ഉയിർപ്പുകാലത്തിലെ ആറാം വാരം

4 വാല്യങ്ങളും പേപ്പർബാക്ക് & ഇ-പുസ്തക രൂപങ്ങളിൽ ലഭ്യമാണ്!

ഉള്ളടക്കം

അനുസരണം, സത്യം, സ്വാതന്ത്ര്യം

ഉയിർപ്പുകാലം ആറാം ഞായർ (വർഷം A)

“നിങ്ങൾ എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ എന്റെ കൽപനകൾ പാലിക്കും. ഞാൻ പിതാവിനോട് അപേക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യും; അവിടുന്ന് എന്നേക്കും നിങ്ങളോടുകൂടെ ആയിരിക്കാൻ മറ്റൊരു സഹായകനെ നിങ്ങൾക്കു നൽകും—സത്യാത്മാവിനെ. ലോകം അവനെ കാണുകയോ അറിയുകയോ ചെയ്യാത്തതിനാൽ അവനെ സ്വീകരിക്കാൻ അതിനു കഴിയുകയില്ല. എന്നാൽ നിങ്ങൾ അവനെ അറിയുന്നു; കാരണം, അവൻ നിങ്ങളോടുകൂടെ വസിക്കുന്നു, നിങ്ങളിൽ ഉണ്ടായിരിക്കുകയും ചെയ്യും.” യോഹന്നാൻ 14:15–17

നിങ്ങളുടെ ജീവിതപങ്കാളിയോ ഒരു സുഹൃത്തോ നിങ്ങളോട് ഇങ്ങനെ പറയുന്നതായി സങ്കൽപ്പിക്കുക: “നീ എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ എന്റെ കൽപനകൾ പാലിക്കും.” ഇത്തരമൊരു പ്രസ്താവന കേൾക്കുമ്പോൾ നിങ്ങൾ അതിശയിച്ചേക്കാം. സാധാരണയായി, മറ്റൊരാളെ അനുസരിക്കുന്നത് അവരെ നാം സ്നേഹിക്കുന്നതിന്റെ അടയാളമായി നാം കാണാറില്ല. എന്നാൽ ഒരു മാതാവോ പിതാവോ കുട്ടിയോട്, “നീ എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ അനുസരണയുള്ളവനായിരിക്കും” എന്നു പറയുന്നുവെങ്കിലോ? മക്കളുടെ ജീവിതത്തിൽ മാതാപിതാക്കൾക്കുള്ള സവിശേഷമായ പങ്ക് കണക്കിലെടുക്കുമ്പോൾ ആ പ്രസ്താവന സ്വീകരിക്കാൻ കൂടുതൽ എളുപ്പമാണ്. ദൈവത്തോടുള്ള നമ്മുടെ സ്നേഹത്തെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, അവിടുത്തെ തിരുഹിതം അനുസരിക്കുക എന്നതാണ് നമുക്ക് അർപ്പിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഏറ്റവും വലിയ സ്നേഹപ്രവൃത്തി. കാരണം, ദൈവത്തിന്റെ തിരുഹിതം പരിപൂർണമാണ്. ജീവിതത്തിൽ നമുക്ക് ആവശ്യമുള്ളത് കൃത്യമായി അതുതന്നെയാണ്. അതിനുവേണ്ടിയാണ് നാം സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടത്. നാം അന്വേഷിക്കുന്ന മാനുഷിക പൂർണത കൈവരിക്കാനുള്ള ഏകമാർഗവും അതുതന്നെയാണ്. ദൈവത്തിനു മാത്രമേ നമ്മോട് ഇത്തരമൊരു കാര്യം പറയാൻ കഴിയൂ; കാരണം, ദൈവം മാത്രമാണ് ദൈവം.

തന്നെ അനുസരിക്കാനുള്ള ആഹ്വാനത്തെത്തുടർന്ന് യേശു ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: അവിടുത്തെ അനുസരിക്കുന്നതിന്റെ ഫലമായി, യേശുവും അവിടുത്തെ പിതാവും സത്യാത്മാവായ പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ നിങ്ങളുടെമേൽ ചൊരിയും. പരിശുദ്ധാത്മാവ് “നിങ്ങളോടുകൂടെ വസിക്കുന്നു, നിങ്ങളിൽ ഉണ്ടായിരിക്കുകയും ചെയ്യും.” നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ എത്രയോ ആഴമേറിയ പ്രസ്താവനയാണിത്. വാസ്തവത്തിൽ, അന്ത്യത്താഴവേളയിൽ നൽകിയ ഈ പ്രഭാഷണത്തിൽ അവിടുന്ന് പറയുന്ന പല കാര്യങ്ങളും നമ്മുടെ ഗ്രഹണശേഷിക്ക് അതീതമാംവിധം ആഴമേറിയവയാണ്.

ദൈവത്തോടുള്ള അനുസരണം സത്യം കണ്ടെത്തുന്നതിലേക്കു നയിക്കുന്നു എന്നതാണ് ഇതു നമ്മോടു വ്യക്തമായി പറയുന്ന ഒരു കാര്യം. യേശു മറ്റൊരിടത്ത് പറയുന്നതുപോലെ, “നിങ്ങൾ എന്റെ വചനത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നെങ്കിൽ നിങ്ങൾ യഥാർഥത്തിൽ എന്റെ ശിഷ്യരായിരിക്കും; നിങ്ങൾ സത്യം അറിയുകയും സത്യം നിങ്ങളെ സ്വതന്ത്രരാക്കുകയും ചെയ്യും” (യോഹന്നാൻ 8:31–32). അനുസരണം സത്യത്തിലേക്കു നയിക്കുന്നു. സത്യം സ്വാതന്ത്ര്യത്തിലേക്കു നയിക്കുന്നു.

ഇത് ഒരു ചോദ്യത്തിലേക്കു നയിക്കുന്നു: സ്വതന്ത്രരാകാൻ നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടോ? തീർച്ചയായും ഉണ്ട്. നമുക്ക് സ്വതന്ത്രരാകാൻ ആഗ്രഹിക്കാതിരിക്കാൻ കഴിയില്ല. അതായത്, സന്തോഷം ആഗ്രഹിക്കാൻ നാം കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെതന്നെ സ്വാതന്ത്ര്യം ആഗ്രഹിക്കാനും നാം കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. എന്തുകൊണ്ട്? കാരണം, സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനും സന്തോഷത്തിനുമുള്ള ആഗ്രഹം നമ്മുടെ സ്വഭാവത്തിൽത്തന്നെ ആലേഖനം ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. നമുക്ക് ഒഴിഞ്ഞുമാറാൻ കഴിയാത്ത ഒരു ആഗ്രഹമാണത്. അങ്ങനെയാണ് നാം രൂപപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ഈ ആഗ്രഹങ്ങൾ സാക്ഷാത്കരിക്കാനുള്ള വഴി ഏതെന്ന കാര്യത്തിൽ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാകാൻ ഏറെ സാധ്യതയുണ്ട്. അനുസരണമാണ് തങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്ന സ്വാതന്ത്ര്യത്തിലേക്കും സന്തോഷത്തിലേക്കുമുള്ള വഴിയെന്ന് പലരും എല്ലായ്‌പ്പോഴും മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല.

വീണ്ടും ഒരു കുട്ടിയുടെ കാര്യം പരിഗണിക്കുക. വീടിന്റെ പിന്നിൽ വളരുന്ന ഒരുതരം കാട്ടുപഴം കഴിക്കരുതെന്ന് ഒരു അച്ഛൻ തന്റെ കുട്ടിയോടു പറയുന്നതായി സങ്കൽപ്പിക്കുക. ആ പഴം വിഷമുള്ളതാണെന്നും അതു കഴിച്ചാൽ കുട്ടിക്കു രോഗം വരുമെന്നും അച്ഛന് അറിയാം. കുട്ടി അനുസരിക്കാതെ ആ പഴം കഴിച്ചാൽ, താൻ അനുസരിക്കേണ്ടതായിരുന്നുവെന്ന പ്രധാനപ്പെട്ട പാഠം അവൻ പഠിക്കും. അല്ലെങ്കിൽ, കുട്ടി തന്റെ സഹോദരനുമായി വഴക്കിട്ട് ദേഷ്യത്തോടെ കരയുകയാണെങ്കിൽ, ക്ഷമ ചോദിച്ച് സഹോദരനുമായി രമ്യപ്പെടാൻ അച്ഛൻ അവനോടു പറഞ്ഞേക്കാം. കുട്ടി അതിനു വിസമ്മതിച്ചാൽ, അവൻ ദേഷ്യപ്പെട്ടും കരഞ്ഞും തുടരും. എന്നാൽ അവൻ അനുസരിച്ചാൽ, അവനും സഹോദരനും വീണ്ടും ഒരുമിച്ച് സന്തോഷത്തോടെ കളിക്കാൻ കഴിയും.

ഇതുതന്നെയാണ് ഏറെ മഹത്തായ തലത്തിൽ ദൈവം നമുക്കുവേണ്ടി ചെയ്യുന്നത്. നമുക്ക് ഏറ്റവും നല്ലത് എന്തെന്ന് എപ്പോഴും അറിയുന്ന പരിപൂർണനായ പിതാവാണ് അവിടുന്ന്. അതിനാൽ, നാം അവിടുത്തെ തിരുഹിതത്തിന് അനുസൃതമായി ജീവിക്കുക മാത്രമല്ല, അത് ആഗ്രഹിക്കുകയും അന്വേഷിക്കുകയും പരമാവധി അനുസരിക്കാൻ അഭിലഷിക്കുകയും വേണം. ഇതാണ് സത്യത്തിലേക്കുള്ള വഴി. ഇതാണ് സ്വാതന്ത്ര്യത്തിലേക്കുള്ള വഴി. നാം ആഗ്രഹിക്കുന്ന സന്തോഷത്തിലേക്കുള്ള വഴിയും ഇതുതന്നെ.

ദൈവത്തിന്റെ തിരുഹിതത്തോടുള്ള നിങ്ങളുടെ അനുസരണം എത്രത്തോളമുണ്ടെന്നും ആ അനുസരണത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം നിങ്ങൾ എത്രമാത്രം മനസ്സിലാക്കുന്നുണ്ടെന്നും ഇന്ന് ചിന്തിക്കുക. ദൈവത്തിന്റെ തിരുഹിതം പരിപൂർണമാണെന്ന് നിങ്ങൾ തിരിച്ചറിയുന്നുണ്ടോ? ബുദ്ധിതലത്തിൽ ഒരുപക്ഷേ നിങ്ങൾ അത് അംഗീകരിക്കുന്നുണ്ടാകാം; എന്നാൽ പ്രായോഗികജീവിതത്തിൽ എങ്ങനെയാണ്? വിശുദ്ധലിഖിതങ്ങൾ വായിക്കുകയും സ്നേഹത്തെക്കുറിച്ചുള്ള യേശുവിന്റെ കല്പനകൾ കേൾക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, മടികൂടാതെ അവ പാലിക്കാൻ നിങ്ങൾ പരിശ്രമിക്കുന്നുണ്ടോ? ഉദാഹരണത്തിന്, ക്ഷമ അർഹിക്കുന്നില്ലെന്നു തോന്നുന്നവരോട് നിങ്ങൾ ക്ഷമിക്കാറുണ്ടോ? കുരിശിൽനിന്ന് നമ്മുടെ കർത്താവ് പറഞ്ഞതുപോലെ, “പിതാവേ, ഇവരോടു ക്ഷമിക്കണമേ; തങ്ങൾ ചെയ്യുന്നത് എന്തെന്ന് ഇവർ അറിയുന്നില്ല” എന്നു പറയാൻ നിങ്ങൾക്കു കഴിയുമോ? കഴിഞ്ഞ വർഷം ദൈവത്തിൽനിന്നു സ്വീകരിക്കാൻ നിങ്ങൾക്കു പ്രയാസമായ ഏതെങ്കിലും കാര്യത്തെക്കുറിച്ചു ചിന്തിക്കുക. അതിനെക്കുറിച്ചു ധ്യാനിക്കുക, പ്രാർഥിക്കുക, അവിടുന്ന് നിങ്ങൾക്കു വെളിപ്പെടുത്തിത്തന്നതെന്തും അനുസരിക്കാൻ പരിശ്രമിക്കുക. അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത്, ജീവിതത്തിലെ നിങ്ങളുടെ ഏറ്റവും ആഴമായ ആഗ്രഹങ്ങളുടെ സാക്ഷാത്കാരത്തിലേക്കുള്ള ആദ്യപടിയായിരിക്കും.

അത്യന്തം മഹത്വപൂർണനായ യേശുവേ, അങ്ങയുടെ തിരുഹിതം എല്ലാ വിധത്തിലും പരിപൂർണമാണ്. അങ്ങയുടെ തിരുഹിതത്തോടുള്ള അനുസരണം എന്റെ ജീവിതത്തിന്റെയും എന്റെ ഓരോ ആഗ്രഹത്തിന്റെയും സാഫല്യത്തിലേക്കു നയിക്കുന്നു. അങ്ങയുടെ തിരുഹിതം എപ്പോഴും അറിയാനും എന്റെ സർവശക്തിയോടുംകൂടെ അതു സ്വീകരിക്കാനും എനിക്ക് സത്യത്തിന്റെ ആത്മാവിനെ നൽകണമേ. യേശുവേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.

ദൈവവുമായുള്ള സൗഹൃദം

ഉയിർപ്പുകാലം ആറാം ഞായർ (വർഷം B)

“ഞാൻ ഇനി നിങ്ങളെ ദാസന്മാർ എന്നു വിളിക്കുന്നില്ല; കാരണം, യജമാനൻ ചെയ്യുന്നത് എന്തെന്ന് ദാസൻ അറിയുന്നില്ല. ഞാൻ നിങ്ങളെ സ്നേഹിതന്മാർ എന്നു വിളിച്ചിരിക്കുന്നു; കാരണം, എന്റെ പിതാവിൽനിന്നു കേട്ടതെല്ലാം ഞാൻ നിങ്ങളെ അറിയിച്ചിരിക്കുന്നു. നിങ്ങളല്ല എന്നെ തിരഞ്ഞെടുത്തത്; ഞാനാണ് നിങ്ങളെ തിരഞ്ഞെടുത്തതും നിങ്ങൾ പോയി നിലനിൽക്കുന്ന ഫലം പുറപ്പെടുവിക്കേണ്ടതിന് നിങ്ങളെ നിയോഗിച്ചതും. അങ്ങനെ, നിങ്ങൾ എന്റെ നാമത്തിൽ പിതാവിനോട് അപേക്ഷിക്കുന്നതെന്തും അവിടുന്ന് നിങ്ങൾക്കു നൽകും. ഇതാണ് ഞാൻ നിങ്ങളോടു കല്പിക്കുന്നത്: പരസ്പരം സ്നേഹിക്കുവിൻ.” യോഹന്നാൻ 15:15–17

മുകളിൽ ഉദ്ധരിച്ച ഭാഗത്തിനു തൊട്ടുമുമ്പ് യേശു പറയുന്നു: “ഞാൻ നിങ്ങളോടു കല്പിക്കുന്നതു ചെയ്യുന്നെങ്കിൽ നിങ്ങൾ എന്റെ സ്നേഹിതന്മാരാണ്.” അതാണോ യഥാർഥ സൗഹൃദത്തിന്റെ മാനദണ്ഡം? നമ്മുടെ സ്നേഹിതൻ നമ്മോടു കല്പിക്കുന്നതു നാം ചെയ്യണമെന്നതാണോ? ഏതു സ്നേഹിതനെക്കുറിച്ചാണ് നാം സംസാരിക്കുന്നത് എന്നതിനെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കും അത്.

ദൈവത്തെക്കുറിച്ചു പറയാൻ നാം പല വിശേഷണങ്ങളും ഉപയോഗിക്കുന്നു. പിതാവ്, രക്ഷകൻ, ഗുരു, കർത്താവ്, രാജാവ്, വീണ്ടെടുപ്പുകാരൻ, ആത്മാവ്, സ്നേഹിതൻ എന്നിങ്ങനെ നാം അവിടുത്തെ വിളിക്കുന്നു. നമ്മുടെ ദിവ്യസ്നേഹിതനായ ദൈവത്തെക്കുറിച്ചു ചിന്തിക്കുമ്പോൾ, ആ സൗഹൃദത്തിന്റെ സ്വഭാവം ശരിയായി മനസ്സിലാക്കേണ്ടത് പ്രധാനമാണ്. നമ്മെ വെറും “ചങ്ങാതിമാർ” ആക്കിത്തീർക്കുന്ന ഒന്നല്ല യേശുവിന്റെ സൗഹൃദം. നമ്മുടെ കർത്താവുമായുള്ള സൗഹൃദം തുല്യരായ രണ്ടുപേർ തമ്മിലുള്ള സൗഹൃദം പോലെയല്ല. അവിടുന്ന് ദൈവമാണ്. അവിടുന്ന് ദൈവമായതിനാൽ, അവിടുത്തോടുള്ള നമ്മുടെ സൗഹൃദത്തിന് മറ്റു സൗഹൃദങ്ങളിൽ ഇല്ലാത്ത സവിശേഷതകളുണ്ട്. എന്നിരുന്നാലും, കർത്താവിനെക്കാൾ വലിയൊരു സ്നേഹിതൻ ഉണ്ടാകുക സാധ്യമല്ല.

