിക്കുകയും ഭൂമി കുലുങ്ങുകയും ചെയ്തത്.

ഈ വിശുദ്ധവാരത്തിലേക്കു പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ, നിങ്ങൾ ആരെപ്പോലെയാണെന്ന് ചിന്തിക്കുക: യേശുവിനെ സ്തുതിക്കുന്നത് എളുപ്പവും പൊതുവെ സ്വീകാര്യവുമായിരുന്നപ്പോൾ അവിടുത്തെ സ്തുതിച്ച ശിഷ്യരുടെ “സമൂഹം മുഴുവനെയും” പോലെയാണോ, അതോ അവിടുത്തോടു വിശ്വസ്തരായിരിക്കുക ഒട്ടും സ്വീകാര്യമല്ലാതിരുന്നപ്പോഴും അങ്ങനെ നിലകൊണ്ട നമ്മുടെ പരിശുദ്ധ അമ്മയെയും വിശുദ്ധ യോഹന്നാനെയും പോലെയാണോ? പ്രയാസകരമായ സമയങ്ങളിലും ദൈവത്തെ സ്തുതിക്കുന്നതിലും ആരാധിക്കുന്നതിലും നിങ്ങൾ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നുണ്ടോ? അതോ മറ്റുള്ളവർ എന്തു പറയുമെന്ന ഭയവും തിരസ്കരിക്കപ്പെടുമെന്ന ഭയവും മറ്റു തരത്തിലുള്ള അപമാനങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ഭയവും നിങ്ങളുടെ വിശുദ്ധമായ വിളിയിൽനിന്ന് നിങ്ങളെ പിന്തിരിപ്പിക്കാൻ അനുവദിക്കുന്നുണ്ടോ?

ആ ആദ്യത്തെ വിശുദ്ധവാരത്തിലെ പരസ്പരവിരുദ്ധമായ ഈ രണ്ടു നിമിഷങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഇന്ന് ധ്യാനിക്കുക. യേശുവിനെ രാജാവായി വാഴ്ത്തുന്ന ജനക്കൂട്ടത്തോടൊപ്പം ഇന്ന് നിങ്ങളും ചേരുക. അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ, നിങ്ങൾ ആരാധിക്കുന്ന രാജാവിലേക്കു കണ്ണുകൾ തിരിക്കുക. അവിടുന്ന് ഒറ്റിക്കൊടുക്കപ്പെടുമ്പോഴും പീഡകൾ സഹിക്കുമ്പോഴും മരിക്കുമ്പോഴും അവിടുത്തെ അനുഗമിക്കാൻ തീരുമാനിക്കുക. വിശ്വസ്തതയോടെ നിലകൊള്ളാൻ സ്വയം സമർപ്പിക്കുക, പ്രത്യേകിച്ച് അതു പ്രയാസമായിരിക്കുമ്പോൾ. നിങ്ങളുടെ പ്രതിബദ്ധതയിൽ ചാഞ്ചല്യമുണ്ടാകരുത്. യേശുവിന്റെ സ്വന്തം അമ്മയുടെ ഹൃദയത്തിലെ സ്നേഹത്തിലേക്കു നോക്കുക. നമ്മുടെ കർത്താവിനോടു വിശ്വസ്തയായി നിലകൊള്ളാൻ അമ്മയ്ക്കുണ്ടായിരുന്ന ധൈര്യം നിങ്ങൾക്കും ലഭിക്കാനായി അമ്മയോടു പ്രാർഥിക്കുക; നിങ്ങളുടെ സ്ഥാനത്ത് കല്ലുകൾക്ക് ആർത്തുവിളിക്കേണ്ടിവരാതിരിക്കട്ടെ.

മഹത്വപൂർണനായ രാജാവേ, പെസഹാത്തിരുനാളിനായി അങ്ങ് ജറുസലെമിൽ പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ അങ്ങേക്കു യോജിച്ച ആരാധനയും വണക്കവും അർപ്പിക്കപ്പെട്ടു. ആ ആരാധനയ്ക്കും സ്തുതിക്കും ഞാൻ എന്നെത്തന്നെ സമർപ്പിക്കുന്നു. എളുപ്പമായിരിക്കുമ്പോൾ മാത്രമല്ല, മറ്റുള്ളവരുടെ അംഗീകാരം ലഭിക്കാത്തപ്പോഴും അങ്ങയെ ബഹുമാനിക്കാനും സ്നേഹിക്കാനും എനിക്കു കഴിയണമേ എന്നു ഞാൻ പ്രാർഥിക്കുന്നു. അങ്ങയോടുള്ള എന്റെ സ്നേഹത്തിൽനിന്ന് എന്നെ പിന്തിരിപ്പിക്കാൻ ഭയത്തെ ഞാൻ ഒരിക്കലും അനുവദിക്കാതിരിക്കട്ടെ. അങ്ങയുടെ കുരിശാകുന്ന മഹത്വപൂർണമായ സിംഹാസനംവരെ ഞാൻ അങ്ങയെ അനുഗമിക്കട്ടെ. ഈശോയെ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.

ദൈവത്തോടുള്ള നിങ്ങളുടെ സ്നേഹം പ്രകടിപ്പിക്കൽ

വിശുദ്ധവാരത്തിലെ തിങ്കളാഴ്ച

അപ്പോൾ അവന്റെ ശിഷ്യന്മാരിലൊരുവനും അവനെ ഒറ്റിക്കൊടുക്കാനിരുന്നവനുമായ യൂദാസ് ഇസ്കരിയോത്ത് പറഞ്ഞു: “ഈ തൈലം മുന്നൂറു ദിവസത്തെ കൂലിക്ക് വിറ്റ് ആ തുക ദരിദ്രർക്കു കൊടുക്കാതിരുന്നതെന്ത്?” യോഹന്നാൻ 12:4–5

ഈശോ തന്റെ ശിഷ്യന്മാരോടൊപ്പം ലാസറിന്റെയും മാർത്തയുടെയും മറിയത്തിന്റെയും വീട്ടിലായിരുന്നു. അവിടുന്ന് പതിവായി അവരുടെ വീട്ടിൽ സമയം ചെലവഴിക്കുകയും അവരുമായി അടുത്ത ബന്ധം പുലർത്തുകയും ചെയ്തിരുന്നു. ആദ്യത്തെ ഓശാന ഞായറിനും വിശുദ്ധവാരത്തിനുമായി ഈശോ ജറുസലെമിൽ പ്രവേശിക്കുന്നതിനു തൊട്ടുമുമ്പായിരുന്നു ഈ വിരുന്ന്. ഈശോ കുരിശിൽ മരിക്കുന്നതിന് ആറു ദിവസം മുമ്പായിരുന്നു അത്.

ഈശോ അടുത്തിടെയാണ് ലാസറിനെ മരിച്ചവരിൽനിന്ന് ഉയിർപ്പിച്ചതെന്ന് ഓർക്കുക. ലാസറിന്റെ സഹോദരി മറിയത്തിന് ഈശോയോട് അഗാധമായ ഭക്തിയുണ്ടായിരുന്നുവെന്നും, അവളുടെ സഹോദരി മാർത്ത ശുശ്രൂഷ ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ മറിയം അവിടുത്തെ പാദത്തിങ്കൽ ഇരുന്നുവെന്ന് രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടെന്നും ഓർക്കുക. ഈ സന്ദർശനവേളയിൽ, “ഒരു ലിറ്റർ വിലയേറിയ സുഗന്ധതൈലം” കൊണ്ട് ഈശോയെ അഭിഷേകം ചെയ്തുകൊണ്ട് മറിയം അവിടുത്തോടുള്ള ഭക്തിയുടെ മറ്റൊരു പ്രവൃത്തി അർപ്പിച്ചു. സ്നേഹത്തിന്റെയും ഭക്തിയുടെയും ഒരു പ്രവൃത്തിയാണ് അവൾ അവിടുത്തേക്ക് അർപ്പിച്ചത്. മുകളിൽ നൽകിയിരിക്കുന്ന വിശുദ്ധലിഖിതഭാഗം, ആ വിരുന്നിൽ സന്നിഹിതനായിരുന്ന യൂദാസിന്റെ പ്രതികരണം രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. ഈശോ യൂദാസിനെ ശാസിക്കുകയും മറിയത്തിന്റെ ഭക്തിപ്രവൃത്തിയെ ന്യായീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; വിരുന്ന് തുടരുകയും ചെയ്യുന്നു.

നമ്മുടെ കർത്താവിന് അർപ്പിക്കാൻ കഴിയാത്തത്ര വിശിഷ്ടമായ ഒന്നുമില്ല എന്നതാണ് ഇതു നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്ന വ്യക്തമായ ഒരു പാഠം. ദരിദ്രരെ പരിപാലിക്കാൻ നമ്മുടെ പങ്ക് നാം നിർവഹിക്കണമെന്നതു സത്യമാണ്. എന്നാൽ യൂദാസിനോടുള്ള ഈശോയുടെ മറുപടി ഏറെ ശ്രദ്ധേയമാണ്. അവിടുന്ന് പറയുന്നു: “അവളെ വെറുതെ വിടുക. എന്റെ സംസ്കാരദിനത്തിനായി അവൾ ഇത് സൂക്ഷിക്കട്ടെ. ദരിദ്രർ എപ്പോഴും നിങ്ങളോടുകൂടെയുണ്ട്; എന്നാൽ ഞാൻ എപ്പോഴും നിങ്ങളോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരിക്കുകയില്ല.” ദരിദ്രരെ പരിപാലിക്കേണ്ടതിന്റെ പ്രാധാന്യം ഈശോ കുറച്ചുകാണിക്കുകയായിരുന്നില്ല; അവിടുത്തേക്ക് സ്നേഹത്തിന്റെയും ഭക്തിയുടെയും പ്രവൃത്തികൾ അർപ്പിക്കേണ്ടതിന്റെ പ്രാധാന്യം ഊന്നിപ്പറയുകയായിരുന്നു.

വർഷത്തിലെ ഏറ്റവും വിശുദ്ധമായ ഈ വാരത്തിലേക്കു നാം പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ, വിലയേറിയ ഈ ഒരു ലിറ്റർ സുഗന്ധതൈലം യേശുവിന്റെമേൽ ഉദാരമായി ഒഴിക്കുന്ന മറിയത്തിന്റെ ദൃശ്യം നമുക്കു നൽകപ്പെടുന്നു; അതുപോലെ ചെയ്യാനുള്ള ഒരു ക്ഷണമാണിത്. ആവശ്യത്തിലിരിക്കുന്ന മറ്റുള്ളവരിൽ നാം ക്രിസ്തുവിനെ സേവിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അവിടുത്തേക്കു നേരിട്ട് ഭക്തിയും സ്നേഹവും പതിവായി അർപ്പിക്കാനും നാം പരിശ്രമിക്കണം; മറ്റുള്ളവർ അതിരുകടന്നതെന്നു കരുതുന്ന രീതികളിൽപ്പോലും. അവിടുത്തെ ബഹുമാനിക്കുക, നമ്മുടെ സ്നേഹം പ്രകടിപ്പിക്കുക, വിവിധ ഭക്താനുഷ്ഠാനങ്ങൾക്കായി സമയം ചെലവഴിക്കുക, ദീർഘനേരം പ്രാർഥിക്കുക, നമ്മുടെ സാമ്പത്തിക വിഭവങ്ങൾപോലും അവിടുത്തേക്ക് അർപ്പിക്കുക എന്നിവയെല്ലാം യേശുവിന് അർഹമായ മഹത്വം നാം നൽകുന്ന വഴികളാണ്.

മറിയം യേശുവിന് അർപ്പിച്ച സ്നേഹഭക്തിയുടെ ഈ പ്രവൃത്തിയെ നിങ്ങൾക്ക് എങ്ങനെ അനുകരിക്കാമെന്ന് ഇന്ന് വിചിന്തനം ചെയ്യുക. നിങ്ങളുടെ സമയവും പണവും കഴിവുകളും ഊർജവും ഏതെല്ലാം വിധങ്ങളിൽ നമ്മുടെ കർത്താവിനായി സമൃദ്ധമായി പകർന്നുനൽകാൻ നിങ്ങൾക്കു കഴിയും? ഈ വിശുദ്ധവാരത്തിൽ അവിടുത്തോടുള്ള നിങ്ങളുടെ ഭക്തി ഏറ്റവും നന്നായി എങ്ങനെ പ്രകടിപ്പിക്കാനാകും? നിങ്ങൾ നമ്മുടെ കർത്താവിനെ സ്നേഹിക്കുന്നുവെന്നും ആ സ്നേഹം ഈ വാരത്തിൽ പ്രകടിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെന്നുമുള്ള ലളിതമായ ഒരേയൊരു കാരണത്താൽ, അവിടുത്തേക്കു നേരിട്ട് ഇതു ചെയ്യാനുള്ള വഴികൾ അന്വേഷിക്കുക.

മഹത്വപൂർണനായ എന്റെ ഈശോയെ, അങ്ങ് എല്ലാ സ്തുതിക്കും ബഹുമാനത്തിനും അർഹനാണ്. ഞങ്ങളുടെ ഏറ്റവും ആഴമായ ഭക്തിക്കും സ്നേഹത്തിനും അങ്ങ് അർഹനാണ്. ഈ വിശുദ്ധവാരത്തിലേക്കു പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ, അങ്ങയോടുള്ള എന്റെ ഏറ്റവും ആഴമായ സ്നേഹം പ്രകടിപ്പിക്കാനുള്ള ഒരു സമയമായി ഇതു മാറണമേ എന്നു ഞാൻ പ്രാർഥിക്കുന്നു. അങ്ങ് അർഹിക്കുന്ന മഹത്വവും സ്തുതിയും അങ്ങേക്ക് അർപ്പിക്കാനായി, ഈ ആഴ്ച ആ സ്നേഹം സമൃദ്ധമായി ചൊരിയാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. ഈശോയെ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.

