ప్రధాన చిత్రం: ©1986 టురేలియో (వికీమీడియా-కామన్స్ ద్వారా); ప్రత్యేక చిత్రం: ఫ్లికర్
సెప్టెంబరు 5: కలకత్తా పునీత మదర్ తెరేసా, కన్య—ఐచ్ఛిక స్మరణ
1910–1997
కలకత్తా నగరానికి, మిషనరీస్ ఆఫ్ చారిటీ సంస్థకు పాలక పునీతురాలు
2016 సెప్టెంబరు 4న పోప్ ఫ్రాన్సిస్చే పునీతురాలిగా ప్రకటించబడ్డారు
ఆరాధనా వస్త్రాల రంగు: తెలుపు
సంచిక: పూర్తి – సంక్షిప్తం
ఆంగ్లంలో వినండి
పాడ్కాస్ట్ ఛానళ్లు:
యాపిల్ – స్పాటిఫై – ఐహార్ట్ – ఆడిబుల్
సూక్తి:
అది నా పిలుపులో మరో పిలుపు. అది రెండవ పిలుపు. నేను ఎంతో సంతోషంగా ఉన్న లోరెటోను కూడా విడిచిపెట్టి, నిరుపేదల్లో నిరుపేదలకు సేవ చేయడానికి వీధుల్లోకి వెళ్లాలనే పిలుపు అది. ఆ రైలులోనే, అన్నింటినీ విడిచిపెట్టి మురికివాడల్లోకి ఆయనను అనుసరించమనే పిలుపు నాకు వినిపించింది—నిరుపేదల్లో నిరుపేదలలో ఆయనకు సేవ చేయాలనే పిలుపు…అది ఆయన చిత్తమని, నేను ఆయనను అనుసరించవలసిందేనని నాకు తెలుసు. అది ఆయన కార్యమే కాబోతుందనడంలో ఎలాంటి సందేహమూ లేదు. ~పునీత మదర్ తెరేసా
ధ్యానం: కలకత్తా పునీత మదర్ తెరేసా, నేటి ఉత్తర మాసిడోనియాలోని స్కోప్యే నగరంలో అంజెజె గోంజె బొయాజియు అనే పేరుతో జన్మించారు. ఆమె జన్మించిన కాలంలో, ఆమె స్వస్థలం మూడు ఖండాలలో విస్తరించి ఉన్న విశాలమైన ఒట్టోమన్ సామ్రాజ్యంలో భాగంగా ఉండేది. ఆ సామ్రాజ్యంలో అత్యధికులు ముస్లింలు. రోమన్ కాలం నాటి సుసంపన్నమైన ప్రాచీన చరిత్ర కలిగిన స్కోప్యే, నేడు ఉత్తర మాసిడోనియాకు రాజకీయ, సాంస్కృతిక, ఆర్థిక, విద్యా కేంద్రంగా పరిగణించబడుతోంది. ఐదుగురు సంతానంలో అంజెజె చిన్నవారు; వారిలో ఇద్దరు పసితనంలోనే మరణించారు. ఆమె తల్లిదండ్రులు భక్తిగల కతోలికులు; వారు ఆమెను విశ్వాసంలో పెంచారు. ఆమె జ్ఞానస్నాన నామం గోంజె. అల్బేనియన్ భాషలో దానికి “గులాబీ మొగ్గ” లేదా “చిన్న పువ్వు” అని అర్థం. చిన్నతనంలో తరచుగా ఆమెను ఈ ముద్దుపేరుతోనే పిలిచేవారు.
