తెలుగు

సామాన్య కాలంలో పద్దెనిమిదవ వారం

రూపాంతరం

సామాన్య కాలం పద్దెనిమిదవ ఆదివారం (సంవత్సరం A)

ఆయన ఆ ఐదు రొట్టెలను, రెండు చేపలను తీసుకొని, ఆకాశం వైపు కన్నులెత్తి, ఆశీర్వదించి, రొట్టెలను విరిచి శిష్యులకు ఇచ్చారు. శిష్యులు వాటిని జనసమూహాలకు పంచిపెట్టారు. వారందరూ తృప్తిగా తిన్నారు. మిగిలిన ముక్కలను పోగుచేయగా పన్నెండు వెదురు గంపలు నిండాయి. మత్తయి 14:19b-20

సమర్పించడానికి మీ దగ్గర ఉన్నది చాలా కొద్దేనని మీకెప్పుడైనా అనిపిస్తుందా? లేదా ఈ లోకంలో మీరు ఎలాంటి ప్రభావమూ చూపలేరని అనిపిస్తుందా? “గొప్ప పనులు” చేయడానికి ఎంతో పలుకుబడి గల “ముఖ్యమైన” వ్యక్తిగా ఉండాలని మనమందరం కొన్నిసార్లు కలలు కంటుంటాం. కానీ నిజమేమిటంటే, సమర్పించడానికి మీ దగ్గర ఉన్న ఆ “కొద్దిపాటి” దానితోనే మీరు గొప్ప పనులు చేయగలరు.

ఐదు రొట్టెలు, రెండు చేపలు వంటి అతి స్వల్పమైన వాటిని దేవుడు తీసుకొని, పదుల వేలమందికి సరిపడే ఆహారంగా మార్చగలిగారని నేటి సువార్త భాగం వెల్లడిస్తోంది (“స్త్రీలను, పిల్లలను లెక్కించకుండా ఐదువేలమంది పురుషులు.” మత్తయి 14:21).

ఈ సంఘటన, నిర్జన ప్రదేశంలో యేసు బోధ వినడానికి వచ్చిన జనసమూహానికి అవసరమైన ఆహారాన్ని అందించడానికి జరిగిన అద్భుతం మాత్రమే కాదు. మన రోజువారీ సమర్పణలను లోకానికి అపారంగా విస్తరించే ఆశీర్వాదాలుగా మార్చగల దేవుని శక్తికి ఇది మనకు ఒక సూచన కూడా.

మన అర్పణతో దేవుడు ఏమి చేయాలని మనం కోరుకుంటున్నామో నిర్ణయించడం మన లక్ష్యం కాకూడదు; బదులుగా, మనల్ని మనం సంపూర్ణంగా, మనకున్నదంతా అర్పించి, రూపాంతరం చేసే పనిని దేవునికే వదిలివేయడం మన లక్ష్యంగా ఉండాలి. కొన్నిసార్లు మన అర్పణ చిన్నదిగా అనిపించవచ్చు. మనం అర్పించేదానివల్ల ఏ ప్రయోజనమూ ఉండదనిపించవచ్చు. ఉదాహరణకు, మన సాధారణ దైనందిన పనులను లేదా అలాంటి వాటిని దేవునికి అర్పించడం ఫలించనిదిగా అనిపించవచ్చు. దీనితో దేవుడు ఏమి చేయగలడు? రొట్టెలు, చేపలు ఉన్నవారు కూడా ఇదే ప్రశ్న అడిగి ఉండవచ్చు. కానీ యేసు వాటితో ఏమి చేశాడో చూడండి!

మనం దేవునికి సమర్పించేది గొప్పదిగా కనిపించినా, చిన్నదిగా కనిపించినా, ఆయన దానిని అపారమైన ఫలాలు కలిగేలా ఉపయోగించుకుంటారని ప్రతిరోజూ నమ్మాలి. ఈ సంఘటనలోని వారు చూసినట్లుగా మనం మంచి ఫలాలను చూడకపోయినా, మంచి ఫలాలు సమృద్ధిగా ఉంటాయని నిశ్చయంగా నమ్మవచ్చు.

మీరు చేయగల ప్రతి చిన్న సమర్పణ గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. చిన్న త్యాగాలకు, చిన్న ప్రేమకార్యాలకు, క్షమాపణ కార్యాలకు, చిన్న సేవాకార్యాలకు, ఇలాంటి వాటన్నిటికీ అపరిమితమైన విలువ ఉంది. ఈ రోజు మీ సమర్పణ చేయండి; మిగతాదంతా దేవునికి వదిలిపెట్టండి.

నన్ను రూపాంతరం చేసే నా ప్రభువా, నా ఈ రోజును, ఈ రోజులోని ప్రతి చిన్న పనినీ నీకు అర్పిస్తున్నాను. నా ప్రేమను, నా సేవను, నా పనిని, నా ఆలోచనలను, నా నిరాశలను, నాకు ఎదురయ్యే మిగతా అన్నిటినీ నీకు అర్పిస్తున్నాను. దయచేసి ఈ చిన్న అర్పణలను స్వీకరించి, నీ మహిమ కొరకు వాటిని కృపగా రూపాంతరం చేయు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


అతి పవిత్ర దివ్యసత్ప్రసాదం

సామాన్య కాలం పద్దెనిమిదవ ఆదివారం (సంవత్సరం B)

అందుకు వారు ఆయనతో, “అయ్యా, ఈ రొట్టెను మాకు ఎల్లప్పుడూ ఇవ్వండి” అన్నారు. యేసు వారితో, “నేనే జీవాహారాన్ని; నా దగ్గరకు వచ్చేవారికి ఎన్నటికీ ఆకలి వేయదు, నన్ను విశ్వసించేవారికి ఎన్నటికీ దాహం వేయదు” అన్నారు. యోహాను 6:34-35

వారు ఆకలితో ఉన్నారు; యేసు ఇటీవల చేసినట్లే మళ్లీ ఒక అద్భుతం చేయాలని కోరుకున్నారు. జనసమూహాల కోసం ఆయన రొట్టెలను, చేపలను విస్తరింపజేయాలని కోరుకున్నారు. బహుశా వారికి కుతూహలం ఉండి ఉండవచ్చు లేదా ఆకలి వేసి ఉండవచ్చు. కానీ యేసు అంతకంటే ఎంతో గొప్పదాని వైపు వారిని నడిపిస్తున్నారు.

ఈ భాగంతో జీవాహారాన్ని గురించిన యేసు ప్రసంగం ప్రారంభమవుతుంది. రాబోయే కొన్ని వారాలపాటు ఆదివారం దివ్యబలిపూజలో ఈ ప్రసంగం చదవబడుతుంది. ఇందులో యేసు తన అనుచరులకు కేవలం రొట్టె, చేపల కంటే ఎంతో గొప్పదాన్ని ఇవ్వడం మనం చూస్తాం. పరలోకం నుండి వచ్చిన నిజమైన ఆహారంగా ఆయన తనను గురించి చెప్పడం మనం వింటాం. విచారకరంగా, చాలామంది ఈ అమూల్యమైన బోధను, వరాన్ని తిరస్కరించి తమ దారిన తాము వెళ్లిపోతారు.

మరి మీ సంగతేమిటి? యేసు పలికిన ఈ మాటలను మీరు ఎంత తరచుగా నిజంగా ధ్యానించారు? “నేనే జీవాహారాన్ని; నా దగ్గరకు వచ్చేవారికి ఎన్నటికీ ఆకలి వేయదు, నన్ను విశ్వసించేవారికి ఎన్నటికీ దాహం వేయదు!” మీరు దీనిని విశ్వసిస్తున్నారా?

ప్రతి మానవ హృదయపు లోతుల్లో తీరాలని తపించే ఆకలిదప్పులు ఉన్నాయి. మనందరిలోనూ ఈ తపన, ఈ కోరిక ఉన్నాయి. ఎన్నో విషయాలతో ఈ వెలితిని నింపడానికి మనం ప్రయత్నిస్తాం, కానీ చివరికి ఒక్కటే సంతృప్తినిస్తుంది. మన ఆత్మలలోని అత్యంత లోతైన తపనలను యేసు మాత్రమే తీర్చగలడు.

