ಪವಿತ್ರರಾಗಲು ನೀವು ಆಮೂಲಾಗ್ರ ನಿರ್ಧಾರ ಕೈಗೊಂಡರೆ, ನಿಮ್ಮ ಜೀವನವು ಬಹಳ ಸುಲಭವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸುವುದು ಸಹಜ. ಕೆಲವು ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಅದು ನಿಜವೂ ಹೌದು. ಆದರೆ ಪವಿತ್ರತೆ ಮತ್ತು ಕಷ್ಟಾನುಭವಗಳು ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ವಿರುದ್ಧವಾದವುಗಳಲ್ಲ. ಬೇರೆ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಪವಿತ್ರತೆಗೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಜೀವನವು ಕಷ್ಟಾನುಭವಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದರ್ಥವಲ್ಲ. ಆದರೆ ನಿಮ್ಮ ಕಷ್ಟಾನುಭವವು ರೂಪಾಂತರಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಅದರ ಅರ್ಥ.
ಯೇಸುವಿನ ಸ್ವಂತ ಜೀವನವನ್ನೇ ಕುರಿತು ಯೋಚಿಸಿ. ಅವರು ಪರಿಪೂರ್ಣರಾಗಿದ್ದರು. ಆದರೂ ಅವರು ಅತ್ಯಂತ ತೀವ್ರವಾದ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನೂ ಅನುಭವಿಸಿದರು. ಕಷ್ಟಾನುಭವವು ದೇವರ ಅಪ್ರಸನ್ನತೆಯ ಸೂಚನೆಯಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ, ಪಾಪಪತನಗೊಂಡ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕ್ರೈಸ್ತ ಜೀವನವನ್ನು ಆಮೂಲಾಗ್ರವಾಗಿ ಜೀವಿಸುವಾಗ ಅದು ಸಹಜವಾದ ಭಾಗವಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಕಷ್ಟಾನುಭವವು ದೇವಪುತ್ರನನ್ನೂ ಆಳವಾಗಿ ಬಾಧಿಸಿತು.
ಇದನ್ನು ನಾವು ಹೀಗೆ ನೋಡಬಹುದು: ಪವಿತ್ರತೆಯ “ಮಾರ್ಗವು” ಈ ಮೂರು ಸದ್ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ. ಆದರೆ ನೀವು ದಿನನಿತ್ಯ ಅನುಭವಿಸುವ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಅವುಗಳನ್ನು ಶಿಲುಬೆಯ ರೂಪಾಂತರಗೊಳಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಒಂದುಗೂಡಿಸುವಾಗ, ಆ ಕಷ್ಟಾನುಭವಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಸದ್ಗುಣಗಳು ವ್ಯಕ್ತವಾದಾಗ ಮಾತ್ರ “ಪವಿತ್ರತೆಯನ್ನು” ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಲುಪುತ್ತೀರಿ. ನಿಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಶಿಲುಬೆಗಳ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಈ ಮೂರು ಸದ್ಗುಣಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದರ ಫಲವನ್ನು “ಬಲಿದಾನದ ಜೀವನ” ಅಥವಾ “ವಿಮೋಚನಕಾರಿ ಕಷ್ಟಾನುಭವ” ಎಂದು ಕರೆಯಬಹುದು. ವಿನಯ, ಭರವಸೆ ಮತ್ತು ಕರುಣೆಯನ್ನು ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಪಾಲಿಸುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ತನ್ನ ಕಷ್ಟಾನುಭವವು ವಿಮೋಚನಕಾರಿಯೂ ಪವಿತ್ರ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದುದೂ ಆಗುವಂತೆ ಅದನ್ನು ಹೇಗೆ ಎದುರಿಸುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ನೋಡೋಣ. ಇವು ಆಳವಾದ ವಿಚಾರಗಳಾಗಿದ್ದರೂ, ವಾಸ್ತವವಾದವುಗಳಾಗಿವೆ. ಜೀವನದ ಸಹಜ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುವಾಗ ಇವುಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಬದುಕಲು, ಇವುಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅತ್ಯಗತ್ಯ.
ಪ್ರೀತಿಸುವ ದೇವರು ನಾವು ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ಏಕೆ ಅನುಮತಿಸುತ್ತಾರೆ?
ಅತ್ಯಂತ ಮೂಲಭೂತವಾದರೂ ಮಹತ್ವದ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆಯಿಂದ ಆರಂಭಿಸೋಣ: ನಾವು ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಏಕೆ ಅನುಭವಿಸುತ್ತೇವೆ? ಸಂಪೂರ್ಣ ಪ್ರೀತಿಮಯರೂ ಸರ್ವಶಕ್ತರೂ ಆದ ದೇವರು ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಅನುಮತಿಸಬಲ್ಲರು? ನಿರಪರಾಧಿಗಳು ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ದೇವರು ಹೇಗೆ ಅನುಮತಿಸಬಲ್ಲರು? ಇವು ಮಹತ್ವದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು, ಏಕೆಂದರೆ ಮೊದಲ ನೋಟಕ್ಕೆ ವಿರೋಧಾಭಾಸವೆಂದು ತೋರುವುದನ್ನು ಇವು ನಮ್ಮ ಮುಂದಿಡುತ್ತವೆ. ವಾದವು ಹೀಗಿದೆ: ದೇವರು ಸರ್ವಶಕ್ತರಾಗಿದ್ದರೆ, ಅವರು ಏನು ಬೇಕಾದರೂ ಮಾಡಬಲ್ಲರು. ಹಾಗೆಯೇ ಅವರು ಸಂಪೂರ್ಣ ಪ್ರೀತಿಮಯರಾಗಿದ್ದರೆ, ನಮಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದುದನ್ನೇ ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ಕಷ್ಟಾನುಭವವು ನಮಗೆ ಹಿತವಾದ ಅನುಭವವಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ದೇವರು ತಮ್ಮ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಶಕ್ತಿಯಿಂದಾಗಿ
ಈ ಮೂಲಭೂತ ತರ್ಕವು ಸರಿಯಾಗಿದ್ದರೆ, ಆಗ ನಮಗೊಂದು ಸಮಸ್ಯೆ ಎದುರಾಗುತ್ತದೆ. ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕಷ್ಟಾನುಭವವಿದೆ ಮತ್ತು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಿರಪರಾಧಿಗಳೂ ಬಹಳವಾಗಿ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದು ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ. ಹಾಗಾದರೆ ನಾವು ಯಾವ ತೀರ್ಮಾನಕ್ಕೆ ಬರಬೇಕು? ದೇವರು ಸಂಪೂರ್ಣ ಪ್ರೀತಿಮಯರಲ್ಲ ಮತ್ತು/ಅಥವಾ ಸರ್ವಶಕ್ತರಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಇದರ ಅರ್ಥವೇ? ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಅಲ್ಲ! ಕಷ್ಟಾನುಭವಕ್ಕೆ ದೇವರ “ಉತ್ತರವು” ಅದನ್ನು ಸರಳವಾಗಿ ತೆಗೆದುಹಾಕುವುದಾಗಿರಲಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ, ಅವರು ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಬಹಳ ಮಹತ್ತರವಾದುದನ್ನು ಮಾಡಿದರು. ಅವರು ಕಷ್ಟಾನುಭವವನ್ನು ರೂಪಾಂತರಿಸಿ, ಅದು ಬಲಿದಾನವಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಸಿದರು; ಹೀಗೆ ಅದನ್ನು ರೂಪಾಂತರಿಸುವ ಮೂಲಕ “ತೆಗೆದುಹಾಕಿದರು.” ಆದ್ದರಿಂದ, ನಾವು ಅನುಭವಿಸುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಬಗೆಯ ಕಷ್ಟವೂ ಈಗ ಅನುಗ್ರಹದ ಸಾಧನವಾಗುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಇದು ಎಂಥ ಮಹಿಮೆಯ ಸಂಗತಿ! ಇಷ್ಟು ಅದ್ಭುತವೂ ಅಗಾಧವೂ ಆದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ದೇವರು ಮಾತ್ರವೇ ಮಾಡಬಲ್ಲರು!
ದೇವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದಾಗ, ಸ್ವತಂತ್ರ ಇಚ್ಛೆಯೊಂದಿಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದರು. ನಮ್ಮ ಸ್ವತಂತ್ರ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ನಾವು ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಅಥವಾ ಪಾಪವನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಸ್ವತಂತ್ರ ಇಚ್ಛೆ ಇರುವುದೇ ಈ ಆಯ್ಕೆಗಾಗಿ. ನಾವು ಪ್ರೀತಿಸಬಹುದು ಅಥವಾ ದ್ವೇಷಿಸಬಹುದು, ಕರುಣೆಯುಳ್ಳವರಾಗಬಹುದು ಅಥವಾ ಕಠೋರರಾಗಬಹುದು, ಸದ್ಗುಣಿಗಳಾಗಬಹುದು ಅಥವಾ ಪಾಪಿಗಳಾಗಬಹುದು.
ದೇವರು ಕಷ್ಟಾನುಭವವನ್ನು ಸರಳವಾಗಿ ತೆಗೆದುಹಾಕುವುದಾದರೆ, ನಮ್ಮ ಸ್ವತಂತ್ರ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನೂ ತೆಗೆದುಹಾಕಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮುಖ್ಯ. ಏಕೆ? ಏಕೆಂದರೆ, ನಾವು ಪಾಪವನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ, ಅಂತಿಮವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಸ್ವತಂತ್ರ ಇಚ್ಛೆಯೇ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿನ ಕಷ್ಟಾನುಭವದ ಮೂಲವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ನಾವು ಪ್ರೀತಿಸಲು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ, ಅದೇ ಸ್ವತಂತ್ರ ಇಚ್ಛೆಯು ಮಾನವ ಜೀವನದ ಬಹಳಷ್ಟು ಸಾರ್ಥಕತೆಗೂ ಸಾಧನವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ದೇವರು ನಮ್ಮ ಸ್ವತಂತ್ರ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಿದರೆ, ಅವರನ್ನು ಮತ್ತು ಇತರರನ್ನು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸುವ ನಮ್ಮ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನೂ ತೆಗೆದುಹಾಕಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ.
ಆದರೆ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಇನ್ನೊಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕೇಳೋಣ: ದೇವರು ಯಾತನೆಯನ್ನು ತೊಡೆದುಹಾಕಿ, ನಮ್ಮ ಸ್ವತಂತ್ರ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ನಮಗೆ ಉಳಿಸಿಕೊಡಲು ಸಾಧ್ಯವೇ? ದೇವರು ಮಾಡಲಾಗದ ಒಂದೇ ಒಂದು ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ, ತನ್ನನ್ನೇ ವಿರೋಧಿಸುವುದು ಮತ್ತು ತನ್ನದೇ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸುವುದು. ತಾನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ, ನೈತಿಕತೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸದ ಕೆಲವು ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಆತನು “ಉಲ್ಲಂಘಿಸಬಲ್ಲನಾದರೂ” (ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಪ್ರಕೃತಿಯ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ತಾತ್ಕಾಲಿಕವಾಗಿ ತಡೆಹಿಡಿದು ಭೌತಿಕ ಪವಾಡವನ್ನು ಮಾಡುವಾಗ), ನಾವು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಆತನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಹಾಗೆ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಒಂದು ಹೋಲಿಕೆಯನ್ನು ನೀಡುವುದಾದರೆ, ನೀವು ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಕೈಯಿಟ್ಟರೆ ನಿಮಗೆ ಸುಟ್ಟ ಗಾಯವಾಗುವುದನ್ನು ಸರ್ವಶಕ್ತನೂ ಸರ್ವಪ್ರೇಮಿಯೂ ಆದ ದೇವರು ಬಯಸಬಾರದು ಎಂದು ಹೇಳಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ನೀವು ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ದೇವರನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ, ಬಳಿಕ ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಕೈಯಿಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಬೇಕು ಮತ್ತು ದೇವರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೋವಿನಿಂದ ಕಾಪಾಡಬೇಕು ಎನ್ನುವಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅದು ಮೂರ್ಖತನ! ದೇವರು ಇಂಥದ್ದನ್ನು ಮಾಡಬಲ್ಲನಾದರೂ, ಹಾಗೆ ಮಾಡುವಂತೆ ನಾವು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೇವೆ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಆತನು ಅದನ್ನು ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಕೈಯಿಡುವುದಕ್ಕೆ ಪರಿಣಾಮಗಳಿವೆ ಮತ್ತು ದೇವರು ಅದನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಪಾಪ ಮತ್ತು ನೈತಿಕ ನಿಯಮದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿಯೂ ಹಾಗೆಯೇ. ಪಾಪಕ್ಕೆ ಪರಿಣಾಮಗಳಿವೆ ಮತ್ತು ದೇವರು ಅದನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೂ, ಆ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ರೂಪಾಂತರಿಸಲು ಆತನು ಮುಂದೆ ಬರುತ್ತಾನೆ! ಯಾತನೆಯನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯ ಬಲಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವ ನಮ್ಮ ಆಯ್ಕೆಯಿಂದ ಅದು ರೂಪಾಂತರಗೊಂಡಾಗ ಸಂಭವಿಸುವುದು ಇದೇ.
ಬಲಿದಾನದಿಂದ ರೂಪಾಂತರಗೊಂಡ ಕಷ್ಟಾನುಭವ – ವಿಮೋಚನಕಾರಿ ಕಷ್ಟಾನುಭವ
“ಆದ್ದರಿಂದ ಸಹೋದರರೇ, ದೇವರ ಕರುಣೆಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಿ ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ: ನಿಮ್ಮ ದೇಹಗಳನ್ನು ದೇವರಿಗೆ ಪವಿತ್ರವೂ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯೂ ಆದ ಸಜೀವ ಬಲಿಯಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿರಿ; ಇದೇ ನಿಮ್ಮ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಆರಾಧನೆ.” ರೋಮಾಪುರದವರಿಗೆ 12:1
ನಿಮಗೆ ತ್ಯಾಗದ ಕಲ್ಪನೆ ಎಷ್ಟು ಸಹಜವೆನಿಸುತ್ತದೆ? ಅನೇಕರಲ್ಲಿ ಈ ಪದವು ಕಳವಳವನ್ನೂ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯನ್ನೂ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಯಾರಾದರೂ ಇತರರ ಒಳಿತಿಗಾಗಿ ತಮ್ಮನ್ನೇ ಅರ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಹಳಷ್ಟು ಶ್ರಮಿಸಿ, ತ್ಯಾಗಮಯವಾಗಿ ವರ್ತಿಸುವುದನ್ನು ಕಂಡಾಗ ನಮಗೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಸ್ಫೂರ್ತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ನಾವು ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗಾಗಿ ತ್ಯಾಗಮಯವಾಗಿ ವರ್ತಿಸಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬಂದಾಗ, ಅದರಲ್ಲೂ ಅದರಿಂದ ನಮಗೆ ಯಾವುದಾದರೂ ರೀತಿಯ ಯಾತನೆ ಉಂಟಾಗುವಾಗ, ಆ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಹಿಂಜರಿಕೆ ಮತ್ತು ಆತಂಕ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ತ್ಯಾಗವು ಉದಾತ್ತವಾದುದು; ಅದಕ್ಕೆ ಬಹಳ ಮೌಲ್ಯವಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಆದರೆ ತ್ಯಾಗದಲ್ಲಿ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಭಾಗಿಯಾಗುವುದಕ್ಕಿಂತ ಅದನ್ನು ದೂರದಿಂದ ಮೆಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಬಹಳ ಸುಲಭ. ಅನೇಕ ಬಾರಿ, ಅದರಲ್ಲಿ ಒಳಗೊಂಡಿರುವ ಯಾತನೆಯಷ್ಟೇ ನಮಗೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ.
ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಭಯೋತ್ಪಾದಕರ ಗುಂಪೊಂದು ನಿಮ್ಮನ್ನೂ ಇತರರನ್ನೂ ಹಣದ ಒತ್ತೆಗಾಗಿ ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಯಾವುದೋ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಒತ್ತೆಯಾಳುಗಳಾಗಿ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸೋಣ. ಅಧಿಕಾರಿಗಳೊಂದಿಗಿನ “ಮಾತುಕತೆಯ” ಭಾಗವಾಗಿ, ತಮ್ಮ ಉದ್ದೇಶದ ಬಗ್ಗೆ ತಾವು ಎಷ್ಟು ಗಂಭೀರವಾಗಿದ್ದೇವೆಂದು ತೋರಿಸಲು ಅವರು ಯಾರನ್ನಾದರೂ ಕೊಲ್ಲಲು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ನಿಮ್ಮ ಗುಂಪಿನತ್ತ ನೋಡಿ, ಇತರರಿಗೆ ಆ ಗತಿ ಬಾರದಂತೆ ತಡೆಯಲು ಯಾರಾದರೂ ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತರಾಗಿ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಡಲು ಮುಂದೆ ಬರುತ್ತಾರೆಯೇ ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ. ನೀವು ಮುಂದೆ ಬರುವಿರಾ? ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ, ದೂರದಿಂದ ನೋಡುವವರಿಗೆ, ಹೀಗೆ ಮುಂದೆ ಬರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ಇತರರ ಆಳವಾದ ಮೆಚ್ಚುಗೆಗೆ ಪಾತ್ರನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಇಂಥ ತ್ಯಾಗವನ್ನು ಮಾಡುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಿಮಗೆ ಎದುರಾದಾಗ, ದೂರದಿಂದ ಅದನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು ಸುಲಭವಾಗಿ ಅದನ್ನು ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನಿಮ್ಮನ್ನೇ ತ್ಯಾಗಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ನಿರ್ಧಾರವು, ನಿಮಗೆ ತೀವ್ರವಾದ ಯಾತನೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವುದಾದರೆ, ಸುಲಭವಾದ ನಿರ್ಧಾರವಲ್ಲ.
ಹಾಗಾದರೆ, ಇದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಇನ್ನೊಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಏಳುತ್ತದೆ: ಯಾತನೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ನಿಮಗೆಷ್ಟು ಮನಸ್ಸಿದೆ? ಹೆಚ್ಚಿನವರು ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ತಕ್ಷಣವೇ ನಕಾರಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಯಾರಾದರೂ ಯಾತನೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ಏಕೆ ಬಯಸಬೇಕು? ಯಾತನೆ ಮತ್ತು ಬಲಿ ಪರಸ್ಪರ ಭಿನ್ನವಾಗಿದ್ದರೂ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿವೆ. ಯಾತನೆಯು ಬಲಿಯಾಗಿ ಮಾರ್ಪಡದ ಹೊರತು ಅದಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಮೌಲ್ಯವಿಲ್ಲ. ಇದನ್ನು ವಿವರಿಸಲು, ಈ ಹಿಂದೆ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ ಒತ್ತೆಯಾಳುಗಳ ಘಟನೆಯ ಉದಾಹರಣೆಯನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಪರಿಗಣಿಸಿ; ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಭಯೋತ್ಪಾದಕರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನಿಗೆ ಗುಂಡು ಹಾರಿಸುತ್ತಾರೆಂದು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಇದು ಅವನಿಗೆ ಬಹಳ ಯಾತನೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಆ ಯಾತನೆಗೆ ಯಾವುದೇ ಮೌಲ್ಯವಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಒಬ್ಬ ಹುತಾತ್ಮನ ಮರಣಕ್ಕೆ ಮಹತ್ತರವಾದ ಮೌಲ್ಯವಿದೆ. ಏಕೆ? ಏಕೆಂದರೆ ಗುಂಡೇಟಿಗೆ ಒಳಗಾದ ಭಯೋತ್ಪಾದಕನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ, ಅವನು ಅನುಭವಿಸುವ ಯಾತನೆಯು ಅವನ ಕೃತ್ಯಗಳ ನ್ಯಾಯಸಮ್ಮತ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಹುತಾತ್ಮನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ, ಯಾತನೆಯನ್ನು ಬಲಿಯಾಗಿ ಅನುಭವಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಬಲಿಯೆಂದು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ಯಾತನೆ ಮಾತ್ರ ರೂಪಾಂತರಗೊಂಡು ಮಹತ್ತರವಾದ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ.
ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿಗಳ ತ್ಯಾಗಗಳಿಗೂ ನಮ್ಮ ದಿನನಿತ್ಯದ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಾವು ಮಾಡುವ ಎಲ್ಲ ತ್ಯಾಗಗಳಿಗೂ ಮೌಲ್ಯವಿರುವುದು, ಅವು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಶಿಲುಬೆಯ ಏಕೈಕ ಮತ್ತು ಪರಿಪೂರ್ಣ ಬಲಿದಾನದಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಯಾಗಬಲ್ಲವು ಎಂಬ ಕಾರಣದಿಂದ ಮಾತ್ರ. ಈ ಲೋಕವು ಎಂದಿಗೂ ಕಂಡಿರುವ ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬಲಿದಾನ ಅವರದು. ಪಾಪಿಗಳಿಗಾಗಿ ಸ್ವಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಯಾತನೆ ಅನುಭವಿಸಿದ ನಿರ್ದೋಷಿ ಕುರಿಮರಿ ಅವರಾಗಿದ್ದರು. ಅವರು ಎಲ್ಲ ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿಗಳಿಗೂ ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದ್ದರು. ಅವರು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಯಾತನೆ ಅನುಭವಿಸಿದರೂ, ತಮ್ಮ ಯಾತನೆಯನ್ನು ಬಲಿದಾನವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಹಿಂಜರಿಯಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ಪ್ರೀತಿಯ ಬಲಿದಾನದ ಪರಿಣಾಮವು ಲೋಕದ ರಕ್ಷಣೆಯಾಗಿತ್ತು. ಹೀಗೆ, ಅವರ ಬಲಿದಾನವು ಅತ್ಯಧಿಕ ಸತ್ಫಲವನ್ನು ನೀಡಿತು.
ಕ್ರಿಸ್ತನ ಯಾತನೆಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವ “ಕೊರತೆಗಳು”
ನಾವು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಮಹಿಮಾಪೂರ್ಣ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಪಾಲು ಹೊಂದಲು ಬಯಸಿದರೆ, ನಮ್ಮ ಯಾತನೆಗಳೂ ಅವರ ಬಲಿದಾನದಲ್ಲಿ ಪಾಲು ಹೊಂದಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡಬೇಕು. ಕೊಲೊಸ್ಸೆಯವರಿಗೆ ಬರೆದ ಪತ್ರದಲ್ಲಿ ಸಂತ ಪೌಲರು ಹೀಗೆ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ: “ಈಗ ನಾನು ನಿಮ್ಮ ನಿಮಿತ್ತ ಅನುಭವಿಸುವ ಯಾತನೆಗಳಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತೇನೆ; ಕ್ರಿಸ್ತನ ದೇಹವಾಗಿರುವ ಸಭೆಯ ಸಲುವಾಗಿ, ಅವರ ಯಾತನೆಗಳಲ್ಲಿ ಕೊರತೆಯಾಗಿರುವುದನ್ನು ನನ್ನ ಶರೀರದಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ…” (ಕೊಲೊಸ್ಸೆಯವರಿಗೆ 1:24). ಇದು ಬಹಳ ಆಳವಾದ ಮತ್ತು ನಿಗೂಢವಾದ ಹೇಳಿಕೆಯಾಗಿದೆ. ಕ್ರಿಸ್ತನ ಯಾತನೆಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದಾದರೂ ಕೊರತೆ ಇರುವುದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ಆದರೆ ಕ್ರಿಸ್ತನ “ಬಲಿದಾನದಲ್ಲಿ” ಯಾವುದಾದರೂ ಕೊರತೆಯಿದೆ ಎಂದು ಸಂತ ಪೌಲರು ಹೇಳಲಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸುವುದು ಮುಖ್ಯ. ಬದಲಿಗೆ, ಕೊರತೆಯಿದ್ದದ್ದು ಕ್ರಿಸ್ತನ “ಸಂಕಟಗಳಿಗೆ” (ಅವರ ಯಾತನೆಗಳಿಗೆ) ಮಾತ್ರ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದಾಗಿತ್ತು. ಕ್ರಿಸ್ತನ “ಯಾತನೆಗಳು” ಯಾತನೆಗಳೇ. ಯಾತನೆಯು ತಾನೇ ಈಗ ವಿಮೋಚನೆಗೊಂಡು, ಶಿಲುಬೆಯ ರಕ್ಷಣಾದಾಯಕ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದರೂ, ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ನಮ್ಮ ಯಾತನೆಯನ್ನು ಆ ಬಲಿದಾನದೊಂದಿಗೆ ಇನ್ನೂ ಒಂದಾಗಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ನಮ್ಮ ಇಂದಿನ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಕಾಲಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಯಾತನೆಗಳ ವಿಮೋಚನೆ ಮತ್ತು ಪರಿವರ್ತನೆಯೇ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಯಾತನೆಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವ “ಕೊರತೆ”ಯಾಗಿದೆ. ನಮ್ಮ ಯಾತನೆಗಳನ್ನು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಯಾತನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸ್ವಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಒಂದಾಗಿಸುವ ಮೂಲಕ, ಇಲ್ಲಿಯೇ ಮತ್ತು ಈಗಲೇ ನಮ್ಮ ಯಾತನೆಗಳು ಪರಿವರ್ತನೆಗೊಳ್ಳಲು ನಾವು ಅವಕಾಶ ನೀಡುತ್ತೇವೆ. ಕ್ರಿಸ್ತನ ದೇಹದ ಅಂಗಗಳಾಗಲು ನಮಗೆ ಆಹ್ವಾನವಿದೆ; ಹಾಗೆ ಆಗುವ ಮೂಲಕ, ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಾವು ಅನುಭವಿಸುವ ಯಾತನೆಗಳು ವಿಮೋಚನಾದಾಯಕವಾಗಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡುವ ಆಹ್ವಾನವೂ ನಮಗಿದೆ. “ವಿಮೋಚನಾದಾಯಕ ಯಾತನೆ” ಎಂದರೆ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಬಲಿದಾನದಿಂದ ಪರಿವರ್ತನೆಗೊಂಡ ಯಾತನೆ. ನಮ್ಮ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಬಲಿದಾನದ ನಿರಂತರ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವಾಗುವ ಮೂಲಕ, ದೇವರ ಕರುಣೆಯ ನಿರಂತರ ಹರಿವಾಗಲು ಇದು ನಮಗಿರುವ ಮಾರ್ಗವಾಗಿದೆ.
ಶಿಲುಬೆಯ ಬಲಿದಾನವು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿದ್ದು, ಕಾಲ ಮತ್ತು ಸ್ಥಳಗಳೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಮೀರಿದ್ದರೂ, ನಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಶಿಲುಬೆಗಳಲ್ಲಿ ಅವರ ಬಲಿದಾನವು ವ್ಯಕ್ತವಾಗಲು ನಾವು ಅವಕಾಶ ನೀಡಿದಾಗ, ಅದು ನಮ್ಮ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿಯೇ, ಈಗಲೇ ಪ್ರಸ್ತುತವಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ, ಯಾತನೆಯನ್ನು ತ್ಯಾಗಭಾವದಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಅದನ್ನು ಶಿಲುಬೆಯೊಂದಿಗೆ ಐಕ್ಯಗೊಳಿಸಲು ನಾವು ಪ್ರತಿದಿನ ಮಾಡುವ ಆಯ್ಕೆಗಳು, ಕ್ರಿಸ್ತನ ಶಿಲುಬೆಯನ್ನು ಕಾಲ ಮತ್ತು ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತವೆ; ಆ ಏಕೈಕ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಬಲಿದಾನವನ್ನು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದಿನದಲ್ಲೂ ಯುಗದಲ್ಲೂ, ಇಲ್ಲಿಯೂ ಈಗಲೂ ಪ್ರಸ್ತುತಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ. ಕ್ರಿಸ್ತನ ಶಿಲುಬೆಯು ನಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಯಾತನೆಗಳನ್ನು ಪರಿವರ್ತಿಸಿದಾಗ, ಅವರ ಏಕೈಕ ಬಲಿದಾನವು ಪ್ರಕಟವಾಗುವುದರಿಂದ ಆ “ಕೊರತೆ” ನಿವಾರಣೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಯಾತನೆಯನ್ನೂ ವಿನಮ್ರತೆ, ಭರವಸೆ ಮತ್ತು ಕರುಣೆಯಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಮೂಲಕ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಬಲಿದಾನಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿದಿನ “ಮೂರ್ತರೂಪ ನೀಡುವುದೇ” ನಮ್ಮ ಉನ್ನತ ಕರೆಯಾಗಿದೆ ಎಂದು ನಾವು ಹೇಳಬಹುದು.
ನಿಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಯಾತನೆಗಳ ಮೂಲಕ ತ್ಯಾಗಮಯ ಜೀವನ
ನಿಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಬದುಕಿನ ವಾಸ್ತವ ಅನುಭವಗಳಲ್ಲಿ ನಿಜವಾದ “ತ್ಯಾಗಮಯ ಜೀವನವನ್ನು” ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ಬಳಿಕ, ಅದನ್ನು ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಲೇ ಇರಬೇಕು. ನೀವು ಪ್ರತಿದಿನ ಎದುರಿಸುವ ಶಿಲುಬೆಗಳಿಂದ ಎಡವದಂತೆ ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಕಾರಣದಿಂದ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳದಂತೆ, ತ್ಯಾಗಮಯ ಜೀವನವು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅಭ್ಯಾಸವಾಗಬೇಕು. ನಿಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿನ ತ್ಯಾಗಮಯ ಜೀವನವು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಶಿಲುಬೆಯ “ಹೊರೆಯನ್ನು” ದೇವರ ಕರುಣಾಮಯ ಪ್ರೀತಿಯ “ಮಾಧುರ್ಯವಾಗಿ” ಪರಿವರ್ತಿಸಬಲ್ಲದು; ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಎಲ್ಲ ಸಮಯದಲ್ಲಿಯೂ ವಿನಮ್ರರಾಗಿ, ಭರವಸೆಯುಳ್ಳವರಾಗಿ ಮತ್ತು ಕರುಣೆಯುಳ್ಳವರಾಗಿ ಉಳಿಯಲು ನಿಮಗೆ ನೆರವಾಗುತ್ತದೆ.
