తెలుగు

నాలుగవ అధ్యాయం: “నీ రాజ్యం వచ్చునుగాక”

సరైన క్రమంలో ఉన్న ఆత్మకు మొదటిదీ అత్యున్నతమైనదీ అయిన కోరిక దేవుణ్ణి ప్రేమించడం, ఆరాధించడం, పూజించడం. ఎందుకంటే ఆయన సమస్త మహిమకు, ఘనతకు, స్తుతికి అర్హుడు: “మా ప్రభువా, మా దేవా, మహిమను, ఘనతను, శక్తిని పొందడానికి నీవు అర్హుడవు. ఎందుకంటే నీవే సమస్తాన్ని సృష్టించావు; నీ చిత్తం వల్లనే అవి ఉనికిలోకి వచ్చాయి, సృష్టించబడ్డాయి” (ప్రకటన గ్రంథం 4:11).

మునుపటి అధ్యాయంలో మనం చూసినట్లుగా, ఈ సర్వోన్నత ఆకాంక్ష ప్రభువు ప్రార్థనలోని మొదటి విన్నపంలో పరిపూర్ణంగా వ్యక్తమవుతుంది: “నీ నామము పవిత్రపరచబడును గాక.” అయితే దేవునిపట్ల మన ప్రేమ శుద్ధిపొంది, ఉన్నతమైనప్పుడు, అది మనలను మరో ఆకాంక్షవైపు నడిపిస్తుంది. అది ఆయన నామాన్ని మహిమపరచడం నుంచి సహజంగా పుట్టుకొస్తుంది: ప్రతి ఆత్మలో ఆయన పరిపాలనను చూడాలనే గాఢమైన ఆకాంక్షతో నిండిపోయిన మనం, మనలో ఆయనను పరిపాలించనివ్వడం ద్వారా ఆయన మహిమలో పాలుపంచుకోవాలని కోరుకుంటాం. రెండవ విన్నపంలోని సారాంశం ఇదే: “నీ రాజ్యము వచ్చును గాక!”

దేవుని మహిమలో పాలుపంచుకోవాలనే కోరిక

ఈ రెండవ విన్నపం మనం దేవుని మహిమను ఆస్వాదించాలని, దానిలో పాలుపంచుకోవాలని, తద్వారా “దేవునిలో మనలను మనం ప్రేమించుకోవాలని” కోరుకోవడాన్ని వ్యక్తపరుస్తుందని పునీత థామస్ అక్వినాస్ బోధిస్తున్నారు. ఇది స్వార్థపూరితమైన కోరిక కాదు. ఎందుకంటే మనం తన మహిమలో పాలుపంచుకోవాలని దేవుడే కోరుకుంటున్నాడు. ఆయనను మహిమపరచాలనే మన అత్యున్నత కోరిక నెరవేరినప్పుడు సహజంగా కలిగే ఫలితం ఇదే. దేవునిలో మనలను మనం ప్రేమించుకోవడమంటే, తన మహిమాన్విత రాజ్యంలో మనకు భాగమిస్తూ, ఆయన మనలో చేసేవాటిని బట్టి, మనలో నెరవేర్చాలని సంకల్పించేవాటిని బట్టి ఆయనను ప్రేమించడం. మనపట్ల మనకు ఉండగల ప్రేమలో ఇదే అత్యున్నతమైనది. ఇతరులను మనవలె ప్రేమించినప్పుడు, వారిపట్ల మనకు ఉండగల అత్యున్నత ప్రేమవైపు కూడా ఇదే మనలను నడిపిస్తుంది.

అన్నిటికంటే గొప్ప ఆజ్ఞ ఏదని ఒక ధర్మశాస్త్రి యేసును అడిగినప్పుడు, ఆయన ఇచ్చిన జవాబును గుర్తుచేసుకోండి, 

“మొదటిది ఇది: ‘ఓ ఇశ్రాయేలూ, విను! మన దేవుడైన ప్రభువు ఒక్కరే ప్రభువు! నీ పూర్ణ హృదయంతోను, నీ పూర్ణ ఆత్మతోను, నీ పూర్ణ మనస్సుతోను, నీ పూర్ణ బలంతోను నీ దేవుడైన ప్రభువును ప్రేమించాలి.’ రెండవది ఇది: ‘నిన్ను నీవు ప్రేమించుకున్నట్లే నీ పొరుగువారిని ప్రేమించాలి.’ వీటికంటే గొప్ప ఆజ్ఞ మరేదీ లేదు” (మార్కు 12:29–31).

ఈ రెండు ఆజ్ఞలు నిత్య ధర్మశాసనం యొక్క సారాంశం. అవి సువార్త మొత్తాన్ని తమలో ఇముడ్చుకున్నాయి; ప్రభువు ప్రార్థనలోని మొదటి రెండు విన్నపాల్లో అవి స్పష్టంగా వ్యక్తమవుతాయి.

మొదట, మనం దేవుని కోసమే దేవుణ్ణి ప్రేమిస్తాం; ఆ తరువాత మనలను మనం ప్రేమించుకుంటూ, మన పొరుగువారిని మనవలె ప్రేమిస్తాం. దేవుణ్ణి అన్నిటికంటే ముందు ప్రేమించడం అనివార్యంగా ఒక కోరికవైపు మనలను నడిపిస్తుంది: మనమూ, ప్రజలందరూ దేవుని రాజ్యంలో సంపూర్ణంగా పాలుపంచుకోవాలని—ఇప్పుడు కృప ద్వారా, కాలాంతంలో ఆయనను ముఖాముఖిగా చూసే మహిమలో పాలుపంచుకోవాలని కోరుకుంటాం.

మనం తన దైవిక మహిమలో పాలుపంచుకోవాలని కోరుకుంటూ, మన కొరకు మధ్యవర్తిత్వం చేసే తన ప్రధాన యాజక ప్రార్థనలో యేసు దీనిని ఎంతో అందంగా వ్యక్తపరుస్తున్నాడు:

“మనం ఏకమై ఉన్నట్లే వారూ ఏకమై ఉండాలని, నీవు నాకు ఇచ్చిన మహిమను నేను వారికి ఇచ్చాను. నేను వారిలోనూ, నీవు నాలోనూ ఉండడం ద్వారా వారు పరిపూర్ణమైన ఐక్యతను పొందాలని, నీవు నన్ను పంపావని, నన్ను ప్రేమించినట్లే వారిని కూడా ప్రేమించావని లోకం తెలుసుకోవాలని ఇలా చేశాను. తండ్రీ, వారు నీవు నాకు ఇచ్చిన బహుమానం. నేను ఉన్నచోట వారూ నాతో ఉండాలని, నీవు నాకు ఇచ్చిన నా మహిమను వారు చూడాలని కోరుకుంటున్నాను. ఎందుకంటే లోకానికి పునాది వేయకముందే నీవు నన్ను ప్రేమించావు” (యోహాను 17:22–24).

ఈ నిత్య సత్యాన్ని అర్థం చేసుకోవడం, మన గురించి మనకు ఉండే ప్రతి హీనమైన భావనకూ పరిపూర్ణమైన నివారణ. మనం తండ్రి తన కుమారునికి ఇచ్చిన బహుమానం. యేసు మనలను అయిష్టంగా విమోచించలేదు. దీనిని గుర్తించినప్పుడు, మన బలహీనతలు, పాపాలు, అపజయాలు లేదా దురదృష్టాల ఆధారంగా మనం ఎవరమో ఇక నిర్వచించుకోము. దానికి బదులుగా, క్రీస్తులో మాత్రమే మన గుర్తింపును పొందుతాం. ఆయన తండ్రితో ఏకమై ఉన్నట్లే మనమూ తనతో ఏకమై ఉండాలని, తన నిత్య మహిమలో పాలుపంచుకోవాలని ఆయన కోరుకుంటున్నదానిని మనసారా స్వీకరిస్తాం.

దేవుడు మనలను తన బిడ్డలుగా దత్తత తీసుకోవడం, మన గురించి మనకున్న అవగాహననంతటినీ కొత్తగా మలుస్తుంది. లోకపు “రాజ్యం” ఒకదానితో మరొకటి పోటీపడే లెక్కలేనన్ని గుర్తింపులను అందిస్తుంది. అవి నిత్య సత్యంలో కాకుండా, లౌకిక విజయం, ప్రతిభలు, సంపద, సామాజిక స్థాయి లేదా శారీరక రూపం వంటి మారే పరిస్థితుల్లో పాతుకుపోయి ఉంటాయి.

