ಅಧ್ಯಾಯ ಮೂರು: “ನಿಮ್ಮ ನಾಮವು ಪವಿತ್ರವೆಂದು ಪೂಜಿತವಾಗಲಿ”

ಸಂತ ಯೊವಾನ್ನ ಅಪೊಸ್ತಲರ ದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದಂತೆ ದೇವರು ತ್ರಿಪವಿತ್ರರು: “ಇದ್ದವರೂ, ಇರುವವರೂ, ಬರಲಿರುವವರೂ ಆದ ಸರ್ವಶಕ್ತ ಕರ್ತರಾದ ದೇವರು ಪವಿತ್ರರು, ಪವಿತ್ರರು, ಪವಿತ್ರರು” (ಪ್ರಕಟನೆ 4:8). ಬೈಬಲಿನ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ, “ಪವಿತ್ರರು, ಪವಿತ್ರರು, ಪವಿತ್ರರು” ಎಂಬ ತ್ರಿವಿಧ ಘೋಷಣೆಯು ದೇವರ ಪವಿತ್ರತೆಯ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆ ಮತ್ತು ಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಕರ್ತೃಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ “ನಿಮ್ಮ ನಾಮವು ಪೂಜಿತವಾಗಲಿ” ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವಾಗ ನಾವು ಈ ಶಾಶ್ವತ ಸತ್ಯವನ್ನೇ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತೇವೆ. ಇದರ ಅರ್ಥ, “ನನ್ನಲ್ಲಿಯೂ ಸಮಸ್ತ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿಯೂ ನಿಮ್ಮ ನಾಮವು ಮಹಿಮೆ ಹೊಂದಲಿ ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರವೆಂದು ಮಾನ್ಯವಾಗಲಿ” ಎಂದಾಗಿದೆ. ಈ ವಿಜ್ಞಾಪನೆಯ ಮೂಲಕ ದೇವರ ಪವಿತ್ರತೆಯು ಪರಿಪೂರ್ಣವಾದದ್ದು, ಬದಲಾಗದಂಥದ್ದು ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಪೂಜ್ಯಭಾವಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾದದ್ದು ಎಂದು ನಾವು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಸೆರಾಫಿಮರು ಅವರನ್ನು ಮಹಿಮೆಪಡಿಸುವುದನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ನಿಲ್ಲಿಸದಂತೆಯೇ, ನಮ್ಮ ಎಲ್ಲ ಆಲೋಚನೆಗಳಲ್ಲಿ, ಬಯಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಅವರ ನಾಮವನ್ನು ಪವಿತ್ರವೆಂದು ಗೌರವಿಸುತ್ತಾ, ನಿರಂತರ ಸ್ತುತಿಗೀತೆಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಲು ನಮಗೂ ಆಹ್ವಾನ ನೀಡಲಾಗಿದೆ.

ದೇವರು ಮೋಶೆಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಪವಿತ್ರತೆಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದರು:

“ಪವಿತ್ರರಾಗಿರಿ, ಏಕೆಂದರೆ ನಿಮ್ಮ ದೇವರಾದ ಸರ್ವೇಶ್ವರನಾದ ನಾನು ಪವಿತ್ರನು” (ಯಾಜಕಕಾಂಡ 19:2). 

ಈ ಪವಿತ್ರತೆಯು ಬಳಿಕ ಪ್ರವಾದಿ ಯೆಶಾಯರಿಗೆ ಪ್ರಕಟವಾಯಿತು:

“ಕರ್ತರು ಉನ್ನತವಾದ, ಎತ್ತರವಾದ ಸಿಂಹಾಸನದ ಮೇಲೆ ಆಸೀನರಾಗಿರುವುದನ್ನು ನಾನು ಕಂಡೆನು; ಅವರ ನಿಲುವಂಗಿಯ ಅಂಚು ದೇವಾಲಯವನ್ನು ತುಂಬಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಅವರ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸೆರಾಫಿಮರು ನಿಂತಿದ್ದರು; ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಆರು ರೆಕ್ಕೆಗಳಿದ್ದವು: ಎರಡರಿಂದ ತಮ್ಮ ಮುಖಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಿದ್ದರು, ಎರಡರಿಂದ ತಮ್ಮ ಪಾದಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಿದ್ದರು, ಇನ್ನೆರಡರಿಂದ ಹಾರಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಬ್ಬರು ಮತ್ತೊಬ್ಬರಿಗೆ ಹೀಗೆ ಕೂಗಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು:

‘ಸೇನಾಧೀಶ್ವರರಾದ ಸರ್ವೇಶ್ವರರು ಪವಿತ್ರರು, ಪವಿತ್ರರು, ಪವಿತ್ರರು! ಭೂಮಂಡಲವೆಲ್ಲ ಅವರ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದೆ!’” (ಯೆಶಾಯ 6:1–3).

ದೇವರು ಪವಿತ್ರರು, ಪವಿತ್ರರು, ಪವಿತ್ರರು ಎಂಬ ಈ ಶಾಶ್ವತ ಸತ್ಯವು ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳ ಅಡಿಪಾಯವಾಗಿದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಇದು ದೇವರನ್ನು ಕುರಿತ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಸತ್ಯವನ್ನು ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಸತ್ಯವನ್ನು ಅರಿಯುವುದು ನಮ್ಮನ್ನು ಸೆರಾಫಿಮರೊಂದಿಗೆ ಆರಾಧನೆಗೆ ಸೆಳೆದು, ಅವರ ಕೊನೆಯಿಲ್ಲದ ಸ್ತುತಿಗೀತೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಸೆರಾಫಿಮರು ದೇವರನ್ನು ಮಹಿಮೆಪಡಿಸುವುದನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ನಿಲ್ಲಿಸದಂತೆಯೇ, ಜ್ಞಾನಸ್ನಾನದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ನೀಡಲಾದ ಹೊಸ ಜೀವನದ ಮೂಲಕ, ಅವರ ನಾಮವನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪೂಜಿಸುವ ಜೀವನ ನಡೆಸಲು ನಮ್ಮನ್ನೂ ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಲಾಗಿದೆ.

ದೇವರನ್ನು ಅವರಿಗಾಗಿಯೇ ಪ್ರೀತಿಸುವುದು

ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ನಾವು “ನಿಮ್ಮ ನಾಮವು ಪೂಜಿತವಾಗಲಿ” ಎಂಬ ಮೊದಲ ವಿಜ್ಞಾಪನೆಯನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತೇವೆ. ಈ ವಿಜ್ಞಾಪನೆಯು ನಮ್ಮ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಬಯಕೆಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿ, ಅದನ್ನು ನಮ್ಮೊಳಗೆ ರೂಪಿಸುತ್ತದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಇದು ನಮ್ಮ ಇಡೀ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಮಹಿಮಾಮಯ ಉದ್ದೇಶದತ್ತ ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ನಿರ್ದೇಶಿಸಲು ನೆರವಾಗುತ್ತದೆ: ಆ ಉದ್ದೇಶವೇ ದೇವರ ಮಹಿಮೆ ಮತ್ತು ಅವರ ಮಹಿಮೆಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಶಾಶ್ವತ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವಿಕೆ.

ಈ ವಿಜ್ಞಾಪನೆಯಲ್ಲಿ ಬಳಸಲಾಗಿರುವ ಗ್ರೀಕ್ ಕ್ರಿಯಾಪದವಾದ ಹಗಿಯಾಸ್ಥೇತೋ ಎಂಬುದು ಏಯೊರಿಸ್ಟ್ ಕಾಲದ ಕರ್ಮಣಿ ಆಜ್ಞಾರ್ಥಕ ರೂಪದಲ್ಲಿದೆ. ಇದು ಗಂಭೀರವಾದ, ದೃಢನಿಶ್ಚಯದ ಮೊರೆಯಾಗಿದೆ: “ನಿಮ್ಮ ನಾಮವು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಲ್ಪಡಲಿ!!!” ಈ ಕ್ರಿಯಾಪದವು ತುರ್ತನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ದೇವರ ನಾಮವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿಯೂ ಪೂರ್ಣವಾಗಿಯೂ ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಲ್ಪಡಬೇಕೆಂದು ಕೋರುತ್ತದೆ—ಅದು ಕ್ರಮೇಣವಾಗಿಯೂ ಅಲ್ಲ, ಭಾಗಶಃವೂ ಅಲ್ಲ. ಪೀಠಿಕೆಯಲ್ಲಿ ತಿಳಿಸಿದಂತೆ, ಮೂರು ಆಶ್ಚರ್ಯಸೂಚಕ ಚಿಹ್ನೆಗಳ ಕಲ್ಪನೆಯು ಈ ಮೊರೆಯ ತೀವ್ರತೆಯನ್ನು ಸಾಂಕೇತಿಕವಾಗಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತದೆ: ಈ ಮೊರೆಯನ್ನು ತುರ್ತಿನಿಂದ, ದೃಢನಿಶ್ಚಯದಿಂದ ಮತ್ತು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಲ್ಲಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ವಿಜ್ಞಾಪನೆಯನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವಾಗ, ಎಲ್ಲ ಜನರೂ ದೇವರ ನಾಮವನ್ನು ಮಹಿಮೆಪಡಿಸುವ ಸಾಧನಗಳಾಗಬೇಕೆಂದು ನಾವು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ.

