Ikasampung Linggo sa Karaniwang Panahon

Pakikitungo sa Makasalanan

Ikasampung Linggo sa Karaniwang Panahon, Taon A

Habang si Jesus ay nakaupo sa hapag sa bahay, maraming maniningil ng buwis at mga makasalanan ang dumating at nakisalo sa Kanya at sa Kanyang mga alagad. Nakita ito ng mga Pariseo at sinabi nila sa Kanyang mga alagad, “Bakit nakikisalo ang inyong guro sa mga maniningil ng buwis at mga makasalanan?” Mateo 9:10-11

Isa sa pinakamasasamang kasalanang maaaring magawa ng isang tao ang pag-aakalang siya lamang ang matuwid at ang pagiging mapanghusga sa kapwa. Ito ang kasalanan ng mga Pariseo. Nakagagalak mapansin na walang pag-aatubiling nakisama si Hesus sa mga maniningil ng buwis at sa iba pang itinuturing ng lipunan na “mga makasalanan.” Tiyak na kabilang dito ang maraming uri ng kasalanan, ngunit lalo na ang mga kasalanang bunga ng kahinaan ng tao. Gayunman, gaya ng makikita natin nang paulit-ulit sa Ebanghelyo, napakahigpit ni Hesus sa mga humahatol sa kapwa at kumikilos nang may pagkondena.

Laganap ang kasalanang ito lalo na sa mga taong “aktibo sa simbahan.” Ang tinutukoy natin dito ay ang mga taong lubos na nakikibahagi sa pagsasabuhay ng kanilang pananampalataya, sa mga debosyon, sa buhay ng parokya, at maging sa pamamahala ng Simbahan. Tiyak na hindi ito naaangkop sa lahat, sapagkat marami sa mga lubos na nakikibahagi sa buhay ng Simbahan ang mga tunay na banal ng Diyos. Gayunman, dapat tayong maging mapagmatyag sa kasalanang ito at mapagpakumbabang suriin ang sarili nating puso upang makita kung naroon ito.

Ano ang anyo ng kasalanang ito sa ating panahon? Madalas itong lumilitaw bilang tsismisan sa loob ng simbahan, pamumuna at pangungutya, at nagbubunga ng pagkakabaha-bahagi sa mga kasapi ng Simbahan. Ang huling nabanggit na bungang ito ng kasalanan—ang paglikha ng pagkakabaha-bahagi—ay isang palatandaang dapat nating hanapin upang mapagnilayan ang anumang pakikibaka natin sa kasalanang ito ng mga Pariseo.

Pagnilayan mo ngayon kung sino sa loob ng Simbahan ang hindi mo kasundo. Mayroon bang tao o pangkat ng mga taong hindi mo kaisa? Napapansin mo bang pinipintasan mo ang iba? Kung gayon, unawain mong ang mahigpit na pakikitungo ni Jesus sa mga Pariseo ay maaari ring umangkop sa iyo. Huwag mag-atubiling aminin agad at nang buong pagpapakumbaba ang pagkakamaling ito, at hayaang palayain ka ng ating Panginoon mula sa mga tuksong ito.

Panginoon, tulungan Mo akong makalaya sa pusong mapamuna at mapanghusga. Ipagkaloob Mo sa akin ang biyayang kailangan ko upang talikuran ang pag-aakalang ako lamang ang matuwid at mapagpakumbabang hangarin ang kabutihan ng kapwa. Nawa’y tanggapin ko ang lahat ng tao sa aking buhay tulad ng ginawa Mo, mahal na Panginoon. Puspusin Mo ang aking puso ng habag at tunay na awa, lalo na para sa mga nakikipaglaban sa kasalanan. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.

