மூன்றாம் உறைவிடங்கள்

அன்பால் அழகுற ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட வாழ்வு

பாடம் இருபத்திரண்டு: ஆண்டவரிடம் கொள்ளும் இறையச்சம்

ஓர் ஆன்மா இறுதியாக மூன்றாம் உறைவிடங்களை அடையும்போது, அது இன்னும் உறுதியாக நிலைபெறுகிறது; அருள்நிலையிலிருந்து முற்றிலும் வீழ்ந்துவிடுவதற்கான வாய்ப்பும் மிகவும் குறைகிறது. ஆனால், அருள்நிலையிலிருந்து வீழ்ந்துவிடும் ஆபத்து இருப்பதை இந்த உறைவிடங்களில் இருப்பவர் எப்போதும் மனத்தில் கொண்டிருக்க வேண்டும்.

கடவுளின் இரக்கத்தால் இந்தப் போராட்டங்களில் வெற்றிபெற்று, மூன்றாம் மாளிகைகளை [உறைவிடங்களை] அடையும்வரை விடாமுயற்சியுடன் நிலைத்திருந்தவர்களிடம், ‘ஆண்டவருக்கு அஞ்சி நடப்பவர் பேறுபெற்றவர்’ என்பதைத் தவிர வேறென்ன சொல்ல முடியும்? (III.I. #1)

இந்த உலகில் வாழ்வது எத்துணை துயரமானது! வாயிலில் பகைவர்கள் நிற்கும் நிலையில் உள்ள மனிதர்களைப் போல் நாம் இருக்கிறோம். உறங்கும்போதும் உண்ணும்போதும்கூட நாம் ஆயுதங்களைக் கீழே வைக்கக் கூடாது; மதில்களில் ஏதேனும் பிளவு வழியாகப் பகைவன் கோட்டைக்குள் நுழைந்துவிடுவானோ என்ற அச்சத்திலேயே எப்போதும் இருக்கிறோம் (III.I #2).

புனித தெரேசா குறிப்பிடும் “துயரம்” என்பது சோதனைகளோடும் பாவத்தில் விழுவதோடும் இடைவிடாமல் போராடுவதே ஆகும். நாம் எப்போதும் வீழ்ச்சிக்கு ஆளாகக்கூடியவர்களாக இருப்பதாலும், மீண்டும் பாவத்தில் விழாதபடி எப்போதும் விழிப்புடன் இருக்க வேண்டியிருப்பதாலும், வாழ்வில் முழுப் பாதுகாப்பு இல்லை. இந்த நிலையில், “இறையச்சம்” என்னும் கொடையை வளர்த்துக்கொள்வதே இப்போராட்டங்களைத் தாங்குவதற்குச் சிறந்த வழியாகும். இந்த உறைவிடங்களில் இருப்பவர்கள் இந்தப் புனித அச்சத்தைப் பெற முயல வேண்டும். அவர் தரும் விளக்கம் மிகவும் பயனுள்ளது. நீங்கள் ஒரு கோட்டைக்குள் பாதுகாப்பாக இருப்பதாகக் கற்பனை செய்துகொள்ளுங்கள்; அதே வேளையில், வாயிலில் பகைவர்கள் நின்றுகொண்டு, உள்ளே புகுவதற்கு இடைவிடாமல் முயன்றுகொண்டிருப்பதையும் அறிந்திருக்கிறீர்கள்.

முதலில், மூன்றாம் உறைவிடங்களில் பாவம் பெருமளவு வெல்லப்பட்டுவிட்டது என்பதைக் கவனியுங்கள். எனவே, “பகைவர்கள்” வாயிலில் இருக்கிறார்கள்; ஆனால் அவர்கள் நம்முடன் நேரடித் தொடர்பில் இல்லை. மூன்றாம் உறைவிடங்களில் இருப்பவர்களின் வாழ்விலிருந்து பாவங்கள், மனமுவந்து செய்யும் அற்பப் பாவங்களும்கூட, பெரும்பாலும் நீக்கப்பட்டுவிட்டன; குறைந்தபட்சம் அவற்றை வழக்கமாகச் செய்வது நின்றுவிட்டது. மீண்டும் மீண்டும் பாவத்தில் விழுவதாலும் கடுமையான சோதனைகளைத் தாங்குவதாலும் இரண்டாம் உறைவிடங்களில் ஆன்மா அனுபவித்த துன்பங்கள் இப்போது இல்லை. ஆயினும், மூன்றாம் உறைவிடங்களில் இருப்பவர்கள் அங்கேயே நிலைத்திருக்கவும், மேலும் முன்னேறவும் வேண்டுமென்றால், பகைவன் மீண்டும் உள்ளே புகக்கூடும் என்பதை ஒருபோதும் மறந்துவிடக் கூடாது. இதற்கு அவர்கள் “அஞ்ச” வேண்டும்; பாவ வாழ்வுக்குத் திரும்புவதற்கு அஞ்ச வேண்டும்; கடவுளைவிட்டு விலகுவதற்கு அஞ்ச வேண்டும். அந்தப் புனித அச்சம், பகைவன் உள்ளே புகுவதற்கான முதல் அறிகுறியையே கவனித்துக்கொண்டு விழிப்புடன் இருக்க அவர்களைத் தூண்டும்.

சிந்தனை: “புனித” அச்சம் என்ற கருத்தை நீங்கள் புரிந்துகொள்கிறீர்களா? அச்சம் என்பது இனிமையற்ற ஓர் உணர்வு. ஆனால், நாம் அஞ்சுவது பாவத்திற்கே என்றால், இந்த இனிமையற்ற உணர்வை நன்மைக்காகப் பயன்படுத்தலாம். பாவத்தைப் பற்றிய எண்ணமே நம்மை ஆட்டிப்படைக்க இடமளிக்கும் விதத்தில் நாம் அதற்கு அஞ்சக் கூடாது. மாறாக, பாவத்தில் விழுவதற்கான உண்மையான வாய்ப்பு இருப்பதைத் தெளிவான பகுத்தறிவுடன், தக்க அளவில் உணர்ந்திருக்க முயல வேண்டும்; பாவத்திற்கு எதிராக எப்போதும் விழிப்புடன் இருக்க அந்த விழிப்புணர்வைப் பயன்படுத்த வேண்டும். இதை நீங்கள் எந்த அளவுக்குச் செய்கிறீர்கள்?

உங்கள் கடந்தகாலப் பாவங்களைப் பற்றிச் சிந்தியுங்கள்; குறிப்பாக, இப்போதும்கூட சில வேளைகளில் நீங்கள் விழுவதற்குச் சோதிக்கப்படும் பாவங்களைப் பற்றிச் சிந்தியுங்கள். அந்தப் பாவங்களைச் செய்யும் எண்ணத்திற்கு நீங்கள் மனத்தில் இடமளிக்கிறீர்களா? அப்படியானால், அந்தப் பாவங்களின் உண்மைத் தன்மையை உணர்ந்து பார்க்க வேண்டிய நேரம் இது. அவற்றின் தீய விளைவுகளை உங்கள் மனத்தில் முன்னிறுத்த வேண்டிய நேரம் இது; அப்போதுதான் இந்த அறிவு, அந்தச் சோதனைகளிலிருந்து உங்களைப் பாதுகாக்கும் துணையாக இருக்கும்.

நீங்கள் அதிகமாகப் போராடிய பாவங்களை மனத்தில் பட்டியலிடுங்கள்; அவற்றில் மீண்டும் ஒருபோதும் விழ நீங்கள் விரும்பவில்லை என்பதை உங்களுக்கு நினைவூட்டிக்கொள்ளுங்கள். கடவுளின் அருள் உங்களைப் புனித அச்சத்தால் நிரப்ப வேண்டுமென மன்றாடுங்கள். அவற்றை மீண்டும் ஒருபோதும் செய்யமாட்டேன் என்று உறுதியான தீர்மானம் எடுங்கள். தமது அருளில் உங்களை உறுதியாக நிலைநிறுத்தும் கடவுளின் வல்லமையில் புனித நம்பிக்கை கொண்டு முன்னேறுங்கள்.

மிகவும் தூயவரான ஆண்டவரே, நீர் மாசற்ற அழகும் எல்லா வகையிலும் நிறைவும் கொண்டவர்; உமது புனித வாழ்வில் பங்குபெற என்னை அழைக்கிறீர். எல்லாப் பாவங்களையும் வெறுக்கவும், அவற்றைக் கண்டு அருவருக்கவும், மீண்டும் ஒருபோதும் அவற்றில் விழாமல் இருக்கவும் நான் கற்றுக்கொள்ளும்படி, புனித அச்சம் என்னும் கொடையால் என்னை நிரப்பியருளும். குறிப்பாக, என் கடந்தகாலத்திலிருந்து தொடரும் சோதனைகளிலிருந்து என்னை விடுவித்தருளும்; எனக்குத் தேவை ஏற்படும் வேளைகளில் உம்மை நாட எப்போதும் எனக்கு உதவியருளும்.

என்னுள் குடிகொண்டிருக்கும் அதிபரிசுத்த மூவொரு இறைவனே, நான் உம்மை அன்புசெய்கிறேன், உம்மை நம்புகிறேன், என் வாழ்வை உம்மிடம் ஒப்படைக்கிறேன்.

பாடம் இருபத்துமூன்று: எப்போதும் புனிதராக இருப்பதில்லை

மீண்டும் பாவத்தில் விழுவதைப் பற்றிய புனித அச்சத்தைத் தொடர்ந்து வளர்த்துக்கொள்ள, மிகச் சிறந்த புனிதர்களில் சிலரும்கூட சில வேளைகளில் மீண்டும் பாவத்தில் விழுந்தார்கள்; ஆனால் பின்னர் மனந்திரும்பி, தவம் செய்து, தங்கள் பயணத்தைத் தொடர்ந்தார்கள் என்பதைத் தம் சகோதரிகளுக்கு நினைவூட்டுவது பயனுள்ளதாக இருப்பதைப் புனித தெரேசா கண்டார்.

நினைவில் கொள்ளுங்கள்: பல புனிதர்கள் நம்மைப் போலவே இதை உணர்ந்திருக்கிறார்கள்; நம்மைவிட மிகுந்த ஆர்வத்துடனும் இருந்திருக்கிறார்கள். இருப்பினும், அவர்கள் கடுமையான பாவத்தில் விழுந்தார்கள். அவர்கள் செய்ததைப் போன்ற தவத்தை நாமும் செய்யும்படி, கடவுள் மீண்டும் தமது கரத்தை நீட்டி நம்மைப் பாவத்திலிருந்து எழுப்புவார் என்று நாம் உறுதியாகச் சொல்ல முடியாது.

புனித தெரேசா, தாம் எப்போதுமே புனிதமான வாழ்க்கை வாழ்ந்திருக்கவில்லை என்பதைத் தம் சகோதரிகளுக்கு மேலும் நினைவூட்டினார். உண்மையில், தமது துறவற வாழ்வின் முதல் இருபது ஆண்டுகளை அக்கறையின்மையிலும், சராசரி நிலையிலும், துணிகர நம்பிக்கையிலும் கழித்தார். ஒருநாள், தூணில் கட்டப்பட்டுச் சாட்டையால் அடிக்கப்படும் இயேசுவின் திருவுருவத்தை அவர் நோக்கியபோது, இறைமறை அனுபவம் ஒன்றைப் பெற்றார். அது அவரைத் தொடர்ந்த மனமாற்ற வாழ்விற்கும், ஆழமடைந்து செல்லும் இறைவேண்டலுக்கும் இட்டுச் சென்றது. எனினும், தம் வாழ்வின் பல ஆண்டுகளை வீணாக்கிவிட்டதை எண்ணி அவர் “கண்ணீர் சிந்தி, மிகுந்த வெட்கமடைந்தார்.”

இந்த உறைவிடங்களில் இருக்கும்போது, துணிகர நம்பிக்கை என்னும் பாவத்தைப் பற்றிச் சிந்திப்பது குறிப்பாக முக்கியமானது. கடவுளும் அவரது இரக்கமும் எப்படியும் நமக்குக் கிடைக்கும் என்று எண்ணி, அதனால் அவரது அழைப்புக்குத் தீவிரமாகச் செவிசாய்க்காமல் இருப்பதே துணிகர நம்பிக்கை என்னும் பாவம். நம் பாவங்களைச் சிறிதாகக் கருதி, நம் நற்பண்புகளை மிகைப்படுத்துகிறோம். புனிதத்தில் வளர்வதற்குத் துணிகர நம்பிக்கை பெரும் தடையாக இருக்கிறது. ஏனெனில், எல்லாம் நன்றாகவே இருக்கிறது என்றும், தாம் போதுமான அளவு புனிதராக இருக்கிறோம் அல்லது குறைந்தபட்சம் பெரும்பாலானவர்களைவிடப் புனிதராக இருக்கிறோம் என்றும் ஒருவர் தம்மை ஏமாற்றிக்கொள்ள அது வழிவகுக்கிறது. தம் பாவத்தையும் பல்வேறு பற்றுகளையும் அவர் தெளிவாகக் காணத் தவறுகிறார். இதனால் கடவுளிடம் மேலும் நெருங்கி வளர்வது மிகவும் கடினமாகிறது.

ஒரு கார்மேல் சபைத் துறவறச் சகோதரி, இறைவேண்டல் வாழ்வில் உண்மையாக ஈடுபடாமல், துறவற இல்லத்தில் தமது முதல் இருபது ஆண்டுகளை வீணாக்கியிருக்க முடியும் என்பதை நினைத்துப் பார்ப்பதே கடினம். ஆனால் புனித தெரேசாவுக்கு நேர்ந்தது அதுதான். தாம் ஒரு துறவறச் சகோதரியாக இருப்பதும், துறவற உடை அணிவதும், அன்றாட இறைவேண்டல்களிலும் நற்செயல்களிலும் ஈடுபடுவதுமே போதும் என்று அவர் துணிகர நம்பிக்கை கொண்டிருந்தார். இதிலிருந்து நாம் அறிந்துகொள்ள வேண்டிய ஒன்று இதுதான்: வழக்கமாக இறைவேண்டல் செய்வதும், தவறாமல் திருப்பலியில் பங்கேற்பதும், கடுமையான பாவத்திலிருந்து விலகியிருப்பதும் நம்மிடம் இருந்தாலும், இறைவேண்டல் மற்றும் மனமாற்ற வாழ்விற்குள் நாம் மிகவும் ஆழமாக நுழையாமல் இருக்கலாம்.

