4 தொகுதிகளும் மென்மையான அட்டையுடன் கூடிய அச்சுநூல் & மின்னூல் வடிவங்களில் கிடைக்கின்றன!
நாற்பது நாள்கள் = உங்கள் வாழ்நாள் முழுவதும்
தவக்காலத்தின் முதல் ஞாயிறு (ஆண்டு A)
அக்காலத்தில், அலகையால் சோதிக்கப்படுவதற்காக இயேசு ஆவியால் பாலைநிலத்திற்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டார். அவர் நாற்பது பகலும் நாற்பது இரவும் நோன்பிருந்தார். அதன் பின்பு அவருக்குப் பசி ஏற்பட்டது. மத்தேயு 4:1–2
“நாற்பது” என்பது முக்கியத்துவம் வாய்ந்த ஓர் எண். திருவிவிலியத்தில் இது 145-க்கும் மேற்பட்ட இடங்களில் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது. எடுத்துக்காட்டாக, பெருவெள்ளத்தின்போது நாற்பது பகல்களும் நாற்பது இரவுகளும் மழை பெய்தது. மோசே சீனாய் மலைமீது ஏறிச் சென்ற ஒவ்வொரு முறையும், நாற்பது பகல்களும் இரவுகளும் அங்கே தங்கியிருந்தார். இஸ்ரயேலர் நாற்பது ஆண்டுகள் பாலைநிலத்தில் அலைந்து திரிந்தனர். இயேசு உயிர்த்தெழுந்த பின், விண்ணேற்றம் அடைவதற்கு முன்பாக நாற்பது நாள்கள் தம் சீடர்களுக்குத் தோன்றினார். திருவிவிலியம் முழுவதிலும் இன்னும் பல இடங்களில் “நாற்பது” பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது. சுவாரசியமாக, மனித இயல்பிலும்கூட நாற்பது முக்கியத்துவம் பெறுகிறது; ஏனெனில், நாம் பிறப்பதற்கு முன் நம் தாயின் கருவறையில் நாற்பது வாரங்கள் வளர்கிறோம்.
இன்று நாம் நினைவுகூரும் “நாற்பது” என்பது, நம் ஆண்டவர் நோன்பிருந்து இறைவேண்டல் செய்தபோது, அலகையால் சோதிக்கப்பட்டுப் பாலைநிலத்தில் கழித்த நாற்பது பகல்களும் நாற்பது இரவுகளும் ஆகும். சோதனை, தூய்மையாக்கம், இன்னல் அல்லது தகுதியைச் சோதித்தறிதல் ஆகியவற்றின் காலத்தைக் குறிக்க நாற்பது பயன்படுத்தப்படுகிறது. ஆகவே, இவ்வுலகில் உங்கள் முழு வாழ்வையும் குறிக்கும் ஓர் அடையாளமாகவும் அதைக் காண வேண்டும். பாலைநிலத்தில் இயேசு சோதிக்கப்பட்டதைப் பற்றிய புனித மத்தேயுவின் விவரிப்பில், அவர் குறிப்பாக “நாற்பது பகல்கள் மற்றும் நாற்பது இரவுகள்” என்ற சொற்களைப் பயன்படுத்துகிறார். இதற்கு விளக்கமளிக்கும் புனித பீட், இந்தக் காலப்பகுதி நம் முழு வாழ்வையும் அடையாளப்படுத்துவதோடு, “பகல்கள்” நாம் பெறும் பல அருள்களையும் ஆசிகளையும் குறிப்பதாகவும், “இரவுகள்” நாம் சுமக்கும் சிலுவைகளைக் குறிப்பதாகவும் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.
நாம் தவக்காலப் பயணத்தைத் தொடங்கும்போது, இயேசு பாலைநிலத்தில் கழித்த காலம் நமக்குக் கற்றுத்தரும் பாடங்களை மீண்டும் நம் முழு வாழ்விலும் கடைப்பிடிப்பது முக்கியம். மேலே மேற்கோள் காட்டப்பட்ட பகுதியிலிருந்து நாம் கற்றுக்கொள்ளக்கூடிய இரண்டு பாடங்களைச் சிந்திப்போம். முதலாவதாக, இயேசு “தூய ஆவியால் வழிநடத்தப்பட்டு, அலகையால் சோதிக்கப்படுவதற்காகப் பாலைநிலத்திற்குச் சென்றார்” என்பதைக் காண்கிறோம். இயேசு சோதனையைத் தாங்கிக்கொண்டது மட்டுமல்லாமல், அதை நேருக்கு நேர் எதிர்கொண்டார் என்பதையும் இது நமக்குக் கற்றுத்தருகிறது. அவர் அலகைக்கு அஞ்சவுமில்லை, அவனது தாக்குதல்களுக்குப் பயப்படவுமில்லை. மாறாக, தூய ஆவியால் வழிநடத்தப்பட்டு, அவர் அந்தச் சோதனைகளை மனமுவந்து எதிர்கொண்டார். தம் வாழ்வில் அவற்றை வெல்வதற்காக மட்டுமல்லாமல், தூய ஆவியாரின் வல்லமையாலும் முன்முயற்சியாலும் நம் வாழ்வில் ஒவ்வொரு சோதனையையும் எதிர்கொள்ள நம்மை வலுப்படுத்துவதற்காகவும் அவ்வாறு செய்தார். தூய ஆவியார் நம்மை வழிநடத்தும்போது, சோதனைகளை நேரடியாகவும் நம்பிக்கையுடனும் எதிர்கொள்ள நாம் ஒருபோதும் அஞ்சக்கூடாது.
இரண்டாவது முக்கியமான பாடம் என்னவென்றால், பாலைநிலத்தில் இருந்த இந்தக் காலத்தில் இயேசு தாமாகவே முன்வந்து நோன்பிருந்தார் என்பதாகும். வாழ்வில் தன்னடக்கம் என்னும் நற்பண்பின் முக்கியத்துவத்தை இது எடுத்துக்காட்டுகிறது. இந்த நாற்பது நாள் காலத்தை நம் முழு வாழ்வின் அடையாளமாகக் கண்டால், தன்னடக்கம் எப்போதும் நம் வாழ்வின் ஓர் அங்கமாக இருக்க வேண்டும் என்பதைப் புரிந்துகொள்வோம். வாழ்வின் மகிழ்ச்சிகளையும் ஆசிகளையும் நாம் அனுபவிக்கும்போது (நாற்பது பகல்கள்), அவற்றை நாம் நிச்சயமாகக் கொண்டாட வேண்டும். ஆனால், ஓரளவு தன்னொறுப்புடன் எப்போதும் அவ்வாறு செய்ய வேண்டும்; ஏனெனில், நாம் தேடும் முதன்மையான மனநிறைவாக இவ்வுலகின் நிலையற்ற பொருள்கள் மாறுவதற்கு ஒருபோதும் இடமளிக்கக்கூடாது. ஆன்மிக ஆறுதல்கள்மீதும்கூட நாம் அளவுக்கு அதிகமான பற்றுக்கொள்ள முடியும் என்று புனித சிலுவை யோவான் கற்பிக்கிறார். மறுபுறம், வாழ்வின் சிலுவைகளை நாம் அனுபவிக்கும்போதும் (நாற்பது இரவுகள்), ஓரளவு தன்னொறுப்பைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும்; அதாவது, நாம் தாங்கிக்கொள்ளும் துன்பங்கள் நம்மை மனந்தளரச் செய்யவோ, இறைவனின் திருவுளத்தை நாடி நிறைவேற்றுவதிலிருந்து நம்மைத் திசைதிருப்பவோ அனுமதிக்கக்கூடாது. நோன்பு, அதாவது தன்னடக்கம் என்னும் நற்பண்பை நாம் பெற்றுக்கொள்வது, வாழ்வின் ஏற்றத்தாழ்வுகள் அனைத்திலும் எப்போதும் நம்மை வழிநடத்த வேண்டும். இறைவன் நமக்கு வெளிப்படுத்திய உண்மைகள்மீது நம் பார்வையை நிலைநிறுத்தவும், அலகையின் பொய்களை நிராகரிக்கவும் அது நமக்கு உதவ வேண்டும்.
வாழ்நாள் முழுவதும் துணிவுடன் தன்னடக்கம் என்னும் நற்பண்பைத் தழுவிக்கொள்வதன் முக்கியத்துவத்தை இன்று சிந்தியுங்கள். வாழ்வின் பல்வேறு ஏற்றத்தாழ்வுகள், மகிழ்ச்சிகள், துயரங்கள், ஆசிகள், சிலுவைகள் ஆகிய அனைத்தின் நடுவிலும், ஒவ்வொரு சூழலையும் துணிவுடனும் சுயக்கட்டுப்பாட்டுடனும் எதிர்கொண்டு, தூய ஆவியார் நம்மை வழிநடத்த அனுமதிக்க வேண்டும். நீங்கள் சுமக்கும் சிலுவைகளை ஏற்றுக்கொள்ளப் போராடும் விதங்களையும், வாழ்வின் ஆறுதல்களை அளவுக்கு அதிகமாகப் பற்றிக்கொள்ளும் விதங்களையும் சிந்தித்துப் பாருங்கள். இயேசு பாலைநிலத்தில் கழித்த நாற்பது பகல்களையும் இரவுகளையும் முன்மாதிரியாகக் கொண்டு, இந்தத் தவக்காலத்தில் நற்பண்பின் பாதையைத் தழுவிக்கொள்ள முயலுங்கள்.