దీనికి పూర్తి భిన్నంగా, దేవుని రాజ్యంలో మన పౌరసత్వం అన్ని భౌతిక వర్గీకరణలకు, పరిస్థితులకు అతీతమైన గుర్తింపును స్థిరపరుస్తుంది. క్రీస్తు ఆధ్యాత్మిక శరీరంలోని సభ్యులుగా, మనం ఆయన నిత్య రాజత్వంలో పాలుపంచుకునే రాజపుత్రులం, రాజపుత్రికలం. మనకు లౌకిక విజయం కలిగినా అపజయం ఎదురైనా, ఆరోగ్యంగా ఉన్నా అనారోగ్యం పాలైనా, గుర్తింపు లభించినా ఎవరికీ తెలియకుండా ఉన్నా, ఈ గుర్తింపు మారదు. ఇది అచంచలమైనది. ఎందుకంటే ఇది మన స్వంత పుణ్యార్జనలపై లేదా ప్రయత్నాలపై కాకుండా, దేవుని మారని ప్రేమపై, క్రీస్తు పరిపూర్ణ బలియాగంపై ఆధారపడి ఉంది. ఆ బలియాగం ద్వారానే మనం ఆయన ఆధ్యాత్మిక శరీరమైన సభగా ఆయన జీవంలో పాలుపొందుతాం.

విశ్వాన్ని సృష్టించి పోషించే సర్వశక్తిమంతుడు, మహోన్నతుడైన “నేనున్నవాడను”, సమస్తానికి ఆదియు అంతమునై ఉన్న దేవుడు—క్రీస్తులో మనలను ప్రేమించి, మనతో తనను తాను ఐక్యం చేసుకొని, తన నిత్య మహిమలో మనకు భాగం ఇవ్వాలని కోరుకుంటుంటే, మరేదైనా ముఖ్యమా? మరేదీ కాదు! దేవుని జీవంలోనూ మహిమలోనూ పాలుపొందడమే ఆయన మనకు ఇచ్చే అత్యుత్తమ బహుమానం. మన జీవితాల్లో ఆయన పరిపాలనకు పూర్తిగా లోబడి, “నీ రాజ్యము వచ్చును గాక” అని ప్రార్థించినప్పుడు, మనం ఆ బహుమానాన్ని స్వీకరిస్తాం. అలా చేయడం ద్వారా, దేవుడు క్రీస్తులో మనలను ప్రేమిస్తున్నట్లే, మనమూ దేవునిలో మనలను మనం ప్రేమించుకుంటాం.

ఈ విన్నపంలో ఉపయోగించిన గ్రీకు పదబంధం ఎల్థేతో హే బసిలేయా సూ. తరచుగా “రాజ్యం” అని అనువదించే బసిలేయా అనే నామవాచకం, ఒక భౌగోళిక ప్రాంతం కంటే ఎంతో విస్తృతమైన అర్థాన్ని సూచిస్తుంది. కతోలిక సభ విశ్వాస సంగ్రహం వివరించినట్లుగా, “నూతన నిబంధనలో బసిలేయా అనే పదాన్ని ‘రాజాధికారం’ (భావవాచకం), ‘రాజ్యం’ (ద్రవ్యవాచకం), లేదా ‘పరిపాలన’ (క్రియార్థక నామవాచకం) అని అనువదించవచ్చు” (కతోలిక సభ విశ్వాస సంగ్రహం #2816). ఎల్థేతో అనే క్రియకు “రావడం” లేదా “చేరుకోవడం” అని అర్థం. అయోరిస్ట్ ఆజ్ఞార్థక రూపంగా, అది బలమైన, నిర్ణయాత్మకమైన విన్నపాన్ని వ్యక్తపరుస్తుంది: “అది వచ్చుగాక!!!”—వెంటనే, నిర్ణయాత్మకంగా, సంపూర్ణంగా. దేవుని రాజాధికారం, రాజ్యం, పరిపాలన వచ్చుగాక! దేవుని పరిపాలన పూర్తిగా సాకారం కావాలనే ఆతురతతో కూడిన ఆకాంక్షతోనూ, క్రియాశీలమైన కోరికతోనూ ఈ ప్రార్థన చేస్తాము. ఈ పదబంధం భూమిపై దేవుని పాలన మరింత సంపూర్ణంగా స్థాపించబడాలనే విన్నపం మాత్రమే కాదు; ఆయన దివ్య రాజాధికారానికీ పరిపాలనకూ లోబడతామనే ప్రతిజ్ఞ కూడా.

మన కోసమూ, అందరి కోసమూ దేవుని రాజ్యాన్ని మనం కోరుకోకపోతే, మనం అంధులవలె లేదా వెలుగును చూడకుండా కళ్ళు మూసుకునేవారివలె ఉంటామని పునీత అగుస్తీను హెచ్చరిస్తున్నారు. దేవుని రాజ్యం “వచ్చుగాక” అని ప్రార్థించడమంటే, అందరూ చూసి, విశ్వసించి, దేవుని పరిపాలన మహిమలో పాలుపంచుకునేలా ఆయన సాన్నిధ్యం “మానవులకు వెల్లడికావాలని” ప్రార్థించడమే (చూ. కొండమీది ప్రసంగంపై వ్యాఖ్యానం II.6.20).

ఈ విన్నపంలో మనం మూడు విషయాలను కోరుతున్నాము:

  • క్రీస్తు తన కృప ద్వారా మన హృదయాలలో మరింత సంపూర్ణంగా పరిపాలిస్తూ, మనలో తన రాజ్యాన్ని స్థాపించాలని.
  • సభ ప్రపంచమంతటా వ్యాపించి వర్ధిల్లాలని.
  • క్రీస్తు మహిమతో అంతిమంగా తిరిగి వచ్చే సమయం త్వరగా రావాలని.

మన “మధ్య” ఉన్న రాజ్యం

దేవుని రాజ్యం ఎప్పుడు వస్తుంది? కొందరు పరిసయ్యులు యేసును అడిగిన ప్రశ్న ఇది. ఆయన ఇలా సమాధానమిచ్చారు: “దేవుని రాజ్యం రాకను గమనించలేరు; ‘చూడండి, ఇదిగో ఇక్కడ ఉంది’ అనిగానీ, ‘అదిగో అక్కడ ఉంది’ అనిగానీ ఎవరూ ప్రకటించరు. ఇదిగో, దేవుని రాజ్యం మీ మధ్యనే ఉంది” (లూకా 17:20–21). ఈ వాక్యభాగంలో “మధ్య” అని అనువదించిన గ్రీకు విభక్త్యర్థక పదాన్ని “లోపల” అని కూడా అనువదించవచ్చు. ఈ రెండు అర్థాలకూ గొప్ప ప్రాముఖ్యత ఉంది.

మొదటిగా, దేవుని రాజ్యం వారి మధ్య ఉందని యేసు చెప్పినప్పుడు, ఆయన తననే సూచించారు. యేసే ఆ రాజ్యంగా ఉన్నారు. దేవుని కుమారుని వ్యక్తిత్వంలోనే ఈ రాజ్యం స్థాపించబడి, సజీవంగా ఉంది. ఆయన ద్వారా అది ఆయన ఆధ్యాత్మిక శరీరమంతటికీ, అంటే భూమిపైనా, పరలోకంలోనూ, ఉత్తరింపుస్థలంలోనూ ఉన్న సభకు విస్తరిస్తుంది.

మన “లోపల” ఉన్న రాజ్యం

క్రీస్తు మాటలను “దేవుని రాజ్యం మీ లోపల ఉంది” అని అనువదించినప్పుడు, ప్రభువు ప్రార్థనలో “పరలోకమందున్న” అని మనం పలికే మాటలకు పునీత అగుస్తీను ఇచ్చిన వివరణ మనకు గుర్తుకు వస్తుంది: “పరలోకం” అనేది పునీతులలో దేవుని నివాసాన్ని సూచిస్తుంది. దేవుడు ఎక్కడ నివసిస్తారో అక్కడ పరలోకం ఉంటుంది; పరలోకం ఎక్కడ ఉంటుందో అక్కడ దేవుని రాజ్యం ఉంటుంది.

