ಒಂದು ಶತಮಾನಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲದಿಂದ, “ಪುಟ್ಟ ಹೂವು” ಎಂದೂ ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಲಿಸಿಯುವಿನ ಸಂತ ತೆರೇಸಾ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಜನರ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನೂ ಹೃದಯಗಳನ್ನೂ ಆಕರ್ಷಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಸರಳವೂ ನಿರ್ಮಲವೂ ಆದ ಹೃದಯವು ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನ ಮೇಲಿನ ಗಾಢ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಉರಿಯುತ್ತಿತ್ತು; ಆ ಪ್ರೀತಿಯು ಅನೇಕರ ಜೀವನಗಳಲ್ಲೂ ಉಕ್ಕಿ ಹರಿಯಿತು. ತಮ್ಮ ಪರಿಚಯವಿದ್ದವರಿಗೆ ಅವರು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಸ್ಫೂರ್ತಿಯಾಗಿದ್ದರು; ಅವರ ಜೀವನಕಥೆಯನ್ನು ಓದುವವರಿಗೆ ಇಂದಿಗೂ ಸ್ಫೂರ್ತಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ.
ಮರೀ ಫ್ರಾಂಸ್ವಾಸ್-ತೆರೇಸಾ ಮಾರ್ಟಿನ್ ಅವರು ಜನವರಿ 2, 1873 ರಂದು ಫ್ರಾನ್ಸ್‌ನ ಅಲಾಂಸೋನ್‌ನಲ್ಲಿರುವ ರೂ ಸ್ಯಾಂ-ಬ್ಲೇಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಮರೀ-ಅಝೇಲೀ ಗೆರಿನ್ (ಝೇಲೀ) ಮತ್ತು ಆಭರಣ ಹಾಗೂ ಗಡಿಯಾರ ತಯಾರಕರಾಗಿದ್ದ ಲೂಯಿ ಮಾರ್ಟಿನ್ ದಂಪತಿಗೆ ಜನಿಸಿದರು. ತೆರೇಸಾರನ್ನು ಆಗಾಗ್ಗೆ ತಮ್ಮ “ಪುಟ್ಟ ದೇವದೂತೆ” ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಅವರ ತಾಯಿ, ತೆರೇಸಾರ ಐದನೆಯ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಕೆಲವೇ ತಿಂಗಳುಗಳ ಮೊದಲು ಸ್ತನ ಕ್ಯಾನ್ಸರ್‌ನಿಂದ ನಿಧನರಾದರು. ಆದರೆ ತಾಯಿಯೊಂದಿಗೆ ಕಳೆದ ಆ ಆರಂಭಿಕ ವರ್ಷಗಳು ತೆರೇಸಾರ ಮೇಲೆ ಎಷ್ಟು ಆಳವಾದ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿದ್ದವೆಂದರೆ, ಅನೇಕ ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಅವರ ತಾಯಿ ಜೀವನದುದ್ದಕ್ಕೂ ಅವರ ಹೃದಯದಲ್ಲೂ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೂ ಅವರೊಡನೆ ಉಳಿದಿದ್ದರು. ತಾಯಿ ಮತ್ತು ಮಗಳು ಹಂಚಿಕೊಂಡ ಪ್ರೀತಿ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿತ್ತು.
