తెలుగు

పరిచయం

“చిన్న పుష్పం” అని కూడా పిలువబడే లిసియెకు చెందిన పునీత తెరేస్, ఒక శతాబ్దానికి పైగా అసంఖ్యాకమైన మనసులను, హృదయాలను ఆకట్టుకున్నారు. మన ప్రభువుపై గాఢమైన ప్రేమతో ఆమె సరళమైన, నిర్మలమైన హృదయం జ్వలించింది; ఆ ప్రేమ అనేకుల జీవితాల్లోకి పొంగిపొరలింది. తనను ఎరిగినవారికి ఆమె ప్రతిరోజూ ప్రేరణనిచ్చారు; తన జీవితకథను చదివేవారికి ఇప్పటికీ ప్రేరణనిస్తూనే ఉన్నారు.

మరీ ఫ్రాన్స్వాజ్-తెరేస్ మార్టిన్, 1873 జనవరి 2న ఫ్రాన్స్‌లోని అలెన్సోన్ పట్టణంలో ర్యూ సేంట్-బ్లేజ్ వీధిలో, మరీ-అజెలీ గెరిన్ (జెలీ), లూయీ మార్టిన్ దంపతులకు జన్మించారు. ఆమె తండ్రి ఆభరణాల వ్యాపారి, గడియారాల తయారీదారు. తెరేస్‌ను తరచూ తన “చిన్న దేవదూత” అని పిలిచే ఆమె తల్లి, తెరేస్ ఐదవ పుట్టినరోజుకు కొన్ని నెలల ముందే రొమ్ము క్యాన్సర్‌తో మరణించారు. అయితే, తల్లితో గడిపిన ఆ తొలి సంవత్సరాలు తెరేస్‌పై ఎంతటి ప్రభావం చూపాయంటే, ఎన్నో విధాలుగా ఆమె తల్లి జీవితాంతం ఆమె హృదయంలో, మనసులో ఆమెతోనే నిలిచిపోయారు. ఆ తల్లీకూతుళ్లు పంచుకున్న ప్రేమ శాశ్వతమైనది.

తెరేస్‌ను తన “చిన్న రాణి” అని పిలిచే ఆమె తండ్రి లూయీ మార్టిన్, ఆమెపై తనకున్న గాఢమైన ప్రేమను ప్రతిరోజూ వ్యక్తపరిచేవారు; ఆమె ఆయనను తన “రాజు”గా భావించేవారు. చిన్నతనంలో, తన తండ్రి తోటలో పని చేస్తుండగా తెరేస్ గంటల తరబడి ఆయనతో గడిపేవారు; వీలైనంత తరచుగా ఆయనకు దగ్గరగా ఉండాలని కోరుకునేవారు. ఆయన ప్రతిరోజూ నడకకు వెళ్లేటప్పుడు ఆమె క్రమంగా ఆయన వెంట వెళ్లేవారు. ఆ నడకలో భాగంగా లిసియెలోని సమీప సన్యాసినుల మఠంలో దివ్యసత్ప్రసాదాన్ని సందర్శించడం ఎప్పుడూ ఉండేది. ఆయన సాన్నిధ్యంలో ఉండటాన్ని ఆమె ఎంతో ఇష్టపడేవారు; ఆయన వాత్సల్యపూరితమైన ఆలింగనంలో దేవుని ప్రేమనుంచి లభించే తృప్తిని పొందేవారు. అరవై ఆరేళ్ల వయసులో లూయీకి రెండుసార్లు పక్షవాతపు దాడులు రావడంతో, ఆయనకు అంగవైకల్యం కలిగింది. ఆ తరువాతి మూడు సంవత్సరాలు ఆయన ఆసుపత్రిలో గడిపారు; తన జీవితంలోని చివరి రెండు సంవత్సరాలు కుటుంబ సభ్యుల సంరక్షణలో ఇంట్లో గడిపారు. ఆయన కుమార్తెలు సెలీన్, లెయోనీ ఇంట్లో ఆయనను ప్రధానంగా చూసుకునేవారు. సన్యాస జీవితంలో ప్రవేశించేందుకు రెండవ ప్రయత్నంగా లెయోనీ 1893 జూన్ 24న కాన్‌లోని విసిటేషన్ మఠంలో చేరేవరకు ఇది కొనసాగింది. ఆయన జీవితపు చివరి సంవత్సరంలో, తమ మేనమామ, ఒక పనిమనిషి, ఒక పురుష సహాయకుని తోడ్పాటుతో సెలీన్ తమ తండ్రిని నిష్ఠగా చూసుకున్నారు. 1894 జూలై 29న ఆయన మరణించే వరకు ఆమె ఆ సేవను కొనసాగించారు.

