สัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์

หนังสือทั้ง 4 เล่มมีจำหน่ายในรูปแบบหนังสือปกอ่อน & อีบุ๊ก!

สารบัญ

สัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์กลับเป็นปัจจุบันในวันนี้

วันอาทิตย์ใบลาน พระทรมานของพระเยซูเจ้า (ปี A)

ประชาชนจำนวนมากปูเสื้อคลุมของตนบนถนน ส่วนคนอื่น ๆ ตัดกิ่งไม้มาปูบนถนน ฝูงชนที่เดินนำหน้าพระองค์และที่เดินตามหลังต่างร้องตะโกนไม่หยุดว่า “โฮซันนาแด่โอรสของกษัตริย์ดาวิด ขอถวายพระพรแด่ผู้เสด็จมาในพระนามขององค์พระผู้เป็นเจ้า โฮซันนาในสวรรค์สูงสุด” มัทธิว 21:8–9

สัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์เริ่มต้นแล้ว ช่างเป็นสัปดาห์สำคัญยิ่งที่เราเริ่มระลึกถึงในวันนี้ ข้อความจากพระคัมภีร์ข้างต้นมาจากพระวรสารที่อ่านในตอนต้นของพิธีบูชาขอบพระคุณ เพื่อระลึกถึงการที่พระเยซูเจ้าเสด็จเข้ากรุงเยรูซาเล็มเพื่อทำให้ปัสกาสำเร็จบริบูรณ์ ในปีนั้น พระเยซูเจ้าจะทรงเป็นลูกแกะปัสกาองค์ใหม่ ผู้ทรงหลั่งพระโลหิตเพื่อเราทุกคน และเรากินพระกายของพระองค์อยู่ในปัจจุบัน ภาควจนพิธีกรรมในวันนี้จบลงด้วยเรื่องราวตามคำบอกเล่าของนักบุญมัทธิวเกี่ยวกับการที่พระเยซูเจ้าทรงถูกทรยศ ถูกจับกุม และสิ้นพระชนม์บนไม้กางเขน เนื่องจากวันนี้เราได้รับพระพรให้ได้อ่านเรื่องราวนี้อย่างละเอียดครบถ้วน จึงเป็นประโยชน์ที่จะระลึกถึงความเข้าใจของพระศาสนจักรเกี่ยวกับพระวาจาของพระเจ้า

“เมื่อมีการอ่านพระคัมภีร์ในพระศาสนจักร พระเจ้าเองตรัสกับประชากรของพระองค์ และพระคริสตเจ้าผู้ประทับอยู่ในพระวาจาของพระองค์ทรงประกาศพระวรสาร” (ข้อแนะนำทั่วไปเกี่ยวกับหนังสือมิสซาจารีตโรมัน #29) นี่เป็นบทเรียนสำคัญที่เราควรเรียนรู้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในวันนี้ เมื่อเราอ่านหัวใจของพระวรสารอย่างละเอียด แม้ว่าการเสด็จเข้ากรุงเยรูซาเล็มของพระเยซูเจ้า อาหารค่ำมื้อสุดท้ายของพระองค์ การถูกจับกุม การพิจารณาคดีที่เป็นเพียงฉากบังหน้า พระทรมาน และการสิ้นพระชนม์บนไม้กางเขน จะเกิดขึ้นเมื่อ 2,000 ปีก่อน แต่เหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์เหล่านั้นกลับเป็นปัจจุบันสำหรับเราในวันนี้อย่างแท้จริงและในลักษณะเฉพาะที่ไม่เหมือนสิ่งใด เมื่อเรามีส่วนร่วมในการประกาศพระวรสารนี้ในพิธีบูชาขอบพระคุณวันนี้ เราก็ร่วมเป็นหนึ่งเดียวอย่างล้ำลึกกับพระราชกิจแห่งความรอดนี้ขององค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา และแม้บางครั้งจิตใจของเราอาจวอกแวก พระเจ้าก็ประทับอยู่กับเราอย่างแท้จริง หากเรารับฟังและมองเห็น 

เมื่อท่านเริ่มต้นสัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์นี้ จงพยายามก้าวเดินตลอดสัปดาห์ไปพร้อมกับพระเยซูเจ้าในทุกย่างก้าว ขณะที่ท่านดำเนินชีวิตในแต่ละวันของสัปดาห์นี้และทำหน้าที่ตามปกติในชีวิต จงเตือนตนเองถึงความจริงฝ่ายจิตว่า เพราะวันนี้ท่านได้รับฟังการประกาศพระวรสารเรื่องพระทรมานและการสิ้นพระชนม์ของพระเยซูเจ้าอย่างครบถ้วน พระองค์จึงประทับอยู่กับท่านอย่างเด่นชัดเป็นพิเศษ ในวันพฤหัสบดีศักดิ์สิทธิ์ เราจะไตร่ตรองถึงของประทานแห่งศีลมหาสนิทอันศักดิ์สิทธิ์ยิ่ง ในวันศุกร์ศักดิ์สิทธิ์ เราจะได้ฟังการประกาศพระทรมานของพระเยซูเจ้าจากพระวรสารตามคำบอกเล่าของนักบุญยอห์น ดังนั้น สัปดาห์นี้จึงเริ่มต้นด้วยการประกาศพระทรมานและจบลงด้วยพระทรมาน เพื่อดึงเราให้เข้าสู่พระธรรมล้ำลึกแห่งการถวายบูชาของพระคริสตเจ้าที่นำความรอดมาให้ อย่างลึกซึ้งยิ่งขึ้น

หัวใจของเรื่องราวพระทรมานของพระเยซูเจ้าคือการเผยแสดงความรักที่ไม่มีความรักใดเสมอเหมือน ความรักที่เราประจักษ์ในสัปดาห์นี้เป็นความรักที่บริสุทธิ์อย่างยิ่ง ไม่เห็นแก่ตนอย่างยิ่ง เสียสละอย่างยิ่ง และเปลี่ยนแปลงชีวิตอย่างยิ่ง จนเกินกว่าที่เราจะเข้าใจได้ ความรักที่เราประจักษ์นี้คือความรักที่พระเจ้าทรงยอมให้พระองค์เองเข้าสู่ความอัปยศอดสูอันลึกที่สุดเท่าที่เคยมีมา พระองค์ทรงทำเช่นนี้เพื่อจะได้พบเราในความต่ำต้อย บาป และสภาพที่ตกต่ำของเรา และยกเราขึ้นสู่ความสูงส่งที่สุดเท่าที่จะจินตนาการได้

เมื่อเราเข้าสู่สัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์นี้ จงตระหนักว่านี่เป็นมากกว่าสัปดาห์แห่งการไตร่ตรอง แต่เป็นสัปดาห์แห่งการมีส่วนร่วมในพระธรรมล้ำลึกแห่งความรักอันบริสุทธิ์และสมบูรณ์แบบที่พระเจ้าทรงมีต่อท่าน ขณะที่ท่านไตร่ตรองถึงความรักนี้ จงยอมให้ความรักนั้นเข้ามาท้าทายท่าน จงเก็บรักษาความรักนี้ไว้ในความคิดและหัวใจตลอดสัปดาห์ จงเปิดใจให้ความรักที่ทรงมอบให้เมื่อราว 2,000 ปีก่อนนั้น กลับเป็นปัจจุบันสำหรับท่านอย่างแท้จริง เพื่อท่านจะได้อยู่กับองค์พระผู้เป็นเจ้าของเราและความรักที่พระองค์ทรงมีต่อท่านอย่างเต็มที่ยิ่งขึ้น

ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงช่วยข้าพเจ้าให้รอด พระองค์เสด็จเข้าสู่สัปดาห์แห่งพระทรมานนี้ด้วยความกล้าหาญและความมุ่งมั่น พระองค์ทรงเลือกด้วยพระทัยอิสระที่จะน้อมรับความทุกข์ทรมานและความอัปยศอดสูทุกประการที่พระองค์จะต้องทนรับ เพื่อพระองค์จะได้เข้ามาในชีวิตของข้าพเจ้าอย่างเต็มเปี่ยมยิ่งขึ้น โปรดประทับอยู่กับข้าพเจ้าตลอดสัปดาห์นี้ และโปรดช่วยข้าพเจ้าไม่เพียงให้ไตร่ตรองพระธรรมล้ำลึกแห่งความรักของพระองค์เท่านั้น แต่ให้ได้พบความรักนั้นอย่างแท้จริงและในลักษณะที่เปลี่ยนแปลงชีวิตด้วย ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์

โฮซันนา! แด่พระคริสตเจ้าผู้ทรงรับทรมาน!

วันอาทิตย์ใบลานระลึกถึงพระทรมานขององค์พระผู้เป็นเจ้า (ปี B)

ผู้ที่เดินนำหน้าพระองค์และผู้ที่เดินตามหลังต่างร้องตะโกนไม่หยุดว่า “โฮซันนา! ขอถวายพระพรแด่ผู้เสด็จมาในพระนามขององค์พระผู้เป็นเจ้า! ขอพระพรจงมีแด่อาณาจักรของกษัตริย์ดาวิด บรรพบุรุษของเรา ที่กำลังจะมาถึง! โฮซันนาในสวรรค์สูงสุด!” มาระโก 11:9–10

ตลอดพระชนมชีพของพระเยซูเจ้า พระองค์เสด็จไปกรุงเยรูซาเล็มหลายครั้ง เมื่อทรงเป็นทารก พระองค์ทรงได้รับการถวายในพระวิหาร เมื่อพระชนมายุสิบสองพรรษา มีผู้พบพระองค์กำลังทรงสอนบรรดาธรรมาจารย์ในพระวิหาร เมื่อทรงเจริญวัยขึ้น พระองค์เสด็จแสวงบุญไปยังพระวิหารเป็นประจำ ระหว่างที่ทรงถูกประจญในถิ่นทุรกันดาร ปีศาจนำพระองค์ไปยังยอดพระวิหาร ในพระวรสาร เราอ่านพบว่าพระเยซูเจ้าเสด็จไปยังพระวิหารอย่างน้อยสี่ครั้งในช่วงที่ทรงปฏิบัติพระภารกิจอย่างเปิดเผย แต่การเสด็จไปกรุงเยรูซาเล็มที่เราระลึกถึงในวันนี้ไม่เหมือนครั้งใด เมื่อพระเยซูเจ้าเสด็จเข้ากรุงเยรูซาเล็มในครั้งนี้ บรรดาผู้นำศาสนากำลังหาทางเอาชีวิตพระองค์อยู่แล้ว แม้จะเป็นเช่นนั้น พระเยซูเจ้าก็เสด็จเข้ากรุงเยรูซาเล็มอย่างสง่างามยิ่งและเป็นที่สนใจของผู้คนอย่างมาก ฝูงชนโห่ร้องว่า “โฮซันนา! ขอถวายพระพรแด่ผู้ที่มาในพระนามขององค์พระผู้เป็นเจ้า!” ขณะที่พระเยซูเจ้าทรงลาเสด็จเข้ากรุงเยรูซาเล็ม โดยมีผู้คนนำกิ่งปาล์มและเสื้อคลุมมาปูลาดเบื้องหน้าพระองค์

แม้นี่จะเป็นวิธีที่เหมาะสมที่สุดสำหรับผู้มีความเชื่อในการต้อนรับกษัตริย์ของตน แต่การต้อนรับอย่างอบอุ่น เสียงโห่ร้อง “โฮซันนา!” และความตื่นเต้นยินดีของพวกเขา กลับเป็นประโยชน์ต่อตัวพวกเขาเองมากกว่าต่อพระเยซูเจ้า พระเยซูเจ้าทรงเป็นพระเจ้า พระองค์ไม่ทรงต้องการคำสรรเสริญและการถวายพระเกียรติจากเรา แต่พระเยซูเจ้าเสด็จมาหาเราเพื่อเชิญชวนให้เราสรรเสริญ ถวายพระเกียรติ และนมัสการพระองค์ เพราะสิ่งนี้ดีต่อเรา เราจำเป็นต้องสรรเสริญพระองค์ นี่คือจุดประสงค์ที่เราถูกสร้างมา และสิ่งนี้นำชีวิตของเราไปสู่ความสมบูรณ์

เมื่อเราเริ่มสัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์ จงพยายามใช้เวลาไตร่ตรองภาพผู้คนที่ถวายพระเกียรติแด่องค์พระผู้เป็นเจ้าของเราด้วยความกระตือรือร้นอย่างยิ่ง ภาพนี้แสดงให้เห็นว่าเราต้องเป็นเช่นไร ขณะที่เราดำเนินผ่านสัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์นี้ เราต้องตระหนักมากยิ่งขึ้นว่าพระเจ้าผู้ที่เราถวายคำสรรเสริญและนมัสการนั้นทรงเป็นผู้ใด พระองค์ทรงเป็นพระเจ้าผู้ทรงถ่อมพระองค์ลงในสายตาของทุกคน ทรงรับสภาพทาส ทรงยอมให้ผู้คนตราหน้าว่าเป็นคนบาปหนา ทรงถูกปฏิเสธ ถูกเฆี่ยนตี และถูกประหาร โดยเฉพาะในสัปดาห์นี้ เรานมัสการพระคริสตเจ้าผู้ทรงรับทรมาน เรานมัสการบุรุษผู้ถูกจับกุมและถูกกระทำอย่างโหดร้าย เรานมัสการบุรุษผู้ถูกเกลียดชังและถูกทารุณกรรมอย่างเลวร้ายที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้