മനുഷ്യരായ നമ്മുടെ സൗഹൃദങ്ങൾക്ക് വ്യത്യസ്തമായ അടിത്തറകളുണ്ട്. രണ്ടുപേർക്ക് ഒരേ താൽപര്യങ്ങൾ ഉണ്ടായിരിക്കുകയും അവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കാര്യങ്ങളിൽ ഒരുമിച്ച് ഏർപ്പെടുന്നത് അവർ ആസ്വദിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതാകാം കാരണം. കുട്ടിക്കാലംമുതൽ രണ്ടുപേർ സന്തോഷകരമായ ഒട്ടേറെ സമയം ഒരുമിച്ചു ചെലവഴിച്ചിട്ടുള്ളതാകാം. അല്ലെങ്കിൽ, രണ്ടുപേർ ഒരുമിച്ച് എന്തെങ്കിലും പ്രയാസം സഹിക്കുകയും ആ അനുഭവം അവരെ പരസ്പരം അടുപ്പിക്കുകയും ചെയ്തതാകാം. എന്നാൽ വിശുദ്ധ തോമസ് അക്വിനാസിന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ, സൗഹൃദം അതിന്റെ ഏറ്റവും നിർമലമായ രൂപത്തിൽ ഒരേയൊരു കാര്യത്തിലാണ് അധിഷ്ഠിതമായിരിക്കുന്നത്: പരസ്പരമുള്ള ഉപവിസ്നേഹം.

തികച്ചും നിസ്വാർഥമായ സ്നേഹമാണ് ഉപവിസ്നേഹം. മറ്റൊരാളുമായി ബന്ധപ്പെടുമ്പോൾ ആ വ്യക്തിയുടെ നന്മയിൽ മാത്രം ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്ന രീതിയാണത്. സ്വന്തം താത്പര്യങ്ങളല്ല അതിന്റെ അടിസ്ഥാനം. “ഇതിൽനിന്ന് എനിക്ക് എന്തു കിട്ടും?” എന്നതല്ല അതിലെ ചിന്ത. 1 കോറിന്തോസ് 13:4–8-ൽ വിശുദ്ധ പൗലോസ് ഉപവിസ്നേഹത്തെ ഇങ്ങനെ നിർവചിക്കുന്നു: “സ്നേഹം ക്ഷമയുള്ളതാണ്, സ്നേഹം ദയയുള്ളതാണ്. അത് അസൂയപ്പെടുന്നില്ല, പൊങ്ങച്ചം പറയുന്നില്ല, അഹങ്കരിക്കുന്നില്ല, അപമര്യാദയായി പെരുമാറുന്നില്ല, സ്വന്തം താത്പര്യങ്ങൾ അന്വേഷിക്കുന്നില്ല, പെട്ടെന്നു കോപിക്കുന്നില്ല, തനിക്കേറ്റ ദ്രോഹത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നില്ല, അനീതിയിൽ സന്തോഷിക്കുന്നില്ല, മറിച്ച് സത്യത്തിൽ സന്തോഷിക്കുന്നു. അത് എല്ലാം സഹിക്കുന്നു, എല്ലാം വിശ്വസിക്കുന്നു, എല്ലാം പ്രത്യാശിക്കുന്നു, എല്ലാം ക്ഷമയോടെ തരണം ചെയ്യുന്നു. സ്നേഹം ഒരിക്കലും പരാജയപ്പെടുന്നില്ല.” ഇത് ഉപവിസ്നേഹത്തിന്റെ നിർവചനം മാത്രമല്ല, യഥാർഥ സൗഹൃദത്തിന്റെ ഏക അടിസ്ഥാനം കൂടിയാണ്.

ഉപവിസ്നേഹത്തിന്റെ ഈ ഗുണങ്ങളെല്ലാം പരിഗണിക്കുമ്പോൾ, ഈ ഓരോ രീതിയിലുമാണ് ദൈവം നമ്മോടു ബന്ധപ്പെടുന്നതെന്ന് നിങ്ങൾ കണ്ടെത്തും. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, സാധ്യമായതിൽ ഏറ്റവും പരിശുദ്ധമായ സൗഹൃദമാണ് ദൈവം നമുക്കു വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നത്. ഈ ഗുണങ്ങളോടെ നാം ദൈവത്തോടും തിരികെ പ്രതികരിക്കുന്നുണ്ടോ ഇല്ലയോ എന്നതിനെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കും അവിടുത്തോടു നാം സ്ഥാപിക്കുന്ന സൗഹൃദബന്ധത്തിന്റെ ആഴം. എന്നാൽ ഇതിലുമേറെയുണ്ട്. ദൈവത്തെ സ്നേഹിക്കുമ്പോൾ, അവിടുന്ന് ആരാണെന്നതിന് യോജിച്ചതും ആനുപാതികവുമായ രീതിയിൽ നാം അവിടുത്തെ സ്നേഹിക്കണം. ഉദാഹരണത്തിന്, ദൈവത്തിന് ഉപവിസ്നേഹം അർപ്പിക്കുമ്പോൾ, ദൈവത്തിന്റെ താത്പര്യങ്ങൾ മാത്രം നിറവേറ്റാനും അവിടുന്ന് ആരാണെന്ന സത്യത്തിൽ സന്തോഷിക്കാനുമാണ് നാം ശ്രമിക്കുന്നത്. അതിനാൽ, ദൈവത്തിനു നാം അർപ്പിക്കുന്ന ഉപവിസ്നേഹം ആരാധനയുടെ രൂപം സ്വീകരിക്കുന്നു. അവിടുന്ന് ദൈവമാണ്; ആരാധനയ്ക്കും സാഷ്ടാംഗപ്രണാമത്തിനും ആത്മസമർപ്പണത്തിനും വിശ്വാസത്തിനും പരിപൂർണമായ അനുസരണത്തിനും അവിടുന്ന് അർഹനാണ്. നാം സ്നേഹിക്കുന്നത് ദൈവത്തെയാകുമ്പോൾ, നാം സ്നേഹിക്കുന്ന വ്യക്തിയുടെ സത്തതന്നെ ഈ പ്രതികരണങ്ങൾ ആവശ്യപ്പെടുന്നു.

ദൈവത്തിന് അർപ്പിക്കുന്ന ഈ വിധത്തിലുള്ള ഉപവിസ്നേഹത്തെക്കുറിച്ച് മനസ്സിലാക്കേണ്ട മനോഹരവും ആശ്വാസദായകവുമായ ഒരു കാര്യമുണ്ട്: അത് ദൈവവുമായി യഥാർഥ സൗഹൃദവും സ്ഥാപിക്കുന്നു. ദൈവത്തിനു നമ്മുടെ ആരാധന അർപ്പിക്കുമ്പോൾ, പകരമായി ദൈവത്തിന്റെ ജീവൻതന്നെ സ്വീകരിക്കാൻ നാം സന്നദ്ധരാകുന്നു. നമ്മെത്തന്നെ നൽകുകയും അതോടൊപ്പം ദൈവത്തിന്റെ ജീവൻ സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് വിശുദ്ധമായ ഒരു സൗഹൃദബന്ധം സ്ഥാപിക്കുന്നു. ആ ബന്ധം നമ്മെ രൂപാന്തരപ്പെടുത്തുകയും അവിടുത്തോട് ഐക്യപ്പെടുത്തുകയും നമുക്കു പരിപൂർണമായ നിറവ് നൽകുകയും ചെയ്യും. ദൈവവുമായുള്ള സൗഹൃദം നമ്മെ അവിടുത്തോട് ഒന്നാക്കുകയും അവിടുന്ന് നമ്മോടു പങ്കുവയ്ക്കുന്നതെല്ലാം—അതായത്, അവിടുത്തെത്തന്നെ—സ്വീകരിക്കാൻ നമ്മെ തുറന്നവരാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

തന്നോടു യഥാർഥ സൗഹൃദത്തിലേക്കു കടന്നുവരാൻ യേശു നിങ്ങൾക്കു നൽകിയ ക്ഷണത്തെക്കുറിച്ച് ഇന്ന് ധ്യാനിക്കുക. ദൈവം നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിന്റെ കേന്ദ്രമായിത്തീരുന്നു എന്നാണ് ഇതിനർഥം. നിങ്ങളുടെ സ്നേഹം മുഴുവനും അർഹിക്കുന്ന അവിടുത്തേക്കു നിസ്വാർഥമായും ഒന്നും മാറ്റിവയ്ക്കാതെയും നിങ്ങളെത്തന്നെ നൽകാൻ നിങ്ങൾ ശ്രമിക്കുന്നു എന്നാണ് ഇതിനർഥം. ആരാധനയും അനുസരണവും പരിപൂർണമായി അനുഷ്ഠിക്കാൻ നിങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു എന്നും ഇതിനർഥമുണ്ട്. ഇത്ര വിശുദ്ധവും നിർമ്മലവും നിറവേകുന്നതുമായ ഒരു ബന്ധത്തിലേക്കു കടക്കാൻ കഴിയുന്നു എന്നതാണ് അത്തരം സ്നേഹത്തിന്റെ പ്രതിഫലം. ആ ബന്ധം നിങ്ങളെ പൂർണരാക്കുകയും നിങ്ങൾ ആയിത്തീരേണ്ടിയിരുന്ന വ്യക്തിയായിത്തീരാൻ നിങ്ങളെ പ്രാപ്തരാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

എന്റെ ദൈവവും യഥാർഥ സുഹൃത്തുമായ അങ്ങ് ജീവിതത്തിലെ സകലവും എനിക്കു വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു. പൂർണമായും ഒന്നും മാറ്റിവയ്ക്കാതെയും നൽകുന്ന അങ്ങയുടെ പരിപൂർണ സ്നേഹം അങ്ങ് എനിക്കു വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു. അതേ ആഴത്തിലുള്ള സ്നേഹം അങ്ങേക്കു തിരികെ നൽകാനും അങ്ങ് അർഹിക്കുന്നതെല്ലാം അങ്ങേക്ക് അർപ്പിക്കാനും എനിക്കു കഴിയണമേ എന്നു ഞാൻ പ്രാർഥിക്കുന്നു. പ്രിയനാഥാ, എന്റെ സ്നേഹവും ആരാധനയും അനുസരണവും ഞാൻ അങ്ങേക്ക് അർപ്പിക്കുന്നു. പരസ്പരമുള്ള ഈ സ്നേഹം ഒരിക്കലും അവസാനിക്കാത്ത ഒരു ബന്ധം രൂപപ്പെടുത്തട്ടെ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.

പരിശുദ്ധ ത്രിത്വത്തെ സ്നേഹിക്കുക

ഉയിർപ്പുകാലം ആറാം ഞായർ (വർഷം C)

യേശു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരോടു പറഞ്ഞു: “എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നവൻ എന്റെ വചനം പാലിക്കും; എന്റെ പിതാവ് അവനെ സ്നേഹിക്കും; ഞങ്ങൾ അവന്റെ അടുത്തു വന്ന് അവനോടുകൂടെ വസിക്കും. എന്നെ സ്നേഹിക്കാത്തവൻ എന്റെ വചനങ്ങൾ പാലിക്കുന്നില്ല; എന്നാൽ നിങ്ങൾ കേൾക്കുന്ന വചനം എന്റേതല്ല, എന്നെ അയച്ച പിതാവിന്റേതാണ്.” യോഹന്നാൻ 14:23–24

പിതാവും പുത്രനും ഒന്നാണ്. അവരുടെ ഐക്യം എല്ലാ വിധത്തിലും പരിപൂർണമാണ്. ഒരേ ദൈവിക സ്വഭാവമാണ് അവർക്കുള്ളത്. എങ്കിലും അവർ വ്യത്യസ്ത വ്യക്തികളാണ്. ഏകദൈവമായി പരിപൂർണമായി ഐക്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നതു മാത്രമല്ല, പരസ്പരം സ്നേഹപൂർണമായ ഐക്യത്തിന്റെ കൂട്ടായ്മയിൽ ആയിരിക്കാനും അവർക്കു കഴിയും. പിതാവും പുത്രനും പരിശുദ്ധാത്മാവുമായ ത്രിത്വത്തിന്റെ രഹസ്യം അത്ര ആഴമുള്ളതാണ്; നമുക്ക് ഒരിക്കലും അവരെ പൂർണമായി ഗ്രഹിക്കാനാവില്ല. നാം അറിയാൻ അന്വേഷിക്കുന്ന “അജ്ഞേയനായ ദൈവം” അവരാണ്. അതിനാൽ, ദൈവവുമായുള്ള നമ്മുടെ ബന്ധം അനുസ്യൂതമായ ഒരു യാത്രയാണ്. ഈ യാത്രയിലൂടെ ഓരോ ദിവസവും നിത്യതയിലുടനീളവും നാം ഈ രഹസ്യത്തിലേക്ക് കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ മുഴുകുന്നു.

ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വപൂർണമായ ഐക്യത്തിലേക്ക് ഇന്നത്തെ സുവിശേഷം നമുക്കൊരു ചെറുദർശനം നൽകുന്നു; എന്നാൽ അത് അതിലുമപ്പുറം പോകുന്നു. നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ വന്നു വസിക്കാനുള്ള ദൈവഹൃദയത്തിലെ ആഗ്രഹവും അത് വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. നാം ദൈവത്തെ സ്നേഹിക്കുകയും അവിടുത്തെ വചനം പാലിക്കുകയും ചെയ്താൽ, പരിശുദ്ധ ത്രിത്വം നമ്മുടെ അടുത്തു വന്ന് നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ വസിക്കും. “എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നവൻ എന്റെ വചനം പാലിക്കും; എന്റെ പിതാവ് അവനെ സ്നേഹിക്കും; ഞങ്ങൾ അവന്റെ അടുത്തു വന്ന് അവനോടുകൂടെ വസിക്കും.” ദൈവത്തിന്റെ ഐക്യത്തിൽ പങ്കുചേരാൻ നമുക്കു നൽകപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഈ ക്ഷണവും വാക്കുകളിൽ ഒതുക്കാനാവാത്തത്ര ആഴമുള്ള ഒരു രഹസ്യമാണ്.

കുട്ടിക്കാലത്ത്, മൂന്ന് ഇതളുകളുള്ള ഒരു ക്ലോവർ ഇല കാണിച്ചുകൊണ്ടായിരിക്കാം പരിശുദ്ധ ത്രിത്വത്തിന്റെ രഹസ്യത്തെക്കുറിച്ച് നിങ്ങളെ പഠിപ്പിച്ചത്. ഓരോ ഇതളും ദൈവിക വ്യക്തികളിൽ ഒരാളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; എന്നാൽ ഇല മുഴുവനും അവരുടെ ഐക്യത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ദൈവം ആരാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിത്തുടങ്ങാൻ ഈ ലളിതമായ ചിത്രം നമ്മെ സഹായിക്കുന്നു. എന്നാൽ വാസ്തവത്തിൽ, ദൈവത്തിന്റെ തനിമ നമുക്ക് പൂർണ്ണമായി വെളിപ്പെടുത്തിത്തരാൻ സഹായിക്കുന്ന ഒരേയൊരു കാര്യമേയുള്ളൂ. എന്താണ് ആ ഒരു കാര്യം? യേശു പറഞ്ഞ അതേ കാര്യംതന്നെ: ദൈവവചനത്തോടുള്ള സ്നേഹപൂർവമായ അനുസരണം.

ദൈവത്തിനു നമുക്ക് അർപ്പിക്കാവുന്ന സ്നേഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും നല്ല പ്രകടനമാണ് ദൈവവചനത്തോടുള്ള അനുസരണം. കാരണം, ദൈവവചനം സത്യത്തിന്റെ പൂർണ്ണതയാണ്. ഈ സത്യം മനസ്സിലാക്കി അതനുസരിച്ച് ജീവിക്കുമ്പോൾ, അതു സ്നേഹമായിത്തീരുന്നു. മാത്രമല്ല, സ്നേഹപൂർവമായ ഈ അനുസരണം സങ്കൽപ്പിക്കാനാവാത്ത ഒരു ഫലം ഉളവാക്കും. അതുവഴി പരിശുദ്ധ ത്രിത്വം നമ്മുടെ ആത്മാക്കളിൽ വസിക്കും: “…ഞങ്ങൾ അവന്റെ അടുക്കൽ വന്ന് അവനോടുകൂടെ വാസമുറപ്പിക്കും.”