తెరేస్‌కు జీవించి ఉన్న నలుగురు అక్కచెల్లెళ్లు ఉండేవారు; మరో నలుగురు తోబుట్టువులు చిన్న వయసులోనే మరణించారు (ముగ్గురు పసిపిల్లలుగా ఉన్నప్పుడే, ఎలేన్ ఐదేళ్ల వయసులో మరణించారు). జీవించి ఉన్న ఆమె అక్కచెల్లెళ్లందరూ సన్యాస జీవితంలో ప్రవేశించారు. వారిలో ముగ్గురు, తెరేస్ చేరిన లిసియెలోని అదే కార్మెల్ మఠంలో చేరారు. జీవించి ఉన్న ఆమె అక్కచెల్లెళ్లు వీరు:

  • మరీ, సిస్టర్ మరీ ఆఫ్ ది సేక్రెడ్ హార్ట్ అనే పేరు స్వీకరించి, లిసియెలో కార్మెల్ సన్యాసిని అయ్యారు. 
  • పోలీన్, లిసియె కార్మెల్ మఠంలో మదర్ ఆగ్నెస్ ఆఫ్ జీసస్ అయ్యారు. 
  • లెయోనీ, కాన్‌లో విసిటేషన్ సంఘ సన్యాసినిగా సిస్టర్ ఫ్రాన్స్వాజ్-తెరేస్ అయ్యారు. భవిష్యత్తులో ఆమెను పునీతురాలిగా ప్రకటించే అవకాశాన్ని పరిశీలించే ఉద్దేశంతో, పావనమైన సద్గుణాలతో నిండిన ఆమె జీవితంపై ప్రస్తుతం అధ్యయనం జరుగుతోంది.
  • సెలీన్ కూడా సిస్టర్ జెనెవియేవ్ ఆఫ్ ది హోలీ ఫేస్ అనే పేరు స్వీకరించి, లిసియెలో కార్మెల్ సన్యాసిని అయ్యారు.

తెరేస్‌కు తన అక్కచెల్లెళ్లతో ఉన్న అనుబంధం సాధారణమైనదీ, ప్రత్యేకమైనదీ కూడా. ఆ అమ్మాయిలు కలిసి ఆడుకునేవారు; కొన్నిసార్లు ఒకరితో ఒకరు గొడవపడేవారు. అయినా, ఒకరిపట్ల ఒకరికున్న గాఢమైన ప్రేమానురాగాలు, మామూలుగా ఉండే ఆ తోబుట్టువుల అనుబంధాన్ని ఉన్నతంగా రూపాంతరం చేశాయి. తెరేస్ తన అక్కచెల్లెళ్లను ఎంతగానో ప్రేమించేవారు; వారితో ఉండటాన్ని ఎంతో ఇష్టపడేవారు. వారు కూడా ఆమెను అలాగే ప్రేమించేవారు.

తెరేస్ కుటుంబమంతటిలో ఒకరిపట్ల ఒకరికి మృదువైన, ఆప్యాయమైన, చలించని ప్రేమ ఉండేది. వారి ఇల్లు నిజమైన “ప్రేమ పాఠశాల”; ప్రతిరోజూ తమ ఇంట్లో ప్రేమ పాఠాలను నేర్చుకుంటూ, వాటిని ఆచరిస్తూ ఉండేవారు. ఎన్నో విధాలుగా, తెరేస్ దేవుని ప్రేమ గురించి మొట్టమొదటగా, ముఖ్యంగా నేర్చుకున్నది తన కుటుంబంలో అనుభవించిన ప్రేమ ద్వారానే.