தன்னடக்கமும் துணிவும் நிறைந்த என் ஆண்டவரே, நீர் எல்லாச் சோதனைகளையும் துணிவுடனும் வலிமையுடனும் எதிர்கொண்டீர். வாழ்வின் ஏற்றத்தாழ்வுகளைக் கடந்து செல்வது எப்படி என்று எங்களுக்குக் கற்றுத்தருவதற்காக நாற்பது பகல்களும் நாற்பது இரவுகளும் நோன்பிருந்தீர். தன்னடக்கம், துணிவு ஆகிய நற்பண்புகளை எனக்குத் தந்தருளும். என் சொந்த வாழ்வின் பாலைநிலத்திற்குள் உம்மைப் பின்தொடர்ந்து செல்லும்படி, எனக்குத் தூய ஆவியாரை வழங்கியருளும். இயேசுவே, நான் உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
வானதூதர்களின் திருப்பணி
தவக்காலத்தின் முதல் ஞாயிறு (ஆண்டு B)
தூய ஆவியார் இயேசுவைப் பாலைநிலத்திற்குத் தூண்டி அனுப்பினார். அவர் நாற்பது நாள்கள் பாலைநிலத்தில் தங்கியிருந்தார்; அப்போது சாத்தானால் சோதிக்கப்பட்டார். அவர் காட்டு விலங்குகளிடையே இருந்தார்; வானதூதர்கள் அவருக்குப் பணிவிடை செய்தனர். மாற்கு 1:12–13
எத்துணை வியப்புக்குரிய நிகழ்வை இன்று நாம் சிந்திக்கிறோம்! மேலே மேற்கோள் காட்டப்பட்ட பகுதியில், இறைமகனும் அதிபுனித மூவொரு இறைவனின் இரண்டாம் ஆளுமான இயேசு, இரண்டு விதங்களில் தம்மைத் தாழ்த்திக்கொண்டார். முதலாவதாக, சாத்தானின் சோதனைகளைத் தாம் தாங்கிக்கொள்ள அனுமதித்தார். இரண்டாவதாக, தாமே படைத்த நல்ல வானதூதர்கள், மனித வடிவில் இருந்த தமக்குப் பணிவிடை செய்ய அனுமதித்தார்.
முதலில், சாத்தான் வீழ்ச்சியுற்ற ஒரு வானதூதன் என்பதை நினைவுகூருங்கள். அவன் கடவுளால் படைக்கப்பட்டான்; நல்லவனாகவே படைக்கப்பட்டான். ஆனால், படைக்கப்பட்ட வானதூதர்களில் மூன்றில் ஒரு பகுதியினர் விண்ணகத்திலிருந்து வெளியேற்றப்பட்டு, மண்ணுலகில் அலைந்து திரியும்படி விடப்பட்டனர் எனத் திருவெளிப்பாடு நூல் (12:4) குறிப்பிடுகிறது. இந்தத் தீய ஆவிகள், வீழ்ச்சியுற்ற வானதூதர்களில் மிக உயர்ந்தவனான சாத்தானின் வழிகாட்டுதலின்படி செயல்படுகின்றன. எனவே, மேலே உள்ள பகுதியின்படி, சாத்தானே பாலைநிலத்தில் இயேசுவைச் சோதித்தான். மேலும், தமது மனித இயல்பில் தமக்குப் பணிவிடை செய்ய நல்ல வானதூதர்களை இயேசு அனுமதித்தார். இந்தச் செயல்கள் நம் ஆண்டவரின் மனித இயல்பில் தாழ்ச்சி என்னும் நற்பண்பு நிறைவாக விளங்குவதை வெளிப்படுத்துகின்றன.
புனித தாமஸ் அக்குவினாஸின் கருத்துப்படி, வானதூதர்கள் மூன்று முக்கிய காரணங்களுக்காகப் படைக்கப்பட்டனர். முதலாவது, இறைவனை ஆராதிப்பதற்காக. கடவுளை ஆராதிப்பது அவரோடு ஒன்றிப்பை ஏற்படுத்துகிறது; கடவுளுக்கும் ஒவ்வொரு வானதூதருக்கும் இடையே நிறைவான அன்பு பரிமாறப்பட வழிவகுக்கிறது. இரண்டாவது, வானதூதர்கள் அனைத்திலும் கடவுளின் திருவுளத்தைச் செயல்படுத்துகிறார்கள். இயற்கையின் விதிகளைச் செயல்படுத்துவதும், கிறிஸ்து சிலுவையில் பெற்றுத் தந்த அருளை வழங்குவதும் இதில் அடங்கும். மூன்றாவது, கடவுள் வானதூதர்களைத் தம் செய்தியாளர்களாகப் பயன்படுத்துகிறார். இறைவாக்கினர்களிடமும், நம் அருள்மிகு அன்னையிடமும், புனித யோசேப்பிடமும், பிறரிடமும் வானதூதர்கள் பேசிய பல்வேறு வழிகளை மறைநூல் பதிவு செய்கிறது. நம் ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு குறிப்பிட்ட காவல் தூதர் அளிக்கப்படுகிறார் என்றும் புனித தாமஸ் அக்குவினாஸ் நம்பினார். நம்மைப் பாதுகாப்பது மட்டுமல்ல, கடவுளின் திருவுளத்தை நமக்குத் தெரிவிப்பதும் அந்தத் தூதரின் பணியாகும்.
கடவுள் என்ற முறையில், இயேசு தந்தையோடும் தூய ஆவியாரோடும் இணைந்து அனைத்து வானதூதர்களையும் படைத்தவர். மனிதர் என்ற முறையில், நல்ல வானதூதர்களின் பணிவிடையையும் வீழ்ச்சியுற்ற வானதூதர்களின் தாக்குதல்களையும் இயேசு எதிர்கொண்டார். படைப்புகளாகிய இந்த வானதூதர்களின் இயல்பான ஆற்றல்களுக்குத் தம்மைத் தாழ்மையுடன் உட்படுத்தியதன் வழியாக, நாமும் அவ்வாறே செய்ய வேண்டும் என்று இயேசு நமக்குக் கற்பித்தார்.
நல்ல வானதூதர்களுக்கும் தீய வானதூதர்களுக்கும் உள்ள முக்கியமான இயல்பான ஆற்றல்களில் ஒன்று, நம்மீது தாக்கம் ஏற்படுத்துவதும் நம் மனத்தில் எண்ணங்களைத் தூண்டுவதும் ஆகும். உங்கள் கற்பனையில் கருத்துகளை முன்வைக்கும் திறன் வானதூதர்களுக்கு உண்டு. நல்ல வானதூதர்கள் உங்கள் நன்மைக்காக உங்கள்மீது தாக்கம் ஏற்படுத்தும் நோக்கத்துடனும், தீய வானதூதர்கள் உங்களை ஏமாற்றிப் பாவத்தில் விழச் செய்யும் நோக்கத்துடனும் அவ்வாறு செய்கிறார்கள். இவ்வாறு எண்ணங்கள் தெரிவிக்கப்படுவது உண்மையானது; இதைப் பற்றிய விழிப்புணர்வு நமக்கு இருக்க வேண்டும். தமது நூலான ஆன்மிகப் பயிற்சிகள் என்பதில், புனித லொயோலா இஞ்ஞாசியார் வானதூதர்களின் பணியை விளக்குவதற்கு மிகுந்த நேரத்தையும் உழைப்பையும் செலவிடுகிறார். வீழ்ச்சியுற்ற வானதூதர்களின் பொய்களையும் வஞ்சனைகளையும், நல்ல வானதூதர்கள் தெரிவிக்கும் ஆறுதலளிக்கும் வழிகாட்டுதலிலிருந்து எவ்வாறு பகுத்தறிவது என்பதை அவர் கற்பிக்கிறார். இயேசு வானதூதர்களின் சோதனைகளுக்கும் பணிவிடைக்கும் தம்மை உட்படுத்தியதை எடுத்துரைக்கும் இன்றைய நற்செய்திப் பகுதி, படைப்புகளாகிய இந்த வானதூதர்கள் நம்மீது எவ்வாறு தாக்கம் ஏற்படுத்துகிறார்கள் என்பதைப் புரிந்துகொள்ள முயல்வது முக்கியம் என்பதைப் பல வழிகளில் வலியுறுத்துகிறது. இதைப் பற்றி மேலும் அறிய, ஆழங்களை ஆராய்தல்: திருவழிபாட்டு ஆண்டின்படி தொகுக்கப்பட்ட இஞ்ஞாசியார் வழிப் பாடங்களும் தியானங்களும் என்னும் நூலைப் பாருங்கள்.
வானதூதர்களும் தீய ஆவிகளும் உங்கள்மீது தாக்கம் ஏற்படுத்த முயன்று, உங்கள் வாழ்வில் தொடர்ந்து செயல்பட்டுக்கொண்டிருக்கிறார்கள் என்ற வியப்புக்குரிய உண்மையை இன்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். உங்கள் வாழ்வில் அவர்களுடைய ஆன்மிகப் பங்கைப் பற்றி நீங்கள் சிந்திக்கும்போது, அவர்களைப் பற்றி மேலும் அறிந்துகொள்ளக்கூடிய பல்வேறு வழிகளையும் எண்ணிப் பாருங்கள். உங்கள் காவல் தூதரிடம் பேசுங்கள். வானதூதர்களில் மிக உயர்ந்தவர்களின் பரிந்துரையை நாடுங்கள். அவர்கள் கடவுளை ஆராதிக்கும்போது அவர்களோடு இணைய முயலுங்கள். அவர்களுடைய பாதுகாப்புக்காகச் செபியுங்கள். கடவுளிடமிருந்து வரும் மிக உயர்ந்த உண்மைகளை உங்களுக்குத் தெரிவிக்குமாறு அவர்களிடம் கேளுங்கள். இந்தப் புனித வானதூதர்களுக்குச் செவிகொடுக்க முயலுங்கள். அப்போது, அவர்களுடைய குரல்களைப் பகுத்தறிய நீங்கள் கற்றுக்கொள்ளும்போது, கடவுளிடமிருந்து அவர்கள் உங்களுக்குத் தரும் வழிகாட்டுதலைப் பின்பற்றத் தயாராக இருப்பீர்கள்.