Isang Pusong Matigas at Mapagmatigas

Ikasampung Linggo sa Karaniwang Panahon, Taon B

Sinabi ng mga eskribang nagmula sa Jerusalem, “Sinasapian siya ni Beelzebul,” at “Sa kapangyarihan ng pinuno ng mga demonyo ay nagpapalayas siya ng mga demonyo.” Marcos 3:22

Nagkasala ang mga eskriba ng isang karumal-dumal na kasalanang tinatawag na “paninirang-puri.” Ayon sa Katesismo ng Simbahang Katolika, nagkakasala nito ang isang tao kapag siya, “…sa pamamagitan ng mga pahayag na salungat sa katotohanan, ay sumisira sa mabuting pangalan ng kapwa at nagbibigay ng pagkakataon para sa mga maling paghatol tungkol sa kanila.” Binabanggit din ng Katesismo ang isang di-gaanong mabigat na kasalanang tinatawag na “padalus-dalos na paghatol” at sinasabing nagkakasala nito ang sinumang, “kahit hindi niya ito sabihin, ay nagpapalagay na totoo, nang walang sapat na batayan, ang pagkakasalang moral ng kanyang kapwa” (Katesismo #2477). Tila napakalinaw na malubhang nagkasala ang mga eskriba sa dalawang kasalanang ito.

Ang mahalagang pansinin sa mga mapamusong na salitang ito laban kay Hesus ay hindi magsasalita nang gayon ang mga eskriba kung hindi sila lubusang nakatalaga sa mga kasalanang ito ng paninirang-puri at padalus-dalos na paghatol. Hindi maaaring magkasala sa mga paraang ito nang bahagya lamang. Nangangailangan ang mga kasalanang ito ng matinding masamang hangarin, katigasan ng ulo at determinasyon. Dahil dito, maaaring maging lubhang mapaminsala ang mga kasalanang ito at, para sa karamihan sa atin, maaari tayong madaig ng mga ito.

Kung ikaw ang pinagbuntunan ng ganitong kalupitan ng ibang tao, malamang na mapaurong ka at madaig ng pagkabigla, sakit ng kalooban, galit at pagkalito. Napakahirap na hindi maapektuhan ng ganitong pag-atake.

Ngunit ano ang ginawa ni Hesus? Tinugon Niya ang kanilang paghatol sa Kanya at pagkatapos ay itinuro na ang kanilang sinabi ay isang “kasalanan laban sa Espiritu Santo.” Ang ganitong uri ng kasalanan ay hindi mapatatawad dahil sa pagmamatigas at pagtangging magsisi ng makasalanan. Ang nagkakasala laban sa Espiritu Santo ay lubhang nagpaalipin sa kanyang kasalanan kaya hindi siya bukás sa pagbabago. Nakakatakot ito at humahantong sa walang hanggang kapahamakan.

Marahil ang isang mahalagang aral na dapat nating makuha sa talatang ito ay ang paalalang hindi natin kailanman dapat hayaang magmatigas tayo sa ating kasalanan. Hindi tayo dapat maging lubhang nakabaon sa ating kasalanan at, lalo na, sa pag-aakalang tayo lamang ang matuwid, anupat ayaw na nating makinig, mangatwiran, at mapagpakumbabang magbago kapag napagtanto nating nagkamali tayo. Hindi bukás sa pagbabago ang mga eskriba, at ito ang pinakamasamang bahagi ng kanilang kasalanan.

Pagnilayan mo ngayon kung nahihirapan ka rin bang labanan ang pagmamatigas at katigasan ng ulo. Huwag kang mahulog sa bitag na ito sapagkat ito ay kasalanan laban sa Espiritu Santo. Pagnilayan kung gaano ka kabukás sa pagbabago at italaga ang iyong sarili sa landas ng pagpapakumbaba. Ito ay isang landas na hinding-hindi mo pagsisisihang tahakin.

Mapagpakumbaba kong Panginoon, kapag nagkakasala ako, tulungan Mo akong maging bukás sa pagkilala sa aking pagkakamali. Palayain Mo ako sa hilig na magmatigas at sa katigasan ng puso. Tulungan Mo akong manatiling mapagpakumbaba at maging handang magbago. Mahal Kita, mahal na Panginoon. Tulungan Mo akong mahalin ang lahat ng Iyong bayan nang may tapat at mapagpakumbabang puso. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.