కాబట్టి మనం దేవుని నివాసస్థలమై ఉండి, ఆయన రాజ్యం మనలో పరిపాలిస్తుంటే, ఈ వాస్తవం మన జీవనంలో వ్యక్తం కావాలి. “నీ రాజ్యం వచ్చుగాక” అని ప్రార్థించడం భవిష్యత్తులో సాకారం కావలసిన దాని కోసం చేసే విన్నపమూ, ప్రస్తుత నిబద్ధతకు వ్యక్తీకరణా అవుతుంది. ఈ ప్రార్థన కృపా నిబంధనను పునరుద్ధరించడం, దేవుణ్ణి మన రాజుగానూ పాలకునిగానూ మనం స్వేచ్ఛగా ఎంచుకుంటున్నామని మరోసారి ధ్రువీకరించడం. ఆయన మన జీవితాలపై మరింత అధికారం వహిస్తూ, మన మనస్సులను వెలిగిస్తూ, మన క్రియలను నడిపిస్తూ, తన సత్యానికి అనుగుణంగా మన కోరికలను తిరిగి క్రమబద్ధం చేస్తూ, తన రాజాధికారాన్ని మన జీవితాలలో చెలాయించాలని మనం కోరుతున్నాము.

దేవుడు మానవజాతిని ఆదిమ నిష్కల్మష స్థితిలో సృష్టించినప్పటికీ, పాపం మనలను ఆయన దివ్య సాన్నిధ్యం నుండి వేరుచేసింది. మానవావతారం, శ్రమానుభవం ద్వారా యేసు మన పాపపు రుణాన్ని—జన్మపాపం, మన వ్యక్తిగత పాపాలు రెండింటి రుణాన్ని—తీర్చడమే కాక, దైవత్వాన్నీ మానవత్వాన్నీ మరింత మహిమాన్వితమైన రీతిలో ఏకం చేసే వారధిగా కూడా అయ్యారు. దేవుని సాన్నిధ్యంలో జీవించడానికి మాత్రమే మనం ఇక పిలువబడటం లేదు; ఇప్పుడు ఆయన త్రిత్వ జీవనంలో ఆయనతో ఏకమవడానికి మనకు ఆహ్వానం లభించింది. క్రీస్తు ద్వారా మాత్రమే సాధ్యమయ్యే అంతర్నివాసం ఇది.

జ్ఞానస్నానంలో మనం క్రీస్తు ఆధ్యాత్మిక శరీరంలో చేర్చబడినప్పుడు, ఆయనతో మన ఐక్యత ప్రారంభమవుతుంది. మనం కోరుకునే కృపారాజ్యాన్ని ఆయనలో, ఆయన శరీరంలో మాత్రమే కనుగొంటాము. ఈ అంతర్నివాస సాన్నిధ్యం దివ్యసంస్కారాల ద్వారా, ప్రత్యేకించి దివ్యసత్ప్రసాదం ద్వారా పోషించబడుతుంది. దివ్యసత్ప్రసాదం క్రీస్తుతో మన సహవాసాన్నీ, మనలో ఆయన పరిపాలననూ మరింత గాఢం చేస్తుంది.

మనలో ప్రతి ఒక్కరికీ వేర్వేరు ఆనందాలు, పోరాటాలు, పరీక్షలు, శోధనలు, ఆశలు, ఆకాంక్షలు ఉంటాయి. అయితే, మనం క్రీస్తులో జీవిస్తూ, దేవుని రాజ్యం ప్రతిబింబించేలా మన దైనందిన ఎంపికలను మలచుకున్నప్పుడు, మన మధ్యనున్న సారూప్యతలు ప్రతి భేదాన్నీ అధిగమిస్తాయి. మనలో నివసిస్తూ, మనలను పరివర్తనపరుస్తూ, క్రీస్తు యొక్క ఏకైక ఆధ్యాత్మిక శరీరమైన సభగా మనలను మలచే దేవుని ఒకే రాజ్యంలో మనమందరం కలిసి సభ్యులమవుతాము.

సభ: భూమిపై కనిపించే రాజ్యం

విస్తృత దృక్కోణంలో చూస్తే, కృపారాజ్యం సభ మొత్తాన్నీ కూడా తనలో ఇముడ్చుకుంటుంది. భూమిపై కనిపించే దేవుని రాజ్యమే సభ. క్రీస్తు యొక్క నిష్కళంక వధువుగా, ఆమె పవిత్రురాలు; కృప, సత్యం యొక్క పరిపూర్ణతను కలిగి ఉంది. అయినప్పటికీ, ఆమె సభ్యులు పవిత్రీకరించబడినా, ఇంకా పరిపూర్ణత వైపు సాగుతున్న మార్గంలోనే ఉన్నారు.

దేవుని రాజ్యంలోని కొన్ని అంశాలు ఇప్పటికే పరిపూర్ణంగా ఉన్నాయి; ఉదాహరణకు, దివ్యసంస్కారాలు. వాటిని అపరిపూర్ణంగా ఆచరించినప్పటికీ, క్రీస్తే స్వయంగా వాటికి మూలకారణం కాబట్టి అవి కృపను ప్రసాదించే పరిపూర్ణ సాధనాలుగానే ఉంటాయి. అలాగే, పవిత్ర లేఖనం, అపోస్తలిక సంప్రదాయంతో కూడిన విశ్వాస నిక్షేపం కూడా పరిపూర్ణమైనది; పవిత్రాత్మ ద్వారా అది దోషరహితంగా సంరక్షించబడుతోంది. పేతురుకు, ఆయన వారసులకు క్రీస్తు చేసిన వాగ్దానం, విశ్వాసం, నైతికతలకు సంబంధించిన నిర్ణయాత్మక బోధనలలో తప్పిదం ఉండదని హామీ ఇస్తుంది. అందువల్ల, సభాధికార వ్యవస్థలోని సభ్యుల అపరిపూర్ణత ఉన్నప్పటికీ, దేవుడు సభ ద్వారా విశ్వాస నిక్షేపాన్ని వ్యాఖ్యానించి, అన్వయింపజేస్తాడు. ఇది ప్రత్యేకంగా సభ బోధనాధికారం ద్వారా జరుగుతుంది. ఇది దైవసహాయంతో సజీవంగా పనిచేసే సభ బోధనా బాధ్యత; పోపుగారికి, ఆయనతో సహవాసంలో ఉన్న బిషప్పులకు ఇది అప్పగించబడింది. విశ్వాసం, నైతికతలకు సంబంధించిన విషయాలలో విశ్వాస నిక్షేపాన్ని ఇది అధికారపూర్వకంగా వ్యాఖ్యానించి, పరిరక్షిస్తుంది.

కాబట్టి, సభలోని దేవుని రాజ్యం గురించి మనం మాట్లాడేటప్పుడు, దేవుడు దివ్యసంస్కారాల ద్వారా తన కృపను, సభ బోధనాధికారం ద్వారా తన సత్యాన్ని పరిపూర్ణంగా బయలుపరచడాన్ని ముందుగా పరిగణిస్తాము. అక్కడి నుండి, ఈ దివ్యజీవన పరిపూర్ణత మన హృదయాలను ఎలా మార్చుతుందో, మనలను దేవునితో ఎలా ఐక్యపరుస్తుందో, క్రీస్తులో ఒకరితో ఒకరు సహవాసంలోకి ఎలా నడిపిస్తుందో తలచుకొని ఆనందిస్తాము.

సభ జీవనాన్ని మన దైనందిన జీవితాలలో భాగం చేసుకోవడంలో ప్రతిరోజూ ప్రార్థించడం, దివ్యసంస్కారాలలో, ముఖ్యంగా దివ్యసత్ప్రసాదం, పాపసంకీర్తన సంస్కారాలలో క్రమం తప్పకుండా పాల్గొనడం ఇమిడి ఉన్నాయి. అంతేకాక, పవిత్ర లేఖనాలలోని, కతోలిక సభ ధర్మోపదేశ గ్రంథంలోని స్వచ్ఛమైన, పవిత్రమైన బోధనల పట్ల మనం ప్రగాఢమైన భక్తిగౌరవాన్ని పెంపొందించుకుంటాము. ఆ బోధనలను, పునీతుల జీవితాలను క్రమం తప్పకుండా తెలుసుకుంటూ ఉంటాము. మనలో ప్రతి ఒక్కరూ భూమిపై కనిపించే దేవుని రాజ్యమైన సభను తమ దైనందిన జీవితంలో భాగం చేసుకున్నప్పుడు, మన సహోదర సహోదరీలందరితో పాటు మనమూ బలపరచబడి, ఐక్యపరచబడి, స్వయంగా ఆ రాజుకే వారసులమవుతాము.

