ที่พำนักชั้นที่สาม

ชีวิตที่ความรักจัดระเบียบไว้อย่างงดงาม

บทเรียนที่ 22: ความยำเกรงองค์พระผู้เป็นเจ้า

เมื่อในที่สุดวิญญาณมาถึงที่พำนักชั้นที่สาม ก็ยืนหยัดได้มั่นคงยิ่งขึ้น และมีโอกาสน้อยลงมากที่จะสูญเสียพระหรรษทานไปโดยสิ้นเชิง แต่ผู้ที่อยู่ในที่พำนักชั้นนี้ต้องตระหนักอยู่เสมอถึงอันตรายของการสูญเสียพระหรรษทาน

ส่วนผู้ที่อาศัยพระเมตตาของพระเจ้าเอาชนะในการต่อสู้เหล่านี้ และพากเพียรจนมาถึงคฤหาสน์ [ที่พำนัก] ชั้นที่สาม เราจะกล่าวอะไรแก่พวกเขาได้นอกจาก ‘ผู้ยำเกรงองค์พระผู้เป็นเจ้าย่อมเป็นสุข’? (III.I. #1)

การมีชีวิตอยู่ในโลกนี้ช่างเป็นความทุกข์ยากเสียจริง! เราเป็นเหมือนผู้ที่มีศัตรูอยู่หน้าประตู ผู้ซึ่งต้องไม่วางอาวุธลง แม้ในยามหลับหรือยามกิน และหวาดหวั่นอยู่เสมอว่าศัตรูอาจเข้ามาในป้อมปราการทางช่องโหว่ในกำแพง (III.I #2).

“ความทุกข์ยาก” ที่นักบุญเทเรซากล่าวถึง คือการต่อสู้กับการประจญและการตกในบาปอยู่เสมอ ชีวิตไม่มีความมั่นคงปลอดภัย ในแง่ที่ว่าเรายังเปราะบางอยู่เสมอ และต้องเฝ้าระวังไม่ให้กลับไปตกในบาปอีกตลอดเวลา ในขั้นนี้ วิธีที่ดีที่สุดในการอดทนต่อการต่อสู้เหล่านี้คือการบ่มเพาะพระพรแห่ง “ความยำเกรงองค์พระผู้เป็นเจ้า” ผู้ที่อยู่ในที่พำนักชั้นนี้ต้องพยายามให้ได้มาซึ่งความเกรงกลัวอันศักดิ์สิทธิ์นี้ คำบรรยายของท่านมีประโยชน์อย่างยิ่ง ลองนึกภาพว่าตนเองอยู่ภายในปราสาทอย่างปลอดภัย แต่ก็ตระหนักว่ามีศัตรูอยู่หน้าประตู พยายามบุกเข้ามาอยู่ตลอดเวลา

ประการแรก พึงสังเกตว่าในที่พำนักชั้นที่สาม บาปส่วนใหญ่ถูกเอาชนะแล้ว ดังนั้น “ศัตรู” จึงอยู่หน้าประตู แต่ไม่ได้เข้าปะทะกับเราโดยตรง บาปต่าง ๆ แม้แต่บาปเบาที่กระทำโดยเจตนา ก็ถูกขจัดออกไปจากชีวิตของผู้ที่อยู่ในที่พำนักชั้นที่สามเป็นส่วนใหญ่ อย่างน้อยก็ไม่เป็นสิ่งที่กระทำเป็นนิสัยอีกต่อไป ความทุกข์ที่วิญญาณในที่พำนักชั้นที่สองต้องเผชิญจากการตกในบาปซ้ำแล้วซ้ำเล่าและการอดทนต่อการประจญอันรุนแรงนั้นไม่มีอีกแล้ว อย่างไรก็ตาม หากผู้ที่อยู่ในที่พำนักชั้นที่สามจะยังคงอยู่ที่นั่นและก้าวหน้าต่อไปอีก พวกเขาต้องไม่ลืมเลยว่าศัตรูอาจบุกเข้ามาอีก พวกเขาต้อง “เกรงกลัว” สิ่งนี้ เกรงกลัวการกลับไปใช้ชีวิตในบาป เกรงกลัวการหันหลังให้พระเจ้า และความเกรงกลัวอันศักดิ์สิทธิ์นี้จะกระตุ้นให้พวกเขาเฝ้าระวังอยู่เสมอ คอยสังเกตสัญญาณแรกที่บ่งบอกว่าศัตรูกำลังบุกเข้ามา

ไตร่ตรอง: คุณเข้าใจแนวคิดเรื่องความเกรงกลัว “อันศักดิ์สิทธิ์” หรือไม่? อารมณ์กลัวเป็นสิ่งที่ไม่ชวนให้สบายใจ แต่ความรู้สึกไม่สบายใจนี้สามารถนำมาใช้ให้เกิดผลดีได้ เมื่อสิ่งที่เราเกรงกลัวคือบาป เราไม่ควรกลัวบาปจนปล่อยให้ความคิดเรื่องบาปครอบงำเรา แต่เราต้องพยายามบ่มเพาะความตระหนักอย่างมีเหตุผลและมีระเบียบว่าเรามีโอกาสตกในบาปได้จริง และใช้ความตระหนักนั้นช่วยให้เราเฝ้าระวังบาปอยู่เสมอ คุณทำเช่นนี้ได้ดีเพียงใด?

จงคิดถึงบาปในอดีตของคุณ โดยเฉพาะบาปที่บางครั้งคุณยังถูกประจญให้กลับไปทำอีก คุณพบว่าตนเองกำลังปล่อยใจคิดอยากทำบาปเหล่านั้นหรือไม่? หากเป็นเช่นนั้น ก็ถึงเวลาที่จะมองบาปเหล่านั้นตามความเป็นจริง ถึงเวลาที่จะจดจำผลร้ายของบาปเหล่านั้นไว้เป็นอันดับแรกในใจ เพื่อให้ความรู้นี้เป็นเครื่องปกป้องคุณจากการประจญเหล่านั้น

จงทบทวนในใจว่าบาปใดบ้างที่คุณต้องต่อสู้มากที่สุด และเตือนตนเองว่าคุณไม่ต้องการตกในบาปเหล่านั้นอีกเลย จงอธิษฐานขอพระหรรษทานของพระเจ้าให้เติมเต็มคุณด้วยความเกรงกลัวอันศักดิ์สิทธิ์ ตั้งใจอย่างแน่วแน่ว่าจะไม่ทำบาปเหล่านั้นอีก และก้าวต่อไปด้วยความมั่นใจอันศักดิ์สิทธิ์ในพระอานุภาพของพระเจ้าที่จะทรงช่วยให้คุณหยั่งรากอย่างมั่นคงในพระหรรษทานของพระองค์

ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ศักดิ์สิทธิ์ยิ่ง พระองค์ทรงเปี่ยมด้วยความงดงามอันบริสุทธิ์และความสมบูรณ์พร้อมทุกประการ และทรงเชื้อเชิญข้าพเจ้าให้มีส่วนร่วมในชีวิตอันศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์ โปรดเติมเต็มข้าพเจ้าด้วยพระพรแห่งความเกรงกลัวอันศักดิ์สิทธิ์ เพื่อข้าพเจ้าจะเรียนรู้ที่จะเกลียดชังบาปทุกประการ รู้สึกรังเกียจบาป และไม่ตกในบาปอีกเลย โปรดช่วยข้าพเจ้าให้พ้นจากการประจญที่เคยเผชิญในอดีตเป็นพิเศษ และโปรดทรงช่วยให้ข้าพเจ้าหันมาหาพระองค์เสมอในยามที่ต้องการความช่วยเหลือ

ข้าแต่พระตรีเอกภาพผู้ศักดิ์สิทธิ์ยิ่ง ผู้ประทับอยู่ภายในข้าพเจ้า ข้าพเจ้ารักพระองค์ ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์ ข้าพเจ้ามอบชีวิตแด่พระองค์

บทเรียนที่ 23: ไม่ได้เป็นนักบุญเสมอไป

เพื่อบ่มเพาะความเกรงกลัวอันศักดิ์สิทธิ์ต่อการกลับไปตกในบาปอย่างต่อเนื่อง นักบุญเทเรซาพบว่าการเตือนบรรดาซิสเตอร์ของท่านว่า แม้แต่นักบุญผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดบางท่านก็เคยกลับไปตกในบาปในบางครั้ง แต่แล้วก็กลับใจ ทำกิจใช้โทษบาป และเดินทางต่อไปนั้น เป็นสิ่งที่มีประโยชน์

จงจำไว้ว่า นักบุญหลายท่านเคยรู้สึกเช่นนี้เหมือนเรา และเคยมีความร้อนรนยิ่งกว่าเรามากด้วยซ้ำ แต่ก็ยังตกในบาปหนัก และเราไม่อาจแน่ใจได้ว่าพระเจ้าจะทรงยื่นพระหัตถ์มาฉุดเราให้ลุกขึ้นจากบาปอีกครั้ง เพื่อทำกิจใช้โทษบาปเช่นที่ท่านเหล่านั้นได้ทำ

นักบุญเทเรซาเล่าต่อไปเพื่อเตือนบรรดาซิสเตอร์ว่า ท่านไม่ได้ดำเนินชีวิตอย่างศักดิ์สิทธิ์มาโดยตลอด อันที่จริง ในช่วงยี่สิบปีแรกของชีวิตนักบวช ท่านดำเนินชีวิตด้วยความเฉยเมย ความไม่เอาจริงเอาจัง และความชะล่าใจ วันหนึ่ง ขณะที่ท่านมองดูภาพพระเยซูเจ้าทรงถูกเฆี่ยนที่เสา ท่านได้รับประสบการณ์ลึกลับที่นำท่านไปสู่ชีวิตแห่งการกลับใจอย่างต่อเนื่องและการภาวนาที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น อย่างไรก็ตาม การที่ท่านปล่อยเวลาหลายปีในชีวิตให้สูญเปล่าทำให้ท่าน “หลั่งน้ำตาและรู้สึกละอายใจอย่างยิ่ง”

บาปแห่งความชะล่าใจเป็นเรื่องสำคัญอย่างยิ่งที่ต้องพิจารณาขณะอยู่ในที่พำนักเหล่านี้ ความชะล่าใจเป็นบาปที่เราถือว่าพระเจ้าและพระเมตตาของพระองค์เป็นสิ่งที่เราจะได้รับอยู่แล้ว จึงไม่ใส่ใจเสียงเรียกของพระองค์อย่างจริงจัง เรามองบาปของเราเป็นเรื่องเล็กน้อยและมองคุณธรรมของเราเกินความเป็นจริง ความชะล่าใจเป็นอุปสรรคอย่างมากต่อการเติบโตในความศักดิ์สิทธิ์ เพราะทำให้คนเราหลอกตนเองว่าทุกอย่างเรียบร้อยดี และตนศักดิ์สิทธิ์เพียงพอแล้ว หรืออย่างน้อยก็ศักดิ์สิทธิ์กว่าคนส่วนใหญ่ คนเช่นนี้มองไม่เห็นบาปและความยึดติดต่าง ๆ ของตนอย่างชัดเจน จึงยากอย่างยิ่งที่จะเติบโตใกล้ชิดพระเจ้ามากขึ้น

ยากที่จะนึกภาพว่าซิสเตอร์คาร์เมไลท์คนหนึ่งจะปล่อยเวลายี่สิบปีแรกในอารามให้สูญเปล่า โดยไม่ได้เข้าสู่ชีวิตแห่งการภาวนาอย่างแท้จริง แต่นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้นกับนักบุญเทเรซา ท่านชะล่าใจคิดว่า เพียงเพราะท่านเป็นซิสเตอร์ สวมชุดนักบวช สวดภาวนาและทำกิจการดีทุกวัน เท่านี้ก็เพียงพอแล้ว สิ่งหนึ่งที่เรื่องนี้ควรบอกเราก็คือ เราอาจสวดภาวนาตามกิจวัตร ร่วมพิธีบูชาขอบพระคุณสม่ำเสมอ และไม่ทำบาปหนัก แต่ก็ยังไม่ได้เข้าสู่ชีวิตแห่งการภาวนาและการกลับใจอย่างลึกซึ้งนัก