Panibagong Buhay

Ikasampung Linggo sa Karaniwang Panahon, Taon C

Nang makita siya ng Panginoon, nahabag Siya sa kanya at sinabi sa kanya, “Huwag kang umiyak.” Lumapit Siya at hinipo ang kabaong; dahil dito ay huminto ang mga tagapasan, at sinabi Niya, “Binata, sinasabi Ko sa iyo, bumangon ka!” Umupo ang patay at nagsimulang magsalita, at ibinigay siya ni Hesus sa kanyang ina. Luke 7:13-15

Ang makapangyarihang salaysay na ito ng muling pagbuhay ni Hesus sa isang patay ay tiyak na nagdulot ng lubos na pagkamangha sa mga nakasaksi sa himalang ito. Ang ina, lalo na, ay tiyak na habambuhay na magpapasalamat kay Hesus dahil naibalik sa kanya ang kanyang anak matapos maglaho ang lahat ng pag-asa. Iniiyakan niya ang pagkawala ng kanyang anak, na tiyak na maaga at wala sa panahong namatay, at sa isang iglap ay nagbago ang lahat. Ang kanyang kalungkutan ay napalitan ng di-maarok na kagalakan. Lalong makatutulong na pagnilayan ang pagkakaiba ng mga damdamin sa pangyayaring ito. Tiyak na nag-uumapaw ang kagalakan at pasasalamat na nadama niya sa sumunod na mga araw, linggo, buwan, at maging mga taon.

Ang himalang ito ay tiyak na isang pagpapamalas ng pagmamahal sa inang ito upang maibsan ang kanyang kalungkutan, ngunit isa rin itong makapangyarihang pagkilos na makahula. Sa pamamagitan nito, pinili ni Hesus na ihayag sa atin ang pangakong iniaalok Niya sa lahat ng may banal na kalungkutan sa buhay at sa mga nagdurusa dahil sa kanilang pagmamahal. Bahagi ng buhay ang pagdurusa at kalungkutan, ngunit ang mga nagdurusa at nalulungkot dahil sa kanilang banal na pagmamahal sa Diyos at sa kapwa ay dapat ding umasa na papasok sa kanilang kalungkutan ang kapangyarihan ng Diyos na nagpapabago, at magdudulot ng panibagong buhay sa paraang Diyos lamang ang makagagawa.

Ang panibagong buhay na ito ay maaaring hindi ang pisikal na muling pagbuhay sa isang mahal sa buhay mula sa mga patay sa buhay na ito, ngunit ang kagalakan at kapayapaang nais ibigay sa atin ng Diyos ay kasing-kasiya-siya at kasing-kaganapan ng gayong pagkilos. Paano ito nangyayari? Nangyayari ito kapag inaalis ng Diyos ang ating mabibigat na pasanin sa paraang tanging ang Kanyang karunungan lamang ang makauunawa. Ngunit ang dapat nating malaman ay tunay ang pangakong ito ng Diyos at isa itong paanyayang iniaalok sa atin araw-araw.

Kung ito ay makabubuti sa atin at sa ating kabanalan, kaya at tiyak na magdudulot ang Diyos ng isang himala sa ating buhay. Kung minsan, ang Kanyang mga himala ay nadarama at nakapanggigilalas, at kung minsan naman ay mga kaloob na banayad at panloob, na sa pamamagitan nito ay nagkakaloob Siya ng isang natatanging biyaya ng pananampalataya, pag-asa, o pag-ibig. Ngunit tunay ang kaloob na ito, at dapat natin itong hanapin at asahan.

Pagnilayan mo ngayon ang anumang dalamhati o pagdurusang iyong dinaranas. Habang ginagawa mo ito, sikaping iugnay ang pagdurusang iyon sa Krus ni Kristo. Magtiwala sa Kanya at isuko ang iyong sarili sa Kanya. Sa paggawa nito, maging bukas sa mga natatanging paraan na nais ng Diyos na maghatid sa iyo ng panibagong buhay. Maging bukas sa paraang pinipili Niya upang gawin ito at hayaan Siyang ipagkaloob sa iyo ang kaaliwang kailangan mo. Ang awa at habag ng Panginoon ay higit pa sa kaya mong maunawaan, at tunay na hindi ka Niya bibiguin kung magtitiwala ka lamang.

Panginoon ng lahat ng pag-asa, isinusuko ko sa Iyo ang lahat. Ipinagkakatiwala ko sa Iyo ang aking buhay at ang lahat ng aking pagdurusa at kalungkutan. Mangyaring tanggapin Mo ako at baguhin ang aking buhay ayon sa Iyong ganap na plano. Mahal Kita, mahal na Panginoon. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.