మళ్లీ అడుగుతున్నాను, మీరు దీనిని విశ్వసిస్తున్నారా? మీ ఆలోచనల్లో దీనిని విశ్వసిస్తే, మీ చేతల్లో కూడా ఆ విశ్వాసాన్ని చూపుతున్నారా? ప్రతిరోజూ మీకు పరిపూర్ణతను, తృప్తిని ఇచ్చే మూలంగా ఆయన వైపు తిరుగుతున్నారా? మీరు దివ్యబలిపూజకు వెళ్లినప్పుడు ఆయనను స్వీకరించాలని, ప్రేమించాలని, ఆయనతో ఐక్యం కావాలని తపిస్తున్నారా? బహుశా తపిస్తుండవచ్చు; తపించకపోవచ్చును కూడా. మన మహిమాన్విత రక్షకుని వైపు, ముఖ్యంగా అతి పవిత్ర దివ్యసత్ప్రసాదంలో ఆయన మన దగ్గరకు వస్తున్నప్పుడు, మన కోరికలను మళ్లించుకోవలసిన అవసరం బహుశా మనందరికీ ఉంది.

యేసు పలికిన ఈ మాటలను మీరు ఎంత గాఢంగా విశ్వసిస్తున్నారో ఈ రోజు ధ్యానించండి. మీరు క్రమం తప్పకుండా దివ్యసత్ప్రసాదంలో ఆయనను కలుసుకుంటున్నారా? మీరు ఆయనను స్వీకరిస్తున్నప్పుడు, ఆయన సాన్నిధ్యం మిమ్మల్ని సంపూర్ణంగా ఆవరించడానికి అనుమతిస్తున్నారా? దీనికి మీరు పూర్తిగా, నిశ్చయంగా “అవును” అని చెప్పలేకపోతే, ఈ మహిమాన్విత సంస్కారంలో ఉన్న మన ప్రభువుపట్ల మీ ప్రేమను పునరుద్ధరించుకోవాలని ఈ రోజే నిశ్చయించుకోండి.

దివ్యసత్ప్రసాదంలో ఉన్న నా ప్రభువా, నేను నిన్ను నిజంగా ప్రేమిస్తున్నాను. పరమ పవిత్ర దివ్యసత్ప్రసాదంలో నేను నిన్ను భుజిస్తున్నట్లే, నీవు వచ్చి నన్ను సంపూర్ణంగా నీలో లీనం చేసుకోవాలని కోరుకుంటున్నాను. నిన్ను, ఈ పరమ పవిత్ర సంస్కారంలో నీ సాన్నిధ్యాన్ని విశ్వసించడానికి నాకు సహాయం చేయు. నీ దివ్య సాన్నిధ్యం నా అంతరంగపు అత్యంత లోతైన అవసరాన్ని తీర్చి, జీవితంలో నా అత్యంత లోతైన తపనలను నెరవేర్చుగాక. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


ఆస్తిపాస్తులు లేని జీవితం

సామాన్య కాలం పద్దెనిమిదవ ఆదివారం (సంవత్సరం C)

“అన్ని రకాల దురాశల నుండి మిమ్మల్ని మీరు కాపాడుకునేలా జాగ్రత్తపడండి. ఎందుకంటే ఒక వ్యక్తి ధనవంతుడైనా, ఆ వ్యక్తి జీవితం ఆస్తిపాస్తులపై ఆధారపడి ఉండదు.” లూకా 12:15

మీకు ఆస్తిపాస్తులేమీ లేకపోతే మీ జీవితం ఎలా ఉంటుందో ఊహించుకోండి.  మీరు ధరించిన దుస్తులు తప్ప మరేమీ మీకు లేవని, ఇతరుల ఔదార్యంపై ఆధారపడుతూ జీవిస్తున్నారని ఊహించుకోండి.  మొదట్లో ఇది బాధ్యతారహితమైన జీవనవిధానంగా అనిపించినా, ఒక పవిత్రమైన కారణంతో ఈ తరహా జీవితానికి పిలువబడేవారు కొందరు ఉన్నారు.  కఠిన నియమనిష్ఠలతో కూడిన సన్యాస జీవితానికి పిలువబడినవారు, తమకంటూ ఏదీ సొంతంగా ఉంచుకోకుండా పేదరిక జీవితాన్ని స్వీకరించాలని పిలువబడటానికి ఒక కారణం ఉంది.  ఆ కారణాన్ని ఈ సువార్త స్పష్టం చేస్తుంది.

జీవితంలో చాలా తరచుగా మన ఆస్తిపాస్తులే మన ఆలోచనలన్నింటినీ ఆక్రమించుకుంటాయి.  భౌతిక వస్తువులు జీవితానికి “రుచి” చేకూర్చగలవన్నది నిజమే.  అవి సరదాను, వినోదాన్ని, సౌకర్యాన్ని మొదలైనవాటిని అందించగలవు.  అయితే ఈ లోక వస్తువులపై మమకారం పెంచుకోవడంలోని ప్రమాదం ఏమిటంటే, ఎంతో ఎక్కువ విలువైన ఆధ్యాత్మిక సంపదపై ఆధారపడటం కంటే, ఆ వస్తువులు ఇచ్చే ఆనందంపైనే మనం ఎక్కువగా ఆధారపడటం మొదలుపెడతాం.  భౌతిక ఆస్తిపాస్తులు వాటంతట అవే చెడ్డవని కాదు; దేవుడు మనం పొందాలని కోరుకునే ఆధ్యాత్మిక సంపద అనంతంగా ఎక్కువ విలువైనదని దీని అర్థం.

భౌతిక పేదరికంలో జీవించడానికి ఎక్కువమంది పిలువబడరు. అయితే అందరూ ఆత్మీయ పేదరికంలో జీవించడానికి పిలువబడ్డారు.  అంటే, మనం ఈ లోకంలో జీవిస్తున్నప్పటికీ, ఈ లోకానికి చెందినవారిగా ఉండకూడదు.  జీవితంలోని అత్యంత గొప్ప సంపదలైన విశ్వాసం, నిరీక్షణ, ప్రేమలపైనే మన హృదయాలను నిలిపి ఉంచాలి.  దురాశ, భౌతిక ఆస్తిపాస్తులపై మమకారం ఈ ఆధ్యాత్మిక సంపదల నుంచి మనల్ని దూరం చేసినప్పుడు, వాటి గొప్ప విలువను కనుగొనడానికి మనల్ని మనం మళ్లీ అంకితం చేసుకోవాలి.

దురాశ విషయంలో మీరు ఎదుర్కొంటున్న ఏ పోరాటం గురించైనా ఈ రోజు ధ్యానించండి.  ఈ ఆలోచన మీకు అసౌకర్యంగా అనిపించి, భౌతిక వస్తువులపై మీ మమకారాన్ని వెంటనే సమర్థించుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తున్నట్లు మీకు అనిపిస్తే, మీరు అనుకున్నదానికంటే ఈ ధ్యానం మీకు మరింత అవసరమై ఉండవచ్చు.  ఈ లోకం మీకు ఇవ్వగలిగినదానికంటే ఎంతో ఎక్కువగా ఇవ్వాలని ప్రభువు కోరుకుంటున్నాడు.  నిత్యత్వపు దృష్టిలో “చవకైన” వాటిపై మమకారం పెంచుకోవాలని ఎంచుకోకండి.  మీతో ఎల్లప్పుడూ నిలిచివుండే నిజమైన సంపదలను స్వీకరించడానికి కృషి చేయండి.