ชีวิตช่วงแรกของนักบุญเทเรซาในฐานะซิสเตอร์ควรเป็นเหตุผลเพียงพอให้เราทุกคนพิจารณาอย่างถี่ถ้วนว่า เราได้กลับใจแล้วหรือยังขาดการกลับใจ แม้เราจะสวดภาวนามากมายมาเป็นเวลาหลายปี ก็ไม่ได้หมายความว่าเราได้เข้าไปในปราสาทแห่งวิญญาณของเราอย่างลึกซึ้ง และได้พบกับการประทับอยู่ภายในของพระเจ้าแล้ว การตระหนักเช่นนี้ควรก่อให้เกิดความถ่อมตนในตัวเรา ความถ่อมตนคือความซื่อตรง คือการยอมรับอย่างซื่อตรงว่า เรายังไม่ได้เข้าไปในปราสาทลึกเท่าที่พระเจ้าทรงปรารถนา จงให้การตระหนักด้วยใจถ่อมตนนี้เป็นแรงผลักดันแก่คุณ ไม่ว่าคุณจะค่อนข้างเฉยเมยต่อเสียงเรียกสู่ความดีพร้อมมานานเพียงใด โดยติดอยู่กับความชะล่าใจที่คิดว่าตนศักดิ์สิทธิ์กว่าที่เป็นจริง

ไตร่ตรอง: คุณกำลังต่อสู้กับความชะล่าใจอยู่หรือไม่ คุณมองตนเองในแง่ดีและมองความร้ายแรงของบาปของตนเป็นเรื่องเล็กน้อยหรือไม่ นี่เป็นนิสัยอันตรายที่หลายคนสร้างขึ้น วิธีที่ดีที่สุดในการต่อสู้กับความชะล่าใจคือการบ่มเพาะความปรารถนาอันร้อนรนต่อความดีพร้อมไว้ในวิญญาณของคุณ ใช่แล้ว ความดีพร้อมเป็นสิ่งที่เป็นไปได้ และเป็นสิ่งที่คุณได้รับเรียกให้บรรลุ หากคุณไม่เชื่อเช่นนี้อย่างสุดหัวใจ ก็แสดงว่าคุณกำลังต่อสู้กับความเฉยเมยต่อเสียงเรียกสู่ความดีพร้อม

หากคุณเอาชนะบาปส่วนใหญ่ในชีวิตได้แล้ว อย่าหยุดอยู่เพียงเท่านั้น พระเจ้ากำลังทรงเรียกคุณให้ก้าวต่อไปด้วยการทำให้ชีวิตภาวนาของคุณลึกซึ้งยิ่งขึ้น คุณปรารถนาจะทำให้ชีวิตภาวนาของคุณดีพร้อมหรือไม่ คุณต้องการก้าวลึกลงไปอีก โดยมอบทุกส่วนของชีวิตไว้กับพระคริสตเจ้าหรือไม่ หากคุณไม่อาจยืนยันความปรารถนานี้ได้อย่างสุดหัวใจ ก็จงซื่อตรงกับตนเองและยอมรับว่านี่เป็นอุปสรรคต่อการเดินทางไปหาพระเจ้า จงแก้ไขโดยวอนขอพระเจ้าให้คุณมองเห็นความเฉยเมยและความชะล่าใจของตนได้ชัดเจนยิ่งขึ้นด้วยใจถ่อมตน เพื่อคุณจะสามารถมอบทุกสิ่งแด่พระเจ้า เพื่อพระสิริรุ่งโรจน์ของพระองค์และความศักดิ์สิทธิ์อันสมบูรณ์ของคุณ

ข้าแต่พระเจ้าผู้ศักดิ์สิทธิ์ยิ่ง พระองค์ทรงเรียกข้าพเจ้าให้ก้าวลึกลงไปอยู่เสมอ แต่บ่อยครั้งเหลือเกินที่ข้าพเจ้าเฉยเมยต่อเสียงเรียกนั้น โปรดเปิดตาข้าพเจ้าให้เห็นว่าข้าพเจ้าชะล่าใจคิดว่าตนศักดิ์สิทธิ์เพียงพอแล้วอย่างไรบ้าง และโปรดช่วยให้ข้าพเจ้าเห็นว่าการเดินทางของข้าพเจ้ายังอีกยาวไกลกว่าจะสิ้นสุด โปรดเติมเต็มข้าพเจ้าด้วยความปรารถนาถึงพระองค์ที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น และความโหยหาที่จะก้าวต่อไปในชีวิตภาวนา ขอให้ข้าพเจ้าเรียนรู้ที่จะภาวนาอย่างดี และเปิดใจยอมให้พระองค์ทรงดึงข้าพเจ้าเข้าสู่ความสัมพันธ์ที่เป็นหนึ่งเดียวกับพระองค์อย่างลึกซึ้งที่สุด ข้าแต่พระเจ้าของข้าพเจ้า

ข้าแต่พระตรีเอกภาพผู้ศักดิ์สิทธิ์ยิ่ง ผู้ประทับอยู่ภายในข้าพเจ้า ข้าพเจ้ารักพระองค์ ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์ ข้าพเจ้ามอบชีวิตแด่พระองค์

บทเรียนที่ 24: พระพรแห่งความอ่อนแอของมนุษย์

แม้ข้อความต่อไปนี้จะไม่ได้เกี่ยวข้องกับคำสอนของท่านโดยเฉพาะ แต่ก็เผยให้เห็นว่า แม้แต่นักบุญผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดก็ยังเป็นมนุษย์ และประสบความยากลำบากบางอย่างเช่นเดียวกับที่เราประสบ

ดิฉันจำไม่ได้แล้วว่ากำลังพูดอะไรอยู่ และได้ออกนอกเรื่องไปมากทีเดียว เพราะเมื่อคิดถึงตนเอง จิตใจของดิฉันก็ไม่อาจโผบินขึ้นสู่สิ่งที่สูงส่งกว่าได้ แต่กลับเหมือนนกที่ปีกหัก ดังนั้น ดิฉันจะพักเรื่องนี้ไว้ก่อนในตอนนี้ (III.I #7).

คุณเคยรู้สึกราวกับว่าจิตใจของคุณเหมือนนกที่ปีกหัก มากกว่าจะเป็นนกอินทรีที่โผบินขึ้นสู่ท้องฟ้าหรือไม่ ภาพเปรียบเทียบนี้ใช้ได้กับมากกว่าเพียงความสามารถทางความคิดของเรา มีหลายสิ่งที่เราพบในชีวิตซึ่งเตือนให้เราระลึกถึงความอ่อนแอของตนเอง บางทีคุณอาจมีปัญหาเรื่องการนอน พลิกตัวไปมาเกือบตลอดคืน จนรู้สึกหงุดหงิด บางทีคุณอาจเผชิญภาวะซึมเศร้าเพราะสารเคมีบางอย่างในร่างกายไม่สมดุล บางทีคุณอาจรู้สึกว่าเคลื่อนไหวร่างกายได้ไม่คล่องแคล่วประสานกัน และอยากเป็นนักกีฬาที่เก่งกว่านี้ บางทีระบบเผาผลาญของคุณอาจทำงานได้ไม่ดี และการควบคุมไม่ให้น้ำหนักเพิ่มก็เป็นเรื่องยาก

หากท่านเคยหลงคิดว่าบรรดานักบุญผู้ยิ่งใหญ่แตกต่างจากท่านมากนัก ก็จงคิดใหม่ นักบุญทุกองค์ต่างต้องต่อสู้เมื่อเผชิญกับข้อจำกัดของตนในฐานะมนุษย์ และอดทนต่อความอ่อนแอของธรรมชาติมนุษย์ที่ตกในบาปแล้ว จากงานเขียนของนักบุญเทเรซา เห็นได้ชัดว่าท่านรู้สึกว่าตนมีความคิดไม่เฉียบแหลมนัก และต้องพยายามอยู่เสมอที่จะอธิบายสิ่งที่ตนต้องการสื่อ บรรณาธิการในยุคปัจจุบันคงสรุปอย่างไม่ลังเลว่างานเขียนของท่านค่อนข้างกระจัดกระจายและนำเสนออย่างไม่เป็นระเบียบ ท่านมักออกนอกเรื่องไปเสียยืดยาว แล้วก็ลืมว่าก่อนหน้านั้นตนกำลังกล่าวถึงอะไร อย่างไรก็ตาม แม้ท่านจะมีความอ่อนแอตามประสามนุษย์ พระเจ้าก็ทรงใช้ท่านให้เขียนคำสอนบางส่วนที่ลึกซึ้งที่สุดเกี่ยวกับชีวิตฝ่ายจิต ดังนั้น อย่าสงสัยเลยว่าท่านก็สามารถเป็นนักบุญผู้ยิ่งใหญ่ได้เช่นเดียวกับนักบุญเทเรซาแห่งอาวีลาและนักบุญองค์อื่น ๆ ทุกองค์

ข้อไตร่ตรอง: อะไรในสภาพมนุษย์ที่ตกในบาปแล้วของท่านรบกวนจิตใจท่านมากที่สุด? แน่นอนว่าบาปคือสิ่งที่เราทุกคนต้องต่อสู้มากที่สุด แต่นอกจากบาปของท่านแล้ว มีแง่มุมใดอีกในธรรมชาติมนุษย์ที่ตกในบาปแล้วของท่านที่เป็นความยากลำบากอย่างแท้จริงสำหรับท่าน? ท่านมีข้อจำกัดทางร่างกายบางอย่างที่ท่านเฝ้าครุ่นคิดถึงหรือไม่? ความคิดของท่านเฉียบแหลมน้อยกว่าที่ท่านปรารถนาหรือไม่? ท่านกำลังต่อสู้กับสถานการณ์อื่น ๆ ในชีวิต ในที่ทำงาน หรือในครอบครัวที่เป็นภาระหนักแก่ท่านหรือไม่?

บ่อยครั้งเหลือเกินที่เรามองความอ่อนแอของตนว่าเป็นอุปสรรคขัดขวางไม่ให้เรามีความศักดิ์สิทธิ์และความสุขในชีวิต แต่บ่อยครั้งความจริงกลับตรงกันข้าม ในแทบทุกกรณี พระเจ้าทรงสามารถใช้สิ่งที่เป็นกางเขนหนักที่สุดและการต่อสู้ที่ยากลำบากที่สุดของท่านเพื่อพระสิริรุ่งโรจน์ของพระองค์ หากพระเจ้าทรงสามารถใช้นักบุญเทเรซา ผู้รู้สึกว่าตนมีความคิดไม่เฉียบแหลมนักและต้องต่อสู้กับความเจ็บป่วยทางกายอยู่เป็นประจำ ให้เขียนคำสอนฝ่ายจิตบางส่วนที่ลึกซึ้งที่สุดในประวัติศาสตร์พระศาสนจักรได้ พระเจ้าก็ทรงสามารถใช้ท่านได้เช่นกัน แม้ท่านจะมีความอ่อนแอก็ตาม

จงไตร่ตรองถึงสิ่งต่าง ๆ ในชีวิตที่ทำให้ท่านท้อแท้และดูเหมือนจะขัดขวางไม่ให้ท่านทะยานขึ้นไป เมื่อท่านมองเห็นสิ่งเหล่านั้นแล้ว จงแสดงความเชื่อด้วยการประกาศความวางใจว่าพระเจ้าทรงสามารถใช้ความอ่อนแอตามประสามนุษย์ของท่านเพื่อพระสิริรุ่งโรจน์ของพระองค์ จงเชื่อเช่นนั้น เปิดใจรับการสัมผัสอันเปี่ยมด้วยพระปรีชาสามารถของพระองค์ และยอมให้พระองค์ทรงใช้ความอ่อนแอของท่านเพื่อทำสิ่งยิ่งใหญ่

ข้าแต่พระเจ้าผู้ทรงสรรพานุภาพ พระอานุภาพของพระองค์ยิ่งใหญ่จนพระองค์ทรงเลือกผู้อ่อนแอและทำให้เขาเข้มแข็ง พระองค์ทรงได้รับพระสิริรุ่งโรจน์อย่างสูงสุดด้วยวิธีนี้ และทรงกระทำสิ่งยิ่งใหญ่มากมายผ่านทางข้าพเจ้าทั้งหลายท่ามกลางความอ่อนแอของพวกข้าพเจ้า โปรดทรงใช้ความอ่อนแอที่สุดของข้าพเจ้าเพื่อพระสิริรุ่งโรจน์ของพระองค์ โปรดทรงกระทำกิจการในตัวข้าพเจ้าและผ่านทางข้าพเจ้า ในหนทางที่มีเพียงพระองค์เท่านั้นทรงกระทำได้ โปรดทรงปลดปล่อยข้าพเจ้าจากความท้อแท้เมื่อมองเห็นข้อจำกัดของตน และโปรดทรงช่วยให้ข้าพเจ้ารู้ว่าไม่มีสิ่งใดจำกัดพระองค์ได้ แม้แต่ความอ่อนแอของข้าพเจ้า

ข้าแต่พระตรีเอกภาพผู้ศักดิ์สิทธิ์ยิ่ง ผู้ประทับอยู่ภายในข้าพเจ้า ข้าพเจ้ารักพระองค์ ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์ ข้าพเจ้ามอบชีวิตแด่พระองค์

บทเรียนที่ 25: สิ่งที่หลายคนสามารถบรรลุได้

ข่าวดีก็คือ การเข้าสู่ที่พำนักชั้นที่สามนี้เป็นสิ่งที่เป็นไปได้จริง นักบุญเทเรซาเชื่อว่า “มีผู้คนเช่นนี้มากมาย” ที่ได้เข้าไปแล้ว

ขอกลับมาพูดถึงสิ่งที่ข้าพเจ้าได้เริ่มอธิบายไว้เกี่ยวกับวิญญาณที่เข้าสู่คฤหาสน์ชั้นที่สาม [ที่พำนัก] พระเจ้ามิได้ทรงโปรดปรานพวกเขาเพียงเล็กน้อย แต่ทรงโปรดปรานอย่างยิ่งใหญ่ โดยทรงช่วยให้พวกเขาผ่านพ้นความยากลำบากในช่วงแรกมาได้ ด้วยพระเมตตาของพระองค์ ข้าพเจ้าเชื่อว่ามีผู้คนเช่นนี้มากมายในโลก… (III.II #8).

