தமிழ்

கிறிஸ்து பிறப்புக் காலம்

4 தொகுதிகளும் மென்மையான அட்டையுடன் கூடிய அச்சுநூல் & மின்னூல் வடிவங்களில் கிடைக்கின்றன!

பொருளடக்கம்

தாழ்ச்சியின் மேன்மை

ஜனவரி 2, ஆண்டவரின் திருக்காட்சிப் பெருவிழாவுக்கு முன் வரும்போது

“நான் தண்ணீரால் திருமுழுக்குக் கொடுக்கிறேன்; ஆனால் நீங்கள் அறியாத ஒருவர் உங்கள் நடுவே இருக்கிறார். எனக்குப் பின் வருபவர் அவரே; அவருடைய மிதியடியின் வாரை அவிழ்க்கக்கூட எனக்குத் தகுதியில்லை.” யோவான் 1:26–27

கிறிஸ்து பிறப்புப் பெருவிழாவின் எண்நாள் கொண்டாட்டம் இப்போது நிறைவடைந்துள்ளதால், நம் ஆண்டவர் இனி ஆற்றவிருக்கும் பணியை நோக்கி உடனே நம் பார்வையைத் திருப்புகிறோம். இன்றைய நற்செய்தியில், இயேசுவின் அந்த எதிர்காலப் பணியை நமக்குச் சுட்டிக்காட்டுபவர் புனித திருமுழுக்கு யோவான். தண்ணீரால் திருமுழுக்குக் கொடுக்கும் தமது பணி தற்காலிகமானது என்றும், தமக்குப் பின் வருபவருக்கான ஒரு தயாரிப்பு மட்டுமே என்றும் அவர் ஏற்றுக்கொள்கிறார்.

திருவருகைக் கால வாசகங்கள் பலவற்றில் நாம் கண்டதுபோல, புனித திருமுழுக்கு யோவான் மிகுந்த தாழ்ச்சியுள்ள மனிதர். இயேசுவின் மிதியடி வார்களை அவிழ்க்கக்கூடத் தாம் தகுதியற்றவர் என்று அவர் ஏற்றுக்கொள்வது இதற்குச் சான்றாகும். ஆனால், வியப்புக்குரிய வகையில், தாழ்ச்சியோடு இவ்வாறு ஏற்றுக்கொள்வதே அவரை இவ்வளவு உயர்ந்தவராக்குகிறது!

நீங்கள் உயர்ந்தவராக விளங்க விரும்புகிறீர்களா? நம் உள்ளத்தின் ஆழத்தில் நாம் அனைவருமே அவ்வாறு விரும்புகிறோம். இந்த விருப்பம், மகிழ்ச்சியாக இருக்க வேண்டும் என்ற நமது இயல்பான விருப்பத்தோடு இணைந்துள்ளது. நம் வாழ்வு பொருளும் நோக்கமும் கொண்டதாக இருக்க வேண்டும் என்றும், நம்மால் ஒரு மாற்றத்தை ஏற்படுத்த வேண்டும் என்றும் விரும்புகிறோம். கேள்வி என்னவென்றால், “எப்படி?” இதை நீங்கள் எப்படிச் செய்வீர்கள்? உண்மையான மேன்மையை எப்படி அடைவீர்கள்?

உலகப் பார்வையில், மேன்மை என்பது பெரும்பாலும் வெற்றி, செல்வம், அதிகாரம், பிறரின் பாராட்டு போன்றவற்றுக்குச் சமமாகக் கருதப்படலாம். ஆனால் இறைப் பார்வையில், நமது வாழ்வால் கடவுளுக்கு நம்மால் இயன்ற அளவு மிகுந்த மாட்சியைத் தாழ்ச்சியோடு அளிப்பதன் மூலமே மேன்மையை அடைகிறோம்.

கடவுளுக்கு எல்லா மாட்சியையும் அளிப்பது நம் வாழ்வில் இருவகையான விளைவுகளை ஏற்படுத்துகிறது. முதலாவதாக, அவ்வாறு செய்வது வாழ்வின் உண்மைக்கேற்ப வாழ நமக்கு வழிவகுக்கிறது. நமது புகழ்ச்சிக்கும் மாட்சிப்படுத்துதலுக்கும் கடவுள், கடவுள் ஒருவரே தகுதியுடையவர் என்பதே அந்த உண்மை. நல்லவை அனைத்தும் கடவுளிடமிருந்து, கடவுள் ஒருவரிடமிருந்தே வருகின்றன. இரண்டாவதாக, கடவுளுக்கு எல்லா மாட்சியையும் தாழ்ச்சியோடு அளித்து, நாம் அவருக்குத் தகுதியற்றவர்கள் என்பதைச் சுட்டிக்காட்டும்போது, அதற்குப் பதிலாகக் கடவுள் நம்மை நோக்கித் தாழ்ந்து வந்து, தமது வாழ்விலும் மாட்சியிலும் பங்குபெற நம்மை உயர்த்துகிறார்.

புனித திருமுழுக்கு யோவானின் தாழ்ச்சியைப் பின்பற்றுவதற்கான உங்கள் அழைப்பைப் பற்றி இன்று சிந்தியுங்கள். கடவுளின் மேன்மைக்கும் மாட்சிக்கும் முன்பாக உங்களைத் தாழ்த்திக்கொள்ள ஒருபோதும் தயங்காதீர்கள். அவ்வாறு செய்வது உங்களை இழிவுபடுத்தவோ, உங்கள் மேன்மைக்குத் தடையாக இருக்கவோ செய்யாது. மாறாக, கடவுளின் மாட்சிக்கு முன்பாக நீங்கள் மிக ஆழ்ந்த தாழ்ச்சியோடு இருக்கும்போது மட்டுமே, அவர் தமது வாழ்வு மற்றும் பணியின் மேன்மைக்குள் உங்களை ஈர்த்துக்கொள்ள முடியும்.

ஆண்டவரே, மாட்சியும் புகழ்ச்சியும் அனைத்தையும் உமக்கு, உமக்கு மட்டுமே செலுத்துகிறேன். நன்மைகள் அனைத்தின் ஊற்றும் நீரே; உம்மின்றி நான் ஒன்றுமில்லை. உமது அருள்வாழ்வின் மாட்சியிலும் மேன்மையிலும் நான் பங்குபெறும்படி, உமக்கு முன்பாகத் தொடர்ந்து என்னையே தாழ்த்திக்கொள்ள எனக்கு உதவியருளும். இயேசுவே, நான் உம்மை நம்புகிறேன்.


கடவுள் பேசுவதைக் கேட்டல்

ஜனவரி 3, ஆண்டவரின் திருக்காட்சிப் பெருவிழாவுக்கு முன் வரும்போது

யோவான் மேலும் சான்று பகர்ந்து கூறியது: “தூய ஆவியார் புறாவைப்போல வானிலிருந்து இறங்கி அவர்மீது தங்கியதைக் கண்டேன். நானும் அவரை அறிந்திருக்கவில்லை. ஆனால், தண்ணீரால் திருமுழுக்கு அளிக்க என்னை அனுப்பியவர் என்னிடம், ‘தூய ஆவியார் இறங்கி யார்மீது தங்குவதை நீ காண்பாயோ, அவரே தூய ஆவியாரால் திருமுழுக்கு அளிப்பவர்’ என்று கூறினார். இப்போது நானே கண்டு, இவரே இறைமகன் என்று சான்று பகர்ந்துள்ளேன்.” யோவான் 1:32–34

மத்தேயு, மாற்கு, லூக்கா நற்செய்திகளில் சித்தரிக்கப்படுவதுபோல, யோவான் நற்செய்தியில் புனித திருமுழுக்கு யோவான் இயேசுவுக்குத் திருமுழுக்கு அளிக்கவே இல்லை என்பது கவனிக்கத்தக்கது. மாறாக, யோவான் நற்செய்தியில், திருமுழுக்கு யோவான் தொலைவிலிருந்து தூய ஆவியார் இறங்கி வருவதைக் கண்டார்; பின்னர் மேலே மேற்கோள் காட்டப்பட்ட வார்த்தைகளைக் கூறினார். மறுநாள், திருமுழுக்கு யோவான் இயேசுவைச் “கடவுளின் செம்மறி” என்று சுட்டிக்காட்டினார். அப்போது அவருடைய சீடர்களில் இருவர் அவரை விட்டு விலகி இயேசுவைப் பின்தொடர்ந்தனர்.

யோவான் நற்செய்திக்கும் மூன்று ஒத்தமைவு நற்செய்திகளுக்கும் இடையே முரண்பாடு இருப்பதுபோல் தோன்றுவது ஏன்? இதற்கு உறுதியான பதில் அளிப்பது கடினம் என்றாலும், இயேசுவே “கடவுளின் செம்மறி” என்ற தனித்துவமான ஆன்மிக அறிவைத் தந்தை திருமுழுக்கு யோவானுக்கு அளித்தார் என்பதை யோவான் நற்செய்தி தனிச்சிறப்புடன் தெளிவுபடுத்துகிறது. இந்த நற்செய்தியில், இயேசு யார் என்ற வெளிப்பாடு அங்கிருந்த அனைவரும் கேட்கவும் காணவும் கூடிய விதத்தில் நிகழவில்லை. மாறாக, தம்மை அனுப்பியவரிடமிருந்து திருமுழுக்கு யோவான் பெற்ற உள்ளார்ந்த உணர்தலையே யோவான் நற்செய்தி மையப்படுத்துகிறது. அவரை அனுப்பியவர் விண்ணகத் தந்தையே.

இன்று வாசிக்கப்படும் யோவான் நற்செய்திப் பகுதியிலிருந்து சிந்திக்கத்தக்க ஓர் ஆன்மிக உண்மை இதுதான்: இயேசு யார் என்பதைக் குறித்து திருமுழுக்கு யோவானுக்கு அளிக்கப்பட்ட நம்பிக்கையும் உறுதியும் அவ்வளவு ஆழமானவை; எனவே, சிறிதளவும் ஐயமின்றி இயேசு யார் என்பதை அவர் அறிந்திருந்தார். திருமுழுக்கு யோவானுக்குத் தனிப்பட்ட முறையில் அளிக்கப்பட்ட இந்த வெளிப்பாடு அவரது வாழ்வை மாற்றியது. அந்தக் கணத்திலிருந்து, மக்களுக்கு இயேசுவைச் சுட்டிக்காட்டுவதே அவரது செயல்கள் அனைத்தின் நோக்கமாக இருந்தது.

விண்ணகத் தந்தையிடமிருந்து திருமுழுக்கு யோவான் பெற்ற, இயேசுவைப் பற்றிய இந்த ஆன்மிக வெளிப்பாட்டை நீங்கள் சிந்திக்கும்போது, எது உங்களுக்கு இன்னும் உறுதியான நம்பிக்கையைத் தரும் என்று எண்ணிப் பாருங்கள். இயேசு யார் என்பதை விண்ணகத்திலிருந்து கேட்கக்கூடிய ஒரு குரல் அறிவிப்பதைக் கேட்பது இன்னும் உறுதியான நம்பிக்கையைத் தருமா? அல்லது, தந்தையின் உள்ளார்ந்த ஆன்மிகத் தொடர்பின் வழியாக இதே அறிவைப் பெறுவது இன்னும் உறுதியான நம்பிக்கையைத் தருமா? முதலாவதாகக் கூறப்பட்ட, வெளியிலிருந்து கேட்கக்கூடிய குரலே இன்னும் உறுதியான நம்பிக்கையைத் தரும் என்று நீங்கள் கருதினால், சற்று நின்று மீண்டும் சிந்தித்துப் பாருங்கள். உண்மை என்னவெனில், கடவுள் நம்மோடு தொடர்புகொள்ளும் மிகத் தெளிவான, மிக உறுதியான முறை உள்ளார்ந்ததே. ஒத்தமைவு நற்செய்திகளில் சித்தரிக்கப்படுவதுபோல, விண்ணகத்திலிருந்து கேட்கக்கூடிய ஒரு குரல் ஒலித்தாலும், அதைக் கேட்பவர்களுக்கு மிக ஆழமான அளவில் உறுதியான நம்பிக்கையை அளிக்க, அந்தக் குரலும் அவர்களது இதயங்களில் நம்பிக்கையின் வழியாக உள்ளார்ந்து உறுதிப்படுத்தப்பட வேண்டும்.

தம்மைப் பற்றியும், தாம் கூறிய அனைத்தும் உண்மை என்பதைப் பற்றியும் உங்களை உறுதியான நம்பிக்கைக்குள் இட்டுச் செல்ல, தந்தையாம் கடவுள் உங்கள் ஆன்மாவின் ஆழத்தில் உங்களோடு பேச விரும்புகிறார் என்ற ஆன்மிக உண்மையை இன்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். கடவுள் பேசுவதை நீங்கள் கேட்கிறீர்களா? அவரது குரல் உங்களுக்கு உறுதியான நம்பிக்கையை அளிக்க உங்களை நீங்கள் அனுமதித்திருக்கிறீர்களா? இன்று அவருக்குச் செவிகொடுங்கள். அவர் உங்களிடம் கூறும் அனைத்தும், உங்கள் வாழ்வில் நீங்கள் சொல்வதற்கும் செய்வதற்கும் ஊற்றாகவும் இலக்காகவும் அமைய அனுமதியுங்கள்.

