ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಹದಿನೆಂಟನೇ ವಾರ

ಪರಿವರ್ತನೆ

ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಹದಿನೆಂಟನೇ ಭಾನುವಾರ (ವರ್ಷ A)

ಅವರು ಆ ಐದು ರೊಟ್ಟಿಗಳನ್ನೂ ಎರಡು ಮೀನುಗಳನ್ನೂ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಸ್ವರ್ಗದತ್ತ ಕಣ್ಣೆತ್ತಿ ನೋಡಿ, ಆಶೀರ್ವದಿಸಿ, ರೊಟ್ಟಿಗಳನ್ನು ಮುರಿದು ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟರು. ಶಿಷ್ಯರು ಅವುಗಳನ್ನು ಜನಸಮೂಹಕ್ಕೆ ಹಂಚಿದರು. ಎಲ್ಲರೂ ತಿಂದು ತೃಪ್ತರಾದರು. ಉಳಿದ ತುಂಡುಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿದಾಗ ಹನ್ನೆರಡು ಬೆತ್ತದ ಬುಟ್ಟಿಗಳು ತುಂಬಿದವು. ಮತ್ತಾಯ 14:19b-20

ಅರ್ಪಿಸಲು ನಿಮ್ಮ ಬಳಿ ಇರುವುದೇ ಅತ್ಯಲ್ಪ ಎಂದು ನಿಮಗೆ ಎಂದಾದರೂ ಅನಿಸುತ್ತದೆಯೇ? ಅಥವಾ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನೀವು ಯಾವುದೇ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಲಾರಿರಿ ಎಂದು ಅನಿಸುತ್ತದೆಯೇ? ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ, “ಮಹತ್ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು” ಮಾಡಲು ಬಹಳ ಪ್ರಭಾವವುಳ್ಳ “ಮುಖ್ಯ” ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಬೇಕೆಂದು ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಕನಸು ಕಾಣಬಹುದು. ಆದರೆ ವಾಸ್ತವವೇನೆಂದರೆ, ಅರ್ಪಿಸಲು ನಿಮ್ಮ ಬಳಿ ಇರುವ “ಅಲ್ಪವಾದದ್ದರಿಂದಲೇ” ನೀವು ಮಹತ್ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಬಹುದು.

ದೇವರು ಬಹಳ ಅಲ್ಪವಾದದ್ದನ್ನು, ಅಂದರೆ ಐದು ರೊಟ್ಟಿಗಳನ್ನೂ ಎರಡು ಮೀನುಗಳನ್ನೂ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಹತ್ತಾರು ಸಾವಿರ ಜನರಿಗೆ ಉಣಿಸಲು ಸಾಕಾಗುವಷ್ಟು ಆಹಾರವಾಗಿ ರೂಪಾಂತರಿಸಲು ಶಕ್ತರು ಎಂಬುದನ್ನು ಇಂದಿನ ಸುವಾರ್ತೆಯ ವಾಕ್ಯಭಾಗವು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ. (“ಸ್ತ್ರೀಯರು ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಐದು ಸಾವಿರ ಮಂದಿ ಪುರುಷರು.” ಮತ್ತಾಯ 14:21)

ಈ ಘಟನೆಯು ನಿರ್ಜನ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಯೇಸುವಿನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಲು ಬಂದಿದ್ದ ಜನಸಮೂಹಕ್ಕೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಆಹಾರವನ್ನು ಒದಗಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ನಡೆದ ಅದ್ಭುತ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ; ನಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಅರ್ಪಣೆಗಳನ್ನು ಲೋಕಕ್ಕೆ ಅನೇಕ ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗುವ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳಾಗಿ ರೂಪಾಂತರಿಸುವ ದೇವರ ಶಕ್ತಿಯ ಸಂಕೇತವೂ ಆಗಿದೆ.

ನಮ್ಮ ಅರ್ಪಣೆಯಿಂದ ದೇವರು ಏನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ನಾವು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವುದು ನಮ್ಮ ಗುರಿಯಾಗಿರಬಾರದು; ಬದಲಾಗಿ, ನಮ್ಮ ಸಂಪೂರ್ಣ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನೂ ನಮ್ಮಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸಿ, ಪರಿವರ್ತನೆಯನ್ನು ದೇವರಿಗೆ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುವುದು ನಮ್ಮ ಗುರಿಯಾಗಿರಬೇಕು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಮ್ಮ ಅರ್ಪಣೆಯು ಚಿಕ್ಕದಾಗಿ ಕಾಣಬಹುದು. ನಾವು ಅರ್ಪಿಸುವುದರಿಂದ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲವೆಂದು ಅನಿಸಬಹುದು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ನಮ್ಮ ಸಾಮಾನ್ಯ ದೈನಂದಿನ ಮನೆಗೆಲಸಗಳನ್ನು ಅಥವಾ ಅಂತಹ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ದೇವರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುವುದು ಫಲವಿಲ್ಲದ್ದಾಗಿ ಕಾಣಬಹುದು. ಇದರಿಂದ ದೇವರು ಏನು ಮಾಡಬಲ್ಲರು? ರೊಟ್ಟಿಗಳು ಮತ್ತು ಮೀನುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದವರೂ ಇದೇ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳಬಹುದಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಯೇಸು ಅವುಗಳಿಂದ ಏನು ಮಾಡಿದರೆಂದು ನೋಡಿ!

ನಾವು ದೇವರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದೂ ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಕಂಡರೂ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿ ಕಂಡರೂ, ದೇವರು ಅದನ್ನು ಅನೇಕ ಪಟ್ಟು ಫಲ ನೀಡುವಂತೆ ಬಳಸುವರು ಎಂದು ನಾವು ಪ್ರತಿದಿನ ಭರವಸೆಯಿಡಬೇಕು. ಈ ಘಟನೆಯಲ್ಲಿದ್ದವರು ಕಂಡಂತೆ ನಾವು ಒಳ್ಳೆಯ ಫಲಗಳನ್ನು ಕಾಣದಿದ್ದರೂ, ಸಮೃದ್ಧವಾದ ಒಳ್ಳೆಯ ಫಲ ದೊರೆಯುವುದೆಂಬ ನಿಶ್ಚಯ ನಮಗಿರಬಹುದು.

ನೀವು ಮಾಡಬಹುದಾದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಚಿಕ್ಕ ಅರ್ಪಣೆಯ ಕುರಿತು ಇಂದು ಚಿಂತಿಸಿ. ಸಣ್ಣ ತ್ಯಾಗಗಳು, ಪ್ರೀತಿಯ ಸಣ್ಣ ಕಾರ್ಯಗಳು, ಕ್ಷಮೆಯ ಕಾರ್ಯಗಳು, ಸೇವೆಯ ಸಣ್ಣ ಕಾರ್ಯಗಳು ಮುಂತಾದವುಗಳಿಗೆ ಅಳೆಯಲಾಗದಷ್ಟು ಮೌಲ್ಯವಿದೆ. ಇಂದೇ ಅರ್ಪಣೆ ಮಾಡಿ, ಉಳಿದುದನ್ನು ದೇವರಿಗೆ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಿ.

ನನ್ನನ್ನು ಪರಿವರ್ತಿಸುವ ಕರ್ತನೇ, ನನ್ನ ಈ ದಿನವನ್ನೂ ಈ ದಿನದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಚಿಕ್ಕ ಕಾರ್ಯವನ್ನೂ ನಿಮಗೆ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿ, ನನ್ನ ಸೇವೆ, ನನ್ನ ಕೆಲಸ, ನನ್ನ ಆಲೋಚನೆಗಳು, ನನ್ನ ಹತಾಶೆಗಳು ಮತ್ತು ನಾನು ಎದುರಿಸುವ ಉಳಿದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಮಗೆ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ. ದಯವಿಟ್ಟು ಈ ಚಿಕ್ಕ ಅರ್ಪಣೆಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ನಿಮ್ಮ ಮಹಿಮೆಗಾಗಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಅನುಗ್ರಹವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.

ಅತಿ ಪವಿತ್ರ ಪರಮಪ್ರಸಾದ

ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಹದಿನೆಂಟನೇ ಭಾನುವಾರ (ವರ್ಷ B)

ಆಗ ಅವರು ಯೇಸುವಿಗೆ, “ಸ್ವಾಮೀ, ಈ ರೊಟ್ಟಿಯನ್ನು ನಮಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಕೊಡಿ” ಎಂದರು. ಯೇಸು ಅವರಿಗೆ, “ನಾನೇ ಜೀವದ ರೊಟ್ಟಿ; ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬರುವವನಿಗೆ ಎಂದಿಗೂ ಹಸಿವಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ನನ್ನಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸವಿಡುವವನಿಗೆ ಎಂದಿಗೂ ದಾಹವಾಗುವುದಿಲ್ಲ” ಎಂದರು. ಯೋಹಾನ 6:34-35

ಅವರಿಗೆ ಹಸಿವಾಗಿತ್ತು; ಯೇಸು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಮಾಡಿದಂತೆಯೇ ಮತ್ತೊಂದು ಅದ್ಭುತವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಅವರು ಬಯಸಿದರು. ಜನಸಮೂಹಕ್ಕಾಗಿ ಅವರು ರೊಟ್ಟಿಗಳನ್ನೂ ಮೀನುಗಳನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿಸಬೇಕೆಂದು ಅವರು ಬಯಸಿದರು. ಬಹುಶಃ ಅವರಿಗೆ ಕುತೂಹಲವಿತ್ತು, ಅಥವಾ ಹಸಿವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಯೇಸು ಅವರನ್ನು ಇದಕ್ಕಿಂತ ಎಷ್ಟೋ ಮಿಗಿಲಾದುದರ ಕಡೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಾರೆ.

