ஓர் ஆன்மா தாழ்மை என்னும் புண்ணியத்தை முழுமையாக ஏற்று, அதன் பின்னர் கடவுள்மீது நம்பிக்கை கொண்டு தன்னையே முற்றிலும் ஒப்படைக்கும் வாழ்வையும் தழுவிக்கொள்ளும்போது, இரக்கத்தின் வெள்ளக்கதவுகள் திறக்கப்படுகின்றன. இந்த இரக்க அனுபவத்தை நான்கு கோணங்களிலிருந்து இவ்வத்தியாயம் சிந்திக்கும். முதலாவதாக, தாழ்மையும் நம்பிக்கையும் கொண்ட இந்த ஆன்மாவைத் தனிப்பட்ட முறையில் வெள்ளமெனச் சூழும் கடவுளின் இரக்கம், அந்த ஆன்மாவைப் பாவத்திலிருந்து விடுவிப்பதற்காகவே நிகழ்கிறது. இரண்டாவதாக, பாவத்திலிருந்து விடுதலை பெற்றவுடன், அந்த ஆன்மா கடவுளில் விடுதலையையும் புதிய வாழ்வையும் அளிக்கும் இன்னும் மாட்சிமைமிக்க அருளைத் தனது உள்ளத்தில் அனுபவிக்கிறது. மூன்றாவதாக, இரக்கம் எல்லையற்ற இயல்புடையது என்பதால் அதை இந்த நபரின் இதயத்திற்குள் அடக்கிவிட முடியாது. எனவே, மன்னிப்பு மற்றும் ஒப்புரவுச் செயல்கள் வழியாக இவரிடமிருந்து பிறருடைய வாழ்வுக்குள் இரக்கம் நிரம்பி வழியத் தொடங்குகிறது. நான்காவதாக, தாழ்மையும் நம்பிக்கையும் இரக்கமும் கொண்ட ஆன்மா மன்னிப்பின் இரக்கத்தை வழங்கி, மற்றொருவர் அதை ஏற்றுக்கொள்ளும்போது, கிறிஸ்துவில் உண்மையான நட்பு என்னும் ஆன்மிகப் பிணைப்பு உருவாகிறது. பின்னர் தியாக அன்பு அந்தப் பிணைப்புக்கு உயிரூட்டி, அளவிட முடியாத நற்கனிகளை விளைவிக்கிறது.
இரக்கம் கடவுளிடமிருந்து பெறப்பட்டு, பிறருக்கு எல்லையின்றி வழங்கப்பட வேண்டியது. கடவுளோடு நமக்குள்ள உறவும், அவரது இரக்கத்தை நாம் பெற்றுக்கொள்வதும் நம் வாழ்வின் அடித்தளமாக வேண்டும். கடவுள்மீது கொண்ட அன்பில் நாம் வளரும்போது, நாம் அனுபவிக்கும் புனிதம், ஒருவரோடு ஒருவர் எவ்வாறு உறவுகொள்கிறோம் என்பதை வழிநடத்தும் ஊற்றாக அமையும். கடவுள் நம் வாழ்வில் இடம்பெறச் செய்யும் ஒவ்வொருவரும், அவர் தேர்ந்தெடுக்கும் விதத்தில் நம் வழியாக அவரது இரக்கத்தை அனுபவிப்பார்கள். அவருக்கு நாம் தொடர்ந்து திறந்த மனத்துடன் இருக்கும்போது, அந்த அன்பை ஏற்றுக்கொள்ள விரும்பும் அனைவருடனும் புனிதமான அன்புப் பிணைப்புகளை உருவாக்க அவர் நம்மைப் பயன்படுத்துவார்.
பாவத்திற்கான இரக்கம் – மன்னிப்பா அல்லது தண்டனைத் தீர்ப்பா
இரக்கமும் நீதியும் ஒன்றுக்கொன்று எதிரானவை என்று நினைப்பது எளிது. ஆனால் அவை அப்படிப்பட்டவை அல்ல. இரக்கத்தின் இரு வடிவங்களில் ஏதேனும் ஒன்றின் விளைவாக நீதி நிலைநாட்டப்படுகிறது: ஒன்று மன்னிப்பின் இரக்கம் அல்லது தண்டனைத் தீர்ப்பின் இரக்கம். ஒரு பாவிக்கு வழங்கப்படும் இரக்கம், அந்தப் பாவியின் மனநிலையை முழுமையாகச் சார்ந்துள்ளது. உண்மையாக மனம் வருந்தி மனந்திரும்புவோருக்கு மன்னிப்பு வழங்கப்படுகிறது. பிடிவாதமாக இருந்து, தங்கள் பாவத்தை ஒப்புக்கொள்ள மறுப்பவர்கள் தண்டனைத் தீர்ப்பைப் பெறுகிறார்கள். மன்னிப்பும் தண்டனைத் தீர்ப்பும் கடவுளின் இரக்கச் செயல்களே. பாவியை மனந்திரும்ப அழைப்பதற்காகப் பாவத்தின் விளைவுகளை அவர் அனுபவிக்கச் செய்வதன் மூலம், தண்டனைத் தீர்ப்பு கடவுளின் நீதியை நிறைவேற்றுகிறது. பாவியின் உண்மையான மனத்துயரை ஏற்று, பாவத்தை நீக்குவதன் மூலம் மன்னிப்பு கடவுளின் நீதியை நிறைவேற்றுகிறது. தண்டனைத் தீர்ப்பு ஒருவரைப் பாவத்தால் கட்டுண்டு, அதன் சுமையைத் தாங்கும் நிலையில் விட்டுவிடுகிறது. மன்னிப்பு அவரை அந்தச் சங்கிலிகளிலிருந்து விடுவிக்கிறது.
இரக்கத்தின் இந்த இரு வடிவங்களையும் புரிந்துகொள்வதற்குச் சிறந்த வழி, மறைநூலில் வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ளபடி கடவுளையும் நம்மீது அவர் கொண்டுள்ள அன்பையும் நோக்குவதே. கடவுளின் இரக்கம் பின்வரும் வடிவங்களில் வருவதைப் புரிந்துகொள்ள, நேரம் ஒதுக்கிச் சிந்திக்கத் தகுந்த இரண்டு மறைநூல் பகுதிகள் இங்கே உள்ளன: மன்னிப்பு தண்டனைத் தீர்ப்பு
விபசாரத்தில் பிடிபட்ட பெண்ணுக்கு மன்னிப்பு:
அப்போது மறைநூல் அறிஞர்களும் பரிசேயர்களும் விபசாரத்தில் பிடிபட்ட ஒரு பெண்ணை அழைத்து வந்து நடுவில் நிறுத்தினார்கள். அவர்கள் அவரிடம், “போதகரே, இப்பெண் விபசாரத்தில் ஈடுபட்டிருந்தபோதே பிடிபட்டாள். இப்படிப்பட்ட பெண்களைக் கல்லால் எறிந்து கொல்ல வேண்டும் என்று மோசே திருச்சட்டத்தில் நமக்குக் கட்டளையிட்டுள்ளார். நீர் என்ன சொல்கிறீர்?” என்று கேட்டார்கள். அவர்மீது குற்றம் சுமத்த ஏதாவது காரணம் கிடைக்கும்படி, அவரைச் சோதிப்பதற்காகவே இப்படிச் சொன்னார்கள். இயேசு குனிந்து தம் விரலால் தரையில் எழுதத் தொடங்கினார். அவர்கள் தொடர்ந்து அவரிடம் கேட்டுக்கொண்டிருந்ததால், அவர் நிமிர்ந்து, “உங்களுள் பாவம் இல்லாதவர் முதலில் இவள்மீது கல் எறியட்டும்” என்று அவர்களிடம் கூறினார். மீண்டும் அவர் குனிந்து தரையில் எழுதினார். இதைக் கேட்டதும், முதியவர்கள் தொடங்கி ஒவ்வொருவராக அங்கிருந்து சென்றுவிட்டார்கள். இறுதியில் அவர் மட்டும் தனியாக இருந்தார்; அந்தப் பெண் அவர்முன் நின்றுகொண்டிருந்தாள். அப்போது இயேசு நிமிர்ந்து அவளிடம், “அம்மா, அவர்கள் எங்கே? எவரும் உனக்குத் தண்டனைத் தீர்ப்பு அளிக்கவில்லையா?” என்று கேட்டார். அவள், “எவரும் இல்லை, ஐயா” என்று பதிலளித்தாள். அப்போது இயேசு, “நானும் உனக்குத் தண்டனைத் தீர்ப்பு அளிக்கவில்லை. போ, [மேலும்] இனிமேல் பாவம் செய்யாதே” என்றார். யோவான் 8:3-11
இந்த நிகழ்வில் வரும் பெண்ணுக்கு மன்னிப்பு தேவைப்பட்டது. அவள் விபசாரத்தில் ஈடுபட்டிருந்தபோதே பிடிபட்டாள்; கனமான பாவத்தைச் செய்த குற்றம் அவளுக்கு இருந்தது. அவளுடைய பாவத்திற்குச் சட்டப்படி விதிக்கப்பட்ட தண்டனை மரணம். ஆனால் இயேசு தண்டனைத் தீர்ப்பு அளிப்பதற்குப் பதிலாக மன்னிக்கத் தேர்ந்துகொண்டார். அந்த மன்னிப்புச் செயலால், இரக்கத்தின் இந்த வடிவத்தின் வழியாக அவர் நீதியை முழுமையாக நிறைவேற்றினார்.
இந்த நிகழ்வில், இயேசு இப்பெண்ணின் பாவத்தை நியாயப்படுத்தவோ, அவளுடைய விபசாரத்தை “பெரிய விஷயமல்ல” என்று கருதவோ இல்லை. மாறாக, “நானும் உனக்குத் தண்டனைத் தீர்ப்பு அளிக்கவில்லை” என்றும், “போ, இனிமேல் பாவம் செய்யாதே” என்றும் அவளிடம் கூறியதன் மூலம், அவளுடைய பாவத்தையும் அவளுக்குத் தண்டனைத் தீர்ப்பு அளிக்கத் தமக்குள்ள உரிமையையும் இயேசு ஏற்றுக்கொண்டார். எனவே, உண்மையான இரக்கத்திற்கு, ஒருவர் தமது பாவங்களை நேர்மையாக ஒப்புக்கொள்வதும், அந்தப் பாவங்களின் விளைவுகளைத் தெளிவாகக் காண்பதும் அவசியம்.
இந்த நிகழ்வில் வெளிப்படையாகக் குறிப்பிடப்படாத ஓர் அம்சம் என்னவென்றால், இயேசு இந்தப் பெண்ணின் உள்ளத்தை அறிந்திருந்தார் என்பதே. அவள் தன் பாவத்தை உணர்ந்திருந்ததையும், அதற்காக மனம் வருந்தியதையும் அவர் அறிந்திருந்தார். அவள் தாழ்த்தப்பட்டிருந்தாள்; அந்தத் தாழ்மையை அவள் மனமுவந்து ஏற்றுக்கொண்டாள். தன் பாவத்தைத் தாழ்மையுடன் உணர்ந்து ஏற்றுக்கொண்டதால்தான், இயேசு அவளுக்குக் கண்டனத்திற்குப் பதிலாக மன்னிப்பை வழங்க முடிந்தது. அவள் அந்த இரக்கத்தை நம்பிக்கையுடன் ஏற்றுக்கொண்டாள். தானே நீதிமான் என்ற மனப்பான்மையுடன் அவள் தன் குற்றத்தை ஏற்றுக்கொள்ள மறுத்திருந்தால், இயேசுவின் இரக்கம் கண்டனத்தின் வடிவத்தை எடுத்திருக்கும்.
மறைநூல் அறிஞர்களுக்கும் பரிசேயர்களுக்கும் எதிரான கண்டனம்:
தம்மை உயர்த்துவோர் தாழ்த்தப்படுவர்; தம்மைத் தாழ்த்துவோர் உயர்த்தப்படுவர்.
“வெளிவேடக்காரரான மறைநூல் அறிஞர்களே, பரிசேயர்களே, உங்களுக்குக் கேடு! மனிதர்களுக்கு முன்பாக நீங்கள் விண்ணரசைப் பூட்டிவிடுகிறீர்கள். நீங்களும் உள்ளே நுழைவதில்லை; நுழைய முயல்பவர்களையும் உள்ளே நுழைய விடுவதில்லை.
