เทศกาลพระคริสตสมภพ

หนังสือทั้ง 4 เล่มมีจำหน่ายในรูปแบบหนังสือปกอ่อน & อีบุ๊ก!

สารบัญ

ความยิ่งใหญ่ของความถ่อมตน

วันที่ 2 มกราคม เมื่ออยู่ก่อนวันสมโภชพระคริสตเจ้าแสดงองค์

“ข้าพเจ้าทำพิธีล้างด้วยน้ำ แต่มีผู้หนึ่งประทับอยู่ในหมู่ท่าน ซึ่งท่านไม่รู้จัก พระองค์คือผู้ที่จะเสด็จมาภายหลังข้าพเจ้า ข้าพเจ้าไม่สมควรแม้แต่จะแก้สายรัดรองพระบาทของพระองค์” ยอห์น 1:26–27

บัดนี้ เมื่ออัฐมวารพระคริสตสมภพสิ้นสุดลงแล้ว เราก็เริ่มมองไปยังพระภารกิจในอนาคตขององค์พระผู้เป็นเจ้าของเราทันที ในพระวรสารวันนี้ นักบุญยอห์นผู้ทำพิธีล้างเป็นผู้ชี้ให้เราเห็นพระภารกิจในอนาคตนั้นของพระเยซูเจ้า ท่านยอมรับว่าพันธกิจของท่านในการทำพิธีล้างด้วยน้ำเป็นเพียงพันธกิจชั่วคราว และเป็นเพียงการเตรียมทางสำหรับพระองค์ผู้กำลังเสด็จมาภายหลังท่านเท่านั้น

ดังที่เราได้เห็นในบทอ่านหลายบทในเทศกาลเตรียมรับเสด็จพระคริสตเจ้า นักบุญยอห์นผู้ทำพิธีล้างเป็นผู้มีความถ่อมตนอย่างยิ่ง การที่ท่านยอมรับว่าตนไม่สมควรแม้แต่จะแก้สายรัดรองพระบาทของพระเยซูเจ้าเป็นข้อพิสูจน์ถึงเรื่องนี้ แต่ช่างน่าอัศจรรย์ที่การยอมรับอย่างถ่อมตนนี้เองกลับทำให้ท่านยิ่งใหญ่ถึงเพียงนั้น!

คุณปรารถนาจะเป็นผู้ยิ่งใหญ่หรือไม่? ลึก ๆ แล้วเราทุกคนต่างก็ปรารถนาเช่นนั้น ความปรารถนานี้ควบคู่ไปกับความปรารถนาความสุขที่มีอยู่ในธรรมชาติของเรา เราอยากให้ชีวิตมีความหมายและจุดมุ่งหมาย และอยากสร้างความเปลี่ยนแปลงให้เกิดขึ้น คำถามคือ “จะทำอย่างไร?” คุณจะทำเช่นนี้ได้อย่างไร? คุณจะบรรลุความยิ่งใหญ่ที่แท้จริงได้อย่างไร?

ในมุมมองของโลก ความยิ่งใหญ่มักถูกมองว่าเป็นสิ่งเดียวกับความสำเร็จ ความมั่งคั่ง อำนาจ ความชื่นชมจากผู้อื่น และอื่น ๆ แต่ในมุมมองของพระเจ้า เราบรรลุความยิ่งใหญ่ได้ด้วยการดำเนินชีวิตถวายพระสิริรุ่งโรจน์แด่พระเจ้าให้มากที่สุดเท่าที่เราจะทำได้อย่างถ่อมตน

การถวายพระสิริรุ่งโรจน์ทั้งสิ้นแด่พระเจ้าส่งผลต่อชีวิตเราสองประการ ประการแรก การทำเช่นนี้ช่วยให้เราดำเนินชีวิตสอดคล้องกับความจริงของชีวิต ความจริงนั้นคือ พระเจ้าและพระองค์เพียงผู้เดียวทรงสมควรได้รับคำสรรเสริญและพระสิริรุ่งโรจน์ทั้งสิ้นจากเรา สิ่งดีทั้งปวงมาจากพระเจ้าและจากพระองค์เพียงผู้เดียว ประการที่สอง การถวายพระสิริรุ่งโรจน์ทั้งสิ้นแด่พระเจ้าอย่างถ่อมตน และการยอมรับอย่างชัดเจนว่าเราไม่คู่ควรกับพระองค์ ย่อมได้รับการตอบสนองจากพระเจ้า ผู้ทรงโน้มพระองค์ลงมายกเราขึ้นให้มีส่วนร่วมในพระชนมชีพและพระสิริรุ่งโรจน์ของพระองค์

วันนี้ จงไตร่ตรองถึงการที่คุณได้รับเรียกให้เลียนแบบความถ่อมตนของนักบุญยอห์นผู้ทำพิธีล้าง อย่าลังเลที่จะถ่อมตนเฉพาะพระพักตร์พระเจ้าผู้ทรงความยิ่งใหญ่และพระสิริรุ่งโรจน์ การทำเช่นนี้จะไม่ลดคุณค่าของคุณหรือขัดขวางความยิ่งใหญ่ของคุณ ตรงกันข้าม พระเจ้าจะทรงดึงคุณเข้าสู่ความยิ่งใหญ่แห่งพระชนมชีพและพระภารกิจของพระองค์เองได้ ก็ต่อเมื่อคุณมีความถ่อมตนอย่างลึกซึ้งที่สุดเฉพาะพระพักตร์พระองค์ผู้ทรงพระสิริรุ่งโรจน์เท่านั้น

ข้าแต่พระเจ้า ข้าพเจ้าขอถวายพระสิริรุ่งโรจน์และคำสรรเสริญทั้งสิ้นแด่พระองค์ และแด่พระองค์เพียงผู้เดียว พระองค์ทรงเป็นบ่อเกิดแห่งความดีทั้งปวง หากปราศจากพระองค์ ข้าพเจ้าก็ไม่เป็นอะไรเลย โปรดทรงช่วยให้ข้าพเจ้าถ่อมตนเฉพาะพระพักตร์พระองค์อยู่เสมอ เพื่อข้าพเจ้าจะได้มีส่วนในพระสิริรุ่งโรจน์และความยิ่งใหญ่แห่งชีวิตพระหรรษทานของพระองค์ ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์

การฟังพระเจ้าตรัส

วันที่ 3 มกราคม เมื่ออยู่ก่อนวันสมโภชพระคริสตเจ้าแสดงองค์

ยอห์นให้คำพยานต่อไปว่า “ข้าพเจ้าเห็นพระจิตเจ้าเสด็จลงมาจากฟ้าเหมือนนกพิราบ และประทับอยู่เหนือพระองค์ ข้าพเจ้าไม่รู้จักพระองค์ แต่พระองค์ผู้ทรงส่งข้าพเจ้ามาทำพิธีล้างด้วยน้ำตรัสกับข้าพเจ้าว่า ‘ท่านเห็นพระจิตเจ้าเสด็จลงมาและประทับอยู่เหนือผู้ใด ผู้นั้นคือผู้ที่จะทำพิธีล้างด้วยพระจิตเจ้า’ บัดนี้ข้าพเจ้าได้เห็นแล้ว และได้เป็นพยานว่าพระองค์ทรงเป็นพระบุตรของพระเจ้า” ยอห์น 1:32–34

น่าสังเกตว่า ในพระวรสารตามคำบอกเล่าของนักบุญยอห์น นักบุญยอห์นผู้ทำพิธีล้างไม่เคยทำพิธีล้างให้พระเยซูเจ้า ดังที่บรรยายไว้ในพระวรสารตามคำบอกเล่าของนักบุญมัทธิว มาระโก และลูกา แต่ในพระวรสารตามคำบอกเล่าของนักบุญยอห์น ยอห์นผู้ทำพิธีล้างเพียงแต่เป็นพยานเห็นพระจิตเจ้าเสด็จลงมาจากระยะไกล แล้วจึงกล่าวถ้อยคำที่ยกมาไว้ข้างต้น วันรุ่งขึ้น ยอห์นผู้ทำพิธีล้างชี้ไปที่พระเยซูเจ้าว่าทรงเป็น “ลูกแกะของพระเจ้า” และศิษย์สองคนของเขาก็จากเขาไปติดตามพระเยซูเจ้า

เหตุใดจึงมีความแตกต่างที่ดูเหมือนจะขัดแย้งกันนี้ระหว่างพระวรสารตามคำบอกเล่าของนักบุญยอห์นกับพระวรสารสหทรรศน์ทั้งสามฉบับ แม้จะตอบเรื่องนี้ให้แน่ชัดได้ยาก แต่สิ่งหนึ่งที่พระวรสารตามคำบอกเล่าของนักบุญยอห์นแสดงไว้อย่างชัดเจนเป็นพิเศษก็คือ พระบิดาประทานความรู้ฝ่ายจิตเป็นพิเศษแก่ยอห์นผู้ทำพิธีล้างว่า พระเยซูเจ้าทรงเป็น “ลูกแกะของพระเจ้า” ในพระวรสารฉบับนี้ การเปิดเผยว่าพระเยซูเจ้าทรงเป็นผู้ใดไม่ได้เกิดขึ้นในลักษณะที่ทุกคนซึ่งอยู่ที่นั่นได้ยินและได้เห็น แต่พระวรสารตามคำบอกเล่าของนักบุญยอห์นมุ่งเน้นความตระหนักรู้ภายในที่ยอห์นผู้ทำพิธีล้างได้รับจากพระองค์ผู้ทรงส่งเขามา และพระองค์ผู้ทรงส่งเขามาก็คือพระบิดาในสวรรค์

ความจริงฝ่ายจิตประการหนึ่งที่ควรไตร่ตรองจากเรื่องราวในพระวรสารตามคำบอกเล่าของนักบุญยอห์นที่อ่านในวันนี้ก็คือ ความเชื่อมั่นและความแน่ใจที่ยอห์นผู้ทำพิธีล้างได้รับเกี่ยวกับพระเยซูเจ้าว่าทรงเป็นผู้ใดนั้นมั่นคงอย่างยิ่ง จนเขารู้ว่าพระเยซูเจ้าทรงเป็นผู้ใดโดยไม่มีข้อสงสัยแม้แต่น้อย การเปิดเผยเป็นการส่วนตัวที่ยอห์นผู้ทำพิธีล้างได้รับนี้เปลี่ยนแปลงชีวิตของเขา นับแต่นั้นมา ทุกสิ่งที่เขาทำก็คือการชี้นำผู้คนไปหาพระเยซูเจ้า

ขณะที่ท่านไตร่ตรองถึงการเปิดเผยฝ่ายจิตเกี่ยวกับพระเยซูเจ้าที่​ยอห์นผู้ทำพิธีล้างได้รับจากพระบิดาในสวรรค์นี้ จงพิจารณาด้วยตนเองว่าอะไรจะทำให้ท่านเชื่อมั่นได้มากกว่ากัน การได้ยินพระสุรเสียงจากสวรรค์ประกาศว่าพระเยซูเจ้าทรงเป็นผู้ใดจะทำให้เชื่อมั่นได้มากกว่าหรือ หรือเป็นการได้รับความรู้เดียวกันนี้ผ่านการสื่อสารภายในฝ่ายจิตจากพระบิดา หากท่านคิดว่าอย่างแรก คือพระสุรเสียงจากภายนอกที่ได้ยินด้วยหู จะทำให้เชื่อมั่นได้มากกว่า ท่านอาจต้องหยุดและคิดดูอีกครั้ง ความจริงก็คือ รูปแบบที่พระเจ้าทรงสื่อสารกับเราอย่างชัดเจนและแน่นอนที่สุดนั้นเป็นการสื่อสารภายใน และแม้จะมีพระสุรเสียงจากสวรรค์ที่ได้ยินด้วยหู ดังที่บรรยายไว้ในพระวรสารสหทรรศน์ พระสุรเสียงนั้นก็ยังต้องได้รับการยืนยันภายในด้วยความเชื่อในจิตใจของผู้ฟังด้วย เพื่อให้พวกเขาเชื่อมั่นในส่วนลึกที่สุด