దేవుని పిల్లలందరి కోసం, వారందరితో కలిసి చేసే ప్రార్థన

ఇంతకుముందటి విన్నపంలాగే, మనం “మా” తండ్రీ…నీ రాజ్యం వచ్చునుగాక అని ప్రార్థించేటప్పుడు, మన కోసం మాత్రమే కాక దేవుని పిల్లలందరి కోసం ప్రార్థిస్తాము. మరెంతోమంది దేవుని రాజ్యంలో ప్రవేశిస్తారనే ఆశాభావాన్ని వ్యక్తపరుస్తూ, సభ అంతటితో కలిసి, లోకమంతటి కోసం ప్రార్థిస్తాము.

మొదటిగా, క్రీస్తులో మన సహోదర సహోదరీలైన వారందరి కోసం ప్రార్థిస్తూ, ఈ ఆకాంక్షను వ్యక్తపరచడం ఉపయుక్తం. మన స్వరాలన్నీ కలిసి, మన తరఫున క్రీస్తు స్వయంగా తండ్రికి చేసే ప్రార్థనతో ఏకమవుతాయి. దేవుని రాజ్యం రావాలని మనం చేసే విన్నపం, ఇతరులతో సంబంధం లేకుండా లేదా స్వార్థంతో చేసే ప్రార్థన కాకూడదు. ఇది ప్రేమతో చేసే ప్రార్థన; మన కోసం ఎంతగా సమర్పిస్తామో, ఇతరుల కోసం కూడా అంతగానే సమర్పించే ప్రార్థన.

సభ బహిరంగ ప్రార్థన అయిన ఆరాధనా విధిలో ఈ సమైక్య ప్రార్థన అత్యంత స్పష్టంగా వ్యక్తమవుతుంది. అందులో మనమందరం ఒక్కటిగా దేవునికి మొరపెడుతూ, అందరూ మరింత సంపూర్ణంగా క్రీస్తును పోలినవారిగా మారాలని, సభ పవిత్రతలో ఎదగాలని వేడుకుంటాము.

సువార్త ప్రచారం: రాజ్యాన్ని వ్యాపింపజేయడం

“పరలోకమందు నివసించే మా తండ్రీ…నీ రాజ్యం వచ్చునుగాక!” అనే ప్రార్థనలోని “మా” అనే మాట, ఇంకా క్రీస్తును ఎరుగనివారిని లేదా ఇంకా ఆయన కృపలో జీవించనివారిని కూడా కలుపుకుంటుంది. సభ ధ్యేయం తన సభ్యులను పవిత్రపరచడం మాత్రమే కాదు, లోకానికి సువార్తను ప్రకటించడం కూడా:

“అప్పుడు యేసు వారి దగ్గరకు వచ్చి, వారితో ఇలా అన్నాడు: ‘పరలోకంలోను భూమిపైనను సర్వాధికారం నాకు ఇవ్వబడింది. కాబట్టి మీరు వెళ్లి, సమస్త జాతులవారిని శిష్యులనుగా చేయండి; తండ్రి, కుమారుడు, పవిత్రాత్మ నామమున వారికి జ్ఞానస్నానం ఇవ్వండి; నేను మీకు ఆజ్ఞాపించినవన్నీ పాటించాలని వారికి బోధించండి. ఇదిగో, యుగాంతం వరకు నేను ఎల్లప్పుడూ మీతో ఉన్నాను’” (మత్తయి 28:18–20).

దేవుని రాజ్యం విశ్వాసంలో పెరిగినవారి కోసం మాత్రమే కాదు; దేవుడు సృష్టించిన ప్రతి ఆత్మ కోసం ఉద్దేశించబడింది. లోకం తరచూ క్రీస్తుపట్ల, ఆయన సభపట్ల శత్రుత్వం చూపుతున్నప్పటికీ, సమస్త జాతులకు సువార్తను అందించాలనే మన ధ్యేయం నుండి మనం వెనుకడుగు వేయకూడదు. ఈ ధ్యేయాన్ని హృదయపూర్వకంగా ఆకాంక్షించడానికి, ప్రభువు నేర్పిన ప్రార్థనను ప్రార్థించిన ప్రతిసారీ దాని పట్ల మన నిబద్ధతను పునరుద్ధరించుకోవడానికి మనం పిలువబడ్డాము.

రాబోయే రాజ్యం

ఈ జీవితమే ప్రధానమైనదన్నట్లు జీవించడం సర్వసాధారణమైన ధోరణి. మరణానంతర జీవితం తరచూ మనం ఇప్పుడు జీవిస్తున్న జీవితం కంటే అందనిదిగా, తక్కువ వాస్తవమైనదిగా అనిపిస్తుంది. అలా నమ్మడం, ఆ విధంగా జీవించడం పొరపాటు. మహాసముద్రాలతో పోలిస్తే ఈ జీవితం ఒక నీటిబొట్టు వంటిది. నిత్యత్వానికి అంతం లేదు; ఈ జీవితం మరణం వరకు మాత్రమే ఉంటుంది, నిత్యత్వానికి సిద్ధపడటం తప్ప మరేమీ కాదు. ఇది మనకు పరీక్షా సమయం; ఎంపికలు చేసుకుంటూ, మన నిత్యగమ్యాన్ని నిర్ణయించుకునే సమయం. అయినప్పటికీ, మనం తరచూ ఈ జీవితాన్నే అంతిమ లక్ష్యంగా చూస్తాము. కానీ క్రీస్తు రెండవ రాకడకు సిద్ధపడుతూ పరలోకంలో నిత్యజీవాన్ని చేరుకోవడానికి ఇది ఒక సాధనం మాత్రమే.

ఈ విన్నపాన్ని ధ్యానిస్తూ, ధర్మోపదేశ గ్రంథం క్రీస్తు రెండవ రాకడను సూచిస్తుంది. అప్పుడు ఆయన సజీవులకు, మృతులకు తీర్పుతీర్చి, తన రాజ్యపు పరిపూర్ణతగా, నెరవేర్పుగా నూతన ఆకాశాలను, నూతన భూమిని స్థాపిస్తాడు: “ఈ విన్నపం ‘మరనాథా’—ఆత్మ, వధువు చేసే మొర: ‘ప్రభువైన యేసూ, రమ్ము.’” ఆ భాగం, ఆదిమ సభకు చెందిన వేదాంతవేత్త తెర్తూలియన్ మాటలను ఉటంకిస్తూ ఇలా కొనసాగుతుంది: 

“‘సర్వాధికారివైన ప్రభువా, పవిత్రుడవు, సత్యవంతుడవు అయిన నీవు, భూమిపై నివసించేవారికి తీర్పుతీర్చి, మా రక్తానికి ప్రతీకారం తీర్చుకోవడానికి ఇంకెంత కాలం?’ ఎందుకంటే వారికి ప్రతీకారం తీర్చే సమయం లోకాంతంలో నిర్ణయించబడింది. నిజంగా ప్రభువా, సాధ్యమైనంత త్వరగా నీ రాజ్యం వచ్చునుగాక!” (కతోలిక సభ బోధనాగ్రంథం #2817)

క్రీస్తు త్వరలో మహిమతో తిరిగి వస్తారనే ఆతురమైన నిరీక్షణను ఈ వాక్యభాగంలో మనం చూస్తాము—మరనాథా, ప్రభువైన యేసూ, రమ్ము! ఇలాంటి నిరీక్షణ, కోరిక కలిగి ఉండటం ఎంత సుందరమైన విషయం! ప్రపంచమంతటా పాపాన్ని, అల్లకల్లోలాన్ని, ఎందరో ముఖాల్లో కనిపించే నిరాశను, పాపపు వలయంలో చిక్కుకున్నవారు అనుభవించే బాధను చూసినప్పుడు, క్రీస్తు మహిమతో తిరిగి వస్తారనే దృఢమైన నిరీక్షణతో మనం స్పందిస్తాము.

క్రీస్తు “సజీవులకును మృతులకును తీర్పుతీర్చుటకు మహిమతో మరల వచ్చును; ఆయన రాజ్యమునకు అంతము ఉండదు” అని నైసియా విశ్వాస ప్రమాణంలో మనం ప్రకటించినప్పుడు, ఆ దినం తప్పక వస్తుందనే విశ్వాస నిశ్చయంతో దానివైపు చూడటానికి మనం ఆహ్వానించబడుతున్నాము. ఎప్పుడు? దేవునికి మాత్రమే తెలుసు. అయితే ఆయన మరల వస్తారు; ఆ దినాన సమస్తం మారిపోతుంది. దేవుడు అందరికీ ప్రత్యక్షమైన పాలకుడవుతారు; ఆయన రాజ్యం సంపూర్ణంగా స్థాపించబడుతుంది.