ಅಡಿಪಾಯವಾದ ಜ್ಞಾನಸ್ನಾನ

ನಾವು ಪವಿತ್ರರಾಗುವ ಮೊದಲ ಮಾರ್ಗ ಜ್ಞಾನಸ್ನಾನವಾಗಿದೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಜನ್ಮಪಾಪವು ಅಳಿಸಿಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟು, ನಾವು ತಂದೆಯ ಮಕ್ಕಳಾಗುತ್ತೇವೆ. ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಕಥೋಲಿಕ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಧರ್ಮೋಪದೇಶವು ಸಂತ ಸಿಪ್ರಿಯನರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತದೆ: 

“ದೇವರೇ ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುವವರಾಗಿರುವಾಗ, ಅವರನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುವವರು ಯಾರು? ಆದರೆ ಅವರು, ‘ನೀವು ನನಗಾಗಿ ಪವಿತ್ರರಾಗಿರಬೇಕು; ಏಕೆಂದರೆ ಸರ್ವೇಶ್ವರನಾದ ನಾನು ಪವಿತ್ರನು’ ಎಂದು ಹೇಳಿರುವುದರಿಂದ, ಜ್ಞಾನಸ್ನಾನದಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ನಾವು, ಆಗ ಆರಂಭವಾದ ಆ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ದೃಢವಾಗಿ ಉಳಿಯಬೇಕೆಂದು ಬಯಸಿ ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಇದನ್ನು ನಾವು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ; ಏಕೆಂದರೆ ನಮಗೆ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಪವಿತ್ರೀಕರಣದ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಹೀಗೆ ಪ್ರತಿದಿನ ತಪ್ಪಿಬೀಳುವ ನಾವು, ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಲ್ಪಡುವ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮ ಪಾಪಗಳನ್ನು ತೊಳೆದುಹಾಕಬಹುದು…. ಈ ಪವಿತ್ರೀಕರಣವು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಉಳಿಯಬೇಕೆಂದು ನಾವು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೇವೆ” (CCC  #2813). 

ಜ್ಞಾನಸ್ನಾನದ ಮೂಲಕ ನಾವು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಪಾಪದ ಬಂಧನಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುವುದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಕ್ರಿಸ್ತನಲ್ಲಿ ಮರೆಯಾಗುತ್ತೇವೆ ಕೂಡ; ಹೀಗೆ ಅವರ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯು ತಂದೆಗೆ ನಾವು ಸಲ್ಲಿಸುವ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಜ್ಞಾನಸ್ನಾನವು ಅನುಗ್ರಹದ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶದ್ವಾರವಾಗಿದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅದು ಪುತ್ರರಾದ ಕ್ರಿಸ್ತರ ಮೂಲಕ, ಅವರೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ಅವರಲ್ಲಿ ತಂದೆಗೆ ಅರ್ಪಿಸುವ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಜೀವನಕ್ಕೂ ಪ್ರವೇಶದ್ವಾರವಾಗಿದೆ. ಜ್ಞಾನಸ್ನಾನದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ನೀಡಲಾದ ಕ್ರಿಸ್ತರೊಂದಿಗಿನ ಈ ಸಾದೃಶ್ಯವು ಎಂದಿಗೂ ಕಳೆದುಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ. ಗುರುಪಾಪದಿಂದ ಜ್ಞಾನಸ್ನಾನದ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದಾದರೂ, ನಾವು ದಾರಿತಪ್ಪಿದ ಮಕ್ಕಳಾದಾಗಲೂ ದೇವರ ಮಕ್ಕಳಾಗಿ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಮುದ್ರಿತರಾಗಿಯೇ ಇರುತ್ತೇವೆ. ನಮಗೆ ದೊರೆತ ದತ್ತುಪುತ್ರತ್ವಕ್ಕೆ ಸ್ಪಂದಿಸುತ್ತಾ, ನಮ್ಮ ನಡೆನುಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಪುತ್ರರ ಪ್ರತಿರೂಪಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣರಾಗಲು ಸದಾ ಶ್ರಮಿಸುವುದು ನಮ್ಮ ಜ್ಞಾನಸ್ನಾನದ ಕರ್ತವ್ಯವಾಗಿದೆ. “ನಿಮ್ಮ ನಾಮವು ಪೂಜಿತವಾಗಲಿ” ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವ ಪ್ರತಿಬಾರಿಯೂ, ಪುತ್ರರ ಮೂಲಕ, ಅವರೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ಅವರಲ್ಲಿ ದೇವರನ್ನು ಮಹಿಮೆಪಡಿಸುವ ಪವಿತ್ರ ಮಕ್ಕಳಾಗಿ ಬದುಕುವ ನಮ್ಮ ಜ್ಞಾನಸ್ನಾನದ ಬದ್ಧತೆಯನ್ನು ನವೀಕರಿಸುತ್ತೇವೆ.

ಜ್ಞಾನಸ್ನಾನದ ಮೂಲಕ ನಾವು ಕೇವಲ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಪವಿತ್ರೀಕರಣವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ; ಕ್ರಿಸ್ತರ ಜೀವನದಲ್ಲಿಯೂ ತಂದೆಯೊಂದಿಗಿನ ಅವರ ಶಾಶ್ವತ ಸಂವಾದದಲ್ಲಿಯೂ ಒಂದಾಗಿಸಲ್ಪಡುತ್ತೇವೆ. ಹೀಗಾಗಿ ನಮ್ಮ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಕೇವಲ ನಮ್ಮದೇ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲ—ಅದು ಶಿರಸ್ಸೂ ಮಹಾಯಾಜಕರೂ ಆದ ಕ್ರಿಸ್ತರೊಂದಿಗೆ ಐಕ್ಯವಾಗಿರುವ ಅವರ ರಹಸ್ಯಮಯ ದೇಹದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಾಗಿದೆ.

ಕ್ರಿಸ್ತನಲ್ಲಿ ತಂದೆಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವುದು

ಯೇಸು ದೇವರಾಗಿದ್ದರೂ, ಸ್ವತಃ ಅವರೇ ತಂದೆಯ ಪವಿತ್ರತೆಯನ್ನು ಸಾರಿದರು ಮತ್ತು ನಾವೂ ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡಲು ಕಲಿಸಿದರು. ಕರ್ತೃಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಮೊದಲ ವಿಜ್ಞಾಪನೆಯು ಕ್ರಿಸ್ತರ ಸ್ವಂತ ಉತ್ಕಟ ಬಯಕೆಯೊಂದಿಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಒಂದುಗೂಡಿಸುತ್ತದೆ; ಅವರ ಇಡೀ ಜೀವನ ಮತ್ತು ಬಲಿದಾನವು ತಂದೆಯ ಮಹಿಮೆಯತ್ತಲೇ ನಿರ್ದೇಶಿತವಾಗಿದ್ದವು.

ಯೇಸು ತಮ್ಮ ಯಾತನೆಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಮೊದಲು ಹೀಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದರು: “ತಂದೆಯೇ, ನಿಮ್ಮ ನಾಮವನ್ನು ಮಹಿಮೆಪಡಿಸಿರಿ.” (ಯೋಹಾನ 12:28). ಈ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯು ಅವರ ಜೀವನದುದ್ದಕ್ಕೂ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತಾ, ನಮ್ಮ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗೆ ಮಾದರಿಯಾಯಿತು. 

ತಮ್ಮ ಬಂಧನಕ್ಕೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಮೊದಲು, ತೋಟದಲ್ಲಿ ಯೇಸು ತಂದೆಯನ್ನು ಮಹಿಮೆಪಡಿಸಿ, ತಮ್ಮನ್ನು ಮಹಿಮೆಪಡಿಸುವಂತೆ ತಂದೆಯನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಂಡರು. ಈ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯು ಯೋಹಾನನ ಸುವಾರ್ತೆಯ 17ನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿದೆ; ಇದನ್ನು ಯೇಸುವಿನ ಮಹಾಯಾಜಕ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕರ್ತೃಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಮೊದಲನೆಯ ಬಿನ್ನಹದ ಕುರಿತು ನಾವು ತಿಳಿಯಬೇಕಾದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಇದು ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತದೆ. ಯೇಸು ಹೀಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದರು:

“ತಂದೆಯೇ, ಸಮಯ ಬಂದಿದೆ. ನಿಮ್ಮ ಪುತ್ರನನ್ನು ಮಹಿಮೆಪಡಿಸಿರಿ; ಆಗ ನಿಮ್ಮ ಪುತ್ರನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಮಹಿಮೆಪಡಿಸುವನು. ನೀವು ಅವನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅವನು ನಿತ್ಯಜೀವವನ್ನು ನೀಡುವಂತೆ, ನೀವು ಎಲ್ಲ ಮನುಷ್ಯರ ಮೇಲೆ ಅವನಿಗೆ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೀರಿ. ಏಕೈಕ ಸತ್ಯದೇವರಾದ ನಿಮ್ಮನ್ನೂ, ನೀವು ಕಳುಹಿಸಿದ ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನೂ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವುದೇ ನಿತ್ಯಜೀವ. ನೀವು ನನಗೆ ಮಾಡಲು ಕೊಟ್ಟ ಕೆಲಸವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿ ನಾನು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಮಹಿಮೆಪಡಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಈಗ ತಂದೆಯೇ, ಲೋಕವು ಉಂಟಾಗುವುದಕ್ಕೆ ಮೊದಲು ನಿಮ್ಮೊಡನೆ ನನಗಿದ್ದ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ, ನಿಮ್ಮ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಮಹಿಮೆಪಡಿಸಿರಿ.” (ಯೋಹಾನ 17:1–5).