என் ஆண்டவரே, அனைத்தையும் படைத்தவரே, அன்பும் ஆராதனையும் என்னும் மாட்சிமிகு நோக்கத்திற்காக நீர் வானதூதர்களைப் படைத்தீர். உமது திருவுளத்தைச் செயல்படுத்துவதையும், மண்ணுலகில் வாழும் எங்களுக்குச் செய்திகளைத் தெரிவிப்பதையும் அவர்களுக்குப் பணியாக அளிக்கிறீர். வீழ்ச்சியுற்ற வானதூதர்களின் வஞ்சனைகளையும் நல்ல வானதூதர்களின் வழிகாட்டுதலையும் குறித்து நான் மேலும் விழிப்புணர்வுடன் இருக்க எனக்கு உதவியருளும். கடவுளின் வானதூதர்களே, எனக்காக வேண்டிக்கொள்ளுங்கள்; என்னைப் பாதுகாத்து, கடவுளின் நிறைவான திருவுளத்தின்படி என்னை வழிநடத்துங்கள். இயேசுவே, உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
தாக்குதலில் முனைப்புடன் இறங்குதல்
தவக்காலத்தின் முதல் ஞாயிறு (ஆண்டு C)
தூய ஆவியாரால் நிறைந்த இயேசு யோர்தானிலிருந்து திரும்பி வந்தார்; அலகையால் சோதிக்கப்படுவதற்காக நாற்பது நாள்கள் பாலைநிலத்தில் இருக்குமாறு ஆவியாரால் வழிநடத்தப்பட்டார். லூக்கா 4:1–2
ஒருவர் தாக்கப்படும்போது அல்லது அச்சுறுத்தப்படுவதாக உணரும்போது, தற்காப்பு நிலையை மேற்கொள்வது வழக்கம். எடுத்துக்காட்டாக, படைவீரர்கள் திடீரென எதிரியின் தாக்குதலுக்கு உள்ளானால், பெரும்பாலும் அவர்கள் தற்காப்பு நிலையை மேற்கொள்வார்கள். அதேபோல், மற்றொருவர் நம்மைத் தனிப்பட்ட முறையில் தாக்குவதாக நாம் உணரும்போதோ, அலகையால் சோதிக்கப்படும்போதோ, பெரும்பாலும் நம்மைத் தற்காத்துக்கொள்ள முயல்வோம். எனினும், ஆட்டங்கள், விளையாட்டுகள், இராணுவ நடவடிக்கைகள் ஆகியவற்றில், “சிறந்த தற்காப்பு என்பது வலுவான தாக்குதலே” என்ற ஒரு பொதுவான கூற்று உண்டு. வேறு வார்த்தைகளில் சொல்வதானால், எதிராளி வெற்றிபெறாமல் தடுப்பதற்கான சிறந்த வழி, பின்வாங்கித் தற்காப்பு நிலையை மேற்கொள்வதற்குப் பதிலாக, தாக்குதலில் முனைப்புடன் இறங்குவதே ஆகும்.
இயேசு பாலைநிலத்திற்குச் சென்றபோது பல வகைகளில் இதைத்தான் செய்தார். தீயவன் தம்மை அழிக்க விரும்புவதை அவர் அறிந்திருந்தார். எனவே, செபிக்கவும் நோன்பிருக்கவும் இயேசு 40 நாள்கள் பாலைநிலத்திற்குச் சென்றது, அலகைக்கு எதிராக அவரே முன்வந்து தொடுத்த ஒருவகைத் தாக்குதலாக இருந்தது. பாலைநிலத்தில் இயேசு எதிர்கொண்ட சோதனைகள், அவர் தாங்கிக்கொண்டு எதிர்த்து நிற்க வேண்டிய துன்பங்களாக முதன்மையாக அமையவில்லை. மாறாக, அவற்றுக்கு எதிரான நற்பண்புகளை இயேசு ஏற்கெனவே தழுவியிருந்ததால், அவை எல்லாவற்றுக்கும் மேலாகத் தீயவனின் பயனற்ற தாக்குதல்களாகவே இருந்தன.
எந்தச் சோதனைகளும் பாவங்களும் உங்கள் மிகப் பெரிய போராட்டங்களாக இருக்கின்றன? எந்தெந்த வகைகளில் நீங்கள் தோல்வியைச் சந்திப்பதாக உணர்கிறீர்கள்? உங்கள் போராட்டங்களை வெல்ல முயலும்போது, எந்தெந்த வகைகளில் தற்காப்பு நிலையை எடுத்திருக்கிறீர்கள்? பல நேரங்களில் நாம் சோதனைகளைத் தவறான முறையில் அணுகுகிறோம். நாம் எதிர்த்து நின்று நம்மைக் காத்துக்கொள்ள வேண்டிய தீயவனின் தாக்குதல்களாக அவற்றைக் காண்கிறோம். அது உண்மைதான் என்றாலும், அதுவே முழு உண்மையல்ல. நாம் எதிர்கொள்ளும் போராட்டங்களை வெல்வதற்கான சிறந்த வழி, அவற்றுக்கு எதிரான நற்பண்பைத் தேர்ந்தெடுத்து, முனைப்புடன் நாமே முன்வந்து அவற்றை நேரடியாக எதிர்கொள்வதுதான் என்பதே முழு உண்மை.
பாலைநிலத்தில் இயேசு வென்ற மூன்று சோதனைகளைச் சிந்தித்துப் பாருங்கள்: பெருந்தீனி, வீண்பெருமை, பேராசை. அந்த 40 நாள்கள் இயேசு பாலைநிலத்திற்குச் சென்றதே, இந்தச் சோதனைகள் அவர்முன் வைக்கப்படுவதற்கு முன்பே அவற்றை அவர் அழித்த வழியாக இருந்தது. அந்த 40 நாள்களும் உணவைத் தவிர்த்து நோன்பிருக்கத் தாமாகவே விரும்பித் தேர்ந்தெடுத்ததன் மூலம், பெருந்தீனியை நோக்கிய சோதனையை இயேசு பயனற்றதாக்கினார். தம் தந்தையுடன் தனித்திருக்கப் பாலைநிலத்தின் தனிமைக்குள் செல்லும் தாழ்ச்சியைத் தேர்ந்தெடுத்ததன் மூலம், வீண்பெருமையை நோக்கிய சோதனையின் வலிமையை இயேசு பறித்துவிட்டார். ஏழ்மையும் எளிமையும் நிறைந்த வாழ்வைத் தேர்ந்தெடுத்ததன் மூலம், உலகச் செல்வம் தமக்கு வழங்கப்படுவதற்கு முன்பே, அதை நாடும் எந்தச் சோதனையையும் அவர் வென்றுவிட்டார்.
இந்த நாற்பது நாள் தவக்காலப் பயணத்தை நாம் தொடங்கும் வேளையில், உங்கள் வாழ்வில் வெல்லப்பட வேண்டிய பாவங்களையும் சோதனைகளையும் குறித்து இன்று சிந்தியுங்கள். சில போராட்டங்களில் நீங்கள் தொடர்ந்து தற்காப்பு நிலையிலேயே இருப்பதாக உணர்ந்தால், குறிப்பாகச் சில வேளைகளில் போராட்டத்தில் தோல்வியடைவதாக உணர்ந்தால், உங்கள் அணுகுமுறையை மாற்ற வேண்டிய நேரம் வந்துவிட்டது. எந்தப் பாவங்களைச் செய்ய நீங்கள் அதிகமாகத் தூண்டப்படுகிறீர்களோ, அவற்றுக்கு எதிரான நற்பண்புகளை இந்தத் தவக்காலத்தில் தழுவிக்கொள்ளுங்கள். நீங்களே முன்வந்து போராடும் வகையில் அந்த நற்பண்புகளைத் தழுவிக்கொள்ளுங்கள். கோபத்துடன் போராடுகிறீர்கள் என்றால், கனிவைத் தேர்ந்தெடுங்கள். பெருந்தீனியுடன் போராடுகிறீர்கள் என்றால், நோன்பைத் தேர்ந்தெடுங்கள். பேராசையுடன் போராடுகிறீர்கள் என்றால், தாராள மனத்தைத் தேர்ந்தெடுங்கள். உங்கள் போராட்டம் எதுவாக இருந்தாலும், உங்களுக்கு மிகவும் தேவையான நற்பண்பை நாடி, இந்தத் தவக்காலத்தில் அதில் உங்கள் கவனத்தைச் செலுத்துங்கள். அப்போது சோதனை உங்களை அணுகும்போது, தீயவனையும் அவனுடைய பொய்களையும் நிராகரிக்க நீங்களும் நன்கு தயாராக இருப்பீர்கள்.
