ಪೀಠಿಕೆ

ಆವಿಲಾದ ಸಂತ ತೆರೇಸಾ, ಯೇಸುವಿನ ಸಂತ ತೆರೇಸಾ ಎಂದೂ ಪರಿಚಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಸ್ಪೇನ್‌ನ ಆವಿಲಾದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರದ್ಧಾವಂತ ಕಥೋಲಿಕ ದಂಪತಿಗೆ ಮಾರ್ಚ್ 28, 1515ರಂದು ತೆರೇಸಾ ಸಾಂಚೆಸ್ ದೆ ಸೆಪೇದಾ ಈ ಅಹುಮಾದಾ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಜನಿಸಿದರು. ಏಪ್ರಿಲ್ 4, 1515ರಂದು ಸ್ನಾನಿಕ ಸಂತ ಯೊವಾನ್ನರ ಧರ್ಮಕೇಂದ್ರದ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಜ್ಞಾನಸ್ನಾನ ನೀಡಲಾಯಿತು. ಅವರ ತಂದೆ ಸಾಂಚೆಸ್ ದೆ ಸೆಪೇದಾ ಅವರಿಗೆ ಈ ಹಿಂದೆ ವಿವಾಹವಾಗಿತ್ತು. ಅವರಿಗೆ ಮತ್ತು ಅವರ ಮೊದಲ ಪತ್ನಿ ಕತಲೀನಾ ದೆಲ್ ಪೇಸೊ ಈ ಹೇನಾವೊ ಅವರಿಗೆ ಒಬ್ಬ ಮಗಳು ಮತ್ತು ಇಬ್ಬರು ಗಂಡುಮಕ್ಕಳು ಸೇರಿ ಮೂವರು ಮಕ್ಕಳಿದ್ದರು. ಕತಲೀನಾ ನಿಧನರಾದ ನಂತರ, ಸಾಂಚೆಸ್ ಅವರು ಬೇಯಾತ್ರಿಸ್ ದಾವಿಲಾ ಈ ಅಹುಮಾದಾ ಅವರನ್ನು ವಿವಾಹವಾದರು. ಅವರಿಬ್ಬರಿಗೆ ಏಳು ಗಂಡುಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಇಬ್ಬರು ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ಸೇರಿ ಒಂಬತ್ತು ಮಕ್ಕಳಾದರು. ತಂದೆಯ ಎರಡನೆಯ ವಿವಾಹದಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ತೆರೇಸಾ ಮೂರನೆಯವರು. ತಂದೆಯ ಮೊದಲ ವಿವಾಹದಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಮೂವರು ಒಡಹುಟ್ಟಿದವರನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿದರೆ, ತೆರೇಸಾಗೆ ಒಟ್ಟು ಹನ್ನೊಂದು ಮಂದಿ ಒಡಹುಟ್ಟಿದವರಿದ್ದರು. 

ತೆರೇಸಾರ ತಂದೆತಾಯಿ ಅವರನ್ನು ಮತ್ತು ಅವರ ಒಡಹುಟ್ಟಿದವರನ್ನು ವಿಶ್ವಾಸದಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬೆಳೆಸಿದರು, ಸಂತರ ಜೀವನಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅವರಿಗೆ ಕಲಿಸಿದರು ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಧನ್ಯ ಮಾತೆಯ ಮೇಲಿನ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಅವರಲ್ಲಿ ಪೋಷಿಸಿದರು. ಈ ಒಳ್ಳೆಯ ಹಾಗೂ ಪವಿತ್ರ ಪಾಲನೆಯ ಫಲವಾಗಿ, ಆರು ಅಥವಾ ಏಳನೆಯ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೇ ತೆರೇಸಾ ತಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸದ ಜೀವನದ ಬಗ್ಗೆ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಯೋಚಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಸಂತರಾಗಬೇಕೆಂದು, ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಬೇಕೆಂದೂ ಅವರು ಬಯಸಿದರು. ತಮಗಿಂತ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷ ದೊಡ್ಡವನಾಗಿದ್ದ ಮತ್ತು ಬಹಳ ಭಕ್ತಿವಂತನೂ ಆಗಿದ್ದ ತಮ್ಮ ಅಣ್ಣ ರೊದ್ರಿಗೊನೊಂದಿಗೆ ಅವರು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಆಪ್ತರಾಗಿದ್ದರು. ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಆಗಾಗ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸಂತರ ಜೀವನಚರಿತ್ರೆಗಳನ್ನು ಓದುತ್ತಿದ್ದರು. 1522ರಲ್ಲಿ, ರೊದ್ರಿಗೊಗೆ ಹನ್ನೊಂದು ವರ್ಷ ಮತ್ತು ತೆರೇಸಾಗೆ ಏಳು ವರ್ಷವಾಗಿದ್ದಾಗ, ಅವರಿಬ್ಬರಿಗೂ ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿಗಳಾಗಿ ಸಾಯಬೇಕೆಂಬ ಬಯಕೆಯಿತ್ತು. ಒಂದು ದಿನ ಆ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ಮುಸ್ಲಿಮರ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ಅವರು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಅವರು ನಗರದಿಂದ ಹೊರಹೋಗುವಾಗ, ನಗರದ ದ್ವಾರದ ಹೊರಗಿದ್ದ ಸೇತುವೆಯನ್ನು ದಾಟುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅವರ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ ಅವರನ್ನು ಕಂಡು, ತಂದೆತಾಯಿಯ ಬಳಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿಸಿದರು. ಇನ್ನೂ ಪಾವಿತ್ರ್ಯವನ್ನು ಹಂಬಲಿಸುತ್ತಿದ್ದ ತೆರೇಸಾ ಮತ್ತು ಅವರ ಅಣ್ಣ, ನಂತರ ಏಕಾಂತವಾಸಿಗಳಾಗಿ ಬದುಕಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ವಾಸಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಪೇರಿಸಿ ತಮ್ಮ ಮನೆಯ ಸಮೀಪ ಏಕಾಂತ ಕುಟೀರಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಸಿಮೆಂಟನ್ನು ಬಳಸದ ಕಾರಣ ಕಲ್ಲಿನ ಗೋಡೆಗಳು ಕುಸಿದುಬಿದ್ದವು ಮತ್ತು ಅವರ ಏಕಾಂತ ಕುಟೀರಗಳನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.

1528ರಲ್ಲಿ, ತೆರೇಸಾಗೆ ಕೇವಲ ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷವಾಗಿದ್ದಾಗ, ಅವರ ತಾಯಿ ನಿಧನರಾದರು. ಇದರಿಂದ ತೆರೇಸಾರ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ತೀವ್ರ ದುಃಖವಾಯಿತು. ಅವರ ತಾಯಿ ತೆರೇಸಾರ ಮೇಲೆ ಬಹಳ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿದ್ದರು ಮತ್ತು ತೆರೇಸಾ ಅವರನ್ನು ತುಂಬ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ತಮ್ಮ ಇಹಲೋಕದ ತಾಯಿ ಈಗ ಇಲ್ಲದಿದ್ದುದರಿಂದ, ತಾಯಿಯ ಮರಣದ ನಂತರ ತೆರೇಸಾ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿರುವ ತಮ್ಮ ಧನ್ಯ ಮಾತೆಯ ಮೇಲಿನ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಗಾಢಗೊಳಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು.

ತೆರೇಸಾರ ತಾಯಿಗೆ ವೀರಧರ್ಮ, ಅಶ್ವಾರೋಹಿ ವೀರರ ಜೀವನ, ಉಡುಪುಗಳು ಮತ್ತು ತೋಟಗಳ ಕುರಿತ ಪುಸ್ತಕಗಳೆಂದರೆ ಬಹಳ ಇಷ್ಟವಿತ್ತು. ತೆರೇಸಾ ಕೂಡ ಅವುಗಳನ್ನು ಓದಲು ಇಷ್ಟಪಡತೊಡಗಿದರು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ತಮ್ಮ ತಾಯಿಯ ಮರಣದ ನಂತರ. ಈ ಪುಸ್ತಕಗಳು ತಮ್ಮ ತಾಯಿಯ ಸದ್ಗುಣಕ್ಕೆ ಎಂದಿಗೂ ಧಕ್ಕೆ ತರಲಿಲ್ಲವೆಂದು ತೆರೇಸಾ ನಂಬಿದ್ದರು. ಆದರೆ ತಾವು ಚಿಕ್ಕವರಾಗಿದ್ದು, ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿದ್ದುದರಿಂದ, ಅವು ತಮಗೆ ಎಷ್ಟೊಂದು ಹಾನಿ ಉಂಟುಮಾಡಿದವು ಎಂಬುದನ್ನು ನೆನೆದು ನಂತರ ವಿಷಾದಿಸಿದರು. ಅವರು ಅಂತಹ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಓದುವುದು ತಂದೆಗೆ ಎಂದಿಗೂ ಇಷ್ಟವಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರು ಆಗಾಗ ರಹಸ್ಯವಾಗಿ ಓದುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು ತಮ್ಮ ಸದ್ಗುಣ ಮತ್ತು ಒಳ್ಳೆಯತನದ ಜೀವನವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದ್ದರೂ, ತಮ್ಮ ಓದು ತಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಬೀರುತ್ತಿದ್ದ ಕೆಟ್ಟ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ಹೆಚ್ಚುಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿದರು.

ತಾಯಿಯ ಮರಣದ ನಂತರದ ಮೊದಲ ಮೂರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ, ತೆರೇಸಾರ ಅಕ್ಕ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ನೋಡಿಕೊಂಡರು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ತೆರೇಸಾಗೆ ಓದಿನ ಮೇಲಿನ ಆಸಕ್ತಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದ್ದುದರ ಜೊತೆಗೆ, ತಮ್ಮ ಸೋದರ ಸಂಬಂಧಿಯೊಬ್ಬಳೊಂದಿಗೆ ತುಂಬ ಆಪ್ತತೆ ಬೆಳೆಯಿತು. ಆ ಸಂಬಂಧಿ ಬಹಳ ಲೌಕಿಕಾಸಕ್ತಿಯುಳ್ಳವಳಾಗಿದ್ದು, ಸದ್ಗುಣಕ್ಕೆ ತೀರಾ ವಿರುದ್ಧವಾದ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹೇಳಲು ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ತೆರೇಸಾರ ಈ ಸಂಬಂಧಿ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಅವರ ತಾಯಿ ತೆರೇಸಾರ ಮೇಲೆ ನಿಗಾ ಇಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ ತಾಯಿಯ ಮರಣದ ನಂತರ, ಈ ಸಂಬಂಧಿಯ ಪ್ರಭಾವ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು. ಒಂದು ಹಂತದಲ್ಲಿ, ಕೆಲವು ತಿಂಗಳುಗಳ ಕಾಲ, ತೆರೇಸಾ ಮತ್ತು ಅವರ ಸಂಬಂಧಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಬಹಳ ಸಮಯ ಕಳೆಯುತ್ತಾ, ಹರಟೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತಾ, ಅನೇಕ ಲೌಕಿಕ ವಿಷಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ತೆರೇಸಾ ತಮ್ಮ ಸದ್ಗುಣವನ್ನು ದೃಢವಾಗಿ ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಹಳ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ, ಅವರ ಸಂಬಂಧಿಯ ಪ್ರಭಾವ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ಬಹಳ ಹಾನಿ ಮಾಡಿತು. 1531ರಲ್ಲಿ ಅವರು ಈ ಹೋರಾಟಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಅಣ್ಣನಿಗೂ ತಂದೆಗೂ ತಿಳಿಸಿದರು. ಕನ್ಯಾಸ್ತ್ರೀಯರ ಒಳ್ಳೆಯ ಪ್ರಭಾವ ಅವರಿಗೆ ದೊರೆಯಲೆಂದು, ಅವರು ತೆರೇಸಾರನ್ನು ಸಮೀಪದಲ್ಲಿದ್ದ ‘ಅನುಗ್ರಹದ ಮಾತೆ’ ಎಂಬ ಕಾನ್ವೆಂಟ್ ವಸತಿ ಶಾಲೆಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದರು. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಅವರನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ತೆರೇಸಾರ ಅಕ್ಕ ವಿವಾಹವಾಗಿ ಕುಟುಂಬದ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಟುಹೋದರು.