എല്ലാറ്റിലും ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വം

വിശുദ്ധവാരത്തിലെ ചൊവ്വാഴ്ച

“ഇപ്പോൾ മനുഷ്യപുത്രൻ മഹത്വപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അവനിൽ ദൈവവും മഹത്വപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അവനിൽ ദൈവം മഹത്വപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, ദൈവം അവനെ തന്നിൽത്തന്നെ മഹത്വപ്പെടുത്തും; ഉടൻതന്നെ അവനെ മഹത്വപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യും.”  യോഹന്നാൻ 13:31–32

യേശുവിനെ ഒറ്റിക്കൊടുക്കാൻ യൂദാസ് അത്താഴവിരുന്നിൽനിന്ന് പുറപ്പെട്ട ഉടനെയാണ്, താൻ മഹത്വപ്പെടുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ വാക്കുകൾ യേശു പറയുന്നത്. ശിഷ്യന്മാരുടെ പാദങ്ങൾ കഴുകുന്നത് യേശു അപ്പോൾ പൂർത്തിയാക്കിയതേയുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അധികം വൈകാതെ അവിടുന്ന് അന്ത്യത്താഴം പൂർത്തിയാക്കി ഗത്സെമനി തോട്ടത്തിലേക്കു പോകും; തുടർന്ന് അറസ്റ്റ് ചെയ്യപ്പെടുകയും മർദിക്കപ്പെടുകയും ക്രൂശിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും. ഇതെല്ലാം സംഭവിക്കാനിരുന്നത് പന്ത്രണ്ടുപേരിൽ ഒരാളുടെ വഞ്ചനയിലൂടെയായിരുന്നു. എങ്കിലും, വരാനിരിക്കുന്ന ഈ സംഭവങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഭയത്തോടെയോ ഉത്കണ്ഠയോടെയോ സംസാരിക്കുന്നതിനുപകരം, അവയിലൂടെ തനിക്കു ലഭിക്കാനിരിക്കുന്ന മഹത്വത്തിലേക്കാണ് യേശു വിരൽചൂണ്ടുന്നത്.

ജീവിതത്തിലെ എല്ലാറ്റിനും ദൈവമഹത്വത്തിന്റെ ഉപകരണമായിത്തീരാനുള്ള സാധ്യതയുണ്ട്. നാം അനുതപിക്കുകയും ദൈവത്തിന്റെ പാപമോചനം സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, നമ്മുടെ പാപംപോലും ഒടുവിൽ ദൈവമഹത്വത്തിനു കാരണമാകാം. നമ്മുടെ പാപമായിരിക്കില്ല ദൈവത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്തുന്നത്; മറിച്ച്, കുരിശിൽനിന്ന് നമ്മുടെമേൽ ചൊരിയപ്പെടുന്ന അവിടുത്തെ കരുണയായിരിക്കും അവിടുത്തേക്കു മഹത്വം നൽകുന്നത്.

വിശുദ്ധവാരത്തിലെ സംഭവങ്ങളുടെ കാര്യത്തിലും ഇതുതന്നെയാണ് സത്യം. തികച്ചും മാനുഷികമായ കാഴ്ചപ്പാടിൽ നോക്കുമ്പോൾ, യേശു സഹിച്ചത് ദാരുണവും ഭയാനകവുമായിരുന്നു. അവിടുത്തെ ഏറ്റവും അടുത്ത കൂട്ടാളികളിൽ ഒരാൾ അവിടുത്തെ വഞ്ചിച്ചു. അക്കാലത്തെ മതനേതാക്കൾ അവിടുത്തെ വഞ്ചിച്ചു. ഭരണാധികാരികൾ അവിടുത്തെ വഞ്ചിച്ചു. യേശു ഒറ്റിക്കൊടുക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ യോഹന്നാൻ ഒഴികെയുള്ള ശിഷ്യന്മാരെല്ലാം ഭയന്ന് ഓടിപ്പോയി. എന്നാൽ യേശു ഇതിലൊന്നിനെയും മാനുഷികമായ കണ്ണുകളിലൂടെ മാത്രം കണ്ടില്ല. നിത്യതയുടെ കാഴ്ചപ്പാടിൽനിന്നാണ് അവിടുന്ന് എല്ലാം കണ്ടത്. ദാരുണമെന്നു തോന്നുന്ന ഈ സംഭവങ്ങളെല്ലാം ഒടുവിൽ തന്റെ മഹത്വത്തിൽ കലാശിക്കുമെന്ന് അവിടുന്ന് വ്യക്തമായി പഠിപ്പിച്ചു.

ക്രിസ്തുവിനെ അനുഗമിക്കാൻ നാം സ്വയം സമർപ്പിക്കുമ്പോൾ, അവിടുത്തെ കുരിശിലും നാം പങ്കുചേരുമെന്ന് ഉറപ്പിക്കാം. മറ്റുള്ളവരുടെ പാപങ്ങളുടെ അനുഭവം നമുക്കുണ്ടാകും; നാം മോശമായ പെരുമാറ്റം നേരിടുകയും പലവിധ സഹനങ്ങൾ സഹിക്കേണ്ടിവരുകയും ചെയ്യും. ജീവിതത്തിൽ ഇത്തരം അനുഭവങ്ങൾ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ, നാമെല്ലാവരും അഭിമുഖീകരിക്കുന്ന ചോദ്യം ഇതാണ്: കോപത്തോടും നിരാശയോടുംകൂടിയാണോ, അതോ നമ്മുടെ കർത്താവിനുണ്ടായിരുന്ന പ്രത്യാശാനിർഭരമായ വിശ്വാസത്തോടെയാണോ നാം അവ സഹിക്കുക? വീണ്ടും ഓർക്കുക: ജീവിതത്തിലെ എല്ലാറ്റിനും ദൈവമഹത്വത്തിന്റെ ഉപകരണമായിത്തീരാനുള്ള സാധ്യതയുണ്ട്. ദൈവത്തിന്റെ ഹിതത്തിലും എല്ലാം തന്റെ മഹത്വത്തിനായി ഉപയോഗിക്കാനുള്ള അവിടുത്തെ ശക്തിയിലും നാം ദൃഷ്ടി ഉറപ്പിച്ചുനിർത്തുമ്പോൾ, ആ മഹത്വം കവർന്നെടുക്കാൻ ജീവിതത്തിലെ യാതൊന്നിനും ശക്തിയില്ല.

എല്ലാറ്റിനെയും ദൈവികമായ കാഴ്ചപ്പാടിൽ കാണാനുള്ള നിങ്ങളുടെ ജീവിതവിളിയെക്കുറിച്ച് ഇന്ന് വിചിന്തനം ചെയ്യുക. ചില സമയങ്ങളിൽ നിങ്ങൾ അസ്വസ്ഥരോ കോപാകുലരോ നിരാശരോ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലായവരോ ആണെങ്കിൽ, എല്ലാ സാഹചര്യങ്ങളിലേക്കും വ്യക്തതയും കൃപയും കൊണ്ടുവരാൻ ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെന്ന് അറിയുക. എല്ലാ തിന്മയെയും ദൈവമഹത്വമാക്കി മാറ്റാനുള്ള തന്റെ ദൈവിക ദൗത്യത്തിൽ നിങ്ങൾക്ക് എങ്ങനെ പങ്കുചേരാമെന്ന് കാണിച്ചുതരാൻ അവിടുന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു. എല്ലാറ്റിലും, പ്രത്യേകിച്ച് നന്മയ്ക്കായി ഉപയോഗിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്നു തോന്നുന്ന കാര്യങ്ങളിൽ, നിങ്ങളുടെ ജീവിതം ദൈവത്തിനു മഹത്വം നൽകേണ്ട വഴികൾ അന്വേഷിക്കുക. ജീവിതത്തിലെ ഒരു അനുഭവം ദൈവമഹത്വത്തിനായി ഉപയോഗിക്കാൻ കഴിയാത്തതാണെന്ന് എത്രയധികം തോന്നുന്നുവോ, അത്രയധികം ആ അനുഭവത്തിനു ദൈവത്തിന് യഥാർഥ മഹത്വം നൽകാൻ കഴിയും.

മഹത്വപൂർണനായ എന്റെ കർത്താവേ, അങ്ങ് സകലത്തിൽനിന്നും നന്മ ഉളവാക്കി. അങ്ങയെ ഒറ്റിക്കൊടുത്തതെന്ന ഗുരുതരമായ തിന്മപോലും അങ്ങയുടെ മഹത്വത്തിന്റെ വെളിപ്പെടുത്തലായി രൂപാന്തരപ്പെട്ടു. പ്രിയ കർത്താവേ, ജീവിതത്തിൽ ഞാൻ സഹിക്കുന്നതെല്ലാം അങ്ങേക്ക് അർപ്പിക്കുന്നു. സകലത്തിലും അങ്ങ് മഹത്വപ്പെടണമെന്നും, അങ്ങയുടെ വിശുദ്ധ നാമത്തിന് അർഹമായ മഹത്വത്തിന്റെ വെളിപ്പെടുത്തലായി എന്റെ ജീവിതം നിരന്തരം മാറണമെന്നും ഞാൻ പ്രാർഥിക്കുന്നു. ഈശോയെ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.

പൊള്ളയായ വാഗ്ദാനങ്ങൾ നിരസിക്കുക

വിശുദ്ധവാരത്തിലെ ബുധനാഴ്ച

പന്ത്രണ്ടുപേരിൽ ഒരുവനായ യൂദാസ് സ്കറിയോത്ത പ്രധാനപുരോഹിതന്മാരുടെ അടുത്തുചെന്ന് ചോദിച്ചു: “ഞാൻ അവനെ നിങ്ങൾക്ക് ഏൽപ്പിച്ചുതന്നാൽ നിങ്ങൾ എനിക്ക് എന്തു തരും?” അവർ അവന് മുപ്പതു വെള്ളിനാണയങ്ങൾ നൽകി. അന്നുമുതൽ അവനെ ഏൽപ്പിച്ചുകൊടുക്കാൻ അവൻ അവസരം അന്വേഷിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. മത്തായി 26:14–16

പണത്തോടുള്ള മോഹം നമ്മുടെ കർത്താവിനെ ഒറ്റിക്കൊടുക്കാനുള്ള ശക്തമായ പ്രേരണയായി മാറാം. യൂദാസിന്റെ ഒറ്റിക്കൊടുക്കലിനു പിന്നിൽ പണത്തോടുള്ള അവന്റെ മോഹമായിരുന്നുവെന്ന് ഈ സുവിശേഷഭാഗത്തിൽ വ്യക്തമായി കാണാം. നമ്മുടെ കർത്താവിൽ അവന് ഒരു പരിധിവരെയെങ്കിലും വിശ്വാസമുണ്ടായിരുന്നിരിക്കണം; അല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ അവൻ അവിടുത്തെ ശിഷ്യനാകുമായിരുന്നില്ല. എന്നാൽ യൂദാസിന് ഒരു പരിധിവരെ വിശ്വാസമുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽപ്പോലും, പണത്തോടുള്ള അവന്റെ മോഹം ആ വിശ്വാസത്തെ മറച്ചുകളഞ്ഞതായി തോന്നുന്നു.

യൂദാസിൽനിന്ന് നമുക്കു പഠിക്കാവുന്ന പ്രധാന പാഠങ്ങളിലൊന്ന് ഇതാണ്: നാം എടുക്കുന്ന തീരുമാനങ്ങളെ ശക്തമായി സ്വാധീനിക്കാൻ പണത്തോടുള്ള മോഹത്തിനു കഴിയും. വിശുദ്ധിയിലേക്കുള്ള വഴിയിൽ ആദ്യം വേണ്ടത് നമ്മുടെ ക്രമരഹിതമായ എല്ലാ ആസക്തികളുടെയും ശുദ്ധീകരണമാണെന്ന് അനേകം മഹാവിശുദ്ധർ നമ്മെ പഠിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. പലരും മല്ലടിക്കുന്ന ഏറ്റവും ശക്തമായ ആസക്തികളിലൊന്ന് പണത്തോടുള്ള ആസക്തിയായതിനാൽ, നമ്മുടെ എല്ലാവരുടെയും ജീവിതത്തിൽ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടേണ്ട ഒരു പ്രധാന മോഹമാണിത്.

ദൈവഹിതം നിറവേറ്റുന്നതിനായി ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ഭൗതികസമ്പത്ത് തിന്മയല്ല എന്നതു സത്യമാണ്. എന്നാൽ കൂടുതൽ വേണമെന്ന, ആവശ്യത്തിലധികം വേണമെന്ന മോഹം, ദൈവഹിതം വ്യക്തമായി തിരിച്ചറിയാനും അവിടുത്തെ മഹത്ത്വത്തിനുവേണ്ടി മാത്രം ജീവിക്കാനുമുള്ള നമ്മുടെ കഴിവിനെ എപ്പോഴും മങ്ങലേൽപ്പിക്കും.

യൂദാസ് നമ്മുടെ കർത്താവിനെ ഒറ്റിക്കൊടുക്കുകയും യേശു അറസ്റ്റിലാകുകയും ചെയ്തതിനുശേഷം, യൂദാസ് “താൻ ചെയ്തതിനെക്കുറിച്ച് ആഴത്തിൽ ഖേദിച്ചു” എന്നത് ഓർക്കുക. യേശുവിന്റെ വിചാരണ നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, അതു നിർത്തിക്കാനുള്ള ശ്രമമെന്നോണം യൂദാസ് പ്രധാനപുരോഹിതന്മാരുടെ അടുത്തേക്കു മടങ്ങിച്ചെന്ന്, “നിഷ്കളങ്കരക്തത്തെ ഒറ്റിക്കൊടുത്തുകൊണ്ട് ഞാൻ പാപം ചെയ്തിരിക്കുന്നു” എന്നു പറഞ്ഞു. എന്നാൽ യേശുവിന്റെ മരണത്തിലേക്കുള്ള നടപടികൾ ആരംഭിച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു; അവ തടയാനാകുമായിരുന്നില്ല. അതിനാൽ യൂദാസ് പണം തിരികെ നൽകി; ദുഃഖകരമെന്നു പറയട്ടെ, അവൻ പോയി തൂങ്ങിമരിച്ചു (മത്തായി 27:3–5 കാണുക).

