సృష్టికర్త ప్రతి మానవ ఆత్మలో ఒక మౌలిక ఆకాంక్షను లిఖించారు: అది పరమానందాన్ని పొందాలనే కోరిక—అంటే దేవునితో ఐక్యంలో నిజమైన సంతోషాన్ని పొందాలనే కోరిక. తప్పించుకోలేని ఈ సంతోషాకాంక్ష మన ఆలోచనలకు జీవం పోస్తుంది, మన ఎంపికలను ప్రభావితం చేస్తుంది, మన కార్యాలకు ప్రేరణనిస్తుంది. ఒక రోజులో మనం తీసుకునే ప్రతి నిర్ణయాన్ని జాగ్రత్తగా పరిశీలిస్తే, ప్రతి కార్యమూ ఏదో ఒక విధంగా సంతోషమనే లక్ష్యం వైపు సాగుతుందని మనకు తెలుస్తుంది.
దురదృష్టవశాత్తు, ఈ మౌలిక కోరికను తీర్చుకోవడానికి మనం చేసే ప్రయత్నం, మనకు నిజంగా సంతోషాన్నిచ్చే వాటికి ఎల్లప్పుడూ అనుగుణంగా ఉండదు. కొన్నిసార్లు మనం వెదికే “సంతోషం” క్షణికమైనది, భౌతిక వస్తువులపై ఆధారపడినది, మోసపూరితమైనది. మనం పాపంలో పడినప్పుడు కూడా, ఆ పాపం సంతోషం కోసం మనలోని ఆకాంక్షను తీరుస్తుందని నమ్మేలా మోసపోవడమే తరచుగా దానికి కారణం.
దేవుని కోసం మనలో ఉన్న ఈ లోతైన కోరికను నిజంగా తీర్చుకోవాలనుకుంటే, మనం ప్రతి మోసాన్ని బట్టబయలు చేసి, దేవుని మనస్సులోను చిత్తంలోను ఉన్న నిత్యసత్యపు వెలుగులో మనల్ని మనం, మన జీవన ఉద్దేశాన్ని, మన ప్రయత్నాలను చూడాలి. దీనిని సరిగ్గా చేసినప్పుడు, ఇది ఆనందాన్ని, విముక్తిని ఇచ్చే ప్రయాణమవుతుంది; మనం ఎలా ఉండాలని దేవుడు మనల్ని సృష్టించారో అలా మారడానికి ఇది తోడ్పడుతుంది.
పరమానందం
పరమానందం. ఎంత శక్తివంతమైన పదం! గ్రీకు భాషలో పరమానందాన్ని సూచించే పదం—మకారియోస్—ఎంతో అర్థసంపదను కలిగి ఉంది. తరచుగా “ధన్యమైన” లేదా “సంతోషకరమైన” అని అనువదించే ఈ పదం, పైపై భావోద్వేగాన్ని లేదా లోకసంబంధమైన తృప్తిని ఎంతో మించిన స్థితిని సూచిస్తుంది. దేవుని కృపలోను అనుగ్రహంలోను నిలిచి, ఆయనతో సామరస్యంగా జీవించే ఆత్మ స్థితిని అది తెలియజేస్తుంది.
మకారియోస్ అనే స్థితిలో జీవించడమంటే దేవునితో సహవాసం మాత్రమే ఇవ్వగల ఆనందశాంతులలో జీవించడం. ఆస్తిపాస్తులలోనో సౌకర్యాలలోనో కాక, దేవునిలోనే వేళ్లూనుకున్న సంతోషంతో నిండిపోవడం. మనం దేవుణ్ణి ముఖాముఖిగా దర్శించినప్పుడు పరమానందం పరిపూర్ణతను చేరుకుంటుంది. అప్పుడే మన ఆత్మలు నిజమైన విశ్రాంతిని, పరిపూర్ణమైన క్రమాన్ని, ప్రతి కోరికకు నెరవేర్పును పొందుతాయి.
ధన్యమైన జీవితం గురించి ఆలోచించినప్పుడు మీకు ఏమి గుర్తుకొస్తుంది? మనం తరచుగా ఆశీర్వాదాన్ని మంచి విషయాలు పొందడంతో ముడిపెడతాము: ఆరోగ్యం, స్నేహాలు, విజయం లేదా సౌభాగ్యం. అయితే, పవిత్ర లేఖనంలో మకారియోస్ అనేది ప్రధానంగా బాహ్య ఆశీర్వాదాలను పొందడాన్ని సూచించదు. అది ఒక అంతరంగ స్థితిని—దేవుని వైపు సరిగా క్రమబద్ధమైన అస్తిత్వాన్ని, జీవన విధానాన్ని—వివరిస్తుంది.
మనం పొందే “అనేక మంచి విషయాలు” నిజంగా మంచివై, దేవుని నుండి వచ్చినవైనప్పుడు, అవి నిత్య పరమానందమనే అంతిమ లక్ష్యం వైపు మనల్ని నడిపించే సాధనాలవుతాయి అనడంలో సందేహం లేదు. అయితే ఆ పదం మరింత లోతైన దానిని వివరిస్తుంది. మకారియోస్ అనే స్థితిలో జీవించడమంటే సంపూర్ణతలో, సమగ్రతలో, పవిత్రతలో జీవించడం. మానవ హృదయాన్ని తృప్తిపరచగల ఏకైక పరమ మేలైన దేవునితో ఐక్యంలో జీవించడం.
మానవ ఆత్మ
దేవుడు మనల్ని సృష్టించినప్పుడు, మనం ఆయనను వెదకి ప్రేమించడానికి సాధనంగా భావోద్వేగాలను, కోరికలను అనుభవించే మానవ సామర్థ్యాన్ని మనకు ప్రసాదించారు. ఆదిపాపం క్రమం తప్పిన కోరికలకు దారితీసింది; అవి తప్పుడు అన్వేషణలకు, భావోద్వేగ కల్లోలానికి కారణమవుతాయి. మన కోరికలు సరైన క్రమంలో ఉంటే, అవి సత్య సంపూర్ణతకు—దేవుడు ఎవరు, మన జీవితాల కోసం ఆయన ఏమి కోరుకుంటున్నారు అనే సత్యానికి—పూర్తిగా అనుగుణంగా ఉంటాయి.
మనం ఏమి నమ్ముతామో, ఎలా ప్రవర్తిస్తామో రూపొందించడంలో మన కోరికలు ముఖ్యమైన పాత్ర పోషిస్తాయి. మనం దేనికైనా ఆకర్షితులైనప్పుడు, మనం కోరుకునేది మంచిదని భావించి, దానిని పొందడానికి ప్రయత్నిస్తాము. మన కోరికలు క్రమం తప్పితే, అవి మనల్ని ప్రమాదకరమైన మార్గంలో నడిపించగలవు; దేవుని నుండి మనల్ని దూరం చేసే విధంగా మన వ్యక్తిత్వాన్ని, మన కార్యాలను మలచగలవు.
దీనికి భిన్నంగా, దైవసత్యాన్ని అర్థం చేసుకున్నప్పుడు, దానిని విశ్వసించడానికి, సత్యానుసారం జీవించడాన్ని నిత్యం ఎంచుకోవడానికి మనకు బలం లభిస్తుంది; ఆ సత్యం మన కోరికలను సరైన క్రమంలో ఉంచుతుంది. ఈ క్రమం మన భావోద్వేగాలకు, తీవ్రమైన భావావేశాలకు కూడా శాంతిని, సామరస్యాన్ని చేకూరుస్తుంది; దేవుడు మనకు అప్పగించిన కార్యాన్ని నెరవేర్చడానికి ప్రేరణనిస్తుంది. అలా జరిగినప్పుడు, మన కోరికలు మన నమ్మకాలను, ప్రవర్తనను ఇక వక్రీకరించవు; బదులుగా, దేవునితో సంపూర్ణ ఐక్యం వైపు మన ప్రయాణాన్ని బలపరుస్తాయి.
ఈ పుస్తకం ఒక అన్వేషణా ప్రయాణంగా ఉండాలని ఉద్దేశించబడింది. ఈ ప్రయాణంలో దేవుని చిత్తపు నిర్మలత్వాన్ని, పరిపూర్ణతను ప్రతిబింబించని కోరికలు మనకు తప్పక ఎదురవుతాయి. అలా గుర్తించడం బాధాకరమైనప్పటికీ, అది మనలో వినయమనే సద్గుణాన్ని పెంపొందించడానికి మనం అనుమతించాలి. వినయమంటే నిత్యసత్యపు వెలుగులో మన జీవితాలను నిజాయితీగా అంచనా వేసుకోవడమే తప్ప మరేమీ కాదు.
అంతిమంగా, మనం అర్పించగల పరిపూర్ణమైన ప్రార్థన ఏమిటంటే, సరైన క్రమంలో ఉన్న మన కోరికలను—క్రీస్తు మానవ హృదయంలోని, పవిత్ర హృదయంలోని కోరికలను—దేవుని ఎదుట వ్యక్తపరిచే ప్రార్థనే. యేసు కోరుకునేదానినే కోరుకోవడం మనల్ని పవిత్రులుగా చేస్తుంది; మన ప్రార్థన మనకూ, మనం ఎవరి కోసం మధ్యవర్తిత్వ ప్రార్థన చేస్తున్నామో వారికీ శక్తివంతమైనదిగా, పరివర్తన కలిగించేదిగా మారుతుంది.