గోంజెకు ఎనిమిదేళ్ల వయసులో ఆమె తండ్రి హఠాత్తుగా మరణించడంతో కుటుంబం ఆర్థిక ఇబ్బందుల్లో పడింది. పన్నెండేళ్ల వయసులో పేదలకు సేవ చేయాలనే దైవపిలుపును గోంజె అనుభవించారు. పద్దెనిమిదేళ్లు నిండగానే ఆమె ఇంటిని విడిచిపెట్టారు; ఆ తరువాత తన తల్లిని గానీ సోదరిని గానీ మళ్లీ చూడలేదు. భారతదేశంలో సేవ చేయాలనే కోరికతో, లోరెటో సన్యాసినులుగా ప్రసిద్ధి చెందిన ఐర్లాండ్లోని ధన్య కన్య మరియ సంస్థలో చేరారు. ఐర్లాండ్లో ఆంగ్లం నేర్చుకున్న తరువాత, ఆమె 1929లో భారతదేశానికి వచ్చి డార్జిలింగ్లోని లోరెటో మఠంలో నవశిష్యురాలిగా చేరారు. 1931లో ఆమె తన తొలి వ్రత ప్రమాణాలు చేసి, లిసియెకు చెందిన పునీత తెరేస్ గౌరవార్థం తెరేసా అనే పేరును స్వీకరించారు. ఆమెను కలకత్తాలోని లోరెటో ఎంటాలీ సముదాయానికి నియమించారు. అక్కడ ఆమె బాలికల కోసం ఉన్న పునీత మరియ బెంగాలీ మాధ్యమ పాఠశాలలో బోధించారు. 1937లో ఆమె శాశ్వత వ్రత ప్రమాణాలు చేశారు. అప్పుడు లోరెటో సన్యాసినుల ఆచారం ప్రకారం “మదర్ తెరేసా” అనే పేరును స్వీకరించారు. ఆ తరువాత పదకొండు సంవత్సరాలు ఆమె కలకత్తాలో లోరెటో సన్యాసినులతో గడిపారు; మొత్తంగా వారితో ఇరవై సంవత్సరాలు ఉన్నారు.
1946 సెప్టెంబరు 10న, ముప్పై ఆరేళ్ల మదర్ తెరేసా వార్షిక ఆధ్యాత్మిక సాధన కోసం, కొంత విశ్రాంతి కోసం కలకత్తా నుండి దాదాపు 400 మైళ్ల దూరంలోని డార్జిలింగ్లో ఉన్న మాతృమఠానికి రైలులో ప్రయాణిస్తున్నారు. ఈ ప్రయాణంలోనే ఒక ఆధ్యాత్మిక రహస్యానుభవం కలిగింది. ఆ అనుభవ వివరాలను ఆమె వ్యక్తిగతంగానే ఉంచుకున్నప్పటికీ, తరువాత ఇలా చెప్పారు: “అన్నింటినీ విడిచిపెట్టి మురికివాడల్లోకి ఆయనను అనుసరించమనే పిలుపు నాకు వినిపించింది—నిరుపేదల్లో నిరుపేదలలో ఆయనకు సేవ చేయాలనే పిలుపు…అది ఆయన చిత్తమని, నేను ఆయనను అనుసరించవలసిందేనని నాకు తెలుసు. అది ఆయన కార్యమే కాబోతుందనడంలో ఎలాంటి సందేహమూ లేదు.” ఆ పిలుపును ఆమె ఎలా విన్నారనేది ఇప్పటికీ ఒక రహస్యమే. అయితే అది ఎంత బలంగా ఆమెను కదిలించి, నిశ్చయాన్ని కలిగించిందంటే, తరువాతి రెండు సంవత్సరాలు ఆమె ఆ పిలుపును వివేచిస్తూ, తన ఆధ్యాత్మిక మార్గదర్శిని సంప్రదిస్తూ గడిపి, చివరికి తన మఠాధికారుల అనుమతి పొందారు. నిరుపేదల్లో నిరుపేదలకు సేవ చేయడం ద్వారా యేసు దాహాన్ని తీర్చేందుకు మదర్ తెరేసా “పిలుపులో మరో పిలుపు”ను అందుకున్నారు. ఆ తరువాత మిషనరీస్ ఆఫ్ చారిటీగా రూపుదిద్దుకోబోయే సంస్థను దేవుడు స్థాపించిన రోజుగా ఆమె విశ్వసించిన సెప్టెంబరు 10ను, అప్పటి నుండి “ప్రేరణ దినం”గా జరుపుకోసాగారు. తరువాతి ఏడాదిన్నర కాలంలో, తనతో మాట్లాడుతున్న ఆ “స్వరాన్ని” మదర్ తెరేసా పదేపదే విన్నారు. ఆ స్వరం ఆమెను నడిపిస్తూ, నమ్మకం ఉంచమని, తనను తాను సమర్పించుకోమని, ప్రేమించమని పిలిచింది. “రా, రా, పేదలు తలదాచుకునే ఇరుకు గూళ్లలోకి నన్ను తీసుకువెళ్లు. రా, నా వెలుగుగా ఉండు.”