விண்ணகத் தந்தையே, நீர் யார் என்பதையும் என் வாழ்வுக்கான உமது திட்டத்தையும் பல வழிகளில் எனக்கு வெளிப்படுத்தியுள்ளீர். நீர் எப்போதும் என்னோடு பேசிக்கொண்டிருந்தாலும், நான் எப்போதும் செவிகொடுப்பதில்லை என்பதை ஏற்றுக்கொள்கிறேன். நான் நம்பிக்கை கொள்ளவும், உமது அன்பையும் என் வாழ்வில் உமது நிறைவான திருவுளத்தையும் குறித்து உறுதிகொள்ளவும், என் ஆன்மாவை இன்னும் முழுமையாக உமக்குத் திறந்தருளும். இயேசுவே, நான் உம்மை நம்புகிறேன்.


வாருங்கள், காண்பீர்கள்

ஜனவரி 4, ஆண்டவரின் திருக்காட்சிப் பெருவிழாவுக்கு முன் வரும்போது

அவர்கள் அவரிடம், “ரபி” (இதற்கு ‘போதகரே’ என்று பொருள்), “நீர் எங்கே தங்கியிருக்கிறீர்?” என்று கேட்டார்கள். அவர் அவர்களிடம், “வாருங்கள், காண்பீர்கள்” என்றார். எனவே அவர்கள் சென்று, அவர் தங்கியிருந்த இடத்தைக் கண்டார்கள்; அன்று அவரோடு தங்கினார்கள். யோவான் 1:38–39

எவ்வளவு ஆர்வத்தைத் தூண்டும் உரையாடல்! இயேசுவை “கடவுளின் செம்மறி” என்று திருமுழுக்கு யோவான் கூறியதைக் கேட்ட அவருடைய இரு சீடர்களுள் ஒருவர் அந்திரேயா. இதனால், அந்திரேயாவும் மற்ற சீடரும் திருமுழுக்கு யோவானைவிட்டு அகன்று, இயேசுவின் பின்னால் நடந்து செல்லத் தொடங்கினர். அவர்கள் இயேசுவைப் பின்தொடரத் தொடங்கியபோது, அவர் அவர்களைத் திரும்பிப் பார்த்து, அவர்கள் எதைத் தேடுகிறார்கள் என்று கேட்டார். அவர்கள் அளித்த பதிலும், அதைத் தொடர்ந்து இயேசு விடுத்த அழைப்பும் மேலே பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன.

இயேசுவின் அழைப்பு தனித்துவமானது: “வாருங்கள், காண்பீர்கள்.” அந்த அழைப்பை ஏற்று, இந்த இரு சீடர்களும் சென்று அன்று இயேசுவோடு தங்கினார்கள். ஆனால் நடந்தது அதுமட்டுமல்ல. இயேசுவோடு அந்த நாளைச் செலவிட்டதன் வழியாக, இயேசு யார் என்பதில் இந்த இரு சீடர்களும் நம்பிக்கை கொண்டார்கள் என்பது தொடர்ந்து வரும் பகுதியிலிருந்து தெளிவாகிறது. அப்பகுதியில் பின்னர், அந்திரேயா தம் சகோதரர் பேதுருவிடம் சென்று, “நாங்கள் மெசியாவைக் கண்டோம்” என்று கூறுகிறார். இயேசுவோடு அவர்கள் கழித்த அந்த நாளில், அவர் யார் என்பதை உறுதியாக உணரச் செய்தது எது?

அவர்கள் இயேசுவோடு தங்கியிருந்ததைப் பற்றிய விவரங்கள் நற்செய்தியில் இடம்பெறவில்லை என்றாலும், இயேசுவின் முன்னிலையில் இருப்பது மட்டுமே இந்தச் சீடர்களுக்குத் தேவையானதாக இருந்தது என்பது தெளிவாகத் தெரிகிறது. இயேசுவின் இரு பகுதிகளைக் கொண்ட அழைப்பை மீண்டும் சிந்தித்துப் பாருங்கள்: முதலில் “வாருங்கள்…”; அதைத் தொடர்ந்து “காண்பீர்கள்.”

நம் ஆண்டவர் நம் ஒவ்வொருவரிடமும் பேசும்போது, அவர் விடுக்கும் அழைப்பும் இதைப் போன்றதே. முதலில், அவர் தம்மோடு வரும்படி நம்மை அழைப்பார். இயேசு தங்கியிருக்கும் இடத்திற்கு நாம் வர வேண்டும். அது எங்கே இருக்கிறது? நம்மைப் பொறுத்தவரை, அது கட்டாயமாக ஓர் இடமாக இருக்க வேண்டியதில்லை; மாறாக, அது முதன்மையாகவும் எல்லாவற்றிற்கும் மேலாகவும் இறைவேண்டலுக்குரிய இடமாகும். தனிப்பட்ட இறைவேண்டலின் அகப்பயணத்தின் வழியாகத் தம்மிடம் வரும்படி இயேசு விடுக்கும் அழைப்பை நாம் கேட்க வேண்டும். அங்கே, நம் ஆன்மாவின் ஆழத்தில்தான், நாம் நம் ஆண்டவரோடு இளைப்பாறுவோம். தமது தெய்வீக முன்னிலையில் நாம் அமைதியாக இருக்கவே அவர் நம்மை அழைக்கிறார்.

நாம் அவரிடம் வந்து, அவருடைய முன்னிலையில் அவரோடு இளைப்பாறும்போது, இன்னொன்றும் நிகழும்: “காண்பீர்கள்.” நாம் அவரைக் காண்போம், அவரை அறிந்துகொள்வோம், அவரால் ஒளிபெறுவோம், அவர்மீது நம்பிக்கை கொள்வோம். முதலில், அவர் பேசும் இறைவார்த்தையின் வழியாக இது நிகழ்கிறது. இறுதியில், இறைவேண்டலில் மட்டுமே நாம் பெற்றுக்கொள்ளக்கூடிய ஓர் உள்ளார்ந்த வெளிப்பாட்டின் வழியாக இது நிகழ்கிறது.

நம் ஆண்டவர் இந்தச் சீடர்களுக்கு விடுத்த கனிவான அழைப்பை இன்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். இந்த வார்த்தைகளை நீங்கள் ஆழ்ந்து சிந்திக்கும்போது, அவை உங்களுக்கும் சொல்லப்படுவதாகக் கேளுங்கள். முதலில், “வாருங்கள்” என்ற சொல்லை மட்டும் சிந்திப்பதில் நேரம் செலவிடுங்கள். அது உங்கள் ஆன்மாவில் ஊடுருவ அனுமதியுங்கள். அது உங்களுக்கு ஆழ்ந்த தனிப்பட்ட அழைப்பாக மாற அனுமதியுங்கள். அது இயேசுவிடமிருந்து வரும் உண்மையான, அன்பான அழைப்பு என்பதை அறிந்துகொள்ளுங்கள். அதன்பின், “காண்பீர்கள்” என்ற வார்த்தையை ஆழ்ந்து சிந்திப்பதில் நேரம் செலவிட முயலுங்கள். நீங்கள் எதைக் காண வேண்டும் என்று கடவுள் விரும்புகிறார்? நம்பிக்கை சார்ந்த எந்தத் தனிப்பட்ட வெளிப்பாட்டை உங்களுக்கு அருளக் கடவுள் விரும்புகிறார்? “வாருங்கள், காண்பீர்கள்.” நம் ஆண்டவரின் இந்த முதல் சீடர்களின் வாழ்வை மாற்றியதுபோல, இந்த வார்த்தைகள் உங்கள் வாழ்வையும் மாற்ற அனுமதியுங்கள்.

ஆண்டவரே, உம்மிடம் வரவும், உம்மோடு இருக்கவும், உமது தெய்வீக முன்னிலையில் உம்மோடு அமர்ந்திருக்கவும் நீர் தொடர்ந்து என்னை அழைக்கிறீர். உமது அன்பின் இந்தக் கனிவான அழைப்பைக் கேட்க எனக்கு உதவியருளும். நான் அதற்குச் செவிகொடுக்கும்போது, உம்மை இன்னும் முழுமையாகக் காணவும், அறியவும், அன்பு செய்யவும் என் ஆன்மாவின் கண்களைத் திறந்தருளும். நான் உம்மைக் காணும்போது, நீர் எங்கு வழிநடத்தினாலும் உம்மைப் பின்தொடர எனக்கு அருளையும் வலிமையையும் தந்தருளும். இயேசுவே, நான் உம்மை நம்புகிறேன்.


மனமாற்றம் பிறருக்கும் பரவுகிறது

ஜனவரி 5, திருக்காட்சிப் பெருவிழாவுக்கு முன் வரும்போது

இயேசு கலிலேயாவுக்குச் செல்ல முடிவு செய்தார்; அவர் பிலிப்பைக் கண்டார். இயேசு அவரிடம், “என்னைப் பின்தொடர்” என்றார். பிலிப்பு, அந்திரேயாவும் பேதுருவும் வாழ்ந்த பெத்சாய்தா ஊரைச் சேர்ந்தவர். பிலிப்பு நத்தனியேலைக் கண்டு அவரிடம், “திருச்சட்டத்தில் மோசேயும் இறைவாக்கினர்களும் யாரைப் பற்றி எழுதியுள்ளார்களோ, அவரை நாங்கள் கண்டோம். அவரே நாசரேத்தைச் சேர்ந்த யோசேப்பின் மகன் இயேசு” என்று கூறினார். யோவான் 1:43–45

யோவான் நற்செய்தியின் முந்தைய பகுதியில், அந்திரேயா தாம் மெசியாவைக் கண்டதாகத் தம் சகோதரர் பேதுருவிடம் சொல்லச் சென்றதை நினைவுகூருங்கள். இதன் விளைவாக, பேதுரு இயேசுவைக் காணச் சென்று, அவருடைய சீடராகவும் ஆனார். யோவான் நற்செய்தியில் உள்ள அந்த நிகழ்வுக்குச் சற்றுப் பிறகு நடக்கும் இதேபோன்ற ஒரு நிகழ்வை இன்றைய நற்செய்திப் பகுதியில் காண்கிறோம். இயேசு பிலிப்பைச் சீடராக அழைத்த பிறகு, பிலிப்பு உடனே தம் சகோதரர் நத்தனியேலைத் தேடிச் சென்று, அவருக்கு அந்த நற்செய்தியை அறிவித்தார். இதன் விளைவாக, இயேசுவோடு ஒரு குறுகிய சந்திப்பு நிகழ்ந்த உடனேயே நத்தனியேல் மனமாறி, “ரபி, நீரே இறைமகன்; நீரே இஸ்ரயேலின் அரசர்” என்று கூறுகிறார்.

ஒரு வகையில், மனமாற்றம் ஒருவரிடமிருந்து மற்றவருக்கும் பரவக்கூடியது என்று நாம் சொல்லலாம். நல்ல, தாழ்ச்சியுள்ள ஓர் ஆன்மாவைக் கடவுள் தம்மைப் பின்பற்ற அழைக்கும்போது, அந்த ஆன்மா அவ்வழைப்புக்கு மறுமொழி அளித்தால், அந்த நபர் தாம் அன்புசெய்பவர்களிடம் தமது மனமாற்றத்தைப் பகிர்ந்துகொள்ள ஏறக்குறைய எப்போதுமே ஓர் உந்துதலை உணர்கிறார். தமது உள்ளத்தில் நிகழ்ந்த மனமாற்றத்தை அன்புக்குரிய ஒருவரிடம் பகிர்ந்துகொள்ளும்போது, அவரும் பெரும்பாலும் அதில் ஆர்வம் கொள்ளத் தொடங்குவார்; ஒருவேளை அவரும் மனமாற்றம் அடையக்கூடும்.

மனமாற்றம் உண்மையிலேயே ஒருவரிடமிருந்து மற்றவருக்கும் பரவக்கூடியதுதான்! ஏனெனில், நாம் கடவுளை அறிந்து, அவர்மீது அன்புகொண்டு, அவரைப் பின்பற்றத் தேர்ந்துகொள்ளும்போது, நமது உள்ளத்தின் மனமாற்றத்தால் பிறக்கும் மகிழ்ச்சியையும் உறுதியையும் பிறருடன் பகிர்ந்துகொள்ள இயல்பாகவே விரும்புகிறோம். கிறிஸ்துவைக் கண்டடைந்ததால் நாம் பெற்ற ஆன்மிக அமைதியையும் மகிழ்ச்சியையும் பிறரும் நம்முடன் இணைந்து அனுபவிக்க வேண்டும் என்று விரும்புகிறோம்.

எனவே, இது ஒரு கேள்வியை எழுப்புகிறது: கடவுள்மீது நீங்கள் கொண்டுள்ள அன்பு, உங்கள் வாழ்வில் உள்ள பிறரிடம் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளதா? பதில் “ஆம்” என்றால், அதற்காக நீங்கள் நன்றியுள்ளவர்களாக இருக்க வேண்டும். ஆனால் பதில் “இல்லை” என்றால், ஏன் அப்படி இல்லை என்று சிந்தித்துப் பார்ப்பது பயனுள்ளதாக இருக்கலாம். இதில் உங்கள் தவறு எதுவுமே இல்லாமல் இருக்கலாம். இருந்தாலும், முதலில் கிறிஸ்துவை நோக்கிய ஆழமான மனமாற்றத்தை உண்மையாக அனுபவிக்க நீங்கள் உங்களை அனுமதித்துள்ளீர்களா என்று ஆராய்வதும், பின்னர் உங்கள் உள்ளத்தைப் பிறருடன் பகிர்ந்துகொள்ளத் திறந்த மனதுடன் இருந்துள்ளீர்களா என்று சிந்திப்பதும் நல்லது.