మన నిజమైన గుర్తింపును కనుగొనడం
దేవుని కుమారులుగా, కుమార్తెలుగా మనకున్న గుర్తింపును కనుగొని, స్వీకరించడం ద్వారానే సరైన క్రమంలో ఉన్న కోరికల వైపు మార్గం ఏర్పడుతుంది. మీరు ఎవరు? దేవుడు మిమ్మల్ని ఎందుకు సృష్టించారు? మీ జీవిత ఉద్దేశం ఏమిటి? ఆయన మిమ్మల్ని ఎటువైపు పిలుస్తున్నారు? ఈ ప్రశ్నలు ప్రతి మానవ హృదయంలో ప్రతిధ్వనిస్తాయి. మనలో కొందరం తీరికలేని పనులతో, దృష్టి మళ్లించే విషయాలతో లేదా పాపంతో వాటి స్వరాన్ని అణచివేస్తాము; మరికొందరు మాత్రం వాటిని సమాధానాన్ని కోరుతూ నిరంతరం వినిపించే పిలుపుగా గుర్తిస్తారు.
ఈ ప్రశ్నలు మన అంతరంగంలో ప్రతిధ్వనిస్తుంటాయి. ఎందుకంటే దేవుడు మనలో ప్రతి ఒక్కరిలో తనను కోరుకునే సహజమైన ఆకాంక్షను ఉంచారు; అందువల్ల మనం విశ్రాంతి లేకుండా ఆయనను అన్వేషిస్తుంటాము. ఆయనతో సహవాసం కోసమే మనం సృష్టించబడ్డాము. పునీత అగుస్తీను ప్రసిద్ధంగా చెప్పినట్లుగా, మన హృదయాలు ఆయనలో విశ్రాంతి పొందేవరకు అశాంతిగానే ఉంటాయి. మన ప్రశ్నలన్నిటికీ యేసే సమాధానం; మన ప్రతి ఆకాంక్షకూ నిజమైన పరిపూర్ణత ఆయనలో మాత్రమే లభిస్తుంది.
ఈ సత్యాన్ని కనుగొనే మార్గం ప్రార్థన—కేవలం ప్రార్థనలను వల్లించడం కాదు, మనలను రూపాంతరం చేసే ప్రార్థన. నిజమైన ప్రార్థనను దేవుడే ప్రారంభిస్తారు; మన అంతిమ గమ్యమైన ఆయన వైపే అది సాగుతుంది. దాని ద్వారా మనం క్రీస్తులో నూతన సృష్టిగా చేయబడతాము.
యేసు మనకు నేర్పిన ప్రార్థన
నిజమైన ప్రార్థన కోసం మనం చేసే అన్వేషణలో యేసు మనకు మార్గదర్శకత్వం ఇవ్వకుండా వదిలిపెట్టరు. లూకా సువార్తలో, శిష్యులు కూడా ఇదే రూపాంతరం కోసం తపించడం మనం చూస్తాము. ఒక రోజు యేసు ప్రార్థించడం చూసిన తరువాత, ఆయన శిష్యులలో ఒకరు ప్రేరణ పొంది, “ప్రభువా, యోహాను తన శిష్యులకు నేర్పినట్లే, మాకూ ప్రార్థించడం నేర్పించు” అని అడిగారు (లూకా 11:1). యేసు ప్రార్థన ప్రత్యేకమైనదని—మతనాయకుల లాంఛనప్రాయమైన, ఆచారబద్ధమైన ప్రార్థనలకు భిన్నమైనదని—ఆ శిష్యుడు స్పష్టంగా గుర్తించారు. ఈ శిష్యుడు మనకు ఆదర్శం. యేసు ప్రార్థనలోని ప్రామాణికతను గుర్తించిన తరువాత, తాను కూడా అలా ప్రార్థించాలని కోరుకున్నారు. అందుకే తనకూ ఇతర శిష్యులకూ నేర్పించమని వినయంగా యేసును అడిగారు. మనమూ అలాగే చేయాలి.
దీనికి సమాధానంగా, ఇప్పుడు మనం ప్రభువు ప్రార్థన లేదా ‘పరలోకమందున్న మా తండ్రీ’ అని పిలిచే ప్రార్థనను యేసు నేర్పించారు. క్రైస్తవ ప్రార్థనకు పరిపూర్ణ ఆదర్శమైన ఈ ప్రార్థన సరళంగా, సూటిగా ఉన్నప్పటికీ, ఎంతో లోతుతో, అర్థంతో నిండి ఉంది. దాని మాటలను మనం పలకవచ్చు; అయితే వాటిని అర్థం చేసుకొని, విశ్వసించి, మనస్ఫూర్తిగా ఎంచుకుంటే, అవి మనలను రూపాంతరం చేయగలవు.
ప్రభువు ప్రార్థన పరిపూర్ణమైన ప్రార్థన కావడానికి ఒక సరళమైన కారణం ఉంది: దానిని యేసు మనకు నేర్పించారు. దాని ఉద్దేశం నెరవేరాలంటే, ఆయన సంకల్పించిన విధంగా మనం దానిని ప్రార్థించాలి; మన హృదయాంతరాళాల నుంచి తండ్రియైన దేవునికి మనలను రూపాంతరం చేసే విన్నపాలను సమర్పించాలి.
ప్రభువు ప్రార్థన సందర్భం
ప్రభువు ప్రార్థన మత్తయి 6:9–13లోను, లూకా 11:2–4లోను కనిపిస్తుంది. క్రైస్తవ ప్రార్థనలో విస్తృతంగా ఉపయోగించే, మరింత వివరంగా ఉన్న మత్తయి సువార్తలోని రూపాన్ని ఈ పుస్తకం అనుసరిస్తుంది. మత్తయి ఈ ప్రార్థనను కొండమీది ప్రసంగంలో అందిస్తూ, క్రైస్తవ శిష్యజీవితానికి అది హృదయమని నొక్కిచెబుతారు. పునీత అగుస్తీను, పునీత తోమాసు ఇద్దరూ తమ వివరణలకు మత్తయి సువార్తనే ఆధారంగా తీసుకున్నారు. ప్రభువు ప్రార్థనను అందించడానికి ముందు, యేసు రెండు వక్రీకరణల గురించి హెచ్చరిస్తారు—ఆడంబర ప్రదర్శన, అర్థంలేని పునరుక్తి. ఇప్పుడు తన శిష్యులకు నేర్పుతున్న ప్రార్థన వీటికి భిన్నమైనదని చూపిస్తారు.
మత్తయి సువార్తలో యేసు నేర్పిన ప్రార్థన ఈ విధంగా ఉంది:
“మీరు ప్రార్థించేటప్పుడు కపటులవలె ఉండకండి. ఇతరులు తమను చూడాలని వారు సమాజమందిరాలలోను, వీధి మూలలలోను నిలబడి ప్రార్థించడానికి ఇష్టపడతారు. ఆమేన్, నేను మీతో చెబుతున్నాను: వారు తమ ప్రతిఫలాన్ని పొందేశారు. అయితే మీరు ప్రార్థించేటప్పుడు మీ లోపలి గదిలోకి వెళ్లి, తలుపు మూసుకొని, రహస్యంగా మీ తండ్రిని ప్రార్థించండి. రహస్యంగా జరిగేదాన్ని చూసే మీ తండ్రి మీకు ప్రతిఫలమిస్తారు.
ప్రార్థించేటప్పుడు అన్యదైవారాధకులవలె వ్యర్థంగా పలుకుతూ ఉండకండి. ఎక్కువ మాటలు పలికితే తమ ప్రార్థన ఆలకించబడుతుందని వారు అనుకుంటారు. వారిలా ఉండకండి. మీరు అడగకముందే మీకు ఏమి అవసరమో మీ తండ్రికి తెలుసు.
“మీరు ఈ విధంగా ప్రార్థించాలి:
‘పరలోకమందున్న మా తండ్రీ, నీ నామం పవిత్రపరచబడుగాక, నీ రాజ్యం వచ్చుగాక, నీ చిత్తం పరలోకంలో నెరవేరుతున్నట్లే భూమిమీద కూడా నెరవేరుగాక. మా అనుదిన ఆహారాన్ని ఈ రోజు మాకు దయచేయి; మాకు విరుద్ధంగా అపరాధాలు చేసినవారిని మేము క్షమించినట్లే, మా అపరాధాలను క్షమించు; మమ్మల్ని శోధనలోకి నడిపించక, కీడు నుండి మమ్మల్ని విడిపించు.’
మీరు ఇతరుల అపరాధాలను క్షమిస్తే, మీ పరలోక తండ్రి మిమ్మల్ని క్షమిస్తారు. కానీ మీరు ఇతరులను క్షమించకపోతే, మీ తండ్రి కూడా మీ అపరాధాలను క్షమించరు.” మత్తయి 6:5–15
ప్రభువు ప్రార్థనను పరిచయం చేస్తూ, యేసు తాను నేర్పించే నిజమైన ప్రార్థనా విధానానికీ, ధర్మశాస్త్రులు, పరిసయ్యులు వంటి “కపటుల” ప్రార్థనకూ మధ్య తేడాను చూపిస్తారు. వారు “ఇతరులు తమను చూడాలని సమాజమందిరాలలోను, వీధి మూలలలోను నిలబడి ప్రార్థించడానికి ఇష్టపడతారు.” ప్రదర్శన కోసం చేసే ప్రార్థన శూన్యమైనది. అలాంటి ప్రార్థనకు లభించే “ప్రతిఫలం” దేవుణ్ణీ, నిజమైన ఆరాధననూ అపార్థం చేసుకునేవారి క్షణికమైన మెప్పు మాత్రమే.
