በመደበኛው ዘመን አሥራ ስምንተኛው ሳምንት

መለወጥ

በዓመቱ የተለመደ ጊዜ አሥራ ስምንተኛው እሑድ (ዓመት ሀ)

አምስቱን እንጀራዎችና ሁለቱን ዓሦች ወስዶ፣ ወደ ሰማይም ቀና ብሎ በመመልከት ባረከ፤ እንጀራዎቹንም ቆርሶ ለደቀ መዛሙርቱ ሰጣቸው፣ እነርሱም ለሕዝቡ ሰጡ። ሁሉም በልተው ጠገቡ፤ የተረፈውንም ቁርስራሽ አሥራ ሁለት የተሸመኑ ቅርጫቶች ሙሉ ሰበሰቡ። ማቴዎስ 14:19b-20

ለማቅረብ ያለህ ነገር እጅግ ጥቂት እንደሆነ ተሰምቶህ ያውቃልን? ወይስ በዚህ ዓለም ለውጥ ማምጣት እንደማትችል ተሰምቶህ ያውቃልን? አንዳንድ ጊዜ ሁላችንም “ታላላቅ ነገሮችን” ለማድረግ ከፍተኛ ተጽዕኖ ያለው “አስፈላጊ” ሰው የመሆን ሕልም ሊኖረን ይችላል። እውነታው ግን ለማቅረብ ባለህ “ጥቂት” ነገር ታላላቅ ነገሮችን ማድረግ ትችላለህ።

የዛሬው የወንጌል ክፍል እግዚአብሔር እጅግ ጥቂት የሆነውን፣ አምስት እንጀራዎችንና ሁለት ዓሦችን፣ ወስዶ በአሥር ሺሕዎች የሚቆጠሩ ሰዎችን ለመመገብ የሚበቃ ምግብ ሊያደርጋቸው እንደቻለ ያሳያል። (“ሴቶችንና ሕፃናትን ሳይቆጥሩ አምስት ሺሕ ወንዶች።” ማቴዎስ 14:21)

ይህ ታሪክ፣ ኢየሱስን ለማዳመጥ ወደ ምድረ በዳ ለመጣው ሕዝብ አስፈላጊውን ምግብ ለማቅረብ ብቻ የተደረገ ተአምር አይደለም፤ እግዚአብሔር ዕለት ዕለት የምናቀርብለትን መባ ለዓለም እጅግ እየተባዛ ወደሚሄድ በረከት ለመለወጥ ያለውን ኃይል የሚያሳየን ምልክትም ነው።

ዓላማችን እግዚአብሔር በምናቀርበው መባ ምን እንዲያደርግ እንደምንፈልግ መወሰን መሆን የለበትም፤ ይልቁንም ዓላማችን መላ ማንነታችንንና ያለንን ሁሉ ማቅረብና መለወጡን ለእግዚአብሔር መተው መሆን አለበት። አንዳንድ ጊዜ የምናቀርበው መባ ትንሽ ሊመስል ይችላል። የምናቀርበው ምንም ጥቅም የማይኖረው ሊመስል ይችላል። ለምሳሌ፣ የተለመዱትን ዕለታዊ ሥራዎቻችንን ወይም መሰል ነገሮችን ለእግዚአብሔር እንደ መባ ማቅረብ ፍሬ የሌለው ሊመስል ይችላል። እግዚአብሔር በዚህ ምን ሊያደርግ ይችላል? እንጀራዎቹንና ዓሣዎቹን የያዙትም ይህንኑ ጥያቄ ሊጠይቁ ይችሉ ነበር። ነገር ግን ኢየሱስ በእነርሱ ምን እንዳደረገ ተመልከት!

ለእግዚአብሔር የምናቀርበው ሁሉ፣ ትልቅም ሆነ ትንሽ ቢመስል፣ እርሱ እጅግ አባዝቶ እንደሚጠቀምበት በየቀኑ መታመን አለብን። በዚህ ታሪክ ውስጥ ያሉት ሰዎች እንዳዩት መልካሙን ፍሬ ላናይ ብንችልም፣ መልካሙ ፍሬ ብዙ እንደሚሆን እርግጠኞች መሆን እንችላለን።

ዛሬ፣ ልታቀርብ ስለምትችለው እያንዳንዱ ትንሽ መባ አሰላስል። ትንንሽ መሥዋዕቶች፣ ትንንሽ የፍቅር ተግባራት፣ ይቅር የማለት ተግባራት፣ ትንንሽ አገልግሎቶች እና የመሳሰሉት የማይለካ ዋጋ አላቸው። ዛሬ መባህን አቅርብ፣ የቀረውንም ለእግዚአብሔር ተወው።

የምትለውጠኝ ጌታዬ ሆይ፣ ይህን ቀኔንና በዚህ ቀን የማደርገውን እያንዳንዱን ትንሽ ተግባር ለአንተ እሰጣለሁ። ፍቅሬን፣ አገልግሎቴን፣ ሥራዬን፣ ሐሳቦቼን፣ ብስጭቶቼንና የሚያጋጥመኝን ሌላውን ሁሉ እሰጥሃለሁ። እባክህ እነዚህን ትንንሽ መባዎች ተቀብለህ ለክብርህ ወደ ጸጋ ለውጣቸው። ኢየሱስ ሆይ፣ በአንተ እታመናለሁ።

እጅግ ቅዱስ ቁርባን

በዓመቱ የተለመደ ጊዜ አሥራ ስምንተኛው እሑድ (ዓመት ለ)

ስለዚህ፣ “ጌታ ሆይ፣ ይህን እንጀራ ሁልጊዜ ስጠን” አሉት። ኢየሱስም፣ “እኔ የሕይወት እንጀራ ነኝ፤ ወደ እኔ የሚመጣ ፈጽሞ አይራብም፣ በእኔም የሚያምን ፈጽሞ አይጠማም” አላቸው። ዮሐንስ 6:34-35

ተርበው ነበር፣ ኢየሱስም ከቅርብ ጊዜ በፊት እንዳደረገው ዓይነት ተአምር እንዲያደርግ ፈለጉ። ለሕዝቡ እንጀራና ዓሣ እንዲያበዛላቸው ፈለጉ። ምናልባት የማወቅ ጉጉት ነበራቸው፣ ወይም ምናልባት ተርበው ነበር። ኢየሱስ ግን ከዚህ እጅግ ወደሚበልጥ ነገር ይመራቸዋል።

ይህ ክፍል፣ በሚቀጥሉት ጥቂት ሳምንታት በእሑድ ቅዳሴ የሚነበበው፣ ኢየሱስ ስለ ሕይወት እንጀራ የሰጠው ትምህርት መጀመሪያ ነው። በዚህ ትምህርት ኢየሱስ ለተከታዮቹ ከተራ እንጀራና ዓሣ እጅግ የላቀ ነገር ሲሰጣቸው እናያለን። እርሱ ራሱ ከሰማይ የመጣው እውነተኛ እንጀራ እንደሆነ ሲናገር እናዳምጠዋለን። የሚያሳዝነው ግን፣ ብዙዎች ይህን ውድ ትምህርትና ስጦታ አልቀበልም ብለው በራሳቸው መንገድ ይሄዳሉ።

አንተስ? እነዚህን የኢየሱስ ቃላት በእውነት ስንት ጊዜ አሰላስለሃል? “እኔ የሕይወት እንጀራ ነኝ፤ ወደ እኔ የሚመጣ ፈጽሞ አይራብም፣ በእኔም የሚያምን ፈጽሞ አይጠማም!” ይህን ታምናለህን?