“ನಿಮ್ಮ ನಾಮವು ಪವಿತ್ರವೆಂದು ಪೂಜಿತವಾಗಲಿ” ಎಂದು ನಾವು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವಾಗ, ಎಲ್ಲದರಲ್ಲಿಯೂ ತಂದೆಯು ಮಹಿಮೆ ಹೊಂದುವುದನ್ನು ಕಾಣಬೇಕೆಂಬ ಮತ್ತು ಪುತ್ರನೊಡನೆ ಆ ಮಹಿಮೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳಬೇಕೆಂಬ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಹಂಬಲದಲ್ಲಿ ನಾವು ಒಂದಾಗುತ್ತೇವೆ. ನಾವು ದೇವರ ಪಾವಿತ್ರ್ಯವನ್ನು ಕೇವಲ ಅಂಗೀಕರಿಸುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಯೇಸುವಿನೊಡನೆ ಐಕ್ಯದಲ್ಲಿ, ಆ ಪಾವಿತ್ರ್ಯವನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುವ ಮತ್ತು ಸಾರುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬದುಕಲು ನಮ್ಮನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಈ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ನಮ್ಮ ಕರ್ತರು ಈ ಬಿನ್ನಹದೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಲು ನಮಗೆ ಕಲಿಸುತ್ತಾರೆ—ಏಕೆಂದರೆ ದೇವರು ಮಹಿಮೆ ಹೊಂದುವುದೇ ನಮ್ಮ ಪರಮ ಬಯಕೆಯಾಗಿರಬೇಕು.

“ಈ ಬಿನ್ನಹವು ಉಳಿದೆಲ್ಲ ಬಿನ್ನಹಗಳನ್ನು ತನ್ನೊಳಗೆ ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ಇದರ ನಂತರ ಬರುವ ಆರು ಬಿನ್ನಹಗಳಂತೆ, ಇದೂ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಿಂದ ನೆರವೇರುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ತಂದೆಗೆ ಸಲ್ಲಿಸುವ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಯೇಸುವಿನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದರೆ, ಅದು ನಮ್ಮ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ತಮ್ಮ ಯಾಜಕ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ ಯೇಸು ಹೀಗೆ ಬೇಡುತ್ತಾರೆ: ‘ಪವಿತ್ರ ತಂದೆಯೇ, ನೀವು ನನಗೆ ಕೊಟ್ಟವರನ್ನು ನಿಮ್ಮ ನಾಮದಲ್ಲಿ ಕಾಪಾಡಿರಿ’” (ಕಥೋಲಿಕ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಪ್ರಶ್ನೋತ್ತರ #2815).

“ನಮ್ಮ” ತಂದೆಯು ಪವಿತ್ರರೆಂದು ಪೂಜಿತರಾಗಲಿ

ನಾವು ಯೇಸುವಿನೊಡನೆ ಐಕ್ಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವಾಗ, ಕೇವಲ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಅಗತ್ಯಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸುವ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯಂತೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಕ್ರಿಸ್ತನಲ್ಲಿ ನಾವು ಸಲ್ಲಿಸುವ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯು ನಮ್ಮನ್ನು ಅವರೊಡನೆಯೂ, ಕ್ರಿಸ್ತನ ಶರೀರದ ಅಂಗಗಳಾದ ಎಲ್ಲರೊಡನೆಯೂ ಒಂದಾಗಿಸುತ್ತದೆ.

ಕರ್ತೃಪ್ರಾರ್ಥನೆಯು ಕೇವಲ ನನ್ನ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲ, ಅದು ನಮ್ಮ ತಂದೆಗೆ ನಾವು ಸಲ್ಲಿಸುವ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ: ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿರುವ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯೇ, ನಿಮ್ಮ ನಾಮವು ನನ್ನಲ್ಲಿಯೂ ಸಮಸ್ತ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಮಹಿಮೆ ಹೊಂದಿ, ಪವಿತ್ರವೆಂದು ಪೂಜಿತವಾಗಲಿ. ನಾವು ಈ ಬಿನ್ನಹವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವುದಾದರೆ, ಎಲ್ಲ ಜನರೂ ದೇವರ ಪಾವಿತ್ರ್ಯವನ್ನು ಅರಿತು, ಪ್ರೀತಿಸಿ, ಆರಾಧಿಸಬೇಕೆಂದು ಬೇಡುವ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದಲೇ ಅದನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೇವೆ. ಈ ಬಿನ್ನಹದಿಂದ ಸಾಮುದಾಯಿಕ ಆಯಾಮವನ್ನು ನಾವು ಬೇರ್ಪಡಿಸಲಾಗದು; ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಅದು ಕ್ರಿಸ್ತನಲ್ಲಿ ಸಲ್ಲಿಸುವ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಯೇಸು ತಮ್ಮ ಮಹಾಯಾಜಕ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದಾಗ, ಈ ಸಾಮುದಾಯಿಕ ಅಂಶಕ್ಕಾಗಿ ಸುಂದರವಾಗಿ ಹೀಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದರು:

“ಲೋಕದಿಂದ ನೀವು ಆರಿಸಿ ನನಗೆ ಕೊಟ್ಟವರಿಗೆ ನಾನು ನಿಮ್ಮ ನಾಮವನ್ನು ಪ್ರಕಟಪಡಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಅವರು ನಿಮ್ಮವರಾಗಿದ್ದರು; ನೀವು ಅವರನ್ನು ನನಗೆ ಕೊಟ್ಟಿರಿ, ಮತ್ತು ಅವರು ನಿಮ್ಮ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಪಾಲಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಈಗ ನೀವು ನನಗೆ ಕೊಟ್ಟದ್ದೆಲ್ಲವೂ ನಿಮ್ಮಿಂದಲೇ ಬಂದಿದೆಯೆಂದು ಅವರು ತಿಳಿದಿದ್ದಾರೆ. ಏಕೆಂದರೆ ನೀವು ನನಗೆ ಕೊಟ್ಟ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನಾನು ಅವರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ; ಅವರು ಅವುಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಿಂದ ಬಂದವನೆಂದು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅರಿತುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ನೀವೇ ನನ್ನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದ್ದೀರೆಂದು ವಿಶ್ವಾಸವಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ನಾನು ಅವರಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೇನೆ. ಲೋಕಕ್ಕಾಗಿ ಅಲ್ಲ, ನೀವು ನನಗೆ ಕೊಟ್ಟವರಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೇನೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ನಿಮ್ಮವರೇ. ನನ್ನದೆಲ್ಲವೂ ನಿಮ್ಮದೇ, ನಿಮ್ಮದೆಲ್ಲವೂ ನನ್ನದೇ; ಮತ್ತು ನಾನು ಅವರಲ್ಲಿ ಮಹಿಮೆ ಹೊಂದಿದ್ದೇನೆ” (ಯೋಹಾನ 17:6–10).

ಯೇಸು ತೋಟದಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದರೋ ಅವರಲ್ಲಿ ನಾವೂ ಸೇರಿದ್ದೇವೆ. ನಾವು ಅವರ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯೊಡನೆ ಒಂದಾಗುವಾಗ, ಯೇಸು ಮಾಡಿದಂತೆಯೇ ನಾವೂ ಕ್ರಿಸ್ತನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಸಹೋದರ ಸಹೋದರಿಯರಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಅಲ್ಲಿಗೇ ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ. ಯೇಸು ತಮ್ಮ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತಾ, ನಮ್ಮ ಮೂಲಕ, ನಮ್ಮ ಸಾಕ್ಷಿಯ ಮೂಲಕ ವಿಶ್ವಾಸಕ್ಕೆ ಬರುವವರಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದರು. ಆದ್ದರಿಂದ, ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ನಾಮವು ಪವಿತ್ರವೆಂದು ಪೂಜಿತವಾಗಲಿ ಎಂದು ನಾವು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವುದೆಂದರೆ, ಮುಂದೆ ವಿಶ್ವಾಸಕ್ಕೆ ಬರುವ ಎಲ್ಲರಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವುದಾಗಿದೆ. ಹೀಗೆ ಇದು ನಿರೀಕ್ಷೆಯಿಂದ ಎದುರುನೋಡುವ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಾಗುತ್ತದೆ:

“ನಾನು ಇವರಿಗಾಗಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಇವರ ಮಾತಿನ ಮೂಲಕ ನನ್ನಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸವಿಡುವವರಿಗಾಗಿಯೂ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೇನೆ. ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಒಂದಾಗಿರಲಿ. ತಂದೆಯೇ, ನೀವು ನನ್ನಲ್ಲಿಯೂ ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿಯೂ ಇರುವಂತೆ, ಅವರೂ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಇರಲಿ; ಆಗ ನೀವೇ ನನ್ನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದ್ದೀರೆಂದು ಲೋಕವು ವಿಶ್ವಾಸವಿಡುವುದು” (ಯೋಹಾನ 17:20–21).