తన పదిహేనవ పుట్టినరోజుకు కొద్దికాలం ముందు, ఎన్నో ఆటంకాలను అధిగమించిన తరువాత, కార్మెల్ మఠంలో ప్రవేశించేందుకు తెరేస్‌కు బయె బిషప్పు అనుమతి లభించింది. పదిహేనేళ్ల వయసులో, 1888 ఏప్రిల్ 9న ఆమె అభ్యర్థినిగా అధికారికంగా మఠంలో ప్రవేశించారు. ఆమె సన్యాస జీవితాన్ని స్వీకరించి, ఉత్సాహభరితమైన భక్తితో దానిని జీవించారు. 1889 జనవరి 10న తాత్కాలిక వ్రతాలను, 1890 సెప్టెంబర్ 24న శాశ్వత వ్రతాలను స్వీకరించారు. ఆ తరువాతి ఏడు సంవత్సరాలు సిస్టర్ తెరేస్ ఒక కార్మెల్ సన్యాసినిగా మరుగైన, పవిత్రమైన జీవితాన్ని గడిపారు.

సిస్టర్ తెరేస్ తన ఇరవై ఒక్క ఏళ్ల వయసులో, తాను మరణించడానికి కేవలం మూడు సంవత్సరాల ముందు, తన ఆత్మకథను రాయడం ప్రారంభించారు. అప్పుడే మఠాధిపతిగా ఎన్నికైన తన అక్క పోలీన్, అంటే మదర్ ఆగ్నెస్ ఆఫ్ జీసస్ ఆదేశానికి విధేయతతో ఆమె ఈ రచన చేపట్టారు. ఈ ఆత్మకథ, ఒక ఆత్మ కథ, ఆమె కుటుంబ జీవితంలోని సౌందర్యాన్ని, గాఢతను చిత్రిస్తుంది; కార్మెల్ సన్యాసినిగా ఆమె పిలుపు గురించి అందమైన అంతర్దృష్టులను అందిస్తుంది. తన బాల్యపు తొలిరోజుల నుంచే పరలోకంలో యేసుతో నిత్యం ఉండాలని ఆరాటపడుతూ, ఆమె ఆయనపట్ల ఎంతటి భక్తిని కలిగి ఉన్నారో వెల్లడిస్తుంది. 

ఒక ఆత్మ కథలోని మొదటి చేతిరాత ప్రతిలో సోదరి తెరేస్ బాల్యస్మృతులతోపాటు సన్యాసినిగా ఆమె తొలినాళ్ల అనుభవాలు కూడా ఉన్నాయి.  ఇరవై మూడు సంవత్సరాల వయస్సులో సోదరి తెరేస్ క్షయవ్యాధి బారినపడి, ఒక సంవత్సరానికి పైగా తీవ్రమైన బాధను అనుభవించారు.  ఈ కాలంలోనే సోదరి తెరేస్ తన ఆత్మకథకు మరో రెండు చేతిరాత ప్రతులను చేర్చారు.  ఒక ప్రతిని తన సోదరి మారీ, అంటే తిరుహృదయ సోదరి మారీ కోసం రాశారు. ఆమె సోదరి తెరేస్ ఆధ్యాత్మికత గురించి మరింత తెలుసుకోవాలని కోరుకున్నారు (ఈ పుస్తకంలోని 10వ అధ్యాయంలో ఇది వివరించబడింది).  చివరి చేతిరాత ప్రతిలో సన్యాసినిగా ఆమె జీవితం వివరించబడింది. యేసు సోదరి ఆగ్నెస్ అభ్యర్థన మేరకు, మాత మారీ దె గొంజాగ్‌కు విధేయతతో ఆమె దీనిని రాశారు (ఈ పుస్తకంలోని 9వ అధ్యాయంలో ఇది వివరించబడింది).  తనకు క్షయవ్యాధి సోకిందని తెలిసిన తరువాత, తన జీవితపు చివరి సంవత్సరంలో ఆమె ఈ చివరి చేతిరాత ప్రతిని రాశారు.  ఆరోగ్యం క్షీణించడంతో ఆమె ఈ ప్రతిని పూర్తి చేయలేకపోయారు. అయితే ఆమె సోదరి, యేసు సోదరి ఆగ్నెస్, సోదరి తెరేస్ చివరి నెలల గురించి ఒక నోటుపుస్తకంలో సవివరంగా నమోదు చేశారు. అది ఆమె చివరి సంభాషణలు అనే ప్రత్యేక పుస్తకంగా ముద్రించబడింది.  అలాగే లిసియెకు చెందిన సోదరి తెరేస్ లేఖలు కూడా ముద్రణలో అందుబాటులో ఉన్నాయి. వీటిలో అధిక భాగం మొదట సాధారణ ఉత్తరప్రత్యుత్తరాలు. అనే శీర్షికతో ప్రచురించబడింది.  చివరగా, సోదరి తెరేస్ ఎంతో ఆసక్తితో కవితలు, ప్రార్థనలు, నాటకాలు రాశారు. వాటిలో అనేకం వివిధ రూపాల్లో ప్రచురించబడ్డాయి.  