துறவறச் சகோதரியாகப் புனித தெரேசா வாழ்ந்த தொடக்ககால வாழ்க்கையே, நமது மனமாற்றத்தை அல்லது மனமாற்றமின்மையை நாம் அனைவரும் நன்கு ஆராய்ந்து பார்க்கப் போதுமான காரணமாக இருக்க வேண்டும். பல ஆண்டுகளாகப் பல வேண்டல்களைச் செய்திருந்தாலும், நம் ஆன்மாக்களாகிய கோட்டைகளுக்குள் மிக ஆழமாக நுழைந்து, அங்கு குடிகொண்டிருக்கும் கடவுளின் பிரசன்னத்தை நாம் சந்தித்துவிட்டோம் என்று அதற்குப் பொருளல்ல. இதை அறிந்துகொள்வது நம்முள் தாழ்ச்சியை உருவாக்க வேண்டும். தாழ்ச்சி என்பது நேர்மையாக இருப்பது. கடவுள் விரும்பும் அளவிற்கு நாம் கோட்டைக்குள் ஆழமாக நுழையவில்லை என்பதை நேர்மையாக ஏற்றுக்கொள்வதே அது. நிறைவாழ்வுக்கான அழைப்பில் ஓரளவு அக்கறையின்றி, உண்மையில் இருப்பதைவிட அதிகப் புனிதராக இருப்பதாகத் துணிகர நம்பிக்கையில் நீங்கள் எவ்வளவு காலம் சிக்கியிருந்தாலும், இந்தத் தாழ்மையான உணர்வு உங்களை ஊக்குவிக்கட்டும்.

சிந்தனை: துணிகர நம்பிக்கையோடு நீங்கள் போராடுகிறீர்களா? உங்களைப் பற்றி உயர்வாக எண்ணிக்கொண்டு, உங்கள் பாவத்தின் தீவிரத்தைக் குறைத்து மதிப்பிடுகிறீர்களா? பலர் வளர்த்துக்கொள்ளும் ஆபத்தான பழக்கம் இது. துணிகர நம்பிக்கையை எதிர்த்துப் போராடுவதற்கான சிறந்த வழி, நிறைவாழ்வை அடைய வேண்டும் என்ற தீவிர ஆவலை உங்கள் ஆன்மாவில் வளர்ப்பதே. ஆம், நிறைவாழ்வு சாத்தியமே. அதை அடையவே நீங்கள் அழைக்கப்பட்டிருக்கிறீர்கள். இதை நீங்கள் முழு இதயத்தோடு நம்பவில்லை என்றால், நிறைவாழ்வுக்கான அழைப்பின்மீது அக்கறையின்றி இருக்கும் நிலையோடு நீங்கள் போராடிக்கொண்டிருக்கிறீர்கள்.

உங்கள் வாழ்வில் பெரும்பாலான பாவங்களை நீங்கள் வென்றிருந்தால், அத்துடன் நின்றுவிடாதீர்கள். உங்கள் இறைவேண்டல் வாழ்வை ஆழப்படுத்துவதன் வழியாக அடுத்த அடியை முன்னெடுத்து வைக்கக் கடவுள் உங்களை அழைக்கிறார். உங்கள் இறைவேண்டல் வாழ்வை நிறைவாக்க விரும்புகிறீர்களா? உங்கள் வாழ்வின் ஒவ்வொரு பகுதியையும் கிறிஸ்துவிடம் ஒப்படைத்து, இன்னும் ஆழமாகச் செல்ல விரும்புகிறீர்களா? இந்த விருப்பம் உங்களுக்கு இருப்பதை முழு இதயத்தோடு வெளிப்படுத்த முடியாவிட்டால், உங்களிடமே நேர்மையாக இருந்து, கடவுளை நோக்கிய உங்கள் பயணத்திற்கு இது ஒரு தடை என்பதை ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள். உங்கள் அக்கறையின்மையையும் துணிகர நம்பிக்கையையும் இன்னும் தெளிவாகவும் தாழ்மையோடும் காண அருளுமாறு கடவுளிடம் கேட்டு, இந்த நிலையைச் சரிசெய்யுங்கள். அப்போது அவரது மாட்சிக்காகவும் உங்கள் புனித வாழ்வின் நிறைவுக்காகவும் அனைத்தையும் கடவுளிடம் ஒப்படைக்க உங்களால் முடியும்.

மிகப் புனிதரான ஆண்டவரே, நீர் தொடர்ந்து என்னை இன்னும் ஆழமாக வர அழைக்கிறீர்; ஆனால் அந்த அழைப்புக்கு நான் அடிக்கடி அக்கறையின்றி இருக்கிறேன். நான் போதுமான அளவு புனிதராக இருக்கிறேன் என்று துணிகர நம்பிக்கை கொள்ளும் விதங்களைக் காண என் கண்களைத் திறந்தருளும். என் பயணம் நிறைவடைய இன்னும் வெகுதூரம் உள்ளது என்பதை உணர எனக்கு உதவியருளும். உம்மீது இன்னும் ஆழ்ந்த ஆவலையும், என் இறைவேண்டல் வாழ்வில் மேலும் முன்னேறுவதற்கான ஏக்கத்தையும் என்னுள் நிரப்பியருளும். என் கடவுளே, நன்றாக இறைவேண்டல் செய்ய நான் கற்றுக்கொண்டு, உம்மோடு மிக ஆழ்ந்த ஒன்றிப்பின் உறவிற்குள் நீர் என்னை ஈர்த்துக்கொள்ளத் திறந்த மனத்துடன் இருப்பேனாக.

என்னுள் குடிகொண்டிருக்கும் அதிபரிசுத்த மூவொரு இறைவனே, நான் உம்மை அன்புசெய்கிறேன், உம்மை நம்புகிறேன், என் வாழ்வை உம்மிடம் ஒப்படைக்கிறேன்.

பாடம் இருபத்துநான்கு: மனித பலவீனம் தரும் ஆசீர்வாதம்

அடுத்து வரும் இந்த வரி அவரது போதனையோடு குறிப்பாகத் தொடர்புடையதல்ல என்றாலும், மிகச் சிறந்த புனிதர்களும்கூட மனிதர்களாக இருந்தார்கள் என்பதையும், நாம் அனுபவிக்கும் போராட்டங்களில் சிலவற்றை அவர்களும் அனுபவித்தார்கள் என்பதையும் வெளிப்படுத்துகிறது.

நான் என்ன சொல்லிக்கொண்டிருந்தேன் என்பது எனக்கு நினைவில்லை; சொல்லவந்ததை விட்டு வெகுதூரம் விலகிச் சென்றுவிட்டேன். ஏனெனில், என்னைப் பற்றி நான் நினைக்கும்போது, என் மனத்தால் மேலானவற்றை நோக்கி உயரப் பறக்க முடிவதில்லை; அது சிறகுகள் முறிந்த பறவையைப் போல் இருக்கிறது. ஆகவே, இப்போதைக்கு இந்தப் பொருளை விட்டுவிடுகிறேன் (III.I #7).

வானத்தை நோக்கி உயரப் பறக்கும் கழுகைவிட, சிறகுகள் முறிந்த பறவையைப் போலவே உங்கள் மனம் இருப்பதாக எப்போதாவது உணர்கிறீர்களா? இந்த உவமை நமது மன ஆற்றலுக்கு மட்டுமல்ல, அதற்கும் அப்பாற்பட்டவற்றுக்கும் பொருந்தும். நம் பலவீனங்களை நினைவூட்டும் பலவற்றை வாழ்க்கையில் நாம் எதிர்கொள்கிறோம். ஒருவேளை தூங்குவதற்குச் சிரமப்பட்டு, இரவில் பெரும்பகுதி நேரம் புரண்டு புரண்டு படுத்திருப்பது உங்களுக்கு எரிச்சலை ஏற்படுத்தலாம். ஒருவேளை உங்கள் உடலில் ஏதோ வேதிப்பொருள் சமநிலையின்மை காரணமாக மனச்சோர்வோடு நீங்கள் போராடலாம். ஒருவேளை உங்கள் உடல் அசைவுகளில் ஒருங்கிணைப்பு குறைவாக இருப்பதாக உணர்ந்து, இன்னும் சிறந்த விளையாட்டு வீரராக இருக்க விரும்பலாம். ஒருவேளை உங்கள் உடலின் வளர்சிதை மாற்றம் சரிவர நடைபெறாமல், எடை கூடாமல் பார்த்துக்கொள்வது சவாலாக இருக்கலாம்.

மாபெரும் புனிதர்கள் உங்களிடமிருந்து மிகவும் வேறுபட்டவர்கள் என்று எண்ணும் வலையில் நீங்கள் விழுந்திருந்தால், மீண்டும் சிந்தித்துப் பாருங்கள். ஒவ்வொரு புனிதரும் தங்கள் மனித வரம்புகளை எதிர்கொண்டு, வீழ்ச்சியுற்ற தங்கள் மனித இயல்பின் பலவீனங்களைத் தாங்கியபோது போராட்டங்களைச் சந்தித்தார்கள். புனித தெரேசா தமது அறிவு அவ்வளவு கூர்மையானதல்ல என்று உணர்ந்தார் என்பதும், தாம் சொல்ல விரும்பியதை விளக்குவதற்குத் தொடர்ந்து சிரமப்பட்டார் என்பதும் அவரது எழுத்துகளிலிருந்து தெளிவாகத் தெரிகிறது. அவரது எழுத்துகள் ஓரளவு சிதறிய சிந்தனைகளையும் ஒழுங்கற்ற விளக்க முறையையும் கொண்டவை என்று இன்றைய பதிப்பாசிரியர் ஒருவர் சந்தேகமின்றி முடிவுசெய்வார். அவர் அடிக்கடி சொல்ல வந்ததைவிட்டு விலகி, வேறு கருத்துகளை நீண்ட நேரம் பேசிவிட்டு, முன்பு என்ன சொல்லிக்கொண்டிருந்தார் என்பதை மறந்துவிடுகிறார். ஆயினும், அவரது மனித பலவீனத்தையும் மீறி, ஆன்மிக வாழ்வைப் பற்றிய மிக ஆழமான போதனைகளில் சிலவற்றை எழுதக் கடவுள் அவரைப் பயன்படுத்தினார். எனவே, அவிலா புனித தெரேசாவையும் மற்ற எல்லாப் புனிதர்களையும் போலவே, நீங்களும் ஒரு மாபெரும் புனிதராகும் திறன் கொண்டவர் என்பதை ஒருபோதும் சந்தேகிக்காதீர்கள்.

சிந்தனை: வீழ்ச்சியுற்ற உங்கள் மனித நிலையில் எது உங்களை மிக அதிகமாக வாட்டுகிறது? நிச்சயமாக, நாம் அனைவரும் எதிர்கொள்ளும் மிகப்பெரிய போராட்டம் பாவம்தான். ஆனால், உங்கள் பாவத்தைத் தவிர, வீழ்ச்சியுற்ற உங்கள் மனித இயல்பின் வேறு எந்த அம்சங்கள் உங்களுக்கு உண்மையான சிரமங்களாக உள்ளன? நீங்கள் மீண்டும் மீண்டும் நினைத்துக் கவலைப்படும் உடல் வரம்புகள் ஏதேனும் உள்ளனவா? உங்கள் அறிவுக்கூர்மை, நீங்கள் விரும்பும் அளவைவிடக் குறைவாக உள்ளதா? உங்கள் வாழ்விலோ, வேலையிலோ, வீட்டிலோ உங்களுக்குச் சுமையாக இருக்கும் வேறு சூழ்நிலைகளுடன் போராடுகிறீர்களா?

வாழ்வில் புனிதமும் மகிழ்ச்சியும் அடைவதற்கு நம் பலவீனங்கள் தடைகளாக இருப்பதாக நாம் அடிக்கடி கருதுகிறோம். ஆனால், பல வேளைகளில் இதற்கு நேர்மாறானதே உண்மை. ஏறக்குறைய எல்லாச் சூழ்நிலைகளிலும், உங்கள் மிகப்பெரிய சிலுவையாகவும் போராட்டமாகவும் இருப்பதைக் கடவுள் தமது மாட்சிக்காகப் பயன்படுத்த முடியும். தமது அறிவு அவ்வளவு கூர்மையானதல்ல என்று உணர்ந்து, உடல்நோய்களோடு அடிக்கடி போராடிய புனித தெரேசாவைக் கொண்டு, திருஅவை வரலாற்றில் மிக ஆழமான ஆன்மிகப் போதனைகளில் சிலவற்றை உருவாக்கக் கடவுளால் முடிந்தது என்றால், உங்கள் பலவீனங்களையும் மீறி உங்களையும் அவரால் பயன்படுத்த முடியும்.

உங்கள் வாழ்வில் உங்களை மனந்தளரச் செய்து, நீங்கள் சிறகடித்து உயர்வதைத் தடுப்பதுபோல் தோன்றும் காரியங்களைச் சிந்தித்துப் பாருங்கள். அவற்றை நீங்கள் அடையாளம் காணும்போது, உங்கள் மனித பலவீனங்களைக் கடவுள் தமது மாட்சிக்காகப் பயன்படுத்த முடியும் என்ற உங்கள் நம்பிக்கையை அறிக்கையிட்டு, விசுவாசத்தை வெளிப்படுத்துங்கள். அதை நம்புங்கள்; அவரது திறன்மிகு கரங்கள் உங்களைத் தொட்டு வடிவமைக்க இடமளியுங்கள்; மாபெரும் செயல்களுக்காக உங்கள் பலவீனங்களை அவர் பயன்படுத்த அனுமதியுங்கள்.

எல்லாம் வல்ல இறைவா, பலவீனரைத் தேர்ந்தெடுத்து வலிமையுள்ளவர்களாக்கும் அளவுக்கு உமது வல்லமை உயர்ந்தது. இவ்விதமாக நீர் மிகுந்த மாட்சி பெறுகிறீர்; எங்கள் பலவீனங்களிலும் எங்கள் வழியாகப் பல பெரிய செயல்களைச் செய்கிறீர். என் மிகப்பெரிய பலவீனங்களை உமது மாட்சிக்காகப் பயன்படுத்தியருளும். உம்மால் மட்டுமே செய்யக்கூடிய வழிகளில் எனக்குள்ளும் என் வழியாகவும் செயலாற்றும். என் வரம்புகளைக் காணும்போது ஏற்படும் மனத்தளர்ச்சியிலிருந்து என்னை விடுவித்தருளும். எதுவும் உம்மைக் கட்டுப்படுத்த முடியாது, என் பலவீனங்கள்கூட உம்மைக் கட்டுப்படுத்த முடியாது என்பதை நான் அறிய உதவியருளும்.