በእያንዳንዱ ሰው ልብ ጥልቀት ውስጥ መርካትን የሚናፍቅ ረሃብና ጥማት አለ። ሁላችንም ይህ ናፍቆትና ፍላጎት አለን። በብዙ ነገሮች ልንሞላው እንሞክራለን፤ በመጨረሻ ግን የሚያረካው አንድ ብቻ ነው። የነፍሳችንን እጅግ ጥልቅ ናፍቆቶች ሊያረካ የሚችለው ኢየሱስ ብቻ ነው።

እንደገና፣ ይህን ታምናለህን? በአእምሮህ የምታምነው ከሆነስ፣ በድርጊቶችህም እምነትህን ታሳያለህን? ዕለት ዕለት የሚሞላህና የሚያረካህ ምንጭ አድርገህ ወደ እርሱ ትመለሳለህን? ወደ ቅዳሴ ስትሄድ እርሱን ለመቀበል፣ ለመውደድና ከእርሱ ጋር ኅብረት ለመመሥረት ትናፍቃለህን? ምናልባት እንዲህ ይሆናል፣ ምናልባትም እንዲህ አይሆንም። ከሁሉ ይልቅ የሚመስለው፣ ሁላችንም ምኞቶቻችንን ወደ ክብሩ አዳኛችን፣ በተለይም በእጅግ ቅዱሱ ቁርባን ወደ እኛ ሲመጣ፣ እንደገና ማቅናት ያስፈልገናል።

ዛሬ፣ በእነዚህ የኢየሱስ ቃላት ምን ያህል በጥልቅ እንደምታምን አሰላስል። በቅዱስ ቁርባን አዘውትረህ ትገናኘዋለህን? እርሱን ስትመገብ፣ የእርሱ መገኘት መላ ሕልውናህን እንዲያጥለቀልቅ ትፈቅዳለህን? ለዚህ በሙሉና በእርግጠኝነት “አዎን” ማለት ካልቻልክ፣ በዚህ ክቡር ምሥጢር ለሚገኘው ጌታችን ያለህን ፍቅር ለማደስ ዛሬ ቁርጥ ውሳኔ አድርግ።

በቅዱስ ቁርባን ያለህ ጌታዬ ሆይ፣ በእውነት እወድሃለሁ፤ እኔ በእጅጉ ቅዱስ በሆነው ቁርባን እንደምመገብህ፣ አንተም መጥተህ እኔን እንድትመገበኝ እመኛለሁ። በአንተና በዚህ እጅግ ቅዱስ በሆነው ምሥጢር ውስጥ ባለህ መገኘት እንዳምን እርዳኝ። መለኮታዊ መገኘትህ እጅግ ጥልቅ ፍላጎቴን ያሟላ፣ በሕይወቴም ያሉትን እጅግ ጥልቅ ናፍቆቶቼን ያርካ። ኢየሱስ ሆይ፣ በአንተ እታመናለሁ።

ንብረት የሌለበት ሕይወት

በዓመቱ የተለመደ ጊዜ አሥራ ስምንተኛው እሑድ (ዓመት ሐ)

«ከስግብግብነት ሁሉ እንድትጠበቁ ተጠንቀቁ፤ ሰው ሀብታም ቢሆንም እንኳ፣ ሕይወቱ በንብረቱ አይወሰንምና።» ሉቃስ 12:15

ምንም ንብረት ባይኖራችሁ ሕይወታችሁ ምን እንደሚመስል አስቡ። ካላችሁ ሁሉ የለበሳችሁት ልብስ ብቻ ቀርቶ፣ በሌሎች ቸርነት ተደግፋችሁ ሕይወታችሁን እንደምትመሩ አስቡ። ይህ መጀመሪያ ኃላፊነት የጎደለው የኑሮ መንገድ ቢመስልም፣ ለቅዱስ ዓላማ ሲባል እንዲህ ያለ ሕይወት እንዲኖሩ የሚጠሩ አሉ። ጥብቅ ሥርዓት ያለው የገዳማዊ ሕይወት ጥሪ የተቀበሉ ሰዎች፣ ለአንድ ዓላማ ሲባል፣ ለራሳቸው ምንም ሳይኖራቸው የድኅነትን ሕይወት እንዲቀበሉ ተጠርተዋል። ያ ዓላማ በዚህ ወንጌል ተገልጧል።

በሕይወታችን ውስጥ ብዙ ጊዜ በንብረታችን ሐሳብ ሙሉ በሙሉ እንጠመዳለን። ቁሳዊ ነገሮች ለሕይወት “ጣዕም” ሊጨምሩ እንደሚችሉ እውነት ነው። ደስታ፣ መዝናኛ፣ ምቾት ወዘተ ሊሰጡን ይችላሉ። ነገር ግን ከዚህ ዓለም ነገሮች ጋር የመጣበቅ አደጋው፣ እጅግ የላቀ ዋጋ ካላቸው መንፈሳዊ ሀብቶች ይልቅ እነዚህ ነገሮች በሚያመጡት ደስታ ላይ መታመን መጀመራችን ነው። ይህ ማለት ቁሳዊ ንብረቶች በራሳቸው መጥፎ ናቸው ማለት አይደለም፤ ይልቁንም እግዚአብሔር እንድናገኛቸው የሚፈልጋቸው መንፈሳዊ ሀብቶች ከእነዚህ ጋር ፈጽሞ ሊነጻጸር የማይችል የላቀ ዋጋ አላቸው ማለት ነው።

አብዛኞቹ ሰዎች በቁሳዊ ድኅነት እንዲኖሩ አልተጠሩም፤ ሁሉም ግን በመንፈስ ድኅነት እንዲኖሩ ተጠርተዋል። ይህም በዓለም ውስጥ ብንኖርም፣ የዓለም መሆን የለብንም ማለት ነው። ልባችን በሕይወት ውስጥ ካሉት ከሁሉ የሚበልጡ ሀብቶች፣ ማለትም ከእምነት፣ ከተስፋና ከፍቅር ጋር ብቻ ተጣብቆ ሊቆይ ይገባል። ስግብግብነትና ለቁሳዊ ንብረት ያለን ፍቅር ከእነዚህ መንፈሳዊ ሀብቶች ሲያርቁን፣ ታላቅ ዋጋቸውን ለማወቅ እንደገና ራሳችንን መስጠት አለብን።

ዛሬ ከስግብግብነት ጋር ስላላችሁ ማንኛውም ትግል አሰላስሉ። ይህ ሐሳብ የማይመቻችሁ ከሆነና ወዲያውኑ ለቁሳዊ ነገሮች ያላችሁን መጣበቅ ለማስተባበል ምክንያት መፈለግ ከጀመራችሁ፣ ይህን ማሰላሰል ከምታስቡት በላይ ያስፈልጋችሁ ይሆናል። ጌታ ይህ ዓለም ሊሰጣችሁ ከሚችለው እጅግ የላቀ ነገር ሊሰጣችሁ ይፈልጋል። ከዘላለም አንጻር ሲታይ “ርካሽ” ከሆነው ነገር ጋር ለመጣበቅ አትምረጡ። ለዘላለም ከእናንተ ጋር የሚቆዩትን እውነተኛ ሀብቶች ለመቀበል ጣሩ።