ತೆರೇಸಾರನ್ನು ತಮ್ಮ “ಪುಟ್ಟ ರಾಣಿ” ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಅವರ ತಂದೆ ಲೂಯಿ ಮಾರ್ಟಿನ್, ಅವರ ಮೇಲಿನ ತಮ್ಮ ಅಗಾಧ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು; ತೆರೇಸಾ ಅವರನ್ನು ತಮ್ಮ “ರಾಜ” ಎಂದು ಗೌರವದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ, ತಂದೆ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ತೆರೇಸಾ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ಸಮಯ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರು; ಸಾಧ್ಯವಾದಾಗಲೆಲ್ಲ ಅವರ ಹತ್ತಿರವಿರಲು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರೊಂದಿಗೆ ಪ್ರತಿದಿನದ ನಡಿಗೆಗೆ ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು; ಆ ನಡಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಲಿಸಿಯುವಿನ ಹತ್ತಿರದ ಸನ್ಯಾಸಿನಿಯರ ಮಠದಲ್ಲಿ ಪರಮಪ್ರಸಾದದ ದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದು ಯಾವಾಗಲೂ ಸೇರಿರುತ್ತಿತ್ತು. ತಂದೆಯ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯದಲ್ಲಿರಲು ಅವರು ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತಿದ್ದರು; ಅವರ ವಾತ್ಸಲ್ಯಭರಿತ ಅಪ್ಪುಗೆಯಲ್ಲಿ ದೇವರ ಪ್ರೀತಿಯ ಸಂತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಅರವತ್ತಾರು ವರ್ಷದವರಾಗಿದ್ದಾಗ, ಲೂಯಿ ಅವರಿಗೆ ಎರಡು ಬಾರಿ ಪಾರ್ಶ್ವವಾಯು ಉಂಟಾಗಿ ಅಂಗಗಳು ನಿಷ್ಕ್ರಿಯವಾದವು. ನಂತರದ ಮೂರು ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಅವರು ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದರು; ತಮ್ಮ ಜೀವನದ ಕೊನೆಯ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಕುಟುಂಬದ ಆರೈಕೆಯಲ್ಲಿ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಕಳೆದರು. ಅವರ ಪುತ್ರಿಯರಾದ ಸೆಲೀನ್ ಮತ್ತು ಲೆಯೋನೀ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅವರ ಮುಖ್ಯ ಆರೈಕೆದಾರರಾಗಿದ್ದರು. ಜೂನ್ 24, 1893 ರಂದು ಲೆಯೋನೀ ಸನ್ಯಾಸ ಜೀವನಕ್ಕೆ ತಮ್ಮ ಎರಡನೆಯ ಪ್ರಯತ್ನವಾಗಿ ಕಾನ್‌ನಲ್ಲಿರುವ ವಿಸಿಟೇಶನ್ ಮಠವನ್ನು ಸೇರಿದವರೆಗೂ ಈ ಆರೈಕೆ ಮುಂದುವರಿಯಿತು. ಅವರ ಜೀವನದ ಕೊನೆಯ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ, ಸೆಲೀನ್ ತಮ್ಮ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ, ಒಬ್ಬ ಮನೆಗೆಲಸದವಳು ಮತ್ತು ಒಬ್ಬ ಪುರುಷ ಸಹಾಯಕನ ನೆರವಿನಿಂದ, ಜುಲೈ 29, 1894 ರಂದು ಅವರು ನಿಧನರಾಗುವವರೆಗೂ ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ತಂದೆಯನ್ನು ಆರೈಕೆ ಮಾಡಿದರು.
ತೆರೇಸಾರಿಗೆ ಬದುಕಿದ್ದ ನಾಲ್ವರು ಸಹೋದರಿಯರೂ, ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ನಿಧನರಾದ ನಾಲ್ವರು ಒಡಹುಟ್ಟಿದವರೂ ಇದ್ದರು (ಮೂವರು ಶಿಶುಗಳಾಗಿದ್ದಾಗಲೇ ಮತ್ತು ಹೆಲೇನ್ ಐದು ವರ್ಷದವಳಾಗಿದ್ದಾಗ ನಿಧನರಾದರು). ಬದುಕಿದ್ದ ಅವರ ಎಲ್ಲ ಸಹೋದರಿಯರೂ ಸನ್ಯಾಸ ಜೀವನವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು; ಅವರಲ್ಲಿ ಮೂವರು ತೆರೇಸಾ ಸೇರಿದ್ದ ಲಿಸಿಯುವಿನ ಅದೇ ಕಾರ್ಮೆಲ್ ಮಠವನ್ನು ಸೇರಿದರು. ಬದುಕಿದ್ದ ಅವರ ಸಹೋದರಿಯರು:
- ಮರೀ, ಇವರು ಲಿಸಿಯುವಿನಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಮೆಲ್ ಸನ್ಯಾಸಿನಿಯಾಗಿ, ಪವಿತ್ರ ಹೃದಯದ ಸಿಸ್ಟರ್ ಮರೀ ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು.