என்னுள் குடிகொண்டிருக்கும் அதிபரிசுத்த மூவொரு இறைவனே, நான் உம்மை அன்புசெய்கிறேன், உம்மை நம்புகிறேன், என் வாழ்வை உம்மிடம் ஒப்படைக்கிறேன்.

பாடம் இருபத்தைந்து: பலராலும் அடையக்கூடியது

இந்த மூன்றாம் உறைவிடங்களுக்குள் நுழைவது முற்றிலும் சாத்தியம் என்பதே நற்செய்தி. அவ்வாறு நுழைந்தவர்கள் “பலர் இருக்கிறார்கள்” என்று புனித தெரேசா நம்பினார்.

மூன்றாம் மாளிகைகளுக்குள் [உறைவிடங்களுக்குள்] நுழைந்த ஆன்மாக்களைப் பற்றி நான் விளக்கத் தொடங்கியதற்கு மீண்டும் வருகிறேன். தொடக்கச் சிரமங்களைக் கடந்து செல்ல அவர்களுக்கு ஆற்றல் அளித்ததில், கடவுள் அவர்களுக்குக் காட்டிய தயவு சிறியதல்ல, மிகப் பெரியது. அவரது இரக்கத்தால், இப்படிப்பட்டவர்கள் உலகில் பலர் இருக்கிறார்கள் என்று நான் நம்புகிறேன்… (III.II #8).

இவர்கள் கடவுளுக்கு உகந்தவர்களாக வாழ விரும்புபவர்கள்; அற்பப் பாவங்கள் உட்பட எல்லாப் பாவங்களையும் தவிர்க்க மனதார விரும்புபவர்கள். மனித பலவீனத்தால் அவர்கள் அற்பப் பாவங்களில் விழுந்தாலும், அவற்றைப் பழக்கமாக்கிக்கொள்ளாதபடி உடனே கடவுளிடம் அவற்றை அறிக்கையிடுகிறார்கள். ஒவ்வொரு பாவத்தையும் மீண்டும் செய்யாமல் தவிர்க்க ஊக்கத்துடன் முயன்று, பெரும்பாலான வேளைகளில் வெற்றி பெறுகிறார்கள். தங்கள் இச்சைகளைக் கட்டுக்குள் வைத்திருக்க நோன்பு, தன்னொறுப்பு போன்ற தவச் செயல்களைச் செய்கிறார்கள். தியானம் மற்றும் உள்ளார்ந்த ஒருமைப்பாட்டின் வழியாகத் தவறாமல் செபிக்கிறார்கள். வீணான முயற்சிகளில் நேரத்தைச் செலவிடாமல், தங்கள் நேரத்தை நன்கு பயன்படுத்துகிறார்கள். பொதுவாக, அவர்கள் ஒழுங்கான வாழ்க்கை வாழ்பவர்களாகவும், பிறரிடம் அன்புடன் நடந்துகொள்பவர்களாகவும் இருக்கிறார்கள்; அவர்களிடம் நற்பண்புகள் வெளிப்படையாகத் தெரிகின்றன.

மூன்றாம் உறைவிடங்களில் இருப்பவர்கள் நிறைவுநிலையை அடைய இன்னும் வெகுதூரம் செல்ல வேண்டியிருக்கிறது. ஆயினும், அவர்கள் முன்புபோல் அடிக்கடி பாவத்தில் விழுவதில்லை. இதனால், இரண்டாம் உறைவிடங்களில் இருப்பவர்கள் அனுபவிக்கும் பல உள்ளார்ந்த துன்பங்களிலிருந்து அவர்கள் விடுபடுகிறார்கள். இறையச்சம் என்னும் ஆன்மிகக் கொடையையும் தாழ்ச்சி என்னும் நற்பண்பையும் தொடர்ந்து வளர்த்து, தங்கள் செபவாழ்வை ஆழப்படுத்தும் விருப்பத்தில் விடாமுயற்சியுடன் நிலைத்திருக்கும் வரை, இவர்கள் உள்ளார்ந்த அமைதியைக் காணத் தொடங்கி, தொடர்ந்து முன்னேறுவார்கள்.

சிந்தனை: மூன்றாம் உறைவிடங்களுக்குள் நுழையும் அந்தப் “பலரில்” நீங்களும் ஒருவராக இருக்க முடியும் என்று நம்புகிறீர்களா? நிச்சயமாக உங்களால் முடியும். ஒருவேளை நீங்கள் ஏற்கெனவே இந்த உறைவிடங்களில் வாழ்ந்துகொண்டிருக்கலாம். இங்கு வாழ்பவர்களின் பண்புகளைச் சிந்தித்துப் பாருங்கள். அற்பப் பாவங்கள் உட்பட எல்லாப் பாவங்களையும் அவர்கள் கவனத்துடன் தவிர்க்கிறார்கள். நாள்தோறும் செபிக்கிறார்கள்; பெரும்பாலும் நாள் முழுவதும் கடவுளையும் அவரது திருவுளத்தையும் தங்கள் மனதில் வைத்திருக்கிறார்கள். அவர்கள் உலகப்பற்றுள்ளவர்கள் அல்ல; செல்வம் சேர்க்கும் ஆசையிலும் மூழ்கியிருப்பதில்லை. கடவுளின் பிள்ளையாகத் தாங்கள் இருப்பதை உணர்ந்து, தங்களைப் பற்றிய அமைதியுடன் வாழ்கிறார்கள். இந்த விளக்கம் உங்களுக்குப் பொருந்துகிறதா?

இந்தப் பண்புகளில் ஒன்றோ பலவோ உங்கள் வாழ்வில் வெளிப்படவில்லை என்றால், கவலைப்பட வேண்டாம். மூன்றாம் உறைவிடங்களில் காணப்படும் இந்தப் புனித நிலையைப் பலர் அடைவதால், உங்களாலும் அதை அடைய முடியும் என்பதை அறிந்துகொள்ளுங்கள். இந்தப் புனித ஆன்மாக்களின் எந்தப் பண்புகளை உங்களால் பின்பற்ற முடியவில்லை என்பதைச் சிந்தியுங்கள்; பின்னர், இந்த ஆன்மாக்கள் தங்கள் குறைபாடுகளை எவ்வாறு வென்றார்கள் என்பதையும் சிந்தியுங்கள். இரண்டாம் உறைவிடங்களுக்கோ, ஏன், முதலாம் உறைவிடங்களுக்கும்கூடத் திரும்பிச் சென்று, அங்கே கற்பிக்கப்படும் பாடங்களை எண்ணிப் பாருங்கள். ஒவ்வொரு பாவத்தையும் வெல்ல முயலுங்கள். செபத்தில் உறுதியான பழக்கத்தை ஏற்படுத்திக்கொள்ளுங்கள். புனிதம் அடைவதற்கான ஆவல் உங்கள் உள்ளம் முழுவதையும் ஆட்கொள்ளுமாறு அதை வளர்த்துக்கொள்ளுங்கள்; உங்கள் வாழ்வில் ஒவ்வொரு நற்பண்பையும் வலுப்படுத்த முயலுங்கள்.

இந்த உறைவிடங்களில் உள்ள ஒருவரைப் பற்றிய விளக்கம் உங்கள் வாழ்வைப் பிரதிபலிக்கிறது என்றால், அதற்காக மகிழுங்கள். இறையச்சம் என்னும் கொடையின் துணையுடன், உங்கள் பழைய பாவங்களில் மீண்டும் விழுவதற்கும், உங்கள் நற்பண்பை இழப்பதற்கும், செபப் பழக்கத்தை விட்டுவிடுவதற்கும் எப்போதும் வாய்ப்புள்ளது என்பதை உங்களுக்கு நினைவூட்டிக்கொள்ளுங்கள். இவற்றில் எதுவும் நிகழ அனுமதிக்க மாட்டேன் என்று உறுதியாகத் தீர்மானியுங்கள். மூன்றாம் உறைவிடங்களே பயணத்தின் முடிவு அல்ல என்பதையும் சிந்தியுங்கள். உங்கள் வாழ்நாள் முழுவதும் இங்கேயே தங்கிவிடாதீர்கள். முன்னேறிச் செல்ல உங்களை அர்ப்பணியுங்கள்; கடவுள் அந்தப் பாதையை உங்களுக்கு வெளிப்படுத்தும்போது, அதை ஏற்றுக்கொள்ளத் தொடர்ந்து திறந்த மனத்துடன் இருங்கள்.

மிகவும் தாராளமுள்ள ஆண்டவரே, உம் புதல்வர் புதல்வியரில் எத்தனையோ பேர் உம்மை நோக்கிய தங்கள் அகப்பயணத்தில் இந்த மூன்றாம் உறைவிடங்களை வந்தடைந்துள்ளனர். செபத்தைப் பிரமாணிக்கமாகக் கடைப்பிடிப்பதாலும், நற்பண்பில் வளர்வதாலும், பாவத்தைத் தவிர்ப்பதாலும் நானும் இந்தப் புனித ஆன்மாக்களுள் ஒருவராக இருக்க வேண்டுமென்று மன்றாடுகிறேன். இந்தப் பயணத்தில் நான் ஒருபோதும் பின்னடையாமல், எப்போதும் முன்னேறிச் செல்ல அருள்புரியும். அன்பு ஆண்டவரே, விரைவாக முன்னேறுவதற்கு ஏற்ற சிறந்த வழியை எனக்குக் காட்டி, என் பயணத்தில் தொடர்ந்து முன்னேறுவதற்கான மனஉறுதியையும் ஆவலையும் எனக்குத் தாரும்.

என்னுள் குடிகொண்டிருக்கும் அதிபரிசுத்த மூவொரு இறைவனே, நான் உம்மை அன்புசெய்கிறேன், உம்மை நம்புகிறேன், என் வாழ்வை உம்மிடம் ஒப்படைக்கிறேன்.

பாடம் இருபத்தாறு: விருப்பம் மட்டும் போதாது

பலர் மூன்றாம் உறைவிடங்களுக்குரிய புனித நிலையை அடைந்தாலும், அங்கே வாழ்பவர்களுக்கு நிறைவுநிலை அடையும் ஆவல் இருந்தபோதிலும், இந்த உறைவிடங்களிலேயே தேங்கி நின்றுவிடுவது எளிது.

ஓ இயேசுவே! இந்த மாபெரும் ஆசீரைத் தான் விரும்பவில்லை என்று யாராவது கூற முடியுமா, குறிப்பாகப் பெரும் இடர்பாடுகளைக் கடந்துவந்த பிறகு? இல்லை; யாராலும் முடியாது! நாம் அனைவரும் அதை விரும்புவதாகச் சொல்கிறோம்; ஆனால், ஆன்மாவின்மீது ஆண்டவர் முழு ஆட்சியுரிமை கொண்டிருக்க, அதைவிட மேலான ஒன்று தேவைப்படுகிறது (III.I #9).

நிறைவுநிலை அடைவதற்கு ஆவல் மட்டும் போதாது. இங்கே புனித தெரேசா, நற்செய்திகளில் வரும் செல்வந்த இளைஞனின் நிகழ்வைத் தொடர்ந்து நினைவுகூர்கிறார். இது அவருக்கு மிகவும் முக்கியமான ஒரு நிகழ்வு; ஒன்றுக்கும் மேற்பட்ட முறை அவர் இதை மீண்டும் எடுத்துரைக்கிறார்.

முதலில், இந்த மூன்றாம் உறைவிடங்களில் வாழ்பவர்களின் பிரதிநிதியாக அந்தச் செல்வந்த இளைஞனின் உருவத்தை அவர் பயன்படுத்தினார். இந்த இளைஞனிடம் மதிப்புமிக்க இரண்டு பண்புகள் இருந்ததை நினைவுகூருங்கள். முதலாவதாக, அவன் பத்துக் கட்டளைகளைப் பிரமாணிக்கமாகக் கடைப்பிடித்தான். தன் இளமையிலிருந்தே அவற்றைக் கடைப்பிடித்து வந்ததாக அவன் கூறுகிறான். எனவே, இந்த நல்ல இளைஞன் கடுமையான பாவங்கள் அனைத்தையும் பெருமளவு வென்று, நல்லொழுக்கமுள்ள வாழ்வு வாழ்ந்து வந்தான். நல்லொழுக்க வாழ்வுடன், இந்த உறைவிடங்களில் உள்ளவர்கள் உணரும் முக்கியமான ஓர் ஆவலையும் இந்த இளைஞன் வெளிப்படுத்தினான். அவன் நிறைவுநிலை அடைய விரும்பினான். “போதகரே, நிறைவுநிலை அடைய நான் என்ன செய்ய வேண்டும்?” என்று அவன் இயேசுவிடம் கேட்டான்.

இந்தச் செல்வந்த இளைஞனைப் பற்றி நினைக்கும்போது, அவன் வருத்தத்துடன் திரும்பிச் சென்றதையே நாம் அடிக்கடி நினைக்கிறோம். ஆனால், இயேசுவுடனான அவனது உரையாடலின் அந்த வருந்தத்தக்க முடிவுக்கு நாம் உடனே சென்றுவிடுமுன், அவன் நல்லொழுக்கமுள்ளவனாக இருந்தான் என்பதையும், இன்னும் சிறந்தவனாக ஆக விரும்பினான் என்பதையும் காண்பது முக்கியம். உண்மையில், அவன் நிறைவுநிலை அடைய விரும்பினான். மூன்றாம் உறைவிடங்களில் உள்ளவர்களிடமும் இந்த நல்ல பண்புகள் உள்ளன. அவர்கள் மீண்டும் பாவத்தில் விழுவது அரிது; நல்ல பழக்கங்களை வளர்த்துக்கொண்டுள்ளனர்; உண்மையான புனிதத்தை விரும்புகின்றனர்.