சோதனைகளை எதிர்கொண்ட என் ஆண்டவரே, ஒவ்வொரு நற்பண்பையும் தேர்ந்தெடுத்து, அவற்றை நிறைவாக வாழ்ந்ததன் மூலம் உமது வாழ்வின் அனைத்துச் சோதனைகளையும் நீர் எதிர்த்து நின்றீர். இப்போது எனக்கு மிகவும் தேவையான நற்பண்புகளை நான் கண்டுகொள்ள எனக்கு உதவியருளும். இந்தத் தவக்காலத்தில் முழு இதயத்தோடு அவற்றை நோக்கி விரைந்து செல்ல எனக்குத் தேவையான வலிமையைத் தந்தருளும். இயேசுவே, உம்மீது நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
மிகக் குறைந்த தகுதியுடையவர்கள்
தவக்காலத்தின் முதல் வாரம் — திங்கள்
இயேசு தம் சீடர்களிடம் கூறினார்: “மானிடமகன் தம் மாட்சியோடு வரும்போது, வானதூதர் அனைவரும் அவருடன் வருவர். அப்போது அவர் தம் மாட்சிமிக்க அரியணையில் அமர்வார்; எல்லா நாட்டினரும் அவர்முன் ஒன்றுகூட்டப்படுவர். ஓர் ஆயர் செம்மறியாடுகளையும் வெள்ளாடுகளையும் பிரிப்பதுபோல, அவர் அவர்களை ஒருவரிடமிருந்து ஒருவராகப் பிரிப்பார்.” மத்தேயு 25:31–32
சிந்தித்துப் பார்க்க எத்தகைய ஒரு காட்சி! இந்தக் காட்சியைக் கற்பனை செய்து பாருங்கள். எதிர்காலத்தில் ஒரு தீர்மானமான தருணத்தில், அதிபுனித மூவொரு கடவுளின் இரண்டாம் ஆளாகியவர், இப்போது “மானிடமகனாக” மனித உருவிலும் இருப்பவர், விண்ணகத்தின் வானதூதர் அனைவரும் தம்மைச் சூழ்ந்திருக்க, மாட்சியுடன் பூமிக்குத் திரும்பி வந்து, தமது புதிய, மாட்சிமிக்க அரியணையில் அமர்வார். அந்த அரியணைக்கு முன்பாக, உலகில் இதுவரை வாழ்ந்த ஒவ்வொரு நாட்டையும் சேர்ந்த ஒவ்வொரு மனிதரும் ஒன்றுகூட்டப்படுவர்; ஒவ்வொருவரும் தத்தம் செயல்களின்படி தீர்ப்பிடப்படுவர். நம் ஆண்டவருக்குப் பணிசெய்து, அவருடைய சகோதர சகோதரிகளுள் மிகச் சிறியவர்களை இரக்கத்தோடும் பரிவோடும் நடத்தியவர்கள், “என் தந்தையின் ஆசி பெற்றவர்களே, வாருங்கள். உலகம் தோன்றியதுமுதல் உங்களுக்காக ஆயத்தம் செய்யப்பட்டுள்ள அரசை உரிமையாக்கிக்கொள்ளுங்கள்” என்று இயேசு கூறுவதைக் கேட்பார்கள். கிறிஸ்துவுக்குப் பணிசெய்யாமலும் மிகச் சிறியவர்களை இரக்கத்தோடு நடத்தாமலும் இருந்தவர்கள் நிலையான தண்டனைக்கு அனுப்பப்படுவார்கள்; இயேசு அவர்களிடம், “சபிக்கப்பட்டவர்களே, என்னைவிட்டு அகன்று, அலகைக்கும் அவனுடைய தூதர்களுக்கும் ஆயத்தம் செய்யப்பட்டுள்ள நிலையான நெருப்பிற்குச் செல்லுங்கள்” என்பார். அந்நாளில் ஒன்றே ஒன்றுதான் முக்கியமானதாக இருக்கும்; ஏனெனில், நித்திய வாழ்வின் நிலை மாற்றமின்றி உறுதியாகத் தீர்மானிக்கப்படும். நிலைவாழ்வை உரிமையாக்கிக்கொள்ள நம் ஆண்டவரின் வலப்பக்கத்தில் நீங்கள் நிறுத்தப்படுவீர்களா, அல்லது அவருடைய இடப்பக்கத்தில் நிறுத்தப்பட்டு நிலையான நெருப்பிற்குள் அனுப்பப்படுவீர்களா என்பதே முக்கியமானதாக இருக்கும்.
சில வேளைகளில், வாழ்க்கைப் பயணத்தில் நாம் இந்த மாட்சிமிக்க நாளை மறந்துவிடக்கூடும். கடவுளையும் விண்ணகத்தையும் பற்றி நாம் நினைக்கும்போது, விண்ணகம் நமக்கு உறுதியாகக் கிடைக்கும் என்று அளவுமீறிய துணிவுடன் எண்ணிவிடுவது எளிது. கடவுள் கனிவும் இரக்கமும் உள்ளவர்; அவர் நம்மை அன்பு செய்கிறார். எனவே, விண்ணகம் நமக்கு நிச்சயம் என்றும், மிகவும் கொடியவர்கள் மட்டுமே நரகத்தைச் சென்றடைவார்கள் என்றும் நாம் எண்ணிக்கொள்கிறோம். ஆனால், தீர்ப்பு நாளை இயேசு இவ்வாறு சித்தரிக்கவில்லை.
தீர்ப்பின் வேளையில், பசியுற்றோர், தாகமுற்றோர், அந்நியர், ஆடையற்றோர், நோயுற்றோர் அல்லது சிறையில் இருப்போர் ஆகியோரைக் கவனித்துக்கொள்வது கடவுளிடம் அன்பு காட்டுவதற்குச் சமம் என்பதை அறிந்து நேர்மையாளர்கள் வியப்படைவார்கள் என்று இயேசு விளக்குகிறார். அதேபோல், இவர்களைப் புறக்கணித்தவர்கள், இயேசுவின் சகோதர சகோதரிகளுள் மிகச் சிறியோரிடம் அன்பு காட்டத் தவறியதன் மூலம் கடவுளிடம் அன்பு காட்டத் தவறிவிட்டதை அறிந்து வியப்படைவார்கள். இந்தப் போதனையை எளிதாக எடுத்துக்கொள்ளாதீர்கள். இயேசு சுற்றிவளைத்துப் பேசுவதில்லை. அவர் மிகத் தெளிவாகவும் உறுதியாகவும் பேசுகிறார்.
இயேசு குறிப்பிடும் இந்த “மிகச் சிறியோர்” உங்கள் வாழ்வில் யார்? பசியுற்றோரும் தாகமுற்றோரும் உடல் தேவைகள் உள்ளவர்கள் மட்டுமல்ல; நிறைவு செய்யப்பட வேண்டிய ஆன்மிக ஏக்கங்கள் உள்ளவர்களும் அவர்களே. வாழ்வில் வழிதவறி அல்லது குழப்பத்தில் இருப்பதால் வழிகாட்டுதல் தேவைப்படுபவர்களும் அவர்களே. தனிமையில் இருப்பவரும் எளிதில் புறக்கணிக்கப்படுபவருமான எவரும் அந்நியராக இருக்கலாம். ஆடையற்றோர் என்பவர்கள் தங்கள் தேவைகளை நிறைவு செய்துகொள்ள இயலாதவர்களாக இருக்கலாம். நோயுற்றோர் என்பவர்கள் முதியவர்களாகவோ பல்வேறு விதங்களில் துன்புறுபவர்களாகவோ இருக்கலாம். சிறையில் இருப்போரில், பாவத்தால் கட்டுண்டு, விடுதலை பெற உதவி தேவைப்படுபவர்களும் அடங்கலாம். உங்களைச் சுற்றியுள்ள அனைவரிலும் நம் ஆண்டவர் உடனிருக்கிறார்; அவரைத் தேடிக் கண்டுகொள்ளத் தவறாதீர்கள்.
உங்கள் வாழ்வில் மிகவும் வழிதவறியவர்களாகவும், உங்கள் இரக்கம் மிகவும் தேவைப்படுபவர்களாகவும் தோன்றுவோரைப் பற்றி இன்று சிந்தியுங்கள். நாம் யாரை அணுக விரும்புவதில்லையோ, பெரும்பாலும் அவர்களுக்குத்தான் நமது பரிவும் இரக்கமும் மிகவும் தேவைப்படுகின்றன. நாம் தீர்ப்பிடுகிற, கண்டனம் செய்கிற அல்லது புறக்கணிக்கிறவர்களே பெரும்பாலும் இந்த “மிகச் சிறியோர்”. உங்கள் அன்பைப் பெறுவதற்கு மிகக் குறைந்த தகுதியுடையவராக உங்களுக்குத் தோன்றும் ஒருவரை நினைவுகூருங்கள். அவரில் இயேசு வாழ்கிறார் என்பதையும், அவரிடம் நீங்கள் அன்பு காட்டுவதன் வழியாகத் தம்மிடம் அன்பு காட்டுவதற்காக இயேசு காத்திருக்கிறார் என்பதையும் உணர்ந்துகொள்ளுங்கள்.