ഈ ഭാഷ അവ്യക്തവും രഹസ്യാത്മകവുമാണെങ്കിലും, പരിശുദ്ധ ത്രിത്വം ഒരു വ്യക്തിയുടെ ഉള്ളിൽ വസിക്കാൻ വരുമ്പോൾ, ആ അവ്യക്തത നീങ്ങിത്തുടങ്ങുകയും രഹസ്യം വെളിപ്പെട്ടുതുടങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നു. അതിനാൽ, പരിശുദ്ധ ത്രിത്വത്തിന്റെ ജീവനെക്കുറിച്ചുള്ള, ഗ്രഹിക്കാനാവാത്ത ഈ രഹസ്യം കണ്ടെത്തിത്തുടങ്ങാനുള്ള ഏക മാർഗം ത്രിത്വത്തെ നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ വസിക്കാൻ അനുവദിക്കുക എന്നതാണ്. അങ്ങനെ വസിക്കാൻ ദൈവത്തെ ക്ഷണിക്കാനുള്ള ഏക മാർഗം അവിടുത്തെ സ്നേഹിക്കുക എന്നതാണ്. അവിടുത്തെ സ്നേഹിക്കാനുള്ള ഏക മാർഗമാകട്ടെ, ദൈവവചനം അനുസരിക്കുക എന്നതും. യേശുവാണ് ദൈവവചനം. വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥം വായിക്കുന്നതിലൂടെയും അതു പ്രഘോഷിക്കുന്ന സന്ദേശമനുസരിച്ച് ജീവിക്കുന്നതിലൂടെയുമാണ് നാം അവിടുത്തെ ദൈവവചനമായി പ്രത്യേകമാംവിധം അറിയുന്നത്.

നിങ്ങൾക്കു ലഭിച്ചിരിക്കുന്ന ഏറ്റവും അടിസ്ഥാനപരമായ വിളിയെക്കുറിച്ച് ഇന്ന് ധ്യാനിക്കുക. ദൈവത്തിന്റെ വാസസ്ഥലമായിത്തീരുക എന്നതാണ് ആ ദൗത്യം. അവിടുത്തെ വചനത്തോടുള്ള അനുസരണത്തിലൂടെ പ്രകടമാകുന്ന നിങ്ങളുടെ ദൈവസ്നേഹത്താൽ മാത്രമേ അതു സാധ്യമാകൂ. അനുസരണത്തെക്കുറിച്ച് ആഴത്തിൽ ചിന്തിക്കുക. അവിടുത്തെ സ്നേഹത്തിന്റെ ഓരോ കല്പനയും നിങ്ങൾ അനുസരിക്കുമെന്ന് ദൈവത്തോടു പറയുക. നിങ്ങളുടെ പ്രവൃത്തികളെ പരിശോധിച്ച്, നമ്മുടെ കർത്താവ് കല്പിച്ചിരിക്കുന്നവയെല്ലാം അനുസരിക്കുന്നതിൽ നിങ്ങൾ ഏതെല്ലാം വിധത്തിൽ വീഴ്ച വരുത്തുന്നുവെന്ന് ചിന്തിക്കുക. എവിടെയെങ്കിലും വ്യതിചലനം കാണുന്നുവെങ്കിൽ, അതു തിരുത്തുന്നതാണ് കൂടുതൽ ആഴമായ സ്നേഹത്തിലേക്കുള്ള വഴി എന്ന് അറിയുക. അതു മാത്രമല്ല, നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽനിന്ന് നിങ്ങളോട് ഒന്നാകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ത്രിയേകദൈവവുമായി കൂടുതൽ പൂർണ്ണമായ ഐക്യത്തിലേക്കുള്ള വഴിയും അതുതന്നെയാണ്.

പിതാവിന്റെയും പുത്രന്റെയും പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെയും ഏകത്വമായ പരിശുദ്ധ ത്രിത്വമേ, എന്റെ ഉള്ളിൽ വന്നു വസിക്കണമേ. അങ്ങയുടെ വിശുദ്ധ വചനത്തിലൂടെ വെളിപ്പെടുത്തപ്പെടുന്ന ഓരോ കല്പനയും അനുസരിച്ചുകൊണ്ട് അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കാനുള്ള വരത്തിനായി ഞാൻ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു. എന്റെ വഴികൾ തിരുത്താനും അങ്ങയ്ക്കായി എന്നെത്തന്നെ കൂടുതൽ പൂർണ്ണമായി തുറന്നുകൊടുക്കാനും കഴിയേണ്ടതിന്, അനുസരണത്തിൽ ഞാൻ കാലതാമസം വരുത്തുന്ന ഓരോ കാര്യത്തെക്കുറിച്ചും എനിക്ക് കൂടുതൽ വ്യക്തമായ ബോധ്യം നൽകണമേ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.

സാക്ഷ്യം നൽകൽ

ഉയിർപ്പുകാലം ആറാം വാരത്തിലെ തിങ്കളാഴ്ച

യേശു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരോടു പറഞ്ഞു: “പിതാവിന്റെ പക്കൽനിന്ന് ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് അയയ്ക്കുന്ന സഹായകൻ, പിതാവിൽനിന്നു പുറപ്പെടുന്ന സത്യത്തിന്റെ ആത്മാവ്, വരുമ്പോൾ അവൻ എന്നെക്കുറിച്ച് സാക്ഷ്യം നൽകും. നിങ്ങളും സാക്ഷ്യം നൽകുന്നു; കാരണം, ആദിമുതൽ നിങ്ങൾ എന്നോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.” യോഹന്നാൻ 15:26–27

“സത്യത്തിന്റെ ആത്മാവ്” വരുമെന്നും ആ ആത്മാവും ശിഷ്യന്മാരും തന്നെക്കുറിച്ച് “സാക്ഷ്യം നൽകുമെന്നും” യേശു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരെ അറിയിക്കുന്നു. യേശു ആദ്യമായി ഈ വാക്കുകൾ ശിഷ്യന്മാരോടു പറഞ്ഞപ്പോൾ, അവിടുന്ന് എന്താണ് ഉദ്ദേശിച്ചതെന്ന് അവർ ഗ്രഹിച്ചിട്ടുണ്ടാവില്ല. ഈ വാക്കുകൾ പ്രവചനസ്വഭാവമുള്ളവയായതിനാൽ, അവ പിന്നീട് നിറവേറേണ്ടവയായിരുന്നു; നിറവേറിക്കഴിഞ്ഞാൽ മാത്രമേ അവയുടെ അർഥം മനസ്സിലാകുമായിരുന്നുള്ളൂ. അപ്പോൾ യേശു എന്താണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്?

അപ്പസ്തോലന്മാരുടെ നടപടി പരിശോധിക്കുകയും ആദിമസഭയെക്കുറിച്ച് വായിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, യേശു സ്വർഗാരോഹണം ചെയ്തതിനുശേഷം അവിശ്വസനീയമാംവിധം പരിവർത്തനമുളവാക്കിയ എന്തോ ഒന്ന് സംഭവിച്ചുവെന്ന് വ്യക്തമാണ്. അതുവരെ ശിഷ്യന്മാർക്കും യേശുവിന്റെ മറ്റു അനുയായികൾക്കും വിശ്വാസമുണ്ടായിരുന്നു; എന്നാൽ അവർ ഭയപ്പെട്ടിരുന്നു. വിശ്വസിച്ചിരുന്ന മറ്റുള്ളവരുമായി അവർ ആശയവിനിമയം നടത്തിയിരുന്നു; പക്ഷേ അതു രഹസ്യമായും ഭയത്തോടെയുമായിരുന്നു. എന്നാൽ പെന്തക്കുസ്ത വന്നെത്തുകയും സഹായകനും സത്യത്തിന്റെ ആത്മാവുമായ പരിശുദ്ധാത്മാവ് അവരുടെമേൽ ഇറങ്ങിവരുകയും ചെയ്ത ഉടനെ, ഭയമില്ലാതെ സുവിശേഷം ശക്തമായി പ്രഘോഷിക്കാനും അതിലൂടെ അനേകരിൽ വലിയ സ്വാധീനം ചെലുത്താനും ദൈവം അപ്പസ്തോലന്മാരെ ഉപയോഗിച്ചുതുടങ്ങി. പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ നിറയപ്പെട്ട നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ ശിഷ്യന്മാരുടെ ഈ അനുഭവത്തെയാണ് യേശു പരാമർശിച്ചത്.

യേശുവിന്റെ മരണശേഷം, ഒരുപക്ഷേ അവിടുത്തെ സ്വർഗാരോഹണത്തിനുശേഷം അതിലേറെയും, യേശു ആരംഭിച്ച പുതിയ മുന്നേറ്റം ഇതോടെ അവസാനിച്ചുവെന്ന് അവിടുത്തെ ചില ശിഷ്യന്മാർ ഉടനെ നിഗമനം ചെയ്തിട്ടുണ്ടാകാം. യേശു ആരംഭിച്ച കാര്യങ്ങൾ തുടങ്ങുന്നതേയുള്ളൂ എന്ന ചിന്തപോലും അവർക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നിരിക്കില്ല. താമസിയാതെ തങ്ങൾ സഭയുടെ ആരംഭത്തിൽ പങ്കുചേരുമെന്നും, ധൈര്യത്തോടും ശക്തിയോടുംകൂടെ സുവിശേഷം പ്രഘോഷിക്കുമെന്നും, എണ്ണമറ്റ മനുഷ്യരുടെ മാനസാന്തരം കാണുമെന്നും, തുടർന്നും ലഭിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന പാപമോചനത്തിനു സാക്ഷികളാകുമെന്നും, ഒടുവിൽ നമ്മുടെ കർത്താവിനെ അനുകരിച്ച് സ്വന്തം ജീവൻ അർപ്പിക്കുമെന്നും അവർക്ക് സങ്കൽപ്പിക്കാൻപോലും കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല. സഹായകനായ സത്യത്തിന്റെ ആത്മാവിന്റെ വരവോടെ തങ്ങളെ കാത്തിരിക്കുന്നത് എന്താണെന്ന് ഈ ശിഷ്യന്മാർക്ക് യാതൊരു അറിവുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ശക്തിയാൽ യേശുവിനു “സാക്ഷ്യം നൽകാനുള്ള” കഴിവിൽ പങ്കുചേരുക എന്നതായിരുന്നു അവരെ കാത്തിരുന്നത്. യേശു വാസ്തവത്തിൽ മുമ്പെന്നത്തേക്കാളും സജീവനാണെന്നും, പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ശക്തിയാലും തന്റെ പുതിയ ശിഷ്യന്മാരെയെല്ലാം ഉപകരണങ്ങളാക്കിയും ആത്മാക്കളെ മാനസാന്തരപ്പെടുത്താൻ അവിടുന്ന് ഇപ്പോൾ മുന്നോട്ടു പോകുകയാണെന്നും അവർ വൈകാതെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

ഇന്ന് നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലും ഇതു സത്യമാണ്. ക്രൈസ്തവർ വ്യക്തിപരമായി യേശുവിൽ വിശ്വസിക്കുകയും എന്നാൽ പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ പരിവർത്തനശക്തിയാൽ അവിടുത്തേക്ക് പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടെ സാക്ഷ്യം നൽകുന്നതിൽ പരാജയപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നത് വളരെ സാധാരണമാണ്. പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ആഗമനത്തിനുമുമ്പുള്ള ശിഷ്യന്മാരെപ്പോലെ ക്രിസ്തുവിന്റെ അനുയായികൾ പെരുമാറുന്നത് വളരെ സാധാരണമാണ്. പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ശക്തിയാൽ സാക്ഷ്യം നൽകാൻ ഭയന്ന്, ക്രൈസ്തവർ പലപ്പോഴും സുവിശേഷം തങ്ങളിൽത്തന്നെ ഒതുക്കിവയ്ക്കുന്നു.

യേശുവിന്റെ ഈ പ്രവചനവചനങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഇന്ന് ധ്യാനിക്കുക. ഈ വാക്കുകൾ ആദ്യം പന്ത്രണ്ടു ശിഷ്യന്മാരോടാണ് പറഞ്ഞതെങ്കിലും, ഇന്ന് യേശു ഇവ നിങ്ങളോടും പറയുന്നു. മറ്റുള്ളവർ വിശ്വാസത്തിലേക്കു വരേണ്ടതിന് അവർക്കു സാക്ഷ്യം നൽകിക്കൊണ്ട് നിങ്ങളും അവിടുത്തെ സാക്ഷിയാകണമെന്ന് അവിടുന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഈ പ്രവാചകവിളി നിങ്ങൾ എത്ര നന്നായി നിറവേറ്റുന്നുവെന്ന് ചിന്തിക്കുക. നിങ്ങൾക്കു കുറവുള്ളിടത്ത്, നിങ്ങളിലൂടെ അനേകം ഹൃദയങ്ങളിലേക്ക് എത്തിച്ചേരാൻ ദൈവത്തിനു കഴിയേണ്ടതിന്, നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ വർഷണത്തിനായി പ്രാർഥിക്കുക.

മഹാമഹിമയുള്ള ഈശോയേ, സഹായകനും സത്യത്തിന്റെ ആത്മാവുമായ പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ അങ്ങയുടെ ശിഷ്യന്മാരുടെമേലും എന്റെമേലും അയയ്ക്കുമെന്ന് അങ്ങ് വാഗ്ദാനം ചെയ്തുവല്ലോ. പരിശുദ്ധാത്മാവേ, എന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് ഞാൻ അങ്ങയെ സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നു. സത്യത്തിനു സാക്ഷ്യം നൽകാൻ എന്നെ ഉപയോഗിക്കേണ്ടതിന്, യാതൊരു കരുതിവയ്പുമില്ലാതെ ഞാൻ എന്നെത്തന്നെ അങ്ങയ്ക്ക് സമർപ്പിക്കുന്നു. എന്റെ ദൈവമേ, എന്നെ ഉപയോഗിക്കണമേ; എന്നിലൂടെ അനേകരുടെ ജീവിതങ്ങളെ സ്പർശിക്കണമേ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.

ജീവിതത്തിലെ മാറ്റങ്ങളിൽ ദുഃഖിതരാകുമ്പോൾ

ഉയിർപ്പുകാലം ആറാം ആഴ്ചയിലെ ചൊവ്വാഴ്ച

യേശു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരോടു പറഞ്ഞു: “ഇപ്പോൾ ഞാൻ എന്നെ അയച്ചവന്റെ അടുത്തേക്കു പോകുന്നു. എങ്കിലും നിങ്ങളിൽ ആരും എന്നോട്, ‘നീ എവിടേക്കു പോകുന്നു?’ എന്നു ചോദിക്കുന്നില്ല. എന്നാൽ ഞാൻ ഇതു നിങ്ങളോടു പറഞ്ഞതുകൊണ്ട് നിങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങൾ ദുഃഖംകൊണ്ടു നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. എങ്കിലും ഞാൻ നിങ്ങളോടു സത്യം പറയുന്നു: ഞാൻ പോകുന്നതു നിങ്ങൾക്കു നല്ലതാണ്. കാരണം, ഞാൻ പോകുന്നില്ലെങ്കിൽ സഹായകൻ നിങ്ങളുടെ അടുത്തേക്കു വരുകയില്ല. എന്നാൽ ഞാൻ പോയാൽ അവനെ നിങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് അയയ്ക്കും.” യോഹന്നാൻ 16:5–7

പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ അയയ്ക്കാൻ താൻ പിതാവിന്റെ അടുക്കലേക്കു പോകേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകതയെക്കുറിച്ച് യേശു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരോടു പ്രവചനാത്മകമായി സംസാരിക്കുന്നത് തുടരുന്നു. താൻ അവരോടു പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ നിമിത്തം അവരുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ “ദുഃഖം” നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നുവെന്ന് യേശു ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു എന്നതാണ് ഈ ഭാഗത്തിലെ ശ്രദ്ധേയമായ കാര്യം. അവർ താമസിയാതെ അനുഭവിക്കാനിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കാത്തതുകൊണ്ടും, യേശുവുമായുള്ള തങ്ങളുടെ ബന്ധത്തിനു മാറ്റം വരണമെന്ന് ആഗ്രഹിക്കാത്തതുകൊണ്ടുമാണ് അവരുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ ഈ ദുഃഖമെന്ന് വ്യക്തമാണ്.

നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലുടനീളം നമ്മുടെ കർത്താവ് നമ്മെ മാറ്റത്തിനായി വിളിക്കും. ചിലപ്പോൾ, നമുക്കു പരിചിതവും സൗകര്യപ്രദവുമായവയിൽനിന്ന് അകന്ന് പുതിയ ഒന്നിലേക്കാണ് അവിടുന്ന് നമ്മെ വിളിക്കുന്നത്. ഇത് ഭയപ്പെടുത്തുന്നതാകാം; നമുക്കും “ദുഃഖത്തിനു” കാരണമാകാം. ഇതു മനസ്സിലാക്കാൻ സഹായകമായി, മുകളിലുള്ള ഭാഗം നമുക്കു വിശദമായി പരിഗണിക്കാം.

