ಒಂದು ಆತ್ಮವು ದೀನತೆಯ ಸದ್ಗುಣವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ತದನಂತರ ದೇವರಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಟ್ಟು ತನ್ನನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸುವ ಜೀವನವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದಾಗ, ಕರುಣೆಯ ಪ್ರವಾಹದ ಬಾಗಿಲುಗಳು ತೆರೆಯುತ್ತವೆ. ಈ ಅಧ್ಯಾಯವು ಕರುಣೆಯ ಈ ಅನುಭವವನ್ನು ನಾಲ್ಕು ದೃಷ್ಟಿಕೋನಗಳಿಂದ ಧ್ಯಾನಿಸಲಿದೆ. ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ಈ ದೀನ ಮತ್ತು ಭರವಸೆಯುಳ್ಳ ಆತ್ಮವನ್ನು ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಆವರಿಸುವ ದೇವರ ಕರುಣೆಯು ಆ ಆತ್ಮವನ್ನು ಪಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಲು ಬರುತ್ತದೆ. ಎರಡನೆಯದಾಗಿ, ಪಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತವಾದ ಬಳಿಕ, ಆತ್ಮವು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಮತ್ತು ದೇವರಲ್ಲಿನ ಹೊಸ ಜೀವನದ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಮಹಿಮಾಭರಿತ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸುತ್ತದೆ. ಮೂರನೆಯದಾಗಿ, ಕರುಣೆಯ ಅನಂತ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಈ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಹೃದಯದೊಳಗೆ ಹಿಡಿದಿಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ಕ್ಷಮೆ ಮತ್ತು ಸಮಾಧಾನದ ಕಾರ್ಯಗಳ ಮೂಲಕ ಕರುಣೆಯು ಈ ವ್ಯಕ್ತಿಯಿಂದ ಇತರರ ಜೀವನಗಳಿಗೆ ಉಕ್ಕಿ ಹರಿಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತದೆ. ನಾಲ್ಕನೆಯದಾಗಿ, ದೀನತೆಯೂ ಭರವಸೆಯೂ ಕರುಣೆಯೂ ಉಳ್ಳ ಆತ್ಮವು ಕ್ಷಮೆಯ ಕರುಣೆಯನ್ನು ನೀಡಿದಾಗ ಮತ್ತು ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದಾಗ, ಕ್ರಿಸ್ತನಲ್ಲಿ ನಿಜವಾದ ಸ್ನೇಹದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಬಂಧವು ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ತ್ಯಾಗಪೂರ್ಣ ಪ್ರೀತಿಯು ಆ ಬಂಧಕ್ಕೆ ಜೀವತುಂಬಿ, ಅಳೆಯಲಾಗದಷ್ಟು ಒಳ್ಳೆಯ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.
ಕರುಣೆಯನ್ನು ದೇವರಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಇತರರಿಗೆ ಮಿತಿಯಿಲ್ಲದೆ ನೀಡಬೇಕು. ದೇವರೊಂದಿಗಿನ ನಮ್ಮ ಸಂಬಂಧ ಮತ್ತು ಅವರ ಕರುಣೆಯ ಸ್ವೀಕಾರವು ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಅಡಿಪಾಯವಾಗಬೇಕು. ದೇವರ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಬೆಳೆದಂತೆ, ನಾವು ಅನುಭವಿಸುವ ಪವಿತ್ರತೆಯು ನಾವು ಪರಸ್ಪರ ಸಂಬಂಧಿಸುವ ರೀತಿಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡುವ ಮೂಲವಾಗುತ್ತದೆ. ದೇವರು ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಇರಿಸುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ, ದೇವರು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮೂಲಕ ಅವರ ಕರುಣೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಾವು ಅವರಿಗೆ ಮುಕ್ತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಸ್ಪಂದಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಆ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಸಿದ್ಧರಿರುವ ಎಲ್ಲರೊಂದಿಗೂ ಪ್ರೀತಿಯ ಪವಿತ್ರ ಬಂಧಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಲು ಅವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
ಪಾಪಕ್ಕಾಗಿ ಕರುಣೆ – ಕ್ಷಮೆ ಅಥವಾ ದಂಡನೆ
ಕರುಣೆ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯ ಪರಸ್ಪರ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿವೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸುವುದು ಸುಲಭ. ಆದರೆ ಅವು ವಿರುದ್ಧವಾಗಿಲ್ಲ. ಕರುಣೆಯ ಎರಡು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದರಿಂದ ನ್ಯಾಯವು ನೆರವೇರುತ್ತದೆ: ಕ್ಷಮೆಯ ಕರುಣೆ ಅಥವಾ ದಂಡನೆಯ ಕರುಣೆ. ಪಾಪಿಗೆ ನೀಡಲಾಗುವ ಕರುಣೆಯು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆ ಪಾಪಿಯ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿದೆ. ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಪಾಪಕ್ಕಾಗಿ ದುಃಖಿಸಿ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಡುವವರಿಗೆ ಕ್ಷಮೆಯನ್ನು ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಹಠಮಾರಿಗಳಾಗಿಯೇ ಉಳಿದು ತಮ್ಮ ಪಾಪವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲು ನಿರಾಕರಿಸುವವರು ದಂಡನೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಕ್ಷಮೆ ಮತ್ತು ದಂಡನೆ ಎರಡೂ ದೇವರ ಕರುಣೆಯ ಕಾರ್ಯಗಳೇ. ಪಾಪಿಯನ್ನು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಕ್ಕೆ ಕರೆಯಲು ಪಾಪದ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ದಂಡನೆಯು ದೇವರ ನ್ಯಾಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತದೆ. ಪಾಪಿಯ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಪಾಪವನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕುವ ಮೂಲಕ ಕ್ಷಮೆಯು ದೇವರ ನ್ಯಾಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತದೆ. ದಂಡನೆಯು ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಾಪದ ಬಂಧನ ಮತ್ತು ಹೊರೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಬಿಡುತ್ತದೆ. ಕ್ಷಮೆಯು ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಆ ಸಂಕೋಲೆಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.
ಕರುಣೆಯ ಈ ಎರಡು ರೂಪಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಮಾರ್ಗವೆಂದರೆ, ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿರುವಂತೆ ದೇವರನ್ನು ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಮೇಲಿನ ಅವರ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ನೋಡುವುದು. ದೇವರ ಕರುಣೆಯು ಈ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬರುವುದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಮಯ ಕೊಟ್ಟು ಮನನ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಎರಡು ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥದ ಭಾಗಗಳು ಇಲ್ಲಿವೆ: ಕ್ಷಮೆ ದಂಡನೆ
ವ್ಯಭಿಚಾರಿಣಿಗೆ ಕ್ಷಮೆ:
ಆಗ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳೂ ಫರಿಸಾಯರೂ ವ್ಯಭಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದಿದ್ದ ಒಬ್ಬ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಕರೆತಂದು ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿದರು. ಅವರು ಯೇಸುವಿಗೆ, “ಗುರುವೇ, ಈ ಸ್ತ್ರೀ ವ್ಯಭಿಚಾರ ಮಾಡುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದಿದ್ದಾಳೆ. ಇಂಥ ಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನು ಕಲ್ಲೆಸೆದು ಕೊಲ್ಲಬೇಕೆಂದು ಮೋಶೆಯು ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಹಾಗಾದರೆ ನೀವು ಏನು ಹೇಳುತ್ತೀರಿ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ಅವರ ಮೇಲೆ ಆರೋಪ ಹೊರಿಸಲು ಏನಾದರೂ ಕಾರಣ ಸಿಗಲೆಂದು ಅವರನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲು ಅವರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು. ಯೇಸು ಬಗ್ಗಿಕೊಂಡು ತಮ್ಮ ಬೆರಳಿನಿಂದ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬರೆಯತೊಡಗಿದರು. ಆದರೆ ಅವರು ಕೇಳುತ್ತಲೇ ಇದ್ದಾಗ, ಯೇಸು ನೆಟ್ಟಗೆ ನಿಂತು ಅವರಿಗೆ, “ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಪಾಪವಿಲ್ಲದವನೇ ಮೊದಲು ಅವಳ ಮೇಲೆ ಕಲ್ಲೆಸೆಯಲಿ” ಎಂದರು. ಮತ್ತೆ ಅವರು ಬಗ್ಗಿಕೊಂಡು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬರೆದರು. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ, ಹಿರಿಯರಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಾಗಿ ಹೊರಟುಹೋದರು. ಹೀಗೆ ಯೇಸು ಒಬ್ಬರೇ ಉಳಿದರು; ಆ ಸ್ತ್ರೀ ಅವರ ಮುಂದೆ ನಿಂತಿದ್ದಳು. ಆಗ ಯೇಸು ನೆಟ್ಟಗೆ ನಿಂತು ಅವಳಿಗೆ, “ಸ್ತ್ರೀಯೇ, ಅವರೆಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ? ಯಾರೂ ನಿನಗೆ ದಂಡನೆ ವಿಧಿಸಲಿಲ್ಲವೇ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ಅವಳು, “ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ, ಸ್ವಾಮೀ” ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದಳು. ಆಗ ಯೇಸು, “ನಾನೂ ನಿನಗೆ ದಂಡನೆ ವಿಧಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಹೋಗು, [ಮತ್ತು] ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಪಾಪ ಮಾಡಬೇಡ” ಎಂದರು. ಯೋಹಾನ 8:3-11
ಈ ಘಟನೆಯಲ್ಲಿನ ಸ್ತ್ರೀಗೆ ಕ್ಷಮೆಯ ಅಗತ್ಯವಿತ್ತು. ಅವಳು ವ್ಯಭಿಚಾರ ಮಾಡುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದಿದ್ದಳು ಮತ್ತು ಗಂಭೀರವಾದ ಪಾಪದ ದೋಷಿಯಾಗಿದ್ದಳು. ಅವಳ ಪಾಪಕ್ಕೆ ಕಾನೂನಿನ ಪ್ರಕಾರ ಮರಣದಂಡನೆ ಇತ್ತು. ಆದರೆ ಯೇಸು ದಂಡನೆ ವಿಧಿಸುವ ಬದಲು ಕ್ಷಮಿಸಲು ಆರಿಸಿಕೊಂಡರು. ಆ ಕ್ಷಮೆಯ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ, ಕರುಣೆಯ ಈ ರೂಪದ ಮೂಲಕ ಅವರು ನ್ಯಾಯವನ್ನು ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸಿದರು.
ಈ ಘಟನೆಯಲ್ಲಿ, ಯೇಸು ಆ ಸ್ತ್ರೀಯ ಪಾಪವನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಲಿಲ್ಲ; ಅವಳ ವ್ಯಭಿಚಾರವನ್ನು “ಅದೇನೂ ದೊಡ್ಡ ವಿಷಯವಲ್ಲ” ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ, “ನಾನೂ ನಿನಗೆ ದಂಡನೆ ವಿಧಿಸುವುದಿಲ್ಲ” ಮತ್ತು “ಹೋಗು, ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಪಾಪ ಮಾಡಬೇಡ” ಎಂದು ಅವಳಿಗೆ ಹೇಳುವ ಮೂಲಕ, ಯೇಸು ಅವಳ ಪಾಪವನ್ನೂ ಅವಳಿಗೆ ದಂಡನೆ ವಿಧಿಸುವ ತಮ್ಮ ಹಕ್ಕನ್ನೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದ್ದರಿಂದ, ನಿಜವಾದ ಕರುಣೆಗೆ ಒಬ್ಬರು ತಮ್ಮ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮತ್ತು ಆ ಪಾಪಗಳ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುವುದು ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ.
ಈ ಘಟನೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸದ ಒಂದು ಅಂಶವೆಂದರೆ, ಯೇಸು ಈ ಸ್ತ್ರೀಯ ಹೃದಯವನ್ನು ಅರಿತಿದ್ದರು ಎಂಬುದು. ತನ್ನ ಪಾಪದ ಅರಿವು ಅವಳಿಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಅವಳು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಟ್ಟಿದ್ದಳು ಎಂಬುದು ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು. ಅವಳು ತಗ್ಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಳು ಮತ್ತು ಈ ದೀನತೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ್ದಳು. ತನ್ನ ಪಾಪವನ್ನು ದೀನತೆಯಿಂದ ಅರಿತು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡದ್ದೇ, ಯೇಸು ಅವಳನ್ನು ಖಂಡಿಸುವ ಬದಲು ಕ್ಷಮಿಸಲು ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿತು. ಅವಳು ಆ ಕರುಣೆಯನ್ನು ಭರವಸೆಯಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದಳು. ತನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲು ನಿರಾಕರಿಸುವ ಸ್ವನೀತಿಯ ಮನೋಭಾವ ಅವಳಿಗಿದ್ದಿದ್ದರೆ, ಯೇಸುವಿನ ಕರುಣೆಯು ಖಂಡನೆಯ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳುತ್ತಿತ್ತು.
ಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳ ಮತ್ತು ಫರಿಸಾಯರ ಖಂಡನೆ:
ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ಏರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವನು ತಗ್ಗಿಸಲ್ಪಡುವನು; ಆದರೆ ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ತಗ್ಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವನು ಏರಿಸಲ್ಪಡುವನು.
“ಕಪಟಿಗಳಾದ ಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳೇ, ಫರಿಸಾಯರೇ, ನಿಮಗೆ ಧಿಕ್ಕಾರ! ನೀವು ಜನರ ಮುಂದೆ ಸ್ವರ್ಗರಾಜ್ಯದ ಬಾಗಿಲನ್ನು ಮುಚ್ಚುತ್ತೀರಿ. ನೀವೂ ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವವರನ್ನೂ ಒಳಗೆ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ.
“ಕಪಟಿಗಳಾದ ಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳೇ, ಫರಿಸಾಯರೇ, ನಿಮಗೆ ಧಿಕ್ಕಾರ! ಒಬ್ಬನನ್ನು ಮತಾಂತರಿಸಲು ನೀವು ಸಮುದ್ರವನ್ನೂ ನೆಲವನ್ನೂ ಸುತ್ತುತ್ತೀರಿ; ಅವನು ಮತಾಂತರಗೊಂಡಾಗ, ಅವನನ್ನು ನಿಮಗಿಂತಲೂ ಇಮ್ಮಡಿಯಾಗಿ ಗೆಹೆನ್ನಾದ ಮಗನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತೀರಿ.
