ആണ്ടുവട്ടക്കാലം പത്താം വാരം

പാപിയോടുള്ള സമീപനം

ആണ്ടുവട്ടത്തിലെ പത്താം ഞായർ, വർഷം A

അവൻ തന്റെ വീട്ടിൽ ഭക്ഷണത്തിനിരിക്കുമ്പോൾ അനേകം ചുങ്കക്കാരും പാപികളും വന്ന് യേശുവിനോടും അവന്റെ ശിഷ്യന്മാരോടുമൊപ്പം ഇരുന്നു. ഇതു കണ്ട ഫരിസേയർ അവന്റെ ശിഷ്യന്മാരോടു ചോദിച്ചു: “നിങ്ങളുടെ ഗുരു ചുങ്കക്കാരോടും പാപികളോടുമൊപ്പം ഭക്ഷിക്കുന്നതെന്തുകൊണ്ട്?” മത്തായി 9:10-11

ഒരാൾക്ക് ചെയ്യാവുന്ന ഏറ്റവും മോശമായ പാപങ്ങളിലൊന്നാണ് താൻ നീതിമാനാണെന്ന ഭാവവും മറ്റുള്ളവരെ വിധിക്കുന്ന മനോഭാവവും. ഇതാണ് ഫരിസേയരുടെ പാപം. ചുങ്കക്കാരോടും സമൂഹം “പാപികൾ” എന്നു കരുതിയിരുന്ന മറ്റുള്ളവരോടും സമയം ചെലവഴിക്കാൻ യേശുവിന് യാതൊരു മടിയുമുണ്ടായിരുന്നില്ല എന്നത് ആശ്വാസകരമാണ്. പല തരത്തിലുള്ള പാപങ്ങൾ ചെയ്തവരും, പ്രത്യേകിച്ച് മനുഷ്യസഹജമായ ബലഹീനതയാൽ പാപത്തിൽ വീണവരും, തീർച്ചയായും അക്കൂട്ടത്തിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. എന്നാൽ, സുവിശേഷത്തിൽ എണ്ണമറ്റ തവണ നാം കാണുന്നതുപോലെ, മറ്റൊരാളെ വിധിക്കുകയും കുറ്റംവിധിക്കുന്ന രീതിയിൽ പെരുമാറുകയും ചെയ്യുന്നവരോട് യേശു വളരെ കർക്കശമായി ഇടപെടുന്നു.

“സഭാകാര്യങ്ങളിൽ മുഴുകിയ” ആളുകൾക്കിടയിൽ ഈ പാപം പ്രത്യേകിച്ചും സാധാരണമാണ്. “സഭാകാര്യങ്ങളിൽ മുഴുകിയവർ” എന്നതുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് വിശ്വാസജീവിതത്തിലും ഭക്താനുഷ്ഠാനങ്ങളിലും ഇടവകജീവിതത്തിലും ആഴത്തിൽ പങ്കുചേരുന്നവരെയും സഭാഭരണത്തിൽ പങ്കാളികളാകുന്നവരെയും കൂടിയാണ്. സഭയിൽ സജീവമായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന അനേകർ ദൈവത്തിന്റെ യഥാർഥ വിശുദ്ധരായതിനാൽ, ഇത് എല്ലാവർക്കും ബാധകമാണെന്നല്ല. എന്നിരുന്നാലും, ഈ പാപത്തെക്കുറിച്ച് നാം ജാഗരൂകരായിരിക്കണം; അത് നമ്മിലുണ്ടോ എന്നു കാണാൻ എളിമയോടെ സ്വന്തം ഹൃദയത്തിലേക്കു നോക്കുകയും വേണം.

നമ്മുടെ കാലത്ത് ഈ പാപം എങ്ങനെയാണ് പ്രകടമാകുന്നത്? പലപ്പോഴും സഭയ്ക്കുള്ളിലെ പരദൂഷണമായും വിമർശനമായും പരിഹാസമായും അതു പ്രത്യക്ഷപ്പെടുകയും സഭാംഗങ്ങൾക്കിടയിൽ ഭിന്നതയുണ്ടാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ പാപത്തിന്റെ അവസാനം പറഞ്ഞ ഫലം, അതായത് ഭിന്നതയുണ്ടാക്കൽ, നാം ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട ഒരു അടയാളമാണ്. ഫരിസേയരുടെ ഈ പാപവുമായി നമുക്കുണ്ടായേക്കാവുന്ന ഏതൊരു പോരാട്ടത്തെയും കുറിച്ച് ചിന്തിക്കാൻ അത് നമ്മെ സഹായിക്കും.

സഭയ്ക്കുള്ളിൽ നിങ്ങൾക്കു സ്വരച്ചേർച്ചയില്ലാത്ത ആരെയെങ്കിലും കുറിച്ച് ഇന്ന് ചിന്തിക്കുക. നിങ്ങൾ അകന്നുനിൽക്കുന്ന ഏതെങ്കിലും വ്യക്തിയോ ഒരു കൂട്ടം ആളുകളോ ഉണ്ടോ? നിങ്ങൾ മറ്റുള്ളവരെ വിമർശിക്കുന്നതായി കാണുന്നുണ്ടോ? അങ്ങനെയെങ്കിൽ, ഫരിസേയരോടുള്ള യേശുവിന്റെ കർക്കശത നിങ്ങൾക്കും ബാധകമായേക്കാമെന്ന് മനസ്സിലാക്കുക. ഈ തെറ്റ് വേഗത്തിലും എളിമയോടെയും ഏറ്റുപറയാനും ഈ പ്രലോഭനങ്ങളിൽനിന്ന് നിങ്ങളെ മോചിപ്പിക്കാൻ നമ്മുടെ കർത്താവിനെ അനുവദിക്കാനും മടിക്കരുത്.

കർത്താവേ, കുറ്റം കണ്ടെത്തുകയും മറ്റുള്ളവരെ വിധിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഹൃദയത്തിൽനിന്ന് മോചിതനാകാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. ഞാൻ നീതിമാനാണെന്ന എന്റെതന്നെ ഭാവം ഉപേക്ഷിക്കാനും മറ്റുള്ളവരുടെ നന്മ വിനയപൂർവം അന്വേഷിക്കാനും ആവശ്യമായ കൃപ എനിക്കു നൽകണമേ. പ്രിയ കർത്താവേ, അങ്ങ് ചെയ്തതുപോലെ എല്ലാ മനുഷ്യരെയും എന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് സ്വാഗതം ചെയ്യാൻ എനിക്കു കഴിയട്ടെ. അനുകമ്പയും യഥാർഥ കരുണയും നിറഞ്ഞ ഒരു ഹൃദയം എനിക്കു നൽകണമേ; പ്രത്യേകിച്ച് പാപത്തോടു മല്ലിടുന്നവരോട് അങ്ങനെയൊരു ഹൃദയം എനിക്കുണ്ടാകട്ടെ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.

ദുശ്ശാഠ്യവും പിടിവാശിയും നിറഞ്ഞ ഹൃദയം

ആണ്ടുവട്ടത്തിലെ പത്താം ഞായർ, വർഷം B

ജറുസലെമിൽനിന്നു വന്ന നിയമജ്ഞർ പറഞ്ഞു: “അവനെ ബേൽസെബൂൽ ബാധിച്ചിരിക്കുന്നു.” “പിശാചുക്കളുടെ തലവനെക്കൊണ്ടാണ് അവൻ പിശാചുക്കളെ പുറത്താക്കുന്നത്” എന്നും അവർ പറഞ്ഞു. മർക്കോസ് 3:22

“അപവാദപ്രചാരണം” എന്ന ഹീനമായ പാപം ചെയ്തവരായിരുന്നു നിയമജ്ഞർ. കത്തോലിക്കാസഭയുടെ മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നതനുസരിച്ച്, ഒരാൾ “…സത്യത്തിനു വിരുദ്ധമായ പരാമർശങ്ങളിലൂടെ മറ്റുള്ളവരുടെ സൽപ്പേരിനു ഹാനി വരുത്തുകയും അവരെക്കുറിച്ച് തെറ്റായ വിധിതീർപ്പുകൾക്ക് ഇടയാക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ” ഈ പാപത്തിന് കുറ്റക്കാരനാകുന്നു. “അവിവേകപൂർവമായ വിധിതീർപ്പ്” എന്ന, ഇതിനെക്കാൾ ഗൗരവം കുറഞ്ഞ മറ്റൊരു പാപത്തെക്കുറിച്ചും മതബോധനഗ്രന്ഥം സംസാരിക്കുന്നു. “മതിയായ അടിസ്ഥാനമില്ലാതെ അയൽക്കാരന്റെ ധാർമികമായ തെറ്റ്, ഉള്ളിലെങ്കിലും, സത്യമാണെന്നു കരുതുന്ന” വ്യക്തി ഈ പാപത്തിന് കുറ്റക്കാരനാണെന്ന് അതു പറയുന്നു (മതബോധനഗ്രന്ഥം #2477). ഈ രണ്ടു പാപങ്ങളിലും നിയമജ്ഞർ ഗുരുതരമായി കുറ്റക്കാരായിരുന്നു എന്നത് വളരെ വ്യക്തമായി തോന്നുന്നു.