താൻ പിതാവിന്റെ അടുത്തേക്കു പോകുമെന്നും അതുവരെ ഉണ്ടായിരുന്നതുപോലെ ഇനി അവരോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരിക്കുകയില്ലെന്നും തന്റെ മരണത്തിനുമുമ്പ് പല അവസരങ്ങളിലും യേശു ശിഷ്യന്മാർക്ക്, പ്രത്യേകിച്ച് പന്ത്രണ്ടുപേർക്ക്, ക്രമേണ വെളിപ്പെടുത്താൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു എന്നത് ഓർക്കുക. തന്നോടും പിതാവിനോടും പരിശുദ്ധാത്മാവിനോടുമുള്ള അവരുടെ ബന്ധം അവരുടെ ജീവിതത്തിൽ വൈകാതെ പുതിയ അർത്ഥം കൈവരിക്കുമെന്ന് പന്ത്രണ്ടുപേരും മനസ്സിലാക്കിത്തുടങ്ങണമെന്ന് യേശു ആഗ്രഹിച്ചു. എന്നാൽ ഇത് അവർക്കു പുതിയൊരു അനുഭവമായിരുന്നു; അവർ പരിചയിച്ചുവന്ന രീതിയിൽനിന്നുള്ള ഒരു മാറ്റമായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട്, തങ്ങളെ കാത്തിരുന്ന സന്തോഷത്തെക്കാൾ വേർപാടിനോടൊപ്പമുള്ള ദുഃഖത്തിലായിരുന്നു അവരുടെ ശ്രദ്ധ കൂടുതൽ പതിഞ്ഞത്.

ഇതേ അനുഭവം പലപ്പോഴും നമ്മുടെ എല്ലാവരുടെയും ജീവിതത്തിൽ കാണാം. ജീവിതത്തിലുടനീളം വലിയ മാറ്റങ്ങൾ പതിവായി സംഭവിക്കണമെന്നില്ലെങ്കിലും, മിക്കവാറും എല്ലാവർക്കും ജീവിതത്തിന്റെ വിവിധ ഘട്ടങ്ങളിൽ മാറ്റങ്ങൾ അനുഭവപ്പെടും. ആ മാറ്റം ദൈവഹിതത്തിന് അനുസൃതമായിരിക്കുമ്പോൾ, പ്രത്യാശയോടും വലിയ പ്രതീക്ഷയോടുംകൂടെ അതിനെ സ്വീകരിക്കണം.

ഉദാഹരണത്തിന്, വിവാഹം കഴിക്കുക, മക്കൾ ജനിക്കുക, സന്ന്യാസജീവിതത്തിലേക്കുള്ള വിളി സ്വീകരിക്കുക തുടങ്ങിയ ജീവിതവിളിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട മാറ്റങ്ങൾ എല്ലായ്‌പ്പോഴും ഒട്ടേറെ മാറ്റങ്ങൾ കൊണ്ടുവരുന്നു—എന്നാൽ ഏറെ നന്മയ്ക്കായി ദൈവത്തിനു പ്രയോജനപ്പെടുത്താൻ കഴിയുന്ന മാറ്റങ്ങളാണവ. അതുപോലെ, പ്രിയപ്പെട്ട ഒരാളുടെ മരണം, പുതിയൊരു സമൂഹത്തിലേക്കുള്ള താമസമാറ്റം, പുതിയ ജോലിയിലോ വിദ്യാലയത്തിലോ പ്രവേശിക്കുന്നത്, പുതിയ ബന്ധങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കുന്നത് തുടങ്ങിയവ പ്രയാസകരമായിരിക്കാമെങ്കിലും ഫലദായകവുമാകാം. മുകളിലുള്ള സുവിശേഷഭാഗം പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ വർഷണത്തിൽനിന്ന് ഉണ്ടാകുന്ന മാറ്റത്തെക്കുറിച്ചാണ് പ്രത്യേകമായി പരാമർശിക്കുന്നത്. അതിനാൽ, നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ പുതിയൊരു മാറ്റം സംഭവിക്കുമ്പോഴെല്ലാം, നമുക്കു സങ്കൽപ്പിക്കാൻപോലും കഴിയാത്ത വിധങ്ങളിൽ ആ പുതിയ സാഹചര്യത്തിലേക്കു കടന്നുവരാൻ പരിശുദ്ധാത്മാവ് അവിടെ കാത്തിരിക്കുന്നുവെന്ന വസ്തുത പരിഗണിക്കുന്നത് സഹായകമായിരിക്കും. അതുകൊണ്ട്, ചിലപ്പോഴൊക്കെ എന്തെങ്കിലും നഷ്ടത്തിന്റെ ദുഃഖമോ ജീവിതത്തിലെ പുതിയൊരു സംരംഭവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ബുദ്ധിമുട്ടോ നിങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, ശിഷ്യന്മാർക്കും സമാനമായ അനുഭവമുണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് അറിയുക. എന്നാൽ ഒടുവിൽ യേശുവിന്റെ വാക്കുകൾ സത്യമായി—“ഞാൻ പോകുന്നത് നിങ്ങൾക്കു നല്ലതാണ്.” യേശു മരിക്കുന്നതും പിന്നീട് തങ്ങളുടെ കൺമുന്നിൽനിന്ന് സ്വർഗത്തിലേക്ക് ആരോഹണം ചെയ്യുന്നതും കാണാൻ അവർ ആഗ്രഹിച്ചില്ലെങ്കിലും, ഇത് അവരുടെ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ദൈവത്തിന്റെ പദ്ധതിയുടെ ഭാഗമായിരുന്നു. അതുപോലെ, ജീവിതത്തിൽ നാം നേരിടുന്ന മാറ്റങ്ങൾ ദൈവത്തിന്റെ ദിവ്യപദ്ധതിയുടെ ഭാഗമാകുമ്പോൾ, നല്ല കാര്യങ്ങൾ നമ്മെ കാത്തിരിക്കുന്നുവെന്ന് നമുക്ക് ഉറപ്പിക്കാം.

നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിലെ ഒരു മാറ്റവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് നമ്മുടെ കർത്താവ് നിങ്ങളോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നുണ്ടാകാവുന്ന കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഇന്ന് ധ്യാനിക്കുക. അവിടുന്ന് ആവശ്യപ്പെടുന്നതെന്തും ചെയ്യാൻ തുറന്ന മനസ്സും ഒരുക്കവും സന്നദ്ധതയും നിങ്ങൾക്കുണ്ടോ? അതോ ഏതെങ്കിലും മാറ്റത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്ത നിങ്ങളെ ഭയപ്പെടുത്തുകയോ ദുഃഖിപ്പിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നുണ്ടോ? നമ്മുടെ കർത്താവ് നിങ്ങളോട് ആവശ്യപ്പെടുന്ന എന്തിനോടും തുറന്ന മനസ്സുള്ളവരായിരിക്കുക. അവിടുത്തെ തിരുഹിതം പൂർണമായി സ്വീകരിക്കുക എന്നതുമാത്രമാണ് ജീവിതത്തിലെ യഥാർഥ സന്തോഷത്തിലേക്കുള്ള വഴിയെന്ന് അറിയുക.

എന്റെ പ്രിയ യേശുവേ, അങ്ങയുടെ മരണത്തിനും ഉത്ഥാനത്തിനും ശേഷം ശിഷ്യന്മാർക്കു ലഭിക്കാനിരുന്ന കൃപയുടെ നവജീവിതത്തിനായി അങ്ങ് അവരെ ഒരുക്കി. ഭയവും അനിശ്ചിതത്വവും ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, അങ്ങ് അവരെ വിളിച്ച നവജീവിതം അവർ സ്വീകരിച്ചു; അവരിലൂടെ അങ്ങ് അത്ഭുതകരമായ കാര്യങ്ങൾ പ്രവർത്തിച്ചു. എന്റെ ദൈവവിളിയെയും എന്റെ ജീവിതത്തിൽ അങ്ങ് ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഏതു മാറ്റത്തെയും പൂർണ്ണമായി സ്വീകരിക്കാൻ എന്റെ ഹൃദയം തുറക്കണമേ. എന്റെ കർത്താവേ, ഞാൻ അങ്ങയോട് “അതെ” എന്നു പറയുന്നു. പരിശുദ്ധാത്മാവിലൂടെ അങ്ങ് എന്നിൽ ശക്തമായി പ്രവർത്തിക്കണമെന്നു ഞാൻ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു. യേശുവേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.

ഏറ്റവും നല്ലത് വരാനിരിക്കുന്നതേയുള്ളൂ

ഉയിർപ്പുകാലം ആറാം ആഴ്ചയിലെ ബുധനാഴ്ച

ഈശോ ശിഷ്യന്മാരോടു പറഞ്ഞു: “എനിക്ക് ഇനിയും വളരെ കാര്യങ്ങൾ നിങ്ങളോടു പറയാനുണ്ട്. എന്നാൽ ഇപ്പോൾ അവ താങ്ങാൻ നിങ്ങൾക്കു കഴിയില്ല. എന്നാൽ സത്യത്തിന്റെ ആത്മാവായ അവൻ വരുമ്പോൾ, അവൻ നിങ്ങളെ സകല സത്യത്തിലേക്കും നയിക്കും.” യോഹന്നാൻ 16:12–13

ഈ വചനഭാഗം ഇന്നും നമുക്കെല്ലാവർക്കും പ്രസക്തമാണ്. സ്വർഗസ്ഥനായ പിതാവിന്റെ മനസ്സിൽനിന്ന് ഒഴുകിവരുന്ന ഏറ്റവും അഗാധവും ഗഹനവും ജീവിതത്തെ രൂപാന്തരപ്പെടുത്തുന്നതുമായ സത്യങ്ങൾ നമ്മുടെ മനസ്സാക്ഷിയുടെ ആഴങ്ങളിൽ നമുക്കു വെളിപ്പെടുത്താൻ ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്നു. എന്നാൽ അവയെല്ലാം ഇപ്പോൾ ഉൾക്കൊള്ളാൻ നമുക്കു കഴിയില്ല. പൂർണ്ണമായും കഴിയില്ല. ദൈവം വെളിപ്പെടുത്തുന്ന സകലത്തെയും കുറിച്ചുള്ള നമ്മുടെ അറിവ് നിരന്തരം ആഴപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടായിരിക്കും നാം നിത്യത ചെലവഴിക്കുക. തുടർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതും കൂടുതൽ ആഴങ്ങളിലേക്കു നയിക്കുന്നതുമായ ഈ കണ്ടെത്തലിന്റെ പ്രക്രിയ, നിരന്തരം വളരുകയും ആഴപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന സന്തോഷത്താൽ നമ്മെ നിറയ്ക്കും. ഇതായിരിക്കും നമ്മുടെ സ്വർഗം; എന്നാൽ ഇത് ഇപ്പോൾത്തന്നെ ആരംഭിക്കണം.

ഒന്നാമതായി, ദൈവത്തിന് “നിങ്ങളോടു പറയാൻ ഇനിയും ഏറെ കാര്യങ്ങളുണ്ട്” എന്നു മനസ്സിലാക്കേണ്ടത് പ്രധാനമാണ്. കൗതുകകരമെന്നു പറയട്ടെ, നിങ്ങൾക്ക് ഇനിയും എത്രയധികം കാര്യങ്ങൾ അറിയില്ലെന്നു തിരിച്ചറിയുന്നതുതന്നെ ഒരുതരം അറിവാണ്. അറിയാൻ ഇനിയും എത്രയോ ഉണ്ടെന്നും ദൈവത്തിന്റെ ജ്ഞാനം നിങ്ങളുടെ ഗ്രഹണശേഷിക്ക് അനന്തമായി അതീതമാണെന്നും ദൈവത്തിന്റെ മനസ്സിനെ നിങ്ങളുടേതുമായി താരതമ്യം ചെയ്യാനാവില്ലെന്നും അറിയുന്നതുതന്നെ മനസ്സിലാക്കേണ്ട മനോഹരമായ ഒരു സത്യമാണ്. ഈ സത്യം നിങ്ങളെ വിനയാന്വിതരാക്കുകയും, ദൈവത്തെക്കുറിച്ചും അവിടുന്നിലുള്ള ജ്ഞാനത്തിന്റെയും സത്യത്തിന്റെയും സൗന്ദര്യത്തിന്റെയും മഹത്ത്വത്തിന്റെയും അനന്തമായ ആഴത്തെക്കുറിച്ചും വിശുദ്ധമായ വിസ്മയാദരവുകൊണ്ട് നിങ്ങളെ നിറയ്ക്കുകയും വേണം. ഇത് അനിവാര്യമായ ആദ്യപടിയാണ്.

കൂടാതെ, “ഇപ്പോൾ നിങ്ങൾക്ക് അത് ഉൾക്കൊള്ളാൻ കഴിയില്ല” എന്നു പറയുന്നതുകൊണ്ട്, ദൈവം വെളിപ്പെടുത്താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന സത്യത്തെ കൂടുതൽ കൂടുതൽ ഉൾക്കൊള്ളാൻ നിങ്ങൾ ശ്രമിക്കരുത് എന്ന് അർത്ഥമില്ല. വാസ്തവത്തിൽ, അത് ഒരുതരത്തിലുള്ള ക്ഷണമാണ്; കാരണം, നിങ്ങൾക്കു കൂടുതൽ ഗ്രഹിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒരു കാലം വരുമെന്ന് അതു സൂചിപ്പിക്കുന്നു. മറഞ്ഞിരിക്കുന്നതെല്ലാം വെളിപ്പെടുമെന്ന പ്രത്യാശയും പ്രതീക്ഷയും ഇത് വീണ്ടും വളർത്തണം. ദൈവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ജ്ഞാനത്തിലും അറിവിലും വളരുന്നതിന് അനന്തനായ ദൈവത്തിന്റെ മുമ്പിൽ എളിമയോടെ നിൽക്കേണ്ടത് ആവശ്യമാണ്.

ജ്ഞാനത്തിലും ദൈവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവിലുമുള്ള ഈ വളർച്ച എങ്ങനെയാണ് സംഭവിക്കുന്നത്? പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ശക്തിയാലും പ്രവർത്തനത്താലുമാണ് അതു സംഭവിക്കുന്നത്. “സത്യത്തിന്റെ ആത്മാവാണ്” നിങ്ങളെ “സകല സത്യത്തിലേക്കും നയിക്കുന്നത്.” എന്നാൽ ഈ പ്രസ്താവനയും ഇതൊരു പ്രക്രിയയാണെന്നു സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ആത്മാവാണ് നിങ്ങളെ “നയിക്കുക.” ഈ മാർഗദർശനം ഈ ജീവിതത്തിലുടനീളവും തുടർന്ന് നിത്യതയിലും തുടരും.

നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ ഈ പ്രബോധനം ഒരു ചോദ്യം ഉയർത്തുന്നു: നിങ്ങൾ ഈ പ്രക്രിയ ആരംഭിച്ചിട്ടുണ്ടോ? നിങ്ങളെ സത്യത്തിലേക്കു നയിക്കാൻ പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ അനുവദിച്ചു തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ടോ? ദൈവത്തിന്റെതന്നെ ശക്തിയാലും പ്രവർത്തനത്താലും മാത്രം സാധ്യമാകുമായിരുന്ന പുതിയതും ആഴമേറിയതുമായ ഒരു വിധത്തിൽ നിങ്ങൾ ദൈവത്തെ അറിഞ്ഞ വ്യക്തമായ നിമിഷങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടോ?

അനിവാര്യമായ ഈ ചോദ്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഇന്ന് വിചിന്തനം ചെയ്യുക. പരിശുദ്ധാത്മാവായ ദൈവം നിങ്ങളോടു വ്യക്തമായി സംസാരിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, ആ സത്യത്തിനു മുമ്പിൽ സ്വയം വിനയാന്വിതരാകുക. നിങ്ങൾക്കറിയാത്ത സകല കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചും കൂടുതൽ ജ്ഞാനത്തിനും അറിവിനുമായി പ്രാർഥിക്കുക. നിങ്ങളുടെ ഗ്രഹണശേഷിക്ക് അതീതമായി ഇനിയും ഏറെ കാര്യങ്ങളുണ്ടെന്ന ആശയം ഉൾക്കൊള്ളാൻ നിങ്ങൾക്കു കഴിയുന്നില്ലെങ്കിൽ, എളിമയോടെ നമ്മുടെ കർത്താവിലേക്കു തിരിയുകയും അവിടുന്നു നിങ്ങളോടു പറയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന സകല കാര്യങ്ങളിലേക്കും നിങ്ങളുടെ മനസ്സ് തുറക്കാൻ തുടങ്ങണമേ എന്ന് അവിടുത്തോടു യാചിക്കുകയും ചെയ്യുക. നമ്മുടെ ദൈവത്തിന്റെ അനന്തമായ മനസ്സിനെ നിങ്ങൾ കണ്ടെത്തി സ്വീകരിക്കുന്നതിനായി അവിടുന്നു കാത്തിരിക്കുന്നു. ഇന്ന് ഈ പ്രക്രിയ ആരംഭിക്കുകയും സകല സത്യത്തിലേക്കും നിങ്ങളെ നയിക്കാൻ അവിടുത്തെ അനുവദിക്കുകയും ചെയ്യുക.