“ಕುರುಡು ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕರೇ, ನಿಮಗೆ ಧಿಕ್ಕಾರ! ‘ಒಬ್ಬನು ದೇವಾಲಯದ ಮೇಲೆ ಆಣೆಯಿಟ್ಟರೆ ಅದಕ್ಕೇನೂ ಅರ್ಥವಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ದೇವಾಲಯದ ಚಿನ್ನದ ಮೇಲೆ ಆಣೆಯಿಟ್ಟರೆ ಅದನ್ನು ಪಾಲಿಸಲು ಬದ್ಧನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ’ ಎಂದು ನೀವು ಹೇಳುತ್ತೀರಿ. ಕುರುಡು ಮೂರ್ಖರೇ, ಯಾವುದು ದೊಡ್ಡದು: ಚಿನ್ನವೋ, ಆ ಚಿನ್ನವನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಿದ ದೇವಾಲಯವೋ? ‘ಒಬ್ಬನು ಬಲಿಪೀಠದ ಮೇಲೆ ಆಣೆಯಿಟ್ಟರೆ ಅದಕ್ಕೇನೂ ಅರ್ಥವಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಬಲಿಪೀಠದ ಮೇಲಿನ ಕಾಣಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ಆಣೆಯಿಟ್ಟರೆ ಅದನ್ನು ಪಾಲಿಸಲು ಬದ್ಧನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ’ ಎಂದೂ ನೀವು ಹೇಳುತ್ತೀರಿ. ಕುರುಡರೇ, ಯಾವುದು ದೊಡ್ಡದು: ಕಾಣಿಕೆಯೋ, ಆ ಕಾಣಿಕೆಯನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುವ ಬಲಿಪೀಠವೋ? ಬಲಿಪೀಠದ ಮೇಲೆ ಆಣೆಯಿಡುವವನು ಅದರ ಮೇಲೂ ಅದರ ಮೇಲಿರುವ ಎಲ್ಲವುಗಳ ಮೇಲೂ ಆಣೆಯಿಡುತ್ತಾನೆ; ದೇವಾಲಯದ ಮೇಲೆ ಆಣೆಯಿಡುವವನು ಅದರ ಮೇಲೂ ಅದರಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವಾತನ ಮೇಲೂ ಆಣೆಯಿಡುತ್ತಾನೆ; ಸ್ವರ್ಗದ ಮೇಲೆ ಆಣೆಯಿಡುವವನು ದೇವರ ಸಿಂಹಾಸನದ ಮೇಲೂ ಅದರ ಮೇಲೆ ಆಸೀನನಾಗಿರುವಾತನ ಮೇಲೂ ಆಣೆಯಿಡುತ್ತಾನೆ.
“ಕಪಟಿಗಳಾದ ಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳೇ, ಫರಿಸಾಯರೇ, ನಿಮಗೆ ಧಿಕ್ಕಾರ! ನೀವು ಪುದೀನ, ಸಬ್ಬಸಿಗೆ ಮತ್ತು ಜೀರಿಗೆಯ ದಶಮಾಂಶವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೀರಿ; ಆದರೆ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ಹೆಚ್ಚು ಮಹತ್ವದ ವಿಷಯಗಳಾದ ನ್ಯಾಯ, ಕರುಣೆ ಮತ್ತು ನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಿದ್ದೀರಿ. [ಆದರೆ] ಉಳಿದವುಗಳನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸದೆ ಇವುಗಳನ್ನೂ ನೀವು ಪಾಲಿಸಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಸೊಳ್ಳೆಯನ್ನು ಸೋಸಿ ತೆಗೆದು ಒಂಟೆಯನ್ನು ನುಂಗುವ ಕುರುಡು ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕರೇ!
“ಕಪಟಿಗಳಾದ ಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳೇ, ಫರಿಸಾಯರೇ, ನಿಮಗೆ ಧಿಕ್ಕಾರ! ನೀವು ಲೋಟದ ಮತ್ತು ತಟ್ಟೆಯ ಹೊರಭಾಗವನ್ನು ಶುಚಿಗೊಳಿಸುತ್ತೀರಿ; ಆದರೆ ಒಳಗೆ ಅವು ಸುಲಿಗೆಯಿಂದಲೂ ಭೋಗಲಾಲಸೆಯಿಂದಲೂ ತುಂಬಿವೆ. ಕುರುಡನಾದ ಫರಿಸಾಯನೇ, ಮೊದಲು ಲೋಟದ ಒಳಭಾಗವನ್ನು ಶುಚಿಗೊಳಿಸು; ಆಗ ಅದರ ಹೊರಭಾಗವೂ ಶುಚಿಯಾಗುತ್ತದೆ.
“ಕಪಟಿಗಳಾದ ಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳೇ, ಫರಿಸಾಯರೇ, ನಿಮಗೆ ಧಿಕ್ಕಾರ! ನೀವು ಸುಣ್ಣ ಬಳಿದ ಸಮಾಧಿಗಳಂತಿದ್ದೀರಿ. ಅವು ಹೊರಗೆ ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತವೆ; ಆದರೆ ಒಳಗೆ ಸತ್ತವರ ಎಲುಬುಗಳಿಂದಲೂ ಎಲ್ಲ ಬಗೆಯ ಕೊಳಕಿನಿಂದಲೂ ತುಂಬಿವೆ. ಹಾಗೆಯೇ ನೀವೂ ಹೊರಗೆ ನೀತಿವಂತರಂತೆ ಕಾಣುತ್ತೀರಿ; ಆದರೆ ಒಳಗೆ ಕಪಟದಿಂದಲೂ ದುಷ್ಕೃತ್ಯದಿಂದಲೂ ತುಂಬಿದ್ದೀರಿ.
“ಕಪಟಿಗಳಾದ ಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳೇ, ಫರಿಸಾಯರೇ, ನಿಮಗೆ ಧಿಕ್ಕಾರ! ನೀವು ಪ್ರವಾದಿಗಳ ಸಮಾಧಿಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟುತ್ತೀರಿ ಮತ್ತು ನೀತಿವಂತರ ಸ್ಮಾರಕಗಳನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸುತ್ತೀರಿ; ‘ನಾವು ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬದುಕಿದ್ದರೆ, ಪ್ರವಾದಿಗಳ ರಕ್ತ ಸುರಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ’ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತೀರಿ. ಹೀಗೆ, ನೀವು ಪ್ರವಾದಿಗಳನ್ನು ಕೊಂದವರ ಮಕ್ಕಳೆಂದು ನಿಮ್ಮ ವಿರುದ್ಧ ನೀವೇ ಸಾಕ್ಷಿ ಹೇಳುತ್ತೀರಿ; ಈಗ ನಿಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜರು ಅಳೆದಿಟ್ಟ ಅಳತೆಯನ್ನು ತುಂಬಿಸಿರಿ! ಸರ್ಪಗಳೇ, ವಿಷಸರ್ಪಗಳ ಸಂತತಿಯೇ, ಗೆಹೆನ್ನಾದ ತೀರ್ಪಿನಿಂದ ನೀವು ಹೇಗೆ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಿರಿ? ಆದ್ದರಿಂದ, ಇಗೋ, ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಪ್ರವಾದಿಗಳನ್ನೂ ಜ್ಞಾನಿಗಳನ್ನೂ ಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳನ್ನೂ ಕಳುಹಿಸುತ್ತೇನೆ; ಅವರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರನ್ನು ನೀವು ಕೊಂದು ಶಿಲುಬೆಗೇರಿಸುವಿರಿ; ಕೆಲವರನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಸಭಾಮಂದಿರಗಳಲ್ಲಿ ಕೊರಡೆಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದು, ಊರಿಂದ ಊರಿಗೆ ಅಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವಿರಿ. ಹೀಗೆ ನೀತಿವಂತನಾದ ಆಬೆಲನ ರಕ್ತದಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಪವಿತ್ರಸ್ಥಳಕ್ಕೂ ಬಲಿಪೀಠಕ್ಕೂ ನಡುವೆ ನೀವು ಕೊಂದ ಬರಕೀಯನ ಮಗ ಜೆಕರೀಯನ ರಕ್ತದವರೆಗೆ, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಸುರಿಸಲಾದ ನೀತಿವಂತರ ರಕ್ತವೆಲ್ಲವೂ ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಬರುವುದು. ಆಮೆನ್, ನಾನು ನಿಮಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಇವೆಲ್ಲವೂ ಈ ಪೀಳಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಬರುವವು.” ಮತ್ತಾಯ 23:12-36
ಯೇಸು ಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳನ್ನೂ ಫರಿಸಾಯರನ್ನೂ ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ನುಡಿದ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ, ಪ್ರಬಲವಾದ ಮತ್ತು ಹೃದಯವನ್ನು ಭೇದಿಸುವ ಖಂಡನೆಯನ್ನು ಮುಂದಿಡಲು ಈ ಖಂಡನೆಗಳ ಸರಮಾಲೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಉದ್ಧರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಯೇಸು ಸತತವಾಗಿ ಏಳು ಬಾರಿ “ನಿಮಗೆ ಧಿಕ್ಕಾರ…” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಇದು ಅವರ ಗದರಿಕೆಯು ಸಂಪೂರ್ಣವಾದ ಖಂಡನೆಯಾಗಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಎದುರಾಗುವ ಪ್ರಶ್ನೆ ಇದು: ಯೇಸು ಕರುಣೆಗೆ ಬದಲಾಗಿ ನ್ಯಾಯವನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡದ್ದರಲ್ಲಿ ಅವರ ಕರುಣೆಯ ಕೊರತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆಯೇ?
ಮೇಲೆ ವಿವರಿಸಿದಂತೆ, ನ್ಯಾಯ ಮತ್ತು ಕರುಣೆ ಪರಸ್ಪರ ವಿರುದ್ಧವಾದವುಗಳಲ್ಲ. ನ್ಯಾಯ ಮತ್ತು ಕರುಣೆ ಎರಡೂ ಕೈಜೋಡಿಸಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತವೆ. ಕರುಣೆ ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನೀಡಲ್ಪಡುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯ ಹೇಗೆ ನೆರವೇರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವವನ ಹೃದಯವನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿರುತ್ತದೆ. ಈ ವಚನಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಪರಿಪೂರ್ಣವಾದ ಖಂಡನೆಯ ಮೂಲಕ ಯೇಸುವಿನ ನ್ಯಾಯವು ನೆರವೇರಿತು. ಯೇಸು ಎಷ್ಟು ದೃಢವಾಗಿ ಮತ್ತು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದರೆಂಬುದು ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳ ಮತ್ತು ಫರಿಸಾಯರ ಹೃದಯಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮೊಂಡುತನದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದವು ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಅವರಲ್ಲಿ ದೀನತೆ ಇರಲಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರು ಭರವಸೆಯಿಂದ ಯೇಸುವಿನ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ತಮ್ಮ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡು ಅವುಗಳಿಗಾಗಿ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಡುವುದಕ್ಕೆ ಅವರು ಸ್ವಲ್ಪವೂ ತೆರೆದ ಮನಸ್ಸು ಹೊಂದಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಯೇಸು ಈ ಪ್ರಬಲ ಖಂಡನೆಯನ್ನು ಹೊರಡಿಸಿದ್ದು ಅವರ ಅಸಾಧಾರಣ ಕರುಣೆಯ ಕಾರ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಅದು ಕರುಣೆಯ ಕಾರ್ಯವಾಗಿತ್ತು, ಏಕೆಂದರೆ ಅವರ ಏಳು ವಿಧದ ಖಂಡನೆಯು ಅವರ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಅವರಿಗೆ ತೋರಿಸುವ ಮೂಲಕ ಅವರ ಹೃದಯಪರಿವರ್ತನೆ ಮಾಡುವ ಗುರಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು. ಅವರು ಈ ಖಂಡನೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ, ಅದಕ್ಕೆ ಕಿವಿಗೊಟ್ಟು, ದೀನರಾಗಿ, ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಟ್ಟು, ಕ್ಷಮೆಯನ್ನು ಕೋರಬೇಕೆಂಬುದೇ ಯೇಸುವಿನ ಆಶಯವಾಗಿದ್ದಿರಬೇಕು. ಈ ಗದರಿಕೆಯ ನಂತರ ಅವರಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೂ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಟ್ಟಿದ್ದರೆ, ಅವರಿಗೆ ಕ್ಷಮೆ ದೊರೆಯುತ್ತಿತ್ತು ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ನಾವು ನಿಶ್ಚಿತರಾಗಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಅವರು ತಮ್ಮ ಪಾಪಗಳಲ್ಲಿ ಮೊಂಡುತನದಿಂದ ಮುಂದುವರಿದಿದ್ದರೆ, ಈ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಖಂಡನೆಯಿಂದ ಅವರಿಗೆ ದೊರೆತ ತೀರ್ಪಿನ ಮೂಲಕ ದೇವರ ನ್ಯಾಯವು ನೆರವೇರುತ್ತಿತ್ತು.
ನೀವು ಈಗಾಗಲೇ ದೀನತೆ ಮತ್ತು ದೇವರ ಮೇಲಿನ ಭರವಸೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಶ್ರಮಿಸುತ್ತಿದ್ದೀರಿ, ಆದ್ದರಿಂದ ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನಿಂದ ಇಂತಹ ಖಂಡನೆಯ ಅಗತ್ಯ ನಿಮಗಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ಪುಸ್ತಕವು ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಆದರೂ, ಪ್ರತಿದಿನವೂ ದೀನತೆ ಮತ್ತು ಭರವಸೆಯನ್ನು ಅರಸುವ ನಿರಂತರ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ನೀವು ನೆನಪಿನಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲು, ಅಹಂಕಾರಿಗಳಿಗೂ ಮೊಂಡು ಹೃದಯದವರಿಗೂ ದೇವರು ನೀಡುವ ಈ ರೀತಿಯ ಕರುಣೆಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಸಹಾಯಕವಾಗಿದೆ. ನಿಷ್ಠಾವಂತ ಕ್ರೈಸ್ತನೂ ಪಾಪಕ್ಕೆ ಬೀಳಬಹುದು. ನೀವು ಪಾಪಮಾಡಿದಾಗ, ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಟ್ಟು ದೇವರ ಮುಂದೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ತಗ್ಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಿದ್ಧರಿದ್ದೀರಾ? ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳಿಗೂ ಫರಿಸಾಯರಿಗೂ ಯೇಸು ಹೊರಡಿಸಿದ ಅದೇ ಖಂಡನೆಯನ್ನು ನೀವು ಅನುಭವಿಸುವಿರಿ. ಈ ಖಂಡನೆಯ ಪರಿಣಾಮವು ಪಾಪ ಮತ್ತು ಅದರ ಪರಿಣಾಮಗಳ ದಾಸ್ಯರೂಪದಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸುವ ಅತ್ಯಂತ ತೀವ್ರವಾದ ಆಂತರಿಕ ಯಾತನೆಯಾಗಿತ್ತು. ಅದನ್ನು ಹೊರುವುದು ಭಾರವಾದ ಹೊರೆಯೇ ಸರಿ. ಆದರೂ, ಈ ಖಂಡನೆಯು ಪಾಪಿಯ ಪರಿವರ್ತನೆಯನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡ ಕರುಣೆಯ ಕಾರ್ಯವಾಗಿದೆ.