దీనిని నమ్మడం అంటే, భవిష్యత్తులో “జరగవచ్చు” అనే ఏదో అస్పష్టమైన సంఘటనను విశ్వసిస్తున్నామని ప్రకటించడం కాదు. అది తప్పక జరుగుతుంది! అందుకే, దేవుని రాజ్యం రావాలని ప్రార్థించినప్పుడు మనం ఆ దినం కోసం ప్రార్థిస్తున్నాము. ఆ దినానికి మనం సిద్ధంగా ఉండాలని, మనమే కాక ప్రజలందరూ సిద్ధంగా ఉండాలని ప్రార్థిస్తున్నాము.

దేవుని రాజ్యం సంపూర్ణంగా రావాలని ప్రార్థించడం అంటే, ఆ దినం కోసం జీవించడానికి, దానికోసం నిరంతరం సిద్ధపడటానికి, దానిపై నిరీక్షణ ఉంచడానికి చేసే పవిత్రమైన నిబద్ధత కూడా. ఇదే మనం ఎదురుచూస్తున్న మహిమా రాజ్యం. ఇక్కడే, ఇప్పుడే క్రీస్తు కృపలోను మహిమలోను పాలుపంచుకోవడం ప్రారంభిస్తేనే మనం ఆ రాజ్యంలో పాలుపంచుకుంటాము.

పవిత్రాత్మ వరం: భక్తి

పునీత అగస్టీను, పునీత థామస్ అక్వినాస్ “నీ రాజ్యం వచ్చునుగాక” అనే విన్నపాన్ని పవిత్రాత్మ ఏడు వరాలలో ఒకటైన భక్తి వరంతో అనుసంధానిస్తారు. భక్తి అనేది బాహ్య భక్తి ఆచరణలకన్నా ఎక్కువైనది—అది దేవుణ్ణి తండ్రిగా ప్రేమించడానికి, గౌరవించడానికి, ఆయనకు లోబడటానికి ఆత్మను ప్రేరేపించే అలౌకిక సద్గుణం.

భక్తి వరం మనం ఈ క్రిందివాటిని చేయగలిగేలా చేస్తూ న్యాయం అనే సద్గుణాన్ని పరిపూర్ణం చేస్తుంది:

  • కేవలం కర్తవ్యంగా మాత్రమే కాక, ప్రేమతో దేవునికి చెందవలసిన ఆరాధనను, గౌరవాన్ని సమర్పించడం.
  • దేవుని తండ్రిప్రేమతో కూడిన సంరక్షణపై చిన్నబిడ్డలాంటి నమ్మకంతో ఆయనను భక్తిగౌరవాలతో పూజించడం.
  • దేవుని రాజాధికారానికి ఆనందంగా లోబడి జీవించడం.

భక్తి వరం మనల్ని ఈ క్రిందివాటికి ప్రేరేపిస్తుంది:

  • మన జీవితాల్లోనూ ప్రపంచంలోనూ దేవుని పరిపాలన మరింత సంపూర్ణంగా ఉండాలని కోరుకోవడం.
  • ఆయన పరిపాలనాత్మక సంరక్షణపై చిన్నబిడ్డలాంటి నమ్మకాన్ని పెంపొందించుకోవడం.
  • ప్రేమగల తండ్రిని సంతోషపెట్టడంలో భక్తిగల బిడ్డ ఆనందించినట్లే, దేవునికి విధేయత చూపడంలోనూ ఆయనను గౌరవించడంలోనూ ఆనందించడం.

తమకు తామే చాలని భావించే లౌకిక ధోరణిని, దైవాధికారంపై తిరుగుబాటును భక్తి ఎదిరిస్తుంది. స్వయంప్రతిపత్తిని, స్వీయ సంకల్పాన్ని గొప్పవిగా కీర్తించే ప్రపంచంలో, మన సొంత పాలనను చాటుకోవడంలో కాక, దేవుని పాలనకు సమర్పించుకోవడంలోనే నిజమైన స్వాతంత్ర్యం లభిస్తుందని భక్తి మనకు నేర్పుతుంది.

భక్తి వరం సోదర ప్రేమను కూడా పెంపొందిస్తుంది:

  • మనమందరం ఒకే తండ్రి బిడ్డలమని, ఆయన రాజ్యానికి వారసులమని మనకున్న అవగాహనను అది మరింత లోతుగా చేస్తుంది.
  • క్రీస్తులో మన సహోదర సహోదరీలను ప్రేమించడానికి, వారికి తోడ్పడటానికి, సేవ చేయడానికి అది ప్రేరేపిస్తుంది.
  • అందరూ దేవుణ్ణి తెలుసుకొని, ప్రేమించి, ఆయన పాలనలో జీవించాలని కోరుకునేలా అది మనల్ని పురికొల్పుతుంది.

ఈ కారణంగా, భక్తికి సువార్త ప్రచారంతోను దేవుని రాజ్య విస్తరణతోను సన్నిహిత సంబంధం ఉంది.

దేవుని రాజ్యం సంపూర్ణంగా రావాలనే మన ఆకాంక్షను భక్తి వరం మరింత గాఢంగా చేస్తుంది:

  • అది మన ప్రార్థనను ప్రకటన గ్రంథంలోని మొరగా మారుస్తుంది: “ఆమేన్! ప్రభువైన యేసూ, రమ్ము!” (ప్రకటన గ్రంథం 22:20).
  • ఆధ్యాత్మికంగా మన స్థితి చాలని తృప్తిపడిపోకుండా అది కాపాడుతుంది.
  • మన హృదయాల్లోనూ ప్రపంచంలోనూ దేవుని రాజ్యం వృద్ధిచెందాలని కోరుకునేలా అది మనల్ని ప్రేరేపిస్తుంది.
  • క్రీస్తు మహిమతో తిరిగి రావాలని, ఆయన నిత్య పరిపాలన స్థాపించబడాలని మనకున్న ఆకాంక్షను అది పెంచుతుంది.

ధన్యవచనం: “సాత్వికులు ధన్యులు”

పునీత అగస్టీను, పునీత థామస్ అక్వినాస్ ఇద్దరూ “నీ రాజ్యం వచ్చునుగాక” అనే విన్నపాన్ని రెండవ ధన్యవచనంతో అనుసంధానిస్తారు: “సాత్వికులు ధన్యులు, ఎందుకంటే వారు భూమిని వారసత్వంగా పొందుతారు” (మత్తయి 5:5). 

సాత్వికత ఒక శక్తివంతమైన సద్గుణం; అది బలహీనతకు గాని నిష్క్రియతకు గాని సూచన కాదు. అది దేవుని కృప అదుపులో ఉండే ఆధ్యాత్మిక బలం. అది దేవుని చిత్తానికి వినయంగా లోబడటానికి, ప్రతి ఆత్మలో ఆయన పరిపాలించాలని కోరుకోవడానికి తోడ్పడుతుంది. సాత్వికులు ఇతరులపై ఆధిపత్యం చెలాయించాలని కోరుకోరు; దానికి బదులుగా, దేవుని కృప, జ్ఞానం ద్వారా ఆయన రాజ్యాన్ని ఎలా విస్తరింపజేయాలో శ్రద్ధగా వివేచిస్తారు.

యేసు జీవితం, ఆయన పరిచర్య సాత్వికతకు పరిపూర్ణమైన వ్యక్తీకరణలు. ఆయన బలప్రయోగం ద్వారా గాని రాజకీయ అధికారం ద్వారా గాని తన రాజాధికారాన్ని రుద్దలేదు; దానికి బదులుగా, అంతరంగ పరివర్తనతోను తండ్రి కరుణామయ పరిపాలనకు లోబడటంతోను కూడిన రాజ్యాన్ని ప్రకటించారు. మెస్సీయా ఇశ్రాయేలు లౌకిక సార్వభౌమత్వాన్ని పునరుద్ధరించే సాయుధ పాలకుడిగా ఉంటారనే ప్రబలమైన అంచనాను ఆయన తిరస్కరించారు. దానికి బదులుగా, రాజాధికారపు నిజమైన కాడిని—దైవ పుత్రత్వంలోని సాత్వికతను—స్వీకరించమని తన అనుచరులను ఆహ్వానించారు: “నా కాడిని మీపై ఎత్తుకొని నా నుండి నేర్చుకోండి, ఎందుకంటే నేను సాత్వికుడను, వినయ హృదయుడను; అప్పుడు మీరు మీకు విశ్రాంతిని పొందుతారు. ఎందుకంటే నా కాడి సులువైనది, నా భారం తేలికైనది” (మత్తయి 11:29–30).