การนมัสการพระคริสตเจ้าผู้ทรงรับทรมานอย่างสุดหัวใจเป็นกิจสำคัญที่เราต้องกระทำ ในหลายแง่มุม การนมัสการพระเจ้าเมื่อพระองค์ประทับในสวรรค์บนพระบัลลังก์อันรุ่งโรจน์นั้นง่ายกว่า เมื่อเราไตร่ตรองถึงเหล่าทูตสวรรค์นับไม่ถ้วนที่ชุมนุมรอบพระองค์ บรรดานักบุญทุกยุคทุกสมัยที่กราบลงกับพื้น และพระสิริรุ่งโรจน์กับความงดงามเจิดจ้าที่ฉายจากพระพักตร์ การนมัสการก็ดูเป็นสิ่งที่เหมาะสม แต่การนมัสการบุรุษผู้ถูกกล่าวหาว่าเป็นอาชญากรและต้องรับโทษประหารชีวิต พร้อมกับทนรับความเกลียดชังจากคนมากมายนั้น เป็นสิ่งที่เข้าใจได้ยากกว่า ทว่าหากเราสามารถมองพระเยซูเจ้าด้วยสายตาแห่งความเชื่อ และมองทะลุความเกลียดชังกับคำโกหกที่แวดล้อมพระองค์ เราก็จะรู้สึกพิศวงยำเกรงในความถ่อมพระองค์ของพระเจ้าของเรา ผู้เสด็จมาหาเราในลักษณะนี้

การนมัสการพระคริสตเจ้าผู้ทรงรับทรมานยังเชิญชวนให้เรามีส่วนร่วมในคุณธรรมของพระองค์ ขณะที่ทรงอดทนต่อทุกสิ่งที่ผู้คนกระทำต่อพระองค์ เมื่อเรานมัสการพระคริสตเจ้าผู้ทรงถูกเหยียดหยาม ความอัปยศที่เราได้รับก็มีพลังและความหมายใหม่ เมื่อเรานมัสการพระคริสตเจ้าผู้ทรงรับทรมาน ความทุกข์ทรมานของเราก็ได้รับการยกขึ้นให้มีส่วนร่วมในพระราชกิจไถ่กู้ของพระองค์ เมื่อเรานมัสการพระคริสตเจ้าผู้ทรงถูกปฏิเสธ ถูกดูหมิ่น และถูกเบียดเบียน ทุกสิ่งที่เราประสบอันเป็นการมีส่วนร่วมในความยากลำบากเหล่านี้ก็ได้รับการเปลี่ยนแปลง

วันนี้ จงไตร่ตรองถึงพระเจ้าผู้ที่ท่านนมัสการในสัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์นี้ อย่าหลบเลี่ยงสิ่งใดที่พระเยซูเจ้าทรงอดทนรับ จงเพ่งมองการที่พระองค์ทรงถูกปฏิเสธและพระทรมานของพระองค์ จงมองดูความเกลียดชังที่พระองค์ทรงอดทนรับ ขณะที่ทำเช่นนี้ อย่ามองเห็นเพียงพระเจ้าผู้ทรงพระสิริรุ่งโรจน์ของท่าน แต่จงมองเห็นหนทางเยียวยาความทุกข์ยากทั้งปวงของท่านด้วย พระเจ้าเสด็จลงมาหาเราในสภาพอันต่ำต้อยที่สุดนี้ เพื่อจะทรงพบเราในสภาพที่เราเป็นอยู่ และทรงยกเราขึ้นสู่ชีวิตใหม่กับพระองค์

ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงรับทรมานของข้าพเจ้า ข้าพเจ้านมัสการและสรรเสริญพระองค์ด้วยสิ้นสุดจิตใจ เมื่อพระองค์เสด็จเข้ากรุงเยรูซาเล็มเพื่อฉลองปัสกา พระองค์ทรงตั้งพระทัยที่จะประทานพลังใหม่แก่การฉลองนั้น โดยทรงเป็นลูกแกะปัสกาองค์ใหม่และนิรันดร ขอให้ข้าพเจ้านมัสการพระองค์ผู้ทรงรับทรมานเพื่อข้าพเจ้าอยู่เสมอ และถวายทุกสิ่งที่ข้าพเจ้าต้องอดทนรับในชีวิตแด่พระองค์ เพื่อให้ได้รับการเปลี่ยนแปลงโดยพระราชกิจแห่งความรอดพ้นของพระองค์ ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์

ติดตามพระองค์ไปสู่ไม้กางเขน

วันอาทิตย์ใบลาน พระทรมานของพระเยซูเจ้า (ปี C)

“ขอถวายพระพรแด่กษัตริย์ผู้เสด็จมาในพระนามขององค์พระผู้เป็นเจ้า สันติสุขในสวรรค์ และพระสิริรุ่งโรจน์ในสวรรค์สูงสุด” ชาวฟาริสีบางคนในหมู่ประชาชนทูลพระองค์ว่า “พระอาจารย์ จงห้ามบรรดาศิษย์ของท่านเถิด” พระองค์ตรัสตอบว่า “เราบอกท่านทั้งหลายว่า ถ้าคนเหล่านี้นิ่งเงียบ ก้อนหินก็จะส่งเสียงร้อง!” ลูกา 19:38–40

ที่เชิงภูเขามะกอกเทศมีสวนเกทเสมนี ซึ่งเป็นสถานที่ที่พระเยซูเจ้าทรงเป็นทุกข์อย่างสาหัสขณะอธิษฐานภาวนาและทรงถูกจับกุม แต่หลายวันก่อนที่เหตุการณ์นั้นจะเกิดขึ้น องค์พระผู้เป็นเจ้าของเราเสด็จข้ามเนินเขาที่อยู่ข้างภูเขามะกอกเทศพร้อมกับบรรดาอัครสาวก แล้วเสด็จเข้าใกล้ทางลาดที่มุ่งไปยังสวน ขณะเสด็จลงมาตามทางลาด พระองค์ทรงพบกับ “บรรดาศิษย์ทั้งหมดของพระองค์” ซึ่ง “เริ่มสรรเสริญพระเจ้าด้วยเสียงดังอย่างชื่นชมยินดี เพราะกิจการอันทรงฤทธิ์ทั้งหลายที่พวกเขาได้เห็น” แล้วพวกเขาก็โห่ร้องว่า “ขอถวายพระพรแด่กษัตริย์ผู้เสด็จมาในพระนามขององค์พระผู้เป็นเจ้า สันติสุขในสวรรค์ และพระสิริรุ่งโรจน์ในสวรรค์สูงสุด” พวกเขามาพบพระองค์ในบริเวณที่มองเห็นประตูกรุงเยรูซาเล็มได้ เหตุการณ์นี้คงทำให้อัครสาวกทั้งสิบสองคนประหลาดใจอย่างยิ่ง

ในบรรดาผู้ที่ประหลาดใจนั้นมีชาวฟาริสีอยู่ด้วย แต่พวกเขาไม่ได้ประหลาดใจด้วยความยินดี ความประหลาดใจของพวกเขาเกิดจากความอิจฉาและนำไปสู่การกล่าวโทษ พระเยซูเจ้าทรงตอบอย่างชัดเจนว่า “เราบอกท่านทั้งหลายว่า ถ้าพวกเขาเงียบ ก้อนหินก็จะร้องออกมา!” คำตรัสนี้ชวนให้ถามว่า ถ้าบรรดาศิษย์เหล่านี้ไม่ได้ต้อนรับองค์พระผู้เป็นเจ้าของเราอย่างรุ่งโรจน์เช่นนี้ ก้อนหินจะร้องออกมาจริงหรือ? แน่นอนที่สุดว่าจะเป็นเช่นนั้น! ก้อนหินได้ทำเช่นนั้นในอีกเพียงไม่กี่วันต่อมา หลังจากที่ฝูงชนทอดทิ้งพระเยซูเจ้า

จงระลึกว่า เมื่อพระเยซูเจ้าทรงถูกตรึงกางเขน ศิษย์เหล่านี้แทบทุกคนได้ทอดทิ้งพระองค์ พวกเขาหนีไปด้วยความกลัว แม้แต่อัครสาวกส่วนใหญ่ในบรรดาสิบสองคนก็ยังวิ่งหนีไปหลบซ่อน เหลือเพียงพระมารดาผู้ทรงบุญของเรา นักบุญยอห์น และคนอื่นอีกไม่กี่คนเท่านั้น ดังนั้น เมื่อพระเยซูเจ้าสิ้นพระชนม์บนไม้กางเขนโดยถูกฝูงชนทอดทิ้ง คำพยากรณ์นี้ของพระองค์จึงเป็นจริง “ดูเถิด ม่านในพระวิหารฉีกขาดเป็นสองส่วนจากบนลงล่าง แผ่นดินสั่นสะเทือน หินแตกออก คูหาฝังศพเปิดออก และร่างของบรรดาผู้ศักดิ์สิทธิ์หลายคนที่ล่วงหลับไปแล้วก็กลับคืนชีพ” (มัทธิว 27:51–52)

เราต้องไม่หยุดเปล่งเสียงสรรเสริญและนมัสการพระเจ้าเลย มีบทเรียนสำคัญที่เราควรเรียนรู้จากสองช่วงเวลาในสัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์ครั้งแรกนั้น ในตอนต้น เมื่อพระเยซูเจ้าเสด็จเข้ากรุงเยรูซาเล็มท่ามกลางความตื่นเต้นยินดีอย่างยิ่ง มีผู้คนมากมายถวายคำสรรเสริญแด่พระองค์ เป็นเรื่องง่ายที่จะถวายคำสรรเสริญและพระสิริรุ่งโรจน์แด่พระเจ้า เมื่อการทำเช่นนั้นเป็นที่นิยมและมีผู้อื่นมากมายร่วมทำด้วย ลองเปรียบเทียบกับช่วงปลายสัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์ เมื่อพระเยซูเจ้าทรงถูกเบียดเบียนและถูกปลงพระชนม์ จู่ ๆ การสรรเสริญและการโห่ร้องถวายพระพรอย่างเปิดเผยก็ไม่เป็นที่นิยมอีกต่อไป ความกลัวทำให้ฝูงชนเงียบเสียงและเลิกนมัสการองค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา ด้วยเหตุนี้ ก้อนหินจึงร้องออกมาจริง ๆ และแผ่นดินก็สั่นสะเทือน

เมื่อเราเข้าสู่สัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์นี้ จงพิจารณาว่าท่านเป็นเหมือน “บรรดาศิษย์ทั้งหมด” ของพระเยซูเจ้า ผู้สรรเสริญพระองค์เมื่อการทำเช่นนั้นเป็นเรื่องง่ายและเป็นที่นิยมมากกว่า หรือเป็นเหมือนพระมารดาผู้ทรงบุญของเราและนักบุญยอห์น ผู้ยังคงซื่อสัตย์ต่อพระองค์ในยามที่การทำเช่นนั้นไม่ได้เป็นที่นิยมเลยมากกว่า ท่านยังคงพากเพียรสรรเสริญและนมัสการพระเจ้าในยามยากลำบากหรือไม่? หรือท่านปล่อยให้ความกลัวว่าผู้อื่นจะพูดอย่างไร ความกลัวการถูกปฏิเสธ และความอับอายในรูปแบบอื่น ๆ มาขัดขวางท่านจากการดำเนินตามกระแสเรียกอันศักดิ์สิทธิ์ของท่าน?

วันนี้ จงไตร่ตรองถึงสองช่วงเวลาที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงในสัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์ครั้งแรกนั้น วันนี้ จงร่วมกับฝูงชนโห่ร้องถวายพระพรแด่พระเยซูเจ้าในฐานะกษัตริย์ ขณะที่ทำเช่นนั้น จงหันสายตาไปยังกษัตริย์ผู้ที่ท่านนมัสการ จงเลือกติดตามพระองค์ไปจนถึงเวลาที่พระองค์ทรงถูกทรยศ ทรงรับทรมาน และสิ้นพระชนม์ จงตั้งมั่นที่จะซื่อสัตย์ โดยเฉพาะในยามที่ทำได้ยาก อย่าหวั่นไหวในความตั้งใจของท่าน จงมองดูความรักในดวงพระทัยของพระมารดาของพระเยซูเจ้า และภาวนาต่อพระนาง ขอให้ท่านมีความกล้าหาญอย่างที่พระนางทรงมี เพื่อจะซื่อสัตย์ต่อองค์พระผู้เป็นเจ้าของเราต่อไป มิฉะนั้น ก้อนหินจะต้องร้องออกมาแทนท่าน

ข้าแต่พระมหากษัตริย์ผู้ทรงพระสิริรุ่งโรจน์ยิ่ง พระองค์ทรงได้รับการนมัสการและการกราบบูชาอย่างสมควร เมื่อเสด็จเข้ากรุงเยรูซาเล็มเพื่อฉลองปัสกา ข้าพเจ้าตั้งมั่นที่จะนมัสการและสรรเสริญพระองค์เช่นนั้น และขอภาวนาให้ข้าพเจ้าถวายพระเกียรติและรักพระองค์ ไม่เพียงเมื่อทำได้ง่าย แต่ในยามที่การทำเช่นนั้นไม่เป็นที่นิยมด้วย ขออย่าให้ข้าพเจ้าปล่อยให้ความกลัวมาขัดขวางความรักที่ข้าพเจ้ามีต่อพระองค์เลย และขอให้ข้าพเจ้าติดตามพระองค์ไปจนถึงพระบัลลังก์อันรุ่งโรจน์แห่งไม้กางเขนของพระองค์ ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์