“வெளிவேடக்காரரான மறைநூல் அறிஞர்களே, பரிசேயர்களே, உங்களுக்குக் கேடு! ஒருவரை மதம் மாற்றுவதற்காகக் கடலையும் நிலத்தையும் கடந்து செல்கிறீர்கள். அவர் மதம் மாறியதும், அவரை உங்களைவிட இருமடங்கு நரகத்திற்குரியவராக்குகிறீர்கள்.
“பார்வையற்ற வழிகாட்டிகளே, உங்களுக்குக் கேடு! ‘ஒருவர் திருக்கோவிலின்மீது ஆணையிட்டால், அதனால் ஒன்றுமில்லை; ஆனால் திருக்கோவிலின் பொன்னின்மீது ஆணையிட்டால், அவர் அதற்குக் கட்டுப்பட்டவர்’ என்று சொல்கிறீர்கள். பார்வையற்ற அறிவிலிகளே, எது பெரியது? பொன்னா, பொன்னைப் புனிதமாக்கிய திருக்கோவிலா? மேலும், ‘ஒருவர் பலிபீடத்தின்மீது ஆணையிட்டால், அதனால் ஒன்றுமில்லை; ஆனால் பலிபீடத்தின்மேல் உள்ள காணிக்கையின்மீது ஆணையிட்டால், அவர் அதற்குக் கட்டுப்பட்டவர்’ என்கிறீர்கள். பார்வையற்றவர்களே, எது பெரியது? காணிக்கையா, காணிக்கையைப் புனிதமாக்கும் பலிபீடமா? பலிபீடத்தின்மீது ஆணையிடுபவர், அதன்மீதும் அதன்மேல் உள்ள அனைத்தின்மீதும் ஆணையிடுகிறார்; திருக்கோவிலின்மீது ஆணையிடுபவர், அதன்மீதும் அதில் குடிகொண்டிருப்பவர்மீதும் ஆணையிடுகிறார்; விண்ணகத்தின்மீது ஆணையிடுபவர், கடவுளின் அரியணையின்மீதும் அதில் வீற்றிருப்பவர்மீதும் ஆணையிடுகிறார்.
“வெளிவேடக்காரரான மறைநூல் அறிஞர்களே, பரிசேயர்களே, உங்களுக்குக் கேடு! நீங்கள் புதினா, சதகுப்பை, சீரகம் ஆகியவற்றில் பத்தில் ஒரு பங்கைக் காணிக்கையாகச் செலுத்துகிறீர்கள்; ஆனால் திருச்சட்டத்தில் அதிக முக்கியத்துவம் வாய்ந்த நீதி, இரக்கம், நம்பகத்தன்மை ஆகியவற்றைப் புறக்கணித்துவிட்டீர்கள். [ஆனால்] மற்றவற்றைப் புறக்கணிக்காமல் இவற்றையும் நீங்கள் கடைப்பிடித்திருக்க வேண்டும். கொசுவை வடிகட்டி ஒட்டகத்தை விழுங்கும் பார்வையற்ற வழிகாட்டிகளே!
“வெளிவேடக்காரரான மறைநூல் அறிஞர்களே, பரிசேயர்களே, உங்களுக்குக் கேடு! கிண்ணத்தையும் தட்டையும் வெளிப்புறத்தில் தூய்மையாக்குகிறீர்கள்; ஆனால் உள்ளே அவை கொள்ளையடித்த பொருள்களாலும் தன்னின்ப நாட்டத்தாலும் நிறைந்துள்ளன. பார்வையற்ற பரிசேயரே, முதலில் கிண்ணத்தின் உட்புறத்தைத் தூய்மையாக்குங்கள்; அப்போது அதன் வெளிப்புறமும் தூய்மையாகும்.
“வெளிவேடக்காரரான மறைநூல் அறிஞர்களே, பரிசேயர்களே, உங்களுக்குக் கேடு! நீங்கள் வெள்ளையடிக்கப்பட்ட கல்லறைகளைப் போன்றவர்கள். அவை வெளிப்புறத்தில் அழகாகத் தோன்றுகின்றன; ஆனால் உள்ளே இறந்தவர்களின் எலும்புகளாலும் எல்லாவகையான அசுத்தங்களாலும் நிறைந்துள்ளன. அவ்வாறே நீங்களும் வெளிப்புறத்தில் நீதிமான்களாகத் தோன்றுகிறீர்கள்; ஆனால் உள்ளே வெளிவேடத்தாலும் தீச்செயல்களாலும் நிறைந்திருக்கிறீர்கள்.
“வெளிவேடக்காரரான மறைநூல் அறிஞர்களே, பரிசேயர்களே, உங்களுக்குக் கேடு! நீங்கள் இறைவாக்கினர்களுக்குக் கல்லறைகள் கட்டுகிறீர்கள்; நீதிமான்களின் நினைவுச் சின்னங்களை அலங்கரிக்கிறீர்கள். ‘நாங்கள் எங்கள் மூதாதையரின் காலத்தில் வாழ்ந்திருந்தால், இறைவாக்கினர்களின் இரத்தத்தைச் சிந்துவதில் அவர்களோடு சேர்ந்திருக்க மாட்டோம்’ என்று சொல்கிறீர்கள். இவ்வாறு, இறைவாக்கினர்களைக் கொன்றவர்களின் பிள்ளைகள் நீங்களே என்று உங்களுக்கு எதிராக நீங்களே சான்று பகர்கிறீர்கள். இப்போது உங்கள் மூதாதையர் அளந்த அளவை நீங்களே நிறைவாக்குங்கள்! பாம்புகளே, விரியன் பாம்புக் குட்டிகளே, நரகத் தண்டனைத் தீர்ப்பிலிருந்து நீங்கள் எப்படித் தப்பிக்க முடியும்? ஆகவே, இதோ, இறைவாக்கினர்களையும் ஞானிகளையும் மறைநூல் அறிஞர்களையும் நான் உங்களிடம் அனுப்புகிறேன். அவர்களுள் சிலரை நீங்கள் கொன்று சிலுவையில் அறைவீர்கள்; சிலரை உங்கள் தொழுகைக்கூடங்களில் சாட்டையால் அடித்து, ஊர் ஊராகத் துரத்திச் செல்வீர்கள். இதனால், நீதிமானான ஆபேலின் இரத்தம் முதல், திருத்தலத்திற்கும் பலிபீடத்திற்கும் இடையில் நீங்கள் கொன்ற பரக்கியாவின் மகன் செக்கரியாவின் இரத்தம்வரை, மண்ணுலகில் சிந்தப்பட்ட நீதிமான்களின் இரத்தப்பழி அனைத்தும் உங்கள்மீது வந்து சேரும். இவை அனைத்தும் இந்தத் தலைமுறையினர்மீது வந்து சேரும் என உறுதியாக உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்.” மத்தேயு 23:12-36
மறைநூல் அறிஞர்களையும் பரிசேயர்களையும் நோக்கி இயேசு கூறிய தெளிவான, வலிமையான, உள்ளத்தை ஊடுருவும் கண்டனத்தை எடுத்துக்காட்டுவதற்காகவே இந்தத் தொடர் கண்டனங்கள் முழுமையாக மேற்கோள் காட்டப்பட்டுள்ளன. இயேசு தொடர்ந்து ஏழு முறை, “உங்களுக்குக் கேடு…” என்று கூறுவது, அவரது கடிந்துரை முற்றிலும் கண்டிப்பானதாக இருந்ததைக் காட்டுகிறது. இங்கு எழும் கேள்வி இதுதான்: இரக்கத்தைவிட நீதியைத் தேர்ந்தெடுத்ததன் மூலம் இயேசு இரக்கமின்றி நடந்துகொண்டாரா?
மேலே விளக்கப்பட்டதுபோல, நீதியும் இரக்கமும் ஒன்றுக்கொன்று எதிரானவை அல்ல. இரண்டும் ஒன்றிணைந்து செயல்படுகின்றன. இரக்கம் எவ்வாறு வழங்கப்படுகிறது, நீதி எவ்வாறு நிறைவேறுகிறது என்பவை அவற்றைப் பெறுபவரின் இதயநிலையைப் பொறுத்திருக்கின்றன. இந்தப் பகுதியில் இயேசுவின் நீதி நிறைவேறியது, முழுநிறைவான கண்டனத்தின் வழியாகவே. இயேசு பேசியபோது வெளிப்பட்ட உறுதியும் கடுமையும், மறைநூல் அறிஞர்கள் மற்றும் பரிசேயர்களின் இதயங்கள் முற்றிலும் பிடிவாதமாக இருந்ததை வெளிப்படுத்துகின்றன. அவர்களிடம் தாழ்ச்சி இல்லாததால், அவர்களால் நம்பிக்கையுடன் இயேசுவிடம் திரும்ப முடியவில்லை. தங்கள் பாவங்களைக் கண்டுணர்ந்து அவற்றுக்காக மனந்திரும்புவதற்கு அவர்கள் சிறிதளவுகூட மனம் திறந்திருக்கவில்லை. எனவே, இத்தகைய வலிமையான கண்டனத்தை இயேசு வெளிப்படுத்தியது மிகுந்த இரக்கமிக்க செயலாகும். அவருடைய ஏழு கண்டனங்களும் அவர்களுடைய பாவங்களை அவர்களுக்கு வெளிப்படுத்தி, அவர்களுடைய இதயங்களை மனமாற்றத்திற்கு இட்டுச்செல்லும் நோக்கத்தைக் கொண்டிருந்ததால், அது இரக்கமிக்க செயலாக இருந்தது. இந்தக் கண்டனத்தைக் கேட்கும்போது அவர்கள் செவிமடுத்து, தாழ்ச்சியடைந்து, மனந்திரும்பி, மன்னிப்பை நாடுவார்கள் என்பதே இயேசுவின் எதிர்பார்ப்பாக இருந்திருக்கும். இந்தக் கடிந்துரைக்குப் பிறகு அவர்களில் யாராவது ஒருவர் மனந்திரும்பியிருந்தால், அவருக்கு மன்னிப்பு வழங்கப்பட்டிருக்கும் என்பதில் நாம் உறுதியாக இருக்கலாம். ஆனால், அவர்கள் தங்கள் பாவங்களில் பிடிவாதமாக நிலைத்திருந்தால், இந்த முழுநிறைவான கண்டனத்தின் வழியாக அவர்கள் பெற்ற தீர்ப்பால் கடவுளின் நீதி நிறைவேறியிருக்கும்.
நீங்கள் ஏற்கெனவே தாழ்ச்சியையும் கடவுள்மீதான நம்பிக்கையையும் வளர்த்துக்கொள்ள முயன்று வருகிறீர்கள் என்றும், எனவே நம் ஆண்டவர் இத்தகைய கண்டனத்தை உங்கள்மீது வெளிப்படுத்த வேண்டிய தேவை இல்லை என்றும் இந்த நூல் கருதுகிறது. இருப்பினும், தாழ்ச்சியையும் நம்பிக்கையையும் ஒவ்வொரு நாளும் தொடர்ந்து நாட வேண்டியதன் தேவையை நீங்கள் நினைவில் கொள்ள உதவியாக, செருக்குள்ளவர்களுக்கும் பிடிவாதமான இதயமுள்ளவர்களுக்கும் கடவுள் வழங்கும் இந்த வகையான இரக்கத்தை நினைவூட்டிக்கொள்வது பயனுள்ளதாகும். இறைப்பற்றுள்ள கிறிஸ்தவர்கூட பாவத்தில் விழக்கூடும். நீங்கள் பாவம் செய்யும்போது, மனந்திரும்பிக் கடவுள்முன் உங்களையே தாழ்த்திக்கொள்ளத் தயாராக இருக்கிறீர்களா? இல்லையெனில், மறைநூல் அறிஞர்களுக்கும் பரிசேயர்களுக்கும் இயேசு வெளிப்படுத்திய அதே கண்டனத்தை நீங்களும் அனுபவிப்பீர்கள். பாவத்திற்கும் அதன் விளைவுகளுக்கும் அடிமைப்படுவதால் ஏற்படும் மிகக் கடுமையான அக வேதனையே இந்தக் கண்டனத்தின் விளைவாக இருந்தது. அது சுமப்பதற்குக் கடினமான பாரமாகும். இருப்பினும், இந்தக் கண்டனம் பாவியின் மனமாற்றத்தை நோக்கமாகக் கொண்ட இரக்கச் செயலாகும்.