ತೆರೇಸಾ ಹದಿನಾರು ವರ್ಷದವಳಾಗಿದ್ದಾಗ ವಸತಿ ಶಾಲೆಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡಳು. ಮಠದಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಮೊದಲ ಎಂಟು ದಿನಗಳು ಅವಳಿಗೆ ಬಹಳ ಕಷ್ಟಕರವಾಗಿದ್ದವು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವಳು ವೀರತ್ವ, ಪ್ರಣಯ ಮತ್ತು ಆಡಂಬರದ ಉಡುಪುಗಳ ಕುರಿತಾದ ಲೌಕಿಕ ಕಲ್ಪನೆಗಳಿಂದ ತನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ದೂರಮಾಡಿ, ಮತ್ತೆ ದೇವರ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಹಿಂದಿನ ಮೂರು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ತಾನು ಎಷ್ಟು ಲೌಕಿಕಳಾಗಿದ್ದೆ ಎಂಬುದು ಸನ್ಯಾಸಿನಿಯರಿಗೆ ತಿಳಿದುಬಿಡಬಹುದೆಂದು ಅವಳು ಬಹಳ ಹೆದರುತ್ತಿದ್ದಳು; ಇದು ಅವಳಿಗೆ ತುಂಬಾ ಸಂಕಟವನ್ನುಂಟುಮಾಡಿತು. ಆದರೆ ಮೊದಲ ಎಂಟು ದಿನಗಳ ನಂತರ, ಅವಳು ಮತ್ತೆ ಸದ್ಗುಣಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸತೊಡಗಿದಳು. ಅವಳ ಹೃದಯದ ಶಾಂತಿ ಮರಳಿತು; ಸಂತಳಾಗಬೇಕೆಂಬ ಬಯಕೆ ಅವಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಮೂಡತೊಡಗಿತು. ಸನ್ಯಾಸಿನಿಯರು ಅವಳಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಆಶೀರ್ವಾದವಾಗಿದ್ದರು; ಅವರ ಪವಿತ್ರ ಪ್ರಭಾವಕ್ಕಾಗಿ ಅವಳು ಬಹಳ ಕೃತಜ್ಞಳಾಗಿದ್ದಳು. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಒಬ್ಬ ಸನ್ಯಾಸಿನಿಯೊಂದಿಗೆ ಅವಳು ಆಪ್ತಳಾದಳು; ಅವರೊಂದಿಗೆ ಪವಿತ್ರ ವಿಷಯಗಳ ಕುರಿತು ದೀರ್ಘವಾಗಿ ಸಂಭಾಷಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಇದರಿಂದ ದೇವರಿಗಾಗಿಯೂ ಪವಿತ್ರ ಜೀವನಕ್ಕಾಗಿಯೂ ತೆರೇಸಾಳಿಗಿದ್ದ ಹಂಬಲ ಇನ್ನಷ್ಟು ಗಾಢವಾಯಿತು. ತಾನೂ ಸನ್ಯಾಸಿನಿಯಾಗುವ ಕುರಿತು ಅವಳು ಯೋಚಿಸತೊಡಗಿದಳು; ಆದರೆ ಭಯದಿಂದ ಆ ಬಯಕೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸಿ ಹೋರಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅವಳ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ದ್ವಂದ್ವವಿತ್ತು. ಸನ್ಯಾಸ ಜೀವನದ ಕುರಿತು ಯೋಚಿಸಿದಾಗ, ಅದೇ ತನ್ನ ಕರೆಯಾಗಿದ್ದರೆ, ತನ್ನ ಆಪ್ತ ಗೆಳತಿಯೊಬ್ಬಳು ಸೇರಿದ್ದ ಇನ್ನೊಂದು ಸನ್ಯಾಸಿನಿಯರ ಮಠದ ಬಗ್ಗೆ ವಿಚಾರಿಸಬೇಕೆಂದು ಅವಳು ನಿರ್ಧರಿಸಿದಳು.

1532ರಲ್ಲಿ, ಮಠದಲ್ಲಿ ಒಂದೂವರೆ ವರ್ಷ ಕಳೆದ ನಂತರ, ಗಂಭೀರ ಅನಾರೋಗ್ಯದ ಕಾರಣದಿಂದ ತೆರೇಸಾ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟಳು. ಆದರೆ ಈಗ ಅವಳು ತನ್ನ ವಿಶ್ವಾಸದ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ದೃಢವಾಗಿ ನೆಲೆನಿಲ್ಲಲು ಹೆಚ್ಚು ಸಿದ್ಧಳಾಗಿದ್ದಳು. ಒಳ್ಳೆಯ ಸ್ನೇಹಸಂಬಂಧಗಳು ಎಷ್ಟು ಮುಖ್ಯವೆಂಬುದನ್ನು ಅವಳು ಅರಿತಿದ್ದಳು; ಲೌಕಿಕ ಸ್ನೇಹಸಂಬಂಧಗಳು ಎಷ್ಟು ಅಪಾಯಕರವೆಂಬುದನ್ನೂ ಕಂಡುಕೊಂಡಿದ್ದಳು. ಮಠವನ್ನು ಬಿಟ್ಟ ನಂತರ, ಆರೈಕೆ ಪಡೆಯಲು ಅವಳು ತನ್ನ ಸಹೋದರಿಯ ಮನೆಗೆ ಹೋದಳು. ತನ್ನ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪನ ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ಕಳೆದಳು. ತೆರೇಸಾಳ ಸಹೋದರಿ ಮತ್ತು ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ ಇಬ್ಬರೂ ಅವಳ ಮೇಲೆ ಬಹಳ ಒಳ್ಳೆಯ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿದರು. ಅವಳು ಸದ್ಗುಣಗಳಲ್ಲಿಯೂ ದೇವರ ಚಿತ್ತವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಬಯಕೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಬೆಳೆಯುತ್ತಲೇ ಹೋದಳು.

ಮನೆಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದ ನಂತರ, ಕನ್ಯಾಸ್ತ್ರೀಯಾಗುವ ವಿಚಾರವಾಗಿ ತೆರೇಸಾ ಸುಮಾರು ಮೂರು ತಿಂಗಳ ಕಾಲ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹೋರಾಡಿದರು. ತಾವು ಸಾಗಲು ಇದೇ ಅತ್ಯಂತ ಸುರಕ್ಷಿತ ಮಾರ್ಗವೆಂದು ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು. ಆದರೂ ಆ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಅವರಿಗೆ ಭಯವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ತಾವು ಎಂದಿಗೂ ಒಳ್ಳೆಯ ಕನ್ಯಾಸ್ತ್ರೀಯಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವೆಂದು ಅವರನ್ನು ನಂಬಿಸಲು ಪಿಶಾಚನು ತನ್ನಿಂದಾದ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನೂ ಮಾಡಿದನು. ಅವರು ಅನುಭವಿಸಿದ ಈ ಆಂತರಿಕ ಹೋರಾಟವು, ಕನ್ಯಾಸ್ತ್ರೀಯಾಗಬೇಕೆಂಬ ಅವರ ದೃಢ ನಿರ್ಧಾರದೊಂದಿಗೆ ಕೊನೆಗೊಂಡಿತು. ಆದರೆ ಅವರು ತಮ್ಮ ಈ ಬಯಕೆಯನ್ನು ತಂದೆಗೆ ತಿಳಿಸಿದಾಗ, ಅವರು ಅದನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ವಿರೋಧಿಸಿದರು. ತಮ್ಮ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರೀತಿಯ ಮಗಳು ತಮ್ಮನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಹೋಗಲು ಅವರು ಅವಕಾಶ ಕೊಡಲು ಸಿದ್ಧರಿರಲಿಲ್ಲ. 

ಇಪ್ಪತ್ತನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ, ತನ್ನ ತಂದೆಯ ವಿರೋಧದ ನಡುವೆಯೂ ತೆರೇಸಾ ಮತ್ತು ಅವಳ ಸಹೋದರ ರೋಡ್ರಿಗೋ ಸನ್ಯಾಸ ಜೀವನವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ಬೇರೆ ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿಯದಂತೆ ಅವರು ಮುಂಜಾನೆಯೇ ಹೊರಟರು. 1535ರ ನವೆಂಬರ್ 2ರಂದು ತೆರೇಸಾ ಅವಿಲಾದಲ್ಲಿದ್ದ ದೇಹಧಾರಣೆಯ ಕರ್ಮೆಲ್ ಮಠವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಳು. ಆ ನಿರ್ಧಾರ ತನಗೆ ಬಹಳ ನೋವನ್ನುಂಟುಮಾಡಿತೆಂದು ಅವಳು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾಳೆ. ತಂದೆ ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುವಾಗ ಮೂಡಿದ ಭಾವನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವಳು ಹೋರಾಡಬೇಕಾಯಿತು; ಆದರೆ ದೇವರು ಬಯಸಿದ್ದು ಅದನ್ನೇ ಎಂದು ಅವಳಿಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು. ಮಠವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ನಂತರ, ಆ ನೋವಿನ ನಿರ್ಧಾರದಲ್ಲಿ ದೃಢವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವುದನ್ನೇ ದೇವರು ಬಯಸಿದ್ದರು ಎಂಬುದು ಅವಳಿಗೆ ಅರಿವಾಯಿತು; ಅವಳ ದೃಢಸಂಕಲ್ಪವು ಅವಳ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ತಂದಿತು.

ಒಂದು ವರ್ಷದ ನಂತರ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಸನ್ಯಾಸ ವ್ರತಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ಬಳಿಕ, ಸಿಸ್ಟರ್ ತೆರೇಸಾ ಬಹಳ ಅಸ್ವಸ್ಥಳಾದಳು ಮತ್ತು ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅನಾರೋಗ್ಯದಿಂದ ಬಳಲಿದಳು. ಕೊನೆಗೆ ಅವಳಿಗೆ ಸ್ನಾಯುಗಳ ಕಾಯಿಲೆಯೊಂದು ತಗುಲಿತು; ಅದರಿಂದ ಅವಳ ದೇಹದ ಒಂದು ಭಾಗ ಪಾರ್ಶ್ವವಾಯುಪೀಡಿತವಾಯಿತು ಮತ್ತು ಅವಳು ಅಸಹನೀಯ ನೋವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದಳು. ಒಮ್ಮೆ ಅವಳು ನಾಲ್ಕು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಕೋಮಾ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದಳು; ಅವಳು ಸತ್ತುಹೋಗಿದ್ದಾಳೆ ಎಂದೇ ಭಾವಿಸಲಾಯಿತು. ಅನಾರೋಗ್ಯದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಚೇತರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವಳು ತನ್ನ ಸಹೋದರಿಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಕಾಲ ಕಳೆದಳು; ತನ್ನ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪನ ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೂ ತಂಗಿದ್ದಳು. ಅವಳ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ “ಅಂತರ್ಮುಖ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ” ಎಂಬ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ವಿಧಾನದ ಕುರಿತಾದ ಪುಸ್ತಕವೊಂದನ್ನು ಅವಳಿಗೆ ಕೊಟ್ಟರು. ಈ ಪುಸ್ತಕ ಅವಳ ಅತ್ಯಮೂಲ್ಯ ಸಂಪತ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಯಿತು. ದೇಹಧಾರಣೆಯ ಮಠಕ್ಕೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದ ನಂತರ, ಅವಳು ಆ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ತಲ್ಲೀನಳಾಗಿ ಓದಿದಳು ಮತ್ತು ಅಂತರ್ಮುಖ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸಿಸತೊಡಗಿದಳು. ಇದು ತನ್ನ ಆತ್ಮದೊಳಗೆ ದೇವರ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವನ್ನು ಅರಸುವ ವಿಧಾನವಾಗಿತ್ತು. ಸಿಸ್ಟರ್ ತೆರೇಸಾ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ ಆಳವಾಗಿ ಬೆಳೆದಳು; ಅನುಭಾವಿಗಳು “ಪ್ರಶಾಂತತೆಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ” ಎಂದು ಕರೆಯುವ ಅನುಭವವನ್ನು ಮತ್ತು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ “ಐಕ್ಯದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ”ಯ ಅನುಭವವನ್ನೂ ಪಡೆದಳು. ಅವಳ ನಿರಂತರ ದೈಹಿಕ ನೋವು ಅವಳ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗೆ ಅಡಿಪಾಯವಾಯಿತು. ಏಕಾಂತ ಮತ್ತು ಯಾತನೆಯ ಆ ಅನೇಕ ತಿಂಗಳುಗಳಲ್ಲಿ, ಅವಳ ದೈನಂದಿನ ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಅಭ್ಯಾಸವು ಸಮೃದ್ಧ ಫಲವನ್ನು ನೀಡಿತು. 1542ರಲ್ಲಿ ಅವಳು ಅದ್ಭುತಕರವಾಗಿ ಪಾರ್ಶ್ವವಾಯುವಿನಿಂದ ಚೇತರಿಸಿಕೊಂಡಳು; ತನ್ನ ಚೇತರಿಕೆಗೆ ಸಂತ ಜೋಸೆಫರ ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆಯೇ ಕಾರಣವೆಂದು ಅವಳು ಹೇಳಿದಳು. ಸಿಸ್ಟರ್ ತೆರೇಸಾ ಚೇತರಿಸಿಕೊಂಡ ನಂತರ, ಅವಳ ತಂದೆ ಅಸ್ವಸ್ಥರಾದರು. ಅವರು ಸಾಯುವವರೆಗೂ ಅವಳು ಅವರನ್ನು ಆರೈಕೆ ಮಾಡಿದಳು; ನಂತರ 1543ರಲ್ಲಿ ಅವಳು ಮಠಕ್ಕೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದಳು. ಆಗ ಅವಳಿಗೆ ಸುಮಾರು ಇಪ್ಪತ್ತೇಳರಿಂದ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂಬತ್ತು ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಾಗಿತ್ತು.

ತನ್ನ ಸನ್ಯಾಸ ಜೀವನದ ಮುಂದಿನ ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಸ್ಟರ್ ತೆರೇಸಾ ಬಹಳ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜೀವನವನ್ನು ನಡೆಸಿದಳು; ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಗತಿ ಸಾಧಿಸಲಿಲ್ಲ. ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆಯುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಲೌಕಿಕ ವಿಷಯಗಳ ಕುರಿತು ಗ್ರಾಮಸ್ಥರೊಂದಿಗೆ ಸಂಭಾಷಿಸುತ್ತಾ ಸಮಯ ಕಳೆದಿದ್ದಾಗಿ ಅವಳು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ. ಆದರೆ ಸುಮಾರು ಮೂವತ್ತೇಳರಿಂದ ಮೂವತ್ತೊಂಬತ್ತು ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ, ಸಿಸ್ಟರ್ ತೆರೇಸಾ ತನ್ನ “ಎರಡನೆಯ ಮನಃಪರಿವರ್ತನೆ” ಎಂದು ಕರೆಯಬಹುದಾದ ಅನುಭವವನ್ನು ಪಡೆದಳು. 1554ರಲ್ಲಿ ಅವಳು ಶಿಲುಬೆಗೇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಕ್ರಿಸ್ತರ ಪ್ರತಿಮೆಯೊಂದರ ಪಕ್ಕದಿಂದ ಹಾದುಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಆ ರೂಪವು ಅವಳ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ಕಲಕಿತು. ಅನುಗ್ರಹವು ಅವಳ ಹೃದಯವನ್ನು ಎಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿತೆಂದರೆ, ಅವಳು ಅಶ್ರುಗಳ ವರವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದಳು. ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ ಅವಳು ಸಂತ ಅಗಸ್ಟಿನರ ಪಾಪನಿವೇದನೆಗಳು ಎಂಬ ಕೃತಿಯ ಪ್ರತಿಯೊಂದನ್ನು ಓದಿದಳು. ಈ ಮಹಾನ್ ಸಂತನೂ ಪಾಪಿಯಾಗಿದ್ದರೆಂಬುದನ್ನು ಅವಳು ಅರಿತುಕೊಂಡದ್ದರಿಂದ ಈ ಪುಸ್ತಕವು ಅವಳ ಮೇಲೆ ಗಾಢವಾದ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿತು. ತಾನೂ ಪಾಪಿಯಾಗಿದ್ದರೂ ಪವಿತ್ರತೆಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಬಹುದು ಎಂಬ ದೃಢನಂಬಿಕೆ ಅವಳಲ್ಲಿ ಮೂಡಿತು. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಈ ಕೆಳಗಿನ ಸಾಲುಗಳು ಅವಳ ಹೃದಯವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದವು; ಅವು ಅವಳ ಬೋಧನೆಯ ಬಹುಭಾಗಕ್ಕೆ ಅಡಿಪಾಯವಾದವು:

ಎಂದೆಂದಿಗೂ ಪುರಾತನವಾಗಿಯೂ ಎಂದೆಂದಿಗೂ ನೂತನವಾಗಿಯೂ ಇರುವ ಸೌಂದರ್ಯವೇ, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಲು ಎಷ್ಟು ತಡಮಾಡಿದೆ, ನಿನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಲು ಎಷ್ಟು ತಡಮಾಡಿದೆ! ನೀನು ನನ್ನೊಳಗಿದ್ದೆ, ಆದರೆ ನಾನು ಹೊರಗಿದ್ದೆ; ಅಲ್ಲಿಯೇ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಹುಡುಕಿದೆ. ನನ್ನ ಕುರೂಪದಲ್ಲಿ ನೀನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಸುಂದರ ವಸ್ತುಗಳೊಳಗೆ ನಾನು ಮುಳುಗಿದೆ. ನೀನು ನನ್ನೊಂದಿಗಿದ್ದೆ, ಆದರೆ ನಾನು ನಿನ್ನೊಂದಿಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಸೃಷ್ಟಿವಸ್ತುಗಳು ನನ್ನನ್ನು ನಿನ್ನಿಂದ ದೂರವಿಟ್ಟವು; ಆದರೂ ಅವು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಇರದಿದ್ದರೆ, ಅವುಗಳಿಗೆ ಅಸ್ತಿತ್ವವೇ ಇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ನೀನು ಕರೆದೆ, ನೀನು ಕೂಗಿದೆ, ನನ್ನ ಕಿವುಡುತನವನ್ನು ಭೇದಿಸಿದೆ. ನೀನು ಮಿಂಚಿದೆ, ನೀನು ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದೆ, ನನ್ನ ಕುರುಡುತನವನ್ನು ತೊಲಗಿಸಿದೆ. ನಿನ್ನ ಸುಗಂಧವನ್ನು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಬೀಸಿದೆ; ನಾನು ಅದನ್ನು ಉಸಿರಾಡಿದೆ, ಈಗ ನಿನಗಾಗಿ ಹಂಬಲಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನಾನು ನಿನ್ನ ರುಚಿಯನ್ನು ಸವಿದಿದ್ದೇನೆ, ಈಗ ಇನ್ನಷ್ಟು ಸವಿಯಲು ಹಸಿದು ಬಾಯಾರುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದೆ, ನಿನ್ನ ಶಾಂತಿಗಾಗಿ ನಾನು ಉರಿದೆ (ನಿವೇದನೆಗಳು: ಪುಸ್ತಕ 10: 27).

ದೇವರು ತನ್ನೊಳಗೇ ಇದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಸಾಗುವ ಅತೀಂದ್ರಿಯ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪಯಣವನ್ನು ತಾನು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಅಗಸ್ಟಿನ್ ಆಕೆಗೆ ನೆರವಾದರು. ಮುಂದಿನ ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ, ಸಿಸ್ಟರ್ ತೆರೇಸಾರ ಜೀವನವು ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿ ಬದಲಾಗತೊಡಗಿತು. ಆಕೆಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯು ಗಾಢವಾಯಿತು; ಆಕೆ ಅನೇಕ ಭಾವಸಮಾಧಿಗಳನ್ನೂ ದರ್ಶನಗಳನ್ನೂ ಅನುಭವಿಸಿದಳು.

ಸಿಸ್ಟರ್ ತೆರೇಸಾರ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಆಳವು ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿಯೂ ತಿಳಿದುಬಂತು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ, ಆಕೆ ದೀರ್ಘಕಾಲ ಭಾವಸಮಾಧಿಯಲ್ಲಿ ಮಗ್ನಳಾಗಿರುವುದನ್ನು ಸಿಸ್ಟರ್‌ಗಳು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ಆಕೆ ನೆಲದಿಂದ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಏರುವ ಸಂದರ್ಭಗಳನ್ನೂ ಅವರು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಆಕೆಯ ಭಾವಸಮಾಧಿಗಳು, ದರ್ಶನಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಅತೀಂದ್ರಿಯ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಅನುಭವಗಳು ಪಿಶಾಚಿಯ ಕೆಲಸವೆಂದು ಕೆಲವು ಸಿಸ್ಟರ್‌ಗಳು ಭಾವಿಸಿದರು. ಪಟ್ಟಣದ ಜನರಿಗೂ ಈ ಅನೇಕ ಅತೀಂದ್ರಿಯ ಅನುಭವಗಳ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದಾಗ, ತೆರೇಸಾ ಹೆಚ್ಚೆಚ್ಚಾಗಿ ಹರಟೆ ಮತ್ತು ಅಪಹಾಸ್ಯದ ವಿಷಯವಾದಳು. ಸಿಸ್ಟರ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ಪಟ್ಟಣದ ಇತರರು ಆಕೆಯನ್ನು ಸಂಶಯಿಸುವುದರ ಜೊತೆಗೆ, ಸಿಸ್ಟರ್ ತೆರೇಸಾ ತನ್ನನ್ನೇ ಸಂಶಯಿಸಿದಳು. ಈ ಅತೀಂದ್ರಿಯ ಅನುಭವಗಳ ಹಿಂದೆ ಪಿಶಾಚಿ ಇರಬಹುದೆಂದು ಆಕೆ ಚಿಂತಿತಳಾದಳು; ಆದ್ದರಿಂದ ತನ್ನ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕರಾಗಲು ಹಲವಾರು ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಯಾಜಕರನ್ನು ಹುಡುಕಿದಳು. ಆ ಕಾಲದ ಅತ್ಯಂತ ಗೌರವಾನ್ವಿತ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಆಕೆಯ ಆತ್ಮಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಕೂಲಂಕಷವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಿದ ನಂತರ, ಸಿಸ್ಟರ್ ತೆರೇಸಾರ ಅನುಭವಗಳೆಲ್ಲವೂ ದೇವರಿಂದಲೇ ಬಂದವು ಎಂದು ನಿರ್ಣಯಿಸಲಾಯಿತು. ಇದರಿಂದ ಆಕೆಗೆ ಬಹಳ ಶಾಂತಿ ದೊರೆಯಿತು; ಕೊನೆಗೆ, ತಾವು ಒಬ್ಬ ಸಂತೆಯೊಂದಿಗೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬ ಮನವರಿಕೆ ಇತರ ಅನೇಕ ಸಿಸ್ಟರ್‌ಗಳಿಗೂ ಆಯಿತು.

ಸುಧಾರಕಿ, ಯೇಸುವಿನ ಸಿಸ್ಟರ್ ತೆರೇಸಾ

ಯೇಸುವಿನ ಸಿಸ್ಟರ್ ತೆರೇಸಾ ತನ್ನ ಎರಡನೆಯ ಮನಃಪರಿವರ್ತನೆಯಲ್ಲಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿ ಪ್ರವೇಶಿಸತೊಡಗಿದಂತೆ, ತನ್ನ ಮಠದಲ್ಲಿಯೂ ಸ್ಪೇನ್‌ನಾದ್ಯಂತ ಇದ್ದ ಇತರ ಅನೇಕ ಕಾರ್ಮೆಲ್ ಮಠಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇದ್ದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಉಗುರುಬೆಚ್ಚತನವು ಆಕೆಗೆ ಹೆಚ್ಚೆಚ್ಚಾಗಿ ಅರಿವಾಯಿತು. ಅವು ಗಾಢವಾದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ, ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹ ಮತ್ತು ಅಂತರಂಗ ಏಕಾಗ್ರತೆಯ ಸ್ಥಳಗಳಾಗಿರುವ ಬದಲು, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಲೌಕಿಕತೆ, ಸುಖಸೌಕರ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಕೊರತೆಯನ್ನು ಆಕೆ ಕಂಡಳು. ಮಠವು ಪಟ್ಟಣದ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಭಾಗವಾಗಿದ್ದುದರಿಂದ, ಅನೇಕ ಸ್ಥಳೀಯರು ಆಗಾಗ್ಗೆ ಮಠಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದರು; ಅನೇಕ ಸಿಸ್ಟರ್‌ಗಳು ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ ಜನರೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆಯುತ್ತಾ ಅತಿಯಾದ ಸಮಯವನ್ನು ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ತನ್ನ ಮಠದಲ್ಲಿ ಪ್ರಚಲಿತದಲ್ಲಿದ್ದ ಶಿಸ್ತಿನ ಕ್ರಮಗಳು, ಸಿಸ್ಟರ್‌ಗಳು ತಾವು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ದೈವಿಕ ಐಕ್ಯದ ಜೀವನದೊಳಗೆ ಆಳವಾಗಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಎಂದಿಗೂ ನೆರವಾಗಲಾರವು ಎಂದು ಆಕೆಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು. ಇದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ಕಾರ್ಮೆಲ್ ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಭೆಯ ಸುಧಾರಣೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ದೇವರು ಆಕೆಯನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸತೊಡಗಿದರು.

1562ರಲ್ಲಿ, ಸಿಸ್ಟರ್ ತೆರೇಸಾ ಆವಿಲಾದಲ್ಲಿ ಸಂತ ಜೋಸೆಫರ ಮಠವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದಳು. ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷರ ಅನುಮೋದನೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ಬಳಿಕ ಪೋಪರ ಅನುಮೋದನೆಯನ್ನು ಪಡೆದ ನಂತರ, ಆಕೆ 1563ರಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಹೊಸ ಮಠಕ್ಕೆ ತೆರಳಿ, ಮಠಾಧ್ಯಕ್ಷೆಯ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನೂ ಮದರ್ ತೆರೇಸಾ ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನೂ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದಳು. ಮುಂದಿನ ಐದು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ, ಆಕೆ ತನ್ನ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಮಯವನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮತ್ತು ಬರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದಳು. ಸುಧಾರಿತ ಕಾರ್ಮೆಲ್ ಮಠವನ್ನು ನಡೆಸಲು ಹೊಸ ನಿಯಮಾವಳಿಗಳನ್ನು ಬರೆದದ್ದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಆಕೆ ತನ್ನ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯ ಮಾರ್ಗ ಎಂಬ ಪುಸ್ತಕವನ್ನೂ ಬರೆದಳು. ಅದರಲ್ಲಿ, ತನ್ನ ಸಿಸ್ಟರ್‌ಗಳು ಆರಂಭಿಸಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಪಾವಿತ್ರ್ಯದ ಪಯಣದ ಕುರಿತು ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಪಾಠಗಳನ್ನು ನೀಡಿದಳು.  ತನ್ನ ನಿಯಮಾವಳಿಗಳ ಮೂಲಕ, ಕಠಿಣ ತಪಸ್ಸು, ಪ್ರಾರ್ಥನೆ, ಏಕಾಂತ, ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾದ ದಾರಿದ್ರ್ಯ ಮತ್ತು ಲೋಕದಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿರುವುದು ಮೊದಲಾದ ಆಚರಣೆಗಳಿಗೆ ಆಕೆ ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಭೆಯನ್ನು ಮರಳಿ ತಂದಳು. ಅವರ ತಪಸ್ಸಿನ ಆಚರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಪಾದರಕ್ಷೆಗಳಿಲ್ಲದೆ ನಡೆಯುವುದೂ ಒಂದಾಗಿತ್ತು; ಈ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ಅವರನ್ನು “ಡಿಸ್ಕಾಲ್ಸ್ಡ್” ಕಾರ್ಮೆಲಿಯರು ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ; ಇದರ ಅರ್ಥ “ಪಾದರಕ್ಷೆಗಳಿಲ್ಲದವರು” ಎಂದಾಗಿದೆ.

1567ರಲ್ಲಿ, ಮದರ್ ತೆರೇಸಾ ತಾನೂ ತನ್ನ ಸಿಸ್ಟರ್‌ಗಳೂ ಸಂತ ಜೋಸೆಫರ ಮಠದಲ್ಲಿ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ನಿಯಮದ ಪ್ರಕಾರ ಇನ್ನಷ್ಟು ಮಠಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಕಾರ್ಮೆಲ್ ಸಭೆಯ ಮಹಾಧ್ಯಕ್ಷರಾದ ರೂಬೆಯೊ ದೆ ರವೆನ್ನಾ ಅವರಿಂದ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದಳು. ಹೀಗೆ, ಮುಂದಿನ ಹಲವು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ, ಆಕೆ ಸ್ಪೇನ್‌ನಾದ್ಯಂತ ಮೆದೀನಾ ದೆಲ್ ಕ್ಯಾಂಪೊ, ಮಲಾಗೋನ್, ವಲ್ಲಡೊಲಿದ್, ಟೊಲೆಡೊ, ಪಾಸ್ತ್ರಾನಾ, ಸಲಮಾಂಕಾ ಮತ್ತು ಆಲ್ಬಾ ದೆ ತೊರ್ಮೆಸ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಮಠಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದಳು. ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಬಹಳಷ್ಟು ಪ್ರಯಾಣಿಸಬೇಕಾಯಿತು. 1571–1575ರ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಆಕೆ ಸೆಗೋವಿಯಾ, ಬೇಯಾಸ್ ದೆ ಸೆಗೂರಾ, ಸೆವಿಲ್ ಮತ್ತು ಕರವಾಕಾ ದೆ ಲಾ ಕ್ರೂಸ್‌ಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಮಠಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದಳು. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ, ಆಕೆ ಹದಿನೇಳು ಮಠಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದಳು.