ಈ ವಾಕ್ಯಭಾಗದೊಂದಿಗೆ ಜೀವದ ರೊಟ್ಟಿಯ ಕುರಿತಾದ ಯೇಸುವಿನ ಬೋಧನೆ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಮುಂದಿನ ಕೆಲವು ವಾರಗಳಲ್ಲಿ ಭಾನುವಾರದ ದಿವ್ಯಬಲಿಯಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಓದಲಾಗುವುದು. ಈ ಬೋಧನೆಯಲ್ಲಿ ಯೇಸು ತಮ್ಮ ಅನುಯಾಯಿಗಳಿಗೆ ಕೇವಲ ರೊಟ್ಟಿ ಮತ್ತು ಮೀನುಗಳಿಗಿಂತ ಎಷ್ಟೋ ಮಿಗಿಲಾದುದನ್ನು ನೀಡುವುದನ್ನು ನಾವು ಕಾಣುವೆವು. ತಾವೇ ಸ್ವರ್ಗದಿಂದ ಬಂದ ನಿಜವಾದ ರೊಟ್ಟಿಯೆಂದು ಅವರು ಹೇಳುವುದನ್ನು ನಾವು ಕೇಳುತ್ತೇವೆ. ದುಃಖದ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ, ಅನೇಕರು ಈ ಅಮೂಲ್ಯ ಬೋಧನೆಯನ್ನೂ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನೂ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿ ತಮ್ಮದೇ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.

ಆದರೆ ನಿಮ್ಮ ವಿಷಯವೇನು? ಯೇಸುವಿನ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನೀವು ಎಷ್ಟು ಬಾರಿ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಆಳವಾಗಿ ಚಿಂತಿಸಿದ್ದೀರಿ? “ನಾನೇ ಜೀವದ ರೊಟ್ಟಿ; ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬರುವವನಿಗೆ ಎಂದಿಗೂ ಹಸಿವಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ನನ್ನಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸವಿಡುವವನಿಗೆ ಎಂದಿಗೂ ದಾಹವಾಗುವುದಿಲ್ಲ!” ನೀವು ಇದನ್ನು ನಂಬುತ್ತೀರಾ?

ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನ ಹೃದಯದ ಆಳದಲ್ಲಿಯೂ ತೃಪ್ತಿಗಾಗಿ ಹಾತೊರೆಯುವ ಹಸಿವು ಮತ್ತು ದಾಹವಿದೆ. ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಲ್ಲಿಯೂ ಈ ಹಂಬಲ ಮತ್ತು ಬಯಕೆಯಿದೆ. ಅದನ್ನು ಎಷ್ಟೋ ಸಂಗತಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಲು ನಾವು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತೇವೆ; ಆದರೆ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಒಂದು ಸಂಗತಿ ಮಾತ್ರ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಯೇಸು ಮಾತ್ರ ನಮ್ಮ ಆತ್ಮಗಳ ಅತ್ಯಂತ ಆಳವಾದ ಹಂಬಲಗಳನ್ನು ತಣಿಸಬಲ್ಲರು.

ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಕೇಳುತ್ತೇನೆ, ನೀವು ಇದನ್ನು ನಂಬುತ್ತೀರಾ? ನೀವು ಇದನ್ನು ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ನಂಬುವುದಾದರೆ, ನಿಮ್ಮ ಕ್ರಿಯೆಗಳ ಮೂಲಕವೂ ನಂಬುತ್ತೀರಾ? ನಿಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆ ಮತ್ತು ತೃಪ್ತಿಯ ಮೂಲವಾಗಿ ನೀವು ಅವರ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗುತ್ತೀರಾ? ನೀವು ದಿವ್ಯಬಲಿಗೆ ಹೋಗುವಾಗ ಅವರನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು, ಅವರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಲು ಮತ್ತು ಅವರೊಂದಿಗೆ ಐಕ್ಯಗೊಳ್ಳಲು ಹಂಬಲಿಸುತ್ತೀರಾ? ಬಹುಶಃ ಹೌದು, ಬಹುಶಃ ಇಲ್ಲ. ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ನಮ್ಮ ಬಯಕೆಗಳನ್ನು ನಮ್ಮ ಮಹಿಮಾನ್ವಿತ ರಕ್ಷಕರ ಕಡೆಗೆ ಮತ್ತೆ ತಿರುಗಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿರಬಹುದು; ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅವರು ಅತಿ ಪವಿತ್ರ ಪರಮಪ್ರಸಾದದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬರುವಾಗ.

ಯೇಸುವಿನ ಈ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ನೀವು ಎಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿ ವಿಶ್ವಾಸವಿಟ್ಟಿದ್ದೀರಿ ಎಂಬುದನ್ನು ಇಂದು ಚಿಂತಿಸಿ. ನೀವು ಪರಮಪ್ರಸಾದದಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ಭೇಟಿಯಾಗುತ್ತೀರಾ? ನೀವು ಅವರನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವಾಗ, ಅವರ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆವರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಿಡುತ್ತೀರಾ? ಇದಕ್ಕೆ ನೀವು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮತ್ತು ನಿಶ್ಚಿತವಾಗಿ “ಹೌದು” ಎಂದು ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿದ್ದರೆ, ಈ ಮಹಿಮಾನ್ವಿತ ಸಂಸ್ಕಾರದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನ ಮೇಲಿನ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ನವೀಕರಿಸಲು ಇಂದೇ ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಿ.

ದಿವ್ಯಪ್ರಸಾದದಲ್ಲಿರುವ ನನ್ನ ಕರ್ತನೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇನೆ. ಪರಮ ಪವಿತ್ರ ದಿವ್ಯಪ್ರಸಾದದಲ್ಲಿ ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸೇವಿಸುವಂತೆಯೇ, ನೀವು ಬಂದು ನನ್ನನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಲೀನಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿಯೂ ಈ ಪರಮ ಪವಿತ್ರ ಸಂಸ್ಕಾರದಲ್ಲಿನ ನಿಮ್ಮ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ವಿಶ್ವಾಸವಿಡಲು ನನಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿ. ನಿಮ್ಮ ದಿವ್ಯ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವು ನನ್ನ ಅತ್ಯಂತ ಆಳವಾದ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ಪೂರೈಸಲಿ ಮತ್ತು ಜೀವನದಲ್ಲಿನ ನನ್ನ ಅತ್ಯಂತ ಆಳವಾದ ಹಂಬಲಗಳನ್ನು ಈಡೇರಿಸಲಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.

ಸ್ವತ್ತುಗಳಿಲ್ಲದ ಜೀವನ

ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಹದಿನೆಂಟನೇ ಭಾನುವಾರ (ವರ್ಷ C)

“ಎಲ್ಲ ಬಗೆಯ ಲೋಭದಿಂದ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದಿರಿ; ಏಕೆಂದರೆ ಒಬ್ಬನು ಶ್ರೀಮಂತನಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವನ ಜೀವನವು ಅವನ ಸ್ವತ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಅಡಕವಾಗಿಲ್ಲ.” ಲೂಕ 12:15

ನಿಮ್ಮ ಬಳಿ ಯಾವುದೇ ಆಸ್ತಿಪಾಸ್ತಿಗಳಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನಿಮ್ಮ ಜೀವನ ಹೇಗಿರುತ್ತಿತ್ತು ಎಂದು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ನೀವು ತೊಟ್ಟಿರುವ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ನಿಮ್ಮ ಬಳಿ ಬೇರೇನೂ ಇಲ್ಲದೆ, ಇತರರ ಉದಾರತೆಯನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿ ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದೀರಿ ಎಂದು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಮೊದಲಿಗೆ ಇದು ಬೇಜವಾಬ್ದಾರಿಯ ಜೀವನಶೈಲಿ ಎಂದು ತೋರಿದರೂ, ಪವಿತ್ರವಾದ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಇಂತಹ ಒಂದು ಬಗೆಯ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟವರು ಕೆಲವರಿದ್ದಾರೆ. ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾದ ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಮರ್ಪಿತ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟವರು, ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ, ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಯಾವುದನ್ನೂ ಹೊಂದದೆ ಬಡತನದ ಜೀವನವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಆ ಕಾರಣವನ್ನು ಈ ಸುವಾರ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಬಹಳಷ್ಟು ಬಾರಿ ನಮ್ಮ ಆಸ್ತಿಪಾಸ್ತಿಗಳೇ ನಮ್ಮನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆವರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಭೌತಿಕ ವಸ್ತುಗಳು ಜೀವನಕ್ಕೆ “ರುಚಿ” ನೀಡಬಲ್ಲವು ಎಂಬುದು ನಿಜ. ಅವು ಮೋಜು, ಮನರಂಜನೆ, ಆರಾಮ ಮುಂತಾದವುಗಳನ್ನು ನೀಡಬಲ್ಲವು. ಆದರೆ ಈ ಲೋಕದ ವಸ್ತುಗಳಿಗೆ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವುದರ ಅಪಾಯವೇನೆಂದರೆ, ಎಷ್ಟೋ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮೌಲ್ಯವುಳ್ಳ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಆ ವಸ್ತುಗಳು ನೀಡುವ ಸುಖವನ್ನು ನಾವು ಅವಲಂಬಿಸತೊಡಗುತ್ತೇವೆ. ಭೌತಿಕ ಆಸ್ತಿಪಾಸ್ತಿಗಳು ಸ್ವತಃ ಕೆಟ್ಟವು ಎಂದಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ, ನಾವು ಗಳಿಸಬೇಕೆಂದು ದೇವರು ಬಯಸುವ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಂಪತ್ತಿಗೆ ಅನಂತವಾದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮೌಲ್ಯವಿದೆ.

ಹೆಚ್ಚಿನವರು ಭೌತಿಕ ಬಡತನದ ಜೀವನ ನಡೆಸಲು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಎಲ್ಲರೂ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಬಡವರಾಗಿ ಬದುಕಲು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಇದರ ಅರ್ಥವೇನೆಂದರೆ, ನಾವು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಲೌಕಿಕರಾಗಿರಬಾರದು. ಜೀವನದ ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಂಪತ್ತುಗಳಾದ ವಿಶ್ವಾಸ, ನಿರೀಕ್ಷೆ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಗೆ ಮಾತ್ರ ನಮ್ಮ ಹೃದಯಗಳು ಅಂಟಿಕೊಂಡಿರಬೇಕು. ದುರಾಸೆ ಮತ್ತು ಭೌತಿಕ ಆಸ್ತಿಪಾಸ್ತಿಗಳ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿ ಈ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಂಪತ್ತುಗಳಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ದೂರ ಸೆಳೆಯುವಾಗ, ಅವುಗಳ ಮಹತ್ತರ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲು ನಾವು ನಮ್ಮನ್ನು ಪುನಃ ಸಮರ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ದುರಾಸೆಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನೀವು ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಯಾವುದೇ ಹೋರಾಟದ ಕುರಿತು ಇಂದು ಚಿಂತಿಸಿ. ಇದು ನಿಮಗೆ ಅಸಮಾಧಾನವನ್ನುಂಟುಮಾಡಿದರೆ ಮತ್ತು ಭೌತಿಕ ವಸ್ತುಗಳ ಮೇಲಿನ ನಿಮ್ಮ ವ್ಯಾಮೋಹವನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನೀವು ತಕ್ಷಣವೇ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡರೆ, ನೀವು ಅರಿತಿರುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಈ ಚಿಂತನೆ ನಿಮಗೆ ಅಗತ್ಯವಾಗಿರಬಹುದು. ಈ ಲೋಕವು ನಿಮಗೆ ನೀಡಬಲ್ಲುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಎಷ್ಟೋ ಹೆಚ್ಚಿನದನ್ನು ಪ್ರಭು ನಿಮಗೆ ನೀಡಲು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ. ನಿತ್ಯತೆಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ “ಅಗ್ಗವಾದದ್ದಕ್ಕೆ” ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವ ಆಯ್ಕೆಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಡಿ. ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಸದಾಕಾಲ ಉಳಿಯುವ ನಿಜವಾದ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲು ಶ್ರಮಿಸಿ.