യേശുവിനെതിരെ പറഞ്ഞ ഈ ദൈവദൂഷണവാക്കുകളിൽ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട പ്രധാന കാര്യം ഇതാണ്: അപവാദപ്രചാരണവും അവിവേകപൂർവമായ വിധിതീർപ്പും എന്ന ഈ പാപങ്ങളിൽ പൂർണമായി മുഴുകിയിരുന്നില്ലെങ്കിൽ നിയമജ്ഞർ ഇങ്ങനെയൊന്നും പറയുമായിരുന്നില്ല. ഈ രീതികളിൽ ചെറിയ അളവിൽ പാപം ചെയ്യുക സാധ്യമല്ല. ഈ പാപങ്ങൾക്ക് വളരെയധികം ദുഷ്ടതയും ദുശ്ശാഠ്യവും ദൃഢനിശ്ചയവും ആവശ്യമാണ്. അതുകൊണ്ട് ഈ പാപങ്ങൾ വളരെ ദോഷകരമാകാം; നമ്മിൽ മിക്കവരെയും അവ കീഴടക്കുകയും ചെയ്യാം.

മറ്റൊരാളിൽനിന്ന് ഇത്തരമൊരു കഠിനമായ പെരുമാറ്റം നിങ്ങൾക്ക് നേരിടേണ്ടിവന്നാൽ, മിക്കവാറും നിങ്ങൾ സ്തബ്ധരായി പിൻവാങ്ങുകയും ഞെട്ടലും മനോവേദനയും കോപവും ആശയക്കുഴപ്പവും നിങ്ങളെ കീഴടക്കുകയും ചെയ്യും. ഇത്തരമൊരു ആക്രമണം ഗൗനിക്കാതെ നിൽക്കുക വളരെ പ്രയാസമാണ്.

എന്നാൽ യേശു എന്തു ചെയ്തു? അവരുടെ കുറ്റവിധിക്ക് അവൻ മറുപടി നൽകി; തുടർന്ന്, അവർ പറഞ്ഞത് “പരിശുദ്ധാത്മാവിനെതിരായ പാപം” ആണെന്ന് ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. പാപിയുടെ ദുശ്ശാഠ്യവും അനുതപിക്കാനുള്ള വിസമ്മതവും നിമിത്തം ഇത്തരത്തിലുള്ള പാപം ക്ഷമിക്കപ്പെടാൻ കഴിയില്ല. പരിശുദ്ധാത്മാവിനെതിരെ പാപം ചെയ്യുന്നയാൾ തന്റെ പാപത്തിന് അത്രയധികം കീഴ്പ്പെട്ടിരിക്കുന്നതിനാൽ മാറ്റത്തിനു തയ്യാറല്ല. ഇതു ഭയാനകമാണ്; നിത്യശിക്ഷയിലേക്കു നയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

നമ്മുടെ പാപത്തിൽ ദുശ്ശാഠ്യത്തോടെ ഉറച്ചുനിൽക്കാൻ നാം ഒരിക്കലും നമ്മെത്തന്നെ അനുവദിക്കരുത് എന്ന ഓർമപ്പെടുത്തലാണ് ഒരുപക്ഷേ ഈ ഭാഗത്തുനിന്ന് നാം സ്വീകരിക്കേണ്ട അത്യാവശ്യമായ ഒരു പാഠം. നമ്മുടെ പാപത്തിലും, പ്രത്യേകിച്ച് നാം നീതിമാന്മാരാണെന്ന സ്വന്തം ഭാവത്തിലും, നാം ഒരിക്കലും അത്രമേൽ ആണ്ടുപോകരുത്; തെറ്റുപറ്റിയെന്ന് തിരിച്ചറിയുമ്പോൾ കേൾക്കാനും കാര്യങ്ങൾ വിവേകപൂർവം പരിഗണിക്കാനും വിനയത്തോടെ മാറാനും നമുക്കു മനസ്സുണ്ടാകണം. മാറ്റത്തിന് നിയമജ്ഞർ തുറവുള്ളവരായിരുന്നില്ല; അവരുടെ പാപത്തിലെ ഏറ്റവും മോശമായ വശവും ഇതുതന്നെയാണ്.

ശാഠ്യവും പിടിവാശിയും നിങ്ങളെയും അലട്ടുന്നുണ്ടോ എന്ന് ഇന്ന് വിചിന്തനം ചെയ്യുക. ഈ കെണിയിൽ വീഴരുത്; കാരണം, ഇത് പരിശുദ്ധാത്മാവിനെതിരായ പാപമാണ്. മാറ്റത്തിന് നിങ്ങൾ എത്രത്തോളം സന്നദ്ധരാണെന്ന് വിചിന്തനം ചെയ്യുകയും എളിമയുടെ പാതയിൽ നടക്കാൻ സ്വയം സമർപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുക. ഈ പാതയിലൂടെ നടന്നതിൽ നിങ്ങൾക്ക് ഒരിക്കലും ഖേദിക്കേണ്ടിവരില്ല.

വിനയശീലനായ എന്റെ കർത്താവേ, ഞാൻ പാപം ചെയ്യുമ്പോൾ എന്റെ തെറ്റു കാണാൻ തുറവുള്ളവനായിരിക്കാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. ദുശ്ശാഠ്യത്തിലേക്കും ഹൃദയകാഠിന്യത്തിലേക്കുമുള്ള പ്രവണതയിൽനിന്ന് എന്നെ മോചിപ്പിക്കണമേ. എപ്പോഴും വിനയമുള്ളവനായിരിക്കാൻ എന്നെ സഹായിക്കുകയും മാറ്റത്തിനു സന്നദ്ധനാക്കുകയും ചെയ്യണമേ. പ്രിയ കർത്താവേ, ഞാൻ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കുന്നു. ആത്മാർഥവും വിനയപൂർണവുമായ ഹൃദയത്തോടെ അങ്ങയുടെ എല്ലാ ജനങ്ങളെയും സ്നേഹിക്കാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.

ജീവിതത്തിന്റെ പുതുമ

ആണ്ടുവട്ടക്കാലത്തിലെ പത്താം ഞായർ, വർഷം C

കർത്താവ് അവളെ കണ്ടപ്പോൾ അവളോട് അനുകമ്പ തോന്നി, “കരയേണ്ടാ” എന്ന് അവളോടു പറഞ്ഞു. അവൻ മുന്നോട്ടു ചെന്ന് ശവപ്പെട്ടിയിൽ തൊട്ടു; അപ്പോൾ അതു ചുമന്നിരുന്നവർ നിന്നു. അവൻ പറഞ്ഞു: “യുവാവേ, ഞാൻ നിന്നോടു പറയുന്നു, എഴുന്നേൽക്കുക!” മരിച്ചവൻ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി. യേശു അവനെ അവന്റെ അമ്മയ്ക്ക് ഏല്പിച്ചുകൊടുത്തു. ലൂക്കാ 7:13-15