சிந்தனை: அந்தச் செல்வந்த இளைஞனில் உங்களையே காண்கிறீர்களா? பாவத்திலிருந்து விலகி வாழ்ந்து, நிறைவுநிலை அடைய விரும்புகிறீர்களா? நீங்கள் அவ்வாறு இருப்பீர்கள் என நம்புகிறோம். அப்படியானால், இளமையின் உற்சாகத்துடன் இயேசுவிடம் வரும் இந்தச் செல்வந்த இளைஞனின் உருவத்தை மனத்தில் நிறுத்தி அமைதியாகச் சிந்தியுங்கள். எல்லாப் பாவங்களையும் வழக்கமாகத் தவிர்த்து வருவதை இயேசுவிடம் சொல்வதில் அவன் பெருமிதம் கொண்டான். நிறைவுநிலை அடைய வேண்டும் என்ற தனது ஆவலை நம் ஆண்டவரிடம் சொல்வதிலும் அவன் உற்சாகமாக இருந்தான். உங்களிடமும் இந்த நல்ல பண்புகள் உள்ளனவா?

இதே பண்புகள் உங்களிடம் இன்னும் இல்லை என்றால், இந்த நிலையை அடைவதற்காக முந்தைய பாடங்களைத் தொடர்ந்து மீண்டும் பயிலுங்கள். ஆனால், இந்தப் பண்புகள் உங்களிடம் இருந்தால், இயேசு அவனுக்கு அளித்த பதிலைச் சிந்தியுங்கள். “நீ நிறைவுநிலை அடைய விரும்பினால், போய், உனக்குள்ளவற்றை விற்று ஏழைகளுக்குக் கொடு; அப்போது விண்ணகத்தில் உனக்குச் செல்வம் இருக்கும். பின்னர் வந்து, என்னைப் பின்பற்று” (மத்தேயு 19:21). இயேசுவிடமிருந்து இத்தகைய அழைப்பு வந்தால், நீங்கள் எவ்வாறு பதிலளிப்பீர்கள்?

நிறைவுநிலையை அடைய உங்களுக்கு விருப்பம் இருந்தால், அடுத்த படியாக அதற்கான மனவுறுதியை வளர்த்துக்கொள்ள வேண்டும். விருப்பம் மட்டும் போதாது. அந்த விருப்பத்தை நமது மனவுறுதியால் நடைமுறைப்படுத்த வேண்டும். மற்றவர்களுக்குத் தீவிரமானதாகவும் அளவுக்கு மீறியதாகவும் தோன்றக்கூடிய செயல்களைச் செய்ய நாம் முடிவெடுக்க வேண்டும். கடவுளையும் அவரது திருவுளத்தையும் மட்டுமே முழுமையாகப் பற்றிக்கொள்ள, இவ்வுலகிலுள்ள அனைத்தின் மீதான பற்றையும் நாம் துறக்க வேண்டும். இதைச் செய்ய நீங்கள் தயாரா? புனிதராவதற்குத் தேவையான அனைத்தையும் செய்ய நீங்கள் தயாரா? இல்லையென்றால், உங்களிடமே நேர்மையாக இருங்கள். வருத்தத்தோடு விலகிச் செல்லாதீர்கள்; மாறாக, உங்கள் வாழ்வில் மாற வேண்டியவற்றைக் கண்டறியும்போது மனச்சுமை நீங்கப் பெறுங்கள். நிறைவுநிலையை அடைவதற்கான உங்கள் விருப்பத்தை ஆழ்ந்து சிந்தித்து, அந்த விருப்பத்தைச் செயலாக மாற்ற முயலுங்கள்.

நிறைவின் ஆண்டவரே, உம் புதல்வர் புதல்வியர் அனைவரையும் நிறைவுள்ளவர்களாக இருக்க அழைக்கிறீர். இந்த விருப்பத்தால் என் இதயத்தை நிரப்பி, அதற்குத் தடையாக இருக்கும் அனைத்திலிருந்தும் என்னை எப்போதும் விடுவித்துக் காத்தருளும். இந்த விருப்பம் என்னுள் வளரும்போது, அதைச் செயல்படுத்த எனக்குத் தேவையான மனவலிமையைத் தந்தருளும். உம்மை நோக்கிய என் பயணத்தில் எதுவும் எனக்குத் தடையாக இருக்காதிருப்பதாக. உம்மீது நான் கொண்டுள்ள அன்புக்கும், உமது திருவுளத்தின்படி நான் ஆற்றும் பணிக்கும் போட்டியாக நிற்கும் அனைத்தையும் துறக்கிறேன். ஆண்டவரே, உமது அழைப்பை ஏற்காமல் வருத்தத்துடன் ஒருபோதும் விலகிச் செல்லாமல், நீர் விடுக்கும் ஒவ்வோர் அழைப்பையும் ஏற்றுக்கொள்ள எனக்கு உதவியருளும்.

என்னுள் குடிகொண்டிருக்கும் அதிபரிசுத்த மூவொரு இறைவனே, நான் உம்மை அன்புசெய்கிறேன், உம்மை நம்புகிறேன், என் வாழ்வை உம்மிடம் ஒப்படைக்கிறேன்.

பாடம் இருபத்தேழு: செபத்தில் வறட்சி ஏற்படுவதற்கான ஒரு காரணம்

செபத்தில் வறட்சியை அனுபவிப்பவருக்கு எடுத்துக்காட்டாகச் செல்வந்த இளைஞனையும் புனித தெரேசா குறிப்பிடுகிறார்:

இந்த உறைவிட அறைகளைப் பற்றிப் பேசத் தொடங்கியதிலிருந்து, அவன் எப்போதும் என் மனக்கண்முன் இருக்கிறான்; ஏனெனில் நாமும் அவனைப் போலவே இருக்கிறோம். செபத்தில் நாம் உணரும் பெரும் வறட்சிக்கு இதுவே மிக அடிக்கடி காரணமாகிறது; என்றாலும் சில வேளைகளில் வேறு காரணங்களாலும் அது ஏற்படுகிறது. (III.I #9).

இந்த உறைவிடங்களில் இருப்பவர்களில் பலர் செபத்தில் வறட்சியை அனுபவிப்பார்கள் என்று அவர் தொடர்ந்து விளக்குகிறார். அவர்கள் அந்தச் செல்வந்த இளைஞனைப் போன்றவர்கள். பாவத்தைத் தொடர்ந்து தவிர்த்து வருகிறார்கள்; அவர்களுடைய விருப்பங்கள் கடவுளை நோக்கியே இருக்கின்றன. ஆனால், நிறைவுள்ளவர்களாக ஆவதற்குத் தாங்கள் செய்ய வேண்டியவற்றைச் செய்ய அவர்கள் இன்னும் தயாராக இல்லை என்பதே சிக்கல். தன்னிடமிருந்த அனைத்தையும் விற்று ஏழைகளுக்குக் கொடுத்துவிட்டு, பின்னர் இயேசுவைப் பின்பற்ற அந்தச் செல்வந்த இளைஞன் தயாராக இல்லாததைப் போலவே இவர்களும் இருக்கிறார்கள்.

நிறைவுநிலை நம்மிடமிருந்து அனைத்தையும் கோருகிறது. அந்தச் செல்வந்த இளைஞனைப் பொறுத்தவரை, அவனிடமிருந்த ஏராளமான உடைமைகள் தீயவை என்பதல்ல. மாறாக, இயேசுவை முழு அர்ப்பணிப்போடும் முழுமையாகவும் பின்பற்ற அவை அவனுக்குத் தடையாக இருந்தன என்பதே சிக்கல். இயேசு அவனிடமிருந்து இன்னும் மிக அதிகமாக எதிர்பார்த்தார். தான் விரும்பிய ஆன்மிகச் செல்வங்கள் எவ்வளவு உயர்ந்த மதிப்புடையவை என்பதையும், அவற்றிற்காக மற்ற அனைத்தையும், குறிப்பாகத் தனது விருப்பங்களைத் தம்பக்கம் ஈர்க்கப் போட்டியிட்டவற்றை விட்டுவிடுவது தகுதியானதே என்பதையும் அவன் உணர்ந்திருந்தால், இன்னும் மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் இருந்திருப்பான்.

இந்த நிலையில், செபத்தில் ஏற்படும் வறட்சிக்குப் பெரும்பாலும் காரணம், இன்னும் ஆழமாகச் செல்லவும், நம்மை இன்னும் பிணைத்திருக்கும் அனைத்திலிருந்தும் ஆன்மிக ரீதியில் பற்றைத் துறக்கவும் மனமில்லாமல் இருப்பதே என்று புனித தெரேசா விளக்குகிறார். நாம் நிறைவுள்ளவர்களாக விரும்பினால், நமது வாழ்விலுள்ள ஒவ்வொரு பற்றையும் அகற்ற நமது செபத்தை அனுமதிக்க வேண்டும். எல்லாப் பற்றுகளும் நீங்க வேண்டும். கடவுளையும் நமது வாழ்வுக்கான அவரது நிறைவான திருவுளத்தையும் மட்டுமே நாம் பற்றிக்கொள்ள வேண்டும். நாம் மறுக்கும்போது, வருத்தத்தோடு விலகிச் செல்கிறோம். பற்றைத் துறக்க மறுப்பது பெரும்பாலும் செபத்தில் வறட்சியை ஏற்படுத்துகிறது. ஏனெனில், செபத்தில் நாம் கடவுளுக்கு ஆர்வத்தோடு பதிலளிக்காதபோது, நமது செபம் வறண்டு போகிறது.

செபத்தில் ஏற்படும் வறட்சியை ஒரு கொடையாகக் காண வேண்டும். நாம் இன்னும் ஆழமாகச் செல்ல மறுப்பதால் அது ஏற்பட்டால், நாமே அதற்குக் காரணம். இதை உணர்ந்துகொள்வது, கடவுளின் ஆறுதல்களை மீண்டும் அனுபவிக்க நாம் விட்டுவிட வேண்டிய ஒழுங்கற்ற பற்றைக் கண்டறிய உதவும். “என்றாலும் சில வேளைகளில் வேறு காரணங்களாலும் அது ஏற்படுகிறது” என்றும் தெரேசா குறிப்பிடுவதைக் கவனியுங்கள். மற்றொரு வகையான வறட்சி, பொதுவாக “அருளால் ஊட்டப்படும் இறைத் தியானம்” என்று அழைக்கப்படும் அடுத்த செப முறையில் கிடைக்கும் ஒரு கொடையாகும். அந்த நிலையில், நமது ஆன்மாவின் ஏற்புத்திறனை விரிவுபடுத்தவும், நமது முயற்சிகளால் அகற்ற முடியாத மிகச் சிறிய பற்றுகளைக்கூடத் தூய்மைப்படுத்தி நமது மனவுறுதியை ஆழப்படுத்தவும், கடவுளே ஆன்மிக இன்பங்கள் அனைத்தையும் அகற்றுகிறார்; அதுவே அந்த வறட்சி. நான்காம் உறைவிடங்களில் இது இன்னும் தெளிவாகப் புரியும்.

சிந்தனை: சில வேளைகளில் உங்கள் செபம் வறட்சியாக இருப்பதை உணர்கிறீர்களா? இல்லையென்றால், கடவுள் தரும் இனிமையில் மகிழ்ந்து, உங்கள் பயணத்தில் அது உங்களை வழிநடத்த அனுமதியுங்கள். ஆனால் உங்கள் செபம் வறட்சியாகத் தோன்றுவதை நீங்கள் உணர்ந்தால், அதற்கான காரணத்தைச் சிந்தித்துப் பாருங்கள். நீங்கள் செபிக்கும் விதத்தை ஆராய்வதிலிருந்து தொடங்குங்கள். நீங்கள் தியானிக்கும்போது, மற்ற எல்லாக் கவனச் சிதறல்களையும் அகற்ற முயல்கிறீர்களா? செபத்தில் போதிய நேரம் செலவிடுகிறீர்களா? உங்கள் கவனத்தைக் கடவுள்மீது தீவிரமாகச் செலுத்துகிறீர்களா? அவரது அமைதியான, மென்மையான குரலைக் கேட்க நாடுகிறீர்களா?

இந்தக் கேள்விகளுக்கு “ஆம்” என்று உங்களால் பதிலளிக்க முடிந்தும், செபத்தில் இன்னும் வறட்சியை அனுபவித்தால், அந்தச் செல்வந்த இளைஞனைப் பற்றிச் சிந்திக்க மேலும் நேரம் செலவிடுங்கள். இன்னும் ஆழமாகச் செல்ல அவன் மறுத்ததைப் பற்றி எண்ணிப் பாருங்கள். அவனால் அனைத்தையும் கடவுளுக்குக் கொடுக்க முடியாததால், அவன் வருத்தத்தோடு விலகிச் சென்றான். அவன் செபிக்கச் சென்றபோது, அவனது செபம் நிச்சயமாக வறட்சியாகவே இருந்திருக்கும்; ஏனெனில் அடுத்த படியை எடுக்க அவன் தயாராக இல்லை. உங்களைப் பொறுத்தவரை அந்த “அடுத்த படி” என்ன என்பதைச் சிந்தியுங்கள். நீங்கள் விட்டுவிட வேண்டுமென்று கடவுள் விரும்புகிற எதை நீங்கள் இன்னும் பற்றிக்கொண்டிருக்கிறீர்கள்?

செபம் உண்மையான செபமாக இருக்கும்போது, அது எப்போதும் நல்ல பலன்களைத் தரும். முதலில், அது இனிமையையும் வலிமையையும் அளிக்கிறது. தெளிவையும் புரிதலையும் தருகிறது. நம்முடைய நற்பண்புகளை வளர்த்து, நம் பாவங்களை அகற்றுகிறது. உங்கள் செப வாழ்வைச் செப உணர்வுடன் சிந்தித்து, கவனமாக ஆராய்ந்து பாருங்கள். உங்கள் நேர்மையான முயற்சிகளுக்குப் பிறகும் அது உங்கள் வாழ்வில் நல்ல கனிகளைத் தரவில்லை என்றால், அதற்கான காரணம் என்னவாக இருக்கக்கூடும் என்பதைக் கண்டறியத் திறந்த மனதுடன் இருங்கள். உங்களிடம் உள்ள பிற பற்றுதல்களைத் தேடிப் பாருங்கள். அவற்றைக் கண்டறிந்ததும், மகிழ்வுடன் அவற்றை விட்டுவிட முயலுங்கள்.