ನಿಜವಾದ ಸಂಪತ್ತಿನ ಕರ್ತನೇ, ನೀವು ದಯಪಾಲಿಸುವ ಸಂಪತ್ತಿನ ಮೇಲೆಯೇ ನನ್ನ ಹೃದಯವನ್ನು ಸದಾ ನೆಟ್ಟಿರಿಸಲು ಮತ್ತು ನನ್ನನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಲಾರದ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ತೃಪ್ತನಾಗದಿರಲು ನನಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿ. ಪ್ರಿಯ ಕರ್ತನೇ, ನಾನು ಸ್ವರ್ಗದ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ, ಭೂಲೋಕದ ಸಂಪತ್ತನ್ನಲ್ಲ. ನನಗಾಗಿ ನೀವು ಬಯಸುವ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಪಡೆಯುವಂತೆ, ನೀವು ನನಗೆ ಕರೆ ನೀಡಿರುವ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಬಡತನದ ಜೀವನವನ್ನು ನಡೆಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಿ. ಲೋಭ ಮತ್ತು ಸ್ವಾರ್ಥದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಿ, ನಿಮ್ಮ ಪವಿತ್ರ ಚಿತ್ತದಲ್ಲಿ ನಿಜವಾದ ಆನಂದವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲು ನನಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.

ವಿಶ್ವಾಸ ತತ್ತರಿಸಿದಾಗ

ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಹದಿನೆಂಟನೇ ವಾರದ ಸೋಮವಾರ (ವರ್ಷ A)

ಪೇತ್ರನು ಅವರಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯುತ್ತರವಾಗಿ, “ಪ್ರಭುವೇ, ಅದು ನೀವೇ ಆಗಿದ್ದರೆ, ನೀರಿನ ಮೇಲೆ ನಡೆದು ನಿಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬರುವಂತೆ ನನಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿ” ಎಂದನು. ಅವರು, “ಬಾ” ಎಂದರು. ಮತ್ತಾಯ 14:28-29a

ವಿಶ್ವಾಸದ ಎಂತಹ ಅದ್ಭುತ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ! ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಬಿರುಗಾಳಿಗೆ ಸಿಲುಕಿದ್ದ ಸಂತ ಪೇತ್ರರು, ದೋಣಿಯಿಂದ ಹೊರಬಂದು ನೀರಿನ ಮೇಲೆ ನಡೆಯಲು ಯೇಸು ತಮ್ಮನ್ನು ಕರೆದರೆ ಅದು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ತಮ್ಮ ಸಂಪೂರ್ಣ ಭರವಸೆಯನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದರು. ಯೇಸು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅವರನ್ನು ತಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಸಂತ ಪೇತ್ರರು ನೀರಿನ ಮೇಲೆ ನಡೆಯಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮುಂದೆ ಏನಾಯಿತೆಂದು ನಮಗೆ ತಿಳಿದೇ ಇದೆ. ಪೇತ್ರರು ಭಯದಿಂದ ತುಂಬಿ ಮುಳುಗಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್, ಯೇಸು ಅವರನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡರು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲವೂ ಸುಖಾಂತ್ಯವಾಯಿತು.

ಆಸಕ್ತಿಕರ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ, ಈ ಘಟನೆ ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ವಿಶ್ವಾಸ ಜೀವನದ ಬಗ್ಗೆ ಬಹಳಷ್ಟನ್ನೂ, ಯೇಸುವಿನ ಒಳ್ಳೆಯತನದ ಬಗ್ಗೆ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನದನ್ನೂ ನಮಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ. ಅನೇಕ ಬಾರಿ ನಾವು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿರುವ ವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ಆರಂಭಿಸುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ಆ ವಿಶ್ವಾಸದಂತೆ ಬದುಕುವ ಸಂಪೂರ್ಣ ಉದ್ದೇಶವನ್ನೂ ಹೊಂದಿರುತ್ತೇವೆ. ಪೇತ್ರನಂತೆ, ನಾವೂ ಯೇಸುವಿನಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡಲು ಮತ್ತು ಅವರ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ “ನೀರಿನ ಮೇಲೆ ನಡೆಯಲು” ದೃಢ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ, ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಪೇತ್ರನಿಗೆ ಆದ ಅನುಭವವೇ ನಮಗೂ ಆಗುತ್ತದೆ. ಯೇಸುವಿನಲ್ಲಿ ನಮಗಿರುವ ಭರವಸೆಯನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದಂತೆ ಬದುಕಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತೇವೆ; ಆದರೆ ಕಷ್ಟಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ತತ್ತರಿಸಿ ಭಯಕ್ಕೆ ಮಣಿಯುತ್ತೇವೆ. ನಾವು ಮುಳುಗಲಾರಂಭಿಸುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ಸಹಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಕೂಗಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ಒಂದು ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ, ಪೇತ್ರನು ಯೇಸುವಿನಲ್ಲಿ ತನ್ನ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿ, ಬಳಿಕ ತತ್ತರಿಸದೆ ಅವರ ಬಳಿಗೆ ನಡೆದುಹೋಗಿದ್ದರೆ ಅದೇ ಆದರ್ಶವಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಇನ್ನೊಂದು ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ, ಇದು ಆದರ್ಶವಾದ ಘಟನೆಯೇ ಆಗಿದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಇದು ಯೇಸುವಿನ ಕರುಣೆ ಮತ್ತು ಕನಿಕರದ ಆಳವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸ ಕುಸಿದಾಗ ಯೇಸು ನಮ್ಮನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು, ನಮ್ಮ ಸಂಶಯಗಳು ಮತ್ತು ಭಯಗಳಿಂದ ಹೊರಗೆಳೆಯುವರು ಎಂಬುದನ್ನು ಇದು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಘಟನೆಯು ಪೇತ್ರನ ವಿಶ್ವಾಸದ ಕೊರತೆಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಯೇಸುವಿನ ಕನಿಕರ ಮತ್ತು ಅವರ ನೆರವಿನ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯ ಕುರಿತು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ.

ಯೇಸುವಿನಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುವ ಒಳ್ಳೆಯ ಉದ್ದೇಶಗಳೊಂದಿಗೆ ನೀವು ಆ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯತೊಡಗಿ, ಬಳಿಕ ಬಿದ್ದ ಸಂದರ್ಭಗಳನ್ನು ಇಂದು ಮನನ ಮಾಡಿ. ಯೇಸು ಕನಿಕರದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಪೇತ್ರನಿಗೆ ಮಾಡಿದಂತೆಯೇ ನಿಮ್ಮ ದೌರ್ಬಲ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಮಗೂ ಕೈಚಾಚುವರು ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದಿರಿ. ನಿಮ್ಮ ಕೈಯನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು, ತಮ್ಮ ಅಪಾರ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಕರುಣೆಯಿಂದ ನಿಮ್ಮ ದುರ್ಬಲ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಲು ಅವರಿಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡಿ.

ನನ್ನ ದಯಾಳು ಪ್ರಭುವೇ, ನಾನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ವಿಶ್ವಾಸಿಸುತ್ತೇನೆ. ನಾನು ತತ್ತರಿಸುವಾಗ ನನಗೆ ಸಹಾಯಮಾಡಿ. ಜೀವನದ ಬಿರುಗಾಳಿಗಳು ಮತ್ತು ಸವಾಲುಗಳು ಸಹಿಸಲಾರದಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚೆನಿಸುವಾಗ ಯಾವಾಗಲೂ ನಿಮ್ಮ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಲು ನನಗೆ ಸಹಾಯಮಾಡಿ. ಬೇರೆಲ್ಲ ಸಮಯಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಅಂತಹ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿಯೇ ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಅನುಗ್ರಹದ ಹಸ್ತವನ್ನು ನನ್ನತ್ತ ಚಾಚುತ್ತಾ ನನ್ನ ಬಳಿಯಿದ್ದೀರಿ ಎಂದು ನಾನು ಭರವಸೆಯಿಡುವಂತಾಗಲಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.

ಯೇಸು ಸದಾ ನಮ್ಮೊಂದಿಗಿದ್ದಾನೆ

ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಹದಿನೆಂಟನೇ ವಾರದ ಸೋಮವಾರ (ವರ್ಷಗಳು B&C)

ಸ್ನಾನಿಕ ಯೋಹಾನನ ಮರಣದ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದ ಯೇಸು, ದೋಣಿಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನೇ ನಿರ್ಜನ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದನು. ಜನಸಮೂಹಗಳು ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ತಮ್ಮ ಊರುಗಳಿಂದ ಕಾಲ್ನಡಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಆತನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದವು. ಆತನು ದೋಣಿಯಿಂದ ಇಳಿದಾಗ ಅಪಾರ ಜನಸಮೂಹವನ್ನು ಕಂಡು ಅವರ ಮೇಲೆ ಕನಿಕರಗೊಂಡನು ಮತ್ತು ಅವರಲ್ಲಿದ್ದ ರೋಗಿಗಳನ್ನು ಗುಣಪಡಿಸಿದನು. ಮತ್ತಾಯ 14:13-14

ಮಾನವೀಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಸ್ನಾನಿಕ ಯೋಹಾನನ ಮರಣದಿಂದ ಯೇಸುವಿನ ಹೃದಯವು ದುಃಖಿತವಾಗಿತ್ತು. ಆತನು ಯೋಹಾನನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದನು ಮತ್ತು ಅವನ ಶಿರಚ್ಛೇದನದಿಂದ ತೀವ್ರವಾಗಿ ದುಃಖಗೊಂಡಿದ್ದನು. ಆದ್ದರಿಂದ ಆತನು ದೋಣಿಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನೇ ನಿರ್ಜನ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದನು. ಆದರೆ ಜನಸಮೂಹಗಳು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನದಕ್ಕಾಗಿ ಹಂಬಲಿಸುತ್ತಿದ್ದವು! ಅವರು ಯೇಸುವನ್ನು ನೋಡಲು ಮತ್ತು ಆತನಿಗೆ ಕಿವಿಗೊಡಲು ಬಯಸಿದರು. ಅವರಿಗೆ ಅನೇಕ ರೋಗಿಗಳ ಪರಿಚಯವಿತ್ತು ಮತ್ತು ಯೇಸು ಅವರನ್ನು ಗುಣಪಡಿಸಬೇಕೆಂದು ಅವರು ಬಯಸಿದರು. ಆದ್ದರಿಂದ ಆತನು ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿರಲು ಜನಸಮೂಹದಿಂದ ದೂರ ಹೋಗಿದ್ದರೂ ಅವರು ಆತನನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಹೋದರು.