எனவே, முதல் கேள்வியிலிருந்து தொடங்குங்கள். கிறிஸ்துவை நோக்கிய மனமாற்றத்தை உண்மையாக அனுபவிக்க நீங்கள் உங்களை அனுமதித்துள்ளீர்களா? மனமாற்றம் வெவ்வேறு அளவுகளில் நிகழும். முதலில், வாழ்வில் உண்மையிலேயே முக்கியமானவற்றைக் காண நம் கண்களைத் திறப்பதன் மூலம், மனமாற்றம் நமது வாழ்வின் திசையை மாற்றுகிறது. கடவுளின் மாட்சியையும், அவரது திருவுளத்தை ஏற்றுக்கொள்வதால் வரும் நிறைவையும் நாம் கண்டடைகிறோம். இது நிகழும்போது, தொடக்கநிலை மனமாற்றம் பெற்ற ஆன்மா, பெரும்பாலும் கடுமையான பாவங்கள் அனைத்திலிருந்தும் விலகவும், இறைவேண்டல் செய்யவும், திருவிவிலியத்தை வாசிக்கவும், இந்த மாற்றங்களைப் பிறருக்கு வெளிப்படுத்தவும் தொடங்கும்.

ஆனால் மனமாற்றம் என்பது ஒரே ஒருமுறை நிகழும் நிகழ்வு மட்டுமல்ல. எடுத்துக்காட்டாக, ஒருவர் புனித வாழ்வில் முன்னேறிச் செல்லும்போது, முற்றிலும் புதியதொரு மனமாற்றத்தை அவர் அனுபவிக்க வேண்டிய காலம் வரும் என்பதைப் புனித சிலுவை யோவான் விரிவாக விளக்குகிறார். கிறிஸ்துவைப் பின்பற்றுவது, அவரது வாழ்வில் மற்றுமொரு ஆழமான மாற்றத்தை நோக்கி அவரை ஈர்த்துச் செல்லும். தொடக்கநிலை மனமாற்றத்துடன் மட்டும் நிறைவடைந்துவிடாதீர்கள். கிறிஸ்துவைப் பின்பற்றுவதற்கான அர்ப்பணிப்பு கோரும் தொடர்ச்சியான மாற்றத்தையும் நாடுங்கள்.

இரண்டாவது கேள்வியைப் பொறுத்தவரை, உங்கள் சொந்த மனமாற்றம் நீங்கள் அன்புசெய்பவர்களைக் கிறிஸ்துவைப் பின்பற்றத் தூண்டியிருந்தாலும் இல்லாவிட்டாலும், கடவுள் தமது திருவுளப்படி உங்களைப் பயன்படுத்த வேண்டுமென்று எளிமையாக வேண்டுங்கள். அவருக்குத் திறந்த மனதுடன் இருங்கள்; உங்கள் உள்ளத்தைப் பகிர்ந்துகொள்ள அஞ்சாதீர்கள்; கிறிஸ்துவைப் பின்பற்றுவதால் வரும் மகிழ்ச்சி உங்கள் வாழ்விலிருந்து ஒளிரும்படி செய்ய முயலுங்கள். பிறர் திறந்த மனதுடன் இருந்தால், கடவுள் உங்கள் வழியாக அவர்களின் உள்ளங்களைத் தொடுவார்.

ஆன்மிக வாழ்வின் இந்த இரண்டு அடிப்படைக் கேள்விகளையும் இன்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். வாழ்நாள் முழுவதும் தொடரும் மாற்றத்திற்கு உங்களை மீண்டும் அர்ப்பணியுங்கள்; அதோடு, உங்கள் வழியாகக் கடவுள் பிறரின் உள்ளங்களைத் தொட அனுமதிக்கும் திறந்த மனதையும் கொண்டிருங்கள். இறுதியில், இவ்வாழ்விலும் நித்திய வாழ்விலும் உண்மையிலேயே முக்கியமானவை இந்த இரண்டுமே.

அனைத்துப் புனிதத்திற்கும் ஆண்டவரே, தொடர்ந்து என்னை உமக்கு நெருக்கமாக ஈர்த்தருளும். என் வாழ்வில் மனமாற்றம் அடையவும், எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விலகவும், முழு உள்ளத்தோடு உம்மைப் பின்பற்றத் தேர்ந்துகொள்ளவும் எனக்கு உதவியருளும். என் நம்பிக்கைப் பயணத்தில் திறந்த மனதுடன் இருக்கவும் எனக்கு உதவியருளும்; இதனால், நீர் என்னில் செய்துவரும் அனைத்தையும் பிறர் கண்டு, உம்மைப் பின்பற்றுவதற்கு என் வழியாக நீர் விடுக்கும் அழைப்பை ஏற்றுக்கொள்வார்களாக. இயேசுவே, நான் உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.


இயேசுவின் தலைமுறை அட்டவணை

ஜனவரி 6, திருக்காட்சிப் பெருவிழாவுக்கு முன் வரும்போது

இயேசு தமது பணியைத் தொடங்கியபோது அவருக்கு ஏறக்குறைய முப்பது வயது. அவர் யோசேப்பின் மகன் என்று கருதப்பட்டார். யோசேப்பு ஏலியின் மகன்; ஏலி மெலேயாவின் மகன்… லூக்கா 3:23–24

இன்றைய நற்செய்திக்காகக் கொடுக்கப்பட்டுள்ள இரு விருப்பத் தேர்வுகளில் ஒன்று, புனித லூக்கா எழுதிய இயேசுவின் தலைமுறை அட்டவணையாகும். மத்தேயு நற்செய்தியும் இயேசுவின் தலைமுறை அட்டவணையைத் தருகிறது என்பதை நினைவுகூருங்கள். மத்தேயு தரும் அட்டவணை அவரது நற்செய்தியின் தொடக்கத்திலேயே இடம்பெறுவதால், அது உங்களுக்கு அதிகம் அறிமுகமானதாக இருக்கலாம். பல்வேறு காரணங்களால் இந்த இரு தலைமுறை அட்டவணைகளும் குறிப்பிடத்தக்க அளவில் வேறுபட்டிருந்தாலும், இயேசுவின் வம்சாவளியைக் கண்டறிவதே இரண்டின் நோக்கமும் ஆகும். இயேசு திருமுழுக்குப் பெற்ற பின்பும், அவரது பொதுப்பணி தொடங்குவதற்குச் சற்று முன்பும், லூக்கா தமது நற்செய்தியின் மூன்றாம் அதிகாரத்தில் இயேசுவின் தலைமுறை அட்டவணையைச் சேர்க்கிறார். இயேசுவில் தொடங்கி ஆதாமில் முடியும் வகையில், முன்னோர்களை நோக்கிப் பின்னோக்கிச் செல்லும் வரிசையில் அதை வழங்கி, எழுபத்தேழு தலைமுறைகளைக் குறிப்பிடுகிறார். மத்தேயுவோ ஆபிரகாமில் தொடங்கி இயேசுவில் முடியும் வகையில், வழித்தோன்றல்களை நோக்கிச் செல்லும் வரிசையில் தலைமுறை அட்டவணையை வழங்கி, நாற்பத்தொரு தலைமுறைகளைக் குறிப்பிடுகிறார்.

லூக்காவின் தலைமுறை அட்டவணைக்கு விளக்கமளிக்கும் புனித அகுஸ்தினார், நாம் எழுபத்தேழு முறை மன்னிக்க வேண்டும் என்று இயேசு கூறுவதால்தான் (மத்தேயு 18:21–22), லூக்கா எழுபத்தேழு தலைமுறைகளைக் குறிப்பிடுகிறார் என்று சுட்டிக்காட்டுகிறார். மேலும், இயேசு அப்போதுதான் திருமுழுக்கு நீரில் இறங்கியிருந்ததால், திருமுழுக்கு அருளடையாளம் எல்லாக் காலங்களிலும் வாழும் மக்கள் அனைவருக்கும் பாவமன்னிப்பு என்னும் அளவற்ற கொடையை வழங்குகிறது என்பதை எடுத்துரைக்கும் ஒரு வழியாக அகுஸ்தினார் இதைக் காண்கிறார்.

இயேசுவின் இரு தலைமுறைப் பட்டியல்களில் எதை எடுத்துக்கொண்டாலும், அதிலிருந்து நாம் பெறக்கூடிய மிக முக்கியமான சிந்தனைகளுள் ஒன்று இதுவாக இருக்கலாம்: புதிய ஆதாமாகிய அவர், புதிய வாழ்வு என்னும் கொடையை நமக்கு அளிக்க வந்தார். அவர் அளிக்கும் திருமுழுக்குக் கொடை, வீழ்ச்சியுற்ற மனிதகுலம் மீண்டும் புதிதாகத் தொடங்குவதற்கான ஒரு வழியாகும். நாம் படைக்கப்பட்ட காலத்திலிருந்தே பாவம் செய்துள்ளோம். ஆதாமும் ஏவாளும் பாவம் செய்தார்கள். அவர்களைத் தொடர்ந்து வந்த எல்லாத் தலைமுறையினரும் பாவம் செய்துள்ளார்கள். ஆகவே, கிறிஸ்துவில் திருமுழுக்கின் வழியாக நாம் மீண்டும் தொடங்கவும், புதிதாகப் பிறக்கவும், வீழ்ச்சியுற்ற இயற்கை நிலையிலிருந்து இயற்கைக்கு அப்பாற்பட்ட அருள் நிலைக்கு மாற்றம் பெறவும் முடிகிறது.

விரைவில் ஆண்டவரின் திருக்காட்சிப் பெருவிழாவையும் ஆண்டவரின் திருமுழுக்கு விழாவையும் கொண்டாடவிருக்கிறோம். அதன் பிறகு, இயேசுவின் பொதுப்பணியைத் தியானிக்கும் பொதுக்காலத்தின் தொடக்கத்திற்குள் நுழைகிறோம். அவ்வாறு தியானிக்கும்போது, இயேசு வந்ததற்கான காரணத்தை நாம் அடிக்கடி நினைவுபடுத்திக்கொள்ள வேண்டும். அவர் நமக்கு ஊக்கமளிக்கவோ தமது ஞானத்தைக் கற்பிக்கவோ மட்டுமே வரவில்லை. மாறாக, தந்தையின் நிறைவான திட்டத்தின்படி வீழ்ச்சியுற்ற மனிதகுலத்தை மீட்க வந்தார். காலத்தின் தொடக்கத்தில் மனிதகுலம் அருள் நிலையிலிருந்து வீழ்ந்தபோதே தந்தையின் திட்டம் தொடங்கியது. அப்போதிலிருந்து, தலைமுறை தலைமுறையாக வந்த இறைவாக்கினர்கள், குருக்கள், அரசர்கள் வழியாகத் தம் இறைமகனின் வருகைக்காகத் தந்தை உலகைத் தயாரித்தார். தம் அன்பு மகனில் தமது மீட்புத் திட்டம் நிறைவேறி முழுமை அடையும்வரை, அவர் அதைச் சிறிது சிறிதாக வெளிப்படுத்தினார்.

தம் இறைமகனை நமது மீட்பராக அனுப்பி, நம்மைப் பாவத்திலிருந்து மீட்பதற்கான தந்தையின் நித்தியத் திட்டத்தை இன்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். காலத்தின் தொடக்கத்திலிருந்து பல தலைமுறைகளைக் கடந்து வந்துள்ள இத்திட்டம், காலத்தின் முடிவில் இயேசு மாட்சியுடனும் மகிமையுடனும் மீண்டும் வரும்வரை தொடர்ந்து வெளிப்பட்டுக்கொண்டே இருக்கும். இந்த வியத்தகு திட்டத்தையும் உங்களுக்கு அளிக்கப்பட்டுள்ள வியத்தகு கொடையையும் தியானிக்க நேரம் ஒதுக்குங்கள். அவ்வாறு செய்யும்போது, உங்கள் உள்ளத்தில் மிக ஆழ்ந்த நன்றியுணர்வை வளர்க்க முயலுங்கள்.

என் மீட்பராகிய இயேசுவே, நீர் எனக்கு அளித்துள்ள அளந்தறிய முடியாத கொடைக்காக உமக்கு மனமார நன்றி கூறுகிறேன். வீழ்ச்சியுற்ற நமது மனித இயல்பை நீர் ஏற்றுக்கொண்டு, உமது இறை இயல்பும் மனித இயல்பும் ஒன்றித்திருப்பதன் வழியாக அதை மாற்றியமைத்தீர். என் பாவங்களுக்காகவும் உம்மை நோக்கித் திரும்பும் அனைவரின் பாவங்களுக்காகவும் நீர் இறந்து, விண்ணகத்தின் கதவுகளைத் திறந்தீர். எங்களுக்காக நீர் செய்துள்ள அனைத்திற்கும் நான் கொண்டுள்ள நன்றியுணர்வு எப்போதும் இன்னும் ஆழமாக வளர்வதாக. இயேசுவே, நான் உம்மீது நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.