ಯೇಸು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಹೀಗೆಂದರೆಂದು ಅಪೊಸ್ತಲ ಲೂಕನು ತನ್ನ ಸುವಾರ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಬರೆಯುತ್ತಾನೆ: “ಯಾರಾದರೂ ನನ್ನ ಹಿಂದೆ ಬರಲು ಬಯಸಿದರೆ, ಅವನು ತನ್ನನ್ನೇ ನಿರಾಕರಿಸಿ, ಪ್ರತಿದಿನ ತನ್ನ ಶಿಲುಬೆಯನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ನನ್ನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಬೇಕು” (ಲೂಕ 9:23). ಆದರೆ ನಿಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಶಿಲುಬೆ ಯಾವುದು ಎಂದು ನಿಮಗೆ ತಿಳಿದಿದೆಯೇ? ನೀವು ಪ್ರತಿದಿನ ಏಕೆ ಯಾತನೆಪಡುತ್ತೀರಿ ಎಂಬುದು ನಿಮಗೆ ಅರ್ಥವಾಗಿದೆಯೇ? ಅದನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಬಲಿದಾನವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸುವ ಮೊದಲು, ಯಾತನೆಯ ಈ ಕೆಳಗಿನ ಮೂರು ಮುಖ್ಯ ಮೂಲಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸುವುದು ನಿಮಗೆ ಸಹಾಯಕವಾಗಬಹುದು: 1) ಜನ್ಮಪಾಪ; 2) ಇತರರು ನಿಮ್ಮ ವಿರುದ್ಧ ಮಾಡುವ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಪಾಪಗಳು; 3) ನೀವೇ ಮಾಡುವ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಪಾಪಗಳು. ಜೀವನದ ಎಲ್ಲ ಯಾತನೆಗಳೂ ಈ ಮೂರು ವಿಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಕ್ಕೆ ಸೇರುತ್ತವೆ. ಈ ಮೂರು ಮೂಲಗಳಿಂದ ನೀವು ಎದುರಿಸುವ ಯಾತನೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ, ಆ ದೈನಂದಿನ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಶಿಲುಬೆಯೊಂದಿಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಸುಲಭವಾಗಿ ಐಕ್ಯಗೊಳಿಸಿ, ದೈನಂದಿನ ತ್ಯಾಗಮಯ ಜೀವನದ ಉನ್ನತ ಕರೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ನಿಮಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.
ಜನ್ಮಪಾಪದ ಪರಿಣಾಮಗಳಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಯಾತನೆ:
ಮಾನವರು ಪಾಪ ಮಾಡುವುದು, ಅನಾರೋಗ್ಯ, ಆಯಾಸ, ಗೊಂದಲ, ಕೋಪಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಕೊನೆಗೆ ಮರಣವನ್ನು ಎದುರಿಸುವುದು ಸ್ವಾಭಾವಿಕವೇ? ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ನಿರಾಶೆಯನ್ನುಂಟುಮಾಡುವ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ನೀವು ಬಹುಶಃ “ಹೌದು” ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೂ ಮಾನವಕುಲಕ್ಕೆ “ಸ್ವಾಭಾವಿಕ”ವಲ್ಲ. ಆದರೆ ಈಗ ಇವು ನಮ್ಮ ಪತನಗೊಂಡ ಮಾನವ ಸ್ವಭಾವದ ಭಾಗವಾಗಿವೆ.
ಆದಿಯಲ್ಲಿ ದೇವರು ಮಾನವ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದಾಗ, ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಸುವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇರುವಂತೆ ಅದನ್ನು ರೂಪಿಸಿದರು. ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸುಗಳು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದ್ದವು, ನಮ್ಮ ಭಾವನೆಗಳು ಸಮತೋಲನದಲ್ಲಿದ್ದವು, ನಮ್ಮ ತೀವ್ರ ಬಯಕೆಗಳು ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿದ್ದವು ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ದೇಹಗಳು ರೋಗವನ್ನಾಗಲಿ ಮರಣವನ್ನಾಗಲಿ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಉಳಿದ ನಿಸರ್ಗವೂ ಹಾಗೆಯೇ ಇತ್ತು. ದೇವರು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ನಿಸರ್ಗದ ಆದಿಮ ಪರದೈಸಿನಲ್ಲಿ ರೋಗ, ಅವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮತ್ತು ಮರಣ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಆದಿಮಾತಾಪಿತರು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಅವಿಧೇಯತೆಯ ಪಾಪವನ್ನು ಆಯ್ದುಕೊಂಡಾಗ, ಆ ಪಾಪದಿಂದ ದೇವರೊಂದಿಗಿನ ಸಂಬಂಧವು ಬೇರ್ಪಟ್ಟ ಕಾರಣ, ನಿಸರ್ಗವೂ ಮಾನವ ಸ್ವಭಾವವೂ ಈ ಜನ್ಮಪಾಪದ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದವು.
ದೇವರು ಮೂಲತಃ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಸ್ವಭಾವ ಮತ್ತು ಪತನಗೊಂಡ ಸ್ವಭಾವ, ಅಂದರೆ ಪಾಪದ ನಂತರ ಈಗ ನಾವು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರುವ ಸ್ವಭಾವ—ಇವುಗಳ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮುಖ್ಯ. ದೇವರು ನಮ್ಮನ್ನೂ ಈ ಜಗತ್ತನ್ನೂ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದರು. ಆದರೆ ನಾವಾಗಲಿ, ನಾವು ಬದುಕುತ್ತಿರುವ ಜಗತ್ತಾಗಲಿ ಈಗ ಆ ಮೂಲ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ. ನೈಸರ್ಗಿಕ ಜಗತ್ತು ಈಗ ಅವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದೆ (ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ರೋಗ ಮತ್ತು ಮರಣ). ಪತನಗೊಂಡ ಜಗತ್ತಿನ ಎಲ್ಲ ದೈಹಿಕ, ಮಾನಸಿಕ ಮತ್ತು ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ನಾವು ಈಗ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.
ಪತನಗೊಂಡ ಮಾನವ ಸ್ವಭಾವದ ಎಲ್ಲ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನೂ ನಾವು ಅನುಭವಿಸುತ್ತೇವೆ. ಈ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನೇ ನಾವು “ಪಾಪಾಸಕ್ತಿ” ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತೇವೆ. ಪಾಪಾಸಕ್ತಿ ಎಂದರೆ ಪಾಪದ ಕಡೆಗೆ ನಾವು ಅನುಭವಿಸುವ ಅಸ್ವಾಭಾವಿಕ ಸೆಳೆತ. ನಾವು ಪ್ರಲೋಭನೆಯನ್ನೂ ಸ್ವಾರ್ಥದಿಂದ ವರ್ತಿಸುವ ಒಲವನ್ನೂ ಅನುಭವಿಸುತ್ತೇವೆ. ಆದಿಮ ನಿಷ್ಕಳಂಕತೆಯ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ನಮ್ಮ ಆದಿಮಾತಾಪಿತರು ಈ ಒಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿರಲಿಲ್ಲ; ಹೀಗಾಗಿ, ಪಾಪ ಮಾಡಲು ಅವರು ಮೊದಲು ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಆಯ್ಕೆಯು (ಜನ್ಮಪಾಪ) ಬಹಳ ಗಂಭೀರವಾದುದಾಗಿದೆ. ದೇವರಿಂದ ವಿಮುಖರಾಗಲು ಅವರು ಸಂಪೂರ್ಣ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು. ಇದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ಸಮಸ್ತ ಸೃಷ್ಟಿಯು ಅವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಒಳಗಾಯಿತು. ಪತನದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪರಿಣಾಮಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ, ಆದಾಮ್ ಮತ್ತು ಹವ್ವಳ ಸಂತತಿಯವರಾದ ನಮಗೆ ಈಗ ಪಾಪ ಮಾಡದಿರುವುದು ಕಷ್ಟವೆನಿಸುತ್ತದೆ. ನಾವು ಬಹಳಷ್ಟು ಆಂತರಿಕ ತಳಮಳ ಮತ್ತು ಗೊಂದಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತೇವೆ; ಅದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ನಾವೂ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಪಾಪ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ.
ಎರಡನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾದ ಸಂತ ಪೌಲರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ: “ಹೀಗಾಗಿ, ನಾನು ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ಮಾಡಲು ಬಯಸಿದಾಗ ಕೆಟ್ಟದ್ದು ನನ್ನ ಬಳಿಯೇ ಇರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ನಿಯಮವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನ ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ನಾನು ದೇವರ ನಿಯಮದಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತೇನೆ. ಆದರೆ ನನ್ನ ಅಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಬೇರೊಂದು ನಿಯಮವನ್ನು ಕಾಣುತ್ತೇನೆ; ಅದು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ನಿಯಮದ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡುತ್ತಾ, ನನ್ನ ಅಂಗಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಪಾಪದ ನಿಯಮಕ್ಕೆ ನನ್ನನ್ನು ಸೆರೆಯಾಗಿಸುತ್ತದೆ” (ರೋಮಾಪುರದವರಿಗೆ 7:21-23). ಈ ವಾಕ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸಂತ ಪೌಲರು ಪಾಪಾಸಕ್ತಿಯ ಕುರಿತ ತಮ್ಮ ಆಂತರಿಕ ಅನುಭವವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಪತನಗೊಂಡ ಮಾನವ ಸ್ವಭಾವದೊಳಗಿನ ಈ ಆಂತರಿಕ ಹೋರಾಟವು ಜನ್ಮಪಾಪದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಒಂದು ಸಂಕಟವಾಗಿದೆ. ಇದು ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಪ್ರತಿದಿನ ಅನುಭವಿಸುವ ಸಂಗತಿಯೂ ಆಗಿದೆ.
ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತವಾದ ಮತ್ತು ಗೊಂದಲಮಯವಾದ ಚಿಂತನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ನೀವು ನಡೆಸುವ ನೈಜ ಹೋರಾಟದ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಮನನ ಮಾಡಿ. ಅನುಗ್ರಹವಿಲ್ಲದೆ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸುಗಳು ಜೀವನದ ಅರ್ಥವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಲಾರವು. ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಅನುಭವಿಸುವ ಈ ಮಾನಸಿಕ ಹೋರಾಟಕ್ಕೂ ನಮ್ಮ ಪತಿತ ಮಾನವ ಸ್ವಭಾವವೇ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ಇದು ಮಾನಸಿಕ ವೇದನೆ, ಆತಂಕ, ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಯಾತನೆ ಮುಂತಾದ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಮಾನವ ದುಃಖವನ್ನು ತನ್ನೊಂದಿಗೆ ತರುತ್ತದೆ.
ದೈಹಿಕ ಯಾತನೆಯೂ ನಮ್ಮ ಪತಿತ ಸ್ವಭಾವದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಗಂಭೀರ ಕಾಯಿಲೆಯ ನೋವಿನ ಅನುಭವವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಿ. ಆದಿಮ ನಿರ್ದೋಷಿತ್ವದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಆದಿ ಮಾತಾಪಿತರು ಯಾವುದೇ ದೈಹಿಕ ಕಾಯಿಲೆಯನ್ನಾಗಲಿ, ಅದರಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಯಾತನೆಯನ್ನಾಗಲಿ ಅನುಭವಿಸಲಿಲ್ಲ. ಮಾನವಕುಲವನ್ನು ರೂಪಿಸಿದಾಗ ದೇವರ ಮೂಲ ಉದ್ದೇಶದಲ್ಲಿ ಯಾತನೆ ಮತ್ತು ಮರಣ ಇರಲಿಲ್ಲ. ನಿತ್ಯಕಾಲಕ್ಕೂ ಜೀವಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ನಾವು ಮೂಲತಃ ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೆವು.
ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಪ್ರಶ್ನೆ ಇದು: ಪತಿತ ಮಾನವ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಉಂಟಾದ ಮತ್ತು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತಪ್ಪಿಸಲಾಗದ ಈ ಬಗೆಯ ಯಾತನೆಗಳನ್ನು ದೇವರು ರೂಪಾಂತರಿಸಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡುವಂತೆ ನೀವು ಹೇಗೆ ಸ್ವೀಕರಿಸಬಹುದು? ಉತ್ತರವನ್ನು ವಿವರಿಸುವುದು ಸರಳವಾದರೂ, ತ್ಯಾಗಮಯ ಜೀವನದ ದೃಢ ಅಭ್ಯಾಸವು ರೂಪುಗೊಳ್ಳುವ ತನಕ ಅದನ್ನು ಜೀವಿಸುವುದು ಸುಲಭವಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರವೆಂದರೆ ದೀನತೆ, ಭರವಸೆ ಮತ್ತು ಕರುಣೆ ಎಂಬ ಮೂರು ಸದ್ಗುಣಗಳಿಗೆ ಮರಳುವುದು ಮತ್ತು ನೀವು ಏನನ್ನೇ ಸಹಿಸಿಕೊಂಡರೂ ಅದರ ಮಧ್ಯೆ ಈ ಸದ್ಗುಣಗಳನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಜೀವಂತವಾಗಿರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವುದು. ಈ ಸದ್ಗುಣಗಳು ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಿಂದ ಈ ಬಗೆಯ ಯಾತನೆಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನದನ್ನು ಮಾಡಲು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸಮರ್ಥರನ್ನಾಗಿಸುತ್ತವೆ. ಅವು ಈ ಯಾತನೆಗಳ ಮೂಲ ಕಾರಣವನ್ನು ಗುಣಪಡಿಸಿ ಮೇಲಕ್ಕೇರಿಸುವ ಮೂಲಕ ಅವುಗಳನ್ನು “ನಿವಾರಿಸಲು” ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸಮರ್ಥರನ್ನಾಗಿಸುತ್ತವೆ. ಈ ಸದ್ಗುಣಗಳು ನಿಮ್ಮ ಚಿಂತನೆಯನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ, ನಿಮ್ಮ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಲಪಡಿಸುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಪಾಪದ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ತ್ಯಾಗಮಯವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಆಯ್ಕೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿದಿನ ಮಾಡಲು ನಿಮಗೆ ನೆರವಾಗುತ್ತವೆ.
ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಕೊನೆಗೆ ಮರಣಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುವ ಗಂಭೀರ ಕಾಯಿಲೆಯೊಂದು ನಿಮಗೆ ಬಂದಿದೆ ಎಂದುಕೊಳ್ಳೋಣ. ಆ ಕಾಯಿಲೆಯು ಹಲವು ತಿಂಗಳುಗಳ ಯಾತನೆಯನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಹೇರುತ್ತದೆ. ನೀವು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು? ಕೆಲವರು ಕೋಪ, ಆತ್ಮಮರುಕ ಮತ್ತು ಹತಾಶೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮುಳುಗಿಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವರು ದಯಾಮರಣದ ಮೂಲಕ ಬೇಗನೆ ಪಾರಾಗುವ ದಾರಿಯನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಈ ಕಾಯಿಲೆಯು ತರುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಯಾತನೆಯನ್ನೂ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ, ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ತಮ್ಮನ್ನು ತಗ್ಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ, ಹಿಂದೆಂದಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಮ್ಮನ್ನು ದೇವರಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿಕೊಡುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರರನ್ನು ಸಂತೈಸಲು ಹಾಗೂ ಅವರಿಗೆ ಕರುಣೆ ತೋರಲು ಅವರತ್ತ ಕಣ್ಣು ಹಾಯಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹತಾಶೆ, ಕೋಪ ಮತ್ತು ಆತ್ಮಮರುಕಗಳು ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ಮಟ್ಟಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುವಂಥವುಗಳಾದರೂ, ಅವು ಸಾಧಿಸಬೇಕಾದ ಆದರ್ಶವಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ನೀವು ಸಹಿಸುವ ಯಾತನೆಯು ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ದೀನತೆ, ಭರವಸೆ ಮತ್ತು ಕರುಣೆ ಎಂಬ ಸದ್ಗುಣಗಳನ್ನು ಪರಿಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡುವುದೇ ಆದರ್ಶ. ಹೀಗೆ ನಿಮ್ಮ ಯಾತನೆಯು ರೂಪಾಂತರಗೊಂಡು, ಅದರ ಫಲವಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಿಂದ ಹೇರಳವಾದ ಅನುಗ್ರಹವು ಹರಿಯುತ್ತದೆ.
ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಯಾತನೆ ಮತ್ತು ಮರಣವನ್ನು ಪವಿತ್ರ ಮನೋಭಾವದಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದು ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿಯೂ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವವರ ಜೀವನದಲ್ಲಿಯೂ ಹೇರಳವಾದ ಒಳ್ಳೆಯ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಯಾತನೆಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವುದು ಇನ್ನಷ್ಟು ಯಾತನೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ಜೀವಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುವುದು ಬಹಳ ಸುಲಭ. ಆದರೂ, ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದುದ್ದಕ್ಕೂ ದೀನತೆ, ಭರವಸೆ ಮತ್ತು ಕರುಣೆಯನ್ನು ಜೀವಿಸಲು ನೀವು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ತೀವ್ರವಾದ ಯಾತನೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸುವಾಗ, ಸದ್ಗುಣ ಮತ್ತು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿಯುವುದು ಬಹಳ ಸುಲಭವಾಗುತ್ತದೆ. ನೀವು ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡ ಆ ಅಭ್ಯಾಸಗಳು ನಿಮ್ಮ ಹೊಸ ಮತ್ತು ತೀವ್ರವಾದ ಯಾತನೆಯನ್ನು ವಿಮೋಚನದಾಯಕ ಯಾತನೆಯ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಏರಿಸುತ್ತವೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ತ್ಯಾಗಮಯ ಪ್ರೀತಿಯ ಕ್ರಿಯೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಇದರ ಫಲವಾಗಿ, ನೀವು ಪ್ರತಿದಿನ ಭೇಟಿಯಾಗುವವರ ಜೀವನಗಳಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ಮೂಲಕ ಹೇರಳವಾದ ಅನುಗ್ರಹವು ಹರಿಯುತ್ತದೆ.
ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಪಾಪಗಳ ಕಾರಣದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಯಾತನೆ:
ಇತರರ ಪಾಪಗಳ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿಯೂ ಯಾತನೆ ಉಂಟಾಗಬಹುದು. ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಯಾತನೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವ ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕ ಗುರಿಯೊಂದಿಗೆ ಕೆಲವು ಪಾಪಗಳು ನೇರವಾಗಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಒಳಗೊಳ್ಳಬಹುದು; ಇನ್ನು ಕೆಲವು ಪಾಪಗಳು ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದ್ದರೂ, ಉದ್ದೇಶಿಸದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ನಿಮಗೆ ಯಾತನೆಯನ್ನು ತರಬಹುದು.
ಎರಡನೆಯ ಬಗೆಯ ಯಾತನೆಗೆ (ಉದ್ದೇಶಿಸದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಉಂಟಾಗುವ ಯಾತನೆಗೆ) ಒಂದು ಉದಾಹರಣೆಯೆಂದರೆ ಅನ್ಯಾಯದ ಕಾನೂನೊಂದನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತರುವುದು. ಅನ್ಯಾಯದ ಕಾನೂನೊಂದು ಶಾಸಕರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಅವರ ಸ್ವತಂತ್ರ ಇಚ್ಛೆಯ ಆಯ್ಕೆಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಅದು ಯಾರಾದರೊಬ್ಬರ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಪಾಪದ (ಅಥವಾ ಬಹುಶಃ ಹಲವರ ಪಾಪದ) ಪರಿಣಾಮವಾಗಿದೆ. ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಆ ಕಾನೂನು ನಿಮಗೆ ಅನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಹಾನಿಯನ್ನುಂಟುಮಾಡಿದರೆ, ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಪಾಪದಿಂದಾಗಿ ನೀವು ಯಾತನೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದೀರಿ. ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಉಂಟಾಗುವ ಯಾತನೆಯ ಇತರ ಉದಾಹರಣೆಗಳು ಹೀಗಿವೆ: 1) ಕುಡಿದು ವಾಹನ ಚಲಾಯಿಸುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬರು ಅಪಘಾತಕ್ಕೆ ಕಾರಣರಾಗಿ ನಿಮಗೆ ಹಾನಿಯನ್ನುಂಟುಮಾಡುತ್ತಾರೆ; 2) ಹಣಕಾಸು ಸಲಹೆಗಾರರೊಬ್ಬರು ಕಂಪನಿಯ ನಿವೃತ್ತಿ ಯೋಜನೆಯ ನಿರ್ವಹಣೆಯಲ್ಲಿ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಉಳಿತಾಯದ ಬಹುಭಾಗವನ್ನು ನೀವು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರಿ; 3) ನಿಮ್ಮ ಜೀವನಸಂಗಾತಿಯು ಕಾನೂನನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸಿ ಜೈಲು ಸೇರುತ್ತಾರೆ; ಇದರಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಇಡೀ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಬಹಳ ನೋವುಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿಯೂ, ಇತರರ ಪಾಪಗಳು ಉದ್ದೇಶಿಸದಿದ್ದರೂ ಮತ್ತಿತರರಿಗೆ ಹಾನಿಯನ್ನುಂಟುಮಾಡುವ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳಿವೆ.
ದುಃಖಕರವೆಂದರೆ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಇತರರ ಪಾಪಗಳು ನಿಮಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡುವ ನೇರ ಉದ್ದೇಶದಿಂದಲೇ ನಿಮ್ಮ ವಿರುದ್ಧ ನಡೆಯುತ್ತವೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ನಿಮ್ಮ ಮೇಲಧಿಕಾರಿಯ ದ್ವೇಷದಿಂದಾಗಿ ನೀವು ಕೆಲಸ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರಿ ಎಂದುಕೊಳ್ಳಿ. ಆತನು ಅಸಂತುಷ್ಟ ವ್ಯಕ್ತಿ; ಯಾವುದೇ ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಇಷ್ಟಪಡುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕೆಲಸದಿಂದ ವಜಾಗೊಳಿಸಿ, ನಿಮ್ಮ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಬಹಳಷ್ಟು ನೋವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಈ ಯಾತನೆಯನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಹೇರಲು ಆತನು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇಂತಹ ದೌರ್ಜನ್ಯವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವಾಗ, ನೀವು ಒಂದು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ನೀವು ದ್ವೇಷದಿಂದಲೂ ಪ್ರತೀಕಾರದ ಬಯಕೆಯಿಂದಲೂ ತಿರುಗಿಬೀಳಬಹುದು, ಅಥವಾ ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಹೇರಲಾದ ಯಾತನೆಯು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಯಾತನೆಗಳಲ್ಲಿ “ಕೊರತೆಯಾಗಿರುವುದನ್ನು” “ತುಂಬಲು” ಅವಕಾಶ ನೀಡಬಹುದು. ಈ ಯಾತನೆಯನ್ನು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಶಿಲುಬೆಯೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಿಸಲು ನೀವು ಮಾಡುವ ಆಯ್ಕೆಯು, ಆ ದೌರ್ಜನ್ಯವನ್ನು ಸರಿ ಎಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸುವುದು ಮುಖ್ಯ. ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ, ಅದನ್ನು ಶಿಲುಬೆಯೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಿಸುವ ಮೂಲಕ, ಅದು ಅನ್ಯಾಯದ ಹಿಂಸೆ ಎಂದು ನೀವು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರಿ. ಆದರೆ ಈ ಅನ್ಯಾಯವನ್ನು ಕರುಣೆ ಮತ್ತು ಕ್ಷಮೆಯಿಂದ ಎದುರಿಸಲು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ನಿಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ದೇವರ ಚಿತ್ತದ ಮೇಲೆ ನೆಟ್ಟಾಗ, ನಿಮಗೆ ಎಸಗಲಾದ ಅನ್ಯಾಯದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀವು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರಿ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ನಿಮ್ಮ ಮೇಲಧಿಕಾರಿಯ ಪಾಪದಿಂದ ಉಂಟಾದ ಈ ಅನ್ಯಾಯವು ರೂಪಾಂತರಗೊಳ್ಳಲು ನೀವು ಅವಕಾಶ ನೀಡುತ್ತೀರಿ. ಆ ನೋವಿನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯೊಳಗೆ ಅನುಗ್ರಹ ಮತ್ತು ಕರುಣೆಯನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಲು ನೀವು ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಆಯ್ಕೆಯಿಂದಾಗಿ, ಆ ಕೆಡುಕು ಈಗ ನಮ್ಮ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅನುಗ್ರಹ ಮತ್ತು ಕರುಣೆಯ ಮೂಲವಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಕ್ರಿಯೆಯ ಮೂಲಕ, ಕ್ರಿಸ್ತನ ಸ್ವಂತ ತ್ಯಾಗಮಯ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ನೀವು ಕಾಲ ಮತ್ತು ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಉಪಸ್ಥಿತಗೊಳಿಸುತ್ತೀರಿ.
ನಿಮ್ಮ ವಿರುದ್ಧ ನೇರವಾಗಿ ಎಸಗಲಾಗುವ ಪಾಪಗಳ ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ಸ್ಪಷ್ಟ ಉದಾಹರಣೆಗಳು ಹೀಗಿವೆ: 1) ಯಾರಾದರೂ ನಿಮ್ಮಿಂದ ಕದಿಯುವುದು; 2) ಯಾರಾದರೂ ಕೋಪದಿಂದ ಅಥವಾ ದುರುದ್ದೇಶದಿಂದ ಮಾತಿನ ಮೂಲಕ ಅಥವಾ ದೈಹಿಕವಾಗಿ ನಿಮಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡುವುದು; 3) ನಿಮ್ಮ ಒಳ್ಳೆಯ ಹೆಸರಿಗೆ ಧಕ್ಕೆ ತರುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಯಾರಾದರೂ ನಿಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುವುದು. ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗುವ ನೋವು, ದೀನತೆ, ಭರವಸೆ ಮತ್ತು ಕರುಣೆಯ ಸದ್ಗುಣಗಳಿಂದ ದೂರ ಸರಿಯುವ ಪ್ರಲೋಭನೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿನ ಜನರಲ್ಲಿ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಈ ಅನ್ಯಾಯದ ನೋವುಗಳಿಗೆ ತಕ್ಷಣದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಕೋಪವಾಗಿರಬಹುದು. ಕೋಪ ಬರುವುದು ಅರ್ಥವಾಗುವಂಥದ್ದೇ ಆದರೂ, ಈ ನೋವನ್ನೇ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಕೊರಗದಂತೆ ಅಥವಾ ದ್ವೇಷಕ್ಕಾಗಲಿ ಹತಾಶೆಗಾಗಲಿ ತಿರುಗದಂತೆ ನೀವು ಎಚ್ಚರ ವಹಿಸಬೇಕು.
ದೀನತೆ, ಭರವಸೆ ಮತ್ತು ಕರುಣೆಯನ್ನು ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಪಾಲಿಸುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯು, ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಪಾಪಗಳಿಗೆ ಅಷ್ಟಭಾಗ್ಯಗಳ ಮನೋಭಾವದಿಂದ ಹೆಚ್ಚು ಸುಲಭವಾಗಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಬಲ್ಲನು:
“ನೀತಿಯ ನಿಮಿತ್ತ ಹಿಂಸೆಗೊಳಗಾಗುವವರು ಧನ್ಯರು, ಏಕೆಂದರೆ ಸ್ವರ್ಗಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವು ಅವರದೇ. ನನ್ನ ನಿಮಿತ್ತ ಜನರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಿ, ಹಿಂಸಿಸಿ, ನಿಮ್ಮ ವಿರುದ್ಧ ಎಲ್ಲ ಬಗೆಯ ಕೆಟ್ಟ ಮಾತುಗಳನ್ನು [ಸುಳ್ಳಾಗಿ] ಹೇಳುವಾಗ ನೀವು ಧನ್ಯರು. ಸಂತೋಷಿಸಿರಿ, ಆನಂದಿಸಿರಿ, ಏಕೆಂದರೆ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರತಿಫಲವು ಮಹತ್ತರವಾಗಿರುವುದು. ನಿಮಗಿಂತ ಮೊದಲು ಇದ್ದ ಪ್ರವಾದಿಗಳನ್ನೂ ಅವರು ಹೀಗೆಯೇ ಹಿಂಸಿಸಿದರು.” ಮತ್ತಾಯ 5:10-12
ಇತರರು ನಿಮ್ಮ ವಿರುದ್ಧ ಪಾಪ ಮಾಡಿದಾಗ ಅವರಿಗೆ ತೋರಿಸಲು ನೀವು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಕರುಣೆಯ ಕುರಿತು ಈ ಪುಸ್ತಕದ ನಾಲ್ಕನೇ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ಮತ್ತೆ ನೋಡಿ. ನಿಮ್ಮ ವಿರುದ್ಧ ಎಸಗಲಾದ ಪಾಪಗಳೂ ಹೇಗೆ ತ್ಯಾಗಮಯ ಪ್ರೀತಿಯಾಗಿ ರೂಪಾಂತರಗೊಳ್ಳಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಚಿಂತಿಸಲು ನಿಮಗೆ ನೆರವಾಗುವುದೇ ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಮತ್ತು ಈ ಚಿಂತನೆಯ ಉದ್ದೇಶವಾಗಿದೆ. ದೀನತೆ, ಭರವಸೆ ಮತ್ತು ಕರುಣೆಯ ಅಭ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ನೀವು ಆಳವಾಗಿ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಿರದಿದ್ದರೆ, ಇತರರ ಪಾಪಗಳು ನಿಮಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡುವ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಕೋಪದಿಂದ ದೂರವಿರುವುದು ಸುಲಭವಲ್ಲ. ಆದರೆ ಈ ಅಭ್ಯಾಸಗಳು ನೀವು ಸಹಿಸುವ ಅನ್ಯಾಯದ ಯಾತನೆಯನ್ನು ರೂಪಾಂತರಿಸಿದಾಗ, ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಆ ನೋವು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ನಿಮ್ಮ ವಿರುದ್ಧ ಪಾಪ ಮಾಡಿದ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಡದಿದ್ದರೂ ಹೀಗೆಯೇ ಆಗುತ್ತದೆ. ಆದರೂ, ನೀವು ಅನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಏನೇ ಅನುಭವಿಸಿದರೂ, ಪ್ರೀತಿಸಲು ಮತ್ತು ಜೀವನದಲ್ಲಿ “ಆನಂದಿಸಲು” ಸ್ವತಂತ್ರರಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯುತ್ತೀರಿ ಹಾಗೂ ಪವಿತ್ರತೆಯ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿಯೇ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತೀರಿ. ಹೀಗೆ, ತ್ಯಾಗಮಯ ಪ್ರೀತಿಯ ಈ ಉನ್ನತ ಕರೆಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಜೀವಿಸುವಾಗ, ನಿಮ್ಮ ವಿರುದ್ಧ ಯಾವ ಪಾಪವೂ ನಡೆಯದೇ ಇದ್ದಿದ್ದಕ್ಕಿಂತಲೂ, ನೀವು ಸಹಿಸುವ ಅನ್ಯಾಯದ ಯಾತನೆಯು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚು ಸತ್ಫಲವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ದೇವರ ಸಂತರು ತಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಆ ಪಾಪವು ರೂಪಾಂತರಗೊಳ್ಳಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡಿದಾಗ, ಇತರರ ಪಾಪಗಳು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ದೇವರ ಚಿತ್ತದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳಲಾರವು ಎಂಬುದನ್ನು ಇದು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.
ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಪಾಪದ ಕಾರಣದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಯಾತನೆ:
ಈ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನೀವು ಅನುಭವಿಸಬಹುದಾದ ಅತ್ಯಂತ ಕೆಟ್ಟ ಬಗೆಯ ಯಾತನೆಯೆಂದರೆ, ನೀವು ಮಾಡುವ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಪಾಪಗಳಿಂದಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆಯೇ ತಂದುಕೊಳ್ಳುವ ಯಾತನೆ. ಈ ಯಾತನೆಯು ಯಾವಾಗಲೂ ನೋವುಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಪಾಪದ ನೇರ ಪರಿಣಾಮವು, ಎಲ್ಲ ಆನಂದ ಮತ್ತು ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯ ಮೂಲವಾದ ದೇವರಿಂದ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸುವುದಾಗಿದೆ. ನಿಮ್ಮ ಪಾಪಕ್ಕಾಗಿ ನೀವು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಡದಿದ್ದಾಗ, ನಿಮ್ಮ ಪಾಪಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಮೌಲ್ಯವಿರುವುದಿಲ್ಲ; ಅದು ನಿಮಗೆ ಆಳವಾದ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಯಾತನೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ನೀವು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಟ್ಟಾಗ, ನಿಮ್ಮ ಪಾಪವು ನಿಮಗೆ ಉಂಟುಮಾಡುವ ಯಾತನೆಯೂ ದೇವರ ಕರುಣೆಯಿಂದಾಗಿ ಅನುಗ್ರಹವಾಗಿ ರೂಪಾಂತರಗೊಳ್ಳಬಹುದು. ಆದರೆ ನಿಮ್ಮ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಯಾತನೆಯು ತ್ಯಾಗಮಯ ಜೀವನವಾಗಿ ರೂಪಾಂತರಗೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಎಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಪಾಪಗಳಿಗಾಗಿ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಟ್ಟು ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಮರುಸಂಧಾನ ಹೊಂದುವುದಿಲ್ಲವೋ ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ. ನಿಮ್ಮ ಪಾಪವು ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ವಿರುದ್ಧ ಎಸಗಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರೆ, ನೀವು ಮಾಡಿದ ಆ ಪಾಪವು ರೂಪಾಂತರಗೊಂಡು ತ್ಯಾಗಮಯ ಜೀವನದ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಏರಿಸಲ್ಪಡುವ ಮೊದಲು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪವಿರಬೇಕು.
ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ನೀವು ಕೋಪದೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡುತ್ತಿದ್ದೀರಿ ಎಂದು ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಆ ಕೋಪವನ್ನು ಒಳಗೇ ಕುದಿಯಲು ಮತ್ತು ಬೆಳೆಯಲು ಬಿಡುತ್ತೀರಿ; ಕೊನೆಗೆ ಅದು ಎಷ್ಟು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮುತ್ತದೆಂದರೆ, ನೀವು ಪ್ರೀತಿಸುವವರಿಗೆ ಬಹಳ ಹಾನಿಯನ್ನುಂಟುಮಾಡುತ್ತೀರಿ. ಕೋಪದ ಪಾಪವು ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರರ ಮೇಲೆ ತಿರುಗಿದಾಗ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಇದು ಪದೇಪದೇ ನಡೆಯುವ ಅಭ್ಯಾಸವಾದಾಗ, ಆ ಸಂಬಂಧಗಳಿಗೆ ನೀವು ಬಹಳ ಹಾನಿಯನ್ನುಂಟುಮಾಡುತ್ತೀರಿ. ನಿಮ್ಮ ಪಾಪದಿಂದಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಸಂಬಂಧಗಳು ಹದಗೆಟ್ಟರೂ, ನೀವು ಮಾಡುವ ಅತ್ಯಂತ ಗಂಭೀರ ಹಾನಿ ನಿಮಗೇ ಆಗುತ್ತದೆ. ನೀವು ಇತರರಿಗೆ ಉಂಟುಮಾಡುವ ಹಾನಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಇರುವ ಕಾಳಜಿಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ಇದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ, ಪಾಪವು ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಮಾಡುವ ಹಾನಿಯಿಂದಾಗಿ, ಸ್ವಾರ್ಥದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡಿದರೂ ಅದು ವಿವೇಕಹೀನವಾದದ್ದು ಎಂಬುದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಲು ಇದನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
ಸಂತಸದ ಸುದ್ದಿ ಏನೆಂದರೆ, ನೀವು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಟ್ಟು, ಆ ದುಃಖವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿ, ನಿಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ, ಹಿಂದಿನ ನೋವಿನ ಮೂಲಕವೂ ದೇವರು ಮಹತ್ತರವಾದ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಬಲ್ಲರು. ನಿಮ್ಮ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪದ ದುಃಖವನ್ನು ನೀವು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಕೋಪದ ಬದಲು ನೀವು ನೋಯಿಸಿದವರ ಕಡೆಗೆ ಕರುಣೆ ತೋರುವ ಹೊಸ ಸದ್ಗುಣವು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ರೂಢಿಯಾದಾಗ, ಅದು ಇನ್ನಷ್ಟು ಮಹಿಮೆಯ ಸಂಗತಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ನಡೆದಾಗ, ದೇವರು ಹಳೆಯ ಗಾಯಗಳನ್ನು ಗುಣಪಡಿಸುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಆ ಗಾಯಗಳನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯ ಹೊಸ ಮೂಲಗಳಾಗಿಯೂ ಪರಿವರ್ತಿಸಬಲ್ಲರು. ಇದಕ್ಕೆ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣವೆಂದರೆ, ಹಿಂದಿನ ಗಾಯಗಳನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಲು ನಿಮ್ಮ ಕಡೆಯಿಂದಲೂ ನೀವು ನೋಯಿಸಿದ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಕಡೆಯಿಂದಲೂ ಅಪಾರ ಕರುಣೆ ಅಗತ್ಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಆ ಕರುಣೆಯನ್ನು ಪರಸ್ಪರ ವಿನಿಮಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡರೆ, ಹಿಂದಿನ ಪಾಪಗಳ ಕಾರಣದಿಂದ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲಾಗುವ ಈ ಹೊಸ ಆಳವಾದ ಕರುಣೆಯು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ತ್ಯಾಗಮಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯ ಹೊಸ ಮಟ್ಟಗಳಿಗೆ ಏರಿಸುತ್ತದೆ.
ಇದು ಸುಲಭವಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಪಾಪವು ಪರಿವರ್ತನೆಗೊಳ್ಳಲು ಅಪಾರ ದೀನತೆ, ಭರವಸೆ ಮತ್ತು ಕರುಣೆಯ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಆದರೆ ಅದು ಸಂಭವಿಸಿದರೆ, ಪರಸ್ಪರ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಈ ಹೊಸ ಮಟ್ಟದ ತ್ಯಾಗಮಯ ಪ್ರೀತಿಯು ನಿಮ್ಮ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಎಷ್ಟರಮಟ್ಟಿಗೆ ಬಲಪಡಿಸುತ್ತದೆಂದರೆ, ಕರುಣೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುವ ಅಗತ್ಯವೇ ಎಂದಿಗೂ ಬಂದಿರದಿದ್ದರೆ ಆ ಸಂಬಂಧವು ಎಷ್ಟು ಬಲವಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತೋ ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಬಲವಾಗುತ್ತದೆ. ದಿವ್ಯಬಲಿಯಲ್ಲಿ ಪಾಸ್ಕ ಘೋಷಣೆಯ ವೇಳೆ ನಾವು ಹೇಳುವಂತೆ, “ಓ ಆನಂದದಾಯಕ ದೋಷವೇ, ಇಷ್ಟು ಮಹಾನ್ ವಿಮೋಚಕರನ್ನು ನಮಗಾಗಿ ಗಳಿಸಿಕೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಾ!”
ದೇವರೊಂದಿಗಿನ ನಿಮ್ಮ ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿಯೂ ಇದೇ ಸತ್ಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಪಾಪವು ಎಂದಿಗೂ ಅಪೇಕ್ಷಣೀಯವಲ್ಲವಾದರೂ, ನೀವು ಬಿದ್ದಾಗ ಮತ್ತೆ ಎದ್ದು, ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಟ್ಟು, ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಬದಲಾದರೆ, ನೀವು ಹೆಚ್ಚು ಬಲಶಾಲಿಗಳಾಗುವಿರಿ ಮತ್ತು ದೇವರನ್ನು ಹೊಸ ಆಳದಿಂದ ಪ್ರೀತಿಸುವಿರಿ ಎಂಬ ಅರಿವು ಸಾಂತ್ವನದಾಯಕವಾಗಿದೆ. ಪಾಪವೂ ಅದು ಉಂಟುಮಾಡುವ ಯಾತನೆಯೂ ಪರಿವರ್ತನೆಗೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿದೆ ಮತ್ತು ಅವು ಪರಿವರ್ತನೆಗೊಳ್ಳಲೇಬೇಕು.
ನೀವು ಮಾಡುವ ಪಾಪಗಳು ದೀರ್ಘಕಾಲದ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದಾಗ (ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಸೆರೆವಾಸದ ಶಿಕ್ಷೆ, ನಾಗರಿಕ ವಿಚ್ಛೇದನ, ಸ್ನೇಹವೊಂದರ ಶಾಶ್ವತ ನಷ್ಟ ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾದಾಗ), ಆ ನೋವನ್ನೇ ಮೆಲುಕು ಹಾಕುತ್ತಾ ದುಃಖ ಮತ್ತು ನಾಚಿಕೆಯಲ್ಲೇ ಉಳಿಯಬೇಡಿ ಎಂದು ದೇವರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಬದಲಾಗಿ, ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಿರುವ ಆ ಯಾತನೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿದಿನ ಅವರೊಂದಿಗೂ ಅವರ ಶಿಲುಬೆಯೊಂದಿಗೂ ಒಂದುಗೂಡಿಸಲು ಅವರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಮುಂದುವರಿಯುವ ಯಾತನೆಯು ನಿರಂತರ ತ್ಯಾಗದ ಮೂಲವಾಗುತ್ತದೆ; ಹೀಗಾಗಿ, ಅದು ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ದೀನತೆ, ಭರವಸೆ ಮತ್ತು ಕರುಣೆಯ ನಿರಂತರ ಕ್ರಿಯೆಯಾಗುತ್ತದೆ.
ಆಂತರಿಕ ಯಾತನೆಯ ಒಂದು ನಿಗೂಢ ಮೂಲ
ಪವಿತ್ರತೆಗಾಗಿ ಶ್ರಮಿಸುತ್ತಿರುವವರನ್ನು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಬಾಧಿಸುವ ಮತ್ತೊಂದು ಬಗೆಯ ಆಂತರಿಕ ಯಾತನೆಯೂ ಇದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಬೇಕು. ಇದು ಆಂತರಿಕ ಅಂಧಕಾರದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಯಾತನೆ. ಶಿಲುಬೆಯ ಮೇಲೆ ಯೇಸು ಆಡಿದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ: “ನನ್ನ ದೇವರೇ, ನನ್ನ ದೇವರೇ, ನನ್ನನ್ನು ಏಕೆ ಕೈಬಿಟ್ಟಿದ್ದೀರಿ?” (ಮತ್ತಾಯ 27:46b). ಶಿಲುಬೆಯ ಮೇಲಿರುವಾಗ, ಯೇಸು ಆಳವಾದ ಆಂತರಿಕ ಅಂಧಕಾರವನ್ನೂ ಪಿತನಿಂದ ಅಗಲಿರುವ ಮಾನವ ಅನುಭವವನ್ನೂ ಅನುಭವಿಸಿದರು. ಅದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ಅವರು ಕೀರ್ತನೆ 22ನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಕೂಗಿದರು. ನೀವು ಆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಕೀರ್ತನೆಯನ್ನು ಓದಿದಾಗ, ದೇವರು ಕೈಬಿಟ್ಟಂತೆ ಕಾಣುವ ಸ್ಥಿತಿಯ ನಡುವೆಯೂ ಆ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯು ವಿಶ್ವಾಸದೊಂದಿಗೆ ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ತೀವ್ರವಾದ ಆಂತರಿಕ ಯಾತನೆಯನ್ನು ತಂದ ಈ ಮಾನವ ಅನುಭವವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಮೂಲಕ, ಯೇಸು ವಿಶ್ವಾಸದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಮಾನವ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಪರಿಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದರು; ದೇವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಕೈಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಆಳವಾದ ನಿಶ್ಚಯದಿಂದ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಅನುವುಮಾಡಿಕೊಟ್ಟರು.
ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ, ತಮ್ಮನ್ನು ಹುಡುಕುವ ಕೆಲವು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ದೇವರು ಮೌನವಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ, ಅವರು ಯಾವಾಗಲೂ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಇರುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅವರನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೂ, ಅವರ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಪರಿಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಅವಕಾಶವನ್ನು ನೀಡಲು, ದೇವರು ಮೌನವಾಗಿರುತ್ತಾರೆ; ಅವರ ಗೈರುಹಾಜರಿಯಂತೆ ತೋರುವ ಆ ಸ್ಥಿತಿಯ ಮೂಲಕ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಿಗೆ ಆಳವಾದ ಯಾತನೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಆ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ, ತಮ್ಮೆಲ್ಲ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಭಯಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ವಾರ್ಥಪರ ಬಯಕೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟು, ತಮಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದುದು ಯಾವುದೆಂದು ದೇವರು ಬಲ್ಲರೋ ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾ, ದೀನರಾಗಿ ಉಳಿಯಲು ಅವರು ಆಹ್ವಾನಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ದೇವರ ಸಾಂತ್ವನದಾಯಕ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವು ನಿರಂತರವಾಗಿ “ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದರೆ” ಎಂದಿಗೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ದೇವರಲ್ಲಿನ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಭರವಸೆಯನ್ನು ಆಳಗೊಳಿಸುವುದೇ ಇದರ ಗುರಿ. ಇದು ಅವರ ಕರುಣೆಯನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಪರಿಶುದ್ಧವಾಗಿ ಮತ್ತು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಹಾಗೂ ಮಾನವ ಯಾತನೆಗಳನ್ನು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಏಕೈಕ ಬಲಿದಾನದೊಂದಿಗೆ ಒಂದುಗೂಡಿಸಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡುತ್ತದೆ.