ಮದರ್ ತೆರೇಸಾ ಪುರುಷರಿಗಾಗಿ ಎರಡು ಮಠಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲೂ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದಳು. ತನ್ನ ಹೊಸ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕರಾದ ಶಿಲುಬೆಯ ಸಂತ ಯೋವಾನ್ನರ ಸಹಾಯದಿಂದ, ಅವರು 1568ರಲ್ಲಿ ದುರುವೆಲೊದಲ್ಲಿ ಪಾದರಕ್ಷೆಗಳಿಲ್ಲದ ಕಾರ್ಮೆಲ್ ಸಹೋದರರ ಹೊಸ ಮಠವನ್ನೂ, 1569ರಲ್ಲಿ ಪಾಸ್ತ್ರಾನಾದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ಮಠವನ್ನೂ ಆರಂಭಿಸಿದರು.

ಆದರೆ ಮದರ್ ತೆರೇಸಾರ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಒಳ್ಳೆಯ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಲಿಲ್ಲ. 1576ರಲ್ಲಿ, ಸುಧಾರಣೆಗೆ ಒಳಪಡದ ಕಾರ್ಮೆಲ್ ಸಭೆಯ ಸದಸ್ಯರು ಸಾಮಾನ್ಯ ಮಹಾಸಭೆಯನ್ನು ನಡೆಸಿ, ಮದರ್ ತೆರೇಸಾ ಎಲ್ಲ ಸುಧಾರಣೆಗಳನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ “ನಿವೃತ್ತಿ”ಗೆ ಸರಿಯಬೇಕೆಂದು ಮತ ಚಲಾಯಿಸಿದರು. ಆಕೆ ಟೊಲೆಡೊದಲ್ಲಿದ್ದ ತನ್ನ ಮಠಕ್ಕೆ ಹಿಂದಿರುಗಿ, ಸ್ಪೇನ್‌ನ ರಾಜ ಎರಡನೇ ಫಿಲಿಪ್ ನೇರವಾಗಿ ಮಧ್ಯಪ್ರವೇಶಿಸುವವರೆಗೂ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿದಳು.

ತೆರೇಸಾ ಅವರಿಗೆ ಅನೇಕ ಅನುಮತಿಗಳು ದೊರೆತಿದ್ದರೂ, ಕಾರ್ಮೆಲೀಯರ ನಡುವೆ ಉದ್ವಿಗ್ನತೆ ತೀವ್ರವಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯಿತು. ಸುಧಾರಣೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸದ ಕಾರ್ಮೆಲೀಯರು ತೆರೇಸಾ ಅವರ ಸುಧಾರಣೆಗಳನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು. ಕೊನೆಗೆ 1578ರಲ್ಲಿ ಪೋಪರು ಈ ಎರಡೂ ಗುಂಪುಗಳು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಪ್ರಾಂತ್ಯಗಳಾಗಿರಬೇಕೆಂದು ಆದೇಶಿಸಿ, ಅವುಗಳ ನಡುವಿನ ಅಧಿಕಾರದ ಸಂಘರ್ಷಗಳಿಗೆ ತೆರೆ ಎಳೆದರು. ತೆರೇಸಾ ಅವರ ಮರಣದ ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ, 1594ರಲ್ಲಿ, ಈ ಎರಡು ಪ್ರಾಂತ್ಯಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಭೆಗಳೆಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಯಿತು. ಇದರಿಂದ ಉದ್ವಿಗ್ನತೆಗಳು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಕೊನೆಗೊಂಡವು.

1582ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 19ರಂದು, ಯೇಸುವಿನ ಮದರ್ ತೆರೇಸಾ ಅವರು ಸ್ಪೇನ್‌ನ ಆಲ್ಬಾ ದೆ ತೋರ್ಮೆಸ್‌ನಲ್ಲಿ ತಾವು 1571ರಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದ ಮಂಗಳವಾರ್ತೆಯ ಕಾನ್ವೆಂಟ್‌ಗೆ ಕೊನೆಯ ಬಾರಿಗೆ ಪ್ರಯಾಣಿಸಿದರು. ಅಲ್ಲಿಗೆ ತಲುಪಿದ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದಲ್ಲೇ ಅವರು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಅಸ್ವಸ್ಥರಾದರು. ಅಲ್ಲಿಗೆ ತಲುಪಿದ ಹದಿನೈದು ದಿನಗಳ ನಂತರ, 1582ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 4ರಂದು ಅವರು ನಿಧನರಾದರು; ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅವರನ್ನು ಸಮಾಧಿ ಮಾಡಲಾಯಿತು.

ಮದರ್ ತೆರೇಸಾ ಅವರ ಮರಣದ ಒಂಬತ್ತು ತಿಂಗಳ ನಂತರ, ಅವರ ದೇಹವನ್ನು ಸಮಾಧಿಯಿಂದ ಹೊರತೆಗೆದಾಗ ಅದು ಕೊಳೆಯದೆ ಉಳಿದಿರುವುದು ಕಂಡುಬಂತು. 1585ರಲ್ಲಿ ಅವರ ದೇಹವನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಹೊರತೆಗೆಯಲಾಯಿತು; ಆಗಲೂ ಅದು ಕೊಳೆಯದೆ ಉಳಿದಿರುವುದು ಕಂಡುಬಂತು. ನಂತರ ಅವರ ದೇಹವನ್ನು ಸಮಾಧಿ ಮಾಡಲು ಅವಿಲಾಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಲಾಯಿತು. ಅದು ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ವರ್ಷಕ್ಕಿಂತಲೂ ಕಡಿಮೆ ಕಾಲ ಉಳಿದಿತ್ತು. ಆಗ ಆಲ್ಬಾ ದೆ ತೋರ್ಮೆಸ್‌ನ ಡ್ಯೂಕ್ ಅವರ ಕೋರಿಕೆಯ ಮೇರೆಗೆ ಪೋಪ್ ಸಿಕ್ಸ್ಟಸ್ V ಅವರು, ಅವರ ದೇಹವನ್ನು ಅವರು ನಿಧನರಾದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹಿಂದಿರುಗಿಸಬೇಕೆಂದು ಆದೇಶಿಸಿದರು. ಸಂತ ತೆರೇಸಾ ಅವರ ದೇಹವು ಇಂದಿಗೂ ಆ ಕಾನ್ವೆಂಟ್‌ನಲ್ಲಿಯೇ ಸಮಾಧಿಯಲ್ಲಿದೆ.

ಮದರ್ ತೆರೇಸಾ ಅವರ ಮರಣದ ನಂತರವೂ ಅವರು ಹೊಸದಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದ ಕಾನ್ವೆಂಟ್‌ಗಳು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದುತ್ತಲೇ ಇದ್ದವು; ಅವರ ಬರಹಗಳು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದವು. 1614ರ ಏಪ್ರಿಲ್ 24ರಂದು ಪೋಪ್ ಪೌಲ V ಅವರು ತೆರೇಸಾ ಅವರನ್ನು “ಧನ್ಯೆ” ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದರು. 1617ರಲ್ಲಿ ಸ್ಪೇನ್‌ನ ಸಂಸತ್ತು ಅವರನ್ನು ಸ್ಪೇನ್‌ನ ಪಾಲಕ ಸಂತೆಯೆಂದು ಹೆಸರಿಸಿತು. ಪೋಪ್ ಗ್ರೆಗೊರಿ XV ಅವರು 1622ರಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಸಂತ ಪದವಿಗೇರಿಸಿದರು. 1970ರಲ್ಲಿ ಪೋಪ್ ಪೌಲ VI ಅವರು ಅವರನ್ನು ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಮೊದಲ ಮಹಿಳಾ ಪಂಡಿತೆ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದರು.

ಅವರ ಬರಹಗಳು

ಸಿಸ್ಟರ್ ತೆರೇಸಾ ಅವರು ಬಹಳಷ್ಟು ಓದುತ್ತಿದ್ದವರು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಬಹಳಷ್ಟು ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದವರೂ ಆಗಿದ್ದರು. ಅವರು ನಾಲ್ಕು ಪ್ರಮುಖ ಗ್ರಂಥಗಳು, ಹಲವು ಕಿರು ಕೃತಿಗಳು, ಕನಿಷ್ಠ ಮೂವತ್ತೊಂದು ಕವನಗಳು ಹಾಗೂ ಇಂದಿಗೂ ಉಳಿದಿರುವ ಕನಿಷ್ಠ 458 ಪತ್ರಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿದರು. ಅವರ ಬರಹಗಳ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ವಿವರ ಹೀಗಿದೆ:

ಅವರ ಪ್ರಮುಖ ಕೃತಿಗಳು:

ಅವರ ಜೀವನದ ಪುಸ್ತಕ—ಯೇಸುವಿನ ಸಂತ ತೆರೇಸಾ ಅವರ ಆತ್ಮಚರಿತ್ರೆ. 1565ರಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಿತು.

ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯ ಮಾರ್ಗ—ಸುಧಾರಣೆ ಆರಂಭವಾದ ನಂತರ, ತಮ್ಮ ಸಿಸ್ಟರ್‌ಗಳಿಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮತ್ತು ಧ್ಯಾನಾನುಭವದ ಕುರಿತು ಬೋಧಿಸಲು ಬರೆದ ಕೃತಿ. 1566ರಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಿತು.

ಅವರ ಸ್ಥಾಪನೆಗಳ ಪುಸ್ತಕ—ಹೊಸ ಕಾನ್ವೆಂಟ್‌ಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಅವರ ಕಾರ್ಯ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಮೆಲ್ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಅವರು ತಂದ ಸುಧಾರಣೆಗಳ ವಿವರವಾದ ವೃತ್ತಾಂತ. ಇದನ್ನು 1573ರಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲು ಆರಂಭಿಸಿ, 1582ರಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದರು.

ಆಂತರಿಕ ಕೋಟೆ—ಮರಣಕರ ಪಾಪದಿಂದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ವಿವಾಹದ “ಎರಡನೆಯ ಸ್ವರ್ಗ”ದವರೆಗಿನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪಯಣವನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸಲು, ತಮ್ಮ ಜೀವನದ ಕೊನೆಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಬರೆದ ಪುಸ್ತಕ. 1577ರಲ್ಲಿ ರಚಿಸಿ, 1580ರಲ್ಲಿ ಪರಿಷ್ಕರಿಸಿದರು.

ಅವರ ಕಿರು ಕೃತಿಗಳು:

ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳು—1565ರಿಂದ ಅವರ ಮರಣದವರೆಗೆ ಬರೆದ ಕಿರು ಬರಹಗಳ ಸಂಕಲನ.

ಪರಮಗೀತೆಯ ಕುರಿತ ಧ್ಯಾನಗಳು—ಸುಮಾರು 1566

ನಿಯಮಾವಳಿ—1567ರಲ್ಲಿ ಅನುಮೋದಿಸಲಾಯಿತು. ಇವು ಅವರು ಸುಧಾರಿಸಿದ ಕಾನ್ವೆಂಟ್‌ಗಳಲ್ಲಿನ ದೈನಂದಿನ ಜೀವನದ ನಿಯಮಗಳಾಗಿದ್ದವು.

ಸ್ವಗತಗಳು—1569ರಲ್ಲಿ ರಚಿಸಲಾಯಿತು.

ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸವಾಲಿಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ—1572ರಲ್ಲಿ ರಚಿಸಲಾಯಿತು.

ಅಧಿಕೃತ ಭೇಟಿಯನ್ನು ನಡೆಸುವ ಕುರಿತು—1576ರಲ್ಲಿ ರಚಿಸಲಾಯಿತು.

ವಿಡಂಬನಾತ್ಮಕ ವಿಮರ್ಶೆ—1576ರಲ್ಲಿ ರಚಿಸಲಾಯಿತು.

ಕಾವ್ಯ—ಅವರ ಜೀವನದುದ್ದಕ್ಕೂ ವಿವಿಧ ಸಮಯಗಳಲ್ಲಿ ರಚಿಸಲಾಯಿತು. ಮೂವತ್ತೊಂದು ಕವನಗಳು ಉಳಿದುಕೊಂಡಿವೆ; ಅವರು ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ಕವನಗಳನ್ನು ಬರೆದಿರುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿದೆ.

ಪತ್ರಗಳು—1546ರಿಂದ 1577ರ ನಡುವೆ ಬರೆಯಲಾದವು. ಕನಿಷ್ಠ 468 ಪತ್ರಗಳು ಉಳಿದುಕೊಂಡಿವೆ. ಅವರ ಸಾವಿರಾರು ಪತ್ರಗಳು ಉಳಿದುಕೊಂಡಿಲ್ಲವೆಂದು ನಂಬಲಾಗಿದೆ.

“ಆಂತರಿಕ ಕೋಟೆ”ಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ

ಈ ಪುಸ್ತಕವಾದ ದೇವರ ಕಡೆಗೆ ಆಂತರಿಕ ಪಯಣ: ಅವಿಲಾದ ಸಂತ ತೆರೇಸಾ ಅವರ ಚಿಂತನೆಗಳು, ಸಂತ ತೆರೇಸಾ ಅವರ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಕೃತಿಯೆಂದು ಅನೇಕರು ಪರಿಗಣಿಸುವ ಆಂತರಿಕ ಕೋಟೆ ಎಂಬ ಕೃತಿಯನ್ನು ಅನುಕ್ರಮವಾದ ಪಾಠಗಳು, ಚಿಂತನೆಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳಾಗಿ ವಿಭಾಗಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪಾಠವೂ ಸಂತ ತೆರೇಸಾ ಅವರ ಬರಹಗಳಿಂದ ಆಯ್ದುಕೊಂಡದ್ದಾಗಿದೆ. ಅದು ಆಯಾ ಬೋಧನೆಯನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ವಿವರಿಸುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಓದುಗರಾದ ನೀವು ಆ ವಿಷಯವನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನೆರವಾಗುವ ಉದ್ದೇಶವನ್ನೂ ಹೊಂದಿದೆ.