മരിച്ച ഒരുവനെ യേശു വീണ്ടും ജീവനിലേക്ക് ഉയിർപ്പിച്ചതിന്റെ ശക്തമായ ഈ വിവരണം സൂചിപ്പിക്കുന്നത്, ഈ അത്ഭുതത്തിന് സാക്ഷികളായവർ തികഞ്ഞ വിസ്മയത്തിൽ മുഴുകിയിരിക്കുമെന്നാണ്. പ്രത്യേകിച്ച് ആ അമ്മ, എല്ലാ പ്രതീക്ഷയും അസ്തമിച്ചശേഷം മകനെ തിരികെ ലഭിച്ചതിന് യേശുവിനോട് എന്നും നന്ദിയുള്ളവളായിരുന്നിരിക്കണം. മകനെ നഷ്ടപ്പെട്ടതിനെച്ചൊല്ലി അവൾ കരയുകയായിരുന്നു. തീർച്ചയായും അത് ചെറുപ്രായത്തിലുള്ളതും അകാലത്തിലുള്ളതുമായ ഒരു മരണമായിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് എല്ലാം മാറിമറിഞ്ഞു. അവളുടെ ദുഃഖം അവിശ്വസനീയമായ സന്തോഷമായി മാറി. ഈ സംഭവത്തിലെ വികാരങ്ങളുടെ വൈരുധ്യത്തെക്കുറിച്ച് വിചിന്തനം ചെയ്യുന്നത് വിശേഷാൽ സഹായകരമാണ്. തുടർന്നുള്ള ദിവസങ്ങളിലും ആഴ്ചകളിലും മാസങ്ങളിലും വർഷങ്ങളിൽപ്പോലും അവൾ അനുഭവിച്ചിരിക്കാവുന്ന സന്തോഷവും നന്ദിയും അതിരറ്റതായിരുന്നിരിക്കണം.

ഈ അമ്മയുടെ ദുഃഖം ലഘൂകരിക്കാനായി അവളോടു കാണിച്ച സ്നേഹപ്രവൃത്തിയായിരുന്നു ഈ അത്ഭുതം എന്നതിൽ സംശയമില്ല. എന്നാൽ, ജീവിതത്തിൽ വിശുദ്ധമായ ദുഃഖം അനുഭവിക്കുന്ന എല്ലാവർക്കും, തങ്ങളുടെ സ്നേഹത്തിന്റെ പേരിൽ സഹിക്കുന്നവർക്കും താൻ നൽകുന്ന വാഗ്ദാനം നമുക്കു വെളിപ്പെടുത്താൻ യേശു തിരഞ്ഞെടുത്ത, ശക്തമായ ഒരു പ്രവാചകപ്രവൃത്തി കൂടിയായിരുന്നു ഇത്. സഹനവും ദുഃഖവും ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. എന്നാൽ ദൈവത്തോടും മറ്റുള്ളവരോടുമുള്ള തങ്ങളുടെ വിശുദ്ധമായ സ്നേഹത്തിന്റെ പേരിൽ സഹിക്കുകയും ദുഃഖിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവർ, ദൈവത്തിന്റെ രൂപാന്തരപ്പെടുത്തുന്ന ശക്തി തങ്ങളുടെ ദുഃഖത്തിലേക്ക് കടന്നുവരുമെന്നും ദൈവത്തിനു മാത്രം സാധ്യമാകുന്ന വിധത്തിൽ ജീവിതത്തിൽ പുതുമ ഉളവാക്കുമെന്നും പ്രതീക്ഷിക്കണം.

ജീവിതത്തിലെ ഈ പുതുമ, ഈ ജീവിതത്തിൽ പ്രിയപ്പെട്ട ഒരാളെ മരണത്തിൽനിന്ന് ശാരീരികമായി ഉയിർപ്പിക്കുന്നതായിരിക്കണമെന്നില്ല. എന്നാൽ ദൈവം നമുക്കു നൽകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന സന്തോഷവും സമാധാനവും അത്തരമൊരു പ്രവൃത്തിയോളംതന്നെ സംതൃപ്തിയും നിറവും നൽകുന്നവയാണ്. ഇത് എങ്ങനെയാണ് സംഭവിക്കുന്നത്? ദൈവത്തിന്റെ ജ്ഞാനത്തിനു മാത്രം ഗ്രഹിക്കാനാവുന്ന വിധത്തിൽ അവിടുന്ന് നമ്മുടെ കനത്ത ഭാരങ്ങൾ നീക്കുമ്പോഴാണ് ഇത് സംഭവിക്കുന്നത്. എന്നാൽ നാം അറിഞ്ഞിരിക്കേണ്ടത് ഇതാണ്: ദൈവത്തിൽനിന്നുള്ള ഈ വാഗ്ദാനം യാഥാർഥ്യമാണ്; ഓരോ ദിവസവും നമുക്കു നൽകപ്പെടുന്ന ഒരു ക്ഷണവുമാണ് അത്.

നമുക്കും നമ്മുടെ വിശുദ്ധീകരണത്തിനും നന്മ വരുത്തുന്നതാണെങ്കിൽ, നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ ഒരു അത്ഭുതം പ്രവർത്തിക്കാൻ ദൈവത്തിനു കഴിയും; അവിടുന്ന് അത് പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യും. ചിലപ്പോൾ അവിടുത്തെ അത്ഭുതങ്ങൾ ഇന്ദ്രിയഗോചരവും വിസ്മയജനകവുമായിരിക്കും. മറ്റു ചിലപ്പോൾ അവ സൂക്ഷ്മവും ആന്തരികവുമായ ദാനങ്ങളായിരിക്കും; അവയിലൂടെ വിശ്വാസത്തിന്റെയോ പ്രത്യാശയുടെയോ ഉപവിയുടെയോ പ്രത്യേക കൃപ അവിടുന്ന് നമ്മിൽ പകരുന്നു. എന്നാൽ ഈ ദാനം യാഥാർഥ്യമാണ്; നാം അതിനായി കാത്തിരിക്കുകയും അതിൽ പ്രത്യാശവയ്ക്കുകയും വേണം.

നിങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്ന ഏതൊരു ദുഃഖത്തെയും സഹനത്തെയും കുറിച്ച് ഇന്ന് വിചിന്തനം ചെയ്യുക. അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ, ആ സഹനത്തെ ക്രിസ്തുവിന്റെ കുരിശിനോടു ചേർത്തുവയ്ക്കാൻ പരിശ്രമിക്കുക. അവിടുന്നിൽ വിശ്വസിക്കുകയും അവിടുത്തേക്ക് സ്വയം സമർപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുക. അതോടൊപ്പം, നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ പുതുമ ഉളവാക്കാൻ ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്ന സവിശേഷമായ വഴികളെ സ്വീകരിക്കാൻ സന്നദ്ധരായിരിക്കുക. ഇതിനായി അവിടുന്ന് തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന വഴിയെ സ്വീകരിക്കാനും നിങ്ങൾക്ക് ആവശ്യമായ ആശ്വാസം നൽകാൻ അവിടുത്തെ അനുവദിക്കാനും തയ്യാറാകുക. കർത്താവിന്റെ കരുണയും അനുകമ്പയും നിങ്ങൾക്ക് ഗ്രഹിക്കാവുന്നതിനും അപ്പുറമാണ്. നിങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുകയാണെങ്കിൽ, അവിടുന്ന് നിങ്ങളെ ഒരിക്കലും നിരാശരാക്കുകയില്ല.

എല്ലാ പ്രത്യാശയുടെയും നാഥാ, ഞാൻ എല്ലാം അങ്ങേക്കു സമർപ്പിക്കുന്നു. എന്റെ ജീവിതവും എന്റെ എല്ലാ സഹനങ്ങളും ദുഃഖങ്ങളും ഞാൻ അങ്ങയെ ഏല്പിക്കുന്നു. എന്നെ സ്വീകരിച്ച്, അങ്ങയുടെ പരിപൂർണമായ പദ്ധതിക്കനുസൃതമായി എന്റെ ജീവിതത്തെ രൂപാന്തരപ്പെടുത്തണമേ. പ്രിയ കർത്താവേ, ഞാൻ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കുന്നു. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.