என்னிடம் முழுமையான அர்ப்பணிப்பைக் கோரும் என் ஆண்டவரே, நீர் அன்பில் தனியுரிமை கோரும் கடவுள். உமது முழுமையையும் எங்களுக்குத் தருவதற்காக, எங்கள் முழுமையையும் பெற்றுக்கொள்ள விரும்புகிறீர். என்னை முழுமையாக உமக்குக் கொடுப்பதற்கும், உமது வாழ்வை முழுமையான கொடையாக என் ஆன்மாவில் பெற்றுக்கொள்வதற்கும் என் வாழ்வில் தடையாக இருப்பவற்றைக் காண எனக்கு உதவியருளும். நிலையற்றதும் விரைவில் மறைந்துபோவதுமான இவ்வுலகப் பொருள்களை உம்மைவிட மேலாகக் கருதி நான் ஒருபோதும் தேர்ந்தெடுக்காதிருப்பேனாக. ஏனெனில், எல்லாவற்றிலும் உம்மையே தேர்ந்தெடுப்பதுதான் நான் ஆழமாக ஏங்கும் வாழ்வின் நிறைவை அடைவதற்கான ஒரே வழி.

என்னுள் குடிகொண்டிருக்கும் அதிபரிசுத்த மூவொரு இறைவனே, நான் உம்மை அன்புசெய்கிறேன், உம்மை நம்புகிறேன், என் வாழ்வை உம்மிடம் ஒப்படைக்கிறேன்.

பாடம் இருபத்தெட்டு: செபத்தில் கிடைக்கும் ஆறுதல்கள்

வாழ்வில் ஆறுதல் பெறுவதற்குப் பல வழிகள் உள்ளன. பாவம்கூட மிகவும் அடிப்படையான, உடல் இச்சை சார்ந்த, உணர்ச்சி வேகம் கொண்ட, சீர்குலைந்த ஓர் ஆறுதலை அளிக்கக்கூடும். இதனால்தான் மக்கள் பாவம் செய்கிறார்கள்! பாவம் நம்மைத் துயரத்தில் ஆழ்த்துகிறது என்பதற்காக நாம் பாவம் செய்வதில்லை; மாறாக, தொடக்கத்தில் பாவத்திலிருந்து ஏதோ ஓர் இன்பத்தைப் பெறுவதால்தான் பாவம் செய்கிறோம். அது சீர்குலைந்த இன்பமாக இருந்தாலும், அதை நாம் பெறுகிறோம்.

மூன்றாம் உறைவிடங்களுக்குள் நுழைந்தவர்கள், உடல் இச்சை சார்ந்த மற்றும் உலகம் சார்ந்த ஆறுதல்களின் ஏமாற்றும் தன்மையைக் கண்டறிந்திருக்கிறார்கள். அவர்கள் இனிமேல் உடல் இச்சை சார்ந்த பாவங்களில் ஈடுபடுவதோ, உயர்ந்த அந்தஸ்துக்காக ஆசைப்படுவதோ, பொருளாதார வசதிகளுக்காக ஏங்குவதோ இல்லை—குறைந்தபட்சம், தீவிரமாகவும் வேண்டுமென்றும் அவ்வாறு செய்வதில்லை. அதற்குப் பதிலாக, கடவுளைப் பற்றித் தியானிப்பதாலும் அவருக்குப் பணிபுரிவதாலும் கிடைக்கும் ஆறுதலையும் உள்ளார்ந்த மனநிறைவையும் ஒரு புதிய நிலையில் அவர்கள் கண்டடைந்திருக்கிறார்கள். செபம் மற்றும் நற்செயல்கள் வழியாகக் கடவுளுக்குப் பணிபுரிவது இனிமையாக இருக்கிறது. அது ஆன்மாவில் மகிழ்ச்சியை உருவாக்கி, புனிதத்தின் பாதையில் தொடர்ந்து செல்ல அவர்களைத் தூண்டுகிறது. எனினும், அவர்கள் நிறைவுள்ளவர்களாக விரும்பினால், புதிதாகக் கண்டடைந்த இந்த ஆன்மிக இன்பங்களின்மீதுள்ள பற்றையும் விட வேண்டும். அப்போதுதான் பிற்கால உறைவிடங்களில் இன்னும் ஆழமான ஒன்றை அவர்களால் கண்டறிய முடியும். இந்தத் தொடக்கநிலை ஆறுதல்களைக் கடவுளே அளித்தாலும், ஒருவரை இன்னும் உயர்ந்த நிலைக்கு அழைத்துச் செல்வதற்காக, காலப்போக்கில் அவர் இவற்றைச் சார்ந்திருப்பதிலிருந்து அவரைப் படிப்படியாக விடுவிப்பார்.

நீங்கள் வாசித்தபடி, இந்த ஆறுதல்களைத் தெய்வீக மாட்சிமையுள்ளவர் பெரும்பாலும் மிகவும் பலவீனமான ஆன்மாக்களுக்கு அளிக்கிறார். ஆன்மிக வறட்சிகளிலும் கடவுளுக்குப் பணிபுரியும் கிறிஸ்தவர்களின் மனத்திடனைப் பெறுவதற்காகக்கூட இந்த ஆறுதல்களை விட்டுக்கொடுக்க அவர்கள் விரும்பமாட்டார்கள் என்று நான் நினைக்கிறேன்: சிலுவையைவிட ஆறுதல்களையே நாம் அதிகம் விரும்புகிறோம்! (III.I #15)

புனித தெரேசா குறிப்பிடும் ஆறுதல்களை “உணர்வுநிலை சார்ந்த ஆறுதல்” என்று அழைக்கலாம். இவை செபம் மற்றும் நற்செயல்கள் வழியாகக் கடவுளிடமிருந்து வரும் ஆறுதல்கள். ஆனால், இவை முதன்மையாக நமது உணர்வுகள், உணர்ச்சிகள், தீவிர உணர்வெழுச்சிகள் மற்றும் மனம் ஆகியவற்றிலேயே நிலைகொள்கின்றன. இவை உள்ளொளியையும் உறுதியான நம்பிக்கையையும், ஊக்கத்தையும் உந்துதலையும், மகிழ்ச்சியையும் உற்சாகத்தையும் அளிக்கின்றன. கடவுளுக்குப் பணிபுரிவது இனிமையாக இருப்பதால், அவருக்குப் பணிபுரிய வேண்டும் என்ற விருப்பத்தை இவை நமக்குள் ஏற்படுத்துகின்றன.

காலப்போக்கில், ஒருவர் தமது நம்பிக்கையில் முதிர்ச்சியடையும்போது, இந்த ஆறுதல்கள் இல்லாமலேயே தமக்குப் பணிபுரியக் கடவுள் அவரை அழைப்பார். ஏனெனில், இந்த இனிய ஆன்மிக உணர்வுகளின்மீது அளவுக்கு அதிகமாகப் பற்றுக்கொள்வது எளிது. ஆனால், இத்தகைய இனிய ஆன்மிக உணர்வுகளைச் சார்ந்திருக்கப் பழகிவிட்ட ஒருவருக்கு இது அதிர்ச்சியளிக்கக்கூடும்.  முந்தைய சிந்தனையில் குறிப்பிட்டபடி, நலமற்ற ஏதோ ஒரு பற்றுதலை விட்டுவிட நாம் விரும்பாததால் செபத்தில் வறட்சியை உணர்கிறோம் என்றால், அந்த நலமற்ற பற்றுதலை அகற்றுவதே, கடவுள் அளிக்க விரும்பும் உணர்வுநிலை சார்ந்த ஆறுதல்களை மீண்டும் பெறுவதற்கான தீர்வாகும். ஆனால், நலமற்ற பற்றுதல் காரணமாக இல்லையென்றால், இனிய ஆன்மிக உணர்வுகளைப் பெறாமலேயே அவரை அன்புசெய்யக் கற்றுக்கொள்வதன் வழியாக, கடவுள் உங்களை மென்மையாக இன்னும் ஆழமான நிலைக்கு அழைத்துச் செல்ல விரும்புகிறார் என்பதற்கான அடையாளமாக அது இருக்கலாம்.

இந்த நிலையில், ஒருவர் தாம் எப்படி உணர்கிறார் என்பதை அல்ல, தாம் என்ன செய்கிறார் என்பதைக் கவனிப்பது பயனுள்ளதாக இருக்கும். மனமாற்றத்தின் ஆழமான ஆற்றல் இறுதியில் மனவிருப்பத்தில்தான் உள்ளது; ஆன்மிக உணர்வுகளில் அல்ல. இந்த நிலையில் உள்ள ஓர் ஆன்மா, தான் எப்படி உணர்ந்தாலும் கடவுளுக்குப் பணிபுரியத் தேர்ந்தெடுப்பது அதற்கு நன்மை பயக்கும். செபத்திலிருந்து எதையும் பெறாததுபோல் உணர்ந்தாலும் செபிக்க வேண்டும். உள்ளார்ந்த சோதனையை, துன்பம் தரும் ஒன்றாக அல்லாமல், அன்பின் பலியாகத் தாங்கிக்கொள்ள வேண்டும்.

ஆன்மிக வறட்சி, உணர்வுநிலை சார்ந்த ஆறுதலை இழத்தல் போன்ற உள்ளார்ந்த சோதனைகள் எவை இருந்தாலும், ஒருவர் கடவுளின் திருவுளத்தைத் தேர்ந்தெடுக்க முடிகிறபோது, அவர் ஆன்மிக வாழ்வில் பெரிதும் முன்னேறி, தாழ்ச்சியில் ஒரு புதிய நிலையை அடைகிறார் என்று புனித தெரேசா சுட்டிக்காட்டுகிறார். குறிப்பாக, கடவுளைவிட அவருக்குப் பணிபுரிவதால் கிடைத்த இனிய உணர்வுகளின்மீதுதான் தாம் அதிகப் பற்றுக்கொண்டிருந்ததை அவர் அறிந்துகொள்கிறார். இது ஒருவர் பெறக்கூடிய மிகவும் மதிப்புமிக்க புரிதலாகும்.

சிந்தனை: உங்கள் வாழ்வில் உணர்வுநிலை சார்ந்த ஆறுதல்களை அனுபவித்திருக்கிறீர்களா? அப்படியானால், அது நல்லதே. அந்த ஆறுதல்கள் கடவுளிடமிருந்து வருபவை. கடவுள் இந்த இனிய ஆன்மிக உணர்வுகளை உங்களுக்கு அளிக்கும்வரை, அவை உங்களுக்கு ஆறுதலும் வலிமையும் அளித்து, உங்கள் பாதையை அவரை நோக்கி வழிநடத்த அனுமதியுங்கள். ஆகவே, செபத்தில் உணர்வுநிலை சார்ந்த ஆறுதலை நீங்கள் வழக்கமாக அனுபவிக்கிறீர்களா என்பதைச் சிந்திப்பதிலிருந்து தொடங்குங்கள்.

அப்படியானால், “இந்த இனிய உணர்வுகள் மறைந்துபோனால் என்ன செய்வேன்?” என்று உங்களையே கேட்டுக்கொள்ளுங்கள். அப்போது நீங்கள் என்ன செய்வீர்கள்? தியானச் செபத்திலிருந்து கிடைக்கும் இனிய உணர்வுகளும், இறைவனின் திருவுளத்திற்குப் பணிபுரிவதில் கிடைக்கும் மகிழ்ச்சிகளும், ஆன்மிக ஆறுதலின் மற்ற எல்லா வடிவங்களும் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட வேண்டிய கொடைகள் என்பதை அறிந்துகொள்ளுங்கள். ஆனால், இந்த இனிய உணர்வுகள் மிக உயர்ந்தவை அல்ல என்பதையும் அறிந்துகொள்ளுங்கள். அவையே இறைவன் அல்ல. எனவே, நீங்கள் எப்படி உணர்ந்தாலும் இறைவனுக்குப் பணிபுரியத் தயாராக இருக்கிறீர்களா என்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். உங்கள் தவறு எதுவுமின்றி நீங்கள் வறட்சியையும் வெறுமையையும் உணர்ந்தாலும், இறைவனின் திருவுளத்திற்கு “ஆம்” என்று சொல்லத் தயாராக இருக்கிறீர்களா? அவரது உடனிருப்பு தொலைவிலும் தெளிவற்றும் இருப்பதுபோல் தோன்றினாலும், உங்கள் விருப்ப ஆற்றலால் இறைவனை அன்புசெய்யத் தேர்ந்துகொள்வதில் உறுதியாக இருக்கிறீர்களா?

நீங்கள் இன்னும் ஆழமாக வளர்ந்து, இறுதியில் நான்காம் உறைவிடங்களுக்குள்ளும் அவற்றுக்கு அப்பாலும் நுழைய விரும்பினால், இறைவன் அல்லாத அனைத்தையும் விட்டுவிடத் தயாராக இருக்க வேண்டும். இனிய ஆன்மிக உணர்வுகளும் இதில் அடங்கும். இந்த உண்மையைச் சிந்தித்துப் பாருங்கள். அப்போதுதான் இறைவன் இந்த ஆன்மிகக் “குழந்தை உணவிலிருந்து” உங்களைப் படிப்படியாக விடுவிக்கத் தொடங்கும்போது, அந்த இழப்பை அமைதியுடனும் மகிழ்ச்சியுடனும் ஏற்றுக்கொள்ள நீங்கள் தயாராக இருப்பீர்கள். இனிய ஆன்மிக உணர்வுகள் மறையும்போதும், அந்த இழப்பை முழுமையாக ஏற்றுக்கொள்ளும்போதும், இன்னும் ஆழமான அமைதியும், இலக்கைப் பற்றிய தெளிவும், ஆன்மிக வலிமையும், ஆன்மிக மகிழ்ச்சியும் கிடைக்கும். இறைவனிடமிருந்து வரும் இந்தக் கீழ்நிலை ஆன்மிகக் கொடைகளை விட்டுவிடுவதன் மூலம், நாம் இருப்பதாகவே அறிந்திராத ஓர் உயர்ந்த நிலையில், இன்னும் மேலான ஆன்மிக நன்மைகளையும் பேரின்பங்களையும் பெறுவதற்கு ஆயத்தமாகிறோம்.

உண்மையான புனிதத்தின் ஆண்டவரே, நான் புனிதமாக இருப்பதாக உணர்வதை மட்டும் அல்ல, புனிதமாக வாழ்வதையே விரும்புகிறேன். என் வாழ்நாள் முழுவதும் நீர் எனக்கு அளித்துள்ள எல்லா ஆன்மிக ஆறுதல்களுக்காகவும் உமக்கு நன்றி கூறுகிறேன். இந்த வழிகளில் என்னை ஊக்குவித்து, வழிநடத்தி, வலுப்படுத்தியதற்காக உமக்கு நன்றி. உம்மை நோக்கிய என் பயணத்தில் நான் முன்னேறிச் செல்லும்போது, தொடக்கத்தில் கிடைத்த இந்த இனிய உணர்வுகளை விட்டுவிடத் தயாராக இருக்க வேண்டுமென்று செபிக்கிறேன். இதனால், என்ன நேர்ந்தாலும் உமக்குப் பணிபுரிய வேண்டும் என்ற என் மனஉறுதி வலுப்பெறுவதாக.