ನೀವು ಆಂತರಿಕ ಕೋಟೆ ಕೃತಿಯ ಪಾಠಗಳನ್ನು ಆರಂಭಿಸಲು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಲುವಾಗಿ, ಮೊದಲು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ವಿವಿಧ ಹಂತಗಳು ಮತ್ತು ವಿಧಗಳನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಸಹಾಯಕವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಇವುಗಳನ್ನು ಸಂತ ತೆರೇಸಾ ಅವರು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ನಮ್ಮ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ವಿಶಾಲ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಬೋಧಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಅಭ್ಯಾಸದ ಕುರಿತು ಸಂತ ತೆರೇಸಾ ಹಾಗೂ ಇತರ ಸಂತರ ಬೋಧನೆಗಳನ್ನು ಸರಳವಾಗಿ ಎರಡು ಸಾಮಾನ್ಯ ವರ್ಗಗಳಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಬಹುದು. ಈ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಿಶಾಲ ವರ್ಗದೊಳಗೂ ವಿವಿಧ ಉಪವರ್ಗಗಳಿವೆ. ಸ್ಪಷ್ಟತೆಗಾಗಿ ನಾವು ಬಳಸುವ ಎರಡು ವಿಶಾಲ ವರ್ಗಗಳು ಇವು: 1) ಸಕ್ರಿಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ; 2) ನಿಷ್ಕ್ರಿಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ.

ಸಕ್ರಿಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ: ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ, ಸಕ್ರಿಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಎಂದರೆ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಹೊರಟು, ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ದೇವರನ್ನು ತಲುಪುವ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಎಂದು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಸಕ್ರಿಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ವೇಳೆ, ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವವರಾದ ನೀವು, ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ ದೇವರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಲು ನಿಮ್ಮ ಮಾನವ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಬಳಸಲು ಆಯ್ಕೆಮಾಡುತ್ತೀರಿ. ನಿಮ್ಮ ಬುದ್ಧಿ, ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿ, ಭಾವೋದ್ರೇಕಗಳು, ಭಾವನೆಗಳು ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ದೇಹವನ್ನೂ ದೇವರ ಆರಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸುವ ಮೂಲಕ ಇದನ್ನು ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ ಆರಂಭಿಕರೆಲ್ಲರೂ ಮಾಡುವ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಇದಾಗಿದ್ದರೂ, ಈ ವಿಧದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ದೈನಂದಿನ ದೈವಾರಾಧನೆಯ ಭಾಗವಾಗಿ ಒಂದಲ್ಲೊಂದು ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಸದಾಕಾಲವೂ ಇರಬೇಕು. ಆದರೆ, ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನೀವು ಹೆಚ್ಚು ಬೆಳೆದಂತೆ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಆತ್ಮದ ಆಂತರಿಕ ಕೋಟೆಯೊಳಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಂತೆ, ಸಕ್ರಿಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯು ನಿಷ್ಕ್ರಿಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗೆ ದಾರಿಮಾಡಿಕೊಡುವುದರಿಂದ ಅದರ ಕೇಂದ್ರಸ್ಥಾನವು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ. 

ಸಂತರು ಬೋಧಿಸಿರುವ ಮತ್ತು ಸಭೆಯ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ಸಕ್ರಿಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಅನೇಕ ವಿಧಾನಗಳಿದ್ದರೂ, ಸರಳತೆ ಮತ್ತು ಸ್ಪಷ್ಟತೆಗಾಗಿ ನಾವು ಸಕ್ರಿಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಈ ಕೆಳಗಿನ ರೂಪಗಳನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ವಿವರವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸೋಣ: ಮೌಖಿಕ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ, ಮಾನಸಿಕ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮತ್ತು ಸಕ್ರಿಯ ಅಂತರ್ಮುಖ ಏಕಾಗ್ರತೆ.

ಮೌಖಿಕ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ: ಸಂತ ತೆರೇಸಾರ ಪ್ರಕಾರ, ಧ್ಯಾನದೊಂದಿಗೆ ಕೂಡಿರದಿದ್ದರೆ ಮೌಖಿಕ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯು ನಿಜವಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯೇ ಅಲ್ಲ. ಅವರು ಹೇಳುವುದೇನೆಂದರೆ, ಉಚ್ಚರಿಸುವ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಮನಃಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾ, ಆತ್ಮದ ಎಲ್ಲ ಶಕ್ತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಅದರಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ, ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹೇಳುವುದಷ್ಟೇ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅಂದರೆ, ಉಚ್ಚರಿಸುವ ಮೌಖಿಕ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಗ್ರಹಿಸಬೇಕು, ಸಂಕಲ್ಪಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಮತ್ತು ಭಾವೋದ್ರೇಕಗಳು ಹಾಗೂ ಭಾವನೆಗಳ ಮೂಲಕ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಬೇಕು. ಮೌಖಿಕ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ, ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹೇಳುವ ಮೂಲಕ ದೇಹವನ್ನೂ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಮೌಖಿಕ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಒಂದು ರೂಪವು ಪವಿತ್ರ ಸಂಗೀತದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಪವಿತ್ರ ವಚನಗಳಿಗೆ ಸಂಗೀತವನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿದಾಗ, ಆತ್ಮವು ಆ ವಚನಗಳನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಸುಲಭವಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಲು, ಅವುಗಳನ್ನು ಭಾವೋದ್ರೇಕದಿಂದ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಲು ಮತ್ತು ಸಂಕಲ್ಪಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಕಥೋಲಿಕ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿರುವ ಅನೇಕ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸ್ತುತಿಗೀತೆಗಳು ಈ ರೀತಿಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗೆ ಸೂಕ್ತವಾಗಿವೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ದಿವ್ಯಬಲಿಯಲ್ಲಿ ಬಳಸಲಾಗುವ ಮಹಿಮಾ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ. ಸಂಗೀತದೊಂದಿಗೆ ಹಾಡುವಾಗ, ಈ ಸುಂದರ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯು ಆತ್ಮದ ಎಲ್ಲ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ, ದೇವದೂತರು ಮತ್ತು ಸಂತರೊಂದಿಗೆ ದೇವರನ್ನು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿಯೂ ಮನಃಪೂರ್ವಕವಾಗಿಯೂ ಮಹಿಮೆಪಡಿಸಲು ನೆರವಾಗುತ್ತದೆ. ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ, ದಿವ್ಯಬಲಿಯಲ್ಲಿ ಆ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳದೆ, ಚಂಚಲ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅದನ್ನು ಹಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿದೆ. ಹಾಗಾದಾಗ, ಅದು ನಿಜವಾದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ನೀವು ಆ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವಾಗ ಅಥವಾ ಹಾಡುವಾಗ, ನಿಮ್ಮ ಆತ್ಮದ ಎಲ್ಲ ಶಕ್ತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಅದರಲ್ಲಿ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡರೆ, ಮೌಖಿಕ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ ಅದರ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರಿ. ಆರಾಧನಾ ವಿಧಿಯು ನಾವು ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಕ್ರಿಯೆಯೂ ಆಗಿದ್ದರೂ, ಅದು ಮೌಖಿಕ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಂದು ವಿಷಯವನ್ನೂ ಗಮನಿಸಬಹುದು: ದೇವರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಆರಾಧನಾ ವಿಧಿಯೊಳಗೆ ಸೆಳೆಯುವಾಗ, ಅದರಲ್ಲಿ ಬಹಳ ನಿಷ್ಕ್ರಿಯವಾಗಿಯೂ ಆಳಧ್ಯಾನಮಯವಾಗಿಯೂ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯೂ ಇದೆ.

ಇಂದು, ಸಮಕಾಲೀನ ಕ್ರೈಸ್ತ ಸಂಗೀತದ ಅನೇಕ ಹೊಸ ರೂಪಗಳು ದೇವರ ಆರಾಧನೆಯ ಮೇಲೆ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾಗಿವೆ. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಗೀತೆಗಳು ಮೌಖಿಕ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ ನಿಮಗೆ ನೆರವಾಗಬಲ್ಲವು. ಆಧುನಿಕ ವಿದ್ಯುನ್ಮಾನ ಸಾಧನಗಳು ಲಭ್ಯವಿರುವುದರಿಂದ, ನೀವು ವಾಹನ ಚಲಾಯಿಸುವಾಗ, ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿರುವಾಗ ಅಥವಾ ಇತರರೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಕೂಟದಂತಹ ಇನ್ನಾವುದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿರುವಾಗ ಈ ಗೀತೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಬಹುದು. 

ಮೌಖಿಕ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಉದ್ದೇಶವು ಮನಸ್ಸು, ಸಂಕಲ್ಪಶಕ್ತಿ, ಭಾವನೆಗಳು ಮತ್ತು ಭಾವೋದ್ರೇಕಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಲ್ಲ; ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹೇಳುವ ಮೂಲಕ ದೇಹವನ್ನೂ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಾಗಿದೆ. ಅದು ಗೀತೆಯಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಪಠಿಸುವ ಬೇರೆ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಾಗಿರಲಿ, ಬಹುಶಃ ನೀವು ಆ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಾಗಿ ನಿಲ್ಲಬಹುದು ಅಥವಾ ಮಂಡಿಯೂರಬಹುದು. ನೀವು ಇತರರೊಂದಿಗೆ ಜಪಮಾಲೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಬಹುದು, ದಿವ್ಯಬಲಿಯಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳಬಹುದು, ಯಾಮ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಬಹುದು, ಅಥವಾ ನಿಮ್ಮ ಮನೆಯ ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಇನ್ನೊಂದು ಖಾಸಗಿ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರೇ ನಿಂತು ಹಾಡಬಹುದು ಅಥವಾ ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಬಹುದು.

ದೇವರೊಂದಿಗಿನ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಸಮಯವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಲು ಮೌಖಿಕ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಉತ್ತಮ ಮಾರ್ಗವಾಗಿದೆ. ನೀವು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸುವಾಗ ಯಾವುದಾದರೂ ಸ್ತುತಿಗೀತೆಯನ್ನು ಪಠಿಸುವುದು ಅಥವಾ ಪ್ರಕಟನೆಯ ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ ದಾಖಲಿಸಿರುವಂತೆ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿರುವ ದೇವದೂತರ ಗೀತೆಯನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹೇಳುವುದು ಸಹಾಯಕವಾಗಬಹುದು: “ಇದ್ದಾತನೂ, ಇರುವಾತನೂ, ಬರಲಿರುವಾತನೂ ಆದ ಸರ್ವಶಕ್ತನಾದ ದೇವರಾದ ಕರ್ತನು ಪವಿತ್ರನು, ಪವಿತ್ರನು, ಪವಿತ್ರನು… ನಮ್ಮ ಕರ್ತರೂ ದೇವರೂ ಆಗಿರುವವರೇ, ಮಹಿಮೆ, ಗೌರವ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ನೀವು ಯೋಗ್ಯರು; ಏಕೆಂದರೆ ನೀವು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದೀರಿ; ನಿಮ್ಮ ಚಿತ್ತದ ನಿಮಿತ್ತವೇ ಅವು ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಬಂದವು ಮತ್ತು ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು” (ಪ್ರಕಟನೆ 4:8–11).

ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಕ್ರೈಸ್ತನ ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಜೀವನಕ್ಕೂ ಮೌಖಿಕ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಅತ್ಯಗತ್ಯ. ಅದು ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಸಂಕಲ್ಪಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ನಿಮ್ಮ ದೇಹದ ಭಂಗಿ ಮತ್ತು ಧ್ವನಿಯ ಬಳಕೆಯ ಮೂಲಕ ನಿಮ್ಮ ದೇಹವನ್ನೂ ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಒಂದು ಮಾರ್ಗವಾಗಿದೆ.

ಮಾನಸಿಕ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ: ಮಾನಸಿಕ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯೆಂದರೆ ದೀರ್ಘಕಾಲದವರೆಗೆ ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ವಿಶ್ವಾಸದ ರಹಸ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಅಭ್ಯಾಸ. ಮೌಖಿಕ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯೂ ಧ್ಯಾನದೊಂದಿಗೆ ಕೂಡಿರಬೇಕು ಎಂದು ಸಂತ ತೆರೇಸಾ ಹೇಳಿದರೂ, ಮಾನಸಿಕ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ನಾವು ಅದನ್ನು ಮೌಖಿಕ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸುತ್ತೇವೆ.

ಮಾನಸಿಕ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಧ್ಯಾನವೆಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ನಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸದ ರಹಸ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಆಂತರಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ವಿವಿಧ ರೂಪಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಳ್ಳಲು “ಮಾನಸಿಕ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ” ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ವ್ಯಾಪಕವಾದ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥದ ಯಾವುದಾದರೂ ಒಂದು ಭಾಗವನ್ನು, ಚೆನ್ನಾಗಿ ರಚಿಸಲಾದ ಒಂದು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಅಥವಾ ನಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸದ ಯಾವುದಾದರೂ ಒಂದು ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ನೀವು ಧ್ಯಾನಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವಾಗ ಮಾನಸಿಕ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಅತ್ಯಂತ ಸಾಮಾನ್ಯ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ನೀವು ಕ್ರಿಸ್ತರ ಜನನದ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ಆಯ್ದುಕೊಂಡು, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪದವನ್ನೂ ಮನನ ಮಾಡುತ್ತಾ, ನಿಮ್ಮ ಕಲ್ಪನೆಯ ಮೂಲಕ ಆ ದೃಶ್ಯದೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾ ಅದನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಓದಬಹುದು. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಆ ದೃಶ್ಯದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಗಮನಿಸುತ್ತಾ, ಒಬ್ಬ ವೀಕ್ಷಕರಂತೆ ಅದನ್ನು ನೋಡಲು ನೀವು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬಹುದು. ಅಲ್ಲಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಧ್ಯಾನವು ಆ ದೃಶ್ಯದ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಸರಳವಾಗಿ ದೃಷ್ಟಿ ನೆಡುವುದಾಗಿ ಬದಲಾಗಬಹುದು. ಕ್ರಿಸ್ತರ ಜನನದ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವ ಬದಲು, ನೀವು ಆ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ಸರಳವಾಗಿ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು, ನಿಮ್ಮ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರೀತಿಪೂರ್ವಕ ಆರಾಧನೆಯೊಂದಿಗೆ ಅದನ್ನು ನೋಡಬಹುದು. ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ಕೇಳಲು, ಪ್ರಾಣಿಗಳ ವಾಸನೆಯನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಲು, ಜೋಸೆಫ್ ಮತ್ತು ಮರಿಯಮ್ಮನ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ನೀವು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದಂತೆ ಆ ದೃಶ್ಯದೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದು ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥದ ಧ್ಯಾನದ ಇತರ ವಿಧಾನಗಳಲ್ಲಿ ಸೇರಿವೆ.