സുവിശേഷഭാഗ്യങ്ങൾ

ആണ്ടുവട്ടക്കാലത്തിലെ പത്താം ആഴ്ചയിലെ തിങ്കളാഴ്ച

…എന്തെന്നാൽ സ്വർഗരാജ്യം അവരുടേതാണ്.
…എന്തെന്നാൽ അവർ ആശ്വസിപ്പിക്കപ്പെടും.
…എന്തെന്നാൽ അവർ ഭൂമി അവകാശമാക്കും.
…എന്തെന്നാൽ അവർ സംതൃപ്തരാക്കപ്പെടും.
…എന്തെന്നാൽ അവർക്കു കരുണ ലഭിക്കും.
…എന്തെന്നാൽ അവർ ദൈവത്തെ കാണും.
…എന്തെന്നാൽ അവർ ദൈവത്തിന്റെ മക്കൾ എന്നു വിളിക്കപ്പെടും.
…എന്തെന്നാൽ സ്വർഗരാജ്യം അവരുടേതാണ്.
…എന്തെന്നാൽ സ്വർഗത്തിൽ നിങ്ങളുടെ പ്രതിഫലം വലുതായിരിക്കും.
(മത്തായി 5 കാണുക)

സുവിശേഷഭാഗ്യങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് ജീവിക്കുന്നതിന്റെ എല്ലാ പ്രതിഫലങ്ങളുമാണ് മുകളിൽ നൽകിയിരിക്കുന്നത്. സാവധാനത്തിലും പ്രാർഥനാപൂർവവും അവ വായിക്കുക. ഈ നല്ല ഫലങ്ങൾ നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടോ? സുവിശേഷഭാഗ്യങ്ങളുടെ ഈ പ്രതിഫലങ്ങൾ നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടോ? തീർച്ചയായും നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു! ഒരു കാര്യത്തിന്റെ ഫലമായ പ്രതിഫലത്തിൽനിന്നു തുടങ്ങുകയും, ആ പ്രതിഫലത്തിനായുള്ള ആഗ്രഹം വളരാൻ അനുവദിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് നല്ലൊരു ആത്മീയ അഭ്യാസമാണ്. പാപത്തിന്റെ കാര്യത്തിലും ഇതു ശരിയാണ്. പ്രത്യേകിച്ച് ശീലമായിത്തീർന്ന ഒരു പാപത്തോടു മല്ലിടുമ്പോൾ, ആ പാപത്തിന്റെ ഫലത്തിൽനിന്ന്—അതിന്റെ ദോഷകരമായ ഫലത്തിൽനിന്ന്—തുടങ്ങുകയും, അത് നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടോ ഇല്ലയോ എന്നു സ്വയം ചോദിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് നല്ലൊരു അഭ്യാസമാണ്.

എന്നാൽ ഇന്ന് നമ്മുടെ മുമ്പിലുള്ളത് സുവിശേഷഭാഗ്യങ്ങളാണ്. സുവിശേഷഭാഗ്യങ്ങളുടെ ഫലങ്ങളെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുമ്പോൾ, നാം അവയെ ആഴമായി ആഗ്രഹിക്കുന്നു എന്ന നിഗമനത്തിൽ എത്താതിരിക്കാൻ നമുക്കു കഴിയില്ല. ഇങ്ങനെയൊരു തിരിച്ചറിവിൽ എത്തുന്നത് നല്ലതും ആത്മീയമായി ആരോഗ്യകരവുമാണ്.

അവിടെനിന്ന് നമുക്ക് ഒരു ചുവടുകൂടി ചേർത്തുവെച്ചാൽ മതി. സുവിശേഷ സൗഭാഗ്യങ്ങളുടെ ഫലങ്ങൾ നാം ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെന്ന് ആഴമായ ബോധ്യത്തോടെ തിരിച്ചറിഞ്ഞുകഴിഞ്ഞാൽ, പിന്നെ ആ ആദ്യചുവടു മാത്രം ചേർത്താൽ മതി. ആ സൗഭാഗ്യം നല്ലതും അഭിലഷണീയവുമാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാനും വിശ്വസിക്കാനും കഴിയുന്നവിധം, അതിനെ ഈ ആഗ്രഹത്തോടു ചേർത്തുവെക്കുന്നു. എന്നാൽ സുവിശേഷ സൗഭാഗ്യങ്ങളുടെ കാര്യമോ? നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടോ…

ആത്മാവിൽ ദരിദ്രരായിരിക്കാൻ,
വിലപിക്കാൻ,
സൗമ്യരായിരിക്കാൻ,
നീതിക്കായി വിശക്കാനും ദാഹിക്കാനും,
കരുണയുള്ളവരായിരിക്കാൻ,
ഹൃദയശുദ്ധിയുള്ളവരായിരിക്കാൻ,
സമാധാനം സ്ഥാപിക്കുന്നവരായിരിക്കാൻ,
നീതിക്കുവേണ്ടിയുള്ള പീഡനം സ്വീകരിക്കാൻ,
യേശുവിന്റെ നാമത്തിൽ നിന്ദിക്കപ്പെടാനും പീഡിപ്പിക്കപ്പെടാനും നിങ്ങൾക്കെതിരെ എല്ലാത്തരം തിന്മകളും വ്യാജമായി പറയപ്പെടാനും?

ഒരുപക്ഷേ ഉണ്ടാകാം, ഒരുപക്ഷേ ഇല്ലായിരിക്കാം. ചിലത് അഭിലഷണീയമായും മറ്റുചിലത് ഭാരമായും തോന്നാം. എന്നാൽ ഈ സുവിശേഷഭാഗ്യങ്ങളെ അവയുടെ ഫലങ്ങളുടെ (അതായത്, അവ ഉളവാക്കുന്ന അനുഗ്രഹങ്ങളുടെ) പശ്ചാത്തലത്തിൽ ശരിയായി മനസ്സിലാക്കിയാൽ, ആ നല്ല ഫലത്തിലേക്കു നയിക്കുന്ന മാർഗത്തോടുള്ള (സുവിശേഷഭാഗ്യത്തോടുള്ള) നമ്മുടെ ആഗ്രഹവും വളരണം.

ഒരുപക്ഷേ, ഏതു സൗഭാഗ്യം ആഗ്രഹിക്കാനാണ് നിങ്ങൾക്ക് ഏറ്റവും പ്രയാസമെന്ന് ഇന്ന് പരിശോധിക്കാം. അതു കണ്ടെത്തിക്കഴിഞ്ഞാൽ, അതു നൽകുന്ന ഫലത്തിലേക്കു നോക്കുക; ആ പശ്ചാത്തലത്തിൽ ആ സൗഭാഗ്യത്തെ ധ്യാനിക്കാൻ സമയം ചെലവഴിക്കുക. സൗഭാഗ്യത്തിൽ വളരാൻ അതു നിങ്ങളെ സഹായിക്കും!

എന്റെ ഏറ്റവും വാഴ്ത്തപ്പെട്ട കർത്താവേ, വിനയവും സൗമ്യതയും ഹൃദയശുദ്ധിയും കരുണയുമുള്ളവനാകാനും, സമാധാനം സ്ഥാപിക്കുന്നവനും എന്റെ വഴിയിൽ വരുന്ന ഏതു പീഡനവും സ്വീകരിക്കുന്നവനാകാനും എന്നെ സഹായിക്കണമേ. അങ്ങയുടെ രാജ്യത്തിനായുള്ള ആഗ്രഹത്തോടെ എല്ലാം സന്തോഷപൂർവം സ്വീകരിക്കാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.

മാറ്റം വരുത്തുക

ആണ്ടുവട്ടത്തിലെ പത്താം വാരത്തിലെ ചൊവ്വാഴ്ച

“നിങ്ങൾ ഭൂമിയുടെ ഉപ്പാണ്…നിങ്ങൾ ലോകത്തിന്റെ പ്രകാശമാണ്.” മത്തായി 5:13a&14a

ഉപ്പും പ്രകാശവും—അതാണ് നമ്മൾ. അങ്ങനെയാകട്ടെ എന്നു പ്രത്യാശിക്കാം! ഈ ലോകത്തിൽ ഉപ്പോ പ്രകാശമോ ആയിരിക്കുക എന്നതിന്റെ അർത്ഥം നിങ്ങൾ എപ്പോഴെങ്കിലും ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടോ?