ಕ್ಷಮೆಯನ್ನೂ ಮೀರಿದ ಕರುಣೆ – ಕ್ರಿಸ್ತನಲ್ಲಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಮತ್ತು ಹೊಸ ಜೀವನ
ಕರುಣೆಯು ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ ಪಾಪಗಳ ಕ್ಷಮೆಗಾಗಿ ಇದ್ದರೂ, ಅದು ಅಲ್ಲಿಗೇ ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ. ಕ್ಷಮೆಯನ್ನು ನೀಡಿದಾಗ ಮತ್ತು ನೀವು ಅದನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದಾಗ, ದೇವರು ತಮ್ಮ ಸಮೃದ್ಧ ಜೀವನದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಮತ್ತು ಮಹಿಮೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವಂತೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಕರುಣೆಯ ಈ ಎರಡನೆಯ ಮಟ್ಟವು ಪೋಲಿ ಮಗನ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ.
ಪೋಲಿ ಮಗ:
ಅವನಿಗೆ ಬುದ್ಧಿ ಬಂದಾಗ ಅವನು ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸಿದನು: “ನನ್ನ ತಂದೆಯ ಕೂಲಿಯಾಳುಗಳಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೋ ಮಂದಿಗೆ ಬೇಕಾದಷ್ಟಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಊಟವಿದೆ; ಆದರೆ ನಾನಿಲ್ಲಿ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಸಾಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನಾನು ಎದ್ದು ನನ್ನ ತಂದೆಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಅವರಿಗೆ, ‘ಅಪ್ಪಾ, ನಾನು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿಯೂ ನಿಮಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿಯೂ ಪಾಪಮಾಡಿದ್ದೇನೆ. ಇನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಮಗನೆಂದು ಕರೆಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನಾನು ಯೋಗ್ಯನಲ್ಲ; ನಿಮ್ಮ ಕೂಲಿಯಾಳುಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನಂತೆ ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಿ’ ಎಂದು ಹೇಳುವೆನು.” ಹೀಗೆ ಅವನು ಎದ್ದು ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಬಳಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದನು. ಅವನು ಇನ್ನೂ ಬಹುದೂರದಲ್ಲಿರುವಾಗಲೇ ಅವನ ತಂದೆ ಅವನನ್ನು ಕಂಡು ಕನಿಕರದಿಂದ ತುಂಬಿದರು. ಅವರು ತಮ್ಮ ಮಗನ ಬಳಿಗೆ ಓಡಿಬಂದು, ಅವನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಮುದ್ದಿಟ್ಟರು. ಮಗನು ಅವರಿಗೆ, “ಅಪ್ಪಾ, ನಾನು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿಯೂ ನಿಮಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿಯೂ ಪಾಪಮಾಡಿದ್ದೇನೆ; ಇನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಮಗನೆಂದು ಕರೆಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನಾನು ಯೋಗ್ಯನಲ್ಲ” ಎಂದನು. ಆದರೆ ಅವನ ತಂದೆ ತಮ್ಮ ಸೇವಕರಿಗೆ, “ಬೇಗನೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ನಿಲುವಂಗಿಯನ್ನು ತಂದು ಇವನಿಗೆ ತೊಡಿಸಿ; ಇವನ ಬೆರಳಿಗೆ ಉಂಗುರವನ್ನೂ ಕಾಲುಗಳಿಗೆ ಪಾದರಕ್ಷೆಗಳನ್ನೂ ಹಾಕಿರಿ. ಕೊಬ್ಬಿಸಿದ ಕರುವನ್ನು ತಂದು ಕೊಯ್ಯಿರಿ. ನಾವು ಔತಣದೊಂದಿಗೆ ಸಂಭ್ರಮಿಸೋಣ, ಏಕೆಂದರೆ ಈ ನನ್ನ ಮಗನು ಸತ್ತಿದ್ದನು, ಈಗ ಮತ್ತೆ ಬದುಕಿ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ; ಕಳೆದುಹೋಗಿದ್ದನು, ಈಗ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದಾನೆ” ಎಂದು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದರು. ಆಗ ಸಂಭ್ರಮವು ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಲೂಕ 15:18-24
ಈ ವಚನಭಾಗವು, ತನ್ನ ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತ ಜೀವನದ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ ನಂತರ ಮಗನಿಗೆ ಬುದ್ಧಿ ಬಂದದ್ದನ್ನೂ, ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಕ್ಷಮೆಯನ್ನು ಕೋರಲು ಅವನು ಅರಿತು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದನ್ನೂ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಅವನ ಹತಾಶ ಜೀವನಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತು ಆಹಾರದ ಕೊರತೆ ಅವನನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪಮಟ್ಟಿಗೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತವೆ. ತಾನು ಪಾಪಮಾಡಿದ್ದೇನೆ ಮತ್ತು ತನ್ನ ತಂದೆ ಕರುಣಾಮಯಿ ಎಂಬ ಅರಿವು ಸಹ ಅವನನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತದೆ.
ಅವನ ದುಃಖ ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪವು ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿರದಿದ್ದರೂ, ತನ್ನ ತಂದೆಯಿಂದ ತಕ್ಷಣವೇ ಕ್ಷಮೆಯ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಅವು ಸಾಕಾಗುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಈ ವಚನಭಾಗವು ಕೇವಲ ಕ್ಷಮೆಯ ಕಾರ್ಯಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನದನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ತಂದೆ ಕ್ಷಮಿಸುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ತಮ್ಮ ಅಪಾರ ಆನಂದದಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳಲು ತಮ್ಮ ಮಗನನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವನಿಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ನಿಲುವಂಗಿಯನ್ನು ತೊಡಿಸುವ ಮೂಲಕ, ಅವನ ಬೆರಳಿಗೆ ಉಂಗುರವನ್ನು ಹಾಕುವ ಮೂಲಕ, ಕೊಬ್ಬಿಸಿದ ಕರುವನ್ನು ಕೊಯ್ಯುವ ಮೂಲಕ ಮತ್ತು ದೊಡ್ಡ ಔತಣದೊಂದಿಗೆ ಸಂಭ್ರಮಿಸುವ ಮೂಲಕ ಅವರು ಹಾಗೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಮಗನು ಕೇವಲ ಕ್ಷಮೆ ಮತ್ತು ಜೀವನದ ಮೂಲಭೂತ ಅಗತ್ಯಗಳು ದೊರೆಯುವ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಿಂದ ತಂದೆಯ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದನು. ಆದರೆ ತಂದೆಯು ಮಗನ ಹಿಂದಿರುಗುವಿಕೆಯ ಆನಂದವನ್ನು ತಡೆದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲಾಗದೆ, ಅವನ ಮೇಲೆ ತಮ್ಮ ಕರುಣೆಯನ್ನು ಧಾರಾಳವಾಗಿ ಸುರಿಸಿದರು.
ನಾವು ದೇವರ ಕರುಣೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವಾಗಲೂ ಇದೇ ಸತ್ಯ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ. ನಾವು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಟ್ಟಾಗ, ನಮ್ಮ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ದೇವರು ಕ್ಷಮಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಮ್ಮ ಪಾಪ ಏನೇ ಆಗಿದ್ದರೂ, ಅವರು ತಡಮಾಡದೆ ಧಾರಾಳವಾಗಿ ಕ್ಷಮಿಸುತ್ತಾರೆ. ದೇವರು ಇಷ್ಟು ಸುಲಭವಾಗಿ ಕ್ಷಮಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ನಮಗೆ ಕಷ್ಟವಾಗಬಹುದು. ಅವರ ಕ್ಷಮೆಯ ಕುರಿತು ನಾವು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ತೀರ ಕಡಿಮೆ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ; ನಮಗೆ ಕ್ಷಮೆ ಪಡೆಯುವ ಬಯಕೆ ಇರುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸುವ ಬಯಕೆ ಇದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ಕಾರಣದಿಂದ, ದೇವರು ಕ್ಷಮೆಗಿಂತಲೂ ಎಷ್ಟೋ ಹೆಚ್ಚಿನದನ್ನು ನೀಡಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುವುದೂ ಕಷ್ಟವಾಗಬಹುದು. ತಮ್ಮ ಮಹಿಮೆಯ ಔತಣದ ಸಂಭ್ರಮದಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವಂತೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಲೂ ಅವರು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಔತಣದ ಮೂಲಕ ನಾವು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ, ಆನಂದ, ಶಾಂತಿ, ತಾಳ್ಮೆ, ಶಕ್ತಿ ಮೊದಲಾದ ಅಪರಿಮಿತ ಕೊಡುಗೆಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೇವೆ. ದೇವರು ನಮಗೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನೂ ನೀಡಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ; ಅವುಗಳನ್ನು ಹೇರಳವಾಗಿ ನೀಡಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ನಮ್ಮ ಕಡೆಯಿಂದ, ಅವರು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ನೀಡಲು ಆಯ್ಕೆಮಾಡುವ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ನಾವು ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದು, ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿದರೆ ಸಾಕು.
ನಮ್ಮ ಪಾಪಕ್ಕೆ ಕ್ಷಮೆ ದೊರೆತ ಬಳಿಕ ನಮಗೆ ಉಂಟಾಗುವ ಮೊದಲ ಅನುಭವಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ (ಬಿಡುಗಡೆ). ನಾವು ಪಾಪದಲ್ಲೇ ಉಳಿದಿದ್ದರೂ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ಸ್ವತಂತ್ರ ಇಚ್ಛೆ ಇದೆ. ಆದರೆ “ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ” (ಬಿಡುಗಡೆ) ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಎಷ್ಟೋ ಹೆಚ್ಚಿನದು. ಪಾಪದೊಂದಿಗಿನ ನಮ್ಮ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆ ಕಡಿದುಹೋಗಿ, ನಮ್ಮ ಹೃದಯಗಳು ದೇವರಿಗೂ ಅವರ ಪವಿತ್ರ ಚಿತ್ತಕ್ಕೂ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವ ಆಂತರಿಕ ಅನುಭವವೇ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ. ಈ ಅನುಭವವು ನಮ್ಮ ಆತ್ಮಗಳ ಮೇಲಿದ್ದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಹೊರೆಯೊಂದು ತೆಗೆದುಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ ಇರುತ್ತದೆ.
ಒಂದು ಹೋಲಿಕೆಯಾಗಿ, ಯಾರೋ ಒಬ್ಬರು ಸೆರೆಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾರೆಂದು ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಒಂದು ದಿನ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರು ಕರುಣೆ ತೋರಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಕ್ಷಮಾದಾನ ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಕ್ಷಮಾದಾನ ದೊರೆತಾಗ ಆನಂದವಾಗುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಸೆರೆಮನೆಯಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದಾಗ ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಆನಂದವಾಗುತ್ತದೆ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಇದೇ ಕೈದಿ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ ಬಳಿಕ ಅವನಿಗೆ ಅಪಾರ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಉದಾರವಾಗಿ ನೀಡಿ, ಅವನ ಹಿಂದಿನ ಬದುಕನ್ನು ಹತ್ತುಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಮರಳಿ ದೊರಕಿಸಿಕೊಡುತ್ತಾರೆಂದು ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಈ ಮಾಜಿ ಕೈದಿ ಅನುಭವಿಸುವ ಹೊಸ ಬದುಕು ಕ್ಷಮಾದಾನಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮಿಗಿಲಾದದ್ದು; ತನಗೆ ದೊರೆತ ಹೊಸ ಬದುಕನ್ನು ಬದುಕಲು ಆರಂಭಿಸಿದಂತೆ, ಅದು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವ ಮತ್ತು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಅನುಭವವಾಗುತ್ತದೆ.
ಆದ್ದರಿಂದ, “ಕರುಣೆಯ ಔತಣ”ದಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ಪಾಪದಿಂದ, ಅಪರಾಧಪ್ರಜ್ಞೆಯಿಂದ, ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ಪಾಪದ ಎಲ್ಲ ಸಂಕೋಲೆಗಳಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಬಿಡುಗಡೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅದರಾಚೆಗೆ ನಮಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿರುವ ಆನಂದದ ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ನಾವು ಎಂದಿಗೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಲಾರೆವು. ನಮಗೆ ಕ್ಷಮೆ ದೊರೆತಿದ್ದರೂ, ನಮ್ಮ ಹಿಂದಿನ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಲೋಭನೆಗೆ ನಾವು ಬಹಳ ಬಾರಿ ಒಳಗಾಗುತ್ತೇವೆ. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವೆಂದರೆ, ನಮ್ಮ ಹಿಂದಿನ ತಪ್ಪುಗಳ ಮೊತ್ತವಷ್ಟೇ ನಾವಲ್ಲ ಎಂಬ ಸತ್ಯವನ್ನು ಅರಿತು ಅನುಭವಿಸುವುದು. ನಮಗೆ ಭವಿಷ್ಯವಿದೆ. ಆ ಭವಿಷ್ಯವು ದೇವರು ನಮಗಾಗಿ ಯೋಜಿಸಿರುವ ಹೊಸ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವುದಾಗಿದೆ. ನಾವು ಪಾಪದ ಸಂಕೋಲೆಗಳಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದಿದ್ದೇವೆ ಮತ್ತು ಕ್ರಿಸ್ತನಲ್ಲಿ ಹೊಸದಾದ, ಮಹಿಮೆಯ ಬದುಕನ್ನು ಬದುಕಲು ಆಹ್ವಾನಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.