యేసు “కాడి” అంటే, ఆయన మహిమలో పాలుపంచుకునేందుకు మనల్ని మనం ఆయనతో—ఆయన సిలువతో, త్యాగపూరిత ప్రేమతో—ఐక్యం చేసుకోవాలని స్వేచ్ఛగా ఎంచుకోవడం. తమ సొంత చిత్తాన్ని దేవుని పరిపూర్ణ చిత్తానికి సమర్పించి, ఈ కాడిని ఇష్టపూర్వకంగా స్వీకరించేవారే సాత్వికులు.

సాత్విక స్వభావం గలవారు గర్వం నుండీ, లౌకిక అధికారం కోసం చేసే అశాంతికరమైన ప్రయాస నుండీ స్వేచ్ఛ పొందుతారు. సాత్విక ఆత్మ తన సొంత చిత్తానికి బదులుగా దేవుని పాలనకు ఆనందంగా లోబడుతుంది. అటువంటి వ్యక్తి పవిత్రాత్మ కార్యాలకు అనువుగా మసలుకుంటూ, దైవకృపకు ఉదారంగా, ఇష్టపూర్వకంగా స్పందిస్తారు.

సాత్వికులు “భూమిని వారసత్వంగా పొందుతారు” అని యేసు వాగ్దానం చేస్తున్నాడు. లౌకిక దృష్టిలో, భూమిని వారసత్వంగా పొందడమంటే ఇతరులపై ఆధిపత్యం, గౌరవం, అధికారం పొందడమని అర్థం. కానీ ఈ వారసత్వం గతించిపోయే ఈ లోకానికి చెందినది కాదు—ఇది నూతన ఆకాశాలలోను నూతన భూమిలోను నిత్యజీవాన్ని పొందుతామనే వాగ్దానం. అక్కడ దేవుని పరిపాలన సంపూర్ణంగా స్థాపించబడుతుంది; ఆయన బిడ్డలు ఆయన దైవజీవన సంపదలను వారసత్వంగా పొందుతారు. అంతేకాక, కృపకు అనుగుణంగా క్రమబద్ధమై, రాజు పాలనకు లోబడిన జీవితాన్ని గడపడం ద్వారా ఈ వారసత్వం ఇప్పుడే ప్రారంభమవుతుంది.

దేవుని రాజ్యం రావాలని కోరుకోవడమే మనపై మనకు ఉండే ప్రేమలో అత్యున్నత రూపమని పునీత తోమస్ అక్వినాస్ బోధించిన అంతర్దృష్టితో ఈ సత్యం సంపూర్ణంగా సరిపోతుంది. ఎందుకంటే దేవునితో ఐక్యమై, ఆయన నిత్య మహిమలో పాలుపంచుకోవడమే మనకు పరమ శ్రేయస్సు. సాత్వికులు ఈ సత్యాన్ని గ్రహిస్తారు. వారు లౌకిక అధికారాన్ని చేజిక్కించుకోవడానికి ప్రయత్నించరు, ఆధిపత్యం కోసం పోరాడరు. బదులుగా, తండ్రి దైవపోషణపై నమ్మకం ఉంచి, ఆయన తమ కోసం సిద్ధం చేసిన వారసత్వం కోసం ఎదురుచూస్తారు.

మన కోరికలను అనుగుణంగా మలచుకోవడం

పునీత తోమస్ అక్వినాస్ బోధించిన, ఈ గ్రంథానికి పునాదిగా ఉన్న సూత్రాన్ని గుర్తుతెచ్చుకోండి: “ప్రార్థన అంటే దేవుని ఎదుట మన కోరికలను వ్యక్తపరచడం.” కాబట్టి, “మనం కోరుకోవలసిన వాటినే అడగాలి.” ప్రార్థనలో మనం వ్యక్తపరచవలసిన మొదటి, అత్యున్నత కోరిక ఏమిటంటే, దేవుని పవిత్రత మనలోనూ సృష్టి అంతటిలోనూ మహిమపరచబడి, వెల్లడికావాలి. ఆ పరమోన్నత కోరిక నుండి రెండవ కోరిక ఉద్భవిస్తుంది: దేవుని రాజ్యం వచ్చి, మన హృదయాలలోను లోకంలోను మరింత సంపూర్ణంగా పరిపాలించాలి.

ఈ రెండవ విన్నపం దేవునిపట్ల ప్రేమను వ్యక్తపరచడమే కాదు; మనపట్ల, ప్రజలందరిపట్ల మనకు ఉండగల ప్రేమకు అత్యున్నత వ్యక్తీకరణ కూడా—దేవుని పరిపాలన మన జీవితాలను తన అధీనంలోకి తీసుకోవాలని, మన రాజైన ఆయన మన ప్రతి ఆలోచనను, మాటను, కార్యాన్ని నడిపించాలని కోరుకోవడం.

ఇక్కడ, ఇప్పుడు మన జీవితాలలో దేవుని రాజ్య సాన్నిధ్యం ఉండటం, “పరిశుద్ధుడు, పరిశుద్ధుడు, పరిశుద్ధుడు” అని ఎలుగెత్తి పలుకుతూ ఆయనను మహిమపరచాలనే మన ప్రధాన కర్తవ్యాన్ని నెరవేరుస్తుంది. ఎందుకంటే ఆయన పరిపాలనలో జీవించడం తప్పనిసరిగా మన ద్వారా ఆయన మహిమను అధికం చేస్తుంది. మనం ఆ మహిమలో భాగస్వాములమవుతాము—లోకంలో దేవుని సాన్నిధ్యాన్ని వెల్లడిచేసేవారమవుతాము. కాలాంతంలో, యేసు మహావైభవంతో తిరిగి వచ్చి, నీ రాజ్యం సంపూర్ణంగా వచ్చినప్పుడు, ఈ మహిమాన్విత భాగస్వామ్యం పరిపూర్ణతను చేరుకుంటుంది.

  • నేను నిజంగా దీనిని కోరుకుంటున్నానా?
  • నా మనస్సు, చిత్తం, హృదయం అన్నిటికంటే మిన్నగా దేవుని రాజ్యం రాక కోసం తపిస్తున్నాయా?
  • నేను ఈ లోకం కోసమే జీవిస్తున్నానా, లేక ఈ లోకాన్ని రాబోయే లోకానికి సిద్ధపాటుగా చూస్తున్నానా?
  • రాబోయే నూతన ఆకాశాలను, నూతన భూమిని నేను విశ్వసిస్తున్నానా? నా సర్వస్వంతో వాటి కోసం తపిస్తున్నానా?

రాజ్య ప్రకటన

మార్కు సువార్తలో క్రీస్తు చేసిన మొదటి ప్రకటన ఇది: “కాలం నెరవేరింది, దేవుని రాజ్యం సమీపించింది; పశ్చాత్తాపపడి, సువార్తను విశ్వసించండి” (మార్కు 1:15). ఈ రాజ్యం ఇప్పటికే క్రీస్తులో సంపూర్ణంగా ఉంది, సజీవంగా ఉంది; అయితే భూమిపై అది ఇంకా సంపూర్ణంగా సాకారం కాలేదు. ఈ విన్నపం ఒక పవిత్రమైన ఉత్కంఠను వ్యక్తపరుస్తుంది—పరలోకంలో దాని అంతిమ పరిపూర్ణత కోసం ఎదురుచూస్తూనే, దేవుని రాజ్యం మనలోనూ లోకంలోనూ మరింత సంపూర్ణంగా స్థాపించబడాలని తపించడం.

లౌకిక “రాజ్యాలు” అంటే తరచుగా దేవుని పవిత్ర రాజ్యంతో పోటీపడే ఆశయాలు. మనం లౌకిక విజయం, సంపదలు, సౌకర్యాలు, భద్రత కోసం తపిస్తాము. ఇవేవీ వాటికవే పాపభూయిష్టమైనవి కాకపోయినా, కృపా కారుణ్యాలతో కూడిన దేవుని ఆధ్యాత్మిక రాజ్యంలో ఈ లౌకిక లక్ష్యాలు తప్పనిసరిగా ఉంటాయని చెప్పలేము. నిజంగా ముఖ్యమైన దానివైపు మనం మళ్లేందుకు సహాయపడే మార్గంగా దేవుడు తరచుగా పేదరికాన్ని, కష్టాలను, అసౌకర్యాన్ని అనుమతిస్తాడు. నిజంగా ముఖ్యమైనది ఏమిటంటే, మన జీవితాలను దేవుడు పరిపాలించడం.