ఆ సమయం నుండి మదర్ తెరేసా చేసిన ప్రతి పనిలోనూ సిలువపై యేసు దాహం అనే భావం అంతర్లీనంగా ఉండేది. అదే ఆమెకు అప్పగించబడిన ప్రధాన ధ్యేయం, ఆమె జీవిత పరమార్థం, ఆమె ద్వారా మిషనరీస్ ఆఫ్ చారిటీ సంస్థ స్థాపించబడాలని దేవుడు కోరుకోవడానికి కారణం. అనంతుడైన దేవుడిగా యేసుకు అనంతమైన దాహం ఉండేది. యేసు దాహపు లోతుకు అంతం లేనట్లే, నిరుపేదల్లో నిరుపేదలను, దేవుని పిల్లలందరినీ ప్రేమించడం ద్వారా ఆయనకు ఆమె అందించవలసిన ప్రేమ లోతుకు కూడా అంతం లేదు. తాను సేవ చేసేవారిలో క్రీస్తు దాహాన్ని తీర్చడానికి మాత్రమే కాదు, వారిలో యేసును కలుసుకోవడానికి కూడా మదర్ తెరేసా పిలువబడ్డారు. హృదయాన్ని కలచివేసే పేదల వేషంలో దాగి ఉన్న యేసు వారే.
ధ్యానదీక్ష అనంతరం మదర్ తెరేసా తన ఆధ్యాత్మిక మార్గదర్శి ఫాదర్ వాన్ ఎక్సెమ్తో తన పిలుపు గురించి మాట్లాడారు. ఈ పిలుపు దేవుని నుంచే వచ్చిందని ఆయనకు తెలిసినప్పటికీ, దానిని పరీక్షించాలని నిర్ణయించుకొని, ఆమె దాని గురించి మాట్లాడటమే కాదు, ఆలోచించడం కూడా నిషేధించారు. అయితే, నాలుగు నెలల తరువాత సమయం అనుకూలించిందని భావించిన ఫాదర్ ఎక్సెమ్, అగ్రపీఠాధిపతికి లేఖ రాయడానికి ఆమెకు అనుమతిచ్చారు. యేసు తనతో చెప్పిన మాటలను పంచుకుంటూ ఆమె ఆయనకు ఇలా రాశారు: “నాకు భారతీయ సన్యాసినులు కావాలి, నా ప్రేమకు బలులయ్యేవారు కావాలి…సిలువపై నా పేదరికాన్ని ధరించిన, స్వేచ్ఛగల సన్యాసినులు నాకు కావాలి…సిలువపై నా విధేయతను ధరించిన, విధేయులైన సన్యాసినులు నాకు కావాలి…సిలువ ప్రేమను ధరించి, ప్రేమతో నిండిన సన్యాసినులు నాకు కావాలి. నా కోసం ఇది చేయడానికి నీవు నిరాకరిస్తావా?”