ಹೊಸ ಬದುಕನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದಂತೆ, ನಾವು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರ ಫಲಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತೇವೆ. ಹಿಂದಿನ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ತಿಳಿಸಿದಂತೆ, ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರ ಈ ಫಲಗಳು ದೇವರ ಚಿತ್ತವನ್ನು ವಿವೇಚಿಸಿ ತಿಳಿಯಲು ನಮಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಅವು ನಾವು ಏನು ಮಾಡಬೇಕೆಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸುವ ದಾರಿಸೂಚಕಗಳು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ. ಅವು ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಬಹಳ ಹೆಚ್ಚಿನವು. ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರ ಫಲಗಳು ಅಪರಿಮಿತವಾಗಿವೆ; ನಾವು ದೇವರ ಕರುಣೆಯೊಳಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಂತೆ ಅವು ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಲೇ ಹೋಗುತ್ತವೆ. ಅವು ಕ್ರಿಸ್ತನಲ್ಲಿನ ನಮ್ಮ ಹೊಸ ಬದುಕಿನ ಮಾನವೀಯ ಅನುಭವವಾಗುತ್ತವೆ. ಪರಂಪರಾಗತವಾಗಿ, ನಾವು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರ ಹನ್ನೆರಡು ಫಲಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತೇವೆ. ಆ ಫಲಗಳು ಹೀಗಿವೆ:
ಪ್ರೀತಿ: ದೇವರು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತೋರುವ ಅದೇ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, ನಮ್ಮ ಆಲೋಚನೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಕಾಳಜಿ ಮತ್ತು ಸಮರ್ಪಣೆಯನ್ನು ತೋರುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ
ನಮ್ಮನ್ನು ಮೇಲೆತ್ತುವ, ಬಲಪಡಿಸುವ ಮತ್ತು ಆನಂದಗೊಳಿಸುವ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಅನುಭವ
ಶಾಂತಿ: ಒಳ್ಳೆಯ ಸಮಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸವಾಲಿನ ಸಮಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಆಳವಾದ ನೆಮ್ಮದಿಯ ಉಪಸ್ಥಿತಿ
ತಾಳ್ಮೆ: ಏನೇ ಎದುರಾದರೂ, ಕೋಪ ಅಥವಾ ಹತಾಶೆಯಿಲ್ಲದೆ, ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ
ದಯೆ: ಕಾಳಜಿಯಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಸಂತೋಷ ನೀಡುವ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡುವ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುವ ಗುಣ
ಒಳ್ಳೆಯತನ: ಸದ್ಗುಣ ಮತ್ತು ನಡತೆಯಲ್ಲಿನ ನೈಜತೆ
ದೀರ್ಘಸಹನೆ: ಬದುಕಿನ ಶಿಲುಬೆಗಳು ಭಾರವಾಗಿಯೂ ದೀರ್ಘಕಾಲ ಇರುವಂಥವುಗಳಾಗಿಯೂ ಇರುವಾಗ ತೋರುವ ಶಕ್ತಿ
ಸೌಮ್ಯತೆ: ಶಾಂತ ಸ್ವಭಾವ, ಪ್ರಶಾಂತತೆ, ಆಂತರಿಕ ಸಮತೋಲನ, ಆಡಂಬರವಿಲ್ಲದ ಸರಳತೆ
ನಿಷ್ಠೆ: ದೇವರಿಗೂ ಅವರ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೂ ದೃಢವಾದ, ಅಚಲವಾದ ಬದ್ಧತೆ
ಮರ್ಯಾದಾಶೀಲತೆ: ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಕಾಣುವ, ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ದೇಹದ ಬಗ್ಗೆ ಗೌರವ ಮತ್ತು ಪೂಜ್ಯಭಾವದಿಂದ ವರ್ತಿಸುವ ಗುಣ
ಆತ್ಮಸಂಯಮ: ತನ್ನ ಭಾವೋದ್ರೇಕಗಳು ಮತ್ತು ಬಯಕೆಗಳನ್ನು ಜಯಿಸುವ ಹಾಗೂ ಪ್ರಲೋಭನೆಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಿ ನಿಲ್ಲುವ ಶಕ್ತಿ
ಶೀಲಶುದ್ಧತೆ: ತನ್ನದೇ ಆದ ಲೈಂಗಿಕತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಮತ್ತು ಇತರರ ಲೈಂಗಿಕತೆಯ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಆಳವಾದ ಗೌರವ
ದೇವರಿಂದ ಬರುವ ಈ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥನಾಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮನನ ಮಾಡಲು ಸಮಯ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಿ. ಅವುಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಕ್ರಿಸ್ತನಲ್ಲಿನ ಹೊಸ ಬದುಕಿನ ಅನುಭವವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಒಂದು ಮಾರ್ಗವಾಗಿದೆ. ಈ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಫಲವೂ ಈ ಹೊಸ ಬದುಕನ್ನು ತನ್ನದೇ ಆದ ವಿಶಿಷ್ಟ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತದೆ. ವಿನಮ್ರರೂ ಭರವಸೆಯುಳ್ಳವರೂ ಆಗಿದ್ದು, ತಮ್ಮ ಪಾಪಗಳಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಕ್ಷಮೆಯನ್ನು ಪಡೆದಿರುವವರಿಗೆ ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನೀಡಲು ದೇವರು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ಹಿಂದಿನ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ದೇವರ ಚಿತ್ತವನ್ನು ವಿವೇಚಿಸಿ ತಿಳಿಯುವ ಸಂಕೇತಗಳಾಗಿ ಈ ಫಲಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನೀವು ಮನನ ಮಾಡಿದಂತೆ, ಈಗ ದೇವರ ಕರುಣೆಯ ಅತ್ಯಂತ ಸಮೃದ್ಧವಾದ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಲ್ಲೀನರಾಗಲು ನಿಮಗೆ ನೀಡಲಾದ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳಾಗಿ ಇವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮನನ ಮಾಡಿ.
ಕರುಣೆಯ ಅತ್ಯಂತ ಸಮೃದ್ಧಿ – ಇತರರ ಪಾಪಗಳೊಳಗೂ ಉಕ್ಕಿಹರಿಯುವ ಕರುಣೆ
ಕರುಣೆಯು ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಿಂದ ಇತರರ ಜೀವನಗಳಿಗೆ ಉಕ್ಕಿ ಹರಿಯಬೇಕು. ನೀವು ಕರುಣೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೇ ದೇವರ ಕರುಣೆಯು ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಿಂದ ಇತರರ ಜೀವನಗಳಿಗೆ ಉಕ್ಕಿ ಹರಿಯುತ್ತದೆ. ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ಇತರರ ಪಾಪಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಕರುಣೆಯನ್ನು ತೋರಿಸಲು ನಿಮಗೆ ಕರೆ ನೀಡಲಾಗಿದೆ. ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾದ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಲ್ಲಿ ಕಾಣಲು, ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥದ ಒಂದು ಭಾಗವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುವುದರೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಆರಂಭಿಸೋಣ.
ಕ್ಷಮಿಸದ ಸೇವಕನ ಸಾಮತಿ
ಆಗ ಪೇತ್ರನು ಯೇಸುವಿನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, “ಪ್ರಭುವೇ, ನನ್ನ ಸಹೋದರನು ನನ್ನ ವಿರುದ್ಧ ಪಾಪಮಾಡಿದರೆ ನಾನು ಅವನನ್ನು ಎಷ್ಟು ಬಾರಿ ಕ್ಷಮಿಸಬೇಕು? ಏಳು ಬಾರಿಯವರೆಗೋ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ಯೇಸು, “ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುವುದೇನೆಂದರೆ, ಏಳು ಬಾರಿ ಅಲ್ಲ, ಎಪ್ಪತ್ತೇಳು ಬಾರಿ. ಆದುದರಿಂದ ಸ್ವರ್ಗರಾಜ್ಯವನ್ನು ತನ್ನ ಸೇವಕರೊಂದಿಗೆ ಲೆಕ್ಕ ತೀರಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ ಒಬ್ಬ ಅರಸನಿಗೆ ಹೋಲಿಸಬಹುದು. ಅವನು ಲೆಕ್ಕ ತೀರಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದಾಗ, ಅವನಿಗೆ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡ ಮೊತ್ತವನ್ನು ಸಾಲವಾಗಿ ಕೊಡಬೇಕಿದ್ದ ಒಬ್ಬನನ್ನು ಅವನ ಮುಂದೆ ಕರೆತರಲಾಯಿತು. ಆ ಸಾಲವನ್ನು ಹಿಂದಿರುಗಿಸಲು ಅವನಿಗೆ ಯಾವ ಮಾರ್ಗವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನನ್ನೂ ಅವನ ಹೆಂಡತಿ ಮಕ್ಕಳನ್ನೂ ಅವನ ಆಸ್ತಿಯನ್ನೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾರಿ ಸಾಲ ತೀರಿಸಬೇಕೆಂದು ಅವನ ಯಜಮಾನನು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು. ಆಗ ಆ ಸೇವಕನು ಅವನ ಮುಂದೆ ಬಿದ್ದು ವಂದಿಸಿ, ‘ನನ್ನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದಿರಿ; ನಾನು ನಿಮಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹಿಂದಿರುಗಿಸುತ್ತೇನೆ’ ಎಂದನು. ಆ ಸೇವಕನ ಯಜಮಾನನು ಕನಿಕರಗೊಂಡು ಅವನನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟನು ಮತ್ತು ಅವನ ಸಾಲವನ್ನು ಮನ್ನಿಸಿದನು. ಆ ಸೇವಕನು ಹೊರಗೆ ಹೋದಾಗ, ತನಗೆ ತೀರಾ ಕಡಿಮೆ ಮೊತ್ತವನ್ನು ಸಾಲವಾಗಿ ಕೊಡಬೇಕಿದ್ದ ತನ್ನ ಜೊತೆಸೇವಕರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನನ್ನು ಕಂಡನು. ಅವನನ್ನು ಹಿಡಿದು ಕತ್ತು ಹಿಸುಕುತ್ತಾ, ‘ನೀನು ಕೊಡಬೇಕಾದ ಸಾಲವನ್ನು ಹಿಂದಿರುಗಿಸು’ ಎಂದು ಒತ್ತಾಯಿಸಿದನು. ಅವನ ಜೊತೆಸೇವಕನು ಮೊಣಕಾಲೂರಿ, ‘ನನ್ನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದಿರು; ನಾನು ನಿನಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿಸುತ್ತೇನೆ’ ಎಂದು ಬೇಡಿಕೊಂಡನು. ಆದರೆ ಅವನು ಒಪ್ಪಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ಸಾಲ ತೀರಿಸುವವರೆಗೆ ಅವನನ್ನು ಸೆರೆಮನೆಗೆ ಹಾಕಿಸಿದನು. ನಡೆದದ್ದನ್ನು ಕಂಡ ಅವನ ಜೊತೆಸೇವಕರು ಬಹಳವಾಗಿ ನೊಂದುಕೊಂಡು, ತಮ್ಮ ಯಜಮಾನನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ನಡೆದದ್ದನ್ನೆಲ್ಲ ತಿಳಿಸಿದರು. ಅವನ ಯಜಮಾನನು ಅವನನ್ನು ಕರೆಸಿ, ‘ದುಷ್ಟ ಸೇವಕನೇ! ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಂಡದ್ದರಿಂದ ನಿನ್ನ ಸಾಲವನ್ನೆಲ್ಲ ನಾನು ಮನ್ನಿಸಿದೆ. ನಾನು ನಿನಗೆ ಕನಿಕರ ತೋರಿದಂತೆ ನೀನೂ ನಿನ್ನ ಜೊತೆಸೇವಕನಿಗೆ ಕನಿಕರ ತೋರಿಸಬೇಕಿತ್ತಲ್ಲವೇ?’ ಎಂದನು. ಆಗ ಅವನ ಯಜಮಾನನು ಕೋಪಗೊಂಡು, ಅವನು ಸಾಲವನ್ನೆಲ್ಲ ತೀರಿಸುವವರೆಗೆ ಅವನನ್ನು ಹಿಂಸಿಸುವವರ ಕೈಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿದನು. ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನೂ ತನ್ನ ಸಹೋದರನನ್ನು ಹೃದಯಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಕ್ಷಮಿಸದಿದ್ದರೆ, ನನ್ನ ಸ್ವರ್ಗೀಯ ತಂದೆಯೂ ನಿಮಗೆ ಹೀಗೆಯೇ ಮಾಡುವರು” ಎಂದರು. ಮತ್ತಾಯ 18:21-35
ಈ ಸಾಮತಿಯು ಅನೇಕ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾದ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಲ್ಲಿ ಕಾಣಲು ನೆರವಾಗುತ್ತದೆ. ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿರುವ “ಬಹಳ ದೊಡ್ಡ ಮೊತ್ತದ” ಪಾಪವನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಲು ದೇವರು ಸಿದ್ಧರೂ ಇಚ್ಛೆಯುಳ್ಳವರೂ ಆಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಆ ಬಳಿಕ ನೀವೂ ಇತರರಿಗೆ ಅಷ್ಟೇ ಆಳವಾದ ಕ್ಷಮೆಯನ್ನು ನೀಡಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನೂ ಇದು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ನೀವು ಹಾಗೆ ಮಾಡದಿದ್ದರೆ, ನೀವು ಸ್ವೀಕರಿಸಿರುವ ಕ್ಷಮೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರಿ.
ಕರುಣೆಯ ಸ್ವಭಾವವೇ ಹೀಗಿದೆ: ನೀವು ಅದನ್ನು ದೇವರಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದಾಗ, ಅದೇ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಇತರರಿಗೆ ನೀಡಬೇಕು. ಇದು ಕರುಣೆಯ ಸ್ವಭಾವಕ್ಕೇ ಅತ್ಯಗತ್ಯವಾದದ್ದು ಎಂಬುದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮುಖ್ಯ. ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕರುಣೆಯನ್ನು ಹರಿಸುವ ಒಂದು ಆಲಿಕೆಯಂತೆ ಕಾಣಬೇಕು. ಕರುಣೆಯು ಹೊರಗೆ ಹರಿಯಲು ಅನುವಾಗುವಂತೆ ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯವನ್ನು ತೆರೆಯಲು ನೀವು ಸಿದ್ಧರಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ದೇವರು ಅದನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸುರಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಕರುಣೆಯನ್ನು ಇತರರಿಗೆ ನೀಡದೆ ನಿಮಗಾಗಿಯೇ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಯತ್ನವು ದೇವರಿಂದ ಬರುವ ಈ ಅಪರಿಮಿತ ಕೊಡುಗೆಗೆ ತಕ್ಷಣವೇ ಅಂತ್ಯವನ್ನುಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ.
ಇದಲ್ಲದೆ, ಇತರರ ಮೇಲೆ ಕರುಣೆಯನ್ನು ಸುರಿಸಲು ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ತೆರೆದಂತೆ, ದೇವರು ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿಯೂ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಕರುಣೆಯನ್ನು ಸುರಿಯುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮುಖ್ಯ. ಇವುಗಳ ನಡುವೆ ನೇರ ಸಂಬಂಧವಿದೆ. ಈ ಸತ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕರುಣಾಮಯರಾಗಿರಲು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಉತ್ಸಾಹವನ್ನು ಮೂಡಿಸಬೇಕು.
ಕರುಣೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುವ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆಯು ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಪಾಪಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದೆ. ಒಂದು ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ, ಯಾರಾದರೂ ನಿಮ್ಮ ವಿರುದ್ಧ ಪಾಪಮಾಡಿದಾಗ ನೀವು ಆಶೀರ್ವಾದಭರಿತ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರುತ್ತೀರಿ. ಅವರ ಪಾಪವು ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಆಶೀರ್ವಾದವೆಂದಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ನಿಮ್ಮ ವಿರುದ್ಧ ಮಾಡುವ ಪಾಪವು ಕ್ಷಮಿಸಲು ನಿಮಗೆ ಆಹ್ವಾನವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ನೀವು ಆಶೀರ್ವದಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೀರಿ. ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ನಿಮ್ಮ ವಿರುದ್ಧ ಮಾಡುವ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಪವಿತ್ರತೆಗೂ ಅವರ ಮನಃಪರಿವರ್ತನೆಗೂ ಅವಕಾಶವಾಗಿ ಮಾರ್ಪಡಿಸಲು ದೇವರು ಸಮರ್ಥರಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಇದು ದೇವರ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತದೆ. ದೇವರು ನಿಮಗೆ ತೋರಿಸುವ ಕ್ಷಮೆಯನ್ನು ನೀವು ಅನುಕರಿಸಿ ಅದರಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಂಡಾಗ ನೀವು ಪವಿತ್ರರಾಗುತ್ತೀರಿ. “ಕರುಣಾಮಯರು ಧನ್ಯರು, ಏಕೆಂದರೆ ಅವರಿಗೆ ಕರುಣೆಯನ್ನು ತೋರಿಸಲಾಗುವುದು” ಎಂಬ ಸುಖವಚನವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ (ಮತ್ತಾಯ 5: 7).
ಈ ಅಧ್ಯಾಯದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದಂತೆ, ನಿಮ್ಮ ಪಾಪಗಳಿಗಾಗಿ ನೀವು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಟ್ಟಾಗ ಮಾತ್ರ ದೇವರ ಕ್ಷಮೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯ ಎಂಬುದನ್ನೂ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಪಾಪಗಳಲ್ಲಿ ಹಠಮಾರಿಗಳಾಗಿ ಉಳಿದಾಗ, ದೇವರು ತಮ್ಮ ನ್ಯಾಯವನ್ನು ಈಡೇರಿಸಲು ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯವನ್ನು ಪರಿವರ್ತಿಸಲು ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಖಂಡನಾತ್ಮಕ ತೀರ್ಪನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಇತರರಿಗೆ ನೀವು ಕರುಣೆ ತೋರಿಸುವ ರೀತಿಗೂ ಇದೇ ತತ್ತ್ವ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ. ನೀವು ಯಾವಾಗಲೂ ಕ್ಷಮಿಸಬೇಕಾದರೂ, ನಿಮ್ಮ ವಿರುದ್ಧ ಮಾಡುವ ಪಾಪದಲ್ಲಿ ಹಠಮಾರಿಗಳಾಗಿ ಉಳಿಯುವವರನ್ನು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಎದುರಿಸುತ್ತೀರಿ. ಹೀಗಾದಾಗ, ನೀವು ಅವರಿಗೆ ನೀಡುವ ಕ್ಷಮೆಯು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಪವಿತ್ರ ಗದರಿಕೆಯ ರೂಪವನ್ನೂ ತಾಳಬೇಕು. ನಿಮ್ಮ ಗದರಿಕೆಯು ಅವರ ಹೃದಯಗಳ ಕುರಿತಾದ ತೀರ್ಪಾಗಿರಬಾರದು, ಏಕೆಂದರೆ ದೇವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಹೃದಯವು ತಿಳಿದಿದೆ. ಆದರೆ ಅದು ವಸ್ತುನಿಷ್ಠವಾಗಿ ಪಾಪಮಯವಾಗಿರುವ ಕೃತ್ಯಗಳ ಗದರಿಕೆಯಾಗಿರಬೇಕು.
ನೀವು ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ನೀಡಬಹುದಾದ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರೀತಿಪೂರ್ವಕ ಗದರಿಕೆ ಎಂದರೆ ಅವರನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸುವುದೇ. ಕ್ಷಮಿಸುವ ಮೂಲಕ ನೀವು ನಿಜವಾಗಿ ಅವರ ಪಾಪಕೃತ್ಯವನ್ನು ಎತ್ತಿತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದೀರಿ. ನೀವು ಅದನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ, ಅದನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸುತ್ತಿದ್ದೀರಿ. ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಕೃತ್ಯವನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಹೇಳುವಾಗ, ಆ ಕೃತ್ಯವು ವಸ್ತುನಿಷ್ಠವಾಗಿ ತಪ್ಪು ಎಂಬುದನ್ನು ನೀವು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೀರಿ. ಕೆಲವರು ಈ ಕ್ಷಮೆಯನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸುತ್ತಾರೆ; ಆಗ ನಿಜವಾದ ಸಂಧಾನ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ತಮ್ಮ ತಪ್ಪನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಕ್ಷಮೆಯ ಕೃತ್ಯವು ದೇವರ ಖಂಡನೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಇದು ಕರುಣೆಯೇ! ಇದು ಒಬ್ಬರ ಹೃದಯದ ಕುರಿತು ನೀಡುವ ತೀರ್ಪಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ, ಅವರ ಕೃತ್ಯದ ಕುರಿತು ನೀಡುವ ತೀರ್ಪು. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ಇಂಥ ತೀರ್ಪನ್ನು ನೀಡದೆ ಕ್ಷಮೆಯನ್ನು ನೀಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಆದರ್ಶ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ, ಯಾರಾದರೂ ನಿಮ್ಮ ವಿರುದ್ಧ ಪಾಪ ಮಾಡಿದಾಗ ಅವರು ಕ್ಷಮೆ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ. ಅಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕ್ಷಮಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಮನ್ವಯಗೊಳ್ಳುವುದು ಬಹಳ ಸುಲಭ. ಆದರೆ ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ನಿಮ್ಮ ಕ್ಷಮೆಯನ್ನು ಕೇಳದೆ, ತಮ್ಮ ತಪ್ಪು ಕೃತ್ಯಗಳಲ್ಲೇ ಹಠದಿಂದ ಮುಂದುವರಿದಾಗ, ನೀವು ಕ್ಷಮಿಸುವ ಮೂಲಕ ಅವರನ್ನು “ಖಂಡಿಸಬೇಕು.” ಆ ಬಳಿಕ ದೇವರು ಕಾರ್ಯಪ್ರವೃತ್ತರಾಗಿ, ತಾವು ಸಾಧಿಸಲು ಬಯಸುವುದನ್ನು ಸಾಧಿಸುವರು.
ಖಂಡನೆಯ ಕರುಣೆಯು ನೀವು ಇತರರಿಗೆ ಅದನ್ನು ತೋರಿಸಲು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ವಿವಿಧ ರೂಪಗಳನ್ನು ತಾಳುತ್ತದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ನೀವು ತಂದೆ ಅಥವಾ ತಾಯಿಯಾಗಿದ್ದರೆ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ತಿದ್ದಲು ನೀವು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಕರೆಯಲ್ಪಡುವಿರಿ. ನೀವು ಅವರ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ವಿವೇಚಿಸಿ ತೀರ್ಮಾನಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಅವು ದೇವರ ನಿಯಮಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿದ್ದಾಗ ಅವರೊಂದಿಗೆ ದೃಢವಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ನಿಮ್ಮ ಸಂಗಾತಿ, ಸಹೋದರ ಸಹೋದರಿಯರು, ಸ್ನೇಹಿತರು ಮತ್ತು ಇತರರನ್ನೂ ಸೂಕ್ತ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಸೂಕ್ತ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ತಿದ್ದಬೇಕು. ಆದರೆ ತಿದ್ದುವಿಕೆಯು ಯಾವಾಗಲೂ ನಿಮ್ಮ ಅಂತರಂಗದ ಕ್ಷಮೆಯಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ವಸ್ತುನಿಷ್ಠ ಕೃತ್ಯವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಉದ್ದೇಶಿಸಿರುತ್ತದೆ.
ಯಾರಾದರೂ ನಿಮ್ಮ ವಿರುದ್ಧ ಮಾಡುವ ಪಾಪದಲ್ಲೇ ಹಠದಿಂದ ಮುಂದುವರಿದರೆ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು? ನೀವು ಹೇಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುತ್ತೀರಿ? ಈ ಕೆಳಗಿನ ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥದ ವಾಕ್ಯಗಳು ಒಳ್ಳೆಯ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಗಳಾಗಿವೆ:
“ನಿನ್ನ ಸಹೋದರನು [ನಿನ್ನ ವಿರುದ್ಧ] ಪಾಪ ಮಾಡಿದರೆ, ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ನೀವೂ ಅವನೂ ಮಾತ್ರ ಇರುವಾಗ ಅವನ ತಪ್ಪನ್ನು ತಿಳಿಸು. ಅವನು ನಿನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ, ನೀನು ನಿನ್ನ ಸಹೋದರನನ್ನು ಗೆದ್ದುಕೊಂಡಿರುವೆ. ಅವನು ಕೇಳದಿದ್ದರೆ, ಇನ್ನೊಬ್ಬರನ್ನು ಅಥವಾ ಇಬ್ಬರನ್ನು ನಿನ್ನೊಡನೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗು; ಹೀಗೆ ‘ಇಬ್ಬರು ಅಥವಾ
ಮೂವರು ಸಾಕ್ಷಿಗಳ ಸಾಕ್ಷ್ಯದಿಂದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಂಗತಿಯೂ ದೃಢಪಡಲಿ.’ ಅವನು ಅವರ ಮಾತನ್ನೂ ಕೇಳಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದರೆ, ಧರ್ಮಸಭೆಗೆ ತಿಳಿಸು. ಅವನು ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಮಾತನ್ನೂ ಕೇಳಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದರೆ, ಅವನನ್ನು ಅನ್ಯಜನನಂತೆಯೋ ಸುಂಕ ವಸೂಲಿಗಾರನಂತೆಯೋ ಕಾಣು.” ಮತ್ತಾಯ 18:15-17
“ಯಾರಾದರೂ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸದಿದ್ದರೆ ಅಥವಾ ನಿಮ್ಮ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳದಿದ್ದರೆ, ಆ ಮನೆಯಿಂದ ಅಥವಾ ಊರಿನಿಂದ ಹೊರಟುಹೋಗಿ, ನಿಮ್ಮ ಕಾಲುಗಳ ಧೂಳನ್ನು ಝಾಡಿಸಿರಿ.” ಮತ್ತಾಯ 10:14
ನೀವು ಯಾರಿಗಾದರೂ ಅವರ ಪಾಪವನ್ನು ತಿಳಿಸಲು ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗುವಾಗ, ಯೇಸುವಿನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಎಚ್ಚರವಹಿಸಬೇಕು. “ಸಹೋದರಭಾವದಿಂದ ತಿದ್ದುವ” ಕರ್ತವ್ಯವು ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಹೃದಯವನ್ನು ತೀರ್ಪುಮಾಡಲು ನಿಮಗೆ ಮುಕ್ತ ಅವಕಾಶ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ನೀವು ತಿದ್ದಲು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿರುವವರ ಬಾಹ್ಯ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ನೋಡುವುದು ಅತ್ಯಗತ್ಯ; ಅವರ ಉದ್ದೇಶಗಳು ನಿಮಗೆ ತಿಳಿದಿವೆ ಎಂದು ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು. ಈ ಎರಡು ವಿಧಾನಗಳ ನಡುವೆ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ.
ಕೃತ್ಯಗಳ ಕುರಿತು ತೀರ್ಪು ಮಾಡುವುದೆಂದರೆ, ಬಾಹ್ಯವಾಗಿ ನೀವು ಕಾಣುವುದನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ, ಆ ಕೃತ್ಯವು ದೇವರ ನಿಯಮಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿರುವಂತೆ ಕಂಡುಬಂದಾಗ ಮತ್ತು ಯಾವುದಾದರೂ ರೀತಿಯ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತಿರುವಾಗ, ಅದನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸುವುದಷ್ಟೇ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಯಾರಾದರೂ ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಕುರಿತು ಅಸಭ್ಯವಾದ ಮತ್ತು ಟೀಕಿಸುವ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಡಿದರೆ, ಆ ಮಾತುಗಳು ಅನುಚಿತವೆಂದು ತಿಳಿಯಲು ನೀವು ಅವರ ಹೃದಯವನ್ನು ತಿಳಿದಿರಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ, ನಿಮ್ಮ ಸಹೋದರಭಾವದ ತಿದ್ದುವಿಕೆಯು ಈ ವ್ಯಕ್ತಿ ಪಾಪಿ ಎಂಬ ತೀರ್ಪಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ; ಬದಲಿಗೆ, ಆಡಿದ ಮಾತುಗಳು ದೇವರ ನಿಯಮಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ತೀರ್ಪಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಇದು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಾಗಿರಬಹುದಾದರೂ, ಇನ್ನೊಬ್ಬರನ್ನು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ತಿದ್ದಲು ಇದು ಅತ್ಯಗತ್ಯ.
ಇನ್ನಷ್ಟು ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ನಿಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತರೊಬ್ಬರು ತಮ್ಮ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಯ ಕುರಿತು ಅನೇಕ ಕಠೋರವಾದ ಮತ್ತು ಅನುಚಿತವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಡುತ್ತಾರೆಂದು ಭಾವಿಸೋಣ. ನೀವು ಹೇಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಬೇಕು? ಈ ಕಠೋರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿ, ಅವುಗಳ ಕುರಿತು ನಿಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಬೇಕು. ಅವರ ಹತಾಶೆಯ ಕುರಿತು ಇನ್ನಷ್ಟು ಕೇಳಿ, ಅವರನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬಹುದು. ನೀವು ಹೀಗೆ ಮಾಡುವಾಗ, ನಿಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತರು ತಾವು ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದು ಕ್ಷಮಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತೋರಿಸಿದರೆ, ಕ್ಷಮಿಸುವ ಅಗತ್ಯದ ಕುರಿತು ಸೌಮ್ಯವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಲು ನಿಮಗೆ ಅವಕಾಶ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ನಿಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತರು ತಮ್ಮ ಅಂತರಾತ್ಮದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತೆರೆದಿಟ್ಟಿರುವುದರಿಂದ, ಅವರು ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳ ಕುರಿತು ನೀವು ಮಾತನಾಡಬಹುದು.
ಅಥವಾ, ನಿಮ್ಮ ಸಂಗಾತಿ ಕೋಪದ ಭರದಲ್ಲಿ ಟೀಕೆಯ ಮಾತೊಂದನ್ನು ಆಡುತ್ತಾರೆಂದು ಭಾವಿಸೋಣ. ಭಾವನೆಗಳು ಶಾಂತವಾದ ಮೇಲೆ, ಈ ಸಿಟ್ಟಿನ ಸ್ಫೋಟವನ್ನು ಅವರ ಗಮನಕ್ಕೆ ತರುವುದು ಅತ್ಯಗತ್ಯ. ಅವರು ಆಡಿದ ಮಾತುಗಳು ನೋವುಂಟುಮಾಡಿದವು ಎಂದು ನಿಮ್ಮ ಸಂಗಾತಿಗೆ ತಿಳಿಸುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಸೂಕ್ತವೂ ಅತ್ಯಂತ ಕರುಣಾಪೂರ್ಣವೂ ಆಗಿದೆ. ಹೀಗೆ ಮಾಡುವುದು ಅವರ ಹೃದಯದ ಕುರಿತು ತೀರ್ಪು ಮಾಡುವುದಲ್ಲ; ಅದು ಬಾಹ್ಯ ಕೃತ್ಯಗಳ ಕುರಿತ ತೀರ್ಪಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲದೆ, ಈ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಚರ್ಚಿಸಿ, ಅವುಗಳಿಂದಾದ ಗಾಯಗಳನ್ನು ಗುಣಪಡಿಸದಿದ್ದರೆ, ಸಮನ್ವಯಗೊಂಡು, ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದಂತೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿ ಒಂದಾಗುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ.