మనం “తలుపు మూసుకొని” మన తండ్రిని రహస్యంగా ప్రార్థించే “లోపలి గది” గురించి యేసు చెప్పినప్పుడు, అది మన అంతరంగ జీవితాన్ని, మన అంతరాత్మ అనే అంతరంగ పవిత్రస్థలాన్ని సూచిస్తుంది. ఈ లోపలి గది గురించి రెండవ వాటికన్ మహాసభ పత్రం గౌడియుమ్ ఎత్ స్పెస్—“ఆధునిక ప్రపంచంలో సభపై రాజ్యాంగ పత్రం”—చక్కగా వివరిస్తుంది.
మానవుడు తన అంతరాత్మ లోతుల్లో ఒక నియమాన్ని కనుగొంటాడు. దానిని తనకు తానే విధించుకోలేదు; అయినా దానిని తప్పక పాటించాలి. ప్రేమించమని, మేలు చేయమని, కీడును విడిచిపెట్టమని నిరంతరం పిలిచే దాని స్వరం, తగిన సమయంలో మానవుని హృదయంలో వినిపిస్తుంది. ఎందుకంటే మానవుని హృదయంలో దేవుడు లిఖించిన ఒక నియమం ఉంది. ఈ నియమాన్ని పాటించడంలోనే మానవుని గౌరవం ఉంది; దాని ప్రకారమే మానవునికి తీర్పు తీర్చబడుతుంది. అంతరాత్మ మానవుని అత్యంత రహస్యమైన అంతరంగ కేంద్రం, పవిత్రస్థలం. అక్కడ మానవుడు దేవునితో ఏకాంతంగా ఉంటాడు; ఆయన స్వరం ఆ అంతరంగపు లోతుల్లో ప్రతిధ్వనిస్తుంది. (గౌడియుమ్ ఎత్ స్పెస్ 16).
గౌడియుమ్ ఎత్ స్పెస్ పేర్కొనే “ధర్మశాసనం” దేవుని శాశ్వత ధర్మశాసనం; అది సత్యస్వరూపుడైన దేవుడు ఎవరో సంపూర్ణంగా వెల్లడిస్తుంది. “ధర్మశాసనం” పరిమితులు విధించేదని చాలామంది భావించినా, దేవుని శాశ్వత ధర్మశాసనం అందుకు విరుద్ధమైనది: అది మనకు స్వేచ్ఛనిచ్చి, మనం ఎలా ఉండాలని సృష్టించబడ్డామో అలా ఎదగడానికి తోడ్పడుతుంది. నిజమైన ప్రార్థన ఆ శాశ్వత ధర్మశాసనాన్ని తెలుసుకోవడానికి, ప్రేమించడానికి ప్రయత్నిస్తుంది.
ప్రభువు ప్రార్థనకు తన పరిచయాన్ని కొనసాగిస్తూ, యేసు నిజమైన ప్రార్థనకు, అన్యమతస్థులలో సాధారణంగా కనిపించే ప్రార్థనకు మధ్య మరో వ్యత్యాసాన్ని చూపిస్తున్నాడు: “ప్రార్థించేటప్పుడు అన్యమతస్థులవలె వ్యర్థంగా పదాలు వల్లించకండి. ఎన్నో మాటలు పలకడం వల్ల తమ ప్రార్థన వినబడుతుందని వారు భావిస్తారు.”
ఇక్కడ “వ్యర్థంగా పదాలు వల్లించడం” అని అనువదించిన గ్రీకు పదం, అర్థం లేకుండా, యాంత్రికంగా, లేదా మూఢనమ్మకంతో కూడా చేసే నిరర్థక పునరుక్తిని సూచిస్తుంది. యేసు కాలంలోని అనేకమంది అన్యమతస్థులు తమ దేవతలను శాంతింపజేయడానికి లేదా ఒప్పించడానికి సుదీర్ఘమైన మంత్రోచ్చారణలు చేసేవారు. కేవలం పట్టువదలకుండా అలా చేయడం ద్వారా దేవతల చర్యలను తమకు అనుకూలంగా మార్చుకోగలమని వారు నమ్మేవారు. యేసు ఖండించేది సరిగ్గా ఈ ఆచరణనే. దీనికి భిన్నంగా, నమ్మకంతో, ఆత్మీయతతో చేసే ప్రార్థనను ఆయన తన శిష్యులకు బోధిస్తున్నాడు.
క్రైస్తవ ప్రార్థన దేవుణ్ణి మనకు అనుకూలంగా మలచుకోవడానికి గానీ, బలవంతపెట్టడానికి గానీ ప్రయత్నించదు; అది దేవుని పరిపాలనపై నమ్మకం ఉంచి, మన హృదయాలను ఆయన చిత్తంతో ఏకం చేస్తుంది. ఉదాహరణకు, జపమాల ప్రార్థించేటప్పుడు మనం దేవుణ్ణి ఒప్పించడానికి కేవలం పదాలను మళ్లీ మళ్లీ పలకడం లేదు. దానికి బదులుగా, దైవ రహస్యాలను ధ్యానిస్తూ, ఆయన కృప మనలను రూపాంతరం చెందించడానికి అనుమతిస్తాము: ఆయన సత్యంతో మన బుద్ధిని ప్రకాశింపజేయడం ద్వారా, ఆయన కృపతో మన సంకల్పాలను బలపరచడం ద్వారా, ఆయన చిత్తానికి అనుగుణంగా మన ఆత్మలను క్రమపరచడం ద్వారా ఆ మార్పు కలుగుతుంది. విశ్వాసంతో, భక్తితో చేసే పునరావృత ప్రార్థన దేవునితో మన ఐక్యతను మరింత గాఢం చేస్తుంది.
దేవునికి ఇప్పటికే “మీరు ఆయనను అడగకముందే మీకు ఏమి అవసరమో తెలుసు” కాబట్టి, మనం నమ్మకంతో, ఆత్మసమర్పణతో ప్రార్థనకు ఉపక్రమిస్తాము. మన అవసరాలను దేవుని ఎదుట ఉంచడం మంచిదే అయినప్పటికీ, నిజమైన ప్రార్థన చివరికి అన్నిటికంటే మిన్నగా దేవుని మహిమను కోరడమే.
గ్రీకు మూలం నుండి
ప్రభువు ప్రార్థన మనకు దాని సాంప్రదాయ ఆంగ్ల రూపంలో సుపరిచితమైనప్పటికీ, ఈ మాటలు మొదట గ్రీకు భాషలో లిఖించబడ్డాయి. యేసు వాటిని మొదట అరమాయిక్ భాషలో పలికి ఉండవచ్చు.
సువార్తలు వ్రాయబడిన కాలంలో, అపొస్తలులు పర్యటించి బోధించిన మధ్యధరా ప్రాంతమంతటా అత్యంత విస్తృతంగా మాట్లాడే, అర్థం చేసుకునే భాష గ్రీకు. అరమాయిక్ భాషలో కొన్ని తొలి చేతివ్రాత ప్రతులు—లేదా కనీసం యేసు బోధనల వ్రాతపూర్వక సారాంశాలు—ఉండి ఉండవచ్చు. అయినప్పటికీ, మత్తయి సువార్తలోని ప్రభువు ప్రార్థన పదాలతో సహా, సువార్తలకు సంబంధించి మన వద్ద ఉన్న అత్యంత ప్రాచీనమైన, అత్యంత నమ్మదగిన ఆధారాలు గ్రీకు చేతివ్రాత ప్రతులే.
భాషలకు వేర్వేరు వ్యాకరణ నిర్మాణాలు, నుడికారాలు ఉంటాయి. కాబట్టి అనువాదానికి ఉత్తమమైన విధానం పదానికి పదం కఠినంగా అనువదించడం కాదు; అనువదించే భాషలో అర్థాన్ని సహజంగా వ్యక్తపరచడమే. అయితే, మూల గ్రీకు పదాలను పరిశీలించడం మరింత లోతైన అవగాహనను అందిస్తుంది. దానిని మనం ఈ రచన అంతటా పరిశీలిస్తాము.
ఉదాహరణకు, మత్తయి 6:9లోని “పరలోకమందున్న మా తండ్రీ” అనే మాటలకు గ్రీకు రూపం “పాటేర్ హేమోన్ హొ ఎన్ తొయిస్ ఊరానోయిస్”; దాని లిప్యంతరీకరణ పాటేర్ హేమోన్ హొ ఎన్ తొయిస్ ఊరానోయిస్. దీనికి అత్యంత అక్షరానుసారమైన అనువాదం “మా తండ్రీ, పరలోకాలలో ఉన్నవాడా.” మరింత సహజమైన ఆంగ్ల అనువాదం “పరలోకాలలో ఉన్న మా తండ్రీ” లేదా “పరలోకాలలో నివసించే మా తండ్రీ” అని ఉంటుంది.
ప్రభువు ప్రార్థన యొక్క సాంప్రదాయ ఆంగ్ల రూపాన్ని అనుసరించడంలో గొప్ప విలువ ఉన్నప్పటికీ, గ్రీకు భావంపై మన అవగాహనను లోతుగా చేసి, ప్రార్థనాపూర్వక ధ్యానాన్ని పెంపొందించడానికి ప్రతి అధ్యాయం సహాయక అనువాదాలను అందిస్తుంది. ప్రతి విన్నపానికి మరింత స్పష్టతను జోడిస్తూ, సాధ్యమయ్యే ఒక అనువాదం క్రింద ఇవ్వబడింది:
పరలోకాలలో ఉన్న మా తండ్రీ—నీ కృపవలన నీ బిడ్డలమైన మాతో సహా సమస్తాన్ని పరిపాలించేవాడా,
నీ నామము పవిత్రపరచబడునుగాక—మాలోనూ, సృష్టి అంతటిలోనూ అది పవిత్రపరచబడునుగాక.