ఈ లేఖ పంపడానికి ముందున్న నాలుగు నెలల్లో, మదర్ తెరేసా ఫాదర్ ఎక్సెమ్తో పాపసంకీర్తన స్థలంలో అసాధారణంగా ఎక్కువసేపు గడుపుతున్నారని ఇతర సన్యాసినులు గమనించారు. వారిద్దరి మధ్య అనుచితమైన అనుబంధం ఏర్పడిందని అనుమానించిన ఆమె పెద్దలు, ఆమెను మరో మఠానికి బదిలీ చేశారు. అంతేకాక, ఆమె పిలుపు గురించి అగ్రపీఠాధిపతికి సందేహాలు ఉండటంతో, వేచి ఉండి ప్రార్థించమని ఆమెకు సూచించారు. తాను రోముకు వెళ్తున్నానని, కొన్ని నెలల వరకు తిరిగి రానని, తిరిగి వచ్చినప్పుడు ఆమె అభ్యర్థనను మరోసారి పరిశీలిస్తానని ఆయన ఆమెకు తెలియజేశారు. ఫాదర్ ఎక్సెమ్తో మరిన్ని ఉత్తరప్రత్యుత్తరాలు, సంభాషణలు జరిగిన తరువాత, ఆయన మదర్ తెరేసాకు చివరి పరీక్ష పెట్టారు. “ఈ విషయాన్నంతటినీ శాశ్వతంగా వదిలివేయాలి” అని, తాను గానీ అగ్రపీఠాధిపతి గానీ ఈ సంభాషణను ప్రారంభిస్తే తప్ప మళ్లీ ఎన్నడూ దీనిని ప్రస్తావించకూడదని ఆయన ఆమెకు చెప్పారు. మదర్ తెరేసా విధేయత చూపారు. కొన్ని నెలల తరువాత ఫాదర్ ఎక్సెమ్ మళ్లీ ఆ విషయాన్ని ప్రస్తావించారు. ఆయన, అగ్రపీఠాధిపతి ఆమెను పరీక్షించడం కొనసాగిస్తూ, ఆమె పిలుపును సవాలు చేసే ప్రశ్నలు కూడా వేశారు. ఆ “స్వరం” తనతో చెప్పినదంతా పంచుకుంటూ ఆమె హృదయపూర్వకంగా సమాధానమిచ్చారు. చివరకు, జనవరి 6, 1948న అగ్రపీఠాధిపతి ఆమెకు ముందుకు సాగడానికి అనుమతిచ్చారు. తరువాత ఆయన లోరెటో మఠాధిపతికి ఇలా రాశారు: “నేను నా సమ్మతిని ఇవ్వకుండా ఉంటే, ఆమె ద్వారా దేవుని చిత్తం నెరవేరడానికి అడ్డుపడతానని నాకు గాఢమైన నమ్మకం కలిగింది.” లోరెటో మఠాధిపతి నుంచి, అలాగే పరిశుద్ధ పీఠం నుంచి అనుమతి పొందిన తరువాత, మదర్ తెరేసా తన “ప్రేరణ దినం” గడిచిన దాదాపు రెండు సంవత్సరాలకు, ఆగస్టు 17, 1948న తన కొత్త సేవాకార్యాన్ని ప్రారంభించారు.
వైద్య శిక్షణ పూర్తిచేసుకున్న తరువాత, డిసెంబర్ 21, 1948న మదర్ తెరేసా కలకత్తా మురికివాడల్లో దయాసేవా సన్యాసినిగా తన జీవితాన్ని ప్రారంభించారు. రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం, కరువు, కొనసాగుతున్న అల్లర్ల వల్ల కలకత్తా తీవ్రంగా దెబ్బతింది. లెక్కలేనంతమంది నిరాశ్రయులుగా, పేదరికంలో, చదువులేక, తీవ్రమైన బాధలను అనుభవిస్తూ ఉండేవారు. నివసించడానికి ఒక చోటు సమకూర్చుకున్న తరువాత, మదర్ తెరేసా పేదల సంరక్షణను ప్రారంభించారు. ఆమె వారి గాయాలకు కట్లు కట్టేవారు, బాధపడుతున్నవారిపట్ల కనికరం చూపేవారు, వారి కథలను వినేవారు, వారికి ఆహారం అందించేవారు, వారే యేసు అన్నట్లుగా వారిని ఆదరించేవారు. పేదరికాన్ని కొన్నిసార్లు చెడు కర్మ ఫలితంగా భావించే భారతదేశంలో ఇది ఒక కొత్త విధానం. మార్చి 1949లో ఆమె పూర్వ విద్యార్థినులలో ఒకరు ఈ సేవలో ఆమెతో చేరారు. మరుసటి సంవత్సరానికల్లా ఆమె సహచరుల సంఖ్య పన్నెండుకు చేరింది. అక్టోబర్ 7, 1950న పరిశుద్ధ పీఠం ఆమోదంతో కలకత్తా అగ్రపీఠంలో మిషనరీస్ ఆఫ్ చారిటీ అనే దయాసేవా సన్యాసినుల సభ అధికారికంగా స్థాపించబడింది. సాధారణంగా చేసే మూడు వ్రతాలతోపాటు, దయాసేవా సన్యాసినులు “లేమి, నిరుపేదరికం కింద నలిగిపోతూ, మానవ గౌరవానికి తగని పరిస్థితుల్లో జీవిస్తున్న పేదలు, అవసరంలో ఉన్నవారి సంరక్షణకు ఆత్మత్యాగంతో తమను తాము అంకితం చేసుకోవడానికి” నాలుగవ వ్రతం కూడా చేశారు.