ഈ ദൃശ്യത്തിൽനിന്ന് നമുക്ക് തുടങ്ങാം. ഏറ്റവും നല്ല ചേരുവകളെല്ലാം ഉപയോഗിച്ച് നിങ്ങൾ സ്വാദിഷ്ടമായ ഒരു പച്ചക്കറി സൂപ്പ് പാകം ചെയ്യുന്നതായി സങ്കൽപ്പിക്കുക. മണിക്കൂറുകളോളം അത് ചെറുതീയിൽ തിളയ്ക്കുന്നു; അതിലെ ചാറ് വളരെ രുചികരമാണെന്നു തോന്നുന്നു. എന്നാൽ നിങ്ങളുടെ പക്കൽ ഇല്ലാത്തത് ഉപ്പും മറ്റു സുഗന്ധവ്യഞ്ജനങ്ങളുമാണ്. അതുകൊണ്ട്, എല്ലാം നന്നാകുമെന്ന പ്രതീക്ഷയോടെ നിങ്ങൾ സൂപ്പ് ചെറുതീയിൽ തിളയ്ക്കാൻ വിടുന്നു. പൂർണമായി വെന്തുകഴിഞ്ഞപ്പോൾ നിങ്ങൾ രുചിച്ചുനോക്കുന്നു; പക്ഷേ, അതിന് കാര്യമായ രുചിയില്ലെന്നു കണ്ട് നിരാശരാകുന്നു. അതിനാൽ, വിട്ടുപോയ ചേരുവയായ ഉപ്പ് കണ്ടെത്തുന്നതുവരെ നിങ്ങൾ തിരയുകയും കൃത്യമായ അളവിൽ അത് ചേർക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. വീണ്ടും അരമണിക്കൂർ ചെറുതീയിൽ തിളപ്പിച്ചശേഷം നിങ്ങൾ അല്പം രുചിച്ചുനോക്കുന്നു; ഇത്തവണ നിങ്ങൾക്ക് വലിയ സന്തോഷമാകുന്നു. ഉപ്പിന് എന്തെല്ലാം ചെയ്യാൻ കഴിയുന്നു എന്നത് അതിശയകരമാണ്!

അല്ലെങ്കിൽ, കാട്ടിലൂടെ നടക്കാൻ പോയി വഴിതെറ്റുന്നതായി സങ്കൽപ്പിക്കുക. പുറത്തേക്കുള്ള വഴി അന്വേഷിക്കുന്നതിനിടെ സൂര്യൻ അസ്തമിക്കുന്നു; പതുക്കെ ഇരുട്ടു പരക്കുന്നു. ആകാശം മേഘാവൃതമായതിനാൽ നക്ഷത്രങ്ങളോ ചന്ദ്രനോ കാണുന്നില്ല. സൂര്യാസ്തമയത്തിനു ശേഷം ഏകദേശം അരമണിക്കൂർ കഴിയുമ്പോൾ, കാടിന്റെ നടുവിൽ നിങ്ങൾ പൂർണമായ ഇരുട്ടിലാകുന്നു. അവിടെ ഇരിക്കുമ്പോൾ, പെട്ടെന്ന് മേഘങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ പ്രകാശമാനമായ ചന്ദ്രൻ എത്തിനോക്കുന്നത് നിങ്ങൾ കാണുന്നു. അതു പൂർണചന്ദ്രനാണ്; മേഘാവൃതമായ ആകാശം തെളിഞ്ഞുവരികയാണ്. പെട്ടെന്ന് പൂർണചന്ദ്രൻ നിങ്ങളുടെ വഴിയിൽ ധാരാളം വെളിച്ചം പരത്തുന്നു; അതിനാൽ ഇരുണ്ട കാട്ടിലൂടെ വീണ്ടും വഴി കണ്ടെത്തി മുന്നോട്ടുപോകാൻ നിങ്ങൾക്കു കഴിയുന്നു.

അല്പം ഉപ്പിനും അല്പം പ്രകാശത്തിനുമുള്ള പ്രാധാന്യം ഈ രണ്ടു ദൃശ്യങ്ങൾ നമുക്കു കാണിച്ചുതരുന്നു. വളരെ കുറച്ചുമാത്രം മതി എല്ലാം മാറ്റിമറിക്കാൻ!

നമ്മുടെ വിശ്വാസജീവിതത്തിലും അങ്ങനെതന്നെയാണ്. നാം ജീവിക്കുന്ന ലോകം പലവിധത്തിൽ അന്ധകാരത്തിലാണ്. സ്നേഹത്തിന്റെയും കരുണയുടെയും “രുചിയും” തീർത്തും കുറവാണ്. മറ്റുള്ളവർക്ക് അവരുടെ വഴി കണ്ടെത്താൻ കഴിയേണ്ടതിന്, ആ അല്പം രുചി പകരാനും ആ അല്പം പ്രകാശം നൽകാനും ദൈവം നിങ്ങളെ വിളിക്കുന്നു.

ചന്ദ്രനെപ്പോലെ, നിങ്ങളും പ്രകാശത്തിന്റെ ഉറവിടമല്ല. നിങ്ങൾ പ്രകാശം പ്രതിഫലിപ്പിക്കുക മാത്രമാണ് ചെയ്യുന്നത്. നിങ്ങളിലൂടെ പ്രകാശിക്കാനും നിങ്ങൾ തന്റെ പ്രകാശം പ്രതിഫലിപ്പിക്കാനും ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്നു. നിങ്ങൾ ഇതിനു തുറവുള്ളവരാണെങ്കിൽ, താൻ തിരഞ്ഞെടുത്ത രീതിയിൽ നിങ്ങളെ ഉപയോഗിക്കാനായി അവിടുന്ന് തക്കസമയത്ത് മേഘങ്ങളെ നീക്കും. തുറവുള്ളവരായിരിക്കുക എന്നതു മാത്രമാണ് നിങ്ങളുടെ ഉത്തരവാദിത്വം.

നിങ്ങൾ എത്രമാത്രം മനസ്സു തുറന്നിരിക്കുന്നുവെന്ന് ഇന്ന് ചിന്തിക്കുക. തന്റെ ദൈവികലക്ഷ്യമനുസരിച്ച് ദൈവം നിങ്ങളെ ഉപയോഗിക്കണമെന്ന് ഓരോ ദിവസവും പ്രാർഥിക്കുക. അവിടുത്തെ ദൈവികകൃപയ്ക്കായി നിങ്ങളെത്തന്നെ വിട്ടുകൊടുക്കുക. ഒരു മാറ്റം വരുത്താൻ നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിലെ ചെറിയ കാര്യങ്ങളെ അവിടുത്തേക്ക് എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കാനാകുമെന്ന് കണ്ട് നിങ്ങൾ അത്ഭുതപ്പെടും.

പ്രകാശത്തിന്റെ കർത്താവേ, അങ്ങ് എന്നെ ഉപയോഗിക്കണമെന്ന് ഞാൻ ആത്മാർഥമായി ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഉപ്പും പ്രകാശവുമാകാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഈ ലോകത്തിൽ ഒരു മാറ്റം വരുത്താൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അങ്ങേക്കും അങ്ങയുടെ സേവനത്തിനുമായി ഞാൻ എന്നെത്തന്നെ സമർപ്പിക്കുന്നു. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.

ചെറിയ കാര്യങ്ങളിലാണ് സ്നേഹം

ആണ്ടുവട്ടത്തിലെ പത്താം ആഴ്ചയിലെ ബുധനാഴ്ച

“ആമേൻ, ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു: ആകാശവും ഭൂമിയും കടന്നുപോകുന്നതുവരെ, എല്ലാം സംഭവിച്ചുതീരുന്നതുവരെ, നിയമത്തിലെ ഏറ്റവും ചെറിയ അക്ഷരമോ അക്ഷരത്തിന്റെ ഏറ്റവും ചെറിയ ഭാഗമോ കടന്നുപോകുകയില്ല.” മത്തായി 5:18

യേശുവിന്റെ ഈ പ്രസ്താവന ശ്രദ്ധേയമാണ്. നിയമത്തെയും യേശു നിയമം പൂർത്തിയാക്കുന്നതിനെയും സംബന്ധിച്ച് ഇതിനെക്കുറിച്ച് പലതും പറയാനാകും. എന്നാൽ ചിന്തിക്കേണ്ട ഒരു കാര്യമുണ്ട്: നിയമത്തിലെ ഒരക്ഷരത്തിന്റെ മാത്രമല്ല, കൂടുതൽ കൃത്യമായി പറഞ്ഞാൽ, ഒരക്ഷരത്തിന്റെ ഏറ്റവും ചെറിയ അംശത്തിന്റെപോലും പ്രാധാന്യം വ്യക്തമാക്കാൻ യേശു എത്രമാത്രം ശ്രദ്ധിക്കുന്നു എന്നത്.