மன்னிப்பையும் கடந்த இரக்கம் – கிறிஸ்துவில் விடுதலையும் புதிய வாழ்வும்
இரக்கம் முதலில் பாவ மன்னிப்புக்காகவே வழங்கப்பட்டாலும், அது அத்துடன் நின்றுவிடுவதில்லை. மன்னிப்பு வழங்கப்பட்டு, அதை உங்கள் இதயத்தில் ஏற்றுக்கொண்டதும், தமது நிறைவாழ்வின் விடுதலையிலும் மாட்சியிலும் பங்குபெறக் கடவுள் உங்களை அழைக்கிறார். இரக்கத்தின் இந்த இரண்டாம் நிலையை ஊதாரி மகனின் கதையில் காணலாம்.
ஊதாரி மகன்:
அவன் அறிவு தெளிந்தவனாய், “என் தந்தையின் கூலியாளர்கள் எத்தனையோ பேருக்குத் தேவைக்கு அதிகமாகவே உணவு இருக்கிறது; நானோ இங்கே பசியால் சாகிறேன். நான் எழுந்து என் தந்தையிடம் சென்று, ‘தந்தையே, விண்ணகத்திற்கு எதிராகவும் உமக்கு எதிராகவும் நான் பாவம் செய்தேன். இனிமேல் உம்முடைய மகன் என்று அழைக்கப்பட நான் தகுதியற்றவன்; உம்முடைய கூலியாளர்களில் ஒருவனைப்போல என்னை நடத்தும்’ என்று அவரிடம் சொல்வேன்” என எண்ணினான். அவ்வாறே அவன் எழுந்து தன் தந்தையிடம் திரும்பிச் சென்றான். அவன் இன்னும் தொலைவில் இருந்தபோதே, அவனுடைய தந்தை அவனைக் கண்டு பரிவுகொண்டார். அவர் தம் மகனிடம் ஓடிச்சென்று, அவனைத் தழுவி முத்தமிட்டார். மகன் அவரிடம், “தந்தையே, விண்ணகத்திற்கு எதிராகவும் உமக்கு எதிராகவும் நான் பாவம் செய்தேன்; இனிமேல் உம்முடைய மகன் என்று அழைக்கப்பட நான் தகுதியற்றவன்” என்றான். ஆனால் அவனுடைய தந்தை தம் பணியாளர்களிடம், “விரைவாக மிகச் சிறந்த ஆடையைக் கொண்டுவந்து இவனுக்கு அணிவியுங்கள்; இவனுடைய விரலில் மோதிரமும் கால்களில் மிதியடிகளும் அணிவியுங்கள். கொழுத்த கன்றைக் கொண்டுவந்து அடியுங்கள். நாம் விருந்துண்டு கொண்டாடுவோம்; ஏனெனில் என் மகனாகிய இவன் இறந்துபோயிருந்தான், மீண்டும் உயிர் பெற்றுள்ளான்; காணாமற்போயிருந்தான், மீண்டும் கிடைத்துள்ளான்” என்று கட்டளையிட்டார். பின்னர் கொண்டாட்டம் தொடங்கியது. லூக்கா 15:18-24
தன் சீர்கெட்ட வாழ்க்கையின் விளைவுகளை அனுபவித்த பிறகு, மகன் அறிவு தெளிந்து, தன் தந்தையிடம் மன்னிப்புக் கேட்க வேண்டும் என்று உணர்வுபூர்வமாக முடிவெடுப்பதை இந்தப் பகுதி வெளிப்படுத்துகிறது. அவனுடைய அவலமான வாழ்க்கைநிலையும் உணவின்மையும் அவனை ஓரளவு தூண்டுகின்றன. தான் பாவம் செய்திருப்பதையும், தன் தந்தை இரக்கமுள்ளவர் என்பதையும் உணர்ந்துகொண்டதும் அவனைத் தூண்டுகிறது.
அவனுடைய வருத்தமும் மனத்துயரும் முழுநிறைவானவையாக இல்லாதிருக்கலாம்; ஆயினும், தந்தையிடமிருந்து மன்னிப்பு என்னும் கொடையை உடனடியாகப் பெறுவதற்கு அவை போதுமானவையாக இருக்கின்றன. இருப்பினும், இந்தப் பகுதி ஒரு சாதாரண மன்னிப்புச் செயலையும் கடந்து இன்னும் பலவற்றை வெளிப்படுத்துகிறது. தந்தை மன்னிப்பதோடு மட்டுமல்லாமல், தம்முடைய நிறைவான மகிழ்ச்சியில் பங்குபெறவும் தம் மகனை அழைக்கிறார். மிகச் சிறந்த ஆடையை அவனுக்கு அணிவித்து, அவனுடைய விரலில் மோதிரம் அணிவித்து, கொழுத்த கன்றை அடித்து, பெரிய விருந்துடன் கொண்டாடுவதன் வழியாக அவர் இதைச் செய்கிறார். மன்னிப்பும் அடிப்படை வாழ்வாதாரமும் மட்டுமே கிடைக்கும் என்ற எதிர்பார்ப்புடன் மகன் தந்தையிடம் வந்திருந்தான். ஆனால், மகன் திரும்பி வந்ததால் ஏற்பட்ட மகிழ்ச்சியைத் தந்தையால் அடக்கிக்கொள்ள முடியவில்லை; அவர் தமது இரக்கத்தை அவன்மீது அளவின்றிப் பொழிந்தார்.
கடவுளின் இரக்கத்தை நாம் அனுபவிக்கும்போதும் இதுவே உண்மையாகிறது. நாம் மனம் வருந்தும்போது, நமது மனவருத்தம் நிறைவானதாக இல்லாவிட்டாலும், கடவுள் மன்னிக்கிறார். நமது பாவம் எதுவாக இருந்தாலும், அவர் காலந்தாழ்த்தாமல் தாராளமாக மன்னிப்பை
வழங்குகிறார். கடவுள் எவ்வளவு எளிதாக மன்னிக்கிறார் என்பதைப் புரிந்துகொள்வது நமக்குக் கடினமாக இருக்கலாம். அவரது மன்னிப்பைக் குறித்த நமது எதிர்பார்ப்புகள் பெரும்பாலும் மிகக் குறைவாகவே உள்ளன. மன்னிப்பைப் பெற நாம் விரும்புவதைவிட, நம்மை மன்னிக்க அவர் இன்னும் அதிகமாக விரும்புகிறார் என்பதை நாம் உணரத் தவறுகிறோம். ஆகவே, மன்னிப்பைவிட மிகுதியானவற்றையும் கடவுள் நமக்கு வழங்க விரும்புகிறார் என்பதைப் புரிந்துகொள்வதும் கடினமாக இருக்கலாம். தமது மாட்சிமிக்க விருந்தின் கொண்டாட்டத்திலும் நம்மை அழைத்துச் சேர்க்க அவர் விரும்புகிறார். அந்த விருந்தின் வழியாக விடுதலை, மகிழ்ச்சி, அமைதி, பொறுமை, வலிமை போன்ற அளவற்ற கொடைகளை நாம் பெறுகிறோம். நன்மையான ஒவ்வொரு கொடையையும் கடவுள் நமக்கு வழங்க விரும்புகிறார்; அவற்றை நிறைவாக வழங்கவும் விரும்புகிறார். நமது பங்கிற்கு, அவர் தாமாகவே மனமுவந்து வழங்கத் தேர்ந்தெடுக்கும் அனைத்தையும் ஏற்றுக்கொள்ள நாம் ஆயத்தமாகவும் விருப்பமுள்ளவர்களாகவும் இருந்தால் போதும்.
நமது பாவம் மன்னிக்கப்பட்டவுடன் நாம் பெறும் முதல் அனுபவங்களில் ஒன்று சுதந்திரம் (விடுதலை). நாம் பாவத்தில் நிலைத்திருந்தாலும், நம் அனைவருக்கும் சுதந்திர விருப்பம் உண்டு. ஆனால் “சுதந்திரம்” (விடுதலை) என்பது அதைவிட மிக மேலானது. பாவத்தின் மீதுள்ள நமது பற்று அறுக்கப்பட்டு, அதன் மூலம் நமது இதயங்கள் கடவுளையும் அவரது திருவுளத்தையும் பற்றிக்கொள்ள இயல்வதே சுதந்திரம் என்னும் உள்ளார்ந்த அனுபவமாகும். இந்த அனுபவம் நமது ஆன்மாக்களிலிருந்து ஓர் ஆன்மிகச் சுமை நீக்கப்படுவதைப் போன்றது.
இதை ஓர் ஒப்புமையால் புரிந்துகொள்ள, ஒருவர் சிறையில் இருப்பதாகக் கற்பனை செய்துகொள்ளுங்கள். ஒருநாள், ஒரு நீதிபதி இரக்கம் காட்டி அவருக்கு முழு மன்னிப்பு வழங்குகிறார். மன்னிப்பைப் பெறுவதில் மகிழ்ச்சி இருக்கிறது; ஆனால் சிறையிலிருந்து விடுதலை பெறுவதில் இன்னும் பெரும் மகிழ்ச்சி இருக்கிறது. மேலும், அதே கைதி விடுதலை பெற்றதும் அவருக்கு ஏராளமான செல்வம் வழங்கப்பட்டு, அவரது முந்தைய வாழ்க்கை பத்து மடங்கு சிறப்பாக மீட்டளிக்கப்படுவதாகக் கற்பனை செய்துகொள்ளுங்கள். முன்னாள் கைதியான அவர் அனுபவிக்கும் புதிய வாழ்வு, மன்னிப்பையும் கடந்து செல்கிறது. அவருக்கு அளிக்கப்பட்ட புதிய வாழ்வை அவர் வாழத் தொடங்கும்போது, அது விரைவில் விடுதலையைக் கண்டுணர்ந்து, அதைப் பயன்படுத்தி வாழும் அனுபவமாக மாறுகிறது.
எனவே, “இரக்கத்தின் விருந்து” முதலில் பாவத்திலிருந்தும், குற்ற உணர்விலிருந்தும், வெட்கத்திலிருந்தும், பாவத்தின் அனைத்துச் சங்கிலிகளிலிருந்தும் முழுமையான விடுதலையை உள்ளடக்குகிறது. ஆனால் அதற்குப் பின் நமக்காகக் காத்திருக்கும் மகிழ்ச்சியின் நிறைவு, நம்மால் ஒருபோதும் முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ள முடியாத அளவுக்கு மிகுதியானது. நாம் மன்னிக்கப்பட்ட பின்னரும், கடந்த காலப் பாவங்களைப் பற்றிக்கொண்டிருக்க அடிக்கடி சோதிக்கப்படுகிறோம். நமது கடந்த காலத் தவறுகளின் மொத்தத் தொகையே நாம் அல்ல என்ற உண்மையை உணர்ந்து அனுபவிப்பதே விடுதலை. நமக்கு ஓர் எதிர்காலம் உண்டு. கடவுள் நமக்காகத் திட்டமிட்டுள்ள புதிய வாழ்வில் மாட்சிமையுடன் பங்கேற்பதே அந்த எதிர்காலம். பாவத்தின் சங்கிலிகளிலிருந்து நாம் விடுவிக்கப்பட்டு, கிறிஸ்துவில் புதிய, மாட்சிமிக்க வாழ்வை வாழ அழைக்கப்படுகிறோம்.
