Ikawalong Linggo sa Karaniwang Panahon

Huwag Mag-alala Tungkol sa Pera

Ikawalong Linggo sa Karaniwang Panahon, Taon A

Huwag kayong mag-alala tungkol sa bukas; ang bukas ang bahala sa sarili nito. Sapat na sa bawat araw ang sarili nitong kapighatian.  Matthew 6:34

Kung susundin lamang natin ang mga salitang ito!  Huwag kang mag-alala tungkol sa…  Ikaw ang dapat maglagay ng kasunod ng tatlong tuldok na iyon.  Ano ba ang pinag-aalalaan mo?

Ang buong sipi mula sa Ebanghelyo ngayon ay naglalahad ng mga bagay na pinag-aalalaan natin ngunit hindi naman natin dapat ipag-alala.  Partikular nitong tinutukoy ang mga alalahanin tungkol sa ating materyal na mga pangangailangan.  Tahasang sinasabi ni Hesus na hindi tayo dapat mag-alala tungkol sa pera at sa lahat ng naibibigay nito.  Higit ang Kanyang pagmamalasakit sa atin kaysa sa mga ibon sa himpapawid o sa mga bulaklak sa parang, gayunman ay ganap Niyang pinangangalagaan ang mga ito.  Hindi ba Niya tayo pangangalagaan din?  Tiyak na pangangalagaan Niya tayo.

Sa Ebanghelyong ito, tuwirang sinasabi ni Hesus na hindi ka maaaring maglingkod kapwa sa Diyos at sa pera. Sa madaling salita, hindi mo maaaring gawing kapwa sentro ng iyong pagnanais at pananabik ang dalawa.

Ang paglalagay ng pera sa sentro ng ating buhay ay humahadlang sa ating pagtitiwala sa pagkalinga ng Diyos.  Tiyak na hindi tayo dapat mamuhay nang walang pakialam sa pagtustos sa mga pangangailangan natin at ng ating mga mahal sa buhay.  Tungkulin nating magtrabaho, maghanapbuhay, at tustusan ang mga pangangailangan natin at ng ating pamilya.  Ngunit magkaiba ang pagiging masipag at responsable ayon sa kalooban ng Diyos at ang labis na pag-aalala o paglalagay ng pera sa sentro ng ating buhay.

Ang simpleng sagot upang maging malaya sa pag-aalala tungkol sa pera ay pagtitiwala. Magtiwala ka sa Diyos na pangangalagaan ka Niya. Manalangin, makinig sa Kanya, hayaang ipakita Niya sa iyo ang Kanyang kalooban tungkol sa paraan ng iyong paghahanapbuhay, at pagkatapos ay buong pagtitiwalang gawin ang naririnig mong ipinagagawa Niya sa iyo. Kung minsan, maaaring kapusin ka sa pera. Ang mga sandaling ito ay maaaring maging dahilan ng pag-aalala at pagkabalisa, o maging dahilan ng higit na pagtitiwala at pagpapaubaya sa Diyos.

Tiyak na hindi nangangako ang Diyos na payayamanin ka Niya sa mga materyal na bagay.  Maaaring mangyari ito o hindi, at sa katunayan, hindi ito gaanong mahalaga sa Diyos.  Ang mahalaga ay, mayaman ka man o mahirap, magtiwala ka sa Diyos at ipagkatiwala sa Kanya ang iyong pananalapi.  Kung marami kang tinatangkilik, tiyaking araw-araw mo itong ipinagkakatiwala sa Diyos at araw-araw mong hinihiling na gabayan ka Niya sa paggamit ng iyong kayamanan.  Kung kakaunti ang mayroon ka, huwag magpadala sa takot kundi magtiwalang alam ng Panginoon ang iyong mga pangangailangan at ipapakita Niya sa iyo kung paano matutugunan ang mga iyon.

Pagnilayan mo ngayon kung gaano mo kadalas ipinauubaya sa Diyos ang iyong pananalapi.  Handa ka bang ipagkatiwala sa Kanya ang lubos na pamamahala sa bahaging ito ng iyong buhay?  Kung gayon, mapapalaya ka mula sa maraming kabalisahan.

Panginoon ng lahat ng pagkalinga, ipinagkakatiwala ko sa Iyo ang aking pananalapi at mga ari-ariang materyal. Ipinagkakatiwala ko ang mga ito sa Iyong pangangalaga at sa Iyong pagkalinga. Palayain Mo po ako sa walang saysay na pagkabalisa at pag-aalala, at tulungan Mo akong panatilihin Ka sa sentro ng aking buhay. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.