ಯೇಸುವಿನ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಏನಾಗಿತ್ತು? ಅವರು ಅವರನ್ನು ನೋಡಿ ನಿಟ್ಟುಸಿರುಬಿಡುತ್ತಾ, “ಇವರು ನನ್ನನ್ನು ಏಕೆ ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ? ನಾನು ದುಃಖದಲ್ಲಿದ್ದೇನೆಂದು ಇವರಿಗೆ ತಿಳಿಯದೇ?” ಎಂದು ತಮ್ಮೊಳಗೆ ಹೇಳಿಕೊಂಡರೇ? ಇಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ಯೇಸು ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಕರುಣೆ ಮತ್ತು ಕನಿಕರದಿಂದ ತುಂಬಿದವರಾಗಿ, ಅವರಲ್ಲಿದ್ದ ಅನೇಕ ರೋಗಿಗಳನ್ನು ಗುಣಪಡಿಸಲು ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಹೋದರು.

ಇದು ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನ ಹೃದಯ ಮತ್ತು ಕನಿಕರವನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಲು ನಮಗೆ ನೆರವಾಗುತ್ತದೆ. ಅನೇಕ ಬಾರಿ ನಾವು ದೇವರ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಲು ಹೆದರುತ್ತೇವೆ. ನಮ್ಮ ಪಾಪದ ಕಾರಣದಿಂದ ಅವರ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಲು ಹೆದರುತ್ತೇವೆ. ಅವರು ನಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ಏನು ಯೋಚಿಸುವರು ಮತ್ತು ನಮಗೆ ಏನು ಹೇಳುವರು ಎಂದು ಹೆದರುತ್ತೇವೆ. ನಾವು ಅಪರಾಧಭಾವ ಮತ್ತು ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ಬಳಲುತ್ತೇವೆ; ಅದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಅವರನ್ನು ಹುಡುಕಿಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಆದರೆ ಈ ಘಟನೆಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಬಂದವರ ಮೇಲೆ ಯೇಸು ಕನಿಕರ ತೋರಿದಂತೆಯೇ, ನಾವು ಅವರನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಹೋದಾಗಲೆಲ್ಲ ಅವರು ಯಾವಾಗಲೂ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಅತ್ಯಂತ ಆಳವಾದ ಕನಿಕರ ತೋರುವರು. ನಮ್ಮ ಬದುಕು ಪಾಪದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದೆ ಎಂದು ನಮಗೆ ಕಂಡರೂ, ನಾವು ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಓಡಿಹೋದರೆ, ಅವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಕನಿಕರ ಮತ್ತು ಕರುಣೆಯಿಂದ ನೋಡುವರು. ಅವರ ಸ್ವಸ್ಥತೆ ಮತ್ತು ಕರುಣೆಯನ್ನು ಅರಸಿ ನಾವು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಬರುವುದರಿಂದ ಅವರು ಎಂದಿಗೂ ಬೇಸರಗೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ನಾವು ಸದಾ ಅವರಲ್ಲಿ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಿಟ್ಟು, ಅತ್ಯಂತ ದೃಢವಾದ ಭರವಸೆಯೊಂದಿಗೆ ಅವರ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಬೇಕು.

ನೀವು ಹೇಗಿದ್ದೀರೋ ಹಾಗೆಯೇ ಯೇಸುವಿನ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಲು ನಿಮಗೆ ಎಷ್ಟು ಹಾಯೆನಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಇಂದು ಮನನ ಮಾಡಿ. ಅವರು ನಿಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ಏನು ಯೋಚಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ಭಯ ಅಥವಾ ಚಿಂತೆ ನಿಮಗಿದೆಯೇ? ನಿಮ್ಮ ಪಾಪ ಅಥವಾ ದೌರ್ಬಲ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ನಿಮಗೆ ನಾಚಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆಯೇ? ಅವರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ತೀರ್ಪು ಮಾಡಿ, ನಿಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ಕಾಳಜಿ ತೋರದಿರಬಹುದು ಎಂಬ ಚಿಂತೆ ನಿಮಗಿದೆಯೇ? ಅವರ ಅಪಾರ ಕರುಣೆಯಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಟ್ಟು, ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಓಡಿಹೋಗಿ.

ಅತ್ಯಂತ ದಯಾಳುವಾದ ನನ್ನ ಪ್ರಭುವೇ, ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಕನಿಕರದಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡಲು ನನಗೆ ಸಹಾಯಮಾಡಿ. ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬರಬೇಕೆಂದು ನೀವು ಯಾವಾಗಲೂ ಹಾತೊರೆಯುತ್ತೀರಿ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿಯಲು ನನಗೆ ಸಹಾಯಮಾಡಿ. ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬರುವುದರಿಂದ ನಿಮಗೆ ಎಂದಿಗೂ ಬೇಸರವಾಗದಂತೆ, ನಿಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬರುವುದರಲ್ಲಿ ನನಗೂ ಎಂದಿಗೂ ಬೇಸರವಾಗದಿರಲಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.

ಧೈರ್ಯ, ಪ್ರೀತಿ & ಸತ್ಯ

ಸಾಮಾನ್ಯಕಾಲದ ಹದಿನೆಂಟನೇ ವಾರದ ಮಂಗಳವಾರ (ವರ್ಷ A)

ಆಗ ಅವರ ಶಿಷ್ಯರು ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ಅವರಿಗೆ, “ನೀವು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ಕೇಳಿ ಫರಿಸಾಯರು ಅಸಮಾಧಾನಗೊಂಡರೆಂದು ನಿಮಗೆ ತಿಳಿದಿದೆಯೇ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ಅವರು ಉತ್ತರವಾಗಿ, “ನನ್ನ ಸ್ವರ್ಗೀಯ ತಂದೆ ನೆಡದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಗಿಡವನ್ನೂ ಬೇರುಸಹಿತ ಕಿತ್ತುಹಾಕಲಾಗುವುದು. ಅವರನ್ನು ಅವರ ಪಾಡಿಗೆ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಿ; ಅವರು ಕುರುಡರಿಗೆ ದಾರಿ ತೋರಿಸುವ ಕುರುಡರು. ಒಬ್ಬ ಕುರುಡನು ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಕುರುಡನಿಗೆ ದಾರಿ ತೋರಿಸಿದರೆ, ಇಬ್ಬರೂ ಹಳ್ಳದಲ್ಲಿ ಬೀಳುವರು” ಎಂದರು. ಮತ್ತಾಯ 15:12-14

ಫರಿಸಾಯರು ಏಕೆ ಅಸಮಾಧಾನಗೊಂಡರು? ಯೇಸು ಆಗಷ್ಟೇ ಅವರನ್ನು ಟೀಕಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದ್ದು ಅದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಕಾರಣವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಕಾರಣವೂ ಇತ್ತು. ಯೇಸು ಅವರ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ಕೂಡ ಕೊಡದಿದ್ದುದರಿಂದಲೂ ಅವರು ಅಸಮಾಧಾನಗೊಂಡರು.

ಈ ಫರಿಸಾಯರು ಮತ್ತು ಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳು ತಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಮುಖ್ಯವಾದ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಯೇಸುವಿಗೆ ಕೇಳಲು ಬಂದರು. ಅವರ ಶಿಷ್ಯರು ಊಟಕ್ಕೆ ಮೊದಲು ಕೈತೊಳೆದುಕೊಳ್ಳದೆ, ಹಿರಿಯರ ಸಂಪ್ರದಾಯವನ್ನು ಏಕೆ ಪಾಲಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಅವರು ಬಯಸಿದರು. ಆದರೆ ಯೇಸು ಆಸಕ್ತಿಕರವಾದುದನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರಿಸುವ ಬದಲು, ಜನಸಮೂಹವನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿ, “ಕೇಳಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿರಿ. ಬಾಯಿಯೊಳಗೆ ಹೋಗುವುದು ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಅಶುದ್ಧಗೊಳಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ ಬಾಯಿಯಿಂದ ಹೊರಬರುವುದೇ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಅಶುದ್ಧಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ (Mt. 15:10b-11). ಹೀಗಾಗಿ, ಯೇಸು ಹೇಳಿದ ಮಾತಿನಿಂದಲೂ, ಅದನ್ನು ಅವರಿಗೆ ಹೇಳದೆ ಜನಸಮೂಹಕ್ಕೆ ಹೇಳಿದ್ದರಿಂದಲೂ ಅವರು ಅಸಮಾಧಾನಗೊಂಡರು.

ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ ಆಸಕ್ತಿಕರ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಾವು ಮಾಡಬಹುದಾದ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರೀತಿಪೂರ್ವಕ ಕಾರ್ಯವೇ ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಅಸಮಾಧಾನಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು. ನಾವು ವಿವೇಚನೆಯಿಲ್ಲದೆ ಇತರರ ಮನನೋಯಿಸಬಾರದು. ಆದರೆ, ಏನೇ ಆದರೂ ಜನರ ಮನನೋಯಿಸದಿರುವುದು ನಮ್ಮ ಕಾಲದ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಪ್ರವೃತ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಇದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ನಾವು ನೈತಿಕತೆಯನ್ನು ಅತಿಯಾಗಿ ಸರಳೀಕರಿಸುತ್ತೇವೆ, ವಿಶ್ವಾಸದ ಸ್ಪಷ್ಟ ಬೋಧನೆಗಳನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು “ಹೊಂದಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವುದನ್ನು” ನಾವು ಸಾಧಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವ ಅತ್ಯಂತ ಮುಖ್ಯವಾದ “ಸದ್ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ” ಒಂದನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ.