புதிய வாழ்வை அனுபவிக்கும்போது, தூய ஆவியாரின் கனிகளையும் நாம் அனுபவிக்கத் தொடங்குவோம். முந்தைய அத்தியாயத்தில் குறிப்பிட்டதுபோல், தூய ஆவியாரின் இந்தக் கனிகள் கடவுளின் திருவுளத்தைப் பகுத்தறிய நமக்கு உதவுகின்றன. ஆனால் நாம் என்ன செய்ய வேண்டும் என்பதைக் காட்டும் வழிகாட்டிகள் மட்டுமே அவை அல்ல. அவை அதைவிட மிக மேலானவை. தூய ஆவியாரின் கனிகள் எல்லையற்றவை; கடவுளின் இரக்கத்தில் நாம் இன்னும் ஆழமாக நுழையும்போது, நமது வாழ்வில் அவை தொடர்ந்து பெருகுகின்றன. கிறிஸ்துவில் நாம் பெற்றுள்ள புதிய வாழ்வின் மனித அனுபவமாக அவை அமைகின்றன. மரபின்படி, தூய ஆவியாரின் பன்னிரண்டு கனிகளைப் பற்றிப் பேசுகிறோம். அந்தக் கனிகள் பின்வருமாறு:
அன்பு: கடவுள் அனைவரிடமும் காட்டும் அதே அன்போடு, நமது எண்ணங்களிலும் செயல்களிலும் அக்கறையையும் அர்ப்பணிப்பையும் வெளிப்படுத்தும் திறன்
நம்மை உயர்த்தி, வலுப்படுத்தி, மகிழ்விக்கும் ஓர் ஆன்மிக அனுபவம்
அமைதி: நல்ல காலங்களிலும் சவால் நிறைந்த காலங்களிலும் நிலவும் ஆழ்ந்த அமைதி
பொறுமை: எது வந்தாலும், கோபமோ விரக்தியோ இன்றி, அமைதியுடனும் வலிமையுடனும் தாங்கிக்கொள்ளும் திறன்
பரிவு: அக்கறையும் மகிழ்வூட்டும் தன்மையும் கொண்ட சொற்களாலும் செயல்களாலும் பிறரை அணுகும் பண்பு
நற்குணம்: நல்லொழுக்கத்திலும் குணநலனிலும் வெளிப்படும் உண்மைத்தன்மை
நீடிய பொறுமை: வாழ்வின் சிலுவைகள் பாரமானவையாகவும் நீடித்தவையாகவும் இருக்கும்போது அவற்றைத் தாங்கும் வலிமை
கனிவு: சீரான மனநிலை, சாந்தம், உள்ளத்தின் சமநிலை, பகட்டின்மை
பிரமாணிக்கம்: கடவுளுக்கும் அவரது அரசுக்கும் நிலையாகவும் தளராமலும் அர்ப்பணித்திருத்தல்
அடக்கம்: தன்னை நேர்மையாகவும் தூய்மையாகவும் காண்பதும், தனது உடலை மதிப்புடனும் புனித உணர்வுடனும் நடத்துவதுமான பண்பு
தன்னடக்கம்: தனது உணர்ச்சி வேகங்களையும் ஆசைகளையும் வென்று, சோதனைகளை எதிர்த்து நிற்கும் வலிமை
கற்பு: தனது பாலியல்பையும் பிறரது பாலியல்பையும் ஆழமாக மதித்தல்
கடவுளிடமிருந்து வரும் இந்த ஆசிகளை இறைவேண்டலுடன் சிந்திக்க நேரம் ஒதுக்குங்கள். அவற்றைப் புரிந்துகொள்வது, கிறிஸ்துவில் புதிய வாழ்வை அனுபவிப்பது என்ன என்பதைப் புரிந்துகொள்வதற்கான ஒரு வழியாகும். இந்தக் கனிகள் ஒவ்வொன்றும் இப்புதிய வாழ்வின் ஒரு தனிப்பட்ட வெளிப்பாடாக அமைகின்றன. தாழ்மையும் நம்பிக்கையும் கொண்டு, தங்கள் பாவங்களுக்கு முழுமையான மன்னிப்பைப் பெற்றுள்ளவர்களுக்கு இவை அனைத்தையும் வழங்கக் கடவுள் விரும்புகிறார். முந்தைய அத்தியாயத்தில், கடவுளின் திருவுளத்தைப் பகுத்தறிவதற்கான அடையாளங்களாக இந்தக் கனிகளைச் சிந்தித்தீர்கள். இப்போது, கடவுளின் இரக்கத்தால் பொங்கி வழியும் வாழ்வில் நீங்கள் ஆழ்ந்திருக்கும்படி, உங்களுக்கு வழங்கப்பட்ட ஆசிகளாக அவற்றைச் சிந்தியுங்கள்.
இரக்கத்தின் பெருநிறைவு – பிறரின் பாவங்களுக்குள்ளும் பாய்ந்தோடும் இரக்கம்
உங்கள் வாழ்விலிருந்து இரக்கம் பிறருடைய வாழ்விற்குப் பொங்கி வழிய வேண்டும். நீங்கள் இரக்கத்தைப் பெற்ற அதே முறையில், கடவுளின் இரக்கம் உங்கள் வாழ்விலிருந்து பிறருடைய வாழ்விற்குப் பொங்கி வழியும். முதலில், பிறருடைய பாவங்களைப் பொறுத்தவரையில் இரக்கம் காட்ட நீங்கள் அழைக்கப்படுகிறீர்கள். இதைச் சரியான கண்ணோட்டத்தில் புரிந்துகொள்ள, மீண்டும் ஒரு மறைநூல் பகுதியைச் சிந்திப்பதிலிருந்து தொடங்குவோம்.
மன்னிக்க மறுத்த பணியாளர் உவமை
அப்போது பேதுரு அவரை அணுகி, “ஆண்டவரே, என் சகோதரர் எனக்கு எதிராகப் பாவம் செய்தால், நான் எத்தனை முறை அவரை மன்னிக்க வேண்டும்? ஏழு முறை வரையா?” என்று கேட்டார். இயேசு அவரிடம், “ஏழு முறை அல்ல, எழுபத்தேழு முறை என்று உனக்குச் சொல்கிறேன். எனவே, விண்ணரசைப் பின்வரும் நிகழ்ச்சிக்கு ஒப்பிடலாம்: ஓர் அரசர் தம் பணியாளர்களிடம் கணக்குக் கேட்க முடிவு செய்தார். அவர் கணக்குப் பார்க்கத் தொடங்கியபோது, மிகப் பெருந்தொகையை அவருக்குக் கடன்பட்டிருந்த ஒருவர் அவர்முன் கொண்டுவரப்பட்டார். அதைத் திருப்பிச் செலுத்த அவருக்கு வழியில்லாததால், அவரையும் அவருடைய மனைவி, பிள்ளைகள், உடைமைகள் அனைத்தையும் விற்றுக் கடனை அடைக்குமாறு அவருடைய தலைவர் கட்டளையிட்டார். அப்போது அந்தப் பணியாளர் அவர் காலில் விழுந்து வணங்கி, ‘என்னிடம் பொறுமையாயிருங்கள்; முழுவதையும் உங்களுக்குத் திருப்பிச் செலுத்திவிடுவேன்’ என்றார். அந்தப் பணியாளரின் தலைவர் பரிவுகொண்டு, அவரை விடுவித்து, அவரது கடனையும் மன்னித்தார். அந்தப் பணியாளர் வெளியே சென்றபோது, தமக்கு மிகச் சிறிய தொகையைக் கடன்பட்டிருந்த உடன்பணியாளர் ஒருவரைக் கண்டார். அவரைப் பிடித்துக் கழுத்தை நெரித்து, ‘நீ பட்ட கடனைத் திருப்பிக் கொடு’ என்று வற்புறுத்தினார். அவருடைய உடன்பணியாளர் முழந்தாள்படியிட்டு, ‘என்னிடம் பொறுமையாயிரும்; உமக்குத் திருப்பிச் செலுத்திவிடுவேன்’ என்று கெஞ்சினார். ஆனால் அவர் மறுத்துவிட்டார். மாறாக, கடனைத் திருப்பிச் செலுத்தும்வரை அவரைச் சிறையில் அடைக்கச் செய்தார். நடந்ததைக் கண்ட மற்ற உடன்பணியாளர்கள் மிகவும் மனம் வருந்தி, தங்கள் தலைவரிடம் சென்று நடந்த அனைத்தையும் தெரிவித்தார்கள். அப்போது அவருடைய தலைவர் அவரை அழைத்து, ‘பொல்லாத பணியாளனே! நீ என்னைக் கெஞ்சிக் கேட்டதால் உன் கடன் முழுவதையும் நான் மன்னித்தேன். நான் உனக்கு இரக்கம் காட்டியதுபோல், நீயும் உன் உடன்பணியாளருக்கு இரக்கம் காட்டியிருக்க வேண்டாமா?’ என்றார். பின்பு அவருடைய தலைவர் சினமுற்று, கடன் முழுவதையும் திருப்பிச் செலுத்தும்வரை அவரை வதைப்போரிடம் ஒப்படைத்தார். உங்களுள் ஒவ்வொருவரும் தம் சகோதரரை மனதார மன்னிக்காவிட்டால், விண்ணகத்திலுள்ள என் தந்தையும் உங்களுக்கு இவ்வாறே செய்வார்.” மத்தேயு 18:21-35
இந்த உவமை பலவற்றைச் சரியான கண்ணோட்டத்தில் புரிந்துகொள்ள உதவுகிறது. உங்கள் வாழ்வில் உள்ள “மிகப் பெருமளவிலான” பாவங்களை மன்னிக்கக் கடவுள் தயாராகவும் விருப்பமுள்ளவராகவும் இருக்கிறார் என்பதை மட்டுமல்ல, அதன் பின்னர் நீங்களும் பிறருக்கு அதே ஆழமான மன்னிப்பை வழங்க வேண்டும் என்பதையும் இது வெளிப்படுத்துகிறது. அவ்வாறு நீங்கள் செய்யாவிட்டால், பெற்றுக்கொண்ட மன்னிப்பை இழந்துவிடுவீர்கள்.
இரக்கத்தின் இயல்பே இதுதான்: கடவுளிடமிருந்து அதை நீங்கள் பெறும்போது, அதே அளவில் பிறருக்கும் அதை வழங்க வேண்டும். இது இரக்கத்தின் இயல்புக்கே இன்றியமையாதது என்பதைப் புரிந்துகொள்வது முக்கியம். இரக்கம் பாய்ந்து செல்லும் ஒரு புனலாக உங்களை நீங்கள் காண வேண்டும் எனலாம். இரக்கம் வெளியே பாய்ந்து செல்ல உங்கள் இதயத்தைத் திறக்க நீங்கள் விரும்பாவிட்டால், கடவுள் அதை உங்கள் வாழ்வில் பொழிய மாட்டார். இரக்கத்தைப் பிறருக்கு வழங்காமல் உங்களிடமே வைத்துக்கொள்ள நீங்கள் செய்யும் எந்த முயற்சியும், கடவுளிடமிருந்து வரும் இந்த எல்லையற்ற கொடைக்கு உடனடியாக முடிவுகட்டிவிடும்.
மேலும், பிறர்மீது இரக்கத்தைப் பொழிய உங்கள் இதயத்தை எந்த அளவுக்குத் திறக்கிறீர்களோ, அந்த அளவுக்குக் கடவுளும் உங்கள் வாழ்வில் இரக்கத்தைப் பொழிவார் என்பதைப் புரிந்துகொள்வது முக்கியம். இவ்விரண்டுக்கும் நேரடித் தொடர்பு உள்ளது. இந்த உண்மையைப் புரிந்துகொள்வது, இயன்ற மிக உயர்ந்த அளவில் இரக்கமுள்ளவர்களாக இருக்க வேண்டும் என்ற ஆர்வத்தை உங்களில் தூண்ட வேண்டும்.
இரக்கம் காட்டுவதற்கான முதல் படி, மற்றொருவருடைய பாவங்களைப் பற்றியது. ஒரு வகையில், ஒருவர் உங்களுக்கு எதிராகப் பாவம் செய்யும்போது நீங்கள் பேறுபெற்ற நிலையில் இருக்கிறீர்கள். அவருடைய பாவம் எந்த வகையிலும் ஓர் ஆசீராக இருக்கிறது என்பதல்ல இதன் பொருள். மாறாக, மற்றொருவர் உங்களுக்கு எதிராகச் செய்யும் பாவம், மன்னிப்பதற்கான ஓர் அழைப்பை உங்களுக்கு வழங்குகிறது என்ற பொருளிலேயே நீங்கள் பேறுபெற்றவர்கள். மற்றொருவர் உங்களுக்கு எதிராகச் செய்யும் பாவங்களை, நீங்கள் புனிதமடைவதற்கும் அவர் மனமாற்றம் அடைவதற்குமான வாய்ப்பாகக் கடவுளால் மாற்ற முடியும் என்பதில் அவருடைய வல்லமை வெளிப்படுகிறது. கடவுள் உங்களுக்குக் காட்டும் மன்னிப்பை நீங்கள் பின்பற்றி, அதில் பங்குகொள்ளும்போது புனிதமடைகிறீர்கள். “இரக்கமுடையோர் பேறுபெற்றோர்; ஏனெனில் அவர்கள் இரக்கம் பெறுவர்” (மத்தேயு 5: 7) என்ற பேறுபெற்ற நிலையை நினைவுகூருங்கள்.