Ang Bagong Buhay ng Biyaya

Ikawalong Linggo sa Karaniwang Panahon, Taon B

“Gayundin, walang nagsasalin ng bagong alak sa mga lumang sisidlang balat. Kung gagawin iyon, puputukin ng alak ang mga sisidlang balat, at kapwa masisira ang alak at ang mga sisidlan. Sa halip, ang bagong alak ay isinasalin sa mga bagong sisidlang balat.”  Mark 2:22

Ang aral na ito ni Hesus ay malinaw na hindi lamang isang aralin sa paggawa ng alak.  Isa itong aral na tumatawag sa atin tungo sa isang bagong buhay kay Kristo at sa pagtanggap sa kabaguhan ng Kanyang Ebanghelyo.  Tingnan muna natin ang mas literal na pagpapakahulugan sa siping ito, at pagkatapos ay tingnan kung paano ito naaangkop sa ating buhay.

Ang larawan ng “mga lumang sisidlang balat” ay tumutukoy sa Kautusan ni Moises at sa mga Propeta sa Lumang Tipan.  Ang “bagong alak” ay tumutukoy sa bagong buhay ng biyaya kay Kristo, na ipinakilala sa Bagong Tipan.  Sinasabi ng siping ito na hindi natin maaaring ipilit na ipaloob ang kabaguhan ng Ebanghelyo sa luma at limitadong pagsasagawa ng Kautusan ng Lumang Tipan.  Hindi naman mali ang Kautusan ng Lumang Tipan; sa halip, isa lamang itong paghahanda para sa darating na kapuspusan ng paghahayag at katotohanan.  Samakatuwid, anumang pagtatangkang limitahan ang buong paghahayag ng Ebanghelyo ng Bagong Tipan at ang lahat ng panawagan sa atin ng Ebanghelyo ay hindi sapat.  Hindi posibleng ganap na maisabuhay ang buhay ng biyaya sa ilalim ng mga hangganan ng Lumang Kautusan.

Kapag isinabuhay natin ang aral na ito, matutuklasan nating hindi tayo tinatawag ni Jesus na mamuhay nang salungat sa Lumang Batas sa anumang paraan; sa halip, tinatawag Niya tayong isabuhay ito nang higit na lubos. Ang Bagong Batas ng pag-ibig, na inilahad sa mga aral ni Jesus, ay tumatawag sa atin tungo sa rurok ng kabanalan. Tinatawag tayo nito sa isang antas ng pakikipagkaisa sa Diyos na hindi maaabot sa pamamagitan lamang ng panlabas na pagsunod sa batas.

Sa praktikal na pananaw, dapat nating malaman na ang buhay kay Kristo Hesus ay isang buhay na patuloy na bago at maluwalhati. Isa itong panawagang abutin ang mga Beatitud. Ang pagyakap sa bagong buhay na ito kay Kristo ay higit pa sa maaari nating piliin para sa ating sarili. Dapat itong maging tugon sa paanyaya ni Kristo na mamuhay sa isang antas ng pag-ibig na lampas sa ating guniguni. Ang “mga bagong sisidlang balat” ay tumutukoy sa bagong buhay na ipinagkaloob sa atin.

Pagnilayan ngayon ang katotohanang tinawag ka sa isang bago at maluwalhating rurok ng kabanalan sa buhay. Hindi posibleng “lubos na maunawaan ang buhay na ito.” Hindi posibleng piliin ang buhay na ito sa pamamagitan ng sarili mong kalooban at hangarin lamang. Sa halip, makakamit lamang ito sa mapagpakumbabang pagtanggap sa paanyaya ng ating banal na Panginoon. Tanggapin mo ang Kanyang paanyaya sa bagong buhay na ito, at pagkatapos ay payapang masdan ang mga maluwalhating bagay na gagawin Niya sa iyo at sa pamamagitan mo.

Panginoon ng lahat ng kabanalan, nagpapasalamat ako sa Iyo para sa bagong buhay na itinawag Mong ipamuhay ko. Nagpapasalamat ako sa Iyo para sa lahat ng Iyong ipinahayag sa pamamagitan ng Lumang Tipan, at nagpapasalamat ako sa Iyo para sa katuparan ng kautusang ito sa Iyong mga aral. Nawa’y tanggapin ko ang lahat ng inaanyayahan Mong ipamuhay ko at, sa pagtanggap na iyon, matuklasan ang maluwalhating rurok ng kabanalang nilalayon Mo para sa akin. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.