నీ రాజ్యము వచ్చునుగాక—ఇప్పుడు మా హృదయాలలోనూ, నీవు మహిమతో తిరిగి వచ్చినప్పుడు దాని అంతిమ పరిపూర్ణతలోనూ వచ్చునుగాక.
నీ చిత్తము పరలోకమందు నెరవేరునట్లు భూమిమీదను నెరవేరునుగాక—ఎందుకంటే పరలోకంలోని పరిపూర్ణ విధేయత భూమిపై ఉన్న మాకు ఆదర్శం.
రాబోయే దినానికి కావలసిన మా ఆహారాన్ని నేడు మాకు దయచేయుము—మా దైనందిన పోషణకు అవసరమైన భౌతిక ఆహారాన్నీ, అన్నిటికంటే మిన్నగా దివ్యసత్ప్రసాదమనే ఆధ్యాత్మిక పోషణనూ దయచేయుము.
మాకు ఋణపడినవారిని మేము క్షమించినట్లే మా ఋణాలను క్షమించుము—ఎందుకంటే నాకు విరోధంగా పాపం చేసినవారిని పూర్తిగా క్షమించడమే, నేడు నేను నీ క్షమాపణను పొందడానికి అవసరమైన షరతు.
మమ్మల్ని పరీక్షలోకి తీసుకురాకుము—నీవు అనుమతించే ప్రతి దైవ పరీక్షలో విజయం సాధించేలా మమ్మల్ని బలపరచుము.
దుష్టుని నుండి మమ్మల్ని విడిపించుము—సాతాను పట్టు నుండీ, వాడి కార్యాలన్నిటి నుండీ మమ్మల్ని రక్షించుము.
ఏడు విన్నపాలలో ఆరు విన్నపాలు ఏఒరిస్ట్ ఆజ్ఞార్థక క్రియారూపాన్ని ఉపయోగిస్తాయి. ఇది నూతన నిబంధనలో ఉపయోగించిన గ్రీకు భాషారూపమైన కొయినే గ్రీకుకు ప్రత్యేకమైన క్రియారూపం. ఆంగ్లంలో, ఏఒరిస్ట్ ఆజ్ఞార్థక రూపాన్ని విన్నపం చివర మూడు ఆశ్చర్యార్థక చిహ్నాలను జోడించడంతో పోల్చవచ్చు: మొదటిది అత్యవసరతను, రెండవది నిర్ణయాత్మకతను, మూడవది సంపూర్ణతను వ్యక్తపరుస్తాయి. ఇది వ్యాకరణపరంగా అక్షరాలా సమానమైనది కాకపోయినా, మూల గ్రీకులోని ఏఒరిస్ట్ ఆజ్ఞార్థక రూపం వ్యక్తపరిచే బలాన్నీ, అంతిమత్వాన్నీ తెలియజేస్తుంది.
దైవశాస్త్ర పునాది
పునీత అగుస్తీను, పునీత తోమాసు అక్వినాసు ప్రభువు ప్రార్థనపై మౌలిక అవగాహనను అందిస్తూ, దాని లోతైన అర్థాన్ని, రూపాంతరం కలిగించే శక్తిని గ్రహించడానికి మనకు మార్గనిర్దేశం చేస్తారు. మనం ఎలా ప్రార్థించాలో తెలియజేసే పరిపూర్ణ ఆదర్శం ప్రభువు ప్రార్థన అని అగుస్తీను వివరిస్తారు. ప్రార్థన మన కోరికలను దేవుని ఎదుట వ్యక్తపరచి, వెల్లడిస్తుందని పునీత తోమాసు వివరిస్తారు.
మనం నిజంగా మేలైనదానినే కోరుకోవాలి, మేలైన వాటిని సరైన ప్రాధాన్యక్రమంలో కోరుకోవాలి. కాబట్టి, మన ప్రార్థనలు ప్రభువు నేర్పిన ప్రార్థనను అనుసరించినప్పుడు ఈ సరైన క్రమాన్ని ప్రతిబింబిస్తాయి. ఆ ప్రార్థన మొదట మన హృదయాలను దేవుని మహిమ వైపు మళ్లించి, ఆ తరువాత మన అవసరాల వైపు తిరుగుతూ, దైవజ్ఞానానికి అనుగుణంగా మన కోరికలను మలుస్తుంది. ప్రభువు నేర్పిన ప్రార్థనలో మనం న్యాయంగా కోరదగిన ప్రతిదానినీ అడగడమే కాకుండా, వాటిని సరైన క్రమంలో కూడా అడుగుతాము. ఈ విధంగా, ఈ ప్రార్థన మన హృదయానురాగాలన్నిటినీ మలచి, నిర్దేశిస్తూ, దేనికోసం ప్రార్థించాలో మనకు నేర్పుతుంది.
ప్రార్థనపై అగస్టీను బోధన
అగస్టీను దృష్టిలో, ప్రార్థన అంటే మన అవసరాలను దేవునికి తెలియజేయడం కాదు; ఎందుకంటే అవి ఆయనకు ముందే తెలుసు. ప్రార్థన అంటే ఆయన కృపను స్వీకరించే మన సామర్థ్యాన్ని విస్తరింపజేసుకోవడం. మనం సరైన రీతిలో ప్రేమిస్తూ, దైవజ్ఞానానికి అనుగుణంగా జీవించేలా, మన ఆత్మలను మలచి దేవుని చిత్తానికి అనుగుణంగా చేయడమే ప్రార్థన ఉద్దేశమని ఆయన బోధిస్తారు.
ప్రార్థనపై అగస్టీను బోధన ఆయన విస్తారమైన రచనలన్నిటిలోనూ కనిపిస్తుంది. అయితే ఈ అంశంపై ఆయన అందించిన అత్యంత ముఖ్యమైన రచన ప్రోబాకు లేఖ. అందులో ఆయన ప్రార్థన స్వభావాన్ని, క్రైస్తవ ప్రార్థనలన్నిటికీ ఆదర్శంగా ప్రభువు నేర్పిన ప్రార్థనను క్రమబద్ధంగా వివరిస్తారు. తన కొండమీది ప్రసంగంపై అనే రచనలో కూడా ఆయన ప్రార్థన గురించి విస్తృతంగా చర్చిస్తారు.
తన ప్రోబాకు లేఖలో అగస్టీను నిజమైన ప్రార్థనను లౌకిక సంపదల కోసం చేసే విన్నపాల నుంచి వేరుచేసి చూపుతూ, ప్రార్థన పరమ మేలైన దేవుని వైపే మళ్లాలని నొక్కిచెబుతారు. మనం భౌతిక సౌకర్యాలను అనుభవించవచ్చు గాని, అవి ఆత్మకు ఎన్నటికీ నిజమైన శాంతిని ఇవ్వలేవు. లౌకిక కోరికల పట్ల మితిమీరిన మమకారం నుంచి విముక్తమైన హృదయం మాత్రమే ప్రార్థనలో క్రీస్తును కలుసుకోవడానికి తగిన సంసిద్ధతను కలిగి ఉంటుంది.
దేనికోసం ప్రార్థించాలి అనే ప్రశ్నకు అగస్టీను క్లుప్తంగా ఇలా సమాధానమిస్తారు: “సంతోషకరమైన జీవితం కోసం ప్రార్థించండి” (లేఖ 130.4.9). నిజమైన ఆనందం (బేయాతితూదో) దేవునిలో మాత్రమే లభిస్తుందని, భూలోక సిరిసంపదలలో కాదని ఆయన వెంటనే స్పష్టం చేస్తారు. ఆయన ఇలా వ్రాస్తారు: “కాబట్టి, కోరుకున్నవన్నీ కలిగి ఉండి, కోరకూడనిదేదీ కోరకుండా ఉండటంలోనే నిజమైన ఆనందం ఉంది” (లేఖ 130.5.1).
ఈ విధంగా, ప్రార్థన అంటే దేవుని చిత్తాన్ని మార్చడం కాదు; అన్నిటికంటే మిన్నగా ఆయనతో నిత్య ఐక్యతను కోరుకునేలా మన సొంత కోరికలను రూపాంతరం చెందించడం. ప్రార్థన ద్వారా దైవకృప మన ఆత్మకు దేవుణ్ణి స్వీకరించే సామర్థ్యాన్ని విస్తరింపజేస్తుంది; ఆయన కోసం మన తపనను పెంచి, ఆయన పరిపాలనా సంరక్షణపై మన నమ్మకాన్ని మరింత గాఢం చేస్తుంది.
దేవుని మనసు మార్చడానికి కాకుండా, మన విశ్వాసాన్ని, ఆయనపై మన ఆధారాన్ని బలపరచుకోవడానికి ప్రార్థనలో పట్టుదల అవసరమని కూడా అగస్టీను నొక్కిచెబుతారు: “ప్రార్థించడం ద్వారా మన కోరికను సాధన చేస్తాము. కోరిక ద్వారా, దేవుడు మనకు ఇవ్వడానికి సిద్ధం చేస్తున్నదాన్ని స్వీకరించే సామర్థ్యం మనకు కలుగుతుంది” (లేఖ 130.8.15). ప్రార్థనలో పట్టుదల ఆత్మకు శిక్షణనిస్తూ, దానిలో సహనాన్ని, నమ్మకాన్ని, లౌకిక చింతల పట్ల అనాసక్తిని పెంపొందిస్తుంది.