ಮೇಲಿನ ವಾಕ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಯೇಸುವಿನ ಮಾತಿನಿಂದ ಫರಿಸಾಯರು ಅಸಮಾಧಾನಗೊಂಡಿರುವ ಬಗ್ಗೆ ಅವರ ಶಿಷ್ಯರು ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ. ಅವರು ಆತಂಕಪಡುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಈ ಉದ್ವಿಗ್ನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಯೇಸು ಸರಿಪಡಿಸಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ತೋರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಯೇಸು ತಮ್ಮ ನಿಲುವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ. “ಅವರನ್ನು ಅವರ ಪಾಡಿಗೆ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಿ; ಅವರು ಕುರುಡರಿಗೆ ದಾರಿ ತೋರಿಸುವ ಕುರುಡರು. ಒಬ್ಬ ಕುರುಡನು ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಕುರುಡನಿಗೆ ದಾರಿ ತೋರಿಸಿದರೆ, ಇಬ್ಬರೂ ಹಳ್ಳದಲ್ಲಿ ಬೀಳುವರು” (Mt. 15:14).

ಪ್ರೀತಿಗೆ ಸತ್ಯ ಅಗತ್ಯ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಸತ್ಯವು ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಚುಚ್ಚಬಹುದು. ಫರಿಸಾಯರಿಗೆ ಬೇಕಾಗಿರುವುದು ನಿಖರವಾಗಿ ಇದೇ ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟ. ಆದರೂ ಅವರು ಬದಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಅವರು ಯೇಸುವನ್ನು ಕೊಂದದ್ದೇ ಇದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿ. ಹಾಗಿದ್ದರೂ, ನಮ್ಮ ಪ್ರಭು ಹೇಳಿದ ಈ ಸತ್ಯಗಳು ಪ್ರೀತಿಯ ಕಾರ್ಯಗಳಾಗಿದ್ದವು ಮತ್ತು ಈ ಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳು ಹಾಗೂ ಫರಿಸಾಯರು ಕೇಳಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಸತ್ಯವಾಗಿದ್ದವು.

ಒಂದು ಸಂದರ್ಭವು ಅಗತ್ಯಪಡಿಸಿದಾಗ ಕಠಿಣವಾದ ಸತ್ಯವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಹೇಳಲು ನೀವು ಎಷ್ಟು ಸಿದ್ಧರಿದ್ದೀರಿ ಎಂಬುದನ್ನು ಇಂದು ಚಿಂತಿಸಿ. ಹೇಳಲೇಬೇಕಾದ, “ಅಸಮಾಧಾನ ಉಂಟುಮಾಡುವ” ಸತ್ಯವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಹೇಳಲು ಬೇಕಾದ ಧೈರ್ಯ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿದೆಯೇ? ಅಥವಾ ನೀವು ಅಂಜಿ ಹಿಂದೆ ಸರಿದು, ಜನರನ್ನು ಕಳವಳಗೊಳಿಸಬಾರದೆಂದು ಅವರು ತಮ್ಮ ತಪ್ಪಿನಲ್ಲೇ ಉಳಿಯಲು ಬಿಡಲು ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತೀರಾ? ಧೈರ್ಯ, ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಸತ್ಯ ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಆಳವಾಗಿ ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಬೆಸೆದುಕೊಂಡಿರಬೇಕು. ನಮ್ಮ ದಿವ್ಯ ಪ್ರಭುವನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅನುಕರಿಸುವಂತೆ, ಇದನ್ನೇ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮತ್ತು ಧ್ಯೇಯವನ್ನಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ.

ಪರಿಪೂರ್ಣ ಸತ್ಯದ ಪ್ರಭುವೇ, ಲೋಕಕ್ಕೆ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಕರುಣೆಯನ್ನು ತಲುಪಿಸುವ ಇನ್ನೂ ಉತ್ತಮ ಸಾಧನವಾಗಲು ದಯವಿಟ್ಟು ನನಗೆ ಧೈರ್ಯ, ಸತ್ಯ, ವಿವೇಕ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿ. ಭಯವು ನನ್ನನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ನಾನು ಎಂದಿಗೂ ಅವಕಾಶ ಕೊಡದಿರಲಿ. ಇತರರನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಲು ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸುವ ಅನೇಕ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ನಾನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುವಂತೆ, ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲ ಕುರುಡುತನವನ್ನು ದಯವಿಟ್ಟು ತೆಗೆದುಹಾಕಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ.

ವಿಶ್ವಾಸ ತತ್ತರಿಸಿದಾಗ

ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಹದಿನೆಂಟನೇ ವಾರದ ಮಂಗಳವಾರ (ವರ್ಷಗಳು B&C)

ಎಂತಹ ಅದ್ಭುತ ವಿಶ್ವಾಸದ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ! ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಬಿರುಗಾಳಿಗೆ ಸಿಲುಕಿದ್ದ ಸಂತ ಪೇತ್ರನು, ನೀರಿನ ಮೇಲೆ ನಡೆಯಲು ಯೇಸು ತನ್ನನ್ನು ದೋಣಿಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಕರೆದರೆ, ಅದು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದು ಎಂಬ ತನ್ನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಭರವಸೆಯನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದನು. ಯೇಸು ಅವನನ್ನು ತಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಸಂತ ಪೇತ್ರನು ನೀರಿನ ಮೇಲೆ ನಡೆಯತೊಡಗುತ್ತಾನೆ. ಮುಂದೆ ಏನಾಯಿತು ಎಂಬುದು ನಮಗೆ ತಿಳಿದೇ ಇದೆ. ಪೇತ್ರನು ಭಯದಿಂದ ತುಂಬಿ ಮುಳುಗತೊಡಗಿದನು. ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್, ಯೇಸು ಅವನನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡರು; ಎಲ್ಲವೂ ಸರಿಯಾಯಿತು.

ನನ್ನ ಕನಿಕರವುಳ್ಳ ಪ್ರಭುವೇ, ನಾನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ವಿಶ್ವಾಸಿಸುತ್ತೇನೆ. ನಾನು ಎಡವಿದಾಗ ನನಗೆ ನೆರವಾಗಿ. ಜೀವನದ ಬಿರುಗಾಳಿಗಳು ಮತ್ತು ಸವಾಲುಗಳು ತಾಳಲಾರದಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚೆನಿಸಿದಾಗಲೆಲ್ಲ ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಲು ನನಗೆ ನೆರವಾಗಿ. ಬೇರೆಲ್ಲ ಸಮಯಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಆ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಅನುಗ್ರಹದ ಹಸ್ತವನ್ನು ಚಾಚುತ್ತಾ ನನ್ನ ಬಳಿಯೇ ಇದ್ದೀರಿ ಎಂದು ನಾನು ಭರವಸೆಯಿಡುವಂತಾಗಲಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ.

ವಿನಯ + ವಿಶ್ವಾಸ = ಕರುಣೆ

ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಹದಿನೆಂಟನೇ ವಾರದ ಬುಧವಾರ

ಆದರೆ ಆ ಸ್ತ್ರೀ ಬಂದು, “ಪ್ರಭುವೇ, ನನಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿ” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ ಅವರಿಗೆ ಸಾಷ್ಟಾಂಗವೆರಗಿದಳು. ಅವರು ಪ್ರತ್ಯುತ್ತರವಾಗಿ, “ಮಕ್ಕಳ ಆಹಾರವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ನಾಯಿಗಳಿಗೆ ಎಸೆಯುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ” ಎಂದರು. ಅವಳು, “ದಯಮಾಡಿ, ಪ್ರಭುವೇ, ನಾಯಿಗಳೂ ತಮ್ಮ ಯಜಮಾನರ ಮೇಜಿನಿಂದ ಬೀಳುವ ಚೂರುಗಳನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತವಲ್ಲಾ” ಎಂದಳು. ಮತ್ತಾಯ 15:25-27

ಈ ಮಹಿಳೆಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವುದು ನಾಯಿಗಳಿಗೆ ಆಹಾರವನ್ನು ಎಸೆಯುವಂತಿದೆ ಎಂದು ಯೇಸು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಸೂಚಿಸಿದರೇ? ನಮ್ಮ ಅಹಂಕಾರದಿಂದಾಗಿ, ಯೇಸು ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವರು ತೀವ್ರವಾಗಿ ನೊಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಆದರೆ ಅವರು ಹೇಳಿದ್ದು ಸತ್ಯವಾಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ಅದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ರೀತಿಯ ಒರಟುತನವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಯೇಸು ಒರಟಾಗಿ ವರ್ತಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟ. ಆದರೂ, ಅವರ ಮಾತು ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಒರಟಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ.

ಮೊದಲಿಗೆ, ಅವರ ಮಾತು ಹೇಗೆ ಸತ್ಯವಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೋಡೋಣ. ಈ ಸ್ತ್ರೀ ಯೇಸುವನ್ನು ಬಂದು ತನ್ನ ಮಗಳನ್ನು ಗುಣಪಡಿಸುವಂತೆ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಳು. ಮೂಲತಃ, ಯೇಸು ಅವಳಿಗೆ ಈ ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕೆ ಅವಳು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಅರ್ಹಳಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಅದು ಸತ್ಯವೇ. ಮೇಜಿನಿಂದ ಆಹಾರ ಪಡೆಯಲು ನಾಯಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಅರ್ಹತೆಯಿದೆಯೋ, ದೇವರ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ನಮಗೂ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅರ್ಹತೆಯಿಲ್ಲ. ಇದನ್ನು ಹೀಗೆ ಹೇಳುವುದು ಆಘಾತಕಾರಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ನಮ್ಮ ಪಾಪಮಯ ಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತು ಅನರ್ಹತೆಯ ಸತ್ಯವನ್ನು ಮೊದಲು ತೋರಿಸಿಕೊಡುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಯೇಸು ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಈ ಸ್ತ್ರೀ ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾಳೆ.