1960ల ప్రారంభం నాటికి సన్యాసినుల సంఖ్య పెరుగుతూనే ఉంది; భారతదేశంలోని వివిధ ప్రాంతాల్లో మఠాలు స్థాపించబడ్డాయి. ఆ తరువాత కొంతకాలానికే దయాసేవా సన్యాసినులు తమ సేవలను వెనెజువెలా, రోము, టాంజానియాలకు విస్తరించారు. 1963లో దయాసేవా సోదరుల సభ స్థాపించబడింది. 1976లో సన్యాసినుల ధ్యానజీవన శాఖ స్థాపించబడింది. ఆ తరువాత 1979లో ధ్యానజీవన సోదరుల శాఖ, 1984లో దయాసేవా గురువుల సభ స్థాపించబడ్డాయి. 1962లో మదర్ తెరేసా భారత గణతంత్రం నుంచి పద్మశ్రీ పురస్కారాన్ని అందుకున్నారు. 1979లో ఆమె నోబెల్ శాంతి బహుమతితో సత్కరించబడ్డారు. ఆ బహుమతిని ఆమె “ఆకలితో ఉన్నవారి, వస్త్రాలు లేనివారి, నిరాశ్రయుల, అంగవైకల్యం ఉన్నవారి, అంధుల, కుష్ఠరోగుల పేరున, తమను ఎవరూ కోరుకోవడం లేదని, ప్రేమించడం లేదని, పట్టించుకోవడం లేదని, సమాజం తమను వెలివేసిందని భావించే వారందరి పేరున, సమాజానికి భారంగా మారి, అందరి చేత అవమానించబడుతున్నవారి పేరున” స్వీకరించారు. ఆ తరువాత రాజులు, నియంతలు, దేశాధ్యక్షులు, ప్రధానమంత్రులు, మతనాయకులు ఆమెను కలవడానికి ఆసక్తి చూపి, ఆమెకు స్వాగతం పలికేవారు. ఆమె రోములో ఉన్నప్పుడల్లా ఏ సమయంలోనైనా పాపుగారిని కలిసే అవకాశం ఆమెకు ఉండేది. అంతర్జాతీయ స్థాయిలో ఆమె ప్రభావం ఎంతో గాఢంగా ఉన్నప్పటికీ, ఆమె ఎంతో వినయంతో ఉంటూ, తన ప్రధానమైన ప్రేమసేవకు అంకితమై ఉన్నారు. 1990ల నాటికి దాదాపు ప్రతి కమ్యూనిస్టు దేశంతో సహా, ప్రతి ఖండంలోనూ మఠాలు స్థాపించబడ్డాయి. 1997లో ఆమె మరణించే సమయానికి, 123 దేశాల్లోని 610 కేంద్రాలలో దయాసేవా సన్యాసినుల సంఖ్య సుమారు 4,000కు చేరింది. ఆమె మరణించిన రెండు సంవత్సరాల తరువాత, పాపు రెండవ జాన్ పాల్ ఆమెను పునీతురాలిగా ప్రకటించే ప్రక్రియను ప్రారంభించారు. 2003లో ఆయన ఆమెను ధన్యురాలిగా ప్రకటించారు; 2016లో పాపు ఫ్రాన్సిస్ ఆమెను పునీతురాలిగా ప్రకటించారు.