คนเหล่านี้คือผู้ปรารถนาจะทำให้พระเจ้าพอพระทัย และปรารถนาอย่างจริงใจที่จะหลีกเลี่ยงบาปทุกประการ แม้แต่บาปเบา หากพวกเขาพลาดตกในบาปเบาเพราะความอ่อนแอตามประสามนุษย์ พวกเขาก็รีบสารภาพบาปเหล่านั้นต่อพระเจ้า เพื่อไม่ให้ทำจนเป็นนิสัย และพยายามอย่างขยันขันแข็งที่จะหลีกเลี่ยงไม่ทำบาปแต่ละประการนั้นอีก ซึ่งพวกเขาก็ทำสำเร็จบ่อยมาก พวกเขาทำกิจใช้โทษบาป เช่น การอดอาหารและการปฏิเสธตนเอง เพื่อควบคุมความอยากของตน พวกเขาภาวนาเป็นประจำด้วยการรำพึงและการสำรวมจิตใจภายใน พวกเขาใช้เวลาอย่างดี ไม่ปล่อยให้สูญเปล่าไปกับกิจการอันไร้สาระ โดยทั่วไปพวกเขาดำเนินชีวิตอย่างมีระเบียบ มีความรักเมตตาต่อผู้อื่น และแสดงคุณธรรมให้เห็นอย่างชัดเจน

ผู้ที่อยู่ในที่พำนักชั้นที่สามยังห่างไกลจากความครบครัน แต่พวกเขาไม่ตกในบาปเป็นประจำอีกต่อไป ซึ่งทำให้พวกเขาพ้นจากความทุกข์ภายในหลายประการที่ผู้ซึ่งอยู่ในที่พำนักชั้นที่สองต้องทนรับ ตราบใดที่คนเหล่านี้ยังคงบ่มเพาะพระพรฝ่ายจิตแห่งความยำเกรงพระเจ้าและคุณธรรมแห่งความถ่อมตน อีกทั้งเพียรพยายามในความปรารถนาที่จะทำให้การภาวนาของตนลึกซึ้งยิ่งขึ้น พวกเขาก็จะเริ่มพบสันติสุขภายในและก้าวหน้าต่อไป

ข้อไตร่ตรอง: ท่านเชื่อหรือไม่ว่าท่านสามารถเป็นหนึ่งในคน “มากมาย” ที่เข้าสู่ที่พำนักชั้นที่สาม? ท่านสามารถทำได้อย่างแน่นอน บางทีท่านอาจพำนักอยู่ในที่พำนักเหล่านี้แล้วก็ได้ จงพิจารณาคุณลักษณะของผู้ที่อยู่ที่นี่ พวกเขาพยายามอย่างขยันขันแข็งที่จะหลีกเลี่ยงบาปทุกประการ แม้แต่บาปเบา พวกเขาภาวนาทุกวัน และบ่อยครั้งก็ระลึกถึงพระเจ้าและพระประสงค์ของพระองค์อยู่ตลอดวัน พวกเขาไม่ยึดติดกับโลกและไม่หมกมุ่นกับความปรารถนาจะร่ำรวย พวกเขามีสันติสุขกับการเป็นตนเองในฐานะบุตรของพระเจ้า คำบรรยายนี้ตรงกับท่านหรือไม่?

หากคุณสมบัติข้อใดข้อหนึ่งหรือหลายข้อเหล่านี้ยังไม่ปรากฏในชีวิตของคุณ ก็อย่ากังวล เนื่องจากมีผู้คนมากมายบรรลุถึงระดับความศักดิ์สิทธิ์ที่พบในที่พำนักชั้นที่สามนี้ได้ จงมั่นใจว่าคุณก็ทำได้เช่นกัน ลองคิดถึงคุณสมบัติของบรรดาวิญญาณศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้ที่คุณยังเลียนแบบไม่ได้ แล้วพิจารณาว่าพวกเขาเอาชนะข้อบกพร่องของตนได้อย่างไร จงกลับไปยังที่พำนักชั้นที่สอง หรือแม้แต่ชั้นที่หนึ่ง และพิจารณาบทเรียนที่สอนไว้ที่นั่น จงพยายามเอาชนะบาปทุกประการ สร้างนิสัยการภาวนาให้มั่นคง บ่มเพาะความปรารถนาที่จะเป็นผู้ศักดิ์สิทธิ์ให้เต็มเปี่ยมทั่วทั้งจิตใจ และพยายามเสริมสร้างคุณธรรมทุกประการในชีวิตของคุณให้เข้มแข็ง

หากคำบรรยายถึงบุคคลในที่พำนักชั้นนี้ตรงกับชีวิตของคุณ ก็จงชื่นชมยินดีในความจริงข้อนั้น จงอาศัยพระพรแห่งความยำเกรงพระเจ้าเตือนตนเองว่า คุณยังอาจกลับไปทำบาปเดิม สูญเสียคุณธรรม และละทิ้งนิสัยการภาวนาได้เสมอ จงตั้งใจอย่างแน่วแน่ว่าจะไม่ปล่อยให้สิ่งเหล่านี้เกิดขึ้น จงไตร่ตรองด้วยว่าที่พำนักชั้นที่สามยังไม่ใช่จุดสิ้นสุด อย่าอยู่ที่นี่ไปตลอดชีวิต จงมุ่งมั่นที่จะก้าวต่อไป และเปิดใจรับหนทางนั้นอยู่เสมอ เมื่อพระเจ้าทรงเผยให้คุณเห็น

ข้าแต่พระเจ้าผู้ทรงพระทัยกว้างอย่างยิ่ง บุตรชายหญิงของพระองค์มากมายได้มาถึงที่พำนักชั้นที่สามนี้แล้ว ในการเดินทางภายในจิตใจมุ่งสู่พระองค์ ข้าพเจ้าวอนขอให้ได้อยู่ในหมู่บรรดาวิญญาณศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้ ด้วยการภาวนาอย่างซื่อสัตย์ การเติบโตในคุณธรรม และการหลีกเลี่ยงบาป โปรดอย่าทรงปล่อยให้ข้าพเจ้าถอยหลังในการเดินทางนี้เลย แต่ให้ข้าพเจ้าก้าวไปข้างหน้าอยู่เสมอ ข้าแต่พระเจ้าผู้เป็นที่รัก โปรดทรงแสดงหนทางที่จะนำข้าพเจ้าไปถึงจุดหมายได้รวดเร็วที่สุด และประทานความตั้งใจและความปรารถนาที่จะมุ่งหน้าต่อไปในการเดินทางของข้าพเจ้า

ข้าแต่พระตรีเอกภาพผู้ศักดิ์สิทธิ์ยิ่ง ผู้ประทับอยู่ภายในข้าพเจ้า ข้าพเจ้ารักพระองค์ ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์ ข้าพเจ้ามอบชีวิตแด่พระองค์

บทเรียนที่ 26: ความปรารถนาเพียงอย่างเดียวยังไม่พอ

แม้หลายคนจะบรรลุถึงความศักดิ์สิทธิ์ของที่พำนักชั้นที่สาม แต่ก็เป็นเรื่องง่ายที่จะหยุดอยู่กับที่ในที่พำนักชั้นนี้ แม้ว่าผู้ที่อาศัยอยู่ที่นั่นจะปรารถนาความดีพร้อมก็ตาม

ข้าแต่พระเยซูเจ้า! ใครเล่าจะกล่าวได้ว่าตนไม่ปรารถนาพระพรอันยิ่งใหญ่นี้ โดยเฉพาะเมื่อได้ผ่านพ้นความยากลำบากสำคัญ ๆ มาแล้ว? ไม่มีเลย ไม่มีใครกล่าวเช่นนั้นได้! เราทุกคนต่างบอกว่าเราปรารถนาพระพรนี้ แต่เพียงเท่านั้นยังไม่พอที่จะให้พระเจ้าทรงครอบครองวิญญาณอย่างสิ้นเชิง (III.I #9)

ความปรารถนาเพียงอย่างเดียวไม่เพียงพอที่จะทำให้เราดีพร้อม ณ จุดนี้ นักบุญเทเรซายกเรื่องราวของเศรษฐีหนุ่มในพระวรสารขึ้นมาระลึกถึงต่อไป นี่เป็นเรื่องราวที่สำคัญมากสำหรับท่าน และเป็นเรื่องที่ท่านกลับมากล่าวถึงมากกว่าหนึ่งครั้ง

ในตอนต้น ท่านใช้ภาพของเศรษฐีหนุ่มเป็นตัวแทนของผู้ที่อาศัยอยู่ในที่พำนักชั้นที่สามนี้ ขอให้ระลึกว่าชายหนุ่มผู้นี้มีคุณสมบัติที่มีคุณค่าสองประการ ประการแรก เขาซื่อสัตย์ในการปฏิบัติตามพระบัญญัติสิบประการ เขากล่าวว่าตนได้ถือปฏิบัติมาตั้งแต่เยาว์วัย ดังนั้น โดยส่วนใหญ่แล้ว ชายหนุ่มผู้ดีงามคนนี้จึงเอาชนะบาปหนักทั้งปวงได้ และดำเนินชีวิตอย่างดีมีศีลธรรม นอกจากชีวิตที่ดีมีศีลธรรมแล้ว ชายหนุ่มผู้นี้ยังแสดงความปรารถนาสำคัญประการหนึ่งที่ผู้ซึ่งอยู่ในที่พำนักชั้นนี้มีเช่นกัน เขาปรารถนาจะเป็นผู้ดีพร้อม เขาทูลพระเยซูเจ้าว่า “พระอาจารย์ ข้าพเจ้าต้องทำอะไรจึงจะเป็นผู้ดีพร้อม?”

เมื่อเราคิดถึงเศรษฐีหนุ่มผู้นี้ เรามักนึกถึงตอนที่เขาจากไปด้วยความเศร้า แต่ก่อนที่เราจะรีบข้ามไปยังตอนจบอันน่าเสียดายของบทสนทนาระหว่างเขากับพระเยซูเจ้า สิ่งสำคัญคือต้องมองเห็นว่าเขาเป็นผู้ประพฤติดีมีศีลธรรมและปรารถนาจะดียิ่งขึ้นไปอีก ที่จริงแล้ว เขาปรารถนาจะเป็นผู้ดีพร้อม ผู้ที่อยู่ในที่พำนักชั้นที่สามก็มีคุณสมบัติที่ดีเหล่านี้เช่นกัน พวกเขาแทบไม่กลับไปทำบาป ได้สร้างนิสัยที่ดี และปรารถนาความศักดิ์สิทธิ์ที่แท้จริง

ไตร่ตรอง: คุณเห็นภาพสะท้อนของตนเองในเศรษฐีหนุ่มผู้นี้หรือไม่? คุณรักษาตนให้พ้นจากบาปและปรารถนาจะเป็นผู้ดีพร้อมหรือไม่? หวังว่าคุณจะเป็นเช่นนั้น หากใช่ จงใช้เวลาอยู่กับภาพของเศรษฐีหนุ่มผู้นี้ที่เข้ามาหาพระเยซูเจ้าด้วยความกระตือรือร้นของวัยหนุ่ม เขาภูมิใจที่จะทูลพระเยซูเจ้าว่าเขาหลีกเลี่ยงบาปทุกประการอยู่เสมอ และเขาตื่นเต้นที่จะทูลพระเจ้าของเราถึงความปรารถนาที่จะเป็นผู้ดีพร้อม คุณมีคุณสมบัติที่ดีเหล่านี้เช่นกันหรือไม่?