วันนี้ จงไตร่ตรองถึงความจริงฝ่ายจิตที่ว่า พระเจ้าพระบิดาทรงปรารถนาจะตรัสกับท่านในส่วนลึกของจิตวิญญาณของท่านเอง เพื่อนำท่านเข้าสู่ความแน่ใจในพระองค์ และในความจริงของทุกสิ่งที่พระองค์ตรัส ท่านได้ยินพระเจ้าตรัสหรือไม่ ท่านยอมให้พระสุรเสียงของพระองค์ทำให้ท่านเชื่อมั่นแล้วหรือยัง วันนี้ จงฟังพระองค์ และยอมให้ทุกสิ่งที่พระองค์ตรัสกับท่านเป็นบ่อเกิดและเป้าหมายของทุกสิ่งที่ท่านพูดและทำในชีวิต

ข้าแต่พระบิดาในสวรรค์ พระองค์ทรงเผยให้ข้าพเจ้ารู้ว่าพระองค์ทรงเป็นผู้ใด และทรงมีแผนการใดสำหรับชีวิตของข้าพเจ้าในหลายวิธี แม้พระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าอยู่เสมอ ข้าพเจ้าก็ยอมรับว่าข้าพเจ้าไม่ได้ฟังพระองค์เสมอไป โปรดเปิดจิตวิญญาณของข้าพเจ้าให้รับพระองค์อย่างเต็มเปี่ยมยิ่งขึ้น เพื่อข้าพเจ้าจะได้มีความเชื่อ และมั่นใจในความรักของพระองค์และพระประสงค์อันสมบูรณ์แบบของพระองค์สำหรับชีวิตของข้าพเจ้า พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์

มาเถิด แล้วท่านจะเห็น

วันที่ 4 มกราคม เมื่ออยู่ก่อนวันสมโภชพระคริสตเจ้าแสดงองค์

เขาทั้งสองทูลพระองค์ว่า “รับบี” (ซึ่งแปลว่า อาจารย์) “พระองค์ทรงพำนักอยู่ที่ไหน” พระองค์ตรัสกับเขาว่า “มาเถิด แล้วท่านจะเห็น” เขาทั้งสองจึงไปและเห็นที่ซึ่งพระองค์ทรงพำนักอยู่ และอยู่กับพระองค์ในวันนั้น ยอห์น 1:38–39

ช่างเป็นบทสนทนาที่น่าสนใจยิ่งนัก อันดรูว์เป็นหนึ่งในศิษย์สองคนของยอห์นผู้ทำพิธีล้าง ซึ่งได้ยินยอห์นกล่าวว่าพระเยซูเจ้าทรงเป็น “ลูกแกะของพระเจ้า” ด้วยเหตุนี้ อันดรูว์และศิษย์อีกคนหนึ่งจึงจากยอห์นผู้ทำพิธีล้างไป และเริ่มเดินตามพระเยซูเจ้า ขณะที่เขาเริ่มเดินตามพระเยซูเจ้า พระองค์ทรงหันมาถามเขาว่ากำลังแสวงหาอะไร คำตอบของเขาและคำเชื้อเชิญของพระเยซูเจ้าที่ตามมานั้นได้รับการบันทึกไว้ข้างต้น

คำเชื้อเชิญของพระเยซูเจ้ามีลักษณะเฉพาะว่า “มาเถิด แล้วท่านจะเห็น” ด้วยคำเชื้อเชิญนั้น ศิษย์ทั้งสองจึงไปและอยู่กับพระเยซูเจ้าในวันนั้น แต่สิ่งที่เกิดขึ้นไม่ได้มีเพียงเท่านี้ ข้อความที่ตามมาแสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่า การใช้เวลาทั้งวันกับพระเยซูเจ้าทำให้ศิษย์ทั้งสองมีความเชื่อว่าพระองค์ทรงเป็นผู้ใด ต่อมาในข้อความตอนนั้น อันดรูว์ไปหาเปโตร พี่น้องของตน และบอกเขาว่า “เราพบพระเมสสิยาห์แล้ว” อะไรในการใช้เวลาวันนั้นกับพระเยซูเจ้าที่ทำให้เขาทั้งสองมั่นใจว่าพระองค์ทรงเป็นผู้ใด

แม้พระวรสารไม่ได้บันทึกรายละเอียดของการที่เขาอยู่กับพระเยซูเจ้าไว้ แต่ก็ดูชัดเจนว่า เพียงได้อยู่เฉพาะพระพักตร์พระเยซูเจ้าก็เป็นทุกสิ่งที่ศิษย์เหล่านี้ต้องการ จงพิจารณาคำเชื้อเชิญสองส่วนของพระเยซูเจ้าอีกครั้ง คือ “มาเถิด…” ตามด้วย “แล้วท่านจะเห็น”

เมื่อองค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับเราแต่ละคน คำเชื้อเชิญของพระองค์ก็คล้ายกันมาก ประการแรก พระองค์จะทรงเชิญเราให้ไปกับพระองค์ เราต้องไปยังสถานที่ซึ่งพระเยซูเจ้าทรงพำนักอยู่ ที่นั่นคือที่ไหน สำหรับเรา ที่นั่นไม่จำเป็นต้องเป็นสถานที่ทางกายภาพ แต่ก่อนอื่นใดคือสถานที่แห่งการภาวนา เราต้องได้ยินพระเยซูเจ้าทรงเชิญเราให้มาหาพระองค์ผ่านการเดินทางภายในจิตใจด้วยการภาวนาส่วนตัว ที่นั่นเอง ในส่วนลึกของจิตวิญญาณของเรา เราจะได้พักอยู่กับองค์พระผู้เป็นเจ้า พระองค์ทรงเชิญเราเพียงให้อยู่ที่นั่น เฉพาะพระพักตร์พระองค์ผู้ทรงเป็นพระเจ้า

เมื่อเรามาหาพระองค์และพักอยู่กับพระองค์เฉพาะพระพักตร์ อีกสิ่งหนึ่งจะเกิดขึ้น นั่นคือ “แล้วท่านจะเห็น” เราจะเห็นพระองค์ ได้รู้จักพระองค์ ได้รับแสงสว่างจากพระองค์ และมีความเชื่อในพระองค์ ในตอนแรก สิ่งนี้เกิดขึ้นผ่านพระวาจาที่พระองค์ตรัส ในที่สุด สิ่งนี้เกิดขึ้นผ่านการเผยแสดงภายในจิตใจ ซึ่งเราจะรับได้ในการภาวนาเท่านั้น

วันนี้ จงไตร่ตรองคำเชื้อเชิญอันอ่อนโยนนี้ที่องค์พระผู้เป็นเจ้าประทานแก่ศิษย์เหล่านี้ ขณะที่คุณรำพึงถ้อยคำเหล่านี้ จงฟังว่าพระองค์ตรัสถ้อยคำเดียวกันนี้กับคุณด้วย ในตอนแรก จงใช้เวลาไตร่ตรองเพียงคำว่า “มาเถิด” ปล่อยให้คำนี้ซึมลึกเข้าสู่จิตวิญญาณของคุณ ให้คำนี้กลายเป็นคำที่พระองค์ตรัสกับคุณเป็นการส่วนตัวอย่างลึกซึ้ง จงตระหนักว่านี่คือคำเชื้อเชิญที่แท้จริงและเปี่ยมด้วยความรักจากพระเยซูเจ้า หลังจากนั้น ลองใช้เวลารำพึงถ้อยคำว่า “แล้วท่านจะเห็น” พระเจ้าทรงประสงค์ให้คุณเห็นอะไร พระเจ้าทรงประสงค์จะประทานการเผยแสดงเรื่องความเชื่อใดแก่คุณเป็นการส่วนตัว “มาเถิด แล้วท่านจะเห็น” จงให้ถ้อยคำเหล่านี้เปลี่ยนแปลงชีวิตของคุณ เช่นเดียวกับที่ได้เปลี่ยนแปลงชีวิตของศิษย์กลุ่มแรกเหล่านี้ขององค์พระผู้เป็นเจ้า

ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า พระองค์ทรงเชิญข้าพเจ้าอยู่เสมอให้มาหาพระองค์ อยู่กับพระองค์ และนั่งกับพระองค์เฉพาะพระพักตร์พระองค์ผู้ทรงเป็นพระเจ้า โปรดช่วยข้าพเจ้าให้ได้ยินคำเชื้อเชิญอันอ่อนโยนแห่งความรักของพระองค์นี้ ขณะที่ข้าพเจ้าฟัง โปรดเปิดดวงตาแห่งจิตวิญญาณของข้าพเจ้าให้เห็นพระองค์ รู้จักพระองค์ และรักพระองค์อย่างเต็มเปี่ยมยิ่งขึ้น และขณะที่ข้าพเจ้าเห็นพระองค์ โปรดประทานพระหรรษทานและพละกำลังแก่ข้าพเจ้า เพื่อติดตามพระองค์ไปทุกแห่งที่พระองค์ทรงนำไป พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์

การกลับใจส่งต่อถึงกันได้

วันที่ 5 มกราคม เมื่ออยู่ก่อนวันสมโภชพระคริสตเจ้าแสดงองค์

พระเยซูเจ้าทรงตัดสินพระทัยเสด็จไปแคว้นกาลิลี และทรงพบฟิลิป พระเยซูเจ้าตรัสกับเขาว่า “จงตามเรามา” ฟิลิปเป็นชาวเบธไซดา เมืองเดียวกับอันดรูว์และเปโตร ฟิลิปพบนาธานาเอลและบอกเขาว่า “เราพบผู้ที่โมเสสเขียนถึงในธรรมบัญญัติ และบรรดาประกาศกก็เขียนถึงด้วย คือพระเยซูเจ้า บุตรของโยเซฟ จากเมืองนาซาเร็ธ” ยอห์น 1:43–45

จงระลึกว่า ในข้อความตอนก่อนหน้านี้ของพระวรสารตามคำบอกเล่าของนักบุญยอห์น อันดรูว์ได้ไปหาเปโตร พี่น้องของตน เพื่อบอกเขาว่าตนพบพระเมสสิยาห์แล้ว ด้วยเหตุนี้ เปโตรจึงไปพบพระเยซูเจ้าและได้เป็นศิษย์ของพระองค์ด้วย ในพระวรสารวันนี้ เราพบเรื่องราวคล้ายกัน ซึ่งเกิดขึ้นไม่นานหลังจากเรื่องราวดังกล่าวในพระวรสารตามคำบอกเล่าของนักบุญยอห์น หลังจากพระเยซูเจ้าทรงเรียกฟิลิปให้เป็นศิษย์ ฟิลิปก็ไปหานาธานาเอล พี่น้องของตนทันที เพื่อบอกข่าวดีแก่เขา ด้วยเหตุนี้ เมื่อได้พบพระเยซูเจ้าเพียงชั่วครู่ นาธานาเอลก็กลับใจและทูลว่า “รับบี พระองค์ทรงเป็นพระบุตรของพระเจ้า พระองค์ทรงเป็นกษัตริย์แห่งอิสราเอล”

ในแง่หนึ่ง เราอาจกล่าวได้ว่าการกลับใจส่งต่อถึงกันได้ เมื่อพระเจ้าทรงเรียกผู้มีจิตใจดีและสุภาพถ่อมตนให้ติดตามพระองค์ และผู้นั้นตอบรับ เขาแทบจะรู้สึกอยู่เสมอว่าต้องแบ่งปันประสบการณ์การกลับใจของตนกับคนที่เขารัก และเมื่อเขาแบ่งปันการกลับใจของตนกับอีกคนหนึ่ง ผู้เป็นที่รักก็มักจะเกิดความสนใจขึ้นเช่นกัน และอาจถึงกับกลับใจด้วย

การกลับใจส่งต่อถึงกันได้จริง ๆ! เพราะเมื่อเราได้รู้จักพระเจ้า รักพระองค์ และเลือกที่จะติดตามพระองค์ ความยินดีและความเชื่อมั่นที่เกิดจากการกลับใจของเราเป็นสิ่งที่เราอยากแบ่งปันกับผู้อื่นโดยธรรมชาติ เราปรารถนาให้ผู้อื่นได้ค้นพบพระคริสตเจ้าร่วมกับเรา และสัมผัสสันติสุขและความยินดีฝ่ายจิตที่เราได้พบ