ಯಾರನ್ನಾದರೂ ತಿದ್ದುವ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ಮಾಡುವಾಗ ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕಾದ ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರಮುಖ ಅಂಶವೆಂದರೆ, ಅವರು ತಿದ್ದುಪಡಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಸಿದ್ಧರಿದ್ದಾರೆಯೇ ಇಲ್ಲವೇ ಎಂಬುದು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಭಾವೋದ್ವೇಗವು ಇನ್ನೂ ತೀವ್ರವಾಗಿದ್ದು, ಅಸಮಾಧಾನ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಈ ಕೃತ್ಯಗಳ ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡಲು ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲ ಕಾದು, ನಂತರ ಮಾತನಾಡುವುದು ಹೆಚ್ಚು ಕರುಣಾಪೂರ್ಣವಾದುದು. ದುಃಖಕರವಾಗಿ, ಕೆಲವು ಸಂಬಂಧಗಳಲ್ಲಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ವಿರೋಧಭಾವ ಉಳಿದಿರುತ್ತದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ತಿದ್ದುಪಡಿಯ ಮೂಲಕ ಸಂಧಾನವನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವುದು ಬಹಳ ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೂ, ಕೊನೆಗಾದರೂ ಅದು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಭರವಸೆ ಸದಾ ಇರಬೇಕು.
ನೋವುಂಟುಮಾಡಿದ ಅಥವಾ ಅನುಚಿತವಾದ ಕೃತ್ಯವನ್ನು ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಲು ಇದು ಸೂಕ್ತ ಸಮಯವಲ್ಲ ಎಂದು ನಿಮಗೆ ಅನಿಸಿದರೂ, ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಕ್ಷಮೆಯ ಕರುಣೆಯನ್ನು ನೀಡುವುದು ಅತ್ಯಗತ್ಯ. ನೋವು ತೀವ್ರವಾಗಿದ್ದಾಗ, ಸಂಧಾನ ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿದ್ದರೂ ಕ್ಷಮೆ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನದಾಗಿರಬೇಕು. “ಕ್ಷಮೆ” ಎಂದರೆ, ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ಕರುಣೆಯ ಕೃತ್ಯವೊಂದನ್ನು ಮಾಡಿ, ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸುವುದಷ್ಟೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ. “ಸಂಧಾನ” ಎಂದರೆ, ಪಾಪಮಾಡಿದ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಟ್ಟು, ನಿಮ್ಮ ಕ್ಷಮೆಯನ್ನು ಬೇಡಿ, ಅದನ್ನು ನಿಮ್ಮಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದು; ಹೀಗೆ ನಿಮ್ಮ ಸಂಬಂಧವು ಪುನಃಸ್ಥಾಪನೆಗೊಂಡು ಬಲಗೊಳ್ಳುವುದು.
ಕ್ಷಮಿಸಲು ಬೇಕಾದ ಕರುಣೆಗಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವುದು
ಹಠಮಾರಿತನದಲ್ಲೇ ಉಳಿಯುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ಕ್ಷಮಿಸಲು ಸಹಾಯಕವಾದ ಒಂದು ಮಾರ್ಗವೆಂದರೆ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವುದು. ಆದರೂ, ನಿಮಗೆ ನೋವುಂಟುಮಾಡಿದವರನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸುವುದು ಬಹಳ ಕಷ್ಟವಾಗಬಹುದು. ಅದು ನೀವು ರಾತ್ರೋರಾತ್ರಿ ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಾಧಿಸಬಹುದಾದ ಸಂಗತಿಯಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೆ ಬಹಳಷ್ಟು ಅನುಗ್ರಹವೂ ದೇವರಿಗೆ ಶರಣಾಗತಿಯೂ ಬೇಕು. ಬಹಳಷ್ಟು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯೂ ಬೇಕು.
ತಾವು ಮಾಡಲು ಸಿದ್ಧರಿಲ್ಲದ ಯಾವುದನ್ನೂ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಯೇಸು ನಮ್ಮನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ತಮ್ಮನ್ನು ಅಷ್ಟು ಕ್ರೂರವಾಗಿ ನಡೆಸಿಕೊಂಡವರನ್ನು ಅವರು ಶಿಲುಬೆಯಿಂದ ಕ್ಷಮಿಸಿದರು. ಕೆಳಗಿನ ಜಪಮಾಲೆಯು ಇನ್ನೊಬ್ಬರನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಲು ಹೆಣಗಾಡುವವರಿಗೆ ನೆರವಾಗುವಂತೆ ರೂಪಿಸಲಾಗಿದೆ. ನಿಮ್ಮ ಸ್ಥಿತಿಯೂ ಇದೇ ಆಗಿದ್ದರೆ, ದೇವರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಈ ಹೊರೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸುವಂತೆ ಇದನ್ನು ಪ್ರತಿದಿನ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ.
ಇನ್ನೊಬ್ಬರನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಲು ಬೇಕಾದ ಕರುಣೆಗಾಗಿ ಜಪಮಾಲೆ
ಈ ಕೆಳಗಿನ ಜಪಮಾಲೆಯನ್ನು (ಇದು ದೈವಿಕ ಕರುಣೆಯ ಜಪಮಾಲೆಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿದೆ) ಕೂಡ ಜಪಸರವನ್ನು ಬಳಸಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳನ್ನು ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥದಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ. ಮೊದಲ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯು ಪ್ರಥಮ ಕ್ರೈಸ್ತ ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿಯಾದ ಸಂತ ಸ್ತೇಫನರದು. ಕಲ್ಲೆಸೆತದಿಂದ ಸಾಯುವ ಸ್ವಲ್ಪ ಮೊದಲು ಅವರು ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು:
“ಪ್ರಭುವೇ, ಈ ಪಾಪವನ್ನು ಅವರ ಲೆಕ್ಕಕ್ಕೆ ಹಾಕಬೇಡಿ.” ಅಪೊಸ್ತಲರ ಕಾರ್ಯಗಳು 7:60
ಎರಡನೆಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯು ಶಿಲುಬೆಯಲ್ಲಿ ತೂಗಾಡುತ್ತಾ ಮರಣಾವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಯೇಸು ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳನ್ನೇ ಆಧರಿಸಿದೆ:
“ಪಿತನೇ, ಅವರನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿ, ಏಕೆಂದರೆ ತಾವು ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆಂದು ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ ಲೂಕ 23:34
ಒಂದು ಪರಲೋಕ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ, ಒಂದು ನಮೋ ಮರಿಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮತ್ತು ಅಪೊಸ್ತಲರ ವಿಶ್ವಾಸಪ್ರಮಾಣದೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ.
ನಂತರ, ಜಪಸರದ ಪ್ರತಿ ದಶಕದ ದೊಡ್ಡ ಮಣಿಯಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ:
ಪ್ರಭುವೇ, ಈ ಪಾಪವನ್ನು ಅವರ ಲೆಕ್ಕಕ್ಕೆ ಹಾಕಬೇಡಿ, ಏಕೆಂದರೆ ನೀವು ಎಲ್ಲರ ಮೇಲೂ ಕರುಣೆ ಮತ್ತು ಅನುಕಂಪದಿಂದ ತುಂಬಿದವರಾಗಿದ್ದೀರಿ. ನಿಮ್ಮ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಅನುಕರಿಸುವಂತೆ ಕ್ಷಮಿಸಲು ದಯವಿಟ್ಟು ನನಗೆ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿ.
ನಂತರ, ಜಪಮಾಲೆಯ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದಶಕದ ಹತ್ತು ಚಿಕ್ಕ ಮಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ:
ತಂದೆಯೇ, ಇವರನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿರಿ; ತಾವು ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆಂಬುದು ಇವರಿಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ.
ಎಲ್ಲ ಐದು ದಶಕಗಳ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಮೂರು ಬಾರಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ:
ಪ್ರಭು ಯೇಸುವೇ, ಜೀವಸ್ವರೂಪರಾದ ದೇವರ ಪುತ್ರನೇ, ಪಾಪಿಯಾದ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಕರುಣೆ ತೋರಿ.
ಆಮೆನ್.
ಇದು ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥವನ್ನು ಆಧರಿಸಿದ ಶಕ್ತಿಯುತ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಾಗಿದೆ. ನಿಮಗೆ ನೋವುಂಟುಮಾಡಿ, ಸಮಾಧಾನವಾಗಲು ನಿರಾಕರಿಸುವ ಯಾರನ್ನಾದರೂ ಕ್ಷಮಿಸಲು ನಿಮಗೆ ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಗಾಗಿ ಈ ಜಪಮಾಲೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿದಿನ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ. ಇದು ಎಷ್ಟೊಂದು ನೆರವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಕಂಡು ನೀವು ಆಶ್ಚರ್ಯಪಡುವಿರಿ.
ಆದರ್ಶ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ, ನೀವು ಕ್ಷಮೆಯನ್ನು ನೀಡಿದಾಗ, ನಿಮ್ಮ ವಿರುದ್ಧ ಪಾಪಮಾಡಿದವರು ನಿಮ್ಮ ಕ್ಷಮೆಯನ್ನು ವಿನಮ್ರವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಸಮಾಧಾನವು ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ನೀವು ಕ್ಷಮಿಸಿದ ವ್ಯಕ್ತಿ ತನ್ನ ಕೃತ್ಯವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳದೆ, ನೀವು ನೀಡುವ ಕ್ಷಮೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಸಿದ್ಧನಾಗಿರದಿರುವುದು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ. ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ಸಮಾಧಾನವು ಉಂಟಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಬಹುಶಃ ನೀವು ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಗಾಗಿ (ನಿಮ್ಮ ಜೀವನಸಂಗಾತಿ ಅಥವಾ ಮಗುವಿನಂತಹವರಿಗಾಗಿ) ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ, ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಪದೇಪದೇ ಕ್ಷಮಿಸಿರಬಹುದು; ಆದರೂ ಅವರು ತಮ್ಮ ಪಾಪವನ್ನೂ ತಾವೇ ನೀತಿವಂತರೆಂಬ ಮನೋಭಾವವನ್ನೂ ಬಿಡದೆ ನಿಮ್ಮ ಕ್ಷಮೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ದುಃಖಕರವಾಗಿ, ಹೀಗಾದಾಗ ನೀವು ಮಾಡಬಹುದಾದುದೆಲ್ಲ ಕ್ಷಮಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುವುದು. ನಿಮ್ಮ ಸ್ಥಿತಿಯೂ ಇದೇ ಆಗಿದ್ದರೆ, ನಿರುತ್ಸಾಹಗೊಳ್ಳಬೇಡಿ. ನಿರುತ್ಸಾಹವು ನಿರೀಕ್ಷೆಯ ಮೇಲಿನ ನೇರ ದಾಳಿಯಾಗಿದೆ; ನಿರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಾಗ, ಕ್ಷಮಿಸುವ ಹೃದಯವು ತಣ್ಣಗಾಗಿ ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬುತ್ತದೆ. ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯವು ಹಾಗಾಗಲು ಬಿಡಬೇಡಿ.
ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿರುವ ಯಾರಾದರೂ ನೋವುಂಟುಮಾಡುವ ತಮ್ಮ ಕೃತ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಮೊಂಡುತನದಿಂದ ಮುಂದುವರಿದರೆ, ನೀವು ಮಾಡಬಹುದಾದುದೆಲ್ಲ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಅವರು ಸಂಧಾನಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧರಾಗುವ ಕ್ಷಣಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುವುದೇ. ದುಂದುಗಾರ ಮಗನ ಕುರಿತ ಹಿಂದಿನ ವಾಕ್ಯಭಾಗವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಆ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ, ತಂದೆಯು ತನ್ನ ಮಗನ ಮರಳುವಿಕೆಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಾ, ನಿರಂತರವಾಗಿ ದಾರಿನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು ತಮ್ಮ ಮಗನನ್ನು ದೂರದಿಂದಲೇ ಕಂಡು ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಓಡಿಹೋದರು. ನಿಮ್ಮ ವಿಷಯದಲ್ಲಿಯೂ ಹೀಗೆಯೇ ಇರಬೇಕು. ನೀವು ಯಾರೊಂದಿಗೆ ಸಂಧಾನ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೋ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಅದಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಯಾವುದಾದರೂ ಸೂಚನೆಗಾಗಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ “ದೂರದತ್ತ” ನೋಡುತ್ತಿರಬೇಕು. ಸ್ವಲ್ಪವಾದರೂ ಸಿದ್ಧತೆ ಕಂಡುಬಂದರೆ, ಅದಕ್ಕೆ ಗಮನಕೊಡಿ ಮತ್ತು ಕರುಣೆಯನ್ನೂ ಕ್ಷಮೆಯನ್ನೂ ತೋರಿಸಲು ಸಿದ್ಧರಾಗಿರಿ.
ಆದರೆ ಕೆಲವು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ, ಈ ಮೊದಲು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥದ ವಾಕ್ಯಭಾಗವು ಸೂಚಿಸಿದಂತೆ, “ನಿಮ್ಮ ಪಾದಗಳ ಧೂಳನ್ನು ಝಾಡಿಸಿಬಿಡುವ” ಸಮಯ ಬರಬಹುದು. ಇದರ ಅರ್ಥವೇನು? ಇದು ಖಂಡನೆಯ ಕರುಣೆಯಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರವಾಗಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವುದಾಗಿದೆ. ಮೊಂಡುತನವು ಆಳವಾಗಿದ್ದು, ಸಂಧಾನಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನೂ ಮಾಡಿರುವಾಗ, ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗಾಗಿ ನೀವು ಮಾಡಬಹುದಾದ ಅತ್ಯಂತ ಕರುಣಾಪೂರ್ಣವಾದ ಕಾರ್ಯವೆಂದರೆ “ನಿಮ್ಮ ಪಾದಗಳ ಧೂಳನ್ನು ಝಾಡಿಸಿಬಿಡುವುದು” ಆಗುವ ಸಮಯ ಬರಬಹುದು. ಇದರ ಅರ್ಥ ನೀವು ಅವರೊಂದಿಗೆ ಒರಟಾಗಿ, ದೂಷಿಸುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಪಾಪಮಯವಾಗಿ ವರ್ತಿಸಬೇಕೆಂದಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ನಿಮ್ಮ ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿ ಅವರ ಕೃತ್ಯಗಳ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಅವರು ಕಾಣುವಂತೆ ಬಿಡುವುದೇ ಇದರ ಅರ್ಥ. ಅವರಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ಮೊಂಡುತನವು ಇನ್ನಷ್ಟು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಲು ನೀವು ಅವಕಾಶ ನೀಡುತ್ತೀರಿ. ಆದರೆ ಇದು ಕರುಣೆಯೇ.