የእውነተኛ ሀብት ጌታ ሆይ፣ ልቤን ሁልጊዜ በምትሰጠኝ ሀብት ላይ እንዳደርግና ፈጽሞ ሊያረኩኝ በማይችሉ ነገሮች ፈጽሞ እንዳልረካ እርዳኝ። የተወደድህ ጌታ ሆይ፣ የምመኘው የሰማይን ሀብት እንጂ የምድርን ሀብት አይደለም። ለእኔ የምትመኘውን ሁሉ እንዳገኝ፣ የተጠራሁለትን መንፈሳዊ ድህነት እየኖርሁ እንድኖር እርዳኝ። ከስግብግብነትና ከራስ ወዳድነት ነፃ አውጣኝ፤ በቅዱስ ፈቃድህም እውነተኛ ደስታን እንዳገኝ እርዳኝ። ኢየሱስ ሆይ፣ በአንተ እታመናለሁ።

እምነት ሲዳከም

በዓመቱ የተለመደ ጊዜ የአሥራ ስምንተኛው ሳምንት ሰኞ (ዓመት ሀ)

ጴጥሮስም መልሶ፣ “ጌታ ሆይ፣ አንተ ከሆንህ፣ በውኃው ላይ ወደ አንተ እንድመጣ እዘዘኝ” አለው። እርሱም፣ “ና” አለው። ማቴዎስ 14:28-29a

እንዴት ያለ ድንቅ የእምነት መግለጫ ነው! ቅዱስ ጴጥሮስ በባሕር ላይ በማዕበል ተከብቦ ሳለ፣ ኢየሱስ ከጀልባው ወጥቶ በውኃ ላይ እንዲራመድ ቢጠራው፣ ይህ እንደሚሆን ያለውን ሙሉ እምነት ገለጸ። ኢየሱስም ወደ እርሱ እንዲመጣ ጠራው፤ ቅዱስ ጴጥሮስም በውኃ ላይ መራመድ ጀመረ። እርግጥ ነው፣ ቀጥሎ የሆነውን እናውቃለን። ጴጥሮስ በፍርሃት ተሞላና መስጠም ጀመረ። እንደ እድል ሆኖ፣ ኢየሱስ ያዘውና ሁሉም ደኅና ሆነ።

ይህ ታሪክ ስለ ራሳችን የእምነት ሕይወት ብዙ ነገር፣ ስለ ኢየሱስ ቸርነት ደግሞ ከዚያም የበለጠ ነገር መግለጡ ትኩረት የሚስብ ነው። ብዙ ጊዜ በአእምሯችን የተቀበልነውን እምነት መነሻ አድርገን፣ በዚያ እምነት ለመኖር ከልብ እንፈልጋለን። እንደ ጴጥሮስ፣ እኛም ብዙ ጊዜ በኢየሱስ ለመታመንና እርሱ ሲያዝዘን «በውኃ ላይ ለመራመድ» ጽኑ ውሳኔ እናደርጋለን። ሆኖም ግን፣ ብዙ ጊዜ በጴጥሮስ ላይ የደረሰው በእኛም ላይ ይደርሳል። በኢየሱስ አለን የምንለውን መታመን በተግባር መኖር እንጀምራለን፤ ነገር ግን በችግራችን መካከል በድንገት እንወላውላለን፣ ለፍርሃትም እጅ እንሰጣለን። መስጠም እንጀምራለን፣ እርዳታ ለማግኘትም መጮኽ ያስፈልገናል።

በአንድ በኩል፣ ጴጥሮስ በኢየሱስ ያለውን እምነት ገልጾ፣ ከዚያም ሳይወላውል ወደ እርሱ ቢራመድ ፍጹም ይሆን ነበር። በሌላ በኩል ግን፣ ይህ ታሪክ የኢየሱስን ምሕረትና ርኅራኄ ጥልቀት ስለሚገልጥ ፍጹም ታሪክ ነው። እምነታችን ሲዳከም፣ ኢየሱስ እንደሚይዘንና ከጥርጣሬያችንና ከፍርሃታችን እንደሚያወጣን ይገልጣል። ይህ ታሪክ ከጴጥሮስ የእምነት ጉድለት ይልቅ፣ ስለ ኢየሱስ ርኅራኄና እርዳታው ምን ያህል ሰፊ እንደሆነ እጅግ የበለጠ ይናገራል።

ዛሬ፣ በኢየሱስ ለመታመን ታላቅ ፍላጎት ኖሮዎት፣ በዚያ መንገድ መጓዝ ጀምረው ከዚያ በኋላ የወደቁበትን ማንኛውንም ሁኔታ ያሰላስሉ። ኢየሱስ በርኅራኄ የተሞላ መሆኑንና ለጴጥሮስ እንዳደረገው ሁሉ በድካምዎ ውስጥ እጁን ወደ እርስዎ እንደሚዘረጋ ይወቁ። እጅዎን እንዲይዝና ከተትረፈረፈው ፍቅሩና ምሕረቱ የተነሣ የጎደለውን እምነትዎን እንዲያጠናክር ይፍቀዱለት።

ርኅሩኅ ጌታዬ ሆይ፣ በእርግጥ አምናለሁ። ስወላወል እርዳኝ። የሕይወት ማዕበሎችና ተግዳሮቶች ከአቅሜ በላይ ሲመስሉኝ፣ ሁልጊዜ ወደ አንተ እንድዞር እርዳኝ። ከሌላው ጊዜ ሁሉ ይልቅ በእነዚያ ቅጽበቶች፣ የጸጋ እጅህን ዘርግተህ በአጠገቤ እንዳለህ ልታመን። ኢየሱስ ሆይ፣ በአንተ እታመናለሁ።

ኢየሱስ ሁልጊዜ አለ

በዓመቱ የተለመደ ጊዜ የአሥራ ስምንተኛው ሳምንት ሰኞ (ዓመታት ለ&ሐ)

ኢየሱስ የመጥምቁን ዮሐንስ ሞት በሰማ ጊዜ፣ በጀልባ ተሳፍሮ ብቻውን ወደ ጭር ያለ ስፍራ ሄደ። ሕዝቡም ይህን ሰምተው ከከተሞቻቸው በእግር ተከተሉት። ከጀልባው ወርዶ ብዙውን ሕዝብ ባየ ጊዜ፣ ልቡ በርኅራኄ ተነካላቸው፤ በመካከላቸው ያሉትንም ታማሚዎች ፈወሰ። ማቴዎስ 14:13-14

በሰውነቱ ስንመለከተው፣ የኢየሱስ ልብ በመጥምቁ ዮሐንስ ሞት አዝኖ ነበር። ዮሐንስን ይወደው ነበር፤ ራሱ ተቆርጦ በመገደሉም እጅግ አዘነ። ስለዚህ በጀልባ ተሳፍሮ ብቻውን ወደ ጭር ያለ ስፍራ ሄደ። ሕዝቡ ግን ከዚያ የበለጠ ነገር ይናፍቁ ነበር! ኢየሱስን ማየትና ማዳመጥ ይፈልጉ ነበር። ብዙ የታመሙ ሰዎችን ያውቁ ነበር፣ ኢየሱስም እንዲፈውሳቸው ይፈልጉ ነበር። ስለዚህ ብቻውን ለመሆን ከሕዝቡ ቢርቅም እንኳ፣ እርሱን ፍለጋ ሄዱ።