ప్రభువు నేర్పిన ప్రార్థనపై అగస్టీను బోధనతో ఈ లేఖ పరాకాష్ఠకు చేరుతుంది. అది క్రైస్తవ ప్రార్థనకు పరిపూర్ణమైన, సంపూర్ణమైన ఆదర్శమని ఆయన ప్రకటిస్తారు: “మనం సరిగా, మన అవసరాలకు తగిన రీతిలో ప్రార్థిస్తే, ప్రభువు నేర్పిన ప్రార్థనలో ఇప్పటికే ఉన్నదానికి మించి మరేదీ చెప్పము” (లేఖ 130.12.22).
ప్రార్థనపై అక్వినాస్ బోధన
తోమా విస్తృత రచనలు ప్రధానంగా తత్త్వశాస్త్రం, వేదాంతశాస్త్రాలకు సంబంధించినవే అయినప్పటికీ, ఆయన బోధన దైవసత్యాలను స్పష్టంగా వ్యక్తపరుస్తుంది కాబట్టి, ఆయన వేదాంత అంతర్దృష్టులు ఆధ్యాత్మిక ఎదుగుదలకు దృఢమైన పునాదిని అందిస్తాయి. యోహాను సువార్తలో యేసు మనకు బోధించినట్లుగా, “మీరు నా వాక్యంలో నిలిచి ఉంటే, నిజంగా నా శిష్యులవుతారు; మీరు సత్యాన్ని తెలుసుకుంటారు, ఆ సత్యం మిమ్మల్ని స్వతంత్రులుగా చేస్తుంది” (యోహాను 8:31).
తన అత్యంత ముఖ్యమైన వేదాంత రచన సుమ్మా థియొలోజియేలో, పునీత తోమా “దైవారాధనా సద్గుణం” అనే శీర్షిక కింద ఒక విభాగాన్ని ప్రార్థనకు కేటాయిస్తారు. దేవునికి తగిన ఆరాధనను సమర్పించే సద్గుణంగా ఆయన దానిని నిర్వచిస్తారు. ఆరాధన అనేది న్యాయబద్ధమైన కార్యం; అది దేవునికి న్యాయంగా చెందవలసినదాన్ని ఆయనకు సమర్పించడం. బలులు, మొక్కుబడులు, ఆచారాలు వంటి భక్తి, ప్రార్థనల బాహ్యక్రియలు అంతరంగ ఆరాధనను వ్యక్తపరచి, బలపరుస్తాయి. అంతిమంగా, దైవారాధనా సద్గుణం ఆత్మను దేవుని వైపు నడిపిస్తూ, పవిత్రతను పెంపొందించి, ఆయనతో గల సంబంధాన్ని మరింత గాఢం చేస్తుంది.
సుమ్మా (II-II, q. 83)లో, ప్రార్థన కేవలం కోరికగా కాకుండా, మానవ హేతుబుద్ధి చేసే కార్యంగా ప్రారంభమవుతుందని తోమా వివరిస్తారు. అది మనం దేవునిపై ఆధారపడి ఉన్నామనే విషయాన్ని వివేకంతో గ్రహించి, వ్యక్తపరుస్తుంది; ఆయన కృపను స్వీకరించడానికి మనల్ని సంసిద్ధం చేస్తుంది. దేవునికి మన అవసరాలు ముందే తెలిసినప్పటికీ, నిజమైన ప్రార్థన మన చిత్తాన్ని ఆయన దైవిక పరిపాలనా సంరక్షణకు అనుగుణంగా చేసి, మనల్ని రూపాంతరం చెందిస్తుంది. ప్రార్థనలో మనం నిర్దిష్టమైన విన్నపాలు చేయాలి, ముఖ్యంగా ఆధ్యాత్మిక మేలుల కోసం అడగాలి. అయితే, భౌతిక అవసరాల కోసం సరైన ప్రాధాన్యక్రమంలో మాత్రమే ప్రార్థించాలి—అవి మన రక్షణకు తోడ్పడి, దేవుని చిత్తానికి అనుగుణంగా ఉన్నంతవరకే వాటిని కోరుకోవాలి.
తోమా ప్రకారం, ప్రభువు నేర్పిన ప్రార్థన మన కోరికలను సరైన క్రమంలో ఉంచుతుంది కాబట్టి అది ప్రార్థనకు పరిపూర్ణమైన ఆదర్శం. పునీత అగస్టీనును అనుసరిస్తూ ఆయన ఇలా చెబుతారు:
“ప్రార్థన అనేది దేవుని ఎదుట మన కోరికలను వ్యక్తపరచడం కాబట్టి, మనం కోరదగిన వాటినే అడగాలి. ప్రభువు నేర్పిన ప్రార్థనలో మనం కోరదగినవన్నీ ఉండటమే కాకుండా, అవి సరైన క్రమంలో కూడా ఉంటాయి—ఈ విధంగా అది మన విన్నపాలనే కాకుండా మన హృదయాలను కూడా మలుస్తుంది” (సుమ్మా థియొలోజియే II-II, q. 83, a. 9).
కతోలిక సభ ధర్మోపదేశ గ్రంథం
పవిత్ర తోమాసు, అగుస్తీను గార్ల అంతర్దృష్టుల ఆధారంగా, కతోలిక సభ ధర్మోపదేశ గ్రంథం ప్రభువు ప్రార్థనలోని ప్రతి విన్నపంపై విపులమైన ధ్యానాన్ని అందిస్తుంది. ఈ ప్రార్థన సువార్త మొత్తానికి సారాంశమని, మన కోరికలకు కూడా పునాది అని బోధిస్తుంది. ప్రతి అధ్యాయంలోనూ ధర్మోపదేశ గ్రంథంలోని అంతర్దృష్టులు అందించబడతాయి.
ఈ ధర్మోపదేశ గ్రంథం నాలుగు ప్రధాన భాగాలుగా రూపొందించబడింది. వాటిలో నాలుగవ భాగం క్రైస్తవ ప్రార్థనకు అంకితం చేయబడింది; అది రెండు విభాగాలుగా విభజించబడింది:
- మొదటి విభాగం: “క్రైస్తవ జీవితంలో ప్రార్థన”—ఇది పాత నిబంధనలోనూ, నూతన నిబంధనలోనూ ప్రార్థనను సమగ్రంగా పరిచయం చేస్తూ, పవిత్ర సంప్రదాయంలో అది ఎలా వికసించిందో వివరిస్తుంది. ప్రార్థనకు ఆదర్శంగా యేసును చూపుతూ, ప్రార్థనా పద్ధతుల గురించి, ప్రార్థనలో ఎదురయ్యే పోరాటాల గురించి ఆచరణాత్మక అవగాహనను అందిస్తుంది.
- రెండవ విభాగం: “ప్రభువు ప్రార్థన”—ఇది ప్రార్థనకు పరిపూర్ణ ఆదర్శమైన “పరలోకమందున్న మా తండ్రీ” ప్రార్థనపైనే పూర్తిగా దృష్టి పెడుతుంది.
ప్రభువు ప్రార్థనను వివరిస్తూ, ధర్మోపదేశ గ్రంథం ఇలా పేర్కొంటుంది:
ప్రభువు ప్రార్థన “నిజంగా సువార్త మొత్తానికి సారాంశం” (టెర్టుల్లియన్, De orat. 1: PL 1, 1155). “ప్రభువు…ప్రార్థించే పద్ధతిని అందించిన తరువాత, మరొకచోట ‘అడగండి, మీకు లభిస్తుంది’ అని చెప్పారు కనుక, ప్రతి ఒక్కరికీ తమ పరిస్థితులకు ప్రత్యేకమైన విన్నపాలు ఉంటాయి కనుక, తదుపరి కోరికలకు పునాదిగా నియమితమైన, సముచితమైన ప్రార్థనను [ప్రభువు ప్రార్థనను] ముందుగా పలుకుతారు” (టెర్టుల్లియన్, De orat. 10: PL 1, 1165; చూడండి లూకా 11:9) (CCC #2761).
పరివర్తనకు ఒక మార్గం
ప్రభువు ప్రార్థన కేవలం మాటలు మాత్రమే కాదు; అది పవిత్రతకు, దేవునితో సాన్నిహిత్యానికి, మన హృదయాంతరాల్లోని సరైన క్రమంలో ఉన్న కోరికల నెరవేర్పుకు దారితీసే మార్గం. ప్రతి విన్నపం మన ఆలోచనలను, చేతలను, ఆకాంక్షలను తీర్చిదిద్దుతూ, మన హృదయాలను దేవుని రాజ్యం వైపు తిరిగి మళ్లించుకోమని మనకు సవాలు విసురుతుంది.
మనలో ప్రతి ఒక్కరికీ ఎన్నో రకాల కోరికలు ఉంటాయి—కొన్ని మంచివి, కొన్ని మంచి చెడులకు సంబంధం లేనివి, మరికొన్ని అంత మంచివి కానివి. అయినప్పటికీ, మన అస్తవ్యస్తమైన కోరికలను తొలగించి, మిగిలినవాటిని సరైన క్రమంలో ఉంచడం అత్యవసరం. దేవుని చిత్తానికి అనుగుణంగా ఉండే క్రమబద్ధమైన జీవితం మనకు స్వేచ్ఛను ఇస్తుంది. అస్తవ్యస్తమైన, పరస్పర విరుద్ధమైన కోరికల ఆధీనంలో ఉన్న జీవితం మనలను అంతరంగ కల్లోలం, అయోమయం, దిశానిర్దేశం లేని చీకటి, బాధాకరమైన బాటలోకి నడిపిస్తుంది.