Mga Sabda ng Pagpapala

Lunes ng Ikasampung Linggo sa Karaniwang Panahon

…sapagkat kanila ang Kaharian ng langit.
…sapagkat sila ay aaliwin.
…sapagkat mamanahin nila ang lupa.
…sapagkat sila ay bubusugin.
…sapagkat sila ay kahahabagan.
…sapagkat makikita nila ang Diyos.
…sapagkat tatawagin silang mga anak ng Diyos.
…sapagkat kanila ang Kaharian ng langit.
…sapagkat malaki ang inyong gantimpala sa langit.
(Tingnan ang Matthew 5)

Nakalista sa itaas ang lahat ng gantimpala ng pagsasabuhay ng mga Beatitud. Basahin ang mga ito nang dahan-dahan at may panalangin. Hinahangad mo ba ang mabubuting bungang ito? Ang mga gantimpalang ito ng mga Beatitud? Siyempre naman! Isang mabuting gawaing espirituwal ang magsimula sa gantimpala, sa bunga ng isang bagay, at hayaang lumago ang pagnanais sa gantimpalang iyon. Gayundin sa kasalanan. Isang mabuting gawain, lalo na kapag nakikipaglaban sa isang nakagawiang kasalanan, ang magsimula sa bunga ng kasalanang iyon (ang masamang bunga) at itanong kung ninanais mo ba ito o hindi.

Ngunit ngayon, nasa harap natin ang mga Beatitud. At habang pinagninilayan natin ang mga bunga ng mga Beatitud, hindi natin maiwasang masabing lubos nating hinahangad ang mga ito. Mabuti at makabubuti sa ating espirituwal na buhay ang ganitong pagkabatid.

Mula roon, kailangan lamang nating magdagdag ng isa pang hakbang. Kapag napagtanto natin, nang may malalim na paninindigan, na ninanais natin ang mga bunga ng mga Sabda ng Pagpapala, kailangan na lamang nating idagdag ang unang hakbang. Iniuugnay natin ang Sabda ng Pagpapala sa pagnanais na ito upang maunawaan at mapaniwalaan natin na ang Sabda ng Pagpapala ay mabuti at kanais-nais. Ngunit kumusta naman ang mga Sabda ng Pagpapala mismo? Ninanais mo bang…

Ang maging dukha sa espiritu,
ang magdalamhati,
ang maging maamo,
ang magutom at mauhaw sa katuwiran,
ang maging mahabagin,
ang maging malinis ang puso,
ang maging tagapamayapa,
ang tanggapin ang pag-uusig alang-alang sa katuwiran,
at ang laitin at usigin at pagbintangan ng lahat ng uri ng kasamaan dahil kay Jesus?

Marahil oo, marahil hindi. Ang ilan ay tila kanais-nais, samantalang ang iba ay tila mabigat pasanin. Ngunit kung mauunawaan nang tama ang mga Beatitud na ito sa liwanag ng kanilang mga bunga (ibig sabihin, ang mga pagpapalang dulot ng mga ito), dapat ding lumago ang ating pagnanais sa paraan tungo sa mabuting bungang iyon (ang Beatitud).

Marahil, ngayong araw, maaari mong suriin kung aling Beatitud ang pinakamahirap mong naisin at hangarin. Kapag natukoy mo na ito, tingnan ang bungang idinudulot nito at maglaan ng panahon upang pagnilayan ang Beatitud na iyon sa ganitong pananaw. Tutulungan ka nitong lumago sa pagiging mapalad!

Aking pinakamaluwalhating Panginoon, tulungan Mo akong maging mapagpakumbaba at maamo, malinis ang puso at mahabagin, isang tagapamayapa at taong tumatanggap ng anumang pag-uusig na dumarating sa akin. Tulungan Mo akong tanggapin ang lahat nang may kagalakan at pananabik sa Iyong Kaharian. Jesus, nagtitiwala ako sa Iyo.

Pagdudulot ng Pagbabago

Martes ng Ikasampung Linggo sa Karaniwang Panahon

“Kayo ang asin ng lupa…Kayo ang ilaw ng sanlibutan.” Matthew 5:13a&14a

Asin at ilaw—iyan tayo. Sana nga! Napagnilayan mo na ba kung ano ang ibig sabihin ng pagiging asin o ilaw sa mundong ito?