அன்பின் கட்டளை

ஜனவரி 7, திருக்காட்சிப் பெருவிழாவுக்கு முன் வரும்போது

அவருடைய தாய் பணியாளர்களிடம், “அவர் உங்களுக்குச் சொல்வதையெல்லாம் செய்யுங்கள்” என்றார். யோவான் 2:5

கானா திருமண விருந்து நிகழ்வில் இடம்பெறும் இந்தச் சிறிய சொற்றொடர், நாம் சிந்திக்கப் பலவற்றைத் தருகிறது. இது திருமண விருந்திலிருந்த பணியாளர்களுக்கு நம் புனித அன்னை வழங்கிய அன்பின் கட்டளை. இயேசுவின் இறைத்தன்மையை வெளிப்படுத்தும் முதல் புதுமையும் அடையாளமும் நிகழ்வதற்காக, தொடக்கத்தில் அந்தப் பணியாளர்களிடம் அவர் இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னார். இருப்பினும், நம் புனித அன்னை நம் ஒவ்வொருவரிடமும் இவற்றைச் சொல்கிறார் என்பதில் நாம் உறுதியாக இருக்கலாம்.

“அவர் உங்களுக்குச் சொல்வதையெல்லாம் செய்யுங்கள்.” எவ்வளவு அழகான அன்புக் கட்டளை! நமக்குச் சொல்லப்படும் இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்கும்போது, நம் புனித அன்னை அளிக்கும் நிறைவான, தொடர்ச்சியான வழிகாட்டுதலாக அவற்றை நாம் கேட்க வேண்டும். வாழ்க்கையில் பல வேளைகளில் நாம் விரும்புவதையே செய்கிறோம். நமது தீவிர உணர்ச்சிகளும் நெறிபிறழ்ந்த ஆசைகளும் நம்மை அங்கும் இங்கும் இழுத்துச் செல்கின்றன. சுயநலத்தோடு போராடுகிறோம்; நம் வாழ்க்கைக்காகப் பல நேரங்களில் தவறான தேர்வுகளைச் செய்கிறோம். இதுவே நாம் நாள்தோறும் எதிர்த்துப் போராடும் பாவத்தின் எளிய உண்மைநிலை. ஆனால், புனித அன்னையின் வார்த்தைகளை அவரது இதயத்திலிருந்து நம் இதயத்திற்குச் சொல்லப்படும் வார்த்தைகளாகக் கேட்டு, அவற்றுக்குச் செவிசாய்க்க முடிந்தால், நம் வாழ்க்கையில் ஒரு புதிய திசையைப் பெறுவோம்.

கடவுளின் திருவுளத்தைச் செய்ய, முதலில் நாம் அவரது குரலுக்குச் செவிகொடுக்க வேண்டும். நம் ஆண்டவர் நம்மிடம் பேசுவதைக் கேட்க வேண்டும். இதை நீங்கள் எந்த அளவுக்கு நன்றாகச் செய்கிறீர்கள்? நம் மனங்களில் அடிக்கடி எண்ணங்கள் வெள்ளம்போல் பெருகுகின்றன; பலவற்றின் தாக்கத்திற்கு நாம் எளிதில் ஆளாகிறோம். நமது நெறிபிறழ்ந்த தீவிர உணர்ச்சிகளும் உணர்வுகளும் மனவெழுச்சிகளும் சில வேளைகளில் நம்மைக் குழப்புவது மட்டுமல்லாமல், நம் உலகிலேயே பலவிதமான, குழப்பமூட்டும் குரல்கள் ஏராளமாக உள்ளன. நாம் அன்றாடம் சந்திப்பவர்கள் நம்மீது நல்ல அல்லது தீய தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறார்கள். அதுபோலவே, மக்கள் தொடர்புச் சாதனங்களும், நாம் படிப்பவையும் பார்ப்பவையும், நாள்தோறும் நம்மைச் சோதிக்கும் தீயவனும்கூட நம்மீது தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறார்கள்.

நம் வாழ்வில் தவறாக வழிநடத்தும் பல குரல்களை அகற்றிவிட்டு, கடவுளின் எளிய, தெளிவான, ஆழமான குரலுக்குச் செவிமடுக்க நாம் நாள்தோறும் முயன்றால், ஒரு நல்ல முதல் அடியை எடுத்துவைத்துள்ளோம். ஆனால், அதன்பிறகு கடவுள் நம்மிடம் கேட்பதை நாம் “செய்ய” வேண்டும். கடவுள் பேசுவதைக் கேட்பது கடினமாக இருக்கலாம்; ஆனால் அவரிடமிருந்து கேட்டதைச் செய்வது இன்னும் கடினமாக இருக்கலாம். நரகத்திற்குச் செல்லும் பாதை நல்ல நோக்கங்களால் அமைக்கப்பட்டுள்ளது என்று சொல்லப்படுவதுண்டு. நல்ல நோக்கங்கள் மட்டும் போதாது. நமது முழு ஆற்றலோடும் கடவுளின் திருவுளத்தைச் செய்வதே இதற்கான பதில்.

இன்று, இரு பகுதிகளைக் கொண்ட இந்தக் கேள்வியைச் சிந்தித்துப் பாருங்கள். முதலாவதாக, கடவுள் ஒவ்வொரு நாளும் என்னிடம் கேட்பதைக் கேட்டு உணர முடிகிறதா, அல்லது வேறு பல குரல்களால் நான் தவறாக வழிநடத்தப்பட்டு, அவற்றின் தாக்கத்திற்கு உள்ளாகிறேனா? இரண்டாவதாக, கடவுள் என்னிடம் கேட்பதாக நான் அறிந்திருப்பதை எந்த அளவுக்குச் செயல்படுத்துகிறேன்? “அவர் உங்களுக்குச் சொல்வதையெல்லாம் செய்யுங்கள்.” இந்தச் சொற்றொடரை ஆழ்ந்து சிந்தித்து, நம் அருள்மிகு அன்னை அன்போடு வழங்கும் உண்மையான கட்டளையாக இதைக் கேளுங்கள்.

அன்புமிகு அன்னையே, இந்த வார்த்தைகளை ஒவ்வொரு நாளும் என்னிடம் பேசும். அவ்வாறு பேசும்போது, உம் திருமகன் என்னிடம் கேட்பதையெல்லாம் நான் செவிமடுத்து, முழு இதயத்தோடு அவரது குரலுக்குக் கீழ்ப்படிய எனக்காக வேண்டிக்கொள்ளும். நீர் முழுமையாக “ஆம்” என்று சொன்னதற்காகவும், அனைத்திலும் கடவுளுக்குக் கீழ்ப்படிந்ததற்காகவும் உமக்கு நன்றி. ஒவ்வொரு நாளும் இன்னும் முழுமையாக உம்மைப் பின்பற்ற நான் கற்றுக்கொள்வேனாக. அன்னை மரியே, எங்களுக்காக வேண்டிக்கொள்ளும். இயேசுவே, நான் உம்மீது நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.


வாழ்வு என்னும் கொடை

கிறிஸ்து பிறப்புக்குப் பின் இரண்டாம் ஞாயிறு
(திருக்காட்சிப் பெருவிழா ஜனவரி 1-க்குப் பின்வரும் ஞாயிற்றுக்கிழமைக்கு மாற்றப்படாதபோது)

தொடக்கத்தில் வாக்கு இருந்தார்; வாக்கு கடவுளோடு இருந்தார்; வாக்கு கடவுளாய் இருந்தார். அவர் தொடக்கத்தில் கடவுளோடு இருந்தார். அனைத்தும் அவர் வழியாக உண்டாயின; உண்டான எதுவும் அவரின்றி உண்டாகவில்லை. அவர் வழியாக உண்டானது வாழ்வு; அந்த வாழ்வே மனிதகுலத்தின் ஒளியாக இருந்தது. அந்த ஒளி இருளில் ஒளிர்கிறது; இருள் அதை மேற்கொள்ளவில்லை. யோவான் 1:1–5

“அவர் வழியாக உண்டானது வாழ்வு…” எவ்வளவு முக்கியமான சொற்றொடர்! புனித யோவான் நற்செய்தியின் முன்னுரையில் இறைவேண்டலுடன் சிந்திப்பதற்கு ஏராளமானவை இருந்தாலும், அந்த முன்னுரையின் நடுவில் இடம்பெறும் இந்தச் சிறிய வரி, நாம் புரிந்துகொள்வதற்கும் தியானிப்பதற்கும் பலவற்றை வழங்குகிறது.

“வாக்கு” என்பவர் இறைமகன். மகன் நித்தியமானவர்; நித்திய காலமாய் தந்தையோடு இருந்து வருபவர். விண்ணும் மண்ணும் தந்தையோடு இணைந்து அவர் வழியாகப் படைக்கப்பட்டன. இந்த நித்திய வாக்கு, இயேசு கிறிஸ்து என்னும் ஆளில் மனித உடல் ஏற்றார்.

இறைமகன் நித்தியமானவர், அனைத்தும் அவர் வழியாகவே உண்டாயின என்னும் உண்மையைச் சிந்திப்பதிலிருந்து தொடங்குங்கள். பின்னர், அவரது மிகப் பெரிய கொடை எது என்பதை எண்ணிப் பாருங்கள். அது வாழ்வு என்னும் கொடையே. “அவர் வழியாக உண்டானது வாழ்வு…” “வாழ்வு” என்னும் சொல்லை ஆழ்ந்து சிந்தித்து, அது தந்தையோடு இணைந்திருக்கும் மகனிடமிருந்து வருவது மட்டுமல்ல, அனைவருக்கும் அவர் வழங்கும் முதன்மையான கொடையும் ஆகும் என்று காணும்போது, கடவுளின் சாரத்தை இன்னும் எளிதாக உணர்ந்து, வியப்பிலும் பிரமிப்பிலும் நாம் வளர முடியும்.

“வாழ்வு” என்பதே அனைத்தும். வாழ்வு இல்லையேல் எதுவும் இல்லை. இறைமகனிடமிருந்து வந்த வாழ்வு முற்றிலும் ஒரு கொடையே. வாழ்வு என்னும் கொடையைப் பெறுவதை எண்ணும்போது, நாம் மனிதர்களாகப் படைக்கப்பட்டிருக்கிறோம் என்ற உண்மையை முதலில் கருதுகிறோம். ஆனால் கடவுள் நமக்கு அளித்துள்ள வாழ்வு, நமது மனித வாழ்வைவிட மிக மேலானது. வாழ்வு என்னும் கொடை, அருளில் நாம் புதிய படைப்பாக்கப்படுவதையும் சுட்டிக்காட்டுகிறது. கடவுளோடு நாம் நித்தியமாக வாழ்வதையும், நமது மகிழ்ச்சியையும் புனிதத்தையும் சுட்டிக்காட்டுகிறது. இதுவே முழுமையான வாழ்வு; இதற்காகவே இறைமகன் நம்மிடம் வந்தார்.

பொதுக்காலத்தில் நுழைய நாம் தயாராகும் வேளையில், மறைநூலில் பதிவுசெய்யப்பட்டுள்ள நம் ஆண்டவரின் பல போதனைகளையும் செயல்களையும் சிந்திக்கத் தொடங்குவோம். அவ்வாறு செய்யும்போது, அவர் யாராக இருக்கிறார் என்பதையும், அவர் கூறிய அனைத்தையும், அவர் செய்த அனைத்தையும், அருளின் புதிய வாழ்வை நமக்கு வழங்குவதற்கான வழிகளாக நாம் காண வேண்டும்.

இந்த மண்ணுலக வாழ்வு குறுகியது. நித்தியத்தோடு ஒப்பிடுகையில் அது ஒரு கணப்பொழுதே. ஆனால் இங்கே இப்போது நாம் வாழும் இந்த வாழ்வு மட்டுமே முக்கியமானது என்பதுபோல் அடிக்கடி வாழ்கிறோம். மண்ணுலகச் செல்வம், மதிப்புமரியாதை, பொழுதுபோக்கு மற்றும் மறைந்துபோகும் இன்னும் பலவற்றை நாடுகிறோம். ஆனால் கடவுள் நமக்கு அளிக்கும் மிகப் பெரிய கொடை நிலைவாழ்வு, அதாவது விண்ணகத்தில் நித்திய மகிழ்ச்சியுடன் வாழும் வாழ்வு என்றால், அருளின் இந்தப் புதிய வாழ்வே மண்ணுலகில் நாம் செய்யும் அனைத்திற்கும் மைய நோக்கமாக இருக்க வேண்டும்.

இன்று, நித்தியத்தைப் பற்றிச் சிந்தியுங்கள். நித்தியத்தை நோக்கிய இந்தப் பார்வையே, நாள்தோறும் நாம் செய்யும் அனைத்தின் மையமாக அமைய வேண்டும். கிறிஸ்துவில் கிடைக்கும் புதிய வாழ்வின் நித்தியத் தன்மையை நோக்குவதில் நீங்கள் சிரமப்பட்டு, அதற்குப் பதிலாக அன்றாடம் சந்திக்கும் கவனச்சிதறல்களில் அளவுக்கு அதிகமாகச் சிக்கிக்கொண்டால், உங்கள் பார்வையை மாற்ற முயலுங்கள். விண்ணக வாழ்வே இறைமகன் நமக்கு வழங்க வந்த வாழ்வு. இந்தக் கொடையின்மீது உங்கள் பார்வையை உறுதியாகப் பதித்து, மண்ணுலகில் வாழும் உங்கள் ஆன்மாவின் ஆற்றல் அனைத்தையும் கொண்டு அதை அடைய உழையுங்கள்.