เรื่องนี้จึงนำมาสู่คำถามว่า ความรักที่ท่านมีต่อพระเจ้าส่งผลต่อคนอื่น ๆ ในชีวิตของท่านหรือไม่? หากคำตอบคือ “ใช่” นี่ก็เป็นสิ่งที่ควรขอบพระคุณ แต่หากคำตอบคือ “ไม่” บางทีท่านก็ควรไตร่ตรองว่าเหตุใดจึงเป็นเช่นนั้น แม้เรื่องนี้อาจไม่ใช่ความผิดของท่านเลย แต่ก็ควรสำรวจตนเองว่า ก่อนอื่นท่านได้ยอมให้ตนเองสัมผัสการกลับใจอย่างลึกซึ้งมาหาพระคริสตเจ้าอย่างแท้จริงแล้วหรือยัง จากนั้นจึงไตร่ตรองว่าท่านเปิดใจแบ่งปันสิ่งที่อยู่ในใจของท่านกับผู้อื่นแล้วหรือไม่

ดังนั้น จงเริ่มจากคำถามแรก ท่านได้ยอมให้ตนเองผ่านการกลับใจมาหาพระคริสตเจ้าอย่างแท้จริงแล้วหรือยัง? การกลับใจมีหลายระดับ ในขั้นแรก การกลับใจเปลี่ยนทิศทางชีวิตของเรา โดยเปิดตาเราให้เห็นสิ่งที่สำคัญอย่างแท้จริงในชีวิต เราค้นพบพระสิริรุ่งโรจน์ของพระเจ้าและความอิ่มเต็มที่มาจากการน้อมรับพระประสงค์ของพระองค์ เมื่อสิ่งนี้เกิดขึ้น ผู้ที่เพิ่งเริ่มกลับใจมักจะเริ่มหันหนีจากบาปหนักทุกประการ เริ่มภาวนา อ่านพระคัมภีร์ และแสดงให้ผู้อื่นเห็นถึงการเปลี่ยนแปลงเหล่านี้

แต่การกลับใจมิใช่เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเพียงครั้งเดียว ตัวอย่างเช่น นักบุญยอห์นแห่งไม้กางเขนอธิบายไว้อย่างละเอียดว่า เมื่อบุคคลหนึ่งก้าวหน้าในชีวิตแห่งความศักดิ์สิทธิ์ จะมีช่วงเวลาที่เขาต้องผ่านการกลับใจครั้งใหม่อย่างสิ้นเชิง การติดตามพระคริสตเจ้าจะนำเขาไปสู่การเปลี่ยนแปลงอีกขั้นหนึ่งในชีวิตที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น อย่าพอใจเพียงการกลับใจในขั้นแรกเท่านั้น แต่จงแสวงหากระบวนการเปลี่ยนแปลงอย่างต่อเนื่องด้วย ซึ่งเป็นสิ่งที่จำเป็นสำหรับการมุ่งมั่นติดตามพระคริสตเจ้า

ส่วนคำถามที่สอง ไม่ว่าการกลับใจของท่านจะเป็นแรงบันดาลใจให้คนที่ท่านรักติดตามพระคริสตเจ้าหรือไม่ จงเพียงภาวนาขอให้พระเจ้าทรงใช้ท่านตามพระประสงค์ จงเปิดใจต่อพระองค์ อย่ากลัวที่จะแบ่งปันสิ่งที่อยู่ในใจของท่าน และพยายามให้ความยินดีในการติดตามพระคริสตเจ้าเปล่งประกายออกมาจากชีวิตของท่านเอง หากผู้อื่นเปิดใจ พระเจ้าก็จะทรงสัมผัสใจพวกเขาผ่านทางท่าน

วันนี้ จงไตร่ตรองคำถามพื้นฐานสองข้อนี้ของชีวิตฝ่ายจิต และตั้งใจแน่วแน่อีกครั้งที่จะดำเนินกระบวนการเปลี่ยนแปลงตลอดชีวิต พร้อมทั้งเปิดใจให้พระเจ้าทรงสัมผัสใจผู้อื่นผ่านทางท่าน ในท้ายที่สุด สองสิ่งนี้คือสิ่งที่สำคัญอย่างแท้จริงในชีวิตและตลอดนิรันดร

ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้าแห่งความศักดิ์สิทธิ์ทั้งมวล โปรดทรงดึงข้าพเจ้าให้ใกล้ชิดพระองค์ยิ่งขึ้นอยู่เสมอ โปรดทรงช่วยข้าพเจ้าให้กลับใจในชีวิต หันหนีจากบาปทุกประการ และเลือกติดตามพระองค์ด้วยสิ้นสุดจิตใจ โปรดทรงช่วยข้าพเจ้าให้เปิดใจในการเดินทางแห่งความเชื่อด้วย เพื่อผู้อื่นจะได้เห็นทุกสิ่งที่พระองค์กำลังทรงกระทำในตัวข้าพเจ้า และได้รับคำเชื้อเชิญของพระองค์ผ่านทางข้าพเจ้าให้ติดตามพระองค์ ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์

ลำดับพระวงศ์ของพระเยซูเจ้า

วันที่ 6 มกราคม เมื่ออยู่ก่อนวันสมโภชพระคริสตเจ้าแสดงองค์

เมื่อพระเยซูเจ้าทรงเริ่มพระภารกิจ พระองค์มีพระชนมายุราวสามสิบพรรษา ตามที่คนทั่วไปเข้าใจกัน พระองค์ทรงเป็นบุตรของโยเซฟ ผู้เป็นบุตรของเฮลี ผู้เป็นบุตรของเมเลอา… ลูกา 3:23–24

บทพระวรสารหนึ่งในสองบทที่เลือกอ่านได้สำหรับวันนี้ คือลำดับพระวงศ์ของพระเยซูเจ้าตามคำบอกเล่าของนักบุญลูกา ขอให้ระลึกว่าพระวรสารตามคำบอกเล่าของนักบุญมัทธิวก็บันทึกลำดับพระวงศ์ของพระเยซูเจ้าไว้เช่นกัน ลำดับพระวงศ์ในฉบับของนักบุญมัทธิวอาจเป็นที่คุ้นเคยมากกว่า เพราะอยู่ตอนต้นสุดของพระวรสาร แม้ลำดับพระวงศ์ทั้งสองจะแตกต่างกันอย่างมากด้วยเหตุผลหลายประการ แต่ทั้งสองก็มีจุดมุ่งหมายเพื่อสืบสายพระวงศ์ของพระเยซูเจ้า นักบุญลูกาแทรกลำดับพระวงศ์ของพระเยซูเจ้าไว้ในบทที่สามของพระวรสาร หลังจากพระเยซูเจ้าทรงรับพิธีล้าง และก่อนที่พระองค์จะทรงเริ่มพระภารกิจต่อสาธารณชน นักบุญลูกานำเสนอลำดับพระวงศ์โดยสืบย้อนขึ้นไป เริ่มจากพระเยซูเจ้าและจบที่อาดัม โดยระบุไว้เจ็ดสิบเจ็ดชั่วอายุคน ส่วนนักบุญมัทธิวนำเสนอลำดับพระวงศ์โดยไล่ลงมา เริ่มจากอับราฮัมและจบที่พระเยซูเจ้า โดยระบุไว้สี่สิบเอ็ดชั่วอายุคน

นักบุญออกัสตินให้คำอธิบายเกี่ยวกับลำดับพระวงศ์ในพระวรสารของนักบุญลูกาว่า นักบุญลูการะบุไว้เจ็ดสิบเจ็ดชั่วอายุคน เพราะพระเยซูเจ้าตรัสว่าเราต้องให้อภัยเจ็ดสิบเจ็ดครั้ง (มัทธิว 18:21–22) ยิ่งกว่านั้น เนื่องจากพระเยซูเจ้าเพิ่งเสด็จลงในน้ำเพื่อทรงรับพิธีล้าง นักบุญออกัสตินจึงมองว่านี่เป็นวิธีหนึ่งในการบอกว่า ศีลล้างบาปมอบพระพรแห่งการอภัยบาปอย่างไร้ขีดจำกัดแก่ทุกคนในทุกยุคทุกสมัย

บางทีข้อรำพึงที่สำคัญที่สุดข้อหนึ่งที่เราได้รับจากลำดับพระวงศ์ของพระเยซูเจ้าทั้งสองฉบับ ไม่ว่าจะเป็นฉบับใด ก็คือความจริงที่ว่าพระองค์เสด็จมาเพื่อประทานชีวิตใหม่แก่เราในฐานะอาดัมคนใหม่ ศีลล้างบาปที่พระองค์ประทานเป็นหนทางเริ่มต้นใหม่สำหรับมนุษยชาติที่ตกในบาป นับตั้งแต่เราได้รับการสร้างมา เราก็ได้ทำบาป อาดัมและเอวาได้ทำบาป และมนุษย์ทุกรุ่นที่ตามมาก็ได้ทำบาป ดังนั้น ในพระคริสตเจ้า โดยทางศีลล้างบาป เราจึงสามารถเริ่มต้นใหม่ เกิดใหม่ และได้รับการเปลี่ยนแปลงจากระเบียบตามธรรมชาติที่ตกในบาปไปสู่ระเบียบเหนือธรรมชาติแห่งพระหรรษทาน

อีกไม่นานเราจะฉลองสมโภชพระคริสตเจ้าแสดงองค์และฉลองพระเยซูเจ้าทรงรับพิธีล้าง หลังจากนั้น เราจะเข้าสู่ช่วงต้นของเทศกาลธรรมดา ซึ่งเรารำพึงถึงพระภารกิจสาธารณะของพระเยซูเจ้า ขณะที่เรารำพึงเช่นนี้ เราต้องเตือนตนเองอยู่เสมอถึงเหตุผลที่พระเยซูเจ้าเสด็จมา พระองค์มิได้เสด็จมาเพียงเพื่อสร้างแรงบันดาลใจให้เรา หรือสอนพระปรีชาญาณของพระองค์แก่เรา แต่พระองค์เสด็จมาเพื่อช่วยมนุษยชาติที่ตกในบาปให้รอด ตามแผนการอันสมบูรณ์ของพระบิดา แผนการของพระบิดาเริ่มต้นตั้งแต่กาลแรกเริ่ม เมื่อมนุษยชาติสูญเสียพระหรรษทาน นับแต่นั้น พระบิดาทรงเตรียมโลกให้พร้อมรับการเสด็จมาของพระบุตรผู้ทรงเป็นพระเจ้า ผ่านทางบรรดาประกาศก สมณะ และกษัตริย์รุ่นแล้วรุ่นเล่า พระองค์ทรงค่อย ๆ เผยแสดงแผนการแห่งความรอดพ้นของพระองค์ จนกระทั่งแผนการนั้นสำเร็จและสมบูรณ์ในองค์พระบุตรสุดที่รักของพระองค์

วันนี้ จงรำพึงถึงแผนการนิรันดรของพระบิดาที่จะทรงช่วยเราให้รอดพ้นจากบาป โดยทรงส่งพระบุตรผู้ทรงเป็นพระเจ้ามาเป็นพระผู้ไถ่ของเรา แผนการนี้ซึ่งครอบคลุมมนุษย์หลายชั่วอายุคนนับตั้งแต่กาลแรกเริ่ม จะยังคงดำเนินต่อไปจนถึงวาระสุดท้าย เมื่อพระเยซูเจ้าจะเสด็จกลับมาด้วยความรุ่งโรจน์และพระสิริ จงใช้เวลารำพึงถึงแผนการอันน่าอัศจรรย์นี้ และของประทานอันน่าอัศจรรย์ที่ท่านได้รับ ขณะที่รำพึง จงพยายามบ่มเพาะความกตัญญูให้หยั่งรากลึกที่สุดในหัวใจของท่าน