மிகுந்த இரக்கமுள்ள ஆண்டவரே, உமது பரிவு அளப்பரியது; உமது தீர்ப்பு உண்மையானது. வாழ்வோருக்கும் இறந்தோருக்கும் தீர்ப்பளிக்க, உமது முழு மாட்சியோடும் மகிமையோடும் நீர் மீண்டும் வரவிருக்கும் இறுதியான அந்த மகிமைமிகு நாளை எப்போதும் என் மனத்தில் வைத்திருக்க எனக்கு உதவியருளும். உமது வார்த்தைகளுக்கு உண்மையாகச் செவிசாய்த்து, எல்லா மனிதரிலும், குறிப்பாக மிகவும் தேவையில் இருப்போரில், உம்மை அன்பு செய்வதன் வழியாக அந்த நாளுக்காக நான் ஆயத்தமாவேனாக. இயேசுவே, உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
‘எங்கள் தந்தையே’ செபத்தைச் செபித்தல்
தவக்காலத்தின் முதல் வாரம் — செவ்வாய்
இயேசு தம் சீடர்களிடம் கூறினார்: “நீங்கள் செபிக்கும்போது பிற இனத்தவரைப் போல வீணாகப் பிதற்றாதீர்கள். மிகுதியான சொற்களைப் பயன்படுத்துவதால் தங்கள் செபம் கேட்கப்படும் என்று அவர்கள் நினைக்கிறார்கள். அவர்களைப் போல நீங்கள் இருக்காதீர்கள். மத்தேயு 6:7–8
இயேசு சில வேளைகளில் தனிமையான இடத்திற்குச் சென்று, இரவு முழுவதையும் செபத்தில் கழித்ததை நினைவுகூருங்கள். தமது முன்மாதிரியையே நமக்குப் பாடமாகத் தந்ததால், நீண்ட நேரம் மனமாரச் செபிப்பதை இயேசு ஆதரிக்கிறார் என்பது தெளிவாகிறது. ஆனால், நம் ஆண்டவர் இரவு முழுவதும் செய்ததற்கும், பிற இனத்தவர் பல சொற்களால் “பிதற்றுவதாக” அவர் கண்டித்ததற்கும் இடையே தெளிவான வேறுபாடு உள்ளது. பிற இனத்தவரின் செபத்தை இவ்வாறு கண்டித்த பிறகு, நமது தனிப்பட்ட செபத்திற்கு முன்மாதிரியாக ‘எங்கள் தந்தையே’ செபத்தை இயேசு நமக்குத் தருகிறார்.
‘எங்கள் தந்தையே’ செபம், ஆழமான தனிப்பட்ட உறவுடன் கடவுளை அழைப்பதன் மூலம் தொடங்குகிறது. அதாவது, கடவுள் பேரண்டத்தின் எல்லாம் வல்ல இறைவன் மட்டுமல்ல. அவர் நம்மோடு தனிப்பட்ட உறவும் குடும்ப உறவும் கொண்டவர்—அவர் நம் தந்தை. நம் தந்தையின் புனிதத்தையும் தூய்மையையும் பறைசாற்றி அவரை நாம் போற்ற வேண்டும் எனக் கற்பித்து, இயேசு இந்தச் செபத்தைத் தொடர்கிறார். கடவுள், கடவுள் மட்டுமே, தூயவர்; வாழ்வின் புனிதம் அனைத்தும் அவரிடமிருந்தே வருகிறது. தந்தையின் புனிதத்தை நாம் ஏற்றுக்கொள்ளும்போது, அவரை அரசராகவும் ஏற்றுக்கொண்டு, நம் வாழ்விலும் உலகிலும் அவரது அரசாட்சியை நாட வேண்டும். அவரது நிறைவான திருவுளம் “விண்ணுலகில் நிறைவேறுவதுபோல மண்ணுலகிலும்” நிறைவேறும்போதுதான் இது நிகழ்கிறது. நமது பாவங்களுக்கு மன்னிப்பும், அனைத்துத் தீமைகளிலிருந்தும் பாதுகாப்பும் உட்பட, நமது அன்றாடத் தேவைகள் அனைத்திற்கும் கடவுளே ஊற்று என்பதை ஏற்றுக்கொண்டு இந்த நிறைவான செபம் முடிவடைகிறது.
இந்த நிறைவான செபத்தை முடித்ததும், இதையும் மற்ற எல்லாச் செபங்களையும் எத்தகைய மனப்பாங்குடன் செபிக்க வேண்டும் என்பதை இயேசு விளக்குகிறார். அவர் கூறுகிறார்: “மனிதர்களுடைய குற்றங்களை நீங்கள் மன்னித்தால், உங்கள் விண்ணகத் தந்தையும் உங்களை மன்னிப்பார். ஆனால் நீங்கள் மனிதர்களை மன்னிக்காவிட்டால், உங்கள் தந்தையும் உங்கள் குற்றங்களை மன்னிக்கமாட்டார்.” செபம் நம்மை மாற்றி, விண்ணகத் தந்தையைப் போல நம்மை மேலும் ஆக்குவதற்கு நாம் இடமளித்தால் மட்டுமே அது பயனளிக்கும். ஆகவே, மன்னிப்புக்காக நாம் ஏறெடுக்கும் செபம் பயனளிக்க வேண்டுமென விரும்பினால், நாம் செபிப்பதை வாழ்வில் கடைப்பிடிக்க வேண்டும். கடவுள் நம்மை மன்னிக்கும்படி நாமும் பிறரை மன்னிக்க வேண்டும்.
இன்று, நிறைவான இந்த ‘எங்கள் தந்தையே’ செபத்தைச் சிந்தித்துப் பாருங்கள். இந்தச் செபம் நமக்கு மிகவும் பழகிப்போய், அதன் உண்மையான பொருளைக் கவனிக்காமல் மேலோட்டமாகச் செபிப்பது ஒரு சோதனையாக இருக்கலாம். அப்படி நேர்ந்தால், வெறுமனே சொற்களைப் பிதற்றும் பிற இனத்தவரைப் போலவே நாமும் அதைச் செபிக்கிறோம் என்பதை உணர்வோம். ஆனால் ஒவ்வொரு சொல்லையும் தாழ்மையோடும் உண்மையோடும் புரிந்துகொண்டு, அதன் பொருளை உணர்ந்து செபித்தால், நமது செபம் நம் ஆண்டவரின் செபத்தை மேலும் ஒத்ததாக மாறும் என்பதில் உறுதியாக இருக்கலாம். இந்தச் செபத்தின் ஒவ்வொரு சொல்லையும், ஒரு நேரத்தில் ஒரு சொல்லாக, மிக மெதுவாகச் சிந்திக்கும்படி லொயோலா புனித இஞ்ஞாசியார் பரிந்துரைக்கிறார். இன்று இவ்வாறு செபிக்க முயலுங்கள். ‘எங்கள் தந்தையே’ செபம் வெறும் பிதற்றலாக இல்லாமல், விண்ணகத் தந்தையுடன் உண்மையாக உரையாடுவதாக மாற இடமளியுங்கள்.
விண்ணுலகில் இருக்கிற எங்கள் தந்தையே, உமது பெயர் தூயது எனப் போற்றப்பெறுக! உமது ஆட்சி வருக! உமது திருவுளம் விண்ணுலகில் நிறைவேறுவதுபோல மண்ணுலகிலும் நிறைவேறுக! எங்கள் அன்றாட உணவை இன்று எங்களுக்குத் தாரும். எங்களுக்கு எதிராகக் குற்றம் செய்வோரை நாங்கள் மன்னிப்பதுபோல எங்கள் குற்றங்களை மன்னியும். எங்களைச் சோதனைக்கு உட்படுத்தாதேயும்; தீமையிலிருந்து எங்களை விடுவித்தருளும். ஆமென். இயேசுவே, உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
சிலுவையின் ஒரே உண்மையான அடையாளம்
தவக்காலத்தின் முதல் வாரம் — புதன்
இன்னும் அதிகமான மக்கள் கூட்டமாகக் கூடிவந்தபோது, இயேசு அவர்களிடம், “இந்தத் தலைமுறை தீய தலைமுறை; இது ஓர் அடையாளத்தைத் தேடுகிறது. ஆனால் யோனாவின் அடையாளத்தைத் தவிர வேறு எந்த அடையாளமும் இதற்குக் கொடுக்கப்படமாட்டாது” என்றார். லூக்கா 11:29
அந்தக் கூட்டத்தில் பலவிதமான மனிதர்கள் இருந்ததாகத் தோன்றியது. முதலில், இயேசுவை முழு மனதோடு நம்பியவர்கள் இருந்தனர். எடுத்துக்காட்டாக, பன்னிருவரும் அவரைப் பின்பற்றுவதற்காக அனைத்தையும் விட்டுவிட்டனர். அவருடைய தாயும், வேறு பல புனிதப் பெண்களும் அவரிடம் நம்பிக்கை வைத்து, அவரை உண்மையுடன் பின்பற்றினர். ஆனால் பெருகிவந்த அந்தக் கூட்டத்தில், இயேசுவைப் பற்றிக் கேள்வி எழுப்பி, அவர் யார் என்பதற்கு ஏதாவது ஒரு சான்றை விரும்பிய பலரும் இருந்ததாகத் தோன்றியது. எனவே, அவர்கள் விண்ணகத்திலிருந்து ஓர் அடையாளத்தை விரும்பினர்.
விண்ணகத்திலிருந்து வரும் ஓர் அடையாளம், இயேசு யார் என்பதை வெளிப்படையாகக் காட்டும் ஏதாவது ஒரு சான்றாக இருந்திருக்கும். இயேசு ஏற்கெனவே ஏராளமான புதுமைகளைச் செய்திருந்தார் என்பது உண்மைதான். ஆனால் அவர்களுக்கு அது போதவில்லை என்றே தோன்றுகிறது. அவர்கள் இன்னும் அதிகமாக விரும்பினர்—அந்த விருப்பம், அவர்களது இதயத்தின் பிடிவாதத்தையும் நம்பிக்கையின்மையையும் தெளிவாகக் காட்டுகிறது. எனவே, அவர்கள் விரும்பிய அடையாளத்தை இயேசுவால் கொடுக்க முடியவில்லை; அதைக் கொடுக்கவும் அவர் முன்வரவில்லை.