การแสดงความรักที่ท่านมีต่อพระเจ้า

วันจันทร์สัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์

แล้วยูดาส อิสคาริโอท ศิษย์คนหนึ่งของพระองค์ ผู้ที่จะทรยศพระองค์ กล่าวขึ้นว่า “ทำไมจึงไม่ขายน้ำมันหอมนี้เป็นเงินเท่ากับค่าจ้างสามร้อยวัน แล้วนำไปให้คนยากจน?” ยอห์น 12:4–5

พระเยซูเจ้าประทับอยู่กับบรรดาศิษย์ที่บ้านของลาซารัส มารธา และมารีย์ พระองค์ทรงใช้เวลาที่บ้านของพวกเขาอยู่เสมอและทรงสนิทสนมกับพวกเขา มื้ออาหารนี้เกิดขึ้นก่อนที่พระเยซูเจ้าจะเสด็จเข้าสู่กรุงเยรูซาเล็มในวันอาทิตย์ใบลานและสัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์ครั้งแรกเพียงไม่นาน นั่นคือหกวันก่อนที่พระเยซูเจ้าจะสิ้นพระชนม์บนไม้กางเขน

จงระลึกว่าพระเยซูเจ้าเพิ่งทรงปลุกลาซารัสให้กลับคืนชีพจากบรรดาผู้ตาย และมารีย์น้องสาวของลาซารัสก็มีความรักภักดีอย่างลึกซึ้งต่อพระเยซูเจ้า มีบันทึกไว้ว่านางเป็นผู้ที่นั่งอยู่แทบพระบาทของพระองค์ ขณะที่มารธาพี่สาวของนางคอยรับใช้ ในการเสด็จเยี่ยมครั้งนี้ มารีย์แสดงความรักภักดีต่อพระเยซูเจ้าอีกครั้ง เมื่อนางชโลมพระองค์ด้วย “น้ำมันหอมราคาแพงหนึ่งลิตร” นางถวายกิจการแห่งความรักและความภักดีแด่พระองค์ ข้อความจากพระคัมภีร์ข้างต้นบันทึกปฏิกิริยาของยูดาส ซึ่งอยู่ร่วมรับประทานอาหารด้วย พระเยซูเจ้าทรงตำหนิยูดาสและทรงปกป้องกิจการแห่งความรักภักดีที่มารีย์ได้ถวายแด่พระองค์ แล้วการรับประทานอาหารก็ดำเนินต่อไป 

บทเรียนที่ชัดเจนประการหนึ่งจากเรื่องนี้คือ ไม่มีสิ่งใดดีเกินกว่าจะถวายแด่องค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา จริงอยู่ที่เราต้องทำส่วนของเราเพื่อช่วยดูแลคนยากจน แต่คำตอบที่พระเยซูเจ้าตรัสแก่ยูดาสนั้นน่าสนใจทีเดียว พระองค์ตรัสว่า “ปล่อยนางเถิด ให้นางเก็บสิ่งนี้ไว้สำหรับวันฝังศพของเรา ท่านทั้งหลายมีคนยากจนอยู่กับท่านเสมอ แต่ท่านไม่ได้มีเราอยู่กับท่านเสมอไป” พระเยซูเจ้ามิได้ทรงลดความสำคัญของการดูแลคนยากจน แต่ทรงเน้นย้ำถึงความสำคัญของการถวายกิจการแห่งความรักและความภักดีแด่พระองค์

เมื่อเราเข้าสู่สัปดาห์ที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สุดของปีนี้ เราได้รับภาพของมารีย์ที่ชโลมน้ำมันหอมราคาแพงหนึ่งลิตรนี้แด่พระเยซูเจ้าอย่างเต็มที่ เพื่อเชื้อเชิญให้เราทำเช่นเดียวกัน แม้เราจะรับใช้พระคริสตเจ้าในผู้อื่นที่ขัดสน เราก็ต้องพยายามถวายความศรัทธาภักดีและความรักแด่พระองค์โดยตรงอย่างสม่ำเสมอด้วย แม้ในวิธีที่คนอื่นอาจคิดว่ามากเกินไป การถวายพระเกียรติแด่พระองค์ การแสดงความรักของเรา การใช้เวลาในกิจศรัทธาต่าง ๆ การภาวนาเป็นเวลานาน และแม้แต่การถวายทรัพย์สินเงินทองแด่พระองค์ ล้วนเป็นวิธีที่เราถวายพระสิริรุ่งโรจน์แด่พระเยซูเจ้าตามที่พระองค์ทรงสมควรได้รับ

วันนี้ จงไตร่ตรองถึงวิธีที่ท่านจะเลียนแบบการแสดงความรักและความศรัทธาภักดีที่มารีย์ถวายแด่พระเยซูเจ้าในครั้งนี้ได้ ท่านจะทุ่มเทเวลา เงินทอง ความสามารถ และกำลังของท่านแด่องค์พระผู้เป็นเจ้าของเราอย่างเต็มเปี่ยมได้อย่างไร? ท่านจะแสดงความศรัทธาภักดีต่อพระองค์อย่างดีที่สุดในสัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์นี้ได้อย่างไร? จงแสวงหาวิธีที่จะทำสิ่งนี้ถวายแด่พระองค์โดยตรง ด้วยเหตุผลเพียงประการเดียวและเรียบง่ายว่า ท่านรักองค์พระผู้เป็นเจ้าของเราและปรารถนาจะแสดงความรักนั้นในสัปดาห์นี้

ข้าแต่พระเยซูเจ้าผู้ทรงพระสิริรุ่งโรจน์ของข้าพเจ้า พระองค์ทรงสมควรได้รับคำสรรเสริญและพระเกียรติทั้งปวง พระองค์ทรงสมควรได้รับความศรัทธาภักดีและความรักอย่างลึกซึ้งที่สุดจากเรา ขณะที่ข้าพเจ้าเข้าสู่สัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์นี้ ข้าพเจ้าภาวนาขอให้ช่วงเวลานี้เป็นโอกาสที่ข้าพเจ้าจะได้แสดงความรักอันลึกซึ้งที่สุดต่อพระองค์ โปรดทรงช่วยข้าพเจ้าให้ทุ่มเทความรักนั้นอย่างเปี่ยมล้นในสัปดาห์นี้ เพื่อถวายพระสิริรุ่งโรจน์และคำสรรเสริญที่พระองค์ทรงสมควรได้รับ ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์

พระสิริรุ่งโรจน์ของพระเจ้าในทุกสิ่ง

วันอังคารสัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์

“บัดนี้ บุตรแห่งมนุษย์ได้รับพระสิริรุ่งโรจน์แล้ว และพระเจ้าทรงได้รับพระสิริรุ่งโรจน์ในบุตรแห่งมนุษย์ ถ้าพระเจ้าทรงได้รับพระสิริรุ่งโรจน์ในบุตรแห่งมนุษย์ พระเจ้าก็จะประทานพระสิริรุ่งโรจน์แก่บุตรแห่งมนุษย์ในพระองค์เองด้วย และจะประทานพระสิริรุ่งโรจน์ให้ทันที”  ยอห์น 13:31–32

พระเยซูเจ้าตรัสข้อความนี้ถึงการที่พระองค์เองจะทรงได้รับพระสิริรุ่งโรจน์ ทันทีหลังจากยูดาสออกจากงานเลี้ยงอาหารค่ำเพื่อไปทรยศพระองค์ พระเยซูเจ้าเพิ่งทรงล้างเท้าให้บรรดาศิษย์เสร็จ และอีกไม่นานพระองค์จะทรงเสร็จสิ้นงานเลี้ยงอาหารค่ำมื้อสุดท้าย เสด็จไปยังสวนเกทเสมนี ทรงถูกจับกุม ถูกเฆี่ยนตี และถูกตรึงกางเขน ทั้งหมดนี้จะเกิดขึ้นผ่านการทรยศของหนึ่งในอัครสาวกสิบสองคน แต่แทนที่จะตรัสถึงเหตุการณ์ที่กำลังจะเกิดขึ้นเหล่านี้ด้วยความกลัวหรือความวิตกกังวล พระเยซูเจ้ากลับทรงชี้ให้เห็นถึงพระสิริรุ่งโรจน์ที่พระองค์จะทรงได้รับผ่านเหตุการณ์เหล่านั้น

ทุกสิ่งในชีวิตมีศักยภาพที่จะเป็นเครื่องมือให้พระสิริรุ่งโรจน์ของพระเจ้าปรากฏ แม้แต่บาปของเราก็อาจลงเอยด้วยพระสิริรุ่งโรจน์ของพระเจ้าได้ เมื่อเรากลับใจและรับการอภัยจากพระเจ้า สิ่งที่ถวายพระสิริรุ่งโรจน์แด่พระเจ้าจะไม่ใช่บาปของเรา แต่เป็นพระเมตตาของพระองค์ที่หลั่งไหลจากกางเขนลงมาเหนือเรา

เหตุการณ์ในสัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์ก็เป็นเช่นเดียวกัน เมื่อมองจากมุมมองของมนุษย์เพียงอย่างเดียว สิ่งที่พระเยซูเจ้าทรงทนรับนั้นน่าเศร้าและน่าสยดสยอง ผู้ใกล้ชิดที่สุดคนหนึ่งของพระองค์ทรยศพระองค์ บรรดาผู้นำศาสนาในเวลานั้นทรยศพระองค์ ผู้มีอำนาจฝ่ายบ้านเมืองทรยศพระองค์ และบรรดาศิษย์ทุกคนยกเว้นยอห์นก็หลบหนีไปด้วยความกลัวเมื่อพระเยซูเจ้าทรงถูกทรยศ แต่พระเยซูเจ้าไม่ได้ทอดพระเนตรสิ่งเหล่านี้ด้วยสายตาของมนุษย์เพียงอย่างเดียว พระองค์ทอดพระเนตรทุกสิ่งจากมุมมองแห่งนิรันดร และทรงสอนอย่างชัดเจนว่า เหตุการณ์ทั้งหมดนี้ซึ่งดูน่าเศร้าจะลงเอยด้วยพระสิริรุ่งโรจน์ของพระองค์

เมื่อเราอุทิศตนติดตามพระคริสตเจ้า เรามั่นใจได้ว่าเราจะมีส่วนร่วมในกางเขนของพระองค์ด้วย เราจะได้รับผลจากบาปของผู้อื่น เผชิญการปฏิบัติอย่างไม่เป็นธรรม และต้องอดทนต่อความทุกข์ยากต่าง ๆ เมื่อเราประสบสิ่งเหล่านี้ในชีวิต คำถามสำหรับเราทุกคนคือ เราจะอดทนต่อสิ่งเหล่านี้ด้วยความโกรธและความสิ้นหวัง หรือด้วยความมั่นใจเปี่ยมด้วยความหวังดังเช่นองค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา ขอย้ำอีกครั้งว่า ทุกสิ่งในชีวิตมีศักยภาพที่จะเป็นเครื่องมือให้พระสิริรุ่งโรจน์ของพระเจ้าปรากฏ ไม่มีสิ่งใดในชีวิตมีอำนาจพรากพระสิริรุ่งโรจน์นั้นไปได้ เมื่อเรายังคงเพ่งมองพระประสงค์ของพระเจ้าและพระอานุภาพของพระองค์ที่จะทรงใช้ทุกสิ่งเพื่อพระสิริรุ่งโรจน์ของพระองค์

วันนี้ จงไตร่ตรองถึงการเรียกในชีวิตของท่านให้มองทุกสิ่งจากมุมมองของพระเจ้า หากบางครั้งท่านรู้สึกไม่สบายใจ โกรธ สิ้นหวัง หรือสับสน จงรู้ไว้ว่าพระเจ้าทรงปรารถนาจะประทานความกระจ่างและพระหรรษทานแก่ทุกสถานการณ์ พระองค์ทรงปรารถนาจะแสดงให้ท่านเห็นว่า ท่านจะมีส่วนร่วมในพระพันธกิจของพระองค์ในการเปลี่ยนความชั่วร้ายทุกอย่างให้เป็นพระสิริรุ่งโรจน์ของพระเจ้าได้อย่างไร จงแสวงหาหนทางที่ชีวิตของท่านจะต้องถวายพระสิริรุ่งโรจน์แด่พระเจ้าในทุกสิ่ง โดยเฉพาะสิ่งที่ดูเหมือนจะไม่สามารถนำมาใช้ให้เกิดความดีได้ ยิ่งประสบการณ์ใดในชีวิตดูเหมือนจะไม่สามารถนำมาใช้เพื่อพระสิริรุ่งโรจน์ของพระเจ้าได้ ประสบการณ์นั้นก็ยิ่งสามารถถวายพระสิริรุ่งโรจน์อย่างแท้จริงแด่พระเจ้าได้มากขึ้นเท่านั้น

ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงพระสิริรุ่งโรจน์ของข้าพเจ้า พระองค์ทรงบันดาลให้ความดีเกิดขึ้นจากทุกสิ่ง แม้แต่ความชั่วร้ายอย่างร้ายแรงของการทรยศต่อพระองค์ ก็ยังได้รับการเปลี่ยนแปลงให้เป็นการสำแดงพระสิริรุ่งโรจน์ของพระองค์ ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าที่รัก ข้าพเจ้าขอถวายทุกสิ่งที่ข้าพเจ้าต้องทนรับในชีวิตแด่พระองค์ และภาวนาขอให้พระองค์ทรงได้รับพระสิริรุ่งโรจน์ในทุกสิ่ง และขอให้ชีวิตของข้าพเจ้าเป็นการสำแดงพระสิริรุ่งโรจน์ที่สมควรถวายแด่พระนามศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์ยิ่งขึ้นอย่างต่อเนื่อง ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์