- ಪೌಲಿನ್, ಇವರು ಲಿಸಿಯುವಿನ ಕಾರ್ಮೆಲ್ ಮಠದಲ್ಲಿ ಯೇಸುವಿನ ಮದರ್ ಆಗ್ನೆಸ್ ಆದರು.
- ಲೆಯೋನೀ, ಇವರು ಕಾನ್‌ನಲ್ಲಿ ವಿಸಿಟೇಶನ್ ಸಭೆಯ ಸಿಸ್ಟರ್ ಫ್ರಾಂಸ್ವಾಸ್-ತೆರೇಸಾ ಆದರು. ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಸಂತರ ಪಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರಿಸುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ, ಅವರ ಸಂತಸದೃಶ ಸದ್ಗುಣಗಳ ಜೀವನವನ್ನು ಪ್ರಸ್ತುತ ಪರಿಶೀಲಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ.
- ಸೆಲೀನ್, ಇವರೂ ಲಿಸಿಯುವಿನಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಮೆಲ್ ಸನ್ಯಾಸಿನಿಯಾಗಿ, ಪವಿತ್ರ ವದನದ ಸಿಸ್ಟರ್ ಜೆನೆವಿಯೇವ್ ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು.
ತೆರೇಸಾ ತಮ್ಮ ಸಹೋದರಿಯರೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿದ್ದ ಸಂಬಂಧವು ಸಾಮಾನ್ಯವೂ ಆಗಿತ್ತು, ವಿಶಿಷ್ಟವೂ ಆಗಿತ್ತು. ಆ ಹುಡುಗಿಯರು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಪರಸ್ಪರ ಜಗಳವಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೂ, ಅವರ ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಮಮತೆಯ ಆಳವು, ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಒಡಹುಟ್ಟಿದವರ ನಡುವಿರುವ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ರೂಪಾಂತರಿಸಿತ್ತು. ತೆರೇಸಾ ತಮ್ಮ ಸಹೋದರಿಯರನ್ನು ಬಹಳವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಅವರೊಡನೆ ಇರಲು ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತಿದ್ದರು; ಸಹೋದರಿಯರೂ ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಅದೇ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು.
ತೆರೇಸಾರ ಇಡೀ ಕುಟುಂಬವು ಪರಸ್ಪರ ಕೋಮಲವಾದ, ವಾತ್ಸಲ್ಯಭರಿತವಾದ ಮತ್ತು ಅಚಲವಾದ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಅವರ ಮನೆ ನಿಜವಾದ “ಪ್ರೀತಿಯ ಶಾಲೆ”ಯಾಗಿತ್ತು; ಆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಪ್ರೀತಿಯ ಪಾಠಗಳನ್ನು ಕಲಿಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು ಮತ್ತು ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅನುಸರಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅನೇಕ ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ, ತೆರೇಸಾ ದೇವರ ಪ್ರೀತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಮೊಟ್ಟಮೊದಲಾಗಿ ಕಲಿತದ್ದು ತಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸಿದ ಪ್ರೀತಿಯ ಮೂಲಕವೇ.