“ನಿಮ್ಮ ಕಾಲುಗಳ ಧೂಳನ್ನು ಝಾಡಿಸುವ” ಈ ಕ್ರಿಯೆ ಹಲವು ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಯಬಹುದು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಯಾರಿಗಾದರೂ ನೀವು ನೀಡಬಹುದಾದ ಏಕೈಕ ಸೂಕ್ತ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ನಿಮ್ಮ ದುಃಖವಾಗಿರಬಹುದು. ಅದು ಪರೋಕ್ಷ ಆಕ್ರಮಣಶೀಲತೆಯಿಂದಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಕರುಣೆ ಮತ್ತು ದುಃಖದಿಂದ ಕೂಡಿರಬೇಕು (“ದುಃಖಿಸುವವರು ಧನ್ಯರು…” ಮತ್ತಾಯ 5:4). ಹಟಮಾರಿತನವು ತೀವ್ರವಾಗಿರುವಾಗ, ದುಃಖಭರಿತ ಮೌನವು ಬಹಳ ಪ್ರೀತಿಪೂರ್ಣವಾಗಿರಬಹುದು. ಇದು ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತ ನಡವಳಿಕೆಯ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ತೋರಿಸುವ ಒಂದು ಮಾರ್ಗವಾಗಿದೆ. ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಸಮಾಧಾನವಾಗಲು ನಿರಾಕರಿಸುವುದರ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ದುಃಖಭರಿತ ಮೌನವು “ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ” ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತದೆ.
ಆದರೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದಿರಿ, ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಕ್ಷಮಿಸಿ ಮತ್ತು ದೇವರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಸಲು ಬಿಡಿ. ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಪರೋಕ್ಷ ಆಕ್ರಮಣಶೀಲತೆಯು ಈ ಬಗೆಯ ಕರುಣೆಯ ಮುಖವಾಡವನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಧರಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಪರೋಕ್ಷ ಆಕ್ರಮಣಶೀಲತೆಯು ಆಕ್ರಮಣಶೀಲತೆಯೇ ಹೊರತು ಬೇರೇನಲ್ಲ. ಆಕ್ರಮಣಶೀಲತೆಯು ಕರುಣೆಯಲ್ಲ. ಇನ್ನೊಬ್ಬರೊಂದಿಗೆ ದುಃಖಭರಿತ ಮೌನವನ್ನು ತಾಳಲು ನಿಮಗೆ ಕರೆ ಬಂದಾಗ, ಸಮಾಧಾನವು ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ದೃಢವಾದ ಭರವಸೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಉಳಿದಿರಬೇಕು. ದುಂದುಗಾರ ಮಗನ ಕಥೆಯಲ್ಲಿನ ತಂದೆಯು ತನ್ನ ಮಗನೊಂದಿಗೆ ಸಮಾಧಾನವಾಗಲು ದೂರದತ್ತ ನೋಡುತ್ತಾ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ, ಅತಿ ಚಿಕ್ಕ ಅವಕಾಶವು ದೊರೆತ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಸಮಾಧಾನವಾಗಲು ನೀವೂ ಸದಾ ಸಿದ್ಧರಾಗಿರಬೇಕು ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸುಳ್ಳವರಾಗಿರಬೇಕು.
ನಿಮ್ಮ ಅತ್ಯಂತ ಆಪ್ತ ಸಂಬಂಧಗಳಲ್ಲಿ ಮೇಲಿನ ಅನುಭವವು ಅಗತ್ಯವಾಗದಿರಲಿ ಎಂದು ಆಶಿಸೋಣ. ಹೃದಯಗಳು ಸಮಾಧಾನಕ್ಕೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ತೆರೆದಿರಲಿ ಎಂದು ಆಶಿಸೋಣ. ಅವು ಹಾಗಿರುವಾಗ, ಪ್ರತಿ ಸಂಬಂಧದಲ್ಲೂ ಅನುಭವಿಸಲು ಸಮೃದ್ಧವಾದ ಕರುಣೆಯ ಔತಣವು ಕಾಯುತ್ತಿದೆ. ಆ ಕರುಣೆಯ ಔತಣವು ತ್ಯಾಗಮಯ ಪ್ರೀತಿಯ ಕೊಡುಗೆಯ ಮೂಲಕ ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತದೆ.
ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸ್ನೇಹ ಮತ್ತು ತ್ಯಾಗಮಯ ಆತ್ಮಸಮರ್ಪಣೆಯ ಆನಂದ
ಸಂತ ಥಾಮಸ್ ಅಕ್ವಿನಾಸ್ ಅವರ ಪ್ರಕಾರ, “ನಿಜವಾದ ಸ್ನೇಹಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಅಮೂಲ್ಯವಾದುದು ಈ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಬೇರೊಂದಿಲ್ಲ” (ಸೈಪ್ರಸ್‌ನ ರಾಜನಿಗೆ ರಾಜತ್ವದ ಕುರಿತು, ಪುಸ್ತಕ 1, ಅಧ್ಯಾಯ 11, ಪರಿಚ್ಛೇದ 77). ಕೇವಲ ಪಾಪಗಳ ಕ್ಷಮಾಪಣೆಯನ್ನು ಮೀರುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ದೇವರ ಕರುಣೆಯನ್ನು ನೀಡಿದಾಗ ಮತ್ತು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದಾಗ ನಿಜವಾದ ಸ್ನೇಹದ ಬಂಧವು ಏರ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಇಬ್ಬರು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಕ್ರಿಸ್ತನೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಿರುವುದೇ ನಿಜವಾದ ಸ್ನೇಹದ ಮೂಲ; ಅದರ ಫಲವಾಗಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಬಗೆಯ “ಕ್ರಿಸ್ತನಲ್ಲಿನ ಸ್ನೇಹ” ನೀವು ಹೊಂದಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರೀತಿಯ ಸಂಬಂಧಕ್ಕೂ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ. ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ, ನೀವು ಭೇಟಿಯಾಗುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೊಂದಿಗೂ “ಅತ್ಯಾಪ್ತ” ಸ್ನೇಹಿತರಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಹಾಗೆಯೇ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೊಂದಿಗೂ ಸ್ನೇಹಿತರಾಗಲೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಸಮಯ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯ ಮಿತಿಗಳಿಂದಾಗಿ ಅನೇಕ ಜನರೊಂದಿಗೆ ಆಪ್ತ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸುವ ನಮ್ಮ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವು ಸೀಮಿತವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಕ್ರಿಸ್ತನಲ್ಲಿ ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೊಂದಿಗೂ ನೀವು “ನಿಜವಾದ ಸ್ನೇಹಬಂಧ”ವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬಹುದು; ಆ ಸ್ನೇಹವು ಆಗೊಮ್ಮೆ ಈಗೊಮ್ಮೆ ನಡೆಯುವ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಸಂಭಾಷಣೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹ. ಅಂಥ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೂ, ಅದು ದೇವರ ಕರುಣೆಯ ಉಕ್ಕಿಹರಿವಿನಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ಅಪಾರ ಆನಂದದ ಮೂಲವಾಗಿರಬಹುದು. ಪರಸ್ಪರರನ್ನು ಇನ್ನೂ ಆಳವಾಗಿ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವವರ ನಡುವೆಯೂ “ನಿಜವಾದ ಸ್ನೇಹಬಂಧ”ವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬಹುದು. ದಂಪತಿಗಳು, ನೆರೆಹೊರೆಯವರು, “ಅತ್ಯಾಪ್ತ” ಸ್ನೇಹಿತರು, ಒಡಹುಟ್ಟಿದವರು ಮುಂತಾದವರ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧಗಳು, ಆದರ್ಶಪ್ರಾಯವಾಗಿ, ಕ್ರಿಸ್ತನಲ್ಲಿನ ಸ್ನೇಹದ ಪವಿತ್ರ ಬಂಧದಲ್ಲಿಯೂ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.
ಕ್ರಿಸ್ತನಲ್ಲಿನ ನಿಜವಾದ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಹೇಗೆ ಅನುಭವಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ? ಅದನ್ನು ಹೇಗೆ ಜೀವಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ? ಮೊದಲು ಯೋಹಾನನ ಸುವಾರ್ತೆಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ: “ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರೀತಿ ಯಾರಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲ” (ಯೋಹಾನ 15:13). ನಮ್ಮ “ಸ್ನೇಹಿತರಿಗಾಗಿ” ನಮ್ಮ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಲು ಯೇಸು ನಮ್ಮನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸುವುದು ಮುಖ್ಯ. ಇದರ ಅರ್ಥವೇನೆಂದರೆ, ನಾವು ಯಾರೊಂದಿಗೆ ಸಮಾಧಾನಗೊಂಡು ಕ್ರಿಸ್ತನಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ಬಂಧವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆಯೋ, ಅವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಕರುಣೆಯ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಮಟ್ಟವನ್ನು ನೀಡಲು ಸಾಧ್ಯ. ಈಗಾಗಲೇ ಹೇಳಿದಂತೆ, ಯಾರಾದರೂ ನಮಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಮಾಡಿದ ತಮ್ಮ ಪಾಪದಲ್ಲಿ ಹಟಮಾರಿಗಳಾಗಿ ಉಳಿದಾಗ, ಈ ಮುಂದಿನ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಕರುಣೆಯನ್ನು ನೀಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅವರ ಹಟಮಾರಿತನವು ನಮ್ಮನ್ನು ಕ್ಷಮೆಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲೇ ಇರಿಸುತ್ತದೆ; ಅವರು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಟ್ಟು ನಮ್ಮ ಕ್ಷಮೆಯನ್ನು ತಮ್ಮ ಹೃದಯಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುವವರೆಗೂ ನಮ್ಮ ಕ್ಷಮೆಯ “ಖಂಡನೆ”ಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾರೆ.
ನೀವು ಇನ್ನೊಬ್ಬರೊಂದಿಗೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಸಮಾಧಾನಗೊಂಡು, ಹೀಗೆ ಕ್ರಿಸ್ತನಲ್ಲಿ ಸ್ನೇಹಿತರಾದಾಗ, ಅವರ ಮೇಲೆ ದೇವರ ಕರುಣೆಯನ್ನು ಧಾರಾಳವಾಗಿ ಸುರಿಸಲು ನಿಮಗೆ ಕರೆ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಇದನ್ನು ತ್ಯಾಗಮಯ ಪ್ರೀತಿಯ ಮೂಲಕ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ; ಈ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನೀವು ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ಮೊದಲ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ನೀಡಿ, ನಿಮ್ಮ ಇಡೀ ಅಸ್ತಿತ್ವದಿಂದ ಅವರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೀರಿ. ಇದು ನಿಮ್ಮನ್ನೇ ಕೊಡುಗೆಯಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸುವುದಾಗಿದೆ. ತ್ಯಾಗಮಯ ಪ್ರೀತಿಯ ಈ ಆಳವನ್ನು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಜನರು ವಿಭಿನ್ನ ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ಅದು ಯಾವಾಗಲೂ ಶಿಲುಬೆಯ ಮೇಲೆ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪ್ರಕಟವಾದ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪರಿಪೂರ್ಣ ತ್ಯಾಗಮಯ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವುದಾಗಿರುತ್ತದೆ. ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಅದು ಯಾವಾಗಲೂ ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗಾಗಿ ನಿಮ್ಮನ್ನೇ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮತ್ತು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಕೊಡುಗೆಯಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸುವುದಾಗಿರುತ್ತದೆ.
ತ್ಯಾಗಪೂರ್ಣ ಪ್ರೀತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ನಾವು ಮೊದಲು ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ ಅದು “ತ್ಯಾಗಪೂರ್ಣ” ಎಂಬುದೇ. ತ್ಯಾಗಪೂರ್ಣ ಎಂಬುದನ್ನು ನಕಾರಾತ್ಮಕವಾದ, ಅಪೇಕ್ಷಣೀಯವಲ್ಲದ ಸಂಗತಿಯೆಂದು ಸುಲಭವಾಗಿ ತಪ್ಪಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಏಕೆಂದರೆ ಸ್ವಾರ್ಥದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡಿದಾಗ, ಅದು ಅಪೇಕ್ಷಣೀಯವಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಸ್ವಾರ್ಥದಲ್ಲಿ, ನಾವು ಕೊಡುವುದಕ್ಕಿಂತ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೇ ಒಲವು ತೋರುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ಕರುಣೆಯು ನಮ್ಮನ್ನು ಈ ಬಗೆಯ ಸ್ವಾರ್ಥದಿಂದ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಿ, ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಮಹಿಮೆಯುಳ್ಳ ಜೀವನಮಾರ್ಗವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲು ನೆರವಾಗುತ್ತದೆ. ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥದ ಈ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ: “ತನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸುವವನು ಅದನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವನು; ಆದರೆ ನನ್ನ ನಿಮಿತ್ತ ತನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವವನು ಅದನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವನು” (ಮತ್ತಾಯ 16:25). ಕ್ರಿಸ್ತನ ನಿಮಿತ್ತ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು, ಹೀಗೆ ಅವರ ಕರುಣೆಯ ಸಾಧನವಾಗುವುದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ನೀವು ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೀರಿ. ಹೀಗೆ, ನಿಮ್ಮನ್ನೇ ಕೊಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವ ಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ, ನೀವು ನಿಮ್ಮನ್ನೇ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರಿ ಮತ್ತು ಅನುಗ್ರಹದ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣ ಮಾನವರಾಗುತ್ತೀರಿ. ನೀವು ಯಾರಾಗಿರಬೇಕೆಂದು ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೀರೋ ಅವರಾಗುವ ಮಾರ್ಗ ಇದೇ. ನೀವು ಹೇಗೆ ಬದುಕಬೇಕೆಂದು ಉದ್ದೇಶಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೀರೋ ಹಾಗೆ ಬದುಕುವುದರಿಂದ, ದೇವರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಯಾವ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದಾರೋ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ನೀವು ಇನ್ನಷ್ಟು ಮಾನವೀಯರಾಗುತ್ತೀರಿ.