ಇದು ಒಂದು ಅನುಗ್ರಹ; ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ದೇವರಿಂದ ನೇರವಾಗಿ ಬರುವ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಂಕಟದ ಮೂಲಕ ಕೆಲವು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಿಗೆ ದೊರೆಯುವ ಅನುಗ್ರಹವಿದು. ಇದರಿಂದ ಪ್ರಯೋಜನ ಪಡೆಯದ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ದೇವರು ಇಂತಹ ಸಂಕಟವನ್ನು ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಈಗ ಯಾತನೆಯು ವಿಮೋಚನೆಗೊಂಡಿದೆ ಮತ್ತು ಮಹತ್ತರವಾದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೀವು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡರೆ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಈ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಿಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಯಾತನೆಯನ್ನು ನೀಡಲು ದೇವರು ನಿರ್ಧರಿಸುವುದು, ಅವರನ್ನು ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಅನುಗ್ರಹದ ಇನ್ನೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಾಧನಗಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲು ಮಾತ್ರವೇ ಎಂಬುದನ್ನು ನೀವು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಿರಿ.
ಆದರೆ ಈ ಕುರಿತು ನೀವು ಹೆಚ್ಚು ಚಿಂತಿಸಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ನಿಮಗೆ ಯಾವಾಗ ಏನು ಬೇಕೆಂಬುದು ದೇವರಿಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ. ನಿಮ್ಮ ಆತ್ಮದ ಮತ್ತು ಇತರರ ಆತ್ಮಗಳ ಪವಿತ್ರೀಕರಣಕ್ಕೆ ನೇರವಾಗಿ ಪ್ರಯೋಜನವಾಗುವಾಗ ಮಾತ್ರ ಈ ಬಗೆಯ ಯಾತನೆಯನ್ನು ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಈ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಅನುಭವದ ಕುರಿತು ಅತ್ಯಂತ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಬರೆದ ಮಹಾನ್ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಗುರು ಮತ್ತು ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಪಂಡಿತರು ಶಿಲುಬೆಯ ಸಂತ ಯೋವಾನ್ನರು. “ಕಾರ್ಮೆಲ್ ಪರ್ವತದ ಆರೋಹಣ,” “ಆತ್ಮದ ಕತ್ತಲ ರಾತ್ರಿ,” “ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಗೀತಿಕೆ” ಮತ್ತು “ಪ್ರೀತಿಯ ಜೀವಂತ ಜ್ವಾಲೆ” ಎಂಬ ಅವರ ನಾಲ್ಕು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿ, ದೇವರ ಶುದ್ಧೀಕರಿಸುವ ಪ್ರೀತಿಯ ಈ ಗಹನ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಅವರು ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, “ಪ್ರೀತಿಯ ಜೀವಂತ ಜ್ವಾಲೆ”ಯಲ್ಲಿ ಅವರು ಕಾವ್ಯಮಯವಾಗಿ ಹೀಗೆ ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ:
ಓ ಪ್ರೀತಿಯ ಜೀವಂತ ಜ್ವಾಲೆಯೇ,
ನನ್ನ ಆತ್ಮವನ್ನು ಕೋಮಲವಾಗಿ ಗಾಯಗೊಳಿಸುವವಳೇ,
ಅದರ ಅತ್ಯಂತ ಆಳದ ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿ! ಏಕೆಂದರೆ
ಈಗ ನೀನು ಪೀಡಿಸುವವಳಲ್ಲ,
ಈಗ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸು! ಅದು ನಿನ್ನ ಚಿತ್ತವಾಗಿದ್ದರೆ:
ಈ ಮಧುರ ಸಮ್ಮಿಲನದ ತೆರೆಯನ್ನು ಸೀಳಿಬಿಡು!
ಓ ಮಧುರ ಅಗ್ನಿದಹನವೇ,
ಓ ಆನಂದಮಯ ಗಾಯವೇ!
ಓ ಸೌಮ್ಯ ಹಸ್ತವೇ! ಓ ಕೋಮಲ ಸ್ಪರ್ಶವೇ,
ನಿತ್ಯಜೀವದ ಸವಿಯನ್ನು ನೀಡುವಂಥದ್ದೇ,
ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಾಲವನ್ನೂ ತೀರಿಸುವಂಥದ್ದೇ!
ಕೊಲ್ಲುವ ಮೂಲಕ ನೀನು ಮರಣವನ್ನು ಜೀವವಾಗಿ ಮಾರ್ಪಡಿಸಿದೆ.
ಪ್ರೀತಿಯ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಗಾಯವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ದೇವರು ನಮ್ಮ ಆತ್ಮಗಳನ್ನು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸುವ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಜೀವನದ ಈ ಗಹನ ರಹಸ್ಯವು ನಿಜಕ್ಕೂ ಒಂದು ಗಹನ ರಹಸ್ಯವೇ ಆಗಿದೆ. ಆದರೂ, ಶಿಲುಬೆಯ ಸಂತ ಯೋವಾನ್ನರು, ಕಲ್ಕತ್ತಾದ ಸಂತ ಮದರ್ ತೆರೇಸಾ, ಹಾಗೆಯೇ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ಸಂತರು ಈ ಅನುಭವದ ಕುರಿತು ಅಸಾಧಾರಣವಾದ ಆಳದಿಂದ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನಾದರೂ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಸಹಾಯಕವಾಗಿದೆ.
ತ್ಯಾಗಮಯ ಜೀವನಕ್ಕೆ ವಿಶಿಷ್ಟ ಕರೆ
ಸಂತ ಫೌಸ್ಟಿನಾ ಬರೆದ ದೈವಿಕ ಕರುಣೆಯ ದಿನಚರಿಯಲ್ಲಿ, ಯೇಸು ಅವಳಿಗೆ ಯಾತನೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವ ಒಂದು ವಿಶಿಷ್ಟ ಕರೆಯನ್ನೂ, ಅದನ್ನು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಅಡಕವಾಗಿರುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಪ್ರಕಟಿಸಿದರು. “ಜೀವಂತ ಪ್ರೀತಿಯ ಬಲಿ”ಯಾಗಲು ಅವಳನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಲಾಯಿತು. ಈ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಉಪದೇಶವು ಮೊದಲಿಗೆ ಆಘಾತಕಾರಿಯಾಗಿ ತೋರಿದರೂ, ಅದನ್ನು ಗಮನವಿಟ್ಟು ಓದಿ, ಅದರ ಸಂದೇಶದ ಆಳವಾದ ಶಕ್ತಿಗೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳಿ. ಈ ಅಧ್ಯಾಯದ ಉಳಿದ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಯ ಈ ಉನ್ನತ ಕರೆಯನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಧ್ಯಾನಿಸೋಣ.
ಬಲಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಕುರಿತು ಉಪದೇಶ
ನನ್ನ ಮಗಳೇ, ಬಲಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಮೂಲಕ ನೀನು ಆತ್ಮಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ನಿನಗೆ ಬೋಧಿಸಲು ನಾನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ಒಬ್ಬ ಧರ್ಮಪ್ರಚಾರಕನು ತನ್ನ ಬೋಧನೆಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರವಚನಗಳಿಂದ ಮಾತ್ರ ರಕ್ಷಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಆತ್ಮಗಳನ್ನು ನೀನು ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮತ್ತು ಯಾತನೆಯ ಮೂಲಕ ರಕ್ಷಿಸುವೆ. ನಿನ್ನನ್ನು ಜೀವಂತ ಪ್ರೀತಿಯ ಬಲಿಯಾಗಿ ನೋಡಲು ನಾನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ; ಆಗ ಮಾತ್ರ ಅದಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಮಹತ್ವವಿರುತ್ತದೆ. ನೀನು ಶೂನ್ಯಳಾಗಿ, ನಾಶಗೊಂಡು, ನಿನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಅತ್ಯಂತ ಗುಪ್ತ ಆಳಗಳಲ್ಲಿ ಸತ್ತವಳಂತೆ ಜೀವಿಸಬೇಕು. ಮಾನವನ ಕಣ್ಣು ಎಂದಿಗೂ ತಲುಪದ ಆ ಗುಪ್ತ ಆಳದಲ್ಲಿ ನೀನು ನಾಶಗೊಳ್ಳಬೇಕು; ಆಗ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯಾಗುವ ಬಲಿಯನ್ನು, ಮಾಧುರ್ಯ ಮತ್ತು ಸುಗಂಧದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಸರ್ವಾಂಗಹೋಮವನ್ನು ನಾನು ಕಾಣುವೆ. ನೀನು ಯಾರಿಗಾಗಿ ಮಧ್ಯಸ್ಥ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತೀಯೋ ಅವರ ಪರವಾಗಿ ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿಯು ಮಹತ್ತರವಾಗಿರುವುದು. ಬಾಹ್ಯವಾಗಿ ನಿನ್ನ ಬಲಿಯು ಹೀಗಿರಬೇಕು: ಮೌನವಾಗಿದ್ದು, ಮರೆಯಾಗಿದ್ದು, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿ, ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ ತೊಯ್ದಿರಬೇಕು. ನನ್ನ ಮಗಳೇ, ನಿನ್ನ ಬಲಿಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಆನಂದಿಸುವಂತೆ, ಅದು ಶುದ್ಧವಾಗಿಯೂ ದೀನತೆಯಿಂದ ತುಂಬಿಯೂ ಇರಬೇಕೆಂದು ನಾನು ಒತ್ತಾಯಿಸುತ್ತೇನೆ. ನಾನು ನಿನ್ನಿಂದ ಕೇಳುವುದನ್ನು ನೀನು ನೆರವೇರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವಂತೆ, ನನ್ನ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಧಾರಾಳವಾಗಿ ನೀಡುವೆ.
ಭ್ರಮೆಗಳಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಕಾಪಾಡಲು, ನಿನ್ನ ದೈನಂದಿನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಸಂಪೂರ್ಣ ದಹನಬಲಿಯು ಯಾವುದನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರಬೇಕೆಂದು ಈಗ ನಿನಗೆ ಬೋಧಿಸುತ್ತೇನೆ. ನೀನು ಎಲ್ಲ ಯಾತನೆಗಳನ್ನೂ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು. ನಿನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಬಲಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಆಗಾಗ್ಗೆ ವಿಮುಖತೆ ಮತ್ತು ಅಸಮ್ಮತಿ ಉಂಟಾದರೆ ದುಃಖಿಸಬೇಡ. ಅದರ ಎಲ್ಲ ಶಕ್ತಿಯೂ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯಲ್ಲೇ ಅಡಕವಾಗಿದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ವಿರುದ್ಧ ಭಾವನೆಗಳು ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಆ ಬಲಿಯ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗಿ ಅದನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತವೆ. ನಿನ್ನ ದೇಹ ಮತ್ತು ಆತ್ಮವು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಬೆಂಕಿಯ ಮಧ್ಯೆ ಇರುವವು ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೋ. ಕೆಲವು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ನೀನು ನನ್ನ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವನ್ನು ಅನುಭವಿಸದಿದ್ದರೂ, ನಾನು ಸದಾ ನಿನ್ನೊಂದಿಗಿರುವೆನು. ಭಯಪಡಬೇಡ; ನನ್ನ ಅನುಗ್ರಹವು ನಿನ್ನೊಂದಿಗಿರುತ್ತದೆ… (ದಿನಚರಿ #1767)
ಮೇಲಿನ ಈ ಭಾಗದಿಂದ ನಾವು ಕಲಿಯಬೇಕಾದ ಎರಡು ಪ್ರಮುಖ ಪಾಠಗಳಿವೆ. ದೇವರು ಕೆಲವರನ್ನು ಬಲಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ವಿಶಿಷ್ಟ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದೇ ಮೊದಲ ಪಾಠ. ಮಠದ ಏಕಾಂತವಾಸದಲ್ಲಿದ್ದ ಕನ್ಯಾಸ್ತ್ರೀಯಾದ ಸಂತ ಫೌಸ್ತೀನಾ ಅವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಾಗಿದ್ದರು. ಅವರು ಮಠದ ಏಕಾಂತವಾಸದಲ್ಲಿದ್ದ ಕನ್ಯಾಸ್ತ್ರೀ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕಷ್ಟೇ ಅವರಿಗೆ ಈ ಕರೆ ನೀಡಲಾಗಿರಲಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ, ದೇವರ ರಹಸ್ಯಮಯವಾದರೂ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾದ ಚಿತ್ತದ ಪ್ರಕಾರ, ಅವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ತಿಳಿದಿರುವ ಕಾರಣಗಳಿಗಾಗಿ, ಯಾತನೆ, ಬಲಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ವಿಶಿಷ್ಟ ಜೀವನಕ್ಕಾಗಿ ದೇವರು ಅವರನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು.
ಸಂತ ಫೌಸ್ತೀನಾ ಮಠದ ಏಕಾಂತ ಜೀವನ ನಡೆಸಿದರು, ಗಂಭೀರ ಅನಾರೋಗ್ಯದಿಂದ ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಕಳೆದರು, ತಮ್ಮ ಸಹೋದರಿಯರಲ್ಲಿ ಅನೇಕರಿಂದ ಅಪಹಾಸ್ಯಕ್ಕೊಳಗಾದರು; ಲೋಕದ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಅವರು ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಉಪಯುಕ್ತರಾಗಿದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಹೊರೆಯಾಗಿದ್ದರು. ಲೌಕಿಕ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡಿದರೆ, ಅವರು ಈ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಒಳಿತನ್ನು ಮಾಡಿದರು? ಮಠದಲ್ಲಿ ಮರೆಯಾಗಿ ಬದುಕಿದ್ದು ಯಾರಿಗೆ ಹೇಗೆ ಪ್ರಯೋಜನವಾಯಿತು? ಅಲ್ಲದೆ, ಅವರು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಅನಾರೋಗ್ಯದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಅನೇಕ ಸಹೋದರಿಯರು ಅವರನ್ನು ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಸಂಗತಿಯು, ಅವರು ಮಠದ ಹಿತಕ್ಕಿಂತ ಅದರ ಅವನತಿಗೇ ಹೆಚ್ಚು ಕಾರಣರಾದರೋ ಎಂದು ಯೋಚಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ.
ಆದರೆ, ಈ ದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಯೇಸು ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನೀವು ಓದಿ, ಅವು ಹೇಳುವುದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಂಬಿ, ಅವನ್ನು ಹೇಳಿರುವಂತೆಯೇ ಸ್ವೀಕರಿಸಬಲ್ಲಿರಾದರೆ, ಅವುಗಳಿಂದ ಬರುವ ತೀರ್ಮಾನಗಳು ಬಹಳ ಗಹನವಾಗಿವೆ. ಆ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಂವಾದದ ಆರಂಭವನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಓದಿ:
“ಒಬ್ಬ ಧರ್ಮಪ್ರಚಾರಕನು ತನ್ನ ಬೋಧನೆಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರವಚನಗಳ ಮೂಲಕ ಮಾತ್ರ ರಕ್ಷಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಆತ್ಮಗಳನ್ನು ನೀನು ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮತ್ತು ಯಾತನೆಯ ಮೂಲಕ ರಕ್ಷಿಸುವೆ. ನಿನ್ನನ್ನು ಜೀವಂತ ಪ್ರೀತಿಯ ಬಲಿಯಾಗಿ ನೋಡಲು ನಾನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ; ಆಗ ಮಾತ್ರ ಆ ಬಲಿಗೆ ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಮಹತ್ವವಿರುತ್ತದೆ. ನಿನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಅತ್ಯಂತ ಗುಪ್ತವಾದ ಆಳದಲ್ಲಿ ನೀನು ಸತ್ತವಳಂತೆ ಜೀವಿಸುತ್ತಾ, ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಲಯಗೊಂಡು, ನಾಶವಾಗಬೇಕು….ಆಗ ನಾನು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದ ಬಲಿಯನ್ನು, ಮಾಧುರ್ಯ ಮತ್ತು ಸುಗಂಧದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಸಂಪೂರ್ಣ ದಹನಬಲಿಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವೆನು. ಮತ್ತು ನೀನು ಯಾರಿಗಾಗಿ ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆ ವಹಿಸುವೆಯೋ ಅವರಿಗಾಗಿ ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿಯು ಮಹತ್ತರವಾಗಿರುವುದು.
ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನೀವು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ನಂಬಬಲ್ಲಿರಾದರೆ, ಸಂತ ಫೌಸ್ತೀನಾ ಅನೇಕರ ಜೀವನದ ಮೇಲೆ ಬೀರಿದ ಪರಿಣಾಮವು ಅಸಾಧಾರಣವಾಗಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ನಂಬಲೇಬೇಕು. ಅವರ ದಿನಚರಿ ಈಗ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಅದರಲ್ಲಿರುವ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪಾಠಗಳಿಂದ ಅನೇಕರು ಪ್ರಯೋಜನ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ಬದಿಗಿಟ್ಟರೂ, ಯೇಸು ಹೇಳುವ ಸಂದೇಶವೇನೆಂದರೆ, ಅವರು ಯಾರಿಗೂ ಕಾಣದಂತೆ ಮೌನವಾಗಿ ಯಾತನೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ್ದರಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದ್ದ ಶಕ್ತಿಯು, ಅವರಿಗೇ ಅದರ ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರಿವಿಲ್ಲದೆ, ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಆತ್ಮಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿತು ಎಂಬುದೇ. ಸಂತ ಫೌಸ್ತೀನಾ “ಜೀವಂತ ಪ್ರೀತಿಯ ಬಲಿ”ಯಾದರು; ಅದರ ಫಲವಾಗಿ ದೇವರು ಕರುಣೆಯ ಪ್ರವಾಹದ ಬಾಗಿಲುಗಳನ್ನು ತೆರೆದು, ಅವರು ಯಾರಿಗಾಗಿ ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆ ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದರೋ ಅವರಿಗಾಗಿ ಅವರ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳನ್ನು ಮಹತ್ತರವಾದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿಸಿದರು. ಅವರು ಬದುಕಿದ ಗುಪ್ತ ಬಲಿಯ ಮೂಲಕ ರಕ್ಷಣೆ ಪಡೆದ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಆತ್ಮಗಳನ್ನು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗಿ ಭೇಟಿಯಾದಾಗ ಅವರಿಗಾಗುವ ಆನಂದವನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ.
ಇದು ನಿಗೂಢವಾದರೂ ಮಹಿಮಾಪೂರ್ಣವಾದ ಒಂದು ಕರೆಯಾಗಿದೆ; ಯಾತನೆ ಅನುಭವಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಆ ಯಾತನೆಯನ್ನು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಶಿಲುಬೆಯೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಿಸುವುದೇ ಇದರ ಕೇಂದ್ರ ಧ್ಯೇಯವಾಗಿದೆ. ಶಿಲುಬೆಯ ಮೇಲೆ ದೇವಪುತ್ರನು ಅರ್ಪಿಸಿದ “ಮೆಚ್ಚುಗೆಯ ಬಲಿ” ಕಾಲ ಮತ್ತು ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿದು, ಈ ಕರೆಯನ್ನು ಪಡೆದವರ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅನುಗ್ರಹದ ನಿರಂತರ ಮೂಲವಾಗಬೇಕೆಂಬುದೇ ಇದರ ಉದ್ದೇಶ. ಯಾತನೆ ಮತ್ತು ಬಲಿಯ ಈ ನಿಗೂಢ ಕರೆಯನ್ನು ಅನೇಕರು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಕೆಲವರು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಅರ್ಪಿಸುವ ಗುಪ್ತ ಬಲಿಯ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನಾವು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಕಾಣುವೆವು.
ಸಂತ ಫೌಸ್ಟಿನಾಳ ದಿನಚರಿಯ ಈ ಭಾಗದಿಂದ ನಾವು ಕಲಿಯಬೇಕಾದ ಎರಡನೆಯ ಮುಖ್ಯ ಪಾಠವೆಂದರೆ, ಸಂತ ಫೌಸ್ಟಿನಾಳ ವಿಶಿಷ್ಟ ಕರೆಯನ್ನು ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ಮಟ್ಟಿಗೆ ಜೀವಿಸಲು ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬುದು. ಕೆಲವರು ತ್ಯಾಗಮಯ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ಮತ್ತು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿ ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರೂ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ವಿಶಿಷ್ಟ ಕರೆಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ “ಪ್ರೀತಿಯ ಜೀವಂತ ಬಲಿ”ಯಾಗಲು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಸ್ವತಂತ್ರ ಸ್ವೀಕಾರದಿಂದ ಹರಿದುಬರುವ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಶಕ್ತಿಯು, ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನಾವು ಎಂದಿಗೂ ಅರಿಯಬಹುದಾದುದಕ್ಕಿಂತ ಬಹಳ ಹೆಚ್ಚಿನದು ಎಂಬುದನ್ನು ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಮುಖ್ಯ.
ಪ್ರಾಯೋಗಿಕವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ತ್ಯಾಗಮಯ ಪ್ರೀತಿಗೆ ನಿಮಗಿರುವ ವಿಶಿಷ್ಟ ಕರೆಯನ್ನು ಜೀವಿಸಲು ನಿಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಜೀವನವು ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ಅವಕಾಶಗಳು ಯಾವುವು ಎಂಬುದನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲು, ನೀವು ಯಾವುದರ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚು ದೂರುತ್ತೀರೋ ಅದರ ಕುರಿತು ಚಿಂತಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿ. ಯಾವುದು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಕಾಡುತ್ತದೆ, ಕೋಪಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ, ಆತಂಕಕ್ಕೆ ದೂಡುತ್ತದೆ ಅಥವಾ ಹತಾಶೆಗೆ ಒಳಗಾಗುವಂತೆ ಪ್ರಲೋಭಿಸುತ್ತದೆ? ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬರುವ ಯಾವುದೇ ವಿಷಯವೇ ತ್ಯಾಗಮಯ ಜೀವನಕ್ಕೆ ನಿಮಗಿರುವ ವಿಶಿಷ್ಟ ಕರೆಯನ್ನು ಜೀವಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಬೇಕಾದ ಮೊದಲ ಸ್ಥಳ. ಕ್ರಿಸ್ತನ ಶಿಲುಬೆಯ ಬಲಿಯ ಶಕ್ತಿಯು ಆ “ಹೊರೆಗಳನ್ನು” ಜಗತ್ತಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹ ಮತ್ತು ಕರುಣೆಯನ್ನು ಹರಿಸುವ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡಿ. ನೀವು ಹೊರೆಗಳೆಂದು ಭಾವಿಸುವ ಇವುಗಳೇ ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಸಂತ ಫೌಸ್ಟಿನಾಳಂತೆ, ಅಗತ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಜಗತ್ತಿಗಾಗಿ ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಸಲ್ಲಿಸುವ ಮಹತ್ತರ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಲು ನಿಮಗೆ ನೆರವಾಗುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಯಿರಿ. ಆ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಸ್ವಯಂಮರುಕ, ಕೋಪ, ಅಹಂಕಾರ ಅಥವಾ ಕ್ಷಣಿಕ ಸಾಂತ್ವನಗಳಿಗಾಗಿ ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡಬೇಡಿ.
ತ್ಯಾಗದ ಮಾಧುರ್ಯ
ಯಾತನೆ ಮತ್ತು ತ್ಯಾಗದ ಕುರಿತ ಈ ಎಲ್ಲ ಮಾತುಗಳು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಚಿಂತೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದ್ದರೆ, ನಿಮಗೆ ಬಹಳ ಸಾಂತ್ವನ ನೀಡುವ ಒಂದು ಶುಭವಾರ್ತೆ ಇದೆ. ಸ್ವರ್ಗವು ನಿಮಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದೆ! ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಇನ್ನು ಯಾವುದೇ ನೋವಾಗಲಿ ಯಾತನೆಯಾಗಲಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ, ಈ ಜೀವನದ ಎಲ್ಲ ತ್ಯಾಗಗಳೂ ನಿಮಗೆ ಪ್ರತಿಫಲವಾಗಿ ದೊರೆಯುವ ನಿತ್ಯ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳಾಗಿ ಪರಿವರ್ತನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ನಿಮ್ಮ ತ್ಯಾಗದ ಫಲವನ್ನು ನಿತ್ಯವೂ ಅನುಭವಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಅದರಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಆನಂದವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದೇ ಆ ಪ್ರತಿಫಲಗಳಾಗಿರುತ್ತವೆ. ದೀನತೆಯನ್ನು ಅರಸಲು, ದೇವರಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡಲು, ಕರುಣೆ ತೋರಿಸಲು ಮತ್ತು ತ್ಯಾಗಮಯವಾಗಿ ಜೀವಿಸಲು ನೀವು ಮಾಡಿದ ಆಯ್ಕೆಗಾಗಿ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ನೀವು ಎಂದಿಗೂ ವಿಷಾದಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಈಗ ನೀವು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಶಿಲುಬೆಯೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಿಸುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹೊರೆಯೂ, ನಿಮ್ಮ ಆತ್ಮದಿಂದ ವೈಭವ ಮತ್ತು ಸೌಂದರ್ಯದಿಂದ ಸದಾಕಾಲ ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುವ ಬೆಳಕಿನ ದೀಪವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ತ್ಯಾಗವೂ ಸಾರ್ಥಕವಾಗಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ನೀವು ಅರಿಯುವಿರಿ; ನೀವು ಅನುಭವಿಸುವ ಕೃತಜ್ಞತೆಯು ತುಂಬಿ ತುಳುಕುವುದು.
ಆದರೆ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಶುಭಸುದ್ದಿಯಿದೆ. ನೀವು ಇಲ್ಲಿಯೇ, ಈಗಲೇ ತ್ಯಾಗಮಯ ಜೀವನವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದಾಗ, ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಶಿಲುಬೆಯನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದಾಗ, ನಾವು “ತ್ಯಾಗದ ಮಾಧುರ್ಯ” ಎಂದು ಕರೆಯಬಹುದಾದುದನ್ನು ದೇವರು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಇಲ್ಲಿಯೇ, ಈಗಲೇ ನಿಮಗೆ ದಯಪಾಲಿಸುವರು. ಈ ಹಿಂದೆ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ ಶಿಲುಬೆಯ ಸಂತ ಯೋಹಾನ್ನರ ಕವಿತೆಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಅದರಲ್ಲಿ ಅವರು ದೇವರ ಶುದ್ಧೀಕರಿಸುವ ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು “ಓ ಮಧುರವಾದ ಸುಡುವಿಕೆಯೇ, ಓ ಆನಂದದಾಯಕವಾದ ಗಾಯವೇ!” ಎಂದು ಕರೆದರು. ಈ “ಮಾಧುರ್ಯ” ಮತ್ತು “ಆನಂದ” ಎಲ್ಲ ಬಗೆಯ ಯಾತನೆಗಳಿಗೂ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತವೆ—ಅವು ಪ್ರೀತಿಯ ಬಲಿಯಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿತವಾದಾಗ. ಹೌದು, ನೀವು ಅನುಭವಿಸುವ ಯಾತನೆ ಇನ್ನೂ ನೋವುಂಟುಮಾಡಬಹುದು, ದುಃಖವು ಇನ್ನೂ ಆಳವಾಗಿರಬಹುದು, ತ್ಯಾಗವು ಇನ್ನೂ ಅಗತ್ಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಯಾತನೆಯನ್ನು ನೀವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದರಿಂದ, ಕ್ರಿಸ್ತನ ಶಿಲುಬೆಯನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಆ ಶಿಲುಬೆಯಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸಲು ನಿಮಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ನಾವು ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಯೇಸುವಿನ ನೊಗವನ್ನೂ ಅವರ ಹೊರೆಯನ್ನೂ ಪೂರ್ಣ ಅರಿವಿನಿಂದ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಯ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಮ್ಮತಿಯಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದಾಗ, ಅವರ ನೊಗವು ಎಂದಿಗೂ ಭಾರವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಅವರ ಹೊರೆಯು ಯಾವಾಗಲೂ ಹಗುರವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾದಾಗ, ನಮ್ಮ ಬಯಕೆಗಳು, ಭಾವೋದ್ರೇಕಗಳು ಮತ್ತು ಭಾವನೆಗಳು ಕೊನೆಗೆ ಪರಿವರ್ತಿತವಾಗುತ್ತವೆ; ಕ್ರಿಸ್ತನ ಶಿಲುಬೆಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಮಹತ್ತರವಾದ ಸಾಂತ್ವನವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಆ ಬಯಕೆಗಳು, ಭಾವನೆಗಳು ಮತ್ತು ಭಾವೋದ್ರೇಕಗಳು ಗೊಂದಲದಲ್ಲಿಯೂ ದೇವರ ಚಿತ್ತಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿಯೂ ಉಳಿಯುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ನಾವು ಶಿಲುಬೆಯನ್ನು ಎಷ್ಟು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆಯೋ, ಅಷ್ಟೇ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಂಶವೂ ದೇವರ ಚಿತ್ತಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡು, ಕ್ರಿಸ್ತನ ಬಲಿಯೊಂದಿಗೆ ಐಕ್ಯಗೊಂಡ ನಮ್ಮ ತ್ಯಾಗದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತದೆ.