സകല സത്യത്തിന്റെയും ദൈവമേ, അങ്ങും അങ്ങയുടെ ജ്ഞാനവും സ്നേഹവും മഹിമയേറിയ സകല വിശേഷഗുണങ്ങളും സ്വഭാവത്താൽ അനന്തവും എന്റെ പൂർണ്ണമായ ഗ്രഹണശക്തിക്ക് അതീതവുമാണ്. പ്രിയ കർത്താവേ, ഈ വിശുദ്ധ സത്യങ്ങളുടെ മുമ്പിൽ ഞാൻ എന്നെത്തന്നെ താഴ്ത്തുമ്പോൾ, അങ്ങയുടെ കൃപയാൽ എന്റെ മനസ്സ് അങ്ങയോടു കൂടുതൽ പൂർണ്ണമായി തുറക്കാൻ എനിക്കു കഴിയേണ്ടതിന് സത്യത്തിന്റെ ആത്മാവായ പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ എനിക്കു നൽകണമേ. ആഴത്തിലുള്ള ഈ കണ്ടെത്തലിന്റെ പ്രക്രിയ വലിയ സന്തോഷം നിറഞ്ഞതായിരിക്കട്ടെ; അത് എനിക്കു നിത്യതയിലേക്കും തുടരുന്ന ഒരു പ്രക്രിയയായി മാറട്ടെ. യേശുവേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.

(നിങ്ങളുടെ രൂപതയിൽ കർത്താവിന്റെ സ്വർഗാരോഹണത്തിരുനാൾ ഇന്ന് ആഘോഷിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, താഴെയുള്ള വിചിന്തനം വായിക്കുക. അല്ലെങ്കിൽ, അടുത്ത വിചിന്തനത്തിലേക്കു കടക്കുക; ഞായറാഴ്ച സ്വർഗാരോഹണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വിചിന്തനത്തിലേക്കു മടങ്ങിവരുക.)

സംശയങ്ങൾ അകറ്റുന്നു

നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ സ്വർഗാരോഹണം (വർഷം A)

“സ്വർഗത്തിലും ഭൂമിയിലുമുള്ള എല്ലാ അധികാരവും എനിക്കു നൽകപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ, നിങ്ങൾ പോയി എല്ലാ ജനതകളെയും ശിഷ്യരാക്കുവിൻ. പിതാവിന്റെയും പുത്രന്റെയും പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെയും നാമത്തിൽ അവർക്കു ജ്ഞാനസ്നാനം നൽകുവിൻ. ഞാൻ നിങ്ങളോടു കല്പിച്ചതെല്ലാം അനുസരിക്കാൻ അവരെ പഠിപ്പിക്കുവിൻ. ഇതാ, യുഗാന്ത്യംവരെ എല്ലായ്‌പോഴും ഞാൻ നിങ്ങളോടുകൂടെയുണ്ട്.” മത്തായി 28:18–20

ഭൂമിയിലായിരിക്കുമ്പോൾ നമ്മുടെ കർത്താവ് അവസാനമായി പറഞ്ഞ വിടവാങ്ങൽ വാക്കുകളാണിവ. അവ പറഞ്ഞ ഉടനെ, തന്റെ പിതാവിനോടൊപ്പം എന്നേക്കും ആയിരിക്കാനും ഒരുനാൾ നമുക്കും തന്നോടു ചേരാൻ കഴിയേണ്ടതിന് നമുക്കായി ഒരിടം ഒരുക്കാനും അവിടുന്ന് സ്വർഗത്തിലേക്ക് ആരോഹണം ചെയ്തു. ഭൂമിയിൽവച്ച് യേശു തങ്ങളോടു സംസാരിക്കുന്നതു കേൾക്കാനോ അവിടുത്തെ ശാരീരിക രൂപത്തിൽ കാണാനോ ശിഷ്യന്മാർക്ക് ഇനിയൊരിക്കലും കഴിയുമായിരുന്നില്ല. അവിടുന്ന് വൈകാതെ അവരുടെമേൽ പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ അയയ്ക്കുകയും പ്രാർത്ഥനയിലൂടെ അവരുടെ ഉള്ളിൽ വ്യക്തമായി സംസാരിക്കുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നെങ്കിലും, സ്വർഗത്തിലെത്തുന്നതുവരെ അവിടുത്തെ ശബ്ദം വീണ്ടും നേരിട്ടു കേൾക്കാനോ ശാരീരിക സാന്നിധ്യം അനുഭവിക്കാനോ അവർക്കു കഴിയുമായിരുന്നില്ല.

മുകളിൽ ഉദ്ധരിച്ച വചനഭാഗത്തിനു തൊട്ടുമുമ്പ്, ശിഷ്യന്മാർ രണ്ടു കാര്യങ്ങൾ ചെയ്തതായി നാം വായിക്കുന്നു. ഒന്ന് ഉത്തമമായിരുന്നു; മറ്റേത് അങ്ങനെയായിരുന്നില്ല. നാം വായിക്കുന്നു: “അവനെ കണ്ടപ്പോൾ അവർ ആരാധിച്ചു; എന്നാൽ അവർ സംശയിച്ചു.” തീർച്ചയായും, അവർ അവിടുത്തെ ആരാധിച്ചത് ഉത്തമമായിരുന്നു. എന്നാൽ അവർ സംശയിച്ചു എന്നത് ഒരളവുവരെ ഞെട്ടലും നിരാശയും ഉളവാക്കുന്നു. നമ്മുടെ കർത്താവിനോടൊപ്പം അവർ അനുഭവിച്ച എല്ലാറ്റിനും, കണ്ടതിനും കേട്ടതിനുമെല്ലാം ശേഷവും അവർ സംശയിച്ചു. യേശു കുഷ്ഠരോഗം സുഖപ്പെടുത്തുന്നതും അന്ധർക്കു കാഴ്ച നൽകുന്നതും അംഗവൈകല്യമുള്ളവരെ സുഖപ്പെടുത്തുന്നതും പുതിയൊരു അധികാരത്തോടെ പ്രസംഗിക്കുന്നതും പാപികളെ മാനസാന്തരപ്പെടുത്തുന്നതും മരിച്ചവരെ ഉയിർപ്പിക്കുന്നതും, അവിടുന്നുതന്നെ മരിച്ചവരിൽനിന്ന് ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുന്നതുപോലും അവർ കണ്ടു. ഇതിനെല്ലാം ശേഷവും അവർക്കു സംശയങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു.

ഭൂമിയിലായിരുന്ന നമ്മുടെ കർത്താവുമായുള്ള ഈ അവസാന കൂടിക്കാഴ്ചയിൽ അവരുടെ സംശയങ്ങൾ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്, നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ ഇപ്പോഴും തുടരുന്ന സംശയങ്ങൾ നമുക്കു വെളിപ്പെടുത്തിത്തരുന്നതിനായിരിക്കാം. ഒരുപക്ഷേ, യഥാർഥത്തിൽ സംശയിക്കുന്നവർ ശിഷ്യന്മാർ മാത്രമല്ല, നമ്മിൽ ഓരോരുത്തരും കൂടിയാണ്.

സ്വന്തം മനസ്സാക്ഷിയിലേക്കു നോക്കുമ്പോൾ നിങ്ങൾ എന്താണു കാണുന്നത്? ദൈവത്തിൽ പരിപൂർണമായ വിശ്വാസവും ആശ്രയവുമുള്ള ഒരാളെയാണോ നിങ്ങൾ കാണുന്നത്? അതോ ദൈവത്തെ ആരാധിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുമ്പോഴും സംശയങ്ങളുമായി മല്ലിടുന്ന ഒരാളെയാണോ കാണുന്നത്? സംശയം എന്നത് വിശ്വാസത്തിന്റെ അഭാവമാണ്. അത് ഒരു പ്രയാസത്തിൽനിന്നോ അനിശ്ചിതത്വത്തിൽനിന്നോ ആശയക്കുഴപ്പത്തിൽനിന്നോ വ്യത്യസ്തമാണ്. അവിശ്വാസത്തിന്റെ പാതയിലേക്കു നീങ്ങാൻ നാം മനഃപൂർവം തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന ഒരു പ്രവൃത്തിയാണ് സംശയം. അത് ഒരു ബലഹീനത മാത്രമല്ല; അതൊരു തിരഞ്ഞെടുപ്പാണ്, നല്ലൊരു തിരഞ്ഞെടുപ്പുമല്ല.

എന്നാൽ, സംശയിച്ചിരുന്ന ഈ ശിഷ്യന്മാർക്ക് ഒടുവിൽ അവരുടെ മനസ്സിലെ എല്ലാ സംശയങ്ങളും ഇല്ലാതാക്കുന്ന ഒരു ദാനം ലഭിച്ചു എന്നതാണ് സദ്വാർത്ത. അവർ പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ സ്വീകരിച്ചു. പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ദാനങ്ങൾ അവർ സ്വീകരിച്ചപ്പോൾ, ദൈവത്തിന്റെ ഈ ദാനം സംശയിക്കാനുള്ള എല്ലാ പ്രലോഭനങ്ങളും അകറ്റിത്തുടങ്ങി. പ്രത്യേകിച്ച്, ജ്ഞാനം, ബുദ്ധി, അറിവ് എന്നീ ദാനങ്ങൾ ദൈവത്തിലുള്ള അവരുടെ വിശ്വാസത്തെ ആഴപ്പെടുത്തുകയും ആരാധിക്കാനും വിശ്വസിക്കാനും അവരെ പ്രാപ്തരാക്കുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു.

നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ സ്വർഗാരോഹണം ആഘോഷിക്കുന്ന ഈ ദിവസം, ഒരേസമയം ദൈവത്തെ ആരാധിക്കുകയും സംശയിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഈ ശിഷ്യന്മാരുടെ ചിത്രം ധ്യാനിക്കുക. ഈ ചിത്രം നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ പ്രതിധ്വനിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അതിനു ശ്രദ്ധ കൊടുക്കുക. ദൈവത്തെ ആരാധിക്കുന്നത് നല്ലതാണ്; എന്നാൽ പരിപൂർണമായ വിശ്വാസം നിങ്ങൾക്ക് എവിടെയെല്ലാമാണ് കുറവുള്ളതെന്ന് വിനയപൂർവം സമ്മതിക്കുന്നതും നല്ലതാണ്. വിശ്വാസത്തിന്റെ ഈ കുറവ് എവിടെയെല്ലാം കാണുന്നുവോ, അവിടെയെല്ലാം ഈ പ്രത്യാശ മുറുകെപ്പിടിക്കുക: ഈ ശിഷ്യന്മാരെപ്പോലെതന്നെ, വാഗ്ദാനം ചെയ്യപ്പെട്ട പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ പൂർണമായ അഭിഷേകം നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിലും ലഭിക്കും; അങ്ങനെ എല്ലാ സംശയങ്ങളും അകന്നുപോകുകയും യഥാർഥ ജ്ഞാനവും ബുദ്ധിയും അറിവും അവയുടെ പൂർണതയിൽ നിങ്ങൾക്കു ലഭിക്കുകയും ചെയ്യും.

സ്വർഗാരോഹണം ചെയ്ത എന്റെ കർത്താവേ, അങ്ങയുടെ ശിഷ്യന്മാർ നോക്കിനിൽക്കെ അങ്ങ് ശരീരത്തോടും ആത്മാവോടുംകൂടെ സ്വർഗത്തിന്റെ മഹിമയിലേക്കു പ്രവേശിച്ചുവല്ലോ. അവർ അങ്ങയെ ആരാധിച്ചു; എങ്കിലും സംശയങ്ങളുമായി മല്ലിടുകയും ചെയ്തു. എന്റെ സർവസ്വംകൊണ്ടും അങ്ങയെ ആരാധിക്കാൻ എന്നെയും സഹായിക്കണമേ. ഞാൻ അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ, അങ്ങയിലുള്ള എന്റെ വിശ്വാസത്തിന്റെയും ആശ്രയത്തിന്റെയും കുറവ് എനിക്കു വെളിപ്പെടുത്തിത്തരുകയും പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ വർഷിച്ചുകൊണ്ട് ഈ പാപങ്ങളെ അകറ്റുകയും ചെയ്യണമേ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.

(നിങ്ങളുടെ രൂപതയിൽ കർത്താവിന്റെ സ്വർഗാരോഹണത്തിരുനാൾ ഇന്ന് ആഘോഷിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, താഴെയുള്ള വിചിന്തനം വായിക്കുക. അല്ലെങ്കിൽ, അടുത്ത വിചിന്തനത്തിലേക്കു കടക്കുക; ഞായറാഴ്ച സ്വർഗാരോഹണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വിചിന്തനത്തിലേക്കു മടങ്ങിവരുക.)

അവസാനം തന്നെയാണ് ആരംഭം

നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ സ്വർഗാരോഹണം (വർഷം B)

യേശു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരോടു പറഞ്ഞു: “നിങ്ങൾ ലോകമെങ്ങും പോയി എല്ലാ സൃഷ്ടികളോടും സുവിശേഷം പ്രഘോഷിക്കുക. വിശ്വസിക്കുകയും മാമ്മോദീസ സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവൻ രക്ഷിക്കപ്പെടും; വിശ്വസിക്കാത്തവൻ ശിക്ഷിക്കപ്പെടും.” മർക്കോസ് 16:15–16

ദൈവപുത്രന്റെ ദൗത്യത്തിന്റെ പൂർത്തീകരണത്തിലേക്കുള്ള മറ്റൊരു ചുവടുകൂടി നാം ഇന്ന് ആഘോഷിക്കുന്നു. കാലത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ മനുഷ്യകുലം പാപം ചെയ്യുകയും ആദിമ നിഷ്കളങ്കതയിൽനിന്നു വീഴുകയും ചെയ്തു. നോഹയോടും അബ്രാഹത്തോടും മോശയോടും ഉടമ്പടി സ്ഥാപിച്ചുകൊണ്ട്, നിത്യവീണ്ടെടുപ്പ് എന്ന ദാനത്തിനായി ലോകത്തെ ഒരുക്കാൻ ദൈവം ഉടൻതന്നെ ആരംഭിച്ചു. വരാനിരിക്കുന്നതിനായി തന്റെ ജനത്തെ കൂടുതൽ ഒരുക്കാൻ അവിടുന്ന് പല പ്രവാചകന്മാരെയും രാജാക്കന്മാരെയും ഉയർത്തി. തുടർന്ന്, ഉചിതമായ സമയത്ത്, പരിശുദ്ധ കന്യകാമറിയത്തിലൂടെ ദൈവം നമ്മുടെ ലോകത്തിലേക്കു പ്രവേശിച്ചു. ദൈവപുത്രനായ യേശു പിന്നീട് തന്റെ പരസ്യശുശ്രൂഷയിലേക്കു പ്രവേശിച്ചു; പഠിപ്പിക്കുകയും അത്ഭുതങ്ങൾ പ്രവർത്തിക്കുകയും വിശ്വാസികളെ തന്നിലേക്കു കൂട്ടിച്ചേർക്കുകയും ചെയ്തു. അവിടുന്ന് മരിക്കുകയും ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുകയും തുടർന്ന് സ്വർഗാരോഹണത്തിനുള്ള ഒരുക്കമായി തന്റെ ശിഷ്യന്മാർക്കു പ്രത്യക്ഷപ്പെടുകയും ചെയ്തു. സ്വർഗാരോഹണം ദൈവപുത്രന്റെ ദൗത്യം പൂർത്തിയാക്കുന്നു. രൂപാന്തരപ്പെട്ടതും ഉത്ഥാനം ചെയ്തതുമായ തന്റെ മനുഷ്യസ്വഭാവത്തിൽ, പുത്രനായ ദൈവം സ്വന്തം ശക്തിയാൽ പിതാവിന്റെ അടുക്കലേക്കു സ്വർഗാരോഹണം ചെയ്യുന്ന ആ നിർണായക നിമിഷത്തെയാണ് നാം ഇന്ന് ആദരിക്കുന്നത്. മനുഷ്യകുലം മുഴുവനും തന്നോടൊപ്പം ആരോഹണം ചെയ്യേണ്ടതിന് അവിടുന്ന് നമ്മുടെ മനുഷ്യത്വത്തെ തന്നോടൊപ്പം കൊണ്ടുപോകുന്നു.