ข้าแต่พระเยซูเจ้า พระผู้ไถ่ของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าขอบพระคุณพระองค์อย่างแท้จริงสำหรับของประทานอันสุดจะหยั่งถึงที่พระองค์ประทานแก่ข้าพเจ้า พระองค์ทรงรับธรรมชาติมนุษย์ที่ตกในบาปของเรา และทรงเปลี่ยนแปลงธรรมชาตินั้นด้วยความเป็นหนึ่งเดียวกันระหว่างพระเทวภาพและมนุษยภาพของพระองค์ พระองค์สิ้นพระชนม์เพื่อบาปของข้าพเจ้าและบาปของทุกคนที่หันมาหาพระองค์ และพระองค์ทรงเปิดประตูสวรรค์ ขอให้ข้าพเจ้าเติบโตในความกตัญญูอย่างลึกซึ้งยิ่งขึ้นเสมอ สำหรับทุกสิ่งที่พระองค์ทรงกระทำเพื่อเรา ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์

คำสั่งแห่งความรัก

วันที่ 7 มกราคม เมื่ออยู่ก่อนวันสมโภชพระคริสตเจ้าแสดงองค์

พระมารดาของพระองค์ตรัสกับบรรดาผู้รับใช้ว่า “พระองค์ทรงบอกให้ท่านทำสิ่งใด ก็จงทำสิ่งนั้นเถิด” ยอห์น 2:5

ถ้อยคำสั้น ๆ นี้ซึ่งแทรกอยู่ในเรื่องงานมงคลสมรสที่หมู่บ้านคานา ให้สิ่งที่เราควรรำพึงมากมาย เป็นคำสั่งแห่งความรักที่พระมารดาผู้ทรงบุญของเราตรัสกับบรรดาผู้รับใช้ในงานมงคลสมรส แม้ในตอนแรกพระนางตรัสถ้อยคำนี้กับผู้รับใช้เหล่านั้น เพื่อให้อัศจรรย์และเครื่องหมายแรกแห่งพระเทวภาพของพระเยซูเจ้าเกิดขึ้น แต่เราก็มั่นใจได้ว่าพระมารดาผู้ทรงบุญของเราตรัสถ้อยคำเหล่านี้กับเราแต่ละคนด้วย

“พระองค์ทรงบอกให้ท่านทำสิ่งใด ก็จงทำสิ่งนั้นเถิด” ช่างเป็นคำสั่งแห่งความรักที่งดงามยิ่งนัก! เมื่อเราได้ยินถ้อยคำเหล่านี้ที่ตรัสกับเรา เราต้องรับฟังในฐานะคำชี้แนะอันสมบูรณ์และต่อเนื่องของพระมารดาผู้ทรงบุญของเรา บ่อยครั้งในชีวิต เราทำสิ่งที่เราอยากทำ เราถูกแรงปรารถนาและความต้องการที่ไม่เป็นระเบียบชักนำไปทางนั้นทางนี้ เราต่อสู้กับความเห็นแก่ตัว และมักเลือกสิ่งที่ไม่ดีสำหรับชีวิตของเรา นี่คือความเป็นจริงของบาปที่เราต้องต่อสู้ทุกวัน แต่หากเราใส่ใจฟังถ้อยคำของพระมารดาผู้ทรงบุญ โดยรับฟังว่าเป็นถ้อยคำจากพระทัยของพระนางที่ตรัสกับหัวใจของเรา เราก็จะมีทิศทางใหม่ในชีวิต

การทำตามพระประสงค์ของพระเจ้าต้องเริ่มจากการฟังพระสุรเสียงของพระองค์ เราต้องฟังองค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับเรา ท่านทำเช่นนี้ได้ดีเพียงใด? บ่อยครั้งความคิดมากมายท่วมท้นจิตใจของเรา และเราก็ถูกหลายสิ่งชักจูงได้ง่าย ไม่เพียงแต่แรงปรารถนา ความรู้สึก และอารมณ์ที่ไม่เป็นระเบียบของเราจะทำให้เราสับสนในบางครั้งเท่านั้น แต่ในโลกของเราเองก็ยังมีเสียงที่หลากหลายและชวนสับสนมากมาย เราได้รับอิทธิพลทั้งในทางดีหรือทางร้ายจากผู้คนที่เราพบในแต่ละวัน จากสื่อมวลชน จากสิ่งที่เราอ่านหรือดู และแม้กระทั่งจากเจ้าปีศาจเอง ซึ่งล่อลวงเราวันแล้ววันเล่า

หากเราพยายามทุกวันที่จะขจัดเสียงมากมายที่ชักนำเราให้หลงผิดในชีวิต และตั้งใจฟังพระสุรเสียงของพระเจ้าที่เรียบง่าย ชัดเจน และลึกซึ้ง เราก็ได้ก้าวแรกที่ดีแล้ว แต่จากนั้น เรายังต้อง “ทำ” สิ่งที่พระเจ้าทรงขอจากเรา การฟังพระเจ้าตรัสอาจเป็นเรื่องยาก แต่การทำตามสิ่งที่เราได้ยินจากพระองค์อาจยากยิ่งกว่า มีคำกล่าวว่า ถนนสู่นรกปูด้วยเจตนาดี เจตนาดีเพียงอย่างเดียวยังไม่พอ การทำตามพระประสงค์ของพระเจ้าอย่างสุดกำลังต่างหากคือคำตอบ

วันนี้ จงไตร่ตรองคำถามสองข้อนี้ ข้อแรก ฉันสามารถได้ยินสิ่งที่พระเจ้าทรงขอจากฉันในทุก ๆ วันหรือไม่ หรือฉันถูกเสียงอื่น ๆ มากมายชักนำให้หลงผิดและมีอิทธิพลเหนือฉัน ข้อที่สอง ฉันนำสิ่งที่รู้ว่าพระเจ้าทรงขอจากฉันไปปฏิบัติได้ดีเพียงใด “จงทำทุกสิ่งที่พระองค์ทรงบอกท่าน” จงรำพึงถ้อยคำนี้และรับฟังเสมือนเป็นคำสั่งแห่งความรักอย่างแท้จริงจากพระมารดาผู้ทรงพระพรของเรา

ข้าแต่พระมารดาที่รักยิ่ง โปรดตรัสถ้อยคำเหล่านี้แก่ข้าพเจ้าทุกวัน ขณะที่พระแม่ตรัสเช่นนี้ โปรดอธิษฐานภาวนาเพื่อข้าพเจ้า ให้ข้าพเจ้ารับฟังทุกสิ่งที่พระบุตรของพระแม่ทรงขอจากข้าพเจ้า และเชื่อฟังพระสุรเสียงของพระองค์อย่างสุดหัวใจ ขอบพระคุณพระแม่สำหรับการตอบรับอย่างสมบูรณ์แบบว่า “ยินดี” และการนอบน้อมเชื่อฟังพระเจ้าในทุกสิ่ง ขอให้ข้าพเจ้าเรียนรู้ที่จะเลียนแบบพระแม่ได้อย่างเต็มเปี่ยมยิ่งขึ้นทุกวัน ข้าแต่พระแม่มารีย์ โปรดภาวนาเพื่อเรา พระเยซูเจ้าข้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์

ของประทานแห่งชีวิต

วันอาทิตย์ที่สองหลังพระคริสตสมภพ
(เมื่อไม่ได้เลื่อนสมโภชพระคริสตเจ้าแสดงองค์ไปเป็นวันอาทิตย์หลังวันที่ 1 มกราคม)

เมื่อแรกเริ่มนั้น พระวจนาตถ์ทรงดำรงอยู่ และพระวจนาตถ์ทรงอยู่กับพระเจ้า และพระวจนาตถ์ทรงเป็นพระเจ้า พระองค์ทรงอยู่กับพระเจ้าตั้งแต่แรกเริ่ม ทุกสิ่งเกิดขึ้นโดยทางพระองค์ และไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้นโดยปราศจากพระองค์ สิ่งที่เกิดขึ้นโดยทางพระองค์คือชีวิต และชีวิตนี้เป็นแสงสว่างของมนุษยชาติ แสงสว่างส่องในความมืด และความมืดเอาชนะแสงสว่างนั้นไม่ได้ ยอห์น 1:1–5

“สิ่งที่เกิดขึ้นโดยทางพระองค์คือชีวิต…” ช่างเป็นถ้อยคำที่สำคัญยิ่ง! แม้บทนำของพระวรสารตามคำบอกเล่าของนักบุญยอห์นจะมีหลายสิ่งให้ไตร่ตรองภาวนา แต่ข้อความสั้น ๆ ที่แทรกอยู่กลางบทนำนี้ก็มีหลายสิ่งให้เราทำความเข้าใจและรำพึง

“พระวจนาตถ์” คือพระบุตรของพระเจ้า พระบุตรทรงดำรงอยู่นิรันดรและทรงอยู่กับพระบิดาตลอดนิรันดร สวรรค์และแผ่นดินถูกสร้างขึ้นโดยทางพระองค์ร่วมกับพระบิดา และพระวจนาตถ์นิรันดรนี้ทรงรับธรรมชาติมนุษย์ในพระบุคคลของพระเยซูเจ้า ผู้ทรงเป็นพระคริสตเจ้า

จงเริ่มด้วยการรำพึงถึงความจริงที่ว่า พระบุตรของพระเจ้าทรงดำรงอยู่นิรันดร และทุกสิ่งเกิดขึ้นโดยทางพระองค์ จากนั้นจงพิจารณาสิ่งที่เป็นของประทานอันยิ่งใหญ่ที่สุดของพระองค์ นั่นคือของประทานแห่งชีวิตเอง “สิ่งที่เกิดขึ้นโดยทางพระองค์คือชีวิต…” เมื่อเรารำพึงคำว่า “ชีวิต” และมองเห็นว่าชีวิตไม่เพียงมาจากพระบุตรร่วมกับพระบิดาเท่านั้น แต่ยังเป็นของประทานสำคัญที่สุดที่พระองค์ประทานแก่ทุกคน เราก็จะมองเห็นแก่นแท้ของพระเจ้าได้ง่ายขึ้น และจึงเติบโตในความพิศวงและความยำเกรง

“ชีวิต” คือทุกสิ่ง หากปราศจากชีวิตก็ไม่มีสิ่งใดเลย และชีวิตที่มาจากพระบุตรของพระเจ้านั้นเป็นของประทานที่ให้เปล่าอย่างแท้จริง เมื่อได้รับของประทานแห่งชีวิต เรานึกถึงความจริงที่ว่าเราได้รับการสร้างมาเป็นมนุษย์เป็นอันดับแรก แต่ชีวิตที่พระเจ้าประทานแก่เรานั้นยิ่งใหญ่กว่าความเป็นมนุษย์ของเรามากมายนัก ของประทานแห่งชีวิตยังชี้ถึงการที่เราได้รับการสร้างใหม่ในพระหรรษทาน การที่เราจะอยู่กับพระเจ้าตลอดนิรันดร ความสุขและความศักดิ์สิทธิ์ของเรา นี่คือชีวิตอย่างเต็มเปี่ยม และเป็นเหตุผลที่พระบุตรของพระเจ้าเสด็จมาหาเรา

ขณะที่เราเตรียมเข้าสู่เทศกาลธรรมดา เราจะเริ่มไตร่ตรองคำสอนและพระราชกิจมากมายขององค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา ตามที่บันทึกไว้ในพระคัมภีร์ ขณะทำเช่นนั้น เราต้องมองทุกสิ่งที่พระองค์ทรงเป็น ทุกสิ่งที่พระองค์ตรัส และทุกสิ่งที่พระองค์ทรงกระทำ ว่าเป็นหนทางที่พระองค์ประทานชีวิตใหม่แห่งพระหรรษทาน

ชีวิตบนโลกนี้สั้นนัก เป็นเพียงชั่วพริบตาเมื่อเทียบกับนิรันดรภาพ แต่บ่อยครั้งเหลือเกินที่เราดำเนินชีวิตในปัจจุบันที่นี่ ราวกับว่านี่คือชีวิตเดียวที่สำคัญ เราแสวงหาทรัพย์สิน เกียรติยศ ความบันเทิงทางโลก และสิ่งอื่น ๆ อีกมากมายที่ล้วนผ่านพ้นไป แต่หากของประทานอันยิ่งใหญ่ที่สุดที่พระเจ้าประทานแก่เราคือชีวิตนิรันดร ชีวิตแห่งความชื่นชมยินดีตลอดนิรันดรในสวรรค์ ชีวิตใหม่แห่งพระหรรษทานนี้ก็ต้องเป็นจุดมุ่งหมายหลักของทุกสิ่งที่เราทำบนโลกนี้