Magsimula tayo sa larawang ito. Isipin mong nagluluto ka ng masarap na sabaw na gulay gamit ang lahat ng pinakamahuhusay na sangkap. Ilang oras itong marahang kumukulo, at mukhang napakasarap ng sabaw. Ngunit wala ka nang asin at iba pang pampalasa. Kaya hinahayaan mo na lang itong kumulo at umaasang magiging masarap pa rin ito. Nang luto na, tinikman mo ito at nadismaya ka dahil medyo matabang. Kaya naghanap ka hanggang sa makita mo ang kulang na sangkap, ang asin, at nilagyan mo ito ng tamang dami. Matapos ang isa pang kalahating oras ng marahang pagpapakulo, tinikman mo itong muli at tuwang-tuwa ka. Kamangha-mangha ang nagagawa ng asin!

O isipin mong namamasyal ka sa kagubatan at naligaw ka. Habang naghahanap ka ng daan palabas, lumubog ang araw at unti-unting dumilim. Makulimlim ang langit kaya walang makitang mga bituin o buwan. Mga kalahating oras matapos lumubog ang araw, nabalot ka ng lubos na kadiliman sa gitna ng kagubatan. Habang nakaupo ka roon, bigla mong nakita ang maliwanag na buwan na sumisilip sa mga ulap. Bilog ang buwan at unti-unting nahahawi ang mga ulap sa langit. Biglang nagbigay ng napakaliwanag na tanglaw ang bilog na buwan sa iyong daraanan, kaya muli mong natahak ang madilim na kagubatan.

Ipinakikita sa atin ng dalawang larawang ito ang kahalagahan ng kahit kaunting asin at kaunting liwanag. Kahit kaunti lamang ay nakapagpapabago sa lahat!

Gayundin tayo sa ating pananampalataya. Madilim sa napakaraming paraan ang mundong ginagalawan natin. Halos wala rin dito ang “lasa” ng pag-ibig at awa. Tinatawag ka ng Diyos na idagdag ang kaunting lasang iyon at magbigay ng kaunting liwanag na iyon upang matagpuan ng iba ang kanilang daan.

Tulad ng buwan, hindi ikaw ang pinagmumulan ng liwanag. Ipinababanaag mo lamang ang liwanag. Nais ng Diyos na magningning sa pamamagitan mo, at nais Niyang ipabanaag mo ang Kanyang liwanag. Kung bukas ka rito, hahawiin Niya ang mga ulap sa tamang panahon upang magamit ka Niya sa paraang Kanyang pinili. Ang pananagutan mo ay ang maging bukas lamang.

Pagnilayan mo ngayon kung gaano ka kabukas. Manalangin araw-araw na gamitin ka ng Diyos ayon sa Kanyang banal na layunin. Maging handa kang tumanggap ng Kanyang banal na biyaya at mamamangha ka sa paraan ng paggamit Niya sa maliliit na bagay sa iyong buhay upang makapagdulot ng pagbabago.

Panginoon ng liwanag, tunay kong nais na magamit Mo ako. Nais kong maging asin at ilaw. Nais kong makapagdulot ng pagbabago sa mundong ito. Iniaalay ko ang aking sarili sa Iyo at sa paglilingkod sa Iyo. Jesus, nagtitiwala ako sa Iyo.

Nasa mga Detalye ang Pag-ibig

Miyerkules ng Ikasampung Linggo sa Karaniwang Panahon

“Amen, sinasabi ko sa inyo, hanggang sa lumipas ang langit at lupa, ni ang pinakamaliit na titik o ang pinakamaliit na bahagi ng isang titik ay hindi lilipas mula sa kautusan, hanggang sa maganap ang lahat ng bagay.” Mateo 5:18

Kapansin-pansin ang pahayag na ito ni Jesus. Maraming masasabi tungkol dito hinggil sa kautusan at sa pagtupad ni Jesus sa kautusan. Ngunit isang bagay na nararapat pagnilayan ay kung gaano kalaki ang pagsisikap ni Jesus na ipakita ang kahalagahan hindi lamang ng isang titik ng kautusan, kundi, mas tiyak pa, ng pinakamaliit na bahagi ng isang titik.

Ang pinakadakilang batas ng Diyos, na ganap na natupad kay Kristo Hesus, ay ang pag-ibig. “Ibigin mo ang Panginoon mong Diyos nang buong puso, nang buong pag-iisip, nang buong kaluluwa at nang buong lakas.” At, “Ibigin mo ang iyong kapwa gaya ng iyong sarili.” Ito ang ganap na katuparan ng batas ng Diyos.