പണത്തോടുള്ള യൂദാസിന്റെ മോഹം അവന്റെ ചിന്തയെ മങ്ങലേൽപ്പിച്ചു. പാപം എപ്പോഴും ചെയ്യുന്നതുതന്നെ അവന്റെ പാപവും അവനോടു ചെയ്തു. ഒറ്റിക്കൊടുക്കൽ എന്ന പാപം ചെയ്തുകഴിഞ്ഞ ഉടൻതന്നെ, ആ തിരഞ്ഞെടുപ്പിന്റെ അനന്തരഫലങ്ങൾ യൂദാസ് കണ്ടു. അവ അവനെ ആഴത്തിൽ ദുഃഖിപ്പിച്ചു. പാപം തിരഞ്ഞെടുക്കുമ്പോൾ ഒടുവിൽ അവശേഷിക്കുന്നത് പൊള്ളയായ ഒരു വാഗ്ദാനം മാത്രമാണെന്ന് അവൻ മനസ്സിലാക്കി. മുപ്പതു വെള്ളിനാണയങ്ങൾ തന്റെ ആത്മാവിന്റെ മൂല്യത്തിനു തുല്യമല്ലെന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. തീർച്ചയായും, അപ്പോഴും യൂദാസിനു മാനസാന്തരപ്പെട്ട് ദൈവത്തിന്റെ കരുണ സ്വീകരിക്കാമായിരുന്നു. എന്നാൽ അവൻ അങ്ങനെ ചെയ്തില്ല. പകരം, കൊടിയ നിരാശയിൽ അവൻ സ്വന്തം ജീവിതം അവസാനിപ്പിച്ചു.

യൂദാസിന്റെ ജീവിതം നൽകുന്ന സാക്ഷ്യത്തെക്കുറിച്ച് ഇന്ന് ധ്യാനിക്കുക. ഈ വിശുദ്ധവാരത്തിൽ അവന്റെ ജീവിതത്തെ ധ്യാനത്തിനും ആത്മപരിശോധനയ്ക്കും ആധാരമാക്കുക. നമ്മുടെ കർത്താവിനെക്കാൾ അധികമായി നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ എന്താണ്? നിങ്ങളുടെ ചിന്തയെ മങ്ങലേൽപ്പിക്കുകയും, ഒടുവിൽ ശൂന്യതയിൽ കലാശിക്കുമെന്ന് നിങ്ങൾക്കറിയാവുന്ന തിരഞ്ഞെടുപ്പുകളിലേക്കു നയിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന പ്രലോഭനം ഏതാണ്? നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിലെ ക്രമരഹിതമായ എല്ലാ മോഹങ്ങളെയും ഈ ദിവസം വേരോടെ പിഴുതെറിയാൻ പരിശ്രമിക്കുക; അവയ്ക്കു പകരം വിവേകത്തോടെ ദൈവഹിതം തിരഞ്ഞെടുക്കുക. യേശുവിനെയും അവിടുത്തെ വിശുദ്ധഹിതത്തെയും നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിന്റെ ഏക കേന്ദ്രമാക്കുന്നതിൽനിന്നു നിങ്ങളെ തടയുന്ന നുണകൾ തുടർന്നും വിശ്വസിക്കാൻ ഇടവരുത്തരുത്.

എന്റെ ദിവ്യനാഥാ, അങ്ങും അങ്ങു മാത്രവും എന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ കേന്ദ്രമാകണം. ജീവിതത്തിൽ ഏറ്റവും വിലപ്പെട്ടത് അങ്ങും അങ്ങു മാത്രവുമാണ്. പൊള്ളയായ വാഗ്ദാനങ്ങളിലേക്കു നയിക്കുന്ന പ്രലോഭനങ്ങളിൽ ഞാൻ വീഴാതിരിക്കാനും, അങ്ങയിൽനിന്നു വരുന്ന സത്യവും സംതൃപ്തിദായകവുമായ വാഗ്ദാനങ്ങളെ സ്വീകരിക്കാനും കഴിയേണ്ടതിന്, ജീവിതത്തിലെ എല്ലാ ലൗകികമോഹങ്ങളും ഉപേക്ഷിക്കാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.

വിശുദ്ധ കുർബാനയാകുന്ന ഏക സത്യബലി

പെസഹാവ്യാഴം, കർത്താവിന്റെ അന്ത്യത്താഴത്തിന്റെ വിശുദ്ധ കുർബാന (വർഷം A)

സഹോദരീസഹോദരന്മാരേ, ഞാൻ കർത്താവിൽനിന്നു സ്വീകരിച്ചതുതന്നെയാണ് നിങ്ങൾക്കും കൈമാറിയത്: കർത്താവായ യേശു ഒറ്റിക്കൊടുക്കപ്പെട്ട രാത്രിയിൽ അപ്പമെടുത്ത്, കൃതജ്ഞതയർപ്പിച്ചശേഷം മുറിച്ചുകൊണ്ട് അരുളിച്ചെയ്തു: “ഇത് നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടിയുള്ള എന്റെ ശരീരമാണ്. എന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായി ഇതു ചെയ്യുവിൻ.” 1 കോറിന്തോസ് 11:23–24

സഭാജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും മഹത്തായ തിരുനാളുകളായ അതിപാവനമായ പെസഹാത്രിദിനത്തിലേക്കു നാം പ്രവേശിക്കുന്നു. ഇന്നു രാത്രി നാം നമ്മുടെ കർത്താവിനോടൊപ്പം അന്ത്യത്താഴം ആഘോഷിക്കുന്നു. തുടർന്ന് സഭ അർധരാത്രിവരെ പ്രാർഥനയിൽ ജാഗരിക്കുന്നു. നാളെ, പെസഹാവ്യാഴാഴ്ച വിശുദ്ധീകരിച്ച തിരുവോസ്തി വിശുദ്ധ കുർബാനയായി വിതരണം ചെയ്യുന്നുണ്ടെങ്കിലും, വിശുദ്ധ കുർബാന അർപ്പിക്കപ്പെടുന്നില്ല; സക്രാരി ശൂന്യമായിരിക്കും. നാം കുരിശിനെ വണങ്ങുകയും പീഡാനുഭവത്തെ അനുസ്മരിക്കുകയും നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ മരണത്തിന്റെ നിശ്ശബ്ദത അനുഭവിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ദുഃഖശനിയാഴ്ച സൂര്യൻ അസ്തമിച്ച്, നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ ഉത്ഥാനത്തിന്റെ ഈസ്റ്റർ ജാഗരണാഘോഷം ആരംഭിക്കുന്നതുവരെ ആരാധനക്രമം ആഘോഷിക്കപ്പെടുന്നില്ല.

ഇന്നു രാത്രി നാം യേശുവിന്റെ ഈ വാക്കുകളെക്കുറിച്ച് വിശേഷമായി ധ്യാനിക്കുന്നു: “എന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായി ഇതു ചെയ്യുവിൻ.” ഇത് ഒരു ക്ഷണം മാത്രമല്ല; ഒരു കല്പനയാണ്. സ്നേഹത്തിന്റെ കല്പന. ലോകത്തിന്റെ രക്ഷകന്റെ അനുസ്മരണബലിയിൽ പങ്കുചേരാനുള്ള കല്പന. “അനുസ്മരണം” എന്ന വാക്കിന്റെ അർഥം മനസ്സിലാക്കേണ്ടത് പ്രധാനമാണ്. “എന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായി ഇതു ചെയ്യുവിൻ” എന്നു യേശു പറഞ്ഞപ്പോൾ, തന്നെ ഓർക്കണമെന്നോ, അനുസ്മരണം എന്ന വാക്കിന്റെ സാധാരണ അർഥത്തിൽ ഒരു അനുസ്മരണമായി വിശുദ്ധ കുർബാന ആഘോഷിക്കണമെന്നോ മാത്രമല്ല അവിടുന്ന് നമ്മോട് ആവശ്യപ്പെട്ടത്. സാധാരണയായി, മുമ്പു നടന്ന ഏതെങ്കിലും കാര്യത്തെക്കുറിച്ച് നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കാൻ മാത്രം ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒന്നാണ് അനുസ്മരണം. പ്രധാനപ്പെട്ട ഏതെങ്കിലും സംഭവം നടന്ന സ്ഥലത്ത്, ആ സംഭവത്തിന്റെ വിവരണവും തീയതിയും രേഖപ്പെടുത്തിയ ഒരു സ്മാരകഫലകം സ്ഥാപിച്ചിട്ടുണ്ടാകാം. അല്ലെങ്കിൽ നമുക്കുമുമ്പേ കടന്നുപോയ ഒരാളെ ആദരിക്കുന്ന ഒരു അനുസ്മരണച്ചടങ്ങുണ്ടാകാം. എന്നാൽ വിശുദ്ധ കുർബാന തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായ രീതിയിലുള്ള അനുസ്മരണമാണ്.

അനുസ്മരണം അഥവാ ഓർമ്മയാചരണം എന്ന നിലയിൽ, വിശുദ്ധ കുർബാന ആഘോഷിക്കപ്പെടുമ്പോഴെല്ലാം പെസഹാരഹസ്യത്തിലെ രക്ഷാകരസംഭവങ്ങൾ യഥാർഥത്തിൽ സന്നിഹിതമാക്കപ്പെടുന്നുവെന്ന് നമ്മുടെ സഭ പഠിപ്പിക്കുന്നു. കത്തോലിക്കാസഭയുടെ മതബോധനഗ്രന്ഥം, മഹത്തായ ത്രെന്തോസ് സൂനഹദോസിനെ ഉദ്ധരിച്ചുകൊണ്ട് ഇപ്രകാരം പ്രസ്താവിക്കുന്നു: 

ക്രിസ്തുവിന്റെ ബലിയും വിശുദ്ധ കുർബാനയിലെ ബലിയും ഒരേയൊരു ബലിയാണ്: “ബലിവസ്തു ഒന്നുതന്നെയാണ്: അന്ന് കുരിശിൽ തന്നെത്തന്നെ അർപ്പിച്ചവൻതന്നെ ഇപ്പോൾ പുരോഹിതരുടെ ശുശ്രൂഷയിലൂടെ അർപ്പിക്കുന്നു; അർപ്പണരീതി മാത്രമാണ് വ്യത്യസ്തമായിരിക്കുന്നത്.” “കുരിശാകുന്ന ബലിപീഠത്തിൽ ഒരിക്കൽ രക്തം ചിന്തുന്ന രീതിയിൽ തന്നെത്തന്നെ അർപ്പിച്ച അതേ ക്രിസ്തുതന്നെ, വിശുദ്ധ കുർബാനയിൽ ആഘോഷിക്കപ്പെടുന്ന ഈ ദിവ്യബലിയിൽ സന്നിഹിതനായിരിക്കുകയും രക്തം ചിന്താത്ത രീതിയിൽ അർപ്പിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നതിനാൽ. . .” (#1367).

മറ്റൊരു വിധത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ, വിശുദ്ധ കുർബാനയിൽ പങ്കെടുക്കുമ്പോൾ നാം ക്രിസ്തുവിന്റെ ബലിയിൽ പങ്കെടുക്കുകയാണ്; നാം കുരിശിൻചുവട്ടിൽ സന്നിഹിതരാണ്. പാപത്തിന്റെയും മരണത്തിന്റെയും മേലുള്ള അവിടുത്തെ വിജയത്തിൽ പരിസമാപ്തിയിലെത്തിയ അവിടുത്തെ അർപ്പണമാണത്. അതിനാൽ, ഈ “അനുസ്മരണം” ആഘോഷിക്കുമ്പോൾ, അന്ത്യത്താഴത്തെ ഓർക്കുന്നതിലുമധികമായി നാം എന്തോ ചെയ്യുന്നു. നാം യഥാർഥത്തിൽ അവിടെ സന്നിഹിതരാകുന്നു, യഥാർഥത്തിൽ അതിൽ പങ്കുചേരുന്നു, ക്രിസ്തുവിന്റെ ദാനത്തിന്റെ രക്ഷാകരമായ കൃപ യഥാർഥത്തിൽ അനുഭവിക്കുന്നു. നാം യഥാർഥത്തിൽ എന്തിലാണ് പങ്കുചേരുന്നതെന്ന് “മറന്നുപോകാൻ” വളരെ എളുപ്പമാണ്. ചിലപ്പോൾ വിശുദ്ധ കുർബാനയിൽ നമ്മുടെ ശ്രദ്ധ പതറിപ്പോയേക്കാം. വിശുദ്ധ കുർബാന ഭക്ത്യാദരവില്ലാതെ ആഘോഷിക്കപ്പെടുകയാണെങ്കിൽ, അത് തിടുക്കത്തിൽ അർപ്പിക്കപ്പെടുകയാണെങ്കിൽ, അല്ലെങ്കിൽ നമ്മുടെ മനസ്സ് മറ്റെവിടെയെങ്കിലും ആണെങ്കിൽ, നാം കുരിശിൻചുവട്ടിൽ നിൽക്കുന്നത് ദൈവമാതാവിനെയോ ആഴമായ വിശ്വാസമുള്ളവരെയോ പോലെയല്ല, മറിച്ച് ഒരു പടയാളിയെയോ കാഴ്ചക്കാരനെയോ പോലെയാണ്.

ഇന്നു രാത്രി അന്ത്യത്താഴത്തിലും ക്രിസ്തുവിന്റെ രക്ഷാകരബലിയിലും നാം പങ്കുചേരുമ്പോൾ, അതിപരിശുദ്ധ കുർബാന ആഘോഷിക്കുന്ന ഓരോ തവണയും നിങ്ങൾ എന്തിലാണ് പങ്കുചേരുന്നതെന്ന് ധ്യാനിക്കുക. വിശ്വാസത്തിന്റെ കണ്ണുകൾക്കായും ഭക്ത്യാദരവിന്റെയും വിസ്മയത്തിന്റെയും ദാനത്തിനായും പ്രാർഥിക്കുക. മറ നീക്കപ്പെടാനും, ലോകം ഇന്നുവരെ അറിഞ്ഞിട്ടുള്ളതിൽവച്ച് ഏറ്റവും മഹത്തായ സ്നേഹപ്രവൃത്തിയിലേക്കു ദൃഷ്ടി പതിപ്പിക്കാൻ നിങ്ങൾ ക്ഷണിക്കപ്പെടാനും പ്രാർഥിക്കുക. വിശുദ്ധ കുർബാന യാഥാർഥ്യമാണെന്നും, അത് വിശുദ്ധ ബലിയാണെന്നും, നിങ്ങൾക്ക് എപ്പോഴെങ്കിലും ലഭിക്കാവുന്നതിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ദാനമാണെന്നും ഈ രാത്രി നിങ്ങളെ യഥാർഥമായി ഓർമ്മിപ്പിക്കട്ടെ. അത് ലോകരക്ഷകന്റെ ബലിയാകുന്ന ദാനമാണ്.