യേശുവിന്റെ സ്വർഗാരോഹണം ആഘോഷിക്കുമ്പോൾ, ആ നിമിഷത്തിലേക്കു നയിച്ച എല്ലാറ്റിലേക്കും നാം ആദ്യം നോക്കുകയും അതിനു മുമ്പുണ്ടായ എല്ലാ സംഭവങ്ങളോടും നമ്മെത്തന്നെ ചേർത്തുനിർത്താൻ ശ്രമിക്കുകയും വേണം. പഴയനിയമത്തിലെ പിതാക്കന്മാരുടെയും പ്രവാചകന്മാരുടെയും വാക്കുകൾ നാം ശ്രവിക്കണം. പ്രത്യേകിച്ച്, പുതിയനിയമത്തിലെ യേശുവിന്റെ പ്രബോധനങ്ങൾ നാം ശ്രവിക്കുകയും അവിടുത്തെ വാക്കുകൾ മടികൂടാതെ സ്വീകരിക്കുകയും വേണം. അവിടുത്തെ ഉത്ഥാനത്തിൽ നമുക്കും പങ്കുചേരാൻ കഴിയേണ്ടതിന്, പാപത്തിനു മരിച്ചുകൊണ്ട് അവിടുത്തെ മരണത്തോടു നാം നമ്മെത്തന്നെ ഒന്നിപ്പിക്കുകയും വേണം. യേശുവിനോടൊപ്പം പിതാവിന്റെ അടുക്കലേക്ക് ആരോഹണം ചെയ്യാൻ നമുക്കെല്ലാവർക്കും ലഭിച്ചിരിക്കുന്ന ക്ഷണവും ഇന്ന് നാം തിരിച്ചറിയണം. ഈ മഹത്വപൂർണമായ നിമിഷത്തിലേക്കു നയിച്ച സംഭവങ്ങളെല്ലാം വിശ്വസിക്കുകയും സ്വീകരിക്കുകയും അവയ്ക്കനുസരിച്ചു ജീവിക്കുകയും ചെയ്താൽ, യേശു പോയിടത്തേക്ക് അവിടുത്തെ അനുഗമിക്കാൻ നമുക്കും ക്ഷണമുണ്ടെന്ന് നാം മനസ്സിലാക്കണം.

സ്വർഗാരോഹണം ഭൂമിയിലെ യേശുവിന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ അവസാനമായിരുന്നു; എന്നാൽ സ്വർഗീയജീവിതത്തിൽ നാം പങ്കുചേരുന്നതിന്റെ ആരംഭവും അതായിരുന്നു. യേശു സ്വർഗാരോഹണം ചെയ്തപ്പോൾ, പുറപ്പെട്ടുചെന്ന് “സകല സൃഷ്ടികളോടും സുവിശേഷം പ്രസംഗിക്കാൻ” തന്റെ ശിഷ്യന്മാരെ നിയോഗിച്ചു. ആദത്തിന്റെയും ഹവ്വായുടെയും കാലത്ത് ആരംഭിക്കുകയും സ്വർഗാരോഹണത്തോടെ പൂർത്തിയാകുകയും ചെയ്ത ദൈവത്തിന്റെ രക്ഷാപദ്ധതിയെക്കുറിച്ച് അവർ എല്ലാവരോടും പ്രസംഗിക്കേണ്ടിയിരുന്നു.

യേശുവിന്റെ സ്വർഗാരോഹണത്തിന്റെ മഹത്വപൂർണമായ ഈ നിമിഷത്തിൽ പങ്കുചേരാനുള്ള നിങ്ങളുടെ വിളിയെക്കുറിച്ചു മാത്രമല്ല, പുറപ്പെട്ടുചെന്ന് മറ്റുള്ളവരെ ഈ നവജീവിതത്തിലേക്ക് ആകർഷിക്കാൻ നിങ്ങൾക്കു കഴിയുന്നതെല്ലാം ചെയ്യാനുള്ള വിളിയെക്കുറിച്ചും ഇന്ന് ധ്യാനിക്കുക. മറ്റുള്ളവരെ ആ മലയിലേക്കു കൊണ്ടുവരാൻ നിങ്ങളെ ക്ഷണിച്ചുകൊണ്ട് ഇന്നും നിങ്ങളോടു സംസാരിക്കുന്ന യേശുവിനെക്കുറിച്ചു ധ്യാനിക്കുക. സുവിശേഷം പങ്കുവയ്ക്കാനായി ദൈവം നിങ്ങളെ ഏൽപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന സുഹൃത്തുക്കളെയും കുടുംബാംഗങ്ങളെയും മറ്റെല്ലാവരെയും പഠിപ്പിക്കുമ്പോൾ, “ലോകമെങ്ങും പോകുവിൻ” എന്ന ക്രിസ്തുവിന്റെ ദൗത്യം നിങ്ങൾ നിറവേറ്റുന്നു. ചിതറിപ്പോയ ജനങ്ങളെ ക്രിസ്തുവിന്റെ ഒരേയൊരു ആട്ടിൻകൂട്ടത്തിലേക്കു കൂട്ടിച്ചേർക്കാനും അങ്ങനെ ഒരുനാൾ അവിടുത്തോടൊപ്പം നിത്യതയിലേക്ക് ആരോഹണം ചെയ്യാനുമാണ് ഈ ദൗത്യം.

സ്വർഗാരോഹണം ചെയ്ത എന്റെ നാഥാ, ചരിത്രത്തിലുടനീളമുള്ള സകല കാര്യങ്ങളും, പതിതമായ മനുഷ്യകുലത്തെ അങ്ങയുടെ പിതാവിനോടൊപ്പം എന്നേക്കും ആയിരിക്കാനായി അങ്ങ് സ്വർഗത്തിലേക്കു ചേർത്ത ആ നിമിഷത്തിനുള്ള ഒരുക്കം മാത്രമായിരുന്നു. അങ്ങയുടെ സ്വർഗാരോഹണത്തിൽ ഞാനും പങ്കുചേരേണ്ടതിന് അങ്ങയുടെ വിശുദ്ധ വചനങ്ങൾ എപ്പോഴും ശ്രദ്ധിച്ചു പാലിക്കാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. പ്രിയനാഥാ, അങ്ങ് വിളിച്ച എല്ലാവരാലും ദൈവരാജ്യം നിറയേണ്ടതിന്, ഞാനും പുറപ്പെട്ടു ചെന്ന് അനേകരെ അങ്ങയിലേക്കു നയിക്കാൻ എന്നെ ഉപയോഗിക്കണമേ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.

(നിങ്ങളുടെ രൂപതയിൽ കർത്താവിന്റെ സ്വർഗാരോഹണത്തിരുനാൾ ഇന്ന് ആഘോഷിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, താഴെയുള്ള വിചിന്തനം വായിക്കുക. അല്ലെങ്കിൽ, അടുത്ത വിചിന്തനത്തിലേക്കു കടക്കുക; ഞായറാഴ്ച സ്വർഗാരോഹണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വിചിന്തനത്തിലേക്കു മടങ്ങിവരുക.)

സുവിശേഷത്തിനു സാക്ഷ്യം വഹിക്കൽ

നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ സ്വർഗാരോഹണം (വർഷം സി)

യേശു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരോടു പറഞ്ഞു: “ക്രിസ്തു പീഡകൾ സഹിക്കുകയും മൂന്നാം ദിവസം മരിച്ചവരിൽനിന്ന് ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുകയും ചെയ്യുമെന്നും, ജറുസലെമിൽ തുടങ്ങി സകല ജനതകളോടും അവന്റെ നാമത്തിൽ പാപമോചനത്തിനായുള്ള മാനസാന്തരം പ്രസംഗിക്കപ്പെടണമെന്നും ഇപ്രകാരം എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. നിങ്ങൾ ഇവയ്ക്കു സാക്ഷികളാണ്. ഇതാ, എന്റെ പിതാവിന്റെ വാഗ്ദാനം ഞാൻ നിങ്ങളുടെമേൽ അയയ്ക്കുന്നു; എന്നാൽ ഉന്നതത്തിൽനിന്നുള്ള ശക്തി ധരിക്കുന്നതുവരെ നിങ്ങൾ നഗരത്തിൽത്തന്നെ വസിക്കുവിൻ.” ലൂക്കാ 24:46–49

അതോടെ യേശുവിന്റെ ഭൂമിയിലെ ദൗത്യം പൂർത്തിയായി; അവിടുന്ന് സ്വർഗത്തിലേക്ക് ആരോഹണം ചെയ്തു. ശരിക്കും അങ്ങനെയായിരുന്നോ? അവിടുത്തെ ദൗത്യം പൂർത്തിയായോ? അതെ, എന്നാൽ മരണത്തെ നശിപ്പിക്കുകയും പുതിയ ജീവൻ നൽകുകയും ചെയ്യുന്ന നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ പ്രവൃത്തി അവിടുത്തെ ജീവിതം, മരണം, ഉത്ഥാനം എന്നിവയിലൂടെ നിർവഹിക്കപ്പെട്ടു എന്ന അർഥത്തിൽ മാത്രം. കൃപയുടെ ഒരു പുതിയ ജീവിതത്തിൽ പങ്കുചേരാൻ മനുഷ്യസ്വഭാവം ഇപ്പോൾ ക്ഷണിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.

സ്വർഗാരോഹണത്തിന്റെ മലയിൽ നമ്മുടെ കർത്താവിനോടൊപ്പം നിൽക്കുന്നതായി പ്രാർഥനാപൂർവം സങ്കൽപ്പിക്കുക. അവിടുത്തെ നോക്കിനിൽക്കുമ്പോൾ, അവിടുത്തെ പരസ്യശുശ്രൂഷയിലുടനീളം നിങ്ങളും അവിടുത്തോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നതായി സങ്കൽപ്പിക്കുക. അവിടുത്തെ അനേകം അത്ഭുതങ്ങൾക്കും, ഏറ്റവും കഠിനമായ ഹൃദയങ്ങളെപ്പോലും അവിടുന്ന് മാനസാന്തരപ്പെടുത്തിയ വിധത്തിനും, അധികാരത്തോടെയുള്ള അവിടുത്തെ വാക്കുകൾക്കും, അവിടുത്തെ അറസ്റ്റിനും പീഡനത്തിനും മരണത്തിനും തുടർന്ന് ഉത്ഥാനത്തിനും സാക്ഷ്യംവഹിക്കുന്നതായി സങ്കൽപ്പിക്കുക. ഒരിക്കൽ തുളയ്ക്കപ്പെട്ട അവിടുത്തെ കൈകളിലെയും കാലുകളിലെയും മുറിവുകളിൽനിന്ന് ഇപ്പോൾ മഹത്ത്വം പ്രസരിക്കുന്നതു കാണുന്നതായി സങ്കൽപ്പിക്കുക. നമ്മുടെ കർത്താവിനെ ഇങ്ങനെ കാണുമ്പോൾ, അവിടുന്ന് സ്നേഹത്തോടെ നിങ്ങളെ നോക്കിക്കൊണ്ട് ഇങ്ങനെ പറയുന്നതായി സങ്കൽപ്പിക്കുക: അവിടുത്തേക്കും നിങ്ങൾ കണ്ടതിനും അനുഭവിച്ചതിനുമെല്ലാം സാക്ഷിയാകാൻ നിങ്ങളെ ലോകത്തിലേക്ക് അയയ്ക്കുവാൻ അവിടുന്ന് തിരഞ്ഞെടുത്തിരിക്കുന്നു. നിങ്ങൾ കണ്ടുമുട്ടുന്ന എല്ലാവരോടും അവിടുത്തെ ജീവിതത്തിന്റെയും മരണത്തിന്റെയും ഉത്ഥാനത്തിന്റെയും സദ്വാർത്ത പങ്കുവച്ചുകൊണ്ട് നിങ്ങൾ പുറപ്പെടണം.

ഒന്നാമതായി, നമ്മുടെ കർത്താവ് തന്റെ ജീവിതം മുഴുവനും നിങ്ങളുമായി പങ്കുവച്ചിട്ടുണ്ട് എന്നത് സത്യമാണ്. സുവിശേഷങ്ങൾ വായിക്കുന്നതിലൂടെ, യേശു ചെയ്തതും നിറവേറ്റിയതുമായ എല്ലാറ്റിനും നിങ്ങൾ നേരിട്ടുള്ള സാക്ഷിയായിത്തീരുന്നു. അവിടുത്തെ വചനം സജീവമാണ്; ആദ്യ അനുയായികൾക്ക് അവിടുത്തെ വെളിപ്പെടുത്തിയതുപോലെതന്നെ അത് നിങ്ങൾക്കും അവിടുത്തെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. രണ്ടാമതായി, പുറപ്പെടാനും ജീവിക്കുന്ന ഈ സുവിശേഷം ലോകവുമായി പങ്കുവയ്ക്കാനും യേശു നിങ്ങളെ വിളിക്കുന്നു എന്നതും സത്യമാണ്. അതിനാൽ, നിങ്ങൾക്ക് അത് എങ്ങനെ ചെയ്യാൻ കഴിയുമെന്ന് ധ്യാനിക്കുന്നത് പ്രധാനമാണ്. ക്രിസ്തുവിന്റെ ഉത്ഥാനത്തിനു നിങ്ങൾക്ക് എങ്ങനെ സാക്ഷ്യം നൽകാൻ കഴിയും? മനുഷ്യരുടെ ജീവിതങ്ങളെ നിങ്ങൾക്ക് എങ്ങനെ മാറ്റാൻ കഴിയും? യേശുവിന്റെതന്നെ ദൗത്യം നിങ്ങൾക്ക് എങ്ങനെ തുടരാൻ കഴിയും?

സ്വർഗാരോഹണത്തിന്റെ മലയിൽവച്ച് നമ്മുടെ കർത്താവ് ശിഷ്യന്മാർക്കു നൽകിയ വാഗ്ദാനം നിങ്ങൾക്കു നൽകിയിരിക്കുന്ന വാഗ്ദാനം കൂടിയാണ്. “ഉന്നതത്തിൽനിന്നുള്ള ശക്തി” നിങ്ങളെ ധരിപ്പിക്കാനായി പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ നിങ്ങളുടെമേൽ അയയ്ക്കുമെന്ന് അവിടുന്ന് വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു. ആ ശക്തി സ്വീകരിക്കുകയും പൂർണമായി ഉപയോഗിക്കുകയും ചെയ്താൽ മാത്രമേ നമ്മുടെ കർത്താവ് നിങ്ങൾക്കു നൽകിയ ദൗത്യം നിറവേറ്റാൻ നിങ്ങൾക്കു കഴിയൂ. അതിനാൽ, നിങ്ങൾ പരിശുദ്ധാത്മാവിനായി ഹൃദയം തുറക്കുകയും ക്രിസ്തുവിന്റെ ദൗത്യം തുടരുന്നതിനായി സ്വയം സമർപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുമോ?

യേശുവിൽനിന്ന് നമുക്കു ലഭിച്ചിരിക്കുന്ന ദൗത്യം പൂർണമായി മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നെങ്കിൽ, അത് നമ്മെ വിശുദ്ധമായ ഭയത്താൽ നിറയ്ക്കുമായിരുന്നു. എന്നാൽ ദൈവം നമ്മിൽനിന്ന് എന്താണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നതെന്ന തിരിച്ചറിവ് പലപ്പോഴും നമ്മെ നിറയ്ക്കുന്നത് വിശുദ്ധമല്ലാത്ത ഭയത്താലാണ്. മറ്റുള്ളവരെ സുവിശേഷവത്കരിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചും, നമ്മുടെ വിശ്വാസം പങ്കുവയ്ക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചും, പ്രവൃത്തികളിലൂടെ സത്യത്തിനു സാക്ഷ്യം നൽകുന്നതിനെക്കുറിച്ചും, ശത്രുക്കളെ സ്നേഹിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചും, സുവിശേഷത്തിനുവേണ്ടി മാത്രം ജീവിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചും ചിന്തിക്കുമ്പോൾ, ഇതെല്ലാം നമുക്കു താങ്ങാനാവാത്തതായി തോന്നിയേക്കാം. നിങ്ങളുടെ അവസ്ഥയും ഇതാണെങ്കിൽ, വിശുദ്ധമല്ലാത്ത ഈ ഭയത്തെ അകറ്റാനാകുമെന്നും അതിന്റെ സ്ഥാനത്ത് വിശുദ്ധമായ ഭയം എന്ന ദാനം നിറയാനാകുമെന്നും അറിയുക. വിശുദ്ധമായ ഭയം പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ഒരു ദാനമാണ്. ദൈവത്തെയും നമുക്കു നൽകപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ദൗത്യത്തെയും നേരിട്ട് അഭിമുഖീകരിക്കുന്നതിലൂടെ, അവയുടെ വിസ്മയാവഹമായ മഹത്ത്വം അനുഭവിച്ചറിയാൻ അത് നമ്മെ പ്രചോദിപ്പിക്കുന്നു. അത് നമ്മെ പ്രവർത്തനോന്മുഖരാക്കുന്നു, ധൈര്യപ്പെടുത്തുന്നു, വിസ്മയവും ഭയാദരവുംകൊണ്ട് നിറയ്ക്കുന്നു. അതിൽനിന്ന് മുന്നോട്ട്, ഈ ദാനവും പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ മറ്റെല്ലാ ദാനങ്ങളും ക്രിസ്തുവിന്റെ അവസാനിക്കാത്ത ദൗത്യം നിറവേറ്റാൻ നമ്മെ പ്രാപ്തരാക്കുന്നു.