கடவுளின் நித்திய வாக்கே, நித்திய காலமாய் நீர் தந்தையோடு இருந்தீர். இருக்கின்ற அனைத்தும் உம் வழியாகவே உண்டாயின. நீர் என்னை அழைத்துள்ள நிலைவாழ்வு என்னும் கொடையைச் சிறப்பாக உணர எனக்கு உதவும். மண்ணுலகில் என் வாழ்வின் ஒரே இலக்காக நிலைவாழ்வையே நான் கொள்வேனாக. இயேசுவே, நான் உம்மீது நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.


உலகுக்கு வெளிப்படுத்தப்படுதல்

ஆண்டவரின் திருக்காட்சிப் பெருவிழா
ஜனவரி 6, அல்லது ஜனவரி 1-க்குப் பின்வரும் முதல் ஞாயிறு

ஏரோது அரசனின் காலத்தில், யூதேயாவிலுள்ள பெத்லகேமில் இயேசு பிறந்தபோது, இதோ, கிழக்கிலிருந்து ஞானிகள் எருசலேமுக்கு வந்து, “புதிதாகப் பிறந்த யூதர்களின் அரசர் எங்கே? அவரது விண்மீன் எழுவதைக் கண்டு, அவரை வணங்க வந்திருக்கிறோம்” என்றார்கள். மத்தேயு 2:1–2

ஞானிகள் பெரும்பாலும் பாரசீகத்திலிருந்து, அதாவது இன்றைய ஈரானிலிருந்து வந்திருக்கலாம். அவர்கள் விண்மீன்களைத் தொடர்ந்து ஆய்வு செய்தவர்கள். அவர்கள் யூதர்கள் அல்ல; எனினும், தங்களைக் காப்பாற்ற ஓர் அரசர் பிறப்பார் என்று யூத மக்களிடையே பரவலாக இருந்த நம்பிக்கையை அவர்கள் அறிந்திருக்க வாய்ப்புள்ளது.

உலக மீட்பரைச் சந்திக்க இந்த ஞானிகளைக் கடவுள் அழைத்தார். வியப்புக்குரிய வகையில், அவர்களுக்கு மிகவும் பழக்கமான ஒன்றையே அவர்களை அழைக்கும் கருவியாகக் கடவுள் பயன்படுத்தினார்: விண்மீன்களை. மிகுந்த முக்கியத்துவம் வாய்ந்த ஒருவர் பிறக்கும்போது, அந்தப் பிறப்புடன் ஒரு புதிய விண்மீனும் தோன்றும் என்பது அவர்களுடைய நம்பிக்கைகளுள் ஒன்று. எனவே, புதிதாகத் தோன்றிய இந்த ஒளிமிக்க, சுடர்விடும் விண்மீனைக் கண்டபோது, அவர்கள் ஆர்வத்தாலும் நம்பிக்கையாலும் நிறைந்தார்கள். இந்த நிகழ்வின் மிக முக்கியமான அம்சங்களுள் ஒன்று, அவர்கள் அந்த அழைப்புக்குப் பதிலளித்தார்கள் என்பதே. ஒரு விண்மீன் வழியாகக் கடவுள் அவர்களை அழைத்தார்; அவர்களும் இந்த அடையாளத்தைப் பின்தொடரத் தீர்மானித்து, நீண்டதும் கடினமானதுமான ஒரு பயணத்தை மேற்கொண்டார்கள்.

கடவுள் தமது அழைப்பை நமக்கு விடுக்க, நமது அன்றாட வாழ்வின் பகுதியாகவும் நமக்கு மிகவும் பழக்கமானவையாகவும் இருக்கும் காரியங்களை அடிக்கடி பயன்படுத்துகிறார். எடுத்துக்காட்டாக, திருத்தூதர்களில் பலர் மீனவர்களாக இருந்ததை நினைவுகூருங்கள். இயேசு அவர்களுடைய தொழிலையே பயன்படுத்தி அவர்களை அழைத்து, “மனிதரைப் பிடிப்பவர்” ஆக்கினார். அவர்களுக்கு ஒரு புதிய அழைப்பு இருப்பதைத் தெளிவாகச் சுட்டிக்காட்ட, குறிப்பாக அற்புதமான மீன்பாட்டைப் பயன்படுத்தினார்.

நம் சொந்த வாழ்வில், தம்மைத் தேடி ஆராதிக்கக் கடவுள் நம்மைத் தொடர்ந்து அழைத்துக்கொண்டிருக்கிறார். அந்த அழைப்பை விடுக்க, நம் வாழ்வின் மிகச் சாதாரணமான சில அம்சங்களையே அவர் அடிக்கடி பயன்படுத்துவார். அவர் உங்களை எப்படி அழைக்கிறார்? நீங்கள் பின்தொடர்வதற்காக எந்த வகையில் ஒரு விண்மீனை அனுப்புகிறார்? கடவுள் பேசும்போது பல வேளைகளில் நாம் அவரது குரலைப் புறக்கணிக்கிறோம். இந்த ஞானிகளிடமிருந்து நாம் கற்றுக்கொண்டு, அவர் அழைக்கும்போது அக்கறையோடு பதிலளிக்க வேண்டும். நாம் தயங்கக்கூடாது; இன்னும் ஆழமான நம்பிக்கை, முழு ஒப்புக்கொடுத்தல், ஆராதனை ஆகியவற்றிற்குக் கடவுள் நம்மை அழைக்கும் வழிகளை ஒவ்வொரு நாளும் கவனிக்க முயல வேண்டும்.

உங்கள் வாழ்வில் கடவுள் விடுக்கும் அழைப்பைப் பற்றி இன்று சிந்தியுங்கள். நீங்கள் செவிமடுக்கிறீர்களா? பதிலளிக்கிறீர்களா? அவரது திருவுளத்திற்குப் பணிபுரிவதற்காக, வாழ்வில் மற்ற அனைத்தையும் விட்டுவிட நீங்கள் தயாராகவும் விருப்பமுள்ளவராகவும் இருக்கிறீர்களா? அவரைத் தேடுங்கள், அவருக்காகக் காத்திருங்கள், அவருக்குப் பதிலளியுங்கள். அவ்வாறு செய்வதே நீங்கள் எடுக்கும் முடிவுகள் அனைத்திலும் மிகச் சிறந்ததாக இருக்கும்.

ஆண்டவரே, நான் உம்மை அன்பு செய்கிறேன். என் வாழ்வில் என்னை வழிநடத்தும் உமது கரத்திற்கு நான் திறந்த மனத்துடன் இருக்க வேண்டுகிறேன். ஒவ்வொரு நாளும் எண்ணற்ற வழிகளில் நீர் என்னை அழைப்பதற்கு நான் எப்போதும் கவனமாகச் செவிமடுப்பேனாக. முழு இதயத்தோடு எப்போதும் உமக்குப் பதிலளிப்பேனாக. இயேசுவே, உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.


உங்கள் முழு இதயத்தோடு மனம் மாறுங்கள்

திருக்காட்சிக்குப் பின் வரும் கிறிஸ்து பிறப்புக்காலத்தின் முதல் வாரநாள்
திருக்காட்சிக்குப் பின் வரும் திங்கள் அல்லது ஜனவரி 7

அதுமுதல் இயேசு, “மனம் மாறுங்கள், ஏனெனில் விண்ணரசு நெருங்கி வந்துவிட்டது” என்று பறைசாற்றத் தொடங்கினார். மத்தேயு 4:17

கிறிஸ்து பிறப்புப் பெருவிழாவின் எண்நாள் கொண்டாட்டமும் ஆண்டவரின் திருக்காட்சிப் பெருவிழாக் கொண்டாட்டங்களும் இப்போது நிறைவடைந்துள்ளதால், கிறிஸ்துவின் பொதுப்பணியை நோக்கி நம் பார்வையைத் திருப்பத் தொடங்குகிறோம். இன்றைய நற்செய்தியிலிருந்து மேலே கொடுக்கப்பட்டுள்ள வரி, இயேசுவின் போதனைகள் அனைத்தின் மையமான சுருக்கத்தை நமக்கு வழங்குகிறது: மனம் மாறுங்கள். ஆனால், மனம் மாறுங்கள் என்று மட்டுமே அவர் கூறவில்லை; “விண்ணரசு நெருங்கி வந்துவிட்டது” என்றும் கூறுகிறார். அந்த இரண்டாவது கூற்றுதான் நாம் மனம் மாற வேண்டியதற்கான காரணம்.

தமது ஆன்மிகச் செவ்வியல் நூலான ஆன்மிகப் பயிற்சிகள் என்னும் நூலில், புனித லொயோலா இஞ்ஞாசியார், நம்மால் இயன்ற அளவு மிகுந்த மாட்சியைக் கடவுளுக்குச் செலுத்துவதே நம் வாழ்வின் முதன்மையான நோக்கம் என்று விளக்குகிறார். வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், விண்ணரசை மலரச் செய்வதே நம் வாழ்வின் நோக்கம். ஆனால், நாம் பாவத்தையும் நம் வாழ்வில் உள்ள முறையற்ற பற்றுகள் அனைத்தையும் விட்டு விலகி, விண்ணரசு ஒன்றே நம் வாழ்வின் ஒரே மையமாக இருக்கும்போதுதான் இதை நிறைவேற்ற முடியும் என்றும் அவர் தொடர்ந்து கூறுகிறார். இதுவே மனமாற்றத்தின் இலக்கு.

விரைவில் ஆண்டவரின் திருமுழுக்குப் பெருவிழாவைக் கொண்டாடுவோம்; அதன் பின் திருவழிபாட்டு ஆண்டின் பொதுக்காலத்திற்குத் திரும்புவோம். பொதுக்காலம் முழுவதும் இயேசுவின் பொதுப்பணியைப் பற்றிச் சிந்தித்து, அவருடைய பல போதனைகளில் கவனம் செலுத்துவோம். ஆனால், அவருடைய போதனைகள் அனைத்தும், அவர் சொல்வதும் செய்வதும் அனைத்தும், இறுதியில் நம்மை மனமாற்றத்திற்கே அழைத்துச் செல்கின்றன; அதாவது, பாவத்தை விட்டு விலகி, மாட்சிமைமிக்க நம் கடவுளை நோக்கித் திரும்புவதற்கு அழைக்கின்றன.

உங்கள் சொந்த வாழ்வில், மனமாற்றத்திற்கான அழைப்பை உங்கள் மனத்திலும் இதயத்திலும் முன்னிறுத்துவது இன்றியமையாதது. “மனம்மாறுங்கள், ஏனெனில் விண்ணரசு நெருங்கி வந்துவிட்டது” என்று இயேசு உங்களிடம் கூறுவதை நாள்தோறும் கேட்பது இன்றியமையாதது. பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு அவர் இதைச் சொன்னார் என்று மட்டும் நினைத்துக்கொள்ளாதீர்கள்; மாறாக, இன்றும் நாளையும் உங்கள் வாழ்வின் ஒவ்வொரு நாளும் அவர் இதை உங்களிடம் கூறுவதைக் கேளுங்கள். முழு இதயத்தோடு நீங்கள் மனம்மாறத் தேவையில்லாத காலம் உங்கள் வாழ்வில் ஒருபோதும் வராது. இவ்வாழ்வில் நாம் ஒருபோதும் நிறைநிலையை அடைய மாட்டோம்; எனவே மனமாற்றமே நம் அன்றாடப் பணியாக இருக்க வேண்டும்.

மனம்மாறும்படி நம் ஆண்டவர் விடுக்கும் இந்த அறிவுரையை இன்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். உங்கள் முழு இதயத்தோடு மனம்மாறுங்கள். ஒவ்வொரு நாளும் உங்கள் செயல்களை ஆராய்ந்து பார்ப்பது இப்பணிக்கு இன்றியமையாதது. உங்கள் செயல்கள் எவ்வாறு உங்களைக் கடவுளிடமிருந்து விலக்கி வைக்கின்றன என்பதைக் கண்டறிந்து, அச்செயல்களைத் தவிர்த்துவிடுங்கள். மேலும், உங்கள் வாழ்வில் கடவுள் எவ்வாறு செயல்படுகிறார் என்பதைத் தேடிக் கண்டறிந்து, அந்த இரக்கச் செயல்களை ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள். மனம்மாறி ஆண்டவரை நோக்கித் திரும்புங்கள். இன்று இயேசு உங்களுக்குக் கூறும் செய்தி இதுவே.