ኢየሱስ ምን ምላሽ ሰጠ? ወደ እነርሱ ተመልክቶ፣ በልቡ «ለምን ብቻዬን አይተዉኝም? በሐዘን ላይ እንዳለሁ አያውቁምን?» እያለ ተከዘን? አይደለም። ይልቁንም ኢየሱስ ለእነርሱ በምሕረትና በርኅራኄ ተሞላ፤ ከታመሙትም ብዙዎችን ለመፈወስ ወደ እነርሱ ሄደ።

ይህ የጌታችንን ልብና ርኅራኄ እንድናስተውል ይረዳናል። ብዙ ጊዜ ወደ እግዚአብሔር ለመቅረብ እንፈራለን። በኃጢአታችን ምክንያት ወደ እርሱ ለመመለስ እንፈራለን። ስለ እኛ ምን እንደሚያስብና ምን እንደሚለን እንሰጋለን። የበደለኝነትና የእፍረት ስሜት ይሰማናል፤ በዚህም ምክንያት እርሱን ከመፈለግ እንቀራለን።

ነገር ግን ኢየሱስ በዚህ ታሪክ ውስጥ እርሱን ፈልገው ለመጡት ሰዎች እንዳዘነላቸው፣ እኛም እርሱን በፈለግነው ቁጥር ሁልጊዜ ከሁሉ የጠለቀ ርኅራኄ ይኖረዋል። ሕይወታችን በኃጢአት የተዘፈቀ ሆኖ ብናገኘውም፣ ያም ሆኖ ወደ እርሱ ብንሮጥ፣ በርኅራኄና በምሕረት ይመለከተናል። ፈውሱንና ምሕረቱን ፈልገን ወደ እርሱ ስንመለስ ፈጽሞ አይሰለችም። ሁልጊዜ በእርሱ ተስፋ ሊኖረንና በታላቅ መተማመን ወደ እርሱ ልንዞር ይገባል።

ዛሬ፣ ባሉበት ሁኔታ ወደ ኢየሱስ ለመዞር ምን ያህል ነፃነት እንደሚሰማዎት ያሰላስሉ። ስለ እርስዎ ምን ያስብ ይሆን ብለው ይፈራሉ ወይም ይጨነቃሉ? በኃጢአትዎ ወይም በድካምዎ ያፍራሉ? ይፈርድብኛል እንጂ አይገደውም ብለው ይጨነቃሉ? በተትረፈረፈው ምሕረቱ ይተማመኑ፣ ያለ ፍርሃትም ወደ እርሱ ይሩጡ።

እጅግ ርኅሩኅ ጌታዬ ሆይ፣ በፍቅርህና በርኅራኄህ እንድታመን እርዳኝ። ወደ አንተ እንድመጣ ሁልጊዜ እንደምትናፍቅ እንዳውቅ እርዳኝ። ወደ አንተ መምጣቴ ፈጽሞ እንደማያሰለችህ፣ እኔም ወደ አንተ መምጣት ፈጽሞ አይሰልቸኝ። ኢየሱስ ሆይ፣ በአንተ እታመናለሁ።

ድፍረት፣ ፍቅር & እውነት

በዓመቱ የተራ ጊዜ አሥራ ስምንተኛ ሳምንት ማክሰኞ (ዓመት ሀ)

ከዚያም ደቀ መዛሙርቱ ቀርበው፣ «ፈሪሳውያን የተናገርከውን ሲሰሙ እንደተቀየሙ ታውቃለህን?» አሉት። እርሱም መልሶ፣ «የሰማዩ አባቴ ያልተከለው ተክል ሁሉ ይነቀላል። ተዉአቸው፤ ዕውሮችን የሚመሩ ዕውሮች ናቸው። ዕውር ዕውርን ቢመራ፣ ሁለቱም ወደ ጉድጓድ ይወድቃሉ» አለ። ማቴዎስ 15:12-14

ፈሪሳውያን ለምን ተቀየሙ? አንዱ ምክንያት ኢየሱስ ገና እነርሱን የሚነቅፍ ነገር መናገሩ ነበር። ነገር ግን ምክንያቱ ከዚህ የበለጠ ነበር። ኢየሱስ ለጥያቄያቸው መልስ እንኳ ስላልሰጠም ተቀይመው ነበር።

እነዚህ ፈሪሳውያንና ጸሐፍት በእነርሱ አስተሳሰብ እጅግ አስፈላጊ የሆነ ጥያቄ ኢየሱስን ሊጠይቁ መጡ። ደቀ መዛሙርቱ ከመብላታቸው በፊት እጃቸውን ባለመታጠብ፣ የአባቶችን ወግ ለምን እንደማይከተሉ ማወቅ ፈለጉ። ነገር ግን ኢየሱስ ትኩረት የሚስብ ነገር አደረገ። ለጥያቄያቸው መልስ ከመስጠት ይልቅ፣ ሕዝቡን ሰብስቦ፣ «ስሙ፣ አስተውሉም። ሰውን የሚያረክሰው ወደ አፉ የሚገባው አይደለም፤ ሰውን የሚያረክሰው ከአፉ የሚወጣው ነው» አለ (ማቴ. 15:10b-11)። ስለዚህ በኢየሱስ የተቀየሙት፣ በተናገረው ነገር ምክንያት ብቻ ሳይሆን፣ ይህን ለእነርሱ እንኳ ሳይናገር ለሕዝቡ በመናገሩም ነበር።

ትኩረት የሚስበው ነገር፣ አንድ ሰው ሊያደርገው ከሚችለው ሁሉ ይበልጥ ፍቅርን የሚገልጽ ተግባር አንዳንድ ጊዜ ሌላ ሰው እንዲቀየም ሊያደርግ መቻሉ ነው። በግዴለሽነት ሌሎችን ማስቀየም የለብንም። ሆኖም፣ በዘመናችን ካሉት ባህላዊ ዝንባሌዎች አንዱ፣ ምንም ዋጋ ቢያስከፍል ሰዎችን ላለማስቀየም መጣር ይመስላል። በዚህም ምክንያት የሥነ ምግባርን መስፈርቶች እናላላለን፣ ግልጽ የሆኑ የእምነት ትምህርቶችን ችላ እንላለን፣ «ከሁሉም ጋር ተስማምቶ መኖርንም» ለማግኘት ከምንጥራቸው እጅግ አስፈላጊ «በጎ ምግባሮች» አንዱ እናደርገዋለን።

ከላይ ባለው ክፍል፣ ፈሪሳውያን በኢየሱስ መቀየማቸው ደቀ መዛሙርቱን እንዳሳሰባቸው ግልጽ ነው። ተጨንቀዋል፤ ኢየሱስም ይህን የተወጠረ ሁኔታ እንዲያስተካክል የሚፈልጉ ይመስላሉ። ነገር ግን ኢየሱስ አቋሙን ግልጽ አደረገ። «ተዉአቸው፤ ዕውሮችን የሚመሩ ዕውሮች ናቸው። ዕውር ዕውርን ቢመራ፣ ሁለቱም ወደ ጉድጓድ ይወድቃሉ» (ማቴ. 15:14)።