దేవుని రాజ్యం రావాలని ప్రార్థించడం సమూలమైన మార్పును కోరుతుంది. ఎందుకంటే ఆ ప్రార్థనలో మన ప్రాధాన్యతలను పునఃక్రమబద్ధం చేసుకుంటామనే నిబద్ధత ఉంది. మనం మనల్ని దేవుని పరిపాలనకు అప్పగించుకుంటూ, ఆయనను మన జీవితాల కేంద్రంగా ఉంచి, పవిత్రత, సువార్త ప్రచారం, కారుణ్య కార్యాల ద్వారా ఆయన రాజ్య వ్యాప్తి కోసం శ్రమిస్తాము. స్వార్థమంతా క్రమంగా తొలగిపోతుంది; త్యాగం విలువను కనుగొంటూ, నిస్వార్థంగా జీవించడం నేర్చుకుంటాము. మిమ్మల్ని మీరు ప్రశ్నించుకోండి:

  • నేను ఏ “రాజ్యాల” కోసం ప్రయాసపడుతున్నాను—విజయమా, భద్రతా, ఇతరుల మెప్పా?
  • దేవుని రాజ్యం నా ప్రాధాన్యతలను పునఃక్రమబద్ధం చేయడానికి నేను ఇష్టపూర్వకంగా అంగీకరిస్తున్నానా?
  • నా జీవితంలో తన పరిపాలన మరింత విస్తరించేందుకు దేవుడు నన్ను ఏ త్యాగాలు చేయమని అడుగుతున్నాడు?
  • రాజ్యం రాక కోసం చురుకుగా శ్రమిస్తూ నేను జీవిస్తున్నానా?

మనలోని రాజ్యం

“దేవుని రాజ్యం మీ మధ్యనే ఉంది” అని, లేదా “దేవుని రాజ్యం మీలోనే ఉంది” అని యేసు ప్రకటించినప్పుడు, తానే ఆ రాజ్యమని వెల్లడించారు. మన మధ్య సన్నిహితమైన దైవపాలన ఆయనే; మనలో నివసించాలని ఆయన కోరుకుంటున్నారు. దీనిని అర్థం చేసుకోవడమంటే ఆయన పాలన మనతో ఎంత సన్నిహితంగా ముడిపడి ఉందో అర్థం చేసుకోవడమే: దేవుని రాజ్యం కేవలం మనం ఎదురుచూడవలసిన బాహ్య వాస్తవికత మాత్రమే కాదు; మన అంతరంగంలో స్వాగతించి, హృదయపూర్వకంగా స్వీకరించవలసిన రహస్యం కూడా.

ఈ సత్యం మన హృదయ సింహాసనాన్ని పరిశీలించుకోమని మనలను పిలుస్తోంది. మనలో క్రీస్తును పరిపాలించనిస్తున్నామా? మన చిత్తాన్ని ఆయన చిత్తం నడిపించడానికి అనుమతిస్తున్నామా, లేక అల్పమైన కోరికలు మనలను ఏలుతున్నాయా? క్రీస్తు మాత్రమే పరిపాలించవలసిన చోట ప్రాపంచిక వ్యామోహాలు, పాపాలు, మనసును చెదరగొట్టేవి, తప్పుడు వాటిపై పెట్టుకున్న ఆశలు తరచూ వేళ్లూనుకుంటాయి. ఆయనే మన రాజు కావాలంటే, మరేదీ మన జీవితాలను ఏలకూడదు. మనలోని ఆయన రాజ్యం శాంతి, పవిత్రత, వెలుగు, దైవ క్రమంతో నిండినది—విధేయత, వినయం, ప్రేమ దాని లక్షణాలు.

“నీ రాజ్యం వచ్చుగాక” అని ప్రార్థించడమంటే మన ఆత్మలను పూర్తిగా తన ఆధీనంలోకి తీసుకోవాలని, అన్ని విగ్రహాలను సింహాసనం నుంచి తొలగించాలని, మన జీవితంలోని ప్రతి అంశం ఆయన పాలనకు ఆనందంతో లోబడేలా చేయాలని క్రీస్తును ఆహ్వానించడమే. కాసేపు ఆగి ధ్యానించండి:

  • నా హృదయాన్ని ఏలుతున్నది ఎవరు—క్రీస్తా, లేక మరేదైనా?
  • నాలో ఆయన పాలనకు ఏ పాపాలు, వ్యామోహాలు లేదా కోరికలు అడ్డుగా నిలుస్తున్నాయి?
  • నాలోని ఆయన సన్నిధిని గుర్తించడానికి నా దినచర్యలో సమయాన్ని, అవకాశాన్ని కల్పించుకుంటున్నానా?
  • నా ఆలోచనలను, మాటలను, నిర్ణయాలను నడిపించమని యేసును నేను చిత్తశుద్ధితో ఆహ్వానిస్తున్నానా?

సభలో దేవుని రాజ్యం

క్రీస్తు శిరస్సు, సభ ఆయన మార్మిక శరీరం కాబట్టి, సభ ద్వారా ఆయన రాజ్యం ఇప్పటికే లోకంలో ఉంది. దేవుని రాజ్యాన్ని స్వాగతించడమంటే సభను స్వాగతించడమే—కేవలం ఒక సంస్థగా కాక, కృపకు, సత్యానికి, దైవాధికారానికి సజీవ పాత్రగా స్వాగతించడం. ఇది ప్రత్యేకంగా దివ్యసంస్కారాలలో, అన్నిటికంటే మిన్నగా దివ్యసత్ప్రసాదంలో సత్యమై ఉంది. అందులో క్రీస్తు తన శరీరము, రక్తము, ఆత్మ, దైవత్వముతో నిజంగా సన్నిహితులై ఉన్నారు. రొట్టె, ద్రాక్షారసపు రూపాల క్రింద మరుగై ఉన్నప్పటికీ, రాజు అక్కడే ఉన్నారు; బలిపీఠం నుంచి పరిపాలిస్తూ, ప్రేమతో తనను తాను అర్పించుకుంటూ, తన దివ్యజీవితంతో సహవాసంలోకి మనలను ఆకర్షిస్తున్నారు.

క్రీస్తు పాలనలో జీవించడమంటే ఆయన సభలో జీవించడమే. మొదట పునీత పేతురుకు అప్పగించబడి, ఇప్పుడు ఆయన వారసుల చేతుల్లో ఉన్న రాజ్యపు తాళపు చెవులు భూమిపై కొనసాగుతున్న క్రీస్తు అధికారాన్ని సూచిస్తాయి. పాపుగారు, ఆయనతో ఐక్యతలో ఉన్న బిషప్పులు క్రీస్తు బోధనలను విశ్వసనీయంగా కాపాడుతూ, అధికారంతో ప్రకటిస్తారు. వినయంతో, విశ్వాసంతో వారి మాట వినడం క్రీస్తుతో మరింత గాఢమైన ఐక్యతకు తలుపు తెరుస్తుంది; నిత్యజీవానికి సురక్షితమైన మార్గాన్ని మనకు నిశ్చయపరుస్తుంది.

సభ స్వభావరీత్యా సువార్త ప్రచారకమైనది కూడా. “వెళ్లి, అన్ని జాతులవారిని శిష్యులుగా చేయండి” అనే మహా ఆజ్ఞను ఆమె క్రీస్తు నుంచి స్వీకరించింది. జ్ఞానస్నానం పొందిన ప్రతి ఒక్కరూ ఈ ప్రేషితకార్యంలో పాలుపంచుకుంటారు. “నీ రాజ్యం వచ్చుగాక” అని ప్రార్థించడానికి కార్యాచరణకు సిద్ధంగా ఉండాలి—సువార్తను ప్రకటించడానికి, సాక్ష్యమివ్వడానికి, ప్రేమించడానికి, సేవ చేయడానికి సిద్ధంగా ఉండాలి. దేవుని రాజ్యం రావాలని మనం వేడుకుంటే, ద్రాక్షతోటలో పనివారిగా మనలను మనం అర్పించుకోవాలి కూడా. మీ మనస్సాక్షిని పరిశీలించుకోండి:

  • భూమిపై దేవుని రాజ్యపు దృశ్య సన్నిధిగా సభను నేను గుర్తిస్తున్నానా?
  • దివ్యసంస్కారాలను, ముఖ్యంగా దివ్యసత్ప్రసాదాన్ని, విశ్వాసంతో, భక్తిగౌరవాలతో స్వీకరిస్తున్నానా?
  • పాపుగారి, బిషప్పుల ద్వారా క్రీస్తు స్వరం వినిపిస్తోందని నమ్ముతూ, వారి బోధనను శ్రద్ధగా వింటున్నానా?
  • దేవుని రాజ్యాన్ని ప్రకటించి, నిర్మించే సభ ప్రేషితకార్యంలో నేను ఎలా పాలుపంచుకుంటున్నాను?
  • క్రీస్తు కోరుకునే ఏ విధంగానైనా సువార్తను ప్రకటించడానికి ఆయన నన్ను పంపితే, వెళ్లడానికి సిద్ధంగా ఉన్నానా?