ஆண்டவரே, என் வாழ்விலுள்ள பாவத்திற்காக மனம் வருந்துகிறேன். உம்மிடமிருந்து என்னைப் பிரித்து வைக்கும் அனைத்திலிருந்தும் விடுதலை பெற எனக்கு அருள் தருமாறு வேண்டுகிறேன். நான் பாவத்தை விட்டு விலகுவதோடு மட்டுமல்லாமல், என் வாழ்வின் இரக்கம் அனைத்திற்கும் நிறைவிற்கும் ஊற்றாகிய உம்மை நோக்கித் திரும்புவேனாக. விண்ணரசின்மீது என் பார்வையைப் பதித்திருக்கவும், இங்கேயே இப்போதே அந்த அரசில் பங்கேற்க என்னால் இயன்ற அனைத்தையும் செய்யவும் எனக்கு உதவியருளும். இயேசுவே, உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.


பரிவுள்ள இதயம்

திருக்காட்சிக்குப் பின் வரும் கிறிஸ்து பிறப்புக்காலத்தின் இரண்டாம் வாரநாள்
திருக்காட்சிக்குப் பின் வரும் செவ்வாய் அல்லது ஜனவரி 8

இயேசு பெருந்திரளான மக்களைக் கண்டபோது, அவர்கள் ஆயனில்லாத ஆடுகளைப்போல் இருந்ததால் அவர்கள்மீது மனமிரங்கினார்; அவர்களுக்குப் பலவற்றைக் கற்பிக்கத் தொடங்கினார். மாற்கு 6:34

பரிவு என்றால் என்ன? ஒருவர் மற்றொருவரின் துன்பத்தைக் கண்டு, அவருடைய உணர்வுகளை உண்மையாகப் பகிர்ந்துகொள்ள உதவும் பண்பே பரிவு. இவ்வாறு உணர்வுகளைப் பகிர்ந்துகொள்வது, துன்புறுபவரை அணுகி, அவருடைய துன்பத்தில் பங்குகொண்டு, அவர் எதிர்கொள்வதையெல்லாம் தாங்கிக்கொள்ள அவருக்கு உதவ ஒருவரைத் தூண்டுகிறது. இந்தப் பெருந்திரளான மக்களைப் பார்த்தபோது, இயேசு தமது திருஇதயத்தில் உணர்ந்தது இதுவே.

ஐந்து அப்பங்களையும் இரண்டு மீன்களையும் மட்டுமே கொண்டு ஐயாயிரம் பேருக்கு உணவளித்த, நமக்கு நன்கு தெரிந்த புதுமையை மேலுள்ள இறைவார்த்தைப் பகுதி அறிமுகப்படுத்துகிறது. இந்தப் புதுமையே நாம் சிந்திக்கப் பலவற்றைத் தந்தாலும், இந்தப் புதுமையைச் செய்ய நம் ஆண்டவரைத் தூண்டியது எது என்பதைப் பற்றிச் சிந்திக்கவும் இந்த அறிமுக வரி நமக்குப் பலவற்றைத் தருகிறது.

இயேசு அந்தப் பெருந்திரளான மக்களைப் பார்த்தபோது, வழிதவறியவர்கள்போல் தோன்றிய, தேடிக்கொண்டிருந்த, ஆன்மிகப் பசியோடு இருந்த ஒரு மக்கள் கூட்டத்தைக் கண்டார். அவர்கள் தங்கள் வாழ்வில் வழிகாட்டுதலை விரும்பினர்; அதனால்தான் இயேசுவிடம் வந்துகொண்டிருந்தனர். ஆனால், இயேசுவின் இதயத்தைப் பற்றிச் சிந்திப்பது மிகவும் பயனுள்ளது. அவர்கள் விடாப்பிடியாக இருந்தது அவருக்கு எரிச்சலூட்டவில்லை; அவர்களை அவர் ஒரு சுமையாகக் கருதவில்லை; மாறாக, அவர்களுடைய ஆன்மிக வறுமையும் பசியும் அவரது உள்ளத்தை ஆழமாகத் தொட்டன. இதனால் அவரது இதயம் “இரக்கம்” கொண்டது; அது உண்மையான பரிவின் ஒரு வெளிப்பாடு. இதனால்தான் அவர் அவர்களுக்குப் “பலவற்றைக்” கற்பித்தார்.

கவனிக்கத்தக்க வகையில், அந்தப் புதுமை ஓர் கூடுதல் ஆசியாக மட்டுமே இருந்தது; பரிவுள்ள இதயத்தால் இயேசு மேற்கொண்ட முதன்மையான செயல் அதுவல்ல. எல்லாவற்றிற்கும் முதலில், அவருடைய பரிவு அவர்களுக்குக் கற்பிக்கவே அவரைத் தூண்டியது.

இயேசு நம் ஒவ்வொருவரையும் அதே பரிவோடு பார்க்கிறார். நீங்கள் குழப்பத்திலும், வாழ்வில் வழிகாட்டுதல் இன்றியும், ஆன்மிகப் பசியோடும் இருப்பதாக உணரும் போதெல்லாம், இந்தப் பெருந்திரளான மக்களை நோக்கிய அதே பார்வையோடு இயேசு உங்களையும் நோக்குகிறார். உங்களுடைய தேவைகளுக்கு அவர் தரும் தீர்வும் உங்களுக்குக் கற்பிப்பதே. திருவிவிலியத்தைப் படிப்பதன் வழியாகவும், அன்றாட இறைவேண்டல் மற்றும் தியானத்தின் வழியாகவும், புனிதர்களின் வாழ்க்கை வரலாறுகளை வாசிப்பதன் வழியாகவும், நம் திருஅவையின் மாட்சிமைமிக்க பல போதனைகளைக் கற்றுக்கொள்வதன் வழியாகவும் நீங்கள் அவரிடமிருந்து கற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்று அவர் விரும்புகிறார். அலைந்து திரியும் ஒவ்வோர் இதயமும் ஆன்மிக நிறைவடையத் தேவையான உணவு இதுவே.

இறைவனாகிய நம் ஆண்டவரின் மிகுந்த பரிவுள்ள இதயத்தைப் பற்றி இன்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். அவர் அளவற்ற அன்போடு உங்களை நோக்குவதை நீங்கள் காண இடமளியுங்கள். உங்களிடம் பேசவும், உங்களுக்குக் கற்பிக்கவும், உங்களைத் தம்மிடம் வழிநடத்தவும் அவரைத் தூண்டும் பார்வை அது என்பதை அறிந்துகொள்ளுங்கள். நம் ஆண்டவரின் மிகுந்த பரிவுள்ள இந்த இதயத்தில் நம்பிக்கை வைத்து, அவர் அன்போடு உங்களை அணுக இடமளியுங்கள்.

ஆண்டவரே, இதயத்தின் ஆழத்திலிருந்து வரும் அன்புடனும் பரிவுடனும் நீர் என்னை நோக்கும்போது, உம்மைக் காண எனக்கு உதவியருளும். என் ஒவ்வொரு போராட்டத்தையும் ஒவ்வொரு தேவையையும் நீர் அறிவீர் என்பதை நான் அறிவேன். நீர் என் உண்மையான ஆயராக விளங்கும்படி, உமக்கும் உமது இரக்கத்திற்கும் என்னையே திறந்து கொடுக்க எனக்கு உதவியருளும். இயேசுவே, உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.


துணிவுடன் இருங்கள், அஞ்சாதீர்கள்

திருக்காட்சிக்குப் பின் வரும் கிறிஸ்து பிறப்புக்காலத்தின் மூன்றாம் வாரநாள்
திருக்காட்சிக்குப் பின் வரும் புதன் அல்லது ஜனவரி 9

“துணிவுடன் இருங்கள், நான்தான், அஞ்சாதீர்கள்!” மாற்கு 6:50

வாழ்வில் நம்மை மிகவும் செயலிழக்கச் செய்யும், வேதனைமிக்க அனுபவங்களில் ஒன்று அச்சம். நாம் அஞ்சக்கூடியவை பல உள்ளன; ஆனால் பெரும்பாலும், கிறிஸ்து இயேசுவிடம் நாம் கொண்டுள்ள விசுவாசத்திலிருந்தும் நம்பிக்கையிலிருந்தும் நம்மை விலக்கத் தீயோன் முயல்வதே நம் அச்சத்திற்குக் காரணமாக இருக்கிறது.

அப்போஸ்தலர்கள் எதிர்க்காற்றில் துடுப்புப் போட்டுக்கொண்டு, அலைகளால் அலைக்கழிக்கப்பட்டுக் கொண்டிருந்தபோது, இரவின் நான்காம் காவல் வேளையில் இயேசு தண்ணீர்மேல் நடந்து அவர்களை நோக்கி வந்த நிகழ்விலிருந்து மேலேயுள்ள வரி எடுக்கப்பட்டுள்ளது. இயேசு தண்ணீர்மேல் நடந்து வருவதைக் கண்டபோது அவர்கள் திகிலடைந்தனர். ஆனால் இயேசு அவர்களிடம் பேசி, படகில் ஏறியதும் காற்று உடனே அடங்கியது; அப்போஸ்தலர்கள் அங்கே “முற்றிலும் வியப்பில் ஆழ்ந்திருந்தனர்.”

புயல் வீசும் கடலில் உள்ள படகு, இவ்வாழ்வில் நமது பயணத்தைக் குறிப்பதாக மரபுவழியாகப் புரிந்துகொள்ளப்படுகிறது. தீயோனும், ஊனியல்பும், உலகமும் எண்ணற்ற வழிகளில் நமக்கு எதிராகப் போராடுகின்றன. இந்த நிகழ்வில், இயேசு கரையிலிருந்து அவர்களது துன்பத்தைக் கண்டு, அவர்களுக்கு உதவுவதற்காக அவர்களை நோக்கி நடந்து வருகிறார். அவரது இரக்கமுள்ள திருஇதயமே அவர்களை நோக்கி அவர் நடந்து வருவதற்குக் காரணம்.

வாழ்வில் அச்சம் ஏற்படும் நேரங்களில் பலமுறை நாம் இயேசுவைப் பார்வையிலிருந்து இழந்துவிடுகிறோம். நமக்குள்ளேயே முடங்கிக்கொண்டு, நமது அச்சத்திற்கான காரணத்திலேயே கவனம் செலுத்துகிறோம். ஆனால், வாழ்வில் அச்சத்தை ஏற்படுத்தும் காரணத்திலிருந்து திரும்பி, எப்போதும் இரக்கமுள்ளவராகவும், நமது அச்சத்திற்கும் போராட்டத்திற்கும் நடுவில் எப்போதும் நம்மை நோக்கி நடந்து வருபவராகவும் இருக்கும் இயேசுவைத் தேடுவதே நமது நோக்கமாக இருக்க வேண்டும்.

உங்கள் வாழ்வில் மிகுந்த அச்சத்தையும் கவலையையும் ஏற்படுத்துவது எதுவாக இருந்தாலும், அதைக் குறித்து இன்று சிந்தியுங்கள். உங்களுக்குள் குழப்பத்தையும் போராட்டத்தையும் ஏற்படுத்துவது எது? அதன் காரணத்தை நீங்கள் கண்டறிந்ததும், அதிலிருந்து உங்கள் பார்வையை நம் ஆண்டவரிடம் திருப்புங்கள். நீங்கள் எத்தகைய போராட்டத்தில் இருந்தாலும், அதன் நடுவில் அவர் உங்களை நோக்கி நடந்து வந்து, “துணிவுடன் இருங்கள், நான்தான், அஞ்சாதீர்கள்!” என்று உங்களிடம் சொல்வதைக் காணுங்கள்.

ஆண்டவரே, மிகுந்த பரிவுள்ள உமது இதயத்தை நோக்கி மீண்டும் திரும்புகிறேன். உம்மை நோக்கி என் கண்களை உயர்த்தவும், என் வாழ்வில் கவலைக்கும் அச்சத்திற்கும் காரணமானவற்றிலிருந்து விலகவும் எனக்கு உதவியருளும். உம்மீது கொள்ளும் விசுவாசத்தாலும் எதிர்நோக்காலும் என்னை நிரப்பி, என் நம்பிக்கை முழுவதையும் உம்மில் வைப்பதற்குத் தேவையான துணிவை எனக்குத் தந்தருளும். இயேசுவே, உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.


நற்செய்தி விரைந்து பரவுகிறது

திருக்காட்சிக்குப் பின் வரும் கிறிஸ்து பிறப்புக்காலத்தின் நான்காம் வாரநாள்
திருக்காட்சிக்குப் பின் வரும் வியாழன் அல்லது ஜனவரி 10

இயேசு தூய ஆவியாரின் வல்லமையோடு கலிலேயாவுக்குத் திரும்பினார். அவரைப் பற்றிய செய்தி அப்பகுதி முழுவதும் பரவியது. அவர் அவர்களுடைய தொழுகைக்கூடங்களில் கற்பித்தார்; அனைவரும் அவரைப் புகழ்ந்தனர்.  லூக்கா 4:14–15

இயேசு தமது பொதுப்பணியைத் தொடங்குவதற்கு முன்பு, நாற்பது நாள்கள் பாலைநிலத்தில் நோன்பிருந்து இறைவேண்டலில் ஈடுபட்டிருந்தார். முதலில் அவர் சென்ற இடம் கலிலேயா. அங்கே அவர் தொழுகைக்கூடத்திற்குள் சென்று, இறைவாக்கினர் எசாயாவின் நூலிலிருந்து வாசித்தார். ஆனால், தொழுகைக்கூடத்தில் அவர் பேசிய சிறிது நேரத்திலேயே, இயேசு ஊரைவிட்டுத் துரத்தப்பட்டார். மக்கள் அவரைக் கொல்வதற்காக மலை உச்சியிலிருந்து கீழே தள்ள முயன்றனர்.