ತಮ್ಮ ಹದಿನೈದನೆಯ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಮುಂಚೆ, ಅನೇಕ ಅಡೆತಡೆಗಳನ್ನು ದಾಟಿದ ಬಳಿಕ, ತೆರೇಸಾ ಕಾರ್ಮೆಲ್ ಮಠಕ್ಕೆ ಸೇರ್ಪಡೆಯಾಗಲು ಬಾಯೊ ಧರ್ಮಪ್ರಾಂತದ ಬಿಷಪರಿಂದ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದರು. ಅವರು ಹದಿನೈದು ವರ್ಷದವರಾಗಿದ್ದಾಗ, ಏಪ್ರಿಲ್ 9, 1888 ರಂದು ಅಭ್ಯರ್ಥಿನಿಯಾಗಿ ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಮಠವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು. ಅವರು ಸನ್ಯಾಸ ಜೀವನವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಉತ್ಸಾಹ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಜೀವಿಸಿದರು; ಜನವರಿ 10, 1889 ರಂದು ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ವ್ರತಗಳನ್ನೂ, ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 24, 1890 ರಂದು ಅಂತಿಮ ವ್ರತಗಳನ್ನೂ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು. ಮುಂದಿನ ಏಳು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ, ಸಿಸ್ಟರ್ ತೆರೇಸಾ ಕಾರ್ಮೆಲ್ ಸನ್ಯಾಸಿನಿಯಾಗಿ ಗುಪ್ತವಾದ ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರವಾದ ಜೀವನವನ್ನು ನಡೆಸಿದರು.
ಸಿಸ್ಟರ್ ತೆರೇಸಾ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ವರ್ಷದವರಾಗಿದ್ದಾಗ, ಅಂದರೆ ತಮ್ಮ ಮರಣಕ್ಕೆ ಕೇವಲ ಮೂರು ವರ್ಷಗಳ ಮೊದಲು, ತಮ್ಮ ಆತ್ಮಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ಬರೆಯಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಇತ್ತೀಚೆಗಷ್ಟೇ ಮಠಾಧ್ಯಕ್ಷೆಯಾಗಿ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿ, ಯೇಸುವಿನ ಮದರ್ ಆಗ್ನೆಸ್ ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ ತಮ್ಮ ಸಹೋದರಿ ಪೌಲಿನ್ ಅವರಿಗೆ ವಿಧೇಯರಾಗಿ ಅವರು ಇದನ್ನು ಬರೆದರು. ಈ ಆತ್ಮಚರಿತ್ರೆಯಾದ ಒಂದು ಆತ್ಮದ ಕಥೆ, ಅವರ ಕುಟುಂಬ ಜೀವನದ ಸೌಂದರ್ಯ ಮತ್ತು ಆಳವನ್ನು ಹಿಡಿದಿಡುತ್ತದೆ; ಕಾರ್ಮೆಲ್ ಸನ್ಯಾಸಿನಿಯಾಗಲು ತಮಗಿದ್ದ ದೈವಕರೆಯ ಕುರಿತು ಸುಂದರ ಒಳನೋಟಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಬಾಲ್ಯದ ಆರಂಭದ ಕ್ಷಣಗಳಿಂದಲೇ ಅವರು ಯೇಸುವಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಸಮರ್ಪಿತರಾಗಿದ್ದರು, ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸದಾಕಾಲ ಅವರೊಡನೆ ಇರಲು ಎಷ್ಟು ಹಂಬಲಿಸುತ್ತಿದ್ದರು ಎಂಬುದನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತದೆ.