ബലിയായിത്തീർന്ന എന്റെ കർത്താവേ, ഈ രാത്രിയിൽ അങ്ങ് വിശുദ്ധ കുർബാനയാകുന്ന അതിപാവന ബലി സ്ഥാപിച്ചു. അതിൽ അങ്ങയുടെ രക്ഷാകരബലി, ഞങ്ങൾക്കു പങ്കുചേരാൻ ക്ഷണം ലഭിച്ചിരിക്കുന്ന ശാശ്വതമായ അനുസ്മരണമായിത്തീർന്നു. വിശുദ്ധ കുർബാനയുടെ യാഥാർഥ്യത്തിലേക്ക് എന്റെ കണ്ണുകൾ തുറക്കണമേ. ആഴമായ വിശ്വാസത്തോടും ഭക്ത്യാദരവോടും സ്നേഹത്തോടുംകൂടെ എപ്പോഴും അതിൽ പങ്കെടുക്കാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.

ദിവ്യകാരുണ്യത്തിലെ സ്വാതന്ത്ര്യം

പെസഹാവ്യാഴം, കർത്താവിന്റെ അന്ത്യത്താഴത്തിന്റെ വിശുദ്ധ കുർബാന (വർഷം B)

“ഈ ദിവസം നിങ്ങൾക്ക് ഒരു അനുസ്മരണത്തിരുനാളായിരിക്കണം; നിങ്ങളുടെ എല്ലാ തലമുറകളും കർത്താവിന്റെ സന്നിധിയിലേക്കു തീർഥാടനം ചെയ്തുകൊണ്ട്, ശാശ്വതമായ ഒരു ആചരണമായി ഇത് ആഘോഷിക്കണം.” പുറപ്പാട് 12:11

വിശുദ്ധ പെസഹാത്രിദിനം ആരംഭിക്കുന്നു. പെസഹാ “ശാശ്വതമായ ഒരു ആചരണമായി” മാറുമെന്ന് വെളിപ്പെടുത്തുന്ന ഈ പഴയനിയമഭാഗം ഇന്ന് നമ്മിൽ പൂർത്തിയാകുന്നു. ഈജിപ്തിൽനിന്നുള്ള ഇസ്രായേൽക്കാരുടെ മോചനത്തിനായി എങ്ങനെ ഒരുങ്ങണമെന്ന് കർത്താവ് മോശയ്ക്കും അഹറോനും നൽകിയ നിർദേശങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന നമ്മുടെ ഒന്നാം വായന അവസാനിക്കുന്നത് ഈ ഭാഗത്തോടെയാണ്. ഈജിപ്തുകാരുടെമേൽ ഒന്നിനുപിറകെ ഒന്നായി മഹാമാരികൾ വന്നിട്ടും അവയൊന്നും ഇസ്രായേൽക്കാരുടെ മോചനത്തിന് ഇടയാക്കിയില്ല. അതിനാൽ, ഒരു വയസ്സുള്ള ആട്ടിൻകുട്ടിയെ കൊന്ന്, അതിന്റെ രക്തം വാതിൽപ്പടിക്കാലുകളിൽ തളിച്ച്, വാഗ്ദത്തദേശത്തേക്കുള്ള യാത്രയ്ക്കുള്ള ഒരുക്കമായി അതിന്റെ മാംസം ഭക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് ആദ്യത്തെ പെസഹാ ആഘോഷിക്കാൻ കർത്താവ് ഇസ്രായേൽക്കാരോട് നിർദേശിച്ചു. ഇന്ന് ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാടിന്റെ ബലിയിൽ പങ്കുചേർന്നുകൊണ്ട് നാം ഈ പെസഹാ ആഘോഷം തുടരുന്നു. അവിടുത്തെ രക്തം ചിന്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അവിടുത്തെ മാംസം നാം ഭക്ഷിക്കുന്നു; ജീവിതമാകുന്ന മരുഭൂമിയിലൂടെ സ്വർഗമാകുന്ന പുതിയതും നിത്യവുമായ വാഗ്ദത്തദേശത്തേക്ക് അവിടുന്ന് നമ്മെ നയിക്കുന്നു.

ആദ്യത്തെ പെസഹാ ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാടിന്റെ ബലിയുടെ മുൻസൂചനയായിരുന്നതുപോലെ, പെസഹായിലേക്കു നയിച്ച മഹാമാരികളും നമുക്ക് ഒട്ടേറെ അർഥങ്ങൾ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. ആദ്യം ഈജിപ്തിലെ വെള്ളമെല്ലാം രക്തമായി മാറി. തുടർന്ന് തവളകളും കൊതുകുകളും ഈച്ചകളും പകർച്ചവ്യാധിയും ദേശത്തെ മൂടി. മനുഷ്യരുടെയും മൃഗങ്ങളുടെയും തൊലിപ്പുറമെല്ലാം പരുക്കൾ നിറഞ്ഞു. ആലിപ്പഴം വർഷിച്ചു, വെട്ടുക്കിളികൾ ദേശത്തെ മൂടി, ഒടുവിൽ മൂന്നു ദിവസം ദേശമാകെ അന്ധകാരം പരന്നു. ദൈവജനത്തെ വിട്ടയയ്ക്കാൻ ഫറവോയെ സമ്മതിപ്പിക്കുന്നതിൽ ഈ മഹാമാരികളൊന്നും ഒടുവിൽ വിജയിച്ചില്ല; അതിനാൽ, അവസാനമായി വരാനിരുന്ന മഹാമാരി കടിഞ്ഞൂൽസന്താനങ്ങളുടെ മരണമായിരുന്നു. ഇസ്രായേൽക്കാരുടെ വീടുകളുടെ വാതിൽപ്പടിക്കാലുകളിൽ തളിച്ച പെസഹാക്കുഞ്ഞാടിന്റെ രക്തമാണ് അവരുടെ വീടുകൾ കടന്നുപോകാൻ ദൂതന്മാർക്ക് അടയാളമായത്.

ഫറവോയുടെയും ഈജിപ്തുകാരുടെയുംമേൽ വന്ന മഹാമാരികൾ കഠിനമായിരുന്നു. എന്നാൽ അവരുടെ ശാഠ്യം നിമിത്തം, അവർ മാറുന്നതുവരെ ദൈവം അത് തുടർന്നു. ഇസ്രായേൽക്കാർ മോചിതരായതിനുശേഷവും ഫറവോ മനസ്സുമാറ്റി അവരെ പിന്തുടർന്ന് ചെങ്കടലിലേക്ക് ചെന്നുവെന്നും അവിടെ അവന്റെ സൈന്യം നശിച്ചുവെന്നും ഓർക്കുക.

മുൻസൂചനകളായ ഈ സംഭവങ്ങളെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുന്നത് അത്ര സുഖകരമല്ലായിരിക്കാം; എങ്കിലും അവയെക്കുറിച്ച് ധ്യാനിക്കേണ്ടതുണ്ട്. പാപത്തിൽനിന്ന് നമ്മെ മോചിപ്പിക്കാനുള്ള ദൈവത്തിന്റെ തളരാത്തതും വിട്ടുവീഴ്ചയില്ലാത്തതുമായ പരിശ്രമങ്ങൾ അവയിൽ നാം കാണണം. ഫറവോയുടെ ശാഠ്യവും അടിച്ചമർത്തലും ഇന്ന് നമ്മുടെ ലോകത്തിലും നമ്മുടെ സ്വന്തം ആത്മാക്കളിലും നിലനിൽക്കുന്ന അടിച്ചമർത്തുന്ന തിന്മയുടെ വ്യക്തമായ അടയാളങ്ങളാണ്. നാം വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന സ്വാതന്ത്ര്യം സ്വീകരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ, ദുഷ്ടനിൽനിന്നും അതുപോലെ നമ്മുടെതന്നെ പതിതമായ മനുഷ്യപ്രകൃതിയിൽനിന്നും ഒട്ടേറെ പ്രലോഭനങ്ങളും അടിച്ചമർത്തലുകളും നമുക്ക് നേരിടേണ്ടിവരും. എന്നാൽ മോശയെപ്പോലെ നാം ദൈവത്തിൽ ആശ്രയിക്കുന്നെങ്കിൽ, സ്വാതന്ത്ര്യത്തിലേക്കുള്ള യാത്ര ആരംഭിക്കാൻ ആവശ്യമായതെല്ലാം നമുക്ക് നൽകപ്പെടും. ഏറ്റവും സവിശേഷമായി, മനുഷ്യപുത്രന്റെ മാംസവും രക്തവുമാണ് നമ്മുടെ പെസഹാക്കുഞ്ഞാട്. പെസഹാവ്യാഴാഴ്ച സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട വിശുദ്ധ കുർബാന അന്തിമമായ മരണത്തിൽനിന്ന് നമ്മെ സംരക്ഷിക്കുന്നു. ക്രിസ്തുവിന്റെ ശരീരം ഭക്ഷിക്കുന്നത് നമ്മുടെ ആത്മീയയാത്രകൾക്കായി നമ്മെ ശക്തിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. അതില്ലാതെ, ദുഷ്ടനിൽനിന്ന് നമുക്ക് സംരക്ഷണമില്ല; നമ്മുടെ യാത്രയിൽ വിശ്വസ്തരായിരിക്കാൻ ആവശ്യമായ ശക്തിയും നമുക്കില്ല.

നിങ്ങളെ മോചിപ്പിക്കാനുള്ള ദൈവത്തിന്റെ വിസ്മയകരമായ പ്രതിബദ്ധതയെക്കുറിച്ച് ഇന്ന് ധ്യാനിക്കുക. അവിടുന്ന് ഭൂമിയിലേക്കു വന്നു, മനുഷ്യരൂപം സ്വീകരിച്ചു, തന്റെ ജീവൻ ബലിയായി അർപ്പിച്ചു; ഇപ്പോൾ തന്റെ പരിശുദ്ധ മാംസം നിങ്ങൾക്ക് ആഹാരമായി നൽകുന്നു. ആത്മീയഭക്ഷണമായി വിശുദ്ധ കുർബാനയും നിങ്ങളെ പൊതിയുന്ന അവിടുത്തെ തിരുരക്തവും ഇല്ലാതെ നിങ്ങൾക്ക് അതിജീവിക്കാനാവില്ല. നമുക്കെല്ലാവർക്കും വിശുദ്ധ കുർബാന ആവശ്യമാണ്. നമുക്ക് സ്വർഗീയ അപ്പം ആവശ്യമാണ്. ലോകരക്ഷകന്റെ ശരീരവും രക്തവും ആത്മാവും ദൈവത്വവും നമുക്ക് ആവശ്യമാണ്. നിങ്ങളെ രക്ഷിക്കാൻ ദൈവം അങ്ങേയറ്റം പരിശ്രമിച്ചു. ഇന്ന് നാം സവിശേഷമായി അനുസ്മരിക്കുകയും പങ്കുചേരുകയും ചെയ്യുന്ന അവിടുത്തെ ദാനം സ്വീകരിക്കുക.

എനിക്കുവേണ്ടി ബലിയായ കുഞ്ഞാടേ, ദുഷ്ടന്റെ അടിച്ചമർത്തലിൽനിന്നും ഞങ്ങളുടെ പതിതമായ മനുഷ്യപ്രകൃതിയുടെ ക്രമക്കേടുകളിൽനിന്നും ഞങ്ങളെ മോചിപ്പിക്കാനായി അങ്ങ് ഭൂമിയിലേക്കു വന്നു. ഇന്നും എപ്പോഴും അങ്ങയുടെ പരിശുദ്ധ ശരീരവും അമൂല്യരക്തവും എനിക്ക് ആഹാരമായി നൽകണമേ. സ്വർഗത്തിൽനിന്നുള്ള ഈ ആഹാരത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ, സ്വർഗമാകുന്ന വാഗ്ദത്തദേശത്തേക്ക് എന്നെ തുടർന്നും നയിക്കണമേ. ഈശോയേ, അങ്ങയിൽ ഞാൻ ശരണപ്പെടുന്നു.

വിശുദ്ധിയിൽ നമ്മുടെ മാതൃക

പെസഹാവ്യാഴം, കർത്താവിന്റെ അന്ത്യത്താഴത്തിന്റെ വിശുദ്ധ കുർബാന (വർഷം C)

“ഞാൻ നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടി എന്താണു ചെയ്തതെന്ന് നിങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കുന്നുണ്ടോ? നിങ്ങൾ എന്നെ ‘ഗുരു’ എന്നും ‘നാഥൻ’ എന്നും വിളിക്കുന്നു. അതു ശരിതന്നെ; ഞാൻ അങ്ങനെതന്നെയാണ്. അതിനാൽ, നാഥനും ഗുരുവുമായ ഞാൻ നിങ്ങളുടെ പാദങ്ങൾ കഴുകിയെങ്കിൽ, നിങ്ങളും പരസ്പരം പാദങ്ങൾ കഴുകേണ്ടതാണ്. ഞാൻ നിങ്ങൾക്കു ചെയ്തതുപോലെ നിങ്ങളും ചെയ്യേണ്ടതിന്, നിങ്ങൾക്കു പിന്തുടരാൻ ഞാൻ ഒരു മാതൃക നൽകിയിരിക്കുന്നു.” യോഹന്നാൻ 13:12–15

വിശുദ്ധരാകാൻ നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടോ? ഒരുപക്ഷേ, എല്ലാവരും ഉടൻതന്നെ ഉറച്ച സ്വരത്തിൽ “അതെ” എന്ന് ഉത്തരം നൽകുന്ന ഒരു ചോദ്യമായിരിക്കില്ല ഇത്. ദുഃഖകരമെന്നു പറയട്ടെ, ചിലർക്ക് വിശുദ്ധി വിരസവും ആകർഷണീയമല്ലാത്തതുമായി തോന്നാം. ആശയക്കുഴപ്പം നിറഞ്ഞതും ഉപരിപ്ലവവുമായ തലത്തിൽ തിന്മയുടെ വശീകരണം ഏറെ ആകർഷകമാണ്. അപ്പോൾ ഈ ചോദ്യത്തിന് നിങ്ങളുടെ ഉത്തരം എന്താണ്? വിശുദ്ധരാകാൻ നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടോ?