என்னுள் குடிகொண்டிருக்கும் அதிபரிசுத்த மூவொரு இறைவனே, நான் உம்மை அன்புசெய்கிறேன், உம்மை நம்புகிறேன், என் வாழ்வை உம்மிடம் ஒப்படைக்கிறேன்.

பாடம் இருபத்தொன்பது: இயல்பான விவேகத்தைக் கடந்து

ஏற்கெனவே குறிப்பிட்டபடி, மூன்றாம் உறைவிடங்களில் இருப்பவர்களை “நன்கு ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட ஆன்மாக்கள்” என்று கருதலாம். இருப்பினும், சில வேளைகளில் அவர்கள் எந்த அளவுக்கு “ஒழுங்குபடுத்தப்பட்டவர்களாக” இருக்கிறார்கள் என்றால், மேலும் முன்னேறிச் செல்வதை எதிர்க்கிறார்கள்.

அவர்களது பகுத்தறிவை மீறிச் செல்லும் அளவுக்கு அவர்களது அன்பு வலிமையானதாக இல்லை; அது அப்படிப்பட்டதாக இருக்க வேண்டுமென நான் விரும்புகிறேன்—அப்போதுதான் இறைவனை நோக்கிய பாதையில் ஊர்ந்து செல்வதிலேயே அவர்கள் மனநிறைவு அடையமாட்டார்கள்: அந்த வேகம் அவர்களைப் பயணத்தின் முடிவுக்கு ஒருபோதும் கொண்டுசேர்க்காது! (III.II #9)

மூன்றாம் உறைவிடங்களில் இருப்பவர்கள் இறைவனிடமிருந்து பல அருள்கொடைகளைப் பெற்றிருக்கிறார்கள். தங்கள் வாழ்வில் தொடக்கநிலை மனமாற்றத்தில் பெருமளவு வளர்ந்திருக்கிறார்கள்; நன்றாகத் தியானிக்கக் கற்றுக்கொண்டிருக்கிறார்கள்; மறைநூல்களையும் திருஅவையின் போதனைகளையும் புரிந்துகொள்கிறார்கள்; மிகுந்த ஆர்வத்துடன் தங்கள் விசுவாசத்தில் நம்பிக்கை கொண்டிருக்கிறார்கள். இருப்பினும், அவர்கள் நன்கு ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட வாழ்க்கை வாழ்வதால், புனித தெரேசா அன்புடன் நகைச்சுவையாகக் குறிப்பிடுவதுபோல், சில சமயங்களில் அளவுக்கு அதிகமாகவே “விவேகமுள்ளவர்களாக” இருக்கக்கூடும்.

விவேகமும் பகுத்தறிவுச் சிந்தனையும் நல்லவையே. ஆனால், முற்றிலும் பகுத்தறிவை மட்டுமே சார்ந்து வாழ்வதிலுள்ள குறை என்னவென்றால், இறைவன் நம்மை வழிநடத்த அனுமதிப்பதற்குப் பதிலாக, நம் வாழ்க்கையை நாமே வழிநடத்தத் தொடங்கிவிடுகிறோம். இறைவனின் ஞானம் நமது ஞானத்தைப் பெரிதும் கடந்தது. அவரது வழிகள் நமது மனிதப் பகுத்தறிவுக்கு எதிரானவை அல்ல; ஆனால் அவை அதற்கு அப்பாற்பட்டவை. தர்க்கரீதியாக முடிவுகளை வருவிக்கும் சிந்தனையால் நாம் புரிந்துகொள்ளக்கூடியதைவிட இறைவனின் வழிகள் மேலானவை. எனவே, நீங்கள் புனிதத்தில் சிறந்து விளங்க விரும்பினால், விசுவாசத்தில் ஓர் அடி முன்னெடுத்து வைத்து, உங்கள் இயல்பான விவேகத் தீர்ப்புகள் பலவற்றைத் தற்காலிகமாக ஒதுக்கிவைக்க வேண்டும். நீங்கள் புதிய ஞானத்தை நாட வேண்டும்; புதிய மனப்பாங்கை அணிந்துகொள்ள வேண்டும்; உங்களைப் புதிய ஒளியில் காண வேண்டும்; இறைவனின் திருவுளம் உங்கள் விருப்பத்தை ஆட்கொள்ள அனுமதிக்க வேண்டும். இது முதன்மையாக உங்கள் விருப்பத்தை இறைவனிடம் ஒப்படைப்பதன் மூலமே நிகழ்கிறது; உங்களுக்கு எது சிறந்தது என்று நீங்கள் கருதுகிறீர்களோ, அதைப் பற்றிய உங்கள் வரம்புக்குட்பட்ட புரிதலின் எல்லைகளுக்குள் உங்கள் விருப்பத்தை வலுக்கட்டாயமாக அடக்கிவைப்பதன் மூலம் அல்ல. இதற்கு மிக ஆழமான நம்பிக்கை தேவைப்படுகிறது. இந்த நம்பிக்கையைச் செயல்படுத்தும்போது, சில சமயங்களில் முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ள முடியாத, ஆனால் உங்களுக்குப் பெரும் நன்மை தரும் வழிகளில் நீங்கள் செயல்படுவதைக் காண்பீர்கள். உங்கள் ஆன்மாவில் இறைவன் என்ன செய்கிறார் என்பதை நீங்கள் எப்போதும் உடனடியாகப் புரிந்துகொள்ள மாட்டீர்கள். ஆயினும், அவர் செயல்பட அனுமதித்து, உங்களை முழுமையாக அவரிடம் ஒப்படைப்பீர்கள்.

இறைவன்மீது நம்பிக்கை வைப்பதற்கு நேரெதிரானது, நம்மைச் செயலிழக்கச் செய்யும், நலமற்ற அச்சமாகும். அளவுக்கு அதிகமாக விவேகத்துடன் இருக்கிறவர், ஆன்மிக வாழ்வில் முன்னேறுவதற்குத் தேவையானவற்றைச் செய்ய அஞ்சுகிறார். கடுமையான தவமுயற்சிகளை மேற்கொள்ள அஞ்சுகிறார். அதிகமாகச் செபிக்க அஞ்சுகிறார். பிறரை மன்னிக்க அஞ்சுகிறார். நற்பண்பில் வளர அஞ்சுகிறார். தம் வாழ்க்கையை இறைவனிடம் நம்பிக்கையுடன் ஒப்படைக்க அஞ்சுகிறார். தம் வாழ்வில் தேவையான மாற்றங்களைச் செய்ய அஞ்சுகிறார்; மாற்றப்பட வேண்டியவை எவை என்பதை ஒப்புக்கொள்ளவும் அஞ்சுகிறார். இவ்வாறு, தம்மால் கட்டுப்படுத்தக்கூடிய ஒரு வாழ்க்கையை வாழ்கிறார். தமக்கு உண்மையிலேயே தேவைப்படுவதை இறைவன் வெளிப்படுத்த அனுமதிக்கும் வகையில், தம்மைப் பாதுகாத்துக்கொள்ளும் எச்சரிக்கை நிலையைத் தளர்த்த மறுக்கிறார்.

சிந்தனை: நீங்கள் கடவுளை நம்புகிறீர்களா? பெரும்பாலும், ஓரளவுக்காவது நம்புகிறீர்கள். நம்பிக்கை கொள்வதற்கு நீங்கள் அச்சத்தைக் கைவிட வேண்டும். கடினமாகத் தோன்றும் ஒன்றைச் செய்யக் கடவுள் உங்களை அழைப்பதாக நீங்கள் உணரும்போது, உங்கள் மனிதப் பகுத்தறிவு மேலோங்க இடமளித்து, அதை ஏன் செய்யக்கூடாது என்பதற்குப் பல்வேறு காரணங்களைக் கண்டுபிடிப்பது எளிது. இது அச்சத்தின் செயல்பாடே. நீங்கள் அடிக்கடி இவ்வாறு செய்கிறீர்களா? கடவுள் உங்களிடம் விரும்புவதாக நீங்கள் நினைக்கும் ஒன்றைச் சிந்தித்துப் பாருங்கள்; பின்னர், அதை நீங்கள் தவிர்த்து வந்ததற்கான காரணங்களை ஆராய முயலுங்கள். அச்சமும் உங்களைப் பற்றிய அக்கறையும் உங்கள் செயலுக்கான உந்துதலில் இடம்பெற்றிருந்தனவா?  எடுத்துக்காட்டாக, அப்பமும் தண்ணீரும் மட்டுமே உட்கொண்டு நோன்பிருக்கக் கடவுள் உங்களை அழைக்கலாம். ஆனால், அது உங்களுக்கு நியாயமானதல்ல என்று கூறி உங்கள் மனிதப் பகுத்தறிவு அதை எதிர்க்கும். உங்களைக் கட்டுப்படுத்தும் அறிவின் பிடியை மீறி, துணிவுடன் நம்பிக்கையில் அடியெடுத்து வைக்க நீங்கள் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.

நீங்கள் கடவுளை ஆழமாக நம்பினால், கடினமாகத் தோன்றும் ஒன்றைச் செய்ய அவர் உங்களை அழைப்பதாக உணரும்போது, அதற்குப் பதிலளிக்கத் தயங்க மாட்டீர்கள். கடவுள் உங்களிடம் அவ்வாறு செய்யச் சொல்லியிருக்கிறார் என்ற ஒரே காரணத்திற்காக, சொல்லப்போனால், நீங்கள் “நெருப்புக்குள் நடந்து செல்வீர்கள்.” என்ன தியாகத்தைச் செய்யக் கடவுள் உங்களை அழைக்கிறார்? என்ன புனிதமான பணியை அவருக்கு ஆற்றும்படி கேட்கிறார்? உங்கள் வாழ்வில் என்ன மாற்றத்தை அவர் விரும்புகிறார்?

உங்களுக்கு விருப்பம் இல்லாவிட்டாலும், இறைவேண்டலுக்குக் கூடுதல் நேரம் ஒதுக்க உங்களை அர்ப்பணிக்க வேண்டுமென்று கடவுள் விரும்புகிறாரா? நோன்பு போன்ற ஏதேனும் ஒரு தவமுயற்சியை மேற்கொள்ளும்படி அவர் உங்களைக் கேட்கிறாரா? சில வகையான பொழுதுபோக்குகள், புறங்கூறுதல் மற்றும் பாவத்திற்கு இட்டுச் செல்லும் பிற சந்தர்ப்பங்கள் ஆகியவை பாவத்திற்கு இட்டுச் செல்லும் சந்தர்ப்பங்கள் என்று உங்களுக்குத் தெரிந்திருப்பதால், அவற்றை நீங்கள் தவிர்க்க வேண்டுமென்று அவர் விரும்புகிறாரா? உங்களோடு உறவில் விரிசல் ஏற்பட்டிருக்கும் ஒருவரை நீங்கள் அணுக வேண்டுமென்று அவர் விரும்புகிறாரா? நீங்கள் இன்னும் ஆழமாக மன்னிக்க வேண்டுமென்று அவர் விரும்புகிறாரா?

எத்தகைய இழப்பைச் சந்திக்க நேர்ந்தாலும், எவ்வளவு கடினமாக இருந்தாலும், கடவுள் உங்களிடம் விரும்பும் எதையும் செய்ய நீங்கள் எந்த அளவுக்கு ஆயத்தமாக இருக்கிறீர்கள் என்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். எல்லா அச்சத்தையும் அகற்றுங்கள். அதைத் துறந்துவிடுங்கள்; உங்கள் வாழ்வைக் கட்டுப்படுத்தும் காரணியாக அது இருக்க ஒருபோதும் அனுமதிக்காதீர்கள். இவ்வாறு செய்வது இன்னும் ஆழமான நம்பிக்கைக்கு உங்களைத் திறந்தவர்களாக்கும்; அதன் வழியாக உங்கள் விருப்பம் கடவுளின் திருவுளத்தோடு இன்னும் முழுமையாக ஒன்றிணையும்.

நம்பிக்கைக்குரிய என் ஆண்டவரே, முற்றிலும் புனிதமான வாழ்வு வாழ நீர் என்னை அழைக்கிறீர். உமது நிறைவான திருவுளத்தை ஏற்றுக்கொள்ள ஆழ்ந்த அன்பும், முழுமையான பற்றின்மையும், ஆழமான சரணடைதலும் தேவைப்படுகின்றன. உமது புனிதத் திருவுளத்திற்கு நம்பிக்கையோடு பதிலளிக்க எனக்கு உதவியருளும். உமது திருவுளத்தை ஏற்றுக்கொள்வது கடினமாக இருக்கும்போதும் உமக்கு “ஆம்” என்று சொல்ல எனக்கு உதவியருளும். என்னை நான் நம்புவதைவிட உம்மை மிக அதிகமாக நம்பி, அனைத்திலும் உமக்குப் பணிபுரிவேனாக.

என்னுள் குடிகொண்டிருக்கும் அதிபரிசுத்த மூவொரு இறைவனே, நான் உம்மை அன்புசெய்கிறேன், உம்மை நம்புகிறேன், என் வாழ்வை உம்மிடம் ஒப்படைக்கிறேன்.

பாடம் முப்பது: இன்னும் அதிகத் தாழ்ச்சி தேவை

மூன்றாம் உறைவிடங்களைக் கடந்து நீங்கள் முன்னேற விரும்பினால், தாழ்ச்சி மட்டும் போதாது. “மிக ஆழ்ந்த தாழ்ச்சியை” உங்கள் முழு இதயத்தோடும் நாட வேண்டும்.

…மிக ஆழ்ந்த தாழ்ச்சியே முதன்மையானது. அது இல்லாததே மக்களின் முன்னேற்றத்தைத் தடுக்கிறது என்று நான் நம்புகிறேன். நாம் சிறிதளவே முன்னேறியிருப்பதாகத் தோன்றலாம்: அதுவே உண்மை என்றும், நம் சகோதரிகள் நம்மைவிட மிக விரைவாக முன்னேறுகிறார்கள் என்றும் நாம் நம்ப வேண்டும். எல்லாரிலும் நம்மையே மிகவும் மோசமானவர்களாக மற்றவர்கள் கருத வேண்டும் என்று விரும்புவது மட்டுமல்லாமல், அவர்கள் அவ்வாறு நினைக்கும்படி செய்யவும் நாம் முயல வேண்டும் (III.II #12).