หากคุณยังไม่มีคุณสมบัติเหล่านี้ ก็จงกลับไปทบทวนบทเรียนก่อนหน้านี้ต่อไป เพื่อคุณจะมาถึงจุดนี้ได้ แต่หากคุณมีคุณสมบัติเหล่านี้แล้ว จงพิจารณาพระดำรัสที่พระเยซูเจ้าทรงตอบเขาว่า “ถ้าท่านปรารถนาจะเป็นผู้ดีพร้อม จงไปขายสิ่งที่ท่านมีและมอบให้คนยากจน แล้วท่านจะมีขุมทรัพย์ในสวรรค์ จากนั้นจงมาติดตามเรา” (มัทธิว 19:21) คุณจะตอบสนองอย่างไรต่อคำเชื้อเชิญเช่นนี้จากพระเยซูเจ้า?

หากท่านปรารถนาความครบครัน ขั้นต่อไปคือการฝึกเจตจำนงให้มุ่งสู่ความครบครัน ความปรารถนาเพียงอย่างเดียวยังไม่พอ เราต้องนำความปรารถนานั้นมาปฏิบัติด้วยการตัดสินใจอย่างแน่วแน่ เราต้องเลือกทำสิ่งที่ผู้อื่นอาจมองว่าสุดโต่งและเกินขอบเขต เราต้องปล่อยวางจากทุกสิ่งในโลกนี้ เพื่อจะยึดมั่นอยู่กับพระเจ้าและพระประสงค์อันศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์เพียงอย่างเดียวได้อย่างเต็มที่ ท่านยินดีทำเช่นนี้หรือไม่? ท่านยินดีทำทุกสิ่งที่จำเป็นเพื่อจะเป็นนักบุญหรือไม่? หากไม่ ก็จงซื่อตรงต่อตนเอง อย่าเดินจากไปด้วยความเศร้า แต่จงยอมให้ตนเองรู้สึกโล่งใจเมื่อค้นพบว่าสิ่งใดในชีวิตของท่านจำเป็นต้องเปลี่ยนแปลง จงไตร่ตรองอย่างลึกซึ้งถึงความปรารถนาความครบครันของท่าน และพยายามเปลี่ยนความปรารถนานั้นให้เป็นการกระทำ

ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้าแห่งความครบครัน พระองค์ทรงเรียกบุตรชายหญิงทุกคนของพระองค์ให้เป็นผู้ครบครัน โปรดเติมเต็มหัวใจของข้าพเจ้าด้วยความปรารถนานี้ และโปรดรักษาข้าพเจ้าให้เป็นอิสระจากทุกสิ่งที่ขัดขวางความปรารถนานี้อยู่เสมอ เมื่อความปรารถนานี้เติบโตขึ้นภายในข้าพเจ้า โปรดประทานความเข้มแข็งแห่งเจตจำนงที่ข้าพเจ้าต้องการ เพื่อนำความปรารถนานี้ไปปฏิบัติ ขออย่าให้สิ่งใดขัดขวางข้าพเจ้าในการเดินทางไปหาพระองค์ ข้าพเจ้าขอสละทุกสิ่งที่แย่งชิงความรักที่ข้าพเจ้ามีต่อพระองค์ และขัดขวางการรับใช้ตามพระประสงค์อันศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์ ข้าแต่พระเจ้า โปรดช่วยข้าพเจ้าไม่ให้เดินจากคำเชื้อเชิญของพระองค์ไปด้วยความเศร้า แต่ให้ตอบรับทุกคำเชื้อเชิญที่พระองค์ประทาน

ข้าแต่พระตรีเอกภาพผู้ศักดิ์สิทธิ์ยิ่ง ผู้ประทับอยู่ภายในข้าพเจ้า ข้าพเจ้ารักพระองค์ ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์ ข้าพเจ้ามอบชีวิตแด่พระองค์

บทเรียนที่ 27: สาเหตุประการหนึ่งของความแห้งแล้งในการภาวนา

นักบุญเทเรซายังกล่าวถึงชายหนุ่มผู้มั่งมีว่าเป็นตัวอย่างของผู้ที่ประสบความแห้งแล้งในการภาวนา ดังนี้:

ตั้งแต่ข้าพเจ้าเริ่มกล่าวถึงห้องพำนักเหล่านี้ ภาพของเขาก็อยู่ในความคิดของข้าพเจ้าเสมอ เพราะเราเป็นเหมือนเขาทุกประการ สิ่งนี้เองที่บ่อยครั้งทำให้เกิดความแห้งแล้งอย่างยิ่งที่เรารู้สึกในการภาวนา แม้บางครั้งความแห้งแล้งนี้จะมาจากสาเหตุอื่นด้วยก็ตาม (III.I #9).

ท่านอธิบายต่อไปว่า หลายคนที่อยู่ในห้องพำนักเหล่านี้จะประสบความแห้งแล้งในการภาวนา พวกเขาเป็นเหมือนชายหนุ่มผู้มั่งมี พวกเขาหลีกเลี่ยงบาปอยู่เป็นประจำ และความปรารถนาของพวกเขาก็มุ่งไปหาพระเจ้า ปัญหาคือพวกเขายังไม่ยินดีทำสิ่งที่จำเป็นต้องทำเพื่อเป็นผู้ครบครัน เช่นเดียวกับชายหนุ่มผู้มั่งมีที่ไม่ยินดีขายทุกสิ่งที่ตนมี นำไปให้คนยากจน แล้วติดตามพระเยซูเจ้า

ความครบครันเรียกร้องทุกสิ่งจากเรา ในกรณีของชายหนุ่มผู้มั่งมีนั้น ไม่ใช่ว่าทรัพย์สินมากมายของเขาเป็นสิ่งชั่วร้าย แต่ปัญหาคือทรัพย์สินเหล่านั้นเป็นอุปสรรคขัดขวางเขาไม่ให้ติดตามพระเยซูเจ้าอย่างถึงรากถึงโคนและอย่างสิ้นเชิง พระเยซูเจ้าทรงต้องการจากเขามากกว่านั้นอีกมาก และเขาคงจะมีความสุขมากกว่านี้มาก หากเขาตระหนักว่าทรัพย์สมบัติฝ่ายจิตที่เขาปรารถนานั้นมีคุณค่ามหาศาล จนคุ้มค่าที่จะละทิ้งทุกสิ่งอื่นไว้เบื้องหลัง โดยเฉพาะสิ่งที่แย่งชิงความปรารถนาของเขา

นักบุญเทเรซาอธิบายว่า ความแห้งแล้งในการภาวนาในขั้นนี้มักเกิดจากการไม่ยินดีที่จะก้าวลึกลงไป และปล่อยวางทางจิตใจจากทุกสิ่งที่ยังผูกมัดเราอยู่ หากเราต้องการเป็นผู้ครบครัน เราต้องยอมให้การภาวนาขจัดความยึดติดทุกอย่างในชีวิตของเราออกไป ต้องปล่อยวางทุกสิ่ง เราต้องยึดมั่นอยู่กับพระเจ้าและพระประสงค์อันครบครันของพระองค์สำหรับชีวิตของเราเท่านั้น เมื่อเราปฏิเสธ เราก็เดินจากไปด้วยความเศร้า การปฏิเสธที่จะปล่อยวางเช่นนี้มักก่อให้เกิดความแห้งแล้งในการภาวนา เพราะเมื่อเราไม่ตอบสนองพระเจ้าในการภาวนาด้วยความร้อนรน การภาวนาของเราก็แห้งแล้งลง

เราควรมองความแห้งแล้งในการภาวนาว่าเป็นของประทาน หากความแห้งแล้งนี้เกิดจากการที่เราปฏิเสธจะก้าวลึกลงไป เราเองก็เป็นสาเหตุ การตระหนักเช่นนี้จะช่วยให้เราระบุได้ว่าความยึดติดที่ไม่เป็นระเบียบใดที่เราต้องปล่อยวาง เพื่อจะได้พบการบรรเทาใจจากพระเจ้าอีกครั้ง โปรดสังเกตว่านักบุญเทเรซายังกล่าวด้วยว่า “แม้บางครั้งความแห้งแล้งนี้จะมาจากสาเหตุอื่นด้วยก็ตาม” ความแห้งแล้งอีกรูปแบบหนึ่งเป็นของประทานที่มาพร้อมกับการภาวนารูปแบบถัดไป ซึ่งโดยทั่วไปเรียกว่า “การเพ่งพินิจที่พระเจ้าประทานให้” ในกรณีนั้น ความแห้งแล้งคือการที่พระเจ้าเองทรงขจัดความชื่นชมยินดีฝ่ายจิตทุกอย่างออกไป เพื่อช่วยขยายขีดความสามารถของวิญญาณเรา และทำให้ความตั้งใจแน่วแน่ของเราลึกซึ้งยิ่งขึ้น โดยชำระแม้แต่ความยึดติดเพียงเล็กน้อยที่สุดที่เราไม่อาจขจัดได้ด้วยความพยายามของตนเอง เราจะเข้าใจเรื่องนี้ได้ชัดเจนยิ่งขึ้นในห้องพำนักที่สี่

ข้อไตร่ตรอง: บางครั้งท่านรู้สึกว่าการภาวนาของท่านแห้งแล้งหรือไม่? หากไม่ ก็จงชื่นชมยินดีในความหวานชื่นที่พระเจ้าประทาน และยอมให้ความหวานชื่นนั้นนำท่านไปในการเดินทางของท่าน แต่หากท่านรู้สึกว่าการภาวนาของท่านดูแห้งแล้ง ก็จงพิจารณาสาเหตุของเรื่องนี้ เริ่มด้วยการตรวจสอบวิธีที่ท่านภาวนา เมื่อท่านรำพึง ท่านพยายามขจัดสิ่งรบกวนอื่นทุกอย่างหรือไม่? ท่านใช้เวลาในการภาวนาอย่างเพียงพอหรือไม่? ท่านมุ่งความสนใจไปที่พระเจ้าอย่างแน่วแน่หรือไม่? ท่านแสวงหาพระสุรเสียงอันเงียบสงบและอ่อนโยนของพระองค์หรือไม่?

หากท่านตอบคำถามเหล่านี้ได้ว่า “ใช่” แต่ยังประสบความแห้งแล้งในการภาวนา ก็จงใช้เวลามากขึ้นพิจารณาถึงชายหนุ่มผู้มั่งมี คิดถึงการที่เขาปฏิเสธจะก้าวลึกลงไป เขาเดินจากไปด้วยความเศร้าเพราะไม่อาจมอบทุกสิ่งแด่พระเจ้า เมื่อเขาไปภาวนา การภาวนาของเขาคงจะแห้งแล้งอย่างแน่นอน เพราะเขาไม่ยินดีที่จะก้าวต่อไป จงคิดดูว่า “ก้าวต่อไป” นั้นคืออะไรสำหรับท่าน ท่านกำลังยึดสิ่งใดไว้ ซึ่งพระเจ้าทรงต้องการให้ท่านปล่อยวาง?