ഇന്ന് വിശുദ്ധ ത്രിദിനാചരണം ആരംഭിക്കുമ്പോൾ, സഭാവർഷത്തിലെ ഏറ്റവും വിശുദ്ധമായ ദിവസങ്ങളിലേക്കു നാം പ്രവേശിക്കുന്നു. നമ്മുടെ കർത്താവ് ശിഷ്യന്മാരോടൊപ്പം പെസഹാ ആഘോഷിക്കുകയും, തന്റെ അറസ്റ്റ് കാത്ത് ഗത്സെമനി തോട്ടത്തിലേക്കു പ്രവേശിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, അവിടുത്തെ അന്തിമ മഹത്ത്വീകരണത്തിന്റെ വേളയിൽ ഇന്ന് നാം അവിടുത്തോടൊപ്പം നടക്കുന്നു. നാളെ അവിടുത്തെ കുരിശിന്റെ വഴിയിലെ സ്ഥലങ്ങളിലൂടെ നാം അവിടുത്തോടൊപ്പം നടക്കുന്നു. ശനിയാഴ്ച, ഉത്ഥാനം കാത്തിരിക്കുമ്പോൾ, അവിടുത്തെ കല്ലറയുടെ മുമ്പിൽ നാം നിശ്ശബ്ദമായ ആരാധനയിൽ ഇരിക്കുന്നു.

മുകളിൽ ഉദ്ധരിച്ച സുവിശേഷത്തിൽ, തന്റെ പ്രവൃത്തികളുടെ സാക്ഷ്യത്തിലൂടെ യേശു നമുക്ക് വിശുദ്ധിയുടെ ഒരു മാതൃക നൽകുന്നു. പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ദൈവവും സകലത്തിന്റെയും സ്രഷ്ടാവും ദൈവത്തിന്റെ നിത്യപുത്രനും പരിശുദ്ധ ത്രിത്വത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ വ്യക്തിയുമായ അവിടുന്ന് തന്നെത്തന്നെ താഴ്ത്തി, ശിഷ്യന്മാരുടെ പാദങ്ങൾ കഴുകിക്കൊണ്ട് എളിയ ദാസന്റെ രൂപം സ്വീകരിക്കുന്നു. തുടർന്ന്, തന്നെ പീഡിപ്പിക്കുന്നവരെ നേരിടാൻ പോകുന്നതിനുമുമ്പ്, അവിടുന്ന് ആദ്യമായി അവർക്ക് പരിശുദ്ധ കുർബാന നൽകുന്നു.

യേശു നമുക്കു നൽകുന്ന ഈ മാതൃക ഒരു പ്രവാചകപ്രവൃത്തിയാണ്. യഥാർഥ മഹത്ത്വം, അതായത് യഥാർഥ വിശുദ്ധി, എളിമയിലാണ് കണ്ടെത്തുന്നതെന്ന് ഇതിലൂടെ യേശു നമ്മോടു പറയുന്നു. നമ്മിൽനിന്നുതന്നെ ദൃഷ്ടി തിരിച്ച്, മറ്റുള്ളവരുടെ ദാസരായി അവരെ സ്നേഹിക്കുമ്പോഴാണ് നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ വിശുദ്ധി സാക്ഷാത്കരിക്കപ്പെടുന്നത്.

നമ്മിലാരും ലോകരക്ഷകനല്ല; എന്നാൽ നാം ഓരോരുത്തരും മറ്റുള്ളവർക്കുവേണ്ടിയുള്ള അവിടുത്തെ രക്ഷാകരപ്രവൃത്തിയുടെ ഉപകരണങ്ങളാകണം. യേശുവിന്റെ ദാനം സ്വീകരിക്കുന്ന നാം തുടർന്ന് മറ്റുള്ളവരിലേക്കു തിരിഞ്ഞ് അവരുടെ മുമ്പിൽ നമ്മെത്തന്നെ താഴ്ത്തണം. നമ്മുടെ സ്നേഹവും അവരുടെ മഹത്ത്വവും തിരിച്ചറിയാൻ നാം അവരെ സഹായിക്കണം. എളിമയോടെ അവരെ സേവിക്കുകയും അവർക്ക് ഒന്നാം സ്ഥാനം നൽകുകയും വേണം. അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ, നാം ക്രിസ്തുവിനെ അനുകരിക്കുന്നതുപോലെ നമ്മെ അനുകരിക്കാൻ അവരെ ക്ഷണിക്കാൻ നമുക്കു കഴിയും. അങ്ങനെ, എളിമയോടെ യേശുവിനെ അനുകരിക്കുന്ന നമ്മുടെ ജീവിതം, തന്നെ അനുഗമിക്കാൻ മറ്റുള്ളവരെ യേശു ക്ഷണിക്കുന്നതിനുള്ള ഒരു മാർഗമായിത്തീരുന്നു.

“…ഞാൻ നിങ്ങൾക്കു ചെയ്തതുപോലെ നിങ്ങളും ചെയ്യണം” എന്ന യേശുവിന്റെ ക്ഷണത്തെക്കുറിച്ച് ഇന്ന് ധ്യാനിക്കുക. യേശു നമുക്കെല്ലാം നൽകി; അതിനാൽ നാമും മറ്റുള്ളവർക്ക് എല്ലാം നൽകണം. എന്തു വില കൊടുക്കേണ്ടിവരുമെന്നു കണക്കുകൂട്ടാതെ നാം സേവിക്കണം. നമ്മുടെ ആവശ്യങ്ങളെക്കാൾ അവരുടെ ആവശ്യങ്ങൾക്ക് മുൻഗണന നൽകി നാം അവരെ സ്നേഹിക്കണം. അവർക്കായി നാം ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്നേഹത്തിന്റെ മാതൃകയാകണം. ഇന്നും പെസഹാത്രിദിനത്തിലുടനീളവും യേശുവിന്റെ ശുശ്രൂഷയെക്കുറിച്ച് ധ്യാനിക്കുകയും നമ്മുടെ കർത്താവ് നിങ്ങൾക്കു നൽകിയ ക്ഷണം ജീവിതത്തിൽ പ്രാവർത്തികമാക്കാൻ പ്രതിജ്ഞാബദ്ധരാകുകയും ചെയ്യുക.

എന്റെ വിനയാന്വിതനായ കർത്താവേ, എല്ലാറ്റിനുമുപരിയായി അങ്ങയുടെ നാമം സ്തുതിക്കപ്പെടുകയും ആരാധിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുമാറാകട്ടെ. അങ്ങയുടെ വിനയത്തിലൂടെയും എളിയ ശുശ്രൂഷയിലൂടെയും അങ്ങ് മഹത്വപ്പെടുമാറാകട്ടെ. പ്രിയ കർത്താവേ, അങ്ങയുടെ വിനീതമായ പ്രവൃത്തിയിൽ, എന്നോടും എല്ലാവരോടുമുള്ള അങ്ങയുടെ അഗാധമായ സ്നേഹം ഞാൻ കാണുന്നു. എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ആ വിനീതസ്നേഹം അനുകരിക്കാൻ എനിക്കു കഴിയുമാറാകട്ടെ; അങ്ങനെ, അങ്ങയെ അനുകരിക്കുന്നതിലൂടെ അങ്ങയുടെ രക്ഷാകരമായ സ്നേഹം മറ്റുള്ളവരുമായി പങ്കുവയ്ക്കാൻ എനിക്കു സഹായകമാകട്ടെ. ഈശോയേ, അങ്ങയിൽ ഞാൻ ശരണപ്പെടുന്നു.

ഏറ്റവും മഹത്തായ സ്നേഹപ്രവൃത്തി അനാവൃതമാകുന്നു

കർത്താവിന്റെ പീഡാനുഭവത്തിന്റെ ദുഃഖവെള്ളി (വർഷം A)

അപ്പോൾ അവൻ അവനെ ക്രൂശിക്കാനായി അവർക്ക് ഏൽപ്പിച്ചുകൊടുത്തു. അങ്ങനെ അവർ യേശുവിനെ കൊണ്ടുപോയി. അവൻ സ്വയം കുരിശു ചുമന്നുകൊണ്ട് തലയോടിന്റെ സ്ഥലം എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന ഇടത്തേക്കു പോയി. ഹെബ്രായഭാഷയിൽ അതിന് ഗൊൽഗോഥാ എന്നു പറയുന്നു. അവിടെ അവർ അവനെ ക്രൂശിച്ചു; അവനോടൊപ്പം മറ്റു രണ്ടുപേരെയും, ഇരുവശങ്ങളിലായി ഓരോരുത്തരെയും, യേശുവിനെ നടുവിലുമായി ക്രൂശിച്ചു. യോഹന്നാൻ 19:16–18

നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ പീഡാനുഭവം ആരംഭിക്കുന്നു. പെസഹാഭക്ഷണത്തിന്റെ ആഘോഷത്തിനുശേഷം യേശു ശിഷ്യന്മാരോടൊപ്പം ഒരു തോട്ടത്തിലേക്കു പോകുന്നതോടെയാണ് ഇന്നത്തെ സുവിശേഷവിവരണം ആരംഭിക്കുന്നത്. പരിശുദ്ധ ത്രിത്വത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ ദൈവികവ്യക്തി ഇത്ര വലിയ അനീതി തനിക്കു സംഭവിക്കാൻ അനുവദിച്ചു എന്നത് നമ്മെ നടുക്കുന്നു. എല്ലാ വിധത്തിലും പരിപൂർണ്ണനായിരുന്നിട്ടും, ഒരു കുറ്റവാളിയെപ്പോലെ പരിഗണിക്കപ്പെടാനും പാപികളുടെ കൈകളാൽ പീഡിപ്പിക്കപ്പെടാനും അതിവേദനാജനകമായ മരണം വരിക്കാനും അവിടുന്ന് സ്വയം വിട്ടുകൊടുത്തു.

യേശു അറസ്റ്റിലായ തോട്ടത്തിൽ ആദ്യം നടന്ന നടുക്കമുളവാക്കുന്ന കാര്യങ്ങളിലൊന്ന്, അവിടുത്തെ പിടികൂടാൻ അയക്കപ്പെട്ട പടയാളികളുടെ വൻസംഖ്യയായിരുന്നു. ഒരു “പടയാളിസംഘം” എന്നതുകൊണ്ട് ഈ കൃത്യം നിർവഹിക്കാൻ 600 പടയാളികൾവരെ അയക്കപ്പെട്ടിരുന്നു എന്ന് അർത്ഥമാകാം. “വിളക്കുകളും പന്തങ്ങളും ആയുധങ്ങളുമായി” അവർ പുറപ്പെട്ടത് അപ്പോൾ ഇരുട്ടായിരുന്നു എന്നു വ്യക്തമാക്കുന്നു. യോഹന്നാന്റെ സുവിശേഷത്തിൽ ഇരുട്ടിന്റെ പ്രതീകാത്മകതയ്ക്കു വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ട്; ആ രാത്രിയിൽ നിറഞ്ഞുനിന്ന ആത്മീയാന്ധകാരത്തെ അത് ചിത്രീകരിക്കുന്നു. ആ അന്ധകാരത്തിനുള്ളിൽ, യേശുവിന്റെ സ്വന്തം അപ്പസ്തോലന്മാരിൽ ഒരാൾ അവിടുത്തെ ഒറ്റിക്കൊടുത്തു; അവിടുത്തെ പിടികൂടാൻ ആ വൻ പടയാളിസംഘത്തെ അയാൾ നയിച്ചു.

യേശു അറസ്റ്റിലായപ്പോൾ, അധികം വൈകാതെ അപ്പസ്തോലന്മാരുടെ നേതാവാകാനിരുന്ന പത്രോസ്, താൻ യേശുവിനെ അറിയുകപോലുമില്ലെന്ന് ആദ്യമായി നിഷേധിക്കുന്നു. ആദരണീയനും മുൻ മഹാപുരോഹിതനുമായ അന്നാസ് യേശുവിനെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നതിനിടയിലാണ് ഇതു സംഭവിക്കുന്നത്. യേശുവിനെ ആദ്യം ചോദ്യം ചെയ്തത് ഒരു മഹാപുരോഹിതനായിരുന്നു എന്ന വസ്തുത, “മതനിഷ്ഠരായവർ” പോലും ചിലപ്പോൾ വിശ്വാസത്തിനെതിരായ ആക്രമണങ്ങളുടെ ക്രൂരമായ ഉപകരണങ്ങളാകാം എന്നു കാണിക്കുന്നു. അന്നാസിന്റെ അടുക്കൽനിന്ന് യേശുവിനെ അന്നത്തെ മഹാപുരോഹിതനായിരുന്ന കയ്യാഫാസിന്റെ അടുക്കലേക്കു കൊണ്ടുപോകുന്നു. ആ ചോദ്യംചെയ്യലിനിടയിൽ പത്രോസ് നമ്മുടെ കർത്താവിനെ രണ്ടാമതും പിന്നീട് മൂന്നാമതും നിഷേധിച്ചു. യേശു മരിക്കണം എന്ന നിഗമനത്തിൽ ഈ മതനേതാക്കൾ എത്തിച്ചേർന്നു. “ജനത്തിനുപകരം ഒരുവൻ മരിക്കുന്നത് നിങ്ങൾക്കു നല്ലതാണ്” (യോഹന്നാൻ 11:50) എന്ന് കയ്യാഫാസ് നേരത്തേ വാദിച്ചിരുന്നത് ഓർക്കുക. വാസ്തവത്തിൽ, കയ്യാഫാസിന്റെ ആ വാക്കുകൾ അയാൾ അറിയാതെ നടത്തിയ ഒരു പ്രവചനമായിരുന്നു; സകല ജനങ്ങൾക്കുംവേണ്ടിയുള്ള നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ മരണത്തെ അവ മുൻകൂട്ടി അറിയിച്ചു.

ആരെയും ക്രൂശിക്കാൻ യഹൂദ അധികാരികൾക്ക് അധികാരമില്ലാതിരുന്നതിനാൽ, അവർ റോമൻ ഭരണാധികാരിയായ പീലാത്തോസിനെ ആശ്രയിച്ചു. അവരുടെ ആവശ്യം നിറവേറ്റുന്നതിൽ പീലാത്തോസ് വലിയ താത്പര്യം കാണിക്കുന്നില്ലെങ്കിലും, ഒരു കലാപത്തെയും സീസറിൽനിന്നുള്ള പ്രതികാരനടപടികളെയും ഭയന്ന് അയാൾ അതിനു വഴങ്ങുന്നു. യേശുവിനെ ചമ്മട്ടികൊണ്ട് അടിപ്പിച്ചും അവിടുത്തെ പരിഹസിക്കാൻ തന്റെ പടയാളികളെ അനുവദിച്ചും പീലാത്തോസ് അവിടുത്തെ അപമാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. യേശുവിനെ അവർ ധരിപ്പിച്ച ധൂമ്രവസ്ത്രവും അവിടുത്തെ ശിരസ്സിൽ അണിയിച്ച മുൾക്കിരീടവും അവിടുത്തെ യഥാർത്ഥ രാജത്വത്തിന്റെ പ്രതീകങ്ങളാണെന്ന് അവർ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. ആത്മാക്കളുടെ രക്ഷയ്ക്കുവേണ്ടിയുള്ള പോരാട്ടത്തിൽ മരണത്തെത്തന്നെ പരാജയപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടാണ് യേശു ആ രാജത്വം പ്രയോഗിച്ചത്.