కలకత్తా పునీత మదర్ తెరేసా చరిత్రలోనే అత్యంత గొప్ప పునీతులలో ఒకరు. ఆమె మరణానంతరం, ఆమెకు అత్యంత సన్నిహితులైనవారు ఆమె వ్యక్తిగత లేఖలను అనేకం పంచుకున్నారు. అవి ఒక అసాధారణమైన గాథను వెల్లడిస్తాయి. పేదలకు, బాధితులకు సేవ చేయడం ప్రారంభించినప్పటి నుంచే, ఆమె అంతరంగంలో చీకటిని అనుభవించడం మొదలైంది; దేవుని సాన్నిధ్యానుభూతిని పూర్తిగా కోల్పోయింది. ఈ అంతరంగ చీకటి, పునీత సిలువ యోహాను, ఆవిలా పునీత తెరేసా వంటి గొప్ప ఆధ్యాత్మిక అనుభూతిపరుల రచనలలో వర్ణించిన అనుభవాలను ప్రతిబింబిస్తుంది. ఆమె ప్రేమ పూర్తిగా పవిత్రమై, ప్రతి స్వార్థ ఉద్దేశం నుంచి విముక్తమయ్యేలా దేవుడు ఆమె నుంచి ప్రతి అంతరంగ ఓదార్పును తొలగించాడు. దాని ఫలితంగా, అచంచలమైన విశ్వాసంతో బలపడి, దైవిక నిరీక్షణతో ప్రేరేపితమైన, నిష్కళంకమైన నిస్వార్థ సమర్పణ ఆమెలో వికసించింది. ఆమె నిజంగా అత్యంత లోతైన అర్థంలో దేవునితో మార్మిక ఐక్యతను అనుభవించిన వ్యక్తి; క్రీస్తు దాహాన్ని తీర్చడానికి ఒక ప్రతిరూపం.
ప్రార్థన: కలకత్తా పునీత మదర్ తెరేసా, క్రీస్తు దాహం మీ ఆత్మను ఎంతగా నింపిందంటే, మీ అంతరంగపు అగాధాలలో ఆయన తపనను మీరు అనుభవించారు. ఈ దాహం మిమ్మల్ని ప్రేమపూర్వక సేవకు నడిపించింది. పేదల, బాధితుల దయనీయ రూపాలలో ఉన్న మన ప్రభువు దాహాన్ని తీర్చడానికి సాధ్యమైన ప్రతి మార్గాన్నీ మీరు ఎడతెగకుండా అన్వేషించారు. పరమ కరుణామయమైన యేసు హృదయానికి ఒక సాధనంగా, స్వేచ్ఛగా, పూర్ణహృదయంతో ఇతరులకు నన్ను నేను అర్పించుకోగలిగేలా, నా జీవితంలోని ప్రతి స్వార్థ ఉద్దేశం నుంచి నాకు విముక్తి కలగాలని దయచేసి నాకోసం ప్రార్థించండి. కలకత్తా పునీత మదర్ తెరేసా, నాకోసం ప్రార్థించండి. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
ఆరాధనా సంవత్సరంలోని పరిశుద్ధులు, పండుగలు
ఒకటి–నాలుగు సంపుటాలు
మరింత చదవడానికి:
మిషనరీస్ ఆఫ్ చారిటీ అందించిన పునీత తెరేసా సంక్షిప్త జీవితచరిత్ర
నోబెల్ శాంతి బహుమతి స్వీకార ప్రసంగం
(సంక్షిప్త రూపం)
సెప్టెంబర్ 5: కలకత్తా పునీత మదర్ తెరేసా—జ్ఞాపకార్థ దినం
1910–1997
కలకత్తాకు, మిషనరీస్ ఆఫ్ చారిటీకి పాలక పునీతురాలు
సెప్టెంబర్ 4, 2016న పోప్ ఫ్రాన్సిస్ చేత పునీతురాలిగా ప్రకటించబడ్డారు
అంజెజే గొంజే బొజాక్షియు ప్రస్తుత ఉత్తర మాసిడోనియాలోని స్కోప్యేలో జన్మించింది. బ్రతికి ఉన్న ముగ్గురు పిల్లలలో ఆమె చిన్నది. భక్తిగల కతోలికులైన ఆమె తల్లిదండ్రులు ఆమెను గొంజే అని పిలిచేవారు. అల్బేనియన్ భాషలో దానికి “గులాబీ మొగ్గ” లేదా “చిన్న పువ్వు” అని అర్థం. గొంజేకు ఎనిమిదేళ్ల వయసులో ఆమె తండ్రి మరణించడంతో కుటుంబం ఆర్థిక ఇబ్బందులకు గురైంది. పేదలకు సేవ చేయాలనే పిలుపును అనుభవించి, పద్దెనిమిదేళ్ల వయసులో లోరెటో మఠకన్యల సంఘంలో చేరడానికి ఆమె ఐర్లాండ్కు వెళ్లింది. ఆంగ్లం నేర్చుకున్న తరువాత, మఠజీవితంలో శిక్షణ పొందుతున్న ఆ యువతి 1929లో భారతదేశంలోని డార్జిలింగ్లో ఉన్న లోరెటో గృహానికి వెళ్లింది. 1931లో ఆమె తన తొలి వ్రత ప్రమాణాలు చేసి, లిసియె పునీత తెరేస్ గౌరవార్థం తెరేసా అనే పేరు స్వీకరించింది. ఆ తరువాత ఆమె కలకత్తాలోని ఒక బాలికల పాఠశాలలో బోధించింది. 1937లో శాశ్వత వ్రత ప్రమాణాలు చేసి, ఆమె “మదర్ తెరేసా” అయింది.