உங்கள் பாவங்களுக்காக நீங்கள் மனம் வருந்தும்போது மட்டுமே கடவுளின் மன்னிப்பைப் பெற முடியும் என்று இந்த அத்தியாயத்தின் தொடக்கத்தில் கூறப்பட்டதையும் நினைவுகூருங்கள். உங்கள் பாவங்களில் நீங்கள் பிடிவாதமாக நிலைத்திருக்கும்போது, கடவுள் தமது நீதியை நிறைவேற்றவும் உங்கள் இதயத்தை மனமாற்றம் அடையச் செய்யவும் தமது கண்டனத் தீர்ப்பை வழங்குகிறார். பிறருக்கு நீங்கள் இரக்கம் காட்டும் முறைக்கும் இதே நெறி பொருந்தும். நீங்கள் எப்போதும் மன்னிக்க வேண்டும் என்றாலும், உங்களுக்கு எதிராகச் செய்யும் பாவத்தில் பிடிவாதமாக நிலைத்திருப்பவர்களைச் சில வேளைகளில் சந்திப்பீர்கள். அப்போது, நீங்கள் அவர்களுக்கு வழங்கும் மன்னிப்பு, அன்பினால் வழங்கப்படும் புனிதமான கடிந்துரையின் வடிவத்தையும் ஏற்க வேண்டும். உங்கள் கடிந்துரை அவர்களுடைய இதயங்களைப் பற்றிய தீர்ப்பாக இருக்கக்கூடாது; ஏனெனில் கடவுள் மட்டுமே இதயத்தை அறிவார். எனினும், அது செயல்களின் தன்மையிலேயே பாவமானவற்றைக் கண்டிக்கும் கடிந்துரையாக இருக்க வேண்டும்.
மற்றொருவருக்கு நீங்கள் வழங்கக்கூடிய மிகப் பெரிய அன்பான கண்டிப்பு அவரை மன்னிப்பதே. மன்னிப்பதன் மூலம், உண்மையில் நீங்கள் அவரது பாவச் செயலைச் சுட்டிக்காட்டுகிறீர்கள். அதை நியாயப்படுத்தவில்லை; அதை மன்னிக்கிறீர்கள். ஒரு குறிப்பிட்ட செயலை மன்னிப்பதாக நீங்கள் கூறும்போது, அந்தச் செயல் புறநிலையில் தவறானது என்பதை ஏற்றுக்கொள்கிறீர்கள். சிலர் இந்த மன்னிப்பை வரவேற்பார்கள்; அப்போது உண்மையான ஒப்புரவு ஏற்படும். வேறு சிலர் தாங்கள் செய்த தவற்றை ஒப்புக்கொள்ள மாட்டார்கள்; அதனால், நீங்கள் வழங்கும் மன்னிப்பே கடவுளின் கண்டனத் தீர்ப்புக்கு வழியாகிவிடும். ஆனால் இதுவும் இரக்கமே! இது ஒருவரது இதயத்தைப் பற்றிய தீர்ப்பல்ல; மாறாக, அவரது செயலைப் பற்றிய தீர்ப்பாகும். உண்மையில், இத்தகைய தீர்ப்பை வழங்காமல் மன்னிப்பை வழங்க இயலாது.
உங்களுக்கு எதிராக ஒருவர் பாவம் செய்யும்போது, அவர் உங்களிடம் மன்னிப்புக் கேட்பதே சிறந்த நிலையாகும். அத்தகைய சூழலில், மன்னிப்பதும் முழுமையாக ஒப்புரவாவதும் மிகவும் எளிது. ஆனால், மற்றவர் உங்களிடம் மன்னிப்புக் கேட்காமல், தமது தவறான செயல்களில் பிடிவாதமாக நிலைத்திருக்கும்போது, உங்கள் மன்னிப்புச் செயலால் அவரைக் “கண்டிக்க” வேண்டும். அதன்பின், கடவுள் பொறுப்பேற்று, தாம் நிறைவேற்ற விரும்புவதை நிறைவேற்றுவார்.
கண்டனம் வழியாக வெளிப்படும் இரக்கம் பிறருக்கு நீங்கள் காட்ட அழைக்கப்படும்போது, பல்வேறு வடிவங்களை எடுக்கும். எடுத்துக்காட்டாக, நீங்கள் ஒரு பெற்றோராக இருந்தால், அன்பின் காரணமாக உங்கள் பிள்ளைகளைத் திருத்த அடிக்கடி அழைக்கப்படுவீர்கள். அவர்களுடைய செயல்களை மதிப்பிட்டு, அவை கடவுளின் சட்டத்திற்கு முரணாக இருக்கும்போது அவர்களிடம் உறுதியாக நடந்துகொள்ள வேண்டும். உங்கள் வாழ்க்கைத்துணை, உடன்பிறந்தோர், நண்பர்கள் மற்றும் பிறரையும் பொருத்தமான முறையிலும் பொருத்தமான நேரத்திலும் நீங்கள் திருத்த வேண்டும். இருப்பினும், பிறரைத் திருத்துவது எப்போதும் உங்கள் உள்ளத்தில் அவர்களை மன்னிக்கும் செயலிலிருந்தே தொடங்குகிறது; மேலும், அது அவர்களுடைய செயல் தன்னிலேயே எத்தகையது என்பதை மட்டுமே எடுத்துரைக்கிறது.
உங்களுக்கு எதிராகச் செய்யும் பாவத்தில் ஒருவர் பிடிவாதமாக நிலைத்திருந்தால் என்ன செய்வது? நீங்கள் எவ்வாறு நடந்துகொள்வீர்கள்? பின்வரும் திருவிவிலியப் பகுதிகள் நல்ல வழிகாட்டிகளாக உள்ளன:
“உன் சகோதரர் [உனக்கு எதிராகப்] பாவம் செய்தால், நீ போய், நீயும் அவரும் தனித்திருக்கும்போது அவரது குற்றத்தை எடுத்துக்கூறு. அவர் உனக்குச் செவிசாய்த்தால், உன் சகோதரரை மீண்டும் பெற்றுக்கொண்டாய். அவர் செவிசாய்க்காவிட்டால், உன்னோடு இன்னும் ஒருவரையோ இருவரையோ அழைத்துச் செல்; இவ்வாறு ‘இரண்டு அல்லது
மூன்று சாட்சிகளின் சாட்சியத்தால் ஒவ்வொரு உண்மையும் உறுதிசெய்யப்படட்டும்.’ அவர்களுக்கும் அவர் செவிசாய்க்க மறுத்தால், திருச்சபைக்குத் தெரிவி. திருச்சபைக்கும் செவிசாய்க்க அவர் மறுத்தால், பிற இனத்தவர் அல்லது வரிதண்டுபவரை நீ நடத்துவதுபோல அவரை நடத்து.” மத்தேயு 18:15-17
“உங்களை ஏற்றுக்கொள்ளாமலும் உங்கள் வார்த்தைகளுக்குச் செவிசாய்க்காமலும் இருப்பவர் எவராயினும், அந்த வீட்டை அல்லது நகரத்தை விட்டு வெளியேறி, உங்கள் கால்களிலுள்ள தூசியை உதறிவிடுங்கள்.” மத்தேயு 10:14
ஒருவரது பாவத்தை அவருக்குச் சுட்டிக்காட்ட நீங்கள் செல்லும்போது, இயேசுவின் வார்த்தைகளைச் சரியாகப் புரிந்துகொள்வதில் கவனமாக இருக்க வேண்டும். “சகோதர அன்புடன் திருத்துதல்” என்னும் கடமை, மற்றொருவரது இதயத்தைத் தீர்ப்பிடுவதற்கு உங்களுக்கு அனுமதி அளிப்பதில்லை. மாறாக, நீங்கள் திருத்துவதற்கு அழைக்கப்பட்டவர்களின் புறநிலையான செயல்களை மட்டுமே பார்க்க வேண்டும்; அவர்களது உள்நோக்கங்கள் உங்களுக்குத் தெரியும் என்று கருதக்கூடாது என்பது இன்றியமையாதது. இந்த இரு அணுகுமுறைகளுக்கும் இடையே மிகப் பெரிய வேறுபாடு உள்ளது.
செயல்களைப் பற்றித் தீர்ப்பிடுவது என்பது, வெளிப்படையாக நீங்கள் காண்பதைக் கருத்தில் கொண்டு, அந்தச் செயல் கடவுளின் சட்டத்திற்கு முரணாகத் தோன்றி, ஏதோ ஒருவிதமான பிணக்கை ஏற்படுத்தும்போது, அதைப் பற்றி அன்புடன் எடுத்துரைப்பதையே குறிக்கிறது. எடுத்துக்காட்டாக, ஒருவர் மற்றொருவரைப் பற்றி இழிவான, குறைகூறும் வார்த்தைகளைப் பேசினால், அந்த வார்த்தைகள் தகாதவை என்பதை அறிய அவருடைய உள்ளத்தை நீங்கள் அறிந்திருக்க வேண்டியதில்லை. ஆகவே, சகோதர அன்புடன் நீங்கள் அவரைத் திருத்துவது, அவர் ஒரு பாவி என்ற தீர்ப்பாக இருக்காது; மாறாக, அவர் பேசிய வார்த்தைகள் கடவுளின் சட்டத்திற்கு இசைவாக இல்லை என்பதையே சுட்டிக்காட்டும். இது நுட்பமான வேறுபாடாக இருந்தாலும், மற்றொருவரை நேர்மையாகத் திருத்துவதற்கு இது இன்றியமையாதது.
இன்னும் குறிப்பாகச் சொல்வதானால், உங்கள் நண்பர் ஒருவர் தம்முடன் பணிபுரியும் ஒருவரைப் பற்றி கடுமையான, தகாத வார்த்தைகள் பலவற்றைப் பேசுகிறார் என்று வைத்துக்கொள்வோம். நீங்கள் எவ்வாறு பதிலளிக்க வேண்டும்? அந்தக் கடுமையான வார்த்தைகளைக் கவனத்தில் கொண்டு, அவற்றைப் பற்றி உங்கள் நண்பரிடம் பேச வேண்டும். அவருடைய மனக்குமுறலைப் பற்றி மேலும் கேட்டறிந்து, அவரை இன்னும் தெளிவாகப் புரிந்துகொள்ள முயற்சி செய்யலாம். நீங்கள் இவ்வாறு செய்யும்போது, தாம் கோபத்தால் நிறைந்திருப்பதையும் மன்னிக்க முடியாமல் இருப்பதையும் உங்கள் நண்பர் இன்னும் தெளிவாக வெளிப்படுத்தினால், மன்னிக்க வேண்டியதன் அவசியத்தைப் பற்றி மென்மையாகப் பேச உங்களுக்கு வாய்ப்புக் கிடைக்கிறது. இத்தகைய சூழலில், அவர் கூறியதைப் பற்றி நீங்கள் பேசக்கூடிய வகையில் உங்கள் நண்பர் தமது மனச்சாட்சியை வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார்.
அல்லது, வாழ்க்கைத்துணை ஒருவர் கடும் கோபத்தில் குறைகூறும் வார்த்தை ஒன்றைப் பேசுகிறார் என்று வைத்துக்கொள்வோம். உணர்ச்சிகள் தணிந்ததும், இவ்வாறு வெடித்துப் பேசியதை அவரது கவனத்திற்குக் கொண்டுவருவது இன்றியமையாதது. அவர் பேசிய வார்த்தைகள் மனத்தைப் புண்படுத்தின என்று உங்கள் வாழ்க்கைத்துணையிடம் சொல்வது மிகவும் பொருத்தமானதும் மிகுந்த இரக்கமுள்ளதுமாகும். அவ்வாறு செய்வது அவரது உள்ளத்தைப் பற்றிய தீர்ப்பு அல்ல; அது அவரது வெளிப்படையான செயல்களைப் பற்றிய தீர்ப்பாகும். மேலும், இந்தச் செயல்களை நேரடியாக எடுத்துரைத்து, அவற்றால் ஏற்பட்ட காயங்களைக் குணப்படுத்தாவிட்டால், ஒப்புரவாவதும் ஆண்டுகள் செல்லச் செல்ல அன்புறவில் இன்னும் ஆழமாக நுழைவதும் கடினமாக இருக்கும்.