ಇದನ್ನು ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ನೋಡಿ: ಯೇಸು ಶಿಲುಬೆಯ ಮೇಲೆ ಏನನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದರು? ಕೇವಲ ನೋವು ಮತ್ತು ಯಾತನೆಯನ್ನೇ? ಅಥವಾ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನದೇನಾದರೂ ಇತ್ತೇ? ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿಯೂ, ಅವರು ಶಿಲುಬೆಯ ಮೇಲೆ ನೇತಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅವರ ಯಾತನೆ ತೀವ್ರವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅವರು ಅದನ್ನು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ್ದರಿಂದ, ಅವರ ಯಾತನೆಯು ಅವರ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಬಲವನ್ನೂ ಉಂಟುಮಾಡಿತು ಮತ್ತು ಅವರ ಮಾನವ ಸ್ವಭಾವದ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿತು. ಹಿಬ್ರಿಯರಿಗೆ ಬರೆದ ಪತ್ರದ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ:
ಅವರು ಪುತ್ರರಾಗಿದ್ದರೂ, ತಾವು ಅನುಭವಿಸಿದ ಯಾತನೆಗಳಿಂದ ವಿಧೇಯತೆಯನ್ನು ಕಲಿತುಕೊಂಡರು; ಮತ್ತು ಅವರು ಪರಿಪೂರ್ಣರಾದಾಗ, ತಮಗೆ ವಿಧೇಯರಾಗುವ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ನಿತ್ಯ ರಕ್ಷಣೆಯ ಮೂಲವಾದರು. ದೇವರು ಅವರನ್ನು ಮೆಲ್ಕಿಸೆದೆಕನ ಪರಂಪರೆಯ ಪ್ರಕಾರ ಮಹಾಯಾಜಕರೆಂದು ಘೋಷಿಸಿದರು. ಹಿಬ್ರಿಯರಿಗೆ 5:8-10
ಯೇಸು “ತಾವು ಅನುಭವಿಸಿದ ಯಾತನೆಗಳಿಂದ ವಿಧೇಯತೆಯನ್ನು ಕಲಿತುಕೊಂಡರು” ಎಂಬುದರ ಅರ್ಥ ಇಷ್ಟೇ: ಮಾನವ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅವರು ಯಾತನೆಯನ್ನು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ್ದು ಮಾನವ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಪರಿಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿತು; ಮತ್ತು “ತಮಗೆ ವಿಧೇಯರಾಗುವ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ನಿತ್ಯ ರಕ್ಷಣೆಯ ಮೂಲ”ವಾಗುವ ಮೂಲಕ ನಮಗೂ ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಸಿತು. ಯೇಸು ಪಿತನ ಚಿತ್ತಕ್ಕೆ ವಿಧೇಯರಾಗುವ ಮೂಲಕ ಮಾನವ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಪರಿಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುತ್ತಾ, ಲೋಕದ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಉಂಟಾದ ಯಾತನೆಯನ್ನು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದಾಗ, ಅವರ ಮಾನವ ಸ್ವಭಾವವೂ ಅಪರಿಮಿತ ಆನಂದದಿಂದ ಉಲ್ಲಸಿಸಿತು ಎಂಬ ಭರವಸೆ ನಮಗಿರಬಹುದು.
ನಮ್ಮ ವಿಷಯದಲ್ಲಿಯೂ ಹಾಗೆಯೇ. ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಯಾತನೆಯ ಚುಚ್ಚುವ ನೋವನ್ನು “ನಿವಾರಿಸಲು” ನಾವು ಬಯಸಿದರೆ, ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು. ಮತ್ತು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ, ಈ ಹಿಂದೆ ತಿಳಿಸಿದ ಆಂತರಿಕ ಅಂಧಕಾರದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಯಾತನೆಯನ್ನು ದೇವರು ಇನ್ನೂ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಬರಮಾಡಿದರೂ, ಈ ಅಂಧಕಾರವು ಒಂದು ಆಶೀರ್ವಾದವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಅದು ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿಯೂ ಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಮಹತ್ತರವಾದ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಕೀರ್ತನೆ 22 ನಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗೆ ನಡೆಸುವಂತೆ, ನಾವು ನಮ್ಮ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿದ್ದರೆ, ಅದರ ಫಲವು ಇಲ್ಲಿಯೇ, ಈಗಲೇ ಆರಂಭವಾಗಿ ನಿತ್ಯಕ್ಕೂ ಮುಂದುವರಿಯುವ ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಆನಂದವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಭರವಸೆಯೂ ನಮಗಿರುತ್ತದೆ.
ಶಿಲುಬೆಯನ್ನು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಮತ್ತು ಆನಂದದಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವುದು
“ಶಿಲುಬೆಯ ಬುಡದಲ್ಲಿ 40 ದಿನಗಳು: ನಮ್ಮ ಧನ್ಯ ಮಾತೆಯ ಹೃದಯದಿಂದ ಪ್ರೀತಿಯ ನೋಟ” ಎಂಬ ಪುಸ್ತಕದ ಒಂದು ಧ್ಯಾನಚಿಂತನೆಯೊಂದಿಗೆ ಈ ಪುಸ್ತಕವು ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ (mycatholic.life/books ಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿ). ಈ ಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಮಾತೆ ಮರಿಯಮ್ಮನವರು ತಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯ ಪುತ್ರನ ಕ್ರೂರ ಶಿಲುಬೆಗೇರಿಸುವಿಕೆಯ ಎದುರು ನಿಂತಾಗ, ಆನಂದಮಯ ತ್ಯಾಗದ ಬದುಕಿನ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಮಾದರಿಯನ್ನು ನಮಗೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ತಮ್ಮ ಪುತ್ರನಿಗೆ ಆದ ಹಿಂಸೆಯಿಂದ ಅವರ ಹೃದಯವು ಪವಿತ್ರ ದುಃಖದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದರೂ, ಅದು ದೀನತೆ, ಭರವಸೆ ಮತ್ತು ಕರುಣೆಯಿಂದಲೂ ತುಂಬಿತ್ತು. ಏಳನೆಯ ದಿನದ ಈ ಧ್ಯಾನಚಿಂತನೆಯನ್ನು ಮನನ ಮಾಡಿ:
ಏಳನೆಯ ದಿನ – ಪ್ರಭುವಿನ ದೀನ ಸೇವಕ
“ನನ್ನ ಆತ್ಮವು ಪ್ರಭುವಿನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಸಾರುತ್ತದೆ; ನನ್ನ ಚೇತನವು ನನ್ನ ರಕ್ಷಕರಾದ ದೇವರಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ತಮ್ಮ ದಾಸಿಯ ದೀನಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಕಟಾಕ್ಷಿಸಿದ್ದಾರೆ; ಇಗೋ, ಇಂದಿನಿಂದ ಎಲ್ಲ ಪೀಳಿಗೆಗಳೂ ನನ್ನನ್ನು ಧನ್ಯಳೆಂದು ಕರೆಯುವವು.” ಲೂಕ 1:46-48
ನಮ್ಮ ಧನ್ಯ ಮಾತೆ ತಮ್ಮ ಪುತ್ರನ ಶಿಲುಬೆಯ ಎದುರು ನಿಂತಾಗ, “ಎಲ್ಲ ಪೀಳಿಗೆಗಳೂ” ಅದನ್ನು ಒಂದು “ಧನ್ಯ” ಕ್ಷಣವೆಂದು ಕರೆಯುವವೇ? ತಮ್ಮ ಸ್ತುತಿಗೀತೆಯಲ್ಲಿ ಅವರು ಹೇಳುವಂತೆ, ತಮ್ಮ ಪುತ್ರನ ಕ್ರೂರ ಮತ್ತು ಭೀಕರ ಮರಣವನ್ನು ಕಣ್ಣಾರೆ ಕಾಣುವಾಗ ಅವರು ಧನ್ಯರಾಗಿದ್ದರೇ?
ಶಿಲುಬೆಯ ಬುಡದಲ್ಲಿ ಅವರ ಅನುಭವವು ಅಸಾಧಾರಣ ನೋವು, ದುಃಖ ಮತ್ತು ತ್ಯಾಗದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದರೂ, ಅದು ಅಸಾಧಾರಣ ಆಶೀರ್ವಾದದ ಕ್ಷಣವೂ ಆಗಿತ್ತು. ಶಿಲುಬೆಗೇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ತಮ್ಮ ಪುತ್ರನನ್ನು ಅವರು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನೋಡುತ್ತಾ ನಿಂತಿದ್ದ ಆ ಕ್ಷಣವು ಅಸಾಧಾರಣ ಅನುಗ್ರಹದ ಕ್ಷಣವಾಗಿತ್ತು. ಯಾತನೆಯ ಮೂಲಕ ಲೋಕವು ವಿಮೋಚನೆಗೊಂಡ ಕ್ಷಣವಾಗಿತ್ತು ಅದು. ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯ ಈ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಬಲಿಯನ್ನು ತಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದಲೇ ಕಾಣಲು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಹೃದಯದಲ್ಲೇ ಮನನ ಮಾಡಲು ಅವರು ಆರಿಸಿಕೊಂಡರು. ಅಷ್ಟೊಂದು ನೋವಿನಿಂದ ಅಷ್ಟೊಂದು ಒಳಿತನ್ನು ತರಬಲ್ಲ ದೇವರಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸಲು ಅವರು ಆರಿಸಿಕೊಂಡರು.
ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಾವು ಹೋರಾಟಗಳನ್ನೂ ಯಾತನೆಗಳನ್ನೂ ಎದುರಿಸುವಾಗ, ನೋವು ಮತ್ತು ಹತಾಶೆಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮೊಳಗೇ ಮುದುಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಲೋಭನೆಗೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಒಳಗಾಗುತ್ತೇವೆ. ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ದೊರೆತಿರುವ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳನ್ನು ನಾವು ಸುಲಭವಾಗಿ ಮರೆತುಬಿಡಬಹುದು. ಪಿತನು ತಮ್ಮ ಪುತ್ರನ ಮೇಲೂ ನಮ್ಮ ಧನ್ಯ ಮಾತೆಯ ಮೇಲೂ ನೋವು ಮತ್ತು ಯಾತನೆಯನ್ನು ಹೇರಲಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಅವರು ಈ ತೀವ್ರ ಹಿಂಸೆಯ ಕ್ಷಣವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಬೇಕೆಂಬುದು ಅವರ ಚಿತ್ತವಾಗಿತ್ತು. ಆ ಕ್ಷಣವನ್ನು ಪರಿವರ್ತಿಸಲು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಯಾತನೆಗಳನ್ನು ವಿಮೋಚಿಸಲು ಯೇಸು ಅದನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು. ತಮ್ಮ ಪುತ್ರನಲ್ಲಿ ಜೀವಂತವಾಗಿರುವ ದೇವರ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಗೆ ಮೊದಲನೆಯ ಹಾಗೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಲು ನಮ್ಮ ಧನ್ಯ ಮಾತೆ ಈ ಕ್ಷಣವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ಶಿಲುಬೆಯ ಮುಂದೆ ನಿಂತು ಅದನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ನಮಗೆ ಆಹ್ವಾನ ದೊರೆಯುವಾಗ, ನಮ್ಮ ಧನ್ಯ ಮಾತೆಯೊಂದಿಗೆ ಆನಂದಿಸಲು ಪಿತನು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಮೇಲೆ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥದ ಭಾಗವು, ನಮ್ಮ ಧನ್ಯ ಮಾತೆ ಯೇಸುವನ್ನು ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಧರಿಸಿದ್ದಾಗ ಎಲಿಜಬೇತರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಹೋಗಿ ಆಡಿದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿದರೂ, ಆ ಮಾತುಗಳು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಅವರ ತುಟಿಗಳಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವರು ಪ್ರಭುವಿನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಸಾರುತ್ತಾ, ತಮ್ಮ ರಕ್ಷಕರಾದ ದೇವರಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾ, ತಮ್ಮ ಜೀವನದ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಸವಿಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಸಂದರ್ಶನದಂತಹ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅವರು ಹೀಗೆ ಮಾಡಿರುತ್ತಿದ್ದರು; ಶಿಲುಬೆಗೇರಿಸುವಿಕೆಯಂತಹ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಹೀಗೆ ಮಾಡಿರುತ್ತಿದ್ದರು.
ಇಂದು ನಮ್ಮ ಧನ್ಯ ಮಾತೆಯ ಮಾತುಗಳನ್ನೂ ಅವರ ಹೃದಯವನ್ನೂ ಕುರಿತು ಧ್ಯಾನಿಸಿ. ಇಂದು ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿ. ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನೀವು ಏನನ್ನೇ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅದರ ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿ. ದೇವರಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸ ಮತ್ತು ಭರವಸೆಗೆ ಅವು ಪ್ರತಿದಿನದ ಮೂಲವಾಗಲಿ. ಪ್ರಭುವಿನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಸಾರಿ, ನಿಮ್ಮ ರಕ್ಷಕರಾದ ದೇವರಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸಿ; ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನೀವು ಏನನ್ನೇ ಅನುಭವಿಸಿದರೂ, ಪ್ರತಿದಿನ ದೇವರ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳು ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಿ. ಜೀವನವು ಸಾಂತ್ವನದಾಯಕವಾಗಿರುವಾಗ, ಅದರಲ್ಲಿರುವ ಆಶೀರ್ವಾದವನ್ನು ನೋಡಿ. ಜೀವನವು ನೋವಿನಿಂದ ಕೂಡಿರುವಾಗಲೂ, ಅದರಲ್ಲಿರುವ ಆಶೀರ್ವಾದವನ್ನು ನೋಡಿ. ದೇವಮಾತೆಯ ಸಾಕ್ಷ್ಯವು ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದಿನವೂ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಲಿ.
ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯ ಮಾತೆಯೇ, ಸಂದರ್ಶನದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನೀವು ದೇವರ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಸಾರುತ್ತಾ ಆಡಿದ ಮಾತುಗಳು, ಮಾನವಾವತಾರದ ಮಹಾನಂದದಿಂದ ಉಕ್ಕಿ ಹರಿಯುವ ಮಾತುಗಳಾಗಿವೆ. ನಿಮ್ಮ ಈ ಆನಂದವು ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸುತ್ತದೆ; ಮುಂದೆ ನಿಮ್ಮ ಮಗನು ಕ್ರೂರವಾದ ಮರಣವನ್ನಪ್ಪುವುದನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ನೀವು ನಿಂತಿದ್ದಾಗ, ಇದೇ ಆನಂದವು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿತು. ಅತ್ಯಂತ ಆಳವಾದ ದುಃಖದ ಈ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ, ನಿಮ್ಮ ಗರ್ಭಧಾರಣೆಯ ಆನಂದವು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿತು.
ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯ ಮಾತೆಯೇ, ನನ್ನ ಸ್ವಂತ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಸ್ತುತಿ
ಗೀತೆಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಲು ನನಗೆ ಸಹಾಯಮಾಡಿ. ಜೀವನದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಂಶದಲ್ಲಿಯೂ ದೇವರ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳನ್ನು ಕಾಣಲು ನನಗೆ ಸಹಾಯಮಾಡಿ. ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಿಯ ಪುತ್ರನ ಬಲಿದಾನದ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಕಾಣುವಂತೆ, ನಿಮ್ಮದೇ ಪ್ರೀತಿಯ ನೋಟದಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ.
ನನ್ನ ಅಮೂಲ್ಯ ಪ್ರಭು ಯೇಸುವೇ, ಈ ಲೋಕದ ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆಶೀರ್ವಾದ ನೀವೇ. ಎಲ್ಲ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳೂ ನೀವೇ! ಒಳ್ಳೆಯದೆಲ್ಲವೂ ನಿಮ್ಮಿಂದಲೇ ಬರುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿದಿನವೂ ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆಯೇ ನೆಲೆಗೊಳಿಸಲು ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯ ಬಲಿದಾನದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಲು ನನಗೆ ಸಹಾಯಮಾಡಿ. ಈ ಕೊಡುಗೆಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಆನಂದಿಸುತ್ತಾ, ಸದಾ ನಿಮ್ಮ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಸಾರುವಂತಾಗಲಿ.
ಮಾತೆ ಮರಿಯಮ್ಮನವರೇ, ನನಗಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.
ಇ-ಪುಸ್ತಕ ಅಥವಾ ಕಾಗದದ ರಟ್ಟಿನ ಆವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಲಭ್ಯ:
Amazon – Google Play – iTunes – Barnes and Noble