నిజమైన సంపదలకు ప్రభువా, నీవు అనుగ్రహించే సంపదలపైనే నా హృదయాన్ని ఎల్లప్పుడూ నిలిపి ఉంచడానికి, నన్ను ఎన్నటికీ పూర్తిగా సంతృప్తిపరచలేని వాటితో సరిపెట్టుకోకుండా ఉండటానికి నాకు సహాయం చేయు. ప్రియమైన ప్రభువా, నేను స్వర్గ సంపదనే కోరుకుంటున్నాను, భూసంపదను కాదు. నా కోసం నీవు కోరుకునేదంతా పొందేలా, నేను జీవించడానికి పిలువబడిన ఆధ్యాత్మిక పేదరికంలో జీవించడానికి నాకు సహాయం చేయు. దురాశ నుండి, స్వార్థం నుండి నన్ను విడిపించి, నీ పవిత్ర చిత్తంలో నిజమైన ఆనందాన్ని కనుగొనడానికి నాకు సహాయం చేయు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


విశ్వాసం తడబడినప్పుడు

సామాన్య కాలం పద్దెనిమిదవ వారంలోని సోమవారం (సంవత్సరం A)

పేతురు ఆయనతో, “ప్రభువా, అది నీవే అయితే, నీటిపై నడుచుకుంటూ నీ వద్దకు రమ్మని నన్ను ఆజ్ఞాపించు” అని అన్నాడు. ఆయన, “రా” అన్నారు. మత్తయి 14:28-29a

విశ్వాసానికి ఎంత అద్భుతమైన వ్యక్తీకరణ! సముద్రంలో తుఫాను పరిస్థితుల్లో చిక్కుకున్న పునీత పేతురు, పడవ నుండి బయటకు వచ్చి నీటిపై నడవమని యేసు తనను పిలిస్తే, అది జరుగుతుందనే తన సంపూర్ణ నమ్మకాన్ని వ్యక్తం చేశాడు. యేసు నిజంగానే అతనిని తన వద్దకు పిలిచాడు, పునీత పేతురు నీటిపై నడవడం మొదలుపెట్టాడు. ఆ తరువాత ఏమి జరిగిందో మనకు తెలుసు. పేతురు భయంతో నిండిపోయి మునిగిపోసాగాడు. అదృష్టవశాత్తూ, యేసు అతనిని పట్టుకున్నాడు, అంతా సవ్యంగా అయింది.

ఆసక్తికరమైన విషయమేమిటంటే, ఈ సంఘటన మన విశ్వాస జీవితాల గురించి ఎన్నో విషయాలను, యేసు మంచితనం గురించి అంతకంటే ఎక్కువ విషయాలను మనకు వెల్లడిస్తుంది.  చాలా తరచుగా మనం బుద్ధిస్థాయిలో విశ్వాసంతో మొదలుపెట్టి, ఆ విశ్వాసానికి అనుగుణంగా జీవించాలని మనస్ఫూర్తిగా కోరుకుంటాం.  పేతురులాగే, మనం కూడా యేసుపై నమ్మకం ఉంచాలని, ఆయన ఆజ్ఞతో “నీటిపై నడవాలని” తరచుగా దృఢనిశ్చయాలు చేసుకుంటాం.  అయితే, పేతురుకు ఎదురైన అనుభవమే మనకూ పదేపదే ఎదురవుతుంది.  యేసుపై మనం ప్రకటించే నమ్మకాన్ని ఆచరణలో పెట్టడం ప్రారంభిస్తాం; కానీ కష్టాల మధ్య అకస్మాత్తుగా తడబడి, భయానికి లొంగిపోతాం.  మనం మునిగిపోవడం మొదలవుతుంది; సహాయం కోసం మొరపెట్టుకోవాల్సి వస్తుంది.  

ఒక విధంగా చూస్తే, పేతురు యేసుపై తన విశ్వాసాన్ని వ్యక్తపరిచి, ఆ తరువాత తడబడకుండా ఆయన వద్దకు నడిచి వెళ్లి ఉంటే అది ఆదర్శంగా ఉండేది. కానీ మరో విధంగా చూస్తే, యేసు కరుణ, కనికరాల లోతును వెల్లడిస్తుంది కనుక ఇదే ఆదర్శమైన సంఘటన. మన విశ్వాసం సన్నగిల్లినప్పుడు యేసు మనల్ని పట్టుకుని, మన సందేహాలనుండి, భయాలనుండి బయటకు లాగుతారని ఇది వెల్లడిస్తుంది. ఈ సంఘటన పేతురులో విశ్వాసం కొరవడటం గురించి కంటే, యేసు కనికరం గురించి, ఆయన ఎంతవరకు సహాయం చేస్తారనే విషయం గురించే ఎక్కువగా చెబుతుంది.

యేసుపై నమ్మకం ఉంచాలని గొప్ప సంకల్పాలతో ఆ మార్గంలో నడవడం ప్రారంభించి, ఆ తరువాత మీరు పడిపోయిన సందర్భాలను ఈ రోజు ధ్యానించండి. యేసు కనికరంతో నిండి ఉన్నారని, పేతురు విషయంలో చేసినట్లే మీ బలహీనతలో కూడా మీకు చేయూతనిస్తారని తెలుసుకోండి. ఆయన మీ చేయి పట్టుకుని, తన అపారమైన ప్రేమతో, కరుణతో మీ బలహీనమైన విశ్వాసాన్ని బలపరచనివ్వండి.

కనికరముగల నా ప్రభువా, నేను నిజంగా విశ్వసిస్తున్నాను.  నేను తడబడినప్పుడు నాకు సహాయం చేయి.  జీవితంలోని తుఫానులు, సవాళ్లు భరించలేనంతగా అనిపించినప్పుడు ఎల్లప్పుడూ నీవైపు తిరగడానికి నాకు సహాయం చేయి.  మరే సమయంకంటే ఎక్కువగా ఆ క్షణాల్లోనే, నీ కృపాహస్తాన్ని చాచి నీవు నాకు అండగా ఉన్నావని నేను నమ్ముదునుగాక.  యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


యేసు ఎల్లప్పుడూ తోడుగా ఉంటాడు

సామాన్య కాలం పద్దెనిమిదవ వారంలోని సోమవారం (సంవత్సరాలు B&C)

స్నాపక యోహాను మరణవార్త విని, యేసు ఒంటరిగా పడవలో ఒక నిర్జన ప్రదేశానికి వెళ్లాడు. ఈ సంగతి విన్న జనసమూహాలు తమ పట్టణాల నుంచి కాలినడకన ఆయనను అనుసరించాయి. ఆయన పడవ దిగి, ఆ పెద్ద జనసమూహాన్ని చూసినప్పుడు, ఆయన హృదయం వారిపై కనికరంతో చలించింది. వారిలోని రోగులను ఆయన స్వస్థపరిచాడు.  మత్తయి 14:13-14

మానవ దృష్టితో చెప్పాలంటే, స్నాపక యోహాను మరణం యేసు హృదయాన్ని దుఃఖింపజేసింది.  ఆయన యోహానును ప్రేమించాడు; యోహాను శిరచ్ఛేదం ఆయనకు తీవ్రమైన దుఃఖాన్ని కలిగించింది.  అందుకే ఆయన ఒంటరిగా పడవలో ఒక నిర్జన ప్రదేశానికి వెళ్లాడు.  కానీ జనసమూహాలు ఆయన నుంచి మరింత పొందాలని తపించాయి!  వారు యేసును చూడాలని, ఆయన మాటలు వినాలని కోరుకున్నారు.  అనారోగ్యంతో ఉన్న అనేకమంది వారికి తెలుసు; యేసు వారిని స్వస్థపరచాలని వారు కోరుకున్నారు.  అందువల్ల, ఆయన ఒంటరిగా ఉండటానికి జనసమూహం నుంచి దూరంగా వెళ్లినప్పటికీ, వారు ఆయనను వెతుక్కుంటూ వెళ్లారు.

యేసు ఎలా స్పందించారు?  ఆయన వారిని చూసి నిట్టూర్చి, “వారు నన్ను ఒంటరిగా ఎందుకు విడిచిపెట్టరు?  నేను దుఃఖంలో ఉన్నానని వారికి తెలియదా?” అని తనలో తాను అనుకున్నారా?  లేదు.  బదులుగా, యేసు వారిపట్ల దయతో, కనికరంతో నిండిపోయి, వారిలోని అనేకమంది రోగులను స్వస్థపరచడానికి వారి దగ్గరకు వెళ్లారు.