ಒಂದು ಆತ್ಮದ ಕಥೆಯ ಮೊದಲ ಹಸ್ತಪ್ರತಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಸ್ಟರ್ ತೆರೇಸಾ ಅವರ ಬಾಲ್ಯದ ನೆನಪುಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಧರ್ಮಭಗಿನಿಯಾಗಿ ಅವರ ಆರಂಭದ ವರ್ಷಗಳ ಅನುಭವಗಳೂ ಸೇರಿವೆ. ಇಪ್ಪತ್ತಮೂರನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸಿಸ್ಟರ್ ತೆರೇಸಾ ಕ್ಷಯರೋಗಕ್ಕೆ ತುತ್ತಾಗಿ, ಒಂದು ವರ್ಷಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ತೀವ್ರವಾಗಿ ನರಳಿದರು. ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿಯೇ ಸಿಸ್ಟರ್ ತೆರೇಸಾ ತಮ್ಮ ಆತ್ಮಕಥೆಗೆ ಇನ್ನೂ ಎರಡು ಹಸ್ತಪ್ರತಿಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿದರು. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದನ್ನು ತಮ್ಮ ಸಹೋದರಿ ಮರೀ, ಅಂದರೆ ಪವಿತ್ರ ಹೃದಯದ ಸಿಸ್ಟರ್ ಮರೀ ಅವರಿಗಾಗಿ ಬರೆದರು. ಅವರು ಸಿಸ್ಟರ್ ತೆರೇಸಾ ಅವರ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕತೆಯ ಕುರಿತು ಇನ್ನಷ್ಟು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸಿದ್ದರು (ಈ ಪುಸ್ತಕದ 10ನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ). ಕೊನೆಯ ಹಸ್ತಪ್ರತಿಯು ಧರ್ಮಭಗಿನಿಯಾಗಿ ಅವರ ಜೀವನವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ. ಯೇಸುವಿನ ಸಿಸ್ಟರ್ ಆಗ್ನೆಸ್ ಅವರ ಕೋರಿಕೆಯ ಮೇರೆಗೆ, ಮಾತೆ ಮರೀ ದೆ ಗೊನ್ಸಾಗ್ ಅವರಿಗೆ ವಿಧೇಯರಾಗಿ ಅವರು ಇದನ್ನು ಬರೆದರು (ಈ ಪುಸ್ತಕದ 9ನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ). ತಮಗೆ ಕ್ಷಯರೋಗ ತಗುಲಿರುವುದು ತಿಳಿದುಬಂದ ಬಳಿಕ, ತಮ್ಮ ಜೀವನದ ಕೊನೆಯ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಅವರು ಈ ಅಂತಿಮ ಹಸ್ತಪ್ರತಿಯನ್ನು ಬರೆದರು. ಆರೋಗ್ಯ ಕ್ಷೀಣಿಸುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಈ ಹಸ್ತಪ್ರತಿಯನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಲು ಆಗಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವರ ಸಹೋದರಿ, ಯೇಸುವಿನ ಸಿಸ್ಟರ್ ಆಗ್ನೆಸ್, ಸಿಸ್ಟರ್ ತೆರೇಸಾ ಅವರ ಕೊನೆಯ ತಿಂಗಳುಗಳ ಕುರಿತು ವಿವರವಾದ ಟಿಪ್ಪಣಿಪುಸ್ತಕವೊಂದನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಅದನ್ನು ಅವರ ಕೊನೆಯ ಸಂಭಾಷಣೆಗಳು ಎಂಬ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಪುಸ್ತಕವಾಗಿ ಪ್ರಕಟಿಸಲಾಗಿದೆ. ಲಿಸಿಯೆಯ ಸಿಸ್ಟರ್ ತೆರೇಸಾ ಅವರ ಪತ್ರಗಳು ಕೂಡ ಮುದ್ರಿತ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಲಭ್ಯವಿವೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಬಹುಪಾಲು ಮೊದಲು ಸಾಮಾನ್ಯ ಪತ್ರವ್ಯವಹಾರ ಎಂಬ ಶೀರ್ಷಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದ್ದವು. ಕೊನೆಯದಾಗಿ, ಸಿಸ್ಟರ್ ತೆರೇಸಾ ಕವಿತೆಗಳು, ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳು ಮತ್ತು ನಾಟಕಗಳನ್ನು ಬಹಳ ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಅನೇಕವು ವಿವಿಧ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿವೆ.
