Sulod sa kapin sa usa ka siglo, si Santa Teresita sa Lisieux, nga nailhan usab nga “Ang Gamayng Bulak,” nakadani sa dili maihap nga mga hunahuna ug kasingkasing. Ang iyang yano ug putli nga kasingkasing nagdilaab sa lawom nga gugma alang sa atong Ginoo, ug kana nga gugma miawas ngadto sa kinabuhi sa daghan. Matag adlaw, nadasig niya ang mga nakaila kaniya, ug padayon niyang gidasig ang mga nagbasa sa iyang sugilanon.
Si Marie Françoise-Thérèse Martin natawo niadtong Enero 2, 1873 sa Rue Saint-Blaise, Alençon, France, kang Marie-Azélie Guérin (Zélie) ug Louis Martin, usa ka mag-aalahas ug magbubuhat og relo. Ang iyang inahan, nga kanunayng nagtawag kang Thérèse nga iyang “gamayng anghel,” namatay tungod sa kanser sa suso pipila lamang ka bulan sa wala pa ang ikalimang adlawng natawhan ni Thérèse. Apan dako kaayo ang epekto kang Thérèse niadtong unang mga tuig nga kauban niya ang iyang inahan, nga sa daghang paagi, nagpabilin ang iyang inahan uban kaniya, sa iyang kasingkasing ug hunahuna, sa tibuok niyang kinabuhi. Ang gugma nga gipaambit sa inahan ug anak walay kataposan.
Ang iyang amahan nga si Louis Martin, nga nagtawag kang Thérèse nga iyang “gamayng rayna,” matag adlaw nagpakita sa iyang lawom nga gugma alang kaniya, ug gitamod niya kini isip iyang “hari.” Sa bata pa si Thérèse, mogugol siya og daghang oras uban sa iyang amahan samtang kini nagtrabaho sa tanaman, kay gusto niyang mahiduol kaniya kutob sa iyang mahimo. Kanunay siyang mouban sa iyang amahan sa inadlaw-adlaw nga paglakaw, nga kanunay naglakip sa pagduaw sa Santisimo Sakramento sa duol nga kombento sa Lisieux. Ganahan kaayo siyang makauban ang iyang amahan ug diha sa amahanong paggakos niini iyang nakaplagan ang katagbawan sa gugma sa Diyos. Sa edad nga kan-uman ug unom, duha ka higayon nga naestrok si Louis, nga miresulta sa pagkaparalisar. Migugol siya sa misunod nga tulo ka tuig sa ospital ug sa kataposang duha ka tuig sa iyang kinabuhi sa balay, ubos sa pag-atiman sa iyang pamilya. Ang iyang mga anak nga sila si Céline ug Léonie maoy pangunang nag-atiman kaniya sa balay hangtod sa Hunyo 24, 1893, sa dihang misulod si Léonie sa Kombento sa Visitasyon sa Caen sa iyang ikaduhang pagsulay sa kinabuhing relihiyoso. Sa kataposang tuig sa iyang kinabuhi, matinud-anong giatiman ni Céline ang ilang amahan uban sa tabang sa ilang uyoan, usa ka sulugoon nga babaye ug usa ka katabang nga lalaki, hangtod sa iyang kamatayon niadtong Hulyo 29, 1894.
Si Thérèse adunay upat ka buhing igsoon nga babaye ug upat ka igsoon nga namatay sa sayong edad (tulo ang namatay sa masuso pa ug si Hélène sa edad nga lima). Ang tanan niyang buhing igsoon misulod sa kinabuhing relihiyoso, ug tulo kanila misulod sa samang kombento sa mga Carmelite sa Lisieux nga gisudlan ni Thérèse. Ang iyang buhing mga igsoon mao sila si:
- Marie, nga nahimong Carmelite sa Lisieux ug midawat sa ngalan nga Sor Marie sa Sagradong Kasingkasing.
- Pauline, nga nahimong Madre Agnes ni Jesus sa Carmelo sa Lisieux.
- Léonie, nga nahimong Sor Françoise-Thérèse, usa ka madre sa Visitasyon sa Caen. Ang iyang kinabuhi sa balaang hiyas kasamtangang gitun-an alang sa posibleng kanonisasyon sa umaabot.
- Céline, nga nahimo usab nga Carmelite sa Lisieux ug midawat sa ngalan nga Sor Geneviève sa Balaang Nawong.
Ang relasyon ni Thérèse sa iyang mga igsoon nga babaye kasagaranon apan talagsaon usab. Magdula silang managsoon ug usahay mag-away. Apan ang giladmon sa ilang gugma ug pagmahal sa usag usa nagbag-o ug nagpahalangdon sa usa unta ka ordinaryong relasyon sa managsoon. Gimahal pag-ayo ni Thérèse ang iyang mga igsoon ug nalipay siya nga makauban sila, ug gihigugma usab nila siya sa samang paagi.