ఇది మన ప్రభువు హృదయాన్ని, ఆయన కనికరాన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి మనకు తోడ్పడుతుంది.  ఎన్నోసార్లు మనం దేవుని వద్దకు వెళ్లడానికి భయపడతాం.  మన పాపం కారణంగా ఆయనవైపు తిరగడానికి భయపడతాం.  ఆయన మన గురించి ఏమనుకుంటారో, మనతో ఏమంటారో అని భయపడతాం.  అపరాధభావంతో, సిగ్గుతో బాధపడతాం; ఫలితంగా, ఆయనను వెదకకుండా ఉండిపోతాం.

అయితే ఈ సంఘటనలో తనను వెదకివచ్చినవారిపై యేసు కనికరం చూపినట్లే, మనం ఆయనను వెదకిన ప్రతిసారీ ఆయన ఎల్లప్పుడూ మనపై అపారమైన కనికరం చూపుతారు. మన జీవితాలు పాపంలో మునిగిపోయి ఉన్నాయని తెలిసినా మనం ఆయన వద్దకు పరుగెత్తి వెళితే, ఆయన మనల్ని కనికరంతో, కరుణతో చూస్తారు. ఆయన స్వస్థతను, కరుణను కోరుతూ మనం ఆయన వద్దకు తిరిగి రావడంవల్ల ఆయన ఎన్నడూ విసుగు చెందరు. మనం ఎల్లప్పుడూ ఆయనలో ఆశ ఉంచి, ఎంతో నమ్మకంతో ఆయన వైపు తిరగాలి.

మీరు ఉన్న స్థితిలోనే యేసు వైపు తిరగడానికి ఎంత సుముఖంగా ఉన్నారో ఈ రోజు ధ్యానించండి. ఆయన మీ గురించి ఏమనుకుంటారో అని మీరు భయపడుతున్నారా లేదా ఆందోళన చెందుతున్నారా? మీ పాపం లేదా బలహీనతను చూసి సిగ్గుపడుతున్నారా? ఆయన మీకు తీర్పు తీర్చి, మీ పట్ల శ్రద్ధ చూపరేమో అని కలవరపడుతున్నారా? ఆయన అపారమైన కరుణపై నమ్మకం ఉంచి, భయం లేకుండా ఆయన వద్దకు పరుగెత్తండి.

అత్యంత కనికరముగల నా ప్రభువా, నీ ప్రేమపై, నీ కనికరంపై నమ్మకం ఉంచడానికి నాకు సహాయం చేయి.  నేను నీ వద్దకు రావాలని నీవు ఎల్లప్పుడూ ఆరాటపడుతున్నావని తెలుసుకోవడానికి నాకు సహాయం చేయి.  నేను నీ వద్దకు రావడాన్ని నీవు ఎన్నడూ విసుగుగా భావించనట్లే, నీ వద్దకు రావడంలో నేను కూడా ఎన్నడూ విసుగు చెందకుందునుగాక.  యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


ధైర్యం, ప్రేమ & సత్యం

సామాన్య కాలం పద్దెనిమిదవ వారంలోని మంగళవారం (సంవత్సరం A)

అప్పుడు ఆయన శిష్యులు ఆయన దగ్గరకు వచ్చి, “మీరు చెప్పిన మాటలు విని పరిసయ్యులు నొచ్చుకున్నారని మీకు తెలుసా?” అని అడిగారు. ఆయన జవాబిస్తూ, “నా పరలోక తండ్రి నాటని ప్రతి మొక్కా పెకలించబడుతుంది. వారిని అలా వదిలేయండి; వారు అంధులకు దారి చూపే అంధులు. ఒక అంధుడు మరొక అంధునికి దారి చూపితే, ఇద్దరూ గోతిలో పడతారు” అన్నారు.  మత్తయి 15:12-14

పరిసయ్యులు ఎందుకు నొచ్చుకున్నారు? యేసు అప్పుడే వారిని విమర్శిస్తూ మాట్లాడటం కొంతవరకు దానికి కారణం. కానీ అంతకంటే ఎక్కువ కారణమే ఉంది. యేసు వారి ప్రశ్నకు కనీసం సమాధానం కూడా ఇవ్వకపోవడంతో వారు నొచ్చుకున్నారు.

ఈ పరిసయ్యులు, ధర్మశాస్త్ర బోధకులు తమ దృష్టిలో ఎంతో ముఖ్యమైన ఒక ప్రశ్నను యేసును అడగడానికి వచ్చారు. ఆయన శిష్యులు భోజనానికి ముందు చేతులు కడుక్కోకుండా, పెద్దల సంప్రదాయాన్ని ఎందుకు పాటించడం లేదో తెలుసుకోవాలని వారు కోరుకున్నారు. కానీ యేసు ఒక ఆసక్తికరమైన పని చేస్తారు. వారి ప్రశ్నకు సమాధానం ఇచ్చే బదులు, ఆయన జనసమూహాన్ని పిలిచి, “విని అర్థం చేసుకోండి. నోటిలోకి వెళ్లేది మనిషిని అపవిత్రం చేయదు; నోటి నుండి బయటకు వచ్చేదే మనిషిని అపవిత్రం చేస్తుంది” అని అంటారు (మత్తయి 15:10b-11). కాబట్టి యేసు చెప్పిన మాటల వల్ల మాత్రమే కాకుండా, ఆ మాటలను తమతో కాక జనసమూహంతో చెప్పినందుకు కూడా వారు నొచ్చుకున్నారు.

గమనించవలసిన ఆసక్తికరమైన విషయమేమిటంటే, కొన్నిసార్లు ఒకరు అత్యంత ప్రేమతో చేసే పని వల్ల మరొకరు నొచ్చుకోవచ్చు. మనం నిర్లక్ష్యంగా ఇతరులను నొప్పించకూడదు. కానీ మన కాలపు సాంస్కృతిక ధోరణుల్లో ఒకటి, ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ ఇతరులు నొచ్చుకోకుండా చూడటమే అనిపిస్తుంది. ఫలితంగా, మనం నైతికతను పలుచన చేస్తాం, విశ్వాసానికి సంబంధించిన స్పష్టమైన బోధనలను పట్టించుకోము, మనం సాధించాలని కృషి చేసే అతి ముఖ్యమైన “సద్గుణాల్లో” ఒకటిగా “కలిసిమెలిసి ఉండటాన్ని” చేసుకుంటాం.

పై వచనభాగంలో, యేసు మాటలకు పరిసయ్యులు నొచ్చుకున్నారనే విషయం గురించి ఆయన శిష్యులు ఆందోళన చెందుతున్నారని స్పష్టమవుతుంది. వారు చింతిస్తూ, ఈ ఉద్రిక్త పరిస్థితిని యేసు చక్కదిద్దాలని కోరుకుంటున్నట్లు కనిపిస్తారు. కానీ యేసు తన వైఖరిని స్పష్టం చేస్తారు. “వారిని అలా వదిలేయండి; వారు అంధులకు దారి చూపే అంధులు. ఒక అంధుడు మరొక అంధునికి దారి చూపితే, ఇద్దరూ గోతిలో పడతారు” (మత్తయి 15:14).

ప్రేమకు సత్యం అవసరం. కొన్నిసార్లు సత్యం ఒకరి హృదయానికి బాధ కలిగిస్తుంది. పరిసయ్యులకు సరిగ్గా ఇదే అవసరమని స్పష్టమవుతుంది. అయినప్పటికీ వారు మారలేదు; చివరికి వారు యేసును చంపారనే వాస్తవం దీనిని వెల్లడిస్తుంది. అయినా, మన ప్రభువు పలికిన ఈ సత్యాలు ప్రేమతో చేసిన కార్యాలే; ఈ ధర్మశాస్త్ర బోధకులు, పరిసయ్యులు వినవలసిన సత్యం అదే.