ಸಿಸ್ಟರ್ ತೆರೇಸಾ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 30, 1897ರಂದು ನಿಧನರಾದರು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಾರ್ಟಿನ್ ಸಹೋದರಿಯರಲ್ಲಿ ಮೂವರು ಹಾಗೂ ಲಿಸಿಯೆಯ ಕಾರ್ಮೆಲೈಟ್ ಮಠದಲ್ಲಿದ್ದ ಅವರ ಎಲ್ಲ ಧರ್ಮಭಗಿನಿಯರೂ ಅವರ ಸುತ್ತಲಿದ್ದರು. ಅವರ ಕೊನೆಯ ಮಾತುಗಳು ಹೀಗಿದ್ದವು: “ಓ!… ನಾನು ಅವರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇನೆ!… ನನ್ನ ದೇವರೇ, ನಾನು…ನಿನ್ನನ್ನು…ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇನೆ!”
ಸಂತರ ಕುಟುಂಬ
ಈಗಾಗಲೇ ಹೇಳಿದಂತೆ, ತೆರೇಸಾ ಅವರಿಗೆ ಕೇವಲ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷವಾಗಿದ್ದಾಗ ಅವರ ತಾಯಿ ಝೆಲೀ ನಿಧನರಾದರು. ಅವರ ತಂದೆ ಲೂಯಿ ನಿಧನರಾದಾಗ ಸಿಸ್ಟರ್ ತೆರೇಸಾ ಅವರಿಗೆ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ವರ್ಷವಾಗಿತ್ತು; ಅದು ಸಿಸ್ಟರ್ ತೆರೇಸಾ ಅವರ ಮರಣಕ್ಕೆ ಕೇವಲ ಮೂರು ವರ್ಷಗಳ ಮೊದಲು. ಪೋಪ್ ಫ್ರಾನ್ಸಿಸ್ ಅವರು ಲೂಯಿ ಮತ್ತು ಅವರ ಪತ್ನಿ ಝೆಲೀ ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ಸಂತರೆಂದು ಘೋಷಿಸಿದರು. ಹೀಗೆ ಅವರು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸಂತರೆಂದು ಘೋಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮೊದಲ ದಂಪತಿಗಳಾದರು; ಅಲ್ಲದೆ, ಈಗಾಗಲೇ ಸಂತರೆಂದು ಘೋಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮಗುವಿನ ತಂದೆತಾಯಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಂತರೆಂದು ಘೋಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮೊದಲ ತಾಯಿ ಮತ್ತು ತಂದೆಯೂ ಆದರು.
1893ರಲ್ಲಿ ಸಂತ ತೆರೇಸಾ ಅವರ ಸಹೋದರಿ ಲೆಯೋನಿ ಕಾನ್‌ನಲ್ಲಿರುವ ಮೇರಿ ಭೇಟಿಯ ಮಠಕ್ಕೆ ಸೇರಿ, ಸಿಸ್ಟರ್ ಫ್ರಾಂಸ್ವಾಸ್-ತೆರೇಸಾ ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು. ಐವರು ಸಹೋದರಿಯರಲ್ಲಿ ಲಿಸಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಮೆಲೈಟ್ ಧರ್ಮಭಗಿನಿಯಾಗದ ಏಕೈಕ ಸಹೋದರಿ ಅವರೇ. ಸಿಸ್ಟರ್ ಫ್ರಾಂಸ್ವಾಸ್-ತೆರೇಸಾ 1941ರಲ್ಲಿ ನಿಧನರಾದರು. ಜನವರಿ 24, 2015ರಂದು ಅವರ ಸಂಭಾವ್ಯ ಸಂತತ್ವದ ಕುರಿತು ಧರ್ಮಕ್ಷೇತ್ರ ಮಟ್ಟದ ವಿಚಾರಣೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಲಾಯಿತು. ಇದರ ಫಲವಾಗಿ, ಈಗ ಅವರನ್ನು “ದೇವರ ಸೇವಕಿ, ಲೆಯೋನಿ ಮಾರ್ಟಿನ್” ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮುಂದೊಂದು ದಿನ, ತಮ್ಮ ಸಹೋದರಿ ಮತ್ತು ತಂದೆತಾಯಿಗಳಂತೆ, ಅವರೂ “ಧನ್ಯೆ” ಮತ್ತು “ಸಂತೆ” ಎಂಬ ಮಹಿಮೆಯ ಬಿರುದುಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು.