దైవకృప మన అలసిన ఆత్మలను క్రమబద్ధపరచి, మనలను అదుపులోకి తెచ్చి దేవుని వైపే నడిపించినప్పుడు నిజమైన శాంతి లభిస్తుంది. మన కోరికలు వాద్యబృందంలోని వాయిద్యాలవలె అవుతాయి. దివ్య సంగీత నిర్దేశకుడు వాటిని నడిపించినప్పుడు, మన జీవితాలు ఆయనను మహిమపరిచే అందమైన, శ్రావ్యమైన సమ్మేళన సంగీతాన్ని వెలువరిస్తాయి.
గమ్యమే సాధనాలకు దిశానిర్దేశం చేస్తుంది
లక్ష్యం కంటే దానిని చేరుకునే సాధనాలకే ఎక్కువ ప్రాముఖ్యత ఇవ్వడం మనుషుల్లో సాధారణంగా కనిపించే ధోరణి. ఉదాహరణకు, డబ్బు ప్రయోజనం ఏమిటి? మనకూ మన కుటుంబాలకూ ఆహారం, నివాసం, వస్త్రాలు సమకూర్చుకోవడానికి డబ్బు ఉపయోగపడుతుంది. డబ్బే అంతిమ లక్ష్యంగా మారితే, సంపదను కూడబెట్టడమే ధ్యేయంగా దానిని పోగుచేస్తాం; అది పొరపాటు. మరింత మేలు కోసం ఉపయోగించవలసిన సాధనం మాత్రమే డబ్బు.
ఈ సూత్రం జీవితంలోని ప్రతి రంగానికీ వర్తిస్తుంది. సంపద, వినోదం, ప్రాపంచిక విజయం లేదా వ్యక్తిగత సౌఖ్యం మీ అత్యున్నత లక్ష్యమైతే, మీ రోజువారీ ఎంపికలు—అంటే మీ సాధనాలు—ఆ లక్ష్యానికి అనుగుణంగా ఉంటాయి. మీరు సంపదను పోగుచేయడానికి ఎక్కువ గంటలు పనిచేయవచ్చు, పేరు ప్రతిష్ఠలు సంపాదించుకోవచ్చు, విలాసాల కోసం ధనాన్ని వెచ్చించవచ్చు లేదా తీరిక సమయానికి ప్రాధాన్యం ఇవ్వవచ్చు.
కానీ మీ పరమ గమ్యం ధన్యవచనాల ప్రకారం జీవించడం—అంటే దేవుని సన్నిధిలో నిత్యానందం—అయితే, మీ సాధనాలు ఎంతో భిన్నంగా ఉంటాయి. మీరు పవిత్రత కోసం శ్రమిస్తారు, ప్రార్థనకు ప్రాధాన్యం ఇస్తారు, సద్గుణాలను అలవరచుకుంటారు, పరలోకానికి నడిపించే త్యాగాలు చేస్తారు. మీ నిజమైన గమ్యాన్ని నిర్ణయించుకున్న తరువాత, దానిని చేరుకునే సాధనాలను సరైన క్రమంలో ఉంచుకోగలుగుతారు.
మానవుని పరమ గమ్యం
జీవిత ఉద్దేశం ఏమిటి? యేసు తాను మరణించడానికి ముందు రాత్రి చేసిన ప్రధాన యాజక ప్రార్థనలో ఈ ప్రశ్నకు జవాబిచ్చారు: “అద్వితీయ సత్యదేవుడవైన నిన్ను, నీవు పంపిన యేసుక్రీస్తును వారు తెలుసుకోవడమే నిత్యజీవం” (యోహాను 17:3).
సంక్షిప్తమైనా గంభీరమైన ఈ వాక్యం మన జీవితాల ఉద్దేశాన్నీ గమ్యాన్నీ పూర్తిగా ఇముడ్చుకుంది. మనం నిత్యజీవం కోసం సృష్టించబడ్డాం; దేవునిని తెలుసుకోవడం ద్వారానే ఆ జీవితం లభిస్తుంది. ఇక్కడ “తెలుసుకోవడం” అంటే ఆయనను గురించిన లోతైన, వ్యక్తిగతమైన, మనలను పరివర్తన చేసే జ్ఞానం—ప్రేమతో కూడిన ఆత్మీయ ఐక్యం.
ఇదే మన పరమ గమ్యం కనుక, జీవితంలో మనం చేసే ప్రతిదీ దానిని చేరుకునే సాధనంగా మారాలి. లేకపోతే, అనివార్యంగా మనం తక్కువ స్థాయి, సరికాని గమ్యాల కోసం శ్రమిస్తాం.
మనకు అనేక పరమ గమ్యాలు ఉండగలవా? ఉదాహరణకు, దేవునిని తెలుసుకోవడాన్ని, భౌతిక సంపదను సమానమైన లక్ష్యాలుగా సాధించాలని కోరుకోవచ్చా? జీవితాన్ని ఆస్వాదించడం, కుటుంబాన్ని పెంచి పోషించడం లేదా ప్రయాణాలు చేయడం వంటివాటిని కూడా అదనపు గమ్యాలుగా చేర్చుకోవచ్చా?
నిర్వచనం ప్రకారం, పరమ గమ్యం ఒక్కటే ఉండగలదు. పరమమైనది ఏకైకమైనది—మిగిలిన అన్నిటినీ తనవైపు క్రమబద్ధంగా నడిపిస్తుంది. కుటుంబం కలిగి ఉండడం, సెలవులను ఆనందించడం లేదా ఆర్థిక స్థిరత్వం కోసం కృషి చేయడం పరమ గమ్యానికి తోడ్పడే సాధనాలుగా తప్పక ఉండవచ్చు; అయితే అవే అంతిమ గమ్యాలుగా మారకూడదు. దేవునిని తెలుసుకోవడం, ప్రేమించడం, మహిమపరచడం మన పరమ గమ్యం కాకపోతే, జీవితంలోని మిగిలినదంతా దారితప్పుతుంది.
మనం ఎంచుకోగల అత్యున్నతమైన, అత్యుత్తమమైన మేలును—దేవునితో పరిపూర్ణ ఐక్యతలో నిత్యానందాన్ని—ఎంచుకొని, దానినే మన జీవితాలకు మార్గదర్శక సూత్రంగా చేసుకోవడం ఎల్లప్పుడూ సులభం కాదు. ఎందుకంటే మన హృదయాలు తరచూ భిన్నమైన కోరికల మధ్య చీలిపోయి ఉంటాయి. మనం దేవుణ్ణి కోరుకుంటూనే, అంతకంటే తక్కువ మేలులకు అంటిపెట్టుకొని ఉండవచ్చు. మన నిజమైన అంతిమ గమ్యం వైపు ప్రతిదీ సరిగ్గా మళ్లించబడి, మిగిలినవన్నీ దానికి అనుగుణంగా అమరిన జీవితమే సరైన క్రమంలో ఉన్న జీవితం.
మన జీవితాలను సరైన క్రమంలో ఉంచుకోవడం
నిత్యానందాన్ని—దేవునితో పరిపూర్ణ ఐక్యతగల జీవితాన్ని—మన అంతిమ గమ్యంగా ఎంచుకున్నప్పుడు, జీవితంలోని ప్రతిదీ ఆ లక్ష్యానికి అనుగుణంగా అమరడం మొదలవుతుంది. ఉదాహరణకు, దేవుణ్ణి తెలుసుకొని ప్రేమించడమే మన అంతిమ ఉద్దేశమైతే, మన కుటుంబాన్ని ప్రేమించడం దానికి తోడ్పడే లక్ష్యమవుతుంది. కుటుంబం పట్ల నిజమైన ప్రేమ స్వార్థపూరితమైనది కాదు, కేవలం భావోద్వేగాలకు పరిమితమైనదీ కాదు; అది మనకు ప్రియమైనవారికి అత్యున్నతమైన మేలును కోరుతుంది. కాబట్టి, భూలోక సౌఖ్యానికో క్షణిక సంతోషానికో ప్రాధాన్యమిచ్చే రీతిలో కాకుండా, వారిని దేవుని వైపు ఆకర్షించి, దేవునికి మహిమ చేకూర్చే రీతిలో మనం వారిని ప్రేమిస్తాము.
అలాగే, మన వృత్తి, ఆస్తిపాస్తులు, అభిరుచులు, దైనందిన కార్యకలాపాలు ఇక వాటికవే అంతిమ లక్ష్యాలుగా ఉండవు. బదులుగా, దేవుని పట్ల, పొరుగువారి పట్ల ప్రేమలో ఎదగడానికి తోడ్పడే సాధనాలవుతాయి. ఉదాహరణకు, పని అనేది ఇక కేవలం సంపదనో హోదానో సంపాదించే ప్రయత్నం కాకుండా, శ్రద్ధ, నిజాయితీ, మన కుటుంబ అవసరాలను తీర్చడం ద్వారా దేవుణ్ణి మహిమపరచే అవకాశమవుతుంది.
మన జీవితాలను నిజంగా సరైన క్రమంలో ఉంచుకోవాలంటే, మనం చేసే ప్రతిదీ—మన సంబంధాలు, ఆశయాలు, రోజువారీ నిర్ణయాలు—మనలను దేవుని వైపు నడిపించే సాధనంగా మారేలా చూసుకోవాలి.