ፍቅር እውነትን ይጠይቃል። አንዳንድ ጊዜም እውነት የሰውን ልብ ይወጋል። ፈሪሳውያን የሚያስፈልጋቸው በትክክል ይህ እንደነበር ግልጽ ነው፤ ቢሆንም አልተለወጡም፤ ይህም በመጨረሻ ኢየሱስን በመግደላቸው ይታያል። ያም ሆኖ፣ ጌታችን የተናገራቸው እነዚህ እውነቶች የፍቅር ተግባራት ነበሩ፤ እነዚህ ጸሐፍትና ፈሪሳውያን ሊሰሙት የሚያስፈልጋቸውም እውነት ነበሩ።

ሁኔታው ሲጠይቅ፣ ለመቀበል የሚከብደውን እውነት በፍቅር ለመናገር ምን ያህል ፈቃደኛ እንደሆንህ ዛሬ አሰላስል። መነገር ያለበትን፣ ግን «ሊያስቀይም» የሚችል እውነት በፍቅር ለመናገር የሚያስፈልግህ ድፍረት አለህን? ወይስ ሰዎችን ላለማስቆጣት በፍርሃት ወደ ኋላ ትላለህ፣ በስህተታቸውም እንዲቀጥሉ መተውን ትመርጣለህ? ድፍረት፣ ፍቅርና እውነት በሕይወታችን በጥልቀት የተሳሰሩ መሆን አለባቸው። አምላክ የሆነውን ጌታችንን በተሻለ ለመምሰል እንድትችል፣ ይህን ጸሎትህና ተልእኮህ አድርገው።

የፍጹም እውነት ጌታ ሆይ፣ ፍቅርህንና ምሕረትህን ለዓለም የማደርስበት የተሻለ መሣሪያ እንድሆን፣ እባክህ ድፍረትን፣ እውነትን፣ ጥበብንና ፍቅርን ስጠኝ። ፍርሃት እንዲቆጣጠረኝ ፈጽሞ እንዳልፈቅድ እርዳኝ። ሌሎችን ወደ አንተ ለመምራት በእኔ ልትሠራባቸው የምትፈልጋቸውን ብዙ መንገዶች በግልጽ ማየት እንድችል፣ እባክህ ማንኛውንም ዕውርነት ከልቤ አስወግድ። ኢየሱስ ሆይ፣ በአንተ እታመናለሁ።

እምነት ሲዳከም

በዓመቱ የተለመደ ጊዜ የአሥራ ስምንተኛው ሳምንት ማክሰኞ (ዓመታት ለ&ሐ)

እንዴት ያለ ድንቅ የእምነት መግለጫ ነው! ቅዱስ ጴጥሮስ በባሕር ላይ በማዕበል ተከቦ ሳለ፣ ኢየሱስ ከጀልባው ወጥቶ በውኃ ላይ እንዲራመድ ቢጠራው፣ ይህ እንደሚሆን ያለውን ፍጹም መተማመን ገለጸ። ኢየሱስም በእርግጥ ወደ እርሱ ጠራው፣ ቅዱስ ጴጥሮስም በውኃ ላይ መራመድ ጀመረ። እርግጥ ነው፣ ከዚያ በኋላ ምን እንደተከሰተ እናውቃለን። ጴጥሮስ በፍርሃት ተሞላና መስጠም ጀመረ። እንደ ዕድል ሆኖ፣ ኢየሱስ ያዘውና ሁሉም ደህና ሆነ።

ርኅሩኅ ጌታዬ ሆይ፣ በእርግጥ አምናለሁ። ስደናቀፍ እርዳኝ። የሕይወት ማዕበሎችና ፈተናዎች ከአቅሜ በላይ ሲመስሉኝ፣ ሁልጊዜ ወደ አንተ እንድዞር እርዳኝ። ከሌላው ጊዜ ሁሉ ይልቅ በእነዚያ ቅጽበቶች የጸጋ እጅህን ዘርግተህ ከእኔ ጋር እንዳለህ እንድታመን እርዳኝ። ኢየሱስ ሆይ፣ በአንተ እታመናለሁ።

ትሕትና + እምነት = ምሕረት

በዓመቱ የተለመደ ጊዜ የአሥራ ስምንተኛው ሳምንት ረቡዕ

ሴቲቱ ግን መጥታ፣ “ጌታ ሆይ፣ እርዳኝ” እያለች ሰገደችለት። እርሱም መልሶ፣ “የልጆችን ምግብ ወስዶ ለውሾች መጣል ተገቢ አይደለም” አለ። እርሷም፣ “እባክህ ጌታ ሆይ፣ ውሾችም እንኳ ከጌቶቻቸው ጠረጴዛ የሚወድቀውን ፍርፋሪ ይበላሉ” አለች። ማቴዎስ 15:25-27

ኢየሱስ ይህችን ሴት መርዳት ለውሾች ምግብ እንደ መወርወር ነው ብሎ በእርግጥ ለማመልከት ፈልጎ ነበርን? አብዛኞቻችን ከትዕቢታችን የተነሣ በኢየሱስ ቃል እጅግ እንቀየም ነበር። ነገር ግን ያለው እውነት ነበር፤ በምንም መንገድም ነውረኛ አነጋገር አልነበረም። ኢየሱስ ነውረኛ አነጋገር ሊኖረው እንደማይችል ግልጽ ነው። ይሁን እንጂ ንግግሩ በውጫዊ ገጽታው ሲታይ ነውረኛ ይመስላል።

በመጀመሪያ፣ የተናገረው እንዴት እውነት እንደሆነ እንመልከት። ይህች ሴት ኢየሱስ መጥቶ ልጇን እንዲፈውስ እየለመነችው ነበር። በመሠረቱ፣ ኢየሱስ ይህ ጸጋ በምንም መልኩ የሚገባት እንዳልሆነ ይነግራታል። ይህም እውነት ነው። ውሻ ከጠረጴዛ ላይ ሊመገብ የሚገባው ካልሆነ፣ እኛም ከእርሱ በላይ የእግዚአብሔር ጸጋ ይገባናል ማለት አንችልም። በዚህ መንገድ መናገሩ አስደንጋጭ ቢሆንም፣ ኢየሱስ እንዲህ የሚለው በመጀመሪያ የኃጢአተኛነታችንንና የማይገባን መሆናችንን እውነታ ለማሳየት ነው። ይህችም ሴት ይህን ትቀበላለች።

ሁለተኛ፣ የኢየሱስ ንግግር ይህች ሴት በከፍተኛ ትሕትናና እምነት ምላሽ እንድትሰጥ ያስችላታል። ትሕትናዋ የሚታየው፣ ከማዕድ ከሚበላ ውሻ ጋር መመሳሰሏን ባለመካዷ ነው። ይልቁንም ውሾች እንኳ ፍርፋሪውን እንደሚበሉ በትሕትና ትጠቁማለች። እንዴት ያለ ትሕትና ነው! በእርግጥ፣ ኢየሱስ በዚህ መጠነኛ ውርደት በሚያስሰማ መንገድ ያነጋገራት፣ ምን ያህል ትሑት እንደነበረችና እምነቷን ለመግለጥ ትሕትናዋ እንዲያበራ በማድረግ ምላሽ እንደምትሰጥ ስለሚያውቅ መሆኑን በእርግጠኝነት ማወቅ እንችላለን። ብቁ አለመሆኗን በሚያሳየው ትሕትና በተሞላበት እውነት አልተቀየመችም፤ ይልቁንም ተቀበለችው፤ ብቁ ባትሆንም እንኳ የእግዚአብሔርን የተትረፈረፈ ምሕረት ፈለገች።