పరిస్థితి కోరినప్పుడు కఠినమైన సత్యాన్ని ప్రేమతో చెప్పడానికి మీరు ఎంత సిద్ధంగా ఉన్నారో ఈ రోజు ధ్యానించండి. చెప్పవలసిన “నొప్పించే” సత్యాన్ని ప్రేమతో చెప్పడానికి అవసరమైన ధైర్యం మీకు ఉందా? లేక ఇతరులను కలవరపెట్టకూడదని భయంతో వెనుకంజ వేసి, వారు తమ పొరపాటులోనే ఉండిపోవడానికి అనుమతించడానికే మొగ్గు చూపుతున్నారా? ధైర్యం, ప్రేమ, సత్యం మన జీవితాల్లో లోతుగా ఒకదానితో ఒకటి ముడిపడి ఉండాలి. మన దివ్య ప్రభువును మీరు మరింత బాగా అనుకరించగలిగేలా దీనినే మీ ప్రార్థనగా, మీ కార్యలక్ష్యంగా చేసుకోండి.

పరిపూర్ణ సత్యస్వరూపుడవైన ప్రభువా, ఈ లోకానికి నీ ప్రేమను, కరుణను అందించడంలో నేను మరింత మంచి సాధనంగా ఉండేలా నాకు ధైర్యాన్ని, సత్యాన్ని, జ్ఞానాన్ని, ప్రేమను దయచేయి. భయం నన్ను ఎన్నడూ అదుపు చేయనీయకు. ఇతరులను నీ వద్దకు నడిపించడానికి నీవు నన్ను ఉపయోగించాలనుకునే అనేక మార్గాలను స్పష్టంగా చూడగలిగేలా నా హృదయంలోని అంధత్వమంతటినీ తొలగించు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


విశ్వాసం తడబడినప్పుడు

సామాన్య కాలం పద్దెనిమిదవ వారంలోని మంగళవారం (సంవత్సరాలు B&C)

పేతురు ఆయనతో, “ప్రభువా, అది నీవే అయితే, నీటిపై నడుచుకుంటూ నీ వద్దకు రమ్మని నన్ను ఆజ్ఞాపించు” అని అన్నాడు. ఆయన, “రా” అన్నారు. మత్తయి 14:28-29a

విశ్వాసాన్ని ఎంత అద్భుతంగా వ్యక్తపరిచాడు! సముద్రంలో తుఫాను పరిస్థితుల్లో చిక్కుకున్న పునీత పేతురు, పడవనుండి బయటకు వచ్చి నీటిపై నడవమని యేసు తనను పిలిస్తే, అది తప్పక జరుగుతుందనే సంపూర్ణ నమ్మకాన్ని వ్యక్తపరిచాడు. యేసు నిజంగానే అతణ్ణి తన వద్దకు పిలుస్తారు; పునీత పేతురు నీటిపై నడవడం ప్రారంభిస్తాడు. ఆ తరువాత ఏమి జరిగిందో మనకు తెలుసు. పేతురు భయంతో నిండిపోయి మునిగిపోవడం ప్రారంభించాడు. అదృష్టవశాత్తూ, యేసు అతణ్ణి పట్టుకున్నారు; అంతా సవ్యంగా ముగిసింది.

ఆసక్తికరమైన విషయమేమిటంటే, ఈ సంఘటన మన విశ్వాస జీవితాల గురించి ఎన్నో విషయాలను, యేసు మంచితనం గురించి అంతకంటే ఎక్కువ విషయాలను మనకు వెల్లడిస్తుంది.  చాలా తరచుగా మనం బుద్ధిస్థాయిలో విశ్వాసంతో మొదలుపెట్టి, ఆ విశ్వాసానికి అనుగుణంగా జీవించాలని మనస్ఫూర్తిగా కోరుకుంటాం.  పేతురులాగే, మనం కూడా యేసుపై నమ్మకం ఉంచాలని, ఆయన ఆజ్ఞతో “నీటిపై నడవాలని” తరచుగా దృఢనిశ్చయాలు చేసుకుంటాం.  అయితే, పేతురుకు ఎదురైన అనుభవమే మనకూ పదేపదే ఎదురవుతుంది.  యేసుపై మనం ప్రకటించే నమ్మకాన్ని ఆచరణలో పెట్టడం ప్రారంభిస్తాం; కానీ కష్టాల మధ్య అకస్మాత్తుగా తడబడి, భయానికి లొంగిపోతాం.  మనం మునిగిపోవడం మొదలవుతుంది; సహాయం కోసం మొరపెట్టుకోవాల్సి వస్తుంది.  

ఒక విధంగా చూస్తే, పేతురు యేసుపై తన విశ్వాసాన్ని వ్యక్తపరిచి, ఆ తరువాత తడబడకుండా ఆయన వద్దకు నడిచి వెళ్లి ఉంటే అది ఆదర్శంగా ఉండేది. కానీ మరో విధంగా చూస్తే, యేసు కరుణ, కనికరాల లోతును వెల్లడిస్తుంది కనుక ఇదే ఆదర్శమైన సంఘటన. మన విశ్వాసం సన్నగిల్లినప్పుడు యేసు మనల్ని పట్టుకుని, మన సందేహాలనుండి, భయాలనుండి బయటకు లాగుతారని ఇది వెల్లడిస్తుంది. ఈ సంఘటన పేతురులో విశ్వాసం కొరవడటం గురించి కంటే, యేసు కనికరం గురించి, ఆయన ఎంతవరకు సహాయం చేస్తారనే విషయం గురించే ఎక్కువగా చెబుతుంది.

యేసుపై నమ్మకం ఉంచాలని గొప్ప సంకల్పాలతో ఆ మార్గంలో నడవడం ప్రారంభించి, ఆ తరువాత మీరు పడిపోయిన సందర్భాలను ఈ రోజు ధ్యానించండి. యేసు కనికరంతో నిండి ఉన్నారని, పేతురు విషయంలో చేసినట్లే మీ బలహీనతలో కూడా మీకు చేయూతనిస్తారని తెలుసుకోండి. ఆయన మీ చేయి పట్టుకుని, తన అపారమైన ప్రేమతో, కరుణతో మీ బలహీనమైన విశ్వాసాన్ని బలపరచనివ్వండి.

నా దయామయ ప్రభువా, నేను నిజంగా విశ్వసిస్తున్నాను.  నేను తడబడినప్పుడు నాకు సహాయం చేయి.  జీవితంలోని తుఫానులను, సవాళ్లను భరించడం నా శక్తికి మించినదిగా అనిపించినప్పుడు ఎల్లప్పుడూ నీ వైపు తిరగడానికి నాకు సహాయం చేయి.  మరే సమయానికన్నా ముఖ్యంగా ఆ క్షణాల్లోనే, నీ కృపాహస్తాన్ని చాపుతూ నీవు నా చెంతనే ఉన్నావని నేను నమ్మేలా చేయి.  యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


వినయం + విశ్వాసం = కరుణ

సామాన్య కాలం పద్దెనిమిదవ వారంలోని బుధవారం

కానీ ఆ స్త్రీ వచ్చి ఆయనకు ప్రణామం చేస్తూ, “ప్రభువా, నాకు సహాయం చేయి” అని అన్నది. ఆయన బదులుగా, “పిల్లల ఆహారాన్ని తీసి కుక్కలకు వేయడం తగదు” అన్నారు. ఆమె, “దయచేయి ప్రభువా, కుక్కలు కూడా తమ యజమానుల బల్లనుండి పడే ముక్కలను తింటాయి కదా” అన్నది. మత్తయి 15:25-27

ఈ స్త్రీకి సహాయం చేయడం కుక్కలకు ఆహారం విసిరివేయడం వంటిదని యేసు నిజంగానే సూచించారా?  మన గర్వం కారణంగా, యేసు చెప్పిన మాటలకు మనలో చాలామందికి తీవ్రంగా మనస్తాపం కలిగి ఉండేది.  కానీ ఆయన చెప్పింది సత్యం; అది ఏ విధంగానూ అమర్యాదకరమైనది కాదు.  యేసు అమర్యాదగా ప్రవర్తించడం అసంభవమని స్పష్టమే.  అయినప్పటికీ, ఆయన మాట పైకి మాత్రం అమర్యాదగా అనిపిస్తుంది.  