യേശുവിനെ ക്രൂശിച്ചപ്പോൾ, രണ്ടു കള്ളന്മാരുടെ നടുവിൽ അവിടുന്ന് കുരിശിൽ തൂങ്ങിക്കിടന്നു. മൂന്നു മണിക്കൂർ മരണവേദന അനുഭവിക്കവേ, തന്റെ അമ്മയെ അരികിൽ നിൽക്കാൻ അവിടുന്ന് അനുവദിച്ചു; അമ്മയെ ശിഷ്യനായ യോഹന്നാനെയും യോഹന്നാനെ അമ്മയെയും ഏൽപ്പിച്ചു; ദാഹം ശമിപ്പിക്കാൻ വീഞ്ഞു കുടിച്ചു; “എല്ലാം പൂർത്തിയായി” എന്ന അവസാന വാക്കുകൾ ഉച്ചരിച്ചു. തുടർന്ന് അവിടുന്ന് തന്റെ വിശുദ്ധ ശിരസ്സു കുനിച്ച് ആത്മാവിനെ സമർപ്പിച്ചു.

യേശു മരിച്ചതിനുശേഷം ഒരു പടയാളി കുന്തംകൊണ്ട് അവിടുത്തെ പാർശ്വം കുത്തിത്തുറന്നെന്നും അതിൽനിന്ന് രക്തവും വെള്ളവും ഒഴുകിയെന്നും യോഹന്നാന്റെ സുവിശേഷം നമ്മോടു വിവരിക്കുന്നു. നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ ഈ അവസാന ദാനം മാമ്മോദീസയുടെയും വിശുദ്ധ കുർബാനയുടെയും കൂദാശകളുടെ പ്രതീകമായി മനസ്സിലാക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. യഥാർത്ഥത്തിൽ എല്ലാം പൂർത്തിയായിരുന്നു. രാജാവ് പോരാട്ടത്തിൽ വിജയിച്ചിരുന്നു. മരണം പരാജയപ്പെട്ടു; ആ വിജയത്തിൽ നമുക്കു പങ്കുചേരാനുള്ള മാർഗം കൂദാശകളുടെ സ്ഥാപനത്തിലൂടെ നൽകപ്പെട്ടു.

അത്യന്തം പവിത്രമായ ഈ രംഗത്തെക്കുറിച്ച് ഇന്ന് ധ്യാനിക്കുക. ആ വിശുദ്ധദിനത്തിൽ നടന്ന ഓരോ പ്രവൃത്തിയുടെയും അർത്ഥത്തിന്റെ ആഴത്തിനും വ്യാപ്തിക്കും അന്ത്യമില്ല. ഓരോ വിശദാംശവും ദൈവസ്നേഹം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. ഓരോ പ്രതീകവും അവിടെ സംഭവിച്ചതിന്റെ യാഥാർത്ഥ്യത്തിലേക്കു വിരൽചൂണ്ടുന്നു. നമ്മുടെ കർത്താവ് അരുളിച്ചെയ്ത ഓരോ വാക്കും നാം കേൾക്കാനും സ്വീകരിക്കാനും വിശ്വസിക്കാനുമുള്ളതാണ്. ദുഃഖവെള്ളിയുടെ അർത്ഥം നമ്മുടെ മാനുഷിക ഗ്രഹണശക്തിക്ക് അതീതമാണ്. എങ്കിലും, സ്നേഹത്തിന്റെ ഈ പരിപൂർണ്ണ പ്രവൃത്തിയുടെ അർത്ഥത്തിലേക്ക് പ്രാർഥനാപൂർവം ആഴ്ന്നിറങ്ങാൻ ഈ വിശുദ്ധദിനത്തിൽ നാം വിളിക്കപ്പെടുന്നു. അങ്ങനെ, നമ്മുടെ കർത്താവ് നമുക്കു നൽകിയ കൃപയിൽ കൂടുതൽ പൂർണ്ണമായി നമുക്കു പങ്കുചേരാനാകും.

ക്രൂശിതനായ എന്റെ കർത്താവേ, മനുഷ്യരുടെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ അങ്ങയുടെ മരണം ഭയാനകമായിരുന്നു. എന്നാൽ സ്വർഗസ്ഥനായ അങ്ങയുടെ പിതാവിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ, അങ്ങയുടെ മരണം അവിടുത്തെ തിരുഹിതത്തിന്റെ മഹത്ത്വപൂർണ്ണമായ പൂർത്തീകരണമായിരുന്നു. അങ്ങയുടെ പീഡാനുഭവത്തിലൂടെയും മരണത്തിലൂടെയും പാപത്തിന്മേലും മരണത്തിന്മേലും അധികാരം ഏറ്റെടുത്ത് അവ അവസാനിക്കാൻ കല്പിച്ചുകൊണ്ട് അങ്ങ് അങ്ങയുടെ രാജത്വം പ്രയോഗിച്ചു. പ്രിയ കർത്താവേ, ഈ ദിവസം അങ്ങയുടെ പ്രിയ അമ്മയോടൊപ്പം നിന്നുകൊണ്ട്, എനിക്കുവേണ്ടി അങ്ങ് ചെയ്തതിനെ നന്ദിയോടും വിസ്മയാദരവോടുംകൂടെ നോക്കിക്കാണാൻ എനിക്കു സാധിക്കുമാറാകണമേ. ഈശോയെ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.

“എനിക്കു ദാഹിക്കുന്നു!”

കർത്താവിന്റെ പീഡാനുഭവത്തിന്റെ ദുഃഖവെള്ളി (വർഷം B)

ഇതിനുശേഷം, ഇപ്പോൾ എല്ലാം പൂർത്തിയായെന്ന് അറിഞ്ഞുകൊണ്ട്, തിരുവെഴുത്തു പൂർത്തിയാകേണ്ടതിന് യേശു പറഞ്ഞു: “എനിക്കു ദാഹിക്കുന്നു.” അവിടെ സാധാരണ വീഞ്ഞു നിറച്ച ഒരു പാത്രമുണ്ടായിരുന്നു. അതിനാൽ അവർ വീഞ്ഞിൽ മുക്കിയ ഒരു സ്പോഞ്ച് ഹിസോപ്പിന്റെ ഒരു കമ്പിൽ വച്ച് അവിടുത്തെ വായിലേക്കു നീട്ടി. യേശു വീഞ്ഞു സ്വീകരിച്ചപ്പോൾ പറഞ്ഞു: “എല്ലാം പൂർത്തിയായി.” ശിരസ്സു കുനിച്ച് അവിടുന്ന് ആത്മാവിനെ സമർപ്പിച്ചു. യോഹന്നാൻ 19:28–30

യേശുവിന്റെ ദാഹത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുക. ലോകത്തിനുവേണ്ടി തന്റെ അമൂല്യരക്തം ചൊരിഞ്ഞുകൊണ്ട് കുരിശിൽ തൂങ്ങിക്കിടന്നപ്പോൾ അവിടുത്തെ ശാരീരികമായ ദാഹം അതികഠിനമായിരുന്നിരിക്കണം. എങ്കിലും, നമ്മുടെ കർത്താവ് അനുഭവിച്ച ആത്മീയമായ ദാഹം അതിനെക്കാൾ എത്രയോ തീവ്രമായിരുന്നു. അവിടുത്തെ ആത്മീയമായ ദാഹം നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടിയാണ്, നിങ്ങളുടെ ആത്മാവിനുവേണ്ടിയാണ്, നിങ്ങളുടെ രക്ഷയ്ക്കുവേണ്ടിയാണ്. കുരിശിൽ തൂങ്ങിക്കിടന്നപ്പോൾ യേശു തന്നെക്കുറിച്ചോ തന്റെ സഹനത്തെക്കുറിച്ചോ തന്റെ ദയനീയമായ ശാരീരികാവസ്ഥയെക്കുറിച്ചോ ചിന്തിച്ചില്ല. പകരം, നിങ്ങളെയും താൻ ആർക്കുവേണ്ടിയാണോ ജീവൻ സമർപ്പിക്കുന്നത് അവരെയെല്ലാമാണു ചിന്തിച്ചത്.

സങ്കീർത്തനം 69:22 പറയുന്നു: “പകരം, അവർ എനിക്ക് ഭക്ഷണമായി വിഷം തന്നു; എന്റെ ദാഹത്തിന് അവർ വിനാഗിരി തന്നു.” കുരിശിൽ ദാഹിച്ചപ്പോൾ യേശു ഈ തിരുവചനഭാഗം നിറവേറ്റി. വിനാഗിരി പ്രതീകാത്മകമായി നമ്മിൽ ഓരോരുത്തരെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. കുരിശിൽ നമ്മുടെ കർത്താവിനു നൽകിയ വിനാഗിരി കേടുവന്ന വീഞ്ഞായിരുന്നു. പ്രതീകാത്മകമായി പറഞ്ഞാൽ, നമ്മിൽ ഓരോരുത്തരും ഈ കേടുവന്ന വീഞ്ഞാണ്. നമ്മുടെ മനുഷ്യസ്വഭാവത്തിന്റെ പരിശുദ്ധി ഉത്ഭവപാപത്താൽ കളങ്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. തത്ഫലമായി, സ്വഭാവത്താൽ നാം എങ്ങനെയുള്ളവരായിരിക്കണമെന്നു ദൈവം ഉദ്ദേശിച്ചുവോ, അങ്ങനെയുള്ളവരല്ല നാം. എങ്കിലും, പതിതമായ നമ്മുടെ അവസ്ഥയിലും യേശുവിന്റെ ആത്മീയമായ ദാഹം ശമിപ്പിക്കാനുള്ള സാധ്യത നമുക്കുണ്ട്.

നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുമ്പോൾ നിങ്ങൾ എന്താണു കാണുന്നത്? കേടുവന്ന വീഞ്ഞായി നിങ്ങളെത്തന്നെ കാണാൻ കഴിയുന്നുണ്ടോ? നിങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഇങ്ങനെ ചിന്തിക്കുന്നത് ഒരുപക്ഷേ അല്പം അപമാനകരമായി തോന്നിയേക്കാം. എന്നാൽ എളിമ നല്ലതാണ്; പ്രത്യേകിച്ച്, നമ്മുടെ തകർച്ചയിലും നമ്മുടെ കർത്താവ് നമുക്കായി ആകാംക്ഷയോടെ കാത്തിരിക്കുന്നുവെന്നു മനസ്സിലാക്കുമ്പോൾ. കുരിശിൽ യേശു നിലവിളിച്ചപേക്ഷിച്ചത് ഏറ്റവും നല്ലതും മേന്മയേറിയതും സ്വാദിഷ്ഠവുമായ വീഞ്ഞിനുവേണ്ടിയല്ല. കുരിശിൽ ദാഹിച്ചപ്പോൾ, ബലഹീനവും തകർന്നതുമായ നിങ്ങളുടെ അവസ്ഥയിൽ, നിങ്ങൾ ആയിരിക്കുന്നതുപോലെതന്നെ നിങ്ങളാൽ തന്റെ ദാഹം ശമിക്കണമെന്നാണ് അവിടുന്ന് ആഗ്രഹിച്ചത്; അങ്ങനെ നിങ്ങളെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന തന്റെ കരുണ നിങ്ങളുടെമേൽ ചൊരിയാൻ അവിടുത്തേക്കു കഴിയും.

പുളിച്ച വീഞ്ഞ് രുചിച്ച ഉടനെ യേശു, “എല്ലാം പൂർത്തിയായി” എന്ന് ഉച്ചത്തിൽ പറഞ്ഞു. നിങ്ങളുടെ ആവശ്യനേരങ്ങളിൽ നിങ്ങൾ അവിടുത്തെ പക്കലേക്കു തിരിയുമ്പോഴെല്ലാം, നിങ്ങളാൽ അവിടുത്തെ ആത്മാവ് സംതൃപ്തമാകുന്നതിനെ ഇതു പ്രതീകാത്മകമായി സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഈ വിധത്തിൽ യേശുവിന്റെ ഹൃദയത്തെ ആശ്വസിപ്പിക്കാനും അവിടുത്തെ ദാഹം ശമിപ്പിക്കാനും നിങ്ങൾക്കു കഴിയുമെന്ന വസ്തുത ചിന്തിക്കുന്നത് വിസ്മയകരമാണ്. ലിസ്യുവിലെ വിശുദ്ധ കൊച്ചുത്രേസ്യയ്ക്ക് യേശുവിന്റെ ഹൃദയത്തെ ആശ്വസിപ്പിക്കുന്നതിനായി സമർപ്പിക്കപ്പെട്ട ഒരു ഭക്താഭ്യാസം വളരെ പ്രിയപ്പെട്ടതായിരുന്നു. കുട്ടിയായിരിക്കുമ്പോൾ അവൾക്ക് ഒരു പ്രാർഥനാചിത്രം ലഭിച്ചു. കാരാഗൃഹത്തിലായിരുന്ന യേശു പുറത്തുള്ള ഒരു കൊച്ചുപൂവിനെ നോക്കുന്നതായിരുന്നു അതിലെ ചിത്രം. സക്രാരിയാകുന്ന കാരാഗൃഹത്തിൽ യേശുവിനെ പതിവായി സന്ദർശിച്ച് അവിടുത്തെ ഹൃദയത്തെ ആശ്വസിപ്പിക്കാനുള്ള ദൗത്യം ലഭിച്ച ആ കൊച്ചുപൂവായി കൊച്ചുത്രേസ്യ തന്നെത്തന്നെ കണ്ടു.