ఏకైక సత్యదేవుణ్ణి “తెలుసుకోవడం”
నిత్యజీవమే మన ఉద్దేశం, లక్ష్యం అయితే, ఏకైక సత్యదేవుణ్ణీ, ఆయన పంపిన యేసుక్రీస్తునీ “తెలుసుకోవడం” అంటే ఏమిటో మనం అర్థం చేసుకోవాలి.
పవిత్ర గ్రంథంలో, దేవుణ్ణి “తెలుసుకోవడం” అంటే ఆయనతో ఐక్యత, గాఢమైన వ్యక్తిగత సహవాసం. క్రీస్తు దైవత్వంలో పాలుపంచుకోవడానికి మనం పిలువబడ్డాము. మన మానవత్వంలో పాలుపంచుకోవడానికి ఆయన తనను తాను తగ్గించుకోవడం వల్ల ఇది సాధ్యమైంది.
దేవుని జీవంలో ఇలా పాలుపంచుకోవడం పరలోకంలో పరిపూర్ణంగా నెరవేరుతుంది. అక్కడ మనం దేవుని మహిమాన్విత స్వరూపాన్ని యథాతథంగా దర్శిస్తూ, ఆనందమయమైన ఆ దైవదర్శన సన్నిధిలో ఆయనను ఆరాధిస్తాము. పరలోకంలోని నిత్య ప్రార్థన—“పూర్వం ఉన్నవాడూ, ఇప్పుడు ఉన్నవాడూ, ఇక ఉండబోయేవాడూ అయిన సర్వశక్తిమంతుడైన ప్రభువగు దేవుడు పవిత్రుడు, పవిత్రుడు, పవిత్రుడు”—ఈ పరిపూర్ణ సహవాసాన్ని వ్యక్తపరుస్తుంది. ఈ అత్యున్నతమైన, అంతిమ వాస్తవాన్ని చేరుకోవాలంటే, ఇప్పుడే మన భూలోక జీవితమంతటినీ ఆ పరలోక వాస్తవానికి అనుగుణంగా మలచుకోవాలి.
ఈ అంతిమ గమ్యాన్నీ, ప్రతి సాధనమూ ఆ గమ్యానికి ఎలా తోడ్పడాలో మనకు పరిపూర్ణంగా బోధించే ప్రార్థన ప్రభువు ప్రార్థన. అది ప్రార్థనకు పరిపూర్ణ ఆదర్శం మాత్రమే కాదు—జీవితానికీ పరిపూర్ణ ఆదర్శం.
ప్రభువు ప్రార్థన నిర్మాణం
ప్రభువు ప్రార్థనలోని ప్రతి పంక్తిపై వివరంగా ధ్యానించడానికి ముందు, ఆ ప్రార్థనను మొత్తంగా పరిశీలించడం ఉపయోగకరంగా ఉంటుంది. దాని నిర్మాణాన్ని అర్థం చేసుకోవడం వల్ల మనం దానిని సరిగ్గా ప్రార్థించగలుగుతాము; మన ప్రార్థనకు ఆదర్శంగా ఉపయోగించుకోగలుగుతాము. తద్వారా అది మనలను మలచి, మన ఆత్మలను సరైన క్రమంలో ఉంచగలుగుతుంది.
పునీత తోమస్ అక్వినాస్, పునీత అగుస్తీను బోధించినట్లుగా, ప్రభువు ప్రార్థనలో యేసు మనకు ఇచ్చిన సంక్షిప్తమైన, పరిపూర్ణమైన, మనలను రూపాంతరం చేసే ఏడు విన్నపాలు, మనం వాటిని ఏ క్రమంలో కోరుకోవాలో ఆ క్రమంలో అమర్చబడ్డాయి. మనం ప్రార్థించమని ఆహ్వానించబడే మొదటి విన్నపం అత్యున్నతమైన కోరికకు సంబంధించినది. “అత్యున్నతమైనది” అంటే ప్రాముఖ్యతలో “అన్నిటికంటే గొప్పది” అని కాదు. ఈ ఏడు విన్నపాలూ ఒకదానితో ఒకటి అల్లుకొని, తండ్రికి సమర్పించే ఒకే ప్రార్థనగా రూపొందాయి. ఇక్కడ “అత్యున్నతమైనది” అనేది ఆ ఏడు విన్నపాల్లోని మేలులను మనం కోరుకోవలసిన క్రమాన్ని సూచిస్తుంది (పోల్చి చూడండి: సుమ్మా థియొలాజికా II-II, q. 83, a. 9).
ఈ సరైన క్రమం కోరికలను గొప్పవిగా, తక్కువవిగా వేరు చేయదు. బదులుగా, మన అంతిమ గమ్యమైన దేవుని వద్దకు మనలను నడిపించేవాటికీ, ఆ అంతిమమైన అత్యున్నత లక్ష్యానికి లోబడి, దానికి తోడ్పడేవాటికీ మధ్య తేడాను చూపుతుంది.
ప్రభువు ప్రార్థనలోని ప్రారంభ పంక్తి—“పరలోకమందున్న మా తండ్రీ”—వెంటనే మనలను దేవుని వైపు మళ్లిస్తుంది. అది ఒక విన్నపం కాదు, మన ప్రాథమిక హృదయ వైఖరి: మనలను ప్రేమించే తండ్రి వైపు మన హృదయాలను తిప్పే క్రియ.
తండ్రి వైపు మళ్లిన తరువాత, క్రీస్తు ఇచ్చిన క్రమంలో మన విన్నపాలను ప్రారంభిస్తాము.
మొదట, మనం దేవుణ్ణీ, ఆయన మహిమనూ కోరుకుంటాము:
- నీ నామము పవిత్రపరచబడును గాక: మనలోనూ, సృష్టి అంతటిలోనూ దేవుని నామం పవిత్రపరచబడాలని కోరుకోవడం
- నీ రాజ్యము వచ్చును గాక: ఇప్పుడే మన హృదయాల్లో దేవుని రాజ్యం స్థాపించబడాలని, చివరికి అది పరిపూర్ణంగా నెరవేరాలని ప్రార్థించడం
రెండవదిగా, ఈ గమ్యాన్ని చేరుకోవడానికి అవసరమైన సాధనాలను కోరుకుంటాము:
- నీ చిత్తము పరలోకమందు నెరవేరునట్లు భూలోకమందును నెరవేరును గాక: మన చిత్తాన్ని దేవుని పరిపూర్ణ చిత్తానికి అనుగుణంగా మలచుకోవడం
- మా అనుదిన ఆహారమును నేడు మాకు దయచేయుము: భౌతిక జీవనాధారాన్నీ, ఆధ్యాత్మిక పోషణనూ అర్థించడం
- మా అపరాధములను క్షమించుము: పరస్పర క్షమాపణ ద్వారా దేవునితోనూ, ఇతరులతోనూ సమాధానాన్ని కోరుకోవడం
చివరిగా, ఈ గమ్యాన్ని చేరుకోకుండా మనలను అడ్డుకునే ఆటంకాలు తొలగిపోవాలని కోరుకుంటాము:
- మమ్ము శోధనలోనికి నడిపింపకుము: పరీక్షా సమయాల్లో బలాన్ని ప్రసాదించమని వేడుకోవడం
- కీడు నుండి మమ్ము రక్షింపుము: దుష్టుని నుండీ, వాని క్రియల నుండీ రక్షణ కోరుకోవడం
ఈ ఏడు విన్నపాలు కలసి ఒక సమగ్ర ప్రార్థనగా రూపొందాయి. దేవుని ఎదుట మన కోరికలు ఏ సరైన క్రమంలో ఉండాలో అవి ప్రతిబింబిస్తాయి. ఈ నిర్మాణాన్ని సరళంగా ఇలా చెప్పవచ్చు:
- ఈ మొదటి రెండు విన్నపాలు మన అంతిమ గమ్యం వైపు మనలను నడిపిస్తాయి: దేవుని పవిత్రతలోనూ, ఆయన రాజ్యంలోనూ పాలుపంచుకోవడం.
- ఈ మధ్యలోని మూడు విన్నపాలు అవసరమైన సాధనాలపై దృష్టి సారిస్తాయి: దేవుని చిత్తానికి అనుగుణంగా జీవించడం, ఆయన పరిపాలనా సంరక్షణపై ఆధారపడడం, ఆయన కరుణలో పాలుపంచుకోవడం.
- ఈ చివరి రెండు విన్నపాలు అడ్డంకులను ప్రస్తావిస్తాయి: పరీక్షలను అధిగమించడం, చెడును ఎదిరించడం.
ఈ విన్నపాలన్నీ కలిసి నిత్యానంద పరిపూర్ణత వైపు మనలను నడిపిస్తాయి. అక్కడ మనం పరిశుద్ధుడు, పరిశుద్ధుడు, పరిశుద్ధుడు! అని నిరంతరం కీర్తిస్తూ, దేవుణ్ణి మహిమపరచాలనే మన జీవిత పరమార్థాన్ని శాశ్వతంగా నెరవేరుస్తాము. “కాబట్టి మీరు తిన్నా, త్రాగినా, ఏది చేసినా, సమస్తమూ దేవుని మహిమ కొరకే చేయండి” (1 కొరింథీయులకు 10:31).