การปฏิเสธคำสัญญาที่ว่างเปล่า

วันพุธสัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์

คนหนึ่งในบรรดาอัครสาวกสิบสองคน ชื่อยูดาส อิสคาริโอท ไปหาบรรดาหัวหน้าสมณะและกล่าวว่า “ท่านจะให้อะไรแก่ข้าพเจ้า ถ้าข้าพเจ้ามอบเขาให้ท่าน” พวกเขาจ่ายเงินให้ยูดาสสามสิบเหรียญ และตั้งแต่นั้นมา เขาก็มองหาโอกาสที่จะมอบพระองค์ให้พวกเขา มัทธิว 26:14–16

ความอยากได้เงินอาจกลายเป็นแรงผลักดันอันทรงพลังให้ทรยศต่อองค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา ในพระวรสารตอนนี้ ดูเหมือนชัดเจนว่าการทรยศของยูดาสมีรากฐานมาจากความอยากได้เงิน เขาน่าจะมีความเชื่อในองค์พระผู้เป็นเจ้าของเราอยู่บ้าง มิฉะนั้นเขาคงไม่ได้มาเป็นศิษย์ของพระองค์ แต่แม้ยูดาสจะมีความเชื่ออยู่บ้าง ความอยากได้เงินของเขาก็ดูเหมือนจะบดบังความเชื่อที่เขาอาจมีอยู่

บทเรียนสำคัญประการหนึ่งที่เราเรียนรู้ได้จากยูดาสคือ ความอยากได้เงินเป็นแรงผลักดันอันทรงพลังต่อการตัดสินใจของเรา นักบุญผู้ยิ่งใหญ่จำนวนมากสอนเราว่า หนทางสู่ความศักดิ์สิทธิ์เริ่มต้นด้วยการชำระความรักใคร่ผูกพันที่ผิดระเบียบทั้งหมดของเราให้บริสุทธิ์ และเนื่องจากความยึดติดอันทรงพลังที่สุดอย่างหนึ่งที่หลายคนต้องต่อสู้คือความยึดติดในเงินทอง ความปรารถนานี้จึงเป็นสิ่งสำคัญที่เราทุกคนต้องชำระให้บริสุทธิ์ในชีวิต

เป็นความจริงที่ว่าทรัพย์สินทางวัตถุไม่ใช่สิ่งชั่วร้าย เมื่อใช้เพื่อทำให้พระประสงค์ของพระเจ้าสำเร็จไป แต่ความอยากได้มากขึ้น อยากได้เกินความจำเป็น จะบดบังความสามารถของเราในการมองเห็นพระประสงค์ของพระเจ้าอย่างชัดเจน และในการดำเนินชีวิตเพื่อพระสิริรุ่งโรจน์ของพระองค์เพียงอย่างเดียวเสมอ

เมื่อยูดาสทรยศต่อองค์พระผู้เป็นเจ้าของเราและพระเยซูเจ้าทรงถูกจับกุมแล้ว จงระลึกว่ายูดาส “เสียใจอย่างสุดซึ้งต่อสิ่งที่ตนได้ทำลงไป” และระหว่างการพิจารณาคดีของพระเยซูเจ้า ยูดาสกลับไปหาบรรดาหัวหน้าสมณะและกล่าวว่า “ข้าพเจ้าได้ทำบาปโดยทรยศผู้บริสุทธิ์ให้ต้องหลั่งโลหิต” ซึ่งดูเหมือนเป็นความพยายามที่จะหยุดการพิจารณาคดี แต่กระบวนการที่นำไปสู่การสิ้นพระชนม์ของพระเยซูเจ้าได้เริ่มขึ้นแล้ว และไม่อาจหยุดยั้งได้ ยูดาสจึงคืนเงิน และน่าเศร้าที่เขาออกไปผูกคอตาย (ดู มัทธิว 27:3–5)

ความอยากได้เงินของยูดาสบดบังความคิดของเขา และบาปของเขาก็ทำกับเขาเช่นเดียวกับที่บาปทำอยู่เสมอ ทันทีที่เขาทำบาปด้วยการทรยศ ยูดาสก็เห็นผลของการเลือกนั้น และผลที่ตามมาก็ทำให้เขาทุกข์ใจอย่างยิ่ง เขาได้เรียนรู้ว่าการเลือกทำบาปลงเอยด้วยคำสัญญาอันว่างเปล่า เขาตระหนักว่าเงินสามสิบเหรียญไม่คุ้มกับคุณค่าของวิญญาณของเขา แต่แน่นอนว่า แม้ในเวลานั้น ยูดาสก็ยังสามารถกลับใจและรับพระเมตตาของพระเจ้าได้ แต่เขาไม่ได้ทำเช่นนั้น เขากลับจบชีวิตลงด้วยความสิ้นหวังอย่างที่สุด

วันนี้ จงไตร่ตรองถึงบทเรียนจากชีวิตของยูดาส จงใช้เรื่องราวของเขาเป็นสิ่งช่วยรำพึงและพิจารณาตนเองในสัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์นี้ มีสิ่งใดในชีวิตที่ท่านปรารถนามากกว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา การประจญใดบดบังความคิดของท่าน และนำท่านไปสู่การเลือกที่ท่านรู้ว่าจะลงเอยด้วยความว่างเปล่า วันนี้ จงพยายามขจัดความปรารถนาที่ผิดระเบียบทุกอย่างภายในตน และเลือกพระประสงค์ของพระเจ้าแทนอย่างมีปรีชาญาณ อย่าปล่อยให้ตนเองเชื่อคำโกหกต่อไป ซึ่งขัดขวางท่านไม่ให้พระเยซูเจ้าและพระประสงค์อันศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์เป็นศูนย์กลางหนึ่งเดียวของชีวิต

ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงเป็นพระเจ้าของข้าพเจ้า พระองค์และพระองค์เพียงผู้เดียวต้องเป็นศูนย์กลางของชีวิตข้าพเจ้า พระองค์และพระองค์เพียงผู้เดียวทรงมีคุณค่าสูงสุดในชีวิต โปรดทรงช่วยข้าพเจ้าให้ละทิ้งความปรารถนาทางโลกทั้งปวงในชีวิต เพื่อข้าพเจ้าจะไม่ตกอยู่ในการประจญที่นำไปสู่คำสัญญาอันว่างเปล่า และเพื่อข้าพเจ้าจะน้อมรับพระสัญญาอันแท้จริงและทำให้ชีวิตเต็มเปี่ยมซึ่งมาจากพระองค์ ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์

การถวายบูชาหนึ่งเดียวอันแท้จริงในพิธีบูชาขอบพระคุณ

วันพฤหัสบดีศักดิ์สิทธิ์ พิธีบูชาขอบพระคุณระลึกถึงอาหารค่ำขององค์พระผู้เป็นเจ้า (ปี A)

พี่น้องทั้งหลาย ข้าพเจ้าได้รับจากองค์พระผู้เป็นเจ้าถึงเรื่องที่ข้าพเจ้าได้ถ่ายทอดให้ท่านด้วย คือ ในคืนที่องค์พระเยซูเจ้าทรงถูกมอบนั้น พระองค์ทรงหยิบขนมปัง และเมื่อทรงขอบพระคุณแล้ว ทรงบิขนมปัง ตรัสว่า “นี่คือกายของเราเพื่อท่านทั้งหลาย จงทำดังนี้เพื่อระลึกถึงเราเถิด” 1 โครินธ์ 11:23–24

เราเริ่มตรีวารปัสกาอันศักดิ์สิทธิ์ยิ่ง ซึ่งเป็นวันฉลองที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตของพระศาสนจักร คืนนี้เราฉลองอาหารค่ำมื้อสุดท้ายกับองค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา จากนั้นพระศาสนจักรจะเฝ้าภาวนาจนถึงเที่ยงคืน วันพรุ่งนี้ แม้จะมีการแจกศีลมหาสนิทที่ได้รับการเสกในวันพฤหัสบดีศักดิ์สิทธิ์ แต่จะไม่มีการประกอบพิธีบูชาขอบพระคุณ และตู้ศีลจะว่างเปล่า เรานมัสการไม้กางเขน ระลึกถึงพระมหาทรมาน และสัมผัสความเงียบแห่งการสิ้นพระชนม์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา ในวันเสาร์ศักดิ์สิทธิ์ จะไม่มีการประกอบพิธีกรรมจนกระทั่งดวงอาทิตย์ตก แล้วเราจึงเริ่มพิธีตื่นเฝ้าปัสกาเพื่อเฉลิมฉลองการกลับคืนพระชนมชีพขององค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา

คืนนี้เราไตร่ตรองพระวาจาของพระเยซูเจ้าเป็นพิเศษว่า “จงทำดังนี้เพื่อระลึกถึงเราเถิด” นี่ไม่ใช่เพียงคำเชื้อเชิญ แต่เป็นพระบัญชา เป็นพระบัญชาแห่งความรัก เป็นพระบัญชาให้มีส่วนร่วมในการถวายบูชาอันเป็นการระลึกถึงพระผู้ไถ่ของโลก สิ่งสำคัญคือเราต้องเข้าใจคำว่า “การระลึกถึง” เมื่อพระเยซูเจ้าตรัสว่า “จงทำดังนี้เพื่อระลึกถึงเราเถิด” พระองค์มิได้ทรงขอเพียงให้เรานึกถึงพระองค์ หรือให้เราประกอบพิธีศีลมหาสนิทเพื่อเป็นการระลึกถึงตามความหมายทั่วไป โดยปกติ สิ่งที่ใช้เป็นอนุสรณ์มีไว้เพียงเพื่อเตือนใจเราให้นึกถึงบางสิ่งที่เคยเกิดขึ้น อาจมีแผ่นป้ายอนุสรณ์ตั้งอยู่ ณ สถานที่เกิดเหตุการณ์สำคัญบางอย่าง เพื่อรำลึกถึงเหตุการณ์นั้นโดยมีคำบรรยายและวันที่ หรืออาจมีพิธีรำลึกที่เราให้เกียรติบุคคลผู้ล่วงลับไปก่อนเรา แต่พิธีบูชาขอบพระคุณเป็นการระลึกถึงในลักษณะที่แตกต่างอย่างยิ่ง

ในฐานะที่เป็นอนุสรณ์หรือการระลึกถึง พระศาสนจักรของเราสอนว่า ทุกครั้งที่มีการประกอบพิธีบูชาขอบพระคุณ เหตุการณ์แห่งธรรมล้ำลึกปัสกาซึ่งนำความรอดพ้นมานั้นเกิดขึ้นเป็นปัจจุบันอย่างแท้จริง หนังสือคำสอนพระศาสนจักรคาทอลิกได้อ้างข้อความจากสภาสังคายนาแห่งเตรนท์อันยิ่งใหญ่ไว้ดังนี้: 

การถวายบูชาของพระคริสตเจ้าและการถวายบูชาศีลมหาสนิทเป็นการถวายบูชาหนึ่งเดียวกัน: “ผู้ทรงเป็นเครื่องบูชานั้นเป็นพระองค์เดียวกัน พระองค์ผู้ทรงถวายพระองค์เองบนไม้กางเขนในครั้งนั้น ทรงเป็นพระองค์เดียวกันที่บัดนี้ทรงถวายผ่านทางศาสนบริการของบรรดาพระสงฆ์ ต่างกันเพียงวิธีการถวายเท่านั้น” “และเนื่องจากในการถวายบูชาแด่พระเจ้านี้ ซึ่งประกอบในพิธีบูชาขอบพระคุณ พระคริสตเจ้าพระองค์เดียวกัน ผู้ทรงถวายพระองค์เองครั้งหนึ่งโดยหลั่งพระโลหิตบนพระแท่นแห่งไม้กางเขน ทรงประทับอยู่และทรงถูกถวายโดยไม่หลั่งพระโลหิต. . .” (#1367).