సోదరి తెరేస్ సెప్టెంబరు 30, 1897న లిసియెలోని కార్మెలు మఠంలో మరణించారు. ఆ సమయంలో మార్టిన్ సోదరీమణులలో ముగ్గురితోపాటు మఠంలోని సన్యాసినులందరూ ఆమె చుట్టూ ఉన్నారు.  ఆమె చివరి మాటలు: “ఓ!… నేను ఆయనను ప్రేమిస్తున్నాను!… నా దేవా, నేను…నిన్ను…ప్రేమిస్తున్నాను!”

 

పునీతుల కుటుంబం

ఇంతకుముందు చెప్పినట్లుగా, తెరేస్‌కు కేవలం నాలుగు సంవత్సరాల వయస్సు ఉన్నప్పుడే ఆమె తల్లి జెలీ మరణించారు.  సోదరి తెరేస్‌కు ఇరవై ఒక్క సంవత్సరాల వయస్సు ఉన్నప్పుడు, అంటే సోదరి తెరేస్ మరణానికి కేవలం మూడు సంవత్సరాల ముందు, ఆమె తండ్రి లూయీ మరణించారు.  పోప్ ఫ్రాన్సిస్ లూయీని, ఆయన భార్య జెలీని పునీతులుగా ప్రకటించారు. దీనితో వారు కలిసి పునీతులుగా ప్రకటించబడిన మొదటి భార్యాభర్తలుగా, అప్పటికే పునీతురాలిగా ప్రకటించబడిన బిడ్డకు తల్లిదండ్రులై పునీతులుగా ప్రకటించబడిన మొదటి దంపతులుగా నిలిచారు.  

1893లో పునీత తెరేస్ సోదరి లియోనీ, కాన్‌లోని మరియమ్మ సందర్శన మఠంలో ప్రవేశించి, సోదరి ఫ్రాన్స్వాజ్-తెరేస్ అనే పేరును స్వీకరించారు.  ఆ ఐదుగురు సోదరీమణులలో లిసియెలో కార్మెలు సన్యాసిని కానిది ఆమె ఒక్కరే.  సోదరి ఫ్రాన్స్వాజ్-తెరేస్ 1941లో మరణించారు. జనవరి 24, 2015న ఆమె పునీతత్వానికి అర్హురాలు కావచ్చనే విషయమై మేత్రాసన విచారణ ప్రారంభమైంది.  దీని ఫలితంగా, ఇప్పుడు ఆమెను “దేవుని సేవకురాలు లియోనీ మార్టిన్” అని పిలుస్తున్నారు.  ఏదో ఒక రోజు, తన సోదరి, తల్లిదండ్రుల వలె ఆమె కూడా “ధన్యురాలు”, “పునీతురాలు” అనే మహిమాన్విత బిరుదులను పొందవచ్చు.

పునీత తెరేస్ ఇతర సోదరీమణులలో ఎవరికీ ధన్యురాలిగా ప్రకటించే ప్రక్రియ ప్రారంభం కానప్పటికీ, ఈ సోదరీమణులు గొప్ప పవిత్రతతో నిండిన నిజమైన దేవుని సేవకురాళ్లనే విషయంలో సందేహం దాదాపు లేదు.  వారిది పునీతమైన కుటుంబం.  తిరుహృదయ సోదరి మారీ 1905లో క్షయవ్యాధితో మరణించారు.  యేసు మాత ఆగ్నెస్ (పోలీన్) జూలై 28, 1951న మరణించారు. మార్టిన్ సోదరీమణులలో చివరిగా మిగిలిన పవిత్ర వదన సోదరి జెనెవియేవ్ (సెలీన్), ఫిబ్రవరి 25, 1959న మరణించారు.