సెప్టెంబర్ 10, 1946న మదర్ తెరేసా వార్షిక ఆధ్యాత్మిక సాధనకు, కొంత విశ్రాంతికి కలకత్తా నుంచి డార్జిలింగ్కు రైలులో ప్రయాణిస్తోంది. ఆ ప్రయాణంలో, నిరుపేదలకు సేవ చేయడానికి తనను అనుసరిస్తూ మురికివాడల్లోకి వెళ్లి తన దాహాన్ని తీర్చమని యేసు ఇచ్చిన “పిలుపులో మరో పిలుపు” ఆమెకు వినిపించింది. భవిష్యత్తులో ఏర్పడబోయే మిషనరీస్ ఆఫ్ చారిటీని దేవుడు స్థాపించిన రోజుగా ఆమె నమ్మిన సెప్టెంబర్ 10ను, ఆమె “ప్రేరణ దినం”గా ఆచరించేది.
సిలువపై యేసు దాహమే మదర్ తెరేసా జీవిత లక్ష్యం; మిషనరీస్ ఆఫ్ చారిటీని స్థాపించమని దేవుడు ఆమెను పిలవడానికి కారణం కూడా అదే. యేసు దాహం యొక్క లోతుకు అంతు లేనట్లే, నిరుపేదలను ప్రేమించడం ద్వారా ఆయనకు అందించమని ఆమెకు పిలుపునిచ్చిన ప్రేమ లోతుకు కూడా అంతు లేదు. మదర్ తెరేసా తాను సేవ చేసినవారిలో క్రీస్తు దాహాన్ని తీర్చేది; పేదల దయనీయ రూపంలో యేసును కలుసుకునేది.
పద్దెనిమిది నెలలపాటు మదర్ తెరేసాకు ఆ “స్వరం” వినిపిస్తూ, నమ్మకం ఉంచమని, తనను తాను సమర్పించుకోమని, ప్రేమించమని ఆమెను పిలిచింది. ఆ సమయంలో ఆమె ఆధ్యాత్మిక మార్గదర్శి, ప్రధాన పీఠాధిపతి ఆమెను పరీక్షించారు. చివరికి, లోరెటో సంఘ పెద్ద, పరిశుద్ధ పీఠం అనుమతితో మదర్ తెరేసా ఆగస్టు 17, 1948న తన కొత్త సేవా కార్యాన్ని ప్రారంభించింది.