กล่าวอีกนัยหนึ่ง เมื่อเราร่วมพิธีบูชาขอบพระคุณ เรากำลังมีส่วนร่วมในการถวายบูชาของพระคริสตเจ้า เราอยู่ที่ไม้กางเขนนั้น เป็นการถวายพระองค์เองซึ่งบรรลุถึงจุดสูงสุดในชัยชนะของพระองค์เหนือบาปและความตาย ดังนั้น เมื่อเราประกอบพิธีแห่ง “การระลึกถึง” นี้ เราทำมากกว่าการนึกถึงอาหารค่ำมื้อสุดท้าย เราอยู่ที่นั่นจริง ๆ มีส่วนร่วมอย่างแท้จริง และสัมผัสพระหรรษทานแห่งความรอดพ้นจากการมอบพระองค์เองของพระคริสตเจ้าอย่างแท้จริง เป็นเรื่องง่ายมากที่จะ “ลืม” ว่าแท้จริงแล้วเรากำลังมีส่วนร่วมในสิ่งใด บางครั้งเราอาจวอกแวกในระหว่างพิธีบูชาขอบพระคุณ หากมีการประกอบพิธีบูชาขอบพระคุณอย่างขาดความเคารพยำเกรง หากพิธีดำเนินไปอย่างเร่งรีบ หรือหากใจเราอยู่ที่อื่น เราก็กำลังยืนอยู่แทบเชิงไม้กางเขนเหมือนทหารหรือผู้ยืนดู มากกว่าจะเป็นเหมือนพระมารดาของพระเจ้าหรือผู้มีความเชื่อลึกซึ้ง

ขณะที่เรามีส่วนร่วมในอาหารค่ำมื้อสุดท้ายและการถวายบูชาของพระคริสตเจ้าเพื่อนำความรอดพ้นมาให้ในคืนนี้ จงไตร่ตรองว่าท่านมีส่วนร่วมในสิ่งใดทุกครั้งที่ท่านร่วมพิธีศีลมหาสนิทอันศักดิ์สิทธิ์ยิ่ง จงภาวนาขอให้มีดวงตาแห่งความเชื่อ และขอพระพรแห่งความเคารพยำเกรงและความพิศวง จงภาวนาให้ม่านถูกเปิดออก และให้ท่านได้รับเชิญให้เพ่งมองกิจการแห่งความรักที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมีมา จงให้ค่ำคืนนี้เตือนใจท่านอย่างแท้จริงว่า พิธีบูชาขอบพระคุณเป็นความจริง เป็นการถวายบูชาอันศักดิ์สิทธิ์ เป็นของประทานที่สำคัญที่สุดที่ท่านจะได้รับ เป็นของประทานแห่งการถวายบูชาของพระผู้ไถ่ของโลก

ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงถวายพระองค์เป็นบูชา ในคืนนี้พระองค์ทรงตั้งการถวายบูชาอันศักดิ์สิทธิ์ยิ่งแห่งพิธีบูชาขอบพระคุณ ซึ่งทำให้การถวายบูชาของพระองค์เพื่อนำความรอดพ้นมาให้กลายเป็นการระลึกถึงอย่างถาวรที่เราได้รับเชิญให้มีส่วนร่วม โปรดทรงเปิดดวงตาของข้าพเจ้าให้เห็นความเป็นจริงของพิธีบูชาขอบพระคุณ และทรงช่วยข้าพเจ้าให้ร่วมพิธีนี้ด้วยความเชื่อ ความเคารพยำเกรง และความรักอันลึกซึ้งเสมอ ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์

อิสรภาพในศีลมหาสนิท

วันพฤหัสบดีศักดิ์สิทธิ์ พิธีบูชาขอบพระคุณระลึกถึงอาหารค่ำมื้อสุดท้ายขององค์พระผู้เป็นเจ้า (ปี B)

“วันนี้จะเป็นวันฉลองเพื่อระลึกถึงสำหรับท่านทั้งหลาย ซึ่งชนทุกรุ่นของท่านจะต้องฉลองด้วยการจาริกแสวงบุญไปเฝ้าองค์พระผู้เป็นเจ้า เป็นข้อกำหนดถาวรตลอดไป” อพยพ 12:11

ตรีวารปัสกาอันศักดิ์สิทธิ์เริ่มต้นแล้ว วันนี้เราทำให้ข้อความจากพันธสัญญาเดิมตอนนี้สำเร็จเป็นจริง โดยเผยให้เห็นว่าปัสกาจะกลายเป็น “ข้อกำหนดถาวร” ข้อความนี้เป็นตอนท้ายของบทอ่านที่หนึ่ง ซึ่งเป็นคำสั่งที่องค์พระผู้เป็นเจ้าประทานแก่โมเสสและอาโรน ว่าจะต้องเตรียมตัวอย่างไรเพื่อให้ชาวอิสราเอลได้รับการปลดปล่อยจากอียิปต์ ภัยพิบัติเกิดแก่ชาวอียิปต์ครั้งแล้วครั้งเล่า แต่ไม่มีครั้งใดส่งผลให้ชาวอิสราเอลได้รับอิสรภาพ ดังนั้น องค์พระผู้เป็นเจ้าจึงทรงบัญชาให้ชาวอิสราเอลฉลองปัสกาครั้งแรก โดยฆ่าลูกแกะอายุหนึ่งปี นำเลือดมาประพรมที่วงกบประตูบ้าน และกินเนื้อแกะนั้นเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการเดินทางไปยังแผ่นดินแห่งพระสัญญา วันนี้เรายังคงสืบต่อการฉลองปัสกานี้ เมื่อเรามีส่วนร่วมในการถวายบูชาของลูกแกะของพระเจ้า ผู้ทรงหลั่งพระโลหิต ผู้ประทานพระกายให้เรารับกิน และผู้ทรงนำเราผ่านถิ่นทุรกันดารแห่งชีวิตไปสู่สวรรค์ อันเป็นแผ่นดินแห่งพระสัญญาแห่งใหม่และนิรันดร

เช่นเดียวกับที่ปัสกาครั้งแรกเป็นภาพล่วงหน้าถึงการถวายบูชาของลูกแกะของพระเจ้า ภัยพิบัติต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นก่อนปัสกาก็มีความหมายมากมายสำหรับเราเช่นกัน เริ่มแรก น้ำทั้งหมดในอียิปต์กลายเป็นเลือด จากนั้นกบ ริ้น เหลือบ และโรคระบาดก็แผ่ไปทั่วแผ่นดิน ฝีขึ้นตามผิวหนังของมนุษย์และสัตว์ ลูกเห็บตกลงมา ตั๊กแตนปกคลุมแผ่นดิน และท้ายที่สุด ความมืดก็ปกคลุมแผ่นดินเป็นเวลาสามวัน ในที่สุด ภัยพิบัติเหล่านี้ไม่มีครั้งใดสามารถโน้มน้าวฟาโรห์ให้ปล่อยประชากรของพระเจ้าไปได้ ดังนั้น ภัยพิบัติครั้งสุดท้ายที่จะเกิดขึ้นจึงเป็นความตายของบุตรหัวปี เลือดของลูกแกะปัสกาที่ประพรมไว้บนวงกบประตูบ้านของชาวอิสราเอลเป็นเครื่องหมายให้บรรดาทูตสวรรค์ผ่านข้ามบ้านของพวกเขาไป

ภัยพิบัติที่เกิดแก่ฟาโรห์และชาวอียิปต์นั้นรุนแรง แต่เพราะความดื้อดึงของพวกเขา พระเจ้าจึงทรงดำเนินการต่อไปจนกว่าพวกเขาจะเปลี่ยนแปลง จงระลึกด้วยว่า แม้หลังจากชาวอิสราเอลได้รับอิสรภาพแล้ว ฟาโรห์ก็ยังเปลี่ยนพระทัยและไล่ตามพวกเขาเข้าไปในทะเลแดง ซึ่งกองทัพของพระองค์พินาศลงที่นั่น

แม้เหตุการณ์เหล่านี้ซึ่งเป็นภาพล่วงหน้าอาจไม่ใช่เรื่องน่ารื่นรมย์นักที่จะนำมาพิจารณา แต่เราจำเป็นต้องไตร่ตรองถึงเหตุการณ์เหล่านี้ เราต้องมองเห็นความเพียรพยายามอย่างไม่เหน็ดเหนื่อยและไม่ลดละของพระเจ้าในการปลดปล่อยเราให้เป็นอิสระจากบาป ความดื้อดึงและการกดขี่ของฟาโรห์เป็นเครื่องหมายชัดเจนถึงความชั่วร้ายที่กดขี่อยู่ในโลกของเราทุกวันนี้ และภายในวิญญาณของเราเอง เมื่อเราพยายามน้อมรับอิสรภาพที่เราได้รับเรียกให้มี เราจะเผชิญกับการประจญและการกดขี่มากมายจากมารร้าย รวมทั้งจากธรรมชาติมนุษย์ที่ตกในบาปของเราเองด้วย แต่หากเราวางใจในพระเจ้าเช่นเดียวกับโมเสส เราจะได้รับทุกสิ่งที่จำเป็นเพื่อเริ่มต้นการเดินทางสู่อิสรภาพ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง พระกายและพระโลหิตของบุตรแห่งมนุษย์คือลูกแกะปัสกาของเรา ศีลมหาสนิทซึ่งทรงตั้งขึ้นในวันพฤหัสบดีศักดิ์สิทธิ์ ปกป้องเราจากความตายสุดท้าย การรับพระกายของพระคริสตเจ้ายังเสริมกำลังเราในการเดินทางฝ่ายจิตด้วย หากปราศจากศีลมหาสนิท เราก็ไม่มีสิ่งปกป้องจากมารร้าย และขาดพละกำลังที่จำเป็นเพื่อจะซื่อสัตย์ตลอดการเดินทางของเรา

วันนี้ จงไตร่ตรองถึงความมุ่งมั่นอันน่าอัศจรรย์ของพระเจ้าที่จะปลดปล่อยท่านให้เป็นอิสระ พระองค์เสด็จมายังโลก ทรงรับสภาพมนุษย์ ทรงถวายชีวิตเป็นบูชา และบัดนี้ทรงเลี้ยงดูท่านด้วยพระกายอันศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์ หากไม่มีศีลมหาสนิทเป็นอาหารฝ่ายจิต และไม่มีพระโลหิตศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์ปกคลุมท่าน ท่านจะไม่รอดชีวิต เราทุกคนจำเป็นต้องได้รับศีลมหาสนิท เราต้องการปังจากสวรรค์ เราต้องการพระกายและพระโลหิต พระวิญญาณและพระเทวภาพของพระผู้ไถ่โลก พระเจ้าทรงกระทำทุกวิถีทางอย่างถึงที่สุดเพื่อช่วยท่านให้รอดพ้น จงน้อมรับของประทานจากพระองค์ ซึ่งเราระลึกถึงและมีส่วนร่วมเป็นพิเศษในวันนี้

ข้าแต่ลูกแกะผู้ทรงถวายพระองค์เป็นบูชาของข้าพเจ้า พระองค์เสด็จมายังโลกเพื่อปลดปล่อยเราจากการกดขี่ของมารร้าย และจากความผิดระเบียบในธรรมชาติมนุษย์ที่ตกในบาปของเรา โปรดทรงเลี้ยงดูข้าพเจ้าในวันนี้และตลอดไปด้วยพระกายอันศักดิ์สิทธิ์และพระโลหิตอันประเสริฐของพระองค์ ด้วยพละกำลังจากอาหารแห่งสวรรค์นี้ โปรดทรงนำข้าพเจ้าต่อไปสู่สวรรค์อันเป็นแผ่นดินแห่งพระสัญญา ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์

แบบอย่างแห่งความศักดิ์สิทธิ์ของเรา

วันพฤหัสบดีศักดิ์สิทธิ์ พิธีบูชาขอบพระคุณระลึกถึงการเลี้ยงขององค์พระผู้เป็นเจ้า (ปี C)

“ท่านทั้งหลายเข้าใจหรือไม่ว่าเราได้ทำอะไรให้ท่าน ท่านเรียกเราว่า ‘พระอาจารย์’ และ ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า’ ก็ถูกแล้ว เพราะเราเป็นเช่นนั้นจริง ๆ ดังนั้น ถ้าเราผู้เป็นองค์พระผู้เป็นเจ้าและพระอาจารย์ได้ล้างเท้าของท่าน ท่านก็ควรล้างเท้าให้กันและกันด้วย เราได้ให้แบบอย่างแก่ท่าน เพื่อท่านจะได้ทำเช่นเดียวกับที่เราได้ทำให้ท่าน” ยอห์น 13:12–15

ท่านปรารถนาจะเป็นผู้ศักดิ์สิทธิ์หรือไม่ บางทีคำถามนี้อาจไม่ใช่คำถามที่ทุกคนจะตอบทันทีอย่างหนักแน่นว่า “ปรารถนา” น่าเศร้าที่สำหรับบางคน ความศักดิ์สิทธิ์อาจดูน่าเบื่อและไม่น่าดึงดูด เมื่อมองอย่างสับสนและผิวเผิน เสน่ห์ของความชั่วก็ดูเย้ายวนใจอย่างยิ่ง แล้วท่านจะตอบคำถามนี้ว่าอย่างไร ท่านปรารถนาจะเป็นผู้ศักดิ์สิทธิ์หรือไม่

วันนี้ เมื่อเราเริ่มตรีวารปัสกาอันศักดิ์สิทธิ์ เราก็ก้าวเข้าสู่วันอันศักดิ์สิทธิ์ที่สุดของปีพิธีกรรมของพระศาสนจักร วันนี้ เราเดินไปกับองค์พระผู้เป็นเจ้าของเราผ่านการรับพระสิริรุ่งโรจน์ครั้งสุดท้ายของพระองค์ ขณะที่พระองค์ทรงฉลองปัสกากับบรรดาศิษย์ และเสด็จเข้าไปในสวนเกทเสมนีเพื่อรอการจับกุม พรุ่งนี้ เราจะเดินไปกับพระองค์ตามสถานต่าง ๆ แห่งทางกางเขนของพระองค์ ในวันเสาร์ เราจะนั่งนมัสการพระคูหาของพระองค์อย่างเงียบสงบ ขณะที่เรารอคอยการกลับคืนพระชนมชีพ

ในพระวรสารที่ยกมาข้างต้น พระเยซูเจ้าประทานแบบอย่างแห่งความศักดิ์สิทธิ์แก่เราผ่านประจักษ์พยานจากการกระทำของพระองค์ พระองค์ผู้ทรงเป็นพระเจ้าแห่งจักรวาล พระผู้สร้างสรรพสิ่ง พระบุตรนิรันดรของพระเจ้า พระบุคคลที่สองแห่งพระตรีเอกภาพผู้ศักดิ์สิทธิ์ยิ่ง ทรงถ่อมพระองค์ลงและรับสภาพผู้รับใช้ผู้ต่ำต้อยด้วยการล้างเท้าให้บรรดาศิษย์ จากนั้นพระองค์ประทานศีลมหาสนิทอันศักดิ์สิทธิ์ยิ่งแก่พวกเขาเป็นครั้งแรก ก่อนจะเสด็จไปพบบรรดาผู้เบียดเบียนพระองค์