“மிக ஆழ்ந்த தாழ்ச்சி” என்றால் என்ன? அது உங்கள் பாவங்களை உணர்ந்துகொள்வதைவிட மேலானது. கடவுளின் பார்வையில் உங்கள் ஆன்மாவைப் புரிந்துகொள்வதே அது. அதாவது, கடவுளின் மாட்சியின் ஒளியில் உங்களை நீங்கள் காண்கிறீர்கள். உங்கள் பற்றுகளையும் பாவங்களையும் காண்கிறீர்கள். உங்கள் நற்பண்புகளையும், உங்கள் ஆன்மாவில் கடவுள் செய்துள்ள பல நன்மைகளையும் காண்கிறீர்கள். இந்த அறிவைப் பெறுவது மிக ஆழ்ந்த தாழ்ச்சியை உருவாக்குகிறது. மிகச் சிறிய முறையற்ற பற்றுகளிலிருந்தும்கூட நீங்கள் விடுதலை பெறும்போது, அது உங்களைப் பற்றிய ஆழமான அறிவை உருவாக்குகிறது.

உங்கள் ஆன்மாவைப் பற்றிய இந்தத் தூய, ஆழமான அறிவைப் பெறப் பல வழிகள் உள்ளன. ஏற்கெனவே குறிப்பிட்டபடி, நீங்கள் தொடக்கத்தில் பெற்று, பின்னர் சார்ந்திருக்கத் தொடங்கிய ஆன்மிக ஆறுதல் அனுபவங்களின்மீதான பற்றிலிருந்து உங்களை விடுவிப்பதன் வழியாக, இறைவேண்டலில் ஏற்படும் வறட்சி உங்களுக்கு உதவும். மேலும், நீங்களாகவே விரும்பி மேற்கொள்ளும் தன்னொறுப்பு மற்றும் தவச் செயல்களும் உதவும். நாம் கைவிடும் பொருள்கள் கட்டாயம் தீயவை என்பதால் அல்ல, மாறாக, நம்மிடம் உள்ள ஒவ்வொரு தன்னன்பையும் அடையாளம் கண்டு, அவற்றிலிருந்து பற்றை விடுத்து, கடவுளின் திருவுளத்தை மட்டுமே பற்றிக்கொள்ள நாம் வல்லவர்களாக இருக்க வேண்டும் என்பதால்தான் தன்னொறுப்புச் செயல்கள் நமக்கு நன்மை பயக்கின்றன.

தாழ்ச்சி என்னும் நற்பண்பில் வளர்வது சலிப்பூட்டும் நீண்ட முயற்சியாக இருக்கலாம். இந்த நற்பண்பைப் பெறுவதில், நீங்கள் யார் என்பதைப் படிப்படியாகக் கண்டறியும் செயல்முறை அடங்கியிருப்பதால், இதில் வளரப் பெரும்பாலும் காலம் தேவைப்படும். உங்கள் ஆன்மாவிலுள்ள எல்லாத் தன்னலத்தையும் சிறிது சிறிதாக நீங்கள் அடையாளம் காண வேண்டும். கடவுளைவிட உங்களையே நீங்கள் அதிகம் சார்ந்திருக்கும் வழிகளைக் கண்டறிய வேண்டும். கடவுளின் அருளுக்கு முழு இதயத்தோடு பதிலளிக்க நீங்கள் மறுக்கும் ஒவ்வொரு விதத்தையும் தேடிக் கண்டறிய வேண்டும். கடவுளின் பார்வையில் நீங்கள் யார் என்பதைப் பற்றிய இந்தக் கண்டுபிடிப்புகளே இன்னும் ஆழ்ந்த தாழ்ச்சிக்கு இட்டுச் செல்லும் பாதை. உங்கள் இறைவேண்டல் வாழ்வை ஆழப்படுத்துவதன் வழியாக மட்டுமே இந்தப் பாதையில் பயணிக்க முடியும்.

இறைவேண்டலில் ஏற்படும் வறட்சி, தன்னலம் துறத்தல், தவம், துன்பத்தை விருப்புடன் ஏற்றுக்கொள்ளுதல் மற்றும் பிற எல்லா வகையான ஒறுத்தல்களும், கடவுள் அல்லாத அனைத்திலிருந்தும் நீங்கள் பற்றறுக்க உதவும். இதனால் கடவுளில் மட்டுமே நீங்கள் ஆழ்ந்த பேரின்பம் காண முடியும். இத்தகைய ஆன்மிகப் பற்றின்மை ஆழ்ந்த இறைவேண்டலுக்கு வழிவகுக்கும்; அது தாழ்ச்சியை விளைவிக்கும். மேலோட்டமான ஆறுதல்களின் குவியல் அகற்றப்பட்டு, கடவுளைக் காணவும், அவரது பார்வையில் தனது ஆன்மாவைக் காணவும், அவரது திருவுளத்தில் மகிழவும், அவருக்கு மட்டுமே பணிபுரியவும் ஆன்மா தனித்து விடப்படும்போது தாழ்ச்சி உருவாகும்.

சிந்தனை: நீங்கள் தாழ்ச்சியுள்ளவரா? நம்மைப் பற்றிய திரிபான கண்ணோட்டத்தை நம்முள் வளர்க்கும் ஒரு பழக்கமே செருக்கு. செருக்கு நம்மைக் குருடாக்குகிறது; நாம் நம்மையே மையமாகக் கொண்டு, நம்மைப் பற்றி மட்டுமே அக்கறைகொண்டு, நம் விருப்பப்படியே நடந்துகொண்டு, நம்மைப் பற்றி உயர்வான எண்ணத்துடன் வாழ்கிறோம். நம்மைப் பற்றிய இந்தப் பொய்யான, தன்னலமிக்க பிம்பங்களை அகற்றி, கடவுள் நம்மைக் காண்பதுபோல நாமும் நம்மை இன்னும் தெளிவாகக் காண உதவும் செயல்முறையே தாழ்ச்சி. இத்தகைய செயல்முறையில் ஈடுபட நீங்கள் உறுதிகொண்டுள்ளீர்களா?

தாழ்ச்சியில் வளர்வதற்கான ஒரு நடைமுறை வழி, நம்மைப் பற்றிய நமது அனைத்து மதிப்பீடுகளையும் மனமுவந்து தற்காலிகமாக ஒதுக்கிவைப்பதாகும். உங்கள் ஆன்மாவை ஆராயும்போது, உங்களைப் பற்றி நீங்கள் நம்பும் அனைத்தையும் மறந்துவிட முயலுங்கள். நீங்கள் புனிதமானவர் என்று நினைத்தால், உங்களிடமுள்ள பாவத்தைக் கண்டறிய முயலுங்கள். ஒரு குறிப்பிட்ட புண்ணியம் உங்களிடம் இருப்பதாக நினைத்தால், அதே புண்ணியத்தில் நீங்கள் எந்தெந்த விதங்களில் குறைவுபடுகிறீர்கள் என்பதைத் தேடிப் பாருங்கள். காலப்போக்கில் உங்களைப் பற்றி நீங்கள் உருவாக்கிக்கொண்ட அனைத்து மதிப்பீடுகளையும் ஒதுக்கிவைத்து, உங்களைப் புதுப்பார்வையுடன் காண உதவுமாறு கடவுளிடம் கேளுங்கள்.

உண்மையை ஏற்றுக்கொள்ள நீங்கள் திறந்த மனத்துடன் இருக்கிறீர்களா? தாழ்ச்சியை நாடுவது என்பது, நீங்கள் யார் என்ற உண்மையை நேர்மையாகத் தேடுவதைத் தவிர வேறொன்றுமில்லை. உங்களைப் பற்றி இதுவரை நீங்கள் புரிந்துகொள்ளாதவற்றைக் கண்டறிய ஒருபோதும் அஞ்சாதீர்கள். கடவுள் உங்களை அறிந்திருப்பதுபோல நீங்கள் உங்களை அறிந்திருக்கவில்லை என்பதை உறுதியாக ஏற்றுக்கொண்டால் மட்டுமே இது சாத்தியமாகும். உங்களுக்கே தெரியாத சில பாவங்கள்மீது நீங்கள் பற்றுக்கொண்டிருக்கிறீர்கள் என்பதில் ஐயமில்லை. உங்களை அறியும் இந்தப் பயணத்தில் உங்களை அர்ப்பணியுங்கள். அப்போது கடவுள் உங்கள் ஆன்மாவைப் பற்றி இன்னும் தெளிவான புரிதலை உங்களுக்குத் தந்து, அந்த அறிவின் வழியாக அவரது நிறைவான திருவுளத்திற்கு நீங்கள் இன்னும் முழுமையாக இசைந்து வாழ உதவுவார்.

தாழ்ச்சியுள்ள என் ஆண்டவரே, நீர் யார் என்பதை நீர் முழுமையாக அறிந்திருப்பதால், நீரே தாழ்ச்சியின் நிறைவாக இருக்கிறீர். என்னைப் பற்றி நான் கொண்டிருக்கும் திரிபான பிம்பங்களிலிருந்து என்னை விடுவித்தருளும். உமது திருவுளத்தின் நிறைவுக்கு ஏற்ப என்னை அமைத்துக்கொள்ள நான் எந்தெந்த விதங்களில் தவறுகிறேன் என்பதை எனக்கு வெளிப்படுத்தியருளும். அன்பு ஆண்டவரே, என்னை நானே அறிந்துகொள்ளும் இந்த ஆழமான பயணத்தில் என்னை அர்ப்பணிக்கும்போது, அந்தப் பாதையில் என்னை வழிநடத்தியருளும்.

என்னுள் குடிகொண்டிருக்கும் அதிபரிசுத்த மூவொரு இறைவனே, நான் உம்மை அன்புசெய்கிறேன், உம்மை நம்புகிறேன், என் வாழ்வை உம்மிடம் ஒப்படைக்கிறேன்.

பாடம் முப்பத்தொன்று: உடனடிக் கீழ்ப்படிதல்

வாழ்வில் ஆறுதல் பெறுவதில் புனிதம் அடங்கியிருக்கவில்லை; இன்னும் மிகுந்த அன்பில்தான் அது அடங்கியிருக்கிறது. ஆயினும், தன்னலமற்ற, தியாகமிக்க அன்பைவிட ஆறுதலையே நாம் அடிக்கடி தேர்ந்தெடுக்கிறோம். கடவுளின் திருவுளம் எளிதானது அல்லது மகிழ்ச்சி தருவது என்பதற்காக அல்லாமல், அது அவரது திருவுளம் என்ற ஒரே காரணத்திற்காக உங்கள் சித்தம் அதைத் தேர்ந்தெடுக்கும்போது இந்த மேலான அன்பு வெளிப்படுகிறது.

உங்கள் சொந்த முயற்சியால் இதை அடைவது கடினம். எனவே, தங்கள் சித்தத்தைக் கடவுளின் திருவுளத்திற்கு இசைவாக அமைத்துக்கொள்ள உதவும்படி ஓர் ஆன்மிக வழிகாட்டியைச் சார்ந்திருக்குமாறு புனித தெரேசா தம் சகோதரிகளுக்கு அறிவுறுத்துகிறார். ஆன்மிக வழிகாட்டிக்கு “உடனடியாகக் கீழ்ப்படிவதன்” வழியாக இதைச் சிறப்பாக அடைய முடியும் என்று அவர் கூறுகிறார்.

கடவுளின் இரக்கத்தால் இவ்வளவு தூரம் வழிநடத்தப்பட்ட ஆன்மாக்கள்…உடனடியாகக் கீழ்ப்படிதலைப் பழகுவதால் பெரிதும் பயனடைவார்கள். அவர்கள் துறவற நிலையில் இல்லாவிட்டாலும், வேறு சிலரைப்போல ஓர் ஆன்மிக வழிகாட்டியை ஏற்றுக்கொள்வது நல்லது. அப்போது, நமது பெரும்பாலான தீமைகளுக்குக் காரணமான தங்கள் சொந்த விருப்பத்தை அவர்கள் ஒருபோதும் பின்பற்றாமல் இருக்க முடியும் (III.II #18).

தெரேசாவுக்கு ஒரு நல்ல ஆன்மிக வழிகாட்டியைக் கண்டுபிடிப்பது கடினமாக இருந்தது. தாமே “அளவுக்கு மீறிய விவேகத்துடன்” செயல்படும் ஓர் ஆன்மிக வழிகாட்டியை அவர் விரும்பவில்லை. விவேகம் நல்லது; அது மனிதப் பகுத்தறிவின் ஒரு செயல்பாடு. ஆனால் ஒருவர் விண்ணகத்தை நோக்கி உயரப் பறக்க வேண்டுமென்றால், மனிதப் பகுத்தறிவின் இயல்பான ஆற்றல்களுக்கு அப்பாற்பட்ட உண்மைகளைப் புரிந்துகொள்ளும் ஒரு வழிகாட்டி அவருக்குத் தேவை. ஆன்மிக வறட்சியையும், சோதனைகள் மற்றும் பிறவகைத் துன்பங்களை எவ்வாறு எதிர்கொள்வது என்பதையும், பாவத்தின்மீதுள்ள ஒவ்வொரு பற்றையும் எவ்வாறு அகற்றுவது என்பதையும், கடவுளின் திருவுளத்திற்கு ஏற்பத் தம்மை முழுமையாக எவ்வாறு அமைத்துக்கொள்வது என்பதையும் அந்த வழிகாட்டி புரிந்துகொண்டிருக்க வேண்டும். இது சாதாரணமான பணி அல்ல!

தெரேசா பரிந்துரைக்கும் விதத்தில் உதவுவதற்கு ஓர் ஆன்மிக வழிகாட்டி பெரும்பாலோருக்கு இருக்கமாட்டார். ஆயினும், நமது சொந்த விவேகத்தால் நம்மையே புனிதத்தின் மிக உயர்ந்த நிலைகளை நோக்கி வழிநடத்துவது மிகவும் கடினமாக இருக்கலாம் என்ற உண்மையைப் புரிந்துகொள்வது பயனுள்ளது.