மாறாக, அவர்கள் பெறப்போகும் ஒரே அடையாளம் யோனாவின் அடையாளம்தான் என்று இயேசு கூறுகிறார். யோனாவின் அடையாளம் அவ்வளவாகக் கவர்ச்சிகரமானதாக இருக்கவில்லை என்பதை நினைவுகூருங்கள். அவர் படகிலிருந்து வெளியே தூக்கி எறியப்பட்டார்; ஒரு திமிங்கிலம் அவரை விழுங்கியது. அதன் வயிற்றில் மூன்று நாள்கள் இருந்த பிறகு, நினிவேயின் கரையில் அவர் கக்கப்பட்டார்.
இயேசுவின் அடையாளமும் இதைப் போன்றதாகவே இருக்கும். அவர் சமயத் தலைவர்களாலும் அரச அதிகாரிகளாலும் துன்புறுத்தப்பட்டு, கொல்லப்பட்டு, கல்லறையில் வைக்கப்படுவார். பின்னர், மூன்று நாள்களுக்குப் பிறகு உயிர்த்தெழுவார். ஆனால், அவரது உயிர்த்தெழுதலில் அவர் ஒளிக்கதிர்களுடன் எல்லாரும் காணும்படி வெளிவரவில்லை; மாறாக, அவர் உயிர்த்தெழுந்த பின் தோன்றியது, ஏற்கெனவே விசுவாசத்தை வெளிப்படுத்தி, நம்பிக்கை கொண்டிருந்தவர்களுக்கே.
இதிலிருந்து நாம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய பாடம் இதுதான்: ஹாலிவுட் திரைப்படங்களில் வருவது போன்ற வல்லமைமிக்க பொதுக் காட்சிகளால் தமது மாட்சிமையை வெளிப்படுத்தி, விசுவாசம் சார்ந்த உண்மைகளை ஏற்றுக்கொள்ளும்படி கடவுள் நம்மை இணங்கச் செய்யமாட்டார். மாறாக, நமக்கு அளிக்கப்படும் “அடையாளம்”, கிறிஸ்துவோடு இறப்பதற்கான ஓர் அழைப்பாகும்; இதனால் உயிர்த்தெழுதலின் புதிய வாழ்வை நாம் ஒவ்வொருவரும் அனுபவிக்கத் தொடங்க முடியும். விசுவாசம் என்னும் இந்தக் கொடை உள்ளார்ந்தது; எல்லாரும் காணும்படி வெளிப்படையாக நிகழ்வதல்ல. பாவத்திற்கு நாம் இறப்பது என்பது நமக்குள் தனிப்பட்ட முறையில் நிகழ்வதாகும். நாம் பெறும் புதிய வாழ்வை, மாற்றமடைந்த நம் வாழ்வின் சான்றின் வழியாக மட்டுமே பிறர் காண முடியும்.
கடவுள் உங்களுக்குக் கொடுத்துள்ள உண்மையான அடையாளத்தைப் பற்றி இன்று சிந்தியுங்கள். நம் ஆண்டவரிடமிருந்து வெளிப்படையான ஓர் அடையாளத்திற்காக நீங்கள் காத்திருப்பவராக இருந்தால், இனியும் காத்திருக்க வேண்டாம். சிலுவையில் அறையப்பட்ட இயேசுவின் திருவுருவத்தை நோக்குங்கள்; இயேசுவின் துன்பத்தையும் இறப்பையும் பாருங்கள்; எல்லாப் பாவத்திற்கும் தன்னலத்திற்கும் இறப்பதன் வழியாக அவரைப் பின்பற்றத் தேர்ந்தெடுங்கள். அவரோடு இறந்து, அவரோடு கல்லறைக்குள் நுழைந்து, இந்தத் தவக்காலத்தில் அவர் உங்களை உள்ளத்தில் புதுப்பிக்கப்பட்டவர்களாக வெளிக்கொணர இடமளியுங்கள். அப்போது விண்ணகத்திலிருந்து வந்த இந்த ஒரே அடையாளத்தால் நீங்கள் உருமாற்றம் பெறுவீர்கள்.
சிலுவையில் அறையப்பட்ட என் ஆண்டவரே, சிலுவையில் அறையப்பட்ட உமது திருவுருவத்தை உற்றுநோக்கி, இதுவரை அறியப்பட்டவற்றிலேயே மிகப் பெரிய அன்புச் செயலை உமது இறப்பில் காண்கிறேன். உமது இறப்பு என் பாவங்களை வெற்றிகொள்ளும்படி, கல்லறை வரை உம்மைப் பின்பற்ற எனக்குத் தேவையான அருளைத் தந்தருளும். அன்பு ஆண்டவரே, உமது உயிர்ப்பின் புதிய வாழ்வில் நான் முழுமையாகப் பங்குபெறும்படி, இந்தத் தவக்காலப் பயணத்தில் எனக்கு விடுதலை அளித்தருளும். இயேசுவே, உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
கடவுளின் திருவுளத்திற்காகச் செபித்தல்
தவக்காலத்தின் முதல் வாரம் — வியாழன்
“உங்களுள் எவராவது தம் மகன் அப்பம் கேட்டால் அவனுக்குக் கல்லைக் கொடுப்பாரா? அல்லது மீன் கேட்டால் பாம்பைக் கொடுப்பாரா?” மத்தேயு 7:9–10
பதிலை எதிர்பார்க்காமல் சிந்திக்கத் தூண்டுவதற்காக இயேசு இக்கேள்வியைக் கேட்கிறார் என்பது தெளிவு. தங்கள் மகனோ மகளோ உணவு கேட்டால், எந்தப் பெற்றோரும் கல்லையோ பாம்பையோ கொடுக்கமாட்டார்கள். இயேசு உணர்த்த விரும்புவதும் அதைத்தான். அவர் தொடர்ந்து கூறுகிறார்: “…அப்படியானால், உங்கள் விண்ணகத் தந்தை தம்மிடம் கேட்பவர்களுக்கு எவ்வளவோ மேலாக நல்லவற்றைக் கொடுப்பார்.”
நீங்கள் ஆழ்ந்த நம்பிக்கையோடு செபிக்கும்போது, நீங்கள் கேட்கும் எதையும் நம் ஆண்டவர் உங்களுக்குத் தருவாரா? நிச்சயமாக இல்லை. “கேளுங்கள், உங்களுக்குக் கொடுக்கப்படும்; தேடுங்கள், நீங்கள் கண்டடைவீர்கள்; தட்டுங்கள், உங்களுக்குக் கதவு திறக்கப்படும்” என்று இயேசு கூறியது உண்மையே. ஆனால், இங்கு இயேசு அளிக்கும் போதனையின் முழுச் சூழலிலும் இந்தக் கூற்றைக் கவனமாக வாசிக்க வேண்டும். உண்மை என்னவென்றால், “நல்லவற்றை”, அதாவது நம் நல்ல கடவுள் நமக்கு வழங்க விரும்புவனவற்றை, நாம் நம்பிக்கையோடு மனதாரக் கேட்கும்போது, அவர் நம்மை ஏமாற்றமடையச் செய்யமாட்டார். நிச்சயமாக, நாம் இயேசுவிடம் எதை வேண்டிக் கேட்டாலும் அதை அவர் நமக்குக் கொடுப்பார் என்று இதற்குப் பொருளல்ல.
நம் ஆண்டவர் நமக்கு நிச்சயமாகக் கொடுக்கும் அந்த “நல்லவை” எவை? எல்லாவற்றுக்கும் முதன்மையானது நம் பாவங்களுக்கான மன்னிப்பே. நன்மை நிறைந்த நம் கடவுளின் திருமுன், குறிப்பாக ஒப்புரவு அருளடையாளத்தில், நாம் நம்மையே தாழ்த்தினால், விலையின்றி வழங்கப்படுவதும் நம்மை மாற்றியமைப்பதுமான மன்னிப்புக் கொடை நமக்கு அளிக்கப்படும் என்பதில் நாம் முற்றிலும் உறுதியாக இருக்கலாம்.
நம் பாவங்களுக்கான மன்னிப்போடு, வாழ்வில் நமக்குத் தேவையானவை இன்னும் பல உள்ளன; நன்மை நிறைந்த நம் கடவுள் நமக்கு வழங்க விரும்புபவையும் இன்னும் பல உள்ளன. எடுத்துக்காட்டாக, வாழ்வின் சோதனைகளை வெல்வதற்குத் தேவையான வலிமையை நமக்குத் தரக் கடவுள் எப்போதும் விரும்புவார். நம் மிக அடிப்படையான தேவைகளை நிறைவு செய்ய அவர் எப்போதும் விரும்புவார். ஒவ்வொரு நற்பண்பிலும் நாம் வளர நமக்கு உதவ அவர் எப்போதும் விரும்புவார். மேலும், நம்மை விண்ணகத்திற்கு அழைத்துச் செல்ல அவர் நிச்சயமாக விரும்புகிறார். இவற்றுக்காகவே நாம் ஒவ்வொரு நாளும் சிறப்பாகச் செபிக்க வேண்டும்.