Kung titingnan natin ang talata sa itaas sa liwanag ng kaganapan ng batas ng pag-ibig, maririnig nating sinasabi ni Jesus na ang mga detalye ng pag-ibig, maging ang pinakamaliit na detalye, ay napakahalaga. Sa katunayan, ang mga detalye ang nagpapalago nang lubos sa pag-ibig. Habang higit na binibigyang-pansin ang kaliit-liitang detalye sa pagmamahal sa Diyos at sa kapwa, lalo namang nagiging ganap ang pagtupad sa batas ng pag-ibig.

Pagnilayan mo ngayon ang mga taong inilagay ng Diyos sa iyong buhay upang mahalin. Lalo itong naaangkop sa mga kapamilya at higit sa lahat sa mga mag-asawa. Gaano mo binibigyang-pansin ang bawat munting gawa ng kabutihan at habag? Palagi ka bang naghahanap ng mga pagkakataong makapagsabi ng salitang makapagpapalakas ng loob? Nagsisikap ka ba, kahit sa pinakamaliit na detalye, na ipakitang nagmamalasakit ka, handa kang dumamay, at inaalala mo sila? Nasa mga detalye ang pag-ibig, at lalong pinagniningning ng mga detalyeng ito ang maluwalhating pagtupad sa kautusan ng pag-ibig ng Diyos.

Panginoon ng lahat ng pag-ibig, tulungan Mo akong maging mapagmatyag sa lahat ng malalaki at maraming maliliit na paraan kung paano ako tinatawag na mahalin Ka at ang aking kapwa. Tulungan Mo ako, lalo na, na hanapin ang pinakamaliliit na pagkakataong maipakita ang pag-ibig na ito at sa gayon ay matupad ang Iyong kautusan. Jesus, nagtitiwala ako sa Iyo.

Pagbabayad Hanggang sa Huling Kusing

Huwebes ng Ikasampung Linggo sa Karaniwang Panahon

“Makipagkasundo ka agad sa iyong kalaban habang kasama mo siya sa daan patungo sa hukuman. Kung hindi, ibibigay ka ng iyong kalaban sa hukom, at ibibigay ka naman ng hukom sa bantay, at itatapon ka sa bilangguan. Amen, sinasabi ko sa iyo, hindi ka makalalabas hangga’t hindi mo nababayaran ang huling kusing.” Matthew 5:25-26

Nakakatakot isipin iyon! Sa unang tingin, maaaring magmukhang inilalarawan ng kuwentong ito ang ganap na kawalan ng awa. “Hindi ka makalalabas hangga’t hindi mo nababayaran ang kahuli-hulihang kusing.” Ngunit sa katunayan, isa itong gawa ng dakilang pag-ibig.

Ang susi rito ay nais ni Jesus na makipagkasundo tayo sa Kanya at sa isa’t isa. Sa partikular, nais Niyang maalis sa ating mga kaluluwa ang lahat ng galit, kapaitan at sama ng loob. Kaya sinasabi Niya, “Makipagkasundo ka agad sa iyong kalaban habang kasama mo siya sa daan patungo sa hukuman.” Sa madaling salita, humingi ng tawad at makipagkasundo bago ka humarap sa luklukan ng paghatol ng katarungan ng Diyos.

Lubos na natutugunan ang katarungan ng Diyos kapag nagpapakumbaba tayo, humihingi ng tawad sa ating mga pagkakamali, at taimtim na nagsisikap na ituwid ang mga ito. Sa gayon, bayad na ang bawat “kusing.” Ngunit ang hindi tinatanggap ng Diyos ay ang pagmamatigas. Ang pagmamatigas ay isang mabigat na kasalanan na hindi mapatatawad hangga’t hindi binibitawan ang pagmamatigas na iyon. Lubhang nakababahala ang pagmamatigas sa pagtangging aminin ang ating pagkakamali sa isang alitan. Lubha ring nakababahala ang pagmamatigas sa pagtangging baguhin ang ating mga gawi.