Ang tibuok pamilya ni Thérèse adunay malumo, mahigugmaon, ug dili matarog nga gugma alang sa usag usa. Ang ilang panimalay usa ka tinuod nga “tunghaan sa gugma,” ug ang mga leksiyon sa gugma nakat-onan ug gikinabuhi diha sa ilang panimalay matag adlaw. Sa daghang paagi, ang gugma nga nasinati ni Thérèse sulod sa iyang pamilya mao ang una ug pangunang paagi nga nakakat-on siya mahitungod sa gugma sa Diyos.
Sa hapit na ang iyang ikanapulog-limang adlawng natawhan, human mabuntog ang daghang babag, nadawat ni Thérèse ang pagtugot sa Obispo sa Bayeux nga dawaton siya sa kombento sa mga Carmelite. Pormal siyang misulod isip postulante niadtong Abril 9, 1888, sa edad nga kinse. Gihangop niya ang kinabuhing relihiyoso ug gikinabuhi kini uban sa kainit sa pagtuo ug debosyon, nga naghimo sa iyang temporaryong mga panaad niadtong Enero 10, 1889 ug sa iyang kataposang mga panaad niadtong Septiyembre 24, 1890. Sa misunod nga pito ka tuig, gikinabuhi ni Sor Thérèse ang tinago ug balaang kinabuhi sa usa ka madreng Carmelite.
Si Sor Thérèse misugod sa pagsulat sa iyang awtobiyograpiya sa dihang kawhaan ug usa pa siya ka tuig ang edad, tulo lamang ka tuig sa wala pa siya mamatay, agig pagsunod sa iyang igsoong si Pauline nga bag-o pang napili nga Madre Superyora, si Madre Ines ni Jesus. Kini nga awtobiyograpiya, Ang Sugilanon sa Usa ka Kalag, naghulagway sa katahom ug kalawom sa kinabuhi sa iyang pamilya, naghatag ug maanindot nga mga pagsabot sa iyang bokasyon isip usa ka madreng Carmelita, ug nagpadayag kon unsa kadako ang iyang debosyon kang Jesus ug ang iyang pangandoy nga makauban Siya sa walay kataposan sa Langit, bisan sukad pa sa unang mga tuig sa iyang pagkabata.
Ang unang manuskrito nga naglangkob sa Ang Sugilanon sa Usa ka Kalag naglakip sa mga handomanan ni Sor Thérèse sa iyang pagkabata ingon man sa iyang unang mga tuig isip madre. Sa edad nga kawhaan ug tulo, si Sor Thérèse natakdan ug tuberkulosis ug grabeng nag-antos sulod sa kapin sa usa ka tuig. Niining panahona gidugangan ni Sor Thérèse ug duha pa ka manuskrito ang iyang awtobiyograpiya. Ang usa gisulat alang sa iyang igsoong si Marie, si Sor Maria sa Sagradong Kasingkasing, nga nagtinguha nga makadungog pa mahitungod sa espirituwalidad ni Sor Thérèse (gihisgotan sa Kapitulo 10 niini nga libro). Ang kataposang manuskrito detalyadong naghulagway sa iyang kinabuhi isip madre ug gisulat agig pagsunod kang Madre Marie de Gonzague sa hangyo ni Sor Ines ni Jesus (gihisgotan sa Kapitulo 9 niini nga libro). Kining kataposang manuskrito gisulat sa kataposang tuig sa iyang kinabuhi human masayri nga natakdan siya ug tuberkulosis. Wala gayod niya mahuman kini nga manuskrito tungod sa nagkaluya niyang panglawas, apan ang iyang igsoong si Sor Ines ni Jesus nagtipig ug detalyadong talaan sa kataposang mga bulan ni Sor Thérèse, nga gipatik sa usa ka lahi nga libro nga giulohang Ang Iyang Kataposang mga Pakighinabi. Anaa usab sa pinatik nga porma ang Mga Sulat ni Sor Thérèse sa Lisieux, nga ang dakong bahin niini unang gipatik ubos sa ulohang Kinatibuk-ang Korespondensiya. Sa kataposan, si Sor Thérèse usa ka madasigong magsusulat ug mga balak, pag-ampo ug dula, nga daghan niini gipatik sa nagkalainlaing porma.
Si Sor Thérèse namatay niadtong Septiyembre 30, 1897, nga gilibotan sa tulo sa managsoong Martin ingon man sa tanan niyang kaubang mga madre sa kumbento sa mga Carmelita sa Lisieux. Ang iyang kataposang mga pulong mao, “Oh!… Gihigugma ko Siya!… Diyos ko, ako…nahigugma…Kanimo!”
Usa ka Pamilya sa mga Santos
Sama sa nahisgotan na, ang inahan ni Thérèse, si Zélie, namatay sa dihang upat pa lamang ka tuig ang edad ni Thérèse. Ang iyang amahan, si Louis, namatay sa dihang kawhaan ug usa ka tuig ang edad ni Sor Thérèse, tulo lamang ka tuig sa wala pa ang kamatayon ni Sor Thérèse mismo. Gikanonisar ni Papa Francisco si Louis ug ang iyang asawa nga si Zélie, nga nahimong unang magtiayon nga dungan nga gikanonisar ug unang gikanonisar nga inahan ug amahan sa usa ka anak nga gikanonisar na.