ಎರಡನೆಯದಾಗಿ, ಯೇಸುವಿನ ಮಾತು ಈ ಮಹಿಳೆಗೆ ಅತ್ಯಂತ ದೀನತೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಮೇಜಿನಿಂದ ಬಿದ್ದದ್ದನ್ನು ತಿನ್ನುವ ನಾಯಿಗೆ ತನ್ನನ್ನು ಹೋಲಿಸಿದ್ದನ್ನು ಅವಳು ನಿರಾಕರಿಸದಿರುವುದರಲ್ಲಿ ಅವಳ ದೀನತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಬದಲಾಗಿ, ನಾಯಿಗಳೂ ಚೂರುಗಳನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತವೆ ಎಂದು ಅವಳು ದೀನತೆಯಿಂದ ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ. ಆಹಾ, ಇದೇ ದೀನತೆ! ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ಯೇಸು ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪಮಟ್ಟಿಗೆ ಅವಮಾನಕರವಾಗಿ ತೋರುವ ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿದ್ದು, ಅವಳು ಎಷ್ಟು ದೀನಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ ಎಂಬುದು ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿದಿದ್ದರಿಂದಲೇ ಎಂದು ನಾವು ಖಚಿತವಾಗಿ ಹೇಳಬಹುದು. ಅವಳು ತನ್ನ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವಂತೆ ತನ್ನ ದೀನತೆಯು ಪ್ರಕಾಶಿಸಲು ಅವಕಾಶ ಕೊಟ್ಟು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುವಳು ಎಂಬುದೂ ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು. ತನ್ನ ಅನರ್ಹತೆಯ ಕುರಿತಾದ ಈ ವಿನಮ್ರ ಸತ್ಯದಿಂದ ಅವಳು ನೊಂದುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ, ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದಳು ಮತ್ತು ತನ್ನ ಅನರ್ಹತೆಯ ನಡುವೆಯೂ ದೇವರ ಅಪಾರ ಕರುಣೆಯನ್ನು ಬೇಡಿದಳು.

ದೀನತೆಯು ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿಸಬಲ್ಲದು; ವಿಶ್ವಾಸವು ದೇವರ ಕರುಣೆಯನ್ನೂ ಶಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿಸುತ್ತದೆ. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕೇಳಿಸುವಂತೆ ಯೇಸು, “ಓ ಸ್ತ್ರೀಯೇ, ನಿನ್ನ ವಿಶ್ವಾಸವು ಮಹತ್ತರವಾಗಿದೆ!” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಅವಳ ವಿಶ್ವಾಸವು ಪ್ರಕಟವಾಯಿತು; ಆ ದೀನ ವಿಶ್ವಾಸಕ್ಕಾಗಿ ಅವಳನ್ನು ಗೌರವಿಸಲು ಯೇಸು ಆ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡರು.

ಇಂದು, ದೇವರ ಮುಂದೆ ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ದೀನತೆಯ ಕುರಿತು ಚಿಂತಿಸಿ. ಯೇಸು ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಈ ರೀತಿ ಮಾತನಾಡಿದ್ದರೆ ನೀವು ಹೇಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುತ್ತಿದ್ದಿರಿ? ನಿಮ್ಮ ಅನರ್ಹತೆಯನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು ದೀನತೆ ನಿಮಗಿರುತ್ತಿತ್ತೇ? ಹಾಗಿದ್ದರೆ, ನಿಮ್ಮ ಅನರ್ಹತೆಯ ನಡುವೆಯೂ ದೇವರ ಕರುಣೆಗಾಗಿ ಮೊರೆಯಿಡುವಷ್ಟು ವಿಶ್ವಾಸವೂ ನಿಮಗಿರುತ್ತಿತ್ತೇ? ಈ ಅದ್ಭುತ ಗುಣಗಳು (ದೀನತೆ ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಾಸ) ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸಾಗುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ದೇವರ ಕರುಣೆಯನ್ನು ಹೊರಹೊಮ್ಮಿಸುತ್ತವೆ!

ಅತ್ಯಂತ ಕರುಣಾಮಯರಾದ ನನ್ನ ಪ್ರಭುವೇ, ನಾನು ಅನರ್ಹನು. ಅದನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಲು ನನಗೆ ನೆರವಾಗಿ. ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ನಾನು ಅರ್ಹನಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಲು ನನಗೆ ನೆರವಾಗಿ. ಆದರೆ ಈ ವಿನಮ್ರ ಸತ್ಯದ ನಡುವೆಯೂ, ನಿಮ್ಮ ಅಪಾರ ಕರುಣೆಯನ್ನು ನಾನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವಂತಾಗಲಿ ಮತ್ತು ಕರುಣೆಗಾಗಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕರೆಯಲು ಎಂದಿಗೂ ಭಯಪಡದಿರಲಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ.

ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಬೀಗದ ಕೈಗಳು

ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಹದಿನೆಂಟನೇ ವಾರದ ಗುರುವಾರ

“ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ನೀನು ಪೇತ್ರ; ಈ ಬಂಡೆಯ ಮೇಲೆ ನಾನು ನನ್ನ ಧರ್ಮಸಭೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟುವೆನು. ಪಾತಾಳದ ದ್ವಾರಗಳು ಅದನ್ನು ಜಯಿಸಲಾರವು. ಸ್ವರ್ಗರಾಜ್ಯದ ಬೀಗದ ಕೈಗಳನ್ನು ನಿನಗೆ ಕೊಡುವೆನು. ನೀನು ಭೂಲೋಕದಲ್ಲಿ ಏನನ್ನು ಕಟ್ಟುತ್ತೀಯೋ ಅದು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿಯೂ ಕಟ್ಟಲ್ಪಡುವುದು; ನೀನು ಭೂಲೋಕದಲ್ಲಿ ಏನನ್ನು ಬಿಚ್ಚುತ್ತೀಯೋ ಅದು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿಯೂ ಬಿಚ್ಚಲ್ಪಡುವುದು.” ಮತ್ತಾಯ 16:18-19

ಈ ಕೆಳಗಿನ ಭಾಗವನ್ನು My Catholic Faith!, ಅಧ್ಯಾಯ 7ರಿಂದ ಆಯ್ದುಕೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ:

ಹಾಗಾದರೆ, ಯೇಸು ಪೇತ್ರನನ್ನು ಕೇವಲ ಹೊಗಳುತ್ತಾ, ಅವನ ಅಹಂಭಾವವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದರೇ? ತಾವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಯಾರು ಎಂಬುದನ್ನು ಪೇತ್ರನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಅವನಿಗೆ ಕೇವಲ ಧನ್ಯವಾದ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರೇ? ಅಥವಾ ಯೇಸು ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನದೇನನ್ನಾದರೂ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೇ? ಒಂದು ದಿನ ನೆರವೇರಲಿರುವ ವಾಗ್ದಾನವನ್ನು ಅವರು ಪೇತ್ರನಿಗೆ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರೇ? ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಕೊನೆಯದೇ ನಿಜ. ಪೇತ್ರನು ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಬಂಡೆಗಲ್ಲಿನ ಅಸ್ತಿವಾರವಾಗುವನು ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಗದ ಬೀಗದ ಕೈಗಳ ವಿಶಿಷ್ಟ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಪಡೆಯುವನು ಎಂದು ಯೇಸು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಆಹಾ! ಅದು ಎಂಥ ಅದ್ಭುತ ಕೊಡುಗೆ!

ಯೇಸು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, “ನೀನು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಏನನ್ನು ಕಟ್ಟುವೆಯೋ ಅದು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿಯೂ ಕಟ್ಟಲ್ಪಡುವುದು…” ಇದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾದ ಕೊಡುಗೆಯಲ್ಲ. ಇದನ್ನು ಪೇತ್ರನಿಗೆ ಯೇಸು ನೀಡಿದ ಅಕ್ಷರಶಃ ವಾಗ್ದಾನವೆಂದು ನಾವು ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಯೇಸು ತಮ್ಮ ಧರ್ಮಸಭೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದಾಗ, ತಮ್ಮ ಪುನರುತ್ಥಾನದ ನಂತರ ಅಪೊಸ್ತಲರ ಮೇಲೆ “ಉಸಿರೂದಿದಾಗ”, ತಮ್ಮ ಧರ್ಮಸಭೆಯೊಳಗೆ ಪರಮಾಧಿಕಾರದ ಈ ವಾಗ್ದತ್ತ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನೂ ಪೇತ್ರನಿಗೆ ದಯಪಾಲಿಸಿದರು—ಅದೇ ಕಟ್ಟುವ ಮತ್ತು ಬಿಚ್ಚುವ ಅಧಿಕಾರ.

ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಪೇತ್ರನು ಈ ವಿಶಿಷ್ಟ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ನನಗೆ ಖಚಿತವಾಗಿದೆ. ಬಹುಶಃ ಧರ್ಮಸಭೆಯು ಆರಂಭವಾದ ಮೊದಲ ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ, ಯೇಸು ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರು ಇತರ ಅಪೊಸ್ತಲರಿಗೆ ನೆನಪಿಸಿರಬಹುದು. ಬಹುಶಃ ದೀನನಾದ ಪೇತ್ರನಿಗೂ ಯೇಸು ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರು ನೆನಪಿಸಿರಬಹುದು. ಕಾಲ ಕಳೆದಂತೆ, ಪೇತ್ರನು ಪರಮಾಧಿಕಾರದ ಈ ವಿಶಿಷ್ಟ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಅದನ್ನು ತನ್ನದಾಗಿ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಸಂದೇಹವಿರಲಾರದು. ಈ ಅಧಿಕಾರದ ಮೊದಲ ಸ್ಪಷ್ಟ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಅಪೊಸ್ತಲರ ಕೃತ್ಯಗಳು 15ರಲ್ಲಿ, ಸುನ್ನತಿಯ ಕುರಿತು ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯ ಉಂಟಾದಾಗ ನಡೆದ ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಕಾಣುತ್ತೇವೆ. ಬಹಳ ಚರ್ಚೆಯ ನಂತರ, ಪೇತ್ರನು ಎದ್ದುನಿಂತು ಅಧಿಕಾರಯುತವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದನು. ಅನಂತರ ಇತರರೂ ಅವನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದರು; ಅವರು ಚರ್ಚಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟತೆ ದೊರೆತು ಅದು ಇತ್ಯರ್ಥವಾಯಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಕಾಣುತ್ತೇವೆ.