Pamumunga ng Mabuti

Ikawalong Linggo sa Karaniwang Panahon, Taon C

“Ang mabuting puno ay hindi namumunga ng bulok na bunga, at ang bulok na puno ay hindi rin namumunga ng mabuting bunga.” Luke 6:43

Sa kabilang banda, dapat ding sabihin na ang mabuting puno ay talagang namumunga ng mabuting bunga. Ito ang dapat nating maging mithiin. Sa pagsasabing “Ang mabuting puno ay hindi namumunga ng bulok na bunga,” itinuturo sa atin ni Jesus ang higit-sa-likas na bunga ng pamumuhay nang banal. Kapag namuhay tayo nang nakaugat kay Cristo, magbubunga ng kabutihan ang ating buhay. Isa itong mahalagang simulaing espirituwal na dapat maunawaan.

Sana’y hangad nating lahat na mamuhay nang mabuti. Hangad nating lahat na makapagdulot ng mabuting pagbabago sa ating daigdig at sa buhay ng iba. Ngunit ang pangunahing tanong ay: paano natin ito gagawin? Ang sagot ay hindi ito pangunahing nakasalalay sa pagpili ng mabubuting gawa na ating gagawin; sa halip, sa higit na saligan at pangunahing antas, dapat nating piliing mamuhay nang nakaugat kay Cristo, sa gayon ay nagiging isang “mabuting puno.”

Kung nais mong magbunga ng mabuti at makapagdulot ng banal at positibong pagbabago sa mundo, may isang pangunahing bagay kang kailangang gawin. Pagsikapan mong maging banal. Gamit ang larawang ibinibigay ni Hesus, isipin mo ang iyong sarili bilang isang punong nakatanim sa lupa. Isipin mong ang iyong mga ugat ay umaabot sa malayo at malawak na lugar. Isipin mong ikaw ay inaalagaan at nababalot ng sikat ng Araw. At isipin mong ikaw ay lumalaki at yumayabong.

Ito ang buhay sa biyaya, at ang bunga nito ay kusang paglabas ng mabuting bunga. Ang buhay sa biyaya ay nakakamit sa pagtutuon ng pansin sa sarili mong kalusugan at espirituwal na kagalingan. Nagiging ganitong “mabuting puno” ka sa pamamagitan ng maayos na pagsasagawa ng mga pangunahing bagay. Una, manalangin, manalangin nang mabuti at manalangin nang buong sigasig. Gawing sentro ng iyong buhay ang panalangin. Ikalawa, pag-aralan ang iyong pananampalataya. Makinig sa mga Ebanghelyo, pag-aralan ang lahat ng inihayag ng Diyos sa pamamagitan ng Simbahan, basahin ang mga aral ng mga santo, at matuto mula sa iba pang mga banal na tao. Ikatlo, mamuhay nang mabuti sa mga sakramento. Magsimba, tanggapin ang Sakramento ng Pakikipagkasundo, unawain ang biyaya ng iyong Binyag, Kumpil, Kasal, Orden, at iba pa. Alaming makapangyarihang nagpapalusog sa iyo ang mga Sakramento, at yakapin nang buong puso ang pagpapalusog na iyon.

Pagnilayan mo ngayon ang mahalagang misyong ibinigay sa iyo: ang humayo at mamunga nang sagana ng mabuti sa ating mundo. Magagampanan lamang ang misyong ito sa pamamagitan ng isang buhay ng kabanalan. Makakamit lamang ang kabanalang ito kapag ang iyong mga ugat ay matibay na nakaugat sa buhay ng biyaya. Yakapin mo ang buhay na ito ng biyaya sa pamamagitan ng maraming paraang inilaan ng Diyos para sa iyo, at alamin mong ang iyong pagtatalaga sa kabanalan ay magdudulot ng kalusugan hindi lamang sa sarili mong kaluluwa, kundi pati sa mga kaluluwa ng mga taong hihipuin ng Diyos sa pamamagitan mo.

Panginoon, minamahal Kita at iniaalay ko sa Iyo ang aking buhay. Idinadalangin kong maitanim ako sa matabang lupa ng Iyong saganang pag-ibig at awa. Tulungan Mo akong mapangalagaan ng buhay ng biyayang masagana Mong ibinuhos sa akin at, habang lumalago ako sa kabanalan, makapamunga nang sagana ng mabuti sa aking buhay. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.

Ang Halaga ng Pagiging Alagad

Lunes ng Ikawalong Linggo sa Karaniwang Panahon

Tiningnan siya ni Hesus nang may pagmamahal at sinabi sa kanya, “May isa ka pang kulang. Humayo ka, ipagbili mo ang iyong mga ari-arian at ibigay sa mga dukha, at magkakaroon ka ng kayamanan sa langit; pagkatapos, halika at sumunod ka sa akin.” Sa mga salitang iyon, nanlumo siya at umalis na malungkot, sapagkat marami siyang ari-arian. Mark 10:21-22

May dalawang mahalagang bagay na dapat bigyang-pansin sa talatang ito ng Banal na Kasulatan. Ang una ay ang tugon ni Hesus at ang ikalawa ay ang tugon ng mayamang binata.