ಪತಿ-ಪತ್ನಿಯರು ಪರಸ್ಪರ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಈ ಆಳವಾದ ಪ್ರೀತಿಯು, ಇಬ್ಬರೂ ಒಬ್ಬರ ಹಿತವನ್ನು ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಬಯಸುವಾಗ ಪರಸ್ಪರ ಬೆಂಬಲದ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳುತ್ತದೆ. ತಂದೆತಾಯಿಗಳು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಇಂತಹ ಆಳವಾದ ನಿಷ್ಕಲ್ಮಷ, ಷರತ್ತುರಹಿತ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ನೀಡಿದಾಗ, ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಆರೈಕೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಕೆಲವು ಅಗತ್ಯಗಳು ಪೂರೈಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ. ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ, ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕೊಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವ ವಿಶೇಷ ಕರ್ತವ್ಯವಿದೆ.
ಆದರೆ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಕರುಣೆ ಅಪರಿಮಿತವಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ವಿವಿಧ ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯವನ್ನು ಇತರರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುವಂತೆ ದೇವರು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರೇರೇಸಿಸುತ್ತಾರೆ. ದೇವರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಎಷ್ಟು ಕೊಡಲು ಕರೆಯುತ್ತಾರೋ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚನ್ನು ನಿಮ್ಮಿಂದ ಒತ್ತಾಯಿಸುವ ಹಕ್ಕನ್ನು ಇದು ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲವಾದರೂ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ನೀವು ತೋರುವ ಕರುಣೆಯ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮತ್ತು ಯಾವುದೇ ಷರತ್ತಿಲ್ಲದೆ ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು. ಬಹಳ ಬಾರಿ, ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯ ಮತ್ತು ಜೀವನದ ಬಹುಭಾಗವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಕೆಲವು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಕೊಡುವ ಮೂಲಕವೂ ದೇವರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಆಶೀರ್ವದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಸ್ನೇಹಗಳಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರ ದೇವರ ಕರುಣೆಯನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡಾಗ, ಈ ಬಾಂಧವ್ಯಗಳ ಫಲವು ಆಸರೆಯಾಗುತ್ತದೆ, ಪರಿವರ್ತಿಸುತ್ತದೆ, ಮೇಲೆತ್ತುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಯೇಸುವಿನ ಜೀವನದಲ್ಲಿಯೂ ಅವರು ವಿಶೇಷ ಸ್ನೇಹಬಂಧವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಿದ್ದರು; ಅವರೊಂದಿಗೆ ಅವರು ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಮಯ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ವ್ಯಯಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಪ್ರೇಷಿತರು, ಮರಿಯಳು, ಮಾರ್ತಳು ಮತ್ತು ಲಾಜರನನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಆದರೆ ಯೇಸುವಿನ ಸ್ನೇಹವು ಎಲ್ಲ ಜನರಿಗೂ, ಅವರೊಂದಿಗಿನ ಸಂಪರ್ಕವು ಕೇವಲ ಒಂದಿಷ್ಟು ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿದ್ದವರಿಗೂ ವಿಸ್ತರಿಸಿತ್ತು. ತಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದವರಿಗೆ ಅವರು ನಿರಂತರವಾಗಿ, ತ್ಯಾಗಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ತಮ್ಮ ಹೃದಯವನ್ನು ಕೊಟ್ಟುಕೊಂಡರು.
ತ್ಯಾಗಪೂರ್ಣ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾಗಿರುವುದು ನೀವು ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ಕೊಡುವ ಸಮಯ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯ ಪ್ರಮಾಣ ಅಷ್ಟೇನೂ ಅಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ, ನೀವು ತೋರುವ ಪ್ರೀತಿಯ ಗುಣಮಟ್ಟವೇ ಮುಖ್ಯ. ಕ್ರಿಸ್ತನಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ “ಸ್ನೇಹಿತನಿಗೆ” ನೀಡುವ ಪ್ರೀತಿಯ ಗುಣಮಟ್ಟವು ಯಾವಾಗಲೂ ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ಉನ್ನತ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿರಬೇಕು. ಅದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಕ್ಷಣದ ಮಟ್ಟಿಗೇ ಇದ್ದರೂ ಸಹ.
ತ್ಯಾಗಪೂರ್ಣ ಪ್ರೀತಿಯು ಒಂದು ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ “ನೋವನ್ನು” ಕೂಡ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಈ ಮಟ್ಟದ ಪ್ರೀತಿಯು ವಿನಮ್ರತೆಯಿಂದ ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ಮೊದಲ ಸ್ಥಾನ ನೀಡುವ ನಿರಂತರ ಆಯ್ಕೆಯನ್ನು ಬೇಡುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಅದು ನೋವುಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಶಿಲುಬೆಯಿಂದ ಪ್ರಕಟವಾದ ದೇವರ ಕರುಣೆಯ ನಿರಂತರ ಸಾಧನವಾಗಿರಲು, ಸ್ವಾರ್ಥಕ್ಕೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಸಾಯುವುದು ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ. ಪ್ರೀತಿ ನೋವುಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅದು ಮಧುರವೂ ಆಗಿರುವ ನೋವು. ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯವನ್ನು ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕೊಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ಬರುವ ಒಳ್ಳೆಯ ಫಲದಲ್ಲಿ ಅದರ ಮಾಧುರ್ಯ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಈ “ಮಾಧುರ್ಯವನ್ನು” ಅನುಭವಿಸಿದಾಗ, ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿನ ತ್ಯಾಗದ ಅಂಶವು ಹೊರೆಯಾಗಿ ಉಳಿಯುವುದೇ ಇಲ್ಲ.
ನಮಗೆ “ನೋವುಂಟುಮಾಡುವ” ಇನ್ನೊಂದು ಅನುಭವವೆಂದರೆ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಶುಷ್ಕತೆ. ಅನೇಕ ಸಂತರು ದೇವರೊಂದಿಗಿನ ತಮ್ಮ ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿ ಆಂತರಿಕವಾಗಿ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಶುಷ್ಕತೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ್ದಾರೆ. ದೇವರು ಅವರ ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ನಿಕಟವಾಗಿ ಉಪಸ್ಥಿತರಿದ್ದರೂ, ಅವರು ಇಲ್ಲವೆಂಬಂತೆ ಅವರಿಗೆ ಅನಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಈ ಶುಷ್ಕತೆಯ ಅನುಭವವು, ಸಂತರು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಆಳವಾದ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ, ಅಂದರೆ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ, ದೇವರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಲು ಆರಂಭಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಇರುತ್ತದೆ. ದೇವರ ಕುರಿತಾದ ಅವರ ದೃಷ್ಟಿ ಮಸುಕಾಗುತ್ತದೆ, ಅವರ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯ ಅವರಿಗೆ ಅನುಭವವಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಆದರೂ ಅವರು ದೇವರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಲು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ತಮಗೆ ಉಂಟಾಗುವ ಭಾವನೆಗಳಿಂದಲ್ಲ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದಾಗಿ ಅವರ ಚಿತ್ತದಂತೆ ಬದುಕಲು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.
ಇತರರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವಾಗಲೂ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಾವು ಈ ಶುಷ್ಕತೆಯ ಅನುಭವವನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ತಂದೆತಾಯಿಗಳು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಿ ಆರೈಕೆ ಮಾಡಲು ಮಾಡುವ ಎಲ್ಲ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಯಾವಾಗಲೂ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಆನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸದಿರಬಹುದು. ಅವರ ತ್ಯಾಗಪೂರ್ಣ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಬರುವ ಸಾರ್ಥಕತೆಯ ಭಾವನೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಇರುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಈ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಹಿತವಾದ ಭಾವನೆಯೇ ಪ್ರೇರಣೆಯಾಗಿರಬೇಕೆಂದಿಲ್ಲ. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ಆ ಹಿತವಾದ ಭಾವನೆ ಇಲ್ಲದಾದಾಗ, ಅವರ ಪ್ರೀತಿಯು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಇನ್ನಷ್ಟು ಪವಿತ್ರವಾಗಬಹುದು ಮತ್ತು ಅವರ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಹಿತಕರವಾಗಬಹುದು. ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಬಗೆಯ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ತ್ಯಾಗವಿರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಶಿಲುಬೆಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾ, ಅದನ್ನು ಶುದ್ಧ ಕರುಣೆಯಿಂದಲೇ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅದು ಇನ್ನಷ್ಟು ನಿಸ್ವಾರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಹಿತದ ಮೇಲೆಯೇ ಹೆಚ್ಚು ಗಮನಹರಿಸುತ್ತದೆ. ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಕೊಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಹಿತವಾದ ಅನುಭವವನ್ನು ನೀಡಬಹುದು; ಆದರೆ ಹಾಗಾಗದಾಗ ನಾವು ಆಶ್ಚರ್ಯಪಡಬಾರದು ಅಥವಾ ಎದೆಗುಂದಬಾರದು. ಆ ಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ನಮ್ಮ ಹೃದಯಗಳನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮತ್ತು ನಿಸ್ವಾರ್ಥವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸುವ ಅವಕಾಶಗಳೆಂದು ನಾವು ಕಾಣಬೇಕು.
ನೀವು ಪ್ರತಿದಿನ ತ್ಯಾಗಪೂರ್ವಕವಾಗಿ
ನಿಮ್ಮನ್ನೇ ಅರ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕ್ರಿಸ್ತನಲ್ಲಿ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ “ಸ್ನೇಹ”ವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವವರಿಗೆ ನಿಮ್ಮನ್ನೇ ಅರ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ, ಅವರ ಕಡೆಗೆ ನೀವು ತೋರುವ ಕರುಣೆಯ ಕಾರ್ಯಗಳು ಆಳವಾಗಿ ಜೀವದಾಯಕವೂ ಜೀವವನ್ನು ಪೋಷಿಸುವಂಥವೂ ಆಗಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲು ಆರಂಭಿಸುವಿರಿ. ಇನ್ನೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಕರುಣೆಯನ್ನು ಹಂಚುವುದು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕ್ರಿಸ್ತನಲ್ಲಿ ಮಹಿಮಾಭರಿತ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಶಕ್ತಿಯುತವಾಗಿ ಎತ್ತುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಮತ್ತು ದೇವರ ಕರುಣೆ ನಿಮ್ಮ ಮೂಲಕ ಹರಿಯಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡುವ ಮೂಲಕ, ಅವರ ಕರುಣೆ ಮೊದಲು ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಆತ್ಮದೊಳಗೆ ಹರಿಯುತ್ತದೆ. ಕರುಣೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಬಳಿಕ ಅದರ ಸಾಧನವಾಗುವುದು ನಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಬಹಳ ಸಂತೃಪ್ತಿಯಿಂದ ತುಂಬುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಪ್ರತಿದಿನದ ಗುರಿಯನ್ನಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ನೀವು ಯಾರೊಂದಿಗೆ ಸಂಧಾನ ಹೊಂದಿರುವಿರೋ ಅವರಿಗಾಗಿ ಏನನ್ನೂ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳದೆ ನಿಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನೇ ಅರ್ಪಿಸುವ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಿರಿ. ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ, ನೀವು ದೇವರಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಇತರರಿಗೆ ಹಂಚುವ ಕರುಣೆಗೆ ಮಿತಿಯೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವಿರಿ. ಈ ಮಟ್ಟದ ಕರುಣೆಯಲ್ಲಿ ಜೀವಿಸುವುದು ನಿಜವಾದ ಪವಿತ್ರತೆಯ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗಲು ಅತ್ಯಂತ ತ್ವರಿತವಾದ ಮಾರ್ಗ ಎಂಬುದನ್ನೂ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವಿರಿ.
ಈ ವಿಭಾಗದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದಂತೆ, “ಈ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ನಿಜವಾದ ಸ್ನೇಹಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಅಮೂಲ್ಯವಾದುದು ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ” (ಸಂತ ತೋಮಸ್ ಅಕ್ವಿನಾಸ್). ಆ ಸ್ನೇಹವು ದೇವರ ಕರುಣೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದಾಗ, ಅದರೊಳಗೆ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರ ಫಲಗಳ ಅನುಭವವಾಗುತ್ತದೆ. ಅದರ ಆನಂದ ಅಪಾರವಾದುದು; ಆ ಸ್ನೇಹದಿಂದ ಪರಸ್ಪರ ದೊರೆಯುವ ಬಲವು ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ ಮಾಡುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ತ್ಯಾಗವನ್ನೂ ಸಾರ್ಥಕಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ನಿಮ್ಮ ಎಲ್ಲ ಸ್ನೇಹಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕುಟುಂಬ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು, ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮಹಿಮಾಭರಿತವಾಗಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿರಿ. ಆಗ ದೇವರು ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಸಜೀವವಾಗಿ ನೆಲೆಸುವರು; ಅವರು ನಿಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ನೀವು ಪ್ರೀತಿಸುವವರ ಜೀವನಗಳಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಮೂಲಕ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವರು.
ಪವಿತ್ರತೆಯ ಹಾದಿ – ನಮ್ಮ ಉನ್ನತ ಕರೆಯ ಸಾರಾಂಶ
ಈ ಚಿಕ್ಕ ಪುಸ್ತಕವು ಪವಿತ್ರರಾಗಲು ಅತ್ಯಗತ್ಯವಾದ ಮೂರು ಸದ್ಗುಣಗಳ ಕುರಿತು ಚಿಂತನೆಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಒಂದರ ಮೇಲೆ ಇನ್ನೊಂದು ಬೆಳೆಯುವುದರಿಂದ, ಈ ಮೂರೂ ಅಗತ್ಯವಾಗಿವೆ. ಆದರೆ ವಿನಮ್ರತೆ, ಭರವಸೆ ಮತ್ತು ಕರುಣೆಯಲ್ಲಿ ಜೀವಿಸುವುದರ ಅಂತಿಮ ಫಲವು ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಆಳವಾದ ಸಾರ್ಥಕತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದರ ಜೊತೆಗೆ, ಇತರರ ಜೀವನಗಳಲ್ಲಿ ಮಹತ್ತರವಾದ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವ ಜೀವನವಾಗಿದೆ.
ನಾವು ಪವಿತ್ರತೆಯ ಜೀವನವನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಾ, ಅಂತಿಮವಾಗಿ ತ್ಯಾಗಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನಮ್ಮನ್ನೇ ಅರ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ, ಅದರ ಫಲವು ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ವರ್ಣಿಸಲಾಗದ ಆನಂದವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಕರುಣೆಯಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನೇ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಆ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ನಾವು ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಆಳವಾದ ಐಕ್ಯವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತೇವೆ.
ಇ-ಪುಸ್ತಕ ಅಥವಾ ಕಾಗದದ ರಟ್ಟಿನ ಆವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಲಭ್ಯ:
Amazon – Google Play – iTunes – Barnes and Noble