ಸಂತ ತೆರೇಸಾ ಅವರ ಇತರ ಸಹೋದರಿಯರಲ್ಲಿ ಯಾರನ್ನೂ ಧನ್ಯರೆಂದು ಘೋಷಿಸುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಇನ್ನೂ ಆರಂಭಿಸದಿದ್ದರೂ, ಈ ಸಹೋದರಿಯರು ಆಳವಾದ ಪಾವಿತ್ರ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದ ದೇವರ ನಿಜವಾದ ಸೇವಕಿಯರಾಗಿದ್ದರು ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಸಂದೇಹವೇ ಇಲ್ಲವೆನ್ನಬಹುದು. ಅವರದು ಸಂತಸ್ವಭಾವದ ಕುಟುಂಬವಾಗಿತ್ತು. ಪವಿತ್ರ ಹೃದಯದ ಸಿಸ್ಟರ್ ಮರೀ 1905ರಲ್ಲಿ ಕ್ಷಯರೋಗದಿಂದ ನಿಧನರಾದರು. ಯೇಸುವಿನ ಮಾತೆ ಆಗ್ನೆಸ್ (ಪೋಲೀನ್) ಜುಲೈ 28, 1951ರಂದು ನಿಧನರಾದರು. ಮಾರ್ಟಿನ್ ಸಹೋದರಿಯರಲ್ಲಿ ಕೊನೆಯವರಾದ ಪವಿತ್ರ ವದನದ ಸಿಸ್ಟರ್ ಜೆನೆವಿಯೇವ್ (ಸೆಲೀನ್) ಫೆಬ್ರವರಿ 25, 1959ರಂದು ನಿಧನರಾದರು.
ಈ ಪುಸ್ತಕದ ವ್ಯಾಪ್ತಿ
ಈ ಪುಸ್ತಕವು ಸಂತ ತೆರೇಸಾ ಅವರ ಜೀವನದಿಂದ 99 ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ಪಾಠಗಳು, ಧ್ಯಾನಚಿಂತನೆಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಈ ಪಾಠಗಳು ತೆರೇಸಾ ಅವರು ತಮ್ಮ ಆತ್ಮಕಥೆಯಾದ ಒಂದು ಆತ್ಮದ ಕಥೆಯ ಮೂರು ಹಸ್ತಪ್ರತಿಗಳ ಪುಟಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನೂ ಹೃದಯದ ಭಾವನೆಗಳನ್ನೂ ಹಂಚಿಕೊಂಡಾಗ ಬಳಸಿದ ಅವರ ಸ್ವಂತ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿವೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪಾಠದ ನಂತರದ ಧ್ಯಾನಚಿಂತನೆಯು ಅವರ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಸದ್ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದನ್ನು ನಮ್ಮ ಮುಂದಿಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ದೇವರ ಈ ಅಮೂಲ್ಯ ಪುಟ್ಟ ಹೂವಿನ “ಪರಿಮಳ”ವನ್ನು ಆಸ್ವಾದಿಸಲು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಓದುಗರ ದೈನಂದಿನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನೆರವಾಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿ ಪಾಠದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಕೇವಲ ಓದುವುದಕ್ಕಷ್ಟೇ ಬರೆದಿಲ್ಲ; ಅದನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಬರೆಯಲಾಗಿದೆ. ಪ್ರತಿ ಪಾಠದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಆ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ, ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವುದು ನಿಮಗೆ ಸಹಾಯಕವಾಗಬಹುದು. ಬಹುಶಃ ಪ್ರತಿ ದಿನದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಮತ್ತೆ ಆ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಬಹುದು; ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚು ಅನ್ವಯಿಸುವ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಮರಳಬಹುದು.