Ang kaparusahan ay ipatutupad ng Diyos sa atin ang Kanyang katarungan hanggang sa magsisi tayo sa wakas. At ito ay isang gawa ng pag-ibig at awa ng Diyos sapagkat ang Kanyang paghatol ay nakatuon lalo na sa ating kasalanan, na siyang tanging humahadlang sa ating pagmamahal sa Diyos at sa kapwa.

Ang pagbabayad hanggang sa kahuli-hulihang kusing ay maaari ring makita bilang isang larawan ng Purgatoryo. Sinasabi sa atin ni Jesus na baguhin na natin ang ating buhay ngayon, magpatawad at magsisi na ngayon. Kung hindi natin ito gagawin, kailangan pa rin nating harapin ang mga kasalanang iyon pagkatapos ng kamatayan, ngunit higit na mabuting gawin na ito ngayon.

Pagnilayan ngayon kung ano ang kailangan mong “ipagkasundo sa iyong kalaban.” Sino ang iyong kalaban? Sino ang may alitan sa iyo ngayon? Manalangin na ipakita sa iyo ng Diyos ang daan upang makalaya sa pasaning iyon at matamasa mo ang tunay na kalayaan!

Panginoon, tulungan Mo akong magpatawad at lumimot. Tulungan Mo akong hanapin ang anumang humahadlang sa akin upang lubos Kitang mahalin at ang lahat ng aking kapwa. Dalisayin Mo ang aking puso, O Panginoon. Jesus, nagtitiwala ako sa Iyo.

Pag-iwas sa Kasalanan

Biyernes ng Ikasampung Linggo sa Karaniwang Panahon

“Kung ang iyong kanang mata ang nagiging sanhi ng iyong pagkakasala, dukitin mo ito at itapon. Mabuti pang mawalan ka ng isa sa mga bahagi ng iyong katawan kaysa maitapon ang buo mong katawan sa Gehenna. At kung ang iyong kanang kamay ang nagiging sanhi ng iyong pagkakasala, putulin mo ito at itapon.” Matthew 5:29-30a

Talaga bang ito ang ibig sabihin ni Jesus? Sa literal na kahulugan?

Makatitiyak tayo na ang pananalitang ito, bagaman nakakagulat, ay hindi isang literal na utos kundi isang simbolikong pahayag na nag-uutos sa ating buong sigasig na iwasan ang kasalanan at ang lahat ng umaakay sa atin dito. Ang mata ay maaaring unawain bilang bintana ng ating kaluluwa, kung saan naroroon ang ating mga kaisipan at pagnanasa. Ang kamay naman ay maaaring tingnan bilang sagisag ng ating mga gawa. Kaya dapat nating alisin ang bawat kaisipan, damdamin, pagnanasa, at gawa na umaakay sa atin sa kasalanan.

Ang tunay na susi sa pag-unawa sa talatang ito ay ang hayaan nating antigin tayo ng matinding pananalitang ginagamit ni Hesus. Hindi Siya nag-aatubiling magsalita sa paraang nakakagulat upang ipakita sa atin na tinatawag tayong buong sigasig na harapin ang anumang umaakay sa kasalanan sa ating buhay. “Dukitin mo ito…putulin mo ito,” sabi Niya. Sa madaling salita, tuluyan mong alisin ang iyong kasalanan at ang lahat ng umaakay sa iyo rito. Ang mata at ang kamay ay hindi makasalanan sa kanilang sarili; sa halip, sa simbolikong pananalitang ito, tinutukoy ang mga ito bilang mga bagay na umaakay sa kasalanan. Kaya kung may ilang kaisipan o gawa na umaakay sa iyo sa kasalanan, ang mga ito ang dapat mong pagtuunan ng pansin at alisin.

Tungkol sa ating mga kaisipan, kung minsan ay hinahayaan nating labis na pagtuunan ng isip ang kung anu-anong bagay. Bunga nito, maaaring akayin tayo ng mga kaisipang ito sa kasalanan. Ang susi ay ang “dukiting palabas” ang unang kaisipang iyon na nagbubunga ng masama.

Tungkol naman sa ating mga gawa, may mga pagkakataong inilalagay natin ang ating sarili sa mga sitwasyong tumutukso sa atin at umaakay sa kasalanan. Ang mga pagkakataong ito ng pagkakasala ay dapat putulin sa ating buhay.