ትሕትና እምነትን የማነቃቃት ኃይል አለው፤ እምነትም የእግዚአብሔር ምሕረትና ኃይል እንዲሠሩ ያደርጋል። በመጨረሻ፣ ኢየሱስ ሁሉም እንዲሰሙ፣ «አንቺ ሴት፣ እምነትሽ ታላቅ ነው!» ይላል። እምነቷ ተገለጠ፤ ኢየሱስም በዚያ በትሕትና በተሞላ እምነቷ ምክንያት እርሷን ለማክበር ይህን አጋጣሚ ተጠቀመበት።

ዛሬ በእግዚአብሔር ፊት ስላለህ ትሕትና አሰላስል። ኢየሱስ በዚህ መንገድ ቢያነጋግርህ ኖሮ ምን ምላሽ ትሰጥ ነበር? ብቁ አለመሆንህን ለማመን የሚያስችል ትሕትና ይኖርህ ነበር? እንዲህ ከሆነ፣ ብቁ ባትሆንም የእግዚአብሔርን ምሕረት ጮኸህ ለመለመን በቂ እምነትስ ይኖርህ ነበር? እነዚህ ድንቅ ባሕርያት፣ ማለትም ትሕትናና እምነት፣ አብረው ይጓዛሉ፤ የእግዚአብሔር ምሕረትም እንዲሠራ ያደርጋሉ!

እጅግ መሐሪ ጌታዬ ሆይ፣ እኔ ብቁ አይደለሁም። ይህን እንዳይ እርዳኝ። በሕይወቴ ጸጋህን ለመቀበል የሚያበቃኝ ምንም እንደሌለኝ እንዳይ እርዳኝ። ነገር ግን በዚህ ትሕትና በተሞላበት እውነት ውስጥ፣ የምሕረትህን ብዛትም እንዳውቅና ምሕረትን ለመለመን ወደ አንተ ለመጮኽ ፈጽሞ እንዳልፈራ እርዳኝ። ኢየሱስ ሆይ፣ በአንተ እታመናለሁ።

የመንግሥተ ሰማያት ቁልፎች

በዓመቱ የተለመደ ጊዜ የአሥራ ስምንተኛው ሳምንት ሐሙስ

“እኔም እልሃለሁ፤ አንተ ጴጥሮስ ነህ፣ በዚህችም ዓለት ላይ ቤተ ክርስቲያኔን እሠራለሁ፤ የሲኦል ደጆችም አያሸንፏትም። የመንግሥተ ሰማይን ቁልፎች እሰጥሃለሁ። በምድር የምታስረው ሁሉ በሰማይ የታሰረ ይሆናል፤ በምድርም የምትፈታው ሁሉ በሰማይ የተፈታ ይሆናል።” ማቴዎስ 16:18-19

የሚከተለው ከ የካቶሊክ እምነቴ!፣ ምዕራፍ 7 የተወሰደ ነው፦

ታዲያ ኢየሱስ ጴጥሮስን በማሞገስ የራሱን ክብር እንዲያጎላ ለማድረግ ብቻ ነበር የሚሞክረው? ጴጥሮስ እርሱ በእውነት ማን እንደሆነ ስለመሰከረ ብቻ ነበር የሚያመሰግነው? ወይስ ኢየሱስ ከዚህ የበለጠ ነገር እያደረገ ነበር? አንድ ቀን የሚፈጸም ተስፋ ነበር ለጴጥሮስ የሚሰጠው? በእርግጥ የመጨረሻው ነበር። ኢየሱስ፣ ጴጥሮስ የቤተ ክርስቲያን አለት መሠረት እንደሚሆንና የሰማይ ቁልፎች የሚሰጡት ልዩ መንፈሳዊ ሥልጣን እንደሚኖረው እየነገረው ነበር። እንዴት ያስደንቃል! ይህ እንዴት ያለ እጅግ ድንቅ ስጦታ ነበር!

ኢየሱስ፣ “በምድር የምታስረው ሁሉ በሰማይ የታሰረ ይሆናል…” ይላል። ይህ ትንሽ ስጦታ አይደለም። ይህን ኢየሱስ ለጴጥሮስ በቀጥታ እንደሰጠው ቃል ልንቀበለው ይገባል። ስለዚህ ኢየሱስ ቤተ ክርስቲያኑን በመሠረተ ጊዜ፣ ከትንሣኤው በኋላ በሐዋርያት ላይ “እፍ” ባለ ጊዜ፣ በቤተ ክርስቲያኑ ውስጥ የበላይ ሥልጣን የመያዝ ስጦታንም፣ ማለትም የማሰርና የመፍታት ሥልጣንን፣ ቃል በገባው መሠረት ለጴጥሮስ ሰጠው።

ጴጥሮስ በመጀመሪያ ይህን ልዩ ስጦታ ሙሉ በሙሉ እንዳልተረዳው እርግጠኛ ነኝ። ምናልባትም ቤተ ክርስቲያን ገና በጀመረችባቸው በመጀመሪያዎቹ ጥቂት ዓመታት፣ መንፈስ ቅዱስ ኢየሱስ ይህን እንደተናገረ ለሌሎቹ ሐዋርያት አስታውሷቸው ይሆናል። ምናልባትም ትሑት የነበረውን ጴጥሮስን፣ ኢየሱስ ይህን እንደተናገረ መንፈስ ቅዱስ አስታውሶት ይሆናል። ጊዜ እያለፈ ሲሄድም፣ ጴጥሮስ ይህን የበላይ ሥልጣን የመያዝ ልዩ ስጦታ መቀበልና የራሱ አድርጎ መጠቀም እንደጀመረ ምንም ጥርጥር ሊኖር አይገባም። ይህ ሥልጣን በግልጽ ለመጀመሪያ ጊዜ ሥራ ላይ ሲውል የምናየው በሐዋርያት ሥራ 15፣ በኢየሩሳሌም ጉባኤ፣ ስለ ግርዘት አለመግባባት በተፈጠረበት ጊዜ ነው። ከብዙ ክርክር በኋላ፣ ጴጥሮስ ተነሥቶ በሥልጣን ተናገረ። ከዚያም ሌሎች እርሱን ተከተሉ፤ ይከራከሩበት የነበረውም ጉዳይ ግልጽ ሆኖ መፍትሔ እንዳገኘ እናያለን።