ದೇವರ ನಾಮ

ದೇವರ “ನಾಮವು” ಪವಿತ್ರವೆಂದು ಪೂಜಿತವಾಗಲಿ ಎಂದು ನಾವು ಏಕೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೇವೆ? ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥದ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ, ಹೆಸರು ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಅಂತರಂಗ ಸ್ವರೂಪ, ಗುಣ ಮತ್ತು ಧ್ಯೇಯವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತದೆ. ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ ದೇವರು ಅಬ್ರಾಮನಿಗೆ ದರ್ಶನ ನೀಡಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: “ನಾನು ಸರ್ವಶಕ್ತ ದೇವರು. ನನ್ನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದು ನಿರ್ದೋಷಿಯಾಗಿರು. ನಿನ್ನ ಮತ್ತು ನನ್ನ ನಡುವೆ ನಾನು ನನ್ನ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವೆನು ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಸಂತತಿಯನ್ನು ಅಪಾರವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿಸುವೆನು” (ಆದಿಕಾಂಡ 17:1–2). ಬಳಿಕ ದೇವರು ಅಬ್ರಾಮನ ಹೆಸರನ್ನು ಅಬ್ರಹಾಮನೆಂದು ಬದಲಿಸಿದರು: “ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಅಬ್ರಾಮನೆಂದು ಕರೆಯುವುದಿಲ್ಲ; ನಿನ್ನ ಹೆಸರು ಅಬ್ರಹಾಮ ಎಂದಾಗುವುದು, ಏಕೆಂದರೆ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಅನೇಕ ಜನಾಂಗಗಳ ತಂದೆಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ” (ಆದಿಕಾಂಡ 17:5).

ಹೀಬ್ರೂ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ, “ಅಬ್ರಾಮ್” ಎಂದರೆ “ಗೌರವೋನ್ನತ ತಂದೆ,” ಆದರೆ “ಅಬ್ರಹಾಮ್” ಎಂದರೆ “ಬಹುಜನರ ತಂದೆ.” ಈ ಹೆಸರು ಬದಲಾವಣೆ ಕೇವಲ ಹೊಸ ಹೆಸರನ್ನು ನೀಡುವುದಲ್ಲ; ಅದು ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಅಸ್ಮಿತೆ ಮತ್ತು ಧ್ಯೇಯದಲ್ಲಿ ದೇವರು ತರುವ ಪರಿವರ್ತನೆ. ಅದೇ ರೀತಿ, ಹೊಸ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಯೇಸು ಸಿಮೋನನಿಗೆ ಪೇತ್ರ ಎಂಬ ಹೊಸ ಹೆಸರನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ. “ಬಂಡೆ” ಎಂಬ ಅರ್ಥವುಳ್ಳ ಈ ಹೆಸರು, ಧರ್ಮಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಅವನಿಗಿರುವ ಅಡಿಪಾಯದ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಎರಡೂ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ, ಹೆಸರು ಒಂದು ಕರೆಯನ್ನು, ದೇವರು ನೀಡಿದ ಜೀವನದ ಕರೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ಒಂದು ಅಸ್ಮಿತೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.

ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ ದೇವರ ನಾಮವು ಕೇವಲ ಒಂದು ಹೆಸರು ಅಥವಾ ಬಿರುದಿಗಿಂತ ಮಿಗಿಲಾದದ್ದು; ಅದು ಅವರ ಸ್ವರೂಪವನ್ನೇ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತದೆ. ಅವರು ಮೋಶೆಗೆ, “ನಾನು ಇರುವವನೇ ಆಗಿದ್ದೇನೆ” (YHWH) ಎಂದು ಘೋಷಿಸುವಾಗ, ತಮ್ಮ ನಿತ್ಯವಾದ, ಸ್ವಯಂ ಅಸ್ತಿತ್ವವುಳ್ಳ ಮತ್ತು ಬದಲಾಗದ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗೆ, ಕರ್ತೃಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ ದೇವರ ನಾಮವು ಪೂಜಿತವಾಗಲಿ ಎಂದು ನಾವು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವಾಗ, ಅನಂತವಾಗಿ ಪವಿತ್ರವೂ ಬದಲಾಗದಂಥದ್ದೂ ಆದ ಅವರ ದೈವಿಕ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ.

ದೇವರ ನಾಮವನ್ನು ಗೌರವಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರವೆಂದು ಪೂಜಿಸುವುದು ಎಂದರೆ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ದೇವರನ್ನು ಅವರಿಗಾಗಿಯೇ ಪ್ರೀತಿಸುವುದು. ನಮ್ಮ ಮೇಲಿನ ಅವರ ಒಳ್ಳೆಯತನಕ್ಕಾಗಿ ಕೃತಜ್ಞರಾಗಿರುವುದು ಮುಖ್ಯವಾದರೂ, ನಿಜವಾದ ಪ್ರೀತಿಯು ಅವರ ಕೊಡುಗೆಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿ, ಅವರನ್ನೇ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ದೇವರ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಬಯಸುವುದೇ ಪ್ರೀತಿಯ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಕಾರ್ಯ ಎಂದು ಸಂತ ತೊಮಸ್ ಅಕ್ವಿನಾಸ್ ಬೋಧಿಸುತ್ತಾರೆ; ಇದೇ ಮೊದಲನೆಯ ವಿಜ್ಞಾಪನೆಯ ಸಾರ. ದೇವರ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಬಯಸುವುದು ಮತ್ತು ಅದನ್ನೇ ಸಂಕಲ್ಪಿಸುವುದು ನಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಸರಿಯಾದ ಕ್ರಮಕ್ಕೆ ತರುತ್ತದೆ. ಬೇರೆ ಯಾವುದನ್ನಾದರೂ ಕೇಳುವ ಮೊದಲು, ಅವರ ಪವಿತ್ರತೆಯನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಅರಿತು, ಗೌರವಿಸಿ, ಆರಾಧಿಸಬೇಕೆಂದು ನಾವು ಹಂಬಲಿಸುತ್ತೇವೆ. ದೇವರು ಇನ್ನಷ್ಟು ಪವಿತ್ರರಾಗಲಿ ಎಂದು ನಾವು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ—ಅವರು ಈಗಾಗಲೇ ಅನಂತವಾಗಿ ಪವಿತ್ರರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಬದಲಿಗೆ, ನಾವೂ ಇಡೀ ಸೃಷ್ಟಿಯೂ ಅವರ ಪವಿತ್ರತೆಯನ್ನು ಯಥೋಚಿತವಾಗಿ ಅರಿತು, ಆರಾಧಿಸಿ, ಸಾರುವಂತಾಗಲಿ ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. 

ಈ ವಿಜ್ಞಾಪನೆಯು ದೇವರ ನಾಮವನ್ನು ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಗೌರವಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತದೆ; ಅವರ ಪವಿತ್ರತೆಯು ನಮ್ಮ ಹೃದಯಗಳನ್ನೂ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನೂ ಪರಿವರ್ತಿಸಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡಿ, ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅವರ ನಾಮವನ್ನು ಪವಿತ್ರವೆಂದು ಪೂಜಿಸಲು ನಮ್ಮನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತದೆ. ನಾವು ಅವರ ನಾಮವನ್ನು ಪೂಜಿತಗೊಳಿಸುವಾಗ, ಅವರ ಪವಿತ್ರತೆಯು ನಮ್ಮನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡುತ್ತೇವೆ. ಅದು ನಮ್ಮನ್ನು ಅವರಂತೆಯೇ ರೂಪಿಸುತ್ತದೆ; ಹೀಗೆ ನಾವು ಮಾಡುವ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ದೇವರ ಪವಿತ್ರತೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು, ಸಾರಲು ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಇದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಪ್ರಯತ್ನ ಮತ್ತೊಂದಿರಲಾರದು!

ಸುಭದ್ರವಾದ ಅಡಿಪಾಯ

ಭದ್ರವಾದ ಅಡಿಪಾಯವಿಲ್ಲದೆ ಒಂದು ಕಟ್ಟಡವು ಕುಸಿಯುವಂತೆ, ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ದೇವರ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಬಯಸುವ ಹಂಬಲದ ಮೇಲೆ ನಮ್ಮ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಜೀವನವು ನೆಲೆಗೊಂಡಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಅದೂ ಕುಸಿದುಬೀಳುತ್ತದೆ.

ನೀವು ಒಂದು ಬೃಹತ್ ಗಗನಚುಂಬಿ ಕಟ್ಟಡದ ವಿನ್ಯಾಸವನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತಿರುವ ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪಿ ಎಂದು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ವಿವೇಕಿಯಾದ ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪಿ ಎಂದಿಗೂ, “ಅಡಿಪಾಯ ಯಾರಿಗೂ ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಆದ್ದರಿಂದ ಅದಕ್ಕೆ ಅಷ್ಟೇನೂ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ಇಲ್ಲವೆಂದು ನನಗನಿಸುತ್ತದೆ” ಎಂದು ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ಆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿದರೆ, ಮುಂದೆ ವಿನಾಶಕಾರಿ ಪರಿಣಾಮಗಳು ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ.

ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ದೇವರ ಪವಿತ್ರತೆಯನ್ನು ಮಹಿಮೆಪಡಿಸುವ ಹಂಬಲದ ಮೇಲೆ ನಮ್ಮ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಜೀವನವನ್ನು ಕಟ್ಟದಿದ್ದರೆ, ವಿಶ್ವಾಸದ ಉಳಿದೆಲ್ಲ ಅಂಶಗಳೂ ಸರಿಯಾದ ದಿಕ್ಕು ತಪ್ಪುವ ಅಪಾಯವಿದೆ. ದೇವರನ್ನೇ ಪರಮ ಒಳಿತೆಂದು ಕಾಣುವ ಬದಲು, ಅವರನ್ನು ಕೇವಲ ಕೊಡುಗೆಗಳನ್ನು ನೀಡುವವರಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸುವ ಅಪಾಯ ನಮಗಿದೆ.

ನಮ್ಮ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮತ್ತು ಜೀವನದ ಅಡಿಪಾಯವು ಅವರ ನಾಮದ ಮಹಿಮೆಯನ್ನೂ ಮೀರಿದೆ; ದೇವರ ಸಮಗ್ರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನೇ ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಆರಾಧನೆಯ ಕೇಂದ್ರವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ನಾವು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ—ದೇವರ ಮಹಿಮೆಗಾಗಿ, ಕೇವಲ ದೇವರಿಗಾಗಿಯೇ, ಏಕೆಂದರೆ ದೇವರು ಸಕಲ ಮಹಿಮೆಗೂ ಪ್ರೀತಿಗೂ ಯೋಗ್ಯರು. ಕಥೋಲಿಕ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಪ್ರಶ್ನೋತ್ತರ ಬೋಧಿಸುವಂತೆ, ಈ ವಿಜ್ಞಾಪನೆಯು “ಅವರಿಗಾಗಿಯೇ ನಮ್ಮನ್ನು ಅವರ ಕಡೆಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತದೆ” (CCC 2804), ಮತ್ತು “ಅವರ ದೈವತ್ವದ ಅತ್ಯಂತ ಅಂತರಂಗದ ರಹಸ್ಯದಲ್ಲಿ” ನಮ್ಮನ್ನು ಮುಳುಗಿಸುತ್ತದೆ (CCC 2807).

ಲೊಯೋಲಾದ ಸಂತ ಇಗ್ನಾಸಿಯಸ್ ತಮ್ಮ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕೃತಿಯಾದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಾಧನೆಗಳು ಎಂಬ ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ, “ಮೂಲತತ್ತ್ವ ಮತ್ತು ಅಡಿಪಾಯ” ಎಂದು ಕರೆಯುವ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಇದೇ ಸತ್ಯವನ್ನು ಬೋಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾ ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ: “ನಮ್ಮ ಕರ್ತರಾದ ದೇವರನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಲು, ಗೌರವಿಸಲು ಮತ್ತು ಸೇವಿಸಲು, ಹಾಗೂ ಈ ಮೂಲಕ ತನ್ನ ಆತ್ಮವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮಾನವನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲಾಗಿದೆ…” ಬಂಡೆಯ ಅಡಿಪಾಯವು ಕಟ್ಟಡವನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸುವಂತೆ, “ನಮ್ಮ ಆತ್ಮಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ” ಅಡಿಪಾಯವೆಂದರೆ “ನಮ್ಮ ಕರ್ತರಾದ ದೇವರನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುವುದು, ಗೌರವಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಸೇವಿಸುವುದು.” ಈ ಗುರಿಯೇ ನಮ್ಮ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಹಂಬಲವಾಗಿದ್ದಾಗ, ನಮ್ಮ ಇಡೀ ಜೀವನವು ಭದ್ರವಾದ ನೆಲೆಯ ಮೇಲಿರುತ್ತದೆ.

ಈ ಮೂಲಭೂತ ಹಂಬಲವು ದೇವರ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ನಾವು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕರಾಗಿರುವ ಒಂದು ಕಾರ್ಯವೂ ಆಗಿದೆ. ದೇವರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಮಹತ್ವ, ಪವಿತ್ರತೆ ಮತ್ತು ಪರಿಪೂರ್ಣತೆ ಈಗಾಗಲೇ ತಿಳಿದಿದೆ. ನಾವು ಈ ನಿತ್ಯ ಸತ್ಯವನ್ನು ಘೋಷಿಸುವುದು ಅವರ ಪ್ರಯೋಜನಕ್ಕಾಗಿ ಅಲ್ಲ, ನಮ್ಮ ಪ್ರಯೋಜನಕ್ಕಾಗಿ.

ಈ ಮೊದಲನೆಯ ವಿಜ್ಞಾಪನೆಯು ಉಳಿದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಸರಿಯಾದ ಕ್ರಮಕ್ಕೆ ತರುತ್ತದೆ. ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಉಳಿದ ಭಾಗದ ಗುರಿ ಮತ್ತು ಉದ್ದೇಶ ಇದೇ ಆಗಿದೆ. ಮುಂದಿನ ಅಧ್ಯಾಯಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ಕಾಣುವಂತೆ, ಕರ್ತೃಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿರುವ ಇತರ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಬೇಡಿಕೆಯೂ—ನಿಮ್ಮ ರಾಜ್ಯವು ಬರಲಿ, ನಿಮ್ಮ ಚಿತ್ತವು ನೆರವೇರಲಿ, ನಮ್ಮ ಅನುದಿನದ ಆಹಾರವನ್ನು ನಮಗಿಂದು ಕೊಡಿ, ಇತ್ಯಾದಿ—ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಈ ಮೊದಲನೆಯ ಹಂಬಲದ ಈಡೇರಿಕೆಗೆ ನೆರವಾಗುತ್ತದೆ. ಆ ಕಾರಣದಿಂದ, ನಾವು ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಾ ಈ ವಿಜ್ಞಾಪನೆಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತೇವೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ: 

• ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ದೇವರ ನಾಮವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಪೂಜಿತವಾದರೆ, ಅವರ ರಾಜ್ಯವು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಆಳ್ವಿಕೆ ನಡೆಸುತ್ತದೆ. 
• ಅವರ ನಾಮವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಪೂಜಿತವಾದರೆ, ಅವರ ಚಿತ್ತವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಮೂಲಕ ನೆರವೇರುತ್ತದೆ. 
• ಅವರ ನಾಮವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಪೂಜಿತವಾದರೆ, ನಮ್ಮ ಎಲ್ಲ ಅಗತ್ಯಗಳ—ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಹಾಗೂ ಭೌತಿಕ ಎರಡೂ ಅಗತ್ಯಗಳ—ಪೂರೈಕೆಯನ್ನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಅನಾಸಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಕೃತಜ್ಞತೆಯಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರ ವರ: ದೈವಭಯ

ಸಂತ ಅಗಸ್ಟಿನ್ ಮತ್ತು ಸಂತ ತೊಮಸ್ ಅಕ್ವಿನಾಸ್, “ನಿಮ್ಮ ನಾಮವು ಪೂಜಿತವಾಗಲಿ” ಎಂಬ ವಿಜ್ಞಾಪನೆಯನ್ನು ದೈವಭಯವೆಂದು ಕರೆಯಲಾಗುವ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರ ವರದೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ವರವು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಜೀವನದ ಅಡಿಪಾಯವಾಗಿದ್ದು, ದೇವರ ಅನಂತ ಪವಿತ್ರತೆಯ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಆತ್ಮದೊಳಗೆ ಆಳವಾದ ಪೂಜ್ಯಭಾವ, ವಿಸ್ಮಯ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ತುಂಬುತ್ತದೆ.

ದೈವಭಯದ ವರವು ಆತ್ಮವನ್ನು ಈ ಕೆಳಗಿನವುಗಳಿಗೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತದೆ:

• ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ದೇವರ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಬಯಸಲು.
• ಕೇವಲ ಶಿಕ್ಷೆಯ ಭಯದಿಂದಲ್ಲ, ದೇವರ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಪಾಪವನ್ನು ತೊರೆಯಲು.
• ವಿನಮ್ರ ವಿಸ್ಮಯದಿಂದ ಅವರ ಪವಿತ್ರತೆಯನ್ನು ಗೌರವಿಸಲು.
• ಮಾತು, ಕೃತ್ಯ ಮತ್ತು ಹಂಬಲದಲ್ಲಿ ಅವರ ನಾಮವನ್ನು ಮಹಿಮೆಪಡಿಸಲು.

ದೈವಭಯವು ಎರಡು ಹಂತಗಳಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ:

ದಾಸೋಚಿತ ಭಯ (ಆರಂಭದ ಹಂತ):

• ಪಾಪಕ್ಕಾಗಿ ದೇವರು ನೀಡುವ ಶಿಕ್ಷೆಗೆ ಹೆದರುತ್ತದೆ.
• ದೇವರ ನ್ಯಾಯದ ಕುರಿತು ಅಂತಃಕರಣವನ್ನು ಎಚ್ಚರಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.
• ಪರಿಣಾಮಗಳ ಭಯದಿಂದ ಮಗು ಹೆತ್ತವರಿಗೆ ವಿಧೇಯವಾಗುವ ರೀತಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತದೆ.
• ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಕ್ಕೆ ನಡೆಸಬಲ್ಲದು, ಆದರೆ ಸ್ವಕೇಂದ್ರಿತವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಅಪೂರ್ಣವಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ.