ஒருவரைத் திருத்த முடிவெடுக்கும்போது கவனிக்க வேண்டிய மற்றொரு முக்கிய அம்சம், அந்தத் திருத்தத்தை ஏற்றுக்கொள்ள அவர் திறந்த மனத்துடன் இருக்கிறாரா என்பதாகும். எடுத்துக்காட்டாக, உணர்ச்சிகள் இன்னும் கொந்தளித்துக்கொண்டிருந்து, மனக்கசப்பும் தெளிவாகத் தெரிந்தால், அந்தச் செயல்களைப் பற்றிப் பின்னர் பேசுவதற்காகக் காத்திருப்பதே அதிக இரக்கமுள்ள செயலாகும். வருத்தத்திற்குரிய வகையில், சில உறவுகளில் பகைமை தொடர்ந்து நீடிக்கிறது; எனவே, திருத்தத்தின் மூலம் ஒப்புரவை நாடுவது மிகவும் கடினமாகிவிடுகிறது. இருப்பினும், இறுதியில் ஒப்புரவு ஏற்படும் என்ற நம்பிக்கை எப்போதும் இருக்க வேண்டும்.
மனதைப் புண்படுத்திய அல்லது தகாத செயலைப் பற்றிப் பேசுவதற்கு இது ஏற்ற நேரமல்ல என்று நீங்கள் கருதினாலும், உங்கள் இதயத்தில் மன்னிப்பின் இரக்கத்தை வழங்குவது இன்றியமையாதது. மனக்காயம் கடுமையாக இருக்கும்போது, ஒப்புரவு சாத்தியமில்லாவிட்டாலும், மன்னிப்பு இன்னும் பெரிதாக இருக்க வேண்டும். “மன்னிப்பு” என்பது உங்கள் உள்ளத்தில் ஓர் இரக்கச் செயலைச் செய்து, அவரை மனதார மன்னிப்பதையே குறிக்கிறது என்பதைக் கவனியுங்கள். “ஒப்புரவு” என்பது பாவம் செய்தவர் மனம் வருந்தி, உங்களிடம் மன்னிப்புக் கேட்டு, அதை உங்களிடமிருந்து பெற்றுக்கொள்வதையும், அதன் மூலம் உங்கள் உறவு மீண்டும் நிலைநாட்டப்பட்டு வலுப்பெறுவதையும் குறிக்கிறது.
மன்னிக்கும் இரக்கத்திற்காகச் செபித்தல்
பிடிவாதமாகவே இருப்பவரை உள்ளத்தில் மன்னிப்பதற்கு உதவும் ஒரு வழி, அவருக்காகச் செபிப்பதாகும். இருப்பினும், உங்களைக் காயப்படுத்திய ஒருவரை மன்னிப்பது மிகவும் கடினமாக இருக்கலாம். அதை ஒரே இரவில் எளிதாகச் செய்து முடித்துவிட முடியாது. அதற்கு மிகுந்த அருளும், கடவுளிடம் உங்களையே ஒப்படைத்தலும் தேவை. மிகுந்த செபமும் தேவை.
தாம் செய்ய விரும்பாத எதையும் செய்யுமாறு இயேசு நம்மிடம் ஒருபோதும் கேட்பதில்லை. தம்மைச் சற்றுமுன் அவ்வளவு கொடூரமாக நடத்தியவர்களை அவர் சிலுவையிலிருந்து மன்னித்தார். பிறரை மன்னிக்கப் போராடுபவர்களுக்கு உதவுவதற்காகக் கீழேயுள்ள சிறு செபமாலை அமைக்கப்பட்டுள்ளது. நீங்களும் இவ்வாறு போராடுகிறீர்கள் என்றால், கடவுள் இந்தச் சுமையிலிருந்து உங்களை விடுவிக்கும்படி இதை நாள்தோறும் செபியுங்கள்.
பிறரை மன்னிக்கும் இரக்கத்திற்கான சிறு செபமாலை
பின்வரும் சிறு செபமாலையும் (இது இறை இரக்கச் செபமாலையிலிருந்து வேறுபட்டது) செபமாலை மணிகளைப் பயன்படுத்தியே செபிக்கப்படுகிறது. இதன் செபங்கள் திருவிவிலியத்திலிருந்து எடுக்கப்பட்டுள்ளன. முதல் செபம், முதல் கிறிஸ்தவ மறைசாட்சியான புனித ஸ்தேவானிடமிருந்து வருகிறது. கல்லெறிந்து கொல்லப்பட்ட அவர், இறப்பதற்குச் சற்றுமுன் இவ்வாறு கூறினார்:
“ஆண்டவரே, இந்தப் பாவத்தை இவர்களுக்கு எதிராகக் கணக்கில் கொள்ளாதேயும்.” திருத்தூதர் பணிகள் 7:60
இரண்டாவது செபம், இயேசு சிலுவையில் தொங்கி இறக்கும் வேளையில் கூறிய சொற்களையே அடிப்படையாகக் கொண்டது:
“தந்தையே, இவர்களை மன்னியும்; ஏனெனில் தாங்கள் செய்வது என்னவென்று இவர்களுக்குத் தெரியவில்லை லூக்கா 23:34
ஒரு பரலோக மந்திரம், ஒரு அருள் நிறை மந்திரம், திருத்தூதர்களின் நம்பிக்கை அறிக்கை ஆகியவற்றைச் சொல்லித் தொடங்குங்கள்.
பின்னர், செபமாலையின் ஒவ்வொரு பத்துமணித் தொகுதியிலுள்ள பெரிய மணியில் இவ்வாறு செபியுங்கள்:
ஆண்டவரே, இந்தப் பாவத்தை இவர்களுக்கு எதிராகக் கணக்கில் கொள்ளாதேயும், ஏனெனில் நீர் அனைவரிடமும் இரக்கமும் பரிவும் நிறைந்தவராய் இருக்கிறீர். உமது நிறைவான அன்பைப் பின்பற்றும் பொருட்டு, மன்னிப்பதற்கான அருளை எனக்குத் தந்தருளும்.
பின்னர், செபமாலையின் ஒவ்வொரு பத்தின் பத்து சிறிய மணிகளிலும் இவ்வாறு செபியுங்கள்:
தந்தையே, இவர்களை மன்னியும்; ஏனெனில் தாங்கள் செய்வது என்னவென்று இவர்களுக்குத் தெரியவில்லை.
ஐந்து பத்துகளையும் முடித்தபின், பின்வருவதை மூன்று முறை சொல்லி நிறைவு செய்யுங்கள்:
ஆண்டவராகிய இயேசுவே, வாழும் கடவுளின் மகனே, பாவியாகிய என்மீது இரக்கமாயிரும்.
ஆமென்.
இது திருவிவிலியத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட வல்லமையுள்ள ஒரு செபமாகும். உங்களைக் காயப்படுத்திவிட்டு, ஒப்புரவாக மறுக்கும் ஒருவரை மன்னிப்பது உங்களுக்குக் கடினமாக இருந்தால், அந்த நபருக்காக இந்தச் சிறு செபமாலையை ஒவ்வொரு நாளும் செபிக்கத் தொடங்குங்கள். இது எந்த அளவுக்கு உதவும் என்பதைக் கண்டு நீங்கள் வியப்படைவீர்கள்.
நீங்கள் மன்னிப்பு வழங்கும்போது, உங்களுக்கு எதிராகப் பாவம் செய்தவர் உங்கள் மன்னிப்பைத் தாழ்மையுடன் ஏற்றுக்கொண்டு, ஒப்புரவு நிகழ்வதே சிறந்த நிலையாகும். ஆனால், நீங்கள் மன்னித்த நபர் தமது செயலை ஒப்புக்கொள்ளாமல் இருப்பதும், அதனால் உங்கள் மன்னிப்பை ஏற்றுக்கொள்ள மனம் திறவாமல் இருப்பதும் அடிக்கடி நிகழ்கின்றன. இதன் விளைவாக ஒப்புரவு ஏற்படுவதில்லை. ஒருவேளை நீங்கள் ஒருவருக்காகச் செபித்து (உங்கள் வாழ்க்கைத்துணை அல்லது பிள்ளை போன்ற ஒருவருக்காக), உங்கள் உள்ளத்தில் அவரை மீண்டும் மீண்டும் மன்னித்திருக்கலாம். ஆனால் அவர் தமது பாவத்தையும், தாமே நீதிமான் என்ற மனப்பான்மையையும் பற்றிக்கொண்டு, உங்கள் மன்னிப்பை ஏற்காமல் இருக்கலாம். வருத்தத்திற்குரிய வகையில் இவ்வாறு நிகழும்போது, தொடர்ந்து மன்னிப்பதைத் தவிர உங்களால் வேறெதுவும் செய்ய முடியாது. உங்கள் நிலை இதுவாக இருந்தால், மனம் தளராதீர்கள். மனத்தளர்ச்சி என்பது நம்பிக்கையின் மீதான நேரடித் தாக்குதலாகும். நம்பிக்கை இழக்கப்பட்டுவிட்டால், மன்னிக்கும் உள்ளம் அன்பற்றதாகவும் கோபம் நிறைந்ததாகவும் மாறிவிடும். நீங்கள் அவ்வாறு மாறிவிட இடமளிக்காதீர்கள்.
உங்கள் வாழ்வில் ஒருவர் மனதைப் புண்படுத்தும் செயல்களில் பிடிவாதமாக நிலைத்திருக்கும்போது, அவர் ஒப்புரவுக்குத் தயாராகும் தருணத்திற்காகச் செபித்துக் காத்திருப்பதே உங்களால் செய்யக்கூடியது. முன்பு கூறப்பட்ட ஊதாரி மகனைப் பற்றிய பகுதியை நினைவுகூருங்கள். அந்தக் கதையில், தந்தை தம் மகனின் வருகையை எதிர்நோக்கித் தொடர்ந்து வழிமேல் விழிவைத்துக் காத்திருந்தார். தொலைவிலேயே தம் மகனைக் கண்டு, அவனிடம் ஓடிச் சென்றார். நீங்களும் அவ்வாறே இருக்க வேண்டும். நீங்கள் யாருடன் ஒப்புரவாக வேண்டுமோ, அவர் அதற்குத் தயாராக இருக்கிறார் என்பதற்கான ஏதேனும் அறிகுறியைத் தேடி, தொடர்ந்து “தொலைவை” நோக்கிக்கொண்டிருக்க வேண்டும். அவரிடம் சிறிதளவேனும் விருப்பம் இருப்பதை நீங்கள்
உணர்ந்தால், அதைக் கவனத்தில் கொண்டு, இரக்கத்தையும் மன்னிப்பையும் காட்டத் தயாராக இருங்கள்.
இருப்பினும், முன்பு மேற்கோள் காட்டப்பட்ட மறைநூல் பகுதி குறிப்பிடுவதுபோல், சில சூழல்களில் “உங்கள் கால்களில் படிந்த தூசியை உதறிவிட” வேண்டிய நேரம் வரலாம். இதன் பொருள் என்ன? இது கண்டனத் தீர்ப்பின் இரக்கத்தில் புனிதமான முறையில் பங்குகொள்வதாகும். பிடிவாதம் ஆழமாக வேரூன்றியிருந்து, ஒப்புரவுக்கான எல்லா முயற்சிகளும் மேற்கொள்ளப்பட்டுவிட்ட நிலையில், மற்றொருவருக்கு நீங்கள் செய்யக்கூடிய மிகுந்த இரக்கமுள்ள செயல் “உங்கள் கால்களில் படிந்த தூசியைத் துடைத்துவிடுவது” என்ற நிலை வரலாம். அவரை முரட்டுத்தனமாகவும், குறைகூறியும், பாவமான முறையிலும் நீங்கள் நடத்த வேண்டும் என்பது இதன் பொருளல்ல. மாறாக, உங்கள் உறவில் அவரது செயல்கள் ஏற்படுத்திய விளைவுகளை அவர் காணும்படி நீங்கள் விடுகிறீர்கள் என்பதே இதன் பொருள். அவரிடம் தென்படும் பிடிவாதம் இன்னும் தெளிவாக வெளிப்படும்படி நீங்கள் அனுமதிக்கிறீர்கள். ஆனால் இதுவும் இரக்கமே.