మొదట, ఆయన చెప్పిన మాటలు ఏ విధంగా సత్యమో చూద్దాం. ఈ స్త్రీ తన కుమార్తెను స్వస్థపరచడానికి రమ్మని యేసును అడుగుతోంది. సారాంశంగా, ఈ అనుగ్రహాన్ని పొందడానికి ఆమె ఏ విధంగానూ అర్హురాలు కాదని యేసు ఆమెకు చెబుతున్నారు. అది సత్యమే. బల్లమీది ఆహారాన్ని పొందడానికి కుక్కకు ఎంత అర్హత ఉందో, దేవుని అనుగ్రహాన్ని పొందడానికి మనకూ అంతే అర్హత ఉంది. ఇలా చెప్పడం దిగ్భ్రాంతి కలిగించినా, ముందుగా మన పాపస్థితిని, అనర్హతను గురించిన సత్యాన్ని స్పష్టం చేయడానికే యేసు ఈ విధంగా చెబుతున్నారు. ఆ స్త్రీ ఈ మాటలను అంగీకరిస్తుంది.

రెండవదిగా, యేసు పలికిన మాట ఈ స్త్రీ అత్యంత వినయంతోను విశ్వాసంతోను స్పందించడానికి అవకాశం కల్పిస్తుంది.  బల్ల దగ్గర తినే కుక్కతో తనను పోల్చడాన్ని ఆమె నిరాకరించకపోవడంలో ఆమె వినయం కనిపిస్తుంది.  బదులుగా, కుక్కలు కూడా మిగిలిన ముక్కలను తింటాయని ఆమె వినయంగా గుర్తుచేస్తుంది.  ఆహా, ఎంతటి వినయం!  నిజానికి, యేసు ఆమెతో కాస్త అవమానకరంగా అనిపించే ఈ రీతిలో మాట్లాడటానికి కారణం, ఆమె ఎంత వినయంగా ఉందో ఆయనకు తెలుసు కాబట్టేనని మనం నిశ్చయంగా చెప్పవచ్చు. తన విశ్వాసాన్ని వ్యక్తపరిచేలా ఆమె తన వినయాన్ని ప్రకాశింపజేస్తూ స్పందిస్తుందని కూడా ఆయనకు తెలుసు.  తనకు అర్హత లేదనే వినయపూర్వకమైన సత్యం వల్ల ఆమె మనస్తాపం చెందలేదు; బదులుగా, ఆమె దానిని అంగీకరించింది, తనకు అర్హత లేకపోయినా దేవుని అపారమైన కరుణను కోరింది.  

వినయానికి విశ్వాసాన్ని వెలికితీసే సామర్థ్యం ఉంది; విశ్వాసం దేవుని కరుణను, శక్తిని విడుదల చేస్తుంది. చివరికి, అందరికీ వినిపించేలా యేసు ఇలా అంటారు: “ఓ స్త్రీ, నీ విశ్వాసం గొప్పది!” ఆమె విశ్వాసం వెల్లడైంది; ఆ వినయపూర్వకమైన విశ్వాసానికిగాను ఆమెను గౌరవించడానికి యేసు ఆ అవకాశాన్ని ఉపయోగించుకున్నారు.

దేవుని ఎదుట మీ వినయం గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. యేసు మీతో ఈ విధంగా మాట్లాడితే మీరు ఎలా స్పందించేవారు? మీకు అర్హత లేదని అంగీకరించేంత వినయం మీలో ఉండేదా? అలా ఉంటే, మీకు అర్హత లేకపోయినా దేవుని కరుణ కోసం మొరపెట్టుకునేంత విశ్వాసం కూడా మీలో ఉండేదా? ఈ అద్భుతమైన గుణాలు—వినయం, విశ్వాసం—ఒకదానితో ఒకటి కలిసి సాగుతూ దేవుని కరుణను విడుదల చేస్తాయి!

అత్యంత కరుణామయుడవైన నా ప్రభువా, నాకు అర్హత లేదు.  అది గ్రహించడానికి నాకు సహాయం చేయి.  నా జీవితంలో నీ కృపను పొందడానికి నాకు అర్హత లేదని గుర్తించడానికి సహాయం చేయి.  అయితే, ఆ వినయపూర్వకమైన సత్యంలోనే నీ అపారమైన కరుణను కూడా నేను గుర్తించి, కరుణ కోసం నిన్ను వేడుకోవడానికి ఎన్నడూ భయపడకుందును గాక.  యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


పరలోక రాజ్యపు తాళపు చెవులు

సామాన్య కాలం పద్దెనిమిదవ వారంలోని గురువారం

“అందుచేత నేను నీతో చెప్పేదేమిటంటే, నీవు పేతురువు; ఈ బండపై నా సభను నిర్మిస్తాను. పాతాళలోక ద్వారాలు దానిని జయించలేవు. పరలోక రాజ్యపు తాళపుచెవులను నీకు ఇస్తాను. నీవు భూమిపై దేనిని బంధిస్తావో అది పరలోకంలోనూ బంధించబడుతుంది; నీవు భూమిపై దేనిని విప్పుతావో అది పరలోకంలోనూ విప్పబడుతుంది.” మత్తయి సువార్త 16:18-19

ఈ క్రింది భాగం నా కతోలిక విశ్వాసం!, అధ్యాయం 7 నుండి తీసుకోబడింది: 

అయితే యేసు కేవలం పేతురును మెచ్చుకుంటూ, అతని అహాన్ని పెంచడానికి ప్రయత్నిస్తున్నారా? తాను నిజంగా ఎవరో గుర్తించినందుకు ఆయన పేతురుకు కేవలం కృతజ్ఞతలు చెబుతున్నారా? లేక యేసు అంతకంటే ఎక్కువైనదేదైనా చేస్తున్నారా? ఏదో ఒక రోజు నెరవేరబోయే వాగ్దానాన్ని ఆయన పేతురుకు చేస్తున్నారా? నిశ్చయంగా, వీటిలో చివరిదే నిజం. పేతురు సభకు శిలాపునాదిగా అవుతాడనీ, పరలోకపు తాళపు చెవులకు సంబంధించిన ఒక విశిష్టమైన ఆధ్యాత్మిక అధికారాన్ని పొందుతాడనీ యేసు అతనికి చెబుతున్నారు. ఆహా! అది ఎంత అద్భుతమైన వరం!

యేసు ఇలా అంటున్నారు: “నీవు భూమిపై దేనిని బంధిస్తావో అది పరలోకంలోనూ బంధించబడుతుంది…”  ఇది సామాన్యమైన వరం కాదు.  దీనిని యేసు పేతురుకు ఇచ్చిన అక్షరార్థమైన వాగ్దానంగా మనం స్వీకరించాలి.  కాబట్టి, యేసు తన సభను స్థాపించినప్పుడు, తన పునరుత్థానం తరువాత అపొస్తలులపై “శ్వాస ఊదినప్పుడు”, తన సభలో సర్వోన్నత అధికారమనే ఈ వాగ్దత్త వరాన్ని కూడా పేతురుకు అనుగ్రహించారు—అదే బంధించడానికి, విప్పడానికి గల అధికారం.

మొదట్లో పేతురు ఈ విశిష్టమైన వరాన్ని పూర్తిగా అర్థం చేసుకోలేదని నేను నమ్ముతున్నాను. బహుశా సభ ఆరంభమైన తొలి కొన్ని సంవత్సరాల్లోనే, యేసు ఈ మాటలు చెప్పారని పవిత్రాత్మ ఇతర అపొస్తలులకు గుర్తుచేసి ఉండవచ్చు. బహుశా వినయంతో ఉన్న పేతురుకు కూడా యేసు ఈ మాటలు చెప్పారని పవిత్రాత్మ గుర్తుచేసి ఉండవచ్చు. కాలం గడిచేకొద్దీ, ఈ విశిష్టమైన సర్వోన్నత అధికార వరాన్ని పేతురు అంగీకరించి, దానిని తన బాధ్యతగా స్వీకరించడం ప్రారంభించాడనడంలో సందేహం ఉండకూడదు. ఈ అధికారాన్ని స్పష్టంగా మొదటిసారి వినియోగించడాన్ని అపొస్తలుల కార్యములు 15లో, సున్నతి గురించి భిన్నాభిప్రాయం తలెత్తినప్పుడు జరిగిన యెరూషలేము సభలో మనం చూస్తాము. ఎంతో వాదోపవాదం జరిగిన తరువాత, పేతురు లేచి అధికారంతో మాట్లాడాడు. ఆ తరువాత ఇతరులు అతనిని అనుసరించారు; వారు చర్చిస్తున్న ప్రశ్నకు స్పష్టత వచ్చి, అది పరిష్కారమైందని మనం చూస్తాము.