ಪುತ್ರೋಚಿತ ಭಯ (ಈ ವರದ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆ):

• ಪಾಪವು ತಂದೆಗೆ ನೋವುಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಕಾರಣದಿಂದ ಅದಕ್ಕೆ ಹೆದರುವ ಪ್ರೌಢ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ದೇವರನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತದೆ.
• ಪರಿಣಾಮಗಳ ಕಾರಣದಿಂದಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ದೇವರ ಅನಂತ ಪಾವಿತ್ರ್ಯದ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಪಾಪವನ್ನು ತೊರೆಯುತ್ತದೆ.
• ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿ ಪ್ರಜ್ಞೆಗೆ ಅಡಿಪಾಯವಾಗುತ್ತದೆ.
• ಜ್ಞಾನೋಕ್ತಿಗಳು 9:10ರ ಸತ್ಯದ ಕಡೆಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತದೆ: “ಸರ್ವೇಶ್ವರನ ಭಯವೇ ಪ್ರಜ್ಞೆಯ ಆರಂಭ; ಪರಿಶುದ್ಧರಾದವರನ್ನು ಅರಿಯುವುದೇ ವಿವೇಕ.”

“ನಿಮ್ಮ ನಾಮವು ಪೂಜಿತವಾಗಲಿ” ಎಂದು ನಾವು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವಾಗ, ನಾವು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುವುದು:

• ದೇವರ ಪಾವಿತ್ರ್ಯವನ್ನು ಯಥೋಚಿತವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಿ, ಮಹಿಮೆಪಡಿಸಿ, ಗೌರವಿಸಬೇಕೆಂದು.
• ಎಲ್ಲದರಲ್ಲಿಯೂ ಅವರು ಮಹಿಮೆ ಹೊಂದುವುದನ್ನು ಕಾಣುವ ಹಂಬಲದಿಂದ ನಮ್ಮ ಹೃದಯಗಳು ದೈವಿಕ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಉರಿಯಬೇಕೆಂದು.
• ಅವರ ನಾಮಕ್ಕೆ ಗೌರವ ದೊರೆತಾಗ ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಾ, ಅದು ಅಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ದುಃಖಿಸುತ್ತಾ, ನಾವು ಪವಿತ್ರ ಭಯದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯಬೇಕೆಂದು.
• ಅವರ ಗೌರವವನ್ನು ಕಾಪಾಡುವ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದಲೂ, ಇತರರು ಅವರನ್ನು ಮಹಿಮೆಪಡಿಸುವಾಗ ಆನಂದದಿಂದಲೂ ನಾವು ತುಂಬಿರಬೇಕೆಂದು.

ಈ ಮೊದಲನೆಯ ವಿಜ್ಞಾಪನೆಯು ನಮ್ಮನ್ನು ಹೀಗೆ ಕರೆಯುತ್ತದೆ:

• ದೇವರ ಪಾವಿತ್ರ್ಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು, ಆರಾಧಿಸಲು ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸಲು.
• ಜ್ಞಾನಸ್ನಾನದ ಮೂಲಕ ನಮಗೆ ದೊರೆತ ಕರೆಯ ಘನತೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಬದುಕಲು.
• ನಮ್ಮ ಜೀವನವು ಅವರ ನಾಮವನ್ನು ಮಹಿಮೆಪಡಿಸುವಂತೆ ಪವಿತ್ರ ಭಯವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಲು.

ಧನ್ಯವಾಕ್ಯ: “ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ದೀನರಾಗಿರುವವರು ಧನ್ಯರು”

ಸಂತ ಅಗಸ್ಟಿನ್ ಮತ್ತು ಸಂತ ತೋಮಸ್ ಅಕ್ವಿನಾಸ್ ಇಬ್ಬರೂ ಕರ್ತುವಿನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಮೊದಲನೆಯ ವಿಜ್ಞಾಪನೆಯನ್ನು ಮೊದಲನೆಯ ಧನ್ಯವಾಕ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಜೋಡಿಸುತ್ತಾರೆ: “ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ದೀನರಾಗಿರುವವರು ಧನ್ಯರು, ಏಕೆಂದರೆ ಸ್ವರ್ಗರಾಜ್ಯ ಅವರದು” (ಮತ್ತಾಯ 5:3). ದೇವರ ಪಾವಿತ್ರ್ಯವನ್ನು ಯಥೋಚಿತವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಿ ಮಹಿಮೆಪಡಿಸುವುದು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ದೀನತೆಯಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ಸಂಬಂಧವು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ದೀನತೆಯು ನಮ್ಮನ್ನೇ ಬರಿದುಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಾಗಿದೆ; ಇದು ಆತ್ಮವನ್ನು ಅನುಗ್ರಹ ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ನಮ್ಮೊಳಗೆ ದೇವರ ಆಳ್ವಿಕೆ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡುತ್ತದೆ.

ಮತ್ತಾಯನ ಸುವಾರ್ತೆಯಲ್ಲಿ, “ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ದೀನರಾಗಿರುವುದು” ಎಂದರೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ದೇವರ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತರಾಗಲು, ಸ್ವಂತ ಬಲದ ಮೇಲಿನ ಅವಲಂಬನೆಯನ್ನು ವಿನಯದಿಂದ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುವುದು. ನಮ್ಮಿಂದಲೇ ನಾವು ಏನನ್ನೂ ಹೊಂದಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅವರಿಂದಲೇ ಪಡೆಯುತ್ತೇವೆ ಎಂಬ ಅರಿವು ಇದಾಗಿದೆ. ಈ ಆತ್ಮಿಕ ದೀನತೆಯು ದೇವರಲ್ಲಿ ಅಚಲವಾದ ಭರವಸೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸುತ್ತದೆ; ಸಮಸ್ತ ಭರವಸೆ ಮತ್ತು ಗೌರವಕ್ಕೆ ಅವರು ಮಾತ್ರ ಅರ್ಹರು.

ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ದೇವರ ಪಾವಿತ್ರ್ಯವು ಮಹಿಮೆ ಹೊಂದುವಂತೆ, ಅಹಂಕಾರವನ್ನೂ ಸ್ವಯಂಪೂರ್ಣತೆಯ ಮನೋಭಾವವನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಿ, ನಿಜವಾದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ದೀನತೆಯಲ್ಲಿ ಬದುಕುವ ನಮ್ಮ ಬಯಕೆಯನ್ನು ಈ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಆತ್ಮಿಕ ದೀನತೆಯನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವವರು ಸ್ವರ್ಗರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಬಾಧ್ಯರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಅವರಲ್ಲಿ ದೇವರ ನಾಮವು ಯಥೋಚಿತವಾಗಿ ಮಹಿಮೆ ಹೊಂದುತ್ತದೆ, ಅವರ ಪಾವಿತ್ರ್ಯವು ಆಳುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅವರ ರಾಜ್ಯವು ಅವರ ಹೃದಯಗಳಲ್ಲಿ ದೃಢವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ, “ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ದೀನರಾಗಿರುವವರು” ಎಂದರೆ, ದೇವರ ಪಾವಿತ್ರ್ಯವು ತಮ್ಮೊಳಗೆ ಆಳುವಂತೆ ತಮ್ಮನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬರಿದುಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ ಅವರ ನಾಮವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪೂಜಿತಗೊಳಿಸುವವರು. ಈ ಮೂಲಭೂತ ಬಯಕೆಯು ಸರಿಯಾಗಿ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಗೊಂಡ ಬಳಿಕ, ನಾವು ಮುಂದಿನ ಮಹಾ ಹಂಬಲದತ್ತ ಸಾಗಬಹುದು: “ನಿಮ್ಮ ರಾಜ್ಯವು ಬರಲಿ.”

ನಮ್ಮ ಬಯಕೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು

ನಾವು ಕೈಗೊಳ್ಳುವ ಅಭ್ಯಾಸಗಳಲ್ಲಿ ಬಹುಶಃ ಅತ್ಯಂತ ಮುಖ್ಯವಾದ ಈ ಅಭ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು, ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಬಯಕೆಗಳನ್ನು ಕರ್ತುವಿನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಮೊದಲನೆಯ ವಿಜ್ಞಾಪನೆಗೆ ಹೇಗೆ ಹೊಂದಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ಪ್ರಾರ್ಥನಾಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಚಿಂತಿಸೋಣ.

ನಾವು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಆರಂಭಿಸುತ್ತೇವೆ. ನಿಮ್ಮ ನಾಮವು ಪೂಜಿತವಾಗಲಿ ಎಂಬುದರ ಅರ್ಥದ ಆಳವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ, ಶಾಶ್ವತ ಸತ್ಯದ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಅಂತಃಕರಣವನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸುವ ಅವಕಾಶ ನಮಗೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿಂದ, ನಮ್ಮ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯ ಸಂಪೂರ್ಣ ಬಲದಿಂದ ಅದನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಲು ನಮಗೆ ಕರೆ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಒಂದು ಅಭ್ಯಾಸ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ; ಅದು ಸದ್ಗುಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಆ ಸದ್ಗುಣವು ನಮ್ಮ ಬಯಕೆಗಳನ್ನು ನಾವು ಅರಸಬಹುದಾದ ಪರಮ ಶ್ರೇಯಸ್ಸಿನತ್ತ—ದೇವರ ಮಹಿಮೆಯತ್ತ—ಪರಿವರ್ತಿಸುತ್ತದೆ.

ದೇವರ ಪಾವಿತ್ರ್ಯದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸವಿಡುವುದು

ದೇವರಿಗೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹೀಗೆ ಘೋಷಿಸುವ ಸ್ವರ್ಗದ ದೇವದೂತಗಣಗಳ ಶ್ರೇಣಿಗಳ ಕುರಿತು ಧ್ಯಾನಿಸುವುದರಿಂದ ನಾವು ಆರಂಭಿಸುತ್ತೇವೆ:

“ಇದ್ದವರೂ, ಇರುವವರೂ, ಬರಲಿರುವವರೂ ಆದ ಸರ್ವಶಕ್ತ ಕರ್ತರಾದ ದೇವರು ಪವಿತ್ರರು, ಪವಿತ್ರರು, ಪವಿತ್ರರು” (ಪ್ರಕಟನೆ 4:8).

ಇದು ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯೇ? ದೇವರ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಪಾವಿತ್ರ್ಯವನ್ನು ನೀವು ಗುರುತಿಸುತ್ತೀರಾ? ನಾವು ಚಿಂತಿಸಿದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದೈವಿಕ ಗುಣಲಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯವು ನಮ್ಮನ್ನು ಆರಾಧನೆಯತ್ತ ಸೆಳೆಯುತ್ತದೆ—ದೇವರು ನಮಗಾಗಿ ಏನು ಮಾಡಬಲ್ಲರು ಎಂಬ ಕಾರಣದಿಂದಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ದೇವರು ದೇವರಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಸ್ತುತಿ ಮತ್ತು ಆರಾಧನೆಗೆ ಅನಂತವಾಗಿ ಅರ್ಹರಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಕಾರಣದಿಂದ.

ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ, ಪರಮಾನಂದದ ದಿವ್ಯದರ್ಶನವನ್ನು ಕಣ್ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುವುದೂ ದೇವರ ಪಾವಿತ್ರ್ಯವನ್ನು ಸದಾಕಾಲ ಘೋಷಿಸುವುದೂ ನಮ್ಮ ಶಾಶ್ವತ ಆನಂದವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ, ಇತರ ಅನೇಕ ಚಿಂತೆಗಳು, ಆಶೆಗಳು ಮತ್ತು ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ಸುಲಭವಾಗಿ ಮುಳುಗಿಹೋಗುತ್ತೇವೆ. ಅವುಗಳನ್ನು ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಬದಿಗಿಟ್ಟು ನಿಮ್ಮನ್ನೇ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳಿ:

• ದೇವರು ಪವಿತ್ರರು, ಪವಿತ್ರರು, ಪವಿತ್ರರು, ಹಿಂದೆ ಇದ್ದವರೂ ಈಗ ಇರುವವರೂ ಮುಂದೆ ಬರಲಿರುವವರೂ ಆದ ಸರ್ವಶಕ್ತ ಪ್ರಭು ದೇವರು ಎಂದು ನಾನು ನಂಬುತ್ತೇನೆಯೇ?
• ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ಅವರನ್ನು ಆರಾಧಿಸಲು ನಾನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆಯೇ?
• ಈ ಅತ್ಯುನ್ನತವಾದ, ಪ್ರಥಮ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿರಬೇಕಾದ ಬಯಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಪೈಪೋಟಿ ನಡೆಸುವ ಇತರ ಬಯಕೆಗಳಿಗೆ ನಾನು ಆಸ್ಪದ ಕೊಡುತ್ತೇನೆಯೇ?
• ನಾನು ಬದಲಾಗಲು ಮತ್ತು ದೇವರ ಮಹಿಮೆಯೇ ನನ್ನ ಜೀವನದ ಅತ್ಯುನ್ನತವಾದ, ಮೂಲಾಧಾರವಾದ ಉದ್ಗಾರವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಲು ಸಿದ್ಧನಿದ್ದೇನೆಯೇ?

ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಸೇರುವ ಮುನ್ನ ಈ ರಹಸ್ಯದ ಪೂರ್ಣತೆಯು ನಮ್ಮ ಗ್ರಹಿಕೆಗೆ ಮೀರಿದ್ದರೂ, ಈ ಸತ್ಯವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ ನಮ್ಮೆಲ್ಲ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಅದನ್ನು ನಂಬುವ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮ ಅರಿವನ್ನು ಆಳಗೊಳಿಸಬಹುದು.

ದೇವರಿಗೆ ಮಹಿಮೆ ಸಲ್ಲಿಸುವುದು

ನಮ್ಮೆಲ್ಲ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ನಂಬುವುದು ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯ ಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿದೆ—ಅರಿತುಕೊಂಡು ಮಾಡುವ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿದೆ. ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ದೇವರ ಪಾವಿತ್ರ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡ ಬಳಿಕ, ನಾವು ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಬೇಕು. ದೇವರು ತ್ರಿಪವಿತ್ರರು ಎಂಬ ವಿಚಾರವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರೆ ಮಾತ್ರ ಸಾಲದು; ನಮ್ಮ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮನಸ್ಸು, ಹೃದಯ, ಆತ್ಮ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಅದನ್ನು ನಂಬಬೇಕು, ಘೋಷಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಬಾಳಬೇಕು:

“ನಿನ್ನ ದೇವರಾದ ಪ್ರಭುವನ್ನು ನಿನ್ನ ಪೂರ್ಣ ಹೃದಯದಿಂದಲೂ, ನಿನ್ನ ಪೂರ್ಣ ಆತ್ಮದಿಂದಲೂ, ನಿನ್ನ ಪೂರ್ಣ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಲೂ ಪ್ರೀತಿಸಬೇಕು.” (ಮತ್ತಾಯ 22:37)

ದೇವರು ಯಾರು ಎಂಬ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ಅರಿಯಲು ಯತ್ನಿಸಿ, ಅಚಲವಾದ ವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ಅವರನ್ನು ನಂಬಿ, ಕೇವಲ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆಲೋಚನೆ, ಮಾತು ಮತ್ತು ಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಅವರ ಪಾವಿತ್ರ್ಯವನ್ನು ಘೋಷಿಸಿದಾಗ ನಾವು ದೇವರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇವೆ.

ದೇವರ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ರೂಪಾಂತರಗೊಳ್ಳುವುದು

ಈಗ ನಿಮ್ಮ ಬಯಕೆಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ—ಕೆಲವು ಒಳ್ಳೆಯವು, ಕೆಲವು ಸರಿಯಾದ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿಲ್ಲದವು. ನಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಎಲ್ಲ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ದೇವರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಲು ನಾವು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ದೃಢಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ ಕೈಗೊಳ್ಳುವ ಆ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯ ಕ್ರಿಯೆಯು ನಮ್ಮ ಬಯಕೆಗಳಿಗೆ ಸಾಮರಸ್ಯ ಮತ್ತು ಸರಿಯಾದ ಕ್ರಮವನ್ನು ತರುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ಕ್ರಮೇಣ, ನಮ್ಮ ದಿನನಿತ್ಯದ ಜೀವನದುದ್ದಕ್ಕೂ ದೇವರ ಪಾವಿತ್ರ್ಯವು ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಹೃದಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನೆಲೆಸಿರುವುದನ್ನು ನಾವು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ.

ಹೀಗೆ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಬಯಕೆಯೂ ಆ ಬಯಕೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗೆ ಬೆಂಬಲವಾಗಿ, ಅವುಗಳಿಗೆ ಅಧೀನವಾಗಿರಲು ನಾವು ಅವಕಾಶ ಕೊಡುತ್ತೇವೆ. ನಾವು ಅನುಭವಿಸುವ ಈ ರೂಪಾಂತರವನ್ನು ಸಂತ ಪೌಲರು ಚೆನ್ನಾಗಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ:

“ಯಾವಾಗಲೂ ಆನಂದಿಸಿರಿ. ಎಡೆಬಿಡದೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿರಿ. ಎಲ್ಲ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಕೃತಜ್ಞತೆ ಸಲ್ಲಿಸಿರಿ; ಏಕೆಂದರೆ ಕ್ರಿಸ್ತ ಯೇಸುವಿನಲ್ಲಿ ನಿಮಗಾಗಿ ದೇವರ ಚಿತ್ತವು ಇದೇ ಆಗಿದೆ.” (1 ಥೆಸಲೋನಿಕದವರಿಗೆ 5:16–18)

ದೇವರ ಪಾವಿತ್ರ್ಯವು ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನೂ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಎಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿ ವ್ಯಾಪಿಸಿರಬೇಕೆಂದರೆ, ನಾವು ಅವರಿಗಾಗಿ ಉತ್ಕಟ ಹಂಬಲವುಳ್ಳವರಾಗಿ, ಅಚಲವಾದ ಮತ್ತು ಉತ್ಸಾಹಭರಿತ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಬೇಕು. ಆಗ ಮಾತ್ರ ನಿರಂತರ ಆನಂದ ಮತ್ತು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಇಂತಹ ಜೀವನವು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.