ಅಂದಿನಿಂದ ಅಪೊಸ್ತಲರು ಬೋಧಿಸುವ, ಪಾಲಿಸುವ ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರೀಕರಿಸುವ ತಮ್ಮ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದರು. ಕೊನೆಗೆ ಪೇತ್ರನು ಬೋಧಿಸಲು ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿನ ಮೊದಲ ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷನಾಗಲು ರೋಮ್‌ಗೆ ಹೋದನು. ಅವನು ಮರಣಹೊಂದಿದ್ದು ರೋಮ್‌ನಲ್ಲಿಯೇ; ರೋಮ್‌ನಲ್ಲಿ ಅಪೊಸ್ತಲ ಪೇತ್ರನ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿಯೂ ಧರ್ಮಸಭೆಯೊಳಗಿನ ಪರಮಾಧಿಕಾರದ ಈ ವಿಶಿಷ್ಟ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ವಹಿಸಿಕೊಂಡನು. ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ, ಈ ಪರಮಾಧಿಕಾರದ ಕೊಡುಗೆ ಪೇತ್ರನು ಬದುಕಿರುವವರೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಇರಬೇಕೆಂದು ಯೇಸು ಉದ್ದೇಶಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಈ ಅಧಿಕಾರವು ರೋಮ್‌ನ ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷರಾದ ಅವನ ಎಲ್ಲ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೂ ಹಸ್ತಾಂತರವಾಗಿರುವುದನ್ನು ನಾವು ಕಾಣುತ್ತೇವೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ನಾವು ನಮ್ಮ ಧರ್ಮಸಭೆಯನ್ನು ರೋಮನ್ ಕಥೋಲಿಕ ಧರ್ಮಸಭೆ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತೇವೆ. ಕುತೂಹಲಕರ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ, ಪೇತ್ರನು ಮಾಲ್ಟಾಕ್ಕೋ, ಯೆರೂಸಲೇಮಿಗೋ ಅಥವಾ ಏಷ್ಯಾಕ್ಕೋ ಹೋಗಿದ್ದರೆ, ಇಂದು ಬಹುಶಃ ನಾವು ರೋಮನ್ ಕಥೋಲಿಕ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಬದಲು ಮಾಲ್ಟಾ, ಯೆರೂಸಲೇಮ್ ಅಥವಾ ಏಷ್ಯನ್ ಕಥೋಲಿಕ ಧರ್ಮಸಭೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಪೇತ್ರನು ರೋಮ್‌ಗೆ ಹೋದನು ಮತ್ತು ಹೀಗಾಗಿ ಪರಮಾಧಿಕಾರವು ಅಲ್ಲಿದೆ ಎಂಬುದೇ ಧರ್ಮಸಭೆಯು ರೋಮನ್ ಆಗಿರಲು ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣ.

ಶತಮಾನಗಳ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಪರಮಾಧಿಕಾರದ ಈ ವಿಶಿಷ್ಟ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಿದ್ದೇವೆ. ಇದರ ಅರ್ಥವೇನೆಂದರೆ, ಸಂತ ಪೇತ್ರನಿಗೂ ಅವನ ಎಲ್ಲ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೂ ವಿಶ್ವಾಸ ಮತ್ತು ನೈತಿಕತೆಯ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ನಿರ್ಣಾಯಕವಾಗಿ ಬೋಧಿಸಲು ಹಾಗೂ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಚಿತ್ತಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಆಳಲು ಅಥವಾ ಪಾಲಿಸಲು ಪೂರ್ಣ ಮತ್ತು ನೇರ ಅಧಿಕಾರವಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಪೋಪ್‌ರವರು ವಿಶ್ವಾಸ ಅಥವಾ ನೈತಿಕತೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಯಾವುದನ್ನಾದರೂ ಸತ್ಯವೆಂದು ಹೇಳಿದರೆ, ನೇರವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಅದು ಸತ್ಯವೇ. ಅವರು ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಆಡಳಿತದ ಕುರಿತು ನಿರ್ಧಾರ ಕೈಗೊಂಡರೆ, ಸರಳವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಅದೇ ನೆರವೇರಬೇಕೆಂದು ದೇವರು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ವಿಷಯ ಅಷ್ಟು ಸರಳವಾಗಿದೆ.

ವಿಶ್ವಾಸ ಮತ್ತು ನೈತಿಕತೆಯ ಕುರಿತು ಬೋಧಿಸುವ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಈ ಪರಮಾಧಿಕಾರದ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು “ದೋಷರಾಹಿತ್ಯ” ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ವಿವಿಧ ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಪೋಪ್ ಅವರು “ಎಕ್ಸ್ ಕ್ಯಾಥೆಡ್ರಾ” ಅಂದರೆ “ಪೀಠದಿಂದ” ಮಾತನಾಡುವಾಗ ಇದು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಬಲವಾಗಿ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಸಾಂಕೇತಿಕವಾಗಿ ಪೇತ್ರನ ಪೀಠದಿಂದ ಎಂದರ್ಥ. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅವರು ವಿಶ್ವಾಸದ “ನಿರ್ಣೀತ ಸತ್ಯ” ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವುದನ್ನು ಬೋಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇಂತಹ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ನಿರ್ಣೀತ ಸತ್ಯವೂ ನಿಜವಾದದ್ದು ಮತ್ತು ನಿಶ್ಚಿತವಾದದ್ದು; ಅದನ್ನು ವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ನಂಬಲು ನಾವು ಬದ್ಧರಾಗಿದ್ದೇವೆ.

ಪ್ರಭುವೇ, ನಿಮ್ಮ ಮಹಿಮಾಮಯ ಕ್ಯಾಥೊಲಿಕ್ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಕೊಡುಗೆಗಾಗಿ ನಿಮಗೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು! ನಿಮ್ಮ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಮೂಲಕ ನೀವು ಪ್ರಕಟಿಸುವ ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ನಾನು ಸದಾ ನಿಷ್ಠನಾಗಿರುವಂತೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೇನೆ. ನಿಮ್ಮ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ನಾಯಕರು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪೋಪ್ ಅವರು, ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಜೀವನದ ಪವಿತ್ರತೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯಲು ಸದಾ ಶ್ರಮಿಸುವಂತೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೇನೆ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ.

ನೀವು ಎಷ್ಟು ದೂರ ಹೋಗುವಿರಿ?

ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಹದಿನೆಂಟನೇ ವಾರದ ಶುಕ್ರವಾರ

“ನನ್ನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸುವವನು ತನ್ನನ್ನೇ ನಿರಾಕರಿಸಿ, ತನ್ನ ಶಿಲುಬೆಯನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ನನ್ನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಬೇಕು.” ಮತ್ತಾಯ 16:24

ಯೇಸುವಿನ ಈ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಮುಖ್ಯವಾದ ಒಂದು ಪದವಿದೆ. ಅದು “ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿ” ಎಂಬ ಪದ. ಯೇಸು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ: ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಬಹುಶಃ ತಮ್ಮ ಶಿಲುಬೆಯನ್ನು ಹೊತ್ತು ನನ್ನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಬೇಕಾಗಬಹುದು. ಇಲ್ಲ, ಅವರು ಹೇಳಿದ್ದು, ಯಾರೇ ಆಗಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಲು ಬಯಸಿದರೆ ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿ…

ಹಾಗಾದರೆ ಮೊದಲ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರಿಸುವುದು ಸುಲಭವಾಗಿರಬೇಕು. ನೀವು ಯೇಸುವನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೀರಾ? ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಯೋಚಿಸಿದಾಗ ಅದು ಸುಲಭವಾದ ಪ್ರಶ್ನೆ. ಹೌದು, ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ನಾವು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ಇದು ಕೇವಲ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಮಾತ್ರ ಉತ್ತರಿಸಬಹುದಾದ ಪ್ರಶ್ನೆಯಲ್ಲ. ಯೇಸು ಅಗತ್ಯವೆಂದು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ಮಾಡುವ ನಮ್ಮ ಆಯ್ಕೆಯ ಮೂಲಕವೂ ಇದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರಿಸಬೇಕು. ಅಂದರೆ, ಯೇಸುವನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸುವುದೆಂದರೆ ನಿಮ್ಮನ್ನೇ ನಿರಾಕರಿಸಿ ನಿಮ್ಮ ಶಿಲುಬೆಯನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಳ್ಳುವುದು. ಹೂಂ, ಹಾಗಾದರೆ ನೀವು ಅವರನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೀರಾ?

ನಿಮ್ಮ ಉತ್ತರ “ಹೌದು” ಎಂಬುದೇ ಆಗಿರಲಿ ಎಂದು ಆಶಿಸೋಣ. ಯೇಸುವನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಒಳಗೊಂಡಿರುವ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ನಾವು ದೃಢವಾಗಿ ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ಆಶಿಸೋಣ. ಆದರೆ ಅದು ಸಣ್ಣ ಬದ್ಧತೆಯಲ್ಲ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ, ಈಗ ಇಲ್ಲಿ ನಾವು ಅವರನ್ನು “ಒಂದು ಮಟ್ಟಿಗೆ” ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದರೆ ಸಾಕು, ಎಲ್ಲವೂ ಸರಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಸತ್ತಾಗ ನಾವು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಸ್ವರ್ಗ ಸೇರುತ್ತೇವೆ ಎಂಬ ಮೂರ್ಖತನದ ಆಲೋಚನೆಯ ಬಲೆಗೆ ಬೀಳುತ್ತೇವೆ. ಬಹುಶಃ ಸ್ವಲ್ಪಮಟ್ಟಿಗೆ ಅದು ನಿಜವಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಆಲೋಚನೆ ಹಾಗಿದ್ದರೆ, ಜೀವನದ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥವನ್ನೂ ದೇವರು ನಮಗಾಗಿ ಕಾದಿರಿಸಿರುವ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾವು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.

ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೀವು ನಿರಾಕರಿಸಿ ನಿಮ್ಮ ಶಿಲುಬೆಯನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಳ್ಳುವುದು, ನಾವೇ ಸ್ವತಃ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಾದ ಯಾವುದೇ ಜೀವನಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಮಹಿಮೆಯುಳ್ಳ ಜೀವನವಾಗಿದೆ. ಅದು ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಆಶೀರ್ವದಿತ ಜೀವನವಾಗಿದ್ದು, ಜೀವನದ ಪರಮ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ತಲುಪುವ ಏಕೈಕ ಮಾರ್ಗವಾಗಿದೆ. ನಮ್ಮ ಸ್ವಾರ್ಥಕ್ಕೆ ನಾವು ಸಾಯುವ ಮೂಲಕ ಸಂಪೂರ್ಣ ಆತ್ಮತ್ಯಾಗದ ಜೀವನವನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಉತ್ತಮವಾದುದು ಬೇರೇನೂ ಇಲ್ಲ.