ஆனால் புதிய வேலை, அதிகப் பணம், சிறந்த வீடு, ஒரு குறிப்பிட்ட பள்ளியில் சேர அனுமதி, உடல்நலம் பெறுதல் போன்ற பிறவற்றைப் பற்றி என்ன சொல்வது? இவற்றுக்காகவும், வாழ்வில் இவற்றைப் போன்ற பிறவற்றுக்காகவும் நாம் செபிக்க வேண்டும்; ஆனால் ஒரு நிபந்தனையுடன் செபிக்க வேண்டும். கடவுளின் திருவுளம் நிறைவேற வேண்டும் என்று செபிப்பதே அந்த “நிபந்தனை”. நமது விருப்பம் அல்ல. வாழ்வின் முழுப் பரிமாணத்தையும் நாம் காண்பதில்லை என்பதையும், அனைத்திலும் கடவுளுக்கு மிகுந்த மாட்சியைத் தருவது எது என்று நமக்கு எப்போதும் தெரிவதில்லை என்பதையும் நாம் தாழ்மையுடன் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும். எனவே, அந்தப் புதிய வேலை உங்களுக்குக் கிடைக்காமல் இருப்பதோ, அந்தப் பள்ளியில் சேர அனுமதி கிடைக்காமல் இருப்பதோ, ஏன், இந்த நோய் குணமடையாமல் இருப்பதோகூட மேலானதாக இருக்கலாம். ஆனால், நமக்கு மிகவும் நல்லதையும், வாழ்வில் கடவுளுக்கு மிகுந்த மாட்சி அளிக்க நமக்கு உதவுவதையும் கடவுள் எப்போதும் நமக்கு வழங்குவார் என்பதில் நாம் உறுதியாக இருக்கலாம். நம் ஆண்டவர் சிலுவையில் அறையப்பட்டது இதற்கு ஒரு நிறைவான எடுத்துக்காட்டு. அந்தக் கிண்ணம் தம்மிடமிருந்து அகற்றப்பட வேண்டும் என்று அவர் செபித்தார்; “ஆயினும் என் விருப்பம் அல்ல, உமது திருவுளமே நிறைவேறட்டும்” என்றார். தம் மகன் சிலுவையில் இறப்பதில் அடங்கியிருந்த மாபெரும் நிலைவாழ்வுக்குரிய மதிப்பைத் தந்தை கண்டார்; அதற்கேற்ப அவரது அந்தச் செபத்திற்குப் பதிலளித்தார்.
நீங்கள் எவ்வாறு செபிக்கிறீர்கள் என்பதை இன்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். எது சிறந்தது என்பதை நம் ஆண்டவரே அறிவார் என்பதை உணர்ந்து, விளைவின் மீது பற்றின்றிச் செபிக்கிறீர்களா? உங்களுக்கு உண்மையிலேயே நல்லது எது என்பதைக் கடவுள் மட்டுமே அறிவார் என்பதைத் தாழ்மையுடன் ஏற்றுக்கொள்கிறீர்களா? இது உண்மை என்பதை நம்புங்கள்; அனைத்திலும் கடவுளின் திருவுளம் நிறைவேற வேண்டும் என்று முழு நம்பிக்கையுடன் செபியுங்கள். அந்தச் செபத்திற்கு அவர் பதிலளிப்பார் என்பதில் நீங்கள் உறுதியாக இருக்கலாம்.
எல்லையற்ற ஞானமும் அறிவும் கொண்ட அன்பு ஆண்டவரே, உமது நன்மைத்தனத்திலும் என்மீது நீர் கொண்டுள்ள அக்கறையிலும் எப்போதும் நம்பிக்கை வைக்க எனக்கு உதவியருளும். ஒவ்வொரு நாளும் என் தேவைகளில் உம்மை நாடவும், உமது நிறைவான திருவுளத்தின்படி என் செபத்திற்கு நீர் பதிலளிப்பீர் என்று நம்பவும் எனக்கு உதவியருளும். அன்பு ஆண்டவரே, என் வாழ்வை உமது கரங்களில் ஒப்படைக்கிறேன். உமது விருப்பப்படி என்னை நடத்தும். இயேசுவே, உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
மன்னிப்பையும் கடந்து
தவக்காலத்தின் முதல் வாரம் — வெள்ளி
“நீதிமன்றத்திற்குச் செல்லும் வழியிலேயே உன் எதிராளியுடன் விரைவாகச் சமரசம் செய்துகொள். இல்லையெனில் உன் எதிராளி உன்னை நீதிபதியிடம் ஒப்படைப்பான்; நீதிபதி உன்னைக் காவலரிடம் ஒப்படைப்பார்; நீ சிறையில் அடைக்கப்படுவாய். ஆமென், நான் உனக்குச் சொல்கிறேன்: கடைசிக் காசையும் நீ செலுத்தும்வரை அங்கிருந்து விடுவிக்கப்படமாட்டாய்.” மத்தேயு 5:26
குற்றவியல் அல்லது உரிமையியல் வழக்கைப் பற்றியும், வழக்குத் தொடரப்படுவதை எப்படித் தவிர்ப்பது என்பதைப் பற்றியும் நம் ஆண்டவர் இங்கே சட்ட ஆலோசனை வழங்கினாரா? நிச்சயமாக இல்லை. நீதியுள்ள நடுவராகத் தம்மைச் சித்திரித்துக் காட்டினார். நம் “எதிராளி” என்று நாம் கருதக்கூடிய ஒவ்வொருவரிடமும் இரக்கம் காட்டும்படி நமக்கு அறிவுறுத்தினார்.
பிறரை மன்னிப்பது இன்றியமையாதது. மன்னிப்பை ஒருபோதும் மறுக்கக்கூடாது. ஆனால், உண்மையில் மன்னிப்பு மட்டுமே போதாது. அதையும் கடந்து செல்லும் ஒப்புரவுதான் இறுதி இலக்காக இருக்க வேண்டும். மேலே உள்ள இந்த நற்செய்திப் பகுதியில், நம் எதிரிகளோடு “உடன்பாடு செய்துகொள்ள” இயேசு நம்மை வலியுறுத்துகிறார்; இதன் வழியாக ஒப்புரவை உணர்த்துகிறார். விவிலியத்தின் RSV பதிப்பு இதை இவ்வாறு கூறுகிறது: “உன்மீது குற்றம் சாட்டுபவரோடு விரைவில் நட்புகொள்…” உங்கள்மீது குற்றம் சாட்டிய ஒருவரோடு, குறிப்பாக அது பொய்யான குற்றச்சாட்டாக இருந்தால், “நட்பை” வளர்க்க முயல்வது, அவரை வெறுமனே மன்னிப்பதையும் வெகுவாகக் கடந்துசெல்கிறது.
மற்றொருவருடன் ஒப்புரவாகி, உண்மையான நட்பை மீண்டும் ஏற்படுத்திக்கொள்வது என்பது, நீங்கள் மன்னிப்பதோடு நின்றுவிடாமல், அவருடன் அன்பின் உறவை மீண்டும் ஏற்படுத்திக்கொள்வதை உறுதிசெய்ய உங்களால் இயன்ற அனைத்தையும் செய்வதையும் குறிக்கிறது. அதாவது, நீங்கள் இருவரும் உங்கள் மனக்குறைகளைப் பின்னுக்குத் தள்ளிவிட்டுப் புதிதாகத் தொடங்குவதாகும். இதற்கு இருவரும் அன்போடு ஒத்துழைக்க வேண்டும் என்பது உண்மை; ஆனால் உங்கள் பங்கிற்கு, இந்த ஒப்புரவை ஏற்படுத்த நீங்கள் கடினமாக உழைக்க வேண்டும் என்பதே இதன் பொருள்.
உங்களைக் காயப்படுத்திய ஒருவரை நினைத்துப் பாருங்கள். அதன் விளைவாக அவரோடுள்ள உங்கள் உறவு பாதிக்கப்பட்டிருக்கிறது. இறைவன் முன்னிலையில் செபத்தில் நீங்கள் அந்த நபரை மன்னித்துவிட்டீர்களா? அவருக்காகச் செபித்து, அவரை மன்னிக்குமாறு இறைவனிடம் கேட்டிருக்கிறீர்களா? அப்படியானால், உங்கள் உறவைச் சீர்செய்ய அன்புடன் அவரை அணுகும் அடுத்த படிக்கு நீங்கள் இப்போது தயாராக இருக்கிறீர்கள். இதற்கு மிகுந்த தாழ்ச்சி தேவை. குறிப்பாக, உங்கள் மனக்காயத்திற்கு மற்றவரே காரணமாக இருந்தாலும், அதிலும் அவர் உங்களிடம் வருத்தம் தெரிவித்து மன்னிப்புக் கேட்காமல் இருந்தாலும், மிகுந்த தாழ்ச்சி தேவை. அவர் அவ்வாறு செய்யும்வரை காத்திருக்காதீர்கள். நீங்கள் அவரை அன்பு செய்கிறீர்கள் என்பதையும், மனக்காயத்தை ஆற்ற விரும்புகிறீர்கள் என்பதையும் அவருக்குக் காட்டுவதற்கான வழிகளைத் தேடுங்கள். அவரது பாவத்தை அவரிடம் சுட்டிக்காட்டிக்கொண்டிருக்காதீர்கள்; மனக்கசப்பையும் விடாமல் பிடித்துக்கொண்டிருக்காதீர்கள். அன்பையும் இரக்கத்தையும் மட்டுமே நாடுங்கள்.