แบบอย่างที่พระเยซูเจ้าประทานแก่เราเป็นการกระทำเชิงประกาศก ซึ่งพระองค์ทรงใช้บอกเราว่า ความยิ่งใหญ่ที่แท้จริง กล่าวคือความศักดิ์สิทธิ์ที่แท้จริงนั้น พบได้ในความถ่อมตน ความศักดิ์สิทธิ์เกิดขึ้นจริงในชีวิตของเราเมื่อเราเลิกเพ่งมองตนเอง แล้วหันไปรักผู้อื่นในฐานะผู้รับใช้ของเขา 

ไม่มีใครในพวกเราเป็นพระผู้กอบกู้โลก แต่เราแต่ละคนต้องเป็นเครื่องมือแห่งพระราชกิจไถ่กู้ของพระองค์เพื่อผู้อื่น เมื่อเรายอมรับของประทานจากพระเยซูเจ้าแล้ว เราก็ต้องหันไปหาผู้อื่นและถ่อมตนต่อหน้าเขา เราต้องช่วยให้เขาเห็นความรักของเราและศักดิ์ศรีของตนเอง เราต้องรับใช้เขาด้วยความถ่อมตนและให้เขามาก่อน เมื่อทำเช่นนี้ เราจึงจะสามารถเชื้อเชิญเขาให้เลียนแบบเรา ดังที่เราเลียนแบบพระคริสตเจ้า ด้วยเหตุนี้ การเลียนแบบพระเยซูเจ้าด้วยความถ่อมตนของเราจึงกลายเป็นหนทางที่พระองค์ทรงใช้เชื้อเชิญผู้อื่นให้ติดตามพระองค์

วันนี้ จงไตร่ตรองคำเชื้อเชิญของพระเยซูเจ้าว่า “…เราทำต่อท่านอย่างไร ท่านก็ควรทำเช่นเดียวกัน” พระเยซูเจ้าประทานทุกสิ่งแก่เรา ดังนั้นเราจึงต้องมอบทุกสิ่งแก่ผู้อื่น เราต้องรับใช้โดยไม่คำนึงว่าจะต้องเสียอะไรไปบ้าง เราต้องรักเขา โดยให้ความต้องการของเขามาก่อนความต้องการของเรา เราต้องเป็นแบบอย่างความรักของพระคริสตเจ้าให้แก่เขา จงรำพึงถึงการรับใช้ของพระเยซูเจ้าในวันนี้และตลอดตรีวารปัสกา และมุ่งมั่นที่จะดำเนินชีวิตตามคำเชื้อเชิญที่องค์พระผู้เป็นเจ้าของเราประทานแก่ท่าน

ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงถ่อมพระองค์ของข้าพเจ้า ขอให้พระนามของพระองค์ได้รับการสรรเสริญและกราบนมัสการเหนือสิ่งทั้งปวง ขอให้พระองค์ทรงได้รับการเทิดทูนด้วยความถ่อมพระองค์และการรับใช้อย่างต่ำต้อยของพระองค์ ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าที่รัก ในการกระทำอันถ่อมพระองค์ของพระองค์ ข้าพเจ้าเห็นความรักอันลึกซึ้งที่พระองค์ทรงมีต่อข้าพเจ้าและต่อทุกคน ขอให้ข้าพเจ้าเลียนแบบความรักอันถ่อมตนนั้นในชีวิตของตน เพื่อการเลียนแบบพระองค์ของข้าพเจ้าจะช่วยแบ่งปันความรักของพระองค์ที่นำความรอดพ้นแก่ผู้อื่น ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์

การกระทำแห่งความรักอันยิ่งใหญ่ที่สุดเผยออกมา

วันศุกร์ศักดิ์สิทธิ์ พระทรมานขององค์พระผู้เป็นเจ้า (ปี A)

แล้วเขาจึงมอบพระองค์ให้พวกเขานำไปตรึงกางเขน พวกเขาจึงนำพระเยซูเจ้าไป พระองค์ทรงแบกไม้กางเขนด้วยพระองค์เอง เสด็จออกไปยังสถานที่ซึ่งเรียกว่าลานกะโหลกศีรษะ ภาษาฮีบรูเรียกว่า กลโกธา ที่นั่นพวกเขาตรึงพระองค์บนไม้กางเขนพร้อมกับอีกสองคน คนหนึ่งอยู่ข้างหนึ่ง อีกคนหนึ่งอยู่อีกข้างหนึ่ง โดยมีพระเยซูเจ้าอยู่ตรงกลาง ยอห์น 19:16–18

พระทรมานขององค์พระผู้เป็นเจ้าของเราเริ่มต้นขึ้น บทพระวรสารวันนี้เริ่มด้วยการที่พระเยซูเจ้าเสด็จออกไปยังสวนแห่งหนึ่งพร้อมกับบรรดาศิษย์ หลังจากทรงร่วมฉลองปัสกาด้วยการรับประทานอาหาร เป็นเรื่องน่าสะเทือนใจเมื่อคิดว่าพระบุคคลที่สองแห่งพระตรีเอกภาพผู้ศักดิ์สิทธิ์ยิ่งทรงยอมให้ความอยุติธรรมเช่นนี้เกิดขึ้นกับพระองค์ แม้พระองค์จะทรงสมบูรณ์พร้อมทุกประการ แต่ก็ทรงยอมให้ผู้อื่นปฏิบัติต่อพระองค์ราวกับทรงเป็นอาชญากร ทรงยอมรับความทุกข์ทรมานจากน้ำมือของคนบาป และสิ้นพระชนม์อย่างเจ็บปวดแสนสาหัส

เหตุการณ์น่าตกใจอย่างหนึ่งในช่วงแรกที่เกิดขึ้นในสวนซึ่งพระเยซูเจ้าทรงถูกจับกุม คือจำนวนทหารมากมายที่ถูกส่งมาจับกุมพระองค์ คำว่า “ทหารกองหนึ่ง” อาจหมายถึงทหารมากถึง 600 นายที่ถูกส่งมาทำการนี้ การออกมาพร้อมกับ “โคมไฟ คบเพลิง และอาวุธ” แสดงให้เห็นว่าเป็นเวลากลางคืน ความมืดมีความหมายเชิงสัญลักษณ์ที่สำคัญในพระวรสารตามคำบอกเล่าของนักบุญยอห์น โดยสื่อถึงความมืดฝ่ายจิตที่แผ่ปกคลุมค่ำคืนนั้น ท่ามกลางความมืดนั้น อัครสาวกคนหนึ่งของพระเยซูเจ้าเองได้ทรยศต่อพระองค์ โดยนำทหารจำนวนมหาศาลนี้มาจับกุมพระองค์

เมื่อพระเยซูเจ้าทรงถูกจับกุม เปโตรผู้ซึ่งอีกไม่นานจะเป็นผู้นำของบรรดาอัครสาวก ได้ปฏิเสธเป็นครั้งแรกว่าเขาไม่รู้จักพระเยซูเจ้าเลย เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นขณะที่พระเยซูเจ้าทรงถูกอันนาส อดีตมหาสมณะที่ได้รับความเคารพนับถือ สอบสวน การที่มหาสมณะเป็นคนแรกที่สอบสวนพระเยซูเจ้าแสดงให้เห็นว่า แม้แต่ผู้ที่ “เคร่งศาสนา” ก็อาจกลายเป็นเครื่องมืออันโหดร้ายในการโจมตีความเชื่อได้ในบางครั้ง หลังจากอันนาส พระเยซูเจ้าทรงถูกนำตัวไปหาคายาฟาส ผู้ดำรงตำแหน่งมหาสมณะในเวลานั้น ระหว่างการสอบสวนนั้น เปโตรได้ปฏิเสธองค์พระผู้เป็นเจ้าของเราเป็นครั้งที่สอง แล้วก็เป็นครั้งที่สาม บรรดาผู้นำทางศาสนาเหล่านี้ลงความเห็นว่าพระเยซูเจ้าต้องสิ้นพระชนม์ จงระลึกว่าก่อนหน้านี้คายาฟาสเคยให้เหตุผลว่า “เป็นการดีกว่าสำหรับท่านทั้งหลายที่จะให้คนคนเดียวตายแทนประชาชน” (ยอห์น 11:50) แท้จริงแล้ว ถ้อยคำเหล่านั้นของคายาฟาสเป็นคำพยากรณ์โดยที่เขาไม่ได้ตั้งใจ บอกล่วงหน้าถึงการสิ้นพระชนม์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าของเราเพื่อประชาชนทั้งปวง

เนื่องจากผู้มีอำนาจชาวยิวไม่มีอำนาจสั่งตรึงผู้ใดบนไม้กางเขน พวกเขาจึงต้องอาศัยปีลาต ผู้ว่าราชการชาวโรมัน แม้ปีลาตจะแทบไม่สนใจทำตามคำร้องขอของพวกเขา แต่เขาก็ยอมทำเพราะกลัวการลุกฮือและการลงโทษจากซีซาร์ ปีลาตยังทำให้พระเยซูเจ้าทรงอับอาย โดยสั่งให้เฆี่ยนพระองค์และอนุญาตให้ทหารของตนเยาะเย้ยพระองค์ พวกเขาหารู้ไม่ว่าเสื้อคลุมสีม่วงที่ใช้คลุมพระเยซูเจ้าและมงกุฎหนามที่สวมบนพระเศียรนั้น เป็นสัญลักษณ์แห่งความเป็นกษัตริย์อันแท้จริงของพระเยซูเจ้า ซึ่งพระองค์ทรงสำแดงด้วยการเอาชนะแม้กระทั่งความตายในการต่อสู้เพื่อความรอดพ้นของวิญญาณทั้งหลาย

เมื่อพระเยซูเจ้าทรงถูกตรึงกางเขน พระองค์ทรงแขวนอยู่บนไม้กางเขนระหว่างโจรสองคน ขณะทรงทนทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัสเป็นเวลาสามชั่วโมง พระองค์ทรงยอมให้พระมารดาประทับอยู่เคียงข้าง ทรงฝากพระมารดาไว้กับยอห์นผู้เป็นศิษย์ และทรงฝากยอห์นไว้กับพระมารดา ทรงดื่มเหล้าองุ่นเพื่อดับความกระหาย ตรัสพระวาจาสุดท้ายว่า “สำเร็จบริบูรณ์แล้ว” แล้วจึงทรงก้มพระเศียรอันศักดิ์สิทธิ์และทรงมอบจิตของพระองค์

พระวรสารตามคำบอกเล่าของนักบุญยอห์นเล่าให้เราฟังว่า หลังจากพระเยซูเจ้าสิ้นพระชนม์แล้ว ทหารคนหนึ่งใช้หอกแทงพระสีข้างของพระองค์ และพระโลหิตกับน้ำก็ไหลออกมา ของประทานสุดท้ายนี้จากองค์พระผู้เป็นเจ้าของเราเป็นที่เข้าใจกันว่าเป็นสัญลักษณ์ของศีลล้างบาปและศีลมหาสนิท ทุกสิ่งสำเร็จบริบูรณ์แล้วอย่างแท้จริง องค์กษัตริย์ทรงชนะการต่อสู้แล้ว ความตายพ่ายแพ้แล้ว และพระองค์ประทานหนทางให้เรามีส่วนร่วมในชัยชนะนั้นด้วยการทรงตั้งศีลศักดิ์สิทธิ์ต่าง ๆ

วันนี้ จงไตร่ตรองฉากเหตุการณ์อันศักดิ์สิทธิ์ยิ่งนี้ ความหมายของทุกการกระทำที่เกิดขึ้นในวันศักดิ์สิทธิ์นั้นมีความลึกซึ้งและกว้างใหญ่ไพศาลอย่างไม่มีที่สิ้นสุด ทุกรายละเอียดเผยให้เห็นความรักของพระเจ้า ทุกสัญลักษณ์ชี้ไปยังความเป็นจริงของสิ่งที่เกิดขึ้น ทุกพระวาจาที่องค์พระผู้เป็นเจ้าของเราตรัสนั้นมีไว้ให้เราฟัง น้อมรับ และเชื่อ ความหมายของวันศุกร์ศักดิ์สิทธิ์อยู่เหนือความเข้าใจของมนุษย์เรา ถึงกระนั้น ในวันศักดิ์สิทธิ์นี้ เราได้รับเรียกให้เข้าสู่ความหมายของกิจการแห่งความรักอันสมบูรณ์นี้อย่างลึกซึ้งด้วยการภาวนา เพื่อเราจะได้มีส่วนร่วมอย่างเต็มเปี่ยมยิ่งขึ้นในพระหรรษทานที่องค์พระผู้เป็นเจ้าประทานแก่เรา

ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าของข้าพเจ้าผู้ทรงถูกตรึงกางเขน ในมุมมองของมนุษย์ การสิ้นพระชนม์ของพระองค์ช่างน่าสยดสยอง แต่ในมุมมองของพระบิดาของพระองค์ในสวรรค์ การสิ้นพระชนม์ของพระองค์คือการทำให้พระประสงค์ของพระบิดาสำเร็จอย่างรุ่งโรจน์ โดยอาศัยพระทรมานและการสิ้นพระชนม์ พระองค์ทรงสำแดงความเป็นกษัตริย์ด้วยการทรงใช้อำนาจเหนือบาปและความตาย และทรงบัญชาให้สิ้นสุดลง ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าที่รัก ขอให้วันนี้ข้าพเจ้าได้ยืนเคียงข้างพระมารดาที่รักของพระองค์ และเพ่งมองสิ่งที่พระองค์ทรงกระทำเพื่อข้าพเจ้าด้วยความกตัญญูและความยำเกรง ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์

“เรากระหาย!”