ദൈവം നിങ്ങൾക്കു നൽകിയിരിക്കുന്ന പ്രത്യേക ദൗത്യത്തെക്കുറിച്ച് ഇന്ന് ധ്യാനിക്കുക. സ്വർഗാരോഹണത്തിന്റെ മലമുകളിൽ നിന്നുകൊണ്ട് നിങ്ങളെ നോക്കുന്ന ഈശോയെ പ്രാർഥനാപൂർവം നോക്കുക. അങ്ങനെ അവിടുന്ന് നിങ്ങളെ നോക്കുമ്പോൾ, അവിടുന്ന് ആരാണെന്നു മാത്രമല്ല, ഭൂമിയുടെ അതിർത്തികൾവരെ സദ്വാർത്ത അറിയിക്കുക എന്ന തന്റെ തുടർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ദൗത്യത്തിൽ നിങ്ങൾക്കുള്ള പ്രത്യേക പങ്കും വെളിപ്പെടുത്തിത്തരാൻ അവിടുത്തെ അനുവദിക്കുക. ധൈര്യത്തോടും സന്തോഷത്തോടും വിശുദ്ധമായ ഭയഭക്തിയോടുംകൂടെ ആ ദൗത്യം സ്വീകരിക്കുക. അതിനെ ആദരിക്കുക, ആസ്വദിക്കുക, അതിനെക്കുറിച്ചു ധ്യാനിക്കുക, അതിനെ ഏറ്റെടുക്കുക. ഭൂമിയിലെ നിങ്ങളുടെ ജീവിതാവസാനംവരെ ക്രിസ്തുവിനു സാക്ഷിയാകാൻ സ്വയം സമർപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, ക്രിസ്തുവിന്റെ ജീവിതത്തിലുള്ള ഈ മഹത്വപൂർണമായ പങ്കുചേരലിനായി സ്വയം സമർപ്പിക്കുക.

സ്വർഗാരോഹണം ചെയ്ത എന്റെ നാഥാ, അങ്ങ് ശരീരത്തോടും ആത്മാവോടുംകൂടെ അങ്ങയുടെ പിതാവിന്റെ സമ്പൂർണവും മഹത്വപൂർണവുമായ സാന്നിധ്യത്തിലേക്കു പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ, ഭൂമിയിൽ അങ്ങയുടെ ദൗത്യം പൂർത്തിയാക്കാനുള്ള കടമ അങ്ങയുടെ ശിഷ്യന്മാരെ ഏൽപ്പിച്ചു. പ്രിയനാഥാ, എന്റെ ജീവിതത്തിൽ അങ്ങയുടെ വിളി ഞാൻ കേൾക്കുന്നു; ഭൂമിയിൽ ആ ദൗത്യം തുടരുക എന്ന മഹത്വപൂർണമായ കർത്തവ്യത്തിനായി ഞാൻ എന്നെത്തന്നെ സമർപ്പിക്കുന്നു. അങ്ങയുടെ തിരുഹിതമനുസരിച്ച് എന്നെ ഉപയോഗിക്കുകയും, ഭൂമിയുടെ അതിർത്തികൾവരെ അങ്ങയുടെ രക്ഷാകരമായ വചനം പങ്കുവയ്ക്കാൻ എനിക്കു സഹായിക്കാനാകേണ്ടതിന് എന്നെ ഉന്നതത്തിൽനിന്നുള്ള ശക്തിയാൽ നിറയ്ക്കുകയും ചെയ്യണമേ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.

(സ്വർഗാരോഹണ മഹോത്സവം വരുന്ന ഞായറാഴ്ചയിലേക്കു മാറ്റുമ്പോൾ താഴെയുള്ള ധ്യാനവിചിന്തനം ഉപയോഗിക്കുന്നു.)

നിങ്ങളുടെ ഗ്രാഹ്യം കൂടുതൽ ആഴമുള്ളതാക്കുക

ഉയിർപ്പുകാലം ആറാം ആഴ്ചയിലെ വ്യാഴാഴ്ച

അപ്പോൾ അവിടുത്തെ ശിഷ്യന്മാരിൽ ചിലർ പരസ്പരം പറഞ്ഞു: “‘അൽപ്പനേരം കഴിഞ്ഞാൽ നിങ്ങൾ എന്നെ കാണുകയില്ല; വീണ്ടും അൽപ്പനേരം കഴിഞ്ഞാൽ നിങ്ങൾ എന്നെ കാണും’ എന്നും ‘ഞാൻ പിതാവിന്റെ അടുത്തേക്കു പോകുന്നതുകൊണ്ട്’ എന്നും അവിടുന്നു നമ്മോടു പറയുന്നതിന്റെ അർഥമെന്താണ്?” അതിനാൽ അവർ പറഞ്ഞു: “അവിടുന്നു പറയുന്ന ഈ ‘അൽപ്പനേരം’ എന്താണ്? അവിടുന്ന് എന്താണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നതെന്ന് നമുക്കറിയില്ല.” യോഹന്നാൻ 16:17–18

നിങ്ങളുടെ കാര്യമോ? യേശു എന്താണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നതെന്നു നിങ്ങൾക്കറിയാമോ? അതോ ഈ ശിഷ്യന്മാരെപ്പോലെ അവിടുത്തെ വാക്കുകൾ നിങ്ങളെയും ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാക്കുന്നുണ്ടോ? യേശു പഠിപ്പിച്ച സകലതും പൂർണമായി മനസ്സിലാക്കുന്നുവെന്ന് അവകാശപ്പെടാൻ അഹങ്കാരം നിങ്ങളെ പ്രലോഭിപ്പിച്ചേക്കാം. എന്നാൽ വിനയത്തോടും സത്യസന്ധതയോടും കൂടെ അംഗീകരിക്കേണ്ട യാഥാർഥ്യം, ആശയക്കുഴപ്പത്തിലായ ഈ ശിഷ്യന്മാരെപ്പോലെത്തന്നെയായിരിക്കാം നിങ്ങളും എന്നതാണ്. ആ അവസ്ഥ മോശമായിരിക്കണമെന്നില്ല.

ഒന്നാമതായി, ഈ ശിഷ്യന്മാരുടെ ആശയക്കുഴപ്പം അവർ യേശുവിനെ ഗൗരവമായി എടുത്തിരുന്നുവെന്നു കാണിക്കുന്നു. അവർ നിസ്സംഗരായിരുന്നില്ല. അവർക്ക് അവിടുത്തെ കാര്യത്തിൽ കരുതലും താൽപ്പര്യവും ഉണ്ടായിരുന്നു; മനസ്സിലാക്കാൻ അവർ ആഗ്രഹിച്ചു; യേശുവിൽ ഏതെങ്കിലുമൊരു അളവിൽ വിശ്വാസവും അവർക്കുണ്ടായിരുന്നിരിക്കണം. അല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ അവർ അവിടുത്തെ അവഗണിക്കുമായിരുന്നു. എന്നാൽ അവർ അങ്ങനെ ചെയ്തില്ല. അവർ ശ്രദ്ധിച്ചു കേട്ടു, മനസ്സിലാക്കാൻ ശ്രമിച്ചു, അവിടുത്തെ പ്രബോധനം ചർച്ച ചെയ്തു, അവിടുത്തെ വാക്കുകളെക്കുറിച്ചു ചിന്തിച്ചു; ഒടുവിൽ തങ്ങൾക്കു മനസ്സിലായില്ലെന്ന് എളിമയോടെ അംഗീകരിച്ചു.

അവരുടെ ആശയക്കുഴപ്പത്തെ ഈശോ വിമർശിക്കുന്നില്ല. അവർ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടെന്നും അവർക്ക് ഒരു പരിധിവരെ വിശ്വാസമുണ്ടെന്നും അവിടുന്ന് കാണുന്നു. ഈ ശിഷ്യന്മാർ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാണെങ്കിലും, നേരിട്ടും വ്യക്തമായും സംസാരിക്കുന്നതിനുപകരം ഈശോ അവരോട് ആലങ്കാരികമായ ഭാഷയിൽ സംസാരിക്കുന്നതു തുടരുന്നു. ഈശോ ആലങ്കാരിക ഭാഷയിൽ സംസാരിക്കുന്നതിന്റെ ഒരു കാരണം, അവിടുന്ന് പഠിപ്പിക്കുന്ന സന്ദേശം അഗാധവും ഗഹനവുമാണ് എന്നതാണ്. വേഗത്തിലും എളുപ്പത്തിലും മനസ്സിലാക്കി പൂർണമായി ഗ്രഹിക്കാവുന്ന ഒന്നല്ല അത്. സ്വർഗരാജ്യത്തിന്റെ രഹസ്യങ്ങൾ അത്രമേൽ അഗാധവും വിശാലവും ഗഹനവും നിഗൂഢവുമാകയാൽ, അവ മനസ്സിലാക്കാൻ തുടങ്ങുന്നതിനുള്ള ഏക വഴി ആദ്യം വിശ്വസിക്കുക എന്നതാണ്. വിശ്വാസം എന്നാൽ നിങ്ങൾ എല്ലാം പൂർണമായി മനസ്സിലാക്കുന്നു എന്നല്ല അർഥം. പൂർണമായി കാണാതെയും മനസ്സിലാക്കാതെയും വിശ്വസിക്കാൻ നിങ്ങളെ പ്രാപ്തരാക്കുന്ന അതിസ്വാഭാവിക ദാനമാണ് വിശ്വാസം. അതിന്റെ ഉറപ്പ് ദൈവത്തിൽനിന്നാണു വരുന്നത്, നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം യുക്തിചിന്താശേഷിയിൽനിന്നല്ല. എന്നാൽ വിശ്വാസം എപ്പോഴും കൂടുതൽ ആഴമായ ഗ്രാഹ്യത്തിലേക്കു നയിക്കുന്നു. അതിനാൽ, ഈ ശിഷ്യന്മാർ തങ്ങളുടെ വിശ്വാസം ഏറ്റുപറഞ്ഞപ്പോൾ, അവർ മനസ്സിലാക്കാനും തുടങ്ങി. ഈശോ ഈ ആലങ്കാരിക രീതിയിൽ സംസാരിച്ചെങ്കിലും, ഈ ശിഷ്യന്മാർ ഒടുവിൽ വിശ്വസിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. പിന്നീട് ഈ അധ്യായത്തിൽ അവർ ഇങ്ങനെ നിഗമനം ചെയ്യുന്നു: “അങ്ങ് എല്ലാം അറിയുന്നുവെന്നും ആരും അങ്ങയോടു ചോദിക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ലെന്നും ഇപ്പോൾ ഞങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കുന്നു. അതിനാൽ അങ്ങ് ദൈവത്തിൽനിന്നു വന്നുവെന്നു ഞങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുന്നു” (യോഹന്നാൻ 16:30).

വിശ്വാസം, ദൈവം, ധാർമികത തുടങ്ങിയ വിവിധ കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചു നിങ്ങൾക്ക് ആശയക്കുഴപ്പമുണ്ടെങ്കിൽ, അല്ലെങ്കിൽ ജീവിതത്തിന്റെതന്നെ വിവിധ രഹസ്യങ്ങളെക്കുറിച്ചോ പ്രത്യേകിച്ച് നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചോ ആശയക്കുഴപ്പമുണ്ടെങ്കിൽ, അത് അംഗീകരിക്കാൻ ഭയപ്പെടരുത്. ആശയക്കുഴപ്പം അംഗീകരിക്കുന്നത് സത്യത്തെ എളിമയോടെ അംഗീകരിക്കുന്നതാണ്. ഈ എളിമ വിശ്വാസമെന്ന ദാനത്തിലേക്കുള്ള വഴിയിൽ സഹായകമായ ഒരു ചുവടുവയ്പായിരിക്കും.

ജീവിതരഹസ്യങ്ങളോടുള്ള നിസ്സംഗത ഏതെങ്കിലും വിധത്തിൽ നിങ്ങളെ അലട്ടുന്നുണ്ടോ എന്ന് ഇന്ന് വിചിന്തനം ചെയ്യുക. ഉണ്ടെങ്കിൽ, യേശു പറഞ്ഞതെല്ലാം മനസ്സിലാക്കാൻ ബോധപൂർവം പരിശ്രമിച്ച ഈ ശിഷ്യന്മാരെ കൂടുതൽ അനുകരിക്കാൻ പ്രതിജ്ഞയെടുക്കുക. നിങ്ങളുടെ ആശയക്കുഴപ്പം അംഗീകരിക്കാനും അത് നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ മുമ്പിൽ സമർപ്പിക്കാനും ഭയപ്പെടരുത്. വിശ്വാസമെന്ന ദാനം നേടാൻ പരിശ്രമിക്കുകയും, ആ വിശ്വാസത്തിന്റെ തീപ്പൊരി ജീവിതത്തിലെ അനേകം രഹസ്യങ്ങളെ കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ മനസ്സിലാക്കാനുള്ള വഴിയായിത്തീരാൻ അനുവദിക്കുകയും ചെയ്യുക.

രഹസ്യപൂർണനായ എന്റെ നാഥാ, അങ്ങും സ്വർഗരാജ്യത്തിന്റെ എല്ലാ രഹസ്യങ്ങളും അത്രമേൽ അഗാധവും ഗഹനവുമാകയാൽ, അവയുടെ ആഴവും വിശാലതയും സൗന്ദര്യവും ആർക്കും ഒരിക്കലും പൂർണമായി ഗ്രഹിക്കാനാവില്ല. പ്രിയനാഥാ, അങ്ങയിലും അങ്ങ് വെളിപ്പെടുത്താൻ തിരുമനസ്സായ എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും എന്റെ വിശ്വാസം ഏറ്റുപറയാൻ എനിക്കു കഴിയേണ്ടതിന്, അങ്ങയെ കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ മനസ്സിലാക്കാനായി എന്റെ മനസ്സ് തുറക്കണമേ. എന്റെ ദൈവമേ, ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു. എന്റെ അവിശ്വാസത്തിൽ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.

ദൈവഹിതത്തിന്റെ “പ്രസവവേദനകൾ”

ഉയിർപ്പുകാലത്തിലെ ആറാം ഞായറാഴ്ചയുടെ വെള്ളിയാഴ്ച

“ഒരു സ്ത്രീ പ്രസവിക്കുമ്പോൾ, തന്റെ സമയം വന്നതിനാൽ അവൾ വേദന അനുഭവിക്കുന്നു; എന്നാൽ കുഞ്ഞിനെ പ്രസവിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ, ഒരു ശിശു ലോകത്തിൽ ജനിച്ചുവെന്ന സന്തോഷത്താൽ അവൾ ആ വേദന പിന്നെ ഓർക്കുന്നില്ല.”  യോഹന്നാൻ 16:21

നല്ലൊരു കാരണത്തിനുവേണ്ടി നാം അനുഭവിക്കുന്ന ഏതുതരം വേദനയ്ക്കും ഈ സത്യം തീർച്ചയായും ബാധകമാണ്. പ്രസവത്തിൽ അനുഭവിക്കുന്ന വേദന നല്ലതും വിശുദ്ധവുമായ ഒരു കാരണത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള വേദനയാണെന്നു ശ്രദ്ധിക്കുക. അതിനാൽ, നവജാതശിശുവിനെ കാണുകയും കൈകളിൽ എടുക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ അമ്മ ഒരർഥത്തിൽ ആ വേദന മറക്കുന്നു. ഒരു കുഞ്ഞിന്റെ ജനനത്തോടെ ആ സഹനം സന്തോഷമായി രൂപാന്തരപ്പെടുന്നു എന്ന അർഥത്തിലാണ് അത് മറക്കപ്പെടുന്നത്.

ജീവിതത്തിൽ വേദനയുണ്ടാക്കുന്ന പല കാര്യങ്ങളുമുണ്ട്. ഇന്നത്തെ സുവിശേഷത്തിൽ ഈശോ തന്റെ ശിഷ്യന്മാരോട് തുടർന്നു പറയുന്നു: “അതുപോലെ നിങ്ങളും ഇപ്പോൾ വേദനയിലാണ്.” താൻ പിതാവിന്റെ അടുത്തേക്കു പോകാനിരിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചും പീഡനത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ അവരെല്ലാവരും അനുഭവിക്കാനിരിക്കുന്ന സഹനത്തെക്കുറിച്ചും അവരോടു സംസാരിച്ചുകഴിഞ്ഞതുകൊണ്ടാണ് അവിടുന്ന് ഇങ്ങനെ പറയുന്നത്. എന്നാൽ, താൻ പോയതിനുശേഷം അവർ തന്നെ കാണാതാകുമെങ്കിലും, പിന്നീട് തന്നെ വീണ്ടും കാണുമെന്നും സന്തോഷിക്കുമെന്നും അവിടുന്ന് അവരോടു പറയുന്നു. അവിടുന്ന് ഇങ്ങനെയും പറയുന്നു: “അന്നേദിവസം നിങ്ങൾ എന്നോട് ഒന്നിനെക്കുറിച്ചും ചോദിക്കുകയില്ല.” മനസ്സിലാക്കേണ്ട പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു വാക്യമാണിത്.