Sinasabi na tiningnan siya ni Jesus at “minahal siya.” Mahalagang unawain ang linyang ito bilang paghahanda sa ipinagagawa ni Jesus sa binatang ito. Tinatawag Niya itong talikuran ang lahat ng kanyang pag-aari, ipamigay ang lahat, at sumunod kay Jesus. At dahil sa pag-ibig, inanyayahan siya ni Jesus na gawin ito.

Inaanyayahan ni Jesus ang binatang ito na magkamit ng higit pa kaysa sa taglay niya ngayon. Kaya naman tiningnan siya ni Jesus nang may pagmamahal bago Niya inanyayahan ang binata na sumunod sa Kanya nang lubusan at radikal. Ngunit sa pagkakataong ito, ang pagmamahal kay Jesus ay mangangahulugan ng sakit. Masakit ito sapagkat ang kanyang pagsunod kay Jesus ay mangangailangan ng lubusang pagsasakripisyo ng lahat. Ito ay lubusan at radikal. Mahirap ito, kahit man lamang sa pananaw na pawang makatao at makamundo. Ngunit gayon na lamang kasakdal ang pag-ibig ni Jesus sa binatang ito kaya handa Niya itong anyayahang tiisin ang pagsasakripisyo ng lahat upang ang mayamang ito ay magkamit ng higit pa.

Inaanyayahan din tayong gawin ang gayon. Hindi naman nangangahulugang tinatawag tayong sumunod kay Jesus sa natatangi at radikal na paraan ng pagtalikod sa lahat ng ating materyal na pag-aari. Ngunit tinatawag tayong sumunod kay Jesus nang may gayunding antas ng pagtitiwala at pagpapaubaya sa Kanyang banal na kalooban. At tiyak na mangangailangan iyon ng sakripisyo. Sakripisyo sa sukdulang antas.

Mahalaga ang ating tugon sa tawag ni Jesus na maging Kanyang mga alagad. Paano tayo tutugon sa paanyayang ito na ibigay nang lubusan ang ating sarili? Kalungkutan ang unang naging tugon ng mayamang binata. Hindi niya tinanggap ang paanyayang inialok ni Jesus. Hindi natin alam kung sa bandang huli ay sumunod nga siya kay Jesus sa ganitong radikal at lubusang paraan, ngunit alam natin ang kanyang unang naging tugon.

Madalas, ganito rin ang una nating tugon. Nais nating maging tapat at nais nating sumunod kay Kristo anuman ang hingin Niya. Ngunit kapag binigyan tayo ng isang tiyak na paanyayang tumugon sa Kanyang tawag, malungkot tayong tumatalikod sa pag-aakalang napakabigat ng hinihingi ng paanyaya.

Pagnilayan mo ngayon ang mayamang binatang ito. Suriin mo ang sarili mong buhay at pag-isipan kung gaano ka kahanda at kusang-loob na magsabi ng lubusang “Oo” sa anumang hingin sa iyo ni Hesus. Ang pagsasabi ng “Oo” nang may pagsasakripisyo ang pinakamabuting pasiyang magagawa mo. Sa katunayan, ito ay kusang-loob na pagtanggap sa pinakamaluwalhating buhay na maaari mong isabuhay.

Panginoon kong humihingi ng lubos na pag-aalay, ang pagsunod sa Iyo ay tila mahirap at radikal kung minsan. Maaaring tila sobra na ang hinihingi nito. Tulungan Mo ako, lalo na sa mga sandaling iyon, na magtiwala sa Iyo nang higit kaysa sa maraming bagay na kinakapitan ko sa mundong ito. Jesus, nagtitiwala ako sa Iyo.

Ano ang Tinatawag ng Diyos na Talikuran Mo?

Martes ng Ikawalong Linggo sa Karaniwang Panahon

Nagsimulang magsabi si Pedro kay Jesus, “Iniwan namin ang lahat at sumunod sa iyo.” Mark 10:28

May mga tinatawag na talikuran ang maraming bagay at sumunod kay Kristo. Halimbawa, may mga tinatawag sa buhay-monastiko o sa buhay sa loob ng klawstro bilang isang madre. Tunay nilang tinatalikuran ang lahat ng bagay sa mundong ito upang hanapin at sundin ang paanyaya ni Kristo na sumunod sa Kanya sa ganitong radikal na paraan.

Gayunman, tayong lahat ay tinatawag na talikuran ang “lahat” upang sumunod kay Kristo sa paraang natatangi sa bawat isa sa atin. Sa pagtalikod sa lahat, tinatawag tayong lubusang isuko ang sarili nating kalooban at mga kagustuhan sa buhay upang maglingkod kay Kristo ayon sa Kanyang banal na plano. Maaari itong magkaroon ng maraming anyo, ngunit sa huli, lagi itong isang panawagang talikuran ang lahat.