எவ்வளவு அதிர்ச்சியூட்டும் முரண்பாடு! மேலேயுள்ள பகுதியில் நாம் காண்பதுபோல், முதலில் இயேசு “அனைவராலும் புகழப்பட்டார்.” அவரைப் பற்றிய செய்தி ஊர்களெங்கும் காட்டுத்தீபோல் பரவியது. அவரது திருமுழுக்கைப் பற்றியும், விண்ணகத்திலிருந்து பேசிய தந்தையின் குரலைப் பற்றியும் அவர்கள் கேள்விப்பட்டிருந்தனர்; பலர் அவரைப் பற்றி அறிய ஆவலுடனும் பரபரப்புடனும் இருந்தனர். ஆனால் இயேசு கலப்பற்ற நற்செய்தியைப் போதிக்கத் தொடங்கி, அவர்களது கடின உள்ளத்தைச் சுட்டிக்காட்டத் தொடங்கியதுமே, அவர்கள் அவருக்கு எதிராகத் திரும்பி, அவரைக் கொல்ல முயன்றனர்.

நற்செய்தி எப்போதும் மக்களை ஒன்றாக இணைக்கும் விளைவையே ஏற்படுத்தும் என்று எண்ணும் தவறில் சில நேரங்களில் நாம் விழுந்துவிடலாம். நிச்சயமாக, நற்செய்தியின் மைய நோக்கங்களில் இதுவும் ஒன்று: கடவுளின் ஒரே மக்களாக நம்மை உண்மையில் ஒன்றிணைப்பது. ஆனால், நற்செய்தியின் மீட்பளிக்கும் உண்மையை நாம் அனைவரும் ஏற்றுக்கொள்ளும்போதுதான் ஒற்றுமை சாத்தியமாகும் என்பதே ஒற்றுமைக்கான திறவுகோல். அந்த உண்மையை முழுவதுமாக ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும். அப்படியென்றால், நாம் நம் உள்ளங்களை மாற்றிக்கொண்டு, நம் பாவங்களில் பிடிவாதமாக நிலைத்திருப்பதை விட்டுவிட்டு, கிறிஸ்துவுக்கு நம் மனங்களைத் திறக்க வேண்டும். வருத்தத்திற்குரிய வகையில், சிலர் மாற விரும்புவதில்லை; அதன் விளைவுதான் பிளவு.

இயேசுவின் போதனையில் சில அம்சங்களை ஏற்றுக்கொள்வது கடினமாக இருப்பதாக நீங்கள் உணர்ந்தால், மேலேயுள்ள பகுதியைப் பற்றிச் சிந்தியுங்கள். ஊர் மக்கள் அனைவரும் இயேசுவைப் பற்றிப் பேசிக்கொண்டு அவரைப் புகழ்ந்தபோது வெளிப்படுத்திய அந்தத் தொடக்கப் பதிலுணர்வுக்கு மீண்டும் திரும்புங்கள். அதுவே சரியான பதிலுணர்வு. இயேசு சொல்பவற்றையும், எவற்றிலிருந்து மனந்திரும்புமாறு அவர் நம்மை அழைக்கிறாரோ அவற்றையும் ஏற்றுக்கொள்வதில் நமக்கு ஏற்படும் சிரமங்கள், எல்லாவற்றிலும் அவரைப் புகழ்வதற்குப் பதிலாக, ஒருபோதும் நம்மை அவநம்பிக்கைக்கு இட்டுச் செல்லக்கூடாது.

இயேசுவின் போதனைகளில் நீங்கள் ஏற்றுக்கொள்ள மிகவும் சிரமப்பட்ட போதனையைப் பற்றி இன்று சிந்தியுங்கள். அவர் சொல்வது அனைத்தும், அவர் கற்பித்தது அனைத்தும் உங்கள் நன்மைக்காகவே. எது நேர்ந்தாலும் அவரைப் புகழுங்கள்; இயேசு உங்களிடம் கேட்பவை அனைத்தையும், குறிப்பாக ஏற்றுக்கொள்வதற்கு மிகவும் கடினமான போதனைகளைப் புரிந்துகொள்ளத் தேவையான ஞானத்தை, புகழ்ச்சியால் நிறைந்த உங்கள் உள்ளம் உங்களுக்கு அளிக்க அனுமதியுங்கள்.

ஆண்டவரே, நீர் கற்பித்த அனைத்தையும் நான் ஏற்றுக்கொள்கிறேன். உமது அதிதூய திருவுளத்திற்கு ஏற்ப இல்லாத என் வாழ்வின் பகுதிகளை மாற்றிக்கொள்ளத் தீர்மானிக்கிறேன். எதிலிருந்து நான் மனம் திரும்ப வேண்டும் என்பதைக் காண எனக்கு ஞானம் தந்தருளும். உமக்கு நான் எப்போதும் திறந்த மனத்துடன் இருக்கும்படி என் இதயத்தை இளகச் செய்தருளும். இயேசுவே, உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.


முன்மாதிரியால் போதித்தல்

திருக்காட்சிக்குப் பின் வரும் கிறிஸ்து பிறப்புக்காலத்தின் ஐந்தாம் வாரநாள்
திருக்காட்சிக்குப் பின் வரும் வெள்ளி அல்லது ஜனவரி 11

அவரைப் பற்றிய செய்தி மேலும் மேலும் பரவியது. பெருந்திரளான மக்கள் அவருக்குச் செவிகொடுக்கவும், தங்கள் நோய்களிலிருந்து குணம்பெறவும் கூடிவந்தனர். ஆனால் அவர் இறைவேண்டல் செய்வதற்காகத் தனிமையான இடங்களுக்குச் செல்வது வழக்கம். லூக்கா 5:15–16

உடலெங்கும் தொழுநோய் நிறைந்த ஒருவர் இயேசுவிடம் வந்து, அவர்முன் முகங்குப்புற விழுந்து, அவருக்குத் திருவுளமானால் தம்மைக் குணமாக்குமாறு மன்றாடிய அழகும் வல்லமையும் நிறைந்த நிகழ்வை இந்த வரி நிறைவு செய்கிறது. இயேசுவின் பதில் எளிமையாக இருந்தது: “நான் விரும்புகிறேன். தூய்மை பெறுக.” பின்னர் இயேசு யாரும் நினைத்துப் பார்க்க முடியாத ஒன்றைச் செய்தார். அவர் அந்த மனிதரைத் தொட்டார். அந்த மனிதர் உடனே தொழுநோயிலிருந்து குணமடைந்தார்; இயேசு அவரைக் குருவிடம் சென்று தம்மைக் காட்டுமாறு அனுப்பினார். ஆனால் இந்தப் புதுமையைப் பற்றிய செய்தி விரைவாகப் பரவியது; அதன் விளைவாகப் பலர் இயேசுவைக் காணத் தொடர்ந்து வந்துகொண்டிருந்தனர்.

மக்கள் இந்தப் புதுமையைப் பற்றிப் பேசிக்கொண்டும், தங்களது நோய்களையும் தங்கள் அன்புக்குரியவர்களின் நோய்களையும் நினைத்துக்கொண்டும், புதுமைகள் செய்யும் இவரால் குணம்பெற விரும்பிக்கொண்டும் இருந்த காட்சியை எளிதாகக் கற்பனை செய்யலாம். ஆனால் மேலேயுள்ள பகுதியில், இயேசு மிகவும் கவனத்திற்குரிய, இறைவாக்குத் தன்மை கொண்ட ஒன்றைச் செய்வதைக் காண்கிறோம். பெருந்திரளான மக்கள் கூடிவந்துகொண்டிருந்த வேளையிலும், இயேசுவைப் பற்றிய பெரும் பரபரப்பு நிலவிய வேளையிலும், அவர் அவர்களை விட்டு விலகி, இறைவேண்டல் செய்வதற்காகத் தனிமையான ஓர் இடத்திற்குச் சென்றார். அவர் ஏன் இப்படிச் செய்தார்?

தம்மைப் பின்பற்றியவர்களுக்கு உண்மையைக் கற்பிப்பதும், அவர்களை விண்ணகத்திற்கு வழிநடத்துவதுமே இயேசுவின் பணியாக இருந்தது. தமது புதுமைகளாலும் போதனைகளாலும் மட்டுமல்ல, செபத்தில் முன்மாதிரியாக விளங்குவதன் வழியாகவும் அவர் இதைச் செய்தார். தமது தந்தையிடம் செபிப்பதற்காகத் தனிமையான இடத்திற்குச் சென்றதன் மூலம், ஆர்வத்துடன் தம்மைப் பின்பற்றிய இவர்கள் அனைவருக்கும் வாழ்வில் எது மிக முக்கியமானது என்பதை இயேசு கற்பிக்கிறார். உடல்நலம் சார்ந்த புதுமைகள் மிக முக்கியமானவை அல்ல. செபமும் விண்ணகத் தந்தையுடனான உறவொன்றிப்புமே மிக முக்கியமானவை.

நீங்கள் அன்றாடம் செபிக்கும் நல்லதொரு வாழ்வைப் பேணி வந்தால், செபத்தில் உங்களுக்குள்ள உறுதிப்பாட்டை மற்றவர்கள் காண அனுமதிப்பதும் அவர்களுடன் நற்செய்தியைப் பகிர்ந்துகொள்வதற்கான ஒரு வழியாகும். அவர்களுடைய பாராட்டைப் பெறுவதற்காக அல்ல, வாழ்வில் எதை நீங்கள் மிக முக்கியமானதாகக் கருதுகிறீர்கள் என்பதை அவர்கள் அறிந்துகொள்வதற்காகவே இப்படிச் செய்ய வேண்டும். அன்றாடத் திருப்பலியில் பங்கேற்பதிலோ, நற்கருணை ஆராதனைக்காக ஆலயத்திற்குச் செல்வதிலோ, அல்லது உங்கள் அறையில் தனிமையில் செபிக்க நேரம் ஒதுக்குவதிலோ நீங்கள் உறுதியாக இருக்கும்போது, மற்றவர்கள் அதைக் கவனிப்பார்கள். அது அவர்களுக்குள் ஒரு புனிதமான ஆர்வத்தைத் தூண்டும்; அந்த ஆர்வம் அவர்களையும் செப வாழ்விற்கு வழிநடத்தக்கூடும்.

உங்கள் செப வாழ்வையும் இறைப்பற்றையும் மற்றவர்கள் அறிந்துகொள்ள அனுமதிக்கும் எளிய செயலின் வழியாக அவர்களுக்கு நற்செய்தியை அறிவிக்கும் உங்கள் பணியைப் பற்றி இன்று சிந்தியுங்கள். நீங்கள் செபிப்பதை அவர்கள் காணட்டும்; அவர்கள் கேட்டால், உங்கள் செபத்தின் கனிகளை அவர்களுடன் பகிர்ந்துகொள்ளுங்கள். நம் ஆண்டவர்மீது நீங்கள் கொண்டுள்ள அன்பு ஒளிவீசட்டும்; அதன் வழியாக உங்கள் புனிதமான சாட்சிய வாழ்வின் ஆசீரை மற்றவர்களும் பெறுவார்கள்.

ஆண்டவரே, ஒவ்வொரு நாளும் உண்மையான இறைவேண்டலும் பக்தியும் நிறைந்த வாழ்வில் என்னை அர்ப்பணித்துக்கொள்ள உதவியருளும். இந்த இறைவேண்டல் வாழ்வில் உண்மையுடன் நிலைத்திருக்கவும், உம்மீது நான் கொண்டுள்ள அன்பில் தொடர்ந்து இன்னும் ஆழமாக ஈர்க்கப்படவும் எனக்கு உதவியருளும். நான் இறைவேண்டல் செய்யக் கற்றுக்கொள்ளும்போது, பிறருக்குச் சாட்சியாக விளங்க என்னைப் பயன்படுத்தியருளும். இதனால், உம்மை மிகவும் தேவைப்படுவோர், உம்மீது நான் கொண்டுள்ள அன்பால் மாற்றம் பெறுவார்களாக. இயேசுவே, உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.


நமக்குரிய பங்கை மட்டும் நிறைவேற்றுதல்

திருக்காட்சிக்குப் பின் வரும் கிறிஸ்து பிறப்புக்காலத்தின் ஆறாம் வாரநாள்
திருக்காட்சிக்குப் பின் வரும் சனி அல்லது ஜனவரி 12

“ரபி, யோர்தானின் அக்கரையில் உம்மோடு இருந்தவரும், நீர் சான்று பகர்ந்தவருமான அவர் இப்போது திருமுழுக்குக் கொடுக்கிறார்; எல்லாரும் அவரிடம் செல்கிறார்கள்.” யோவான் 3:26 

திருமுழுக்கு யோவானைப் பின்பற்றியவர்கள் பலர் இருந்தனர். திருமுழுக்குப் பெறுவதற்காக மக்கள் தொடர்ந்து அவரிடம் வந்துகொண்டிருந்தனர்; அவரது பணி மேலும் வளர வேண்டும் என்று பலரும் விரும்பினர். ஆனால், இயேசு தமது பொதுப்பணியைத் தொடங்கியதும், யோவானைப் பின்பற்றியவர்களில் சிலர் பொறாமை கொண்டனர். யோவானோ அவர்களுக்குச் சரியான பதிலை அளித்தார். இயேசுவுக்காக மக்களை ஆயத்தப்படுத்துவதே தமது வாழ்வும் பணியும் என்று அவர்களுக்கு விளக்கினார். இப்போது இயேசு தமது பணியைத் தொடங்கிவிட்டதால், யோவான் மகிழ்ச்சியுடன், “எனவே, என் மகிழ்ச்சி இப்போது நிறைவடைந்துவிட்டது. அவரது செல்வாக்குப் பெருக வேண்டும்; எனது செல்வாக்குக் குறைய வேண்டும்” என்றார் (யோவான் 3:29–30).