இயேசு இந்த அறிவுரையை வலிமையான சொற்களுடன் நிறைவு செய்கிறார். அதன் சாரம் இதுதான்: ஒப்புரவாகி உங்கள் உறவை மீண்டும் நிலைநாட்ட உங்களால் இயன்ற அனைத்தையும் நீங்கள் செய்யத் தவறினால், அதற்கு நீங்கள் பொறுப்பேற்க வேண்டியிருக்கும். முதலில் இது நியாயமற்றதாகத் தோன்றலாம். ஆனால் உண்மையில் அப்படியல்ல. ஏனெனில், இவ்வளவு ஆழமான இரக்கத்தையே நம் ஆண்டவர் ஒவ்வொரு நாளும் நமக்கு வழங்குகிறார். நமது பாவத்திற்காக நாம் ஒருபோதும் போதுமான அளவு மனம் வருந்துவதில்லை. இருந்தாலும், இறைவன் நம்மை மன்னித்து நம்மோடு ஒப்புரவாகிறார். எத்தகைய அருள் இது! ஆனால் இதே இரக்கத்தைப் பிறருக்கு வழங்க நாம் தவறினால், இறைவன் இந்த இரக்கத்தை நமக்கு வழங்குவதற்கான வாய்ப்பை நாமே அடிப்படையில் கட்டுப்படுத்துகிறோம். அப்போது, இறைவனிடம் நமக்குள்ள கடனின் “கடைசிக் காசு” வரையிலும் நாம் திருப்பிச் செலுத்த வேண்டியிருக்கும்.
நீங்கள் முழுமையாக ஒப்புரவாகி, அன்பின் உறவை மீண்டும் மலரச் செய்ய வேண்டிய ஒருவர் இப்போது உங்கள் நினைவுக்கு வரலாம். இன்று அவரைக் குறித்துச் சிந்தியுங்கள். இந்த அருளுக்காகச் செபியுங்கள்; இதற்கு உங்களை அர்ப்பணித்து, இதைச் செய்வதற்கான வாய்ப்புகளைத் தேடுங்கள். எந்தத் தயக்கமுமின்றி இதைச் செய்யுங்கள்; உங்கள் முடிவுக்காக நீங்கள் ஒருபோதும் வருந்த மாட்டீர்கள்.
மிகுந்த இரக்கமுள்ள என் ஆண்டவரே, என்னை மன்னித்ததற்காகவும், இத்தகைய நிறைவுடனும் முழுமையுடனும் என்னை அன்புசெய்வதற்காகவும் உமக்கு நன்றி கூறுகிறேன். என் மனத்துயரம் நிறைவற்றதாக இருந்தபோதிலும், என்னோடு ஒப்புரவானதற்காக உமக்கு நன்றி கூறுகிறேன். அன்பு ஆண்டவரே, என் வாழ்வில் உள்ள பாவியை அன்புசெய்ய எப்போதும் நாடும் இதயத்தை எனக்குத் தாரும். உமது இறை இரக்கத்தைப் பின்பற்றி, இயன்ற அளவு முழுமையாக இரக்கம் காட்ட எனக்கு உதவியருளும். இயேசுவே, உம்மீது நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
அன்பின் நிறைவு
தவக்காலத்தின் முதல் வாரம் — சனி
“ஆனால் நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்: உங்கள் பகைவர்களை அன்பு செய்யுங்கள்; உங்களைத் துன்புறுத்துவோருக்காகச் செபியுங்கள். இவ்வாறு நீங்கள் உங்கள் விண்ணகத் தந்தையின் பிள்ளைகளாக இருப்பீர்கள். ஏனெனில் அவர் தீயோர் மேலும் நல்லோர் மேலும் தம் கதிரவனை உதிக்கச் செய்கிறார்; நீதியுள்ளோர் மேலும் நீதியற்றோர் மேலும் மழை பெய்யச் செய்கிறார்.” மத்தேயு 5:44–45
“ஆகவே, உங்கள் விண்ணகத் தந்தை நிறைவுள்ளவராய் இருப்பதுபோல நீங்களும் நிறைவுள்ளவர்களாய் இருங்கள்” என்று இயேசு கூறுவதோடு இன்றைய நற்செய்தி முடிவடைகிறது. இது ஓர் உன்னத அழைப்பு! நீங்கள் அடைய அழைக்கப்பட்டுள்ள நிறைவின் ஒரு பகுதியாக, உங்கள் “பகைவர்கள்” என்று நீங்கள் கருதக்கூடியவர்களையும், உங்களைத் “துன்புறுத்துகிறவர்களையும்” கூடத் தாராளமாகவும் முழுமையாகவும் அன்பு செய்ய வேண்டும் என்பது தெளிவாகிறது.
இந்த உன்னத அழைப்பை எதிர்கொள்ளும்போது, உடனடியாக மனச்சோர்வு ஏற்படலாம். இவ்வளவு சவாலான கட்டளையை எதிர்கொள்ளும்போது, இத்தகைய அன்பு உங்களால் இயலாது என்று நீங்கள் உணர்வது புரிந்துகொள்ளக்கூடியதே. குறிப்பாக, மற்றொருவர் உங்களைத் தொடர்ந்து காயப்படுத்திக்கொண்டிருக்கும்போது இவ்வாறு உணரலாம். ஆனால் முற்றிலும் சாத்தியமான வேறொரு பதிலும் இருக்கிறது; அதையே நாம் நோக்கமாகக் கொள்ள வேண்டும். அந்தப் பதில் ஆழ்ந்த நன்றியுணர்வே.
நம் ஆண்டவர் தமது நிறைவான வாழ்வில் நாமும் பங்குபெற வேண்டுமென விரும்புகிறார். இதற்காகவே நம்முள் நன்றியுணர்வு எழ நாம் இடமளிக்க வேண்டும். இத்தகைய வாழ்வை வாழுமாறு அவர் நமக்குக் கட்டளையிடுவதே, அது முற்றிலும் சாத்தியம் என்பதையும் நமக்குச் சொல்கிறது. எத்தகைய கொடை இது! அவரது இதயத்தோடே அன்பு செய்யவும், அவர் எல்லா மக்களையும் அன்பு செய்யும் அளவுக்கு நாமும் அன்பு செய்யவும் நம் ஆண்டவரால் அழைக்கப்படுவது எத்தகைய பெருமை! இந்த அளவிலான அன்பிற்கு நாம் அனைவரும் அழைக்கப்பட்டிருக்கிறோம் என்பதை உணர்ந்து, நமது இதயங்கள் நம் ஆண்டவருக்கு ஆழ்ந்த நன்றி செலுத்த வேண்டும்.
ஆயினும், இயேசுவின் இந்த அழைப்பை எதிர்கொள்ளும்போது உங்களுக்கு உடனடியாக மனச்சோர்வு ஏற்பட்டால், மற்றவர்களை ஒரு புதிய கண்ணோட்டத்தில் பார்க்க முயலுங்கள். அவர்களைக் குறித்துத் தீர்ப்பிடுவதை ஒதுக்கிவைக்க முயலுங்கள். குறிப்பாக, உங்களை மிகவும் காயப்படுத்தியவர்களையும் தொடர்ந்து காயப்படுத்திக்கொண்டிருப்பவர்களையும் குறித்துத் தீர்ப்பிடுவதைத் தவிருங்கள். தீர்ப்பிடுவது உங்கள் பணி அல்ல; அன்பு செய்வதும், மற்றவர்களை அவர்கள் உண்மையிலேயே இருக்கும் இறைவனின் பிள்ளைகளாகக் காண்பதும் மட்டுமே உங்கள் பணி. உங்களைக் காயப்படுத்திய மற்றவரின் செயல்களையே நீங்கள் நினைத்துக்கொண்டிருந்தால், கோப உணர்வுகள் தவிர்க்க முடியாமல் எழும். ஆனால், எந்தத் தயக்கமுமின்றி அன்பு செய்ய நீங்கள் அழைக்கப்பட்டுள்ள இறைவனின் பிள்ளைகளாக மட்டுமே அவர்களைக் காண முயன்றால், உங்களுக்குள் அன்பு உணர்வுகளும் இன்னும் எளிதாக எழும். இந்த மகிமையான கட்டளையை நிறைவேற்ற அவை உங்களுக்கு உதவும்.
அன்பிற்கான இந்த உன்னத அழைப்பைக் குறித்து இன்று சிந்தித்து, உங்கள் இதயத்தில் நன்றியுணர்வை வளர்க்க முயலுங்கள். உங்களுக்குக் கோபத்தைத் தூண்டுகிறவர்கள் உட்பட எல்லா மக்களையும் அவரது இதயத்தோடு அன்பு செய்வதன் வழியாக, ஆண்டவர் உங்களுக்கு ஓர் அற்புதமான கொடையை வழங்க விரும்புகிறார். அவர்களை அன்பு செய்யுங்கள்; அவர்களை இறைவனின் பிள்ளைகளாகக் காணுங்கள்; நீங்கள் அடைய அழைக்கப்பட்டுள்ள நிறைவின் உச்சங்களுக்கு இறைவன் உங்களை ஈர்த்துச் செல்ல இடமளியுங்கள்.
அனைத்திலும் நிறைவான என் ஆண்டவரே, என் பாவங்கள் பலவாயினும் என்னை அன்புசெய்வதற்காக உமக்கு நன்றி கூறுகிறேன். பிறர்மீது நீர் கொண்டுள்ள அன்பின் ஆழத்தில் பங்குபெற என்னையும் அழைப்பதற்காக உமக்கு நன்றி கூறுகிறேன். நீர் எல்லா மனிதரையும் காண்பதுபோல் அவர்களைக் காணவும், நீர் அவர்களை அன்புசெய்வதுபோல் அவர்களை அன்புசெய்யவும் எனக்குக் கண்களைத் தாரும். ஆண்டவரே, நான் உம்மை உண்மையாகவே அன்புசெய்கிறேன். உம்மையும் பிறரையும் இன்னும் அதிகமாக அன்புசெய்ய எனக்கு உதவியருளும். இயேசுவே, உம்மீது நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
4 தொகுதிகளும் மென்மையான அட்டையுடன் கூடிய அச்சுநூல் & மின்னூல் வடிவங்களில் கிடைக்கின்றன!
Amazon – Google Play – iTunes – Barnes and Noble