వైద్య శిక్షణ పూర్తిచేసుకున్న తరువాత, మదర్ తెరేసా కలకత్తా మురికివాడల్లో మిషనరీస్ ఆఫ్ చారిటీ సభ్యురాలిగా తన జీవితాన్ని ప్రారంభించింది. అక్కడ లెక్కలేనంతమంది నిరాశ్రయులుగా, పేదలుగా, విద్యలేనివారిగా ఉండేవారు. ఆమె వారి గాయాలకు కట్లు కట్టేది, బాధపడుతున్నవారిపై కరుణ చూపేది, వారి జీవిత గాథలను వినేది, వారికి ఆహారం అందించేది; వారే యేసు అన్నట్లుగా వారిని ఆదరించేది. పేదరికాన్ని చెడు కర్మ ఫలితంగా భావించే భారతదేశంలో ఇది ఒక వినూత్నమైన విధానం. మార్చి 1949లో ఆమె పూర్వ విద్యార్థినులలో ఒకరు ఈ సేవలో ఆమెతో చేరారు. ఒక సంవత్సరం తరువాత, ఆమెకు పన్నెండుమంది సహచరులు ఉన్నారు. అక్టోబర్ 7, 1950న పోప్ అధికారిక ఆమోదం పొందిన మిషనరీస్ ఆఫ్ చారిటీ సభ్యులు సాధారణమైన మూడు వ్రత ప్రమాణాలతోపాటు, పేదలను, అవసరంలో ఉన్నవారిని చూసుకుంటామనే నాలుగవ వ్రత ప్రమాణం కూడా చేశారు.
తరువాతి దశాబ్దాల్లో ఆ సన్యాసినీ సంఘం భారతదేశం నుంచి ఇతర దేశాలకు విస్తరించి, 123 దేశాల్లో 4,000 మంది సభ్యులతో వృద్ధి చెందింది. 1976లో మదర్ తెరేసా నోబెల్ శాంతి బహుమతిని అందుకున్నారు. ఆమె దానిని “ఆకలితో ఉన్నవారి, దుస్తులు లేనివారి, నిరాశ్రయుల, అంగవైకల్యం ఉన్నవారి, అంధుల, కుష్ఠురోగుల పేరిట, తమను ఎవరూ కోరుకోవడం లేదని, ప్రేమించడం లేదని, పట్టించుకోవడం లేదని, సమాజం తమను వెలివేసిందని భావించే వారందరి పేరిట, సమాజానికి భారంగా మారి, అందరూ అవమానంగా భావించే ప్రజల పేరిట” స్వీకరించారు. ఆ తరువాత రాజులు, నియంతలు, దేశాధ్యక్షులు, ప్రధానమంత్రులు, మత నాయకులు ఆమె సలహాను కోరేవారు. ఆమె రోములో ఉన్నప్పుడల్లా ఏ సమయంలోనైనా పాపుగారిని కలుసుకునే అవకాశం ఆమెకు ఉండేది. అంతర్జాతీయంగా ఆమె ప్రభావం ఎంతో ఉన్నప్పటికీ, ఆమె వినయంతో ఉంటూ, తన ప్రేమసేవా కార్యానికి అంకితమై ఉన్నారు. ఆమె మరణించిన రెండు సంవత్సరాల తరువాత, రెండవ జాన్ పాల్ పాపుగారు ఆమెను పునీతురాలిగా ప్రకటించే ప్రక్రియను ప్రారంభించారు. ఆయన 2003లో ఆమెను ధన్యురాలిగా ప్రకటించారు. 2016లో ఫ్రాన్సిస్ పాపుగారు ఆమెను పునీతురాలిగా ప్రకటించారు.
కలకత్తా పునీత మదర్ తెరేసా, మీరు మీ అంతరంగపు లోతుల్లో క్రీస్తు దాహాన్ని అనుభవించారు. ప్రేమతో ప్రేరితమై, పేదలు, బాధలు అనుభవిస్తున్నవారి వేదనాభరితమైన రూపంలో ఉన్న మన ప్రభువు దాహాన్ని తీర్చడానికి మీరు నిరంతరం అన్వేషించారు. అత్యంత కరుణామయమైన యేసు హృదయానికి ఒక సాధనంగా, స్వేచ్ఛగా, హృదయపూర్వకంగా నన్ను నేను ఇతరులకు అర్పించుకునేలా, నా జీవితంలోని ప్రతి స్వార్థపూరిత ప్రేరణ నుంచి నాకు విముక్తి కలగాలని దయచేసి ప్రార్థించండి. కలకత్తా పునీత మదర్ తెరేసా, నా కొరకు ప్రార్థించండి. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
పూర్తి రూపానికి తిరిగి వెళ్లండి