யோவானின் இந்தத் தாழ்ச்சி ஒரு சிறந்த பாடமாகும்; குறிப்பாக, திருஅவையின் திருத்தூதுப் பணியில் முனைப்புடன் ஈடுபட்டிருப்பவர்களுக்கு இது ஒரு சிறந்த பாடம். நாம் ஏதேனும் ஒரு திருத்தூதுப் பணியில் ஈடுபட்டிருக்கும்போது, மற்றொருவரின் “பணி” நம்முடையதைவிட வேகமாக வளர்வதாகத் தோன்றினால், பல வேளைகளில் பொறாமை நம்முள் புகுந்துவிடலாம். ஆனால், கிறிஸ்துவின் திருஅவையின் திருத்தூதுப் பணியில் நமக்குரிய பங்கைப் புரிந்துகொள்வதற்கான திறவுகோல் இதுவே: நமக்குரிய பங்கை, அந்தப் பங்கை மட்டுமே நிறைவேற்ற நாம் நாட வேண்டும். திருஅவையில் உள்ள மற்றவர்களுடன் நாம் போட்டியிடுவதாக ஒருபோதும் எண்ணக்கூடாது. எப்போது கடவுளின் திருவுளத்திற்கேற்ப நாம் செயல்பட வேண்டும் என்பதையும், எப்போது நாம் பின்வாங்கி மற்றவர்கள் கடவுளின் திருவுளத்தை நிறைவேற்ற இடமளிக்க வேண்டும் என்பதையும் அறிந்திருக்க வேண்டும். கடவுளின் திருவுளத்தை நாம் நிறைவேற்ற வேண்டும்; அதற்கு அதிகமாகவோ, குறைவாகவோ, அதற்கு மாறாக வேறு எதையுமோ செய்யக்கூடாது.

மேலும், திருத்தூதுப் பணியில் முனைப்புடன் ஈடுபட நாம் அழைக்கப்படும்போது, யோவானின் அந்த இறுதி வாக்கு நம் இதயங்களில் எப்போதும் ஒலித்துக்கொண்டிருக்க வேண்டும்: “அவரது செல்வாக்குப் பெருக வேண்டும்; எனது செல்வாக்குக் குறைய வேண்டும்.” திருஅவையில் கிறிஸ்துவுக்கும் பிறருக்கும் பணிசெய்யும் ஒவ்வொருவருக்கும் இது ஒரு சிறந்த முன்மாதிரியாகும்.

திருமுழுக்கு யோவானின் அந்தப் புனிதமான சொற்களைப் பற்றி இன்று சிந்தியுங்கள். உங்கள் குடும்பத்திலும் நண்பர்கள் மத்தியிலும் நீங்கள் ஆற்றும் பணிக்கு அவற்றைப் பொருத்திப் பாருங்கள்; குறிப்பாக, திருஅவையில் ஏதேனும் திருத்தூதுப் பணியில் நீங்கள் ஈடுபட்டிருந்தால், அப்பணிக்கு அவற்றைப் பொருத்திப் பாருங்கள். நீங்கள் செய்யும் அனைத்தும் கிறிஸ்துவைச் சுட்டிக்காட்ட வேண்டும். புனித திருமுழுக்கு யோவானைப் போல, கடவுள் உங்களுக்கு அளித்துள்ள தனித்துவமான பங்கைப் புரிந்துகொண்டு, அந்தப் பங்கை மட்டுமே நீங்கள் ஏற்றுக்கொண்டால் மட்டுமே இது நிகழும்.

ஆண்டவரே, உமக்குப் பணிபுரியவும் உம்மை மகிமைப்படுத்தவும் என்னையே உமக்கு அளிக்கிறேன். உமது விருப்பப்படி என்னைப் பயன்படுத்தியருளும். நீர் என்னைப் பயன்படுத்தும்போது, உமக்கும் உமது திருவுளத்திற்கும் மட்டுமே நான் பணிபுரிகிறேன் என்பதை எப்போதும் நினைவில் கொள்ளத் தேவையான தாழ்ச்சியை எனக்குத் தந்தருளும். பொறாமையிலிருந்தும் பிறருடைய நன்மைகள்மீது கொள்ளும் அழுக்காற்றிலிருந்தும் என்னை விடுவித்தருளும். என் வாழ்வில் பிறர் வழியாக நீர் செயலாற்றும் எண்ணற்ற வழிகளைக் கண்டு மகிழ எனக்கு உதவியருளும். இயேசுவே, உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.


“நீ என் அன்பார்ந்த மகன்”

ஆண்டவரின் திருமுழுக்கு
ஜனவரி 6-க்குப் பின் வரும் ஞாயிறு (அல்லது திருக்காட்சி ஜனவரி 7 அல்லது 8 ஆகிய ஞாயிற்றுக்கிழமையில் கொண்டாடப்பட்டால், திங்கள்)

அந்நாள்களில் இயேசு கலிலேயாவிலுள்ள நாசரேத்திலிருந்து வந்து, யோர்தான் ஆற்றில் யோவானிடம் திருமுழுக்குப் பெற்றார். அவர் நீரிலிருந்து மேலே வந்தபோது, வானம் பிளந்து திறப்பதையும், தூய ஆவியார் புறாவைப்போலத் தம்மீது இறங்கி வருவதையும் கண்டார். அப்போது வானத்திலிருந்து, “நீயே என் அன்பார்ந்த மகன்; உன்னால் நான் பெருமகிழ்ச்சி அடைகிறேன்” என்று ஒரு குரல் ஒலித்தது.  மாற்கு 1:9–11 (இரண்டாம் ஆண்டுக்கான நற்செய்தி)

ஆண்டவரின் திருமுழுக்குப் பெருவிழா நமக்குக் கிறிஸ்து பிறப்புக் காலத்தை நிறைவுக்குக் கொண்டுவந்து, பொதுக்காலத்தின் தொடக்கத்திற்கு நம்மை அழைத்துச் செல்கிறது. விவிலியக் கண்ணோட்டத்தில், இயேசுவின் வாழ்வில் நிகழ்ந்த இந்த நிகழ்வு, நாசரேத்தில் அவர் வாழ்ந்த மறைவான வாழ்விலிருந்து அவரது பொதுப்பணியின் தொடக்கத்திற்கு இட்டுச் செல்லும் ஒரு திருப்புமுனையாகவும் உள்ளது. இந்த மாட்சிமிக்க நிகழ்வை நாம் நினைவுகூரும்போது, ஒரு எளிய கேள்வியைச் சிந்திப்பது முக்கியம்: இயேசு ஏன் திருமுழுக்குப் பெற்றார்? யோவான் வழங்கிய திருமுழுக்கு மனமாற்றத்திற்கான ஒன்று என்பதை நினைவுகூருங்கள். அதன் வழியாக, தம்மைப் பின்பற்றியவர்களைப் பாவத்திலிருந்து விலகிக் கடவுளிடம் திரும்புமாறு அவர் அழைத்தார். ஆனால் இயேசு பாவமற்றவர்; அப்படியிருக்க, அவர் திருமுழுக்குப் பெற்றதற்கான காரணம் என்ன?

முதலாவதாக, மேலே மேற்கோள் காட்டப்பட்ட பகுதியில், இயேசு தாழ்ச்சியுடன் திருமுழுக்குப் பெற்ற செயலின் வழியாக அவர் உண்மையில் யார் என்பது வெளிப்படுத்தப்பட்டதைக் காண்கிறோம். “நீ என் அன்பார்ந்த மகன்; உன்பொருட்டு நான் பெருமகிழ்ச்சி அடைகிறேன்” என்று விண்ணகத் தந்தையின் குரல் ஒலித்தது. மேலும், தூய ஆவியார் புறா வடிவில் அவர்மீது இறங்கி வந்ததாகவும் நமக்குச் சொல்லப்படுகிறது. இவ்வாறு, இயேசுவின் திருமுழுக்கு, அவர் யார் என்பதைப் பகிரங்கமாக அறிவிக்கும் நிகழ்வாகவும் உள்ளது. அவர் இறைமகன்; தந்தையோடும் தூய ஆவியாரோடும் ஒன்றாயிருக்கும் இறை ஆள். இந்தப் பகிரங்கச் சான்று ஓர் “இறைவெளிப்பாடு” ஆகும்; அவர் தமது பொதுப்பணியைத் தொடங்க ஆயத்தமாகும்போது, அவர் உண்மையில் யார் என்பதை அனைவரும் காணும்படி வெளிப்படுத்தும் நிகழ்வாகும்.

இரண்டாவதாக, இயேசுவின் திருமுழுக்கின் வழியாக அவரது வியத்தகு தாழ்ச்சி வெளிப்படுகிறது. அவர் அதிபரிசுத்த மூவொரு கடவுளின் இரண்டாம் ஆள்; ஆயினும், பாவிகளுள் ஒருவராகத் தாம் அடையாளம் காணப்படுவதை அனுமதிக்கிறார். மனமாற்றத்தை மையமாகக் கொண்ட ஒரு செயலில் பங்கேற்பதன் மூலம், இயேசு தமது திருமுழுக்குச் செயலாலேயே பலவற்றை எடுத்துரைக்கிறார். பாவிகளாகிய நம்மோடு தம்மை இணைத்துக்கொள்ளவும், நமது பாவத்திற்குள்ளும் நமது இறப்பிற்குள்ளும் நுழையவும் அவர் வந்தார். நீருக்குள் இறங்குவதன் மூலம், நமது பாவத்தின் விளைவான இறப்பிற்குள்ளேயே அவர் அடையாள முறையில் நுழைந்து, வெற்றியோடு எழுகிறார்; இதனால் நாமும் அவரோடு புதிய வாழ்வுக்கு எழ வழிவகுக்கிறார். இந்தக் காரணத்தினால், இயேசுவின் திருமுழுக்கு, ஒருவகையில் அவர் தண்ணீருக்கே “திருமுழுக்கு” அளித்ததாக அமைந்தது. அந்தக் கணத்திலிருந்து தண்ணீரே அவரது இறைப் பிரசன்னத்தைக் கொண்டிருப்பதாகவும், அவருக்குப் பின் திருமுழுக்குப் பெறும் அனைவருக்கும் அந்தப் பிரசன்னம் வழங்கப்படக்கூடியதாகவும் ஆனது. ஆகவே, பாவமுள்ள மனிதகுலம் இப்போது திருமுழுக்கின் வழியாக இறைத்தன்மையைச் சந்திக்க முடிகிறது.

இறுதியாக, இறைவனாகிய நம் ஆண்டவரால் இப்போது புனிதப்படுத்தப்பட்ட நீரின் வழியாக இந்தப் புதிய திருமுழுக்கில் நாம் பங்குபெறும்போது, அவரில் நாம் யாராக ஆகிறோம் என்பதை வெளிப்படுத்தும் ஒன்றாக இயேசுவின் திருமுழுக்கைக் காண்கிறோம். தந்தை பேசி, அவரைத் தம் மகன் என்று அறிவித்தது போலவும், தூய ஆவியார் அவர்மீது இறங்கி வந்தது போலவும், நமது திருமுழுக்கிலும் நாம் தந்தையின் தத்துப் பிள்ளைகளாகி, தூய ஆவியாரால் நிரப்பப்படுகிறோம். இவ்வாறு, கிறிஸ்தவத் திருமுழுக்கில் நாம் யாராக ஆகிறோம் என்பதை இயேசுவின் திருமுழுக்கு தெளிவுபடுத்துகிறது.

ஆண்டவரே, தாழ்ச்சியோடு நீர் திருமுழுக்குப் பெற்றதற்காக உமக்கு நன்றி கூறுகிறேன். அதன் வழியாகப் பாவிகளாகிய அனைவருக்கும் விண்ணகத்தைத் திறந்துவைத்தீர். நான் பெற்ற திருமுழுக்கின் அளவிட முடியாத அருளுக்கு ஒவ்வொரு நாளும் என் இதயத்தைத் திறப்பேனாக. தூய ஆவியாரால் நிறைந்து, தந்தையின் பிள்ளையாக உம்மோடு இன்னும் முழுமையாக வாழ்வேனாக.  இயேசுவே, உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.

பொருளடக்கம்


4 தொகுதிகளும் மென்மையான அட்டையுடன் கூடிய அச்சுநூல் & மின்னூல் வடிவங்களில் கிடைக்கின்றன!

Amazon – Google Play – iTunes – Barnes and Noble

இந்தப் பக்கத்தைப் பகிரவும்: