ಸರಿಯಾದ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡ ಆತ್ಮದ ಮೊದಲನೆಯ ಮತ್ತು ಅತ್ಯುನ್ನತ ಬಯಕೆಯೆಂದರೆ ದೇವರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವುದು, ಆರಾಧಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಪೂಜಿಸುವುದು; ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ಸಕಲ ಮಹಿಮೆ, ಗೌರವ ಮತ್ತು ಸ್ತುತಿಗೆ ಅರ್ಹರು: “ನಮ್ಮ ದೇವರಾದ ಪ್ರಭುವೇ, ಮಹಿಮೆ, ಗೌರವ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ನೀವು ಅರ್ಹರು; ಏಕೆಂದರೆ ಸಮಸ್ತವನ್ನೂ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದವರು ನೀವೇ; ನಿಮ್ಮ ಚಿತ್ತದ ನಿಮಿತ್ತವೇ ಅವು ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಬಂದವು ಮತ್ತು ಸೃಷ್ಟಿಯಾದವು” (ಪ್ರಕಟನೆ 4:11).
ಹಿಂದಿನ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ನಾವು ಕಂಡಂತೆ, ಈ ಪರಮ ಹಂಬಲವು ಪ್ರಭುವಿನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಮೊದಲನೆಯ ವಿಜ್ಞಾಪನೆಯಲ್ಲಿ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತದೆ: “ನಿಮ್ಮ ನಾಮವು ಪೂಜಿತವಾಗಲಿ.” ಆದರೆ ದೇವರ ಮೇಲಿನ ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯು ಪರಿಶುದ್ಧಗೊಂಡು ಉನ್ನತವಾದಾಗ, ಅದು ನಮ್ಮನ್ನು ಇನ್ನೊಂದು ಹಂಬಲದ ಕಡೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತದೆ. ಅವರ ನಾಮವನ್ನು ಮಹಿಮೆಪಡಿಸುವುದರಿಂದ ಈ ಹಂಬಲವು ಸಹಜವಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ: ಅವರು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆತ್ಮದಲ್ಲಿಯೂ ಆಳುವುದನ್ನು ಕಾಣುವ ತೀವ್ರ ಹಂಬಲದಿಂದ ತುಂಬಿದ ನಾವು, ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಆಳಲು ಅವರಿಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡುವ ಮೂಲಕ ಅವರ ಮಹಿಮೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಲುಗೊಳ್ಳಲು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ. ಇದೇ ಎರಡನೆಯ ವಿಜ್ಞಾಪನೆಯ ಸಾರ: “ನಿಮ್ಮ ರಾಜ್ಯವು ಬರಲಿ!”
ದೇವರ ಮಹಿಮೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಲುಗೊಳ್ಳುವ ಬಯಕೆ
ಈ ಎರಡನೆಯ ವಿಜ್ಞಾಪನೆಯು ನಾವು ದೇವರ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಆನಂದಿಸಿ, ಅದರಲ್ಲಿ ಪಾಲುಗೊಂಡು, ಆ ಮೂಲಕ “ದೇವರಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು ಪ್ರೀತಿಸುವ” ಬಯಕೆಯನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಸಂತ ತೋಮಸ್ ಅಕ್ವಿನಾಸ್ ಬೋಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಸ್ವಾರ್ಥಪರ ಬಯಕೆಯಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ನಾವು ತಮ್ಮ ಮಹಿಮೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಲುಗೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ದೇವರೇ ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರನ್ನು ಮಹಿಮೆಪಡಿಸುವ ನಮ್ಮ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಬಯಕೆಯನ್ನು ಈಡೇರಿಸುವುದರ ಸಹಜ ಫಲವೇ ಇದು. ದೇವರಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು ಪ್ರೀತಿಸುವುದೆಂದರೆ, ಅವರ ಮಹಿಮಾಮಯ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಪಾಲನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾ, ಅವರು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಮಾಡುವ ಕಾರ್ಯಗಳಿಗಾಗಿ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಇಚ್ಛಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ದೇವರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವುದಾಗಿದೆ. ನಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ನಮಗಿರಬಹುದಾದ ಪ್ರೀತಿಯ ಅತ್ಯುನ್ನತ ರೂಪ ಇದೇ. ನಾವು ಇತರರನ್ನು ನಮ್ಮಂತೆಯೇ ಪ್ರೀತಿಸುವಾಗ, ಇದು ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ನಮಗಿರಬಹುದಾದ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಪ್ರೀತಿಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತದೆ.
ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಆಜ್ಞೆ ಯಾವುದು ಎಂದು ಶಾಸ್ತ್ರಿಯೊಬ್ಬನು ಯೇಸುವನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ, ಯೇಸು ಹೀಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದ್ದನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ:
“ಮೊದಲನೆಯದು ಇದು: ‘ಇಸ್ರಾಯೇಲೇ, ಕೇಳು! ನಮ್ಮ ದೇವರಾದ ಪ್ರಭು ಒಬ್ಬರೇ ಪ್ರಭು! ನಿನ್ನ ದೇವರಾದ ಪ್ರಭುವನ್ನು ನಿನ್ನ ಪೂರ್ಣ ಹೃದಯದಿಂದಲೂ, ನಿನ್ನ ಪೂರ್ಣ ಆತ್ಮದಿಂದಲೂ, ನಿನ್ನ ಪೂರ್ಣ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಲೂ, ನಿನ್ನ ಪೂರ್ಣ ಶಕ್ತಿಯಿಂದಲೂ ಪ್ರೀತಿಸಬೇಕು.’ ಎರಡನೆಯದು ಇದು: ‘ನಿನ್ನ ನೆರೆಯವನನ್ನು ನಿನ್ನಂತೆಯೇ ಪ್ರೀತಿಸಬೇಕು.’ ಇವುಗಳಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಬೇರೆ ಆಜ್ಞೆ ಇಲ್ಲ” (ಮಾರ್ಕ 12:29–31).
ಈ ಎರಡು ಆಜ್ಞೆಗಳು ಶಾಶ್ವತ ಧರ್ಮನಿಯಮದ ಸಾರವಾಗಿವೆ. ಇವು ಇಡೀ ಸುವಾರ್ತೆಯನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿವೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಭುವಿನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಮೊದಲ ಎರಡು ವಿಜ್ಞಾಪನೆಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಚಿತ್ರಿತವಾಗಿವೆ.
ಮೊದಲು, ನಾವು ದೇವರನ್ನು ಅವರಿಗಾಗಿಯೇ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇವೆ; ಅನಂತರ ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ನೆರೆಯವರನ್ನು ನಮ್ಮಂತೆಯೇ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇವೆ. ದೇವರನ್ನು ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲು ಪ್ರೀತಿಸುವುದು, ನಾವೂ ಎಲ್ಲ ಜನರೂ ದೇವರ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪಾಲುಗೊಳ್ಳಬೇಕೆಂಬ ಬಯಕೆಯ ಕಡೆಗೆ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಸೆಳೆಯುತ್ತದೆ—ಈಗ ಅನುಗ್ರಹದ ಮೂಲಕ ಮತ್ತು ಕಾಲದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಹಿಮೆಯಲ್ಲಿ; ಅಲ್ಲಿ ನಾವು ದೇವರನ್ನು ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗಿ ಕಾಣುವೆವು.
ಯೇಸು ತಮ್ಮ ಮಹಾಯಾಜಕೀಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಸುಂದರವಾಗಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಾವು ಅವರ ದೈವಿಕ ಮಹಿಮೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಲುಗೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುತ್ತಾ, ಅವರು ನಮ್ಮ ಪರವಾಗಿ ಹೀಗೆ ವಿಜ್ಞಾಪಿಸುತ್ತಾರೆ:
“ನಾವು ಒಂದಾಗಿರುವಂತೆ ಅವರೂ ಒಂದಾಗಿರಲೆಂದು ನೀವು ನನಗೆ ನೀಡಿದ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ನಾನು ಅವರಿಗೆ ನೀಡಿದ್ದೇನೆ. ನಾನು ಅವರಲ್ಲಿಯೂ ನೀವು ನನ್ನಲ್ಲಿಯೂ ಇರುವುದರಿಂದ ಅವರು ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಒಂದಾಗಲಿ; ಹೀಗೆ ನೀವೇ ನನ್ನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದಿರಿ ಮತ್ತು ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಿದಂತೆಯೇ ಅವರನ್ನೂ ಪ್ರೀತಿಸಿದಿರಿ ಎಂದು ಲೋಕವು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲಿ. ಪಿತನೇ, ಅವರು ನೀವು ನನಗೆ ನೀಡಿದ ಕೊಡುಗೆ. ನಾನು ಇರುವಲ್ಲಿ ಅವರೂ ನನ್ನೊಡನೆ ಇರಬೇಕೆಂದು ನಾನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ; ಹೀಗೆ ನೀವು ನನಗೆ ನೀಡಿದ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಅವರು ಕಾಣಲಿ, ಏಕೆಂದರೆ ಲೋಕದ ಅಡಿಪಾಯ ಹಾಕುವುದಕ್ಕೆ ಮೊದಲೇ ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಿದಿರಿ” (ಯೋಹಾನ 17:22–24).
ಈ ಶಾಶ್ವತ ಸತ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ನಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ನಮಗಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕೀಳಾದ ಅಭಿಪ್ರಾಯಕ್ಕೂ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಪರಿಹಾರವಾಗಿದೆ. ನಾವು ಪಿತನು ಪುತ್ರನಿಗೆ ನೀಡಿದ ಕೊಡುಗೆಯಾಗಿದ್ದೇವೆ. ಯೇಸು ನಮ್ಮನ್ನು ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲದೆ ವಿಮೋಚಿಸಲಿಲ್ಲ. ಇದನ್ನು ನಾವು ಅರಿತುಕೊಂಡಾಗ, ನಮ್ಮ ದೌರ್ಬಲ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಪಾಪಗಳು, ನಮ್ಮ ವೈಫಲ್ಯಗಳು ಅಥವಾ ದುರದೃಷ್ಟಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು ಗುರುತಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತೇವೆ. ಬದಲಾಗಿ, ನಾವು ಕ್ರಿಸ್ತನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ನಮ್ಮ ಅಸ್ಮಿತೆಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ತಾವು ಪಿತನೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಿರುವಂತೆ ನಾವೂ ತಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಿರಬೇಕೆಂಬ ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಶಾಶ್ವತ ಮಹಿಮೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಲುಗೊಳ್ಳಬೇಕೆಂಬ ಅವರ ಬಯಕೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೇವೆ.
ದೇವರ ದತ್ತುಮಕ್ಕಳಾಗಿರುವ ಈ ಸ್ಥಿತಿಯು ನಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ನಮಗಿರುವ ಸಂಪೂರ್ಣ ತಿಳಿವಳಿಕೆಯನ್ನು ಹೊಸದಾಗಿ ರೂಪಿಸುತ್ತದೆ. ಲೋಕದ “ರಾಜ್ಯವು” ಪರಸ್ಪರ ಸ್ಪರ್ಧಿಸುವ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಅಸ್ಮಿತೆಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಅವು ಶಾಶ್ವತ ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ಬೇರೂರಿರುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬದಲಾಗುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲಿ ಬೇರೂರಿವೆ—ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಲೌಕಿಕ ಯಶಸ್ಸು, ಪ್ರತಿಭೆಗಳು, ಸಂಪತ್ತು, ಸಾಮಾಜಿಕ ಸ್ಥಾನಮಾನ ಅಥವಾ ದೈಹಿಕ ರೂಪ.
ಇದಕ್ಕೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತವಾಗಿ, ದೇವರ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿನ ನಮ್ಮ ಪೌರತ್ವವು ಎಲ್ಲ ಲೌಕಿಕ ವರ್ಗೀಕರಣಗಳನ್ನೂ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳನ್ನೂ ಮೀರಿದ ಅಸ್ಮಿತೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತದೆ. ಕ್ರಿಸ್ತನ ರಹಸ್ಯಮಯ ಶರೀರದ ಅಂಗಗಳಾದ ನಾವು, ಅವರ ಶಾಶ್ವತ ರಾಜತ್ವದಲ್ಲಿ ಪಾಲುಗೊಳ್ಳುವ ರಾಜಪುತ್ರರೂ ರಾಜಪುತ್ರಿಯರೂ ಆಗಿದ್ದೇವೆ. ನಾವು ಲೌಕಿಕ ಯಶಸ್ಸನ್ನಾಗಲಿ ವೈಫಲ್ಯವನ್ನಾಗಲಿ, ಆರೋಗ್ಯವನ್ನಾಗಲಿ ಅನಾರೋಗ್ಯವನ್ನಾಗಲಿ, ಮನ್ನಣೆಯನ್ನಾಗಲಿ ಅಜ್ಞಾತ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನಾಗಲಿ ಅನುಭವಿಸಿದರೂ ಈ ಅಸ್ಮಿತೆಯು ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅದು ಅಚಲವಾಗಿದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಪುಣ್ಯಾರ್ಜನೆಗಳನ್ನಾಗಲಿ ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನಾಗಲಿ ಆಧರಿಸಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ದೇವರ ಬದಲಾಗದ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಬಲಿಯನ್ನು ಆಧರಿಸಿದೆ. ಆ ಬಲಿಯ ಮೂಲಕ ನಾವು ಅವರ ರಹಸ್ಯಮಯ ಶರೀರವಾದ ಧರ್ಮಸಭೆಯಾಗಿ ಅವರ ಜೀವದಲ್ಲಿ ಪಾಲುದಾರರಾಗುತ್ತೇವೆ.
ದೇವರು—ವಿಶ್ವದ ಸರ್ವಶಕ್ತ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತರೂ ಅದನ್ನು ಕಾಪಾಡುವವರೂ, ಮಹಾನ್ ‘ನಾನೇ ಇರುವವನು’ ಆಗಿರುವವರೂ, ಸಮಸ್ತದ ಆದಿಯೂ ಅಂತ್ಯವೂ ಆಗಿರುವವರು—ಕ್ರಿಸ್ತನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಿ, ತಮ್ಮನ್ನು ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಿಸಿಕೊಂಡು, ತಮ್ಮ ಶಾಶ್ವತ ಮಹಿಮೆಯಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಪಾಲನ್ನು ನೀಡಲು ಬಯಸಿದರೆ, ಇನ್ನೇನು ಮುಖ್ಯ? ಬೇರೇನೂ ಇಲ್ಲ! ದೇವರ ಜೀವದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಮಹಿಮೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಲುಗೊಳ್ಳುವುದೇ ಅವರು ನಮಗೆ ನೀಡುವ ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕೊಡುಗೆ. ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅವರ ಆಳ್ವಿಕೆಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಶರಣಾಗಿ “ನಿಮ್ಮ ರಾಜ್ಯವು ಬರಲಿ” ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವಾಗ, ನಾವು ಆ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೇವೆ. ಹೀಗೆ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ, ದೇವರು ಕ್ರಿಸ್ತನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವಂತೆಯೇ, ನಾವೂ ದೇವರಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇವೆ.
ಈ ಮನವಿಯಲ್ಲಿ ಬಳಸಲಾಗಿರುವ ಗ್ರೀಕ್ ಪದಗುಚ್ಛವು elthétō hē basileía sou ಆಗಿದೆ. ಬಹುಮಟ್ಟಿಗೆ “ರಾಜ್ಯ” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲಾಗುವ basileía ಎಂಬ ನಾಮಪದವು ಒಂದು ಭೌಗೋಳಿಕ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅರ್ಥವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಕತೋಲಿಕ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಧರ್ಮೋಪದೇಶವು ವಿವರಿಸುವಂತೆ, “ಹೊಸ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ, basileia ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ‘ರಾಜತ್ವ’ (ಭಾವವಾಚಕ ನಾಮಪದ), ‘ರಾಜ್ಯ’ (ಮೂರ್ತ ನಾಮಪದ), ಅಥವಾ ‘ಆಳ್ವಿಕೆ’ (ಕ್ರಿಯಾವಾಚಕ ನಾಮಪದ) ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಬಹುದು” (ಕತೋಲಿಕ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಧರ್ಮೋಪದೇಶ #2816). elthétō ಎಂಬ ಕ್ರಿಯಾಪದದ ಅರ್ಥ “ಬರುವುದು” ಅಥವಾ “ಆಗಮಿಸುವುದು.” ಅಓರಿಸ್ಟ್ ಕಾಲದ ಆಜ್ಞಾರ್ಥಕ ರೂಪವಾಗಿರುವ ಇದು ಬಲವಾದ, ನಿರ್ಣಾಯಕ ಮನವಿಯನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತದೆ: “ಅದು ಬರಲಿ!!!”—ತುರ್ತಾಗಿ, ನಿರ್ಣಾಯಕವಾಗಿ, ಮತ್ತು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ. ದೇವರ ರಾಜತ್ವ, ರಾಜ್ಯ ಮತ್ತು ಆಳ್ವಿಕೆ ಬರಲಿ! ದೇವರ ಆಳ್ವಿಕೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಾಕಾರಗೊಳ್ಳಬೇಕೆಂಬ ಉತ್ಕಟ ಹಂಬಲದಿಂದಲೂ ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಕಾರ್ಯಪ್ರವೃತ್ತರಾಗುವ ಬಯಕೆಯಿಂದಲೂ ಈ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಪದಗುಚ್ಛವು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ದೇವರ ಆಳ್ವಿಕೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪನೆಯಾಗಬೇಕೆಂಬ ಮನವಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಅವರ ದೈವಿಕ ರಾಜತ್ವ ಮತ್ತು ಆಳ್ವಿಕೆಗೆ ಅಧೀನರಾಗುವ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯೂ ಆಗಿದೆ.
ನಮಗೂ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ದೇವರ ರಾಜ್ಯ ದೊರೆಯಬೇಕೆಂದು ನಾವು ಬಯಸದಿದ್ದರೆ, ನಾವು ಕುರುಡರಂತೆ ಅಥವಾ ಬೆಳಕಿಗೆ ಕಣ್ಣುಮುಚ್ಚುವವರಂತೆ ಇರುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ಸಂತ ಅಗಸ್ಟಿನ್ ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾರೆ. ದೇವರ ರಾಜ್ಯವು “ಬರಲಿ” ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವುದೆಂದರೆ, ಅವರ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವು “ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಪ್ರಕಟವಾಗಲಿ” ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವುದಾಗಿದೆ; ಇದರಿಂದ ಎಲ್ಲರೂ ನೋಡಿ, ವಿಶ್ವಾಸವಿಟ್ಟು, ದೇವರ ಆಳ್ವಿಕೆಯ ಮಹಿಮೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳಬಹುದು (ಹೋಲಿಸಿ ಪರ್ವತ ಪ್ರಸಂಗದ ಕುರಿತು II.6.20).
ಈ ಮನವಿಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಮೂರು ಕೋರಿಕೆಗಳನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತೇವೆ:
- ಕ್ರಿಸ್ತರು ಅನುಗ್ರಹದ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮ ಹೃದಯಗಳಲ್ಲಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆಳುತ್ತಾ, ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಿ.
- ಧರ್ಮಸಭೆಯು ಪ್ರಪಂಚದಾದ್ಯಂತ ಹರಡಿ ಬೆಳೆಯಲಿ.
- ಮಹಿಮೆಯಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತರ ಅಂತಿಮ ಪುನರಾಗಮನವು ಶೀಘ್ರವಾಗಲಿ.
ನಮ್ಮ “ನಡುವೆ” ಇರುವ ರಾಜ್ಯ
ದೇವರ ರಾಜ್ಯವು ಯಾವಾಗ ಬರುವುದು? ಕೆಲವು ಫರಿಸಾಯರು ಯೇಸುವಿಗೆ ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆ ಇದೇ. ಅವರು ಹೀಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದರು: “ದೇವರ ರಾಜ್ಯದ ಆಗಮನವನ್ನು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುವಂತೆ ಗಮನಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ‘ಇಗೋ, ಅದು ಇಲ್ಲಿದೆ,’ ಅಥವಾ ‘ಅದು ಅಲ್ಲಿದೆ’ ಎಂದು ಯಾರೂ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಇಗೋ, ದೇವರ ರಾಜ್ಯವು ನಿಮ್ಮ ನಡುವೆ ಇದೆ” (ಲೂಕ 17:20–21). ಈ ವಾಕ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ “ನಡುವೆ” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲಾಗಿರುವ ಗ್ರೀಕ್ ಸಂಬಂಧಸೂಚಕ ಪದವನ್ನು “ಒಳಗೆ” ಎಂದೂ ಅನುವಾದಿಸಬಹುದು. ಈ ಎರಡೂ ಅರ್ಥಗಳು ಬಹಳ ಮಹತ್ವವುಳ್ಳವು.
ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ದೇವರ ರಾಜ್ಯವು ಅವರ ನಡುವೆ ಇತ್ತು ಎಂದು ಯೇಸು ಹೇಳಿದಾಗ, ಅವರು ತಮ್ಮನ್ನೇ ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಯೇಸು ಸ್ವತಃ ಆ ರಾಜ್ಯವಾಗಿದ್ದಾರೆ. ದೇವಪುತ್ರರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿಯೇ ಈ ರಾಜ್ಯವು ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿ, ಜೀವಂತವಾಗಿದೆ; ಅವರ ಮೂಲಕ ಅದು ಅವರ ಇಡೀ ರಹಸ್ಯಮಯ ಶರೀರಕ್ಕೆ, ಅಂದರೆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ, ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಶುದ್ಧಿಸ್ಥಳದಲ್ಲಿರುವ ಧರ್ಮಸಭೆಗೆ ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತದೆ.
ನಮ್ಮ “ಒಳಗೆ” ಇರುವ ರಾಜ್ಯ
ಕ್ರಿಸ್ತರ ಮಾತುಗಳನ್ನು “ದೇವರ ರಾಜ್ಯವು ನಿಮ್ಮ ಒಳಗೆ ಇದೆ” ಎಂದು ನಾವು ಅನುವಾದಿಸುವಾಗ, ಪ್ರಭುವಿನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ ನಾವು “ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿರುವ” ಎಂದು ಹೇಳುವಾಗ, “ಪರಲೋಕ” ಎಂಬುದು ಸಂತರಲ್ಲಿ ದೇವರ ವಾಸವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಸಂತ ಅಗಸ್ಟಿನ್ ಅವರ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ದೇವರು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೋ ಅಲ್ಲೆಲ್ಲ ಪರಲೋಕವಿದೆ; ಪರಲೋಕವಿರುವಲ್ಲಿ ದೇವರ ರಾಜ್ಯವಿದೆ.
ಹೀಗಾಗಿ, ನಾವು ದೇವರ ವಾಸಸ್ಥಾನವಾಗಿದ್ದರೆ ಮತ್ತು ಅವರ ರಾಜ್ಯವು ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಆಳುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಈ ವಾಸ್ತವವು ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗಬೇಕು. “ನಿಮ್ಮ ರಾಜ್ಯ ಬರಲಿ” ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವುದು ಭವಿಷ್ಯದ ವಾಸ್ತವಕ್ಕಾಗಿ ಮಾಡುವ ಮನವಿಯೂ, ಇಂದಿನ ಬದ್ಧತೆಯ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯೂ ಆಗಿದೆ. ಈ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯು ಅನುಗ್ರಹದ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ನವೀಕರಣವಾಗಿದೆ; ನಾವು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ದೇವರನ್ನು ನಮ್ಮ ಅರಸರೂ ಅಧಿಪತಿಯೂ ಆಗಿ ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ ಎಂಬುದರ ಪುನರುಚ್ಚಾರಣೆಯಾಗಿದೆ. ನಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ತಮ್ಮ ಅಧೀನಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಬೆಳಗಿಸಿ, ನಮ್ಮ ಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡಿ, ತಮ್ಮ ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಬಯಕೆಗಳನ್ನು ಮರುಹೊಂದಿಸುತ್ತಾ, ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ರಾಜತ್ವವನ್ನು ಚಲಾಯಿಸಬೇಕೆಂದು ನಾವು ಅವರನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ.
ದೇವರು ಮಾನವಕುಲವನ್ನು ಆದಿಮ ನಿರ್ದೋಷಿತ್ವದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದರೂ, ಪಾಪವು ಅವರ ದೈವಿಕ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯದಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸಿತು. ಮನುಷ್ಯಾವತಾರ ಮತ್ತು ಯಾತನೆಯ ಮೂಲಕ ಯೇಸು ನಮ್ಮ ಪಾಪದ ಋಣವನ್ನು—ಜನ್ಮಪಾಪ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಪಾಪಗಳೆರಡರ ಋಣವನ್ನೂ—ತೀರಿಸಿದ್ದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ದೈವತ್ವ ಮತ್ತು ಮಾನವತ್ವವನ್ನು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಮಹಿಮಾಮಯವಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿಸುವ ಸೇತುವೆಯೂ ಆದರು. ಈಗ ನಾವು ಕೇವಲ ದೇವರ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಜೀವಿಸಲು ಮಾತ್ರ ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟವರಲ್ಲ; ಅವರ ತ್ರಿತ್ವಮಯ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಲು ಆಹ್ವಾನಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ಈ ಅಂತರ್ನಿವಾಸವು ಕ್ರಿಸ್ತರ ಮೂಲಕ ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯವಾಗಿದೆ.
ಕ್ರಿಸ್ತರೊಂದಿಗಿನ ನಮ್ಮ ಐಕ್ಯವು ದೀಕ್ಷಾಸ್ನಾನದಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ; ಆಗ ನಾವು ಅವರ ರಹಸ್ಯಮಯ ಶರೀರದಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗುತ್ತೇವೆ. ಅವರೊಳಗೆ, ಅವರ ಶರೀರದೊಳಗೆ ಮಾತ್ರವೇ ನಾವು ಬಯಸುವ ಅನುಗ್ರಹದ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಈ ಅಂತರ್ನಿವಾಸದ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವು ಸಂಸ್ಕಾರಗಳ ಮೂಲಕ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪರಮಪ್ರಸಾದದ ಮೂಲಕ ಪೋಷಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಪರಮಪ್ರಸಾದವು ಕ್ರಿಸ್ತರೊಂದಿಗಿನ ನಮ್ಮ ಅನ್ಯೋನ್ಯತೆಯನ್ನೂ ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಅವರ ಆಳ್ವಿಕೆಯನ್ನೂ ಗಾಢಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.
ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ವಿಭಿನ್ನ ಸಂತೋಷಗಳು ಮತ್ತು ಹೋರಾಟಗಳು, ಸಂಕಷ್ಟಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಲೋಭನೆಗಳು, ಆಶೆಗಳು ಮತ್ತು ಆಕಾಂಕ್ಷೆಗಳಿವೆ. ಆದರೆ, ನಾವು ಕ್ರಿಸ್ತರಲ್ಲಿ ಜೀವಿಸುತ್ತಾ, ನಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಆಯ್ಕೆಗಳು ದೇವರ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುವಂತೆ ರೂಪಿಸಿಕೊಂಡಾಗ, ನಮ್ಮ ನಡುವಿನ ಸಾಮ್ಯತೆಗಳು ಎಲ್ಲ ಭಿನ್ನತೆಗಳನ್ನೂ ಮೀರುತ್ತವೆ. ನಮ್ಮೊಳಗೆ ನೆಲೆಸಿರುವ ದೇವರ ಒಂದೇ ರಾಜ್ಯದ ಸದಸ್ಯರಾಗಿ ನಾವು ಒಟ್ಟಾಗಿ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ; ಅದು ನಮ್ಮನ್ನು ಪರಿವರ್ತಿಸಿ, ಕ್ರಿಸ್ತರ ಒಂದೇ ರಹಸ್ಯಮಯ ಶರೀರವಾದ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಸ್ವರೂಪಕ್ಕೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಹೊಂದಿಸುತ್ತದೆ.
ಧರ್ಮಸಭೆ: ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಕಾಣುವ ರಾಜ್ಯ
ವಿಶಾಲ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡಿದಾಗ, ಅನುಗ್ರಹದ ರಾಜ್ಯವು ಇಡೀ ಧರ್ಮಸಭೆಯನ್ನೂ ಒಳಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಧರ್ಮಸಭೆಯು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಕಾಣುವ ದೇವರ ರಾಜ್ಯವಾಗಿದೆ. ಕ್ರಿಸ್ತರ ನಿರ್ಮಲ ವಧುವಾಗಿ ಅವಳು ಪವಿತ್ರಳಾಗಿದ್ದು, ಅನುಗ್ರಹ ಮತ್ತು ಸತ್ಯದ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾಳೆ. ಆದರೂ ಅವಳ ಸದಸ್ಯರು ಪವಿತ್ರೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರೂ, ಇನ್ನೂ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ.
ದೇವರ ರಾಜ್ಯದ ಕೆಲವು ಅಂಶಗಳು ಈಗಾಗಲೇ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿವೆ; ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಸಂಸ್ಕಾರಗಳು. ಅವುಗಳನ್ನು ಅಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆಚರಿಸಿದರೂ, ಅವು ಅನುಗ್ರಹದ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಸಾಧನಗಳಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯುತ್ತವೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಕ್ರಿಸ್ತರೇ ಅವುಗಳ ಮೂಲಕರ್ತರು. ವಿಶ್ವಾಸನಿಧಿಯೂ—ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥ ಮತ್ತು ಪ್ರೇಷಿತ ಪರಂಪರೆ—ಅಂತೆಯೇ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿದೆ; ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರ ಮೂಲಕ ಅದು ದೋಷವಿಲ್ಲದೆ ಸಂರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಪೇತ್ರನಿಗೂ ಅವನ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೂ ಕ್ರಿಸ್ತರು ನೀಡಿದ ವಾಗ್ದಾನವು ವಿಶ್ವಾಸ ಮತ್ತು ನೈತಿಕತೆಯ ಕುರಿತ ನಿರ್ಣಾಯಕ ಬೋಧನೆಗಳ ದೋಷರಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಅಧಿಕಾರಶ್ರೇಣಿಯ ಸದಸ್ಯರಲ್ಲಿ ಅಪೂರ್ಣತೆಗಳಿದ್ದರೂ, ದೇವರು ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಮೂಲಕ ವಿಶ್ವಾಸನಿಧಿಯನ್ನು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಿ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಬೋಧನಾಧಿಕಾರದ ಮೂಲಕ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಇದು ದೈವಿಕ ನೆರವುಳ್ಳ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಜೀವಂತ ಬೋಧನಾ ಅಧಿಕಾರವಾಗಿದ್ದು, ಪೋಪರಿಗೂ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಅನ್ಯೋನ್ಯತೆಯಲ್ಲಿರುವ ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷರಿಗೂ ಒಪ್ಪಿಸಲಾಗಿದೆ; ಇದು ವಿಶ್ವಾಸ ಮತ್ತು ನೈತಿಕತೆಯ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸನಿಧಿಯನ್ನು ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಿ ಸಂರಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ.
ಆದ್ದರಿಂದ, ಧರ್ಮಸಭೆಯೊಳಗಿನ ದೇವರ ರಾಜ್ಯದ ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡುವಾಗ, ದೇವರು ತಮ್ಮ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಸಂಸ್ಕಾರಗಳ ಮೂಲಕವೂ ತಮ್ಮ ಸತ್ಯವನ್ನು ಬೋಧನಾಧಿಕಾರದ ಮೂಲಕವೂ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪ್ರಕಟಿಸುವುದರಿಂದ ನಾವು ಆರಂಭಿಸುತ್ತೇವೆ. ಅಲ್ಲಿಂದ, ದೈವಿಕ ಜೀವದ ಈ ಪೂರ್ಣತೆಯು ನಮ್ಮ ಹೃದಯಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಪರಿವರ್ತಿಸುತ್ತದೆ, ನಮ್ಮನ್ನು ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಐಕ್ಯಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಕ್ರಿಸ್ತರಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರ ಅನ್ಯೋನ್ಯತೆಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಸೆಳೆಯುತ್ತದೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ನಾವು ಆನಂದಿಸುತ್ತೇವೆ.
ನಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಜೀವನವನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿದಿನದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕಾರಗಳಲ್ಲಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪರಮಪ್ರಸಾದ ಹಾಗೂ ಪಾಪನಿವೇದನೆಯಲ್ಲಿ, ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವುದು ಸೇರಿವೆ. ಇದಲ್ಲದೆ, ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥದ ಮತ್ತು ಕೆಥೋಲಿಕ್ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಧರ್ಮೋಪದೇಶಗ್ರಂಥದ ಶುದ್ಧ ಹಾಗೂ ಪವಿತ್ರ ಬೋಧನೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನಾವು ಆಳವಾದ ಗೌರವವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಈ ಬೋಧನೆಗಳನ್ನೂ ಸಂತರ ಜೀವನಗಳನ್ನೂ ನಾವು ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿನ ದೇವರ ಗೋಚರ ರಾಜ್ಯವಾದ ಧರ್ಮಸಭೆಯನ್ನು ನಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡಾಗ, ನಾವು ಬಲಗೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ, ಐಕ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಎಲ್ಲ ಸಹೋದರ ಸಹೋದರಿಯರೊಂದಿಗೆ ಸ್ವತಃ ಆ ಅರಸನ ವಾರಸುದಾರರಾಗುತ್ತೇವೆ.
ದೇವರ ಎಲ್ಲ ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಮತ್ತು ಅವರೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಪ್ರಾರ್ಥನೆ
ಹಿಂದಿನ ಬೇಡಿಕೆಯಂತೆಯೇ, “ನಮ್ಮ” ತಂದೆಯೇ…ನಿಮ್ಮ ರಾಜ್ಯವು ಬರಲಿ ಎಂದು ನಾವು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವಾಗ, ನಮಗಾಗಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ದೇವರ ಎಲ್ಲ ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೇವೆ. ಇನ್ನೂ ಅನೇಕರು ದೇವರ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವರೆಂಬ ಭರವಸೆಯನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾ, ನಾವು ಇಡೀ ಧರ್ಮಸಭೆಯೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ಇಡೀ ಲೋಕಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೇವೆ.
ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ಕ್ರಿಸ್ತರಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಸಹೋದರ ಸಹೋದರಿಯರಾಗಿರುವ ಎಲ್ಲರಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ, ಈ ಹಂಬಲವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವುದು ಸಹಾಯಕವಾಗಿದೆ. ನಮ್ಮ ಪರವಾಗಿ ಕ್ರಿಸ್ತರು ತಂದೆಗೆ ಸಲ್ಲಿಸುವ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯೊಂದಿಗೆ ನಮ್ಮ ಸ್ವರಗಳು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಒಂದಾಗುತ್ತವೆ. ದೇವರ ರಾಜ್ಯವು ಬರಲಿ ಎಂಬ ನಮ್ಮ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿಯೋ ಸ್ವಾರ್ಥದಿಂದಲೋ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಬಾರದು. ಅದು ಪ್ರೀತಿಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಾಗಿದ್ದು, ನಮಗಾಗಿ ಸಲ್ಲಿಸುವಷ್ಟೇ ಇತರರಿಗಾಗಿಯೂ ಸಲ್ಲಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಈ ಒಗ್ಗಟ್ಟಿನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯು ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಾದ ಆರಾಧನಾ ವಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತದೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ನಾವು ಒಂದಾಗಿ ದೇವರಿಗೆ ಮೊರೆಯಿಟ್ಟು, ಎಲ್ಲರೂ ಕ್ರಿಸ್ತರಿಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅನುಗುಣರಾಗಬೇಕೆಂದೂ ಧರ್ಮಸಭೆಯು ಪಾವಿತ್ರ್ಯದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯಬೇಕೆಂದೂ ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ.
ಸುವಾರ್ತಾ ಪ್ರಚಾರ: ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಹರಡುವುದು
“ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿರುವ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯೇ…ನಿಮ್ಮ ರಾಜ್ಯವು ಬರಲಿ!” ಎಂಬುದರಲ್ಲಿನ “ನಮ್ಮ” ಎಂಬ ಪದವು ಕ್ರಿಸ್ತರನ್ನು ಇನ್ನೂ ತಿಳಿಯದವರಿಗೂ ಅವರ ಅನುಗ್ರಹದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಜೀವಿಸದವರಿಗೂ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ. ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಧ್ಯೇಯವು ತನ್ನ ಸದಸ್ಯರನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುವುದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಲೋಕಕ್ಕೆ ಸುವಾರ್ತೆಯನ್ನು ಸಾರುವುದೂ ಆಗಿದೆ:
“ಆಗ ಯೇಸು ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ‘ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿಯೂ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆಯೂ ಸಕಲ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ನನಗೆ ನೀಡಲಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನೀವು ಹೋಗಿ, ಎಲ್ಲ ಜನಾಂಗಗಳನ್ನು ಶಿಷ್ಯರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ, ತಂದೆಯ ಮತ್ತು ಸುತನ ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಜ್ಞಾನಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿ, ನಾನು ನಿಮಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಪಾಲಿಸುವಂತೆ ಅವರಿಗೆ ಬೋಧಿಸಿರಿ. ಇಗೋ, ಯುಗದ ಅಂತ್ಯದವರೆಗೂ ನಾನು ಸದಾ ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗಿದ್ದೇನೆ’ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು” (ಮತ್ತಾಯ 28:18–20).
ದೇವರ ರಾಜ್ಯವು ವಿಶ್ವಾಸದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದುಬಂದವರಿಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ದೇವರು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆತ್ಮಕ್ಕೂ ಸೇರಿದೆ. ಲೋಕವು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಕ್ರಿಸ್ತರಿಗೂ ಅವರ ಧರ್ಮಸಭೆಗೂ ವಿರೋಧವಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಎಲ್ಲ ಜನಾಂಗಗಳಿಗೆ ಸುವಾರ್ತೆಯನ್ನು ತಲುಪಿಸುವ ನಮ್ಮ ಧ್ಯೇಯದಿಂದ ನಾವು ಹಿಂದೆ ಸರಿಯಬಾರದು. ಈ ಧ್ಯೇಯಕ್ಕಾಗಿ ಆಳವಾಗಿ ಹಂಬಲಿಸಲು ಮತ್ತು ಕರ್ತನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವ ಪ್ರತಿ ಬಾರಿಯೂ ಅದಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ಬದ್ಧತೆಯನ್ನು ನವೀಕರಿಸಲು ನಮಗೆ ಕರೆ ನೀಡಲಾಗಿದೆ.
ಬರಲಿರುವ ರಾಜ್ಯ
ಈ ಬದುಕೇ ಮುಖ್ಯವೆಂಬಂತೆ ಜೀವಿಸುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಸಾಮಾನ್ಯವಾದ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯಾಗಿದೆ. ಮರಣಾನಂತರದ ಬದುಕು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ನಮ್ಮ ಗ್ರಹಿಕೆಗೆ ನಿಲುಕದಂತೆಯೂ ನಾವು ಈಗ ಜೀವಿಸುತ್ತಿರುವ ಬದುಕಿಗಿಂತ ಕಡಿಮೆ ವಾಸ್ತವವಾದಂತೆಯೂ ತೋರುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆ ನಂಬುವುದೂ ಆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬದುಕುವುದೂ ತಪ್ಪು. ಸಾಗರಗಳಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಈ ಬದುಕು ಒಂದು ನೀರಿನ ಹನಿಯಂತಿದೆ. ನಿತ್ಯತೆಯು ಎಂದಿಗೂ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ; ಈ ಬದುಕು ಮರಣದವರೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಇರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅದು ನಿತ್ಯತೆಗೆ ಸಿದ್ಧತೆಯಲ್ಲದೆ ಬೇರೇನೂ ಅಲ್ಲ. ಇದು ನಮ್ಮ ಪರೀಕ್ಷೆಯ, ಆಯ್ಕೆಯ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಶಾಶ್ವತ ಗತಿಯನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವ ಕಾಲವಾಗಿದೆ. ಆದರೂ, ಕ್ರಿಸ್ತರ ದ್ವಿತೀಯ ಆಗಮನಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧರಾಗುತ್ತಾ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯಜೀವವನ್ನು ಹೊಂದುವ ಗುರಿಗೆ ಈ ಬದುಕು ಕೇವಲ ಸಾಧನವಾಗಿದ್ದರೂ, ನಾವು ಬಹುಸಾರಿ ಇದನ್ನೇ ಅಂತಿಮ ಗುರಿಯೆಂದು ಕಾಣುತ್ತೇವೆ.
ಈ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಕುರಿತು ಚಿಂತಿಸುವಾಗ, ಧರ್ಮೋಪದೇಶಗ್ರಂಥವು ಕ್ರಿಸ್ತರ ದ್ವಿತೀಯ ಆಗಮನದತ್ತ ಗಮನ ಸೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಆಗ ಅವರು ಜೀವಂತರಿಗೂ ಮೃತರಿಗೂ ನ್ಯಾಯತೀರಿಸಿ, ತಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆ ಮತ್ತು ನೆರವೇರಿಕೆಯಾಗಿ ಹೊಸ ಆಕಾಶಗಳನ್ನೂ ಹೊಸ ಭೂಮಿಯನ್ನೂ ಸ್ಥಾಪಿಸುವರು: “ಈ ಬೇಡಿಕೆಯು ‘ಮಾರನಾಥಾ,’ ಅಂದರೆ ಆತ್ಮ ಮತ್ತು ವಧುವಿನ ಮೊರೆಯಾಗಿದೆ: ‘ಬನ್ನಿ, ಕರ್ತ ಯೇಸುವೇ.’” ಆ ಭಾಗವು ಮುಂದುವರಿದು ಆದಿ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ದೇವತಾಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞ ತೆರ್ತುಲಿಯನ್ ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತದೆ:
“‘ಪವಿತ್ರರೂ ಸತ್ಯವಂತರೂ ಆದ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರಿಯಾದ ಪ್ರಭುವೇ, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ವಾಸಿಸುವವರಿಗೆ ತೀರ್ಪು ನೀಡಿ, ನಮ್ಮ ರಕ್ತಪಾತಕ್ಕೆ ಪ್ರತೀಕಾರ ತೀರಿಸಲು ಇನ್ನೆಷ್ಟು ಕಾಲ ಕಾಯುವಿರಿ?’ ಏಕೆಂದರೆ ಅವರಿಗೆ ತಕ್ಕ ಪ್ರತಿಫಲವನ್ನು ಲೋಕಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ನೀಡಬೇಕೆಂದು ನಿಗದಿಯಾಗಿದೆ. ನಿಜಕ್ಕೂ, ಪ್ರಭುವೇ, ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ಬೇಗ ನಿಮ್ಮ ರಾಜ್ಯ ಬರಲಿ!” (CCC #2817)
ಕ್ರಿಸ್ತರು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಮಹಿಮೆಯಲ್ಲಿ ಮರಳಿ ಬರುವರು ಎಂಬ ಉತ್ಕಟ ನಿರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಈ ವಾಕ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ನಾವು ಕಾಣುತ್ತೇವೆ—ಮಾರಾನಾಥಾ, ಬನ್ನಿ, ಪ್ರಭು ಯೇಸುವೇ! ಎಂಥ ಸುಂದರ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಮತ್ತು ಹಂಬಲ! ಜಗತ್ತಿನೆಲ್ಲೆಡೆ ಪಾಪ ಮತ್ತು ಅರಾಜಕತೆಯನ್ನು, ಅನೇಕ ಮುಖಗಳಲ್ಲಿ ಎದ್ದುಕಾಣುವ ಹತಾಶೆಯನ್ನು, ಪಾಪದ ಸುಳಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿದವರು ಅನುಭವಿಸುವ ನೋವನ್ನು ಕಂಡಾಗ, ಕ್ರಿಸ್ತರು ಮಹಿಮೆಯಲ್ಲಿ ಮರಳಿ ಬರುವರು ಎಂಬ ದೃಢವಾದ ಭರವಸೆಯೊಂದಿಗೆ ನಾವು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುತ್ತೇವೆ.
ನೈಸೀನ್ ವಿಶ್ವಾಸಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತರು “ಜೀವಿತರಿಗೂ ಮೃತರಿಗೂ ನ್ಯಾಯತೀರಿಸಲು ಮಹಿಮೆಯಲ್ಲಿ ಮರಳಿ ಬರುವರು ಮತ್ತು ಅವರ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಅಂತ್ಯವಿರದು” ಎಂದು ನಾವು ಘೋಷಿಸುವಾಗ, ಆ ದಿನವು ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಬರುವುದು ಎಂಬ ವಿಶ್ವಾಸದ ನಿಶ್ಚಯದೊಂದಿಗೆ ಅದನ್ನು ಎದುರುನೋಡಲು ನಮಗೆ ಕರೆ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಯಾವಾಗ? ದೇವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ತಿಳಿದಿದೆ. ಆದರೆ ಅವರು ಮರಳಿ ಬರುವರು; ಆ ದಿನ ಎಲ್ಲವೂ ಬದಲಾಗುವುದು. ದೇವರು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೋಚರಿಸುವ ಅಧಿಪತಿಯಾಗುವರು ಮತ್ತು ಅವರ ರಾಜ್ಯವು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗುವುದು.
ಇದನ್ನು ನಂಬುವುದೆಂದರೆ, ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ “ನಡೆಯಬಹುದು” ಎನ್ನುವ ಯಾವುದೋ ಅಸ್ಪಷ್ಟ ಘಟನೆಯನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದಲ್ಲ. ಅದು ಖಂಡಿತವಾಗಿ ನಡೆಯುವುದು! ಆದ್ದರಿಂದ, ದೇವರ ರಾಜ್ಯ ಬರಲಿ ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವಾಗ, ನಾವು ಆ ದಿನಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೇವೆ. ಆ ದಿನಕ್ಕೆ ನಾವು ಸಿದ್ಧರಾಗಿರಲೆಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೇವೆ; ನಾವಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಎಲ್ಲರೂ ಸಿದ್ಧರಾಗಿರಲೆಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೇವೆ.
ದೇವರ ರಾಜ್ಯವು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬರಲೆಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವುದು, ಆ ದಿನಕ್ಕಾಗಿ ಜೀವಿಸಲು, ಅದಕ್ಕಾಗಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಸಿದ್ಧರಾಗಲು ಮತ್ತು ಅದರಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡಲು ಮಾಡುವ ಪವಿತ್ರ ಬದ್ಧತೆಯೂ ಆಗಿದೆ. ಇದೇ ನಾವು ಎದುರುನೋಡುವ ಮಹಿಮೆಯ ರಾಜ್ಯ. ಇಲ್ಲಿಯೇ, ಈಗಲೇ ಕ್ರಿಸ್ತರ ಅನುಗ್ರಹ ಮತ್ತು ಮಹಿಮೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಲುಗೊಳ್ಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದರೆ ಮಾತ್ರ ನಾವು ಆ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಪಾಲುಗೊಳ್ಳುವೆವು.
ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರ ವರ: ದೇವಭಕ್ತಿ
ಸಂತ ಅಗಸ್ಟಿನ್ ಮತ್ತು ಸಂತ ಥಾಮಸ್ ಅಕ್ವಿನಾಸ್ ಅವರು “ನಿಮ್ಮ ರಾಜ್ಯ ಬರಲಿ” ಎಂಬ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರ ಏಳು ವರಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾದ ದೇವಭಕ್ತಿಯ ವರದೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ದೇವಭಕ್ತಿ ಕೇವಲ ಬಾಹ್ಯ ಭಕ್ತಿಯಲ್ಲ—ಅದು ದೇವರನ್ನು ತಂದೆಯೆಂದು ಪ್ರೀತಿಸಲು, ಗೌರವಿಸಲು ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ವಿಧೇಯವಾಗಲು ಆತ್ಮವನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುವ ಅಲೌಕಿಕ ಸದ್ಗುಣವಾಗಿದೆ.
ದೇವಭಕ್ತಿಯ ವರವು ನ್ಯಾಯದ ಸದ್ಗುಣವನ್ನು ಪರಿಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿ, ನಮಗೆ ಇವುಗಳನ್ನು ಮಾಡಲು ನೆರವಾಗುತ್ತದೆ:
- ಕೇವಲ ಕರ್ತವ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಅಲ್ಲ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ದೇವರಿಗೆ ಸಲ್ಲಬೇಕಾದ ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಗೌರವವನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸುವುದು.
- ದೇವರ ಪಿತೃವಾತ್ಸಲ್ಯದ ಆರೈಕೆಯಲ್ಲಿ ಮಗುವಿನಂಥ ಭರವಸೆಯಿಟ್ಟು ಅವರನ್ನು ಪೂಜ್ಯಭಾವದಿಂದ ಗೌರವಿಸುವುದು.
- ದೇವರ ರಾಜತ್ವಕ್ಕೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ವಿಧೇಯರಾಗಿ ಜೀವಿಸುವುದು.
ದೇವಭಕ್ತಿಯ ವರವು ನಮ್ಮನ್ನು ಇವುಗಳಿಗೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತದೆ:
- ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿಯೂ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿಯೂ ದೇವರ ಆಳ್ವಿಕೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನೆಲೆಗೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ಹಂಬಲಿಸುವುದು.
- ಅವರ ದೈವಪರಿಪಾಲನೆಯಲ್ಲಿ ಮಗುವಿನಂಥ ಭರವಸೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸುವುದು.
- ಪ್ರೀತಿಯುಳ್ಳ ತಂದೆಯನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಠಾವಂತ ಮಗುವು ಸಂತೋಷಪಡುವಂತೆ, ದೇವರಿಗೆ ವಿಧೇಯರಾಗುವುದರಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಅವರನ್ನು ಗೌರವಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಪಡುವುದು.
ತಾನೇ ತನಗೆ ಸಾಕೆಂಬ ಮನೋಭಾವ ಮತ್ತು ದೈವಿಕ ಅಧಿಕಾರದ ವಿರುದ್ಧ ಬಂಡಾಯವೆಬ್ಬಿಸುವ ಲೌಕಿಕ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ದೇವಭಕ್ತಿ ಹಿಮ್ಮೆಟ್ಟಿಸುತ್ತದೆ. ಸ್ವಾಯತ್ತತೆ ಮತ್ತು ಸ್ವೇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಕೊಂಡಾಡುವ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ನಿಜವಾದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವು ನಮ್ಮದೇ ಆಳ್ವಿಕೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ, ದೇವರ ಆಳ್ವಿಕೆಗೆ ಶರಣಾಗುವುದರಲ್ಲಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ ಎಂದು ದೇವಭಕ್ತಿ ನಮಗೆ ಕಲಿಸುತ್ತದೆ.
ದೇವಭಕ್ತಿಯ ವರವು ಸಹೋದರ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನೂ ಬೆಳೆಸುತ್ತದೆ:
- ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಒಬ್ಬನೇ ತಂದೆಯ ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಅವರ ರಾಜ್ಯದ ಬಾಧ್ಯಸ್ಥರು ಎಂಬ ಅರಿವನ್ನು ಅದು ಗಾಢಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.
- ಕ್ರಿಸ್ತರಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಸಹೋದರ ಸಹೋದರಿಯರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಲು, ಬೆಂಬಲಿಸಲು ಮತ್ತು ಅವರ ಸೇವೆ ಮಾಡಲು ಅದು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತದೆ.
- ಎಲ್ಲರೂ ದೇವರನ್ನು ಅರಿತು, ಪ್ರೀತಿಸಿ, ಅವರ ಆಳ್ವಿಕೆಯಡಿ ಜೀವಿಸಬೇಕೆಂದು ಹಂಬಲಿಸಲು ಅದು ನಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತದೆ.
ಈ ಕಾರಣದಿಂದ ದೇವಭಕ್ತಿಯು ಸುವಾರ್ತಾಪ್ರಚಾರ ಮತ್ತು ದೇವರ ರಾಜ್ಯದ ವಿಸ್ತರಣೆಯೊಂದಿಗೆ ನಿಕಟವಾಗಿ ಸಂಬಂಧಿಸಿದೆ.
ದೇವಭಕ್ತಿಯ ವರವು ದೇವರ ರಾಜ್ಯದ ಪೂರ್ಣತೆಗಾಗಿ ನಮ್ಮ ಹಂಬಲವನ್ನು ಗಾಢಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ:
- ಅದು ನಮ್ಮ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಣೆಯ ಗ್ರಂಥದ ಕೂಗಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುತ್ತದೆ: “ಆಮೆನ್! ಬನ್ನಿ, ಪ್ರಭು ಯೇಸುವೇ!” (ಪ್ರಕಟಣೆ 22:20).
- ಅದು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಆತ್ಮಸಂತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತದೆ.
- ನಮ್ಮ ಹೃದಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿಯೂ ದೇವರ ರಾಜ್ಯದ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ಬಯಸಲು ಅದು ನಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತದೆ.
- ಕ್ರಿಸ್ತರು ಮಹಿಮೆಯಲ್ಲಿ ಮರಳಿ ಬರಬೇಕೆಂಬ ಮತ್ತು ಅವರ ಶಾಶ್ವತ ಆಳ್ವಿಕೆ ಸ್ಥಾಪನೆಯಾಗಬೇಕೆಂಬ ನಮ್ಮ ಹಂಬಲವನ್ನು ಅದು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ.
ಧನ್ಯವಾಕ್ಯ: “ಸೌಮ್ಯ ಸ್ವಭಾವದವರು ಧನ್ಯರು”
ಸಂತ ಅಗಸ್ಟಿನ್ ಮತ್ತು ಸಂತ ಥಾಮಸ್ ಅಕ್ವಿನಾಸ್ ಇಬ್ಬರೂ “ನಿಮ್ಮ ರಾಜ್ಯ ಬರಲಿ” ಎಂಬ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಎರಡನೆಯ ಧನ್ಯವಾಕ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸುತ್ತಾರೆ: “ಸೌಮ್ಯ ಸ್ವಭಾವದವರು ಧನ್ಯರು, ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ಭೂಮಿಗೆ ಬಾಧ್ಯಸ್ಥರಾಗುವರು” (ಮತ್ತಾಯ 5:5).
ಸೌಮ್ಯತೆಯು ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಸದ್ಗುಣವೇ ಹೊರತು ದೌರ್ಬಲ್ಯ ಅಥವಾ ನಿಷ್ಕ್ರಿಯತೆಯ ಸಂಕೇತವಲ್ಲ. ಅದು ದೇವರ ಅನುಗ್ರಹದ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದಲ್ಲಿರುವ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದು, ದೇವರ ಚಿತ್ತಕ್ಕೆ ವಿನಮ್ರವಾಗಿ ವಿಧೇಯರಾಗಲು ಮತ್ತು ಅವರು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆತ್ಮದಲ್ಲಿಯೂ ಆಳಬೇಕೆಂದು ಹಂಬಲಿಸಲು ನೆರವಾಗುತ್ತದೆ. ಸೌಮ್ಯ ಸ್ವಭಾವದವರು ಇತರರ ಮೇಲೆ ಪ್ರಾಬಲ್ಯ ಸಾಧಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ, ದೇವರ ಅನುಗ್ರಹ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನದ ಮೂಲಕ ಅವರ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಹೇಗೆ ಬೆಳೆಸಬೇಕೆಂದು ಗಮನವಿಟ್ಟು ವಿವೇಚಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಯೇಸುವಿನ ಜೀವನ ಮತ್ತು ಅವರ ಸೇವಾಕಾರ್ಯವು ಸೌಮ್ಯತೆಯ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಗಳಾಗಿವೆ. ಅವರು ಬಲಪ್ರಯೋಗ ಅಥವಾ ರಾಜಕೀಯ ಅಧಿಕಾರದ ಮೂಲಕ ತಮ್ಮ ರಾಜತ್ವವನ್ನು ಹೇರಲಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ, ಆಂತರಿಕ ಮನಃಪರಿವರ್ತನೆ ಮತ್ತು ತಂದೆಯ ಕರುಣಾಮಯ ಆಳ್ವಿಕೆಗೆ ವಿಧೇಯತೆಯ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸಾರಿದರು. ಮೆಸ್ಸೀಯನು ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಲೌಕಿಕ ಸಾರ್ವಭೌಮತ್ವವನ್ನು ಮರುಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಯುದ್ಧಪ್ರಿಯ ಅರಸನಾಗಿರುವನೆಂಬ ಪ್ರಚಲಿತ ನಿರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಅವರು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದರು. ಬದಲಾಗಿ, ರಾಜತ್ವದ ನಿಜವಾದ ನೊಗವನ್ನು—ದೈವಿಕ ಪುತ್ರತ್ವದ ಸೌಮ್ಯತೆಯನ್ನು—ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ತಮ್ಮ ಅನುಯಾಯಿಗಳಿಗೆ ಕರೆ ನೀಡಿದರು: “ನನ್ನ ನೊಗವನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ನನ್ನಿಂದ ಕಲಿಯಿರಿ; ಏಕೆಂದರೆ ನಾನು ಸೌಮ್ಯನೂ ದೀನಹೃದಯನೂ ಆಗಿದ್ದೇನೆ; ಆಗ ನಿಮಗೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ದೊರೆಯುವುದು. ಏಕೆಂದರೆ ನನ್ನ ನೊಗವು ಸುಲಭವಾದುದು ಮತ್ತು ನನ್ನ ಹೊರೆಯು ಹಗುರವಾದುದು” (ಮತ್ತಾಯ 11:29–30).
ಯೇಸುವಿನ “ನೊಗ” ಎಂದರೆ ಅವರ ಮಹಿಮೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಲುಗೊಳ್ಳುವ ಸಲುವಾಗಿ ಅವರೊಂದಿಗೆ—ಅವರ ಶಿಲುಬೆ ಮತ್ತು ತ್ಯಾಗಮಯ ಪ್ರೀತಿಯೊಂದಿಗೆ—ನಮ್ಮನ್ನು ಐಕ್ಯಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನಾವು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಮಾಡುವ ಆಯ್ಕೆ. ಸೌಮ್ಯರು ಈ ನೊಗವನ್ನು ಮನಃಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು, ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಚಿತ್ತವನ್ನು ದೇವರ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಚಿತ್ತಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿಸಿಕೊಡುವವರು.
ಸೌಮ್ಯ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಅಹಂಕಾರದಿಂದಲೂ ಲೌಕಿಕ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕಾಗಿ ನಡೆಸುವ ನೆಮ್ಮದಿಯಿಲ್ಲದ ಹೋರಾಟದಿಂದಲೂ ಮುಕ್ತನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಸೌಮ್ಯ ಆತ್ಮವು ಸ್ವಂತ ಇಚ್ಛೆಯ ಬದಲು ದೇವರ ಆಳ್ವಿಕೆಗೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅಧೀನವಾಗುತ್ತದೆ. ಇಂಥ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರ ಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ ವಿಧೇಯನಾಗಿ, ದೈವಿಕ ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕೆ ಉದಾರವಾಗಿ ಮತ್ತು ಮನಃಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸ್ಪಂದಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಸೌಮ್ಯರು “ಭೂಮಿಯನ್ನು ಬಾಧ್ಯವಾಗಿ ಪಡೆಯುವರು” ಎಂದು ಯೇಸು ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಲೌಕಿಕ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ, ಭೂಮಿಯನ್ನು ಬಾಧ್ಯವಾಗಿ ಪಡೆಯುವುದೆಂದರೆ ಇತರರ ಮೇಲೆ ಪ್ರಾಬಲ್ಯ, ಗೌರವ ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಹೊಂದುವುದು. ಆದರೆ ಈ ಬಾಧ್ಯತೆಯು ಕಳೆದುಹೋಗುವ ಈ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದಲ್ಲ—ಇದು ನೂತನ ಆಕಾಶಮಂಡಲ ಮತ್ತು ನೂತನ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯಜೀವದ ವಾಗ್ದಾನವಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ದೇವರ ಆಳ್ವಿಕೆಯು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅವರ ಮಕ್ಕಳು ಅವರ ದೈವಿಕ ಜೀವನದ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಬಾಧ್ಯವಾಗಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡು ರಾಜನ ಆಳ್ವಿಕೆಗೆ ಒಳಪಟ್ಟ ಜೀವನವನ್ನು ನಡೆಸುವ ಮೂಲಕ ಈ ಬಾಧ್ಯತೆಯು ಈಗಲೇ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ.
ದೇವರ ರಾಜ್ಯವು ಬರಬೇಕೆಂಬ ಬಯಕೆಯು ನಮ್ಮ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಯ ಅತ್ಯುನ್ನತ ರೂಪವಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಸಂತ ತೋಮಸ್ ಅಕ್ವಿನಾಸರ ಒಳನೋಟಕ್ಕೆ ಈ ಸತ್ಯವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಐಕ್ಯವಾಗಿರುವುದು ಮತ್ತು ಅವರ ನಿತ್ಯ ಮಹಿಮೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಲುಗೊಳ್ಳುವುದೇ ನಮಗೆ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ ಒಳಿತು. ಸೌಮ್ಯರು ಈ ಸತ್ಯವನ್ನು ಅರಿತಿರುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಲೌಕಿಕ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಬಾಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ಪ್ರಾಬಲ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಡುವುದಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ ತಂದೆಯ ಪರಿಪಾಲನೆಯಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಟ್ಟು, ಅವರು ತಮಗಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿರುವ ಬಾಧ್ಯತೆಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಾರೆ.
ನಮ್ಮ ಬಯಕೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು
ಸಂತ ತೋಮಸ್ ಅಕ್ವಿನಾಸರು ಬೋಧಿಸಿದ ಈ ಪುಸ್ತಕದ ಮೂಲಭೂತ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ: “ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯು ದೇವರ ಮುಂದೆ ನಮ್ಮ ಬಯಕೆಗಳನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವುದಾಗಿದೆ.” ಆದ್ದರಿಂದ, “ನಾವು ಬಯಸತಕ್ಕದ್ದನ್ನು ಮಾತ್ರ ಕೇಳಬೇಕು.” ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ ನಾವು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಬೇಕಾದ ಮೊದಲನೆಯ ಮತ್ತು ಅತ್ಯುನ್ನತ ಬಯಕೆಯೆಂದರೆ, ದೇವರ ಪಾವಿತ್ರ್ಯವು ನಮ್ಮಲ್ಲಿಯೂ ಸಮಸ್ತ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಮಹಿಮೆಗೊಳ್ಳಬೇಕು ಮತ್ತು ಪ್ರಕಟವಾಗಬೇಕು ಎಂಬುದೇ. ಆ ಪರಮ ಬಯಕೆಯಿಂದ ಎರಡನೆಯ ಬಯಕೆಯು ಹೊರಹೊಮ್ಮುತ್ತದೆ: ದೇವರ ರಾಜ್ಯವು ಬರಲಿ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಹೃದಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಇನ್ನಷ್ಟು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆಳ್ವಿಕೆ ನಡೆಸಲಿ ಎಂಬುದು.
ಈ ಎರಡನೆಯ ವಿಜ್ಞಾಪನೆಯು ದೇವರ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಯ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ; ನಮ್ಮ ಮೇಲೂ ಎಲ್ಲ ಜನರ ಮೇಲೂ ನಾವು ಹೊಂದಬಹುದಾದ ಪ್ರೀತಿಯ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯೂ ಆಗಿದೆ—ದೇವರ ಆಳ್ವಿಕೆಯು ನಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತನ್ನದಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ರಾಜರಾದ ಅವರು ನಮ್ಮ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆಲೋಚನೆ, ಮಾತು ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಆಳಲಿ ಎಂಬುದೇ ಅದು.
ಇಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಈಗ ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ದೇವರ ರಾಜ್ಯದ ಉಪಸ್ಥಿತಿಯು, “ಪರಿಶುದ್ಧರು, ಪರಿಶುದ್ಧರು, ಪರಿಶುದ್ಧರು” ಎಂದು ಉದ್ಗರಿಸುತ್ತಾ ಅವರನ್ನು ಮಹಿಮೆಪಡಿಸುವ ನಮ್ಮ ಪ್ರಥಮ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಅವರ ಆಳ್ವಿಕೆಯಡಿ ಜೀವಿಸುವಾಗ ಅವರ ಮಹಿಮೆಯು ನಮ್ಮ ಮೂಲಕ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಮತ್ತಷ್ಟು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ. ನಾವು ಆ ಮಹಿಮೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಲುಗಾರರಾಗುತ್ತೇವೆ—ಲೋಕದಲ್ಲಿ ದೇವರ ಉಪಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುವವರಾಗುತ್ತೇವೆ. ಕಾಲದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಯೇಸು ಮಹಾವೈಭವದಿಂದ ಹಿಂದಿರುಗುವಾಗ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ರಾಜ್ಯವು ಪೂರ್ಣತೆಯಲ್ಲಿ ಬರುವಾಗ, ಈ ಮಹಿಮಾಮಯ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವಿಕೆಯು ತನ್ನ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ತಲುಪುತ್ತದೆ.
- ನಾನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಇದನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆಯೇ?
- ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು, ಚಿತ್ತ ಮತ್ತು ಹೃದಯವು ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ದೇವರ ರಾಜ್ಯದ ಆಗಮನಕ್ಕಾಗಿ ಹಂಬಲಿಸುತ್ತವೆಯೇ?
- ನಾನು ಈ ಲೋಕಕ್ಕಾಗಿ ಜೀವಿಸುತ್ತೇನೆಯೇ ಅಥವಾ ಈ ಲೋಕವನ್ನು ಮುಂದಿನ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧತೆಯಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತೇನೆಯೇ?
- ಬರಲಿರುವ ನೂತನ ಆಕಾಶಮಂಡಲ ಮತ್ತು ನೂತನ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನಾನು ನಂಬಿಕೆಯಿಟ್ಟು, ನನ್ನ ಇಡೀ ಅಸ್ತಿತ್ವದಿಂದ ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಹಂಬಲಿಸುತ್ತೇನೆಯೇ?
ದೇವರ ರಾಜ್ಯದ ಘೋಷಣೆ
ಮಾರ್ಕನ ಸುವಾರ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಮೊದಲ ಘೋಷಣೆ ಹೀಗಿತ್ತು: “ಕಾಲವು ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿದೆ, ದೇವರ ರಾಜ್ಯವು ಸಮೀಪಿಸಿದೆ; ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಟ್ಟು ಸುವಾರ್ತೆಯಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆಯಿಡಿ” (ಮಾರ್ಕ 1:15). ದೇವರ ರಾಜ್ಯವು ಕ್ರಿಸ್ತನಲ್ಲಿ ಈಗಾಗಲೇ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಉಪಸ್ಥಿತವಿದ್ದು ಜೀವಂತವಾಗಿದೆ; ಆದರೆ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಅದು ಇನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಾಕಾರಗೊಂಡಿಲ್ಲ. ಈ ವಿಜ್ಞಾಪನೆಯು ಒಂದು ಪವಿತ್ರ ಸೆಳೆತವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತದೆ—ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಅದರ ಅಂತಿಮ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಗಾಗಿ ನಾವು ಕಾಯುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ, ನಮ್ಮೊಳಗೂ ಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ದೇವರ ರಾಜ್ಯವು ಇನ್ನಷ್ಟು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಬೇಕೆಂಬ ಹಂಬಲವನ್ನು.
ಲೌಕಿಕ “ರಾಜ್ಯಗಳು” ದೇವರ ಪವಿತ್ರ ರಾಜ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಸ್ಪರ್ಧಿಸುವ ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆಗಳಾಗಿವೆ. ನಾವು ಲೌಕಿಕ ಯಶಸ್ಸು, ಸಂಪತ್ತು, ಸುಖಸೌಕರ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಭದ್ರತೆಗಾಗಿ ಹಂಬಲಿಸುತ್ತೇವೆ. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೂ ಸ್ವತಃ ಪಾಪವಲ್ಲವಾದರೂ, ದೇವರ ಅನುಗ್ರಹ ಮತ್ತು ಕರುಣೆಯ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ರಾಜ್ಯವು ಈ ಲೌಕಿಕ ಗುರಿಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರಲೇಬೇಕೆಂದಿಲ್ಲ. ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಮುಖ್ಯವಾದುದರ ಕಡೆಗೆ ನಾವು ತಿರುಗಲು ನೆರವಾಗುವ ಮಾರ್ಗವಾಗಿ ದೇವರು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಬಡತನ, ಕಷ್ಟಗಳು ಮತ್ತು ಅನಾನುಕೂಲತೆಗಳಿಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಮುಖ್ಯವಾದುದು ದೇವರು ನಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಆಳುವುದೇ.
ದೇವರ ರಾಜ್ಯವು ಬರಲೆಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವುದು ಆಮೂಲಾಗ್ರ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ಬಯಸುತ್ತದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಆ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಆದ್ಯತೆಗಳನ್ನು ಮರುಹೊಂದಿಸುವ ಬದ್ಧತೆ ಅಡಗಿದೆ. ನಾವು ದೇವರನ್ನು ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿ, ಪವಿತ್ರತೆ, ಸುವಾರ್ತಾಪ್ರಚಾರ ಮತ್ತು ಕರುಣೆಯ ಕಾರ್ಯಗಳ ಮೂಲಕ ಅವರ ರಾಜ್ಯದ ವಿಸ್ತರಣೆಗಾಗಿ ಶ್ರಮಿಸುತ್ತಾ, ಅವರ ಆಳ್ವಿಕೆಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಿಕೊಡುತ್ತೇವೆ. ಎಲ್ಲ ಸ್ವಾರ್ಥವೂ ಮರೆಯಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ತ್ಯಾಗದ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ನಿಸ್ವಾರ್ಥವಾಗಿ ಜೀವಿಸಲು ನಾವು ಕಲಿಯುತ್ತೇವೆ. ನಿಮ್ಮನ್ನೇ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳಿ:
- ನಾನು ಯಾವ “ರಾಜ್ಯಗಳಿಗಾಗಿ” ಶ್ರಮಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ—ಯಶಸ್ಸು, ಭದ್ರತೆ, ಇತರರ ಮೆಚ್ಚುಗೆ?
- ದೇವರ ರಾಜ್ಯವು ನನ್ನ ಆದ್ಯತೆಗಳನ್ನು ಮರುಹೊಂದಿಸಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡಲು ನಾನು ಸಿದ್ಧನಿದ್ದೇನೆಯೇ?
- ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಆಳ್ವಿಕೆಯು ಬೆಳೆಯುವಂತೆ ದೇವರು ನನ್ನಿಂದ ಯಾವ ತ್ಯಾಗಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ?
- ದೇವರ ರಾಜ್ಯದ ಆಗಮನಕ್ಕಾಗಿ ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿ ಶ್ರಮಿಸುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿ ನಾನು ಜೀವಿಸುತ್ತೇನೆಯೇ?
ನಮ್ಮೊಳಗಿರುವ ದೇವರ ರಾಜ್ಯ
“ದೇವರ ರಾಜ್ಯವು ನಿಮ್ಮ ನಡುವೆ ಇದೆ” ಅಥವಾ “ದೇವರ ರಾಜ್ಯವು ನಿಮ್ಮೊಳಗೆ ಇದೆ” ಎಂದು ಯೇಸು ಘೋಷಿಸಿದಾಗ, ತಾವೇ ಆ ರಾಜ್ಯವಾಗಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ನಮ್ಮ ನಡುವೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿರುವ ದೈವಿಕ ಆಳ್ವಿಕೆ ಅವರೇ ಆಗಿದ್ದಾರೆ; ನಮ್ಮೊಳಗೆ ವಾಸಿಸಲು ಅವರು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ಇದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದೆಂದರೆ ಅವರ ಆಳ್ವಿಕೆಯ ಆಪ್ತತೆಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು: ದೇವರ ರಾಜ್ಯವು ನಾವು ಕಾದಿರಬೇಕಾದ ಬಾಹ್ಯ ವಾಸ್ತವ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಸ್ವಾಗತಿಸಿ ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಆಂತರಿಕ ರಹಸ್ಯವೂ ಆಗಿದೆ.
ಈ ಸತ್ಯವು ನಮ್ಮ ಹೃದಯದ ಸಿಂಹಾಸನವನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಲು ನಮ್ಮನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಆಳಲು ನಾವು ಕ್ರಿಸ್ತನಿಗೆ ಅವಕಾಶ ಕೊಡುತ್ತೇವೆಯೇ? ನಮ್ಮ ಚಿತ್ತವನ್ನು ಅವರ ಚಿತ್ತವು ನಡೆಸುವಂತೆ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆಯೇ, ಅಥವಾ ಕೆಳಮಟ್ಟದ ಬಯಕೆಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಆಳುತ್ತಿವೆಯೇ? ಕ್ರಿಸ್ತನೊಬ್ಬರೇ ಆಳಬೇಕಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಲೌಕಿಕ ವ್ಯಾಮೋಹಗಳು, ಪಾಪಗಳು, ಚಿತ್ತಚಂಚಲತೆಗಳು ಮತ್ತು ತಪ್ಪಾದವುಗಳಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬೇರೂರುತ್ತವೆ. ಅವರು ನಮ್ಮ ಅರಸರಾಗಿರಬೇಕಾದರೆ, ಬೇರೆ ಯಾವುದೂ ನಮ್ಮ ಬದುಕನ್ನು ಆಳಬಾರದು. ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಅವರ ರಾಜ್ಯವು ಶಾಂತಿ, ಪರಿಶುದ್ಧತೆ, ಬೆಳಕು ಮತ್ತು ದೈವಿಕ ಸುವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ರಾಜ್ಯವಾಗಿದೆ—ವಿಧೇಯತೆ, ವಿನಯ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯೇ ಅದರ ಗುರುತುಗಳು.
“ನಿಮ್ಮ ರಾಜ್ಯವು ಬರಲಿ” ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವುದೆಂದರೆ, ನಮ್ಮ ಆತ್ಮಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಮ್ಮದಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು, ಎಲ್ಲ ವಿಗ್ರಹಗಳನ್ನು ಸಿಂಹಾಸನದಿಂದ ಕೆಳಗಿಳಿಸಲು ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಂಶವೂ ಅವರ ಆಳ್ವಿಕೆಗೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅಧೀನವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಲು ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುವುದು. ಸ್ವಲ್ಪ ನಿಂತು ಚಿಂತಿಸಿ:
- ನನ್ನ ಹೃದಯವನ್ನು ಆಳುವುದು ಯಾರು—ಕ್ರಿಸ್ತನೋ ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಯಾವುದೋ?
- ನನ್ನೊಳಗೆ ಅವರ ಆಳ್ವಿಕೆಗೆ ಯಾವ ಪಾಪಗಳು, ವ್ಯಾಮೋಹಗಳು ಅಥವಾ ಬಯಕೆಗಳು ಅಡ್ಡಿಯಾಗಿವೆ?
- ನನ್ನೊಳಗಿನ ಅವರ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ನನ್ನ ದಿನಚರಿಯಲ್ಲಿ ಸಮಯ ಮತ್ತು ಅವಕಾಶವನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತೇನೆಯೇ?
- ನನ್ನ ಆಲೋಚನೆಗಳು, ಮಾತುಗಳು ಮತ್ತು ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ಆಳುವಂತೆ ನಾನು ಯೇಸುವನ್ನು ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿ ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆಯೇ?
ಧರ್ಮಸಭೆಯಲ್ಲಿ ದೇವರ ರಾಜ್ಯ
ಕ್ರಿಸ್ತನು ಶಿರಸ್ಸು ಮತ್ತು ಧರ್ಮಸಭೆಯು ಅವರ ಜ್ಞಾನಶರೀರವಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಅವರ ರಾಜ್ಯವು ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಮೂಲಕ ಈಗಾಗಲೇ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದೆ. ದೇವರ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸುವುದೆಂದರೆ ಧರ್ಮಸಭೆಯನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸುವುದು—ಕೇವಲ ಒಂದು ಸಂಸ್ಥೆಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ, ಅನುಗ್ರಹ, ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ದೈವಿಕ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಹೊತ್ತುತರುವ ಜೀವಂತ ಮಾಧ್ಯಮವಾಗಿ. ಇದು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ಪರಮಪ್ರಸಾದದಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವಾಗಿದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತನು ತಮ್ಮ ದೇಹ, ರಕ್ತ, ಆತ್ಮ ಮತ್ತು ದೈವತ್ವದೊಂದಿಗೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಉಪಸ್ಥಿತರಿದ್ದಾರೆ. ರೊಟ್ಟಿ ಮತ್ತು ದ್ರಾಕ್ಷಾರಸದ ರೂಪಗಳ ಮರೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೂ, ಅರಸನು ಅಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ; ಬಲಿಪೀಠದಿಂದ ಆಳುತ್ತಾ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತಮ್ಮನ್ನೇ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾ, ತಮ್ಮ ದೈವಿಕ ಜೀವನದ ಅನ್ಯೋನ್ಯತೆಯೊಳಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಸೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಕ್ರಿಸ್ತನ ಆಳ್ವಿಕೆಯ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಬದುಕುವುದೆಂದರೆ ಅವರ ಧರ್ಮಸಭೆಯೊಳಗೆ ಬದುಕುವುದು. ಮೊದಲು ಸಂತ ಪೇತ್ರರಿಗೆ ವಹಿಸಲಾದ ಮತ್ತು ಈಗ ಅವರ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿಗಳ ವಶದಲ್ಲಿರುವ ರಾಜ್ಯದ ಕೀಲಿಕೈಗಳು, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಅಧಿಕಾರವು ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ. ಪೋಪ್ ಮತ್ತು ಅವರೊಂದಿಗೆ ಅನ್ಯೋನ್ಯತೆಯಲ್ಲಿರುವ ಬಿಷಪ್ಪರು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಬೋಧನೆಗಳನ್ನು ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಕಾಪಾಡುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರಯುತವಾಗಿ ಸಾರುತ್ತಾರೆ. ವಿನಯ ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಕಿವಿಗೊಡುವುದು ಕ್ರಿಸ್ತನೊಂದಿಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳವಾದ ಐಕ್ಯಕ್ಕೆ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆಯುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ನಿತ್ಯಜೀವಕ್ಕೆ ಸುರಕ್ಷಿತ ಮಾರ್ಗದ ಭರವಸೆಯನ್ನು ನಮಗೆ ನೀಡುತ್ತದೆ.
ಧರ್ಮಸಭೆಯು ತನ್ನ ಸ್ವಭಾವದಿಂದಲೇ ಪ್ರೇಷಿತ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಸಭೆಯೂ ಆಗಿದೆ. “ಹೋಗಿ ಎಲ್ಲ ಜನಾಂಗಗಳವರನ್ನು ಶಿಷ್ಯರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ” ಎಂಬ ಮಹಾ ಕಾರ್ಯಾದೇಶವನ್ನು ಧರ್ಮಸಭೆಯು ಕ್ರಿಸ್ತನಿಂದ ಪಡೆದಿದೆ. ದೀಕ್ಷಾಸ್ನಾನ ಪಡೆದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಈ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಪಾಲುದಾರರಾಗಿದ್ದಾರೆ. “ನಿಮ್ಮ ರಾಜ್ಯವು ಬರಲಿ” ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಲು ಕ್ರಿಯಾಶೀಲರಾಗುವ ಸಿದ್ಧತೆ ಬೇಕು—ಸುಸಂದೇಶವನ್ನು ಸಾರಲು, ಸಾಕ್ಷಿ ನೀಡಲು, ಪ್ರೀತಿಸಲು ಮತ್ತು ಸೇವೆ ಮಾಡಲು ಸಿದ್ಧರಾಗಿರಬೇಕು. ದೇವರ ರಾಜ್ಯವು ಬರಲೆಂದು ನಾವು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಾದರೆ, ದ್ರಾಕ್ಷಿತೋಟದ ಕೆಲಸಗಾರರಾಗಿ ನಮ್ಮನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ನಿಮ್ಮ ಅಂತಃಕರಣವನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ:
- ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ದೇವರ ರಾಜ್ಯದ ದೃಶ್ಯ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವಾಗಿ ಧರ್ಮಸಭೆಯನ್ನು ನಾನು ಗುರುತಿಸುತ್ತೇನೆಯೇ?
- ನಾನು ಸಂಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪರಮಪ್ರಸಾದವನ್ನು, ವಿಶ್ವಾಸ ಮತ್ತು ಪೂಜ್ಯಭಾವದಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೇನೆಯೇ?
- ಪೋಪ್ ಮತ್ತು ಬಿಷಪ್ಪರ ಮೂಲಕ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಧ್ವನಿ ಕೇಳಿಬರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಭರವಸೆಯೊಂದಿಗೆ, ಅವರ ಬೋಧನೆಗೆ ನಾನು ಗಮನವಿಟ್ಟು ಕಿವಿಗೊಡುತ್ತೇನೆಯೇ?
- ದೇವರ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸಾರುವ ಮತ್ತು ಬೆಳೆಸುವ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ನಾನು ಹೇಗೆ ಭಾಗವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ?
- ಕ್ರಿಸ್ತನು ಬಯಸುವ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸುಸಂದೇಶ ಸಾರಲು ಅವರು ನನ್ನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದರೆ ಹೋಗಲು ನಾನು ಸಿದ್ಧನಿದ್ದೇನೆಯೇ?
ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕಾಗಿ ನಮ್ಮ ಹಂಬಲ
ಈ ಬದುಕು ನಮ್ಮ ಅಂತಿಮ ನೆಲೆಯಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಮರೆತು, ಈ ಲೋಕದ ಚಿಂತೆಗಳಲ್ಲಿ—ಕೆಲಸ, ಸಂಬಂಧಗಳು, ಭದ್ರತೆ, ಸುಖಸೌಕರ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಒಳ್ಳೆಯ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸಹ—ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಬಹಳ ಸುಲಭ. ಆದರೆ “ನಿಮ್ಮ ರಾಜ್ಯವು ಬರಲಿ” ಎಂಬ ಬೇಡಿಕೆಯು ನಮ್ಮ ಹೃದಯಗಳನ್ನು ಸ್ವರ್ಗದ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿಸುತ್ತದೆ. ಅದು ದೇವರೊಂದಿಗಿನ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಅನ್ಯೋನ್ಯತೆಯ ಸ್ಥಳ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪವಿತ್ರ ಬಯಕೆಯ ಈಡೇರಿಕೆ ಮತ್ತು ನಾವು ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದರ ಅಂತಿಮ ಗುರಿಯಾಗಿದೆ. ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತನು ದೃಶ್ಯವಾಗಿ ಮತ್ತು ನಿತ್ಯವಾಗಿ ಆಳುವರು. ಎಲ್ಲ ದುಃಖವೂ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುವುದು, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಣ್ಣೀರೂ ಒರೆಸಲ್ಪಡುವುದು ಮತ್ತು ನಾವು ದೇವರನ್ನು ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗಿ ಕಾಣುವೆವು.
ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕಾಗಿ ಹಂಬಲಿಸುವುದೆಂದರೆ ನಮ್ಮ ಐಹಿಕ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ನಿತ್ಯತೆಯ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಅವುಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವುದು. ನಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಶಾಶ್ವತವಾದವುಗಳ ಕಡೆಗೆ ನಿರ್ದೇಶಿಸುವುದು, ಬರಲಿರುವ ಜೀವನದ ಮೇಲಿನ ನಮ್ಮ ನಿರೀಕ್ಷೆಯು ನಮ್ಮ ಆಯ್ಕೆಗಳನ್ನು, ತ್ಯಾಗಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ರೂಪಿಸಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡುವುದು ಎಂದರ್ಥ. ಈ ಬದುಕಿನ ಸಂತೋಷಗಳನ್ನೂ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನೂ ದೇವರ ಪರಿಪಾಲನೆಯ ವಿಶಾಲ ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ ನೋಡುವುದು ಎಂದರ್ಥ.
ನಾವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕಾಗಿ ಹಂಬಲಿಸುತ್ತೇವೆಯೇ? ಅಥವಾ ಸುಖಸೌಕರ್ಯಗಳಿಗೆ ಅತಿಯಾಗಿ ಒಗ್ಗಿಕೊಂಡು, ಗಮನವನ್ನು ಬೇರೆಡೆ ಹರಿಯಬಿಟ್ಟು, ಅಳಿದುಹೋಗುವ ಸಂಗತಿಗಳಲ್ಲೇ ಅತಿಯಾಗಿ ಮುಳುಗಿದ್ದೇವೆಯೇ? ದೇವರ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಅದರ ಪೂರ್ಣತೆಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಎಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಬಯಸುತ್ತೇವೆಯೋ, ಅಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಇಲ್ಲಿಯೇ ಮತ್ತು ಈಗಲೇ ಪವಿತ್ರತೆಗಾಗಿ ಶ್ರಮಿಸುತ್ತೇವೆ. ಸ್ವರ್ಗವು ನಮ್ಮ ಭವಿಷ್ಯದ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ನಮ್ಮ ಇಂದಿನ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಯೂ ಆಗುತ್ತದೆ. ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯದ ಹಂಬಲಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತಿಸಿ:
- ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ನನ್ನ ನಿಜವಾದ ಮನೆಯೆಂದು ಕಾಣುತ್ತೇನೆಯೇ, ಅಥವಾ ಈ ಲೋಕವೇ ಎಲ್ಲವೂ ಎಂಬಂತೆ ಬದುಕುತ್ತೇನೆಯೇ?
- ನಿತ್ಯಜೀವಕ್ಕಾಗಿ ನನ್ನ ಬಯಕೆಯನ್ನು ಮಂಕಾಗಿಸುವ ಸುಖಸೌಕರ್ಯಗಳು ಅಥವಾ ಗಮನವನ್ನು ಬೇರೆಡೆ ಸೆಳೆಯುವ ಸಂಗತಿಗಳು ಇವೆಯೇ?
- ನನ್ನ ದೈನಂದಿನ ಬದುಕು ಪರಮಾನಂದದ ದೈವದರ್ಶನಕ್ಕಾಗಿ ಇರುವ ಹಂಬಲವನ್ನು ಹೇಗೆ ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತದೆ?
- ಕ್ರಿಸ್ತನು ಇಂದು ಬಂದರೆ ಅವರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಸಿದ್ಧನಿರುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದೇನೆಯೇ?
ನಮ್ಮ ಬದುಕನ್ನು ಮರುಹೊಂದಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು
ನಾವು ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಜೀವಂತವಾಗಿರುವವರೆಗೂ, ದೇವರ ರಾಜ್ಯದತ್ತ ನಮ್ಮ ಬದುಕನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಮರುಹೊಂದಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಎಂದಿಗೂ ತಡವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ಮೇಲಿನ ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿಯಂತ್ರಣವನ್ನು ದೇವರ ಆಳ್ವಿಕೆಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿಕೊಡಿ. ಧರ್ಮಸಭೆಯಲ್ಲಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಬೋಧನೆಗಳಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಹುಡುಕಿರಿ. ದೇವರ ರಾಜ್ಯದ ಆಗಮನವನ್ನು ಸಾರುವ ಮೂಲಕ ಕ್ರಿಸ್ತರನ್ನು ಅನುಕರಿಸಲು ದೃಢಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಿರಿ; ಇನ್ನೂ ಬರಲಿರುವುದನ್ನು ಆಶಾಭರಿತ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಿಂದ ಎದುರುನೋಡುತ್ತಾ ಜೀವಿಸಿರಿ.
ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಪಿತನೇ, ನಿಮ್ಮ ರಾಜ್ಯವು ಬರಲಿ! ಬನ್ನಿ, ಪ್ರಭು ಯೇಸುವೇ! ಬನ್ನಿ!
ಪ್ರಾರ್ಥಿಸೋಣ:
ಪಿತನೇ, ಪರಮಪವಿತ್ರರೂ ನಿತ್ಯರೂ ಆದ ದೇವರೇ, ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿಯೂ ನಿಮ್ಮ ಎಲ್ಲ ಸಂತರ ಆತ್ಮಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪರಿಶುದ್ಧರೆಂದು ಮಾನ್ಯಮಾಡಲ್ಪಡುವವರೇ, ನಿಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಾದ ಕ್ರಿಸ್ತನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಸಹೋದರ ಸಹೋದರಿಯರೆಲ್ಲರೊಂದಿಗೆ ನಾನು ಕೂಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ: “ಇದ್ದವರೂ, ಇರುವವರೂ, ಬರಲಿರುವವರೂ ಆದ ಸರ್ವಶಕ್ತ ದೇವರಾದ ಪ್ರಭು ಪರಿಶುದ್ಧರು, ಪರಿಶುದ್ಧರು, ಪರಿಶುದ್ಧರು!”
ನಮ್ಮ ಪಿತನೇ, ನಿಮ್ಮ ನಾಮವು, ನಿಮ್ಮ ಸಾರಸ್ವರೂಪವು, ನಿಮ್ಮ ನಿತ್ಯ ಅಸ್ತಿತ್ವವು ನಿಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದ ಪಾವಿತ್ರ್ಯದಲ್ಲಿ ಈಗಲೂ ಎಂದೆಂದಿಗೂ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡಲಿ, ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಡಲಿ, ಪ್ರೀತಿಸಲ್ಪಡಲಿ ಮತ್ತು ಆರಾಧಿಸಲ್ಪಡಲಿ. ನಿಮ್ಮ ರಾಜ್ಯವು—ಪರಮಪವಿತ್ರ ಪಿತನೇ, ನಿಮ್ಮ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಪ್ರಭೆಯಾಗಿರುವ ನಿಮ್ಮ ಪುತ್ರ ಕ್ರಿಸ್ತನು ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿರುವ ಸಂತರಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮಹಿಮೆಗೊಂಡಿರುವ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನು—ಭೂಮಿಗೆ, ನಿಮ್ಮ ಎಲ್ಲ ಮಕ್ಕಳ ಆತ್ಮಗಳೊಳಗೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಬರಲಿ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮೊಣಕಾಲೂ ಅವರ ರಾಜತ್ವದ ಮುಂದೆ ಬಾಗುವ ಮತ್ತು ನೂತನ ಸ್ವರ್ಗವೂ ನೂತನ ಭೂಮಿಯೂ ಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಅವರ ಅಂತಿಮ ಆಗಮನವನ್ನು ಎದುರುನೋಡುತ್ತಾ ಹೀಗೆ ಆಗಲಿ.
ಪಿತನೇ, ದೈವಭಕ್ತಿಯ ಅಮೂಲ್ಯ ವರವನ್ನೂ ನಮಗೆ ದಯಪಾಲಿಸಿರಿ; ಈ ಪವಿತ್ರ ಪೂಜ್ಯಭಾವದ ಮೂಲಕ ನಿಷ್ಠಾವಂತ ಮಕ್ಕಳ ಭರವಸೆಯುಳ್ಳ ಮಮತೆಯಿಂದ ನಾವು ನಿಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬರಲು ಅನುಗ್ರಹಿಸಿರಿ. ನಮ್ಮ ಹೃದಯಗಳಲ್ಲಿ ಸೌಮ್ಯವಾದ ವಿನಯವನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿ, ಸಾತ್ವಿಕತೆಯ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥವನ್ನು ನಮಗೆ ಕಲಿಸಿರಿ; ಹೀಗೆ ನಿಮ್ಮ ಪುತ್ರನ ಈ ಧನ್ಯವಾಕ್ಯವನ್ನು ನಾವು ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಸಾಕಾರಗೊಳಿಸೋಣ: “ಸಾತ್ವಿಕರು ಧನ್ಯರು, ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ಭೂಮಿಗೆ ಬಾಧ್ಯರಾಗುವರು.” ನಮ್ಮ ಸಾತ್ವಿಕತೆಯು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಬಲವನ್ನೂ ಪ್ರಶಾಂತತೆಯನ್ನೂ ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸಲಿ; ತಾಳ್ಮೆಯುಳ್ಳ ಪ್ರೀತಿ, ಕರುಣಾಮಯ ತಿಳಿವಳಿಕೆ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ದೈವಪರಿಪಾಲನೆಯಲ್ಲಿ ಅಚಲವಾದ ಭರವಸೆಯ ಮೂಲಕ ಇತರರನ್ನು ನಿಮ್ಮ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಹತ್ತಿರ ಸೆಳೆಯಲಿ. ಪಿತನೇ, ಮಕ್ಕಳ ಭಕ್ತಿ, ವಿನಯ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯ ಸೌಮ್ಯ ಬಂಧಗಳ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮನ್ನು ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿ ಒಂದುಗೂಡಿಸಿರಿ. ಆಮೆನ್.
ಅಧ್ಯಾಯ ಐದು: “ನಿಮ್ಮ ಚಿತ್ತವು ನೆರವೇರಲಿ…”
ಪೇಪರ್‌ಬ್ಯಾಕ್ – Kindle ಇ-ಪುಸ್ತಕ – Audible – Google Play – Apple Books – ಮತ್ತು ಇನ್ನಷ್ಟು!