Ang mabuting balita ay ang “pagtalikod sa lahat” ay walang iba kundi ang pagtalikod sa sarili nating makasariling mga mithiin at kagustuhan sa buhay. Ang higit pang mabuting balita ay ang buhay na inilalaan ng Diyos para sa atin ay higit na mabuti kaysa sa kaya nating pangarapin o isipin. Kaya, sa pagsasabi ng “Hindi” sa sarili nating kalooban at sa paggawa ng mga bagay ayon sa sarili nating paraan, sa katunayan ay nagsasabi tayo ng “Oo” sa paggawa ng mga bagay ayon sa sakdal na paraan ng Diyos.

Bakit hindi natin nanaising hanapin lamang ang Kanyang kalooban sa bawat araw ng ating buhay? Bakit hindi natin nanaising paglingkuran Siya at ang Kanyang sakdal na plano? Maaaring maisakatuparan ito sa paglilingkod sa ating mga pamilya. Sa pagbibigay sa kanila kahit wala tayong ganang gawin iyon. Maaaring mangahulugan ito ng pagsisikap na makasumpong ng kagalakan sa maliliit na gawa ng paglilingkod at pagmamahal. Para sa ilan, maaaring mangahulugan ito ng pagtalikod sa lahat ng karaniwang kinakapitan sa buhay upang hanapin ang Kanyang kalooban sa mas radikal na paraan. Anuman ang iyong tiyak na tawag sa buhay, sulit na yakapin ang kalooban ng Diyos.

Pagnilayan mo ngayon kung gaano ka kahanda at kusang-loob na magsabi ng “Oo” kay Kristo, anuman ang hilingin Niya sa iyo. Handa ka bang magsabi ng “Oo” kahit sa mga bagay na hindi pa Niya inihahayag sa iyo? Sabihin mo ngayon ang “Oo” sa anumang naghihintay sa iyong hinaharap, at saganang pagpapalain ka ng Diyos.

Panginoon kong mapagkakatiwalaan, anuman ang ipinagagawa Mo sa akin sa buhay, ang sagot ko ay “Oo.” Nais kong tuparin ang Iyong kalooban nang walang pag-iimbot at nang lubusan. Tulungan Mo akong isabuhay ang tawag na iyon nang may bukas-palad na pagbibigay at pagmamahal. Jesus, nagtitiwala ako sa Iyo.

Tunay na Awtoridad

Miyerkules ng Ikawalong Linggo sa Karaniwang Panahon

“Alam ninyo na ang mga kinikilalang pinuno ng mga Hentil ay naghahari sa kanila, at ipinadarama sa kanila ng kanilang mga dakilang pinuno ang kanilang awtoridad. Ngunit hindi dapat maging gayon sa inyo.” Marcos 10:42-43a

Sinasabing “ang ganap na kapangyarihan ay lubusang nagpapatiwali!” Nangangahulugan ito na kapag ipinagkatiwala sa isang tao ang kapangyarihan at awtoridad, napakalakas ng tuksong hayaang lumaki ang kanyang ulo. Mahirap gamitin nang may pag-ibig at pagpapakumbaba ang awtoridad, lalo na sa iba. Napakahirap. Binibigyang-diin ng sipi sa itaas na ang “mga pinuno ng mga Hentil ay naghahari sa kanila, at ipinadarama ng kanilang mga dakila ang kanilang kapangyarihan sa kanila.” Kinikilala nito ang pagkahilig ng mga pinuno at ng mga may awtoridad na tiyaking alam ng iba kung sino ang namumuno!

Ngunit ibinigay ni Hesus ang halimbawang ito dahil nais Niyang ipakita sa Kanyang mga alagad na dapat silang kumilos sa kabaligtarang paraan. Hindi magtatagal, bibigyan sila ng dakilang awtoridad. Hindi awtoridad sa makamundong diwa. Hindi sila magiging mga pinunong sibil na mamamahala sa bansa nang may kapangyarihan. Sa halip, higit na dakila ang awtoridad na kanilang tatanggapin. Ito ang awtoridad na magbago ng mga buhay para sa buong kawalang-hanggan. Ipinagkakatiwala sa kanila ang tungkuling ipalaganap ang Salita ng Diyos sa paraang magbabago ang puso ng mga tao at mananatiling nagbago. Ngunit upang magawa ito nang mabisa, hindi nila maaaring tularan ang mga makamundong pinuno. Hindi nila maaaring pilitin ang iba o ipilit sa kanila ang Ebanghelyo. Sa halip, kailangan nilang magpakumbaba nang lubusan at maglingkod dahil sa pag-ibig. Ito lamang ang paraan upang mabisang mabago ng Ebanghelyo ang mga buhay.