เมื่อการภาวนาเป็นการภาวนาอย่างแท้จริง ก็ย่อมก่อให้เกิดผลดีเสมอ ในระยะแรก การภาวนานำมาซึ่งความชื่นหวานและพละกำลัง ก่อให้เกิดความกระจ่างและความเข้าใจ เสริมสร้างคุณธรรมของเราและขจัดบาปของเรา จงไตร่ตรองชีวิตภาวนาของท่านด้วยจิตภาวนา และตรวจสอบอย่างถี่ถ้วน หากชีวิตภาวนาไม่ก่อให้เกิดผลดีในชีวิตของท่าน แม้ท่านจะพยายามอย่างจริงใจแล้ว ก็จงเปิดใจค้นหาว่าอะไรอาจเป็นสาเหตุ จงมองหาความยึดติดอื่น ๆ ที่ท่านมี เมื่อพบแล้ว จงพยายามปล่อยวางสิ่งเหล่านั้นด้วยความยินดี

ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงเรียกร้องจากข้าพเจ้า พระองค์ทรงเป็นพระเจ้าผู้ทรงหวงแหน ทรงปรารถนาจะรับทุกสิ่งที่เราเป็น เพื่อพระองค์จะประทานทุกสิ่งที่พระองค์ทรงเป็นแก่เรา โปรดทรงช่วยข้าพเจ้าให้มองเห็นสิ่งต่าง ๆ ในชีวิตที่ขัดขวางการมอบตนเองทั้งหมดแด่พระองค์ และขัดขวางการรับของประทานแห่งชีวิตของพระองค์อย่างครบถ้วนไว้ในวิญญาณของข้าพเจ้า ขออย่าให้ข้าพเจ้าเลือกสิ่งต่าง ๆ ของโลกนี้ที่ผ่านไปและไม่จีรังแทนพระองค์เลย เพราะการเลือกพระองค์ในทุกสิ่งเป็นหนทางเดียวสู่ความสมบูรณ์แห่งชีวิตที่ข้าพเจ้าปรารถนาอย่างลึกซึ้ง

ข้าแต่พระตรีเอกภาพผู้ศักดิ์สิทธิ์ยิ่ง ผู้ประทับอยู่ภายในข้าพเจ้า ข้าพเจ้ารักพระองค์ ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์ ข้าพเจ้ามอบชีวิตแด่พระองค์

บทเรียนที่ 28: ความบรรเทาใจในการภาวนา

เราสามารถได้รับความบรรเทาใจในชีวิตได้หลายทาง แม้แต่บาปก็อาจก่อให้เกิดความบรรเทาใจรูปแบบหนึ่งที่อยู่ในระดับพื้นฐานมาก เป็นไปตามเนื้อหนัง ตามแรงปรารถนา และผิดระเบียบ นี่จึงเป็นเหตุผลที่ผู้คนทำบาป! เราไม่ได้ทำบาปเพราะบาปทำให้เราเป็นทุกข์ แต่เพราะในตอนแรกเราได้รับความเพลิดเพลินบางอย่างจากบาปนั้น แม้จะเป็นความเพลิดเพลินที่ผิดระเบียบก็ตาม

ผู้ที่เข้าสู่ที่พำนักชั้นที่สามแล้วได้ค้นพบความหลอกลวงของความบรรเทาใจทางเนื้อหนังและทางโลก พวกเขาไม่ข้องเกี่ยวกับบาปทางเนื้อหนัง ความทะเยอทะยานที่จะมีฐานะ หรือความปรารถนาความสะดวกสบายทางวัตถุอีกต่อไป อย่างน้อยก็ไม่ถึงขั้นร้ายแรงและจงใจ แต่พวกเขาได้พบความบรรเทาใจและความอิ่มเอมภายในระดับใหม่ ซึ่งมาจากการรำพึงถึงพระเจ้าและการรับใช้พระองค์ การรับใช้พระเจ้าด้วยการภาวนาและกิจการดีทำให้รู้สึกดี ก่อให้เกิดความปีติยินดีในวิญญาณที่ผลักดันให้พวกเขาก้าวต่อไปบนหนทางแห่งความศักดิ์สิทธิ์ อย่างไรก็ตาม หากพวกเขาต้องการเป็นผู้ครบครัน ก็จำเป็นต้องละความยึดติดแม้กระทั่งกับความปีติยินดีฝ่ายจิตที่เพิ่งค้นพบเหล่านี้ เพื่อจะค้นพบสิ่งที่ลึกซึ้งยิ่งกว่าในที่พำนักชั้นต่อ ๆ ไป แม้พระเจ้าจะประทานความบรรเทาใจรูปแบบเหล่านี้ในระยะแรก แต่ในที่สุดพระองค์จะทรงค่อย ๆ ฝึกให้บุคคลนั้นเลิกพึ่งพาสิ่งเหล่านี้ เพื่อพระองค์จะทรงนำเขาขึ้นไปสู่ระดับที่สูงยิ่งกว่ามาก

ดังที่ท่านได้อ่านแล้ว พระเจ้าผู้ทรงพระบรมเดชานุภาพมักประทานความบรรเทาใจเหล่านี้แก่วิญญาณที่อ่อนแอที่สุด ซึ่งข้าพเจ้าคิดว่าคงไม่ยอมแลกความบรรเทาใจเหล่านี้กับความเข้มแข็งมั่นคงของคริสตชนที่รับใช้พระเจ้าท่ามกลางความแห้งแล้ง เรารักความบรรเทาใจมากกว่ากางเขน! (III.I #15)

ความบรรเทาใจที่นักบุญเทเรซากล่าวถึงอาจเรียกได้ว่าเป็น “ความบรรเทาใจที่สัมผัสได้” เป็นความบรรเทาใจที่มาจากพระเจ้าโดยผ่านการภาวนาและกิจการดี แต่ส่วนใหญ่อยู่ในความรู้สึก อารมณ์ แรงปรารถนา และจิตใจของเรา สิ่งเหล่านี้ก่อให้เกิดความเข้าใจอย่างลึกซึ้งและความเชื่อมั่น กำลังใจและแรงผลักดัน ความปีติยินดีและความตื่นเต้น ทำให้เราอยากรับใช้พระเจ้า เพราะการรับใช้พระองค์ทำให้เรารู้สึกดี

ในที่สุด เมื่อบุคคลหนึ่งเติบโตเป็นผู้ใหญ่ในความเชื่อ พระเจ้าจะทรงเรียกให้เขารับใช้พระองค์โดยปราศจากความบรรเทาใจเหล่านี้ เพราะเป็นเรื่องง่ายที่จะยึดติดกับความรู้สึกดี ๆ ฝ่ายจิตเหล่านั้นมากเกินไป แต่สิ่งนี้อาจทำให้ผู้ที่เคยพึ่งพาความรู้สึกดี ๆ ฝ่ายจิตเหล่านี้รู้สึกสั่นคลอนได้  หากเรารู้สึกแห้งแล้งในการภาวนาเพราะเราไม่ยอมปล่อยวางความยึดติดบางอย่างที่ไม่ดี ดังที่กล่าวไว้ในบทไตร่ตรองก่อนหน้านี้ การขจัดความยึดติดที่ไม่ดีนั้นก็คือหนทางเยียวยาให้กลับมารับความบรรเทาใจที่สัมผัสได้ซึ่งพระเจ้าทรงประสงค์จะประทาน แต่หากความยึดติดที่ไม่ดีไม่ใช่สาเหตุ นั่นก็อาจเป็นเครื่องหมายว่าพระเจ้าทรงประสงค์จะนำท่านให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้นอย่างอ่อนโยน โดยให้ท่านเรียนรู้ที่จะรักพระองค์แม้ไม่ได้รับความรู้สึกดี ๆ ฝ่ายจิต

เมื่อมาถึงจุดนี้ การมองดูว่าตนทำอะไร แทนที่จะมองดูว่าตนรู้สึกอย่างไร ย่อมเป็นประโยชน์ต่อบุคคลนั้น ในท้ายที่สุด พลังแห่งการกลับใจที่ลึกซึ้งยิ่งกว่านั้นอยู่ที่เจตจำนง ไม่ใช่ความรู้สึกฝ่ายจิต การเลือกที่จะรับใช้พระเจ้าไม่ว่าตนจะรู้สึกอย่างไรย่อมเป็นประโยชน์ต่อวิญญาณที่อยู่ในสถานการณ์เช่นนี้ คือเลือกที่จะภาวนา แม้จะรู้สึกราวกับว่าไม่ได้รับอะไรจากการภาวนาเลย เลือกที่จะอดทนต่อการทดลองภายในโดยถือว่าเป็นการเสียสละด้วยความรัก แทนที่จะถือว่าเป็นสิ่งที่ทำให้เจ็บปวด

นักบุญเทเรซาชี้ให้เห็นว่า เมื่อบุคคลหนึ่งสามารถเลือกทำตามพระประสงค์ของพระเจ้าได้ แม้ต้องเผชิญการทดลองภายในใด ๆ เช่น ความแห้งแล้งและการสูญเสียความบรรเทาใจที่สัมผัสได้ เขาย่อมก้าวหน้าอย่างมากในชีวิตฝ่ายจิตและบรรลุถึงความถ่อมตนในระดับใหม่ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เขาเรียนรู้ว่าตนเคยยึดติดกับความรู้สึกดี ๆ ที่ได้รับจากการรับใช้พระเจ้ามากกว่ายึดมั่นในพระเจ้าเอง การได้เข้าใจเช่นนี้มีคุณค่าอย่างยิ่ง

ไตร่ตรอง: ท่านเคยมีประสบการณ์ความบรรเทาใจที่สัมผัสได้ในชีวิตหรือไม่? หากเคย นั่นก็เป็นสิ่งดี ความบรรเทาใจเหล่านั้นมาจากพระเจ้า ตราบใดที่พระเจ้ายังประทานความรู้สึกดี ๆ ฝ่ายจิตเหล่านี้แก่ท่าน ก็จงยอมให้สิ่งเหล่านี้บรรเทาใจท่าน เสริมกำลังท่าน และนำทางท่านไปหาพระองค์ ดังนั้น จงเริ่มต้นด้วยการพิจารณาว่าท่านมีประสบการณ์ความบรรเทาใจที่สัมผัสได้ในการภาวนาเป็นประจำหรือไม่

หากท่านเป็นเช่นนั้น จงถามตนเองว่า “จะเป็นอย่างไรหากความรู้สึกดี ๆ เหล่านี้หายไป?” ในกรณีนั้นท่านจะทำอย่างไร? จงรู้ว่าความรู้สึกดี ๆ ที่ได้รับจากการภาวนารำพึง ความยินดีในการรับใช้ตามพระประสงค์ของพระเจ้า และความบรรเทาใจฝ่ายจิตในรูปแบบอื่นทุกอย่าง ล้วนเป็นของประทานที่เราพึงน้อมรับ แต่จงรู้ด้วยว่าความรู้สึกดี ๆ เหล่านี้มิใช่สิ่งสูงสุด และมิใช่พระเจ้าเอง ดังนั้น จงไตร่ตรองว่าท่านเต็มใจรับใช้พระเจ้าไม่ว่าท่านจะรู้สึกอย่างไรหรือไม่ หากท่านรู้สึกแห้งแล้งและว่างเปล่าโดยมิใช่ความผิดของท่านเอง ท่านยังเต็มใจกล่าว “ยินดี” ต่อพระประสงค์ของพระเจ้าหรือไม่? ท่านมุ่งมั่นที่จะใช้เจตจำนงเลือกที่จะรักพระเจ้า แม้จะรู้สึกว่าการประทับอยู่ของพระองค์ห่างไกลและเลือนรางหรือไม่?

หากท่านต้องการเติบโตลึกซึ้งยิ่งขึ้น และในที่สุดเข้าสู่ที่พำนักชั้นที่สี่และชั้นต่อ ๆ ไป ท่านต้องพร้อมที่จะปล่อยวางทุกสิ่งที่มิใช่พระเจ้า ซึ่งรวมถึงความรู้สึกดี ๆ ฝ่ายจิตด้วย จงไตร่ตรองความจริงข้อนี้ เพื่อว่าเมื่อพระเจ้าเริ่มทรงให้ท่านหย่านจาก “อาหารทารก” ฝ่ายจิตนี้ ท่านจะพร้อมน้อมรับการสูญเสียนั้นด้วยสันติและความยินดี เมื่อความรู้สึกดี ๆ ฝ่ายจิตหายไป และเราน้อมรับการสูญเสียนั้นอย่างเต็มที่ เราจะได้รับสันติที่ลึกซึ้งยิ่งกว่ามาก ความชัดเจนในจุดมุ่งหมาย พละกำลังฝ่ายจิต และความยินดีฝ่ายจิต เมื่อเราปล่อยวางของประทานฝ่ายจิตขั้นต้นเหล่านี้จากพระเจ้า เราก็ได้รับการเตรียมให้พร้อมที่จะรับสิ่งดีงามและความชื่นชมยินดีฝ่ายจิตที่สูงส่งกว่ามาก ในระดับที่เราไม่เคยรู้มาก่อนว่ามีอยู่

ข้าแต่พระเจ้าแห่งความศักดิ์สิทธิ์แท้จริง ข้าพเจ้าปรารถนาจะเป็นผู้ศักดิ์สิทธิ์ มิใช่เพียงรู้สึกว่าตนศักดิ์สิทธิ์ ข้าพเจ้าขอบพระคุณพระองค์สำหรับความบรรเทาใจฝ่ายจิตทั้งปวงที่พระองค์ประทานแก่ข้าพเจ้าตลอดชีวิต ขอบพระคุณที่ทรงให้กำลังใจ ทรงนำทาง และทรงเสริมกำลังข้าพเจ้าด้วยวิธีเหล่านี้ ข้าพเจ้าวอนขอว่า ขณะที่ข้าพเจ้าก้าวหน้าในการเดินทางไปหาพระองค์ ข้าพเจ้าจะได้รับการเตรียมให้พร้อมที่จะปล่อยวางความรู้สึกดี ๆ ในขั้นต้นเหล่านี้ เพื่อให้เจตจำนงของข้าพเจ้าที่จะรับใช้พระองค์ไม่ว่าจะเกิดสิ่งใดได้รับการเสริมกำลัง