అప్పటి నుండి అపొస్తలులు బోధించడం, కాపరులుగా నడిపించడం, పవిత్రపరచడం అనే తమ పనిని కొనసాగించారు. చివరికి పేతురు బోధించడానికి రోముకు వెళ్లి, అక్కడి మొదటి పీఠాధిపతి అయ్యాడు. అతను మరణించింది రోములోనే; రోములో అపొస్తలుడైన పేతురుకు వారసుడైన ప్రతి ఒక్కరూ సభలోని ఈ విశిష్టమైన సర్వోన్నత అధికార వరాన్ని స్వీకరించారు. ఈ సర్వోన్నత అధికార వరం పేతురు జీవించినంత కాలం మాత్రమే ఉండాలని యేసు ఉద్దేశించలేదనేది నిశ్చయం. అందుకే రోము పీఠాధిపతులైన అతని వారసులందరికీ ఈ అధికారం సంక్రమించడం మనం చూస్తాము. అందుకే మన సభను రోమను కతోలిక సభ అని పిలుస్తాము. ఆసక్తికరమైన విషయం ఏమిటంటే, పేతురు మాల్టాకో, యెరూషలేముకో, ఆసియాకో వెళ్లి ఉంటే, నేడు మన సభను బహుశా రోమను కతోలిక సభకు బదులుగా మాల్టా కతోలిక సభ అనో, యెరూషలేము కతోలిక సభ అనో, ఆసియా కతోలిక సభ అనో పిలిచేవారమేమో. కాబట్టి సభ రోమను సభగా ఉండటానికి ప్రధాన కారణం పేతురు అక్కడికి వెళ్లడమే; అందువల్ల సర్వోన్నత అధికారం అక్కడే నెలకొని ఉంది.

శతాబ్దాలు గడిచేకొద్దీ మనం ఈ విశిష్టమైన సర్వోన్నత అధికార వరాన్ని అర్థం చేసుకొని, దానిని మరింత స్పష్టంగా నిర్వచించుకున్నాము. అంటే, విశ్వాసం, నైతికతలకు సంబంధించిన విషయాలపై నిర్ణయాత్మకంగా బోధించడానికి, క్రీస్తు మనస్సు, చిత్తానికి అనుగుణంగా పరిపాలించడానికి లేదా కాపరులుగా నడిపించడానికి పునీత పేతురుకు, అతని వారసులందరికీ సంపూర్ణమైన, ప్రత్యక్షమైన అధికారం ఉంది. కాబట్టి విశ్వాసం లేదా నైతికతలకు సంబంధించి ఏదైనా సత్యమని పోప్‌గారు చెబితే, నిర్మొహమాటంగా చెప్పాలంటే, అది సత్యమే. సభ పరిపాలనకు సంబంధించి ఆయన ఏదైనా నిర్ణయం తీసుకుంటే, సరళంగా చెప్పాలంటే, దేవుడు చేయాలని కోరేది అదే. ఇది అంత సరళమైన విషయం.

విశ్వాసం, నైతికతల బోధనకు సంబంధించిన ఈ సర్వోన్నత అధికార వరాన్ని “దోషరాహిత్యం” అంటారు.  ఇది వివిధ విధాలుగా వినియోగించబడుతుంది.  పాపుగారు “ఎక్స్ కతేద్రా” లేదా “పీఠం నుండి” మాట్లాడినప్పుడు ఇది అత్యంత శక్తిమంతంగా వినియోగించబడుతుంది.  దీని అర్థం ప్రతీకాత్మకంగా పేతురు పీఠం నుండి మాట్లాడటం.  ఈ సందర్భంలో ఆయన విశ్వాసానికి సంబంధించిన “నిశ్చిత సిద్ధాంతం” అని పిలువబడే దానిని బోధిస్తారు.  ప్రతి నిశ్చిత సిద్ధాంతమూ సత్యమైనది, నిశ్చయమైనది; దానిని విశ్వసించడానికి మనం విశ్వాసరీత్యా కట్టుబడి ఉన్నాము.

ప్రభువా, మహిమాన్వితమైన నీ కతోలిక సభ అనే వరం కోసం నీకు కృతజ్ఞతలు తెలుపుతున్నాను!  నీ సభ ద్వారా నీవు వెల్లడించే వాటన్నిటికీ నేను ఎల్లప్పుడూ విశ్వసనీయంగా ఉండాలని ప్రార్థిస్తున్నాను. నీ సభ నాయకులు, ముఖ్యంగా పాపుగారు, ప్రతిరోజూ జీవన పవిత్రతలో ఎదగడానికి ఎల్లప్పుడూ కృషి చేయాలని కూడా ప్రార్థిస్తున్నాను.  యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


మీరు ఎంత దూరం వెళ్తారు? 

సామాన్య కాలం పద్దెనిమిదవ వారంలోని శుక్రవారం

“నా వెనుక రావాలని కోరుకునే ఎవరైనా తమను తాము నిరాకరించుకొని, తమ సిలువను ఎత్తుకొని, నన్ను అనుసరించాలి.” మత్తయి 16:24

యేసు పలికిన ఈ మాటలో చాలా ముఖ్యమైన పదం ఒకటి ఉంది.  అది “తప్పక” అనే పదం.  మీలో కొందరు తమ సిలువను మోస్తూ నన్ను అనుసరించవలసి రావచ్చు అని యేసు చెప్పలేదని గమనించండి.  కాదు, నన్ను అనుసరించాలని కోరుకునే ఎవరైనా తప్పక… అని ఆయన చెప్పారు.

కాబట్టి మొదటి ప్రశ్నకు జవాబు చెప్పడం సులభమే అయి ఉండాలి. మీరు యేసును అనుసరించాలని కోరుకుంటున్నారా? మన ఆలోచనల స్థాయిలో అది సులభమైన ప్రశ్నే. అవును, తప్పకుండా కోరుకుంటున్నాం. కానీ ఇది కేవలం మన ఆలోచనలతోనే జవాబివ్వగల ప్రశ్న కాదు. అవసరమని యేసు చెప్పిన దానిని చేయాలని ఎంచుకోవడం ద్వారా కూడా దీనికి జవాబివ్వాలి. అంటే, యేసును అనుసరించాలని కోరుకోవడం అంటే మిమ్మల్ని మీరు నిరాకరించుకొని, మీ సిలువను ఎత్తుకోవడమే. మరి, మీరు ఆయనను అనుసరించాలని కోరుకుంటున్నారా?

మీ జవాబు “అవును” అనే ఉంటుందని ఆశిస్తున్నాను. యేసును అనుసరించడంలో ఇమిడి ఉన్నవాటన్నిటినీ స్వీకరించాలని మనం దృఢంగా నిర్ణయించుకున్నామని ఆశిస్తున్నాను. కానీ అది చిన్న నిబద్ధత కాదు. కొన్నిసార్లు, ఇక్కడ ఇప్పుడు ఆయనను “ఏదో కొంతవరకు” అనుసరిస్తే చాలు, అంతా బాగానే ఉంటుంది, చనిపోయినప్పుడు మనం తప్పకుండా పరలోకానికి చేరుకుంటాం అనే అవివేకపు ఆలోచనలో చిక్కుకుంటాం. బహుశా కొంతవరకు అది నిజమే కావచ్చు. కానీ మన ఆలోచన అదే అయితే, జీవితపు అసలు అర్థాన్ని, దేవుడు మనకోసం సిద్ధం చేసి ఉంచినవాటన్నిటినీ మనం కోల్పోతున్నాం.