ከዚያን ጊዜ ጀምሮ፣ ሐዋርያት የማስተማር፣ የመጠበቅና የመቀደስ ሥራቸውን ቀጠሉ። ጴጥሮስም በመጨረሻ ለመስበክና በዚያ የመጀመሪያው ጳጳስ ለመሆን ወደ ሮም ሄደ። የሞተውም በሮም ነው፤ በቤተ ክርስቲያን ውስጥ የበላይ ሥልጣን የመያዝ ይህን ልዩ ስጦታ የተረከበውም በሮም የነበረ እያንዳንዱ የሐዋርያው ጴጥሮስ ተተኪ ነበር። በእርግጥ፣ ኢየሱስ ይህ የበላይ ሥልጣን የመያዝ ስጦታ ጴጥሮስ በሕይወት እስካለበት ጊዜ ድረስ ብቻ እንዲቆይ አላሰበም። ለዚህ ነው ይህ ሥልጣን የሮም ጳጳሳት ለሆኑት ተተኪዎቹ ሁሉ ሲተላለፍ የምናየው። ቤተ ክርስቲያናችንን ሮማዊት ካቶሊካዊት ቤተ ክርስቲያን ብለን የምንጠራትም ለዚህ ነው። የሚያስገርመው፣ ጴጥሮስ ወደ ማልታ፣ ወይም ወደ ኢየሩሳሌም፣ ወይም ወደ እስያ ሄዶ ቢሆን ኖሮ፣ ዛሬ በምትኩ የማልታ፣ ወይም የኢየሩሳሌም፣ ወይም የእስያ ካቶሊካዊት ቤተ ክርስቲያን ይኖረን ነበር የሚለው እጅግ የሚገመት ነው። ስለዚህ፣ ቤተ ክርስቲያን ሮማዊት የሆነችው በዋነኝነት ጴጥሮስ የሄደው ወደዚያ ስለሆነ፣ በዚህም ምክንያት የበላይ ሥልጣኑ የሚገኘው እዚያ ስለሆነ ነው።

ባለፉት መቶ ዘመናት፣ ይህን የበላይ ሥልጣን የመያዝ ልዩ ስጦታ እየተረዳን መጥተናል፤ ትርጉሙንም ይበልጥ በግልጽ ገልጸነዋል። ይህም ማለት፣ ቅዱስ ጴጥሮስና ተተኪዎቹ ሁሉ፣ ስለ እምነትና ሥነ ምግባር በወሳኝነት ለማስተማር፣ እንዲሁም እንደ ክርስቶስ አሳብና ፈቃድ ለማስተዳደር ወይም ለመጠበቅ፣ ሙሉና ቀጥተኛ ሥልጣን አላቸው ማለት ነው። ስለዚህ፣ ርእሰ ሊቃነ ጳጳሳት እምነትን ወይም ሥነ ምግባርን በሚመለከት አንድ ነገር እውነት ነው ካሉ፣ በግልጽ ለመናገር፣ እውነት ነው። በቤተ ክርስቲያን አስተዳደር ላይም ውሳኔ ከሰጡ፣ በቀላሉ ለመናገር፣ እግዚአብሔር እንዲደረግ የሚፈልገው ያ ነው። ጉዳዩ ይህን ያህል ቀላል ነው።

ይህ እምነትንና ሥነ ምግባርን ስለማስተማር የተሰጠ የበላይ ሥልጣን ስጦታ፣ “ከስህተት የመጠበቅ ጸጋ” ይባላል። በተለያዩ መንገዶች ይሠራበታል። እጅግ ኃያል በሆነው መንገድ የሚሠራበት፣ ርእሰ ሊቃነ ጳጳሳት “ከመንበሩ” ወይም “ከዙፋኑ” ሲናገሩ ነው። ይህም በምሳሌያዊ አገላለጽ ከጴጥሮስ መንበር ማለት ነው። በዚህ ጊዜ “የእምነት ዶግማ” የሚባለውን ያስተምራሉ። እያንዳንዱ ዶግማ እውነትና እርግጥ ነው፤ እኛም በእምነት ልንቀበለው ግዴታ አለብን።

ጌታ ሆይ፣ ክብር የተሞላች ካቶሊካዊት ቤተ ክርስቲያንህን ስለሰጠኸን አመሰግንሃለሁ! በቤተ ክርስቲያንህ በኩል ለምትገልጠው ሁሉ ሁልጊዜ ታማኝ እንድሆን እጸልያለሁ። የቤተ ክርስቲያንህ መሪዎች፣ በተለይም ርእሰ ሊቃነ ጳጳሳት፣ በሕይወታቸው ቅድስና በየቀኑ ለማደግ ሁልጊዜ እንዲጥሩም እጸልያለሁ። ኢየሱስ ሆይ፣ በአንተ እታመናለሁ።

ምን ያህል ርቀት ለመሄድ ዝግጁ ነህ?

በዓመቱ የተለመደ ጊዜ የአሥራ ስምንተኛው ሳምንት ዓርብ

«እኔን ለመከተል የሚፈልግ ሁሉ ራሱን መካድ፣ መስቀሉን መሸከምና እኔን መከተል አለበት።» ማቴዎስ 16:24

በዚህ የኢየሱስ ንግግር ውስጥ እጅግ አስፈላጊ የሆነ ቃል አለ። እሱም “የግድ” የሚለው ቃል ነው። ኢየሱስ፣ ከእናንተ አንዳንዶች መስቀላችሁን ተሸክማችሁ እኔን መከተል ሊያስፈልጋችሁ ይችላል እንዳላለ ልብ በሉ። አይደለም፤ እኔን ለመከተል የሚፈልግ ማንም ሰው የግድ… ነው ያለው።

ስለዚህ የመጀመሪያውን ጥያቄ መመለስ ቀላል ሊሆን ይገባል። ኢየሱስን መከተል ትፈልጋለህ? በአእምሯችን ብቻ ስናስበው፣ ይህ ቀላል ጥያቄ ነው። አዎን፣ በእርግጥ እንፈልጋለን። ይሁን እንጂ ይህ በአእምሯችን ብቻ ልንመልሰው የምንችለው ጥያቄ አይደለም። ኢየሱስ አስፈላጊ ነው ያለውን ለማድረግ በምንመርጠው ምርጫም መልስ ሊያገኝ ይገባል። ማለትም፣ ኢየሱስን ለመከተል መፈለግ ራስህን መካድና መስቀልህን መሸከም ማለት ነው። እስቲ አስብ፤ ታዲያ እርሱን መከተል ትፈልጋለህ?

መልሱ «አዎን» እንደሚሆን ተስፋ አደርጋለሁ። ኢየሱስን መከተል የሚጠይቀውን ሁሉ ለመቀበል ከልብ ወስነን እንደሆነም ተስፋ አደርጋለሁ። ግን ይህ ቀላል ቁርጠኝነት አይደለም። አንዳንድ ጊዜ፣ አሁን ባለንበት ሁኔታ እርሱን «እንደምንም» መከተል እንችላለን፣ ሁሉም ደህና ይሆናል፣ ስንሞትም በእርግጥ ወደ ሰማይ እንገባለን ብለን በማሰብ በሞኝነት ወጥመድ እንወድቃለን። ምናልባት ይህ እስከ ተወሰነ ደረጃ ድረስ እውነት ሊሆን ይችላል፤ ግን አስተሳሰባችን ይህ ከሆነ፣ የሕይወትን እውነተኛ ትርጉምና እግዚአብሔር ለእኛ ያዘጋጀውን ሁሉ እያጣን ነው።

ራስህን መካድና መስቀልህን መሸከም፣ በእርግጥ እኛ በራሳችን ልናስበው ከምንችለው ማንኛውም ሕይወት እጅግ የከበረ ሕይወት ነው። ይህ በጸጋ የተሞላ የተባረከ ሕይወት ሲሆን፣ በሕይወት ውስጥ ወደ ፍጹም እርካታ የሚያደርስ ብቸኛው መንገድ ነው። ለራሳችን በመሞት፣ ራሳችንን ሙሉ በሙሉ መሥዋዕት በምናደርግበት ሕይወት ውስጥ ከመግባት የሚበልጥ ምንም ነገር የለም።