വ്യഥയോ ഏതുതരത്തിലുള്ള സഹനമോ നമ്മുടെ ജീവിതത്തെയും ദൈവത്തെപ്പോലും ചോദ്യം ചെയ്യാൻ നമ്മെ പ്രലോഭിപ്പിച്ചേക്കാം. യേശു വധിക്കപ്പെട്ടതിനുശേഷം ശിഷ്യന്മാർ എല്ലാറ്റിനെയും ചോദ്യം ചെയ്തു എന്നത് വ്യക്തമാണ്. അവർ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലും ഭയത്തിലുമായിരുന്നു. എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ടതുപോലെ തോന്നി. പിന്നീട്, യേശു സ്വർഗാരോഹണം ചെയ്തതിനുശേഷവും പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ അയയ്ക്കുന്നതിനുമുമ്പും, അത്രത്തോളമല്ലെങ്കിലും ശിഷ്യന്മാർ ആശയക്കുഴപ്പം അനുഭവിച്ചിട്ടുണ്ടാകാം. എന്തുകൊണ്ടാണ് യേശു അവരെ വിട്ടുപോയത്? എന്തുകൊണ്ടാണ് അവിടുന്ന് കൂടുതൽ കാലം അവരോടൊപ്പം കഴിയാതിരുന്നത്? ഇനി ആരാണ് അവരെ നയിക്കുക? ഇവയും ഇതുപോലുള്ള മറ്റു പല ചോദ്യങ്ങളും അവരുടെ മനസ്സിൽ ഉയർന്നിട്ടുണ്ടാകാം.

നമ്മുടെ കാര്യത്തിലും ഇതുതന്നെയാണ് സംഭവിക്കുന്നത്. കാര്യങ്ങൾ ആസൂത്രണം ചെയ്തതുപോലെ നടക്കാതിരിക്കുമ്പോഴോ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ വേദനാജനകമായ വഴിത്തിരിവുകൾ ഉണ്ടാകുമ്പോഴോ, ദൈവത്തിന്റെ പരിപൂർണമായ പദ്ധതിയെ നാം ഉടനടി ചോദ്യം ചെയ്യുകയും സംശയിക്കുകപോലും ചെയ്യുകയും ചെയ്തേക്കാം. നമ്മുടെ പാപം മൂലമാണ് കാര്യങ്ങൾ തകരുന്നതെങ്കിൽ, അതിനുള്ള പ്രതിവിധി മാനസാന്തരമാണ്. എന്നാൽ ജീവിതം ദുഷ്കരമാകുന്നു എന്ന അർഥത്തിലാണ് കാര്യങ്ങൾ തകരുന്നതെങ്കിൽ, ഇന്നത്തെ യേശുവിന്റെ വാക്കുകൾ നാം പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കണം.

ദൈവഹിതം നിറവേറ്റുന്നതിന്റെ ഫലമായാണ് ജീവിതത്തിൽ വ്യഥ ഉണ്ടാകുന്നതെങ്കിൽ, അതിനെ അതിലും വലിയൊരു നന്മയിലേക്കുള്ള മാർഗമായി നാം കാണണം. പ്രസവവേദന ഒരു കുഞ്ഞെന്ന ദാനത്തിലേക്കു നയിക്കുന്നതുപോലെ, നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ ദൈവഹിതം സാക്ഷാത്കരിക്കുന്നതിന്റെ വേദനകൾ ദൈവത്തിന്റെതന്നെ സാന്നിധ്യത്തിലേക്കു നയിക്കും. ക്ഷമയോടെ സഹിച്ചുനിൽക്കുക എന്ന പുണ്യം ഈ സാഹചര്യത്തിൽ പ്രത്യേകിച്ചും പ്രധാനമാണ്. ഉദാഹരണത്തിന്, ഒരു ആസക്തിയെ അതിജീവിക്കുമ്പോഴുള്ള വ്യഥയും, പ്രാർഥിക്കാൻ തോന്നാത്തപ്പോൾ പ്രാർഥിക്കുന്നതിന്റെ വ്യഥയും, നമ്മെ വേദനിപ്പിച്ച ഒരാളോടു ക്ഷമിക്കുന്നതിന്റെ വ്യഥയും എല്ലാം വ്യഥ അനുഗ്രഹമായി മാറുന്നതിന്റെ ഉദാഹരണങ്ങളാണ്. നമ്മുടെ സ്വാർഥമായ ഇച്ഛയോടു പോരാടുക എന്നത് പലപ്പോഴും ദുഷ്കരമാണ്. എന്നാൽ നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ അത്തരമൊരു പോരാട്ടത്തിൽ ഏർപ്പെടുന്നതിന്റെ ഫലം ആനന്ദമാണ്. പാപത്തിന്മേലുള്ള വിജയത്തിൽ ആനന്ദമുണ്ട്. പ്രാർഥനയിൽ സ്ഥിരതയോടെ നിലനിൽക്കുന്നതിൽ ആനന്ദമുണ്ട്. ദൈവരാജ്യത്തിനുവേണ്ടി നാം സഹിക്കുന്ന ഓരോ ബുദ്ധിമുട്ടിലും ആനന്ദമുണ്ട്. എന്നാൽ ആനന്ദം എല്ലായ്‌പ്പോഴും നമ്മുടെ ആദ്യ അനുഭവമാകണമെന്നില്ല. ആ സാഹചര്യത്തെ ക്ഷമയോടെ സഹിച്ചുനിൽക്കുമ്പോൾ മാത്രമേ അത് അനുഭവിക്കാനാകൂ.

ദൈവമഹത്വത്തിനുവേണ്ടി നിങ്ങൾ ഇപ്പോൾ സഹിക്കുന്ന ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള വ്യഥയെക്കുറിച്ചോ, ചെയ്യാൻ ബുദ്ധിമുട്ടാണെന്നു തോന്നുന്നതിനാൽ നിങ്ങൾ ഇപ്പോൾ ഒഴിവാക്കുന്ന ഏതെങ്കിലും കാര്യത്തെക്കുറിച്ചോ ഇന്ന് ചിന്തിക്കുക. ഈ ബുദ്ധിമുട്ടുകളിൽനിന്ന് ഒഴിഞ്ഞുമാറരുത്. മഹത്വപൂർണമായ ഒരു ലക്ഷ്യത്തിലെത്താനുള്ള മാർഗങ്ങളായി അവയെ കാണുക. ദൈവം നിങ്ങളെ വിളിക്കുന്ന ശുദ്ധീകരണത്തിന്റെയും ദൗത്യത്തിന്റെയും “പ്രസവവേദനകൾ” സഹിച്ചുനിൽക്കുക. അതിനായി, തുടക്കത്തിൽ നിങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്ന ബുദ്ധിമുട്ടുകൾക്കപ്പുറത്തേക്കു നോക്കുക; അപ്പോൾ നിങ്ങൾക്കായി കാത്തിരിക്കുന്ന അന്തിമഫലം കാണാൻ കഴിയും.

മഹത്വപൂർണനായ എന്റെ കർത്താവേ, അങ്ങ് അങ്ങയുടെ പീഡാനുഭവം പരിപൂർണമായ പുണ്യത്തോടെ സഹിച്ചു. പിതാവിന്റെ തിരുഹിതം നിറവേറ്റുന്നതിൽനിന്ന് അങ്ങ് ഒരിക്കലും വ്യതിചലിച്ചില്ല; അങ്ങയുടെ സ്ഥിരതയുടെ ഫലം ഉത്ഥാനത്തിന്റെ മഹത്വമായിരുന്നു. എന്റെ ജീവിതത്തിലെ കുരിശുകൾ ക്ഷമയോടെ സഹിക്കാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. അവയിൽനിന്ന് നിത്യാനന്ദമെന്ന നല്ല ഫലം അങ്ങ് പുറപ്പെടുവിക്കുമെന്നു കാണാനുള്ള പ്രത്യാശ എനിക്കു നൽകണമേ. യേശുവേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.

പിതാവിന്റെ സ്നേഹം വെളിപ്പെടുന്നു

ഉയിർപ്പുകാലം ആറാം ആഴ്ചയിലെ ശനിയാഴ്ച

“ഞാൻ ഉപമകളിലൂടെയാണ് ഇതു നിങ്ങളോടു പറഞ്ഞത്. ഇനി ഉപമകളിലൂടെയല്ല, പിതാവിനെക്കുറിച്ച് വ്യക്തമായി നിങ്ങളോടു പറയുന്ന സമയം വരുന്നു.”  യോഹന്നാൻ 16:25

എപ്പോഴാണ് യേശു പിതാവിനെക്കുറിച്ച് വ്യക്തമായി സംസാരിക്കുക? അവിടുന്ന് പറയുന്ന ആ “വേള” എപ്പോഴാണ്? ഒന്നാമതായി, ഈ “വേള” അവിടുത്തെ മരണം, ഉത്ഥാനം, സ്വർഗ്ഗാരോഹണം എന്നിവയ്ക്കുശേഷമുള്ള സമയമായി മനസ്സിലാക്കാം. അപ്പോഴാണ് പന്തക്കുസ്താദിനത്തിൽ പരിശുദ്ധാത്മാവ് അവരുടെമേൽ വന്ന്, യേശു പഠിപ്പിച്ചതെല്ലാം കൂടുതൽ ആഴത്തിലും വ്യക്തതയിലും ഗ്രഹിക്കാൻ അവരുടെ മനസ്സു തുറക്കുക. എന്നാൽ യോഹന്നാന്റെ സുവിശേഷത്തിൽ “വേള” എന്നത് അവിടുത്തെ കുരിശുമരണത്തെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അത് അവിടുത്തെ മഹത്ത്വത്തിന്റെ വേളയാണ്; മനുഷ്യപുത്രൻ തന്റെ വിശുദ്ധ പീഡാനുഭവത്തിലൂടെ നമ്മെ രക്ഷിക്കുന്ന വേള. അതിനാൽ, വരാനിരിക്കുന്ന തന്റെ പീഡാനുഭവത്തെ യേശു സൂചിപ്പിക്കുന്ന പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് അവിടുത്തെ ഈ പ്രസ്താവന വായിക്കേണ്ടത്. യേശു നൽകുന്ന ഈ പ്രബോധനം അവിടുത്തെ “അന്ത്യത്താഴ പ്രഭാഷണ”ത്തിന്റെ ഭാഗമാണെന്ന് ഓർക്കുക. അറസ്റ്റു ചെയ്യപ്പെടാനായി യേശു ഗെത്സെമനി തോട്ടത്തിലേക്കു പുറപ്പെടുന്നതിനു തൊട്ടുമുമ്പാണ് അവിടുന്ന് ഇത് നൽകുന്നത്.

ഈ “വേള” യേശുവിന്റെ പീഡാനുഭവവും കുരിശുമരണവുമാണെന്നു പരിഗണിക്കുമ്പോൾ, അവിടുത്തെ മരണം രക്ഷാകരമായ ഒരു വീണ്ടെടുപ്പുകർമം മാത്രമല്ല, സ്വർഗ്ഗസ്ഥനായ തന്റെ പിതാവിനെക്കുറിച്ച് അവിടുന്ന് ഏറ്റവും വ്യക്തമായി സംസാരിക്കുന്ന മാർഗങ്ങളിലൊന്നുകൂടിയാണെന്ന് നാം അറിഞ്ഞിരിക്കണം. വാസ്തവത്തിൽ, യേശുവിന്റെ “ആലങ്കാരിക പ്രയോഗങ്ങൾക്ക്” വെളിപ്പെടുത്താൻ കഴിയാതിരുന്ന വിധത്തിൽ അവിടുത്തെ പീഡാനുഭവവും മരണവും പിതാവിനെ ശിഷ്യന്മാർക്കു വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. യേശു മറച്ചുവെച്ച അർത്ഥമുള്ള ഭാഷയിൽ സംസാരിച്ചത് സത്യമായിരുന്നു; എന്നാൽ പൂർണമായി പകർന്നുനൽകാൻ കഴിയാതിരുന്ന സത്യമായിരുന്നു അത്. എന്നാൽ യേശു സ്വതന്ത്രമായി ഏറ്റെടുത്ത പീഡാനുഭവവും മരണവും സാധ്യമായ ഏറ്റവും ആഴമേറിയ വിധത്തിൽ പിതാവിനെ വ്യക്തമായി വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. കുരിശ് നിർമ്മലമായ സ്നേഹമാണ്; പിതാവും നിർമ്മലമായ സ്നേഹമാണ്. പിതാവിന്റെ തിരുഹിതത്തോടുള്ള അനുസരണത്തിൽ യേശു കുരിശിൽ മരിച്ചത് എല്ലാവർക്കും ഇതു വെളിപ്പെടുത്തുന്നു: പിതാവ് നമ്മെ അത്രമാത്രം സ്നേഹിക്കുന്നതിനാൽ, നാം തന്റെ ഏകജാതനായ പുത്രനിൽ വിശ്വസിച്ചാൽ മാത്രം മതി, നിത്യജീവൻ അവകാശമാക്കാൻ നമുക്കു കഴിയേണ്ടതിന് ആ പുത്രനെ ബലിയർപ്പിക്കാൻ അവിടുന്ന് സന്നദ്ധനായി.

കുരിശിന്റെ സന്ദേശം പിതാവിന്റെ സ്നേഹത്തെക്കുറിച്ചുള്ള യഥാർഥമായ ഒരു പ്രബോധനമാണ്. സങ്കൽപ്പിക്കാവുന്നതിൽവച്ച് ഏറ്റവും നിർമ്മലവും ത്യാഗപൂർണവുമായ സ്നേഹത്തിന്റെ ഒരു പ്രവൃത്തിയിലൂടെ നൽകപ്പെട്ട പ്രബോധനമാണത്. സകല മനുഷ്യരോടുമുള്ള പിതാവിന്റെ സ്നേഹത്തിന്റെ ആഴം വെളിപ്പെടുത്തുന്നതിനാൽ, കുരിശിലൂടെ യേശു “പിതാവിനെക്കുറിച്ച് വ്യക്തമായി” സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു. ഇതു മനസ്സിലാക്കാൻ നിങ്ങൾക്കു ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ മാത്രമല്ല അങ്ങനെ അനുഭവിക്കുന്നത്. ശിഷ്യന്മാർക്കും ഇതു ഗ്രഹിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് ഒടുവിൽ അവരുടെ മനസ്സു തുറക്കാൻ പരിശുദ്ധാത്മാവ് അവരുടെമേൽ വരേണ്ടിവന്നത്. മറ നീങ്ങുകയും ദൈവത്തിന്റെ അനന്തസ്നേഹത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അതിശക്തമായ ഈ സന്ദേശം നാം ഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്യണമെങ്കിൽ നമുക്കും പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ ആവശ്യമാണ്.

തന്റെ പ്രബോധനത്തിന്റെ മറ നീക്കി, നിങ്ങളോടുള്ള പിതാവിന്റെ സ്നേഹത്തിന്റെ ആഴം വ്യക്തമായി നിങ്ങൾക്കു വെളിപ്പെടുത്താനുള്ള യേശുവിന്റെ തീക്ഷ്ണമായ ആഗ്രഹത്തെക്കുറിച്ച് ഇന്ന് ധ്യാനിക്കുക. കുരിശുമരണത്തിലൂടെ നൽകപ്പെടുന്ന ഈ വെളിപാടിലേക്കു നിങ്ങളുടെ മനസ്സു തുറക്കാൻ പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ അനുവദിക്കുക. ആ ദാനത്തിനായി പ്രാർഥിക്കുക. ഈ തിരിച്ചറിവ് നിങ്ങൾക്കു നൽകാൻ താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെന്ന് യേശു നിങ്ങളോടു പറയുന്നതു ശ്രവിക്കുക. തുടർന്ന്, പിതാവിന്റെ ഹൃദയവും നിങ്ങളോടുള്ള അവിടുത്തെ ദിവ്യസ്നേഹവും കാണാനും മനസ്സിലാക്കാനും ആവശ്യമായ കൃപയ്ക്കായി കാത്തിരിക്കുക.

എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട യേശുവേ, കുരിശിലെ അങ്ങയുടെ മഹത്വത്തിന്റെ മണിക്കൂർ പിതാവിന്റെ സ്നേഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും വ്യക്തവും പൂർണവുമായ വെളിപ്പെടുത്തലാണ്. അങ്ങും സ്വർഗസ്ഥനായ അങ്ങയുടെ പിതാവും നമ്മെ എത്ര ആഴമായി സ്നേഹിക്കുന്നുവെന്ന് കുരിശിൽ അങ്ങ് നമുക്കെല്ലാവർക്കും കാണിച്ചുതരുന്നു. പ്രിയ കർത്താവേ, അങ്ങ് എനിക്കു വെളിപ്പെടുത്താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെല്ലാം ഗ്രഹിക്കാൻ എന്റെ മനസ്സ് തുറക്കണമേ. അങ്ങനെ, അങ്ങയെ അറിയുന്നതിനോടൊപ്പം സ്വർഗസ്ഥനായ അങ്ങയുടെ പിതാവിനെയും ഞാൻ അറിയട്ടെ. യേശുവേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.

ഉള്ളടക്കം

4 വാല്യങ്ങളും പേപ്പർബാക്ക് & ഇ-പുസ്തക രൂപങ്ങളിൽ ലഭ്യമാണ്!

Amazon – Google Play – iTunes – Barnes and Noble