Pagnilayan mo ngayon ang napakatuwiran at matinding pananalitang ito ng ating Panginoon. Hayaan mong ang tindi ng Kanyang mga salita ang mag-udyok sa iyo na magbago at umiwas sa lahat ng kasalanan.

Aking Panginoong maraming hinihingi sa akin, pinagsisisihan ko ang aking kasalanan at hinihiling ko ang Iyong awa at kapatawaran. Tulungan Mo po akong iwasan ang lahat ng umaakay sa akin sa kasalanan at isuko sa Iyo ang lahat ng aking iniisip at ginagawa araw-araw. Jesus, nagtitiwala ako sa Iyo

Pagiging Tapat

Sabado ng Ikasampung Linggo sa Karaniwang Panahon

“Ang inyong ‘Oo’ ay mangahulugang ‘Oo,’ at ang inyong ‘Hindi’ ay mangahulugang ‘Hindi.’ Anumang higit dito ay mula sa Masama.” Mateo 5:37

Kapansin-pansin ang pahayag na ito. Sa unang tingin, tila medyo matindi ang sabihing “Anumang iba pa ay mula sa Masama.” Ngunit siyempre, dahil mga salita ito ni Hesus, ang mga ito ay ganap na katotohanan. Kaya ano ang ibig sabihin ni Hesus?

Ang pahayag na ito ni Hesus ay bahagi ng Kanyang pagtuturo sa atin tungkol sa moralidad ng panunumpa. Ang aral ay, sa diwa nito, isang paglalahad ng pangunahing simulain ng “pagiging tapat sa katotohanan” na matatagpuan sa Ikawalong Utos. Sinasabi sa atin ni Hesus na maging tapat, sabihin ang tunay nating ibig sabihin, at panindigan ang ating sinasabi.

Isang dahilan kung bakit ito binabanggit ni Jesus, sa konteksto ng Kanyang aral tungkol sa panunumpa, ay hindi dapat kailanganin ang isang taimtim na panunumpa sa ating karaniwang pang-araw-araw na pag-uusap. Totoo, may ilang panunumpang may katangiang taimtim, tulad ng mga panata sa Kasal o mga panata at pangakong taimtim na binibigkas ng mga pari at mga relihiyoso. Sa katunayan, sa bawat Sakramento ay may isang anyo ng taimtim na pangakong binibigkas. Gayunman, ang likas na katangian ng mga pangakong ito ay higit na isang hayagang pagpapahayag ng pananampalataya kaysa isang paraan ng pagpapanagot sa mga tao.

Ang totoo, ang Ikawalong Utos, na tumatawag sa atin na maging mga taong tapat at may integridad, ay dapat nang maging sapat sa lahat ng pang-araw-araw na gawain. Hindi natin kailangang “manumpa sa Diyos” tungkol sa kung ano-anong bagay. Hindi natin dapat madamang kailangan nating kumbinsihin ang iba na nagsasabi tayo ng totoo sa alinmang sitwasyon. Sa halip, kung tayo ay mga taong tapat at may integridad, sapat na ang ating salita, at magiging totoo ang ating sinasabi dahil lamang sa sinabi natin ito.

Pagnilayan mo ngayon kung gaano ka katapat sa lahat ng aspeto ng iyong buhay. Nasanay ka na bang magsabi ng totoo sa malalaki at maliliit na bagay sa buhay? Nakikilala ba ng mga tao ang katangiang ito sa iyo? Ang pagsasabi ng totoo at ang pagiging taong namumuhay sa katotohanan ay mga paraan ng pagpapahayag ng Ebanghelyo sa pamamagitan ng ating mga gawa. Italaga mo ang iyong sarili sa pagiging tapat ngayon, at gagawa ang Panginoon ng mga dakilang bagay sa pamamagitan ng iyong mga binibigkas na salita.

Panginoon ng katapatan, tulungan Mo akong maging isang taong tapat at may integridad. Pinagsisisihan ko ang mga pagkakataong binaluktot ko ang katotohanan, nanlinlang sa tusong mga paraan, at tahasang nagsinungaling. Tulungan Mo akong laging iayon ang aking “Oo” sa Iyong kabanal-banalang kalooban at tulungan Mo akong laging talikuran ang mga landas ng kamalian. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.

Ikalabing-isang Linggo sa Karaniwang Panahon

Talaan ng mga Nilalaman

Makukuha Rin sa Paperback & eBook