യേശുക്രിസ്തുവിൽ പൂർത്തീകരിക്കപ്പെട്ട ദൈവനിയമത്തിന്റെ പരമമായ രൂപം സ്നേഹമാണ്. “നിന്റെ ദൈവമായ കർത്താവിനെ നീ പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടും പൂർണ്ണമനസ്സോടും പൂർണ്ണാത്മാവോടും പൂർണ്ണശക്തിയോടുംകൂടെ സ്നേഹിക്കണം.” അതുപോലെ, “നിന്നെപ്പോലെ നിന്റെ അയൽക്കാരനെയും സ്നേഹിക്കണം.” ഇതാണ് ദൈവനിയമത്തിന്റെ പരമമായ പൂർത്തീകരണം.

സ്നേഹനിയമത്തിന്റെ പൂർണ്ണതയുടെ വെളിച്ചത്തിൽ മുകളിലെ ഈ ഭാഗത്തെ നോക്കിയാൽ, സ്നേഹത്തിന്റെ സൂക്ഷ്മാംശങ്ങൾക്ക്, ഏറ്റവും ചെറിയ അംശത്തിനുപോലും, അതീവ പ്രാധാന്യമുണ്ടെന്ന് യേശു പറയുന്നതു നമുക്കു കേൾക്കാം. വാസ്തവത്തിൽ, ഈ സൂക്ഷ്മാംശങ്ങളാണ് സ്നേഹത്തെ അതിവേഗം വളർത്തുന്നത്. ദൈവസ്നേഹത്തിലും പരസ്നേഹത്തിലും ഒരാൾ ശ്രദ്ധിക്കുന്ന കാര്യം എത്ര ചെറുതാകുന്നുവോ, അത്രയധികം പൂർണ്ണമായ അളവിൽ സ്നേഹനിയമം നിറവേറുന്നു.

നിങ്ങൾ സ്നേഹിക്കേണ്ടതിനായി ദൈവം നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ നൽകിയിട്ടുള്ളവരെക്കുറിച്ച് ഇന്ന് ചിന്തിക്കുക. ഇത് പ്രത്യേകിച്ച് കുടുംബാംഗങ്ങൾക്കും, അതിൽത്തന്നെ ജീവിതപങ്കാളികൾക്കും ബാധകമാണ്. ദയയുടെയും അനുകമ്പയുടെയും ഓരോ ചെറിയ പ്രവൃത്തിയിലും നിങ്ങൾ എത്രമാത്രം ശ്രദ്ധ ചെലുത്തുന്നു? പ്രോത്സാഹനത്തിന്റെ ഒരു വാക്കു പറയാനുള്ള അവസരങ്ങൾ നിങ്ങൾ പതിവായി തേടാറുണ്ടോ? നിങ്ങൾ കരുതുന്നുണ്ടെന്നും കൂടെയുണ്ടെന്നും അവരുടെ കാര്യത്തിൽ താത്പര്യമുണ്ടെന്നും ഏറ്റവും ചെറിയ കാര്യങ്ങളിൽപ്പോലും പ്രകടമാക്കാൻ നിങ്ങൾ ശ്രമിക്കാറുണ്ടോ? സ്നേഹം ചെറിയ കാര്യങ്ങളിലാണ് കുടികൊള്ളുന്നത്; ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹനിയമത്തിന്റെ മഹത്ത്വപൂർണമായ ഈ പൂർത്തീകരണത്തെ ആ ചെറിയ കാര്യങ്ങൾ കൂടുതൽ ഉജ്ജ്വലമാക്കുന്നു.

സകല സ്നേഹത്തിന്റെയും കർത്താവേ, അങ്ങയെയും മറ്റുള്ളവരെയും സ്നേഹിക്കാൻ ഞാൻ വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന വലിയ വഴികളിലും അനേകം ചെറിയ വഴികളിലും ശ്രദ്ധയുള്ളവനായിരിക്കാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. പ്രത്യേകിച്ച്, ഈ സ്നേഹം പ്രകടിപ്പിക്കാനും അങ്ങനെ അങ്ങയുടെ നിയമം നിറവേറ്റാനും ലഭിക്കുന്ന ഏറ്റവും ചെറിയ അവസരങ്ങൾപോലും തേടാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.

അവസാനത്തെ ചില്ലിക്കാശും കൊടുത്തുതീർക്കുക

ആണ്ടുവട്ടത്തിലെ പത്താം വാരത്തിലെ വ്യാഴാഴ്ച

“നിന്റെ എതിരാളിയോടൊപ്പം കോടതിയിലേക്കു പോകുമ്പോൾ വഴിയിൽവച്ചുതന്നെ അവനുമായി വേഗം ഒത്തുതീർപ്പിലെത്തുക. അല്ലെങ്കിൽ നിന്റെ എതിരാളി നിന്നെ ന്യായാധിപനും ന്യായാധിപൻ നിന്നെ കാവൽക്കാരനും ഏൽപ്പിക്കും; നീ കാരാഗൃഹത്തിൽ അടയ്ക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും. ആമേൻ, ഞാൻ നിന്നോടു പറയുന്നു, അവസാനത്തെ ചില്ലിക്കാശും കൊടുത്തുതീർക്കുന്നതുവരെ നീ മോചിതനാകുകയില്ല.” മത്തായി 5:25-26

അത് ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു ചിന്തയാണ്! ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ, കരുണയുടെ പൂർണമായ അഭാവം ചിത്രീകരിക്കുന്നതായി ഈ കഥ തോന്നിയേക്കാം. “അവസാനത്തെ ചില്ലിക്കാശും കൊടുത്തുതീർക്കുന്നതുവരെ നീ മോചിതനാകുകയില്ല.” എന്നാൽ വാസ്തവത്തിൽ, അത് വലിയ സ്നേഹത്തിന്റെ ഒരു പ്രവൃത്തിയാണ്.

നാം അവിടുത്തോടും പരസ്പരവും അനുരഞ്ജനപ്പെടണമെന്ന് യേശു ആഗ്രഹിക്കുന്നു എന്നതാണ് ഇവിടെ പ്രധാന കാര്യം. പ്രത്യേകിച്ച്, എല്ലാ കോപവും കയ്പും പകയും നമ്മുടെ ആത്മാക്കളിൽനിന്ന് നീങ്ങണമെന്ന് അവിടുന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് അവിടുന്ന് ഇങ്ങനെ പറയുന്നത്: “നിന്റെ എതിരാളിയോടൊപ്പം കോടതിയിലേക്കു പോകുന്ന വഴിയിൽവച്ചുതന്നെ വേഗം അവനുമായി ഒത്തുതീർപ്പിലെത്തുക.” മറ്റൊരു വിധത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ, ദൈവിക നീതിയുടെ ന്യായാസനത്തിനു മുമ്പിൽ എത്തുന്നതിനുമുമ്പ് ക്ഷമ ചോദിക്കുകയും അനുരഞ്ജനപ്പെടുകയും ചെയ്യുക.

നാം സ്വയം എളിമപ്പെടുകയും നമ്മുടെ തെറ്റുകൾക്ക് മാപ്പുചോദിക്കുകയും പരിഹാരം ചെയ്യാൻ ആത്മാർത്ഥമായി ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ ദൈവനീതി പൂർണ്ണമായി തൃപ്തിപ്പെടുന്നു. അതോടെ ഓരോ “ചില്ലിക്കാശും” കൊടുത്തുതീർത്തുകഴിഞ്ഞു. എന്നാൽ ദൈവം അംഗീകരിക്കാത്തത് ദുശ്ശാഠ്യമാണ്. ദുശ്ശാഠ്യം ഗൗരവമേറിയ ഒരു പാപമാണ്; അത് ഉപേക്ഷിക്കാതെ ആ പാപം ക്ഷമിക്കപ്പെടുകയില്ല. ഒരു തർക്കത്തിൽ നമ്മുടെ തെറ്റ് സമ്മതിക്കാൻ വിസമ്മതിച്ചുകൊണ്ടുള്ള ദുശ്ശാഠ്യം ഏറ്റവുമധികം ആശങ്കാജനകമാണ്. നമ്മുടെ വഴികൾ മാറ്റാൻ വിസമ്മതിക്കുന്നതിലെ ദുശ്ശാഠ്യവും വലിയ ആശങ്കയ്ക്കു കാരണമാണ്.