మనలను మనం నిరాకరించుకొని, మన సిలువను ఎత్తుకోవడం అనేది నిజానికి మనంతట మనం ఊహించగలిగే ఏ జీవితం కన్నా ఎంతో మహిమాన్వితమైన జీవితం.  అది కృపతో నిండిన ధన్యమైన జీవితం; జీవితంలో పరమ పరిపూర్ణతను చేరుకోవడానికి ఏకైక మార్గం.  మన స్వార్థానికి మరణిస్తూ, సంపూర్ణ ఆత్మత్యాగ జీవితంలో పూర్తిగా ప్రవేశించడం కన్నా మేలైనది మరేదీ లేదు.  

ఈ ప్రశ్నకు కేవలం మీ ఆలోచనలతోనే కాకుండా, మీ జీవితమంతటితో “అవును” అని చెప్పడానికి మీరు సిద్ధంగా ఉన్నారా లేదా అని ఈ రోజు ధ్యానించండి. యేసు మిమ్మల్ని పిలుస్తున్న త్యాగ జీవితాన్ని స్వీకరించడానికి సిద్ధంగా ఉన్నారా? మీ జీవితంలో అది ఏ రూపంలో కనిపిస్తుంది? ఈ రోజూ, రేపూ, ప్రతిరోజూ మీ చేతల ద్వారా “అవును” అని చెప్పండి. అప్పుడు మీ జీవితంలో మహిమాన్వితమైన కార్యాలు జరగడం మీరు చూస్తారు.

నా మహిమాన్విత ప్రభువా, నేను నిజంగా నిన్ను అనుసరించాలని కోరుకుంటున్నాను; ఈ రోజు నా స్వార్థమంతటినీ నిరాకరించాలని నిర్ణయించుకుంటున్నాను.  నీవు నన్ను పిలుస్తున్న నిస్వార్థ జీవితం అనే సిలువను మోయాలని నిర్ణయించుకుంటున్నాను.  నా సిలువను ఆనందంతో స్వీకరించి, ఆ నిర్ణయం ద్వారా నీ చేత రూపాంతరం పొందుదును గాక.  యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


అవసరంలో ఉన్నవారికి ఆశ

సామాన్య కాలం పద్దెనిమిదవ వారంలోని శనివారం

ఒక వ్యక్తి యేసు దగ్గరకు వచ్చి, ఆయన ముందు మోకరిల్లి, “ప్రభువా, నా కుమారునిపై దయచూపు. అతడు మతిచలించి తీవ్రమైన బాధ అనుభవిస్తున్నాడు; తరచుగా నిప్పులో పడుతున్నాడు, తరచుగా నీటిలో పడుతున్నాడు. నేను అతనిని నీ శిష్యుల దగ్గరకు తీసుకువచ్చాను, కానీ వారు అతనిని నయం చేయలేకపోయారు” అని అన్నాడు. మత్తయి 17:14-16

బహుశా ఈ ప్రార్థన చాలామంది తల్లిదండ్రుల ప్రార్థనను పోలి ఉండవచ్చు.  చాలామంది యువతీయువకులు కష్టాల్లోను పాపంలోను పడిపోవడమనే అర్థంలో “నిప్పులో” లేదా “నీటిలో పడిపోవచ్చు.”  అప్పుడు చాలామంది తల్లిదండ్రులు మోకరిల్లి సహాయం కోసం దేవుణ్ణి వేడుకుంటారు.

ఇది మంచి ప్రార్థన, నిజాయితీతో కూడిన ప్రార్థన కూడా.  ఈ రోజుల్లో “పిచ్చివాడు” అనే పదాన్ని అవమానకరమైన వ్యాఖ్యగా తప్ప సాధారణంగా మనం ఉపయోగించకపోయినా, ఈ వాక్యభాగంలో ఆ పదాన్ని, తన కుమారుడు ఏదో ఒక రకమైన మానసిక, ఆధ్యాత్మిక అనారోగ్యంతో బాధపడుతున్నాడని ఆ వ్యక్తి అంగీకరిస్తున్నట్లుగా అర్థం చేసుకోవాలి.  నిజానికి, యేసు అతని నుండి ఒక దయ్యాన్ని వెళ్లగొట్టారని ఈ వాక్యభాగం తరువాత తెలియజేస్తుంది.  ఈ దయ్యపు ఆధ్యాత్మిక పీడన తీవ్రమైన మానసిక సమస్యలకు కూడా కారణమైంది.  

ఈ వాక్యభాగంలోని మొదటి శుభవార్త ఏమిటంటే, ఆ తండ్రి తన కుమారునిపట్ల శ్రద్ధ చూపించాడు, అతనిని వదులుకోలేదు.  బహుశా కోపంతోనో, మనస్తాపంతోనో, నిరాశతోనో తన కుమారునితో తెగతెంపులు చేసుకోవడం ఆ తండ్రికి సులువుగా ఉండి ఉండవచ్చు.  తన కుమారుడు ఎందుకూ పనికిరానివాడనీ, అతనిపై ఇక శ్రద్ధ చూపడం విలువలేనిదనీ భావించి ప్రవర్తించడం అతనికి సులువుగా ఉండి ఉండవచ్చు.  కానీ అలా జరగలేదు.  

ఆ వ్యక్తి యేసు వద్దకు రావడమే కాకుండా, ఆయన ముందు మోకరిల్లి, “జాలి” చూపమని వేడుకున్నాడు. జాలి అనేది కరుణను, కనికరాన్ని సూచించే మరో మాట. తన కుమారునికి ఆశ ఉందనీ, ఆ ఆశ యేసు కరుణలోనూ కనికరంలోనూ ఉందనీ అతనికి తెలుసు.

మనం ఒకరి కోసం ఒకరు ప్రార్థించాలనే సరళమైన సత్యాన్ని ఈ వాక్యభాగం మనకు వెల్లడిస్తుంది. ముఖ్యంగా, మనకు అత్యంత సన్నిహితులైనవారి కోసం, అత్యంత అవసరంలో ఉన్నవారి కోసం మనం ప్రార్థించాలి. ఎవరి విషయంలోనూ ఆశకు తావు లేదని చెప్పలేము. ప్రార్థన, విశ్వాసం ద్వారా అన్నీ సాధ్యమే.

మీ జీవితంలో ఎవరి విషయంలోనైనా మీరు ఆశ వదులుకోవడం మొదలుపెట్టారా అని ఈ రోజు ఆలోచించండి. బహుశా మీరు అన్ని ప్రయత్నాలూ చేసి ఉంటారు; అయినా ఆ వ్యక్తి దేవుని వైపు నడిపించే మార్గం నుంచి దూరమవుతూనే ఉండవచ్చు. అలాంటప్పుడు, ఆ వ్యక్తి కోసం ప్రార్థించడమే మీ పిలుపు అని మీరు నిశ్చయంగా తెలుసుకోవచ్చు. ఏదో అలవోకగా, క్లుప్తంగా ప్రార్థించడం మాత్రమే కాదు; ఆ వ్యక్తి కోసం లోతైన, విశ్వాసపూరితమైన ప్రార్థన చేయడానికి మీరు పిలువబడ్డారు. అన్నిటికీ సమాధానం యేసేననీ, ఆయన అన్నిటినీ చేయగలడనీ తెలుసుకోండి. ఈ రోజు, రేపు, ప్రతిరోజూ ఆ వ్యక్తిని దేవుని కరుణకు అప్పగించండి. ఆశ వదులుకోకండి; దేవుడు స్వస్థతను, జీవిత పరివర్తనను కలిగించగలడనే ఆశను నిలుపుకోండి.

ప్రభువా, దయచేసి నాపై, నా కుటుంబంపై, అవసరంలో ఉన్న వారందరిపై జాలి చూపుము.  నేను ఇప్పుడు మనసులో తలచుకుంటున్న వారికోసం ప్రత్యేకంగా ప్రార్థిస్తున్నాను…  స్వస్థతను, పవిత్రతను, జీవితంలో పరివర్తనను కలుగజేయుము.  యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.

విషయ సూచిక


మృదుబంధ పుస్తకం & ఈ-పుస్తక రూపాల్లో కూడా లభ్యం