ആത്മീയമായി പറഞ്ഞാൽ, കുരിശിൽ യേശു ദാഹിച്ച ആ നിമിഷം എല്ലാ കാലങ്ങളിലേക്കും വ്യാപിക്കുകയും ഇന്നും തുടരുകയും ചെയ്യുന്നു. നിങ്ങളുടെ ആവശ്യനേരങ്ങളിൽ നിങ്ങൾ അവിടുത്തെ പക്കൽ വരുമ്പോഴെല്ലാം, പ്രത്യേകിച്ച് വിശുദ്ധ കുർബാനയിൽ അവിടുത്തെ സന്നിധിയിൽ വരുമ്പോൾ, അവിടുന്ന് തന്റെ ദൃഷ്ടി നിങ്ങളിലേക്കു തിരിച്ച് നിങ്ങളെ വിളിക്കുന്നു. നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിലെ എളിമയും തകർച്ചയും അവിടുത്തേക്കു സമർപ്പിച്ച് അവിടുത്തെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ നിങ്ങളെ ക്ഷണിക്കുന്നു.

ഇന്ന് നമ്മുടെ ദേവാലയങ്ങൾ ശൂന്യമാണ്. പരിശുദ്ധ കുർബാന അവിടെനിന്നു മാറ്റിയിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ, ഉയിർപ്പുതിരുനാളിൽ വീണ്ടും വിശുദ്ധ കുർബാന അർപ്പിക്കപ്പെടുമ്പോൾ മടങ്ങിവരുന്ന അവിടുത്തെ ദിവ്യസാന്നിധ്യത്തിനായി ദാഹിച്ചുകൊണ്ട് നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ ദാഹം ശമിപ്പിക്കാൻ നാം പരിശ്രമിക്കണം. നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ കർത്താവിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിനായുള്ള ആഗ്രഹത്തിൽ വളരാനുള്ള ദിവസമാണ് ഇന്ന്. അവിടുത്തെ അഭാവം അനുഭവിക്കാനും അവിടുത്തെ മരണത്തിൽ പങ്കുചേരാനും അവിടുത്തെ പീഡകളെക്കുറിച്ച് വിലപിക്കാനും നാം നമ്മെത്തന്നെ അനുവദിക്കണം. അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ, നമുക്കായി മുറിക്കപ്പെട്ട അവിടുത്തെ ശരീരവും അമൂല്യരക്തവും വീണ്ടും സ്വീകരിക്കാനുള്ള അഗാധമായ ആത്മീയാഭിലാഷത്തിനു നാം നമ്മുടെ ഹൃദയം തുറക്കണം. അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത് നാംതന്നെ സംതൃപ്തരാകാൻ നമ്മെ ഒരുക്കുക മാത്രമല്ല, നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ ഹൃദയത്തെ സംതൃപ്തമാക്കാൻ നമ്മെ പ്രാപ്തരാക്കുകയും ചെയ്യും.

ഇന്ന്, കുരിശിലെ യേശുവിനെക്കുറിച്ച് ധ്യാനിക്കുക. അവിടുന്ന് നിങ്ങളെ നോക്കുന്നതുപോലെ നിങ്ങളും അവിടുത്തെ ഉറ്റുനോക്കുക. നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടി അവിടുത്തെ ഹൃദയത്തിലുള്ള ആകാംക്ഷ കാണുക. നവജീവന്റെ ദാനം നിങ്ങൾക്കു ലഭിക്കേണ്ടതിനാണ് അവിടുന്ന് നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടി ജീവൻ സമർപ്പിച്ചതെന്ന് അറിയുക. നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടി ചൊരിയപ്പെട്ട അവിടുത്തെ ജീവൻ എന്ന ഈ ദാനം സ്വീകരിക്കാനുള്ള നിങ്ങളുടെ തുറന്ന മനസ്സ് നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ ഹൃദയത്തെ ആശ്വസിപ്പിക്കുകയും അവിടുത്തെ ദിവ്യമായ രക്ഷാദൗത്യം സഫലമാക്കുകയും ചെയ്യുമെന്നും അറിയുക. “എല്ലാം പൂർത്തിയായി” എന്ന് അവിടുത്തേക്കു വീണ്ടും പറയാൻ കഴിയേണ്ടതിന് ഇന്ന് നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ ദാഹം ശമിപ്പിക്കുക.

ദാഹിക്കുന്ന എന്റെ കർത്താവേ, അനന്തവും അഗ്രാഹ്യവുമായ സ്നേഹത്തോടെ അങ്ങയുടെ തിരുഹൃദയം എനിക്കായി കൊതിക്കുന്നു. ഞാൻ അങ്ങയുടെ പക്കൽ വന്ന് അങ്ങയുടെ സ്നേഹം സ്വീകരിക്കുകയും അങ്ങയുടെ ദാഹം ശമിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യണമെന്ന് അങ്ങ് ആഗ്രഹിക്കുന്നു. സഹനാവസ്ഥയിലുള്ള അങ്ങയെ ഉറ്റുനോക്കുമ്പോൾ, അങ്ങേക്കും എനിക്കുവേണ്ടി ചൊരിയപ്പെട്ട അങ്ങയുടെ അമൂല്യരക്തമെന്ന ദാനത്തിനുമായി ഞാൻ എന്റെ ഹൃദയം തുറക്കുന്നു. അങ്ങയുടെ ദിവ്യസ്നേഹം ഞാൻ സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ, അങ്ങയോടുള്ള എന്റെ ഈ തുറന്ന മനസ്സ് അങ്ങേക്ക് ആശ്വാസമാകട്ടെ. ഈശോയെ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.

സ്നേഹത്തോടെ കുരിശിനരികിൽ നിൽക്കുക

കർത്താവിന്റെ പീഡാനുഭവത്തിന്റെ ദുഃഖവെള്ളി (വർഷം C)

യേശുവിന്റെ കുരിശിനരികിൽ അവിടുത്തെ അമ്മയും അമ്മയുടെ സഹോദരിയും ക്ലോപ്പാസിന്റെ ഭാര്യ മറിയവും മഗ്ദലന മറിയവും നിന്നിരുന്നു. യേശു തന്റെ അമ്മയെയും താൻ സ്നേഹിച്ച ശിഷ്യനെയും അവിടെ കണ്ടപ്പോൾ അമ്മയോടു പറഞ്ഞു: “സ്ത്രീയേ, ഇതാ, നിന്റെ മകൻ.” പിന്നെ അവിടുന്ന് ശിഷ്യനോടു പറഞ്ഞു: “ഇതാ, നിന്റെ അമ്മ.” ആ സമയംമുതൽ ആ ശിഷ്യൻ അവളെ തന്റെ വീട്ടിൽ സ്വീകരിച്ചു. യോഹന്നാൻ 19:25–27

ഈ നോമ്പുകാലത്ത് കുരിശിൻചുവട്ടിൽ നിൽക്കുന്ന യേശുവിന്റെ അമ്മയുടെ മനോഹരമായ ചിത്രം ധ്യാനിക്കാൻ നിങ്ങൾ സമയം ചെലവഴിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, ദുഃഖവെള്ളിയാഴ്ചയിലെ അവളുടെ മാതൃസ്നേഹത്തെയും അനുഭവത്തെയും കുറിച്ച് നിങ്ങൾക്ക് ഏതാനും ഉൾക്കാഴ്ചകൾ ലഭിച്ചിട്ടുണ്ടാകും. അവസാനംവരെ അവൾ വിശ്വസ്തയായിരുന്നു. ലോകത്തിന്റെ രക്ഷയ്ക്കുവേണ്ടി തന്റെ ദിവ്യപുത്രൻ ബലിയായി മരിക്കുന്നത് നോക്കിനിന്നുകൊണ്ട്, കുരിശിൻചുവട്ടിലല്ലാതെ മറ്റൊരിടത്തും അവൾ ഉണ്ടാകുമായിരുന്നില്ല.

കുരിശിനെ നോക്കിക്കാണാൻ നമുക്കു സ്വീകരിക്കാവുന്ന എല്ലാ കാഴ്ചപ്പാടുകളിലും ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമായത് യേശുവിന്റെ സ്വന്തം അമ്മയുടെ കാഴ്ചപ്പാടാണ്. പടയാളികൾ നമ്മുടെ കർത്താവിനെ പരിഹസിച്ചുകൊണ്ട് അവിടെ നിന്നു; ഒരുപക്ഷേ അവരിൽ ചിലർ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലായിരുന്നിരിക്കാം, ചിലർക്കാകട്ടെ യേശുവിനോടു സഹതാപം പോലും തോന്നിയിരിക്കാം. നിയമജ്ഞരും ഫരിസേയരും തങ്ങളെത്തന്നെ നീതിമാന്മാരായി കരുതിക്കൊണ്ട് അവജ്ഞയോടെ നോക്കിനിന്നു; അവരുടെ വിദ്വേഷവും അസൂയയും കൂടുതൽ തീവ്രമായി. അപ്പസ്തോലന്മാരിൽ ഭൂരിഭാഗവും ഓടിപ്പോയിരുന്നു; അവരിലൊരാൾ യേശുവിനെ ഒറ്റിക്കൊടുക്കുകയും മറ്റൊരാൾ നമ്മുടെ കർത്താവിനെ അറിയുകപോലുമില്ലെന്നു നിഷേധിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. എന്നാൽ യേശുവിന്റെ സ്വന്തം അമ്മ, മറ്റു ചില വിശുദ്ധ സ്ത്രീകളോടും പ്രിയശിഷ്യനായ യോഹന്നാനോടുമൊപ്പം, യേശുവിന്റെ ഹൃദയത്തിന് ആശ്വാസമേകിക്കൊണ്ട് സ്നേഹത്തോടെ അവിടെ നിന്നു.

കുരിശിൻചുവട്ടിൽ അമ്മയും പുത്രനും പങ്കുവെച്ച സ്നേഹം മറിയത്തിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ രണ്ടു വിധത്തിൽ പ്രകടമായി. പുത്രനോടുള്ള അവളുടെ സ്നേഹം അവനോടുള്ള അചഞ്ചലമായ വിശ്വസ്തത വെളിപ്പെടുത്തി. അത് എല്ലാ ഭയത്തെയും അകറ്റി. അതിന്റെ ശ്രദ്ധ മുഴുവൻ അവനിൽ മാത്രമായിരുന്നു. അത് അവളുടെ മുഴുവൻ അസ്തിത്വത്തെയും ആവരണം ചെയ്തു. പുത്രനോടുള്ള ഈ സ്നേഹം പങ്കുവെച്ചപ്പോൾ അവൾ യഥാർഥത്തിൽ അവനെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു. ധ്യാനിക്കേണ്ട സുപ്രധാനമായ ഒരു വസ്തുതയാണിത്. യേശു ദൈവപുത്രനായിരുന്നതിനാൽ, ആ നിമിഷത്തിൽ അമ്മയുടെ സ്നേഹത്തിൽനിന്നുള്ള മാനുഷികമായ ആശ്വാസം അവന് ആവശ്യമായിരുന്നില്ല. എന്നാൽ മനുഷ്യനായിത്തീർന്നതിലൂടെ, അവളുടെ സ്നേഹം സ്വീകരിക്കാൻ യേശു തിരഞ്ഞെടുത്തു. അങ്ങനെ സ്വീകരിച്ചുകൊണ്ട്, തന്റെ മാനുഷിക ഹൃദയത്തെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ അവളുടെ മാനുഷിക സ്നേഹത്തെ അവൻ അനുവദിച്ചു. ആശ്വാസദായകവും അചഞ്ചലവുമായ ഈ സ്നേഹം മാനുഷിക സ്നേഹത്തിന്റെ പൂർണ്ണത പ്രകടമാക്കി.

കുരിശിൻചുവട്ടിൽ അമ്മയും പുത്രനും പങ്കുവെച്ച സ്നേഹത്തിന്റെ രണ്ടാമത്തെ രൂപം യേശു തന്റെ അമ്മയ്ക്കു നൽകിയ സ്നേഹമായിരുന്നു. ഈ സ്നേഹത്തിന്റെ കാതൽ രക്ഷയുടെ ദാനമായിരുന്നു. അവളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, അവന്റെ കുരിശിന്റെ കൃപ കാലത്തെ അതിജീവിച്ച് അവളുടെ ഉത്ഭവനിമിഷത്തിലെത്തി, അവളെ ഉത്ഭവപാപത്തിൽനിന്നു സ്വതന്ത്രയാക്കി. കുരിശിലെ യേശുവിന്റെ സ്നേഹം, അവളുടെ ഉത്ഭവനിമിഷത്തിലേക്കുതന്നെ ഫലമെത്തിച്ചുകൊണ്ട്, അവളെ അമലോത്ഭവയായി രൂപാന്തരപ്പെടുത്തി; യേശുവിനെ തന്റെ പുത്രനായി മാത്രമല്ല, തന്റെ രക്ഷകനായും അറിയാൻ അവളെ പ്രാപ്തയാക്കി. കുരിശിലെ ആ നിമിഷത്തിൽ യേശുവിനുണ്ടായിരുന്ന സ്നേഹം, അവളുടെ മാനുഷിക ജീവിതത്തിൽ അവളെ പരിപാലിക്കാനുള്ള അവന്റെ അചഞ്ചലമായ പ്രതിബദ്ധതയിലും പ്രകടമാകുന്നു. സ്വന്തം അമ്മയെപ്പോലെ അവളെ പരിപാലിക്കാനായി അവൻ അവളെ യോഹന്നാനു നൽകി. അങ്ങനെ ചെയ്തുകൊണ്ട്, അവളോടൊപ്പം കുരിശിൻചുവട്ടിൽ നിൽക്കുന്ന നമുക്കെല്ലാവർക്കും നമ്മുടെ സ്വന്തം ആത്മീയ മാതാവായി അവളെ അവൻ നൽകി.

ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹം മനസ്സിലാക്കാൻ നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, കുരിശിൻചുവട്ടിൽ അമ്മയും പുത്രനും പങ്കുവെച്ച നിർമലവും പൂർണ്ണവുമായ ഈ സ്നേഹത്തിലേക്കു നോക്കിയാൽ മതി. പ്രത്യേകിച്ച് ഇന്ന്, അപ്പസ്തോലനായ യോഹന്നാനോടൊപ്പം നിന്ന് അമ്മയും പുത്രനും പങ്കുവെക്കുന്ന ഈ സ്നേഹത്തെ ഉറ്റുനോക്കാൻ നിങ്ങൾ ക്ഷണിക്കപ്പെടുന്നു. അവരോടൊപ്പം നിൽക്കാനും സ്നേഹത്തിന്റെ ഈ വിശുദ്ധമായ പരസ്പരദാനത്തിൽ പങ്കുചേരാനുമുള്ള ഒരു ക്ഷണമായിട്ടാണ് യോഹന്നാൻ അവിടെ നിൽക്കുന്നത്.