ಈ ಬಯಕೆಗಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ. ಅದು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡು, ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದ ಉಳಿದೆಲ್ಲದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯ ಪಡೆಯಲು ಅವಕಾಶ ಕೊಡಿ. ಕ್ರಿಸ್ತನ ಇಡೀ ರಹಸ್ಯಮಯ ಶರೀರದೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ದೇವರ ಮಹಿಮೆ ಮತ್ತು ಪಾವಿತ್ರ್ಯವನ್ನು ಘೋಷಿಸುವ ಈ ಆರಾಧನೆಯ ಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿಯೇ ನಾವು ಉದ್ದೇಶ ಮತ್ತು ದಿಕ್ಕನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ನಾವು ಧನ್ಯರೂ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ದೀನರೂ ಆಗುತ್ತೇವೆ; ದೇವರ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಅನುಗ್ರಹದ ಸಮೃದ್ಧಿಯು ನಮಗೆ ಪಾರಂಪರ್ಯವಾಗಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

ಪ್ರಾರ್ಥಿಸೋಣ:

ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿರುವ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯೇ, ನನ್ನಲ್ಲಿಯೂ ಸಮಸ್ತ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿಯೂ ನಿಮ್ಮ ನಾಮವು ಮಹಿಮೆಗೊಂಡು ಪವಿತ್ರಗೊಳ್ಳಲಿ. ಸೆರಾಫಿಮರೊಂದಿಗೂ ಸ್ವರ್ಗದ ಸಮಸ್ತ ಸೇನೆಗಳೊಂದಿಗೂ ಸೇರಿ ನಾನು ನಿಮಗೆ ಮೊರೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ:

“ಇದ್ದವರೂ, ಇರುವವರೂ, ಬರಲಿರುವವರೂ ಆದ ಸರ್ವಶಕ್ತ ಕರ್ತರಾದ ದೇವರು ಪವಿತ್ರರು, ಪವಿತ್ರರು, ಪವಿತ್ರರು” (ಪ್ರಕಟನೆ 4:8).

“ವಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಕುರಿಮರಿಯು ಶಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನೂ, ಜ್ಞಾನವನ್ನೂ ಬಲವನ್ನೂ, ಗೌರವವನ್ನೂ ಮಹಿಮೆಯನ್ನೂ ಸ್ತುತಿಯನ್ನೂ ಪಡೆಯಲು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿದೆ…ಸಿಂಹಾಸನದ ಮೇಲೆ ಆಸೀನರಾಗಿರುವವರಿಗೂ ಕುರಿಮರಿಗೂ ಯುಗಯುಗಾಂತರಕ್ಕೂ ಸ್ತುತಿಯೂ ಗೌರವವೂ ಮಹಿಮೆಯೂ ಪರಾಕ್ರಮವೂ ಸಲ್ಲಲಿ” (ಪ್ರಕಟನೆ 5:12–13).

“ರಕ್ಷಣೆಯು ಸಿಂಹಾಸನದ ಮೇಲೆ ಆಸೀನರಾಗಿರುವ ನಮ್ಮ ದೇವರಿಂದಲೂ ಕುರಿಮರಿಯಿಂದಲೂ ಬರುತ್ತದೆ…ಆಮೆನ್. ಸ್ತುತಿಯೂ ಮಹಿಮೆಯೂ, ಜ್ಞಾನವೂ ಕೃತಜ್ಞತೆಯೂ, ಗೌರವವೂ ಶಕ್ತಿಯೂ ಪರಾಕ್ರಮವೂ ನಮ್ಮ ದೇವರಿಗೆ ಯುಗಯುಗಾಂತರಕ್ಕೂ ಸಲ್ಲಲಿ. ಆಮೆನ್” (ಪ್ರಕಟನೆ 7:10, 12).

“ಸರ್ವಶಕ್ತರಾದ ಪ್ರಭು ದೇವರೇ, ನಿಮ್ಮ ಕಾರ್ಯಗಳು ಮಹತ್ತಾದವುಗಳೂ ಅದ್ಭುತವಾದವುಗಳೂ ಆಗಿವೆ. ಜನಾಂಗಗಳ ಅರಸರೇ, ನಿಮ್ಮ ಮಾರ್ಗಗಳು ನ್ಯಾಯವಾದವುಗಳೂ ಸತ್ಯವಾದವುಗಳೂ ಆಗಿವೆ. ಪ್ರಭುವೇ, ನಿಮಗೆ ಭಯಪಡದವರು ಯಾರು? ನಿಮ್ಮ ನಾಮವನ್ನು ಮಹಿಮೆಪಡಿಸದವರು ಯಾರು? ಏಕೆಂದರೆ ನೀವು ಮಾತ್ರ ಪವಿತ್ರರು. ಎಲ್ಲ ಜನಾಂಗಗಳೂ ಬಂದು ನಿಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಆರಾಧಿಸುವವು; ಏಕೆಂದರೆ ನಿಮ್ಮ ನೀತಿಯ ಕಾರ್ಯಗಳು ಪ್ರಕಟಗೊಂಡಿವೆ” (ಪ್ರಕಟನೆ 15:3–4).

ಪರಮ ಪವಿತ್ರ ತಂದೆಯೇ, ಇದೇ ನನ್ನ ನಿರಂತರ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಾಗಲಿ. ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿಯೂ ಕ್ರಿಸ್ತನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಸಹೋದರ ಸಹೋದರಿಯರಾಗಿರುವ ನಿಮ್ಮ ಎಲ್ಲ ಮಕ್ಕಳ ಜೀವನಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನೀವು ಮಹಿಮೆ ಹೊಂದುವಂತಾಗಲಿ. ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಪಾವಿತ್ರ್ಯವನ್ನು ಅರಿತು, ಅದನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತಾ, ಎಲ್ಲರೂ ನಿಮ್ಮ ಪಾವಿತ್ರ್ಯವನ್ನು ಅರಿತು ಪ್ರೀತಿಸಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುತ್ತಾ, ಸ್ತುತಿ ಮತ್ತು ಆರಾಧನೆಯ ಗಾಯನವೃಂದವಾಗುವಂತಾಗಲಿ.

ದಯವಿಟ್ಟು ನನ್ನ ಹೃದಯವನ್ನು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಿ, ನನ್ನನ್ನು ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ದೀನನನ್ನಾಗಿಸಿ. ನನ್ನನ್ನು ಸೆಳೆಯುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪಾಪಮಯ ವ್ಯಾಮೋಹದಿಂದ ನಾನು ವಿಮುಖನಾಗಿ, ನನ್ನ ಸ್ವಂತ ಬಲವನ್ನೇ ಅವಲಂಬಿಸುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನೂ ಜಯಿಸಿ, ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿಮ್ಮನ್ನೇ ಅವಲಂಬಿಸುವವನಾಗಲಿ.

ದಯವಿಟ್ಟು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರ ವರವಾದ ದೇವಭಯದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ತುಂಬಿಸಿ. ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಪಾವಿತ್ರ್ಯವು ಪ್ರಕಟಗೊಂಡು ಮಹಿಮೆ ಹೊಂದಬೇಕೆಂದು ನಾನು ಬಯಸುವಾಗ, ನನ್ನೆಲ್ಲ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಯೋಗ್ಯರಾದ ನಿಮ್ಮ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪಾಪದಿಂದಲೂ ನಿಮ್ಮ ಅನಂತ ಮಹಿಮೆಗೆ ಅಗೌರವ ತರುವ ಎಲ್ಲದರಿಂದಲೂ ದೂರ ಓಡುವಂತಾಗಲಿ.

“ಸೇನಾಧೀಶ್ವರ ಪ್ರಭು ಪವಿತ್ರರು, ಪವಿತ್ರರು, ಪವಿತ್ರರು! ಇಡೀ ಭೂಮಿಯು ಅವರ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದೆ!” (ಯೆಶಾಯ 6:3).

ಪಿತನಿಗೂ ಸುತನಿಗೂ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರಿಗೂ ಸಮಸ್ತ ಮಹಿಮೆ ಸಲ್ಲಲಿ: ಆದಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದಂತೆ, ಈಗಲೂ ಎಂದೆಂದಿಗೂ ಇರಲಿ.

ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿರುವ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯೇ, ನನ್ನಲ್ಲಿಯೂ ಸಮಸ್ತ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿಯೂ ನಿಮ್ಮ ನಾಮವು ಮಹಿಮೆಗೊಂಡು ಪವಿತ್ರಗೊಳ್ಳಲಿ. ಆಮೆನ್!

ಪರಿವಿಡಿ

ನಾಲ್ಕನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯ: ನಿಮ್ಮ ರಾಜ್ಯವು ಬರಲಿ”

ಪೇಪರ್‌ಬ್ಯಾಕ್ – Kindle ಇ-ಪುಸ್ತಕ – Audible – Google Play – Apple Books – ಮತ್ತು ಇನ್ನಷ್ಟು!