ข้าแต่พระตรีเอกภาพผู้ศักดิ์สิทธิ์ยิ่ง ผู้ประทับอยู่ภายในข้าพเจ้า ข้าพเจ้ารักพระองค์ ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์ ข้าพเจ้ามอบชีวิตแด่พระองค์

บทเรียนที่ 29: เหนือกว่าความรอบคอบตามธรรมชาติ

ดังที่ได้กล่าวมาแล้ว ผู้ที่อยู่ในที่พำนักชั้นที่สามอาจถือได้ว่าเป็น “วิญญาณที่มีระเบียบดี” อย่างไรก็ตาม บางครั้งพวกเขามี “ระเบียบ” มากเสียจนต่อต้านการก้าวหน้าต่อไป

ความรักของพวกเขายังไม่เข้มแข็งพอที่จะเอาชนะเหตุผลของตนได้ ดิฉันปรารถนาให้เป็นเช่นนั้น เพื่อพวกเขาจะได้ไม่พอใจกับการค่อย ๆ คืบคลานไปหาพระเจ้า ด้วยความเร็วเช่นนี้ พวกเขาจะไม่มีวันไปถึงจุดหมายปลายทางของการเดินทางเลย! (III.II #9)

ผู้ที่อยู่ในที่พำนักชั้นที่สามได้รับพระกรุณามากมายจากพระเจ้า พวกเขาผ่านการกลับใจขั้นต้นมาอย่างมากในชีวิต ได้เรียนรู้ที่จะรำพึงภาวนาอย่างดี เข้าใจพระคัมภีร์และคำสอนของพระศาสนจักร และยึดมั่นในความเชื่อด้วยความร้อนรนอย่างยิ่ง อย่างไรก็ตาม เพราะพวกเขาดำเนินชีวิตอย่างมีระเบียบดี บางครั้งพวกเขาจึงอาจถึงกับ “รอบคอบ” มากเกินไป ดังที่นักบุญเทเรซาพูดหยอกล้อด้วยความรัก

ความรอบคอบและการคิดอย่างมีเหตุผลเป็นสิ่งดี แต่ข้อเสียของการดำเนินชีวิตโดยยึดเหตุผลอย่างสุดขั้วคือ ในที่สุดเราก็เป็นผู้กำกับชีวิตของตนเอง แทนที่จะยอมให้พระเจ้าทรงนำเรา พระปรีชาญาณของพระเจ้าล้ำเลิศเกินกว่าสติปัญญาของเราอย่างมาก หนทางของพระองค์มิได้ขัดกับเหตุผลของมนุษย์เรา แต่สูงส่งเหนือเหตุผลนั้น หนทางของพระเจ้าเกินกว่าที่เราจะเข้าใจได้ด้วยการคิดแบบนิรนัย ดังนั้น หากท่านต้องการก้าวหน้าอย่างยิ่งในความศักดิ์สิทธิ์ ท่านจำเป็นต้องก้าวออกไปด้วยความเชื่อ และพักการตัดสินหลายอย่างที่อาศัยความรอบคอบตามธรรมชาติของท่านไว้ก่อน ท่านจำเป็นต้องแสวงหาปรีชาญาณใหม่ สวมรับความคิดจิตใจใหม่ มองตนเองในแสงสว่างใหม่ และยอมให้พระประสงค์ของพระเจ้าครอบครองเจตจำนงของท่าน สิ่งนี้เกิดขึ้นโดยอาศัยการมอบเจตจำนงของท่านไว้กับพระเจ้าเป็นสำคัญ มิใช่ด้วยการฝืนจำกัดเจตจำนงของท่านไว้ภายในขอบเขตความเข้าใจอันจำกัดของตนเกี่ยวกับสิ่งที่ท่านเห็นว่าดีที่สุดสำหรับตนเอง สิ่งนี้เรียกร้องความไว้วางใจในระดับที่ลึกซึ้งอย่างยิ่ง เมื่อท่านนำความไว้วางใจนี้มาปฏิบัติ ท่านจะพบว่าบางครั้งท่านทำสิ่งที่ดูไม่สมเหตุสมผลเสียทีเดียว แต่กลับเป็นผลดีอย่างมากต่อท่าน ท่านจะไม่ได้เข้าใจในทันทีเสมอไปว่าพระเจ้ากำลังทรงทำสิ่งใดในวิญญาณของท่าน แต่ท่านจะยอมให้พระองค์ทรงกระทำ และมอบตัวตนทั้งหมดของท่านไว้กับพระองค์

สิ่งที่ตรงข้ามกับความไว้วางใจในพระเจ้าคือความกลัวที่ทำให้ชะงักงันและบั่นทอนจิตใจ ผู้ที่รอบคอบมากเกินไปกลัวที่จะทำสิ่งจำเป็นเพื่อก้าวหน้าในชีวิตฝ่ายจิต พวกเขากลัวการทำกิจใช้โทษบาปอย่างหนัก กลัวการภาวนามากเกินไป กลัวการให้อภัยผู้อื่น กลัวการเติบโตในคุณธรรม กลัวที่จะฝากชีวิตไว้กับพระเจ้าด้วยความไว้วางใจ กลัวที่จะเปลี่ยนแปลงสิ่งจำเป็นในชีวิต และกลัวแม้กระทั่งการยอมรับว่ามีสิ่งใดบ้างที่จำเป็นต้องเปลี่ยนแปลง ดังนั้น พวกเขาจึงดำเนินชีวิตในแบบที่ตนควบคุมได้ และปฏิเสธที่จะคลายการป้องกันตนเองเพื่อให้พระเจ้าทรงเผยแก่พวกเขาว่า สิ่งใดคือสิ่งที่พวกเขาต้องการอย่างแท้จริง

ข้อคิดไตร่ตรอง: ท่านวางใจในพระเจ้าหรือไม่? เป็นไปได้มากว่าท่านวางใจ อย่างน้อยก็ในระดับหนึ่ง ความวางใจเรียกร้องให้ท่านปล่อยวางความกลัว เมื่อท่านรู้สึกว่าพระเจ้าทรงเรียกให้ทำบางสิ่งที่ดูยาก ก็เป็นเรื่องง่ายที่จะปล่อยให้เหตุผลตามประสามนุษย์เข้ามาครอบงำ และหาเหตุผลต่าง ๆ ว่าทำไมท่านจึงไม่ควรทำสิ่งนั้น นี่คือความกลัวที่กำลังทำงานอยู่ ท่านทำเช่นนี้เป็นประจำหรือไม่? ลองนึกถึงสิ่งหนึ่งที่ท่านคิดว่าพระเจ้าทรงประสงค์จากท่าน แล้วพยายามพิจารณาเหตุผลที่ท่านหลีกเลี่ยงสิ่งนั้น ความกลัวและความห่วงกังวลถึงตนเองเป็นส่วนหนึ่งของแรงจูงใจของท่านหรือไม่?  ตัวอย่างเช่น พระเจ้าอาจทรงเรียกให้ท่านอดอาหารโดยรับประทานเพียงขนมปังและน้ำ แต่เหตุผลตามประสามนุษย์ของท่านจะต่อต้าน โดยบอกว่าสิ่งนี้ไม่สมเหตุสมผลสำหรับท่าน ท่านต้องเรียนรู้ที่จะก้าวออกไปด้วยความเชื่อ และไม่ยอมให้สติปัญญาที่คอยควบคุมท่านอยู่เป็นตัวกำหนดทุกสิ่ง

หากท่านวางใจในพระเจ้าอย่างลึกซึ้ง เมื่อท่านรู้สึกว่าพระองค์ทรงเรียกให้ทำบางสิ่งที่ดูยาก ท่านก็จะไม่ลังเลที่จะตอบสนอง กล่าวได้ว่าท่านจะ “เดินเข้ากองไฟ” โดยไม่มีเหตุผลอื่นใดนอกจากเพราะพระเจ้าทรงขอให้ท่านทำเช่นนั้น พระเจ้าทรงเรียกให้ท่านเสียสละสิ่งใด? พระองค์ทรงขอให้ท่านถวายการรับใช้อันศักดิ์สิทธิ์แบบใดแด่พระองค์? พระองค์ทรงประสงค์ให้ชีวิตของท่านเปลี่ยนแปลงอย่างไร?

พระเจ้าทรงประสงค์ให้ท่านมุ่งมั่นใช้เวลาอธิษฐานภาวนาเพิ่มขึ้น แม้ท่านจะไม่รู้สึกอยากทำหรือไม่? พระองค์กำลังทรงขอให้ท่านยอมรับการทำกิจใช้โทษบาปรูปแบบใดรูปแบบหนึ่ง เช่น การอดอาหารหรือไม่? พระองค์ทรงประสงค์ให้ท่านหลีกเลี่ยงความบันเทิงบางประเภท การนินทา และโอกาสบาปอื่น ๆ เพราะท่านรู้ว่าสิ่งเหล่านั้นเป็นโอกาสบาปหรือไม่? พระองค์ทรงประสงค์ให้ท่านเป็นฝ่ายเข้าหาคนที่มีความสัมพันธ์ตึงเครียดกับท่านหรือไม่? พระองค์ทรงประสงค์ให้ท่านให้อภัยอย่างลึกซึ้งยิ่งขึ้นหรือไม่?

จงไตร่ตรองว่าท่านเต็มใจเพียงใดที่จะทำทุกสิ่งที่พระเจ้าทรงประสงค์จากท่าน ไม่ว่าต้องเสียสละเพียงใด ไม่ว่าจะยากเพียงใด จงขจัดความกลัวทั้งปวง สละความกลัวนั้น และอย่ายอมให้มันเป็นปัจจัยที่ควบคุมชีวิตของท่าน การทำเช่นนี้จะเปิดใจท่านสู่ความวางใจที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น และจะนำให้เจตจำนงของท่านสอดคล้องกับพระประสงค์ของพระเจ้ามากยิ่งขึ้น

ข้าแต่พระเจ้าผู้ทรงคู่ควรแก่ความวางใจของข้าพเจ้า พระองค์ทรงเรียกข้าพเจ้าให้ดำเนินชีวิตในความศักดิ์สิทธิ์อย่างถึงรากถึงแก่น การน้อมรับพระประสงค์อันสมบูรณ์แบบของพระองค์เรียกร้องความรักอันลึกซึ้ง การปล่อยวางอย่างสิ้นเชิง และการมอบตนอย่างหมดใจ โปรดช่วยข้าพเจ้าให้ตอบสนองพระประสงค์อันศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์ด้วยความวางใจ โปรดช่วยข้าพเจ้าให้ทูล “ยินดี” ต่อพระองค์ แม้เมื่อพระประสงค์ของพระองค์เป็นสิ่งที่ยากจะน้อมรับ ขอให้ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์มากกว่าที่วางใจในตนเองอย่างยิ่ง และรับใช้พระองค์ในทุกสิ่ง

ข้าแต่พระตรีเอกภาพผู้ศักดิ์สิทธิ์ยิ่ง ผู้ประทับอยู่ภายในข้าพเจ้า ข้าพเจ้ารักพระองค์ ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์ ข้าพเจ้ามอบชีวิตแด่พระองค์

บทเรียนที่ 30: ต้องมีความถ่อมตนมากขึ้น

หากท่านต้องการก้าวหน้าเลยที่พำนักชั้นที่สามไป ความสุภาพถ่อมตนเพียงอย่างเดียวยังไม่พอ ท่านต้องแสวงหา “ความสุภาพถ่อมตนอย่างที่สุด” ด้วยสิ้นสุดจิตใจ

…ความสุภาพถ่อมตนอย่างที่สุดเป็นประเด็นสำคัญหลัก ข้าพเจ้าเชื่อว่าการขาดสิ่งนี้เองที่ทำให้ผู้คนหยุดก้าวหน้า อาจดูเหมือนว่าเราเดินหน้าไปได้เพียงเล็กน้อย เราควรเชื่อว่าเป็นเช่นนั้นจริง และบรรดาพี่น้องหญิงของเรากำลังก้าวหน้ารวดเร็วกว่าเรามาก ไม่เพียงแต่เราควรปรารถนาให้ผู้อื่นมองว่าเราเลวที่สุดในบรรดาทุกคนเท่านั้น แต่เราควรพยายามทำให้พวกเขาคิดเช่นนั้นด้วย (III.II #12)