ഒടുവിൽ നാം പശ്ചാത്തപിക്കുന്നതുവരെ ദൈവം നമ്മുടെമേൽ തന്റെ നീതി നടപ്പാക്കും എന്നതാണ് ശിക്ഷ. ഇത് ദൈവത്തിന്റെ ഭാഗത്തുനിന്നുള്ള സ്നേഹത്തിന്റെയും കരുണയുടെയും പ്രവൃത്തിയാണ്. കാരണം, അവിടുത്തെ വിധി പ്രത്യേകിച്ചും നമ്മുടെ പാപത്തെ ലക്ഷ്യമാക്കുന്നു; ദൈവത്തെയും മറ്റുള്ളവരെയും നാം സ്നേഹിക്കുന്നതിനു തടസ്സമായി നിൽക്കുന്ന ഏക കാര്യം ആ പാപമാണ്.

അവസാനത്തെ ചില്ലിക്കാശും കൊടുത്തുതീർക്കുന്നതിനെ ശുദ്ധീകരണസ്ഥലത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകമായും കാണാം. ഇപ്പോൾത്തന്നെ നമ്മുടെ ജീവിതം മാറ്റാനും ഇപ്പോൾത്തന്നെ ക്ഷമിക്കാനും പശ്ചാത്തപിക്കാനുമാണ് യേശു നമ്മോടു പറയുന്നത്. നാം അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നില്ലെങ്കിൽ, മരണശേഷവും ആ പാപങ്ങളെ നമുക്ക് അഭിമുഖീകരിക്കേണ്ടിവരും. എന്നാൽ ഇപ്പോൾത്തന്നെ അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതാണ് ഏറെ നല്ലത്.

ഇന്ന് “നിന്റെ എതിരാളിയുമായി ഒത്തുതീർപ്പിലെത്താൻ” നീ എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടതെന്ന് ധ്യാനിക്കുക. ആരാണ് നിന്റെ എതിരാളി? ഇന്ന് നിനക്ക് ആരോടാണ് പരാതിയുള്ളത്? ആ ഭാരത്തിൽനിന്നു മോചിതനാകാനുള്ള വഴി ദൈവം നിനക്കു കാണിച്ചുതരാൻ പ്രാർത്ഥിക്കുക; അങ്ങനെ നിനക്കു യഥാർത്ഥ സ്വാതന്ത്ര്യം ആസ്വദിക്കാനാകും!

കർത്താവേ, ക്ഷമിക്കാനും മറക്കാനും എന്നെ സഹായിക്കണമേ.  അങ്ങയെയും എന്റെ എല്ലാ അയൽക്കാരെയും പൂർണ്ണമായി സ്നേഹിക്കുന്നതിൽനിന്ന് എന്നെ തടയുന്ന എന്തും അന്വേഷിച്ചറിയാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ.  കർത്താവേ, എന്റെ ഹൃദയം ശുദ്ധീകരിക്കണമേ.  ഈശോയെ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.

പാപം ഒഴിവാക്കുക

ആണ്ടുവട്ടത്തിലെ പത്താം വാരത്തിലെ വെള്ളിയാഴ്ച

“നിന്റെ വലതുകണ്ണ് നിന്നെ പാപത്തിനു കാരണമാക്കുന്നെങ്കിൽ, അതു ചൂഴ്ന്നെടുത്ത് എറിഞ്ഞുകളയുക. നിന്റെ ശരീരം മുഴുവനും ഗെഹെന്നായിൽ എറിയപ്പെടുന്നതിനെക്കാൾ നിന്റെ അവയവങ്ങളിൽ ഒന്ന് നഷ്ടപ്പെടുന്നതാണ് നിനക്കു നല്ലത്. നിന്റെ വലതുകൈ നിന്നെ പാപത്തിനു കാരണമാക്കുന്നെങ്കിൽ, അതു വെട്ടി എറിഞ്ഞുകളയുക.” മത്തായി 5:29-30a

ഈശോ യഥാർത്ഥത്തിൽ ഇതുതന്നെയാണോ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്?  അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽത്തന്നെ?

നമ്മെ ഞെട്ടിക്കുന്ന ഈ ഭാഷ അക്ഷരാർഥത്തിൽ അനുസരിക്കേണ്ട ഒരു കൽപ്പനയല്ലെന്ന് നമുക്ക് ഉറപ്പിക്കാം. മറിച്ച്, അതീവ തീക്ഷ്ണതയോടെ പാപവും പാപത്തിലേക്കു നയിക്കുന്ന സകലതും ഒഴിവാക്കാൻ നമ്മോടു കൽപ്പിക്കുന്ന പ്രതീകാത്മകമായ ഒരു പ്രസ്താവനയാണിത്. നമ്മുടെ ചിന്തകളും ആഗ്രഹങ്ങളും വസിക്കുന്ന ആത്മാവിലേക്കുള്ള ഒരു ജാലകമായി കണ്ണിനെ മനസ്സിലാക്കാം. നമ്മുടെ പ്രവൃത്തികളുടെ പ്രതീകമായി കൈയെയും കാണാം. അതിനാൽ, പാപത്തിലേക്കു നമ്മെ നയിക്കുന്ന ഓരോ ചിന്തയും മമതയും ആഗ്രഹവും പ്രവൃത്തിയും നാം നീക്കിക്കളയണം.

ഈ വചനം മനസ്സിലാക്കാനുള്ള യഥാർഥ താക്കോൽ, യേശു ഉപയോഗിക്കുന്ന ശക്തമായ ഭാഷ നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ സ്വാധീനം ചെലുത്താൻ അനുവദിക്കുക എന്നതാണ്. നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ പാപത്തിലേക്കു നയിക്കുന്നവയെ അതീവ തീക്ഷ്ണതയോടെ നേരിടാനുള്ള വിളി നമുക്കുണ്ടെന്ന് വെളിപ്പെടുത്താൻ, നമ്മെ ഞെട്ടിക്കുന്ന വിധത്തിൽ സംസാരിക്കാൻ അവിടുന്ന് മടിക്കുന്നില്ല. “അത് ചൂഴ്ന്നെടുക്കുക…അത് വെട്ടിക്കളയുക” എന്ന് അവിടുന്ന് പറയുന്നു. മറ്റൊരു വിധത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ, നിങ്ങളുടെ പാപവും നിങ്ങളെ പാപത്തിലേക്കു നയിക്കുന്ന സകലതും നിർണായകമായി നീക്കിക്കളയുക. കണ്ണും കൈയും സ്വതവേ പാപപൂർണമല്ല; മറിച്ച്, ഈ പ്രതീകാത്മക ഭാഷയിൽ അവയെ പാപത്തിലേക്കു നയിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളായിട്ടാണ് പരാമർശിക്കുന്നത്. അതിനാൽ, ചില ചിന്തകളോ ചില പ്രവൃത്തികളോ നിങ്ങളെ പാപത്തിലേക്കു നയിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അവയെയാണ് പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിച്ച് നീക്കിക്കളയേണ്ടത്.

നമ്മുടെ ചിന്തകളുടെ കാര്യത്തിൽ, ചിലപ്പോൾ ഈ കാര്യത്തിലോ ആ കാര്യത്തിലോ അമിതമായി മുഴുകാൻ നാം സ്വയം അനുവദിച്ചേക്കാം. തൽഫലമായി, ഈ ചിന്തകൾ നമ്മെ പാപത്തിലേക്കു നയിച്ചേക്കാം. ദുഷ്ഫലം പുറപ്പെടുവിക്കുന്ന ആ ആദ്യചിന്തയെ “ചൂഴ്ന്നെടുക്കുക” എന്നതാണ് പ്രധാനം.

നമ്മുടെ പ്രവൃത്തികളുടെ കാര്യത്തിൽ, ചിലപ്പോഴൊക്കെ നമ്മെ പ്രലോഭിപ്പിക്കുകയും പാപത്തിലേക്കു നയിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന സാഹചര്യങ്ങളിൽ നാം സ്വയം ചെന്നുപെടാം. ഈ പാപസാഹചര്യങ്ങൾ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽനിന്നു വെട്ടിനീക്കണം.

നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ വളരെ നേരിട്ടുള്ളതും ശക്തവുമായ ഈ ഭാഷയെക്കുറിച്ച് ഇന്ന് ധ്യാനിക്കുക. അവിടുത്തെ വാക്കുകളുടെ ശക്തി, മാറ്റത്തിനും എല്ലാ പാപങ്ങളും ഒഴിവാക്കുന്നതിനുമുള്ള ഒരു പ്രചോദനമാകട്ടെ.

എന്നിൽനിന്ന് ഏറെ ആവശ്യപ്പെടുന്ന എന്റെ കർത്താവേ, എന്റെ പാപത്തെക്കുറിച്ച് ഞാൻ പശ്ചാത്തപിക്കുന്നു; അങ്ങയുടെ കരുണയും ക്ഷമയും ഞാൻ യാചിക്കുന്നു.  പാപത്തിലേക്കു നയിക്കുന്നതെല്ലാം ഒഴിവാക്കാനും എന്റെ എല്ലാ ചിന്തകളും പ്രവൃത്തികളും ഓരോ ദിവസവും അങ്ങേക്കു സമർപ്പിക്കാനും എന്നെ സഹായിക്കണമേ.  ഈശോയെ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.

സത്യസന്ധരായിരിക്കുക

ആണ്ടുവട്ടത്തിലെ പത്താം വാരത്തിലെ ശനിയാഴ്ച

“നിങ്ങളുടെ ‘അതെ’ ‘അതെ’ എന്നും നിങ്ങളുടെ ‘അല്ല’ ‘അല്ല’ എന്നും അർഥമാക്കട്ടെ. അതിലധികമുള്ളതെല്ലാം ദുഷ്ടനിൽനിന്നാണ്.” മത്തായി 5:37

ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു വചനമാണിത്. “മറ്റെന്തും ദുഷ്ടനിൽനിന്നാണ്” എന്നു പറയുന്നത് ആദ്യം അൽപ്പം അതിരുകടന്നതായി തോന്നാം. എന്നാൽ, ഇവ യേശുവിന്റെ വാക്കുകളായതിനാൽ തീർച്ചയായും ഇവ പരിപൂർണ സത്യത്തിന്റെ വാക്കുകളാണ്. അപ്പോൾ യേശു എന്താണ് അർഥമാക്കുന്നത്?

ആണയിടുന്നതിന്റെ ധാർമികതയെക്കുറിച്ച് യേശു നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്ന സന്ദർഭത്തിലാണ് ഈ വചനം നമുക്കു ലഭിക്കുന്നത്. അടിസ്ഥാനപരമായി, എട്ടാം പ്രമാണത്തിൽ കാണുന്ന “സത്യസന്ധത” എന്ന അടിസ്ഥാനതത്ത്വത്തിന്റെ അവതരണമാണ് ഈ പ്രബോധനം. സത്യസന്ധരായിരിക്കാനും നാം ഉദ്ദേശിക്കുന്നതു പറയാനും നാം പറയുന്നത് ഉദ്ദേശിച്ചുതന്നെ പറയാനുമാണ് യേശു നമ്മോടു പറയുന്നത്.

ശപഥം ചെയ്യുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള തന്റെ പ്രബോധനത്തിൽ ഈശോ ഈ വിഷയം ഉന്നയിക്കുന്നതിന്റെ ഒരു കാരണം, നമ്മുടെ സാധാരണ ദൈനംദിന സംഭാഷണങ്ങളിൽ ഗൗരവപൂർവമായ ഒരു ശപഥത്തിന്റെ ആവശ്യം ഉണ്ടാകരുത് എന്നതാണ്.  തീർച്ചയായും, വിവാഹവാഗ്ദാനങ്ങൾ, വൈദികരും സന്ന്യസ്തരും ഗൗരവപൂർവം നടത്തുന്ന വ്രതങ്ങളും വാഗ്ദാനങ്ങളും തുടങ്ങിയ ചില ശപഥങ്ങൾക്ക് പ്രത്യേക ഗൗരവമുണ്ട്.  വാസ്തവത്തിൽ, ഓരോ കൂദാശയിലും ഏതെങ്കിലും രൂപത്തിലുള്ള ഗൗരവപൂർവമായ വാഗ്ദാനം നടത്തപ്പെടുന്നുണ്ട്.  എന്നാൽ, ഈ വാഗ്ദാനങ്ങളുടെ സ്വഭാവം ആളുകളെ ഉത്തരവാദിത്വത്തിൽ പിടിച്ചുനിർത്താനുള്ള ഒരു മാർഗം എന്നതിനെക്കാൾ വിശ്വാസത്തിന്റെ പരസ്യമായ പ്രകടനം എന്നതാണ്.

സത്യസന്ധതയും ധാർമ്മികനിഷ്ഠയുമുള്ളവരായിരിക്കാൻ നമ്മെ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്ന എട്ടാം പ്രമാണം ദൈനംദിന പ്രവർത്തനങ്ങളിലെല്ലാം മതിയാകേണ്ടതാണ് എന്നതാണ് സത്യം.  അതിനെക്കുറിച്ചോ ഇതിനെക്കുറിച്ചോ നാം “ദൈവത്തെച്ചൊല്ലി ആണയിടേണ്ട” ആവശ്യമില്ല.  ഏതെങ്കിലും ഒരു സാഹചര്യത്തിൽ നാം സത്യം പറയുകയാണെന്ന് മറ്റൊരാളെ ബോധ്യപ്പെടുത്തേണ്ട ആവശ്യം നമുക്കു തോന്നരുത്.  മറിച്ച്, നാം സത്യസന്ധതയും ധാർമ്മികനിഷ്ഠയുമുള്ളവരാണെങ്കിൽ നമ്മുടെ വാക്കുതന്നെ മതിയാകും; നാം പറയുന്നതായതിനാൽത്തന്നെ അത് സത്യമായിരിക്കും.

ജീവിതത്തിന്റെ എല്ലാ മേഖലകളിലും നിങ്ങൾ എത്രമാത്രം സത്യസന്ധരാണെന്ന് ഇന്ന് ധ്യാനിക്കുക. ജീവിതത്തിലെ വലുതും ചെറുതുമായ കാര്യങ്ങളിൽ സത്യസന്ധത ഒരു ശീലമാക്കി നിങ്ങൾ വളർത്തിയെടുത്തിട്ടുണ്ടോ? ആളുകൾ നിങ്ങളിൽ ഈ ഗുണം തിരിച്ചറിയുന്നുണ്ടോ? സത്യം സംസാരിക്കുന്നതും സത്യനിഷ്ഠയുള്ള വ്യക്തിയായിരിക്കുന്നതും നമ്മുടെ പ്രവൃത്തികളിലൂടെ സുവിശേഷം പ്രഘോഷിക്കാനുള്ള വഴികളാണ്. ഇന്ന് സത്യസന്ധതയ്ക്കായി സ്വയം സമർപ്പിക്കുക; നിങ്ങളുടെ വാക്കുകളിലൂടെ കർത്താവ് വലിയ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യും.

സത്യസന്ധതയുടെ കർത്താവേ, സത്യസന്ധതയും ധാർമ്മികനിഷ്ഠയുമുള്ള ഒരു വ്യക്തിയായിരിക്കാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ.  സത്യത്തെ വളച്ചൊടിക്കുകയും സൂക്ഷ്മമായ രീതികളിൽ വഞ്ചിക്കുകയും തികച്ചും കളവു പറയുകയും ചെയ്ത അവസരങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഞാൻ പശ്ചാത്തപിക്കുന്നു.  എന്റെ “അതെ” എപ്പോഴും അങ്ങയുടെ അതിവിശുദ്ധമായ തിരുഹിതത്തിന് അനുസൃതമായിരിക്കാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ; തെറ്റിന്റെ വഴികളിൽനിന്ന് എപ്പോഴും പിന്തിരിയാനും എന്നെ സഹായിക്കണമേ.  ഈശോയെ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.

സാധാരണകാലത്തിലെ പതിനൊന്നാം വാരം

ഉള്ളടക്കം

പേപ്പർബാക്ക് പതിപ്പായും & ഇ-പുസ്തകമായും കൂടി ലഭ്യമാണ്