วันศุกร์ศักดิ์สิทธิ์ ระลึกถึงพระทรมานขององค์พระผู้เป็นเจ้า (ปี B)

หลังจากนั้น พระเยซูเจ้าทรงทราบว่าทุกสิ่งสำเร็จบริบูรณ์แล้ว เพื่อให้พระคัมภีร์สำเร็จเป็นจริง พระองค์จึงตรัสว่า “เรากระหาย” ที่นั่นมีภาชนะใบหนึ่งบรรจุเหล้าองุ่นธรรมดาอยู่เต็ม พวกเขาจึงนำฟองน้ำชุบเหล้าองุ่นเสียบไว้ที่กิ่งหุสบ แล้วยื่นขึ้นจ่อพระโอษฐ์ เมื่อพระเยซูเจ้าทรงรับเหล้าองุ่นแล้ว จึงตรัสว่า “สำเร็จบริบูรณ์แล้ว” แล้วทรงก้มพระเศียรและทรงมอบจิตของพระองค์ ยอห์น 19:28–30

จงพิจารณาความกระหายของพระเยซูเจ้า แม้ความกระหายทางกายของพระองค์คงทรมานอย่างแสนสาหัสขณะทรงถูกตรึงบนไม้กางเขน และทรงหลั่งพระโลหิตอันล้ำค่าลงมาเหนือโลก แต่ความกระหายฝ่ายจิตที่องค์พระผู้เป็นเจ้าของเราทรงรู้สึกนั้นย่อมรุนแรงยิ่งกว่าความกระหายทางกายอย่างมาก พระองค์ทรงกระหายถึงท่าน ถึงวิญญาณของท่าน ถึงความรอดพ้นของท่าน ขณะทรงถูกตรึงบนไม้กางเขน พระเยซูเจ้ามิได้ทรงคิดถึงพระองค์เอง ความทุกข์ทรมานของพระองค์ หรือสภาพพระวรกายอันน่าเวทนาของพระองค์ แต่ทรงคิดถึงท่านและทุกคนที่พระองค์กำลังทรงสละพระชนมชีพเพื่อเขา

สดุดี 69:22 กล่าวว่า “เขากลับให้ยาพิษเป็นอาหารแก่ข้าพเจ้า และเมื่อข้าพเจ้ากระหาย เขาก็ให้น้ำส้มสายชูแก่ข้าพเจ้า” พระเยซูเจ้าทรงทำให้ข้อความพระคัมภีร์ตอนนี้สำเร็จเป็นจริงเมื่อทรงกระหายบนไม้กางเขน น้ำส้มสายชูเป็นสัญลักษณ์หมายถึงเราแต่ละคน น้ำส้มสายชูที่เขาถวายแด่องค์พระผู้เป็นเจ้าของเราบนไม้กางเขนนั้นคือเหล้าองุ่นที่เสียแล้ว ในเชิงสัญลักษณ์ เราแต่ละคนก็คือเหล้าองุ่นที่เสียนี้ ความบริสุทธิ์แห่งความเป็นมนุษย์ของเราถูกบาปกำเนิดทำให้เสื่อมเสียไป ด้วยเหตุนี้ เราจึงไม่ได้เป็นบุคคลตามที่พระเจ้าทรงมุ่งหมายให้เราเป็นโดยธรรมชาติ แต่ในสภาพที่ตกอยู่ในบาปนี้ เรามีศักยภาพที่จะดับความกระหายฝ่ายจิตของพระเยซูเจ้าได้

เมื่อท่านคิดถึงชีวิตของตนเอง ท่านเห็นอะไรบ้าง ท่านมองเห็นตนเองเป็นเสมือนเหล้าองุ่นที่เสียแล้วได้หรือไม่ บางทีการคิดถึงตนเองเช่นนี้อาจทำให้รู้สึกเสียศักดิ์ศรีอยู่บ้าง แต่ความถ่อมตนเป็นสิ่งดี โดยเฉพาะเมื่อเราเข้าใจว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าของเราทรงโหยหาเราในสภาพที่แตกสลายของเรา บนไม้กางเขน พระเยซูเจ้ามิได้ทรงร้องขอเหล้าองุ่นที่ดีที่สุด เลิศรสที่สุด และอร่อยที่สุด ขณะทรงกระหายบนไม้กางเขน พระองค์ทรงปรารถนาให้ท่านดับความกระหายของพระองค์ ทั้งที่ท่านอยู่ในสภาพอ่อนแอและแตกสลาย ตามที่ท่านเป็นอยู่ เพื่อพระองค์จะได้ทรงหลั่งพระเมตตาที่ชำระให้บริสุทธิ์ลงมาเหนือท่าน

ทันทีที่พระเยซูเจ้าทรงลิ้มรสเหล้าองุ่นเปรี้ยว พระองค์ทรงร้องว่า “สำเร็จบริบูรณ์แล้ว” สิ่งนี้เป็นสัญลักษณ์แสดงถึงการที่ท่านดับความกระหายในพระวิญญาณของพระองค์ทุกครั้งที่ท่านหันมาหาพระองค์ในยามขัดสน ช่างน่าอัศจรรย์เมื่อพิจารณาว่าท่านสามารถบรรเทาพระทัยพระเยซูเจ้าและดับความกระหายของพระองค์ได้ด้วยวิธีนี้ นักบุญเทเรซาแห่งลีซีเออรักกิจศรัทธาที่มุ่งบรรเทาพระทัยพระเยซูเจ้าเป็นอย่างยิ่ง เมื่อยังเป็นเด็ก ท่านได้รับภาพศักดิ์สิทธิ์พร้อมบทภาวนา เป็นภาพพระเยซูเจ้าทรงอยู่ในคุก ทอดพระเนตรออกมาที่ดอกไม้เล็ก ๆ ดอกหนึ่ง เทเรซามองตนเองเป็นดอกไม้เล็ก ๆ ดอกนั้น ซึ่งได้รับพันธกิจให้บรรเทาพระทัยพระเยซูเจ้าด้วยการไปเยี่ยมพระองค์เป็นประจำในคุกแห่งตู้ศีล

ในทางจิตวิญญาณ ชั่วขณะที่พระเยซูเจ้าทรงกระหายบนไม้กางเขนนั้นแผ่ครอบคลุมทุกกาลเวลาและยังคงดำเนินอยู่ในวันนี้ ทุกครั้งที่ท่านมาหาพระองค์ในยามขัดสน โดยเฉพาะเมื่อท่านมาอยู่เฉพาะพระพักตร์พระองค์ในศีลมหาสนิท พระองค์ทรงหันมาทอดพระเนตรท่านและทรงเรียกท่าน ทรงเชื้อเชิญให้ท่านบรรเทาพระทัยพระองค์ด้วยการถวายความถ่อมตนและความแตกสลายในชีวิตของท่านแด่พระองค์ 

วันนี้วัดของเราว่างเปล่า ศีลมหาสนิทถูกอัญเชิญออกไปแล้ว ด้วยเหตุนี้ เราจึงควรพยายามดับความกระหายขององค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา ด้วยการกระหายถึงการประทับอยู่ของพระองค์ ซึ่งจะกลับมาในวันปัสกาเมื่อมีการประกอบพิธีบูชาขอบพระคุณอีกครั้ง วันนี้เป็นวันที่เราจะเติบโตในความปรารถนาให้พระองค์ประทับอยู่ในชีวิตของเรา เราต้องยอมให้ตนเองรู้สึกถึงการสูญเสียพระองค์ สัมผัสความตายของพระองค์ และโศกเศร้าต่อพระทรมานของพระองค์ ขณะทำเช่นนี้ เราต้องเปิดตนเองรับความโหยหาฝ่ายจิตอย่างลึกซึ้งที่จะรับพระกายที่แตกออกและพระโลหิตอันล้ำค่าของพระองค์อีกครั้ง การทำเช่นนี้ไม่เพียงเตรียมเราให้ได้รับการดับความกระหายของเราเองเท่านั้น แต่ยังช่วยให้เราสามารถดับความกระหายในพระทัยขององค์พระผู้เป็นเจ้าของเราได้ด้วย

วันนี้ จงไตร่ตรองถึงพระเยซูเจ้าบนไม้กางเขน จงเพ่งมองพระองค์ขณะที่พระองค์ทอดพระเนตรท่าน จงมองเห็นความโหยหาที่พระองค์ทรงมีต่อท่านในพระทัย จงตระหนักว่าพระองค์ทรงสละพระชนมชีพเพื่อท่าน เพื่อให้ท่านได้รับของประทานแห่งชีวิตใหม่ และจงตระหนักด้วยว่า การที่ท่านเปิดใจรับของประทานแห่งพระชนมชีพที่พระองค์ทรงมอบให้ท่านอย่างหมดสิ้นนี้ จะบรรเทาพระทัยขององค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา และทำให้พระพันธกิจแห่งความรอดพ้นของพระองค์บรรลุผล วันนี้ จงดับความกระหายขององค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา เพื่อพระองค์จะตรัสได้อีกครั้งว่า “สำเร็จบริบูรณ์แล้ว”

ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าของข้าพเจ้าผู้ทรงกระหาย พระหฤทัยศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์ทรงโหยหาข้าพเจ้าด้วยความรักอันไม่มีขอบเขตและเกินกว่าจะเข้าใจได้ พระองค์ทรงปรารถนาให้ข้าพเจ้ามาหาพระองค์ รับความรักของพระองค์ และดับความกระหายของพระองค์ ขณะที่ข้าพเจ้าเพ่งมองพระองค์ในสภาพที่ทรงทนทุกข์ทรมาน ข้าพเจ้าเปิดตนเองรับพระองค์และของประทานแห่งพระโลหิตอันล้ำค่าที่ทรงหลั่งเพื่อข้าพเจ้า ขอให้การเปิดใจรับพระองค์ของข้าพเจ้าเป็นการบรรเทาพระทัยพระองค์ ขณะที่ข้าพเจ้ารับความรักอันเป็นทิพย์ของพระองค์ ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์

ยืนเคียงข้างไม้กางเขนด้วยความรัก

วันศุกร์ศักดิ์สิทธิ์ ระลึกถึงพระทรมานขององค์พระผู้เป็นเจ้า (ปี C)

พระมารดาของพระเยซูเจ้า พี่สาวของพระมารดา มารีย์ภรรยาของเคลโอปัส และมารีย์ชาวมักดาลา ยืนอยู่ข้างไม้กางเขนของพระองค์ เมื่อพระเยซูเจ้าทอดพระเนตรเห็นพระมารดาและศิษย์ที่พระองค์ทรงรักยืนอยู่ที่นั่น จึงตรัสกับพระมารดาว่า “แม่ นี่คือลูกของแม่” แล้วตรัสกับศิษย์ผู้นั้นว่า “นี่คือแม่ของท่าน” ตั้งแต่เวลานั้น ศิษย์ผู้นั้นก็รับพระนางไปอยู่ที่บ้านของตน ยอห์น 19:25–27

หากในเทศกาลมหาพรตนี้ ท่านได้ใช้เวลาไตร่ตรองภาพอันงดงามของพระมารดาของพระเยซูเจ้าผู้ประทับยืนอยู่แทบเชิงไม้กางเขน ท่านก็ย่อมเข้าใจอยู่บ้างถึงความรักฉันมารดาและประสบการณ์ของพระนางในวันศุกร์ศักดิ์สิทธิ์ พระนางทรงซื่อสัตย์จนถึงที่สุด พระนางจะไม่ประทับอยู่ที่ใดนอกจากแทบเชิงไม้กางเขน ทอดพระเนตรพระบุตรของพระนางผู้ทรงเป็นพระเจ้า สิ้นพระชนม์เป็นเครื่องบูชาเพื่อความรอดพ้นของโลก

ในบรรดามุมมองทั้งหลายที่เราสามารถใช้เพ่งมองไม้กางเขน มุมมองของพระมารดาของพระเยซูเจ้าเองนั้นดีที่สุด บรรดาทหารยืนเยาะเย้ยองค์พระผู้เป็นเจ้าของเราอยู่ที่นั่น บางคนอาจรู้สึกสับสน และบางคนอาจถึงกับสงสารพระเยซูเจ้า บรรดาธรรมาจารย์และชาวฟาริสีมองดูด้วยความดูหมิ่นและถือว่าตนเป็นผู้ชอบธรรม ยิ่งทวีความเกลียดชังและความอิจฉาริษยา บรรดาอัครสาวกส่วนใหญ่หนีไป คนหนึ่งทรยศต่อพระเยซูเจ้า และอีกคนหนึ่งปฏิเสธว่าไม่เคยแม้แต่จะรู้จักองค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา แต่พระมารดาของพระเยซูเจ้า พร้อมด้วยสตรีผู้ศักดิ์สิทธิ์อีกบางคนและยอห์น ศิษย์ที่ทรงรัก ประทับยืนอยู่ที่นั่นด้วยความรัก ถวายความบรรเทาแด่พระหฤทัยของพระเยซูเจ้า

ความรักที่พระมารดาและพระบุตรทรงมีต่อกันแทบเชิงไม้กางเขนมีสองลักษณะในพระหทัยของพระนางมารีย์ ความรักที่พระนางทรงมีต่อพระบุตรแสดงถึงความซื่อสัตย์อันไม่หวั่นไหวของพระนางต่อพระองค์ ความรักนี้ขจัดความกลัวทั้งสิ้น มุ่งตรงไปยังพระองค์เพียงผู้เดียว และครอบคลุมทั้งชีวิตจิตใจ เมื่อพระนางทรงมอบความรักนี้แด่พระบุตร พระนางก็ทรงบรรเทาพระทัยพระองค์อย่างแท้จริง นี่เป็นความจริงสำคัญที่ควรไตร่ตรอง เนื่องจากพระเยซูเจ้าทรงเป็นพระบุตรของพระเจ้า ในขณะนั้นพระองค์จึงไม่ทรงจำเป็นต้องได้รับความบรรเทาแบบมนุษย์จากความรักของพระมารดา แต่เมื่อทรงรับสภาพมนุษย์ พระเยซูเจ้าทรงเลือกที่จะรับความรักของพระนาง ในการทรงยอมรับนั้น พระองค์ทรงเปิดให้ความรักแบบมนุษย์ของพระนางบรรเทาพระหฤทัยมนุษย์ของพระองค์ ความรักที่บรรเทาใจและมั่นคงนี้แสดงถึงความสมบูรณ์ของความรักแบบมนุษย์