Maraming aral dito para sa atin. Isa sa mga namumukod-tangi ay tungkol sa paraan ng pakikitungo natin sa isa’t isa, lalo na sa mga pinakamalapit sa atin. Kadalasan, may hilig tayong ipilit sa iba ang ating paraan at kalooban, gaya ng maaaring gawin ng isang makapangyarihan at makasariling hari. Gusto nating tayo ang masunod at diktahan ang mga kilos ng iba. Ngunit kung nais nating maging tunay na mga pinuno na gumagamit ng tunay na awtoridad, dapat nating maunawaan na tinatawag tayong maglingkod nang may kababaang-loob. Kung hindi, maaari tayong “manalo” sa pagtatalo o masunod ang gusto natin, ngunit hindi natin mababago ang mga puso, isip at kaluluwa. Subalit iyan ang dapat nating maging palagiang layunin sa buhay!

Maluwalhati ang paraan ng paggamit ni Kristo ng Kanyang awtoridad, at ito ang dapat nating pagsikapang lahat na tularan. Pag-isipan mo ito. Mas mabuti bang magpakasaya sa panandaliang kasiyahang dulot ng pagiging amo dito at ngayon, o mas mabuting magalak sa kaalamang nakatulong kang baguhin ang isang tao para sa walang hanggan? Sa Langit, hindi mahalaga kung sino ang “nasusunod.” Ang magiging mahalaga ay kung kaninong mga buhay ang nabago dahil kumilos tayo ayon sa awtoridad ng kababaang-loob at paglilingkod.

Pagnilayan mo ngayon ang hilig na maaaring mayroon ka na gustuhing ikaw ang masunod at maghari sa iba. Pagkatapos, isipin mo ang huwarang inilalahad ng talatang ito ng Ebanghelyo. Manalangin kang ipagkaloob sa iyo ng ating Panginoon ang mapagpakumbabang kaloob ng pagiging lingkod.

Panginoon kong lubos na mapagpakumbaba, tunay kong nais maglingkod. Nais kong paglingkuran Ka sa aking kapwa. Hinihiling ko ang kababaang-loob upang magamit Mo ako bilang kasangkapan ng Iyong banal na awtoridad ng pag-ibig. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.

Ang Pagsamo ni Bartimeo

Huwebes ng Ikawalong Linggo sa Karaniwang Panahon

“Hesus, Anak ni David, maawa Ka sa akin.” At marami ang sumaway sa kanya at pinatatahimik siya. Ngunit lalo pa niyang inilakas ang kanyang pagsigaw, “Anak ni David, maawa Ka sa akin.” Mark 10:47b-48

Hindi gaanong namalayan ng bulag na pulubing ito na ang kanyang pagpapakita ng pananampalataya at pagtitiyaga ay maitatala sa Banal na Kasulatan bilang patotoong magbibigay-inspirasyon sa di-mabilang na milyun-milyong tao sa paglipas ng mga panahon. Ginawa lamang ni Bartimeo ang kanyang bahagi; pagkatapos, tinanggap ng Diyos ang kanyang pananampalataya, pinagaling siya at ginamit bilang maluwalhating saksing ito.

Ang takbo ng kuwentong ito ay nagbibigay ng malalim na pag-unawa para sa ating buhay ng pananampalataya at panalangin. Una, makikita natin ang kalagayan ni Bartimeo bilang isang bulag, dukha at pulubi. Lubhang malaki ang kanyang pangangailangan. Sa kalagayang iyon, narinig niyang dumaraan si Hesus at sinamantala niya ang pagkakataon sa pamamagitan ng pagsigaw kay Hesus, “Hesus, Anak ni David, maawa Ka sa akin.” Mahalagang pansinin na sinaway si Bartimeo ng mga nakapaligid sa kanya dahil sa kanyang panalangin. Para bang sinasabi nila sa kanya na hindi siya karapat-dapat sa panahon at pansin ng Guro.

Isang mahalagang aral na makukuha natin sa talatang ito ay ang pagtitiyaga. Hindi pinansin ni Bartimeo ang pagsaway ng iba at lalo pa niyang inilakas ang kanyang pagsigaw. Hindi niya hinayaang hadlangan ng negatibong pagtingin at maling mga paghatol ng iba ang kanyang pananampalataya at pagtitiwala kay Hesus. Sa katunayan, nang tumindi ang pagsalungat, lalo pa siyang sumigaw. Dapat tayong turuan ng aral na ito kung paano harapin ang mga paghihirap sa buhay. Madalas tayong matuksong umurong at panghinaan ng loob kapag may kinakaharap na pagsubok. Ang dapat nating gawin kapag nagiging mahirap ang lahat ay lalo pang magtiwala kay Hesus. Kailangan nating bumaling sa Kanya sa ating pangangailangan at maniwala nang buong paninindigan na pinakikinggan Niya tayo at nais Niyang Siya ang mangasiwa.

At iyan mismo ang ginawa ni Hesus. Narinig Niya si Bartimeo, tumugon Siya sa kanya, pinakinggan siya at pinagaling. Kapansin-pansin din na nang marinig ni Hesus ang sigaw ni Bartimeo at tawagin siya, ang lahat ng mga kasasaway lamang sa pulubi ay biglang nagpalakas ng kanyang loob. Bunga ito ng pagtanggap ni Hesus, ngunit bunga rin ito ng pananampalataya at pagtitiyaga ni Bartimeo.

Pagnilayan mo ngayon ang mapagpakumbabang panalangin ng bulag na pulubing ito at gawin mo itong sarili mong panalangin. Dasalin mo ito nang paulit-ulit at sikaping matuklasan ang pananampalatayang taglay niya nang dasalin niya ito. Pakikinggan ni Hesus ang iyong panalangin, tatawagin ka Niyang lumapit sa Kanya at iaalok sa iyo ang pagpapagaling na kailangan mo.

Hesus, Anak ni David, maawa Ka sa akin. Hesus, Anak ni David, maawa Ka sa akin. Hesus, Anak ni David, maawa Ka sa akin. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.

Pinayayabong ng Pagpapatawad ang Ating Panalangin

Biyernes ng Ikawalong Linggo sa Karaniwang Panahon

“Kapag tumayo kayo upang manalangin, patawarin ninyo ang sinumang may sama kayo ng loob, upang patawarin din kayo ng inyong Ama sa langit sa inyong mga pagsalangsang.”  Mark 11:25

Marami ang nahihirapan sa pananalangin. Kapag nagkaroon na tayo ng malalim na pananampalataya kay Kristo, nais nating mapalapit pa sa Kanya at malaman kung paano manalangin. Ngunit madalas ay nahihirapan tayo rito, at marami ang maaaring sumuko kapag nagsimula nang maglaho ang kanilang mabubuting hangarin.

Bagama’t maraming masasabi tungkol sa panalangin, itinatampok ng talata sa Banal na Kasulatan sa itaas ang isa sa pinakamalaking hadlang sa isang mabuting buhay-panalangin. Ang hadlang na tinutukoy ni Hesus ay ang kawalan ng pagpapatawad.

Kapag lumalapit tayo kay Kristo sa panalangin, kailangan muna nating linisin ang ating mga puso upang marinig natin Siyang magsalita. At kung lumalapit tayo sa Kanya habang nagkikimkim ng sama ng loob sa iba, isa itong hadlang na kailangang harapin muna. Sa katunayan, kung patuloy tayong nagkikimkim ng sama ng loob habang nagsisikap manalangin, malamang na hindi gaanong maging mabisa ang ating panalangin.

Bago ang talata sa Banal na Kasulatan na binanggit sa itaas, mababasa natin ang salaysay ng paglilinis ni Hesus sa Templo. Itinaob Niya ang mga mesa at pinalayas ang mga mangangalakal sapagkat nilalapastangan nila ang Templo dahil sa kanilang kasakiman. Dapat din nating makita ang salaysay na ito bilang isang salaysay tungkol sa sarili nating mga kaluluwa. Ang ating mga kaluluwa ay mga templo ng Diyos, at ayaw ni Hesus na may kasalanan sa ating kaluluwa. Sa katunayan, nais Niya itong bunutin nang may matinding pagnanais at lubos na sigasig. Ang layunin ay hayaan Siyang gawin ito at hayaang linisin Niya ang ating mga kaluluwa sa kasalanan, lalo na sa kasalanan ng hindi pagpapatawad. Sa paggawa nito, ang ating mga kaluluwa ay magiging mga lugar ng pananalangin at pagsamba.

Pagnilayan ngayon kung nais mong lumago sa pananalangin. Kung gayon, magsimula sa paglilinis ng iyong puso sa lahat ng kasalanan. Ang Kumpisal ang pinakamabuting paraan upang gawin ito. Magsimula sa pagsusuri sa anumang kasalanan ng galit o hindi pagpapatawad. Sa pagpili mong magpatawad at bitiwan ang galit, hinahayaan mong palayasin ni Hesus ang bisyong ito mula sa iyong kaluluwa. Dahil dito, higit kang magiging handang anyayahan si Kristo na gawing Kanyang tahanan ang iyong puso. Kapag nagawa na ito, lubhang lalago ang iyong buhay-panalangin.