“உங்கள் கால்களிலுள்ள தூசியை உதறிவிடும்” இந்தச் செயல் பல்வேறு வழிகளில் நிகழலாம். எடுத்துக்காட்டாக, ஒருவருக்கு நீங்கள் அளிக்கக்கூடிய ஒரே பொருத்தமான பதில் உங்கள் துயரமாக இருக்கலாம். அது மறைமுகமாகப் பகைமையை வெளிப்படுத்தும் விதத்தில் அல்ல, மாறாக இரக்கமும் துயரமும் நிறைந்த விதத்தில் அமைய வேண்டும் (“துயருறுவோர் பேறுபெற்றோர்…” மத்தேயு 5:4). பிடிவாதம் கடுமையாக இருக்கும்போது, துயரம் நிறைந்த மௌனம் மிகுந்த பிறரன்பின் வெளிப்பாடாக இருக்கலாம். மற்றவரின் நெறிபிறழ்ந்த செயல்களின் விளைவுகளை வெளிப்படுத்துவதற்கான ஒரு வழி இது. ஒப்புரவாக மற்றவர் மறுப்பதால் ஏற்படும் விளைவுகளைத் துயரம் நிறைந்த மௌனம் “உரத்த குரலில்” பிரதிபலிக்கிறது.
இருப்பினும், கவனமாக இருங்கள்; இறைவேண்டல் செய்யுங்கள்; உங்கள் உள்ளத்தில் மன்னியுங்கள்; கடவுள் உங்களை வழிநடத்த அனுமதியுங்கள். மீண்டும் சொல்வதானால், மறைமுகமாகப் பகைமையை வெளிப்படுத்தும் போக்கு, இரக்கத்தின் இந்த வடிவத்தை எளிதாக முகமூடியாக அணிந்துகொள்ளலாம். ஆனால், மறைமுகமாக வெளிப்படுத்தப்படும் பகைமையும் பகைமைதான். பகைமை இரக்கம் அல்ல. மற்றொருவரிடம் துயரம் நிறைந்த மௌனத்தைக் கடைப்பிடிக்க நீங்கள் அழைக்கப்படும்போது, ஒப்புரவு ஏற்படும் என்ற உறுதியான நம்பிக்கை எப்போதும் நிலைத்திருக்க வேண்டும். ஊதாரி மகன் பற்றிய உவமையில் வரும் தந்தை, தன் மகனுடன் ஒப்புரவாகத் தொலைவை நோக்கிக் காத்து நின்றதுபோல, நீங்களும் மிகச் சிறிய வாய்ப்புக் கிடைக்கும் அந்தக் கணமே ஒப்புரவாக எப்போதும் தயாராகவும் விருப்பமுள்ளவராகவும் இருக்க வேண்டும்.
மேலே கூறப்பட்ட அனுபவம் உங்கள் மிக நெருக்கமான உறவுகளில் தேவைப்படாமல் இருக்கும் என நம்புவோம். உள்ளங்கள் ஒப்புரவுக்கு எப்போதும் திறந்தே இருக்கும் என நம்புவோம். அவ்வாறு இருக்கும்போது, இரக்கத்தின் நிறைவான பெருவிருந்து ஒவ்வொரு உறவிலும் அனுபவிக்கப்படக் காத்திருக்கிறது. தியாக அன்பு என்னும் கொடையின் வழியாக அந்த இரக்கப் பெருவிருந்து வெளிப்படுகிறது.
ஆன்மிக நட்பும் தியாகமிக்க தற்கையளிப்பும் தரும் மகிழ்ச்சி
புனித தாமஸ் அக்குவினாஸ் கூறுவதுபோல், “உண்மையான நட்பைவிட மேலாக மதிக்கப்பட வேண்டியது இந்த மண்ணில் வேறொன்றும் இல்லை” (அரசாட்சி குறித்து — சைப்பிரஸ் அரசருக்கு, நூல் 1, அதிகாரம் 11, பத்தி 77). பாவமன்னிப்பைக் கடந்து செல்லும் விதத்தில் கடவுளின் இரக்கம் வழங்கப்பட்டு ஏற்றுக்கொள்ளப்படும்போது உண்மையான நட்பின் பிணைப்பு உருவாகிறது. இருவர் ஒவ்வொருவரும் கிறிஸ்துவுடன் ஒன்றித்திருப்பதும், அதன் விளைவாக ஒவ்வொருவரும் மற்றவரிடம் கிறிஸ்துவின் அன்பை வெளிப்படுத்துவதும் உண்மையான நட்பாக மலர்கிறது. “கிறிஸ்துவில் நட்பு” என்னும் இந்த வடிவம், நீங்கள் ஈடுபடும் ஒவ்வோர் அன்புறவுக்கும் பொருந்தும். நீங்கள் சந்திக்கும் அனைவருடனும் “மிகச் சிறந்த” நண்பர்களாக இருக்க முடியாது என்பதும், நட்பு என்று பொதுவாகப் புரிந்துகொள்ளப்படும் விதத்தில் அனைவருடனும் நண்பர்களாக இருக்க முடியாது என்பதும் உண்மையே. பலருடன் நெருக்கமான உறவுகளை ஏற்படுத்திக்கொள்வதற்கான நமது ஆற்றலை நேரமும் சக்தியும் வரையறுக்கின்றன. ஆயினும், கிறிஸ்துவில் வாழும் ஒவ்வொருவருடனும் “உண்மையான நட்பின் பிணைப்பை” நீங்கள் ஏற்படுத்திக்கொள்ள முடியும்; அந்த நட்பு அவ்வப்போது நிகழும் சுருக்கமான உரையாடலாக மட்டுமே இருந்தாலும் இது சாத்தியமே. அப்படியிருந்தாலும், பொழிந்தருளப்படும் கடவுளின் இரக்கத்தில் அது பங்குபெறுவதால், மிகுந்த மகிழ்ச்சியின் ஊற்றாக இருக்க முடியும். ஒருவரையொருவர் இன்னும் ஆழமாக அறிந்துகொள்பவர்களிடையேயும் “உண்மையான நட்பின் பிணைப்பு” ஏற்படலாம். வாழ்க்கைத்துணைவர்கள், அயலவர்கள், “மிகச் சிறந்த” நண்பர்கள், உடன்பிறந்தவர்கள் போன்ற உறவுகளும், கிறிஸ்துவில் நட்பின் தூய பிணைப்பில் பங்குபெறுவதே அவற்றின் இலட்சிய நிலையாகும்.
கிறிஸ்துவில் உண்மையான நட்பை எவ்வாறு அனுபவிப்பது? அதை எவ்வாறு வாழ்வாக்குவது? முதலில், யோவான் நற்செய்தியை நினைவுகூருங்கள்: “ஒருவர் தம் நண்பர்களுக்காகத் தம் உயிரைக் கொடுப்பதைவிட மேலான அன்பு எவரிடமும் இல்லை” (யோவான் 15:13). நமது “நண்பர்களுக்காக” நம் உயிரைக் கொடுக்கவே இயேசு நம்மை அழைக்கிறார் என்பதைக் கவனிப்பது முக்கியம். நாம் யாருடன் ஒப்புரவாகி, கிறிஸ்துவில் பொதுவான பிணைப்பைப் பகிர்ந்துகொள்கிறோமோ, அவர்களுக்கு மட்டுமே இரக்கத்தின் உச்சநிலையை வழங்க முடியும் என்பதை இது உணர்த்துகிறது. ஏற்கெனவே குறிப்பிட்டபடி, ஒருவர் நமக்கு எதிராகச் செய்த பாவத்தில் பிடிவாதமாக நிலைத்திருக்கும்போது, இந்த அடுத்த நிலையில் இரக்கத்தை வழங்க இயலாது. அவர்களின் பிடிவாதம் நம்மை மன்னிப்பு என்னும் நிலையிலேயே நிறுத்திவைக்கிறது; அவர்கள் மனந்திரும்பி, நமது மன்னிப்பைத் தங்கள் உள்ளங்களில் ஏற்றுக்கொள்ளும்வரை, நமது மன்னிப்பின் “கண்டனத் தீர்ப்பை” தொடர்ந்து அனுபவிக்கிறார்கள்.
நீங்கள் மற்றொருவருடன் உண்மையாக ஒப்புரவாகி, அதன் வழியாகக் கிறிஸ்துவில் நண்பர்களாகியதும், அவர்மீது கடவுளின் இரக்கத்தைத் தாராளமாகப் பொழிய அழைக்கப்படுகிறீர்கள். இறுதியில், மற்றவருக்கு முதலிடம் கொடுத்து, உங்கள் முழு உள்ளத்தோடும் இருப்போடும் அவரை நேசிக்கும் தியாக அன்பின் வடிவிலேயே இது நிகழ்கிறது. இது உங்களையே கொடையாக அளிப்பதாகும். தியாக அன்பின் இந்த ஆழம் வெவ்வேறு மனிதர்களுக்கு வெவ்வேறு விதங்களில் அனுபவமாகும்; எனினும், சிலுவையில் முழுமையாக வெளிப்பட்ட கிறிஸ்துவின் நிறைவான தியாக அன்பில் பங்குபெறுவதாகவே அது எப்போதும் இருக்கும். குறிப்பாக, அது எப்போதும் மற்றவருக்காக உங்களையே முழுமையாகவும் தன்னுரிமையோடும் அளிக்கும் கொடையாக இருக்கும்.
தியாக அன்பைப் பற்றி நாம் முதலில் கவனிக்க வேண்டியது, அது “தியாகத்தை உள்ளடக்கியது” என்பதே. தியாகம் என்பதை எதிர்மறையானதாகவும் விரும்பத்தகாததாகவும் எளிதில் தவறாகப் புரிந்துகொள்ளலாம். ஏனெனில், சுயநலக் கண்ணோட்டத்தில் அது விரும்பத்தகாததே. நமது சுயநலத்தில், கொடுப்பதைவிடப் பெற்றுக்கொள்ளவே நாம் முனைகிறோம். ஆனால் இரக்கம் இந்த வகையான சுயநலத்திலிருந்து நம்மை விடுவித்து, இன்னும் மேன்மையான ஒரு வாழ்க்கை முறையைக் கண்டறிய உதவுகிறது. “ஏனெனில், தம் உயிரைக் காத்துக்கொள்ள விரும்புகிறவர் அதை இழந்துவிடுவார்; ஆனால் என் பொருட்டுத் தம் உயிரை இழப்பவர் அதைக் கண்டடைவார்” (மத்தேயு 16:25) என்னும் மறைநூற்று வார்த்தைகளை நினைவுகூருங்கள். கிறிஸ்துவுக்காக உங்கள் உயிரை இழந்து, அதன் வழியாக அவரது இரக்கத்தின் கருவியாக மாறுவதற்காகவே நீங்கள் படைக்கப்பட்டீர்கள். இவ்வாறு, உங்களையே பிறருக்குக் கையளிக்கும் செயலில், நீங்கள் உங்களையே கண்டறிந்து, அருள் நிறைவுபெற்ற நிலையில் முழுமையான மனிதராக விளங்குகிறீர்கள். நீங்கள் எத்தகையவராக இருக்கும்படி படைக்கப்பட்டீர்களோ, அத்தகையவராக மாறுவதற்கான வழி இதுவே. நீங்கள் வாழ வேண்டுமெனக் கருதப்பட்ட முறையில் வாழ்வதன் வழியாக, இன்னும் முழுமையான மனிதராகிறீர்கள்; கடவுள் உங்களை எத்தகையவராகப் படைத்தாரோ, அத்தகையவராக இன்னும் முழுமையாக மாறுகிறீர்கள்.
கணவன் மனைவியிடையே பகிரப்படும் இந்த ஆழமான அன்பு, ஒவ்வொருவரும் மற்றவரின் நலனில் அக்கறை கொள்ளும்போது, ஒருவருக்கொருவர் துணைநிற்பதாக வெளிப்படும். பெற்றோர் தங்கள் பிள்ளைகளுக்கு இத்தகைய ஆழமான, நிபந்தனையற்ற அன்பை வழங்கும்போது, பிள்ளைகள் எப்போதும் பராமரிக்கப்படுவார்கள்; சில தேவைகளும் நிறைவேற்றப்படும். குடும்பத்திற்குள், உங்களையே முழுமையாகக் கொடுக்க வேண்டிய சிறப்பான கடமை உள்ளது.