పరలోకం కోసం మన తపన

ఈ జీవితం మన శాశ్వత నివాసం కాదని మరచిపోయి, ఈ లోకపు చింతలలో—పని, సంబంధాలు, భద్రత, సౌకర్యం, మంచి బాధ్యతలలో సైతం—చిక్కుకోవడం ఎంతో సులభం. అయితే “నీ రాజ్యం వచ్చుగాక” అనే విన్నపం మన హృదయాలను పరలోకం వైపు మళ్లిస్తుంది. అది దేవునితో పరిపూర్ణ సహవాసం గల స్థలం, ప్రతి పవిత్రమైన కోరిక నెరవేరే చోటు, మనం సృష్టించబడిన పరమగమ్యం. పరలోకంలో క్రీస్తు అందరికీ కనిపించేలా, నిత్యమూ పరిపాలిస్తారు. దుఃఖమంతా అంతమవుతుంది, ప్రతి కన్నీటి బొట్టూ తుడిచివేయబడుతుంది, మనం దేవుణ్ణి ముఖాముఖిగా చూస్తాము.

పరలోకం కోసం తపించడమంటే మన భూలోక బాధ్యతల నుంచి తప్పించుకోవడం కాదు; నిత్యత్వపు వెలుగులో వాటిని నిర్వర్తించడం. అంటే మన దైనందిన కార్యాలను శాశ్వతమైన వాటివైపు క్రమబద్ధం చేసుకోవడం; రాబోయే జీవితంపై మనకున్న నిరీక్షణ మన ఎంపికలను, త్యాగాలను, ప్రేమను మలచనివ్వడం. ఈ జీవితంలోని ఆనందాలను, బాధలను దైవ పరిపాలన అనే మరింత విశాలమైన సందర్భంలో చూడటం అని అర్థం.

మనం నిజంగా పరలోకం కోసం తపిస్తున్నామా? లేక సౌకర్యాలకు అతిగా అలవాటుపడి, మనసు చెదిరిపోయి, గతించిపోయే వాటిలో అతిగా మునిగిపోయామా? దేవుని రాజ్యాన్ని దాని పరిపూర్ణతలో మనం ఎంతగా కోరుకుంటామో, ఇక్కడే, ఇప్పుడే పవిత్రత కోసం అంతగా కృషి చేస్తాము. పరలోకం మన భవిష్యత్తు నిరీక్షణ మాత్రమే కాక, మన వర్తమాన మార్గదర్శి కూడా అవుతుంది. మీ హృదయపు ఆకాంక్షలను ధ్యానించండి:

  • పరలోకాన్ని నా నిజమైన నివాసంగా చూస్తున్నానా, లేక ఈ లోకమే సర్వస్వమన్నట్లు జీవిస్తున్నానా?
  • నిత్యజీవం పట్ల నాకున్న కోరికను మందగింపజేసే సౌకర్యాలు లేదా మనసును చెదరగొట్టేవి ఏమైనా ఉన్నాయా?
  • పరమానందకర దైవదర్శనం కోసం తపన నా దైనందిన జీవితంలో ఎలా ప్రతిఫలిస్తోంది?
  • క్రీస్తు ఈ రోజే వస్తే, ఆయనను కలుసుకోవడానికి సిద్ధంగా ఉండేలా నేను జీవిస్తున్నానా?

మన జీవితాలను తిరిగి క్రమబద్ధం చేసుకోవడం

మనం ఈ భూమిపై జీవించి ఉన్నంతకాలం, మన జీవితాలను దేవుని రాజ్యం వైపు శ్రద్ధతో తిరిగి క్రమబద్ధం చేసుకోవడానికి ఎన్నడూ ఆలస్యం కాదు. మీ జీవితంపై నియంత్రణనంతటినీ దేవుని పరిపాలనకు అప్పగించండి. సభలో, ముఖ్యంగా దివ్యసంస్కారాలలోనూ బోధనలలోనూ ఆయనను వెదకండి. దేవుని రాజ్యం రాబోతున్నదని ప్రకటిస్తూ క్రీస్తును అనుసరించాలని నిశ్చయించుకోండి; ఇంకా రాబోయేదాని కోసం ఆశతో ఎదురుచూస్తూ జీవించండి.

పరలోకంలో నివసించే మా అందరి తండ్రీ, నీ రాజ్యం వచ్చుగాక! రా, ప్రభువైన యేసూ! రా!

మనం ప్రార్థిద్దాం:

తండ్రీ, పరమ పవిత్రుడవూ నిత్యుడవూ అయిన దేవా, పరలోకంలోనూ నీ పునీతులందరి ఆత్మలలోనూ పరిశుద్ధునిగా గౌరవింపబడే నీకు, క్రీస్తులో నా సహోదర సహోదరీలైన నీ బిడ్డలందరితో కలిసి నేను బిగ్గరగా మొరపెడుతున్నాను: “పూర్వం ఉన్నవాడూ, ఇప్పుడు ఉన్నవాడూ, రాబోవువాడూ అయిన సర్వశక్తిమంతుడగు ప్రభువైన దేవుడు పరిశుద్ధుడు, పరిశుద్ధుడు, పరిశుద్ధుడు!”

మా తండ్రీ, నీ రాజ్య పవిత్రతలో నీ నామం, నీ సారస్వరూపం, నీ నిత్య అస్తిత్వం ఇప్పుడూ ఎల్లప్పుడూ గౌరవింపబడి, స్తుతింపబడి, ప్రేమింపబడి, ఆరాధింపబడుగాక. పరమ పవిత్ర తండ్రీ, నీ సంపూర్ణ తేజస్సు అయిన నీ కుమారుడు క్రీస్తు, పరలోకంలోని పునీతులలో సంపూర్ణంగా మహిమపరచబడిన పవిత్రాత్మ అయిన నీ రాజ్యం నిరంతరం భూమిపైకి, నీ బిడ్డలందరి ఆత్మలలోకి వచ్చుగాక. ప్రతి మోకాలూ ఆయన రాజాధికారం ముందు వంగి, నూతన ఆకాశాలూ నూతన భూమీ పరిపూర్ణతకు చేరుకునే ఆయన అంతిమ రాకడ కోసం ఎదురుచూస్తూ ఉండునుగాక.

తండ్రీ, దైవభక్తి అనే అమూల్యమైన వరాన్ని కూడా మాకు అనుగ్రహించు. ఈ పవిత్రమైన భయభక్తుల ద్వారా, భక్తిగల బిడ్డల నమ్మకంతో కూడిన ఆప్యాయతతో మేము నిన్ను సమీపించగలుగుదుము గాక. మా హృదయాలలో మృదువైన వినయాన్ని ప్రేరేపించి, సాత్వికతకు నిజమైన అర్థాన్ని మాకు నేర్పించు. తద్వారా నీ కుమారుడు పలికిన ధన్యవచనాన్ని మేము మా జీవితాలలో సాకారం చేయుదుము గాక: “సాత్వికులు ధన్యులు, ఎందుకంటే వారు భూమిని వారసత్వంగా పొందుతారు.” మా సాత్వికత క్రీస్తు బలాన్నీ ప్రశాంతతనూ ప్రతిబింబించుగాక. సహనంతో కూడిన ప్రేమ ద్వారా, కరుణతో అర్థం చేసుకోవడం ద్వారా, నీ దైవపోషణపై అచంచలమైన నమ్మకం ద్వారా అది ఇతరులను నీ రాజ్యానికి మరింత చేరువ చేయుగాక. తండ్రీ, బిడ్డల భక్తి, వినయం, ప్రేమ అనే మృదువైన బంధాల ద్వారా మమ్మల్ని నీతో అంతకంతకూ గాఢంగా ఏకం చేయు. ఆమేన్.


విషయ సూచిక

ఐదవ అధ్యాయం: “నీ చిత్తం నెరవేరునుగాక…”

కాగితపు అట్ట పుస్తకం – కిండిల్ ఈ-పుస్తకం – ఆడిబుల్ – గూగుల్ ప్లే – ఆపిల్ బుక్స్ – ఇంకా మరిన్ని!