ಪ್ರತಿದಿನ ಒಂದು ಪಾಠವನ್ನು ಓದುತ್ತಾ, ಈ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ದೈನಂದಿನ ಧ್ಯಾನಚಿಂತನೆಯ ಪುಸ್ತಕವಾಗಿ ಬಳಸುವುದು ಪ್ರಯೋಜನಕಾರಿಯಾಗಬಹುದು. ಹೀಗೆ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಅವರ ಪ್ರೀತಿಯ ಮಾಧುರ್ಯವನ್ನೂ ಜೀವನದ ಆಳವನ್ನೂ ನಿಮ್ಮೊಳಗೆ ಹೀರಿಕೊಳ್ಳಲು, ಅವರ ಸಂತಮಯ ಜೀವನದಿಂದ ಒಂದೊಂದೇ ಪಾಠವನ್ನು ಮನನ ಮಾಡಲು ನಿಮಗೆ ಅವಕಾಶ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ಒಂದೇ ಬಾರಿ ಹಲವಾರು ಪಾಠಗಳನ್ನು ಓದುವುದೂ ಅಷ್ಟೇ ಪ್ರಯೋಜನಕಾರಿ ಎಂದು ನಿಮಗೆ ಅನಿಸಬಹುದು.
ಇದಲ್ಲದೆ, ಈ ಪುಸ್ತಕವು “ಒಮ್ಮೆ ಓದಿ ಮುಗಿಸುವ” ಉದ್ದೇಶದ್ದಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ಸಂತ ತೆರೇಸಾ ಅವರ ಜೀವನದಿಂದ ನಾವು ಕಲಿಯುವ ಪಾಠಗಳು ಜೀವನದುದ್ದಕ್ಕೂ ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಹೀರಿಕೊಳ್ಳಲು ಯೋಗ್ಯವಾದವುಗಳಾಗಿವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪಾಠದ ನಂತರದ ಧ್ಯಾನಚಿಂತನೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯು ಈ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಜೀವನದುದ್ದಕ್ಕೂ ದೈನಂದಿನ ಆತ್ಮಪರಿಶೀಲನೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗೆ ಉಪಯುಕ್ತ ಆಧಾರವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸಂತ ತೆರೇಸಾ ಅವರ ಜೀವನದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತರಾಗುವವರಿಗೆ, ಈ ಪುಸ್ತಕಕ್ಕೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಮರಳುವುದು ಸಹಾಯಕವಾಗುತ್ತದೆ. ತಂದೆತಾಯಿಗಳಾದ ನಿಮಗೂ ನಿಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ರೂಪಿಸುವಲ್ಲಿ ಸಂತ ತೆರೇಸಾ ಅವರ ಪಾಠಗಳು ಉಪಯುಕ್ತವೆನಿಸಬಹುದು. ಬಾಲೆ ತೆರೇಸಾ ಅವರ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹೇಳುವುದರಿಂದ, ನಿಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ತಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸದ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದು ಪ್ರಬುದ್ಧರಾಗುವಾಗ ಅವರಿಗೆ ಸ್ಫೂರ್ತಿಯೂ ಸವಾಲೂ ದೊರೆಯುತ್ತವೆ.
ಮೊದಲ ಅಧ್ಯಾಯ – ಬಾಲ್ಯದ ಮೊದಲ ನೆನಪುಗಳು
ಇ-ಪುಸ್ತಕ ಮತ್ತು ಪೇಪರ್‌ಬ್ಯಾಕ್ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಲಭ್ಯವಿದೆ!
Amazon ಪೇಪರ್‌ಬ್ಯಾಕ್ – Amazon Kindle – Google Play – iTunes – Barnes & Noble