ዛሬ፣ ለዚህ ጥያቄ በአእምሮህ ብቻ ሳይሆን በሙሉ ሕይወትህም «አዎን» ለማለት ፈቃደኛ መሆንህን ወይም አለመሆንህን አሰላስል። ኢየሱስ የሚጠራህን የመሥዋዕትነት ሕይወት ለመቀበል ፈቃደኛ ነህ? ይህ በሕይወትህ ውስጥ እንዴት ይገለጣል? ዛሬ፣ ነገና በየቀኑ በድርጊትህ «አዎን» በል፤ በሕይወትህም ክብር የተሞላባቸው ነገሮች ሲፈጸሙ ታያለህ።

ክብር የተሞላህ ጌታዬ ሆይ፣ በእርግጥ አንተን ለመከተል እፈልጋለሁ፤ ዛሬም ራስ ወዳድነቴን ሁሉ ለመካድ እመርጣለሁ። የተጠራሁበትን፣ ለራሴ ብቻ የማልኖርበትን ሕይወት መስቀል ለመሸከም እመርጣለሁ። መስቀሌን በደስታ እንድቀበልና በዚህ ምርጫዬ አማካይነት በአንተ እንድለወጥ እርዳኝ። ኢየሱስ ሆይ፣ በአንተ እታመናለሁ።

እርዳታ ለሚያስፈልጋቸው ተስፋ

በዓመቱ የተለመደ ጊዜ የአሥራ ስምንተኛው ሳምንት ቅዳሜ

አንድ ሰው ወደ ኢየሱስ ቀርቦ በፊቱ ተንበረከከና እንዲህ አለ፦ «ጌታ ሆይ፣ ልጄ እብድ ነው፣ እጅግም ይሠቃያልና ማረው፤ ብዙ ጊዜ በእሳት ውስጥ፣ ብዙ ጊዜም በውኃ ውስጥ ይወድቃል። ወደ ደቀ መዛሙርትህ አመጣሁት፣ እነርሱ ግን ሊፈውሱት አልቻሉም።» ማቴዎስ 17:14-16

ምናልባት ይህ ጸሎት ከብዙ ወላጆች ጸሎት ጋር ይመሳሰላል። ብዙ ወጣቶች በችግርና በኃጢአት ውስጥ በመውደቅ ትርጉም፣ “በእሳት” ወይም “በውኃ ውስጥ ሊወድቁ” ይችላሉ። ብዙ ወላጆችም በመጨረሻ በጉልበታቸው ተንበርክከው የእግዚአብሔርን እርዳታ ይለምናሉ።

ይህ መልካምና ከልብ የሆነ ጸሎት ነው። በዛሬው ጊዜ “እብድ” የሚለውን ቃል ከስድብ ውጭ ብዙም ባንጠቀምበትም፣ በዚህ ክፍል ውስጥ ይህ ቃል፣ ሰውየው ልጁ በአንድ ዓይነት የሥነ ልቦናና የመንፈስ ሕመም እየተሠቃየ መሆኑን እየገለጸ እንደሆነ መረዳት አለበት። እንዲያውም ክፍሉ በመቀጠል ኢየሱስ ጋኔንን ከእርሱ እንዳወጣ ይገልጣል። ይህ ከጋኔን የመጣ መንፈሳዊ ጭቆና፣ ከባድ የሥነ ልቦና ችግሮችንም አስከትሎ ነበር።

በዚህ ክፍል ውስጥ ያለው የመጀመሪያው መልካም ዜና፣ አባትየው ለልጁ ያስብ እንደነበርና በእርሱ ተስፋ እንዳልቆረጠ የሚያሳየው ነው። ምናልባት አባትየው ከቁጣ፣ ከልብ መጎዳት ወይም ከብስጭት የተነሣ ልጁን መካድ ቀላል ሊሆንለት ይችል ነበር። ልጁን ምንም የማይረባና ትኩረቱን መስጠቱን እንዲቀጥል የማይገባው ሰው አድርጎ መቁጠር ቀላል ሊሆንለት ይችል ነበር። የሆነው ግን ይህ አልነበረም።

ሰውየው ወደ ኢየሱስ መምጣት ብቻ ሳይሆን፣ በፊቱም ተንበርክኮ «እንዲራራለት» ለመነው። መራራት ምሕረትንና ርኅራኄን በሌላ ቃል መግለጽ ነው። ለልጁ ተስፋ እንዳለና ያም ተስፋ በኢየሱስ ምሕረትና ርኅራኄ ውስጥ እንደሚገኝ ያውቅ ነበር።

ይህ ክፍለ ንባብ እርስ በርሳችን መጸለይ እንዳለብን የሚያስተምረውን ቀላል እውነት ይገልጥልናል። በተለይም ለእኛ ቅርብ ለሆኑና እጅግ እርዳታ ለሚያስፈልጋቸው ሰዎች መጸለይ አለብን። ተስፋ የሌለው ሰው የለም። በጸሎትና በእምነት ሁሉ ይቻላል።

ዛሬ፣ በሕይወትህ ውስጥ ተስፋ መቁረጥ የጀመርህበት ሰው እንዳለ አሰላስል። ምናልባት የምትችለውን ሁሉ ሞክረህ ይሆናል፤ ሰውየው ግን ወደ እግዚአብሔር ከሚወስደው መንገድ መራቁን ቀጥሎ ይሆናል። እንዲህ ከሆነ፣ ጥሪህ ለዚያ ሰው መጸለይ እንደሆነ እርግጠኛ መሆን ትችላለህ። የተጠራኸው በጥድፊያና ትኩረት ሳትሰጥ እንዲሁ ለመጸለይ ብቻ አይደለም፤ ይልቁንም ለእርሱ በጥልቀትና በእምነት ተሞልተህ እንድትጸልይ ነው። ኢየሱስ ለሁሉም ነገር መልስ እንደሆነና ሁሉንም ማድረግ እንደሚችል እወቅ። ያንን ሰው ዛሬ፣ ነገና በየቀኑ ለእግዚአብሔር ምሕረት አስረክብ። ተስፋ አትቁረጥ፤ ይልቁንም እግዚአብሔር ፈውስንና የሕይወት ለውጥን ማምጣት እንደሚችል ተስፋህን ጠብቅ።

ጌታ ሆይ፣ እባክህ ለእኔ፣ ለቤተሰቤና እርዳታ ለሚያስፈልጋቸው ሁሉ ርኅራኄህን አሳይ። በተለይ አሁን በአእምሮዬ ለማስታውሳቸው ሰዎች እጸልያለሁ… ፈውስን፣ ቅድስናንና የሕይወት ለውጥን አምጣ። ኢየሱስ ሆይ፣ በአንተ እታመናለሁ።

ማውጫ

በለስላሳ ሽፋን በታተመ መጽሐፍ & በኤሌክትሮኒክ መጽሐፍ መልክም ይገኛል

አማዞን.ኮም – ጉግል ፕሌይ – አይቲዩንስ – ባርንስ ኤንድ ኖብል

ይህን ገጽ ያጋሩ፦

ተጨማሪ የማጋራት አማራጮች