ஆயினும், கிறிஸ்துவின் இதயத்தில் இரக்கம் அளவின்றி நிறைந்துள்ளது. எனவே, பல்வேறு வழிகளில் உங்கள் இதயத்தைப் பிறருக்குக் கொடுக்கக் கடவுள் நாள்தோறும் உங்களைத் தூண்டுவார். கடவுள் உங்களிடம் கொடுக்கச் சொல்வதைவிட அதிகமாக உங்களிடம் கேட்டு வற்புறுத்துவதற்கான உரிமையை இது பிறருக்கு அளிக்காது என்றாலும், ஒவ்வொருவரிடமும் நீங்கள் காட்டும் இரக்கச் செயல்கள் முழுமையானவையாகவும் நிபந்தனையற்றவையாகவும் அமையும். பல நேரங்களில், உங்கள் இதயத்தையும் வாழ்வையும் பெருமளவில் பகிர்ந்துகொள்ளக்கூடிய சிலரையும் கடவுள் உங்களுக்கு ஆசியாக அளிப்பார். இத்தகைய நட்புகளில் இரு தரப்பினரும் கடவுளின் இரக்கத்தைப் பகிர்ந்துகொள்ளும்போது, இந்த உறவுகளின் கனிகள் தாங்கி நிறுத்துபவையாகவும், உருமாற்றுபவையாகவும், உயர்த்துபவையாகவும், புனிதமானவையாகவும் இருக்கும். இயேசுவின் வாழ்விலும்கூட, அவர் சிறப்பான நட்புறவு கொண்டிருந்தவர்கள் இருந்தார்கள்; அவர்களுடன் கூடுதல் நேரத்தையும் ஆற்றலையும் செலவிட்டார். திருத்தூதர்கள், மரியா, மார்த்தா, இலாசர் ஆகியோரை நினைத்துப் பாருங்கள். ஆனால் இயேசுவின் நட்பு எல்லா மக்களையும் சென்றடைந்தது; அவர் மிகக் குறுகிய நேரமே பழகியவர்களையும் அது சென்றடைந்தது. அவரது அன்பைப் பெற்றுக்கொள்ள மனம் திறந்திருந்தவர்களுக்குத் தமது இதயத்தை அவர் தொடர்ந்து தியாகத்துடன் கொடுத்தார்.
தியாக அன்பில் முக்கியமானது, நீங்கள் மற்றொருவருக்கு அளிக்கும் நேரமும் ஆற்றலும் எந்த அளவில் உள்ளன என்பது அல்ல; மாறாக, காட்டப்படும் அன்பு எந்த தரத்தில் உள்ளது என்பதே. கிறிஸ்துவில் ஒரு “நண்பருக்கு” அளிக்கப்படும் அன்பின் தரம், எப்போதும் இயன்ற மிக உயர்ந்த நிலையில் இருக்க வேண்டும். அது ஒரு சில நொடிகள் மட்டுமே நீடித்தாலும்கூட.
தியாக அன்பு ஒரு வகையில் “வலியையும்” தரும். இந்த அளவிலான அன்பு, தாழ்மையுடன் மற்றவருக்கு முதலிடம் கொடுக்கத் தொடர்ந்து முடிவெடுக்க வேண்டியிருப்பதால் வலியைத் தருகிறது. சிலுவையில் வெளிப்படுத்தப்பட்ட கடவுளின் இரக்கத்திற்குத் தொடர்ந்து ஒரு கருவியாக இருக்க, ஒருவர் தமக்கே தொடர்ந்து இறக்க வேண்டும். அன்பு வலியைத் தருகிறது. ஆனால் அந்த வலியில் இனிமையும் உள்ளது. உங்கள் இதயத்தை இயன்ற அளவு முழுமையாகக் கொடுப்பதால் விளையும் நற்கனியில் அதன் இனிமை காணப்படுகிறது. இந்த “இனிமையை” அனுபவிக்கும்போது, அன்பின் தியாகத் தன்மை ஒரு சுமையாகவே இருப்பதில்லை.
நமக்கு “வலி” தரக்கூடிய மற்றோர் அனுபவம் ஆன்மிக வறட்சி. புனிதர்கள் பலரும் கடவுளுடனான தங்கள் உறவில் ஒருவகையான அக வறட்சியை அனுபவித்துள்ளனர். கடவுள் அவர்களுக்கு மிகவும் நெருக்கமாகப் பிரசன்னமாக இருந்தாலும், அவர் தங்களுடன் இல்லாததுபோல் அவர்களுக்குத் தோன்றுகிறது. ஆயினும், இந்த வறட்சியின் அனுபவம், அந்தப் புனிதர் தமது சித்தத்தால் கடவுளை அன்பு செய்யும் இன்னும் மிக ஆழமான நிலைக்குச் செல்வதற்காகவே அமைகிறது. கடவுளைப் பற்றிய அவர்களது பார்வை இருளடைகிறது; அவருடைய பிரசன்னத்தை அவர்கள் உணர்வதில்லை. இருந்தாலும், அவர்கள் அவரை அன்பு செய்யத் தீர்மானிக்கிறார்கள்; தாங்கள் உணர்வதன் காரணமாக அல்ல, அன்பின் காரணமாக அவரது திருவுளத்தின்படி வாழத் தீர்மானிக்கிறார்கள்.
பிறரை அன்பு செய்வதிலும் சில வேளைகளில் இந்த வறட்சியின் அனுபவத்தை நாம் காணலாம். எடுத்துக்காட்டாக, பெற்றோர் தங்கள் பிள்ளைகளை அன்பு செய்து பராமரிப்பதற்காகச் செய்யும் அனைத்திலும் எப்போதும் உணர்வுப்பூர்வமான மகிழ்ச்சியை அனுபவிக்காமல் இருக்கலாம். அவர்களது தியாக அன்பினால் வரும் மனநிறைவு எப்போதும் இருக்கும்; ஆனால் இந்த அன்பு எப்போதும் ஒரு இனிய உணர்வால் உந்தப்படாமல் இருக்கலாம். உண்மையில், அந்த இனிய உணர்வு அகற்றப்படும்போது, அவர்களது அன்பு இன்னும் புனிதமானதாகவும், அவர்களது பிள்ளைகளுக்கு இன்னும் நன்மை பயப்பதாகவும் மாறக்கூடும். ஏனெனில், இத்தகைய அன்பு இன்னும் அதிகத் தியாகத்தை உள்ளடக்கியது; கிறிஸ்துவின் சிலுவையைப் பின்பற்றி, முற்றிலும் இரக்கத்தின் காரணமாகவே செயல்படுகிறது. அது இன்னும் தன்னலமற்றதாகவும், மற்றவரின் நலனில் இன்னும் அதிகக் கவனம் செலுத்துவதாகவும் மாறுகிறது. அன்போடு தன்னையே கொடுப்பது பெரும்பாலும் இனிய உணர்வைத் தரலாம்; ஆனால் அவ்வாறு தராதபோது நாம் வியப்படையவோ மனம்தளரவோ கூடாது. நமது இதயங்களை இன்னும் முழுமையாகவும் தன்னலமற்ற முறையிலும் கொடுப்பதற்கான வாய்ப்புகளாக அந்தத் தருணங்களை நாம் காண வேண்டும்.
நீங்கள் நாள்தோறும் தியாகமனத்துடன்
உங்களையே பிறருக்குக் கொடுக்கும்போது, குறிப்பாகக் கிறிஸ்துவில் உங்களுடன் ஆன்மிக “நட்பைப்” பகிர்ந்துகொள்பவர்களுக்கு அவ்வாறு செய்யும்போது, அவர்கள்மீது நீங்கள் காட்டும் இரக்கச் செயல்கள் உங்களுக்கு ஆழ்ந்த உயிரூட்டத்தையும் உறுதியையும் அளிப்பதை உணரத் தொடங்குவீர்கள். மற்றொருவருக்கு இரக்கத்தை வழங்குவது, கிறிஸ்துவில் மாட்சிமையான வாழ்வுக்கு உங்களை வல்லமையுடன் உயர்த்துகிறது. இவ்வாறு செய்து, இறைவனின் இரக்கம் உங்கள் வழியாகப் பாய்ந்தோட அனுமதிக்கும்போது, அவரது இரக்கம் முதலில் உங்கள் சொந்த ஆன்மாவுக்குள் பாய்கிறது. இரக்கத்தைப் பெற்றுக்கொண்டு, பின்னர் அதன் கருவியாக இருப்பது, நம் வாழ்வை மிகுந்த மனநிறைவால் நிரப்புகிறது. இதை உங்கள் அன்றாட இலக்காகக் கொள்ளுங்கள். உங்களுடன் ஒப்புரவாகியிருப்பவர்களுக்காக எதையும் ஒதுக்கிவைக்காமல் உங்கள் வாழ்வையே அர்ப்பணிக்கும் வாய்ப்புகளைத் தேடுங்கள். அவ்வாறு செய்தால், இறைவனிடமிருந்து நீங்கள் பெற்று மற்றவர்களுக்கு வழங்கும் இரக்கத்திற்கு எல்லையே இருக்காது என்பதை உணர்வீர்கள். இத்தகைய ஆழ்ந்த இரக்கத்துடன் வாழ்வதே உண்மையான புனிதத்தை நோக்கிய பாதையில் நடப்பதற்கான மிக விரைவான வழி என்பதையும் உணர்வீர்கள்.
இந்தப் பகுதியின் தொடக்கத்தில் குறிப்பிட்டதுபோல, “உண்மையான நட்பைவிட மதிப்பிற்குரியது இவ்வுலகில் வேறெதுவும் இல்லை” (புனித தாமஸ் அக்குவினார்). அந்த நட்பு இறைவனின் இரக்கத்தில் ஆழ்ந்திருக்கும்போது, அதில் தூய ஆவியாரின் கனிகள் அனுபவிக்கப்படுகின்றன. அதில் கிடைக்கும் மகிழ்ச்சி பெரிது; அந்த நட்பிலிருந்து இருவரும் பெறும் வலிமை, அன்பினால் செய்யப்படும் ஒவ்வொரு தியாகத்தையும் செய்வதற்குத் தகுதியானதாக்குகிறது. உங்கள் நட்புகள் அனைத்தையும், குறிப்பாகக் குடும்ப உறவுகளை, இவ்வாறு மாட்சிமை நிறைந்தவையாக்க முயலுங்கள். அப்போது இறைவன் உங்களிடம் வந்து, நீங்கள் அன்பு செய்பவர்களின் வாழ்வில் உங்கள் வழியாகச் செயல்பட்டு, உங்கள் வாழ்வில் உயிர்த்துடிப்புடன் விளங்குவார்.
புனிதத்திற்கான பாதை – நமது மேலான அழைப்பின் சுருக்கம்
புனிதமடைவதில் மைய இடம் வகிக்கும் மூன்று நற்பண்புகளைப் பற்றிய சிந்தனைகளை இந்தச் சிறுநூல் வழங்குகிறது. ஒவ்வொன்றும் மற்றொன்றின் அடிப்படையில் வளர்வதால், இம்மூன்றுமே அவசியமானவை. தாழ்ச்சி, நம்பிக்கை, இரக்கம் ஆகியவற்றை வாழ்வில் கடைப்பிடிப்பதன் இறுதிப் பலன், தனிப்பட்ட முறையில் ஆழ்ந்த நிறைவைத் தருவதோடு, பிறருடைய வாழ்விலும் மிகப்பெரிய மாற்றத்தை ஏற்படுத்தும் ஒரு வாழ்வாகும்.
நாம் புனிதமான வாழ்வை வாழ்ந்து, இறுதியில் தியாகமனத்துடன் நம்மையே பிறருக்குக் கொடுக்கும்போது, அதன் பலனாக வார்த்தைகளால் விவரிக்க முடியாத மகிழ்ச்சி கிடைக்கிறது. ஏனெனில், இரக்கத்தால் நம்மையே முழுவதுமாகக் கொடுக்கும் இந்த உன்னதச் செயலில், நாம் இறைவனுடன் ஆழ்ந்த ஒன்றிப்புக்குள் நுழைகிறோம்.
அத்தியாயம் 5 – அன்பின் உயிருள்ள பலி
மின்னூலாகவும் மென்மையான அட்டையுடைய அச்சு நூலாகவும் கிடைக்கிறது:
Amazon – Google Play – iTunes – Barnes and Noble