 

ఈ పుస్తక పరిధి

ఈ పుస్తకం పునీత తెరేస్ జీవితం నుంచి 99 సంక్షిప్త పాఠాలను, ధ్యానాలను, ప్రార్థనలను అందిస్తుంది.  తెరేస్ తన ఆత్మకథ అయిన ఒక ఆత్మ కథకు చెందిన మూడు చేతిరాత ప్రతుల పుటల్లో తన విశ్వాసాన్ని, తన హృదయాన్ని పంచుకున్నప్పుడు చెప్పిన మాటలే ఈ పాఠాలకు ఆధారం.  ప్రతి పాఠం తరువాత వచ్చే ధ్యానం ఆమె అసంఖ్యాక సద్గుణాలలో ఒకదానిని ఆవిష్కరించడానికి ప్రయత్నిస్తుంది. తద్వారా దేవునికి చెందిన ఈ అమూల్యమైన చిన్న పుష్పపు “పరిమళాన్ని” ఆస్వాదించి, ఆ సద్గుణాన్ని పాఠకుల దైనందిన జీవితానికి అన్వయించుకోవచ్చు.  ప్రతి పాఠాన్ని ముగించే ప్రార్థన కేవలం చదవడానికి మాత్రమే రాయబడలేదు; దానిని ప్రార్థించడానికి రాయబడింది.  ప్రతి పాఠం చివర ఆ ప్రార్థనను నెమ్మదిగా, ధ్యానపూర్వకంగా ప్రార్థించడం మీకు సహాయకరంగా ఉండవచ్చు. బహుశా ప్రతి రోజు చివరలోనూ ఆ ప్రార్థనను మళ్లీ ప్రార్థించవచ్చు; ముఖ్యంగా మీ జీవితానికి అత్యంత సంబంధించిన ప్రార్థనలను తిరిగి ప్రార్థించవచ్చు.

రోజుకు ఒక పాఠం చొప్పున చదువుతూ, ఈ పుస్తకాన్ని దైనందిన ధ్యాన పుస్తకంగా ఉపయోగించడం ప్రయోజనకరంగా ఉండవచ్చు.  అలా చేయడం వల్ల ఆమె ప్రేమలోని మాధుర్యాన్ని, ఆమె జీవితంలోని లోతును హృదయంలో ఇముడ్చుకునేలా, ఆమె పునీత జీవితం నుంచి ఒక్కో పాఠాన్ని మననం చేసుకోవడానికి మీకు వీలవుతుంది.  అయితే, ఒకేసారి అనేక పాఠాలు చదవడం కూడా మీకు అంతే ప్రయోజనకరంగా అనిపించవచ్చు.  

అంతేకాక, ఈ పుస్తకం “ఒక్కసారి చదివి పక్కన పెట్టడానికి” ఉద్దేశించినది కాదు.  పునీత తెరేస్ జీవితం నుంచి మనం నేర్చుకునే పాఠాలు జీవితాంతం హృదయంలో ఇముడ్చుకోదగినవి.  కాబట్టి, ప్రతి పాఠం తరువాత ఉన్న ధ్యానం, ప్రార్థన ఈ పుస్తకాన్ని జీవితాంతం దైనందిన ఆత్మపరిశీలనకు, ప్రార్థనకు సహాయకరమైన వనరుగా చేస్తాయి.  పునీత తెరేస్ జీవితం ద్వారా ప్రత్యేకంగా ప్రేరణ పొందేవారికి, ఈ పుస్తకాన్ని మళ్లీ మళ్లీ ఆశ్రయించడం సహాయకరంగా ఉంటుంది.  తల్లిదండ్రులైన మీరు కూడా మీ పిల్లలను తీర్చిదిద్దడంలో పునీత తెరేస్ పాఠాలు ఉపయోగపడతాయని గుర్తించవచ్చు.  మీ పిల్లలు తమ విశ్వాస జీవితంలో ఎదుగుతూ, పరిణతి చెందుతున్నప్పుడు, చిన్నారి తెరేస్ కథలను వారికి చెప్పడం వారిని ప్రేరేపించి, సవాలు చేస్తుంది.


విషయ సూచిక

మొదటి అధ్యాయం – తొలినాటి జ్ఞాపకాలు

ఈ-పుస్తకంగా, మెత్తని అట్టతో కూడిన ముద్రిత పుస్తకంగా అందుబాటులో ఉంది!

అమెజాన్ పేపర్‌బ్యాక్ – అమెజాన్ కిండిల్ – గూగుల్ ప్లే – ఐట్యూన్స్ – బార్న్స్ & నోబుల్