ลักษณะที่สองของความรักที่พระมารดาและพระบุตรทรงมีต่อกันแทบเชิงไม้กางเขน คือความรักที่พระเยซูเจ้าประทานแก่พระมารดา แก่นแท้ของความรักนี้คือของประทานแห่งความรอดพ้น สำหรับพระนาง พระหรรษทานจากไม้กางเขนของพระองค์อยู่เหนือกาลเวลา ย้อนกลับไปถึงขณะที่พระนางทรงปฏิสนธิ ทำให้พระนางพ้นจากบาปกำเนิด ความรักของพระเยซูเจ้าบนไม้กางเขนได้เปลี่ยนแปลงพระนางโดยมีผลย้อนหลัง ให้เป็นผู้ปฏิสนธินิรมล และทำให้พระนางทรงรู้จักพระเยซูเจ้า ไม่เพียงในฐานะพระบุตรของพระนาง แต่ยังในฐานะพระผู้ไถ่ของพระนางด้วย ความรักของพระเยซูเจ้าในขณะนั้นบนไม้กางเขนยังแสดงออกผ่านพระประสงค์อันแน่วแน่ที่จะทรงดูแลพระนางในสภาพความเป็นมนุษย์ พระองค์ทรงมอบพระนางให้ยอห์นดูแลเสมือนมารดาของตนเอง และในการกระทำเช่นนั้น พระองค์ทรงมอบพระนางให้เราทุกคนที่ยืนอยู่แทบเชิงไม้กางเขนร่วมกับพระนาง เพื่อให้พระนางเป็นมารดาฝ่ายจิตของเราด้วย

หากท่านต้องการเข้าใจความรักของพระเจ้า ก็ไม่ต้องมองหาที่ใดอื่นนอกจากความรักอันบริสุทธิ์ไร้มลทินและสมบูรณ์นี้ ซึ่งพระมารดาและพระบุตรทรงมีต่อกันแทบเชิงไม้กางเขน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในวันนี้ ท่านได้รับเชิญให้ยืนเคียงข้างอัครสาวกยอห์น และเพ่งมองความรักที่พระมารดาและพระบุตรทรงมีต่อกันนี้ การที่ยอห์นอยู่ที่นั่นเป็นคำเชื้อเชิญให้ท่านยืนอยู่ร่วมกับทั้งสองพระองค์ และมีส่วนในการมอบและรับความรักอันศักดิ์สิทธิ์นี้

เมื่อท่านเป็นประจักษ์พยานถึงความรักนี้ จงคิดถึงชีวิตของท่านเอง และสิ่งที่ท่านจำเป็นต้องมีเพื่อจะมีส่วนในความรักเช่นนี้ จงพิจารณาถึงความกล้าหาญและความเข้มแข็งที่ท่านต้องการ ความสามารถที่จะให้อภัยทุกคนที่ทำร้ายท่าน การเป็นอิสระจากความขมขื่นทั้งปวง ความมุ่งมั่นที่ไม่หวั่นไหว ความรักใคร่อันสมบูรณ์ คุณลักษณะเหล่านี้และคุณลักษณะอื่นอีกมากมายที่มีอยู่ในพระหทัยของพระมารดาและพระหฤทัยของพระบุตร ณ ไม้กางเขน ล้วนเป็นคุณลักษณะที่พระเจ้าทรงปรารถนาจะประทานแก่ท่าน พระองค์ทรงปรารถนาให้ท่านนำคุณลักษณะเหล่านี้มาใช้ในทุกความสัมพันธ์ในชีวิตของท่าน พระองค์ทรงปรารถนาให้ความสมบูรณ์ของความรักนี้มาสู่ท่าน และให้ท่านแสดงความรักนี้อยู่เสมอ

วันนี้ ในวันศุกร์ศักดิ์สิทธิ์นี้ จงไตร่ตรองภาพอันศักดิ์สิทธิ์ยิ่งแห่งความรักของพระมารดาและพระบุตรคู่นี้ ขณะไตร่ตรอง จงพยายามพิจารณาชีวิตของท่านเอง เมื่อท่านมองดูคุณธรรมมากมายของพระมารดาและพระบุตรคู่นี้ จงเปิดให้การเพ่งมองนั้นเผยให้ท่านเห็นว่าท่านจำเป็นต้องเติบโตในคุณธรรมอย่างไรบ้าง บัดนี้ พระมารดาของพระเจ้าทรงเป็นมารดาของท่าน และพระบุตรของพระเจ้าทรงเป็นพระผู้ไถ่ของท่าน จงสนทนากับทั้งสองพระองค์ ฟังทั้งสองพระองค์ รักทั้งสองพระองค์ และเปิดให้ความรักที่หลั่งไหลจากพระหทัยของพระมารดาและพระหฤทัยของพระบุตรซึมซาบเข้าสู่ใจท่าน เพื่อท่านจะได้รับความรักของทั้งสองพระองค์และแบ่งปันความรักนั้นแก่ผู้อื่น

ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าของข้าพเจ้า ผู้กำลังจะสิ้นพระชนม์ พระองค์ทรงยอมรับความตายแบบมนุษย์ด้วยพระทัยอิสระ เพื่อความรอดพ้นของโลก นี่คือกิจการแห่งความรักที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมีผู้รู้จัก ขณะที่พระองค์ทรงถูกตรึงอยู่บนไม้กางเขนด้วยความทุกข์ทรมาน พระมารดาผู้เป็นที่รักของพระองค์ ผู้ปฏิสนธินิรมล ประทับยืนเคียงข้างพระองค์ ทรงรับความรักของพระองค์อย่างเต็มเปี่ยม และถวายความรักของพระนางเพื่อบรรเทาพระวิญญาณที่กำลังทนทุกข์ของพระองค์ โปรดดึงข้าพเจ้าเข้าไปสู่ความรักนั้น และทรงช่วยข้าพเจ้าไม่เพียงให้รับความรักนั้น แต่ยังให้มอบความรักนั้นแก่ทุกคนที่ต้องการด้วย ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์

วันเสาร์ศักดิ์สิทธิ์กับพระแม่มารีย์

วันเสาร์ศักดิ์สิทธิ์

พระผู้กอบกู้โลกสิ้นพระชนม์อย่างโหดร้ายบนไม้กางเขน พระวรกายที่บอบช้ำของพระองค์ถูกวางไว้ในพระคูหา บรรดาศิษย์ของพระองค์กระจัดกระจายไปและหวาดกลัวว่าตนจะเป็นรายต่อไป แต่พระมารดาผู้ทรงพระพรของเราทรงเฝ้ารอด้วยความหวังอันสมบูรณ์ว่า อีกไม่นานพระบุตรของพระนางจะทรงกลับคืนพระชนมชีพ

ตามธรรมประเพณี วันเสาร์ตลอดปีของพระศาสนจักรเป็นวันที่อุทิศแด่พระนางมารีย์พรหมจารีผู้ทรงพระพร ธรรมประเพณีเก่าแก่นี้พัฒนาขึ้นส่วนหนึ่งจากความเชื่อที่ว่า ขณะที่คนอื่นเปี่ยมด้วยความกลัวและความสับสน พระแม่มารีย์ทรงเฝ้ารอในวันเสาร์ศักดิ์สิทธิ์ด้วยการภาวนาและคอยการกลับคืนพระชนมชีพของพระเยซูเจ้า พระนางทรงทราบว่าพระบุตรจะทรงกลับคืนพระชนมชีพ พระนางทรงมีความหวังแม้ในยามที่ดูเหมือนไม่มีความหวัง ความเชื่อของพระนางมั่นคงแน่วแน่ ความรักทำให้พระนางทรงเฝ้ารออย่างตื่นตัว ขณะทรงคอยการเสด็จกลับมาของพระบุตร

ตลอดหลายศตวรรษที่ผ่านมา มีผู้เสนอว่า บุคคลแรกที่พระเยซูเจ้าทรงสำแดงพระองค์ให้เห็นหลังจากทรงกลับคืนพระชนมชีพคือพระมารดาของพระองค์เอง สมเด็จพระสันตะปาปานักบุญยอห์น ปอลที่ 2 ทรงเชื่อเช่นนี้ นักบุญอิกญาซีโอแห่งโลโยลาก็เชื่อเช่นนี้ และคนอื่นอีกมากมายตลอดหลายศตวรรษก็มีความเชื่อเช่นเดียวกัน

ด้วยเหตุเหล่านี้ วันเสาร์ศักดิ์สิทธิ์จึงเป็นวันที่เหมาะอย่างยิ่งสำหรับการรำพึงถึงพระหฤทัยที่ใคร่ครวญของพระมารดาผู้ทรงพระพรของเรา พระคัมภีร์กล่าวไว้หลายครั้งว่า พระแม่มารีย์ทรงรำพึงธรรมล้ำลึกต่าง ๆ ในพระชนมชีพของพระบุตรไว้ในพระหฤทัย พระนางทรงเป็นหนึ่งในคนเพียงไม่กี่คนที่ยืนเคียงข้างพระองค์ในยามที่ทรงทนทุกข์ทรมานและสิ้นพระชนม์ พระนางประทับยืนอยู่เบื้องหน้าไม้กางเขน และทรงรำพึงด้วยการภาวนาถึงการถวายบูชาอันสมบูรณ์ของพระองค์ พระมารดาผู้ทรงพระพรทรงอุ้มพระศพของพระองค์ไว้ในอ้อมพระกร และทรงรำพึงว่าพระจิตของพระองค์เสด็จไป ณ ที่ใด และวันนี้พระนางทรงเฝ้ารอ รำพึงถึงการที่พระองค์จะเสด็จกลับมาหาพระนางในไม่ช้า

จงรำพึงถึงพระหฤทัยที่ใคร่ครวญของพระนาง พยายามรวมใจของท่านให้เป็นหนึ่งเดียวกับพระหฤทัยของพระนาง พยายามเข้าใจว่าพระนางทรงคิดและหวังสิ่งใด พยายามรู้สึกอย่างที่พระนางทรงรู้สึกในวันอันโศกเศร้านี้ พยายามสัมผัสความเชื่อ ความวางใจ และการเฝ้ารออันเปี่ยมด้วยความยินดีของพระนาง

ผู้คนมากมายในโลกนี้ดำเนินชีวิตอยู่ในความสิ้นหวังและความสับสน หลายคนสูญสิ้นความหวังในชีวิตใหม่ที่รอคอยพวกเขาอยู่ หลายคนมีความตายภายในในแบบของตนเอง โดยไม่ยอมให้พระเจ้าทรงดึงพวกเขาเข้าสู่การกลับคืนพระชนมชีพของพระองค์ ผู้คนมากมายในทุกวันนี้ต้องการความหวังที่มีชีวิตชีวาอย่างยิ่งอยู่ในพระหฤทัยของพระมารดาผู้ทรงพระพรของเราในวันเสาร์ศักดิ์สิทธิ์ครั้งแรกนั้น

วันนี้ จงไตร่ตรองความเป็นจริงของวันเสาร์ศักดิ์สิทธิ์ในความเงียบ และให้ดวงหทัยอันรุ่งโรจน์ของพระมารดาผู้ทรงพระพรของเราเป็นแรงบันดาลใจแก่ท่าน และนำท่านให้เข้าสู่ชีวิตแห่งความเชื่อ ความหวัง และความรักของพระนางอย่างลึกซึ้งยิ่งขึ้น

ข้าแต่พระมารดามารีย์ผู้เป็นที่รักยิ่ง ในวันเสาร์ศักดิ์สิทธิ์ครั้งแรกนั้น พระแม่ทรงเฝ้ารอพระบุตรของพระแม่ พระแม่ทรงเปิดพระทัยให้ของประทานแห่งความหวังจากพระเจ้าเติบโตขึ้นภายในพระแม่ และทรงยอมให้ความหวังนั้นเป็นพละกำลังของพระแม่ท่ามกลางความสยดสยองแห่งไม้กางเขน โปรดภาวนาเพื่อลูก เพื่อวันนี้ลูกจะได้รำพึงถึงดวงพระทัยอันงดงามของพระแม่ และลูกจะได้เปี่ยมด้วยความหวังเช่นกัน ขณะอดทนเผชิญความท้าทายในชีวิตบนโลกนี้ โปรดประทานหัวใจที่เฝ้าคอยด้วยความยินดีแก่ลูก ขณะที่ลูกรอคอยพระหรรษทานแห่งชีวิตใหม่ ซึ่งองค์พระผู้เป็นเจ้าของเราทรงปรารถนาอย่างยิ่งที่จะประทานแก่ลูก ข้าแต่พระมารดามารีย์ โปรดภาวนาเพื่อลูก  ข้าแต่พระเยซูเจ้า ลูกวางใจในพระองค์อย่างแท้จริง

สารบัญ

หนังสือทั้ง 4 เล่มมีจำหน่ายในรูปแบบหนังสือปกอ่อน & อีบุ๊ก!

Amazon – Google Play – iTunes – Barnes and Noble