ಸುಂದರವಾಗಿ ರಚಿಸಲಾದ ಯಾವುದಾದರೂ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಆಯ್ದುಕೊಂಡು, ಅದರಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡು, ಅದನ್ನು ನಿಮ್ಮದಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕವೂ ಮಾನಸಿಕ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಮಾಡಬಹುದು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಲೊಯೋಲಾದ ಸಂತ ಇಗ್ನಾಸಿಯಸ್ ಅವರು ಸಮರ್ಪಣೆಯ ಅಂತರಾಳವನ್ನು ಮುಟ್ಟುವ ಒಂದು ಸುಂದರ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ರಚಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಹೀಗಿದೆ:

ಪ್ರಭುವೇ, ನನ್ನ ಸಮಸ್ತ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು,
ನನ್ನ ಸ್ಮರಣಶಕ್ತಿಯನ್ನು, ನನ್ನ ಗ್ರಹಣಶಕ್ತಿಯನ್ನು,
ಮತ್ತು ನನ್ನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯನ್ನು,
ನನ್ನ ಬಳಿ ಇರುವ ಮತ್ತು ನಾನು ಹೊಂದಿರುವ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಸ್ವೀಕರಿಸಿರಿ.

ನೀವೇ ನನಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೀರಿ.
ಪ್ರಭುವೇ, ಅದನ್ನು ನಿಮಗೇ ಮರಳಿ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಎಲ್ಲವೂ ನಿಮ್ಮದೇ;
ಅದನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಚಿತ್ತದಂತೆ ವಿನಿಯೋಗಿಸಿರಿ.
ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಕೃಪೆಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ನನಗೆ ದಯಪಾಲಿಸಿರಿ.
ಅಷ್ಟೇ ನನಗೆ ಸಾಕು.

ಈ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಅಥವಾ ಇಂಥದೇ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮತ್ತು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವ ಮೂಲಕ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪದವನ್ನೂ ವಿವರವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸುವ ಮೂಲಕ, ಈ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಅರ್ಥವನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಉದ್ದೇಶ ಮತ್ತು ಇಚ್ಛೆಯಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವ ಮೂಲಕ ಮತ್ತು ಇದನ್ನು ಬಹಳ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಮಾನಸಿಕ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ನೆರವೇರುತ್ತದೆ. ನೀವು ಮೊದಲ ಎರಡು ಪದಗಳಿಂದಲೇ ಆರಂಭಿಸಿ, ಅವನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹೇಳಬಹುದು: “ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಿರಿ, ಪ್ರಭುವೇ…ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಿರಿ, ಪ್ರಭುವೇ…ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಿರಿ, ಪ್ರಭುವೇ…”

ಮಾನಸಿಕ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಕ್ಕಾಗಿ ವಿವಿಧ ಚಿತ್ರಣಗಳನ್ನೂ ಬಳಸಬಹುದು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ನೀವು ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಸಿಂಹಾಸನದ ಮೇಲಿರುವ ಕ್ರಿಸ್ತರನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು, ಅಥವಾ ಪ್ರಭು ನಿಮಗೆ “ಭಯಪಡಬೇಡ” ಎಂದು ಹೇಳುವುದನ್ನು ಮನನ ಮಾಡಬಹುದು. ಕ್ರಿಸ್ತರ ಗುಪ್ತ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವನ್ನು ಮನನ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಶಿಲುಬೆಗೇರಿದ ಕ್ರಿಸ್ತರ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಅಥವಾ ಪವಿತ್ರ ಪರಮಪ್ರಸಾದವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನೋಡಬಹುದು, ಅಥವಾ ಇತ್ತೀಚಿನ ಪಾಪನಿವೇದನೆಯಲ್ಲಿ ನೀವು ಪಡೆದ ಕ್ಷಮೆಯ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಕುರಿತು ಚಿಂತಿಸಬಹುದು.

ಮಾನಸಿಕ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅನೇಕ ಮಾರ್ಗಗಳಿದ್ದರೂ, ಮುಖ್ಯವಾದದ್ದು ನಿಮ್ಮ ತಾರ್ಕಿಕ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ, ಕಲ್ಪನಾಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಬಳಸಿ ನಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸದ ವಿವಿಧ ರಹಸ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಆಗಿದೆ. ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾದ ಆಂತರಿಕ ಕ್ರಿಯೆಗಳ ಮೂಲಕ ನೀವು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು, ಮನನ ಮಾಡಲು, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ದೃಷ್ಟಿ ನೆಡಲು, ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮತ್ತು ದೇವರನ್ನು ಆರಾಧಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತೀರಿ.

ಧ್ಯಾನದ ಕುರಿತು ಕೊನೆಯದಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕಾದ ಒಂದು ವಿಷಯವೆಂದರೆ, ಅದು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ನಾವು ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಆಯ್ಕೆಯಿಂದ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ “ಸಕ್ರಿಯ” ರೂಪವಾಗಿದ್ದರೂ, ಅದು ದೇವರಿಂದ ಪ್ರೇರಿತವಾಗಬೇಕಾದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯೂ ಆಗಿದೆ. ಇದರ ಅರ್ಥವೇನೆಂದರೆ, ಮಾನಸಿಕ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ದೈನಂದಿನ ಅಭ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ ನೀವು ಸಕ್ರಿಯರಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ದೇವರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕೆಲವು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಧ್ಯಾನಗಳು, ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳು ಅಥವಾ ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥದ ಭಾಗಗಳ ಕಡೆಗೆ ತೋರಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೀವು ಗ್ರಹಿಸಬಹುದು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಈ ಸಕ್ರಿಯ ಧ್ಯಾನರೂಪವೂ ದೇವರಿಂದ ಪ್ರೇರಿತವಾಗಿ, ಅವರಿಂದಲೇ ನಿರ್ದೇಶಿತವಾಗಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರ ಈ ಪ್ರೇರಣೆಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವುದು ಈ ಪ್ರಾರ್ಥನಾರೂಪವನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳಗೊಳಿಸಲು ನೆರವಾಗುತ್ತದೆ.

ಸಕ್ರಿಯ ಅಂತರ್ಮುಖತೆ: ಸಕ್ರಿಯ ಅಂತರ್ಮುಖತೆಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಸಂತ ತೆರೇಸಾ ಅವರು ಎರಡನೆಯ ನಿವಾಸಗಳ ಕುರಿತು ವಿವರಿಸುವಾಗ ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯ ಮಾರ್ಗ ಎಂಬ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿಯೂ ಕಲಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಧ್ಯಾನಿಸುವ ಒಂದು ಹೊಸ ವಿಧಾನವಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಈ ಪ್ರಾರ್ಥನಾರೂಪವನ್ನೂ ಮಾನಸಿಕ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಒಂದು ರೂಪವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಈ ಧ್ಯಾನವಿಧಾನವು ಸಂತ ತೆರೇಸಾ ಅವರಿಗೆ ಬಹಳ ಮುಖ್ಯವಾಗಿದ್ದುದರಿಂದ ಅದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಫ್ರೇ ಫ್ರಾನ್ಸಿಸ್ಕೊ ದೆ ಒಸುನಾ ಅವರು ಬರೆದ ಮೂರನೆಯ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ವರ್ಣಮಾಲೆ ಎಂಬ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಸಂತ ತೆರೇಸಾ ಅವರ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ ಅವರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟಾಗ, ಅವರು ಈ ಪ್ರಾರ್ಥನಾರೂಪದಲ್ಲಿ ಉತ್ಕೃಷ್ಟತೆಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಆಂತರಿಕ ಕೋಟೆಯಲ್ಲಿ ಕಲಿಸಲಾದ ಪಾಠಗಳನ್ನು ನೀವು ಕಲಿಯುವಾಗ ಸಕ್ರಿಯ ಅಂತರ್ಮುಖತೆ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಉಪಯುಕ್ತವಾಗುತ್ತದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ದೇವರು ಆತ್ಮದೊಳಗೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಐಕ್ಯವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ಮಾರ್ಗವೆಂದರೆ ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಆತ್ಮಗಳೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ವಿವಿಧ ನಿವಾಸಗಳ ಮೂಲಕ ಪಯಣಿಸಿ, ರಾಜನು ವಾಸಿಸುವ ಕೇಂದ್ರ ಕೋಣೆಯನ್ನು ತಲುಪುವುದೇ ಆಗಿದೆ ಎಂಬುದು ತೆರೇಸಾ ಅವರ ಬೋಧನೆಯ ಕೇಂದ್ರ ತತ್ತ್ವವಾಗಿದೆ.

ನಿಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಅಂತರಂಗದತ್ತ ನೋಡುವುದರ ಮೂಲಕ ಸಕ್ರಿಯ ಅಂತರ್ಮುಖತೆ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ನಿಮ್ಮ ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಗ್ರಹಿಸುವುದನ್ನು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಕಡೆಗಣಿಸುತ್ತಾ, ಹೊರಜಗತ್ತನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಲು ನೀವು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತೀರಿ. ಹೀಗೆ ಮಾಡುವಾಗ, ನಿಮ್ಮ ಆತ್ಮದ ಕೋಟೆಯೊಳಗೆ ವಾಸಿಸುವ ರಾಜನನ್ನು ನೀವು ಹುಡುಕುತ್ತೀರಿ. ನೀವು ಅವರನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತೀರಿ, ಅವರನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತೀರಿ, ಅವರೊಂದಿಗೆ ಸಂಭಾಷಿಸುತ್ತೀರಿ, ನಿಮ್ಮ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಅವರ ಮುಂದೆ ತೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರಿ, ಅವರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೀರಿ ಮತ್ತು ಅವರ ಮೇಲೆ ದೃಷ್ಟಿ ನೆಡುತ್ತೀರಿ. ಹೀಗೆ ಮಾಡುವಾಗ, “ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿರುವ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯೇ” ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪದಕ್ಕೂ ಗಮನಕೊಟ್ಟು, ಅದರ ಪದಗಳನ್ನು ಬಹಳ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಹೇಳುವುದು ಉಪಯುಕ್ತವಾಗಬಹುದು ಎಂದು ಸಂತ ತೆರೇಸಾ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ನಿಮ್ಮೊಳಗೆ ವಾಸಿಸುವವರು ಅವರೇ ಆಗಿರುವುದರಿಂದ, ಆ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಅವರಿಗೆ ಹೇಳುವುದು ಪ್ರೀತಿಪೂರ್ವಕ ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಭರವಸೆಯ ಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿದೆ.

ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಅಂತರಂಗದೊಳಗೆ ಪಯಣಿಸುವಾಗ ನಿಮ್ಮ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದೂ ಸಕ್ರಿಯ ಅಂತರ್ಮುಖತೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿರಬಹುದು. ಹೀಗೆ ಮಾಡುವಾಗ, ಆ ಪಾಪಗಳಿಗಾಗಿ ನೀವು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಡುತ್ತೀರಿ ಮತ್ತು ತಿದ್ದಿಕೊಳ್ಳುವ ದೃಢಸಂಕಲ್ಪದೊಂದಿಗೆ ಆ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪವನ್ನು ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತೀರಿ. ನಿಮ್ಮ ಆತ್ಮದ ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ದೇವರ ಬಳಿಗೆ ಪಯಣಿಸುವುದೇ ಈ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಮುಖ್ಯ ಅಂಶ. ಹೀಗೆ ಮಾಡುವಾಗ, ನಿಮ್ಮ ದೌರ್ಬಲ್ಯಗಳನ್ನೂ ಪಾಪಗಳನ್ನೂ ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗಿ ಎದುರಿಸುವುದರಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಆತ್ಮಜ್ಞಾನವು ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ದೇವರು ನಿಮ್ಮೊಳಗೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ಸತ್ಯದ ಅರಿವು ಹೆಚ್ಚಾಗುವುದರಿಂದ, ನಿಮ್ಮ ಆತ್ಮದ ಸೌಂದರ್ಯ ಮತ್ತು ಘನತೆಯ ಅರಿವೂ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ದೇವರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಎಂದಿಗೂ ಅವರನ್ನು ನೋಯಿಸಬಾರದು ಎಂಬ ಬಯಕೆ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಈ ಎಲ್ಲ ಅರಿವುಗಳು, ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವ ದೇವರು ವಾಸಿಸುವ ಅಂತರಂಗದೊಳಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ನಿಮಗೆ ನೆರವಾಗುತ್ತವೆ.

ಸಕ್ರಿಯ ಅಂತರ್ಮುಖತೆಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯು ದಿನವಿಡೀ ನೀವು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುವಷ್ಟು ರೂಢಿಯಾಗಬೇಕು. ಹೀಗೆ, ಏಕಾಂತ ಮತ್ತು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಇರಲು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಮತ್ತು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಅಂತರಂಗವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದರಿಂದ, ನಿಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುವಾಗಲೂ ಆ ಅಂತರ್ಮುಖ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಸುಲಭವಾಗಿ ಮುಂದುವರಿಸಲು ನಿಮಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.