วันนี้ จงไตร่ตรองถึงนิรันดรภาพ มุมมองที่มุ่งสู่นิรันดรภาพนี้ต้องเป็นศูนย์กลางของทุกสิ่งที่เราทำในแต่ละวัน หากท่านพบว่ายากที่จะมองถึงความเป็นนิรันดรของชีวิตใหม่ในพระคริสตเจ้า และกลับมัวพัวพันอยู่กับสิ่งรบกวนใจที่พบในแต่ละวันมากเกินไป ก็จงพยายามเปลี่ยนมุมมองของท่าน สวรรค์คือชีวิตที่พระบุตรของพระเจ้าเสด็จมาประทานแก่เรา จงเพ่งมองของประทานนี้อย่างแน่วแน่ และพากเพียรเพื่อไปให้ถึงด้วยพลังทั้งหมดแห่งจิตวิญญาณของท่านขณะอยู่บนโลกนี้

ข้าแต่พระวจนาตถ์นิรันดรของพระเจ้า พระองค์ทรงดำรงอยู่กับพระบิดาตลอดนิรันดร ทุกสิ่งที่มีอยู่ล้วนเกิดขึ้นโดยทางพระองค์ โปรดทรงช่วยข้าพเจ้าให้มองเห็นเป็นพิเศษถึงของประทานแห่งชีวิตนิรันดรที่พระองค์ทรงเรียกข้าพเจ้าให้ได้รับ ขอให้ข้าพเจ้ามุ่งสู่ชีวิตนิรันดรเป็นเป้าหมายเพียงหนึ่งเดียวของชีวิตบนโลกนี้ พระเยซูเจ้าข้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์

การสำแดงพระองค์แก่โลก

สมโภชพระคริสตเจ้าแสดงองค์
วันที่ 6 มกราคม หรือวันอาทิตย์แรกหลังวันที่ 1 มกราคม

เมื่อพระเยซูเจ้าทรงบังเกิดที่เมืองเบธเลเฮมในแคว้นยูเดีย ในรัชสมัยของกษัตริย์เฮโรด โหราจารย์จากทิศตะวันออกเดินทางมาถึงกรุงเยรูซาเล็ม ทูลถามว่า “กษัตริย์ของชาวยิวที่เพิ่งประสูติอยู่ที่ใด พวกเราเห็นดาวของพระองค์ขึ้น จึงมาเพื่อถวายคำนับพระองค์” มัทธิว 2:1–2

บรรดาโหราจารย์น่าจะมาจากเปอร์เซีย ซึ่งปัจจุบันคือประเทศอิหร่าน พวกเขาเป็นผู้ศึกษาดวงดาวอยู่เป็นประจำ พวกเขาไม่ใช่ชาวยิว แต่น่าจะทราบถึงความเชื่อที่แพร่หลายในหมู่ชาวยิวว่าจะมีกษัตริย์องค์หนึ่งประสูติมาเพื่อช่วยพวกเขาให้รอดพ้น

พระเจ้าทรงเรียกโหราจารย์เหล่านี้ให้มาพบพระผู้ไถ่กู้โลก สิ่งที่น่าสนใจคือ พระเจ้าทรงใช้สิ่งที่พวกเขาคุ้นเคยอย่างยิ่งเป็นเครื่องมือในการเรียกพวกเขา นั่นคือดวงดาว ความเชื่อประการหนึ่งของพวกเขาคือ เมื่อบุคคลสำคัญยิ่งถือกำเนิดขึ้น จะมีดาวดวงใหม่ปรากฏพร้อมกับการถือกำเนิดนั้น ดังนั้น เมื่อพวกเขาเห็นดาวดวงใหม่นี้ส่องสว่างเจิดจ้า พวกเขาจึงเต็มไปด้วยความใคร่รู้และความหวัง ประเด็นสำคัญที่สุดประการหนึ่งของเรื่องนี้คือ พวกเขาตอบสนอง พระเจ้าทรงเรียกพวกเขาโดยอาศัยดาวดวงหนึ่ง และพวกเขาเลือกที่จะติดตามเครื่องหมายนี้ โดยออกเดินทางอันยาวไกลและยากลำบาก

พระเจ้ามักทรงใช้สิ่งที่เราคุ้นเคยที่สุด ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตประจำวัน เพื่อส่งเสียงเรียกของพระองค์มาถึงเรา ตัวอย่างเช่น จงระลึกว่าอัครสาวกหลายคนเป็นชาวประมง และพระเยซูเจ้าทรงใช้อาชีพของพวกเขาในการเรียกพวกเขา โดยทรงทำให้พวกเขาเป็น “ชาวประมงหามนุษย์” โดยเฉพาะอย่างยิ่ง พระองค์ทรงใช้การจับปลาได้อย่างอัศจรรย์ เพื่อแสดงให้พวกเขาเห็นอย่างชัดเจนว่าพวกเขาได้รับการเรียกใหม่

ในชีวิตของเราเอง พระเจ้าทรงเรียกเราอยู่เสมอให้แสวงหาและนมัสการพระองค์ พระองค์มักทรงใช้สิ่งธรรมดาสามัญที่สุดบางอย่างในชีวิตของเราเพื่อส่งเสียงเรียกนั้นมาถึงเรา พระองค์กำลังทรงเรียกคุณอย่างไร? พระองค์ทรงส่งดวงดาวมาให้คุณติดตามในลักษณะใด? หลายครั้งเมื่อพระเจ้าตรัส เรากลับเพิกเฉยต่อพระสุรเสียงของพระองค์ เราต้องเรียนรู้จากโหราจารย์เหล่านี้ และตอบสนองด้วยความเอาใจใส่เมื่อพระองค์ทรงเรียก เราต้องไม่ลังเล และต้องพยายามใส่ใจทุกวันต่อวิธีต่าง ๆ ที่พระเจ้าทรงเชื้อเชิญให้เราไว้วางใจ มอบตน และนมัสการพระองค์อย่างลึกซึ้งยิ่งขึ้น

วันนี้ จงไตร่ตรองถึงเสียงเรียกของพระเจ้าในชีวิตของคุณ คุณกำลังฟังอยู่หรือไม่? คุณกำลังตอบสนองหรือไม่? คุณพร้อมและเต็มใจที่จะละทิ้งสิ่งอื่นทั้งหมดในชีวิตเพื่อรับใช้พระประสงค์อันศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์หรือไม่? จงแสวงหาพระองค์ เฝ้ารอพระองค์ และตอบสนอง การทำเช่นนี้จะเป็นการตัดสินใจที่ดีที่สุดในชีวิตของคุณ

ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ข้าพเจ้ารักพระองค์ และภาวนาขอให้ข้าพเจ้าเปิดใจรับการทรงนำของพระองค์ในชีวิต ขอให้ข้าพเจ้าใส่ใจอยู่เสมอต่อหนทางนับไม่ถ้วนที่พระองค์ทรงเรียกข้าพเจ้าในแต่ละวัน และขอให้ข้าพเจ้าตอบสนองพระองค์ด้วยสิ้นสุดจิตใจเสมอ ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์

จงกลับใจด้วยสิ้นสุดจิตใจ

วันธรรมดาเทศกาลพระคริสตสมภพวันแรกหลังสมโภชพระคริสตเจ้าแสดงองค์
วันจันทร์หลังสมโภชพระคริสตเจ้าแสดงองค์ หรือวันที่ 7 มกราคม

ตั้งแต่นั้นมา พระเยซูเจ้าทรงเริ่มเทศน์สอนว่า “จงกลับใจเถิด เพราะอาณาจักรสวรรค์อยู่ใกล้แล้ว” มัทธิว 4:17

บัดนี้ เมื่ออัฐมวารพระคริสตสมภพและการสมโภชพระคริสตเจ้าแสดงองค์สิ้นสุดลงแล้ว เราก็เริ่มหันมามองพระภารกิจเปิดเผยของพระคริสตเจ้า ข้อความข้างต้นจากพระวรสารวันนี้นำเสนอบทสรุปที่เป็นหัวใจสำคัญที่สุดของคำสอนทั้งหมดของพระเยซูเจ้าแก่เรา นั่นคือ จงกลับใจ อย่างไรก็ตาม พระองค์ไม่ได้ตรัสเพียงให้กลับใจเท่านั้น แต่ยังตรัสด้วยว่า “อาณาจักรสวรรค์อยู่ใกล้แล้ว” และข้อความที่สองนี้คือเหตุผลที่เราต้องกลับใจ

ในผลงานคลาสสิกด้านชีวิตจิตของท่านเรื่อง การฝึกปฏิบัติฝ่ายจิต นักบุญอิกญาซีโอแห่งโลโยลาอธิบายว่า เหตุผลหลักของการมีชีวิตอยู่ของเราคือการถวายพระสิริรุ่งโรจน์แด่พระเจ้าให้มากที่สุดเท่าที่เราจะทำได้ กล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือ เพื่อนำพระอาณาจักรสวรรค์ให้ปรากฏขึ้น แต่ท่านยังกล่าวต่อไปด้วยว่า สิ่งนี้จะสำเร็จได้ก็ต่อเมื่อเราหันหลังให้บาปและความยึดติดที่ไม่เป็นระเบียบทั้งปวงในชีวิต เพื่อให้พระอาณาจักรสวรรค์เป็นจุดมุ่งหมายหนึ่งเดียวของชีวิตเรา นี่คือเป้าหมายของการกลับใจ

อีกไม่นานเราจะฉลองพระเยซูเจ้าทรงรับพิธีล้าง แล้วเราจะกลับเข้าสู่เทศกาลธรรมดาในปีพิธีกรรม ตลอดเทศกาลธรรมดา เราจะไตร่ตรองถึงพระภารกิจสาธารณะของพระเยซูเจ้า และมุ่งพิจารณาคำสอนมากมายของพระองค์ แต่คำสอนทั้งหมดของพระองค์ ทุกสิ่งที่พระองค์ตรัสและทรงกระทำ ล้วนชี้นำเราไปสู่การกลับใจในที่สุด นั่นคือการหันหลังให้บาปและหันไปหาพระเจ้าผู้ทรงพระสิริรุ่งโรจน์ของเรา

ในชีวิตของท่านเอง เป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่งที่ท่านจะต้องให้เสียงเรียกสู่การกลับใจอยู่ในความคิดและจิตใจของท่าน เป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่งที่ท่านจะฟังพระเยซูเจ้าตรัสกับท่านทุกวันว่า “จงกลับใจ เพราะพระอาณาจักรสวรรค์อยู่ใกล้แล้ว” อย่าคิดเพียงว่าพระองค์ตรัสเช่นนี้เมื่อหลายปีก่อน แต่จงฟังว่าพระองค์กำลังตรัสกับท่านในวันนี้ พรุ่งนี้ และทุกวันตลอดชีวิตของท่าน จะไม่มีช่วงเวลาใดในชีวิตที่ท่านไม่จำเป็นต้องกลับใจอย่างสุดหัวใจ เราจะไม่มีวันบรรลุความครบครันในชีวิตนี้ ดังนั้น การกลับใจจึงต้องเป็นภารกิจประจำวันของเรา 

วันนี้ จงไตร่ตรองถึงคำเตือนใจจากองค์พระผู้เป็นเจ้าของเราที่ทรงเรียกให้กลับใจ จงกลับใจอย่างสุดหัวใจ การตรวจสอบการกระทำของท่านทุกวันเป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่งต่อภารกิจนี้ จงพิจารณาว่าการกระทำของท่านทำให้ท่านห่างจากพระเจ้าอย่างไรบ้าง และละทิ้งการกระทำเหล่านั้น อีกทั้งจงมองหาว่าพระเจ้ากำลังทรงทำงานในชีวิตของท่านอย่างไร และน้อมรับกิจการแห่งพระเมตตาเหล่านั้น จงกลับใจและหันไปหาองค์พระผู้เป็นเจ้า นี่คือสารที่พระเยซูเจ้าประทานแก่ท่านในวันนี้

ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ข้าพเจ้ากลับใจจากบาปในชีวิต และภาวนาขอพระองค์ประทานพระหรรษทานให้ข้าพเจ้าเป็นอิสระจากทุกสิ่งที่ขัดขวางข้าพเจ้าไม่ให้เข้าหาพระองค์ ขอให้ข้าพเจ้าไม่เพียงหันหลังให้บาป แต่ยังหันมาหาพระองค์ผู้ทรงเป็นบ่อเกิดแห่งพระเมตตาทั้งมวลและความบริบูรณ์ในชีวิตของข้าพเจ้าด้วย โปรดช่วยให้ข้าพเจ้ามุ่งสายตาไปยังพระอาณาจักรสวรรค์ และทำทุกสิ่งที่ทำได้เพื่อมีส่วนในพระอาณาจักรนั้นที่นี่และเวลานี้ ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์

หัวใจที่เปี่ยมด้วยความเมตตาสงสาร

วันธรรมดาเทศกาลพระคริสตสมภพวันที่สองหลังสมโภชพระคริสตเจ้าแสดงองค์
วันอังคารหลังสมโภชพระคริสตเจ้าแสดงองค์ หรือวันที่ 8 มกราคม

เมื่อพระเยซูเจ้าทอดพระเนตรเห็นประชาชนจำนวนมาก ก็ทรงสงสารพวกเขา เพราะพวกเขาเป็นเหมือนฝูงแกะที่ไม่มีผู้เลี้ยง และพระองค์ทรงเริ่มสั่งสอนพวกเขาหลายเรื่อง มาระโก 6:34

ความเมตตาสงสารคืออะไร เป็นคุณลักษณะที่ทำให้คนคนหนึ่งมองเห็นความทุกข์ของผู้อื่นและรู้สึกร่วมทุกข์กับเขาอย่างแท้จริง ความรู้สึกร่วมทุกข์นี้นำให้บุคคลนั้นยื่นมือออกไปและร่วมรับความทุกข์ของอีกฝ่าย ช่วยเขาให้อดทนต่อสิ่งที่กำลังเผชิญอยู่ ไม่ว่าสิ่งนั้นจะเป็นอะไรก็ตาม นี่คือสิ่งที่พระเยซูเจ้าทรงรู้สึกภายในพระหฤทัยศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์ เมื่อทอดพระเนตรประชาชนจำนวนมากนี้

ข้อความพระคัมภีร์ข้างต้นเป็นบทนำสู่อัศจรรย์ที่เราคุ้นเคย คือการเลี้ยงคนห้าพันคนด้วยขนมปังเพียงห้าก้อนกับปลาสองตัว แม้ตัวอัศจรรย์เองจะมีหลายสิ่งให้ไตร่ตรอง แต่ข้อความนำนี้ก็ยังมีหลายสิ่งให้เราไตร่ตรองเกี่ยวกับแรงจูงพระทัยที่ทำให้องค์พระผู้เป็นเจ้าของเราทรงทำอัศจรรย์นี้

เมื่อพระเยซูเจ้าทอดพระเนตรประชาชนจำนวนมาก พระองค์ทรงเห็นกลุ่มคนที่ดูเหมือนหลงทาง กำลังแสวงหา และหิวกระหายฝ่ายจิต พวกเขาปรารถนาการชี้นำบางอย่างสำหรับชีวิต และด้วยเหตุนี้จึงพากันมาหาพระเยซูเจ้า แต่สิ่งที่เป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อการไตร่ตรองคือพระหฤทัยของพระเยซูเจ้า พระองค์มิได้ทรงรำคาญที่พวกเขารบเร้า มิได้ทรงรู้สึกว่าพวกเขาเป็นภาระ ตรงกันข้าม พระองค์ทรงสะเทือนพระทัยอย่างลึกซึ้งต่อความยากจนและความหิวกระหายฝ่ายจิตของพวกเขา สิ่งนี้ทำให้พระหฤทัยของพระองค์ทรง “สงสาร” ซึ่งเป็นรูปแบบหนึ่งของความเมตตาสงสารอย่างจริงใจ ด้วยเหตุนี้ พระองค์จึงทรงสั่งสอนพวกเขา “หลายเรื่อง”

สิ่งที่น่าสนใจคือ อัศจรรย์นั้นเป็นเพียงพระพรที่เพิ่มเข้ามา มิใช่สิ่งสำคัญที่สุดที่พระเยซูเจ้าทรงกระทำเพราะพระหฤทัยที่เปี่ยมด้วยความเมตตาสงสารของพระองค์ ก่อนอื่นใดและเหนือสิ่งอื่นใด ความเมตตาสงสารของพระองค์นำให้พระองค์ทรงสั่งสอนพวกเขา

พระเยซูเจ้าทอดพระเนตรเราแต่ละคนด้วยความเมตตาสงสารเช่นเดียวกัน เมื่อใดก็ตามที่ท่านรู้สึกสับสน ขาดทิศทางในชีวิต และหิวกระหายฝ่ายจิต พระเยซูเจ้าทอดพระเนตรท่านด้วยสายพระเนตรเดียวกับที่ทรงมองประชาชนจำนวนมากนี้ และวิธีที่พระองค์ทรงตอบสนองความต้องการของท่านก็คือการสั่งสอนท่านเช่นกัน พระองค์ทรงปรารถนาให้ท่านเรียนรู้จากพระองค์ โดยศึกษาพระคัมภีร์ ภาวนาและรำพึงทุกวัน อ่านประวัตินักบุญ และเรียนรู้คำสอนอันรุ่งโรจน์มากมายของพระศาสนจักรของเรา นี่คืออาหารที่หัวใจทุกดวงซึ่งหลงทางต้องการ เพื่อจะได้รับความอิ่มเอมฝ่ายจิต

วันนี้ จงไตร่ตรองถึงพระหฤทัยอันเปี่ยมล้นด้วยความเมตตาสงสารขององค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา ผู้ทรงเป็นพระเจ้า จงเปิดใจมองเห็นพระองค์กำลังทอดพระเนตรท่านด้วยความรักอย่างที่สุด จงตระหนักว่าสายพระเนตรของพระองค์นั้นผลักดันให้พระองค์ตรัสกับท่าน สั่งสอนท่าน และนำท่านมาหาพระองค์ จงวางใจในพระหฤทัยอันเปี่ยมล้นด้วยความเมตตาสงสารขององค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา และยอมให้พระองค์ทรงยื่นพระหัตถ์มาหาท่านด้วยความรัก

ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า โปรดช่วยให้ข้าพเจ้ามองเห็นพระองค์ ขณะที่พระองค์ทอดพระเนตรข้าพเจ้าด้วยความรักและความสงสารอย่างสุดพระทัย ข้าพเจ้าทราบว่าพระองค์ทรงทราบถึงการต่อสู้ดิ้นรนทุกอย่างและความต้องการทุกประการของข้าพเจ้า โปรดช่วยให้ข้าพเจ้าเปิดใจต่อพระองค์และพระเมตตาของพระองค์ เพื่อพระองค์จะทรงเป็นผู้เลี้ยงแกะที่แท้จริงของข้าพเจ้า ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์

จงทำใจให้กล้า อย่ากลัว

วันธรรมดาเทศกาลพระคริสตสมภพวันที่สามหลังสมโภชพระคริสตเจ้าแสดงองค์
วันพุธหลังสมโภชพระคริสตเจ้าแสดงองค์ หรือวันที่ 9 มกราคม

“จงทำใจให้กล้า เป็นเราเอง อย่ากลัวเลย!” มาระโก 6:50

ความกลัวเป็นหนึ่งในประสบการณ์ที่ทำให้เราหมดเรี่ยวแรงและเจ็บปวดมากที่สุดในชีวิต มีหลายสิ่งที่เราอาจกลัว แต่บ่อยครั้งที่สุด สาเหตุของความกลัวของเราคือมารร้ายที่พยายามขัดขวางเราไม่ให้มีความเชื่อและความหวังในพระคริสตเยซูเจ้า

ข้อความข้างต้นมาจากเรื่องพระเยซูเจ้าเสด็จดำเนินบนน้ำไปหาบรรดาอัครสาวกในยามที่สี่ของคืน ขณะที่พวกเขากำลังพายเรือทวนลมและถูกคลื่นซัด เมื่อเห็นพระเยซูเจ้าเสด็จดำเนินบนน้ำ พวกเขาก็หวาดกลัว แต่เมื่อพระเยซูเจ้าตรัสกับพวกเขาและเสด็จขึ้นเรือ ลมก็สงบลงทันที และบรรดาอัครสาวกยังคงอยู่ที่นั่นด้วยความ “ประหลาดใจอย่างยิ่ง” 

ตามความเข้าใจที่สืบต่อกันมา เรือในทะเลที่มีพายุเป็นภาพแทนการเดินทางของเราผ่านชีวิตนี้ เจ้าปีศาจ เนื้อหนัง และโลกต่อสู้กับเราด้วยวิธีการนับไม่ถ้วน ในเรื่องนี้ พระเยซูเจ้าทอดพระเนตรเห็นความยากลำบากของพวกเขาจากฝั่ง และเสด็จดำเนินไปหาพวกเขาเพื่อช่วยเหลือ เหตุที่พระองค์เสด็จดำเนินไปหาพวกเขาก็เพราะพระหฤทัยที่เปี่ยมด้วยความสงสารของพระองค์

บ่อยครั้งในช่วงเวลาที่เราหวาดกลัวในชีวิต เรากลับมองไม่เห็นพระเยซูเจ้า เราหันมาหมกมุ่นอยู่กับตนเองและจดจ่อกับสาเหตุของความกลัว แต่เป้าหมายของเราต้องเป็นการหันออกจากสาเหตุของความกลัวในชีวิต และมองหาพระเยซูเจ้า ผู้ทรงสงสารเราเสมอและทรงดำเนินมาหาเราอยู่เสมอท่ามกลางความกลัวและการต่อสู้ดิ้นรนของเรา

วันนี้ จงไตร่ตรองถึงสิ่งใดก็ตามที่ทำให้ท่านกลัวและวิตกกังวลมากที่สุดในชีวิต อะไรทำให้ท่านสับสนและต่อสู้ดิ้นรนภายในใจ เมื่อท่านรู้แล้วว่าต้นเหตุนั้นคืออะไร จงเบนสายตาจากสิ่งนั้นมาหาองค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา จงมองดูพระองค์ทรงดำเนินมาหาท่านท่ามกลางสิ่งที่ท่านกำลังต่อสู้ดิ้นรน พร้อมตรัสกับท่านว่า “ทำใจดี ๆ เราเอง อย่ากลัวเลย!”

ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ข้าพเจ้าหันมาหาดวงพระหฤทัยอันเปี่ยมด้วยพระเมตตากรุณาของพระองค์อีกครั้ง โปรดช่วยให้ข้าพเจ้าเงยหน้ามองพระองค์ และหันออกจากสิ่งที่ก่อให้เกิดความวิตกกังวลและความกลัวในชีวิต โปรดเติมเต็มข้าพเจ้าด้วยความเชื่อและความหวังในพระองค์ และประทานความกล้าหาญที่ข้าพเจ้าจำเป็นต้องมีเพื่อวางใจในพระองค์อย่างหมดสิ้น ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์

ข่าวดีแพร่ไปอย่างรวดเร็ว 

วันธรรมดาเทศกาลพระคริสตสมภพวันที่สี่หลังสมโภชพระคริสตเจ้าแสดงองค์
วันพฤหัสบดีหลังสมโภชพระคริสตเจ้าแสดงองค์ หรือวันที่ 10 มกราคม

พระเยซูเจ้าเสด็จกลับไปยังแคว้นกาลิลีด้วยพระอานุภาพของพระจิตเจ้า และข่าวเกี่ยวกับพระองค์แพร่ไปทั่วแคว้น พระองค์ทรงสอนในศาลาธรรมของพวกเขา และทุกคนต่างสรรเสริญพระองค์  ลูกา 4:14–15

พระเยซูเจ้าเพิ่งทรงใช้เวลาสี่สิบวันในถิ่นทุรกันดาร ทรงอดอาหารและอธิษฐานภาวนาก่อนที่จะเริ่มพระภารกิจอย่างเปิดเผย สถานที่แรกที่พระองค์เสด็จไปคือแคว้นกาลิลี ที่นั่นพระองค์เสด็จเข้าไปในศาลาธรรมและทรงอ่านข้อความจากหนังสือประกาศกอิสยาห์ อย่างไรก็ตาม ไม่นานหลังจากที่พระองค์ตรัสในศาลาธรรม พระเยซูเจ้าก็ทรงถูกขับไล่ออกจากเมือง และผู้คนพยายามผลักพระองค์ลงจากเนินเขาเพื่อฆ่าพระองค์

ช่างเป็นความแตกต่างที่น่าตกใจจริง ๆ ในตอนแรก พระเยซูเจ้าทรงได้รับ “คำสรรเสริญจากทุกคน” ดังที่เราเห็นในข้อความข้างต้น ข่าวเกี่ยวกับพระองค์แพร่สะพัดไปทั่วเมืองต่าง ๆ ราวกับไฟลามทุ่ง พวกเขาได้ยินเรื่องที่พระองค์ทรงรับพิธีล้างและพระสุรเสียงของพระบิดาที่ตรัสจากสวรรค์ หลายคนจึงใคร่รู้และตื่นเต้นเกี่ยวกับพระองค์ แต่ทันทีที่พระเยซูเจ้าทรงเริ่มเทศน์สอนข่าวสารแห่งพระวรสารอันบริสุทธิ์ และเมื่อพระองค์ทรงเริ่มกล่าวถึงความแข็งกระด้างในใจของพวกเขา พวกเขาก็หันมาต่อต้านพระองค์และมุ่งจะเอาชีวิตพระองค์

บางครั้งเราอาจติดกับดักความคิดที่ว่า พระวรสารจะมีผลทำให้ผู้คนมารวมเป็นหนึ่งเดียวกันเสมอ แน่นอนว่านี่เป็นเป้าหมายสำคัญประการหนึ่งของพระวรสาร คือการรวมเราให้เป็นหนึ่งเดียวกันในความจริง ในฐานะประชากรหนึ่งเดียวของพระเจ้า แต่หัวใจสำคัญของเอกภาพก็คือ เอกภาพจะเกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่อเราทุกคนยอมรับความจริงแห่งพระวรสารที่นำความรอดพ้นมาให้ ทั้งหมดทุกประการ และนั่นหมายความว่าเราต้องเปลี่ยนแปลงจิตใจ หันออกจากความดื้อรั้นที่ยึดติดกับบาปของเรา และเปิดใจรับพระคริสตเจ้า น่าเศร้าที่บางคนไม่ต้องการเปลี่ยนแปลง และผลที่ตามมาก็คือความแตกแยก

หากท่านพบว่ามีบางแง่มุมในคำสอนของพระเยซูเจ้าที่ยอมรับได้ยาก จงไตร่ตรองข้อความข้างต้น จงย้อนกลับไปดูปฏิกิริยาแรกของชาวเมือง เมื่อพวกเขาทุกคนพูดถึงพระเยซูเจ้าและสรรเสริญพระองค์ นั่นคือการตอบสนองที่ถูกต้อง ความยากลำบากของเราในการยอมรับสิ่งที่พระเยซูเจ้าตรัส และสิ่งที่พระองค์ทรงเรียกให้เรากลับใจละทิ้ง ไม่ควรนำเราไปสู่ความไม่เชื่อ แทนที่จะสรรเสริญพระองค์ในทุกสิ่ง

วันนี้ จงไตร่ตรองคำสอนของพระเยซูเจ้าที่ท่านรู้สึกยอมรับได้ยากที่สุดและได้ต่อสู้ดิ้นรนกับคำสอนนั้น ทุกสิ่งที่พระองค์ตรัสและทุกสิ่งที่พระองค์ทรงสอนล้วนเป็นไปเพื่อความดีของท่าน จงสรรเสริญพระองค์ไม่ว่าจะเป็นอย่างไร และให้หัวใจที่สรรเสริญของท่านนำปรีชาญาณที่จำเป็นมาให้ เพื่อท่านจะเข้าใจทุกสิ่งที่พระเยซูเจ้าทรงขอจากท่าน โดยเฉพาะคำสอนที่ยอมรับได้ยากที่สุด

ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ข้าพเจ้ายอมรับทุกสิ่งที่พระองค์ทรงสอน และเลือกที่จะเปลี่ยนแปลงส่วนต่าง ๆ ในชีวิตที่ไม่สอดคล้องกับพระประสงค์อันศักดิ์สิทธิ์ยิ่งของพระองค์ โปรดประทานปรีชาญาณให้ข้าพเจ้ามองเห็นสิ่งที่ข้าพเจ้าต้องกลับใจละทิ้ง และโปรดทำให้หัวใจของข้าพเจ้าอ่อนโยนลง เพื่อข้าพเจ้าจะเปิดใจต่อพระองค์อยู่เสมอ ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์

เทศน์สอนด้วยแบบอย่าง

วันธรรมดาเทศกาลพระคริสตสมภพวันที่ห้าหลังสมโภชพระคริสตเจ้าแสดงองค์
วันศุกร์หลังสมโภชพระคริสตเจ้าแสดงองค์ หรือวันที่ 11 มกราคม

ข่าวเกี่ยวกับพระองค์ยิ่งแพร่หลายออกไป ประชาชนจำนวนมากมาชุมนุมกันเพื่อฟังพระองค์และรับการรักษาโรคภัยไข้เจ็บ แต่พระองค์ทรงปลีกพระองค์ไปยังที่เปลี่ยวเพื่ออธิษฐานภาวนา ลูกา 5:15–16

ข้อความนี้เป็นตอนจบของเรื่องราวอันงดงามและทรงพลังเกี่ยวกับชายคนหนึ่งที่เป็นโรคเรื้อนเต็มตัว เขามาหาพระเยซูเจ้า กราบลงเฉพาะพระพักตร์ และวอนขอให้พระเยซูเจ้าทรงรักษาเขาหากเป็นพระประสงค์ของพระองค์ พระเยซูเจ้าทรงตอบอย่างเรียบง่ายว่า “เราต้องการ จงสะอาดเถิด” แล้วพระเยซูเจ้าก็ทรงทำสิ่งที่ไม่มีใครคาดคิด พระองค์ทรงสัมผัสชายคนนั้น แน่นอนว่าเขาหายจากโรคเรื้อนทันที และพระเยซูเจ้าทรงส่งเขาไปแสดงตนแก่สมณะ แต่ข่าวเรื่องอัศจรรย์นี้แพร่ออกไปอย่างรวดเร็ว จึงมีผู้คนมากมายมาหาพระเยซูเจ้าอย่างไม่ขาดสาย

ไม่ยากเลยที่จะนึกภาพผู้คนพูดคุยกันถึงอัศจรรย์นี้ คิดถึงโรคภัยไข้เจ็บของตนเองและของคนที่ตนรัก และปรารถนาให้ผู้ทำอัศจรรย์นี้รักษาพวกเขา แต่ในข้อความข้างต้น เราเห็นพระเยซูเจ้าทรงทำสิ่งที่น่าสนใจอย่างยิ่งและมีลักษณะเป็นการกระทำเชิงประกาศก ขณะที่ฝูงชนจำนวนมากมาชุมนุมกัน และผู้คนกำลังตื่นเต้นอย่างมากเกี่ยวกับพระเยซูเจ้า พระองค์กลับทรงปลีกพระองค์จากพวกเขาไปยังที่เปลี่ยวเพื่ออธิษฐานภาวนา เหตุใดพระองค์จึงทรงทำเช่นนี้?

พันธกิจของพระเยซูเจ้าคือการสอนความจริงแก่บรรดาผู้ติดตามพระองค์ และนำพวกเขาไปสู่สวรรค์ พระองค์ทรงทำเช่นนี้ไม่เพียงด้วยอัศจรรย์และคำสั่งสอนของพระองค์เท่านั้น แต่ยังทรงเป็นแบบอย่างในการอธิษฐานภาวนาด้วย เมื่อเสด็จแยกไปอธิษฐานภาวนาต่อพระบิดาตามลำพัง พระเยซูเจ้าทรงสอนบรรดาผู้ติดตามที่กำลังตื่นเต้นยินดีเหล่านี้ว่า สิ่งใดสำคัญที่สุดในชีวิต อัศจรรย์ที่เกิดขึ้นกับร่างกายไม่ใช่สิ่งสำคัญที่สุด การอธิษฐานภาวนาและความสนิทสัมพันธ์กับพระบิดาในสวรรค์ต่างหากที่สำคัญที่สุด

หากท่านได้สร้างชีวิตแห่งการอธิษฐานภาวนาประจำวันที่มั่นคงดีแล้ว วิธีหนึ่งที่ท่านจะแบ่งปันพระวรสารกับผู้อื่นได้ก็คือ เปิดโอกาสให้พวกเขาเห็นความมุ่งมั่นของท่านในการอธิษฐานภาวนา ไม่ใช่เพื่อรับคำยกย่องจากพวกเขา แต่เพื่อให้พวกเขารู้ว่าท่านถือว่าสิ่งใดสำคัญที่สุดในชีวิต เมื่อท่านมุ่งมั่นเข้าร่วมพิธีบูชาขอบพระคุณทุกวัน ไปวัดเพื่อนมัสการศีลมหาสนิท หรือเพียงจัดเวลาอยู่ตามลำพังในห้องเพื่ออธิษฐานภาวนา ผู้อื่นจะสังเกตเห็น และจะเกิดความใคร่รู้ในสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งอาจนำพวกเขาไปสู่ชีวิตแห่งการอธิษฐานภาวนาด้วยเช่นกัน

วันนี้ จงไตร่ตรองถึงพันธกิจของท่านในการประกาศข่าวดีแก่ผู้อื่น ด้วยการกระทำเรียบง่าย คือเปิดโอกาสให้พวกเขารับรู้ถึงชีวิตแห่งการอธิษฐานภาวนาและความศรัทธาของท่าน ให้พวกเขาเห็นท่านอธิษฐานภาวนา และหากพวกเขาถาม จงแบ่งปันผลที่ท่านได้รับจากการอธิษฐานภาวนา ให้ความรักที่ท่านมีต่อองค์พระผู้เป็นเจ้าของเราส่องสว่างออกมา เพื่อผู้อื่นจะได้รับพระพรจากการเป็นพยานอันศักดิ์สิทธิ์ของท่าน

ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า โปรดช่วยให้ข้าพเจ้ามุ่งมั่นดำเนินชีวิตแห่งการภาวนาและความศรัทธาอย่างแท้จริงในทุก ๆ วัน โปรดช่วยให้ข้าพเจ้าซื่อสัตย์ต่อชีวิตแห่งการภาวนานี้ และได้รับการดึงดูดให้รักพระองค์อย่างลึกซึ้งยิ่งขึ้นอยู่เสมอ ขณะที่ข้าพเจ้าเรียนรู้ที่จะภาวนา โปรดทรงใช้ข้าพเจ้าให้เป็นพยานแก่ผู้อื่น เพื่อผู้ที่ต้องการพระองค์มากที่สุดจะได้รับการเปลี่ยนแปลงด้วยความรักที่ข้าพเจ้ามีต่อพระองค์ ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์

ทำหน้าที่เฉพาะในส่วนของเราให้สำเร็จ

วันธรรมดาเทศกาลพระคริสตสมภพวันที่หกหลังสมโภชพระคริสตเจ้าแสดงองค์
วันเสาร์หลังสมโภชพระคริสตเจ้าแสดงองค์ หรือวันที่ 12 มกราคม

“รับบี ผู้ที่เคยอยู่กับท่านอีกฟากหนึ่งของแม่น้ำจอร์แดน ซึ่งท่านได้เป็นพยานถึงนั้น ขณะนี้เขากำลังทำพิธีล้าง และทุกคนกำลังไปหาเขา” ยอห์น 3:26 