ಕೇವಲ ನಿಮ್ಮ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ನಿಮ್ಮ ಇಡೀ ಜೀವನದಿಂದಲೂ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ “ಹೌದು” ಎಂದು ಹೇಳಲು ನೀವು ಸಿದ್ಧರಿದ್ದೀರೋ ಇಲ್ಲವೋ ಎಂಬುದನ್ನು ಇಂದು ಚಿಂತಿಸಿ. ಯೇಸು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಿರುವ ತ್ಯಾಗದ ಜೀವನವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ನೀವು ಸಿದ್ಧರಿದ್ದೀರಾ? ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅದು ಯಾವ ರೂಪ ತಾಳುತ್ತದೆ? ಇಂದು, ನಾಳೆ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ನಿಮ್ಮ ಕಾರ್ಯಗಳ ಮೂಲಕ “ಹೌದು” ಎಂದು ಹೇಳಿ; ಆಗ ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮಹಿಮೆಯ ಸಂಗತಿಗಳು ನಡೆಯುವುದನ್ನು ನೀವು ಕಾಣುವಿರಿ.

ನನ್ನ ಮಹಿಮಾಮಯ ಪ್ರಭುವೇ, ನಿಮ್ಮನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಲು ನಾನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಬಯಸುತ್ತೇನೆ ಮತ್ತು ಇಂದು ನನ್ನ ಎಲ್ಲ ಸ್ವಾರ್ಥವನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತೇನೆ. ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ಕರೆದಿರುವ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಜೀವನದ ಶಿಲುಬೆಯನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಳ್ಳಲು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನ ಶಿಲುಬೆಯನ್ನು ನಾನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವಂತಾಗಲಿ ಮತ್ತು ಆ ನಿರ್ಧಾರದ ಮೂಲಕ ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ಪರಿವರ್ತಿಸುವಂತಾಗಲಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ.

ಅಗತ್ಯದಲ್ಲಿರುವವರಿಗೆ ಆಶಾಭರವಸೆ

ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಹದಿನೆಂಟನೇ ವಾರದ ಶನಿವಾರ

ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನು ಯೇಸುವಿನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ಅವರ ಮುಂದೆ ಮೊಣಕಾಲೂರಿ, “ಪ್ರಭುವೇ, ನನ್ನ ಮಗನ ಮೇಲೆ ಕರುಣೆ ತೋರಿಸು. ಅವನು ಚಿತ್ತವಿಕಲನಾಗಿದ್ದು ಬಹಳವಾಗಿ ನರಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ; ಅವನು ಆಗಾಗ ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿಯೂ ನೀರಿನಲ್ಲಿಯೂ ಬೀಳುತ್ತಾನೆ. ನಾನು ಅವನನ್ನು ನಿನ್ನ ಶಿಷ್ಯರ ಬಳಿಗೆ ಕರೆತಂದೆ, ಆದರೆ ಅವರು ಅವನನ್ನು ಗುಣಪಡಿಸಲಾಗಲಿಲ್ಲ” ಎಂದನು. ಮತ್ತಾಯ 17:14-16

ಬಹುಶಃ ಈ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯು ಅನೇಕ ಹೆತ್ತವರ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಹೋಲುತ್ತದೆ. ಅನೇಕ ಯುವಜನರು ತೊಂದರೆ ಮತ್ತು ಪಾಪದಲ್ಲಿ ಬೀಳುವ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ “ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ” ಅಥವಾ “ನೀರಿನಲ್ಲಿ” ಬೀಳಬಹುದು. ಆಗ ಅನೇಕ ಹೆತ್ತವರು ಮೊಣಕಾಲೂರಿ ದೇವರ ಸಹಾಯವನ್ನು ಬೇಡುವ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬರುತ್ತಾರೆ.

ಇದು ಒಳ್ಳೆಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ. ಇಂದು ನಾವು “ಹುಚ್ಚ” ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಅವಹೇಳನ ಮಾಡುವುದಕ್ಕಲ್ಲದೆ ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬಳಸದಿದ್ದರೂ, ಈ ವಾಕ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಆ ಪದವನ್ನು, ತನ್ನ ಮಗನು ಯಾವುದೋ ವಿಧವಾದ ಮಾನಸಿಕ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಅಸ್ವಸ್ಥತೆಯಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಆ ಮನುಷ್ಯ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ಯೇಸು ಅವನಿಂದ ಒಂದು ದೆವ್ವವನ್ನು ಹೊರಹಾಕಿದರು ಎಂದು ಈ ವಾಕ್ಯಭಾಗವು ಮುಂದುವರಿದು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ದೆವ್ವದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪೀಡನೆಯು ಗಂಭೀರವಾದ ಮಾನಸಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೂ ಕಾರಣವಾಗಿತ್ತು.

ಈ ವಾಕ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ ಮೊದಲ ಶುಭಸುದ್ದಿ ಏನೆಂದರೆ, ತಂದೆಯು ತನ್ನ ಮಗನ ಬಗ್ಗೆ ಕಾಳಜಿ ವಹಿಸಿದನು ಮತ್ತು ಅವನನ್ನು ಕೈಬಿಡಲಿಲ್ಲ. ಬಹುಶಃ ಕೋಪ, ನೋವು ಅಥವಾ ಹತಾಶೆಯಿಂದ ತನ್ನ ಮಗನೊಂದಿಗಿನ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಕಡಿದುಕೊಳ್ಳುವುದು ತಂದೆಗೆ ಸುಲಭವಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು. ತನ್ನ ಮಗ ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಬಾರದವನು, ತನ್ನ ನಿರಂತರ ಕಾಳಜಿಗೆ ಪಾತ್ರನಲ್ಲದವನು ಎಂಬಂತೆ ಅವನನ್ನು ನಡೆಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅವನಿಗೆ ಸುಲಭವಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಹಾಗೆ ಆಗಲಿಲ್ಲ.

ಆ ಮನುಷ್ಯನು ಯೇಸುವಿನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದದ್ದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಯೇಸುವಿನ ಮುಂದೆ ಮೊಣಕಾಲೂರಿ “ದಯೆ” ತೋರಿಸಬೇಕೆಂದು ಬೇಡಿಕೊಂಡನು. ದಯೆ ಎಂಬುದು ಕರುಣೆ ಮತ್ತು ಅನುಕಂಪವನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ಇನ್ನೊಂದು ಪದ. ತನ್ನ ಮಗನಿಗೆ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಿದೆ ಮತ್ತು ಆ ನಿರೀಕ್ಷೆಯು ಯೇಸುವಿನ ಕರುಣೆ ಹಾಗೂ ಅನುಕಂಪದಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು.

ನಾವು ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಬೇಕು ಎಂಬ ಸರಳ ಸತ್ಯವನ್ನು ಈ ವಾಕ್ಯಭಾಗವು ನಮಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನಮಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಹತ್ತಿರವಾಗಿರುವವರಿಗಾಗಿ ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ಅಗತ್ಯದಲ್ಲಿರುವವರಿಗಾಗಿ ನಾವು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಬೇಕು. ಯಾರೂ ನಿರೀಕ್ಷೆಗೆ ಮೀರಿದವರಲ್ಲ. ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಾಸದ ಮೂಲಕ ಎಲ್ಲವೂ ಸಾಧ್ಯ.

ಇಂದು, ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಯಾರ ಮೇಲಾದರೂ ನೀವು ಭರವಸೆ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದ್ದೀರಾ ಎಂದು ಚಿಂತಿಸಿ. ಬಹುಶಃ ನೀವು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿರಬಹುದು; ಆದರೂ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ದೇವರ ಕಡೆಗೆ ಸಾಗುವ ಹಾದಿಯಿಂದ ದೂರ ಸರಿಯುತ್ತಲೇ ಇರಬಹುದು. ಹಾಗಿದ್ದಲ್ಲಿ, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವುದೇ ನಿಮ್ಮ ಕರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೀವು ಖಚಿತವಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಕೇವಲ ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ಅವಸರದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಲು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಅವರಿಗಾಗಿ ಆಳವಾದ, ವಿಶ್ವಾಸಭರಿತ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾಡಲು ನಿಮಗೆ ಕರೆ ನೀಡಲಾಗಿದೆ. ಯೇಸುವೇ ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಉತ್ತರವಾಗಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಅವರು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾಡಬಲ್ಲರು ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಿ. ಇಂದು, ನಾಳೆ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ದೇವರ ಕರುಣೆಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿಕೊಡಿ. ಭರವಸೆಯನ್ನು ಕೈಬಿಡಬೇಡಿ; ದೇವರು ಗುಣಪಡಿಸುವಿಕೆಯನ್ನೂ ಜೀವನದ ಪರಿವರ್ತನೆಯನ್ನೂ ತರಬಲ್ಲರು ಎಂಬ ನಿರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ.

ಪ್ರಭುವೇ, ದಯವಿಟ್ಟು ನನ್ನ ಮೇಲೆ, ನನ್ನ ಕುಟುಂಬದ ಮೇಲೆ ಮತ್ತು ಅಗತ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲರ ಮೇಲೆ ಕನಿಕರ ತೋರಿಸಿರಿ. ನಾನು ಈಗ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವರಿಗಾಗಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೇನೆ… ಸ್ವಸ್ಥತೆಯನ್ನೂ ಪವಿತ್ರತೆಯನ್ನೂ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಪರಿವರ್ತನೆಯನ್ನೂ ದಯಪಾಲಿಸಿರಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ.

ಪರಿವಿಡಿ

ಕಾಗದದ ರಟ್ಟಿನ ಮುದ್ರಿತ ಪುಸ್ತಕ & ಇ-ಪುಸ್ತಕ ರೂಪದಲ್ಲಿಯೂ ಲಭ್ಯ

Amazon.com – Google Play – iTunes – Barnes and Noble

ಈ ಪುಟವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಿ:

ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಯ್ಕೆಗಳು