Panginoon, patawarin Mo po ako. Nakikita ko ang aking kasalanan at pinagsisisihan ko ito. Pinatatawad ko rin ang mga nagkasala sa akin. Tulungan Mo akong bitawan ang anumang galit na maaaring nasa puso ko at hayaang ang Iyong pag-ibig ang pumalit dito. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.

Ang Paghahangad ng Kapangyarihan at Paghanga

Sabado ng Ikawalong Linggo sa Karaniwang Panahon

“Sa anong kapangyarihan Mo ginagawa ang mga bagay na ito? O sino ang nagbigay sa Iyo ng kapangyarihang gawin ang mga ito?”  Mark 11:28

Ito ang tanong ng mga eskriba at mga Pariseo kay Hesus nang pumasok Siya sa lugar ng templo upang magturo. Ginagamit ni Hesus ang Kanyang kapangyarihan sa pamamagitan ng Kanyang pangangaral at ng maraming himalang Kanyang ginawa. Ang paggamit na ito ng Kanyang banal na kapangyarihan ay nagdulot ng matinding paninibugho at inggit sa puso ng mga pinunong panrelihiyon noong panahong iyon. Kaya lumapit sila upang siluin Siya sa pamamagitan ng mapanlinlang na tanong na ito.

Ang unang dapat pansinin ay malinaw na hindi itinanong ito ng mga pinunong panrelihiyon dahil nais nilang malaman ang sagot. Itinanong nila ito dahil sinisikap nilang hanapan ng mali si Hesus. Ngunit nadaig sila ni Hesus sa talino.

Dahil alam ni Hesus na ang tanging layunin nila ay bitagin Siya, naglatag din Siya ng tila isang bitag para sa kanila. Tinanong Niya sila at sinabi sa kanilang kung sasagutin nila ang tanong na ito, sasagutin din Niya ang kanila. Tinanong Niya sila kung sa anong awtoridad nagbinyag si San Juan Bautista. Pagkatapos ay nag-usap ang mga pinunong panrelihiyon tungkol sa tanong na ito, at malinaw sa kanilang pag-uusap na hindi nila ito tinatalakay upang makarating sa tamang sagot. Sa halip, pinag-uusapan nila kung aling sagot ang magiging pinakakapaki-pakinabang sa kanilang katayuang pampolitika. Sa madaling salita, wala silang pakialam sa katotohanang hinihingi ng tanong; ang iniisip lamang nila ay ang magiging bunga ng sagot. Ang nais nilang maging bunga ay yaong makabubuti sa kanilang adyenda at sa sarili nilang kapangyarihan.

Kaypanganib na landas ang tahaking ito! Ito nga, siyempre, ang paratang na napakadalas ibato sa mga politiko. Bagaman hindi lahat ng politiko ay nahuhulog sa bitag na ito, may ilan ding nahuhulog dito. Kapag nilamon tayo ng paghahangad na magkaroon ng kapangyarihan at paggalang sa mata ng publiko, madalas tayong matutuksong sabihin o gawin ang inaakala nating pinakapopular at pinakamagpapaganda sa ating imahe. Ngunit hindi ganito dapat kumilos ang isang Kristiyano, lalo na ang isang pinunong panrelihiyon.

Dapat ay lagi nating layunin ang malinaw at walang kalabuang katotohanan. Dapat tayong magsikap na bitiwan ang pagnanais na magmukhang mabuti sa paningin ng iba. Bagama’t magandang tingnan tayo nang mabuti ng iba, sa huli, ang tanging opinyong mahalaga ay ang sa Diyos. Ang Kanyang “opinyon” ay hindi opinyon, kundi Katotohanan.

Pagnilayan mo ngayon ang pagkahilig mong manlinlang kung minsan upang magpakita ng isang huwad na larawan ng iyong sarili. Labis ka bang nag-aalala sa opinyon ng iba? Kumikilos at nagsasalita ka ba para lamang maisulong ang iyong pansariling mga pakay at hangarin? O tapat ka ba sa katotohanan at katapatan ng loob? Piliin mo ang landas ng katapatan, at bibigyan ka ng ating Panginoon ng bahagi sa Kanyang banal at maka-Diyos na awtoridad ng pag-ibig.

Panginoon ng buong Katotohanan, idinadalangin kong ang halimbawang ipinakita ng mga eskriba at mga Pariseo ay makatulong sa akin na talikuran ang mapanlinlang na mga gawi at yakapin ang katotohanan araw-araw. Idinadalangin kong habang lalo akong pumapasok sa Iyong Katotohanan, makabahagi rin ako sa awtoridad ng Iyong banal na pag-ibig. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.

Ikasiyam na Linggo sa Karaniwang Panahon

Talaan ng mga Nilalaman

Makukuha Rin sa Paperback & eBook