ยอห์นผู้ทำพิธีล้างมีผู้ติดตามจำนวนมาก ผู้คนยังคงมาหาท่านเพื่อรับพิธีล้าง และหลายคนต้องการให้งานรับใช้ของท่านเติบโตขึ้น อย่างไรก็ตาม เมื่อพระเยซูเจ้าทรงเริ่มพระพันธกิจต่อสาธารณชน ผู้ติดตามยอห์นบางคนก็เกิดความอิจฉา แต่ยอห์นให้คำตอบที่ถูกต้องแก่พวกเขา ท่านอธิบายว่า ชีวิตและพันธกิจของท่านคือการเตรียมผู้คนไว้สำหรับพระเยซูเจ้า บัดนี้ เมื่อพระเยซูเจ้าทรงเริ่มพระพันธกิจแล้ว ยอห์นจึงกล่าวด้วยความยินดีว่า “ดังนั้น ความยินดีของข้าพเจ้าจึงเต็มเปี่ยมแล้ว พระองค์จะต้องทรงยิ่งใหญ่ขึ้น ส่วนข้าพเจ้าจะต้องด้อยลง” (ยอห์น 3:29–30)

ความถ่อมตนของยอห์นนี้เป็นบทเรียนสำคัญ โดยเฉพาะสำหรับผู้ที่อุทิศตนอย่างแข็งขันในพันธกิจแพร่ธรรมของพระศาสนจักร บ่อยครั้งเหลือเกิน เมื่อเรามีส่วนร่วมในงานแพร่ธรรมบางอย่าง และดูเหมือนว่า “งานรับใช้” ของผู้อื่นเติบโตเร็วกว่างานของเรา ความอิจฉาก็อาจเกิดขึ้นได้ แต่กุญแจสำคัญในการเข้าใจบทบาทของเราในพันธกิจแพร่ธรรมของพระศาสนจักรของพระคริสตเจ้าก็คือ เราต้องมุ่งทำหน้าที่ในส่วนของเราให้สำเร็จ และเฉพาะในส่วนของเราเท่านั้น เราต้องไม่มองว่าตนเองกำลังแข่งขันกับผู้อื่นภายในพระศาสนจักร เราต้องรู้ว่าเมื่อใดเราควรลงมือทำตามพระประสงค์ของพระเจ้า และต้องรู้ว่าเมื่อใดเราควรถอยออกมาเพื่อให้ผู้อื่นทำให้พระประสงค์ของพระเจ้าสำเร็จ เราต้องทำตามพระประสงค์ของพระเจ้า ไม่มากกว่านั้น ไม่น้อยกว่านั้น และไม่ใช่สิ่งอื่นใด

นอกจากนี้ ถ้อยคำสุดท้ายของยอห์นที่กล่าวมานั้นต้องก้องอยู่ในใจเราเสมอ เมื่อเราได้รับเรียกให้มีส่วนร่วมอย่างแข็งขันในงานแพร่ธรรม “พระองค์จะต้องทรงยิ่งใหญ่ขึ้น ส่วนข้าพเจ้าจะต้องด้อยลง” นี่คือแบบอย่างอันสมบูรณ์สำหรับทุกคนที่รับใช้พระคริสตเจ้าและผู้อื่นภายในพระศาสนจักร

วันนี้ จงไตร่ตรองถ้อยคำอันศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้ของยอห์นผู้ทำพิธีล้าง นำถ้อยคำเหล่านี้มาใช้กับพันธกิจของท่านในครอบครัว ในหมู่มิตรสหาย และโดยเฉพาะอย่างยิ่งหากท่านมีส่วนร่วมในงานรับใช้ด้านการแพร่ธรรมภายในพระศาสนจักร ทุกสิ่งที่ท่านทำต้องชี้ไปยังพระคริสตเจ้า สิ่งนี้จะเกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่อท่านเข้าใจบทบาทเฉพาะที่พระเจ้าประทานแก่ท่าน และน้อมรับเฉพาะบทบาทนั้น เช่นเดียวกับนักบุญยอห์นผู้ทำพิธีล้าง

ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ข้าพเจ้ามอบตนเองแด่พระองค์เพื่อรับใช้พระองค์และถวายพระสิริรุ่งโรจน์แด่พระองค์ โปรดทรงใช้ข้าพเจ้าตามพระประสงค์ ขณะที่พระองค์ทรงใช้ข้าพเจ้า โปรดประทานความถ่อมตนที่ข้าพเจ้าจำเป็นต้องมี เพื่อระลึกอยู่เสมอว่าข้าพเจ้ารับใช้พระองค์และทำตามพระประสงค์ของพระองค์เท่านั้น โปรดปลดปล่อยข้าพเจ้าจากความหึงหวงและความอิจฉาริษยา และช่วยให้ข้าพเจ้าชื่นชมยินดีในหนทางมากมายที่พระองค์ทรงกระทำกิจการผ่านผู้อื่นในชีวิตของข้าพเจ้า ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์

“ท่านเป็นบุตรสุดที่รักของเรา”

พระเยซูเจ้าทรงรับพิธีล้าง
วันอาทิตย์หลังวันที่ 6 มกราคม (หรือวันจันทร์ หากฉลองพระคริสตเจ้าแสดงองค์ในวันอาทิตย์ที่ 7 หรือ 8 มกราคม)

ในเวลานั้น พระเยซูเจ้าเสด็จมาจากเมืองนาซาเร็ธในแคว้นกาลิลี และทรงรับพิธีล้างจากยอห์นในแม่น้ำจอร์แดน เมื่อเสด็จขึ้นจากน้ำ พระองค์ทอดพระเนตรเห็นท้องฟ้าถูกแหวกออก และพระจิตเจ้าเสด็จลงมาเหนือพระองค์ดุจนกพิราบ มีเสียงจากสวรรค์ว่า “ท่านเป็นบุตรที่รักของเรา เราพอใจท่านมาก”  มาระโก 1:9–11 (พระวรสารปี B)

สำหรับเรา วันฉลองพระเยซูเจ้าทรงรับพิธีล้างเป็นวันสิ้นสุดเทศกาลพระคริสตสมภพ และนำเราเข้าสู่การเริ่มต้นเทศกาลธรรมดา ในมุมมองของพระคัมภีร์ เหตุการณ์นี้ในพระชนมชีพของพระเยซูเจ้ายังเป็นช่วงเปลี่ยนผ่านจากพระชนมชีพที่ซ่อนเร้นในนาซาเร็ธ ไปสู่การเริ่มต้นพระพันธกิจต่อสาธารณชน ขณะที่เราระลึกถึงเหตุการณ์อันรุ่งโรจน์นี้ สิ่งสำคัญคือการไตร่ตรองคำถามง่าย ๆ ว่า เหตุใดพระเยซูเจ้าจึงทรงรับพิธีล้าง? จงระลึกว่า พิธีล้างของยอห์นเป็นพิธีล้างเพื่อการกลับใจ เป็นการกระทำที่ท่านใช้เชื้อเชิญบรรดาผู้ติดตามให้หันจากบาปและหันมาหาพระเจ้า แต่พระเยซูเจ้าทรงปราศจากบาป แล้วเหตุใดพระองค์จึงทรงรับพิธีล้าง?

ประการแรก เราเห็นจากข้อความที่ยกมาข้างต้นว่า การที่พระเยซูเจ้าทรงรับพิธีล้างด้วยความถ่อมพระองค์นั้นเผยให้เห็นว่าพระองค์ทรงเป็นผู้ใดอย่างแท้จริง พระสุรเสียงของพระบิดาในสวรรค์ตรัสว่า “ท่านเป็นบุตรสุดที่รักของเรา เราพอใจในท่านยิ่งนัก” นอกจากนี้ เรายังได้รับการบอกเล่าว่า พระจิตเจ้าเสด็จลงมาเหนือพระองค์ในรูปนกพิราบ ดังนั้น การรับพิธีล้างของพระเยซูเจ้าจึงเป็นส่วนหนึ่งของการประกาศต่อสาธารณชนว่าพระองค์ทรงเป็นผู้ใด พระองค์ทรงเป็นพระบุตรของพระเจ้า เป็นพระบุคคลพระเจ้าผู้ทรงเป็นหนึ่งเดียวกับพระบิดาและพระจิตเจ้า การเป็นพยานต่อสาธารณชนนี้คือ “การสำแดงองค์” เป็นการเผยให้ทุกคนเห็นว่าพระองค์ทรงเป็นผู้ใดอย่างแท้จริง ขณะที่พระองค์ทรงเตรียมเริ่มพระพันธกิจต่อสาธารณชน

ประการที่สอง การรับพิธีล้างของพระเยซูเจ้าเผยให้เห็นความถ่อมพระองค์อย่างน่าอัศจรรย์ พระองค์ทรงเป็นพระบุคคลที่สองแห่งพระตรีเอกภาพผู้ศักดิ์สิทธิ์ยิ่ง แต่กลับทรงยอมให้พระองค์เองถูกนับรวมกับคนบาป ด้วยการทรงร่วมในกิจการที่มุ่งเน้นการกลับใจ พระเยซูเจ้าทรงสื่อความหมายอย่างลึกซึ้งผ่านการรับพิธีล้างของพระองค์ พระองค์เสด็จมาเพื่อเป็นหนึ่งเดียวกับเราผู้เป็นคนบาป เพื่อเข้าสู่บาปของเราและเข้าสู่ความตายของเรา เมื่อเสด็จลงในน้ำ พระองค์ทรงเข้าสู่ความตายนั้นเองในเชิงสัญลักษณ์ ซึ่งเป็นผลจากบาปของเรา และทรงขึ้นจากน้ำอย่างมีชัย เพื่อให้เราสามารถลุกขึ้นพร้อมกับพระองค์สู่ชีวิตใหม่ได้ด้วย ด้วยเหตุนี้ การรับพิธีล้างของพระเยซูเจ้าจึงเป็นเสมือนการที่พระองค์ทรง “ล้าง” น้ำ เพื่อว่านับแต่นั้นเป็นต้นไป น้ำนั้นเองจะได้รับการประทับอยู่ของพระองค์ผู้ทรงเป็นพระเจ้า และสามารถถ่ายทอดการประทับอยู่นี้แก่ทุกคนที่รับศีลล้างบาปภายหลังพระองค์ ดังนั้น มนุษยชาติผู้เป็นคนบาปจึงสามารถพบกับพระเทวภาพได้แล้วผ่านศีลล้างบาป

ประการสุดท้าย เมื่อเรามีส่วนร่วมในการล้างแบบใหม่นี้ ผ่านทางน้ำที่บัดนี้องค์พระผู้เป็นเจ้าของเราผู้ทรงเป็นพระเจ้าได้ทรงทำให้ศักดิ์สิทธิ์แล้ว เราเห็นว่าการรับพิธีล้างของพระเยซูเจ้าเผยให้รู้ว่าเรากลายเป็นใครในพระองค์ เช่นเดียวกับที่พระบิดาตรัสและทรงประกาศว่าพระองค์ทรงเป็นพระบุตร และเช่นเดียวกับที่พระจิตเจ้าเสด็จลงมาเหนือพระองค์ ในศีลล้างบาปของเรา เราก็กลายเป็นบุตรบุญธรรมของพระบิดาและเปี่ยมด้วยพระจิตเจ้าเช่นกัน ดังนั้น การรับพิธีล้างของพระเยซูเจ้าจึงทำให้ชัดเจนว่าเรากลายเป็นใครเมื่อรับศีลล้างบาปของคริสตชน

ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ข้าพเจ้าขอบพระคุณพระองค์ที่ทรงถ่อมพระองค์รับพิธีล้าง ซึ่งเป็นการเปิดสวรรค์แก่ทุกคนที่เป็นคนบาป ขอให้ข้าพเจ้าเปิดใจรับพระหรรษทานอันล้ำลึกเกินหยั่งถึงแห่งศีลล้างบาปของข้าพเจ้าในทุก ๆ วัน และดำเนินชีวิตร่วมกับพระองค์อย่างเต็มเปี่ยมยิ่งขึ้นในฐานะบุตรของพระบิดา ผู้เปี่ยมด้วยพระจิตเจ้า  ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์

สารบัญ

หนังสือทั้ง 4 เล่มมีจำหน่ายในรูปแบบหนังสือปกอ่อน & อีบุ๊ก!

Amazon – Google Play – iTunes – Barnes and Noble