Niadtong 1893, ang igsoong babaye ni Santa Thérèse nga si Léonie misulod sa Monasteryo sa Visitasyon sa Caen ug midawat sa ngalan nga Sor Françoise-Thérèse. Siya lamang sa lima ka managsoon ang wala mahimong Carmelita sa Lisieux. Si Sor Françoise-Thérèse namatay niadtong 1941, ug niadtong Enero 24, 2015, giablihan ang usa ka diosesisanong pagsusi sa iyang posibleng pagkasantos. Tungod niini, gitawag na siya karon nga “Ang Alagad sa Diyos, Léonie Martin.” Sa umaabot, posible nga siya, sama sa iyang igsoon ug mga ginikanan, makadawat sa mahimayaong mga titulo nga “Beata” ug “Santa.”
Bisan wala pa maablihi ang kawsa sa beatipikasyon alang sa matag usa sa ubang mga igsoong babaye ni Santa Thérèse, gamay ra kaayo ang pagduhaduha nga kining mga managsoon tinuod nga mga alagad sa Diyos nga napuno sa lawom nga pagkabalaan. Usa sila ka santosnong pamilya. Si Sor Maria sa Sagradong Kasingkasing namatay niadtong 1905 tungod sa tuberkulosis. Si Madre Ines ni Jesus (Pauline) namatay niadtong Hulyo 28, 1951, ug ang kataposang igsoong Martin, si Sor Genoveva sa Balaang Nawong (Céline), namatay niadtong Pebrero 25, 1959.
Sakop Niini nga Libro
Kini nga basahon nagtanyag og 99 ka mugbong pagtulon-an, pagpamalandong ug pag-ampo gikan sa kinabuhi ni Santa Teresita. Ang mga pagtulon-an gibase sa kaugalingong mga pulong ni Teresita samtang iyang gipaambit ang iyang pagtuo ug ang sulod sa iyang kasingkasing diha sa mga panid sa tulo ka manuskrito sa iyang awtobiyograpiya: Sugilanon sa Usa ka Kalag. Ang matag mosunod nga pagpamalandong naningkamot sa pagpakita sa usa sa iyang dili maihap nga mga hiyas aron matagamtam ang “kahumot” niining bililhong gamayng bulak sa Dios ug mapadapat kini sa adlaw-adlaw nga kinabuhi sa magbabasa. Ang pag-ampo nga nagtapos sa matag pagtulon-an gisulat dili lamang aron basahon, kondili aron iampo. Mahimong makatabang kanimo ang pag-ampo niini sa hinay ug mapamalandongong paagi sa kataposan sa matag pagtulon-an ug tingali ang pagbalik niini sa kataposan sa matag adlaw, ilabina sa mga pag-ampo nga labing may kalabotan sa imong kinabuhi.
Mahimong mapuslanon ang paggamit niini nga basahon alang sa adlaw-adlaw nga pagpamalandong, nga magbasa og usa ka pagtulon-an matag adlaw. Pinaagi niini, mapamalandongan nimo ang tagsa ka pagtulon-an gikan sa iyang balaang kinabuhi, aron masilsil sa imong kasingkasing ang katam-is sa iyang gugma ug ang kalawom sa iyang kinabuhi. Apan, tingali makita usab nimo nga sama ka mapuslanon ang pagbasa og pipila ka pagtulon-an sa usa ka higayon.
Dugang pa, kini nga basahon wala gituyo nga “basahon sa makausa lamang.” Hinuon, ang mga pagtulon-an nga atong makat-onan gikan sa kinabuhi ni Santa Teresita angayng isilsil sa atong kasingkasing sa tibuok natong kinabuhi. Busa, ang pagpamalandong ug pag-ampo human sa matag pagtulon-an naghimo niining basahona nga mapuslanong tinubdan sa adlaw-adlaw nga pagsusi sa kaugalingon ug pag-ampo sa tibuok kinabuhi. Alang niadtong ilabinang nadasig sa kinabuhi ni Santa Teresita, mapuslanon ang balikbalik nga pagbasa niini nga basahon. Kamong mga ginikanan mahimo usab nga makakaplag nga ang mga pagtulon-an ni Santa Teresita makatabang sa pag-umol sa inyong mga anak. Ang pagsugilon sa mga sugilanon ni Gamayng Teresita makadasig ug makahagit sa inyong mga anak samtang sila motubo ug mohamtong sa ilang kaugalingong kinabuhi sa pagtuo.
Unang Kapitulo – Mga Unang Handumanan
Anaa sa eBook ug Paperback!
Amazon Paperback – Amazon Kindle – Google Play – iTunes – Barnes & Noble