“ಸಕ್ರಿಯ” ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಸಾರಾಂಶ: ಸಕ್ರಿಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯು ನಮ್ಮಿಂದಲೇ, ನಮ್ಮ ಸ್ವತಂತ್ರ ಆಯ್ಕೆ ಮತ್ತು ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗಿ, ಬಳಿಕ ದೇವರ ಮೇಲೆ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ದೇವರಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಗುರಿಯನ್ನು ತಲುಪುತ್ತದೆ. ಈ ರೀತಿಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗೆ ದೇವರ ಪ್ರೇರಣೆ ಅಗತ್ಯವಾದರೂ, ದೇವರ ರಹಸ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕ ಆಯ್ಕೆಯೇ ಈ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಹೃದಯಭಾಗವಾಗಿದೆ. ದೇವರು ಸದಾ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಸದಾ ನಮ್ಮನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ತಮ್ಮೆಡೆಗೆ ಸೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಮಾತನಾಡುವಾಗ, ಸಕ್ರಿಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವರು ತಮ್ಮ ಆತ್ಮದ ಎಲ್ಲ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ದೇವರ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುತ್ತಾರೆ. ವಾಚಿಕ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ, ಧ್ಯಾನ, ಮನನ ಮತ್ತು ನಮ್ಮೊಳಗೆ ವಾಸಿಸುವ ದೇವರ ಕಡೆಗೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಪಯಣವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಲು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅಂತರ್ಮುಖರಾಗುವ ಮೂಲಕ ಇದನ್ನು ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ.

ನಿಷ್ಕ್ರಿಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ:  ನಿಷ್ಕ್ರಿಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯು ಸಕ್ರಿಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಈ ರೀತಿಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯು ದೇವರಿಂದ ಆರಂಭವಾಗಿ, ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಇದು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ನಾವು ಮಾಡಲು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಂಗತಿಯಲ್ಲ. ನಿಷ್ಕ್ರಿಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯು ತನ್ನ ಸ್ವಭಾವದಿಂದಲೇ, ನಾವು ಸ್ವಂತವಾಗಿ ಮಾಡಲು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಾದ ಸಂಗತಿಯಲ್ಲ. ಇದಕ್ಕೆ ದೇವರಿಂದ ಬರುವ ಸರಳ ಪ್ರೇರಣೆಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನದು ಅಗತ್ಯ. ನಮ್ಮ ಆತ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವ ಪ್ರಮುಖ ಕರ್ತೃ ದೇವರೇ ಆಗಿರಬೇಕು. ನಮ್ಮ ಪಾಲಿಗೆ, ದೇವರು ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಮಾಡಲು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುವ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ವಿಧೇಯರಾಗಿ, ಈ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಕೇವಲ ನಿಷ್ಕ್ರಿಯವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುವವರಾಗಿರುತ್ತೇವೆ.

ನಿಷ್ಕ್ರಿಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ “ದೈವದತ್ತ ಧ್ಯಾನ” ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಸಕ್ರಿಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಂತೆಯೇ, ದೈವದತ್ತ ಧ್ಯಾನವೂ ಆತ್ಮದೊಳಗೆ ವಿವಿಧ ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ದೇವರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿ ಮುನ್ನಡೆಸುವ ರೀತಿಗಳು ವಿವಿಧವಾಗಿವೆ. ಈ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ ಈಗ ನಿಮ್ಮನ್ನು “ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿ” ಮುನ್ನಡೆಸುವವರು ದೇವರೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ. ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು “ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿ” ಮುನ್ನಡೆಸುವವರು ನೀವಲ್ಲ.

ನಿಷ್ಕ್ರಿಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ, ಅಂದರೆ ದೈವದತ್ತ ಧ್ಯಾನದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯು ಅಸಂಖ್ಯಾತ ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತದೆ. ದೇವರು ತಾವು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ದೇವರು ಹೀಗೆ ಮಾಡುವ ವಿವಿಧ ರೀತಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುವಾಗ, ಸಂತ ತೆರೇಸಾ ಧ್ಯಾನಾತ್ಮಕ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಈ ಕೆಳಗಿನ ರೂಪಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ; ಅವು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಅವರ ಸ್ವಂತ ಅನುಭವದಿಂದ ಬಂದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತವೆ: ನಿಷ್ಕ್ರಿಯ ಅಂತರ್ಮುಖತೆ, ಪ್ರಶಾಂತತೆಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ, ಐಕ್ಯತೆಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ, ನಿಶ್ಚಿತಾರ್ಥ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ವಿವಾಹ. ಈ ವಿವರಣೆಗಳು ಅನೇಕರ ಅನುಭವಗಳಿಗೂ ಅನ್ವಯಿಸಿದರೂ, ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಸಂತ ತೆರೇಸಾ ತಮ್ಮ ಆತ್ಮದ ಕೇಂದ್ರ ವಾಸಸ್ಥಾನದತ್ತ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಹತ್ತಿರವಾಗಿ ಬೆಳೆದು, ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ವಿವಾಹವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವಾಗ ಈ ನಿಷ್ಕ್ರಿಯ ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ರೂಪಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಅನುಭವಿಸಿದರು ಎಂಬುದರ ವಿವರಣೆಗಳಾಗಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಈ ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ರೂಪಗಳ ಅನುಭವವು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಭಿನ್ನವಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಬಹಳ ಉಪಯುಕ್ತವಾದ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಯಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತವೆ.

ನಿಷ್ಕ್ರಿಯ ಅಂತರ್ಮುಖತೆ: ನಿಷ್ಕ್ರಿಯ ಅಂತರ್ಮುಖತೆಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯು ಸಕ್ರಿಯ ಅಂತರ್ಮುಖತೆಯನ್ನು ಹೋಲುತ್ತದೆ. ವ್ಯತ್ಯಾಸವೇನೆಂದರೆ, ನಿಷ್ಕ್ರಿಯ ಅಂತರ್ಮುಖತೆಯಲ್ಲಿ ದೇವರು ಆತ್ಮದ ಮೇಲೆ ನೇರವಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಮೌನವಾದ ಅಂತರ್ಮುಖತೆಯಲ್ಲಿ ಅದರೊಳಗೇ ಸೆಳೆಯುತ್ತಾರೆ. ಈ ದೈವದತ್ತ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬುದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಕಲ್ಪನಾಶಕ್ತಿಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯಲ್ಲಿರುವುದಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯು ದೇವರಿಂದ ಆಕರ್ಷಿತವಾಗತೊಡಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಸುತ್ತಲಿನ ಬಾಹ್ಯ ಜಗತ್ತನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಲು ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಆಳವಾದ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಗಮನದಿಂದ ತುಂಬುತ್ತಾ ಒಳಗಿನಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಕರೆಯುವ ದೇವರನ್ನು ನಾವು ಹೆಚ್ಚು ಸುಲಭವಾಗಿ ದಿಟ್ಟಿಸುತ್ತೇವೆ. ದೇವರು ಈ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ತುಂಬುವಾಗ, ನೀವು ಅನೈಚ್ಛಿಕವಾಗಿ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿ, ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಆಂತರಿಕ ಏಕಾಂತವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತೀರಿ. ಏನಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಮನಸ್ಸು ಗಮನಿಸಬಹುದು; ಆದರೂ ಅಂತರಂಗದೊಳಗಿನ ಈ ಸೌಮ್ಯ ಹಿಮ್ಮೆಟ್ಟುವಿಕೆಗೆ ಅದು ಅವಕಾಶ ನೀಡುತ್ತದೆ.

ಪ್ರಶಾಂತತೆಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ: ಈ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಾಂತ್ವನಗಳ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಎಂದೂ ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ದೇವರು ಈ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ತುಂಬಿದಾಗ, ಅದು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಸಂಕಲ್ಪಶಕ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುತ್ತದೆ. ಈ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬುದ್ಧಿಯೂ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ; ಆದರೂ ಏನು ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅದು ಯೋಚಿಸಬಲ್ಲದು ಮತ್ತು ಮನನ ಮಾಡಬಲ್ಲದು. ಸಂಕಲ್ಪಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ದೇವರ ಮೇಲಿನ ಅಪಾರ ಪ್ರೀತಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿ ಮಹತ್ತರವಾದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಆನಂದಗಳು ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತವೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಸಂಕಲ್ಪಶಕ್ತಿಯು ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ದೇವರನ್ನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ತನ್ನದಾಗಿಸಿಕೊಂಡ ಅನುಭವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ. ನೀವು ನಿಮ್ಮ ದಿನನಿತ್ಯದ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿರುವಾಗಲೂ ಈ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ದೀರ್ಘಕಾಲ ಮುಂದುವರಿಯಬಹುದು. ಆದರೆ ಈ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ನಿಮ್ಮ ಸಂಕಲ್ಪಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ದೇವರನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಆನಂದವು ಎಷ್ಟು ಅಪಾರವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂದರೆ ನೀವು ಮೌನ ಮತ್ತು ಏಕಾಂತದತ್ತ ಆಕರ್ಷಿತರಾಗುತ್ತೀರಿ. ಈ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಿಂದ ದೊರೆಯುವ ಕೆಲವು ಫಲಗಳೆಂದರೆ ಆತ್ಮದ ಮಹತ್ತರ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ, ದೇವರ ಬಗೆಗಿನ ಪವಿತ್ರ ಭಯ ಮತ್ತು ಅವರನ್ನು ನೋಯಿಸದಿರಲು ಅಪಾರ ಎಚ್ಚರಿಕೆ, ದೇವರಲ್ಲಿ ಗಾಢ ಭರವಸೆ, ದೇವರಿಗಾಗಿ ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹ ಮತ್ತು ಕಷ್ಟಸಹನೆಯನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವುದು, ಆತ್ಮಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುವುದರಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಆಳವಾದ ದೀನತೆ, ಲೌಕಿಕ ಸುಖಗಳ ಬಗೆಗಿನ ತಿರಸ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಸದ್ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಳವಣಿಗೆ.

ಐಕ್ಯತೆಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ: ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಈ ಅನುಭಾವಿಕ ಸ್ಥಿತಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಅರ್ಧ ಗಂಟೆಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆತ್ಮದ ಎಲ್ಲ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಗಳೂ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿರುತ್ತವೆ. ಅಂದರೆ ಬುದ್ಧಿ, ಸ್ಮರಣೆ, ಕಲ್ಪನೆ ಮತ್ತು ಸಂಕಲ್ಪಶಕ್ತಿ ಎಲ್ಲವೂ ದೇವರಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಲೀನವಾಗಿರುತ್ತವೆ ಎಂದರೆ, ನೀವು ಈ ಲೋಕಕ್ಕೂ ಅದರಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಸತ್ತವರಂತೆ ತೋರುತ್ತೀರಿ. ನೀವು ಯೋಚಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಗೆ ತಂದುಕೊಳ್ಳಲಾರಿರಿ; ದೇವರಲ್ಲಿ ಲೀನರಾಗಿ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿಯುವುದಷ್ಟೇ ನಿಮಗೆ ಸಾಧ್ಯ. ಇದು ನೀವು ತಾತ್ಕಾಲಿಕವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸುವ ಒಂದು ಬಗೆಯ “ಮಧುರವಾದ ಮರಣ”. ಈ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಗಳ ನಿದ್ರೆಯಿಂದ ಆತ್ಮ ಎಚ್ಚರಗೊಂಡಾಗ, ಈಗಷ್ಟೇ ಸಂಭವಿಸಿದ ಸಂಗತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ನೀವು ಬೆರಗಾಗುತ್ತೀರಿ. ಆತ್ಮವು ದೇವರ ಬಗ್ಗೆ ವಿಸ್ಮಯಭರಿತ ಭಯಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಈ ದೈವಿಕ ಭೇಟಿಗಾಗಿ ಎಂದೆಂದಿಗೂ ಕೃತಜ್ಞವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ನಿಶ್ಚಿತಾರ್ಥ: ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ “ಅನುರೂಪಗೊಳಿಸುವ ಐಕ್ಯತೆ” ಎಂದೂ ಕರೆಯಲಾಗುವ ನಿಶ್ಚಿತಾರ್ಥವು, ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ವಿವಾಹಕ್ಕೆ ಮೊದಲು ಅನುಭವವಾಗುವ, ದೇವರಿಂದ ತುಂಬಲ್ಪಡುವ ನಿಷ್ಕ್ರಿಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಕೊನೆಯ ಹಂತವಾಗಿದೆ. ನಿಶ್ಚಿತಾರ್ಥವು ದೇವರೊಂದಿಗಿನ ಐಕ್ಯತೆಯ ಶಾಶ್ವತ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲ. ಅದು ತಮ್ಮ ಭಾವಿ ಜೀವನಸಂಗಾತಿಯೊಂದಿಗೆ ನಿಶ್ಚಿತಾರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ವಿವಾಹಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧರಾಗುತ್ತಾ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯ ಕಳೆಯುವವರ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಹೋಲುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಿತಾರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿರುವ ಪ್ರಿಯತಮನು ದೇವರೇ ಆಗಿರುವುದರಿಂದ, ಈ “ನಿಶ್ಚಿತಾರ್ಥ”ವು ಅಂತಿಮ ಸಿದ್ಧತೆಯ ಊಹಿಸಲಾರದಷ್ಟು ತೀವ್ರವಾದ ಅವಧಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ದೇವರೊಂದಿಗಿನ ಐಕ್ಯತೆಯ ಈ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಸಾಗಲು ಅನುಭಾವಿಕ ಅನುಭವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ತೆರೇಸಾ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಿದರೂ, ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಈ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಿಗೆ ಆಗಬಹುದಾದ ಅನೇಕ ಅನುಭವಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವನ್ನು ಅವರು ವಿವರವಾಗಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ವಿವಿಧ ಅನುಭವಗಳಲ್ಲಿ ಇವುಗಳೂ ಆಗಬಹುದು: ಭಾವಸಮಾಧಿಗಳು (ಪರವಶತೆಗಳು ಮತ್ತು ತಲ್ಲೀನ ಸ್ಥಿತಿಗಳು ಎಂದೂ ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತವೆ), ಆತ್ಮದ ಉನ್ನತ ಹಾರಾಟ, ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪ್ರೇರಣೆಗಳು, ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಗಾಯಗಳು, ವಿಪರೀತ ಅಶ್ರುಧಾರೆ, ಪಾಪದ ಬಗ್ಗೆ ಆಳವಾದ ಅರಿವು, ದೇಹವು ನೆಲದಿಂದ ಮೇಲೇಳುವುದು, ದೈವಿಕ ವಚನಾನುಭವಗಳು ಮತ್ತು ದರ್ಶನಗಳು. ಈ ಅನುಭವಗಳ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆತ್ಮದ ಎಲ್ಲ ಆಂತರಿಕ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಗಳು ದೇವರಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ದೇಹದ ಬಾಹ್ಯ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಗಳ ಚಟುವಟಿಕೆಯೂ ಸ್ಥಗಿತಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ನೀವು ದೇವರ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿಯೇ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮುಳುಗಿರುವುದರಿಂದ, ನಿಮ್ಮ ಹೊರಗೆ ಏನು ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದರ ಅರಿವು ನಿಮಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ಭೇಟಿಯು ಶಾಶ್ವತ ಸ್ಥಿತಿಯಾಗುವುದೊಂದೇ ಇನ್ನು ಉಳಿದಿರುತ್ತದೆ; ಅದು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ವಿವಾಹದಲ್ಲಿ ನೆರವೇರುತ್ತದೆ.

ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ವಿವಾಹ: ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ರೂಪಾಂತರಗೊಳಿಸುವ ಐಕ್ಯತೆ ಎಂದೂ ಕರೆಯಲಾಗುವ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ವಿವಾಹವೆಂದರೆ, ಆತ್ಮವು ಪ್ರಿಯತಮನೊಂದಿಗೆ ವಧೂವರರ ಕೊಠಡಿಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಅವರೊಂದಿಗೆ ಎಂದೆಂದಿಗೂ ಉಳಿಯುವ ಸ್ಥಿತಿ. ಭೂಲೋಕದ ವಿವಾಹವು ಅವಿಚ್ಛೇದ್ಯವಾಗಿರುವಂತೆಯೇ ಇದೂ ಒಂದು ಶಾಶ್ವತ ಸ್ಥಿತಿ ಎಂದು ಶಿಲುಬೆಯ ಸಂತ ಯೋವಾನ್ನರು ನಂಬಿದ್ದರು. ಸಂತ ತೆರೇಸಾ ಅವರೂ ಇದನ್ನು ಒಪ್ಪುವಂತೆ ತೋರುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಈ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರುವ ಆತ್ಮವು ಸದಾ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದಿರಬೇಕೆಂದು ಅವರು ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಈ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಿಯತಮನನ್ನು ಈಗ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೊಂದಿರುವುದರಿಂದ, ಭಾವಸಮಾಧಿ ಅಥವಾ ಇತರ ಅನುಭಾವಿಕ ಅನುಭವಗಳ ಅಗತ್ಯ ಇನ್ನು ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ದೇಹ ಮತ್ತು ಆತ್ಮದ ಎಲ್ಲ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಗಳೂ ದೇವರಲ್ಲಿ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾಗಿರುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ನೀವು ಸದಾ ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಐಕ್ಯರಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತೀರಿ. ದೇವರ ಚಿತ್ತವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಲು, ಅವರಿಗಾಗಿ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಸಹಿಸಲು, ಆತ್ಮಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಮತ್ತು ಅಲೌಕಿಕ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಇತರರನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿ ಪ್ರೀತಿಸಲು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಉತ್ಸಾಹ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ನೀವು ನಿಮ್ಮನ್ನೇ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮರೆತು, ದೇವರ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತ್ರ ಚಿಂತಿಸುತ್ತೀರಿ. ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಈ ಸ್ಥಿತಿಯು “ಎರಡನೆಯ ಸ್ವರ್ಗ”ವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಂತಿರುತ್ತದೆ; ಪರಮಾನಂದದ ದರ್ಶನ ಮಾತ್ರವೇ ಇದನ್ನು ಮೀರಬಲ್ಲದು.

“ನಿಷ್ಕ್ರಿಯ” ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಸಾರಾಂಶ: ನಿಷ್ಕ್ರಿಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯು ದೇವರಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಅದು ಆತ್ಮದ ಮೇಲೆ ದೇವರು ನಡೆಸುವ ಕ್ರಿಯೆ; ನಾವು ಮನಃಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವವರು ಮಾತ್ರ. ದೇವರಿಂದ ತುಂಬಲ್ಪಡುವ ಈ ಧ್ಯಾನಾವಲೋಕನವನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಉಂಟುಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದರೆ, ನೀವೇ ಸೃಷ್ಟಿಸಿಕೊಂಡ ಶೂನ್ಯತೆಯ ಸುಳ್ಳು ಅನುಭವದೊಂದಿಗೆ ಆತ್ಮವಂಚನೆಗಷ್ಟೇ ಒಳಗಾಗುವಿರಿ. ದೇವರಿಂದ ತುಂಬಲ್ಪಡುವ ಎಲ್ಲ ಬಗೆಯ ನಿಷ್ಕ್ರಿಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳು ನಮ್ಮೊಳಗೆ ನಡೆಯುವುದು ಕೇವಲ ದೇವರ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದಲೇ. ದೇವರಿಂದ ತುಂಬಲ್ಪಡುವ ಈ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ; ದೇಹ ಮತ್ತು ಆತ್ಮದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನೂ ಮೌನಗೊಳಿಸುವ ಮೂಲಕ ಆತ್ಮವನ್ನು ರೂಪಾಂತರಿಸುತ್ತಾ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ. ಬಳಿಕ ಆತ್ಮವು ದೇಹದಲ್ಲಿಯೂ ಚೈತನ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ರೂಪಾಂತರಗೊಂಡು, ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ವಿವಾಹದ ಶಾಶ್ವತ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಿಯತಮನೊಂದಿಗೆ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಐಕ್ಯಗೊಂಡು ಹೊರಹೊಮ್ಮಲು ಅನುವು ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ. ಈ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದು ಈ ಐಕ್ಯತೆಗೇ. ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ನಾವು ನಮ್ಮನ್ನು ಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ, ದೇವರು ಅದನ್ನು ಕರುಣಿಸಲು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿದರೆ, ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಅದನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿ ಅದಕ್ಕೆ ಶರಣಾಗಬೇಕು.

ಪೀಠಿಕೆಯ ಕೊನೆಯ ಚಿಂತನೆಗಳು

ಈ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಓದುತ್ತಿರುವವರಿಗೆ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯಲು ಬಹಳ ಆಸಕ್ತಿ ಇರುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿದೆ. ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿಯೂ ಅದು ಒಳ್ಳೆಯ ಬಯಕೆ. ಈ ಪುಟಗಳನ್ನು ಓದುತ್ತಾ ಸಂತ ತೆರೇಸಾ ಕಲಿಸುವ ಪಾಠಗಳನ್ನು ಕಲಿಯುವಾಗ ನೀವು ನೆನಪಿನಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಅತ್ಯಂತ ಮುಖ್ಯವಾದ ವಿಷಯವೆಂದರೆ, ಈ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪಯಣದ ಏಕೈಕ ಉದ್ದೇಶ ಕ್ರಿಸ್ತರಿಗೇ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅನುರೂಪರಾಗುವುದು ಎಂಬುದು. ಸಂತ ತೆರೇಸಾ ವಿವರಿಸುವ ಅನೇಕ ಅತೀಂದ್ರಿಯ ಅನುಭವಗಳ ಕುರಿತು ಓದುವಾಗ, ಅಂತಹ ಅನುಭವಗಳು ನಿಮಗೂ ಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುವ ಪ್ರಲೋಭನೆಗಳು ನಿಮಗೆ ಉಂಟಾಗಬಹುದು. ಅಂಥ ಅನುಭವಗಳು ನಿಮಗೆ ಆಗಿವೆ ಅಥವಾ ಆಗುತ್ತಿವೆ ಎಂದು ನೀವು ತಪ್ಪಾಗಿ ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲೂಬಹುದು. ಇದು ದೊಡ್ಡ ತಪ್ಪಾಗಬಹುದು. ಅತೀಂದ್ರಿಯ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಹೋಗಲೇಬಾರದೆಂದು ತೆರೇಸಾ ತಮ್ಮ ಸಹೋದರಿಯರಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಬದಲಾಗಿ, ಅವರು ದೇವರನ್ನು, ದೇವರನ್ನು ಮಾತ್ರವೇ ಹುಡುಕಬೇಕು. ಪವಿತ್ರತೆ ಅತೀಂದ್ರಿಯ ಅನುಭವಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ; ಅದು ದೇವರ ಚಿತ್ತಕ್ಕೆ ಅನುರೂಪವಾಗಿರುವುದರಲ್ಲಿ ಇದೆ. ಕೆಲವರ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಆಳವಾಗುತ್ತಾ ಹೋದಂತೆ ಅವರಿಗೆ ಉಂಟಾಗುವ ಅತೀಂದ್ರಿಯ ಅನುಭವಗಳತ್ತ ಅತಿಯಾಗಿ ಆಕರ್ಷಿತರಾಗುವವರು, ತಮ್ಮದೇ ಕಲ್ಪನೆಯಿಂದ ಅಥವಾ ದುಷ್ಟನಿಂದಲೂ ಹುಟ್ಟುವ ಸುಳ್ಳು ಅನುಭವಗಳಿಗೆ ಒಳಗಾಗುವ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಹೊಂದಿರುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಅತೀಂದ್ರಿಯ ಅನುಭವಗಳ ಬಯಕೆಯ ಕುರಿತು ತೆರೇಸಾ ಎಚ್ಚರಿಸುವಾಗಲೆಲ್ಲ ಅವರ ಸಲಹೆಗೆ ಕಿವಿಗೊಡಿ.

ಅವರ ಬೋಧನೆಗಳನ್ನು ಓದುವಾಗ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಎರಡನೆಯ ಮುಖ್ಯ ಮೂಲಭೂತ ಅಂಶವೆಂದರೆ, ಏಳನೆಯ ನಿವಾಸಸ್ಥಾನವನ್ನು ತಲುಪುವುದು ಬಹಳ ದೀರ್ಘವಾದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಎಂಬುದು. ತೆರೇಸಾ ಅವರೇ ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ಉತ್ಕಟವಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದ ಬಳಿಕ, ತಮ್ಮ ಜೀವನದ ಬಹಳ ಕೊನೆಯ ಹಂತದಲ್ಲಷ್ಟೇ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ವಿವಾಹವೆಂಬ ಈ ಅಂತಿಮ ವರವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದರು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಈ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಓದುವ ಹೆಚ್ಚಿನ ಜನರಿಗೆ ಮೊದಲ ಮೂರು ಅಧ್ಯಾಯಗಳಿಂದಲೇ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಯೋಜನವಾಗುವುದು. ನೀವು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಾಗಿ ಈ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಅಗತ್ಯವಿರುವಷ್ಟು ಕಾಲ ಆ ಮೊದಲ ಮೂರು ಅಧ್ಯಾಯಗಳ ಪಾಠಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಓದಲು ಹಿಂಜರಿಯಬೇಡಿ. ಆದರೆ, ದೇವರಿಂದ ಅನುಗ್ರಹಿತವಾಗುವ ಚಿಂತನಧ್ಯಾನದ ನಿಷ್ಕ್ರಿಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಂತೆ ತೋರುವ ಅನುಭವವು ನಿಮಗೆ ಆರಂಭವಾದರೆ, ಮಾರ್ಗದರ್ಶನಕ್ಕಾಗಿ ನಾಲ್ಕನೆಯ ಮತ್ತು ನಂತರದ ಅಧ್ಯಾಯಗಳ ಪಾಠಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ. ಆ ಮುಂದಿನ ನಿವಾಸಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆಯ, ಪವಿತ್ರ ಮತ್ತು ವಿವೇಕವುಳ್ಳ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕರು ಅಸಾಧಾರಣವಾಗಿ ಸಹಾಯಕರಾಗುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನೂ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿಡಿ. ಹೆಚ್ಚಿನ ಜನರಿಗೆ, ನಾಲ್ಕನೆಯ ಮತ್ತು ಅದರ ಮುಂದಿನ ನಿವಾಸಸ್ಥಾನಗಳ ಪಾಠಗಳನ್ನು ಓದಿ ಮನನ ಮಾಡುವುದು, ಆ ಕೃಪೆಗಳು ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ದಿನ ತಮಗೂ ದೊರೆಯುತ್ತವೆ ಎಂಬ ಪ್ರೇರಣೆ, ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ಮತ್ತು ಭರವಸೆಯ ಮೂಲವಾಗಿ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ನೆರವಾಗುತ್ತದೆ.

ಯೇಸುವಿನ ಸಂತ ತೆರೇಸಾ ಅವರೇ, ನೀವು ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಪುತ್ರಿಯಾಗಿದ್ದಿರಿ, ದೇವರ ವಿನಮ್ರ ಸೇವಕಿಯಾಗಿದ್ದಿರಿ, ಸುಧಾರಕಿಯಾಗಿದ್ದಿರಿ, ಅತೀಂದ್ರಿಯ ಅನುಭವಿಯಾಗಿದ್ದಿರಿ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಬೆಳಕಿನ ಮಹಾನ್ ದಾರಿದೀಪವಾಗಿದ್ದಿರಿ. ನೀವು ಕಲಿಸಿದ ಪಾಠಗಳನ್ನು ನಾನು ಪ್ರಾರ್ಥನಾಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮನನ ಮಾಡುವಾಗ ದಯವಿಟ್ಟು ನನಗಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿರಿ. ನಿಮ್ಮ ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆಯ ಮೂಲಕ, ನನ್ನೊಳಗೆ ವಾಸಿಸುವ ದೇವರ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವನ್ನು ನಾನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವಂತಾಗಲಿ; ಮಹಾರಾಜನು ನೆಲೆಸಿರುವ ನನ್ನ ಆತ್ಮದ ಕೇಂದ್ರದತ್ತ ನಾನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿ ಪಯಣಿಸುವಂತಾಗಲಿ. ಯೇಸುವಿನ ಸಂತ ತೆರೇಸಾ ಅವರೇ, ನಮಗಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿರಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ.

ಪರಿವಿಡಿ