உங்களுக்கு நம்பகமான ஓர் ஆன்மிக வழிகாட்டி இல்லாவிட்டாலும், உடனடியாகக் கீழ்ப்படியும் பழக்கம் ஆன்மிக வாழ்வில் மிகவும் பயனுள்ளது. கடவுள் உங்களிடம் கேட்பது எதுவாயினும், அது எவ்வளவு கடினமாகத் தோன்றினாலும், அதைச் செய்வதாக உங்கள் உள்ளத்தில் உறுதியான தீர்மானம் எடுப்பதிலிருந்து இந்தப் பழக்கம் தொடங்குகிறது. கடவுளின் திருவுளத்தைப் புரிந்துகொண்ட உடனேயே “ஆம்” என்று சொல்லத் தயாராக இருக்கும் இந்த மனப்பாங்கு மிகவும் மதிப்புடையது. உண்மையில், கடவுள் கேட்பது எதுவாயினும், அவர் கேட்கும் அந்தக் கணமே அதைச் செய்ய உங்கள் சித்தத்தைப் பயிற்றுவிக்க முயலும்போது, அவரது குரலைக் கேட்டு அன்புடன் பதிலளிக்க நீங்கள் இன்னும் ஆயத்தமாக இருப்பீர்கள்.

சிந்தனை: கடவுளின் திருவுளத்தை நிறைவேற்றுவது எப்போதும் இனிமையாக இருப்பதில்லை; குறைந்தபட்சம் உடனடியாக அவ்வாறு இருப்பதில்லை. இந்த உண்மையை ஏற்றுக்கொள்ள நீங்கள் தயாரா? கடவுள் உங்களிடம் ஒன்றைக் கேட்டிருக்கிறார் என்ற ஒரே காரணத்திற்காக, கடினமாகவும் விருப்பமற்றதாகவும் தோன்றுவதைச் செய்ய நீங்கள் தயாரா?

உங்கள் ஆன்மாவை உற்றுநோக்கும்போது, கடவுள் உங்களிடமிருந்து எதிர்பார்க்கக்கூடும் என்று நீங்கள் நினைத்தும், நீங்கள் எதிர்த்து நிற்கும் காரியங்கள் ஏதேனும் உள்ளனவா? அவை என்னவென்று கண்டறிய முயலுங்கள். முதலில், உங்களுக்குள் எதிர்த்து நிற்கும் மனப்போக்கு ஏதேனும் உள்ளதா என்று பாருங்கள். பொதுவாக, கடவுள் நம்மிடம் கேட்கக்கூடும் என்று நாம் நினைப்பவற்றை, நமக்கு நாமே காரணங்கள் சொல்லி ஒதுக்கிவிடுவதன் வழியாக இது நிகழ்கிறது. எடுத்துக்காட்டாக, ஒரு நாள் ஏதோ ஒன்றை விட்டுவிட வேண்டும், ஒரு குறிப்பிட்ட பழக்கத்தை மாற்ற வேண்டும் அல்லது உங்கள் அன்றாட வாழ்வில் ஒரு குறிப்பிட்ட பழக்கத்தைச் சேர்த்துக்கொள்ள வேண்டும் என்று நீங்கள் உணரலாம். இவ்வாறு உணரும்போது, அதை எதிர்த்து நிற்பதையும் உங்களுக்குள் காணலாம்; அதனால் அந்த எண்ணத்தை உடனே ஒதுக்கிவிடலாம். அப்படிச் செய்யாதீர்கள். நீங்கள் வழக்கமாக எதிர்த்து நிற்கும் காரியங்கள் எவையென்று சிந்திப்பதிலிருந்து தொடங்குங்கள்.

சில நேரங்களில் நாம் நமது சொந்த விருப்பத்தை எதிர்த்து நிற்கிறோம்; அது நல்லதே. ஆனால் கடவுளின் திருவுளத்திற்கு உடனடியாகக் கீழ்ப்படிவது ஒரு பழக்கமாக வேண்டும். கீழ்ப்படிதல் உங்கள் ஆன்மாவில் ஒரு பழக்கமாக வேண்டுமென்றால், உங்களுக்குள் எழும் எதிர்ப்பையே எதிர்த்து நிற்க முயலுங்கள். வேறு வார்த்தைகளில் சொல்வதானால், உடனடியாகச் செய்ய உங்களுக்கு விருப்பமில்லாத காரியங்களைச் செய்ய முயலுங்கள். கூடுதலாகப் பத்து நிமிடங்கள் நீங்கள் செபிக்க வேண்டுமென்று கடவுள் விரும்புவதாக உணர்ந்தால், தயக்கமின்றி உடனே அவ்வாறு செய்யுங்கள். அது கூடுதலாக முழுப் பத்து நிமிடங்களாக இருப்பதை உறுதிசெய்துகொள்ளுங்கள். நீங்கள் கோபமாக இருக்கும் ஒருவர் உங்கள் நினைவுக்கு வந்து, அவரை மன்னிக்க வேண்டும் என்று உங்களுக்குத் தெரிந்தால், உடனே உங்கள் உள்ளத்தில் அவரை மன்னியுங்கள். அளவுக்கு மீறி ஆராய்ந்துகொண்டிருக்காமல், செயல்படுங்கள். காலப்போக்கில், கடவுள் உங்கள் சித்தத்தில் செயல்படும் தருணத்திலேயே, அவரது அருளுக்கு இன்னும் எளிதாகவும் விரைவாகவும் பதிலளிக்க இந்த ஆன்மிகப் பயிற்சி உங்களுக்கு உதவும்.

என்னிடம் நிறைய எதிர்பார்க்கும் என் ஆண்டவரே, நீர் பேசும் அக்கணமே, எப்போதும் முழு மனத்துடன் உமக்குக் கீழ்ப்படிய என்னை அழைக்கிறீர். உமது மென்மையான குரலை அறிந்துகொள்ளவும், என் சொந்த விருப்பத்தைவிட உமக்கு மிகுந்த கவனம் செலுத்தவும் எனக்கு உதவியருளும். எல்லாவற்றிலும் உமது திருவுளத்திற்கு நான் இன்னும் முழுமையாக இசைந்திருக்கும்படி, என் சொந்த விருப்பத்தை மேற்கொண்டு, எப்போதும் உமக்கு உடனடியாகக் கீழ்ப்படிவேனாக.

என்னுள் குடிகொண்டிருக்கும் அதிபரிசுத்த மூவொரு இறைவனே, நான் உம்மை அன்புசெய்கிறேன், உம்மை நம்புகிறேன், என் வாழ்வை உம்மிடம் ஒப்படைக்கிறேன்.

பாடம் முப்பத்திரண்டு: பிறரால் ஊக்கம் பெறுதல்

வாழ்வில் வரும் சோதனைகள் பல நேரங்களில் நம்மை மனந்தளரச் செய்கின்றன. செபத்தில் ஏற்படும் வறட்சியோ, மேலோட்டமான இன்பங்களை விட்டுவிட மனமின்மையோ, நம்மீது சுமத்தப்படும் வேறு ஏதேனும் துன்பமோ—இத்தகைய பல சோதனைகள், கடவுளின் திருவுளத்தை நிறைவேற்றும் பணியில் நாம் உயரப் பறப்பதற்குத் தடையாக இருக்கலாம்.

நம்மால் ஏற்றுக்கொள்ளவே முடியாது என்று நமக்குத் தோன்றிய சோதனைகளை மற்றவர்களால் ஏற்றுக்கொள்ள முடிகிறது என்பதையும், அவர்கள் அவற்றை இன்முகத்துடன் தாங்குகிறார்கள் என்பதையும் காண்பது நமக்கு ஊக்கமளிக்கிறது. அவர்கள் பறப்பதைக் காணும்போது, நாமும் உயரப் பறக்க முயல்கிறோம். பெரிய பறவைகளிடம் பறக்கக் கற்றுக்கொள்ளும் குஞ்சுகள், தொடக்கத்தில் வெகுதூரம் பறக்க முடியாவிட்டாலும், கொஞ்சம் கொஞ்சமாகத் தங்கள் பெற்றோரைப் போலவே பறக்க முயல்வதற்கு இது ஒப்பாகும். இதனால் கிடைக்கும் பெரும் பயனை நான் அறிவேன் (III.II #18).

இந்த உறைவிடங்களில் உள்ள சில ஆன்மாக்கள் தங்களைப் பற்றிப் பெரிதும் பெருமிதம் கொள்கின்றன; உண்மைக்கு ஒவ்வாத ஒரு மேன்மை மனப்பான்மையை வெளிப்படுத்துகின்றன. தாங்கள் எவ்வளவு நல்லவர்கள் என்று மற்றவர்களிடம் சொல்ல முந்திக்கொள்கிறார்கள்; தாங்கள் உரையாடும் மனிதர்களின் பாவங்களையும் கண்டுகொள்கிறார்கள். இது உண்மையான ஆபத்து; இதற்கு நேர்மாறாகச் செயல்பட நாம் முயல வேண்டும். மற்றவர்களுக்கு அறிவுரை வழங்க முனைவதற்குப் பதிலாக, அவர்களிடம் வழிகாட்டுதலை நாட வேண்டும். ஆனால் முதலில் நமக்கு நாமே நேர்மையாக இருந்து, நமது குழப்பங்கள், பலவீனங்கள், தோல்விகள், அச்சங்கள் ஆகியவற்றை ஒப்புக்கொள்ளாவிட்டால், நமக்குத் தேவையான வழிகாட்டுதலை நாம் ஒருபோதும் நாட மாட்டோம்.

வாழ்வில் ஏதேனும் ஒரு சோதனையாலோ துன்பத்தாலோ நீங்கள் திணறுவதாக உணர்ந்தால், அதை மறைக்காதீர்கள்; அது இல்லாததுபோல் நடிக்காதீர்கள். மாறாக, அத்தகைய சோதனைகளைத் தாங்கி வெற்றிபெற்ற மற்றவர்களிடமிருந்து ஊக்கம் பெறுங்கள். கடவுளின் அருளால் நாம் எதையும் தாங்கிக்கொள்ள முடியும் என்பதை உணர்வதற்கு, இந்தப் புனிதமான, வலிமையான ஆன்மாக்களின் வாழ்வுச் சான்று நமக்குத் தேவை.

இந்த மூன்றாம் உறைவிடங்களில், புனித தெரேசா இத்தகைய பல சோதனைகளை அடையாளம் காட்டினார். இன்னும் பறக்கத் தெரியாத ஒரு சிறு பறவையாக உங்களை நினைத்துக்கொள்ளுங்கள். தங்கள் வாழ்வில் நற்பண்புகளை வெளிப்படுத்துவோரை நோக்குங்கள். அவர்களது முன்மாதிரியிலிருந்து கற்றுக்கொள்ளுங்கள். அவர்கள் சொல்வதைக் கேளுங்கள். அவர்களிடம் வழிகாட்டுதல் கேளுங்கள். உங்களுக்கு உதவி தேவை என்பதை ஒப்புக்கொள்ளுங்கள். கடவுளின் பிற புனித ஊழியர்களின் வாழ்வுச் சான்றையும் சார்ந்து, கடவுளின் உதவியால் உங்களால் பறக்க மட்டுமல்ல, அருளின் உயரங்களை நோக்கி எழுந்து பறக்கவும் கற்றுக்கொள்ள முடியும் என்பதை அறிந்துகொள்ளுங்கள்.

சிந்தனை: உங்களுக்கு உண்மையாகவே ஊக்கமளிக்கும் நபர் என்று நீங்கள் அறிந்தவர் யார்? ஆன்மிக வாழ்வில் நீங்கள் மேலும் முன்னேற முடியும் என்று நம்புவதற்கு உதவி செய்து, உங்களை ஊக்குவிப்பவர் யார்? இந்தப் புனித ஆன்மாக்களைத் தேடிச் செல்லுங்கள்; ஏனெனில் அவர்களது வாழ்வுச் சான்று உங்களுக்குத் தேவை.

இன்று இணையத்தின் பயனாலும், சமூக ஊடகங்களின் வழியாகவும்கூட, பலரை அணுகும் வாய்ப்பு நம் அனைவருக்கும் அதிகமாக உள்ளது. உங்களுக்கு ஊக்கமளித்து, புனிதத்திற்குச் சான்றாக விளங்கும் ஒருவருடன் நெருங்கிய நட்புக் கொண்டிருக்கும் பேறு உங்களுக்குக் கிடைக்கவில்லை என்றால், அத்தகைய ஒருவரை வேறு இடத்தில் தேடுங்கள். ஆன்மிக வாழ்வைப் பற்றிய மறையுரைகள், சிந்தனைகள், உரைகள் ஆகியவற்றை இணையத்தில் வெளியிடும் ஓர் ஆன்மிக வழிகாட்டி இருக்கக்கூடும். சில கட்டுரைகள் உங்களுக்கு நல்ல ஆன்மிக ஊட்டம் அளிக்கக்கூடும்.

கடவுள் உங்களிடம் பேசுவதற்குப் பயன்படுத்த விரும்பும் மனிதர்களை நீங்கள் அடையாளம் கண்டுகொள்ளும்படி, உங்கள் உறவுகளையும் நவீனத் தகவல்தொடர்பு வழிகளில் உங்களுடன் தொடர்புகொள்பவர்களையும் ஆராய்ந்து பாருங்கள். உங்களுக்குத் தேவைப்படும் வேளையில் கடவுள் இத்தகைய மனிதர்களை உங்கள் வாழ்வில் இடம்பெறச் செய்வார் என்பதில் உறுதியாயிருங்கள். அவர்களது சாட்சிய வாழ்வையும் முன்மாதிரியையும் பணிவுடன் நாடுங்கள்; அவர்கள் வழியாகக் கடவுள் உங்களைத் தம்மிடம் ஈர்க்க இடமளியுங்கள்.

மகா பரிசுத்தரான ஆண்டவரே, நீர் பல்வேறு வழிகளில் என்னிடம் வருகிறீர். என் இறைவேண்டல் வழியாகவும், நான் திருவிவிலியத்தை வாசிப்பதன் வழியாகவும், பிற மனிதர்கள் வழியாகவும் நீர் பேசுகிறீர். உமது அன்புக்கும் திருவுளத்துக்கும் கருவியாக நீர் பயன்படுத்த விரும்பும் அந்தப் புனித ஆன்மாக்களைக் கண்டறிய எனக்கு உதவியருளும். அவர்கள் தரும் ஊக்கத்தின் வழியாக நான் பணிவுடன் உம்மை நாடுவேனாக.

என்னுள் குடிகொண்டிருக்கும் அதிபரிசுத்த மூவொரு இறைவனே, நான் உம்மை அன்புசெய்கிறேன், உம்மை நம்புகிறேன், என் வாழ்வை உம்மிடம் சரணடையச் செய்கிறேன்.

பொருளடக்கம்