“ความสุภาพถ่อมตนอย่างที่สุด” คืออะไร? เป็นมากกว่าการตระหนักถึงบาปของตนเอง แต่เป็นการเข้าใจวิญญาณของท่านจากมุมมองของพระเจ้า หมายความว่าท่านมองเห็นตนเองในแสงแห่งพระสิริรุ่งโรจน์ของพระเจ้า ท่านมองเห็นความยึดติดและบาปของตน ท่านยังมองเห็นคุณธรรมของตนและสิ่งดีมากมายที่พระเจ้าทรงกระทำในวิญญาณของท่านด้วย การได้รับความรู้นี้ก่อให้เกิดความสุภาพถ่อมตนในรูปแบบที่ลึกซึ้งที่สุด และก่อให้เกิดการรู้จักตนเองอย่างลึกซึ้ง ขณะที่ท่านได้รับการปลดปล่อยให้เป็นอิสระแม้จากความยึดติดที่ไม่เป็นระเบียบเพียงเล็กน้อยที่สุด

มีหลายหนทางที่จะได้รับความรู้อันบริสุทธิ์และลึกซึ้งเกี่ยวกับวิญญาณของท่าน ดังที่กล่าวไปแล้ว ความแห้งแล้งในการอธิษฐานภาวนาจะช่วยปลดปล่อยท่านจากความยึดติดกับประสบการณ์ความบรรเทาใจฝ่ายจิตในระยะแรกที่ท่านเคยได้รับและกลายเป็นสิ่งที่ท่านพึ่งพา นอกจากนี้ การปฏิเสธตนเองและการทำกิจใช้โทษบาปด้วยความสมัครใจก็ช่วยได้เช่นกัน การปฏิเสธตนเองเป็นสิ่งดีสำหรับเรา ไม่ใช่เพราะสิ่งที่เราสละนั้นจำเป็นต้องเป็นสิ่งไม่ดี แต่เพราะเราจำเป็นต้องสามารถมองเห็นความรักตนเองทุกรูปแบบที่เรามี เพื่อเราจะปล่อยวางจากสิ่งเหล่านั้นและยึดมั่นในพระประสงค์ของพระเจ้าเพียงอย่างเดียว

การเติบโตในคุณธรรมแห่งความสุภาพถ่อมตนอาจเป็นเรื่องยืดเยื้อชวนเหนื่อยหน่าย บ่อยครั้งต้องใช้เวลากว่าจะเติบโตในคุณธรรมนี้ เพราะการได้มาซึ่งคุณธรรมนี้เกี่ยวข้องกับกระบวนการค้นพบว่าท่านเป็นใคร ท่านต้องค่อย ๆ มองเห็นความเห็นแก่ตัวทั้งหมดภายในวิญญาณของตน ท่านต้องค้นพบว่าท่านพึ่งพาตนเองมากกว่าพึ่งพาพระเจ้าในด้านใดบ้าง ท่านต้องค้นหาทุกแง่มุมที่ท่านไม่ยอมตอบสนองพระหรรษทานของพระเจ้าอย่างสุดจิตสุดใจ การค้นพบเหล่านี้ว่าท่านเป็นใครในสายพระเนตรของพระเจ้า คือหนทางสู่ความสุภาพถ่อมตนที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น ท่านจะเดินไปบนหนทางนี้ได้ก็ด้วยการทำให้ชีวิตแห่งการอธิษฐานภาวนาของท่านลึกซึ้งยิ่งขึ้นเท่านั้น

ความแห้งแล้งในการภาวนา การปฏิเสธตนเอง การใช้โทษบาป การยอมรับความทุกข์ด้วยความสมัครใจ และการพลีกรรมทุกรูปแบบ จะช่วยให้ท่านละความยึดติดจากทุกสิ่งที่ไม่ใช่พระเจ้าเอง เพื่อท่านจะได้ชื่นชมยินดีอย่างลึกซึ้งที่สุดในพระเจ้าเพียงพระองค์เดียว การละความยึดติดทางจิตเช่นนี้จะก่อให้เกิดการภาวนาที่ลึกซึ้ง ซึ่งจะนำไปสู่ความถ่อมตน ความถ่อมตนจะเกิดขึ้นเมื่อความบรรเทาใจอันตื้นเขินทั้งหลายที่รกรุงรังถูกขจัดออกไป และวิญญาณได้อยู่ตามลำพังเพื่อมองเห็นพระเจ้า มองเห็นตนเองจากมุมมองของพระเจ้า ชื่นชมยินดีในพระประสงค์ของพระเจ้า และรับใช้พระองค์เพียงผู้เดียว

ข้อไตร่ตรอง: ท่านมีความถ่อมตนหรือไม่? ความหยิ่งจองหองเป็นนิสัยที่ทำให้เรามีมุมมองเกี่ยวกับตนเองอย่างบิดเบือน ความหยิ่งจองหองทำให้เราตาบอด และยังคงยึดตนเองเป็นศูนย์กลาง ห่วงแต่ตนเอง ทำตามใจตนเอง และมองตนเองสูงเกินจริง ความถ่อมตนเป็นกระบวนการตัดผ่านภาพลวงที่เห็นแก่ตัวเหล่านี้เกี่ยวกับตัวเรา เพื่อเราจะมองเห็นตนเองได้ชัดเจนยิ่งขึ้นอย่างที่พระเจ้าทรงมองเรา ท่านมุ่งมั่นที่จะเข้าสู่กระบวนการเช่นนี้หรือไม่?

วิธีปฏิบัติอย่างหนึ่งที่ช่วยให้เราเติบโตในความถ่อมตน คือการตั้งใจพักการตัดสินทุกอย่างเกี่ยวกับตนเองไว้ก่อน เมื่อท่านมองดูวิญญาณของตน จงพยายามลืมทุกสิ่งที่ท่านเชื่อเกี่ยวกับตนเอง หากท่านคิดว่าตนศักดิ์สิทธิ์ จงพยายามค้นหาบาปของตน หากท่านคิดว่าตนมีคุณธรรมในด้านใดด้านหนึ่ง จงค้นหาว่าท่านยังขาดคุณธรรมนั้นในด้านใดบ้าง จงพักการตัดสินตนเองทั้งหมดที่ท่านสั่งสมมาตลอดเวลาไว้ก่อน และทูลขอพระเจ้าโปรดประทานสายตาใหม่ให้ท่านมองเห็นตนเอง

ท่านเปิดใจรับความจริงหรือไม่? การแสวงหาความถ่อมตนไม่ใช่อะไรอื่นนอกจากการแสวงหาความจริงเกี่ยวกับตัวท่านอย่างซื่อตรง ท่านต้องไม่กลัวที่จะค้นพบสิ่งต่าง ๆ เกี่ยวกับตนเองที่ท่านยังไม่เข้าใจ สิ่งนี้จะเป็นไปได้ก็ต่อเมื่อท่านยอมรับข้อเท็จจริงว่า ท่านไม่ได้รู้จักตนเองอย่างที่พระเจ้าทรงรู้จักท่านอย่างแน่นอน ไม่ต้องสงสัยเลยว่าท่านยังยึดติดกับบาปบางอย่างที่แม้แต่ตัวท่านเองก็ยังไม่ตระหนัก จงมุ่งมั่นเดินทางแห่งการค้นพบนี้ เพื่อพระเจ้าจะได้ประทานความเข้าใจที่ชัดเจนยิ่งขึ้นเกี่ยวกับวิญญาณของท่าน แล้วทรงใช้ความรู้นั้นช่วยให้ท่านดำเนินชีวิตสอดคล้องกับพระประสงค์อันสมบูรณ์แบบของพระองค์อย่างเต็มเปี่ยมยิ่งขึ้น

ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงถ่อมพระองค์ พระองค์ทรงเป็นความถ่อมตนที่สมบูรณ์แบบ เพราะพระองค์ทรงรู้จักพระองค์เองอย่างสมบูรณ์ที่สุด โปรดปลดปล่อยข้าพเจ้าจากภาพบิดเบือนที่ข้าพเจ้ามีเกี่ยวกับตนเอง และโปรดเผยให้ข้าพเจ้าเห็นวิธีการต่าง ๆ มากมายที่ข้าพเจ้ายังไม่ได้ปรับตนให้สอดคล้องกับความสมบูรณ์แบบแห่งพระประสงค์ศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์ ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้าที่รัก ขณะที่ข้าพเจ้ามุ่งมั่นเดินทางเพื่อค้นพบตนเองอย่างลึกซึ้งยิ่งขึ้นนี้ โปรดทรงนำข้าพเจ้าไปตามหนทางนั้นด้วยเถิด

ข้าแต่พระตรีเอกภาพผู้ศักดิ์สิทธิ์ยิ่ง ผู้ประทับอยู่ภายในข้าพเจ้า ข้าพเจ้ารักพระองค์ ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์ ข้าพเจ้ามอบชีวิตแด่พระองค์

บทเรียนที่ 31: ความนบนอบอย่างฉับไว

ความศักดิ์สิทธิ์ไม่ได้อยู่ที่การได้รับความบรรเทาใจในชีวิต แต่อยู่ที่ความรักที่ยิ่งใหญ่กว่า กระนั้น บ่อยครั้งเรากลับเลือกความบรรเทาใจแทนความรักที่ไม่เห็นแก่ตัวและเสียสละ ความรักที่ยิ่งใหญ่กว่านี้เกิดขึ้นเมื่อเจตจำนงของท่านเลือกพระประสงค์ของพระเจ้า เพียงเพราะเป็นพระประสงค์ของพระเจ้า ไม่ใช่เพราะเป็นสิ่งที่ง่ายหรือน่าชื่นใจ

เรื่องนี้ยากที่จะทำให้สำเร็จด้วยตนเอง ดังนั้น นักบุญเทเรซาจึงแนะนำบรรดาซิสเตอร์ของท่านให้พึ่งพาผู้นำฝ่ายจิต เพื่อช่วยให้พวกเธอปรับเจตจำนงของตนให้สอดคล้องกับพระประสงค์ของพระเจ้า ท่านกล่าวว่าวิธีที่ดีที่สุดที่จะทำเช่นนี้ได้สำเร็จคือการ “นบนอบโดยไม่รอช้า” ต่อผู้นำฝ่ายจิต

บรรดาวิญญาณที่พระเมตตาของพระเจ้าทรงนำมาถึงขั้นนี้…จะได้รับประโยชน์อย่างมากจากการฝึกนบนอบโดยไม่รอช้า แม้พวกเขาจะไม่ได้อยู่ในสถานภาพนักบวช ก็คงจะดีหากพวกเขาจะมีผู้นำฝ่ายจิต เช่นเดียวกับคนอื่นบางคน เพื่อจะได้ไม่ทำตามใจตนเองเลย ซึ่งเป็นสาเหตุของความเสียหายส่วนใหญ่ของเรา (III.II #18)

สำหรับเทเรซา ผู้นำฝ่ายจิตที่ดีเป็นสิ่งที่หาได้ยาก ท่านไม่ต้องการผู้นำฝ่ายจิตที่ตนเอง “สุขุมรอบคอบเกินไป” ความสุขุมรอบคอบเป็นสิ่งดีและเป็นกิจของเหตุผลมนุษย์ แต่หากผู้ใดจะทะยานขึ้นสู่สวรรค์ ผู้นั้นจำเป็นต้องมีผู้นำฝ่ายจิตที่เข้าใจความจริงซึ่งอยู่เหนือความสามารถตามธรรมชาติของเหตุผลมนุษย์ ผู้นำฝ่ายจิตจำเป็นต้องเข้าใจความแห้งแล้งฝ่ายจิต รู้วิธีตอบสนองต่อการทดลองและความทุกข์ในรูปแบบอื่น ๆ รู้วิธีขจัดความยึดติดกับบาปทุกอย่าง และรู้วิธีปรับตนให้สอดคล้องกับพระประสงค์ของพระเจ้าอย่างสิ้นเชิง นี่ไม่ใช่งานที่จะทำอย่างผิวเผินได้!