ഈ സ്നേഹത്തിനു സാക്ഷിയാകുമ്പോൾ, നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചും ഇത്തരമൊരു സ്നേഹത്തിൽ പങ്കുചേരാൻ നിങ്ങൾക്ക് എന്തെല്ലാം ആവശ്യമാണെന്നതിനെക്കുറിച്ചും ചിന്തിക്കുക. നിങ്ങൾക്ക് ആവശ്യമായ ധൈര്യവും ശക്തിയും പരിചിന്തനം ചെയ്യുക. നിങ്ങളെ ദ്രോഹിച്ച എല്ലാവരോടും ക്ഷമിക്കാനുള്ള കഴിവ്. എല്ലാ കയ്പിൽനിന്നുമുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം. അചഞ്ചലമായ പ്രതിബദ്ധത. പൂർണ്ണമായ വാത്സല്യം. കുരിശിൻചുവട്ടിൽ അമ്മയുടെയും പുത്രന്റെയും ഹൃദയങ്ങളിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ഇവയും മറ്റു പല ഗുണങ്ങളും നിങ്ങൾക്കു നൽകാൻ ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്നു. നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിലെ എല്ലാ ബന്ധങ്ങളിലേക്കും ഇവ കൊണ്ടുവരാൻ അവിടുന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഈ സ്നേഹത്തിന്റെ പൂർണ്ണത നിങ്ങളിൽ നിറയണമെന്നും നിങ്ങൾ ഈ സ്നേഹം എല്ലായ്പ്പോഴും പ്രകടിപ്പിക്കണമെന്നും അവിടുന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

ഇന്ന്, ഈ ദുഃഖവെള്ളിയാഴ്ചയിൽ, ഈ അമ്മയുടെയും ഈ പുത്രന്റെയും സ്നേഹത്തിന്റെ അതിവിശുദ്ധമായ ഈ രംഗത്തെക്കുറിച്ച് ധ്യാനിക്കുക. അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം ജീവിതത്തെ പരിശോധിക്കാൻ ശ്രമിക്കുക. ഈ അമ്മയുടെയും പുത്രന്റെയും അനേകം പുണ്യങ്ങളെ നോക്കിക്കാണുമ്പോൾ, പുണ്യത്തിൽ നിങ്ങൾ ഏതെല്ലാം വിധത്തിൽ വളരണമെന്ന് ആ നോട്ടം നിങ്ങൾക്കു വെളിപ്പെടുത്തിത്തരട്ടെ. ദൈവമാതാവ് ഇപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ അമ്മയാണ്; ദൈവപുത്രൻ ഇപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ രക്ഷകനാണ്. അവരോടു സംസാരിക്കുക, അവരെ ശ്രവിക്കുക, അവരെ സ്നേഹിക്കുക. അവരുടെ സ്നേഹം സ്വീകരിക്കാനും മറ്റുള്ളവരുമായി പങ്കുവെക്കാനും കഴിയേണ്ടതിന്, അവരുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽനിന്ന് ഒഴുകുന്ന സ്നേഹം നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിലേക്കും ആഴ്ന്നിറങ്ങാൻ അനുവദിക്കുക.

മരണത്തെ അഭിമുഖീകരിക്കുന്ന എന്റെ കർത്താവേ, ലോകത്തിന്റെ രക്ഷയ്ക്കുവേണ്ടി അങ്ങ് സ്വമനസ്സാലെ മനുഷ്യന്റെ മരണം ഏറ്റെടുത്തു. ലോകം ഇന്നോളം അറിഞ്ഞിട്ടുള്ളതിൽവെച്ച് ഏറ്റവും മഹത്തായ സ്നേഹപ്രവൃത്തിയായിരുന്നു അത്. അങ്ങ് കുരിശിൽ വേദനയോടെ തൂങ്ങിക്കിടന്നപ്പോൾ, അങ്ങയുടെ സ്വന്തം പ്രിയമാതാവായ അമലോത്ഭവ അങ്ങയുടെ സ്നേഹം അതിന്റെ പൂർണ്ണതയിൽ സ്വീകരിച്ചുകൊണ്ടും വേദനിക്കുന്ന അങ്ങയുടെ ആത്മാവിനെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ തന്റെ സ്നേഹം അർപ്പിച്ചുകൊണ്ടും അങ്ങയുടെ അരികിൽ നിന്നു. എന്നെ ആ സ്നേഹത്തിലേക്ക് ആകർഷിക്കണമേ; അതു സ്വീകരിക്കാൻ മാത്രമല്ല, ആവശ്യമുള്ള എല്ലാവർക്കും അതു പകർന്നുനൽകാനും എന്നെ സഹായിക്കണമേ. യേശുവേ, അങ്ങയിൽ ഞാൻ ശരണപ്പെടുന്നു.

മറിയമാതാവിനോടൊപ്പം ദുഃഖശനി

ദുഃഖശനി

ലോകരക്ഷകൻ കുരിശിൽ ക്രൂരമായ മരണം വരിച്ചു. അവിടുത്തെ തകർന്ന ശരീരം കല്ലറയിൽ വയ്ക്കപ്പെട്ടു. ഇനി തങ്ങളുടെ ഊഴമായിരിക്കുമെന്ന ഭയത്തോടെ അവിടുത്തെ ശിഷ്യന്മാർ ചിതറിപ്പോയി. എന്നാൽ നമ്മുടെ പരിശുദ്ധ അമ്മ, തന്റെ പുത്രൻ ഉടൻ ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുമെന്ന പൂർണമായ പ്രത്യാശയോടെ ജാഗരിച്ചിരുന്നു.

പാരമ്പര്യമനുസരിച്ച്, സഭാവർഷത്തിലെ ശനിയാഴ്ചകൾ പരിശുദ്ധ കന്യകാമറിയത്തിനു സമർപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. മറ്റുള്ളവർ ഭയവും ആശയക്കുഴപ്പവും നിറഞ്ഞവരായിരുന്നപ്പോൾ, മറിയം ദുഃഖശനിയാഴ്ച യേശുവിന്റെ ഉത്ഥാനത്തിനായി പ്രാർഥനാപൂർവം കാത്തിരുന്ന് ജാഗരണം നടത്തിയെന്ന വിശ്വാസവും ഈ പുരാതന പാരമ്പര്യം രൂപപ്പെടാൻ ഒരു കാരണമായിരുന്നു. തന്റെ പുത്രൻ ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുമെന്ന് അമ്മയ്ക്ക് അറിയാമായിരുന്നു. പ്രത്യാശയ്ക്കപ്പുറവും അമ്മ പ്രത്യാശിച്ചു. അമ്മയുടെ വിശ്വാസം ഉറച്ചതായിരുന്നു. പുത്രന്റെ തിരിച്ചുവരവിനായി കാത്തിരിക്കുമ്പോൾ, അമ്മയുടെ സ്നേഹം അമ്മയെ ജാഗരൂകയാക്കി നിലനിർത്തി.

ഉത്ഥാനത്തിനുശേഷം യേശു ആദ്യം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടത് സ്വന്തം അമ്മയ്ക്കാണെന്ന അഭിപ്രായം പല നൂറ്റാണ്ടുകളായി നിലനിൽക്കുന്നുണ്ട്. വിശുദ്ധ ജോൺ പോൾ രണ്ടാമൻ മാർപാപ്പ ഇത് വിശ്വസിച്ചിരുന്നു. ലൊയോളയിലെ വിശുദ്ധ ഇഗ്നേഷ്യസും ഇത് വിശ്വസിച്ചിരുന്നു. നൂറ്റാണ്ടുകളിലുടനീളം മറ്റു പലരും ഈ വിശ്വാസം പങ്കുവച്ചിരുന്നു.

ഈ കാരണങ്ങളാൽ, നമ്മുടെ പരിശുദ്ധ അമ്മയുടെ ധ്യാനനിരതമായ ഹൃദയത്തെക്കുറിച്ചു ധ്യാനിക്കാൻ ഏറ്റവും ഉചിതമായ ദിവസമാണ് ദുഃഖശനി. മറിയം തന്റെ പുത്രന്റെ ജീവിതത്തിലെ രഹസ്യങ്ങൾ ഹൃദയത്തിൽ ധ്യാനിച്ചിരുന്നുവെന്ന് വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥത്തിൽ പല സന്ദർഭങ്ങളിലും നാം വായിക്കുന്നു. അവിടുത്തെ പീഡാനുഭവത്തിലും മരണത്തിലും അവിടുത്തോടൊപ്പം നിന്ന ചുരുക്കം ചിലരിൽ ഒരാളായിരുന്നു അമ്മ. കുരിശിനുമുമ്പിൽ നിന്നുകൊണ്ട് അമ്മ അവിടുത്തെ പരിപൂർണമായ ബലിയെക്കുറിച്ചു പ്രാർഥനാപൂർവം ധ്യാനിച്ചു. പരിശുദ്ധ അമ്മ അവിടുത്തെ ചേതനയറ്റ ശരീരം കൈകളിൽ വഹിച്ചുകൊണ്ട് അവിടുത്തെ ആത്മാവ് എവിടേക്കാണു പോയതെന്നു ധ്യാനിച്ചു. ഇന്ന്, അവിടുന്ന് ഉടൻ തന്റെ അടുക്കലേക്കു മടങ്ങിവരുന്നതിനെക്കുറിച്ചു ധ്യാനിച്ചുകൊണ്ട് അമ്മ ജാഗരിക്കുന്നു.

അമ്മയുടെ ധ്യാനനിരതമായ ഹൃദയത്തെക്കുറിച്ചു ധ്യാനിക്കുക. നിങ്ങളുടെ ഹൃദയം അമ്മയുടെ ഹൃദയത്തോടു ചേർക്കാൻ ശ്രമിക്കുക. അമ്മ എന്താണു ചിന്തിച്ചിരുന്നതെന്നും എന്തിനാണു പ്രത്യാശിച്ചിരുന്നതെന്നും മനസ്സിലാക്കാൻ ശ്രമിക്കുക. ദുഃഖം നിറഞ്ഞ ഈ ദിവസം അമ്മ അനുഭവിച്ചത് അനുഭവിക്കാൻ ശ്രമിക്കുക. അമ്മയുടെ വിശ്വാസവും ശരണവും ആനന്ദപൂർണമായ പ്രതീക്ഷയും അനുഭവിച്ചറിയാൻ ശ്രമിക്കുക.

ഈ ലോകത്തിൽ എത്രയോ പേർ നിരാശയിലും ആശയക്കുഴപ്പത്തിലും കഴിയുന്നു. തങ്ങളെ കാത്തിരിക്കുന്ന പുതിയ ജീവിതത്തിലുള്ള പ്രത്യാശ എത്രയോ പേർക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. തന്റെ ഉത്ഥാനത്തിലേക്കു തങ്ങളെ ആകർഷിക്കാൻ ദൈവത്തെ അനുവദിക്കാതെ, എത്രയോ പേർ അവരുടേതായ വിധത്തിലുള്ള ആന്തരികമരണത്തിൽ കഴിയുന്നു. ആ ആദ്യ ദുഃഖശനിയാഴ്ച നമ്മുടെ പരിശുദ്ധ അമ്മയുടെ ഹൃദയത്തിൽ അത്രമേൽ സജീവമായിരുന്ന പ്രത്യാശ ഇന്ന് എത്രയോ പേർക്കാവശ്യമാണ്.

ദുഃഖശനിയുടെ യാഥാർഥ്യത്തെക്കുറിച്ച് ഇന്ന് നിശ്ശബ്ദതയിൽ ധ്യാനിക്കുക. നമ്മുടെ പരിശുദ്ധ അമ്മയുടെ മഹിമാപൂർണ്ണമായ ഹൃദയം നിങ്ങൾക്ക് പ്രചോദനമാകാനും വിശ്വാസവും പ്രത്യാശയും സ്നേഹവും നിറഞ്ഞ അമ്മയുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് നിങ്ങളെ കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ നയിക്കാനും അനുവദിക്കുക.

ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട മറിയമാതാവേ, ആ ആദ്യത്തെ ദുഃഖശനിയാഴ്ചയിൽ അങ്ങ് അങ്ങയുടെ പുത്രനുവേണ്ടി ജാഗരണമനുഷ്ഠിച്ചു. പ്രത്യാശയെന്ന ദൈവികദാനം അങ്ങയുടെ ഉള്ളിൽ വളരാൻ അങ്ങ് അനുവദിച്ചു; കുരിശിന്റെ ഭീകരതയ്ക്കിടയിൽ ആ പ്രത്യാശ അങ്ങയുടെ ശക്തിയായിത്തീരാനും അങ്ങ് അനുവദിച്ചു. ഈ ഭൗമികജീവിതത്തിലെ വെല്ലുവിളികൾ സഹിക്കുമ്പോൾ ഞാനും പ്രത്യാശയാൽ നിറയേണ്ടതിന്, അങ്ങയുടെ സുന്ദരമായ ഹൃദയത്തെക്കുറിച്ച് ഈ ദിവസം ധ്യാനിക്കാൻ എനിക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കണമേ. നമ്മുടെ കർത്താവ് എനിക്കു നൽകാൻ അത്രയേറെ ആഗ്രഹിക്കുന്ന നവജീവന്റെ കൃപയ്ക്കായി ഞാൻ കാത്തിരിക്കുമ്പോൾ, ആനന്ദപൂർണമായ പ്രതീക്ഷ നിറഞ്ഞ ഒരു ഹൃദയം എനിക്കു നൽകണമേ. മറിയമാതാവേ, എനിക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കണമേ.  ഈശോയേ, അങ്ങയിൽ ഞാൻ ഉറച്ചുവിശ്വസിക്കുന്നു.

ഉള്ളടക്കം

4 വാല്യങ്ങളും പേപ്പർബാക്ക് & ഇ-പുസ്തക രൂപങ്ങളിൽ ലഭ്യമാണ്!

Amazon – Google Play – iTunes – Barnes and Noble