పవిత్రాత్మ వరాలు, ధన్యవచనాలు
ప్రభువు నేర్పిన ప్రార్థన బోధించే కోరికల క్రమాన్ని వివరించడంతోపాటు, పునీత అగుస్తీను, పునీత తోమా అక్వినాస్ ప్రతి విన్నపాన్ని పవిత్రాత్మ యొక్క ఏడు వరాలతో, ధన్యవచనాలతో అనుసంధానిస్తారు. కొండమీది ప్రసంగంలో క్రీస్తు కొనియాడిన ఆధ్యాత్మిక గుణాలలో ఈ ప్రార్థన మనలను ఎలా తీర్చిదిద్దుతుందో వారు చూపిస్తారు (మత్తయి 5: 3–12). వారు చూపించిన నమూనా ఇలా ఉంది:
విన్నపం—పవిత్రాత్మ వరం—ధన్యవచనం
నీ నామము పవిత్రపరచబడుగాక→ దైవభీతి—ఆత్మలో నిరుపేదలైనవారు ధన్యులు
నీ రాజ్యము వచ్చుగాక→ భక్తి—సాత్వికులు ధన్యులు
నీ చిత్తము నెరవేరుగాక→ విజ్ఞానం—దుఃఖించువారు ధన్యులు
మా అనుదిన ఆహారమును ఈ దినము మాకు దయచేయి→ ధైర్యం—నీతి కొరకు ఆకలిదప్పులు గలవారు ధన్యులు
మా అపరాధములను క్షమించు→ సదాలోచన—కరుణగలవారు ధన్యులు
మమ్ము శోధనలో పడనీయకు→ అవగాహన—నిర్మల హృదయులు ధన్యులు
కీడు నుండి మమ్ము రక్షించు→ జ్ఞానం—శాంతిని నెలకొల్పువారు ధన్యులు
ప్రార్థనను ఈ విధంగా క్రమబద్ధీకరించడం ద్వారా, ప్రతి విన్నపం దేవుణ్ణి ఏదో ఒకటి అడగడంతోపాటు, ధన్యవచనాలకు అనుగుణంగా మనలను తీర్చిదిద్దేందుకు పవిత్రాత్మ వరాలపై ఆధారపడుతుందని మనం గ్రహిస్తాము. ఈ విధంగా ప్రభువు నేర్పిన ప్రార్థన మన పవిత్రీకరణకు మార్గమవుతుంది. మన ఆలోచనలు, క్రియలు, కోరికలు క్రమంగా దైవజ్ఞానానికి అనుగుణంగా మారేలా పవిత్రాత్మ వరాలను స్వీకరించడానికి మనలను సిద్ధపరుస్తుంది.
హింసలకు సంబంధించిన చివరి రెండు ధన్యవచనాలను పునీత అగుస్తీను, పునీత తోమా ప్రభువు నేర్పిన ప్రార్థనలోని విన్నపాలతో స్పష్టంగా అనుసంధానించరు. బదులుగా, హింసలను సహనంతో భరించడాన్ని అలవరచుకోవలసిన ఒక ప్రత్యేక అంతరంగ వైఖరిగా కాకుండా, ధన్యవచనాలకు అనుగుణంగా జీవించడం వల్ల కలిగే పర్యవసానంగా వారు చూస్తారు. హింస, ముఖ్యంగా విశ్వాససాక్షిగా ప్రాణత్యాగం, క్రీస్తు పట్ల ఒకరి విశ్వసనీయతకు పరమ నిదర్శనం. దానిని ఒక అంతరంగ వైఖరిగా ఉద్దేశపూర్వకంగా కోరుకోవడం కాకుండా, ప్రకృత్యతీత సద్గుణంతో భరిస్తారు (సుమ్మా థియొలొజియే, II-II, q. 124, a. 3).
విన్నపాలలోకి ప్రవేశించడం
ప్రభువు నేర్పిన ప్రార్థన యొక్క స్థూల పరిచయాన్ని ధ్యానించిన మనం, ఇప్పుడు మొదటగా దేవుడు ఎవరు, మనం ఆయనను ఎలా తెలుసుకుంటాము అనే విషయాలను ధ్యానించడానికి సిద్ధంగా ఉన్నాము (మొదటి–రెండవ అధ్యాయాలు). అక్కడి నుండి ఏడు విన్నపాలను వివరంగా పరిశీలిస్తాము (మూడవ–తొమ్మిదవ అధ్యాయాలు).
మీరు ఈ అధ్యాయాలను చదువుతూ ముందుకు సాగుతున్నప్పుడు, ఈ పరిచయంలో వివరించిన మూడు భాగాల నిర్మాణాన్ని మనసులో ఉంచుకోండి. ఈ నిర్మాణాన్ని—గమ్యం, సాధనాలు, అడ్డంకులు—అర్థం చేసుకోవడం ద్వారా ప్రభువు నేర్పిన ప్రార్థన మీకు సజీవమవుతుంది; దేవుడు ఉద్దేశించిన విధంగా దానిని ప్రార్థించడానికి అది మీకు తోడ్పడుతుంది.
ప్రతి విన్నపాన్ని మరింత వివరంగా పరిశీలించడానికి సన్నాహంగా ప్రార్థించేందుకు, ప్రభువు నేర్పిన ప్రార్థనపై విస్తృతమైన పరిచయ ధ్యానం క్రింద ఇవ్వబడింది.
మనం ప్రార్థిద్దాం:
పరలోకమందున్న మా తండ్రీ, నాలోను సమస్త సృష్టిలోను నీ నామము పవిత్రపరచబడుగాక, ఎందుకంటే నీవు పరిశుద్ధుడవు, పరిశుద్ధుడవు, పరిశుద్ధుడవు!!!
పరలోకమందున్న మా తండ్రీ, ఇప్పుడు నీ కృప ద్వారా మా హృదయాలలో నీ రాజ్యము వచ్చుగాక. నూతన ఆకాశములను, నూతన భూమిని స్థాపించడానికి నీవు మహిమతో తిరిగివచ్చినప్పుడు కూడా నీ రాజ్యము వచ్చుగాక. తద్వారా దేవదూతలు, పునీతులందరూ ఈ రోజూ నిత్యమూ పరిశుద్ధుడు, పరిశుద్ధుడు, పరిశుద్ధుడు అని కీర్తించుదురు గాక!
పరలోకమందున్న మా తండ్రీ, పరలోకమందు నెరవేరునట్లు భూమియందును నీ చిత్తము నెరవేరుగాక, ఎందుకంటే పరలోకంలోని పరిపూర్ణ విధేయత భూమిపై మాకు ఆదర్శం. మేమందరం పరిశుద్ధుడు, పరిశుద్ధుడు, పరిశుద్ధుడు అని కీర్తించడం, మా జీవితాలలో నీ పరిశుద్ధతను ఘనపరచడమే మా అందరి పట్ల నీ పరమ చిత్తం!
పరలోకమందున్న మా తండ్రీ, మా అనుదిన అవసరాలను, మా భౌతిక జీవనాధారాన్ని, నీ చిత్తాన్ని నెరవేర్చడానికి కృపను, అన్నింటికంటే మిన్నగా దివ్యసత్ప్రసాదమనే ఆధ్యాత్మిక పోషణను మాకు దయచేయి. దానిలో పరలోకపు నిత్య విందును మేము ముందుగానే రుచి చూస్తాము; ఆ విందులో పరిశుద్ధుడు, పరిశుద్ధుడు, పరిశుద్ధుడు అని నిత్యమూ కీర్తిస్తాము!
పరలోకమందున్న మా తండ్రీ, మా రుణస్థులను మేము క్షమించినట్లే మా రుణములను క్షమించు. ఎందుకంటే క్షమాపణను, కరుణను పొందాలంటే వాటిని ఇతరులకు అందించాలి. తద్వారా నీతోను నీ బిడ్డలందరితోను సంపూర్ణ సమాధానం నెలకొని, మేమందరం పరిశుద్ధుడు, పరిశుద్ధుడు, పరిశుద్ధుడు అని పాడుతూ నిన్ను ఆరాధించుదుము గాక!
పరలోకమందున్న మా తండ్రీ, నీవు అనుమతించే ప్రతి దైవిక పరీక్షలో విజయం సాధించేలా మమ్మల్ని బలపరచు. ఎందుకంటే ఆ పరీక్షల ఉద్దేశం మా పవిత్రీకరణమే; తద్వారా పరిశుద్ధుడవు, పరిశుద్ధుడవు, పరిశుద్ధుడవు అయిన నిన్ను నిత్యమూ స్తుతించి మహిమపరచగలుగుతాము!
పరలోకమందున్న మా తండ్రీ, మేము నీ రాజ్యంలోను రాబోయే నూతన ఆకాశములలోను నూతన భూమిలోను ప్రవేశించేలా దుష్టుని నుండి, వాని క్రియలన్నిటి నుండి మమ్మల్ని విడిపించు. అక్కడ సమస్త పరలోక గణాలూ ఏక మనస్సుతో, ఏక హృదయంతో, ఏక ఆత్మతో, ఏక బలంతో, ఏకైక నిత్యదేవుడవైన నీవు, ‘ఉన్నవాడను నేనే’ అను మహోన్నతుడవైన నీవు, పరిశుద్ధుడవు, పరిశుద్ధుడవు, పరిశుద్ధుడవు అని నిరంతరం కీర్తించును గాక!

కాగితపు అట్ట పుస్తకం – కిండిల్ ఈ-పుస్తకం – ఆడిబుల్ – గూగుల్ ప్లే – ఆపిల్ బుక్స్ – ఇంకా మరిన్ని!