แม้คนส่วนใหญ่จะไม่มีผู้นำฝ่ายจิตคอยช่วยเหลือตามวิธีที่เทเรซาแนะนำ แต่ก็เป็นประโยชน์ที่จะเข้าใจข้อเท็จจริงว่า การนำตนเองไปสู่จุดสูงสุดแห่งความศักดิ์สิทธิ์โดยอาศัยความสุขุมรอบคอบของเราเองนั้น อาจเป็นเรื่องยากอย่างยิ่ง

แม้ท่านจะไม่มีผู้นำฝ่ายจิตที่ไว้ใจได้ การฝึกนบนอบโดยไม่รอช้าก็มีประโยชน์อย่างยิ่งในชีวิตฝ่ายจิต การฝึกนี้เริ่มต้นด้วยการตั้งใจแน่วแน่ในจิตใจว่าจะทำทุกสิ่งที่พระเจ้าทรงขอจากท่าน ไม่ว่าสิ่งนั้นจะเป็นอะไร และไม่ว่าจะดูยากเพียงใด จิตใจที่เต็มใจและพร้อมจะตอบว่า “ยินดี” ทันทีที่ท่านเข้าใจพระประสงค์ของพระเจ้านี้ มีคุณค่าอย่างยิ่ง อันที่จริง เมื่อท่านพยายามฝึกเจตจำนงของตนให้ทำทุกสิ่งที่พระเจ้าทรงขอทันทีที่พระองค์ทรงขอ ท่านก็จะมีใจพร้อมยิ่งขึ้นที่จะฟังพระสุรเสียงของพระองค์และตอบสนองด้วยความรัก

ไตร่ตรอง: การทำตามพระประสงค์ของพระเจ้าไม่ได้ทำให้เรารู้สึกดีเสมอไป อย่างน้อยก็ไม่ใช่ในทันที คุณยอมรับความจริงข้อนี้ได้หรือไม่? คุณเต็มใจทำสิ่งที่ดูยากและไม่น่าพึงใจ เพียงเพราะพระเจ้าทรงขอให้คุณทำหรือไม่?

เมื่อคุณมองลึกเข้าไปในจิตใจ มีสิ่งใดบ้างที่คุณคิดว่าพระเจ้าอาจทรงต้องการจากคุณ แต่คุณกลับขัดขืน? ลองค้นหาว่าสิ่งเหล่านั้นคืออะไร ก่อนอื่น ให้มองดูแนวโน้มที่จะขัดขืนภายในตัวคุณ โดยปกติ การขัดขืนนี้เกิดขึ้นผ่านการหาเหตุผลมาปัดสิ่งที่เราคิดว่าพระเจ้าอาจกำลังทรงขอจากเราออกไป ตัวอย่างเช่น วันหนึ่งคุณอาจรู้สึกว่าควรละทิ้งบางสิ่ง เปลี่ยนนิสัยบางอย่าง หรือเพิ่มกิจวัตรบางอย่างเข้าไปในชีวิตประจำวัน เมื่อรู้สึกเช่นนี้ คุณอาจพบด้วยว่าตนเองกำลังขัดขืน จึงรีบปัดความคิดนั้นทิ้งไป อย่าทำเช่นนั้น จงเริ่มด้วยการพิจารณาสิ่งใดก็ตามที่คุณมักขัดขืนอยู่เป็นประจำ

บางครั้งเราขัดขืนความต้องการของตนเอง ซึ่งเป็นสิ่งที่ดี แต่การนบนอบต่อพระประสงค์ของพระเจ้าโดยทันทีต้องกลายเป็นนิสัย หากต้องการให้การนบนอบกลายเป็นนิสัยในจิตใจของคุณ จงพยายามต้านทานการขัดขืนของตนเอง กล่าวอีกอย่างหนึ่งคือ จงพยายามทำสิ่งที่ในตอนแรกคุณไม่อยากทำ หากคุณรู้สึกว่าพระเจ้าทรงต้องการให้คุณใช้เวลาอธิษฐานภาวนาเพิ่มอีกสิบนาที ก็จงทำทันทีโดยไม่ลังเล และให้แน่ใจว่าเป็นเวลาเพิ่มอีกสิบนาทีเต็ม หากคุณนึกถึงใครบางคนที่คุณกำลังโกรธ และรู้ว่าควรให้อภัยเขา ก็จงให้อภัยเขาในใจทันที อย่าคิดวิเคราะห์มากเกินไป เพียงลงมือทำ เมื่อเวลาผ่านไป การฝึกฝนฝ่ายจิตนี้จะช่วยให้คุณตอบสนองต่อพระหรรษทานของพระเจ้าได้ง่ายขึ้นและรวดเร็วขึ้น ทันทีที่พระองค์ทรงกระทำต่อเจตจำนงของคุณ

ข้าแต่พระเจ้าของข้าพเจ้า ผู้ทรงเรียกร้องจากข้าพเจ้า พระองค์ทรงเรียกให้ข้าพเจ้านบนอบพระองค์เสมออย่างสุดหัวใจ ทันทีที่พระองค์ตรัส โปรดช่วยให้ข้าพเจ้าเรียนรู้ที่จะรู้จักพระสุรเสียงอันอ่อนโยนของพระองค์ และใส่ใจพระองค์ให้มากกว่าความเอาแต่ใจตนเองยิ่งนัก ขอให้ข้าพเจ้าเอาชนะความเอาแต่ใจตนเอง และนบนอบพระองค์โดยทันทีเสมอ เพื่อข้าพเจ้าจะได้สอดคล้องกับพระประสงค์ของพระองค์ในทุกสิ่งอย่างสมบูรณ์ยิ่งขึ้น

ข้าแต่พระตรีเอกภาพผู้ศักดิ์สิทธิ์ยิ่ง ผู้ประทับอยู่ภายในข้าพเจ้า ข้าพเจ้ารักพระองค์ ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์ ข้าพเจ้ามอบชีวิตแด่พระองค์

บทเรียนที่ 32: ได้รับแรงบันดาลใจจากผู้อื่น

บ่อยครั้งเหลือเกินที่การทดลองในชีวิตทำให้เราท้อแท้ ไม่ว่าจะเป็นความแห้งแล้งในการอธิษฐานภาวนา ความไม่เต็มใจที่จะปล่อยวางความเพลิดเพลินอันผิวเผิน หรือความยากลำบากอื่นใดที่เกิดขึ้นกับเรา การทดลองมากมายเช่นนี้อาจขัดขวางไม่ให้เราโบยบินสูงในการรับใช้พระประสงค์ของพระเจ้า

เป็นกำลังใจที่ได้เห็นว่าการทดลองซึ่งดูเหมือนเป็นไปไม่ได้ที่เราจะยอมรับนั้น ผู้อื่นกลับยอมรับได้ และแบกรับไว้ด้วยใจอ่อนโยน การโบยบินของพวกเขาทำให้เราพยายามบินสูงขึ้น เหมือนลูกนกในรังที่นกตัวโตกว่าสอนให้บิน แม้ในตอนแรกจะยังบินไปได้ไม่ไกล แต่ก็ค่อย ๆ เลียนแบบพ่อแม่ของมัน ดิฉันรู้ดีว่าสิ่งนี้เป็นประโยชน์อย่างยิ่งเพียงใด (III.II #18)

บางวิญญาณในวิมานเหล่านี้ภาคภูมิใจในตนเองอย่างมาก และแสดงท่าทีว่าตนเหนือกว่าผู้อื่นซึ่งไม่ตรงกับความเป็นจริง พวกเขารีบบอกผู้อื่นว่าตนดีเพียงใด และมองเห็นบาปของผู้ที่ตนสนทนาด้วย นี่เป็นอันตรายอย่างแท้จริง และเราต้องพยายามทำในทางตรงกันข้าม แทนที่จะแสวงหาโอกาสให้คำแนะนำแก่ผู้อื่น เราควรขอคำแนะนำจากพวกเขา แต่เราจะไม่มีวันแสวงหาคำแนะนำที่เราต้องการ หากเราไม่ซื่อตรงต่อตนเองเสียก่อน โดยยอมรับความสับสน ความอ่อนแอ ความล้มเหลว และความกลัวของตน

หากคุณพบว่าตนเองกำลังถูกการทดลองหรือความยากลำบากบางอย่างในชีวิตถาโถมจนรับมือไม่ไหว อย่าปกปิดหรือแสร้งทำเป็นว่าสิ่งนั้นไม่มีอยู่ แต่จงมองหาแรงบันดาลใจจากผู้อื่นที่เคยอดทนผ่านการทดลองเช่นนี้มาแล้วและได้รับชัยชนะ เราต้องการประจักษ์พยานจากบรรดาวิญญาณที่ศักดิ์สิทธิ์และเข้มแข็งเหล่านี้ เพื่อช่วยให้เราตระหนักว่า เราสามารถอดทนต่อทุกสิ่งได้ด้วยพระหรรษทานของพระเจ้า

ในวิมานที่สามเหล่านี้ นักบุญเทเรซาได้ระบุถึงการทดลองเช่นนี้ไว้มากมาย จงคิดว่าตนเองเป็นลูกนกตัวเล็ก ๆ ที่ยังบินไม่เป็น จงมองดูผู้ที่แสดงออกถึงคุณธรรมอย่างชัดเจนในชีวิต เรียนรู้จากแบบอย่างของพวกเขา ฟังสิ่งที่พวกเขาพูด ขอคำแนะนำจากพวกเขา ยอมรับว่าคุณต้องการความช่วยเหลือ จงรู้ว่าด้วยความช่วยเหลือของพระเจ้า คุณสามารถเรียนรู้ไม่เพียงเพื่อจะบินได้เท่านั้น แต่ยังเพื่อจะโบยบินสู่ความสูงส่งแห่งพระหรรษทาน โดยอาศัยประจักษ์พยานของบรรดาผู้รับใช้ที่ศักดิ์สิทธิ์คนอื่น ๆ ของพระเจ้าด้วย

ไตร่ตรอง: ในบรรดาคนที่คุณรู้จัก ใครเป็นแรงบันดาลใจให้คุณอย่างแท้จริง? ใครให้กำลังใจคุณ ช่วยให้คุณเชื่อว่าคุณสามารถก้าวหน้าในชีวิตฝ่ายจิตได้ยิ่งขึ้น? จงแสวงหาบรรดาวิญญาณศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้ เพราะคุณต้องการประจักษ์พยานของพวกเขา

ทุกวันนี้ ด้วยประโยชน์ของอินเทอร์เน็ตและแม้แต่สื่อสังคมออนไลน์ เราทุกคนจึงเข้าถึงผู้คนมากมายได้มากขึ้น หากคุณไม่ได้รับพระพรให้มีมิตรภาพใกล้ชิดกับผู้ที่เป็นแรงบันดาลใจและเป็นประจักษ์พยานถึงความศักดิ์สิทธิ์แก่คุณ ก็จงมองหาบุคคลเช่นนี้จากที่อื่น อาจมีผู้แนะนำฝ่ายจิตบางคนเผยแพร่บทเทศน์ บทไตร่ตรอง และคำบรรยายเกี่ยวกับชีวิตฝ่ายจิตทางออนไลน์ อาจมีบทความบางชิ้นที่หล่อเลี้ยงจิตใจคุณได้เป็นอย่างดี

จงพิจารณาความสัมพันธ์ของท่านและผู้ที่สื่อสารผ่านช่องทางการสื่อสารสมัยใหม่ เพื่อท่านจะได้มองเห็นว่าใครคือผู้ที่พระเจ้าทรงประสงค์จะใช้เพื่อตรัสกับท่าน จงมั่นใจว่าพระเจ้าจะทรงนำบุคคลเหล่านี้เข้ามาในชีวิตของท่านเมื่อท่านต้องการพวกเขา จงหันไปหาประจักษ์พยานและแบบอย่างของพวกเขาด้วยความถ่อมตน และยอมให้พระเจ้าทรงดึงท่านเข้าหาพระองค์ผ่านการเป็นสื่อกลางของพวกเขา

ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ศักดิ์สิทธิ์ยิ่ง พระองค์เสด็จมาหาข้าพเจ้าด้วยวิธีการมากมายหลากหลาย พระองค์ตรัสผ่านการอธิษฐานภาวนาของข้าพเจ้า ผ่านการอ่านพระคัมภีร์ของข้าพเจ้า และผ่านบุคคลอื่น โปรดทรงช่วยข้าพเจ้าให้ค้นพบผู้ศักดิ์สิทธิ์เหล่านั้นที่พระองค์ทรงประสงค์จะใช้เป็นเครื่องมือแห่งความรักและพระประสงค์ของพระองค์ ขอให้ข้าพเจ้าหันมาหาพระองค์ด้วยความถ่อมตน โดยอาศัยแรงบันดาลใจจากพวกเขา

ข้าแต่พระตรีเอกภาพผู้ศักดิ์สิทธิ์ยิ่ง ผู้ประทับอยู่ภายใน ข้าพเจ้ารักพระองค์ ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์ ข้าพเจ้ามอบชีวิตแด่พระองค์

สารบัญ